Współpraca z Wajdą nie potoczyła się po jej myśli. Tylko w VIVA! Bez Tabu Małgorzata Pieczyńska o rozczarowującej decyzji mistrza: „Nie było dyskusji”
Małgorzata Pieczyńska wróciła wspomnieniami do współpracy z Andrzejem Wajdą. Aktorka ujawniła, że choć zagrała w „Korczaku”, jej sceny ostatecznie nie znalazły się w filmie. O decyzji reżysera dowiedziała się jeszcze przed premierą.
Choć udział w filmie Andrzeja Wajdy mógł być jednym z najważniejszych momentów w karierze, dla Małgorzaty Pieczyńskiej zakończył się dużym rozczarowaniem. W rozmowie w programie „VIVA! Bez Tabu” aktorka opowiedziała o kulisach pracy przy filmie „Korczak” oraz o decyzji reżysera, która sprawiła, że jej rola ostatecznie nie trafiła do gotowej wersji produkcji. Małgorzata Pieczyńska o pracy przy filmie „Korczak” W trakcie rozmowy Małgorzata Pieczyńska została zapytana o sytuacje, w których aktor po zakończeniu zdjęć odkrywa, że jego praca nie znalazła się w finalnej wersji filmu. Aktorka przyznała, że sama doświadczyła takiego momentu podczas współpracy z Andrzejem Wajdą. Jak wspominała, zagrała sceny do filmu „Korczak”. Był to przedwojenny epizod, w którym występowała razem z Wojciechem Pszoniakiem. Z tamtego okresu zachowała również pamiątkowe fotografie z planu. To właśnie ta część historii została jednak usunięta na etapie montażu. Jak wyjaśniła, reżyser zdecydował, że film będzie rozpoczynał się od wydarzeń wojennych. W konsekwencji cała sekwencja rozgrywająca się przed wojną nie znalazła się w ostatecznej wersji filmu. ZOBACZ TEŻ: Tylko w VIVA! Bez Tabu! Małgorzata Pieczyńska o środowisku aktorów: „Ludzie bywają zawistni”. Doświadczyła tego na własnej skórze… Dlaczego Andrzej Wajda wyciął jej sceny z filmu? Małgorzata Pieczyńska nie pozostawiła wątpliwości, że decyzja wynikała z koncepcji montażowej filmu. Jak tłumaczyła, Andrzej Wajda postanowił rozpocząć opowieść od czasu wojny, dlatego cały wcześniejszy fragment został usunięty. Nie chodziło więc o pojedynczą scenę czy konkretną postać, lecz o wycięcie całej sekwencji przedwojennej. Aktorka podkreśliła również, że o wszystkim została poinformowana jeszcze przed premierą filmu. Dzięki temu wiedziała, że jej rola nie pojawi się w gotowym obrazie i nie było to dla niej zaskoczeniem dopiero podczas pierwszego pokazu. „Mistrz robi co chce”. Tak aktorka wspomina decyzję reżysera Najmocniejszym momentem rozmowy były słowa Małgorzaty Pieczyńskiej o reakcji na decyzję Andrzeja Wajdy. Aktorka przyznała, że zaakceptowała wybór reżysera, mówiąc: „Mistrz robi co chce, to jest już sprzedane, trafiony, zatopiony i nie ma dyskusji.” To właśnie ten cytat najlepiej oddaje sposób, w jaki po latach ocenia tamtą sytuację. Nie opowiada o sporze ani konflikcie. Z jej relacji wynika, że decyzja została podjęta przez reżysera, a ona przyjęła ją jako element procesu twórczego. Jednocześnie nie ukrywała, że była to dla niej trudna sytuacja. W końcu udział w filmie Andrzeja Wajdy miał zakończyć się obecnością na ekranie, tymczasem efekt wielodniowej pracy nie trafił do widzów. Małgorzata Pieczyńska wróciła do bolesnego wspomnienia Rozmowa w „VIVA! Bez Tabu” była okazją do wielu wspomnień z kariery aktorki. Małgorzata Pieczyńska opowiadała zarówno o początkach swojej drogi zawodowej, pracy w Polsce i Szwecji, jak i o doświadczeniach związanych z przygotowywaniem ról oraz funkcjonowaniem w środowisku filmowym. Jednym z najbardziej zapamiętanych fragmentów wywiadu pozostaje jednak historia dotycząca filmu „Korczak”. Aktorka przypomniała, że jej sceny zostały usunięte wraz z całą przedwojenną częścią filmu, a o decyzji dowiedziała się jeszcze przed premierą. Po latach wspomina tę sytuację spokojnie, podkreślając, że była to autorska decyzja reżysera. W jej relacji nie pojawia się polemika z wyborem Andrzeja Wajdy. Zamiast tego wybrzmiewają słowa, które najlepiej podsumowują całe wydarzenie: „Mistrz robi co chce” oraz „Nie ma dyskusji”. Źródło: Viva.pl View oEmbed on the source website
Tylko w VIVA! Bez Tabu! Małgorzata Pieczyńska o środowisku aktorów: „Ludzie bywają zawistni”. Doświadczyła tego na własnej skórze…
W szczerej rozmowie z Mariolą Bojarską-Ferenc w programie VIVA! Bez Tabu Małgorzata Pieczyńska wróciła wspomnieniami do początków swojej drogi aktorskiej. Opowiedziała o konflikcie z wykładowczynią w szkole teatralnej, który – jak przyznaje – odbił się na jej karierze. Nie zabrakło także refleksji o relacjach w środowisku aktorskim i gorzkiego wyznania, że „ludzie bywają zawistni”.
Choć dziś Małgorzata Pieczyńska jest jedną z najbardziej cenionych polskich aktorek, początki jej zawodowej drogi nie należały do łatwych. W rozmowie dla VIVA! Bez Tabu zdradziła, że już podczas studiów nie bała się mówić głośno o swoich przekonaniach. Jak się okazało, taka postawa miała swoją cenę, a jej konsekwencje odczuwała jeszcze wiele lat później. Małgorzata Pieczyńska nie chciała się podporządkować. Jeden sprzeciw w szkole teatralnej miał zaważyć na jej przyszłości Małgorzata Pieczyńska nie ukrywa, że już od pierwszych dni w warszawskiej Szkole Teatralnej miała własne zdanie i nie bała się go wyrażać. W rozmowie z Mariolą Bojarską-Ferenc wspomina, że wszystko zaczęło się od pozornie niewinnej dyskusji podczas zajęć z wyrazistości mowy. To właśnie wtedy – jak przyznaje – narodził się konflikt, którego konsekwencje odczuwała jeszcze przez wiele lat. „Ja się po prostu od razu skonfliktowałam [w Szkole Teatralnej], bo na pierwszych zajęciach, kiedy powiedziałam [...] fragment Pana Tadeusza, stoję sobie przed tą całą grupą, przed nauczycielką, to była pani Aniela Świderska, świętej pamięci. [...] Dobra, powiedziałam to ładnie, coś tam, a ona mówi: „bardzo dobrze, właśnie bardzo, pani Pieczyńska, bardzo dobrze”. I mówię na koniec zajęć: „no to co mam przygotować na następne zajęcia?”. „To samo. Będziemy rzeźbić”. Mówię: „słucham, ale w czym rzeźbić?”. Tak, bo przecież przygotowujemy egzamin. I każdy miał fragment Pana Tadeusza, i myśmy mieli przez pół roku rzeźbić. Ja mówię: „nie, to jest niemożliwe. Przez pół roku dwa razy w tygodniu ja mam rzeźbić to samo? Co pani sobie wyobraża? No bo jest ciekawszy repertuar. My byśmy bardzo tutaj chcieli jakąś współczesną poezję. Właśnie tego Miłosza, tego Stachurę, zrobić coś, co nas porusza, tego Herberta”. Wyśmiała mnie. [...] Ja po prostu tam turlałam się z nudów na tych zajęciach po podłodze” – wspominała. Aktorka przyznaje, że z czasem napięcie między nią a wykładowczynią tylko rosło. Kulminacja nastąpiła podczas rady pedagogicznej, gdy pojawił się temat jej oceny z wyrazistości mowy. Jak wspomina, o przebiegu dyskusji dowiedziała się później od przedstawicieli studentów. „[Na koniec] mieliśmy już wtedy reprezentację studencką na tej radzie pedagogicznej. Oni mi potem kablowali, co tam było. I ona mówi, że pani Pieczyńska, za wyrazistość mowy, coś tam trzy z dwoma albo dwa. [...] A Łapucki na to wstaje [...] i mówi: „Przepraszam bardzo, na jakiej podstawie? Czy była Pani na egzaminie ze scen, gdzie Pani Pieczyńska coś tam grała?”. „Tak, byłam”. „Czy słyszała Pani, jak mówi na moim egzaminie, jak mówi właśnie Kaziuka, monolog?”. „Tak”. Więc ja uważam, że pięć. Nie ma dyskusji. Pięć. On był rektorem. No i tam zeszło na cztery, czy coś takiego się wykłócił. A ona mnie znienawidziła. To miało bardzo poważne konsekwencje w mojej karierze” – podkreśliła. „Ludzie bywają zawistni”. Małgorzata Pieczyńska szczerze o relacjach w środowisku aktorskim Pytanie Marioli Bojarskiej-Ferenc o przyjaźnie w świecie aktorów stało się dla Małgorzaty Pieczyńskiej pretekstem do bardzo osobistego wyznania. Aktorka nie idealizuje swojego środowiska i podkreśla, że zazdrość czy niechęć nie są niczym wyjątkowym. „Bywają ludzie zawistni po prostu, jak w każdym środowisku. [...] Jak przyszłam na egzamin magisterski, to Łapicki był wtedy rektorem, bo ja bardzo długo studiowałam. Jako, że już zaczęłam pracować, grałam w filmach, troszeczkę to się przeciągnęło i ten Łapicki już był wtedy rektorem. I mówi: „Pani Małgorzato, co pani zrobiła Anieli? Ona pani nie dopuszcza do egzaminu magisterskiego”. Ja mówię: „słucham?”. „No, podobno nie ma pani zaliczonej, coś tam, wyrazistości mowy z pierwszego roku, z jakiegoś tam pierwszego semestru. [...] proszę pokazać indeks”. To była taka mała szkoła. Tam w tych indeksach się miało stempelki albo nie. Generalnie były jakieś oceny gdzieś tam w sekretariacie. Ja mówię: „ale ja miałam indywidualny tok studiów, bo ja robiłam właśnie Wierną rzekę. I ja po prostu być może, że nie byłam nawet na tym egzaminie, ale miałam to zaliczone indywidualnie”. „No ale pani Aniela uważa, że nie. I musi pani przyjść we wrześniu na poprawkowy egzamin, właśnie z wyrazistości mowy, i nie jest pani dopuszczona do egzaminu magisterskiego”. No to był szok” – wspominała. Choć sytuacja wydawała się absurdalna, Pieczyńska nie pozwoliła, by zepsuła jej ważny dzień. Jak opowiada, wszystko na świętowanie było już przygotowane, dlatego nie zamierzała z niczego rezygnować. „Ja miałam w SPATIF-ie wynajętą salę. Miałam tylu kumpli już wśród zawodowych aktorów. Oczywiście nie zrezygnowałam z tego bankietu, tylko poszłam na ten bankiet, i jak myśmy się z tego śmiali. Naprawdę, no współczuję jej tej decyzji” – podsumowała. Całe wideo znajdziecie na naszym YouTube. Zapraszamy do oglądania. View oEmbed on the source website
VIVA! Bez Tabu: Małgorzata Pieczyńska od 40 lat jest zakochana w jednym mężczyźnie. Ale jego oświadczyn wielokrotnie nie przyjęła. Problemy z pierścionkiem pojawiły się też później...
Małgorzata Pieczyńska była gościnią Marioli Bojarskiej-Ferenc w programie VIVA! Bez Tabu, gdzie z dużą szczerością wróciła do historii swojej wielkiej miłości. Opowiedziała o pierwszym spotkaniu z Gabrielem Wróblewskim, życiu w Szwecji, wielokrotnie odrzucanych oświadczynach i niezwykłej historii pierścionka zaręczynowego, która do dziś wydaje się niemal nieprawdopodobna.
Nie każda historia miłosna zaczyna się od fajerwerków, ale ta z pewnością miała filmowy scenariusz. Poznali się podczas pokazu filmu w Sztokholmie, a jedno zdanie wypowiedziane przez Gabriela Wróblewskiego zostało z Małgorzatą Pieczyńską na całe życie. W rozmowie z Mariolą Bojarską-Ferenc aktorka opowiedziała o tym, jak wyglądały początki ich związku i dlaczego, mimo wielkiej miłości, ślub przez długi czas nie był dla niej oczywistością. Małgorzata Pieczyńska wspomina pierwsze spotkanie z Gabrielem. "Jeśli zestarzeje się pani jak Suzanne, będzie mi się pani podobać całe życie" Choć od tamtych wydarzeń minęły już cztery dekady, Małgorzata Pieczyńska z niezwykłą dokładnością pamięta dzień, który odmienił jej życie. W programie VIVA! Bez Tabu wróciła wspomnieniami do wyjazdu do Sztokholmu, gdzie razem z Januszem Zaorskim prezentowała film Jezioro Bodeńskie. To właśnie tam poznała Gabriela Wróblewskiego – mężczyznę, z którym od 40 lat tworzy szczęśliwy związek. Aktorka przyznała, że w tamtym czasie była już dwa lata po rozwodzie. Nie spodziewała się, że zwykły wieczór po projekcji filmu okaże się początkiem nowego rozdziału w jej życiu. Wszystko zaczęło się od propozycji Janusza Zaorskiego, który postanowił przedstawić ją swojemu przyjacielowi. „Ja byłam po rozwodzie wtedy, chyba dwa lata, dokładnie dwa lata. I Janusz mówi: „Poznam cię z moim przyjacielem z młodości. I jest po rozwodzie”. „Dawno?”. „No, jakieś dwa lata”. Ja mówię: „No dobra, fajny?”. „Bardzo fajny”. „Przystojny?”. „Bardzo przystojny”. „No dobra, to poznaj”. No i jesteśmy po tej projekcji, siedzimy w jakiejś tam knajpie i wchodzi facet, zatkało mnie zupełnie. Ja mówię: „Janusz, czy to ten?”. „Ten”” – wspominała. Jak się okazało, pierwsze słowa Gabriela Wróblewskiego również na długo zapadły jej w pamięć. Nie zaczął od komplementu dotyczącego urody, ale nawiązał do postaci, którą zagrała w Jeziorze Bodeńskim. „Podchodzi Gabryś i mówi: „Byłem przed chwilą na projekcji. To pani grała Suzanne?”. „Tak”. Bo Suzanne była postacią, miała 25 lat w obozie jenieckim nad Jeziorem Bodeńskim, a potem spotyka się z głównym bohaterem, którego grał Krzysiek Pieczyński. Spotykają się po 30 latach i jako tacy już siwi, starzy rozmawiają ze sobą. No i komentują tę młodość. I on mówi: „Jeśli zestarzeje się pani jak Suzanne, będzie mi się pani podobać całe życie”.” ZOBACZ TEŻ: To była miłość od pierwszego wejrzenia. Jerzy Bończak od pół wieku jest wierny jednej kobiecie. Rodzina zapłaciła wysoką cenę za jego sławę Małgorzata Pieczyńska wielokrotnie odrzucała oświadczyny. Dziś z uśmiechem wspomina historię pierścionka Choć ich miłość przetrwała próbę czasu, droga do małżeństwa nie była oczywista. W rozmowie z Mariolą Bojarską-Ferenc aktorka zdradziła, że Gabriel Wróblewski oświadczał się jej więcej niż raz. Jak sama przyznała, przez długi czas nie była gotowa powiedzieć "tak". Dziś z uśmiechem wraca do tamtych wydarzeń, a jeszcze większe emocje budzi w niej historia ukochanego pierścionka zaręczynowego. Zapytana o oświadczyny odpowiedziała krótko, ale wymownie: „Wielokrotnie były nieprzyjmowane.” Pierścionek jednak został z nią na lata i do dziś ma dla niej wyjątkową wartość. Niedawno okazało się jednak, że wymaga naprawy. Z biżuterii wypadł drogocenny kamień, a aktorka była przekonana, że odnalezienie go graniczy z cudem. „Ostatnio naprawiam mój ten ukochany pierścionek. Bo coś tam się zepsuło, ale to też jest coś niesamowitego, bo jakiś tam drogocenny kamień z tego pierścionka wypadł. [...] Akurat Gabryś był w domu, ja z garażu weszłam do mieszkania i on mówi: „Ojej, no to szukamy może”” – opowiadała. Poszukiwania nie przynosiły efektów. Najpierw sprawdzili mieszkanie, później samochód. Nic nie wskazywało na to, że brylant uda się odzyskać. Kiedy wydawało się, że kamień przepadł na dobre, wydarzyło się coś, czego sama do dziś nie potrafi racjonalnie wytłumaczyć. „[...] Idę po tym garażu i widzę, że coś się świeci. Przy samej takiej kratce ściekowej. Patrzę, brylant. Naprawdę coś niesamowitego” – zakończyła z uśmiechem. SPRAWDŹ TEŻ: W życiu jest ascetyczny i zdystansowany. Co go bawi i rozwściecza? TYLKO W VIVIE! Paweł Wilczak: „Zawsze myślę, że wszystko fajne przede mną” Całe wideo znajdziecie na naszym YouTube. Zapraszamy do oglądania. View oEmbed on the source website
63-letnia Małgorzata Pieczyńska zachwyca formą. Jaką dietę stosuje?
Patrząc na zdjęcia Małgorzaty Pieczyńskiej, trudno uwierzyć, że aktorka niebawem kończy 64 lata! Jej fani, oprócz oglądania jej w popularnym serialu „M jak miłość”, od czasu do czasu mają okazję zobaczyć w mediach społecznościowych jej zdjęcia, na których zachwyca zgrabną, wysportowaną sylwetką. Jaki jest jej sekret na utrzymanie formy? ZOBACZ TAKŻE: Dorota Wellman na zdjęciu sprzed niemal 30 lat Małgorzata Pieczyńska ma swój patent na zgrabną sylwetkę Jak wiadomo upływający czas zwykle nie pomaga w utrzymaniu smukłej sylwetki. Małgorzata Pieczyńska znalazła na to jednak sposób. Jak się okazuje kluczem jest tu odpowiednia dieta. Znana aktorka stawia przede wszystkim na zdrowe, ekologiczne produkty. Dodatkowo gwiazda całkowicie wykluczyła ze swojej diety mięso, a także bardzo ograniczyła alkohol. 63-latka zastąpiła go zdrowymi naparami ziołowymi i uwielbianym przez nią sokiem pomarańczowym. Małgorzata Pieczyńska inspiruje zdrowymi przepisami W mediach społecznościowych Małgorzata Pieczyńska chętnie pokazuje swoje przygody kulinarne. Często także dzieli się ze swoimi fanami sprawdzonymi przepisami na zdrowe potrawy. Aktorka zawsze korzysta w nich ze świeżych warzyw i owoców. Niedawno na jej Instagramie pojawiło się wideo, w którym aktorka objaśnia jak przyrządzić krem z pieczonych buraków i ziemniaka oraz pieczone warzywa czy też zupę z białych korzeni i gruszki. CZYTAJ TEŻ: Kuchnia 2024: Poznaj przepis na złote mleko! Forma Małgorzaty Pieczyńskiej to nie tylko zasługa diety Dieta to nie jedyny sposób aktorki, by utrzymać sylwetkę w doskonałej formie. Jej wielką pasją, a zarazem bardzo zdrowym nawykiem jest praktyka jogi. Aktorka przykłada do tego ogromną wagę. Często udostępnia nagrania wideo, na których ćwiczy w studiu. Nie rezygnuje z treningu nawet podczas urlopu. Mogliśmy zobaczyć jak praktykuje jogę na tle oceanu w egzotycznej Gwatemali.
Małgorzata Pieczyńska przestała walczyć o miłość, gdy mąż... przedstawił jej kandydatkę na drugą żonę
„Miałam nadzieję, że będzie to udane małżeństwo. Niestety, żyłam złudzeniami”
Dziś Małgorzata Pieczyńska jest w szczęśliwym związku małżeńskim z Gabrielem Wróblewskim, z którym doczekała się syna. Aktorka ma jednak za sobą jeszcze jedno małżeństwo, które nie skończyło się szczęśliwie... Przed szóstą rocznicą ślubu ówczesny mąż, Andrzej Pieczyński, przedstawił jej... kandydatkę na nową żonę. Jak wyglądała ich historia? Małgorzata Pieczyńska: pierwszy mąż. Jak poznała Andrzeja Pieczyńskiego? Aktorka poznała swojego pierwszego męża w 1978 roku, na kursie prawa jazdy. Miała wówczas 18 lat i marzyła o karierze aktorskiej. Andrzej Pieczyński studiował w szkole teatralnej i był cztery lata starszy. Zakochali się w sobie od pierwszego wejrzenia. „Był pewny siebie, wydawał się odpowiedzialny, a przede wszystkim miał niezwykle piękną, artystyczną duszę”, opowiadała w wywiadzie dla Rewii. Kiedy jednak Małgorzata Pieczyńska oznajmiła rodzicom, że chce przyjąć oświadczyny ukochanego, ci zabronili jej wyjść za mąż. Ona jednak postawiła na swoim. Małgorzata Pieczyńska i Andrzej Pieczyński pobrali się niedługo po tym, gdy odebrała indeks warszawskiej PWST. „Na początku miałam nadzieję, że będzie to udane małżeństwo. Niestety, żyłam złudzeniami”, wyznała w rozmowie z Rewią. Kariera ukochanego aktorki zaczęła wówczas nabierać rozpędu, po tym, gdy zagrał on w filmie „Wielki Szu”. Niestety w życiu prywatnym pary nie wszystko układało się kolorowo... Pojawiało się między nimi coraz więcej kłótni. Spędzili ze sobą sześć lat, a po rozwodzie Małgorzata Pieczyńska zdecydowała się zostawić nazwisko po mężu. „Uznałam, że łatwiej zmienić męża niż jego trudny charakter”, tłumaczyła. Czytaj też: Była nieobecną matką, częściej wybierała pracę. Dopiero po latach Maryla Rodowicz przeprosiła swoje dzieci Małgorzata Pieczyńska, 2007 rok Andrzej Pieczyński, 2000 rok Małgorzata Pieczyńska i Andrzej Pieczyński: rozstanie Prawda o rozstaniu Małgorzaty Pieczyńskiej z pierwszym mężem dopiero po latach wyszła na jaw. Okazuje się, że niedługo przed szóstą rocznicą ślubu Andrzej Pieczyński przyprowadził do domu kobietę, którą przedstawił ukochanej jako... kandydatkę na nową żonę. „W takich chwilach nie ma o czym rozmawiać. Wtedy "klucze na stół"”, tłumaczyła aktorka swoją reakcję. Mimo to, to jej ówczesny mąż podjął decyzję o rozwodzie, na który Małgorzata Pieczyńska zgodziła się bez orzekania o winie. Jak przyznała w 2017 roku, sama nie miałaby odwagi podjąć tej decyzji. „Ja miałabym trudność z podjęciem decyzji o rozejściu. Być może podjęłabym ją odważnie, ale kiedyś, potem. Szczęśliwie podjął ją mąż. Ja bym próbowała leczyć ten związek, naprawiać... Na szczęście zostało to przecięte”, zwierzyła się w rozmowie z tygodnikiem Świat i Ludzie. Rozwód przebiegł szybko, ponieważ małżonkowie nie mieli dzieci, ani majątku. Aktorka zgodziła się na rozstanie bez orzekania o winie. Zakończenie małżeństwa było dla niej bardzo trudne. Starała się jednak szukać pozytywów. „Mam talent do znajdowania pozytywów we wszystkim. (…) Jest to szkoła życia, we wszystkim można znaleźć aspekt pozytywny”, wyznała w programie „Taka jak ty” w TVP Kobieta. Rok później wyjechała do Szwecji, by promować film „Jezioro Bodeńskie”. Na miejscu okazało się, że szczęście się do niej uśmiechnęło... Małgorzata Pieczyńska poznała starszego o 13 lat biznesmena, Gabriela Wróblewskiego. „Poznał nas ze sobą Janusz Zaorski, który w Sztokholmie prezentował »Jezioro Bodeńskie«. Po projekcji poszliśmy do knajpy. I Janusz, który znał się z Gabrielem od dawna, przedstawił nas sobie. A widząc błysk w naszych oczach, szepnął: »Uważaj, Pieczara, reżyseruję twoje życie prywatne!«. Tak został naszym ojcem chrzestnym”, opowiadała w VIVIE!. Zakochani wzięli ślub i zdecydowali się zamieszkać w Szwecji. Niedługo później na świat przyszedł ich syn, Victor. Po rozwodzie z Małgorzatą Pieczyńską Andrzej Pieczyński również wyjechał z Polski. Po powrocie do kraju związał się z Martą Kalmus, aktorką znaną z „Na Wspólnej”, z którą doczekał się córki. Niestety ich związek nie przetrwał próby czasu. Zobacz także: Edward Hulewicz był bożyszczem kobiet. Do końca życia żałował, że nie miał dzieci
To była miłość od pierwszego wejrzenia. Oto historia Małgorzaty Pieczyńskiej i Gabriela Wróblewskiego
„Znalezienie odpowiedniego partnera to przecież nie wszystko. Najważniejsze, by nigdy nie zabijać wspólnych marzeń”
Od ponad trzech dekad tworzą udany i szczęśliwy związek. Oboje mieli za sobą zakończone relacje i pragnęli miłości. Z decyzją o małżeństwie i wspólnym życiu nie czekali długo. Gabriela Wróblewskiego i Małgorzatę Pieczyńską połączyło wyjątkowe uczucie... Jedno spotkanie odmieniło ich życie na zawsze, a dziś zgodnie przyznają, że dosięgła ich miłość od pierwszego wejrzenia. Oto ich historia. Małgorzata Pieczyńska i Gabriel Wróblewski: to była miłość od pierwszego wejrzenia Możliwe, że nigdy by się nie spotkali, gdyby nie jedno wydarzenie. Małgorzata Pieczyńska i Gabriel Wróblewski mają za sobą zamkniętą przeszłość i bagaż życiowych doświadczeń. Aktorka była dwa lata po rozwodzie z pierwszym mężem, Andrzejem Pieczyńskim. „Może niepotrzebny był ten ślub, ale szczęśliwie nie mieliśmy dzieci, nie było więc poważnych konsekwencji na całe życie. Mogliśmy po prostu się rozstać. Kolejne małżeństwo zawarłam z kompletnie innym człowiekiem. Nie jest to oczywiste, bo ludzie najczęściej wiążą się po rozejściu dokładnie z takim samym typem”, zwierzała się w na łamach wywiadu w Świat i Ludzie. Poświęcała się pracy, rozwijała, a widzowie mogli podziwiać ją w kolejnych produkcjach. W 1987 roku razem z Januszem Zaorskim wyjechała za granicę, by promować film Jezioro Bodeńskie, w którym wcieliła się w jedną z głównych ról. Reżyser zapoznał ją wtedy ze swoim przyjacielem z młodości, szwedzkim biznesmenem Gabrielem Wróblewskim. Czy to była miłość od pierwszego wejrzenia? Od razu między nimi zaiskrzyło. Ona miała 27 lat, on 40. „Jeżeli zestarzeje się pani tak jak Suzanne, to będzie mi się pani podobać całe życie”, mówił Gabriel Wróblewski odnosząc się do roli, w którą Małgorzata Pieczyńska wcielała się w filmie. „Między mną, a Gabrysiem zaczęło iskrzyć. Janusz to zauważył, bo w pewnej chwili szepnął do mnie: „Uważaj, reżyseruję twoje życie prywatne”, wspominała wspaniała aktorka. Sprawdź też: Weronika Książkiewicz i Jakub Wesołowski przed laty byli parą. Ich związek rozpadł się nagle Małgorzata Pieczyńska, Gabriel Wróblewski Małgorzata Pieczyńska, Gabriel Wróblewski, Festiwal Polskich Filmów Fabularnych w Gdyni 2002 rok Szybko połączyło ich trwałe uczucie. Pragnęli tworzyć wspólną przyszłość, zbudować kochający dom. Dzieliło ich jednak 1500 km. Każde kolejne spotkanie uświadamiało im, że są dla siebie stworzeni. „Mieliśmy poprzednie związki już za sobą i tego cyrku była już wystarczająca ilość. Musieliśmy być szczerzy wobec siebie, ujawnić swoje mocne strony, ale także słabe. Nie udawaliśmy, że jest się kimś innym”, opowiadała aktorka. Osiedlili się w Szwecji, a dokładnie w pod Sztokholmem, gdzie mają dom na wsi. Aktorka podróżuje między dwoma krajami, umiejętnie łączy życie rodzinne z pracą. Nigdy nie żałowała decyzji o przeprowadzce. „Uważam, że powinno się wychodzić za mąż... od razu po raz drugi! Gdyby była taka możliwość, ileż więcej byłoby szczęśliwych małżeństw”, mówiła gwiazda [cytat za gwiazdy.wp.pl]. Małgorzata Pieczyńska i Gabriel Wróblewski doczekali się ukochanego syna, Victora. Dziś jest już dorosłym mężczyzną i sam niedawno został ojcem małej Zosi. „Dzień, w którym urodziłam syna, był najszczęśliwszy w moim życiu. Kiedy chcę przywołać dobre sny, wspominam moment, w którym Victor pojawił się na świecie. Gabryś trzymał mnie za rękę, przytulał, przecinał pępowinę. Kiedy wspominam narodziny syna, wspominam też dotyk dłoni męża ”, opowiadała w jednym z wywiadów [cytat za gwiazdy.wp.pl]. Aktorka podkreśla, że mąż i syn są najpiękniejszymi prezentami, jakie otrzymała od życia. Sprawdź też: Miłość nie była im pisana. Norbi i Marlena Jagłowska rozwiedli się w tajemnicy Małgorzata Pieczyńska, Gabriel Wróblewski, Festiwal Polskich Filmów Fabularnych, 2018 Małgorzata Pieczyńska, Victor Wróblewski, Viva! 2015 rok W ukochanym ceni charakter i sposób w jak podchodzi do życia. Pewne cechy odziedziczył po nim syn. „Są ludzie, którzy mają focha od obudzenia się, i są tacy, którzy zawsze zobaczą promyk słońca. Mój mąż, Gabriel, ma to drugie. Taki też jest mój syn, Victor”, opowiadała gwiazda kina. Małgorzata Pieczyńska i Gabriel Wróblewski mają podobne temperamenty, a w ich małżeństwie nie ma miejsca na nudę. „Oboje mamy ostre, zdecydowane i niełatwe charaktery. Mamy takie samo poczucie niezależności i dumy, i te same wysokie wymagania względem siebie i innych. W takiej sytuacji są dwa wyjścia: całkowicie do siebie przystać, bądź całkowicie się od siebie odwrócić. Wybraliśmy to pierwsze i nie żałujemy”, opowiadała aktorka [cytat za Fakt.pl]. Gdy wraca do domu po nagraniach mąż zawsze wita ją bukietem kwiatów i kolacją. Małżonkowie są szczęśliwi i nie zapominają o tym, by pielęgnować swój związek. Ich recepta na udane małżeństwo? Odpowiedź jest jedna. „Znalezienie odpowiedniego partnera to przecież nie wszystko. Najważniejsze, by nigdy nie zabijać wspólnych marzeń. Stale zastanawiam się, czego oczekuje ode mnie człowiek, którego kocham. Wciąż sobie powtarzam: kochaj go, kiedy najmniej na to zasługuje!”, tłumaczyła Małgorzata Pieczyńska. Małżonkowie pojawili się na gali otwarcia 47. Festiwalu Polskich Filmów Fabularnych w Gdyni. Zachwycali na czerwonym dywanie. Życzymy wszystkiego, co najlepsze! Źródło: Dzień Dobry TVN, Kobieta Wp.pl Gwiazdy.wp.pl Pomponik Fakt.pl Czytaj też: Bogumił Kobiela z żoną marzyli o dziecku. Ich związek przerwał tragiczny wypadek Małgorzata Pieczyńska, Gabriel Wróblewski, 47. FPFF w Gdyni - Gala Otwarcia, 2022
Burzliwa miłość Małgorzaty Pieczyńskiej. Przestała walczyć o małżeństwo, gdy pierwszy mąż przedstawił jej kochankę
„Niestety, żyłam złudzeniami”, przyznała aktorka
Dziś odnalazła spokój i spełnienie u boku Gabriela Wróblewskiego. Ale pierwsze małżeństwo Małgorzaty Pieczyńskiej było dla niej wielkim rozczarowaniem i sprawiło nie lada ból. Była przekonana, że u boku Andrzeja Pieczyńskiego będzie szczęśliwa. Ale z dnia na dzień ich związek legł w gruzach. Wtedy, gdy on przyprowadził do domu kochankę i... oznajmił, że to jego przyszła żona. Małgorzata Pieczyńska nie miała wątpliwości, że to definitywny koniec. Zareagowała natychmiast. Jak potoczyły się jej dalsze losy? Artykuł aktualizowany na viva.pl 08.02.2025 r. [Ostatnia publikacja na VUŻ i Viva Historie 12.02.2025 r.] Nieudane małżeństwo Małgorzaty Pieczyńskiej. Historia miłości z Andrzejem Pieczyńskim Małgorzata Pieczyńska (z domu Maciejewska) to ceniona i utalentowana aktorka, znana z takich produkcji, jak Jezioro Bodeńskie, Piłkarski poker, Szpilki na Giewoncie, czy M jak miłość. Prywatnie od lat żyje w szczęśliwym związku małżeńskim z Gabrielem Wróblewskim. Jest to jej drugi mąż, gdyż wcześniej była żoną Andrzeja Pieczyńskiego, po którym do dziś nosi nazwisko. Niestety, pierwsze małżeństwo aktorki nie należało do udanych. Z pozoru wydawali się parą dobraną idealnie. Poznali się na kursie prawa jazdy w 1978 roku – ona miała wówczas zaledwie 18 lat. On był o cztery lata starszy, kształcił się na akademii teatralnej. Ona o aktorstwie marzyła. To była miłość od pierwszego wejrzenia, ich serca od razu zabiły mocniej. „Był pewny siebie, wydawał się odpowiedzialny, a przede wszystkim miał niezwykle piękną, artystyczną duszę”, wspominała z sentymentem Małgorzata Pieczyńska. Ślub wzięli rok później, gdy ona otrzymała indeks warszawskiej Państwowej Wyższej Szkoły Teatralnej. Pomysł zamążpójścia od początku nie spodobał się jej rodzicom, którzy uznali, że to zbyt wcześnie jak na młodą damę. Wydali nawet zakaz – ale na próżno. A czas pokazał, że mieli absolutną rację. Jednak Małgorzata była tak bardzo zakochana, że nie wyobrażała sobie życia bez Andrzeja. Jak się później okazało, mężczyzna dotkliwie ją zranił... „Na początku miałam nadzieję, że będzie to udane małżeństwo. Niestety, żyłam złudzeniami”, zwierzyła się w rozmowie z „Rewią”. Rodzice Małgorzaty pomogli młodym, żeby mogli wynająć mieszkanie. Kariera Andrzeja Pieczyńskiego zaczęła wówczas nabierać rozpędu dzięki roli taksówkarza Jurka w „Wielkim Szu”. Ale – jak na ironię – był to początek końca jego małżeństwa. Między małżonkami dochodziło do spięć, coraz częściej się kłócili. W końcu zapadła decyzja o rozstaniu, które przez lata owiane było tajemnicą. Po tym związku aktorce pozostało nazwisko... „Uznałam, że łatwiej zmienić męża niż jego trudny charakter”, tłumaczyła. Dopiero później ujawniła bolesną prawdę. Tuż przed szóstą rocznicą ślubu mąż przyprowadził do domu inną kobietę, którą przedstawił jako... idealną kandydatkę na przyszłą żonę. Małgorzata nie potrafiła ukryć emocji, jej reakcja była natychmiastowa. „W takich chwilach nie ma o czym rozmawiać. Wtedy „klucze na stół”, zdradziła aktorka w rozmowie z Mateuszem Szymkowiakiem w programie Taka jak Ty. Czytaj też: Ojcem został w wieku 72 lat, przy córce odnalazł sens życia. „Narodziny dziecka to druga młodość" Decyzję o rozwodzie podjął on, zaś ona zgodziła się na wariant bez orzekania o winie. Nie mieli zbyt dużego majątku ani dzieci, więc sprawa szybko została sfinalizowana. Jak przyznała Małgorzata Pieczyńska w wywiadzie dla tygodnika „Świat i ludzie” w 2017 roku, gdyby to zależało od niej, nie wystąpiłaby o rozwód. „Ja miałabym trudność z podjęciem decyzji o rozejściu. Być może podjęłabym ją odważnie, ale kiedyś, potem. Szczęśliwie podjął ją mąż. Ja bym próbowała leczyć ten związek, naprawiać... Na szczęście zostało to przecięte”, tłumaczyła. Bardzo przeżyła to rozstanie. Ale już rok po rozwodzie, gdy wyjechała do Szwecji promować film „Jezioro Bodeńskie” Janusza Zaorskiego, los się do niej uśmiechnął... Małgorzata Pieczyńska, Cyfrowy Polsat – konferencja, 13.04.2011 rok Małgorzata Pieczyńska, Warszawa, 10.06.2021 rok Małgorzata Pieczyńska ułożyła sobie życie na nowo w Szwecji Poznała wówczas swojego drugiego męża, o 13 lat starszego biznesmena polskiego pochodzenia Gabriela Wróblewskiego. Jak przyznała w jednym z wywiadów, było to dla niej spotkanie „nie z tej Ziemi”. „Poznał nas ze sobą Janusz Zaorski, który w Sztokholmie prezentował »Jezioro Bodeńskie«. Po projekcji poszliśmy do knajpy. I Janusz, który znał się z Gabrielem od dawna, przedstawił nas sobie. A widząc błysk w naszych oczach, szepnął: »Uważaj, Pieczara, reżyseruję twoje życie prywatne!«. Tak został naszym ojcem chrzestnym”, śmiała się w rozmowie z magazynem „VIVA!”. Czytaj też: Nigdy o tym nie mówił, teraz się wygadał. Nikt nie wiedział, że Maciej Musiał ma rodzeństwo! Dla ukochanego artystka zostawiła Polskę i pod koniec lat 80. przeprowadziła się do Szwecji, a dokładnie do Sztokholmu. Jednak nie porzuciła kariery w ojczyźnie. Umiejętnie łączyła pracę nad Wisłą z życiem rodzinnym za granicą. W międzyczasie urodziła syna Wiktora, który dziś jest już dorosłym mężczyzną i sam jakiś czas temu został ojcem małej Zosi. Dziadkowie nie posiadają się ze szczęścia i każdą wolną chwilę spędzają z ukochaną wnuczką. Co istotne, aktorka nadal mieszka w Szwecji. W wywiadzie dla TVP Kobieta stwierdziła: „Mam talent do znajdowania pozytywów we wszystkim. [...] Jest to szkoła życia, we wszystkim można znaleźć aspekt pozytywny”. A Andrzej Pieczyński? Po rozwodzie wyjechał z Polski, występował m.in. w teatrach w Niemczech, prowadził również wykłady z reżyserii i aktorstwa. W końcu jednak wrócił do kraju. Wówczas związał się z aktorką Martą Kalmus (znaną z roli Renaty w „Na Wspólnej”), zaś owocem tej relacji jest córka Zofia (jako 12-latka wystąpiła w filmie „W ciemności” Agnieszki Holland – rola Stefci Sochy). Związek Andrzeja Pieczyńskiego i Marty Kalmus finalnie się rozpadł. Ona wyszła później za mąż za Piotra Jankowskiego, którego widzowie kojarzyć mogą z roli Piotra Walawskiego w serialu „Barwy szczęścia”. Andrzej Pieczyński, premiera spektaklu „Lily”, 23.02.2020 rok Małgorzata Pieczyńska, Gabriel Wróblewski, 44. Festiwal Polskich Filmów Fabularnych w Gdyni, 21.09.2019 rok Małgorzata Pieczyńska z synem Victorem Wroblewskim, VIVA 18/2015
Małgorzata Pieczyńska: „Jestem zafascynowana tym, jak Victor żyje. Wychowaliśmy wolnego człowieka”
Victor Wroblewski: „Dla mnie cały czas świeci słońce na horyzoncie”
W ramach cyklu Archiwum Vivy!: wywiady przypominamy rozmowę Elżbiety Pawełek z Małgorzatą Pieczyńską i jej synem Victorem Wroblewskim. Wywiad ukazał się w sierpniu 2015 roku w magazynie VIVA!. View Ediplayer on the source website Magazyn VIVA! Małgorzata Pieczyńska i Victor Wroblewski wywiad Małgorzata: „Jestem zafascynowana tym, jak żyje Victor. Cieszę się, że wychowaliśmy wolnego człowieka. Czy lękam się o niego? Nie, bo jest silny”. Victor: „Myślę, że mama trochę się martwi, jak jej jedyny syn jedzie do Ameryki Środkowej i siedzi w dżungli”. Małgorzata Pieczyńska z synem Victorem, podróżnikiem, po raz pierwszy o uczuciach i pasjach w niezwykłej rozmowie z Elżbietą Pawełek. Co myślisz, patrząc na syna przystojniaka? Małgorzata: Myślę, że mi się udał. Ale każda matka kocha swojego syna, niezależnie czy jest przystojny, czy nie. Pewnie mój jest najpiękniejszy, choć to mi kompletnie nie przeszkadza (śmiech). Victor: Najważniejsze, że jestem szczęśliwy, chociaż jestem piękny (śmiech). Małgorzata: No właśnie, uroda nie jest tu najważniejsza. Co innego w związku. Mąż zawsze mi się podobał jako mężczyzna. Jak mnie wkurzał, to myślałam: Przynajmniej jest przystojny. Widząc Victora, można powiedzieć, że to skóra ściągnięta z Pieczyńskiej! Małgorzata: Hanka Bakuła mówi, że to mój mąż Gabryś pokolorowany Małgosią. Kiedy syn pojawił się na świecie, wywrócił Ci życie do góry nogami? Małgorzata: Tak, ale jego pojawienie się było najpiękniejszym wydarzeniem w moim życiu. Nie miałaś dylematów młodych aktorek: kariera czy wychowanie dziecka? Małgorzata: Nie. Wiedziałam, że dziecko jest najważniejsze. Długo sama się nim zajmowałam, pierwszą nianię miał w wieku trzech i pół lat. Zaczęłam wtedy grać w dużym szwedzkim filmie, bo mieszkamy na stałe w Sztokholmie. Victor: Z tego, co słyszałem, nie byłem z tej zmiany zadowolony. Małgorzata: Dopóki nie zacząłeś się bawić z nianią w wojsko. Była dużą, silną kobietą. Victor: Spotkałem ją niedawno, sięgała mi do ramienia! (śmiech). Małgorzata: Bo strasznie urosłeś. Ale wtedy dawałeś nam popalić. Byłeś rozpuszczony jak dziadowski bicz. Przyznam, że przy pomocy szwedzkiego bezstresowego wychowania wchodziłeś nam skutecznie na głowę. A jeszcze od teściów, którzy żyli w Szwecji, na okrągło słyszałam: „Nie krzycz na dziecko, nie bij, nie strasz!”. Teść był opiekunem chłopców w bursie Korczaka. Uważał przemoc wobec dzieci za rzecz niedopuszczalną. Do ludzi zaczyna docierać to, o czym Korczak mówił już 100 lat temu! Fajnie miałeś, głaskany, dopieszczany. Victor: Miałem wymarzone dzieciństwo. Jak skończyłem 10 lat, mama zabrała mnie na wyprawę na Florydę. Otrzaskałem się z angielskim. Wieczorem ruszaliśmy na zwiedzanie. Ale jak ma się mamę aktorkę, to często jej nie ma… Victor: Tak źle nie było. Mama grała w szwedzkich serialach i w teatrze w Sztokholmie. Była w domu aż do mojego liceum. A potem posłała mnie do najlepszej szkoły średniej w Szwecji. W Szwecji daje się dzieciom więcej swobody niż w Polsce? Małgorzata: Dużo więcej, ale zawsze mówiłam: „Kochaj syna do piątego roku życia jak księcia, od piątego do piętnastego jak niewolnika, co Victor bardzo przeżywał, a od piętnastego jak przyjaciela”. A to nie jest oczywiste, że jest się przyjacielem własnego dziecka. Na tę przyjaźń trzeba zasłużyć, walczyć o nią, podtrzymywać. Victor: Mama wpadła więc na genialny pomysł, żeby na moją „osiemnastkę” podarować mi... wyprawę w Tatry z zawodowym taternikiem. Moi koledzy na swoje „osiemnastki” otrzymywali od rodziców rolexy... Małgorzata: ... albo skutery. Może też wolałbyś luksusowy gadżet? Victor: Pewnie, że tak, gdybym wtedy miał wybór. Ale z perspektywy czasu widzę, że to był najlepszy prezent. Przeżyłem wtedy wielką przygodę. Nie zapomnę, jak w górach rozbolał mnie brzuch, a mama powiedziała: „Potrzebna wódka z pieprzem!”. To była ostra wspinaczka, na której poradziła sobie lepiej ode mnie. Miała wtedy świetną formę po „Tańcu na lodzie”. Na górze piliśmy szampana. Nic dziwnego, że nosi Cię po świecie. Stałeś się rasowym podróżnikiem. Victor: Zacząłem podróżować jako 16-latek i mogłem liczyć na finansową pomoc rodziców. Ale nie zawsze z niej korzystałem. Pracowałem jako cowboy w Argentynie. Nauczyłem się nieźle hiszpańskiego. Masz dopiero 25 lat. Victor: Ale czy nie jest to fantastyczne, że w tym wieku jest się szczęśliwym? Dla mnie cały czas świeci słońce na horyzoncie. Na wyprawach do Ameryki Środkowej zdobyłem cenne certyfikaty – uprawnienia ratownika górskiego i wodnego, dzięki którym łatwiej poruszam się w ekstremalnie trudnych warunkach. Udało mi się przejść z plecakiem trzy tysiące kilometrów – od Karaibów po Pacyfik, przez góry, dżunglę, bagna. Obawiałeś się krokodyli? Victor: Nie, bo naiwnie sądziłem, że nie istnieją w rzekach, którymi płynęliśmy. Aż do momentu, kiedy je zobaczyłem. Wtedy pomyślałem, że jednak lepiej siedzieć w kajaku. Największe problemy miałem z robakami, skorpionami, tarantulami. Małgosiu, nie drżałaś o Victora? Małgorzata: Nigdy. Victor jest bardzo silny. Ma brązowy pas w ju-jitsu i umie się bić, ale jeszcze w dzieciństwie przytaczał pierwszą zasadę judo: „Ustąp, aby zwyciężyć”. Nie ma w sobie agresji. Victor: Agresja to cecha słabeuszy. Bardzo się zdziwią, kiedy w dżungli natkną się na niedużego Indianina, a nagle zza drzew wyskoczy ich 30. Myślę jednak, że mama trochę się martwi, jak jej jedyny syn jedzie do Ameryki Środkowej na pół roku i odzywa się raz na miesiąc, a jak jest w dżungli, to cisza trwa przez trzy miesiące. A potem wraca, ma jakieś dziwne blizny i tatuaże. Ale nienadgryziony przez piranie? Victor: Pirania może mnie skubnęła, ale najcięższe było ukąszenie pająka, po którym miałem czarny palec, cztery razy grubszy. Na szczęście Indianie wiedzą, co w takich przypadkach robić. Opcje były dwie: albo oni mnie wyleczą, albo obcinamy kciuk maczetą w dżungli. Czuję jednak, że mama położyłaby szlaban na kolejne wyprawy, gdybym wrócił bez kciuka (śmiech). Opowiesz o sierocińcu w Salwadorze, gdzie pracujesz jako wolontariusz? Victor: Nigdy nie lubiłem małych dzieci, ale kiedy tam trafiłem, wpadłem jak śliwka w kompot. Czyli komandos, jak mama o Tobie mówi, tylko z wrażliwym sercem? Victor: Mama wymyśla albo jakiegoś komandosa, albo że chcę jechać do Afganistanu. Może miałem kiedyś takie marzenie. Ale jak zobaczyłem te dzieci w sierocińcu, musiałem im pomóc. Zacząłem od naprawy autobusu szkolnego, który był w fatalnym stanie. Mama też mi w tym pomogła, dorzucając się do zakupu tapicerki i radia. Małgorzata: Spójrzcie tylko na te zdjęcia rozradowanych dzieci w nowym autobusie! Victor: Im wszystko sprawia radość – jak zamawiam 100 porcji pizzy hut czy kurczaków, bo jedzą tylko fasolę z ryżem. I wtedy mamy przyjęcie. Największym sukcesem jest to, że zaczęły się uczyć angielskiego, który opłacam im ze znajomymi. To dla nich szansa, żeby po wyjściu z sierocińca mogły pracować na plaży z turystami czy kelnerować. Obiecałem im, że wrócę do Salwadoru, nawet gdybym musiał ostatnie buty sprzedać. To mi daje więcej zadowolenia niż wszystko, co do tej pory robiłem. Małgorzata: Zastanawiamy się z Gabrysiem, skąd ten sierociniec na drodze Victora? Czy nie odziedziczył tego karmicznie po dziadku Miszy? Skąd to się u niego wzięło? Victor: Pracowałem w panamskich szkołach, instalując w nich zbiorniki wodne. Ale nie kontaktowałem się z dziećmi. A tu się zakochałem w 76 sierotach. Na jesieni znów tam jadę, traktuję to jak misję. Jesteś dumna z Victora? Małgorzata: Absolutnie tak, bo sam przeżywa swoje życie. Nawet dziś rozmawialiśmy o filmie „Jak w niebie” w reżyserii Kay Pollaka. To historia dyrygenta, który jedzie na wieś i zakłada chór. Powtarza się tam motyw pieśni: „Teraz wiem, co znaczy przeżyć swoje życie samemu”. Pointa filmu jest taka, żeby nie dać nikomu przeżywać za nas naszego życia. Żeby samodzielnie nadawać mu sens! Rozmawiam z koleżanką, która martwi się o mamę, ta o męża, a oboje martwią się o wnuka. Pytam: „Czy ktoś z was jest szczęśliwy, choć tak się dla siebie poświęcacie?”. Nigdy dla syna się nie poświęcałaś? Małgorzata: Odwrotnie! Uważałam, że syn jest moim największym nauczycielem, bo dzięki macierzyństwu mam szansę na rozwinięcie najpiękniejszych ludzkich cech, takich jak opiekuńczość, bezinteresowność, wytrwałość czy radość z czyjegoś szczęścia. Macierzyństwo traktowałam jak wielki dar. Victor: Ależ to było poświęcenie! Małgorzata: Jakie? Nie poświęcałam się tak jak kobieta, która składa się na ołtarzu rodziny, robi z siebie kuchtę, jest wykończona i czuje się zerem. Komu to potrzebne? W Szwecji kobiety inaczej podchodzą do swoich ról? Małgorzata: Myślę, że w Szwecji nauczyłam się walczyć o siebie i robić to, co naprawdę chcę. Na początku Gabryś patrzył podejrzliwie na moją jogę: „Po co ci ten obóz jogi? Powinnaś być z nami w domu”. Ale z czasem zrozumiał (śmiech). Victor: Mama nie dodaje, że to zawsze wypada 4 maja, kiedy są jej urodziny. Wraca w fantastycznej formie. Małgorzata: Inwestycja w siebie to najlepsza rzecz, jaką mogę zrobić dla siebie. Właśnie pojechać na obóz, a nie kolejny raz sprzątnąć nasz dom na wsi albo przyjąć tam setkę gości. Victor: To jest pierwsza reguła ratownictwa: najpierw sam zabezpiecz siebie, a potem wejdź w akcję. Jeśli nie można dać sobie szczęścia, to nie da się go innym. Kto rządzi w rodzinie, bo słyszałam, że Małgosia jest domowym guru? Małgorzata: Nie wiem, skąd te opinie, bo u nas w domu mąż decyduje o wszystkim. Daje mi duże poczucie bezpieczeństwa, a ja nie mam kretyńskich wymagań czy pomysłów. Victor: Nie pamiętam w naszym domu kłótni. Małgorzata: Bo my się nie kłócimy, my się dogadujemy. Mamy różne zdania, spieramy się, ale to dzieje się na poziomie intelektualnym. Tupanie nogami nic nie da! Victor: A ja wytupałem sobie te buciki (patrzy na nowiutkie adidasy). Kłócimy się tylko przy scrabble’u, bo mama strasznie oszukuje. Jeśli nie dogadujesz się z mamą, to wtedy prosisz o wsparcie ojca? Victor: Nie mogę wyobrazić sobie nawet takiej sytuacji. Małgorzata: Mamy z mężem wspólny front w takich sprawach. Choć myślę, że ojciec widziałby bardziej schematycznie szczęście Victora. Trudniej mu zaakceptować to, co dla mnie jest oczywiste, że Victor sam musi nadawać sens swojemu życiu. I to jest najpiękniejsze. Nikt nie przeżył w świecie takiej przygody jak on. Victor: Zwykle wracam z wypraw spłukany. Starcza mi na kilka piw. A co z psychologią i kryminalistyką? Victor: Rzuciłem oba kierunki. Rozpocząłem lingwistykę i też zrezygnowałem. O wiele ciekawiej żyło się w Ameryce. I nie wyobrażam sobie, żebym, mając siłę, energię i chęć, robił cokolwiek innego. Mam się uczyć tylko po to, żeby zdobyć papierek? Komu na tym zależy, chyba najbardziej tacie i dziadkom w Polsce? Małgorzata: Jestem zafascynowana tym, jak Victor żyje. Cieszę się z tego, że wychowaliśmy wolnego człowieka. Jego ojciec byłby dumny, gdyby za tym szedł sukces ekonomiczny. A dla mnie sukces znaczy coś więcej niż kasa. Pamiętam, że nie starczało pieniędzy na gaże, jak kręciliśmy „Komediantkę”. I jakoś to przeżyliśmy. Podobnie postrzegacie świat. Pokrewieństwo dusz? Małgorzata: Nawet zagrałam ostatnio w pięknej sztuce „Pokrewieństwo dusz” w Teatrze Scena Prezentacje. Coś jest na rzeczy, bo mamy dużo wspólnych wartości z Victorem. Poczucie wolności jako chyba najważniejszą. Schematy typu: idź na studia, zrób karierę, kup dom na kredyt i samochód, to nie to! Victor: W ogóle po co te zdobycze materialne? Wygrana w totolotka nie da szczęścia, może przez chwilę. Małgorzata: Z jogińskiego punktu widzenia szczęście to stan umysłu, trzeba odnaleźć je w sobie. Jesteśmy tu i teraz i tę chwilę powinniśmy uczynić szczęśliwą. Tak jak Helmut Kajzar, wybitny reżyser, powiada w manifeście teatralnym: „Postaraj się z codziennego krajania chleba uczynić krojenie tortu urodzinowego”. Victor: Mamo, bez doliny nie docenisz góry. Tak samo jest z uczuciami, jeżeli nie masz bólu w swoim życiu, nie docenisz szczęścia. Trzeba mieć góry, doliny, wodospady, emocje z każdej strony, żeby się tym zajarać. Żeby to przeżywać, kochać. Żyjecie w nieustannych rozjazdach. Jak to godzicie z życiem rodzinnym? Małgorzata: Myślę w tym momencie o Gabrysiu, który nie przepada za dłuższymi wizytami w Polsce. Nie chce mi przeszkadzać, jak pracuję tutaj intensywnie. Często więc zostaje sam w Sztokholmie. Rozmawiamy przez telefon, ale jest w tym sporo tęsknoty. Po 30 latach spędzonych razem to mnie rozczula. Tak jak to, że zawsze czeka na mój powrót. Dom jest wtedy posprzątany, są kwiaty i wykwintna kolacja na moją cześć. To jest święto. Mąż sam to wszystko przygotowuje? Małgorzata: Chyba tak. Victor: Mamo, proszę cię. Gdyby ojciec sam posprzątał, toby dopiero było święto. Ale sam przyrządza pyszne jedzenie, nakrywa do stołu. A jak chcecie odetchnąć od miasta, uciekacie do swojego domku na wsi? Małgorzata: Tak, bo tam nie ma telewizora. Żyjemy trochę jak ludzie pierwotni, cisza, spokój, rozmowy, lektury, gry. Victor: Ale teraz musimy założyć Internet, żeby te głupie słowa sprawdzać w scrabble’ach. Małgorzata: I żebym nie musiała oszukiwać (śmiech). Myślisz czasem o przemijaniu, że już nie zagrasz 20-latek? Małgorzata: Cieszę się z każdej roli i każdą traktuję serio. Ostatnio w Polsce zagrałam w świetnych komediach teatralnych „Prawda” i „Kochanie na kredyt”, gram też w „M jak miłość” i pracuję w Szwecji, gdzie powierzono mi duże role teatralne i w kultowych serialach. W tym zawodzie można zrobić wszystko dobrze i wszystko źle. Więc jeśli ktoś chce robić dobrze, to znajdzie w aktorstwie satysfakcję tak samo w teatrze, jak i w serialu czy fabule. A przemijania się nie boję. Każdy wiek ma swój urok, przecież widzę zmarszczki, ale chyba nie tak dużo ich mam? (śmiech). Twoje największe marzenie związane z synem? Małgorzata: Żeby jak najdłużej pozostał sobą, był taki, jaki jest. Widzę, jak szybko dojrzewa. To zupełnie nie ten sam chłopak, który miał 17 lat. Świetnie sobie radzi w świecie, zna języki, od dawna nie chce od nas żadnych pieniędzy. Jest bardzo zdolny i czego się nie chwyci, wszystko mu wychodzi. Ale chciałabym, żeby w jakiejś dziedzinie odnalazł swoją pasję, w ekologii czy pedagogice specjalnej, a może w jakimś zawodzie filmowym. Tak jak ja odnalazłam ją w aktorstwie. Ale dla Ciebie zawsze najważniejsza była rodzina. Małgorzata: Na pewno dom i rodzina. I doceniam to w chwilach stresu, jak nadchodzi premiera. Widzę, skąd bierze się moja siła. I jakie to dla mnie ważne. Warto było oddać jej tyle lat, żeby zyskać bezgraniczne wsparcie? Małgorzata: Nigdy bym nie powiedziała, że musiałam coś oddać. Zawsze warto zainwestować w rodzinę, miłość. Nie ma nic bardziej wartościowego w życiu.