Viva.pl
type: channel
link: https://viva.pl
date: 2026-06-24T13:11:03.000Z
update period: hourly
update frequency: 1
update base: 2000-01-01T12:00+00:00
items: Był najbogatszym Polakiem i żył jak król. Mało kto wiedział, jaki naprawdę był Jan Kulczyk
items: Z małej Muszynki na salony w Paryżu. Joanna Kulig marzyła o sławie jak z filmu „Bodyguard” — przypominamy archiwalny wywiad VIVY!
items: To nie zabytki są największą atrakcją Madrytu. Turyści odkrywają to dopiero na miejscu. Po kilku dniach nie będziesz chciał stąd wyjeżdżać
items: Paweł Wawrzecki rzadko mówi o córce. Ich niezwykła relacja wzrusza do dziś. Przypominamy archiwalny wywiad dla VIVY!
items: Tego pytania córka nigdy wcześniej mu nie zadała. TYLKO W VIVIE! Kwaśniewski opowiedział o stracie i lękach
items: Maciej Stuhr nie kryje uczuć do żony. „Nie sądziłem, że związek może tak nie ostygnąć”. Przypominamy wywiad, który wzruszył czytelników VIVY!
items: Studiowali razem, kibicowała im cała szkoła. O tym, że jest córką znanego aktora Paweł Domagała dowiedział się na studiach
items: Tomasz Karolak długo uciekał od ojcostwa. Dopiero po latach zrozumiał, co stracił. Przypominamy archiwalny wywiad VIVY!
items: Tajemnica UFO wraca ze zdwojoną siłą. Nawet NASA i Pentagon rozkładają ręce. Te przypadki do dziś pozostają zagadką
items: „Dla mnie to było bagno emocji”. TYLKO W VIVIE! Katarzyna Puzyńska ujawnia, dlaczego porzuciła ukochaną serię
items: Przez lata ukrywali tę relację. Anna Seniuk i Grzegorz Małecki pierwszy raz tylko w VIVIE! opowiedzieli o swojej więzi. Przypominamy ich wspólny wywiad
items: Pukali się w głowę, gdy ogłosił swój plan. Dziś Omar Sangare tworzy w Nowym Jorku markę znaną na całym świecie. TYLKO W VIVIE! opowiada o kulisach
items: Tomasz Kot szczerze o swoim życiu: „Wszystko zanurzyło się w mroku i chaosie”
items: Idealni tylko na parkiecie? TYLKO NAM Hanna Żudziewicz i Jacek Jeschke powiedzieli to wprost. Takich wyznań o ich związku jeszcze nie było
items: TYLKO W VIVIE!. Katarzyna Puzyńska uciekła z Warszawy. To właśnie mąż pomaga jej okiełznać tysiące czarnych scenariuszy
items: Wyjechała do USA z 20 dolarami i bez znajomości angielskiego. Dziś Danuta Mieloch upiększa największe gwiazdy świata. Przypominamy archiwalny wywiad VIVY!
items: Zachwycił Amerykę, jeden casting odmienił jego życie. TYLKO NAM Omar Sangare ujawnia kulisy sukcesu: "Nie mogłem uwierzyć, że dogoniłem to marzenie tak szybko"
items: Jest ich największym skarbem, dziś to ona rządzi w ich domu. TYLKO W VIVIE! Hanna Żudziewicz i Jacek Jeschke czule o ukochanej córeczce, Róży
items: Talent to nie wszystko. TYLKO W VIVIE! Hanna Żudziewicz i Jacek Jeschke zdradzają receptę na wygraną w „Tańcu z Gwiazdami”
items: W Polsce Omar Sangare pracował z mistrzami. W Oksfordzie jego profesorami byli gwiazdorzy "Harry'ego Pottera". Tylko nam zdradził kulisy
items: Przez 11 lat napisała ponad 20 książek i ani razu nie była na urlopie. Jaka naprawdę jest Katarzyna Puzyńska? „Cały czas siedzę w mroku” – wyznaje w „VIVIE!”
items: Po finale ogłosili ważną decyzję. To dlatego znikają z „Tańca z Gwiazdami”. TYLKO U NAS Hanna Żudziewicz i Jacek Jeschke zdradzają powód
items: Przyjaźń z Elżbietą Czyżewską zmieniła jego życie. W VIVIE! Omar Sangare ujawnia, co przeżyła po powrocie do kraju: "Była właściwie bezdomna"
items: Róża zmieniła cały ich świat, teraz padło pytanie o drugie dziecko. Hanna Żudziewicz i Jacek Jeschke na łamach VIVY! nie uciekają od odpowiedzi
items: Musiał szybko dorosnąć. Po latach ujawnia bolesną prawdę o dzieciństwie. TYLKO W VIVIE! Omar Sangare: „Mama trafiała do szpitala, a ja do domu dziecka”

Był najbogatszym Polakiem i żył jak król. Mało kto wiedział, jaki naprawdę był Jan Kulczyk
type: item
date: 2026-06-24T13:01:56.000Z
creator: Elżbieta Pawełek
subject: Ludzie
subject: Niezwykłe historie
subject: Archiwum VIVY! wywiady
subject: Jan Kulczyk
subject: magazyn VIVA!
subject: Wspomnienie
description: Żegnaj, Janku... mówią przyjaciele, którzy nie mogli pogodzić się z jego nagłą śmiercią. Geniusz biznesu, miliarder, znawca sztuki, miłośnik opery. Dla wielu – po prostu przyjaciel. Z życia czerpał pełnymi garściami. Jego wyobraźnia nie miała granic. Ci, którzy go znali, wspominają go jako człowieka o niezwykłej wrażliwości i wielkim sercu, który jak nikt znał twardy świat interesów i jak nikt umiał dostrzec i docenić piękno. I który zawsze wznosił toasty za miłość. Zmarł 29 lipca 2015 roku w Wiedniu.
encoded: Doktor Jan Kulczyk zapragnął spotkać się z Panem Bogiem. Wsiadł w swój samolot i pognał do Nieba. Święty Piotr wahał się, czy go wpuścić, ale Jan przekonał go swoim urokiem i wdziękiem. Po spotkaniu z Panem Bogiem uśmiechnięty, radosny, zadowolony wsiadł do samolotu i popędził z powrotem na Ziemię. Tymczasem Pan Bóg po spotkaniu z doktorem Janem zamyślony, zafrasowany spacerował niespokojnie po niebie. Święty Piotr długo zbierał się na odwagę, by zadać pytanie, co go tak trapi. W końcu się odważył. „Panie Boże, i jak spotkanie z doktorem Kulczykiem?”, zapytał. Pan Bóg westchnął: „Świetnie, świetnie. Wspaniale. Tylko, drogi Piotrze, nie rozumiem jednego, dlaczego ja jestem wiceprezesem rady nadzorczej Nieba?!”. Zawsze pierwszy Ten dowcip o Janie Kulczyku od wielu lat krążył po salonach, śmiesząc za każdym razem tak samo. Lubił go też Kulczyk, który miał nieprawdopodobne poczucie humoru. Sam fantastycznie opowiadał żarty. I nie miał nic przeciwko, żeby i z niego dworować. Warunek był jeden – puenta ma przedstawiać go jako zwycięzcę. „To cały Jan”, mówi Zbigniew Napierała, wieloletni przyjaciel Jana Kulczyka, ówczesny prezes wydawnictwa Edipresse Polska. „Zawsze musiał być pierwszy. Zawsze musiał dominować. Ale przy tym był niezwykle ciepły i koleżeński. Wszyscy go naprawdę lubiliśmy. Miał taką cechę charakteru, że człowiek się od niego uzależniał”. Prowokator. W czasie rozmowy rzucał zdanie, że na przykład filmy Kieślowskiego są kiepskie. Choć podziwiał dzieła reżysera, chciał wywołać tym stwierdzeniem burzliwą dyskusję i miał z tego niesamowitą radość. Albo niekończące się rozmowy z córką, Dominiką, na temat roli kobiety. Prowokował ją, że kobiety powinny siedzieć w domu i słuchać się mężów. A potem mówił do otoczenia: „Zobaczcie, jak ona dobrze argumentuje swoje racje!”. Uważał, że takie dyskusje rozwijają, a tylko kłopotliwe pytania prowokują do myślenia. Dar od Boga Słowo charyzma pochodzi od greckiego charisma – dar. Opisywano nim ludzi obdarzonych łaską boską, „…

57319-728fd4a.jpg
width: 1318
height: 987

Z małej Muszynki na salony w Paryżu. Joanna Kulig marzyła o sławie jak z filmu „Bodyguard” — przypominamy archiwalny wywiad VIVY!
type: item
date: 2026-06-24T10:30:11.000Z
creator: Katarzyna Sielicka
subject: Niezwykłe historie
subject: Ludzie
subject: Archiwum VIVY! wywiady
subject: Joanna Kulig
subject: magazyn VIVA!
subject: niezwykłe historie
subject: urodziny gwiazd
subject: Viva! wywiad
description: Dziś trudno wyobrazić sobie polskie kino bez Joanny Kulig. Zachwyca talentem, charyzmą i autentycznością, a jej kariera od lat rozwija się między Polską a światowymi planami filmowymi. Z okazji 44. urodzin aktorki wracamy do rozmowy, której udzieliła Katarzynie Sielickiej dla magazynu *VIVA!* w 2014 roku. To opowieść o marzeniach dziewczyny z małej Muszynki, która podbiła serca widzów, nie tracąc przy tym swojej naturalności.
encoded: Gdy spotkały się w warszawskiej kawiarni przy placu Konstytucji, Joanna Kulig miała 32 lata i była świeżo po sukcesach, które otworzyły jej drzwi do międzynarodowej kariery. Mimo pracy u boku Juliette Binoche czy Ethana Hawke’a pozostała „Joaśką” z Muszynki – dziewczyną zakochaną w muzyce, ciekawą ludzi i świata. W szczerej rozmowie z Katarzyną Sielicką opowiedziała o przypadkowym wyborze aktorstwa, chwilach zwątpienia, zawodowych przełomach i o tym, dlaczego rodzinne strony do dziś pomagają jej zachować właściwe proporcje. Z okazji 44. urodzin przypominamy ten niezwykły wywiad. Od Muszynki do międzynarodowej kariery. Taką Joannę Kulig poznaliśmy w 2014 roku Umówić się z nią na wywiad? Prawie niemożliwe. Jest tak zajęta, że termin przekładamy trzy razy. W końcu spotykamy się w kawiarni przy placu Konstytucji. Chwilę po ósmej rano w słoneczny wrześniowy piątek Joanna Kulig przypomina uczennicę, która zamiast do szkoły poszła na wagary. W dżinsowej koszuli, z włosami związanymi w kucyk, rzęsami lekko tylko pociągniętymi tuszem i ze zniewalającym uśmiechem wygląda najwyżej na 15 lat. Ma 32 i imponujący dorobek filmowy i teatralny. Po głośnej roli w „Sponsoringu” Małgośki Szumowskiej, gdzie zagrała u boku Juliette Binoche, zyskała status gwiazdy europejskiego formatu. I nie straciła nic z naturalności zwykłej dziewczyny z Muszynki. Od wejścia przeprasza za spóźnienie. Codziennie wstaje przed szóstą rano, więc myślała, że nie będzie problemu, ale pod domem ktoś zastawił samochód, którym mąż przywiózł ją na wywiad. Zamawia kawę i kawałek gorzkiej czekolady. Skubie go palcami z pomalowanymi na pomarańczowo paznokciami. „Ten wakacyjny okres jest trudny, bo ruszają wszystkie produkcje”, tłumaczy, jakby chciała się usprawiedliwić. „Teraz jest najlepsze światło i wszyscy aktorzy są dostępni, bo teatry nie pracują. Jak zaczęłam pracę w czerwcu w serialu »Zbrodnia«, potem w »O mnie się nie martw« i w filmie »Discopolo«, to skończę w połowie października”. Dzień w dzień ma zdjęci…

BeFunky-collage-2026-01-08T154446.750-f3dbf2b.jpg
width: 3264
height: 3264

To nie zabytki są największą atrakcją Madrytu. Turyści odkrywają to dopiero na miejscu. Po kilku dniach nie będziesz chciał stąd wyjeżdżać
type: item
date: 2026-06-23T16:00:58.000Z
creator: Agnieszka Dajbor
subject: Podróże
subject: Styl życia
subject: Hiszpania
subject: magazyn VIVA!
subject: podróże
description: Nie ma morza. Nie ma wielkiej rzeki. Nie może pochwalić się antycznym rodowodem. A jednak trudno wyobrazić sobie Hiszpanię bez niego. Więcej, trudno wyobrazić sobie współczesną Europę bez Madrytu, miasta, które stworzyło własny, niepowtarzalny styl życia.
encoded: Madryt fascynuje z wielu powodów, także dlatego, że jest pewnym historycznym paradoksem. Hiszpanie czasem żartują, że to miasto wymyślone. Nie chodzi o architekturę czy historię, ale o logikę jego powstania. Większość wielkich europejskich metropolii rozwijała się stopniowo dzięki naturalnym przewagom. Londyn miał Tamizę, Paryż Sekwanę, Amsterdam port, Lizbona Atlantyk. Tymczasem Madryt przez wieki pozostawał niewielką osadą położoną na suchym płaskowyżu w samym sercu Półwyspu Iberyjskiego. Przełom nastąpił w 1561 roku, gdy król Filip II podjął decyzję, która na zawsze zmieniła historię Hiszpanii. Przeniósł tutaj swój dwór i uczynił Madryt stolicą królestwa. Była to decyzja polityczna, nie geograficzna. W pewnym sensie Madryt nie wyrósł naturalnie z historii – został zaprojektowany. Powstał dlatego, że ktoś postanowił, iż właśnie tutaj będzie centrum państwa. To niezwykłe, bo przez kolejne stulecia miasto nie tylko utrzymało ten status, ale zamieniło się w jedno z najważniejszych miejsc na mapie Europy. Spacer przez centrum Być może właśnie dlatego Madryt tak bardzo różni się od innych stolic. Nie próbuje nikogo uwodzić na siłę. Nie ma jednego symbolu, który natychmiast kojarzy się z miastem, jak Wieża Eiffla z Paryżem czy Koloseum z Rzymem. Oczywiście są miejsca obowiązkowe, na przykład Plaza Mayor, najbardziej znany plac Madrytu. Odbywały się tutaj walki byków, procesy inkwizycyjne, spektakle i eleganckie bale. To żywa historia miasta. Majestatyczny Pałac Królewski należy do największych rezydencji Europy. Imponujący gmach liczy blisko trzy tysiące pomieszczeń i do dziś pozostaje symbolem hiszpańskiej monarchii, choć król już w nim nie mieszka. Powstawał w XVIII wieku jako wyraźne nawiązanie do największych europejskich dworów, przede wszystkim Wersalu. <img src="https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/48/2026/06/AdobeStock1762338880EditorialUseOnlyKOLOR-6c8036e.jpg" width="3072" height="4080" alt="Ogród wertykalnyprzy Alei Paseo del Prado. Ta żyw…

Jamniki3-2026-06-22T180631.111-3ae0f50.jpg
width: 1200
height: 720

Paweł Wawrzecki rzadko mówi o córce. Ich niezwykła relacja wzrusza do dziś. Przypominamy archiwalny wywiad dla VIVY!
type: item
date: 2026-06-23T11:30:02.000Z
subject: Niezwykłe historie
subject: Ludzie
subject: biogram
subject: dzieci gwiazd
subject: magazyn VIVA!
subject: Paweł Wawrzecki
subject: Viva! wywiad
subject: wywiad
description: Słynie z talentu komediowego, a jego role w filmach i serialach wciąż bawią kolejne pokolenia Polaków. Poczucie humoru, które jest jego znakiem rozpoznawczym, Paweł Wawrzecki zachował mimo osobistych dramatów. Gdy miał 15 lat, stracił ojca, skazanego na śmierć w słynnym procesie pokazowym. Kolejną bolesny cios przeżył, gdy nagle zmarła jego żona. Ta tragedia zmieniła jego życie, bo od tego momentu aktor został jedynym opiekunem chorej na porażenie mózgowe córki. O ich relacji opowiedział w wywiadzie dla VIVY!,
encoded: Przyjacielski, utalentowany, z pogodnym usposobieniem. Poczucie humoru, dzięki któremu stał się mistrzem komedii, to jedna z jego najważniejszych cech. Oprócz tego Paweł Wawrzecki słynie też ze skromności i pracowitości. Nie zwalnia tempa, wciąż gra, jak nie w serialach, to w teatrze. Ale jego najważniejszą rolą okazała się rola ojca. Sprawdził się w niej, choć nie miał wzorca, bo jednym z jego najtrudniejszych życiowych doświadczeń była tragiczna śmierć ojca. O tym, jak opiekuje się córką Anią, która urodziła się z porażeniem mózgowym, aktor opowiedział w intymnej rozmowie z Krystyną Pytlakowską dla VIVY! w maju 2020 roku. Przypominamy ten wywiad z okazji przypadającego dziś Dnia Ojca. Wywiad z Pawłem Wawrzeckim. VIVA! – Jak żyjesz Ty i jak żyje teraz Twoja córka Ania? Paweł Wawrzecki: Staramy się żyć w miarę normalnie. Dużo chodzimy na spacery, bo mieszkamy koło lasu. Mamy swoje trasy i robimy codziennie od trzech do sześciu kilometrów. Robimy to, żeby Ania nie przybierała na wadze i wzmacniała nogi, bo ona chodzi w sposób charakterystyczny. Ale daje radę. Jest zmęczona, lecz za to dobrze śpi. – Czy do Ani dociera to, co dzieje się na zewnątrz? Wie, że istnieje zagrożenie życia, że jest pandemia i że to niebezpieczne. Nieczynny jest ośrodek, do którego jeździła na zajęcia terapeutyczne. Musiała podpisać papiery, więc docierają do niej realia rzeczywistości. Ma świadomość, że dzieje się coś bardzo złego. Sama jednak jest zdrowa, właściwie na nic nie choruje. Ale wie też, że inni ludzie umierają, chociaż moja rodzina właściwie jest długowieczna. – A czy rozumie, czym jest śmierć? Po swojemu na pewno tak. Bardzo przeżywała, kiedy umarł jej dziadek, ojciec mojej żony Basi. Odszedł trzy lata po niej, a ja miałem problem, jak Ani o tym powiedzieć. Pytała, czemu do niego nie zadzwonimy, a ja, że telefon nie działa. Posługiwałem się kłamstwem, które mi bardzo dokuczało. Ale w końcu wyznałem jej prawdę. Bardzo przeżyła śmierć babci, a później też żony mojego brata. Ona wie…

befunky2026-5-214-15-58-cfcef65.jpg
width: 1200
height: 720

Tego pytania córka nigdy wcześniej mu nie zadała. TYLKO W VIVIE! Kwaśniewski opowiedział o stracie i lękach
type: item
date: 2026-06-23T10:56:08.000Z
creator: Aleksandra Kwaśniewska
subject: Ludzie
subject: Niezwykłe historie
subject: Aleksander Kwaśniewski
subject: Aleksandra Kwaśniewska
subject: Archiwum VIVY! wywiady
subject: magazyn VIVA!
subject: Viva! wywiad
subject: wywiad
description: Aleksander Kwaśniewski po raz pierwszy w tak osobistej rozmowie wraca do rodzinnych korzeni, wspomnień o rodzicach i doświadczeń, które ukształtowały jego charakter oraz sposób sprawowania urzędu prezydenta. W książce „Prezydent” odpowiada córce Aleksandrze Kwaśniewskiej na pytania o wojnę, edukację, sport, politykę, wiarę i życiowe wybory, odsłaniając mniej znane oblicze byłej głowy państwa.
encoded: We właśnie wydanej książce „Prezydent” Aleksander Kwaśniewski odpowiada na pytania głównie o politykę i prezydenturę. W rozmowie z 2023 roku jego córka Aleksandra Kwaśniewska zadaje pytania, których nie miała okazji wcześniej zadać. O dziadków, rodzinne tradycje i wartości, wiarę, lęki egzystencjalne. Takiej rozmowy jeszcze nie było! Jak rodzice i wojenne doświadczenia rodziny ukształtowały Aleksandra Kwaśniewskiego? Przypominamy archiwalny wywiad, który ukazał się na łamach magazynu VIVA! w 2023 roku – Chciałabym Ci zadać pytania, na które nie znam odpowiedzi. Na przykład dotyczące Twoich rodziców, a moich dziadków. Często wspominasz, że osobą, która miała na Ciebie duży wpływ, była Twoja babcia. Natomiast zastanawiam się, które z rodziców rezonuje w Tobie bardziej? Ja myślę, że sprawiedliwie po połowie. Oni się doskonale uzupełniali. Tata był świetnie wykształconym człowiekiem, jeszcze po przedwojennej maturze, a to znaczyło wiele. Niektórzy do dzisiaj uważają, że przedwojenna matura była jak dzisiejsze studia. Miał więc porządne wykształcenie humanistyczne, a później oczywiście medycyna. Mówił biegle po niemiecku i rosyjsku, bo tam przeżył wojnę. Znał łacinę i uczył mnie i moją siostrę przysłów łacińskich. Myśmy od niego otrzymywali dobrze zakorzenioną wiedzę i przekonanie, że to jest ważne. Natomiast mama była osobą dużo bardziej spontaniczną. Czyli można powiedzieć, że o ile tata dyscyplinował nas do kształcenia się, to mama nas uczyła tych cech socjalnych – kontaktu z ludźmi, dialogu, organizowania się w grupie. – A do kogo czujesz się bardziej podobny? Czuję się takim dobrze wymieszanym tworem, który przejął… – Najlepsze cechy z obojga rodziców? No tak (śmiech). Brzmi to mocno nieskromnie, ale coś w tym jest. Tata miał ogromne pokłady nieufności, więc miał kłopot ze zbliżaniem się do ludzi. A mama była człowiekiem bardzo otwartym. Ojciec bardzo się wszystkim przejmował, a mama przyjmowała życie dużo bardziej takim, jakie ono jest. Więc taki bardziej otwarty, …

BeFunky-collage-2026-06-23T114750.168-6ba948a.jpg
width: 1200
height: 720

Maciej Stuhr nie kryje uczuć do żony. „Nie sądziłem, że związek może tak nie ostygnąć”. Przypominamy wywiad, który wzruszył czytelników VIVY!
type: item
date: 2026-06-23T09:02:44.000Z
creator: Beata Nowicka
subject: Niezwykłe historie
subject: Ludzie
subject: Archiwum VIVY! wywiady
subject: Katarzyna Błażejewska
subject: Maciej Stuhr
subject: magazyn VIVA!
subject: Viva! wywiad
description: Maciej Stuhr kończy dziś 51 lat. Aktor, reżyser i jedna z najbardziej rozpoznawalnych postaci polskiej kultury od lat imponuje nie tylko zawodowymi sukcesami, ale także zaangażowaniem społecznym. Z okazji jego urodzin przypominamy wyjątkową rozmowę, której w 2022 roku udzielił magazynowi VIVA! wspólnie z żoną, Katarzyną Błażejewską-Stuhr.
encoded: On – jeden z najpopularniejszych aktorów swojego pokolenia. Ona – dietetyczka kliniczna, aktywistka i autorka książek. W wywiadzie dla VIVY! Katarzyna Błażejewska-Stuhr i Maciej Stuhr opowiedzieli o miłości, rodzinie, otwartym domu, pomaganiu uchodźcom i wartościach, które od lat wyznaczają kierunek ich wspólnego życia. „Spotkałem rudego anioła” – mówił Beacie Nowickiej o żonie Maciej Stuhr. Dziś, w dniu jego 51. urodzin, wracamy do tej poruszającej rozmowy. Katarzyna Błażejewska-Stuhr i Maciej Stuhr: wywiad dla VIVY! Po raz pierwszy spotkaliśmy się we trójkę osiem lat temu. My pracowaliśmy nad książką, a Kasia do nas dołączyła. Bawiłam się na Waszym weselu. Wiedliście w miarę beztroskie, szczęśliwe życie. Dziś mam wrażenie, jakby to się działo w innej epoce. Prowadzicie inne życie. Katarzyna: Dalej szczęśliwe, chyba… (śmiech). Rzeczywiście, wyprowadziliśmy się z mieszkania w centrum do domu, na stałe jest z nami dwójka dzieci, dwa psy, uchodźcy. Ale cały czas walczę o tamtą beztroskę, bo ona wciąż jest, tylko gubi się w natłoku obowiązków. Maciej: Dużo rzeczy się też nie zmieniło. – Miłość na przykład? Maciej: Przede wszystkim fascynacja sobą, mówię o swoim uczuciu do Kasi. Nie sądziłem – zabrzmi to banalnie – że związek może tak nie ostygnąć. Wciąż dużo robimy wspólnie, z pasją. Wiadomo, że niektóre rzeczy muszą walczyć o palmę pierwszeństwa i przegrywają z codziennością: z wożeniem dzieci, psami, lekarzami, szpitalami, zakupami… – …niespodziewanymi gośćmi? Maciej: Goście są naszą spécialité de la maison, mam wrażenie. Jesteśmy mistrzami w przyjmowaniu gości i oboje to uwielbiamy. To się stało naszym stylem życia. Katarzyna: I nie mówimy tylko o uchodźcach. Maciej: Mamy dom otwarty. Zauważyłem, że jesteśmy siebie ciekawi przy gościach. Niektóre rzeczy wiemy o sobie tylko dlatego, że przychodzą goście i w żartach, albo nie w żartach, coś mówimy. W ich obecności przerabiamy różne tematy. Tak dowiedziałem się, że Kasi nie podoba się moja broda, którą zapuściłem do se…

jamniki-nowe-2026-06-23T113754.736-a755bbb.jpg
width: 1200
height: 720

Studiowali razem, kibicowała im cała szkoła. O tym, że jest córką znanego aktora Paweł Domagała dowiedział się na studiach
type: item
subject: Niezwykłe historie
subject: Ludzie
subject: Historia miłości
subject: magazyn VIVA!
subject: Paweł Domagała
description: Są razem od ponad dekady, a fani i przyjaciele kibicują im od samego początku. Zuzanna Grabowska i Paweł Domagała stworzyli dom oparty na pięknej przyjaźni i rozbrajającej szczerości, choć – jak sami przyznają – bardzo się od siebie różnią. Dziś, z okazji urodzin aktorki, przypominamy ich wyjątkową historię miłości. Jak zgrany duet z korytarzy szkoły teatralnej stworzył związek na dobre i na złe? Poznajcie tajemnicę relacji, która stała się inspiracją dla jednego z największych polskich hitów.
encoded: Są jak jeden organizm. Rozumieją się bez słów. Poznali się w Warszawie. Byli sobie przeznaczeni, połączyła ich muzyka. On śpiewał do niej: „Nie proszę cię o miłość, bo wiem, o miłość muszę walczyć sam”. Paweł Domagała i Zuzanna Grabowska od ponad dziesięciu lat są małżeństwem i wychowują razem dwie wspaniałe córeczki. Dziś, gdy artystka obchodzi urodziny, przypominamy ich piękną historię. Paweł Domagała i Zuzanna Grabowska — historia miłości 25 maja 2023 roku obchodzili okrągłą, dziesiątą rocznicę ślubu. „10 lat temu wziąłem ślub z najwspanialszą kobietą na świecie. Jestem ogromnym szczęściarzem!", mówił artysta na swoim Instagramie. I tak ich zgodne i piękne życie trwa w najlepsze... Paweł Domagała i Zuzanna Grabowska stworzyli razem dom pełen miłości i szczęścia, oparty na fundamentach pięknej przyjaźni. To artysta jako pierwszy stracił głowę dla pięknej koleżanki. Ona z kolei bardzo długo traktowała go jak zwykłego przyjaciela ze studiów. „Po czterech latach znaliśmy się jak łyse konie. Spędzaliśmy w szkole mnóstwo czasu razem, odgrywając liczne sceny z przytulaniem, pocałunkami, ale też gniewem czy smutkiem. Poznałam jego rodziców i brata, bywaliśmy u siebie w domu", wspominała aktorka na łamach Twojego Stylu. Paweł Domagała, Zuzanna Grabowska, premiera filmu „Miasto z morza”, 08.10.2009 rok On z kolei pamiętał dobrze, że nie wiedział o jej rodzinie niemal nic. A przecież jej tata Andrzej czy wuj Mikołaj wnieśli wiele do polskiego kina i teatru. „O rodzinie żony uczyłem się na studiach. Wszystkiego dowiedziałem się dopiero na zajęciach historii teatru”, opowiadał Paweł Domagała w Polsat Cafe. A jak zdobył ukochaną? Muzyką! Zorganizował dla ukochanej prywatny koncert, podczas którego wyznał jej wszystkie swoje uczucia. „Szybko zostaliśmy parą. [...] I zaręczyny, i ślub odbyły się w moim rodzinnym Krakowie. Nawiasem mówiąc, czuję się nieco onieśmielona tym, że Paweł tak ładnie o nas śpiewa i że ta miłość go inspiruje", przyznała Zuzanna Grabowska w tej samej rozmo…

jamniki-nowe-5-121eeed.jpg
width: 1200
height: 720

Tomasz Karolak długo uciekał od ojcostwa. Dopiero po latach zrozumiał, co stracił. Przypominamy archiwalny wywiad VIVY!
type: item
date: 2026-06-21T18:00:53.000Z
creator: Beata Nowicka
subject: Ludzie
subject: Niezwykłe historie
subject: Archiwum VIVY! wywiady
subject: Lena Karolak
subject: magazyn VIVA!
subject: Tomasz Karolak
subject: Viva! wywiad
subject: wywiad
description: Tomasz Karolak i jego 18-letnia córka Lena po raz pierwszy tak otwarcie opowiedzieli o swojej relacji. Aktor wrócił wspomnieniami do czasu, gdy uciekał przed odpowiedzialnością za rodzinę,. Mówił o ojcostwie jako jednej z najważniejszych życiowych lekcji. W szczerej rozmowie z Beatą Nowicką dla magazynu VIVA! nie zabrakło wspomnień z teatru, rodzinnych podróży i trudnych momentów dojrzewania.
encoded: Ojciec i córka. Łączą ich gen indywidualizmu, poczucie humoru, fascynacja teatrem. Tomasz Karolak opowiada Beacie Nowickiej o dorastaniu do roli ojca, Lena Karolak o życiu u boku sławnego taty. Ich rozmowa jest niczym czuły list. Pełna miłości, uważności, ale czasem, jak mówi Tomasz, zdarzają się i „podbramkowe sytuacje”. Przypominamy wywiad z 2024 roku. Tomasz Karolak o ojcostwie: „Przez ponad 10 lat nie mieszkałem z rodziną” Pamiętam jak w IMCE, której dyrektorowałeś – ale nie miałeś gabinetu – siedzieliśmy na korytarzu na kanapie i przybiegła do nas Lenka. Miała trzy latka, powiedziała: „Tata, ja też będę aktorką!”. Tomasz: Przed premierą „Dzienników” Gombrowicza weszła na scenę, gdzie Piotrek Adamczyk w skupieniu przegadywał swój tekst. Przerwał, spojrzał na Lenę i zapytał: „A kim ty jesteś, dziewczynko?”. „Jestem córką Tomka Karolaka”. Piotrek: „O, to fajnie, a ja tu właśnie przygotowuję się do przedstawienia”. Lenka na to: „Wiem, a ty wiesz, że to mój tatuś tu rządzi” (śmiech). Swoją pierwszą rolę „zagrała” z Violką w serialu „39 i pół”. Była dzieckiem Cyganki, miała osiem miesięcy. Wciąż mam zdjęcia z tego planu. Mówi się, że upływający czas najbardziej widać po dzieciach… – Prawda. Lenka ma już 17 lat, 179 centymetrów wzrostu, zaraz Cię przerośnie. Lena: Gdy byłam dzieckiem, w teatrze taty czułam się jak w domu. Uwielbiałam tam przesiadywać. Znałam każdy kąt, ze wszystkimi rozmawiałam. Byłam ciekawa, otwarta, socjalna. Teraz już taka nie jestem (śmiech). Interesuje mnie sztuka Japonii. Pamiętam, że miałam siedem lat, kiedy tata specjalnie dla mnie wyreżyserował opowieść o dzielnym chłopcu Momotaro, który aby odczarować zaklęcie rzucone na rodziców przez złego demona Kudayasi, musi zdobyć cudowną wodę z góry Fudżi. Momotaro wyruszał w podróż pełną przygód i niebezpieczeństw. To był piękny spektakl, odniósł ogromny sukces i był grany przez wiele lat. Tomasz: Często przyprowadzała do teatru koleżanki. Któregoś dnia, tuż przed rozpoczęciem spektaklu, poruszenie …

image00010KOLOR-63110fd.jpg
width: 6750
height: 4500

Tajemnica UFO wraca ze zdwojoną siłą. Nawet NASA i Pentagon rozkładają ręce. Te przypadki do dziś pozostają zagadką
type: item
date: 2026-06-20T11:00:02.000Z
creator: Agnieszka Dajbor
subject: Niezwykłe historie
subject: Ludzie
subject: magazyn VIVA!
description: Jeszcze kilka lat temu temat UFO kojarzył się głównie z teoriami spiskowymi i hollywoodzkimi filmami. Dziś mówią o nim Pentagon, NASA i amerykański Kongres. Odtajnione dokumenty nie potwierdzają istnienia kosmitów, ale pokazują coś równie intrygującego – że nad naszymi głowami wciąż dzieją się rzeczy, których nie umiemy wyjaśnić.
encoded: Przez dziesięciolecia temat UFO, czyli niezidentyfikowanych obiektów latających, funkcjonował na granicy nauki, wojskowych plotek i popkultury. Każdy, kto publicznie mówił o spotkaniach z obcymi, ryzykował łatkę fantasty lub zwolennika teorii spiskowych. Dziś sytuacja wygląda zupełnie inaczej. Pentagon publikuje kolejne partie dokumentów dotyczących UAP, czyli niezidentyfikowanych zjawisk anomalnych albo, jak kto woli, fenomenów powietrznych. Ta zmiana w nazwie jest ważna, ma bowiem odebrać sprawie skojarzenia z legendą o zielonych ludzikach. Kongres organizuje publiczne przesłuchania, a NASA prowadzi własne analizy. Oczekiwania związane z publikacją tych akt były ogromne. Niektórzy spodziewali się nawet, że prezydent Donald Trump wygłosi przemówienie i ogłosi, że kosmici istnieją. Za to przełomowe dla Ziemian oświadczenie miał dostać Nagrodę Nobla. W końcu to on sam nazwał publikowane dokumenty „aktami rządowymi związanymi z życiem obcym i pozaziemskim”. Ale aż do takiej sensacji nie doszło. Największa zmiana nie polega na tym, że Amerykanie uznali istnienie obcych. Nic takiego nie nastąpiło. Rewolucyjny jest sam fakt, że tamtejsze instytucje po raz pierwszy oficjalnie mówią: istnieją obiekty i zjawiska, których nie udało się jednoznacznie wyjaśnić. Nie wiemy, co lata nad naszymi głowami. Jeszcze kilkanaście lat temu podobne stwierdzenie, wypowiadane oficjalnie, byłoby nie do pomyślenia. Piloci niechętnie zgłaszali obserwacje dziwnych obiektów, obawiali się, że zostanie im przypięta łatka nawiedzonych. <img src="https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/48/2026/06/GettyImages-2175827274KOLOR-2ffbb05.jpg" width="4950" height="4891" alt="Niezidentyfi kowaneobiekty latające na zdjęciach i grafi kach w obserwatorium, w Parku Hampstead Heath, w Londynie. Z prawej pilot Derek Dempster kreśli mapę nieba." title="Niezidentyfi kowane obiekty latające na zdjęciach i grafi kach w obserwatorium, w Parku Hampstead Heath, w Londynie. Z prawej pilot Derek Dempster …

Jamniki3-2026-06-19T172732.149-f2b9871.jpg
width: 1200
height: 720

„Dla mnie to było bagno emocji”. TYLKO W VIVIE! Katarzyna Puzyńska ujawnia, dlaczego porzuciła ukochaną serię
type: item
date: 2026-06-19T16:30:31.000Z
creator: Katarzyna Piątkowska
subject: Ludzie
subject: Niezwykłe historie
subject: Katarzyna Puzyńska
subject: magazyn VIVA!
subject: Viva! wywiad
subject: wywiad
description: Czy sukces może stać się ciężarem? Katarzyna Puzyńska przyznaje, że seria, która przyniosła jej popularność i tysiące wiernych czytelników, z czasem zamieniła się w emocjonalne bagno. Pisarka opowiada o trudnej decyzji, która wymagała odwagi, oraz o poszukiwaniu odpowiedzi na pytanie, skąd bierze się zło.
encoded: Katarzyna Puzyńska ujawniła, że pisanie ma dla niej wymiar terapeutyczny, ale jednocześnie wiąże się z ogromnym emocjonalnym kosztem. Autorka przyznała, że po napisaniu 15 części serii o Lipowie była tak przytłoczona własnymi emocjami przemycanymi do książek, że zdecydowała się zakończyć popularny cykl i poszukać nowej twórczej drogi. Dziś wraca do kryminału z nową energią i innym podejściem do stawiania granic. Seria o Lipowie stała się dla Katarzyny Puzyńskiej emocjonalnym ciężarem [...] Pisanie jest dla Ciebie i pracą, i terapią? Ma moc terapeutyczną, bo często przemycam w książkach swoje historie, swoje emocje. Ale nie ukrywam, że dużo mnie to kosztuje. Seria o Lipowie była pod tym względem wyjątkowa, bo naprawdę było tam mnóstwo moich rzeczy. W pewnym momencie stała się dla mnie bardzo ciężka. Do tego stopnia, że nie miałam ochoty brać się w ogóle do pracy, bo tak byłam przytłoczona. Dla czytelników była fikcją, a dla mnie bagnem emocji. Wtedy postanowiłam, że muszę napisać coś, co nie będzie ze mną aż tak związane. Uciekłam do fantastyki i pisząc „Chąśbę” czy „Sąpierz”, czułam się, jakbym była na wakacjach. W tych książkach nie było mnie wcale. W nowej serii znów poprzemycałam trochę siebie, ale z umiarem. Tak, myślę, że jednak chyba nauczyłam się trochę stawiać granice (śmiech). Teraz czuję wyzwolenie i radość z pracy, tak jak na początku serii o Lipowie, kiedy jeszcze tego całego mroku tam nie wpakowałam. Nie bałaś się zakończyć serii, która przyniosła Ci pieniądze, uznanie i rzesze czytelników? Bałam się. Ale byłam już tym naprawdę zmęczona. Napisałam 15 części. Podjęłam więc decyzję, która wymagała odwagi, ale była nieunikniona. Mogłaś pisać dalej i odcinać kupony. Mogłam, ale nie potrafiłam. Wszystko, co robię, muszę robić z sercem. A do tego serca już nie miałam. Jestem wdzięczna mojemu wydawcy, że zrozumiał moją potrzebę ucieczki i nie naciskał. Wtedy odeszłam od kryminału, który jest w naszym kraju niezwykle popularny, i poszłam w tę stronę, którą serc…

jam3-c237447.jpg
width: 1654
height: 992

Przez lata ukrywali tę relację. Anna Seniuk i Grzegorz Małecki pierwszy raz tylko w VIVIE! opowiedzieli o swojej więzi. Przypominamy ich wspólny wywiad
type: item
date: 2026-06-19T14:50:46.000Z
creator: Krystyna Pytlakowska
subject: Ludzie
subject: Niezwykłe historie
subject: Anna Seniuk
subject: Archiwum VIVY! wywiady
subject: Grzegorz Małecki
subject: magazyn VIVA!
subject: niezwykłe relacje
subject: Relacja
subject: Viva! wywiad
subject: wywiad
description: Przez lata konsekwentnie unikali wspólnych wywiadów i zawodowych projektów. Anna Seniuk i Grzegorz Małecki po raz pierwszy usiedli razem do rozmowy w 2012 roku. Otwarcie mówili wówczas o rodzinnej więzi, potrzebie niezależności oraz relacji, która przez lata pozostawała z dala od medialnego zainteresowania. Nie zabrakło także zapowiedzi wspólnych planów zawodowych.
encoded: Takiej rozmowy jeszcze nie było! Anna Seniuk i jej syn Grzegorz Małecki po raz pierwszy udzielają wspólnie wywiadu. I oficjalnie przyznają: „Tak, jesteśmy rodziną!”. Ale zaraz zastrzegają: „To nie znaczy, że to początek rodzinnego serialu na łamach prasy”. Tylko w VIVIE! o tym, dlaczego unikali siebie jak ognia, a teraz mają wspólne plany, o złym wychowaniu i dobrych genach. Przypominamy archiwalny wywiad Grzegorza Małeckiego i Anny Seniuk, który ukazał się na łamach magazynu VIVA! w 2012 roku: Anna Seniuk i Grzegorz Małecki po raz pierwszy razem. „Tak, jesteśmy rodziną!” Zacznijmy od początku. To Państwa pierwszy wspólny wywiad. Anna Seniuk: Zgadza się. Przez lata była między nami niepisana umowa, że każdy idzie swoją drogą. Grzegorz Małecki: Propozycje wspólnych wywiadów mamy mniej więcej raz w miesiącu. Postanowiliśmy w końcu uciąć te spekulacje. Tak, jesteśmy rodziną! A.S.: No i dzięki VIVIE! spędzę z synem całe przedpołudnie w miłej kawiarni. G.M.: Co nie oznacza, że ten wywiad jest początkiem rodzinnego serialu na łamach prasy. A.S.: A tak na serio, każde z nas zawodowo na siebie już zapracowało i możemy po prostu o tym porozmawiać. – To może ja sobie pójdę, a Wy rozmawiajcie? A.S.: Ależ proszę zostać, wcale nam pani nie przeszkadza. Jeśli o mnie chodzi, proszę tylko nie wymieniać ról, jakie zagrałam. Ani nie pytać o przepisy na potrawy. – A Pan o czym nie chce rozmawiać? G.M.: Zależy, o co chciałaby pani zapytać. – Czy ma Pan kompleks matki? G.M.: Pani Krysiu, jestem 37-letnim mężczyzną, po rozwodzie, z dwójką dzieci i kilkoma poważnymi rolami na koncie. Po prostu nigdy nie chciałem być postrzegany jako syn Anny Seniuk i porównywany do niej jako aktor. Uważam, że dzieci znanych rodziców mają zdecydowanie trudniej niż inne. Tak naprawdę od rana do wieczora patrzy się na nas przez lupę. Zresztą kto lubi przez całe życie być porównywany ze swoimi rodzicami? A.S.: Kiedy miałeś pięć lat, podeszła do nas na ulicy jakaś pani. Pochyliła się nad tobą i powiedziała: „O…

BeFunky-collage-2026-06-19T122549.360-e833c15.jpg
width: 1200
height: 720

Pukali się w głowę, gdy ogłosił swój plan. Dziś Omar Sangare tworzy w Nowym Jorku markę znaną na całym świecie. TYLKO W VIVIE! opowiada o kulisach
type: item
date: 2026-06-19T11:00:33.000Z
creator: Małgorzata Kałuża
subject: Niezwykłe historie
subject: Ludzie
subject: magazyn VIVA!
subject: Omar Sangare
description: Nie planował zostać w Ameryce na dłużej, ale los miał wobec niego zupełnie inne plany. Omar Sangare przyjechał do USA jako aktor, a dziś od ponad dwóch dekad tworzy tam swoją niezwykłą historię. O kulisach amerykańskiego sukcesu, trudnych początkach i drugim domu za oceanem opowiada w rozmowie z „Vivą!”.
encoded: Wyjechał do Stanów Zjednoczonych z jednym spektaklem i wielkim marzeniem. Nie wiedział jeszcze, że Nowy Jork stanie się jego drugim domem, a przypadkowy casting otworzy drzwi do życia, o jakim wcześniej mógł tylko marzyć. Dziś Omar Sangare jest cenionym profesorem, twórcą festiwalu monodramów United Solo i człowiekiem, który od ponad dwóch dekad buduje swoją historię za oceanem. Jak wygląda droga Polaka, który podbił Amerykę, nie tracąc przy tym własnej tożsamości? Odkrywanie Ameryki – Ale zanim dotarłeś do Nowego Jorku, napisałeś monodram „Recenzent naprawdę teatralny”. To z nim przyjechałeś podbijać Amerykę. – Napisałem, wyreżyserowałem i zagrałem. Po premierze w Teatrze Słowackiego w Krakowie grałem go w wielu miastach Polski, potem w Niemczech, w Ukrainie, w Wielkiej Brytanii. I z anglojęzyczną wersją przedstawienia pojechałem na Festiwal Teatrów Niezależnych w Nowym Jorku. Tam otrzymałem nagrodę dla najlepszego aktora festiwalu. A potem przychodziły kolejne zaproszenia. W polonijnych ośrodkach grałem po polsku, w amerykańskich po angielsku. Otrzymałem wyróżnienie krytyków „Denver Post”, recenzentów „Chicago Reader”. To był czas, kiedy odkrywałem Amerykę, jej koloryt, mentalność, reakcje widzów. – Rolę Otella dostałeś przypadkowo, włócząc się po Nowym Jorku… Omar wybucha śmiechem. – Właściwie tak można powiedzieć. Dowiedziałem się, że jest casting do nowej produkcji „Otella” w Arena Players Theatre. I zwyczajnie stanąłem w kolejce. Było nas kilkudziesięciu, jeden ciemniejszy od drugiego. Podczas pobytu w Oksfordzie pracowałem nad Otellem i to się przydało. Zaprezentowałem fragment z „Otella”, podziękowałem, wyszedłem i pomyślałem, że mam za sobą ciekawe doświadczenie. Cały casting trwał prawie trzy godziny. W tym sama kolejka dwie i pół. Zanim opuściłem teatr, wybiegła za mną asystentka reżysera i poprosiła, żebym wrócił. No i wtedy dowiedziałem się, że dostałem rolę. Czytaj też: Zachwycił Amerykę, jeden casting odmienił jego życie. TYLKO NAM Omar Sangare ujawni…

Jamniki3-2026-06-17T112545.195-9ed4d0f.jpg
width: 1200
height: 720

Tomasz Kot szczerze o swoim życiu: „Wszystko zanurzyło się w mroku i chaosie”
type: item
date: 2026-06-19T10:00:01.000Z
creator: Beata Nowicka
subject: Niezwykłe historie
subject: Ludzie
subject: Archiwum VIVY! wywiady
subject: magazyn VIVA!
subject: Tomasz Kot
subject: Viva! wywiad
description: Tomasz Kot rzadko mówi rzeczy oczywiste. Woli opowiadać o wolności, dzieciństwie, ojcostwie, wątpliwościach i normalności, która — jak sam przyznaje — jest dla niego największym komplementem. W rozmowie Beaty Nowickiej dla „VIVA! Man” z 2023 roku aktor wracał do momentów, które go ukształtowały: nieśmiałości, teatralnych początków, „Walecznego serca” i roli, która po latach zamknęła pewien krąg — Ambrożego Kleksa.
encoded: Introwertyczny, osobny, niezależny. Zwierzę aktorskie, o którym najwięksi reżyserzy mówią, że potrafi zagrać wszystko. A jednocześnie człowiek, dla którego największym komplementem pozostaje opinia, że jest „normalny”. W rozmowie z Beatą Nowicką dla „VIVA! Man” Tomasz Kot opowiedział o dzieciństwie, które go ukształtowało, niełatwej drodze do aktorstwa, ojcostwie, wolności i filmie, który zmienił jego życie. To właśnie dzięki „Walecznemu sercu” i Melowi Gibsonowi nie porzucił marzeń o scenie i ekranie. Tomasz Kot. Wywiad dla VIVA! Man Pierwszy raz nie poznałam swojego bohatera! Zamiast wysztafirowanej gwiazdy kina, normalny facet: w okularach, z wąsem, plecaczkiem i sympatycznym wyrazem twarzy… Lubię ten moment, kiedy udaje mi się wtopić w tłum. Ciekawie było przy okazji pana Kleksa, bo przez osiem miesięcy miałem bujny austro-węgierski zarost i czułem się jak za granicą. Wyczaiłem, że nikt nie chce skupiać się na dwumetrowym facecie z przedziwnym zarostem, który wygląda jak wariat. Nawet jak nasuwa się podejrzenie, że jestem podobny do tego aktora z „Zimnej wojny”, to lepiej się za bardzo nie przyglądać, bo nie wiadomo, co mu odpali. Obok mnie jest duży sklep spożywczy, pamiętam, że chodziłem po tym sklepie nierozpoznawalny i myślałem sobie, że to jest superdoświadczenie. Po filmie zgoliłem brodę, bo już chciałem zobaczyć swoją twarz i nagle… …wszyscy się obracają: „O Boże, to ON…”. Zniknęło to poczucie anonimowości. To w ogóle bardzo ciekawe zjawisko – rozpoznawalność. Inna była po „Niani”, inna po „Bogach” i jeszcze inna po „Zimnej wojnie”, ważne, żeby z dystansem do tego podchodzić. Czesław Miłosz powiedział kiedyś: „Nie mam większych złudzeń, za ileś lat będę hasłem między Myszką Miki a czymś na M”. Bardzo mądre. Na jakiej podstawie człowiek myśli, że będzie ponadczasowy? Rudolf Valentino to dziś tylko hasło w dziale „kino nieme”. Z nami będzie podobnie. Dlatego mnie interesuje życie, drugi człowiek. A jak jeszcze raz na jakiś czas usłyszę: „Kurde, jaki pan jes…

BeFunky-collage-2025-12-19T135510.422-8c9f2f6.jpg
width: 3264
height: 3264

Idealni tylko na parkiecie? TYLKO NAM Hanna Żudziewicz i Jacek Jeschke powiedzieli to wprost. Takich wyznań o ich związku jeszcze nie było
type: item
date: 2026-06-19T06:30:43.000Z
creator: Ewa Wojciechowska
subject: Niezwykłe historie
subject: Ludzie
subject: Hanna Żudziewicz
subject: Jacek Jeschke
subject: magazyn VIVA!
description: Sześć Kryształowych Kul, szczęśliwa rodzina i status jednej z najbardziej lubianych par polskiego show-biznesu. Hanna Żudziewicz-Jeschke i Jacek Jeschke przekonują jednak, że daleko im do ideału. W rozmowie z VIVĄ! z dużym dystansem opowiedzieli o swoich wadach, codziennych przyzwyczajeniach i małych słabościach, które wywołują u nich najwięcej śmiechu.
encoded: Na parkiecie od lat uchodzą za perfekcyjny duet. Zdobyli sześć Kryształowych Kul, stworzyli szczęśliwą rodzinę i stali się jedną z najbardziej lubianych par polskiego show-biznesu. Jednak Hanna Żudziewicz-Jeschke i Jacek Jeschke nie mają zamiaru kreować wizerunku ludzi bez skazy. W szczerej rozmowie opowiedzieli o swoich słabościach, codziennych przyzwyczajeniach i drobnych wadach, które czasem potrafią wystawić ich cierpliwość na próbę. Bo za sukcesami i blaskiem reflektorów kryje się zwyczajne życie – pełne śmiechu, niedoskonałości i autentyczności. Co zdradzili w wywiadzie dla VIVY! Ewie Wojciechowskiej? TYLKO W VIVIE!: Hanna Żudziewicz-Jeschke i Jacek Jeschke o swoich wadach Lubicie kryształy? Jacek: Hm…? Ja jakoś nie przywiązuję do nich wagi. Hania: Kryształy kojarzą mi się z domem babci. Na półce stały kryształowe misy i wazony. – A ja myślałam, że od razu powiecie, że kochacie kryształy, gdyż macie w domu sześć Kryształowych Kul! Jacek: Tak naprawdę mamy w domu tylko cztery, widzisz – tam stoją. W dodatku jedna z nich jest pożyczona od Anity Sokołowskiej. Hania: Tak, trzeba jej oddać, bo ona już stoi u nas chyba z pół roku (śmiech). Jacek: Jeszcze do niedawna w „Tańcu z Gwiazdami” w ogóle nie było Kryształowych Kul dla tancerzy. Teraz się to zmieniło. – Jadąc do Was, myślałam o znaczeniu kryształów w świecie tańca – jest Kryształowa Kula, są też kryształy Swarovskiego, którymi są wyszywane taneczne kreacje. Tancerki mają biżuterię z kryształów. I jeszcze jest takie pojęcie „człowiek kryształ”. Czy Wy jesteście kryształowi? Hania: Kryształowi to znaczy, że tacy idealni? O nie, no gdzie? Jacek: Na pewno nie jesteśmy idealni. – A jakie macie wady? Hania: Pełno mamy wad. Jacek: Jakie masz wady? No proszę, Haniu! Hania: Czasem jestem tak zajęta, że na przykład nie odbieram telefonów. Nie wiem, co jeszcze? – Gamou Cię ładnie podsumował w finale, że jesteś tak wymagająca, że już współczuje Twoim przyszłym tanecznym partnerom. Hania: Akurat od Gamou mogłam wymagać wi…

jam7-7bdf106.jpg
width: 1654
height: 992

TYLKO W VIVIE!. Katarzyna Puzyńska uciekła z Warszawy. To właśnie mąż pomaga jej okiełznać tysiące czarnych scenariuszy
type: item
date: 2026-06-18T15:31:29.000Z
creator: Katarzyna Piątkowska
subject: Ludzie
subject: Niezwykłe historie
subject: Katarzyna Puzyńska
subject: magazyn VIVA!
subject: Viva! wywiad
subject: wywiad
description: Przez lata szukała miejsca, w którym wreszcie usłyszy własne myśli. Uciekła od hałasu, oczekiwań i nieustannego pędu. Dziś Katarzyna Puzyńska przyznaje, że dopiero z dala od miejskiego zgiełku znalazła przestrzeń do tworzenia, spokój i odwagę, by być sobą. Nawet jeśli nie wszystkim się to podoba.
encoded: Katarzyna Puzyńska w rozmowie z magazynem VIVA! opowiedziała o swojej przeprowadzce z Warszawy, potrzebie życia bliżej natury oraz wpływie otoczenia na zdrowie psychiczne i pracę twórczą. Pisarka przyznała, że miejski nadmiar bodźców ją przytłaczał, a cisza i spokój są dla niej niezbędne zarówno do pisania, jak i zachowania wewnętrznej równowagi. Dlaczego Katarzyna Puzyńska wyprowadziła się z Warszawy? [...] Czy dla zdrowia psychicznego uciekłaś z miasta? W mieście jest, jak dla mnie, nadmiar wszystkiego i czułam się tu przebodźcowana. Niektórzy lubią, jak się dużo dzieje, ale mnie to przytłaczało. Kilka lat temu przeprowadziłam się z Warszawy do Pokrzydowa, gdzie mam dom po dziadkach. Wtedy tego potrzebowałam. Teraz wróciłam bliżej Warszawy i uważam, że znalazłam miejsce doskonałe. Z jednej strony jestem blisko natury, z drugiej niedaleko dużego miasta, gdyby jednak przyszło mi do głowy gdzieś wyjść. Poza tym nie potrafiłabym pisać, gdy coś mi szumi nad głową. Potrzebuję do tego ciszy i spokoju. Pisanie jest dla mnie czynnością intymną. Nie potrafiłabym więc jak Harlan Coben, z którym obie miałyśmy przyjemność się spotkać, pisać w taksówce albo w kawiarni. Chyba wolałabym się rozebrać publicznie, niż żeby ktoś miał zobaczyć mnie w trakcie pisania. Ale Coben ma czworo dzieci, trudno mu może było znaleźć ustronne miejsce w domu. Dzięki żonie mógł pisać jednak bez wyrzutów sumienia. Podobnie jak Stephen King. Obaj dużo piszą, bo mają wspierające żony. Chcesz powiedzieć, że mężczyźni pisarze mają łatwiej? Nie chcę wchodzić w feministyczne dywagacje, choć faktycznie jestem feministką (śmiech), ale wydaje mi się, że tak może być. Gdyby nie one, być może nie napisaliby tylu książek, ile napisali, a przecież one same też robią karierę. Żona Cobena jest lekarką, a Kinga pisarką. Gdy patrzę na pisarki, które mają dzieci, a często są samotnymi matkami, zastanawiam się, jak dają sobie radę, bo pisanie musi być dla nich dużym wyzwaniem. Nie umniejszam sukcesów panów, ale warto …

jam-0f62553.jpg
width: 1654
height: 992

Wyjechała do USA z 20 dolarami i bez znajomości angielskiego. Dziś Danuta Mieloch upiększa największe gwiazdy świata. Przypominamy archiwalny wywiad VIVY!
type: item
date: 2026-06-18T13:31:46.000Z
creator: Agnieszka Dajbor
subject: Ludzie
subject: Niezwykłe historie
subject: Archiwum VIVY! wywiady
subject: magazyn VIVA!
subject: Viva! wywiad
subject: wywiad
description: Z 20 dolarami w kieszeni pojechała do Ameryki, dziś jest najbardziej pożądaną kosmetyczką Nowego Jorku, nazywaną Beyoncé kosmetologii albo Heleną Rubinstein naszych czasów. Do jej spa przychodzą gwiazdy i nowojorska elita. Kim jest Danuta Mieloch i jak udało jej się odnieść tak wielki sukces w światowej metropolii, sprawdza Agnieszka Dajbor.
encoded: Danuta Mieloch ma dzisiaj prawdziwe kosmetyczne imperium, tworzą go dwa ogromne luksusowe salony Rescue Spa w Filadelfii i Nowym Jorku, a także własna linia kosmetyków DANUCERA. W pięknych wnętrzach klientki mogą przebierać w dziesiątkach kosmetyków. Mogą zrobić każdy zabieg, jakiego potrzebują – od manikiuru po nowoczesne kuracje przywracające skórze zdrowie i dobry wygląd. Danuta Mieloch specjalizuje się w pielęgnacji twarzy. Dzisiaj sama rzadko już wykonuje zabiegi, mieć u niej sesję to gratka. Częściej uczy innych, w swoich salonach zatrudnia 150 wykształconych przez siebie pracowników. Wśród jej klientów są wielkie gwiazdy: Emma Stone, Naomi Campbell, Rosie Huntington czy Colin Farrell. Przychodzą influencerzy, modelki, prezenterzy telewizyjni, sportowcy. Zabiegi zamawiają dziewczyny, które szykują się do ślubu. I wielkie damy, które pragną zabłysnąć dobrym wyglądem na wystawnych kolacjach. Z ust do ust przechodzą opinie, że Dana, jak ją nazywają Amerykanie, naprawdę potrafi zmienić skórę twarzy. Że jej maseczki to magia, a dotyk jej rąk jest niezwykły. Sama Danuta Mieloch twierdzi, że „widzi skórę” i wie, jak ją zmienić i poprawić. Polskie kosmetyczki mają wspaniałe tradycje. Na przełomie XIX i XX wieku z podkrakowskiego Podgórza wyjechała za ocean Helena, a właściwie Chaja Rubinstein. W ręku ściskała recepturę na krem, którą dała jej mama. To był jej jedyny majątek. Pracowała jako niania, kelnerka, a krem od mamy, nazwany potem Valaze, stał się podstawą jej niesamowitej kariery. Danuta Mieloch wyjechała z Polski ponad sto lat później, w torebce też miała receptury kremów, ale Nowy Jork znała tylko z filmów i opowiadań. Dzisiaj nazywana jest Beyoncé kosmetologii albo dla odmiany Konfucjuszem w dziedzinie pielęgnacji skóry, który dzieli się swoimi opiniami w prestiżowych magazynach, takich jak „W”, „New York Times”, „Vogue”. „Moja skóra nigdy nie wyglądała i nie czuła się tak dobrze”, napisał jeden z redaktorów popularnej strony Into The Gloss. Spotykamy się w …

jam11-f4b7c27.jpg
width: 1333
height: 2050

Zachwycił Amerykę, jeden casting odmienił jego życie. TYLKO NAM Omar Sangare ujawnia kulisy sukcesu: "Nie mogłem uwierzyć, że dogoniłem to marzenie tak szybko"
type: item
date: 2026-06-18T13:14:21.000Z
creator: Małgorzata Kałuża
subject: Niezwykłe historie
subject: Ludzie
subject: magazyn VIVA!
subject: Omar Sangare
description: Przypadkowy casting w Nowym Jorku, wymarzona rola Otella i droga, która zaprowadziła go do świata amerykańskiego teatru oraz akademii. Omar Sangare w rozmowie z VIVĄ! opowiada o marzeniach, odwadze i sukcesie, który przyszedł szybciej, niż się spodziewał.
encoded: Kiedy stanął w kolejce na casting do „Otella” w Nowym Jorku, nie przypuszczał, że za chwilę jego życie zmieni kierunek. Dziś Omar Sangare dzieli swój czas między Polskę a Stany Zjednoczone, wykłada na jednej z najbardziej prestiżowych uczelni w USA, jest założycielem i dyrektorem artystycznym United Solo, największego na świecie festiwalu teatru jednego aktora i wciąż pozostaje wierny scenie. W szczerej rozmowie opowiada o przełomowych momentach swojej drogi, inspirującej przyjaźni z Elżbietą Czyżewską, odkrywaniu Ameryki oraz roli Otella, która otworzyła przed nim nowe możliwości. To historia o determinacji, odwadze i marzeniach, które okazały się silniejsze niż lęk przed nieznanym. Omar Sangare o sukcesie w USA: "Marzyłem o tej roli, ale nie mogłem uwierzyć, że dogoniłem to marzenie tak szybko" | Wywiad VIVY! [...] – Myślałeś, żeby spróbować sił za granicą? – Ostatecznie przekonała mnie do tego Ela Czyżewska. Graliśmy razem w Teatrze Dramatycznym w „Szóstym stopniu oddalenia”. Spędzaliśmy razem dużo czasu, potem zamieniło się to w przyjaźń. Ela przyjechała po latach pobytu w Stanach, aby znowu zagrać w Warszawie. Traktowano ją jak niechcianą emigrantkę, która nie zrealizowała swoich marzeń i wróciła. Widziałem, jak bliscy dla niej ludzie, których przyjmowała w Nowym Jorku, nie odpowiadali na jej telefony, nie mieli dla niej czasu. Była właściwie bezdomna, mieszkała w pokoju gościnnym teatru. Podczas prób atmosfera była toksyczna. Po kątach szeptano i zastanawiano się, czy ona jest na pewno trzeźwa, czy nie pije ukradkiem. W bufecie teatralnym plotki były codziennym bestsellerem. Ela broniła się sarkazmem. Ale to nie pomagało. Po roku grania nie przedłużono z nią umowy, a jej rolę grała żona reżysera. Ela wróciła do Nowego Jorku. Uświadomiłem sobie wtedy, że jeśli kiedykolwiek spróbuję świata, to nigdy nie polegając na łaskawości środowiska. Dzisiaj czasy są radykalnie inne. Powroty mają inne znaczenie. Jednego dnia wykładam na uczelni w stanie Massachusetts, wiecz…

jam15-850cedc.jpg
width: 1654
height: 992

Jest ich największym skarbem, dziś to ona rządzi w ich domu. TYLKO W VIVIE! Hanna Żudziewicz i Jacek Jeschke czule o ukochanej córeczce, Róży
type: item
date: 2026-06-18T12:30:35.000Z
creator: Ewa Wojciechowska
subject: Niezwykłe historie
subject: Ludzie
subject: dzieci gwiazd
subject: Hanna Żudziewicz
subject: Jacek Jeschke
subject: magazyn VIVA!
subject: Taniec z gwiazdami
subject: wywiad
description: „Teraz rządzi Róża” – przyznają zgodnie. Córka Hanny Żudziewicz i Jacka Jeschke stała się centrum ich świata i sprawiła, że na nowo zdefiniowali to, co w życiu najważniejsze.
encoded: Przez lata żyli w rytmie wyznaczanym przez treningi, występy i kolejne zawodowe wyzwania. Świat reflektorów, emocje związane z rywalizacją i spektakularne sukcesy były ich codziennością. Jednak wszystko zmieniło się w chwili, gdy na świecie pojawiła się Róża. To właśnie córka Hanny Żudziewicz i Jacka Jeschke sprawiła, że para spojrzała na swoje życie z zupełnie nowej perspektywy. W szczerej rozmowie z VIVĄ! opowiadają o rodzicielstwie, które przewartościowało ich priorytety, nauczyło celebrowania zwykłych chwil i pokazało, że największe szczęście często kryje się z dala od blasku fleszy. Dziś najważniejsze zwycięstwa świętują nie na parkiecie, lecz w domowym zaciszu, gdzie centrum ich świata niezmiennie pozostaje ukochana Róża. Hanna Żudziewicz-Jesche i Jacek Jeschke o córeczce, Róży | Wywiad VIVY! – Jak się zmieniło Twoje życie po urodzeniu Róży? Hania: Dla mnie to było wspaniałe uczucie, bo ja pierwszy raz w życiu mogłam być cały czas w domu. Nigdzie nie musiałam lecieć, pędzić, biec na kolejne szkolenie, na kolejny trening. Byliśmy razem w domu z naszą kochaną córeczką i pieskiem. – Na parkiecie w tańcu rządzi partner. Czy nadal jest tak, że nazwisko tancerza jest wymieniane jako pierwsze? Jacek: Tak, zawsze tak było i jest. – A jak to jest w domu? Kto rządzi w domu? Jacek: Teraz Róża (śmiech). Zdecydowanie rządzi Róża. Ale u nas nie ma czegoś takiego, że ktoś rządzi. Hania: Wydaje mi się, że my dużo rozmawiamy o przyszłości, o tym, co chcemy robić, wspieramy się i razem szukamy sensu w tym wszystkim. [...] – Właściwie zaraz po finale „Tańca z Gwiazdami” ogłosiliście, że odchodzicie z programu. Jacek: Nie odchodzimy! Hania: Po prostu potrzebujemy sobie zrobić przerwę. Czytaj też: Przyjaźń z Elżbietą Czyżewską zmieniła jego życie. W VIVIE! Omar Sangare ujawnia, co przeżyła po powrocie do kraju: "Była właściwie bezdomna" – Czy jesteście już zmęczeni programem, czy chcecie mieć ten czas dla siebie? Jacek: Mamy małe dziecko i Róża jest dla nas najważniejsza. Kiedy ob…

jam10-cbe12e7.jpg
width: 1654
height: 992

Talent to nie wszystko. TYLKO W VIVIE! Hanna Żudziewicz i Jacek Jeschke zdradzają receptę na wygraną w „Tańcu z Gwiazdami”
type: item
date: 2026-06-18T09:00:59.000Z
creator: Ewa Wojciechowska
subject: Niezwykłe historie
subject: Ludzie
subject: Hanna Żudziewicz
subject: Jacek Jeschke
subject: magazyn VIVA!
subject: Taniec z gwiazdami
description: Znają „Taniec z Gwiazdami” jak mało kto! Hanna Żudziewicz i Jacek Jeschke opowiadają nam o tym, co naprawdę decyduje o sukcesie na parkiecie i dlaczego za każdą wygraną kryje się znacznie więcej niż tylko talent.
encoded: Od lat należą do największych gwiazd „Tańca z Gwiazdami”, a ich kolejne triumfy budzą podziw widzów. Dziś Hanna Żudziewicz i Jacek Jeschke uchylają rąbka tajemnicy, zdradzając receptę na sukces, kulisy największego tanecznego show w Polsce oraz powody swojej zaskakującej decyzji o przerwie od programu. TYLKO U NAS: Hanna Żudziewicz-Jeschke i Jacek Jeschke o Tańcu z Gwiazdami. Zdradzają receptę na sukces i wygraną – Właściwie zaraz po finale „Tańca z Gwiazdami” ogłosiliście, że odchodzicie z programu. Jacek: Nie odchodzimy! Hania: Po prostu potrzebujemy sobie zrobić przerwę. – Czy jesteście już zmęczeni programem, czy chcecie mieć ten czas dla siebie? Jacek: Mamy małe dziecko i Róża jest dla nas najważniejsza. Kiedy oboje bierzemy udział w „Tańcu z Gwiazdami”, wchodzimy w ten program na 150 procent, bo inaczej nie potrafimy. Ktoś, patrząc z boku, może zazdrościć sukcesów, ale nikt nie wie, czym to jest okupione. Całe życie wywraca się do góry nogami. Hania: Przede wszystkim chodzi o to, żebyśmy jako rodzina mieli dla siebie czas, żebyśmy mogli spędzić czas jak mąż z żoną. Nie możemy być ciągle zmęczeni, a byliśmy. Chcemy dbać o to, żeby nasza relacja się nie wypaliła. – Czy jeszcze tańczycie zawodowo, czy zrezygnowaliście już z tańca turniejowego? Hania: Na turniejach już nie tańczymy. Teraz planujemy organizację naszego własnego pierwszego turnieju tańca towarzyskiego w sierpniu. I to jest dla nas bardzo ważny projekt. Chcemy, żeby to była impreza na wysokim poziomie. Jacek: To będzie turniej tańca Pro-Am, czyli profesjonalista tańczy z amatorem. Zaprosimy wielu naszych przyjaciół z „Tańca z Gwiazdami”. Iwona Pavlović będzie prowadzącą, Stefano Terrazzino będzie sędziował. Hania: Chcemy, żeby to był taki mały „Taniec z Gwiazdami”, żeby udowodnić, że każdy i w każdym wieku może zatańczyć. Jacek: Chcielibyśmy też robić coś więcej. Ostatnio podczas wywiadu u Kuby Wojewódzkiego pojawił się pomysł filmu tanecznego. Bardzo nam się to spodobało. Do tej pory nawet nie mieli…

jam8-48a59e6.jpg
width: 1654
height: 992

W Polsce Omar Sangare pracował z mistrzami. W Oksfordzie jego profesorami byli gwiazdorzy "Harry'ego Pottera". Tylko nam zdradził kulisy
type: item
date: 2026-06-17T15:55:37.000Z
creator: Małgorzata Kałuża
subject: Niezwykłe historie
subject: Ludzie
subject: magazyn VIVA!
subject: Omar Sangare
subject: wywiad
description: Podbił Nowy Jork, ale droga do sukcesu nie była prosta. W szczerej rozmowie z VIVĄ! Omar Sangare wraca do przełomowych momentów swojego życia i kariery. Wspomina także niezwykły czas nauki w Oksfordzie pod okiem gwiazd filmu i teatru.
encoded: Między Warszawą a Nowym Jorkiem od lat buduje własny świat. Świat teatru, literatury i nieustannego przekraczania granic. Dziś Omar Sangare jest cenionym aktorem, profesorem na wydziale aktorskim w elitarnym Williams College w stanie Massachusetts i twórcą największego na świecie festiwalu teatru jednego aktora, ale za tym imponującym życiorysem kryje się historia pełna samotności, strat i odważnych decyzji. W szczerej rozmowie dla VIVY! wraca do przełomowych momentów swojej drogi, wspomina naukę w Oksfordzie pod okiem legend światowego aktorstwa. To właśnie wtedy narodziły się marzenia, które zaprowadziły go aż do Nowego Jorku. Omar Sangale o drodze na szczyt w poruszającym wywiadzie VIVY! Zaczęło się od Szekspira… W Central Parku mgły snują się łagodnie, otulając drzewa pozbawione liści. Przez chmury przebijają się ostatnie różowe promienie dnia. Szara godzina broni się przed mrokiem. Spacerujemy z Omarem i jego ukochanym psem Salifem po krętych alejkach, gadamy o Nowym Jorku, o sztuce, o życiu. Od czasu do czasu mija nas jakiś biegacz albo rowerzysta. – To gotowa sceneria do Szekspira – mówi szeptem Omar. Mieszka tuż obok Central Parku. Wpadamy tam na kawę. – Od Szekspira zaczęło się moje aktorskie życie i niekończąca się przygoda z teatrem. Już na trzecim roku studiów zagrałem Guildensterna w „Hamlecie” na scenie Teatru Dramatycznego, później w Nowym Jorku Otella – mówi Omar i rozkłada na stole sterty zdjęć, artykułów, recenzji. – To właśnie ta rola otworzyła mi autostradę do realizacji marzeń w Stanach Zjednoczonych. Otello też jest tematem mojej pracy doktorskiej, która później ukazała się w książkowej wersji pod tytułem „Biały z zazdrości. Otello Williama Szekspira”. [...] Czytaj też: Musiał szybko dorosnąć. Po latach ujawnia bolesną prawdę o dzieciństwie. TYLKO W VIVIE! Omar Sangare: „Mama trafiała do szpitala, a ja do domu dziecka” Odbitki na ksero Lata studiów w szkole teatralnej wspomina jako czas ucieczki od rzeczywistości, poszukiwania prawdy o sobie i …

Przez 11 lat napisała ponad 20 książek i ani razu nie była na urlopie. Jaka naprawdę jest Katarzyna Puzyńska? „Cały czas siedzę w mroku” – wyznaje w „VIVIE!”
type: item
date: 2026-06-17T13:29:19.000Z
creator: Katarzyna Piątkowska
subject: Niezwykłe historie
subject: Ludzie
subject: Katarzyna Puzyńska
subject: książka
subject: magazyn VIVA!
subject: Viva! wywiad
description: Mówi, że wolałaby publicznie rozebrać się do naga, niż żeby ktoś zobaczył ją podczas pisania. Na pierwszy rzut oka pełna skrajności, twierdzi, że najważniejsze to żyć i być w zgodzie ze sobą. Jaka naprawdę jest Katarzyna Puzyńska, sprawdzała Katarzyna Piątkowska.
encoded: Katarzyna Puzyńska od lat należy do grona najpopularniejszych polskich autorek kryminałów, a jej książki przyciągają tysiące wiernych czytelników. Choć stworzyła mroczny świat pełen zbrodni, prywatnie pozostaje osobą ceniącą spokój i samotność. W rozmowie dla magazynu „VIVA!” pisarka opowiada Katarzynie Piątkowskiej o swojej introwertycznej naturze, nieustannej pracy, relacjach z fanami oraz o tym, dlaczego mimo sukcesów wciąż uczy się stawiać granice i dbać o własny odpoczynek. Katarzyna Puzyńska o pisaniu kryminałów i codziennym życiu w cieniu zbrodni. Wywiad VIVY! – Mówi się, że pisarze to samotnicy. Nie wiem, czy wszyscy tak mają, ale część na pewno. Ja mam dwie twarze i one obie są prawdziwe. Z jednej strony jestem wielkim introwertykiem i lubię moją samotność w trakcie pisania, a z drugiej strony bardzo lubię spotkania autorskie, zloty fanów serii o Lipowie, które od 10 lat odbywają się w lipcu. Tylko że po takich spotkaniach muszę swoje baterie naładować właśnie w samotności. – Samotniczka lubiąca spotkania z publicznością. Brzmi interesująco. Po prostu wchodzę w swoją inną rolę. Ale i ja pisarka, i ja prelegentka jestem prawdziwa. W życiu prywatnym podobnie. Kiedy znajomi zapraszają mnie na jakieś wyjście, raczej w pierwszej chwili odmawiam. Kiedyś dowiedziałam się, że jedna z pisarek podczas wystąpień wchodzi w rolę swoich bohaterek. Od tamtej pory zaczęłam sobie wyobrażać, co w danej sytuacji zrobiłaby też jedna z postaci z moich książek. A wymyślam silne bohaterki chyba dlatego, że sama chciałabym taka być. – Nie czujesz się silna? To zależy od tego, jak zdefiniujemy silną kobietę. O innych będę walczyć jak lwica. Gorzej, gdy muszę zawalczyć o siebie. Mam 41 lat i wreszcie uczę się mówić „nie”. Dopiero niedawno odkryłam, że czasami jednak mogę powiedzieć, co ja bym chciała, bo do tej pory chciałam, żeby wszyscy naokoło byli zadowoleni, czasem kosztem mojego samopoczucia. Muszę starać się znaleźć złoty środek, bo jak przez całe życie jesteś dobra i na wszy…

jam5-e1b93e4.jpg
width: 1654
height: 992

Po finale ogłosili ważną decyzję. To dlatego znikają z „Tańca z Gwiazdami”. TYLKO U NAS Hanna Żudziewicz i Jacek Jeschke zdradzają powód
type: item
date: 2026-06-17T12:55:55.000Z
creator: Ewa Wojciechowska
subject: Niezwykłe historie
subject: Ludzie
subject: Hanna Żudziewicz
subject: Jacek Jeschke
subject: magazyn VIVA!
subject: Taniec z gwiazdami
description: Po wielkim triumfie przyszła pora na ważną życiową decyzję. Hanna Żudziewicz-Jeschke i Jacek Jeschke na pewien czas znikają z „Tańca z Gwiazdami”. W szczerej rozmowie z VIVĄ! ujawniają, dlaczego.
encoded: Jeszcze kilka tygodni temu świętowali wielki sukces na parkiecie „Tańca z Gwiazdami”. Widzowie oglądali ich uśmiechy, wzruszenie i radość po zwycięstwie, nie przypuszczając nawet, że za kulisami dojrzewa decyzja, która zaskoczy tysiące fanów programu. Hanna Żudziewicz-Jeschke i Jacek Jeschke postanowili na pewien czas zniknąć z tanecznego show, z którym przez lata byli nierozerwalnie związani. W szczerej rozmowie opowiadają o cenie sukcesu, życiu podporządkowanym pracy i momencie, w którym zrozumieli, że największym trofeum nie jest kolejna Kryształowa Kula. Hanna Żudziewicz-Jeschke i Jacek Jeschke znikają z Tańca z Gwiazdami. Tylko w VIVIE! ujawniają powody – Piękny był ten moment w finale „Tańca z Gwiazdami”, gdy ogłaszano zwycięstwo Gamou i Hani, a to Jacek zaczął skakać ze szczęścia jako pierwszy. Hania: Tak! W pierwszej chwili byłam przekonana, że Gamou tak skacze, a okazało się, że Jacek po prostu oszalał z radości. – A potem widziałam Twój wpis, że to jest Twoje największe zwycięstwo. Hania: Tak! Moje największe zwycięstwo to jest moja rodzina i to jest moja największa Kryształowa Kula! – Właściwie zaraz po finale „Tańca z Gwiazdami” ogłosiliście, że odchodzicie z programu. Jacek: Nie odchodzimy! Hania: Po prostu potrzebujemy sobie zrobić przerwę. Czytaj też: Tuż przed ślubem przeżyli chwile grozy, cudem ocaleli. W VIVIE! Hanna Żudziewicz-Jeschke: „Myślałam o naszej córeczce, że mamy dla kogo żyć” – Czy jesteście już zmęczeni programem, czy chcecie mieć ten czas dla siebie? Jacek: Mamy małe dziecko i Róża jest dla nas najważniejsza. Kiedy oboje bierzemy udział w „Tańcu z Gwiazdami”, wchodzimy w ten program na 150 procent, bo inaczej nie potrafimy. Ktoś, patrząc z boku, może zazdrościć sukcesów, ale nikt nie wie, czym to jest okupione. Całe życie wywraca się do góry nogami. Hania: Przede wszystkim chodzi o to, żebyśmy jako rodzina mieli dla siebie czas, żebyśmy mogli spędzić czas jak mąż z żoną. Nie możemy być ciągle zmęczeni, a byliśmy. Chcemy dbać o to, żeby…

Jamniki3-2026-06-17T124018.796-fe7c6eb.jpg
width: 1200
height: 720

Przyjaźń z Elżbietą Czyżewską zmieniła jego życie. W VIVIE! Omar Sangare ujawnia, co przeżyła po powrocie do kraju: "Była właściwie bezdomna"
type: item
date: 2026-06-17T10:00:35.000Z
creator: Małgorzata Kałuża
subject: Niezwykłe historie
subject: Ludzie
subject: magazyn VIVA!
subject: Omar Sangare
description: Elżbieta Czyżewska miała znaczący wpływ na jedną z najważniejszych decyzji w życiu Omara Sangare. W najnowszym wywiadzie dla „Vivy!” aktor wraca wspomnieniami do ich przyjaźni i opowiada o trudnym powrocie gwiazdy do Polski. „Traktowano ją jak niechcianą emigrantkę” – wspomina po latach.
encoded: Dla jednych była ikoną polskiego kina, dla innych symbolem niespełnionego amerykańskiego snu. Gdy Elżbieta Czyżewska po latach wróciła z Nowego Jorku do Warszawy, rzeczywistość okazała się daleka od oczekiwań. Omar Sangare obserwował to z bliska. Wspólna praca w Teatrze Dramatycznym przerodziła się w przyjaźń, a doświadczenia związane z aktorką stały się dla niego ważną życiową lekcją. Dziś po latach opowiada o kulisach ich relacji, samotności i decyzji, która na zawsze zmieniła także jego własną drogę. "Traktowano ją jak niechcianą emigrantkę, która nie zrealizowała swoich marzeń i wróciła. Widziałem, jak bliscy dla niej ludzie, których przyjmowała w Nowym Jorku, nie odpowiadali na jej telefony, nie mieli dla niej czasu", wspomina. Elżbieta Czyżewska odeszła 17 czerwca 2010 roku. Omar Sangare o karierze i Elżbiecie Czyżewskiej. Tak wspomina aktorkę | Wywiad VIVY! Zaczęło się od Szekspira… W Central Parku mgły snują się łagodnie, otulając drzewa pozbawione liści. Przez chmury przebijają się ostatnie różowe promienie dnia. Szara godzina broni się przed mrokiem. Spacerujemy z Omarem i jego ukochanym psem Salifem po krętych alejkach, gadamy o Nowym Jorku, o sztuce, o życiu. Od czasu do czasu mija nas jakiś biegacz albo rowerzysta. – To gotowa sceneria do Szekspira – mówi szeptem Omar. Mieszka tuż obok Central Parku. Wpadamy tam na kawę. – Od Szekspira zaczęło się moje aktorskie życie i niekończąca się przygoda z teatrem. Już na trzecim roku studiów zagrałem Guildensterna w „Hamlecie” na scenie Teatru Dramatycznego, później w Nowym Jorku Otella – mówi Omar i rozkłada na stole sterty zdjęć, artykułów, recenzji. – To właśnie ta rola otworzyła mi autostradę do realizacji marzeń w Stanach Zjednoczonych. Otello też jest tematem mojej pracy doktorskiej, która później ukazała się w książkowej wersji pod tytułem „Biały z zazdrości. Otello Williama Szekspira”. [...] Odbitki na ksero Lata studiów w szkole teatralnej wspomina jako czas ucieczki od rzeczywistości, poszukiwania praw…

jam18-5b2a8ed.jpg
width: 1654
height: 992

Róża zmieniła cały ich świat, teraz padło pytanie o drugie dziecko. Hanna Żudziewicz i Jacek Jeschke na łamach VIVY! nie uciekają od odpowiedzi
type: item
date: 2026-06-17T07:55:43.000Z
creator: Ewa Wojciechowska
subject: Niezwykłe historie
subject: Ludzie
subject: dzieci gwiazd
subject: Hanna Żudziewicz
subject: Jacek Jeschke
subject: magazyn VIVA!
description: To Róża jest dziś centrum ich świata. Hanna Żudziewicz-Jeschke i Jacek Jeschke nie ukrywają, że rodzicielstwo zmieniło ich życie i nauczyło patrzeć na przyszłość z większym spokojem. Czy myślą o kolejnym dziecku?
encoded: Są dowodem na to, że największe życiowe sukcesy nie zawsze mierzy się statuetkami. Choć na swoim koncie mają już sześć Kryształowych Kul i zapisali się w historii „Tańca z Gwiazdami” jako jeden z najbardziej utytułowanych duetów, dziś najważniejszą rolę odgrywają z dala od parkietu. Od dziewięciu lat idą przez życie razem, od dwóch są małżeństwem, a centrum ich świata stanowi trzyipółletnia córka Róża. Po narodzinach dziecka wiele się zmieniło. To właśnie rodzina sprawiła, że zwolnili tempo i inaczej spojrzeli na przyszłość. W najnowszej rozmowie z „VIVĄ!” Hanna Żudziewicz-Jeschke i Jacek Jeschke wrócili do tematu, który regularnie powraca. Czy ich rodzina wkrótce się powiększy? W rozmowie z Ewą Wojciechowską małżonkowie po raz pierwszy odnieśli się do tego tematu z taką otwartością. Ich odpowiedź jest pełna ciepła, dojrzałości i przekonania, że nie wszystko w życiu trzeba planować. Czasem warto po prostu pozwolić, by przyszłość sama napisała kolejny rozdział. TYLKO W VIVIE!: Hanna Żudziewicz-Jeschke i Jacek Jeschke o rodzicielstwie – No i potem był wspaniały ślub… Hania: Jeszcze przed ślubem pojawiła się nasza Róża, a jeszcze wcześniej piesek Hachi. – Jak się zmieniło Twoje życie po urodzeniu Róży? Hania: Dla mnie to było wspaniałe uczucie, bo ja pierwszy raz w życiu mogłam być cały czas w domu. Nigdzie nie musiałam lecieć, pędzić, biec na kolejne szkolenie, na kolejny trening. Byliśmy razem w domu z naszą kochaną córeczką i pieskiem. – Na parkiecie w tańcu rządzi partner. Czy nadal jest tak, że nazwisko tancerza jest wymieniane jako pierwsze? Jacek: Tak, zawsze tak było i jest. – A jak to jest w domu? Kto rządzi w domu? Jacek: Teraz Róża (śmiech). Zdecydowanie rządzi Róża. Ale u nas nie ma czegoś takiego, że ktoś rządzi. Hania: Wydaje mi się, że my dużo rozmawiamy o przyszłości, o tym, co chcemy robić, wspieramy się i razem szukamy sensu w tym wszystkim. [...] Czytaj też: Najpierw rozstanie, potem wielka miłość. Hanna Żudziewicz i Jacek Jeschke szczerze TYLKO W VI…

Musiał szybko dorosnąć. Po latach ujawnia bolesną prawdę o dzieciństwie. TYLKO W VIVIE! Omar Sangare: „Mama trafiała do szpitala, a ja do domu dziecka”
type: item
date: 2026-06-16T14:00:55.000Z
creator: Małgorzata Kałuża
subject: Niezwykłe historie
subject: Ludzie
subject: magazyn VIVA!
subject: Omar Sangare
subject: Viva
description: Przez lata rzadko mówił o tym publicznie. Dziś Omar Sangare wraca do wspomnień, które ukształtowały jego życie. W poruszającym wywiadzie opowiada o wyjątkowej więzi z matką, jej chorobie, dzieciństwie w Stalowej Woli oraz poszukiwaniu swojego miejsca na ziemi.
encoded: Kiedy mówi o matce, jego głos mięknie. Kiedy wspomina dzieciństwo, na chwilę milknie. Omar Sangare przez lata chronił swoją prywatność, ale dziś otwiera drzwi do świata, o którym wiedzieli nieliczni. Nowy Jork dał mu wolność, ale wspomnienia wciąż prowadzą go do Stalowej Woli. To tam zaczęła się historia chłopca, który wyróżniał się od pierwszych dni życia i bardzo wcześnie musiał nauczyć się samodzielności. Dziś Omar Sangare – aktor, reżyser, pisarz i twórca największego na świecie festiwalu teatru jednego aktora, działającego w Theatre Row przy 42. – po latach milczenia opowiada o dzieciństwie naznaczonym miłością niezwykłej matki, jej chorobą, nieobecnym ojcu oraz poczuciem bycia „innym”, które towarzyszyło mu zarówno w Polsce, jak i w Afryce. To poruszająca opowieść o tożsamości, samotności i sile, która rodzi się wtedy, gdy nie ma się na kogo liczyć poza samym sobą. Omar Sangare o dzieciństwie w Polsce. Poruszające słowa o ukochanej mamie | wywiad VIVY! – A jakie było Twoje dzieciństwo? – pytam, przerywając opowieść o synku. Omar zamyśla się, wychodzi i po chwili przynosi kolejny album ze zdjęciami. – To jest moje dzieciństwo i młodość w Stalowej Woli, gdzie się urodziłem – mówi. Milknie, jakby szukał słów. – Ta piękna blondynka to Basia, moja mama, a ten maluch w jej ramionach to ja. To portret bezwarunkowej miłości mojej mamy i jej odwagi, szczególnie w tamtych czasach. Byłem pierwszym ciemnoskórym dzieckiem w mieście. A ta brunetka – pokazuje drugie zdjęcie – to moja mama chrzestna Maria Żarow. Tutaj jestem w komży i służę do mszy. Zobacz, w białej komży super wyglądałem. Byłem najprzystojniejszym ministrantem – żartuje. – I maskotką tego miasta. Ludzie zwracali na mnie uwagę, lubili mnie, a ja czułem się jak aktor na scenie. I to w wielu rolach. Byłem ratownikiem wodnym, harcerzem, koszykarzem, grałem w tenisa, chodziłem do szkoły muzycznej. Mama wspierała moje pomysły. Była ze mnie dumna. W liceum po raz pierwszy zagrałem w szkolnym przedstawieniu – profes…