Miała problem z akceptacją siebie, relacja z córką jest dla niej priorytetem. Dziś Magdalena Popławska mówi otwarcie o zdrowiu psychicznym
"Chcę bardziej siebie kochać, doceniać, nie osądzać, nie obwiniać"
Jest jedną z najpopularniejszych polskich aktorek. Chociaż osiągnęła ogromny sukces, nie zawsze była szczęśliwa. Za uśmiechem, który widzieliśmy na ściankach czy w filmach, krył się ból i smutek. Magdalena Popławska w jednym z wywiadów szczerze opowiedziała o swojej drodze do równowagi i szczęścia, zwracając uwagę na to, jak ważne jest nasze zdrowie psychiczne. Co mówiła? Magdalena Popławska o zdrowiu psychicznym Najtrudniejszy czas już za nią. Teraz chce dzielić się swoim doświadczeniem i uświadamiać, jak ważne jest dbanie o zdrowie psychiczne. Wprost mówi o trudnym dzieciństwie, które miało ogromny wpływ na jej dorosłe życie. "Nasz tata nie dał sobie pomóc... To, co się z nim działo, to była rodzinna tajemnica. Jej ukrywanie sprawiło, że przez lata tkwiłyśmy w toksycznej obłudzie" - wyznała w rozmowie z "Vivą!". ZOBACZ TEŻ: W związku z drugą żoną Przemysław Babiarz zrozumiał, czym jest prawdziwe szczęście. "Nie żyjemy obok siebie, a z sobą" Brak poczucia własnej wartości miał ogromny wpływ na jej samoocenę i codzienność. Kiedyś zupełnie sobie z tym nie radziła. "Na szczęście można poszukać sposobów, by z tego wyjść. (...) Doświadczyłam tego, że dzięki lekom i pracy nad sobą moje życie zmieniło jakość. Nie chodzi o to, że przestałam widzieć zło świata. Zdarza mi się płakać z powodu tego, jaki on jest. Ale łatwiej mi zaakceptować to, co trudne, niedoskonałe i nie czuć się winną" - mówiła aktorka. Popławska o terapii i problemach z przeszłości Aktorka nie ukrywa, że od kilku lat korzysta ze wsparcia terapeuty. W dojściu do równowagi pomogła jej również farmakoterapia. Mówi o tym otwarcie, chcąc zwiększyć świadomość osób, które borykają się z podobnymi do niej problemami. "Otwarcie mówię, że jestem na lekach - bo jestem - i chodzę do psychiatry, bo chcę sobie pomóc" - powiedziała w naszym wywiadzie. Podkreśliła, że wsparcie specjalisty było w jej przypadku kluczowe. Pomogło jej to uwolnić się od przeszłości, która bardzo mocno zakorzeniła się w jej psychice. CZYTAJ RÓWNIEŻ: Krzysztof Ibisz i Joanna Kudzbalska. Zaręczyli się za trzecim razem, swój związek trzymali w sekrecie "Bo mam 44 lata i chcę nareszcie poczuć lekkość bytu. Chcę być łatwiejsza dla siebie, wyrozumiała. Chcę bardziej siebie kochać, doceniać, nie osądzać, nie obwiniać. " - powiedziała w "Twoim Stylu". Popławska bardzo otwarcie opowiedziała również o tym, z jakimi problemami się borykała i jak to wpłynęło na jej macierzyństwo. "Jestem DDA i mam ADHD, co generuje pewne problemy. Przerabiam to na terapii, ale wyzwalanie się z tych mechanizmów to długi proces. Z podważania własnej wartości, nadmiernej odpowiedzialności, trudności w podejmowaniu decyzji. To, niestety, ma również wpływ na moje rodzicielstwo. Jesteśmy takimi rodzicami, jakimi jesteśmy ludźmi" - mówiła dla "Twojego Stylu". Nie ukrywa, że dopiero śmierć ojca sprawiła, że wiele lęku i stresu z jej życia odeszło. Wtedy również nawiązała głęboką więź ze swoją siostrą Aleksandrą. To trudne doświadczenie, jednak nie boi się mówić o tym otwarcie. Był to pewien ciężar, który w jakiś sposób odszedł... wraz z nim. Magdalena Popławska o macierzyństwie Aktorka nie ukrywa, że to, jak wyglądała jej przyszłość i dzieciństwo, miało ogromny wpływ na teraźniejszość. Sama jest mamą, a wychowywania dzieci traktuje w swoim życiu jako największy priorytet. "Rozbudzenie w dziecku empatii i krytycznego myślenia. Chciałabym pokazać jej możliwości, dać szansę na spróbowanie wszystkiego w życiu, ale empatię i krytyczne myślenie uważam za podstawę relacji ze światem" - mówiła. Sama podkreśla, że jej zawód nie sprzyja wychowywaniu córki. Częste nieobecności powodują trudności, ale robi co może, aby sprostać zadaniu. Hania jest dla niej najważniejsza. "Niełatwo być matką, a chyba jeszcze trudniej przy takim trybie pracy. Kiedy wszyscy inni rodzice z pracy wracają, ja do niej wychodzę. Zdjęcia od rana, teatr po nocach. Moja córka nie ma łatwo" - podkreśliła w Twoim Stylu. Magdalena Popławska mówi wprost o tym, czego się boi, co jej pomogło i jak żyje jej się po okresie terapii. Ta walka to przykład dla innych, że nigdy nie należy wątpić w siebie.
Nie zawsze były blisko, ich relacja była trudna. Dziś Aleksandra i Magdalena Popławskie są wdzięczne za bycie siostrami
"Mamy sztamę, której nie miałyśmy przez lata"
Są piękne, zdolne i sławne. Siostry, Aleksandra i Magdalena Popławskie, choć różnią się kolorem włosów, z wyglądu są do siebie bardzo podobne. Wiele jednak osób nie wie, że łączą je więzy krwi. Siostry od lat budują swoją aktorską karierę, a każdą z nich możemy oglądać w innych, niezwykle ciekawych produkcjach filmowych czy serialowych. Jakie są prywatnie? Co je łączy, a co różni? Czy mogą na siebie liczyć? ZOBACZ TEŻ: Miała 21 lat, gdy została mamą, samodzielnie wychowała dziecko. Katarzynę Groniec łączy z córką wyjątkowa więź Kim jest Magdalena Popławska? Magdalena Popławska jest młodszą siostrą Aleksandry. Między kobietami są cztery lata różnicy. Mogła więc przez pewien czas być jedynaczką. "Spędziłyśmy razem 15 lat! Jeden mały pokój, łóżko obok łóżka i dwie dorastające dziewczyny. Nie było łatwo, co?" - mówiła Magdalena w wywiadzie dla VIVY!. Magdalena Popławska również jest aktorką. Siostry rozwijały swoje kariery równorzędnie. Żadna z nich nie przecierała sobie szlaków. Były wytrwałe, konsekwentne i dążyły do celu. Poradziły sobie znakomicie. Magdalena na co dzień jest w związku z Piotrem Fiedlerem, z którym wychowuje córkę, Zofię. W tym roku siostry udzieliły pierwszego wspólnego wywiadu dla magazynu VIVA!, opowiadając o swoim dzieciństwie oraz łączącej je relacji. Aleksandra Popławska i Magdalena Popławska: relacja sióstr Takie same, a jednak zupełnie inne. Dzielą je cztery lata różnicy i kolor włosów. Brunetka i blondynka. Ogień i woda. Jakie są ich siostrzane relacje? "Człowiek przeżywa okres dojrzewania, buntu i ma młodszą siostrę, która pałęta mu się pod nogami, kradnie ciuchy, a potem rzuca je byle gdzie. Doprowadzała mnie tym do szału, bo wtedy byłam pedantką. Potem tak mnie zdominowała, że się poddałam i sama zaczęłam robić bałagan (śmiech)" wspominała Aleksandra Popławska. Siostry przyznały, że w dzieciństwie walczyły przede wszystkim o ubrania. Młodsza chciała podkradać je starszej, co niekoniecznie jej się podobało. Magdalena podziwiała starszą Aleksandrę za jej upór i determinację, to jak grała na pianinie. Sama podkreśla, że nie miała w sobie nigdy tyle samozaparcia co siostra. "Urodziłaś się zupełnie niepotrzebnie – tak myślałam w wieku czterech lat. Miałam harmonijne życie, własny pokój i rodziców wyłącznie dla siebie, a tu rodzi się jakiś dzieciak, który wszystko zmienia. Na dodatek szybko okazałaś się przemądrzała, uparta i niepokorna. Moje przeciwieństwo. Ja byłam dzieckiem, które potrafiło siedzieć w jednym miejscu parę godzin. Chociaż kiedyś mama odkryła, że gdy tak grzecznie siedziałam, zlizywałam siarkę z główek zapałek. Czyli po cichu robiłam rzeczy niestosowne i zakazane, ale generalnie – „grzeczne dziecko”." - mówiła w wywiadzie Aleksandra. Relacja między siostrami rodziła się bardzo długo. Okres buntu nastolatek nie sprzyjał jej budowaniu. Jak same mówią, kochały się, ale nie potrafiły tego powiedzieć. CZYTAJ RÓWNIEŻ: Brat Tomasza Komendy zdradził, jaka była jego ostatnia wola. Znana jest data i miejsce pogrzebu Siostrzana relacja po latach Wspólną więź odnalazły po latach. Teraz są sobie najbliższe. Rozmawiają ze sobą o radościach i smutkach, codzienności i ważnych sprawach. Są dla siebie zawsze, kiedy tego potrzebują. "Pierwszy raz w życiu zaczęłyśmy rozmawiać o tym, co było głęboko ukryte. Ola myślała, że to ja jestem „ta lepsza”, a ja, że „tą lepszą” jest Ola. Przez lata trzymałyśmy dystans, przekonane, że ta druga nie zmaga się z takimi problemami jak ja" - wspomina Magdalena. Zrozumiały, że siostrzana więź nie jest przekleństwem, a darem. Postanowiły dojrzale przekształcić ją w coś wyjątkowego. "Ostatecznie gdzieś te problemy okazały się podobne. Zawsze mogłyśmy na siebie liczyć w kryzysowych sytuacjach, ale postanowiłyśmy, że chcemy się wspierać też na co dzień. To jest proces, raz nam wychodzi lepiej, raz gorzej. [...]" - dodała Aleksandra. Teraz są siebie pewne, jak nigdy dotąd. Do takiej relacji powinno się dążyć w każdym rodzeństwie. Coś wspaniałego!
Która więcej przeklina? Czego sobie zazdroszczą i co je w sobie wkurza? Magdalena i Aleksandra Popławskie w QUIZIE Vivy.pl!
Sesja do magazynu VIVA! to idealna okazja, by zaprosić nasze gwiazdy przed kamerę VIVY.pl. Nie inaczej było podczas spotkania z Magdaleną Popławską i Aleksandrą Popławską, gdy pewnego grudniowego dnia pracowaliśmy nad okładką aktualnego numeru. Aktorki, a prywatnie siostry, zdradziły nam kilka swoich sekretów… Siostry Popławskie o swojej relacji - QUIZ VIVY.pl Która więcej przeklina? Która z nich szybciej odbierze telefon? Czy kiedykolwiek rolę napisaną dla jednej z nich, ostatecznie zagrała druga? I w końcu: czym dla Magdaleny i Aleksandry Popławskich jest słowo siostra? Na te i inne pytania, wyciągane ze szklanej kuli, poznaliśmy odpowiedzi w naszym materiale… Aktorki zdradziły też, jakich rzeczy sobie zazdroszczą; nad czym muszą pracować w 2024 roku i jakich cech siostry nie chciałyby przejąć za żadne skarby. Zobacz całe wideo na górze strony! Sprawdź też: Choć urodził się w Londynie, za swój dom uważa Warszawę. Chris Niedenthal tu zrobił swoje najsłynniejsze zdjęcie
Aleksandra Popławska o świętach: "Zawsze staram się zaprosić na nie kogoś, kto jest samotny, żeby pusty talerz na stole nie był tylko „teorią”
„Z Kościołem katolickim pożegnałam się dawno temu”, dodaje Magdalena Popławska i mówi o apostazji
Zbliżają się święta Bożego Narodzenia. Jak Aleksandra i Magdalena Popławskie spędzą ten czas? W rozmowie z Beatą Nowicką dla VIVY! zdradziły, że nie przepadają za świętami. Magdalena Popławska wyznała, że dawno temu pożegnała się z Kościołem katolickim. Aleksandra Popławska podobnie jak siostra rozważa apostazję, a święta obchodzi ze względu na bliskich. „Najważniejszy jest wspólnie spędzony czas, ale na luzie. Bez świątecznej napinki”, mówi. A co z listą noworocznych postanowień? Aleksandra Popławska i Magdalena Popławska o świętach Bożego Narodzenia, apostazji i postanowieniach noworocznych Psychologowie uważają, że siostry są silniejsze psychicznie, bo mają od dzieciństwa obgadany każdy problem, każdy kryzys. Magda: Psychologowie też się mylą. Dla mnie przełomowe jest to, że po latach się z Olą odnalazłyśmy. Troszeczkę się zestarzałyśmy, jesteśmy już zmęczone swoimi frustracjami, podważaniem własnej wartości. Nikt nie chce opowiadać o traumach czy kompleksach. Sama przez lata nie rozumiałam, że jestem DDA. W naszym domu nie rozmawiało się na trudne tematy, nie było takiego zwyczaju. Nikt nie mówił otwarcie, co czuje, co myśli, w związku z tym ja i Ola też ze sobą nie rozmawiałyśmy. To się zaczęło zmieniać po śmierci taty. Na stypie zaczęłyśmy sobie przypominać różne wydarzenia z dzieciństwa, które jedna pamiętała, a druga nie. Ola: Albo obie pamiętałyśmy, tylko każda inaczej. Magda: A potem coś się między nami przełamało. Pękła bariera. Pierwszy raz w życiu zaczęłyśmy rozmawiać o tym, co było głęboko ukryte. Ola myślała, że to ja jestem „ta lepsza”, a ja, że „tą lepszą” jest Ola. Przez lata trzymałyśmy dystans, przekonane, że ta druga nie zmaga się z takimi problemami jak ja. Ola: Ostatecznie gdzieś te problemy okazały się podobne. Zawsze mogłyśmy na siebie liczyć w kryzysowych sytuacjach, ale postanowiłyśmy, że chcemy się wspierać też na co dzień. To jest proces, raz nam wychodzi lepiej, raz gorzej. Magda: Wczoraj się pokłóciłyśmy, ale dzisiaj się pogodziłyśmy. Ola: Targają nami emocje, ale jesteśmy chyba na dobrej drodze, żeby się lepiej rozumieć. Magda: Mamy sztamę, której nie miałyśmy przez lata. Wcześniej każda była zajęta sobą. Ola: Wracając do twojego pytania, jak to jest mieć siostrę? Ostatecznie to jest bardzo miłe. Fajnie mieć się z kim pokłócić, a potem pogodzić. Magda wali mi prosto w oczy, co myśli, czasem jest apodyktyczna, mówi mi, jak mam się zachowywać, co robić, czego nie, wkurza mnie to i zwracam jej uwagę, ale ostatecznie wiem, że robi to z potrzeby serca. Bo chce dla mnie dobrze. Takie konfrontacje są bardzo oczyszczające. Dla nas obu. Czytaj też: Planowała inną przyszłość, dziś zajmuje się niemarnowaniem jedzenia. Jagna Niedzielska o kulinarnych trikach i swojej drodze Elizabeth Fishel w książce „Siostry” napisała: „Siostra jest twoim lustrem. I twoim przeciwieństwem”. Magda: Równocześnie. To prawda. Jesteśmy identyczne i różne zarazem. Lustrem i przeciwieństwem. Przed nami Boże Narodzenie i sylwester. Spędzicie je razem? Magda: Nie przepadam za świętami ani sylwestrem. Z Kościołem katolickim pożegnałam się dawno temu, aczkolwiek jak próbowałam dokonać apostazji, ksiądz przede mną uciekał. Muszę spróbować go w końcu dogonić. Trochę przytłacza mnie szalejący dookoła beztroski konsumpcjonizm, niehumanitarne traktowanie karpi i obżarstwo. Jeśli tylko mogę, najchętniej wtedy wyjeżdżam. Ola: Mam podobnie, nie przepadam za świętami. Podczas kryzysu na granicy polsko-białoruskiej nie mogłam zrozumieć, jak ludzie mogą podczas świąt stawiać pusty talerz na stole w oczekiwaniu na zbłąkanego wędrowca, a jednocześnie popierać stosowanie push-backów i godzić się, żeby ludzie umierali w lesie. Jakoś mi się ta chrześcijańska miłość do bliźniego nie skleja z rzeczywistością. Obchodzę święta ze względu na rodzinę, ale zawsze staram się zaprosić na nie kogoś, kto jest samotny, żeby pusty talerz na stole nie był tylko „teorią”. Też rozważam apostazję jak siostra. Sprawdź też: Choć urodził się w Londynie, za swój dom uważa Warszawę. Chris Niedenthal tu zrobił swoje najsłynniejsze zdjęcie Magda: Ola od dwóch miesięcy ma męża. Wzięła ślub cywilny „po angielsku” ze swoim partnerem, z którym jest od 20 lat! Były na nim cztery osoby, w tym ja. Pod tym względem okazałaś się jednak tradycjonalistką. Ola: Tak, tradycjonalistka od dwóch miesięcy (śmiech). Mam też fantastyczną teściową, wspaniałą pasierbicę i cudowną córkę. Czasami na Wigilię przyjeżdża mama, czasami Magda z córką. Najważniejszy jest wspólnie spędzony czas, ale na luzie. Bez świątecznej napinki. Pamiętam, jak mama sprzątała i gotowała po nocach przed świętami, a potem zmęczona siadała do stołu. Obiecałam sobie, że nie będę tak szaleć. Jest skromnie, ale przyjemnie. Moja rodzina na szczęście nie lubi dużo jeść, więc gotujemy mało, ale smacznie. Robicie listę noworocznych postanowień? Ola: Co roku przepisuję to samo do nowego kalendarza, ale generalnie chodzi mi o to, żeby być lepszą wersją siebie. Taki jest cel. Każdego dnia zrobić coś wartościowego dla siebie i innych. Mamy jedno życie, dobrze je przeżyć tak, jak chcemy, na własnych zasadach, żeby na koniec mieć poczucie, że przeżyło się je fajnie, w poczuciu sensu. To moje coroczne postanowienie. Magda: Ja nie robię postanowień, bo i tak jestem mało konsekwentna. Za to najlepsza w takich postanowieniach jest nasza mama. W pandemii zaczęła ćwiczyć jogę i ćwiczy regularnie, zaczęła od zera uczyć się angielskiego i jest w tym bardzo wytrwała. My przy niej wymiękamy, Aleksandra. Podziwiamy ją za to i zazdrościmy. Ale mamy te geny, więc jest nadzieja, że po siedemdziesiątce w końcu się ogarniemy. Czyli… na razie możemy sobie odpuścić (śmiech). Ola: Podoba mi się! Odpuszczenie bez wyrzutów sumienia. Dobry plan na nadchodzące święta. Tego nam życzę, siostra (śmiech). Całą rozmowę przeczytasz w nowym numerze magazynu VIVA! Numer 24/2023 będzie czekał na Was w punktach sprzedaży przez cztery najbliższe tygodnie. Aleksandra Popławska, Magdalena Popławska, plan „Dzień Dobry TVN”, Warszawa, 29.10.2022 rok
Magdalena Popławska: "Przez lata nie rozumiałam, że jestem DDA. W naszym domu nie rozmawiało się na trudne tematy"
Siostry Popławskie w poruszających słowach o chorobie taty i żałobie po jego stracie
Im są starsze, tym bardziej widzą w sobie podobieństwo do rodziców. Magdalena i Aleksandra Popławskie mamie zawdzięczają aktorstwo. Była zafascynowana światem sztuki i tę fascynację zaszczepiła w córkach. "Pchała nas w ten zawód, bo sama chciała być aktorką. Niestety jej ojciec, górnik, nie pozwolił jej na to", wspominały w rozmowie z Beatą Nowicką. Temat taty jest dla nich trudny. Po latach zrozumiały, z czym się zmagał. Nie potrafił rozmawiać o uczuciach, był wrażliwą duszą, często się wycofywał. "Dziś wiemy, że miał ciężką depresję, ale jako dzieci nie miałyśmy o tym pojęcia. Widziałyśmy, że tato pije, ale nie rozumiałyśmy, dlaczego. [...] Poza tym nie mówiło się głośno o takich sprawach. Choć alkoholizm w tamtych czasach był nagminny. To była rodzinna tajemnica. Jej ukrywanie sprawiło, że przez lata tkwiłyśmy w toksycznej obłudzie", mówi Magdalena Popławska. Aleksandra i Magdalena Popławskie o chorobie taty i jego śmierci Jaką rolę odegrał w Waszym życiu tato? Ola: Tato pochodził ze wschodu, z małej miejscowości Horodło nad Bugiem, przy samej granicy z Ukrainą. Dziadek był krawcem, a babcia pracowała na roli, mieli małe gospodarstwo. Z dzieciństwa pamiętam z jednej strony surowy socrealizm: bunkry na Śląsku, hałdy węgla, szare blokowisko, zabawy na trzepaku. A z drugiej wakacje u rodziców taty: bieganie po polu, jedzenie owoców prosto z krzaków, smak zerwanego świeżego pomidora. Dojenie krowy, kury biegające po podwórku, które uwielbiałam przytulać. Przetwory babci, zwłaszcza ogórki kiszone. Zapach ciasta unoszący się z prodiża. To był raj. Oderwanie się od śląskiego mroku. Myślę, że dlatego od lat mieszkam w lesie, lubię ciszę, spokój, przyrodę, zapach lasu, nie znoszę zgiełku i smrodu miasta. Magda: Mieszkaliśmy w blokowisku, ale przed naszymi oknami rozciągały się pola, dopiero gdzieś daleko kopalnie i huta Biskupice. W podświadomość mamy wdrukowaną przestrzeń i niekończący się horyzont. Mam podobne doświadczenia. Tato… Magda: …tato to trudny temat. Ola: Tata był introwertykiem. Osobą bardzo wycofaną i wrażliwą. Magda: Prawda jest taka, że nie bardzo go znamy. Ola: Kompletnie się z mamą nie dobrali: woda i ogień. Często zamykał się w swoim pokoju. Chyba był dosyć samotny. I wpadł w alkoholizm. W pracy był wspaniały, bardzo zaangażowany. Miał przezwisko „Żyleta”. Był wuefistą, lekkoatletą. Uwielbiał sport. Dlatego od dziecka jeździłyśmy na nartach. Niestety pił, kiedy miał wolne. Na przykład święta, to był problem. Dlatego nie kojarzą nam się dobrze. Magda: Teraz czujemy, że trzeba o tym mówić. Poza tym minęło już trochę czasu. Chyba w końcu zaakceptowałyśmy, że był, jaki był. Ale przez lata było to dla nas cholernie trudne. Trudno pogodzić się z tym, że twoi rodzice nie potrafią się kochać. Dogadać. Dwa sprzeczne charaktery. Mama była towarzyska, ekstrawertyczna, dominująca. Tata introwertyk, nieumiejący rozmawiać o uczuciach. Patrząc z perspektywy czasu, mam wrażenie, że trochę go we trójkę zdominowałyśmy. Byłyście dziećmi, nie ponosicie za to odpowiedzialności. Magda: No tak, to nie nasza wina, ale jako dzieci wszystko interpretowałyśmy przeciwko sobie. My siedziałyśmy cały czas w teatrze, on nigdy z nami tam nie chodził. My jeździłyśmy na konkursy recytatorskie, jego to w ogóle nie interesowało. Te światy coraz bardziej się rozjeżdżały. Nie miały punktów stycznych. Dziś wiemy, że miał ciężką depresję, ale jako dzieci nie miałyśmy o tym pojęcia. Widziałyśmy, że tato pije, ale nie rozumiałyśmy, dlaczego. Jego alkoholizm generował wieczne napięcia w domu. Złość i żal. Poza tym nie mówiło się głośno o takich sprawach. Choć alkoholizm w tamtych czasach był nagminny. To była rodzinna tajemnica. Jej ukrywanie sprawiło, że przez lata tkwiłyśmy w toksycznej obłudzie. Ola: W najgłębszą depresję wpadł, kiedy przeszedł na emeryturę. To często jest problem, szczególnie kiedy człowiek nie ma innych zainteresowań. Praca była całym jego życiem i pasją. Zanurzył się w pustce i samotności. Nie wiedział, co ze sobą zrobić. Przeciwieństwo naszej mamy. Zawsze prowadziła bujne życie towarzyskie. Parę lat temu przeprowadziła się do Warszawy. Dla wnuczki zostawiła na Śląsku tabun przyjaciół i pracę. W ciągu chwili zawiązała tu nowe znajomości i znalazła nowe zajęcie. Magda: Tata przestał się leczyć na depresję. Nie dał sobie pomóc. My wiedziałyśmy już, że to depresja, poważna choroba, ale ludzie nadal wstydzą się takich tematów. Dlatego ja mówię otwarcie, że jestem na antydepresantach – bo jestem – i chodzę do psychiatry – bo chcę sobie pomóc – i jestem z siebie dumna. W dodatku czuję dużą potrzebę, żeby o tym mówić. Różnie radzimy sobie z rzeczywistością. Trzeba umieć sobie pomóc. Ola: W 2016 roku przegrał z chorobą. Miał 64 lata i fizycznie był zdrowy. Mógł żyć, ale nieleczona depresja jest chorobą śmiertelną. Mówiąc o tym, staramy się pomóc innym. Uświadamiać, że choroba to nie wstyd. Trzeba się leczyć. Czytaj też: Podobne do siebie, a jednocześnie osobne. Aleksandra i Magdalena Popławskie w pierwszym wspólnym wywiadzie Współczuję Wam… Jak sobie z tym radzicie? Ola: Myślę, że do dzisiaj sobie z tym nie poradziłam. Trudno o tym mówić. Magda: Ja przeszłam żałobę z opóźnieniem, ale mam to już za sobą. Pogodziłam się z nim. Zawsze go obwiniałam za wszystkie niepowodzenia w moim życiu. Ale teraz mogłabym go pokochać. Ola: Magda była bardziej zbuntowana przeciwko ojcu. Ja go zawsze usprawiedliwiałam i jeszcze nie przerobiłam tego, co się stało. Ale kilka miesięcy temu Magda kazała mi iść na terapię. Poszłam. Może uda mi się to zrozumieć. Magda: Każda z nas przeżywa to inaczej. Ja cały czas nad sobą pracuję, bo już wiem, jaka to jest ulga, kiedy zmieniasz perspektywę i przestajesz się za wszystko obwiniać. Zrozumieć przeszłość to jedno, ale wydostać się z tych obciążeń to drugie. Wiem, że bez pomocy nie dałabym rady. Mam poczucie, że pod tym względem jestem starsza i mądrzejsza od ciebie. Ola: Tak. Długo unikałam konfrontacji. Siostra mnie zmusiła i bardzo jej za to dziękuję. Poczucie winy jest wyniszczające, a terapia rzeczywiście przynosi pewnego rodzaju ulgę. Pozwala spojrzeć na problemy z dystansem. Dopiero teraz to rozumiem. Wolno to trwa i pewnie potrzeba czasu, ale jest ważne. Psychologowie uważają, że siostry są silniejsze psychicznie, bo mają od dzieciństwa obgadany każdy problem, każdy kryzys. Magda: Psychologowie też się mylą. Dla mnie przełomowe jest to, że po latach się z Olą odnalazłyśmy. Troszeczkę się zestarzałyśmy, jesteśmy już zmęczone swoimi frustracjami, podważaniem własnej wartości. Nikt nie chce opowiadać o traumach czy kompleksach. Sama przez lata nie rozumiałam, że jestem DDA. W naszym domu nie rozmawiało się na trudne tematy, nie było takiego zwyczaju. Nikt nie mówił otwarcie, co czuje, co myśli, w związku z tym ja i Ola też ze sobą nie rozmawiałyśmy. To się zaczęło zmieniać po śmierci taty. Na stypie zaczęłyśmy sobie przypominać różne wydarzenia z dzieciństwa, które jedna pamiętała, a druga nie. Ola: Albo obie pamiętałyśmy, tylko każda inaczej. Magda: A potem coś się między nami przełamało. Pękła bariera. Pierwszy raz w życiu zaczęłyśmy rozmawiać o tym, co było głęboko ukryte. Ola myślała, że to ja jestem „ta lepsza”, a ja, że „tą lepszą” jest Ola. Przez lata trzymałyśmy dystans, przekonane, że ta druga nie zmaga się z takimi problemami jak ja. Ola: Ostatecznie gdzieś te problemy okazały się podobne. Zawsze mogłyśmy na siebie liczyć w kryzysowych sytuacjach, ale postanowiłyśmy, że chcemy się wspierać też na co dzień. To jest proces, raz nam wychodzi lepiej, raz gorzej. Czytaj też: To była miłość od pierwszego wejrzenia! Agata Młynarska opowiedziała, jak spotkała swojego męża
Podobne do siebie, a jednocześnie zupełnie inne. Aleksandra i Magdalena Popławskie w pierwszym wspólnym wywiadzie
„Długo nie było między nami silnej więzi. Po latach się odnalazłyśmy…”, mówią
Byłam jedynaczką przez pierwsze cztery lata mojego życia. Cztery lata wolności, a potem pojawiła się ONA!”, mówi Aleksandra. Magdalena: „I spędziłyśmy razem 15 lat! Jeden mały pokój, łóżko obok łóżka i dwie dorastające dziewczyny. Nie było łatwo, co?”. A jak teraz wyglądają relacje dwóch utalentowanych sióstr Popławskich? Aleksandra i Magdalena Popławskie o siostrzanej więzi Podobne do siebie, a jednocześnie osobne. Ten sam materiał genetyczny, ale w innych proporcjach. Jako jedynaczka, która urodziła jedynaczkę, patrzę na Was z zazdrością. Magda: My też urodziłyśmy jedynaczki. Ola: Chociaż nasze córki mają starsze przyrodnie siostry z poprzednich związków ich ojców i ze swoimi siostrami nie mieszkały. A to mieszkanie razem robi sporą różnicę. Byłam jedynaczką pierwsze cztery lata mojego życia. Cztery lata wolności, a potem pojawiła się ONA! Magda: I spędziłyśmy razem 15 lat! Jeden mały pokój, łóżko obok łóżka i dwie dorastające dziewczyny. Nie było łatwo, co? Ola: Człowiek przeżywa okres dojrzewania, buntu i ma młodszą siostrę, która pałęta mu się pod nogami, kradnie ciuchy, a potem rzuca je byle gdzie. Doprowadzała mnie tym do szału, bo wtedy byłam pedantką. Potem tak mnie zdominowała, że się poddałam i sama zaczęłam robić bałagan (śmiech). Magda: Bałagan może być twórczy. Ale wojny o ciuchy były straszne. W ogóle często się kłóciłyśmy, biłyśmy. Chyba to były nasze pierwsze próby kaskaderskie i wprawki aktorskie. Ola: To prawda. Zawsze była jakaś drama, jakiś cyrk. Żeby poruszać się po naszym pokoiku, musiałyśmy złożyć tapczany. Na tej przestrzeni stało jeszcze moje pianino, na którym rzępoliłam gamy i pasaże. Jak ty to wytrzymałaś?! Nigdy cię o to nie zapytałam… Czytaj też: To była miłość od pierwszego wejrzenia! Agata Młynarska opowiedziała, jak spotkała swojego męża Magda: Może dlatego zamknęłam się w sobie w okresie dojrzewania, bo nie mogłam tego wytrzymać (śmiech). Ale podziwiałam cię za to, że grasz, że chodzisz do szkoły muzycznej. Zawsze byłaś tą sumienną i pracowitą. Podawali mi cię za przykład. Ja poszłam na parę prywatnych lekcji i uznałam, że to jest zbyt męczące. Wolałam chodzić po drzewach, biegać po strychach… Ola: Wtedy byłam w stanie wysiedzieć kilka godzin przy pianinie, dziś nie dałabym rady. Któregoś dnia zamknęłam klapę fortepianu i powiedziałam: „Nigdy więcej cię nie dotknę”. I jestem konsekwentna. Aczkolwiek miewam tęsknoty. Magda: Ja też. Lubiłam, jak grasz, oczywiście kiedy już się nauczyłaś. Byłyśmy bardzo różne i ciągle się ścierałyśmy, ale przez to siebie ciekawe. Ja Oli na pewno, bo przede wszystkim była starsza. Ola: Ja ciebie też, bo byłaś inna, dziwna. Urodziłaś się zupełnie niepotrzebnie – tak myślałam w wieku czterech lat. Miałam harmonijne życie, własny pokój i rodziców wyłącznie dla siebie, a tu rodzi się jakiś dzieciak, który wszystko zmienia. Na dodatek szybko okazałaś się przemądrzała, uparta i niepokorna. Moje przeciwieństwo. Ja byłam dzieckiem, które potrafiło siedzieć w jednym miejscu parę godzin. Chociaż kiedyś mama odkryła, że gdy tak grzecznie siedziałam, zlizywałam siarkę z główek zapałek. Czyli po cichu robiłam rzeczy niestosowne i zakazane, ale generalnie – „grzeczne dziecko”. Magda: Byłaś ukochaną jedynaczką, zanim pojawiłam się na świecie. Potem zostałaś starszą siostrą, która musiała oddać swoją przestrzeń młodszej, to nigdy nie jest łatwe. Kiedy byłyśmy małe, cztery lata to była przepaść. Rodzice czasem zostawiali nas same i musiałaś się mną opiekować. W kryzysie były momenty absolutnej sztamy. Pamiętam różne sytuacje. Raz w sylwestra jakiś pijany gość dobijał się do naszych drzwi. Rodzice byli u sąsiadów na imprezie. Dawne czasy, bez komórek. Spałyśmy z nożami pod poduszką. Wyobrażam sobie ten widok… Kochałyście się? Ola: Kochałyśmy się, ale nie potrafiłyśmy wyrazić tego słowami. Długo nie było między nami silnej więzi. Magda: Wspólny pokój sprawił, że byłyśmy na siebie skazane i każda z nas ostro walczyła o swoją przestrzeń, niezależność. Z jednej strony jesteśmy do siebie bardzo podobne – z wiekiem widać to coraz wyraźniej, ale w okresie dojrzewania była między nami przepaść. Bywało ciężko. Ola: Świat się zmienił, metody wychowawcze również. Kiedyś okazywanie dzieciom miłości nie było tak oczywiste, nie mówiło się wiele o uczuciach. W domu miałyśmy tak zwany zimny chów, zamiast przytulania, raczej wymagania. W związku z tym my też nie potrafiłyśmy ani okazywać, ani wyrażać swoich uczuć. Ciekawe, że poszłyśmy w aktorstwo i tam potrafimy to zawodowo. Na szczęście dziś mówimy naszym córkom, że je kochamy, praktycznie każdego dnia i dostajemy feedback. To wspaniałe uczucie. Magda: Ale w stosunku do siebie wciąż mamy z tym problem. Czasami się zmuszamy, dosłownie. Piszemy do siebie SMS: „Kocham cię” czy na koniec rozmowy szybko dodajemy takie wyznanie, ale za każdym razem jest to trochę niezręczne. Nie ma w tym naturalności, którą odczuwamy, wyznając miłość naszym córkom. Ale ćwiczymy i nauczymy się. [...] Czytaj też: Irena Santor nie znosiła swojego największego hitu. „Powrócisz tu” mogło nigdy nie powstać Psychologowie uważają, że siostry są silniejsze psychicznie, bo mają od dzieciństwa obgadany każdy problem, każdy kryzys. Magda: Psychologowie też się mylą. Dla mnie przełomowe jest to, że po latach się z Olą odnalazłyśmy. Troszeczkę się zestarzałyśmy, jesteśmy już zmęczone swoimi frustracjami, podważaniem własnej wartości. Nikt nie chce opowiadać o traumach czy kompleksach. Sama przez lata nie rozumiałam, że jestem DDA. W naszym domu nie rozmawiało się na trudne tematy, nie było takiego zwyczaju. Nikt nie mówił otwarcie, co czuje, co myśli, w związku z tym ja i Ola też ze sobą nie rozmawiałyśmy. To się zaczęło zmieniać po śmierci taty. Na stypie zaczęłyśmy sobie przypominać różne wydarzenia z dzieciństwa, które jedna pamiętała, a druga nie. [...] Magda: A potem coś się między nami przełamało. Pękła bariera. Pierwszy raz w życiu zaczęłyśmy rozmawiać o tym, co było głęboko ukryte. Ola myślała, że to ja jestem „ta lepsza”, a ja, że „tą lepszą” jest Ola. Przez lata trzymałyśmy dystans, przekonane, że ta druga nie zmaga się z takimi problemami jak ja. Ola: Ostatecznie gdzieś te problemy okazały się podobne. Zawsze mogłyśmy na siebie liczyć w kryzysowych sytuacjach, ale postanowiłyśmy, że chcemy się wspierać też na co dzień. To jest proces, raz nam wychodzi lepiej, raz gorzej. [...] Magda: Mamy sztamę, której nie miałyśmy przez lata. Wcześniej każda była zajęta sobą. Ola: Wracając do twojego pytania, jak to jest mieć siostrę? Ostatecznie to jest bardzo miłe. Fajnie mieć się z kim pokłócić, a potem pogodzić. Magda wali mi prosto w oczy, co myśli, czasem jest apodyktyczna, mówi mi, jak mam się zachowywać, co robić, czego nie, wkurza mnie to i zwracam jej uwagę, ale ostatecznie wiem, że robi to z potrzeby serca. Bo chce dla mnie dobrze. Takie konfrontacje są bardzo oczyszczające. Dla nas obu. Elizabeth Fishel w książce „Siostry” napisała: „Siostra jest twoim lustrem. I twoim przeciwieństwem”. Magda: Równocześnie. To prawda. Jesteśmy identyczne i różne zarazem. Lustrem i przeciwieństwem. Rozmawiała BEATA NOWICKA Cały wywiad z Aleksandrą i Magdaleną Popławskimi do przeczytania w nowym numerze VIVY! Magazyn znajdziecie w punktach sprzedaży od 21 grudnia i będzie dostępny w sprzedaży przez cztery tygodnie. Co jeszcze w numerze 24/2023? Chris Niedenthal: Życie słynnego fotoreportera w Warszawie – mieście, które pokochał. Jagna Niedzielska orędowniczka nurtu zero waste o swoich priorytetach i życiu rodzinnym. PODRÓŻE: Przyrodnicza perła Chorwacji – Park Narodowy Jezior Plitwickich: 16 jezior połączonych wodospadami. Wielki horoskop 2024: Miłość, kariera, zdrowie… Sprawdź, co przyniesie ci nowy rok. W O TYM SIĘ MÓWI: Wykreowała swoją legendę. Kim naprawdę była Tamara Łempicka, jedna z najsłynniejszych malarek w historii?
Magdalena Popławska już tak nie wygląda! Co za kolor!
Aktorka postawiła na odważną metamorfozę!
Magdalena Popławska znana jest ze swoich długich włosów w kolorze ciemnego blondu. Na premierze filmu Czarna owca aktorka zaskoczyła wszystkich sporą metamorfozą. Nie zdecydowała się jednak na ostre cięcie, a na zmianę koloru! Jak teraz wygląda Popławska? Czytaj też: Magdalena Popławska po raz pierwszy o kontrowersjach wokół serialu Osiecka Magdalena Popławska już tak nie wygląda Ze wszystkich produkcji filmowych, w których brała udział, Magdalenę Popławską fani kojarzą głównie z blond włosami. Na ekranie można było zobaczyć ją w takich serialach, jak Pakt czy Diagnoza. Tym razem pojawiła się na premierze filmu Czarna owca i zszokowała nowym, elektryzującym kolorem włosów! View Burdaffi on the source website Metamorfoza Magdaleny Popławskiej Aktorka postawiła na rudy odcień włosów, na dodatek bardzo intensywny, który idealnie kontrastuje z jej jasną karnacją. To jeden z hitów na lato 2021. Czytaj również: Znamy kolejne szczegóły serialu o życiu Agnieszki Osieckiej! Podobny odcień w tym roku wybrała sama Bella Hadid. Można więc powiedzieć, że Popławska śledzi trendy i jest na bieżąco z tym, co jest teraz modne. Jak Wam się podoba jej nowy wizerunek?
Agnieszka Woźniak-Starak w niesamowitych butach na premierze filmu „Czarna Owca”!
Ile kosztują te szpilki? Jak wyglądały inne gwiazdy?
Na środowej premierze filmu „Czarna Owca” pojawiło się mnóstwo gwiazd. Na czerwonym dywanie mogliśmy podziwiać m.in. Magdalenę Popławską, Paulinę Koziejowską czy Agnieszkę Woźniak-Starak. To właśnie ona skradła show. Gwiazda wystąpiła w eleganckiej czarnej sukience o modnym kroju, niebieskiej torebce i butach, które zrobiły furorę! Błyszczące kryształowe sandałki na 10-centymetrowym obcasie to projekt marki Mach&Mach. Buty kosztują aż 5459 zł w butiku Moliera2, ale jeśli macie na nie ochotę, to musicie uzbroić się w cierpliwość - w tej chwili model jest wyprzedany. Nigdy nie słyszeliście o marce Mach&Mach? Została założona w 2012 roku w Tibilisi przez dwie siostry Nine i Gvantse Macharashvili, które tworzą projekty połyskujące cekinami i kryształkami. Ich rzeczy noszą gwiazdy takie jak Solange Knowles czy Katy Perry. Projektantki w swoich kolekcjach łączą męską stylistykę z kobiecą zmysłowością. Podobają Wam się szpilki Mach&Mach, które wybrała Agnieszka? Jak wyglądały inne gwiazdy na premierze „Czarnej Owcy”? Zdjęcia znajdziecie w galerii! Zobacz także: Byli małżeństwem przez 3 lata. Oto historia miłości Agnieszki i Piotra Woźniak-Staraków
Magdalena Popławska po raz pierwszy o kontrowersjach wokół serialu Osiecka
Kontrowersje wokół serialu „Osiecka” nie cichną. Produkcję skrytykowały już m.in. Maryla Rodowicz i Hanna Bakuła. Serialu nie oszczędziły także Magda Umer i Krystyna Janda, których wątek w biografii słynnej, polskiej poetki został pominięty. Po raz pierwszy głos zabrała Magdalena Popławska - odtwórczyni głównej roli. View Ediplayer on the source website Serial „Osiecka” „Osiecka” to polski, telewizyjny serial biograficzny, który swoją premierę na antenie TVP miał pod koniec grudnia 2020 roku. Opowiada on o życiu słynnej, polskiej poetki - <a class="linkowanie_wewnetrzne" href="http://Przyj%C4%99cie%20tej%20roli%20by%C5%82o%20bardzo%20trudn%C4%85%20decyzj%C4%85.%20Nie%20jestem%20zwolenniczk%C4%85%20telewizji%20publicznej.%20Jest%20mi%20przykro,%20%C5%BCe%20%C5%BCyjemy%20w%20czasach,%20gdy%20poza%20wyborem%20scenariusza,%20re%C5%BCysera%20czy%20projektu%20musz%C4%99%20jeszcze%20my%C5%9Ble%C4%87,%20dla%20kogo%20to%20jest%20produkowane.%20Wesz%C5%82am%20w%20ten%20projekt%20ze%20wzgl%C4%99du%20na%20posta%C4%87%20Agnieszki%20Osieckiej%22.%20Rozmowa%20z%20Eliz%C4%85%20Rycembel,%20aktork%C4%85%20z%20serialu">Agnieszki Osieckiej. Jej biografia została przedstawiona w trzynastu odcinkach. Tłem głównego wątku są artystyczne, obyczajowe oraz polityczne realia tamtych czasów. W serialu ukazane jest także życie towarzyskie Warszawy sprzed kilku dekad. Magda Umer o serialu „Osiecka” Produkcja spotkała się z falą krytyki ze strony osób, które bezpośrednio znały poetkę. Maryla Rodowicz uznała, że nie identyfikuje się ze swoją serialową odpowiedniczką. Natomiast Magda Umer, przyjaciółka Agnieszki Osieckiej zapowiadała bojkot serialu jeszcze przed jego premierą. Nie zgodziła się być konsultantką produkcji. Ostatecznie wątek przyjaźni Magdy i Agnieszki został pominięty przez twórców serialu, tak jak wątek Krystyny Jandy. Moja niezgoda na to, co robi w TVP pan Jacek Kurski, jest tak silna, że musiałam odmówić. Nie można z jednej strony wydawać pieniędzy na kulturę, nawet na taki serial jak „Osiecka”, a z drugiej kłamać i uprawiać propagandę w „Wiadomościach” - tłumaczyła swoje stanowisko wobec produkcji Magda Umer Hanna Bakuła krytykuje serial „Osiecka” Hanna Bakuła, przyjaciółka Agnieszki Osieckiej, udzieliła dla redakcji magazynu „Viva” wywiadu, w którym opowiada o przyjaźni z poetką. Hanna ostro komentuje postawę twórców, którzy nie skonsultowali produkcji z żadnym z przyjaciół poetki. Oni z nikim nie porozmawiali, a sporo przyjaciół Agnieszki ma się dobrze. Argumentem jest to, że nic nie musi się zgadzać, bo to nie jest film dokumentalny, tylko serial fabularny?! Dobrze, że Agata nie jest w filmie chłopczykiem. Nie ma w tym serialu prawdy i poczucia humoru, które wtedy było bardzo w cenie. Teraz, jak widać, nie, a ona była mistrzynią. - opowiada Hanna Bakuła w wywiadzie dla „Vivy” Magdalena Popławska o roli Agnieszki Osieckiej Magdalena Popławska - odtwórczyni głównej roli w serialu „Osiecka” do tej pory milczała i nie wypowiadała się publicznie na temat kontrowersji wokół produkcji. Aktorka postanowiła jednak przerwać milczenie i przedstawić swoje stanowisko. Zaznaczyła, że kocha swój zawód, od lat zachwyca się twórczością Agnieszki Osieckiej, a zagranie poetki do dla niej prawdziwy zaszczyt. Kocham swój zawód, choć czasem jest ciężko, jak każdy musi się podzielić swoją opinią, jego gust jest najważniejszy, nie rozumie, na czym ten zawód polega, albo po prostu chce się poprzyp*****lać. Kocham Osiecką bardzo. Mam nadzieję, że mi nie ma za złe. Sama miała dużo dystansu do siebie i nie wstydziła się swoich grzechów... powiedzmy. To był dla mnie zaszczyt choć przez chwilę się o Panią otrzeć, przez chwilę powyobrażać ją sobie. Niezależnie od efektów i różnych problemów po drodze... nie, nie żałuję. Jestem dumna i wdzięczna - napisała Magdalena na swoim profilu na Facebooku Serial „Osiecka” produkowany był przez producenta zewnętrznego, który sprzedał go TVP. Niestety. Nie pisze tego posta, żeby wymusić pochlebstwa. Po prostu, nie zabierałam głosu w tej sprawie, a jednak, czasem tak dalekie od rzetelnej krytyki samego serialu krążą teorie, że musiałam coś... - dodała aktorka Eliza Rycembel o roli w serialu „Osiecka” Serial „Osiecka” przedstawia poetkę na różnych etapach jej życia. Dorosłą Agnieszkę Osiecką zagrała Magdalena Popławka - młodą poetkę - Eliza Rycembel. Aktorka znana jest z filmu „Boże Ciało”, polskiego, zeszłorocznego kandydata do nagrody Oscara w kategorii Najlepszy film międzynarodowy. Eliza przyznaje, że podjęła się zagrania roli w serialu tylko ze względu na postać poetki. Przyjęcie tej roli było bardzo trudną decyzją. Nie jestem zwolenniczką telewizji publicznej. Jest mi przykro, że żyjemy w czasach, gdy poza wyborem scenariusza, reżysera czy projektu muszę jeszcze myśleć, dla kogo to jest produkowane. Weszłam w ten projekt ze względu na postać Agnieszki Osieckiej. - komentuje Rycembel w wywiadzie dla Wysokich Obcasów A wy? Co sądzicie o serialu „Osiecka”?
To one zagrały Osiecką. Wszystko o Magdalenie Popławskiej i Elizie Rycembel
Wszystko o gwiazdach nowego serialu TVP 1.
Po raz pierwszy spotkały się na planie filmu "Obietnica", który dla Elizy Rycembel był debiutem filmowym. Już wkrótce obie zobaczymy w trzynastoodcinkowym serialu "Osiecka", który zadebiutuje 25 grudnia w TVP 1. Dla Magdaleny Popławskiej i Elizy Rycembel rola Agnieszki Osieckiej, najbardziej barwnej poetki czasów PRL, to spełnienie marzeń. Pisarka, autorka ponad dwóch tysięcy tekstów piosenek, a jednocześnie kobieta targana wieloma namiętnościami - do kolejnych mężczyzn z artystycznej śmietanki i do alkoholu, którym koiła każdą osobistą porażkę. Udźwignięcie tej barwnej i niejednoznacznej postaci to prawdziwe wyzwanie, dlatego rolę głównej bohaterki na różnych etapach życia powierzono uznanym nazwiskom - Magdalenie Popławskiej i Elizie Rycembel. Magdalena Popławska - dorosła Osiecka "Tragiczna i niepowtarzalna osoba", jej historia to "wspaniały materiał do czytania i jeszcze lepszy do grania" - tak o biografii Agnieszki Osieckiej mówi Magdalena Popławska. Dla świetnej aktorki filmowej i teatralnej zmierzenie się z legendarną postacią było marzeniem, ale jednocześnie ogromną odpowiedzialnością. Twórczość Osieckiej fascynowała ją od lat - w 2003 r. Popławska zmierzyła się z jej piosenkami w konkursie "Pamiętajmy o Osieckiej", otrzymując wyróżnienie. Choć szerokie grono widzów miało okazję oglądać Popławską w licznych serialach (m. in. "Watasze", polskim hicie HBO), dla wielbicieli teatru to przede wszystkim muza Krzysztofa Warlikowskiego. Wieloletnia współpraca z reżyserem zaowocowała niezapomnianymi rolami na deskach Teatru Nowego - m. in. w "Aniołach w Ameryce", wybitnej "(A)pollonii" czy niedawnym spektaklu "Wyjeżdżamy". Mimo napiętego grafiku, Magdalena Popławska regularnie pojawia się także na dużym ekranie. Debiutowała jako synowa Jerzego Stuhra w filmie "Doskonałe popołudnie" Przemysława Wojcieszka, później przyszedł czas na kinowe przeboje takie jak "Obietnica" czy "Jestem mordercą". Z ostatnich ról filmowych aktorki największym echem odbiła się postać Moniki z "Ataku paniki" Pawła Maślony. Za brawurowy występ odebrała Złote Lwy. Eliza Rycembel - młoda Osiecka W 2014 r. Rycembel zagrała nastoletnią córkę Magdaleny Popławskiej. Choć film "Obietnica" miał mieszane recenzje, dla absolwentki Akademii Teatralnej im. Zelwerowicza w Warszawie stał się przepustką do prawdziwej kariery filmowej. W jej portfolio wkrótce znalazł się ciepło przyjęty występ w "Carte Blanche", później doskonale oceniana rola młodej kobiety, która staje się obiektem niespodziewanych uczuć starszej mężatki (w filmie "Nina" Olgi Chajdas). Ukoronowaniem sukcesów Elizy i szansą na międzynarodową rozpoznawalność stało się "Boże ciało" Jana Komasy. Rola zagubionej dziewczyny, która zbliża się do charyzmatycznego uzurpatora w sutannie, została nagrodzona zarówno Orłem, jak i Złotymi Lwami. Z racji delikatnej urody, Rycembel wciąż dostaje propozycje zagrania nastolatek, które najczęściej odrzuca. Dla twórców serialu "Osiecka" zrobiła wyjątek. W pierwszych trzech odcinkach zobaczymy aktorkę w roli nastoletniej Osieckiej, a później młodej dziewczyny, która dopiero poznaje świat i środowisko artystów, w którym stała się centralną postacią. Jesteście ciekawi, jak te świetne aktorki poradziły sobie z rolą Agnieszki Osieckiej? Serialowa premiera roku już 25 grudnia w TVP 1 o godz. 20.15. Serial można będzie oglądać także na stronie vod.tvp.pl. Materiał powstał z udziałem TVP.
Znamy kolejne szczegóły serialu o życiu Agnieszki Osieckiej!
Telewizja Polska przygotowuje serial o fascynującym życiu Agnieszki Osieckiej. W tym roku od jej śmierci minęły 22 lata. Produkcję serialu rozpoczęto od razu po tym, jak córka artystki, Agata Passent, wyraziła zgodę na jego powstanie. Zdjęcia już się rozpoczęły, a premiera jest planowana na wiosnę 2020 roku. Co już wiemy o serialu? Serial o życiu Agnieszki Osieckiej Artystka zmarła w 1997 roku w wieku zaledwie 60 lat. Jest jednak obecna w licznych tekstach piosenek, które po sobie zostawiła. Całe swoje barwne życie związała ze sztuką. Była otoczona wybitnymi artystami i osobistościami epoki PRL-u. Była związana z Markiem Hłasko i Jeremim Przyborą, a przyjaźniła się z Marylą Rodowicz i Sewerynem Krajewskim. Wiecznie zakochana i wolna miała opinię łamaczki serc. Agnieszka Osiecka napisała ponad dwa tysiące tekstów piosenek. Wiele z nich na trwałe wpisało się w historię polskiej muzyki. Była nie tylko poetką. Pisała opowiadania, bajki, książki fabularne, a także była autorką spektakli teatralnych i telewizyjnych. Ukończyła łódzką Filmówkę. Fascynowała się też fotografią. W serialu życie Agnieszki Osieckiej ma być podzielone na dwa okresy, dlatego w poetkę wcielą się dwie aktorki. Po rozpatrzeniu wielu kandydatek zdecydowano, że będą to Magdalena Popławska, fanka jej twórczości, a także laureatka nagrody jej imienia Festiwalu Piosenki Aktorskiej z 2003 roku oraz Eliza Rycembel. W obsadzie serialu zobaczymy także między innymi: Marię Pakulnis, Jana Frycza, Grzegorza Małeckiego i Mikołaja Roznerskiego. Reżyserami serialu zostali Michał Rosa i Robert Gliński. „Serial Osiecka składa się z 13 odcinków. W pierwszych pięciu epizodach Agnieszkę Osiecką gra Eliza Rycembel i są to czasy od studiów do pierwszej działalności w STSie, a potem, aż do śmierci Osieckiej, gram ja. W pracy nad rolą raczej niewiele mnie zaskoczyło, po prostu poznałam kilka nowych, drobnych faktów na temat Osieckiej, których wcześniej nie znałam. Przygotowując się, czytając pamiętniki, książki o niej, których jest sporo, po prostu jeszcze bardziej pokochałam Osiecką”, powiedziała Magdalena Popławska w rozmowie z telemagazyn.pl. Aktorka zdradziła, że Agata Passent zaakceptowała ją w roli swojej matki. Udzieliła jej też potrzebnych wskazówek. „Agata Passent nie miała do mnie żadnych uwag i zostawiła mi pełną wolność, ale to raczej ja miałam do niej prośby, chciałam się spotkać i zainspirować jeszcze bardziej”, powiedziała. Czekacie na ten serial?
Zobaczcie stylizacje gwiazd na gali wręczenia Orłów!
Kożuchowska, Kulig, Bołądź... Kto wyglądał najlepiej?
W poniedziałkowy wieczór 25 marca odbyła się uroczysta gala wręczenia najbardziej prestiżowych polskich nagród filmowych, Orły 2019. W tym roku do konkursu zakwalifikowało się aż 105 tytułów - 47 fabuł, 42 dokumenty i 16 seriali fabularnych. W Teatrze Polskim rozdano statuetki w 19 kategoriach, a największą wygraną okazała się „Zimna wojna”, którą wyróżniono aż 6 razy. Na wydarzeniu pojawił się tłum gwiazd. Do zdjęć pozowały m. in. Małgorzata Kożuchowska, Olga Bołądź czy Magdalena Różczka. Ich kreacje wprost olśniewały! A kto wyglądał najlepiej? Zobaczcie w naszej galerii!
„Niespecjalnie musimy się starać, by jedna drugą zdenerwowała”. Intrygujący wywiad sióstr Popławskich w „Urodzie Życia”
Magdalena i Aleksandra Popławskie we wspólnym wywiadzie dla „Urody życia” opowiadają Magdalenie Felis o erotykach, aktorstwie i siostrzanej miłości. Co jeszcze powiedziały w tym wyjątkowym wywiadzie? O różnicach między siostrami Magdalena Felis: Nie wydaje się wam, że młodsza siostra jest trochę zmuszona dorastać w kontrze do starszej, żeby się jakoś od niej oddzielić, niezależnie uformować, żeby – krótko mówiąc – nie być młodszą kopią. Aleksandra Popławska: To u nas nie było chyba trudne, bo od początku Magda była zupełnie inna niż ja. Magdalena Popławska: To prawda: woda i ogień, jak nasi rodzice. Więc nie musiałam się starać, żeby być niezależną osobowością. Nawet w tych kobiecych sprawach, które powinny nas łączyć. Ja byłam taka chuda zawsze. Dojrzewanie przyszło do mnie bardzo późno. Jakieś piersi czy coś – ja tego w ogóle nie rozumiałam. A Ola bardzo szybko stała się kobietą. Miała kobiece kształty, piękne piersi. Więc niby dzieliły nas tylko cztery lata, ale nie miałyśmy nigdy takiego „babskiego porozumienia”. Patrzyłam na kolejnych chłopaków, którzy do niej przychodzili i nie wiedziałam, o co chodzi. Sama bardzo późno miałam chłopaka. Właściwie na studiach dopiero. Aleksandra Popławska: Bez przesady z tymi chłopakami, ale fakt, byłam kochliwa: poza erotykami czytałam dużo powieści o miłości, przechodziłam fascynację twórczością sióstr Bronte, Virginii Woolf i Sylvii Plath. Chyba chciałam być jak te moje bohaterki: mocno i nieszczęśliwie zakochana. Magda długo była „kumpelką”, nie zauważała, że chłopcy się w niej kochają, była w tym zabawna. O aktorstwie Magdalena Felis: Skoro byłyście tak różne i osobne, jak to się ostatecznie stało, że obie poszłyście tą samą aktorską drogą? Magdalena Popławska: To nie było oczywiste. W ramach buntu wobec wyboru Oli, poszłam przecież do liceum ekonomicznego, co było kompletnym absurdem. Bo wszyscy mi mówili od dziecka, że powinnam zostać aktorką. Męczyłam się w tym liceum, bo niewiele rozumiałam, a na obronie pracy dyplomowej o jakimś zawiłym tytule, którego dziś już nie pamiętam, i tak zaczęłam w końcu mówić o teatrze i o mojej siostrze. Ale dostałam piątkę i tytuł technika ekonomisty. Polecamy też: Historia o tym, jak w warszawskim zoo ratowano Żydów posłużyła za scenariusz hollywoodzkiego filmu​ O rodzicielstwie Magdalena Felis: A o czym rozmawiacie, kiedy spotykacie się prywatnie? Aleksandra Popławska: Nigdy nie rozmawiamy na tematy zawodowe, nigdy nie rozmawiamy o naszych związkach… O czym my rozmawiamy? Chyba o dzieciach coraz więcej. W naszym domu w ogóle nie powadziło się szczerych kobiecych rozmów. Magdalena Popławska: Słowa nie zamieniłyśmy! Aleksandra Popławska: Kiedy moja córka, która dziś ma 11 lat, zaczęła dorastać, postanowiłam dla niej nauczyć się języka takich rozmów. O ciele, intymności, miłości. I dziś mogę powiedzieć, że mamy bardzo przyjacielską i szczerą relację. I zastanawiam się, jak Magda zmieni się przez swoją córkę i jak to wpłynie na nasz kontakt. Magdalena Popławska: Rzeczywiście dziecko to jest totalna rewolucja w moim życiu. Nie umiałam sobie wyobrazić, że życie może się tak zmienić. Że to jest takie niewolnictwo – w sensie dobrym i złym. Bo ja się czuję niewolnikiem tej miłości. Ona mnie zalewa, paraliżuje. Nie umiem sobie już bez niej wyobrazić życia. I to wieczne niewyspanie i zmęczenie, której za żadne skarby nie zamienisz na wyspanie – to bardzo nas, kobiety, łączy. Zawsze wiedziałam, że kobiety są silne i zawsze wokół mnie było więcej zaradnych kobiet niż mężczyzn. Ale teraz, kiedy wiem, czym jest macierzyństwo, doceniam tę kobiecą siłę jeszcze bardziej. I jestem coraz bardziej dumna z siebie, że jestem kobietą. Cały wywiad przeczytacie w najnowszym numerze magazynu „Uroda życia”. W kioskach od 13 stycznia. Polecamy też: Dorota Segda w nowej „Urodzie Życia”: „Walczyliśmy z mężem o własne dzieci. Zrobiliśmy wszystko. Ale się nie udało”