Pavarotti nie słuchał własnych nagrań i woził jedzenie w walizkach. Żona ujawnia, jak naprawdę wyglądało życie z legendą opery
Luciano Pavarotti był nie tylko „królem wysokiego C”, ale też bohaterem jednej z najbardziej komentowanych historii miłosnych świata muzyki. W wywiadzie dla „Twojego Stylu” jego żona Nicoletta Mantovani opowiada o życiu u boku artysty – pełnym namiętności, kontrowersji i codziennych rytuałów.
Luciano Pavarotti przez lata uchodził za symbol doskonałości w operze. Jednak jego życie prywatne – zwłaszcza relacja z Nicolettą Mantovani – było dalekie od scenicznej harmonii. Ich miłość, która narodziła się, gdy on był dojrzałym artystą, a ona młodą studentką, wywołała skandal i podzieliła opinię publiczną. Dla nich samych była jednak czymś znacznie więcej niż sensacją. Pavarotti życie prywatne – miłość, która wywołała burzę Ich historia zaczęła się jak scenariusz filmu. On – światowej sławy tenor, mąż i ojciec. Ona – 23-letnia dziewczyna, która przypadkiem trafiła do jego świata. Początkowo miała być tylko współpracownicą, szybko jednak stała się kimś znacznie ważniejszym. Nicoletta Mantovani po latach przyznała, że nie planowała tej relacji, ale – jak mówiła – „to spotkanie musiało nam być przeznaczone”. Kiedy ich związek ujrzał światło dzienne, wybuchł skandal. Różnica wieku, wcześniejsze małżeństwo Pavarottiego i jego wizerunek oddanego ojca sprawiły, że opinia publiczna nie szczędziła im krytyki. Padały ostre słowa, a ich relacja przez lata była pod lupą mediów. Mimo to pozostali razem. Pavarotti nie ukrywał uczucia, a Nicoletta – mimo presji – trwała u jego boku. Ich miłość przetrwała wszystko: rozwód, chorobę i tragedie rodzinne. Miłość silniejsza niż choroba i tragedia Ich relacja została wystawiona na dramatyczną próbę, gdy Nicoletta usłyszała diagnozę stwardnienia rozsianego. W obliczu choroby próbowała się wycofać, ale Pavarotti nie pozwolił jej odejść. Jego słowa – że od tej chwili nie tylko ją kocha, ale wręcz uwielbia – stały się symbolem ich więzi. Kilka lat później przeżyli kolejną tragedię – śmierć jednego z bliźniąt przy porodzie. Radość z narodzin córki Alice mieszała się z bólem straty. To właśnie te doświadczenia pokazują, że ich historia nie była jedynie medialną sensacją, ale prawdziwą relacją, w której miłość musiała zmierzyć się z rzeczywistością. Perfekcjonista, który nie znosił własnego głosu Na scenie był perfekcyjny, poza nią – bezlitosny wobec siebie. W rozmowie dla „Twojego Stylu” Nicoletta Mantovani zdradziła: „W każdym wykonaniu słyszał jakieś uchybienie”. Choć publiczność go uwielbiała, on sam nie potrafił słuchać swoich nagrań. Zamiast cieszyć się sukcesem, skupiał się na tym, co można było zrobić lepiej. To właśnie ta cecha sprawiła, że osiągnął tak wiele – ale też nigdy nie pozwoliła mu w pełni uwierzyć we własną doskonałość. Zobacz też: Luciano Pavarotti i Nicoletta Mantovani: historia miłości 60-letniego śpiewaka operowego i 23-letniej studentki Sukces bez złudzeń Pavarotti bił rekordy popularności, jego albumy sprzedawały się w milionach egzemplarzy, a koncerty przyciągały tłumy. A jednak zachował dystans – także wobec siebie. Z właściwym sobie humorem mówił: „Jeśli chcesz mi zrobić na złość, zaproś mnie na kolację i włącz moją muzykę. Natychmiast wyjdę!”. To zdanie doskonale oddaje jego charakter – pełen sprzeczności, ale i autentyczności. Walizki pełne jedzenia – Pavarotti i jego małe wielkie rytuały Obok wielkiej miłości i wielkiej sztuki istniały też… wielkie walizki. Pavarotti słynął z tego, że w podróż zabierał dziesiątki bagaży, a wiele z nich wypełniało jedzenie. Jak wspominała jego żona w wywiadzie dla „Twojego Stylu”: „Wyjeżdżając, mówił, że musi zabrać Modenę ze sobą”. Parmigiano reggiano, prosciutto, makaron czy ocet balsamiczny były nieodłączną częścią jego życia – nawet w najbardziej luksusowych miejscach świata. Jedzenie było dla niego czymś więcej niż przyjemnością. Było sposobem na oswojenie świata, na zachowanie tożsamości i bliskości z domem. „To właśnie jest dieta” – życie bez wyrzeczeń Pavarotti nie ukrywał swojej miłości do jedzenia. Wręcz przeciwnie – traktował ją z przymrużeniem oka. Jedna z anegdot mówi, że po obfitym posiłku i kilku porcjach lodów odsunął ostatnią i stwierdził: „To właśnie jest dieta”. Ten humor i dystans były jego znakiem rozpoznawczym – podobnie jak umiejętność cieszenia się życiem bez ograniczeń. Dom w Modenie – miejsce, gdzie był naprawdę sobą Choć mógł mieszkać gdziekolwiek, zawsze wracał do Modeny. To tam stworzył przestrzeń, która była odbiciem jego osobowości. Jak podkreślała Nicoletta Mantovani w „Twoim Stylu”: „Luciano sam go projektował i nadzorował budowę w najmniejszych szczegółach”. Dom był miejscem spotkań, muzyki i życia rodzinnego. Dziś jest muzeum, ale nadal czuć w nim ducha artysty. Artysta, który nigdy nie przestał być dzieckiem Pavarotti miał wiele pasji – malował, gotował, uczył. Jak mówiła jego żona: „Malował w żywych, jaskrawych kolorach. (…) miał w sobie spontaniczność dziecka”. Ta dziecięca radość życia była jego największą siłą – i być może tajemnicą jego niezwykłej charyzmy. Czytaj też: Mieli być nierozerwalni, ale on zakochał się w innej. Historia Luciano Pavarottiego i Adui Veroni Miłość, która przetrwała wszystko Ich historia zakończyła się zbyt wcześnie – choroba odebrała Pavarottiemu szansę na długie życie u boku Nicoletty i ich córki. A jednak to właśnie ona stała się strażniczką jego pamięci. Dziś prowadzi muzeum w Modenie i dba o to, by świat pamiętał nie tylko o artyście, ale też o człowieku. Bo jak sam powiedział – w słowach przywołanych przez Nicolettę Mantovani w „Twoim Stylu”, chciałby być zapamiętany "jako ktoś, kto dawał ludziom szczęście”. I dokładnie taki pozostał w pamięci – pełen pasji, miłości i niepowtarzalnego uroku życia. <img src="https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/48/2026/04/GettyImages-158745832-acad299.jpg" width="3508" height="5258" alt="The Italian opera singer Luciano Pavarotti poses smiling for the photographer, holding his daughter Alice in his arms and with his second wife Nicoletta Mantovani. 2003. (Photo by Rino PetrosinoMondadori Portfolio by Getty Images)" title="Luciano Pavarotti poses holding his daughter Alice, with his wife Nicoletta Mantovani" />
Muzyczna uczta na dziedzińcu Zamku Królewskiego w Warszawie
29 czerwca rusza 24. edycja Festiwalu „Ogrody Muzyczne – Graj Ogrody!”
Tego wydarzenia nie może przegapić żaden miłośnik muzyki. Festiwal „Ogrody Muzyczne – Graj Ogrody!”, który odbędzie się w dniach 29 czerwca - 27 lipca 2024 r. w Pawilonie Koncertowym na Dziedzińcu Wielkim Zamku Królewskiego w Warszawie, został tak zaplanowany, by dostarczyć wspaniałych przeżyć każdemu melomanowi, niezależnie od jego preferencji muzycznych. Rozmaitość gatunków muzycznych W ciągu 29 festiwalowych wieczorów odbędzie się aż 30 wydarzeń, w tym 13 koncertów na żywo i 17 pokazów filmowych. W czasie całego wydarzenia będzie można posłuchać: recitali pianistycznych i operowych, muzyki dawnej, ale też XX-wiecznej klasyki big-bandu czy muzyki współczesnej. W repertuarze znalazły się także pop-opera oraz muzyka z gier komputerowych. Na warszawskiej scenie pojawi się wiele wybitnych zespołów oraz solistów z Polski i zagranicy. Kogo możemy się spodziewać? Artyści, którzy wystąpią na festiwalu „Ogrody Muzyczne – Graj Ogrody!” Wśród gwiazd festiwalu znalazł się norweski zespół Barokksolistene, który wystąpi 1 lipca razem ze skrzypkiem barokowym Bjarte Eike. Barokowi Soliści, bo takie jest znaczenie nazwy tego zespołu po norwesku, kochają nie tylko muzykę nurtu historycznego, ale też... szaloną zabawę! Ich program „Alehouse Sessions" łączy XVII-wieczną muzykę angielską, angielskie szanty i skandynawskie tańce, a wszystko jest podane publiczności w klimacie niczym z angielskiego pubu. Kolejni wyczekiwani artyści to zespół Umlaut Big Band pod kierunkiem Pierre-Antoine’a Badaroux, którzy w „Krótkiej Historii Swingu” odtworzą charakterystyczne brzmienie, znane z przedwojennych płyt i zaproszą publiczność do tanecznej zabawy w stylu lat dwudziestych XX w. W gronie polskich wykonawców znaleźli się: NFM Orkiestra Leopoldinum – Wrocław pod kierunkiem skrzypka Alexandra Sitkovetsky’ego, Hashtag Ensemble oraz Chopin University Big Band pod kierunkiem Piotra Kostrzewy. Na ten występ 5 lipca czekają zwłaszcza fani Marcina Maseckiego. Pianista jest znany publiczności z Jazz Bandu Młynarski-Masecki czy Tria Jazzowego Marcina Maseckiego, w którym artysta łączy siły z Jerzym Rogiewiczem i Piotrem Domagalskim. Na Festiwalu „Ogrody Muzyczne – Graj Ogrody!” Marcin Masecki wykona własne improwizacje George’a Gershwina, a wśród nich „Błękitną rapsodię” w oryginalnej wersji z 1924 roku. Nie można nie wspomnieć także o innych solistach, którzy uświetnią tegoroczny festiwal. Oprócz wymienianego Marcina Maseckiego przed publicznością wystąpią także pianiści: duet Hyuk i Hyo Lee, Waldemar Malicki, Adam Kośmieja i Martyna Zakrzewska. Z kolei wokaliści, których usłyszymy na dziedzińcu Zamku Królewskiego, to: Iwona Sobotka i David Baños w projekcie pucciniowskim, Dorota Szczepańska z projektem Lamento, młodzi śpiewacy Akademii Operowej Teatru Wielkiego – Opery Narodowej oraz pop-operowe trio Tre Voci, zaś wspomnianą wcześniej muzykę z gier komputerowych wykona Heroes Orchestra. Projekcje filmowe na Festiwalu „Ogrody Muzyczne” Ponieważ w roku 2024 wypada setna rocznica śmierci wielkiego kompozytora operowego Giacomo Pucciniego, na ekranie zobaczymy najważniejsze pozycje z jego twórczości: „Cyganerię”, „Toscę”, „Turandot” i „Madame Butterfly”. Poza tym odbędą się także inne pokazy oper, operetek, baletów, oratoriów i koncertów, m.in. koncert Davida Garreta z Taorminy na Sycylii z 2023 roku, „Wesele Figara” Wolfganga Amadeusza Mozarta z Festiwalu w Salzburgu z 2023 roku czy „Cyrulik sewilski” z Opery Wiedeńskiej z 2021 roku. Dla miłośników baletu przygotowano np. nagranie z Royal Opera House, Covent Garden 2015 przedstawienia „ Córka źle strzeżona” i nagranie z Opery w Zurychu z 2020 roku „Śpiącej królewny”. Wymienione pozycje to oczywiście tylko początek długiej listy przewidzianych w programie festiwalu projekcji na dużym ekranie. Start festiwalu – już 29 czerwca 2024 roku Pierwszego dnia festiwalu o godz. 18.30 zostanie zaprezentowane historyczne nagranie z Opery w San Francisco 1988 opery „Cyganeria” Giacomo Pucciniego w reżyserii Franceski Zambello. W nagraniu pojawia się iście gwiazdorska obsada: Luciano Pavarotti jako Rodolfo i Mirella Freni jako Mimi, a także chór i Orkiestra The San Francisco Opera House pod dyrekcją Tiziana Severini. Wydarzenie zostało objęte honorowym patronatem Włoskiego Instytutu Kultury w Warszawie w ramach cyklu Puccini 100. Cały program festiwalu można znaleźć na stronie www.ogrodymuzyczne.pl
Luciano Pavarotti: pod koniec życia wywołał skandal, żeniąc się z sekretarką
Kim jest kobieta, która rozbiła małżeństwo słynnego tenora?
Gdy w 2003 roku Nicoletta Mantovani wysiadała z limuzyny udekorowanej różowymi kwiatami przed teatrem w Modenie, obserwowały ją setki Włochów. Nie spuszczali z niej oczu, gdy w różowej sukni od Armaniego wkroczyła do budynku, w którym przysięgła miłość Luciano Pavarottiemu. Tłum chciał na własne oczy zobaczyć wybrankę serca ukochanego Big Luciano. Kobietę, która rozbiła jego małżeństwo. Jednak swoją miłością nie nacieszyli się długo... [Ostatnia publikacja na VUŻ-u 08.05.2024 r.] Pierwsza żona Luciano Pavarottiego Włosi go kochali. Był bardzo przystojnym człowiekiem. Miał zaraźliwy śmiech, był serdeczny wobec każdego człowieka. Jose Carreras, z którym śpiewał w latach 90. twierdził, że w jego głosie słychać słońce. Wokół niego zawsze było mnóstwo kobiet. Do końca lat 90. tą najważniejszą była żona Adua Veroni (pobrali się w 1961 roku i mieli trzy córki Lorenzę, Cristianę i Giulianę). Ich małżeństwo przetrwało ponoć wiele zdrad tenora (krążyły legendy o jego romansach, a on sam podobno chwalił się, że ma cały harem kobiet), a ostatecznie rozpadło się w 2000 roku. W dokumencie w reż. Rona Howarda zatytułowanym „Pavarotti” Adua mówi: „naiwnie wierzyłam mężowi, gdy ten w reakcji na plotki zapewniał mnie o swojej wierności”. Choć wcześniej twierdziła, że Luciano prędzej zakochałby się w talerzu spaghetti, a nie w innej kobiecie, w końcu powiedziała dość. Gwoździem do trumny ich małżeństwa były zdjęcia całujących się Mantovani i Pavarottiego z wakacji na Barbadosie. Zobacz też: Grał u boku Louisa Armstronga, bez żony nigdzie się nie ruszał. Jan "Ptaszyn" Wróblewski do samego końca wierzył, że wróci na scenę fot. Luciano Pavarotti, Nicoletta Mantovani i ich córka Alicia podczas ślubu w 2003 roku Młodzieńcza miłość Aduę poznał w 1953 roku, kiedy jeszcze marzył o… karierze bramkarza. Była żona maestra wspominała, że spotkali się na przyjęciu urodzinowym u wspólnych znajomych i Luciano od razu wpadł jej w oko. On miał 18, ona 17 lat. W wywiadzie dla „The Indepandent” wspominała: „świetnie się razem bawiliśmy. Luciano to facet, przy którym nie można było się nudzić. Jednak często także się kłóciliśmy, średnio trzy razy w tygodniu. W pewnym momencie rozstaliśmy się na blisko rok, ale okazało się, że jednak nie możemy bez siebie żyć”. fot. Luciano Pavarotti z pierwszą żoną Aduą w 1976 roku Adua wierzyła, że Luciano stanie się kiedyś sławnym tenorem, dlatego robiła wszystko, by mógł spełnić swoje marzenie o śpiewaniu na najlepszych scenach operowych świata. Udało mu się. Ale koszty jego sukcesu dla rodziny były ogromne. Jego pierwsza córka, Lorenza, urodziła się w trakcie jego występu. Gdy Adua zaczęła rodzić, on wykonywał właśnie arię z opery „Rigoletto”. A potem urodziły mu się kolejne dwie córki. Choć Pavarotti marzył o synu, nigdy się go nie doczekał. Gdy Mantovani zaszła w ciążę, szalał z radości, bo okazało się, że urodzi bliźniaki — chłopca i dziewczynkę. Czytaj też: Ireneusz Dudek: cała Polska śpiewała jego Au sza la la la. W życiu prywatnym przeżył wielką tragedię fot. Luciano Pavarotti z żoną Aduą i córkami Lorenzą, Giulianą i Cristiną Zakochany tenor Mantovani i Pavarotti poznali się na wyścigach konnych. On uwielbiał takie imprezy. Ona pracowała w biurze zawodów. Miała 23 lata i była studentką. Natychmiast wpadła mu w oko. Zaproponował więc jej, żeby została jego asystentką. Tajemnicą poliszynela były jego bliskie związki z asystentkami. Ale żadna z nich przed Mantovani nie była z nim aż tak blisko. Wkrótce para zamieszkała razem, a Nicoletta zaszła w ciążę. Adua zażądała rozwodu. Wybuchł skandal. Ale nie różnica wieku pomiędzy Nicolettą a Lucianem była dla Włochów szokująca, ale to, że w ogóle Pavarotii zdecydował się na rozwód z pierwszą żoną. W katolickim kraju ta decyzja wywołała niemałe emocje. Tak jak świadomość, że po 36 latach zostawił żonę, która ułatwiła mu zrobienie kariery, dla o 35 lat młodszej kochanki. A Pavarotti z rozbrajającą szczerością stwierdził: „zakochałem się po uszy i musiałem zawalczyć o tę miłość”. Gdy stanęli na ślubnym kobiercu, towarzyszyła im już 11-miesięczna Alicia. Niestety ciąża Mantovani od początku była zagrożona. Gdy podczas badań okazało się, że jedno z dzieci ma za mało tlenu, lekarze podjęli decyzję o cesarskim cięciu. Jedyny syn Luciano Pavarottiego zmarł od razu po narodzinach. Na szczęście okazało się, że Alicia ma się dobrze. fot. Luciano Pavarotti z drugą żoną Nicolettą Mantovani i córką Alicią Jednak szczęście małżeńskie nie trwało długo. Wkrótce okazało się, że Pavarotii jest chory na raka trzustki. Wydał ogromne pieniądze na leczenie w Stanach Zjednoczonych. Zmarł 6 września 2007 roku i to nie Mantovani, ale Adua ugotowała mu ostatnie spaghetti w życiu. Zobacz też: Wykonawca hitu Gdzie się podziały tamte prywatki, Wojciech Gąssowski, miał romans ze znaną dziennikarką... Walka o spadek po Pavarottim Po śmierci artysty okazało się, że leczenie pochłonęło ogromne kwoty. Konto maestra zostało uszczuplone o 18 milionów euro. Taki dług zostawił po sobie Pavarotti. Ale majątek składający się z nieruchomości, dzieł sztuki i innych dóbr szacowany był pomiędzy 30 a 200 milionów euro. Okazało się jednak, że z testamentem nie jest taka prosta sprawa, bo Pavarotii zostawił dwa. Pierwszy został spisany w czerwcu 2007 roku i dzielił wszystko, co zostało po tenorze, pomiędzy jego cztery córki. Ale kilka dni później mecenas z Pesaro ujawnił drugi dokument, w którym cały amerykański majątek (między innymi trzy apartamenty w Nowym Jorku przy Central Park’u) Pavarotti zapisał drugiej żonie. Prawnik twierdził, że podpis na tym dokumencie został wymuszony, dlatego prokuratura przeprowadziła śledztwo w tej sprawie. Niezależnie od jego wyniku doszło do ugody pomiędzy córkami z pierwszego małżeństwa, a drugą żoną. Majątek, jak zapewniła prawniczka Nicoletty Mantovani, Anna Maria Bernini, „został podzielony równo i zgodnie z prawem”, a willa na Colle San Bartolo w Pesaro „trafia do trzech córek z pierwszego małżeństwa maestro”. Dodała, że córki Pavarottiego i jego druga żona żyją w przyjaźni. Ale na ślubie Mantovani z finansistą Alberto Tinarellim nie pojawiły się...
Luciano Pavarotti i Nicoletta Mantovani: historia miłości 60-letniego śpiewaka operowego i 23-letniej studentki
„Mając 60 lat, nie powinien robić takich rzeczy!”, mówiono.
Miał prawie 60 lat, żonę i trzy dorosłe córki, kiedy zawróciła mu w głowie 23-letnia Nicoletta Mantovani. „To spotkanie musiało nam być przeznaczone”, mówiła po latach Nicoletta. Planowała wyjazd na wakacje, ale w ostatniej chwili zmieniła plany i postanowiła poszukać dorywczej pracy na lato. Agencja eventowa, w której się zatrudniła, skierowała ją do obsługi pokazu koni, organizowanego przez słynnego tenora, Luciano Pavarottiego... Luciano Pavarotti i Nicoletta Mantovani – początek miłości Wielki Luciano zawsze miał słabość do kobiet, co nie przeszkadzało mu być od ponad 30 lat mężem Adui Veroni, którą poślubił w czasach studenckich. Niezwykle pogodna i delikatna Nicoletta natychmiast zwróciła na siebie uwagę mistrza. Gdy pokaz dobiegł końca, zaproponował, żeby dla niego pracowała. Szczerze powiedziała, że nic nie wie na temat opery. „To był dla mnie bardzo odległy świat, nie słuchałam takiej muzyki i nie chciałam słuchać”, mówiła po latach. „Ale potem zdałam sobie sprawę, że on po prostu chciał mnie ponownie zobaczyć”. Ostatecznie podjęła pracę jako asystentka Pavarottiego. Była młoda, nieobyta, ale im lepiej poznawała mistrza, tym bardziej była zafascynowana i zauroczona jego osobowością. Spontaniczny, wesoły, umiał cieszyć się życiem. Kiedyś zaprezentował przyjacielowi, co trzeba zrobić, by schudnąć. Najpierw pochłonął gigantyczną porcję kurczka, fasoli i tłuczonych ziemniaków, potem zabrał się za cztery gałki lodów waniliowych. Zjadł trzy, czwartą odsunął od siebie i oznajmił: „To właśnie jest dieta”. W trasie koncertowej oczekiwał, że jego zachcianki będą spełniane. Pierwsza żona skomentowała kiedyś z przekąsem: „Przywykł, że dostaje wszystko, czego żąda. Gdyby zażądał kurzego mleka, pewnie pobiegliby doić kurę”. Mimo takich kaprysów, w głębi duszy pozostawał skromnym człowiekiem, świadomym, że otrzymał od Boga wielki dar i musi go dobrze wykorzystać. Sprzedawał na świecie miliony płyt, występował dla milionów ludzi, ale też budował centra pomocy dla ofiar wojen w Bośni, Kosowie, Kambodży, Gwatemali i Angoli. Przeznaczał ogromne sumy na pomoc dzieciom ze stref objętych działaniami wojennymi. Organizował koncerty charytatywne, w których występowały największe światowe gwiazdy, bo Pavarottiemu nikt nie odmawiał. Nicoletta nie myślała, że ​​może między nimi zaistnieć coś więcej niż niewinny flirt, choć mistrz wyraźnie ją adorował. Od początku mówił też, że jego małżeństwo – choć formalnie nie zostało zakończone rozwodem – już nie istnieje. Aż kiedyś w drodze na lotnisko zatrzymał samochód na pasie awaryjnym i bez uprzedzenia ją pocałował. Zobacz także: Monika Mrozowska krytykuje polskie szkolnictwo. Sama nie wspomina września zbyt dobrze Zdrada, romans, rozwód Ich związek wyszedł na jaw trzy lata później, gdy w lutym 1996 roku w prasie ukazały się zdjęcia paparazzi z ich wakacji na Barbadosie. Spacerowali po plaży, trzymając się za ręce, całowali w oceanie. We Włoszech wybuchł ogromny skandal, którym media żyły przez wiele lat. Po pierwsze, Pavarotti miał żonę, uchodził za przykładnego męża, ojca i katolika. Zdrada, romans, rozwód – to było coś niewyobrażalnego w przypadku ikony Włoch. Po drugie, jego wybranka była o 34 lata młodsza. W programach telewizyjnych nadawano sondy uliczne, w których Włosi komentowali: „To obrzydliwe!”, „Mając 60 lat, nie powinien robić takich rzeczy!”. Wstrząśnięta romansem męża Adua Veroni wniosła o rozwód. Trzy dorosłe córki Lorenza, Cristina i Guliana zażądały od ojca wyjaśnień. Był ich ukochanym, uwielbianym tatą. Ich relacje były niezwykle bliskie. Gdy teraz mówił im: „To dotyczy wyłącznie waszej matki i mnie”, odpowiadały: „Nie, to dotyczy nas wszystkich”. „Było źle, bo cierpiałem, a moja żona cierpiała jeszcze bardziej. Ale zrozumcie, zakochałem się”, tłumaczył się po latach Pavarotti. Nicoletta wspominała zaś: „Atak na nas był potężny, Luciano był jednak moim wielkim obrońcą. Zawsze mnie chronił”. W rozwód zaangażowana została cała armia prawników. W prasie pojawiały się informacje o zawrotnie wysokim odszkodowaniu małżeńskim w wysokości 60 miliardów lirów, potem 150 milionów dolarów, a potem pisano nawet o 200 miliardach lirów. Ale Wielki Luciano promieniał. „Nicoletta i ja jesteśmy bardzo szczęśliwi i to widać. Ukrywanie tego lub zaprzeczanie byłoby przestępstwem”, mówił dziennikarzom. W dniu 20 marca 1996 roku wydali z Aduą Veroni wspólne oświadczenie, że rozstali się „we wzajemnym szacunku”. Sprawa rozwodowa ciągnęła się jednak jeszcze przez cztery lata. „Chyba nie mogę z tobą dłużej być” Niedługo po tym, jak zaczął się ich związek, Luciano Pavarotti i Nicoletta Mantovani wyjechali do Los Angeles. Pewnego ranka w hotelu młoda kobieta straciła czucie od pasa w dół. Nogi, mięśnie i skóra nie reagowały na żadne bodźce. Wezwany przez Pavarottiego neurolog stwierdził, że to prawdopodobnie odpowiedź organizmu na stres i zbyt częste podróże. Ale dalsze badania przyniosły dramatyczną diagnozę – stwardnienie rozsiane. Amerykański specjalista zapowiedział, że Nicoletta skończy na wózku inwalidzkim. „To była dla nas trudna chwila. Powiedziałam: chyba nie mogę z tobą dłużej być. A Luciano był niesamowity. Powiedział coś, co nawet dziś wywołuje u mnie łzy. Do teraz cię kochałem, ale od dziś cię uwielbiam. Będziemy razem i pokonamy chorobę”, opowiadała w filmie dokumentalnym „Pavarotti”. W 2002 roku Nicoletta zaszła w ciążę. Oboje byli bardzo szczęśliwi, jeszcze bardziej, gdy okazało się, że urodzi bliźnięta. Niestety ciąża okazała się powikłana. Lekarz w Stanach namawiał do aborcji. Nie chcieli o tym słyszeć. We Włoszech Nicoletta trafiła do ginekologa, który orzekł, że na świecie było tylko pięć takich przypadków i wszystkie skończyły się źle. Odpowiedziała, że mimo to chce donosić ciążę. 13 stycznia 2003 roku bliźnięta przyszły na świat, niestety tylko jedno dziecko przeżyło. Śmierć chłopca imieniem Riccardo pozostawiła oboje w głębokim smutku. Ale córeczka Alice stała się dla nich wielką radością. Aniołkiem Pavarottiego. Nicoletta często filmowała codzienne sceny z ich życia. Na nagraniach widać, jak Wielki Luciano chlapie się z córeczką w basenie, wozi ją po trawniku w samochodzie-zabawce i jak przerażona dziewczynka wybucha płaczem, gdy tata zaczyna śpiewać swoim potężnym tenorem. A on śmieje się i przytula ją z czułością. Miesiąc przed narodzinami córki Pavarotti został też dziadkiem. Zapragnął zobaczyć wnuczkę i dostał na to zgodę. Od tego momentu rodzina znów zaczęła się spotykać, emocje opadały. Nawet pierwsza żona mu wybaczyła, mówiąc, że czas zaleczył rany, a Luciano jest naprawdę wspaniałym człowiekiem. Czytaj też: Mieli być nierozerwalni, ale on zakochał się w innej. Historia Luciano Pavarottiego i Adui Veroni Ślub w operze Luciano Pavarotti i Nicoletta Mantovani pobrali się 13 grudnia 2004 roku w Modenie. Ponieważ Watykan odmówił zgody na ślub kościelny, uroczystość odbyła się w operze. Z całego świata przybyli niezwykli goście, łącznie około 600. Wśród nich Zucchero, Andrea Bocelli, Laura Pausini i Josè Carreras. Małżeńskie szczęście nie trwało jednak długo. W 2006 roku u mistrza zdiagnozowano raka trzustki. „Płakałam, on starał mi się tłumaczyć, że wszystko będzie dobrze. Taki był jego sposób myślenia. Wierzył. Wierzył w życie”, opowiadała Nicoletta. Ale sytuacja okazała się bardzo poważna. Operacja przyniosła tylko krótkotrwałą poprawę. Przyjaciele widzieli, jak bardzo Pavarotti jest rozgoryczony na myśl, że będzie musiał na zawsze opuścić żonę i córeczkę. Wielkie szczęście, którym nie zdążył się nacieszyć. Odchodził w wieku 71 lat, otoczony przyjaciółmi i rodziną. W szpitalu odwiedzała go nawet była żona, przynosząc jego ulubione spaghetti neapolitana. Musiała go karmić, bo sam nie był w stanie już jeść. Pożegnanie mistrza W obliczu śmierci Włosi wybaczyli mistrzowi jego romans. Tłumnie przybyli do Modeny na uroczystości pogrzebowe. Arcybiskup Cocchi przypomniał, że Maestro był nie tylko wybitnym śpiewakiem, lecz dał także dowód niezwykłego człowieczeństwa, angażując się w działalność dobroczynną. Niezwykle wzruszającym momentem ceremonii było odtworzenie nagrania wspólnego występu Luciano Pavarottiego i jego ojca Fernando, piekarza i kościelnego chórzysty w tej samej katedrze w Modenie. Wysłuchawszy go uczestnicy mszy powstali z miejsc i kilka minut bili brawo. Na ceremonię przybył też premier Romano Prodi, który wygłosił mowę żałobną, mówiąc, że Włochy są dzisiaj smutne, ale i dumne. Po śmierci mistrza wielkie emocje budził znów jego majątek, szacowany na blisko 40 milionów euro. Pojawiały się pogłoski o kilku wersjach testamentu, a to korzystniejszych dla córek, a to dla młodej żony. Brukowce kolejny raz przypuściły atak na Nicolettę Mantovani, pisząc, że bez przerwy myślała o pieniądzach, przynosiła mu do szpitala dziesiątki dokumentów do podpisu, groziła, że jeśli ich nie podpisze, nie pozwoli mu widzieć się z ich córką. Wdowa złożyła pozew przeciwko dawnym przyjaciółkom Pavarottiego, które opowiadała w mediach takie historie. Od każdej zażądała po 22 miliony dolarów zadośćuczynienia, zapewniając, że pieniądze przeznaczy na cele charytatywne. Spekulacje wokół testamentu ucichły, gdy Nicoletta i córki mistrza równo podzieliły pieniądze między siebie. Dziś Mantovani jest dyrektorem muzeum Pavarottiego w Modenie i opiekuje się jego spuścizną. W 2012 roku poddała się budzącemu kontrowersje zabiegowi metodą profesora Zamboniego i ogłosiła, że została wyleczona ze stwardnienia rozsianego. Jej świadectwo „o drugim życiu” trafiło do wszystkich włoskich dzienników telewizyjnych i gazet. Dwa lata temu wyszła za mąż za finansistę z Bolonii.
Mieli być nierozerwalni, ale on zakochał się w innej. Historia Luciano Pavarottiego i Adui Veroni
Dziś mija 16 lat od śmierci włoskiego śpiewaka operowego
Luciano Pavarotti mial wiele słabostek, jedną z nich był makaron. Przypisywał mu niemal magiczne moce. Uważał, że dobrze wpływa na głos. Na każdej próbie mistrza stał talerz z makaronem. Na tournée woził ze sobą kuchnie, kucharzy i kilogramy włoskiego makaronu, pomidorów, sera, oliwy. Kiedy umierał na raka trzustki, w 2007 roku, to właśnie jego była żona Adua była tą osobą, która gotowała mu ulubioną potrawę: spaghetti neapolitańskie. Wielki tenor Luciano Pavarotti i śpiewaczka Adua Veroni poznali się, kiedy mieli po 16, 17 lat. Ona od razu zorientowała się, że Luciano to człowiek „molto formato”. I nie chodziło o posturę, tylko o klasę, dojrzałość, szacunek dla kobiet. Pobrali się w 1961 roku, w sumie byli razem 41 lat, Adua towarzyszyła mu w czasach, kiedy uczył się śpiewu, występował w małych salach na prowincji Włoch, a potem zdobywał sławę i uznanie. Rozpad ich małżeństwa był dla wielu wielbicieli Pavarottiego, a przede wszystkim dla wielu Włochów zaskoczeniem i chyba rozczarowaniem. Nie mogli zrozumieć, jak mistrz mógł zostawić kochającą, cierpliwą żonę, która wszystko dla niego poświęciła… Niektórzy uważali, że wtedy, w początku lat 90., porzucił także operę. Zamienił śpiewanie w biznes ze śpiewania. Jak było naprawdę? Dziś mija 16 lat od odejścia wielkiego śpiewaka, z tej okazji przypominamy historię miłości z jego pierwszą miłością. Luciano Pavarotti: miłość do muzyki czuł od małego Luciano Pavarotti urodził się 12 października 1935 roku we włoskim mieście Modena, położonym w północnych Włoszech. Jego ojciec był piekarzem i niespełnionym tenorem. Kochał muzykę, przynosił do domu dziesiątki płyt tenorów i słuchał ich bez przerwy. Mały Luciano razem z ojcem śpiewali też w chórze kościelnym. Jak wielu chłopców marzył by zostać piłkarzem. Ale nie takie było jego powołanie. Ojciec nie wierzył, że ze śpiewania można wyżyć. Mówił: Studiuj synu, jedź, ucz się, zostań profesorem, byle nie muzyki. Mama, dla której był oczkiem w głowie, tym bardziej, że w rodzinie rodziło się mało chłopców, mówiła mu, by szedł ze głosem serca. „Dla wszystkich kobiet w budynku byłem Lucianino. Czułem się bardzo kochany, rozpieszczany”, wspominał. Luciano nie skończył żadnych muzycznych szkół. Po latach gdy był już wielką gwiazdą złośliwi wypominali mu, że nie umie czytać nut. Był wielkim samorodnym talentem, naukę muzyki zaczął w wieku 19 lat, śpiew szkolił pod okiem innych tenorów. Jeden z nich Arturo Poli uczył go za darmo wiedząc, że w rodzinie Pavarottich się nie przelewa. Luciano Pavarotti: droga do sławy Przełomem w karierze Pavarottiego był 1961 rok, kiedy zaśpiewał partię Rudolfa z „Cyganerii” Giaccoma Pucciniego. W 1963 roku odniósł sukces w londyńskiej Covent Garden, dwa lata później zadebiutował w mediolańskiej „La Scali” z orkiestrą pod batutą wielkiego von Karajana. Jak wspominała Adua denerwował się tak, że drżały mu dłonie i nadgarski. W 1965 roku podbił nowojorską Metropolitan Opera. A w 1971 zaśpiewał tam arię Tonia w operze „Córka Półku” Donnizettiego. Trzeba w niej 9 razy zaatakować wysokie C. Luciano Pavatorii zrobił z niespotykaną wcześniej lekkością i rzucił świat na kolana. Miał niezwykły głos, z piękną barwą, wspaniałym belcanto i darem lekkiego brania bardzo wysokich tonów. Nieprawdopodobne serie „wysokiego C” w jego wykonaniu przeszły do historii. Zobacz też: Mieczysław Stoor: śmierć aktora "Stawki większej niż życie" do dziś stanowi jedną z największych zagadek polskiego kina Dwie osoby, które pomogły Pavarottiemu w karierze Nie byłoby Luciano Pavarottiego, takiego jakiego znamy gdyby nie dwie osoby. Pierwszą była sopranistka Joan Sutherland - bardzo ceniona przez żonę mistrza Aduę. To Joan nauczyła Pavarottiego sztuki oddechu. Pomogła mu zmienić się w prawdziwego artystę. Drugim był Herbert Breslin, który zrobił z Pavarottiego wielką gwiazdę. Poznali się w Ameryce w 1967 roku. Talent Pavarottiego nie mógł ujść uwadze Breslina. A także jego styl bycia – bezpośredni, otwarty, radosny. O Pavarottim ludzie mówili „swój chłop”. Albo że jest „zwykłym człowiekiem, który śpiewa jak Bóg”. Breslin powiedział mu: „jesteś takim miłym facetem Luciano, w Ameryce potrzebujesz prawdziwego drania, który nie ma skrupułów. Ja będę twoim draniem, będę zarządzał twoją karierą”. Breslin zobaczył w Pavarottim same atuty: fenomenalny głos, ambicje, wyrazistą postać, radość i poczucie humoru. To on zorganizował mu tournee po małych miejscowościach i salkach – żeby opera wyszła do ludzi. Kiedy przerażony Pavarotti mówił, że nie wie, co robić z rękami, powiedział: weź chustę. Ten rekwizyt stał się potem charakterystyczny dla śpiewaka. To Breslin doprowadził do pierwszej telewizyjnej transmisji na żywo z Metropolitan Opera. Ale kazał mu też wystąpić w reklamie „American Express" i zagrać w beznadziejnej komedii „ Yes, Giorgio" z 1982 roku – Pavarotti nie miał zresztą żadnym aktorskich zdolności, co było problemem nawet w operze. Tenor stał się popularny, był gościem mnóstwa różnych telewizyjnych show. Mówiono o nim król wysokiego C, król opery, największy tenor naszych czasów. Nigdy nie był typem niedostępnego dla ludzi gwiazdora, któremu towarzyszy armia ochroniarzy. Lubił być wśród ludzi, można mu było zadać każde pytanie. Gdy jedna z uczestniczek konferencji Pavarottiego spytała go, czy „przytulaśne krągłości” nie przeszkadzają mu w śpiewaniu, Pavarotti nie ofuknął jej, ani nie obraził się, tylko dobrodusznie roześmiał. Zobacz też: Władysław Kowalski był już żonatym mężczyzną, kiedy zakochał się w Kalinie Jędrusik Luciano Pavarotti i Adua Veroni: historia miłości Adua Veroni była świadkiem i uczestniczką kariery Pavarottiego. Byli pewni, że spędzą ze sobą całe życie. Adua wydawała się (i chyba była) idealną partnerką - rozumiała go, znała się na muzyce i śpiewie. Była wrażliwa, delikatna, potrafiła usunąć się w cień. Coraz bardziej zdawała sobie sprawę, że jest żoną legendy. Przyjęła dwie zasady. Po pierwsze mówiła mężowi prawdę. Wiedziała że zdobędzie się na to tylko ona, w gronie pochlebców i przymilaczy, które go otaczało. „Gdyby powiedział, że chce mleko z kurczaka, polecieliby go wydoić” , mówiła robiąc przytyk do gwiazdorskich zachcianek Pavarottiego i służalczości ludzi, którzy z nim pracowali. Po drugie stworzyła mu cudowny, ciepły dom. I robiła wszystko by nic nie zakłócało mu spokoju i radości życia. Mieszkali w wielkiej posiadłości z początku XIX wieku, w Modenie. To tam urodziły się ich trzy córki – Lorenza, Cristiana i Giuliana. Mieli psy i stado koni. Luciano Pavarotti wspominając pierwsze spotkanie z żoną zapamiętał jej sukienkę w biało-czerwoną kratkę. „Wyglądała jak obrus z trattorii”, wspominał ze śmiechem. Poznali się na prywatce, ale musiała być tam bardzo muzykalna młodzież, bo każdy miał do zaśpiewania jakąś arię. Pavarottii zaśpiewał włoską miłosną pieśń z początku XX wieku „Rondine al nido”. Często ją potem wykonywał jako znany już śpiewak. Zrobił na Adui wielkie wrażenie. Zaczęli się spotykać, ponieważ bali się, że śledzi ich surowy ojciec dziewczyny, zaręczyli się, żeby mieć więcej swobody. „To była miłość od pierwszego wejrzenia”, mówił w jednej j z rozmów Luciano Pavarotti. „Kiedy zobaczyłem Aduę, wiedziałem, że to kobieta mojego życia i że się z nią ożenie”. Wspólnie przechodzili niełatwe początki, byli nauczycielami muzyki, Pavarotti dorabiał jako sprzedawca ubezpieczeń, do czego, jak mówiła Adua, miał prawdziwy talent. „Nie mieliśmy niczego”, wszystkie pieniądze, które Luciano zarabiał spłacał jako dług ojcu”. Z kolei Pavarotti wspominał: „Kilka miesięcy żyliśmy, jak cyganeria. Mieszkaliśmy u znajomych , łazienka była wspólna dla wszystkich”. Ale były to czasy młodości, namiętności, miłości. Narzeczonymi byli przez osiem lat, niekoniecznie sielskich. Kłócili się, rozstawali i wracali do siebie. Ostatecznie uznali, że nie mogą bez siebie żyć. Pobrali się w 1961 roku. Zobacz też: Nie miał wobec ojca żadnych oczekiwań. Jak wyglądała relacja Romana Wilhelmiego z synem? Luciano Pavarotti był kobieciarzem Zawsze był kobieciarzem, i nie uchronił się od zdrad. Miał wiele kobiet, miał kochanki wśród śpiewaczek. Żona nie wiedziała o tym albo nie chciała wiedzieć. Mówiła, że Luciano prędzej zakocha się w talerzu spaghetti niż w innej kobiecie. Wierzyła w jego zapewnienia o wierności. Ale sprawa z Nicolettą Mantovani była inna. Ich związek długo utrzymywany był w tajemnicy. Adua dowiedziała się o nim, gdy paparazzi chodzący w latach 90. za Pavarottim krok w krok zrobili mu zdjęcia z kochanką na Barbadosie. Pavarotii był wtedy niesamowicie popularny, miał już za sobą koncerty z serii „Trzech tenorów”, które wielu jego wielbicieli uważało za bardziej komercyjne niż artystyczne przedsięwzięcie. Koneserom opery nie podobały się też występu tenora z gwiazdami popu, nawet tymi wielkimi jak Bono, czy Steve Wonder. Po ujawnieniu romansu z Nicolettą mało kto wierzył, że Pavarotti zostawi żonę, wydawało się że są za bardzo zżyci, jak ktoś napisał są „z jednej gałęzi”. Adua była śpiewaczką, Nicoletta sekretarką, nie znała się na operze. Luciano Pavarotti: zostawił żonę dla swojej sekretarki Ale Luciano Pavarotti był naprawdę zakochany. Miał 58 lat, Nicoletta 23. Mówił: „Było źle, ja cierpiałem, a moja żona jeszcze bardziej. Ale zakochałem się i musiałem o tę miłość zawalczyć.” Dla Adui to był ogromny, bolesny cios. Rozwód trwał długo, sprawa we Włoszech była tematem rozmów przy obiedzie. Wielu nie dowierzało, że Pavarotti - zawołany katolik porzuci po tylu latach oddaną żonę. Wiele Włoszek wyrażało współczucie dla Adui. Tym bardziej, gdy Pavarotti obnaszał się w mediach ze swoją nową miłością, bliskością, pocałunkami. „To był trudny moment dla mojego życia. To był zły cios, a pod pewnymi względami także zakończenie przemiany Luciano. Stał się mitem i wiedział o tym. Otoczył się wieloma ludźmi. Krótko mówiąc, zmienił się nieodwracalnie", mówiła Adua. Osobnym serialem był rozwód i kłótnia o majątek, Adua zażądała połowy majątku argumentując, że był ich wspólnym dorobkiem. Między małżonkami zaczęła się zimna wojna. Trwała aż do choroby Pavarottiego, gdy zdiagnozowano u niego raka trzustki, oboje z Aduą zaczęli szukać ze sobą kontaktu. Pojednanie obojgu przyniosło ulgę. Adua odwiedzała go w szpitalu, on na jej widok mówił: „Ciągle jesteś piękna". I strofował ją czule: „Ale utyłaś dziesięć kilo". Ona patrzyła, jak jest coraz słabszy, nie jest w stanie przejść do auta. Zrobiła mu ukochane spagetto neapolitańskie. Karmiła go, bo już nie miał siły jeść. Luciano Pavarotti zmarł 6 września 2007 roku. Adua powiedziała, że chciał być zapamiętany jako śpiewak operowy i nic więcej się nie liczy. Zobacz też: Tak dziś wygląda jedyne dziecko Haliny Frąckowiak. Kim jest Filip? Korzystałam m.in. z filmu Rona Howarda „Pavarotti", 2019 rok.
Walka ze śmiertelną chorobą, związek z Polką i dwa rozwody. Oto burzliwe życie Jose Carrerasa
Gdy tenor zachorował, opieką w szpitalu otoczyły go żona i kochanka
Jose Carreras od lat należy do zaszczytnego grona Trzech Tenorów. Tuż obok Luciano Pavarottiego i Plácido Domingo operuje najwybitniejszym głosem w historii muzyki poważnej. Pomimo ogromnego talentu i wielkiej sławy los go nie oszczędzał. Kiedy zdiagnozowano u niego białaczkę, szanse na przeżycie wyniosły zaledwie 10%. Rozpoczął się wyścig o życie. Przy szpitalnym łóżku czuwały przy nim zarówno żona, jak i kochanka. Swego czasu łączyła go też wyjątkowa relacja z Polką, Patrycją Woy-Wojciechowską. Jakie tajemnice skrywa życie jednego z najlepszych tenorów świata? Oto fascynująca historia chłopca, który od małego marzył, aby zostać śpiewakiem operowym. Jose Carreras: dzieciństwo wypełnione muzyką Jose Carreras przyszedł na świat 5 grudnia 1945 roku w Barcelonie w Hiszpanii. Od małego z wielkim zapałem interesował się muzyką klasyczną. Jako uczeń często występował w szkolnych przedstawieniach śpiewając arie operowe. W wieku ośmiu lat po raz pierwszy zaśpiewał w radiu. Wykonał wówczas „La donna è mobile” z opery „Rigoletto”. W efekcie koledzy nadali mu przydomek „Rigoletto”, na cześć uwielbianej przez chłopca opery Giuseppe Verdiego. Rodzice od samego początku zachęcali dziecko do rozwijania swojego talentu. I tak oto 11-letni Jose zadebiutował na scenie Gran Teatre del Liceu w Barcelonie. Miejsce to stało się dla niego wyjątkowe. To właśnie tam, w 1970 roku, mając 25 lat po raz pierwszy zadebiutował jako profesjonalny śpiewak operowy. Rok później dostąpił zaszczytu i zaśpiewał na londyńskiej scenie u boku słynnej sopranistki Montserrat Caballe. Śpiewaczka, która uchodziła wówczas za jedną z najlepszych sopranistek na świecie, szybko dostrzegła talent młodego tenora i stała się jego mentorką. Czytaj także: Dlaczego Andrea Bocelli stracił wzrok? Smutna historia sławnego tenora Jose Carreras w Metropolitan Opera w 1978 roku Spektakularna kariera Jose Carrerasa Kariera Jose rozwijała się błyskawicznie. W latach 70. utalentowany artysta występował na najlepszych światowych scenach od Metropolitan Opera w Nowym Jorku, przez Covent Garden w Londynie, po Wiedeńską Operę Państwową. Publiczność była nim oczarowana. Za każdym razem towarzyszył mu na scenie austriacki dyrygent Herbert von Karajan, z którym Carreras współpracował i przyjaźnił się przez długie lata. Ich występy zawsze kończyły się wzmożonym aplauzem. Podczas jednego z występów wywołali aż 35-minutową burzę oklasków. Jose Carreras uwodził publiczność unikatową barwą głosu, emocjonalną ekspresją, charyzmą i dramatyzmem. Jak zauważył Herbert von Karajan, Jose sprawiał wrażenie jakby śpiewał tylko dla jednej osoby, powodując że widz uczestniczy w indywidualnym koncercie. „Czy wiesz, dlaczego odnosisz takie sukcesy? Ponieważ wszyscy bywalcy opery wierzą, że śpiewasz tylko dla niego”, stwierdził dyrygent w rozmowie z tenorem. Czytaj także: Włoch, który zasłużył na miano legendy. Luciano Pavarotti odszedł 14 lat temu Jose Carreras, Londyn, 1993 rok Jose Carreras zachorował na białaczkę Pasmo sukcesów tenora w pewnym momencie zostało brutalnie przerwane przez chorobę. Latem 1987 roku Carreras w trakcie filmowania La Bohème w Paryżu usłyszał druzgocącą wiadomość. Lekarze zdiagnozowali u niego ostrą białaczkę limfoblastyczną. W jednej chwili jego kariera legła w gruzach. Szanse na przeżycie wynosiły zaledwie 10%. Przed oczami miał nagle obraz matki, która zmarła na raka, gdy syn miał zaledwie 17 lat. Wówczas postanowił, że się nie podda tylko zawalczy o powrót do zdrowia. W trakcie leczenia w szpitalu Fred Hutchinson Cancer Research Center w Seattle, mężczyzna przeszedł chemioterapię, radioterapię i autogeniczne przeszczepienie szpiku kostnego. Pomimo bardzo złych rokowań intensywne leczenie okazało się niezwykle skuteczne. Już rok później Jose wrócił na scenę. W latach 1988-89 wziął udział w trasie koncertowej symbolizującej wielki powrót śpiewaka do czasów swojej świetności. Jose Carreras w jednym z wywiadów przyznał, że choroba jeszcze bardziej go wzmocniła. „Myślę, że osoba, która przechodzi przez tak trudne chwile w swoim życiu, staje się bardziej dojrzała, ma inne poglądy i priorytety”, powiedział artysta. Bolesne doświadczenia sprawiły, że gwiazdor, któremu udało się wyzdrowieć, założył własną fundację wspierającą osoby cierpiące na białaczkę. Fundusze zebrane z organizacji są wykorzystywane do badania metod leczenia białaczki. Jak się okazało, najlepsze było dopiero przed nim. W 1990 roku wystąpił razem z Luciano Pavarottim i Plácido Domingo w koncercie Trzech Tenorów. Wydarzenie to przeszło do historii muzyki poważnej. Tego samego roku hiszpański śpiewak wystąpił także podczas Mistrzostwach Świata w Rzymie. Mimo światowej sławy, Jose Carreras uwielbiał przyjeżdżać również do Polski. Wiedział bowiem, że czekają na niego na polskiej ziemi oddani fani. „Ludzie byli bardzo ciepli i serdeczni”, wspominał śpiewak, mówiąc o Polakach. W 1997 roku wspólnie z Edytą Górniak nagrali utwór „Hope for Us”. Później artyści wielokrotnie stawali na jednej scenie i śpiewali w duecie. Czytaj także: Placido Domingo odszedł z Metropolitan Opera po licznych oskarżeniach o molestowanie Koncert Jose Carrerasa z orkiestrą symfoniczną pod batutą Davida Gimeneza ze specjalnym udziałem Edyty Górniak, ERGO Arena Gdańsk/Sopot, 22.04.2012 rok Burzliwe życie miłosne Jose Carrerasa Pierwszą wielką miłością Jose Carrerasa była jego żona Mercedes Perez. Para wzięła ślub w 1971 roku. Doczekali się dwójki cudownych dzieci: córki Julii i syna Alberta. Niestety, w pewnym momencie serce tenora zabiło mocniej do Jutty Jager, stewardessy australijskich linii lotniczych. Kochankowie wdali się w płomienny romans. Kiedy Jose zachorował na białaczkę, przy jego szpitalnym łóżku czuwały aż dwie kobiety - żona i kochanka. Chociaż dla Mercedes widok nowej sympatii przy łóżku męża był bolesny postanowiła nie wszczynać żadnych awantur tylko zachować milczenie. Najgorsze dla niej dopiero miało nadejść. Gdy tenor pokonał chorobę, zamiast do żony wrócił do kochanki i niemal natychmiast zaczął się z nią pokazywać publicznie. To przelało czarę goryczy. Zdradzona i poniżona żona zażądała w 1992 roku rozwodu. Miłosna idylla Jose Carrerasa i Jutty Jager nie trwało jednak zbyt długo. Kochliwa stewardessa wkrótce znalazła sobie nowy obiekt westchnień. Po zerwaniu z hiszpańskim tenorem związała się z austriackim biznesmenem. Para doczekała się trójki dzieci. I w tym momencie miłosna historia Jose i Jutty mogłaby się zakończyć. Jednak życie jest nieprzewidywalne, o czym szczególnie przekonali się byli partnerzy. Drogi artysty i stewardessy ponownie się przecięły we Wiedniu. Uczucie, jakim kiedyś się darzyli wybuchło na nowo. Byli kochankowie postanowili dać sobie drugą szansę. W 2006 roku wzięli potajemny ślub. Kiedy prawda wyszła na jaw, tenor udzielił lakonicznego komentarza prasie. „Jestem wniebowzięty, mogąc powiedzieć, że się ożeniłem. Ale nie chcę mówić nic więcej na ten temat”, powiedział tuż po ślubie Carreras. Ich „na zawsze razem” miało jednak krótki termin ważności. Po pięciu latach, w 2011 roku małżeństwo zakończyło się rozwodem. Powodem rozstania małżonków miał być romans gwiazdora z młodą sopranistką Sylvią Schwartz. Czytaj także: Pod koniec życia Luciano Pavarotti wywołał skandal, żeniąc się z sekretarką Jutta Jager, Jose Carreras, Leipzig, Niemcy, 17.12.2009 rok Jose Carreras i Patrycja Woy-Wojciechowska: historia związku Wielką tajemnicą owiany pozostał za to związek tenora z polską modelką i fotografką Patrycją Woy-Wojciechowską. Córka wybitnego lekarza i kompozytora Jerzego Woy-Wojciechowskiego, miała poznać śpiewaka operowego w latach 90. podczas jego występów w Polsce. Para miała się spotykać przez osiem lat. Ani razu jednak nie udzielili żadnego komentarza mediom na temat łączącej ich zażyłości. Mimo że bardzo chronili swoją prywatność, czasem fotoreporterom udało się ich namierzyć. Widziano ich np. na premierze polskiego filmu „Quo Vadis” w Watykanie, otwarciu madryckiego butiku Choparda czy w drodze do sali koncertowej Carnegie Hall w Nowym Jorku. Kiedy po ośmiu latach ich drogi się rozeszły, nadal nie komentowali, tego co ich łączyło. Dopiero w 2019 roku Patrycja Woy-Wojciechowska w wywiadzie dla magazynu „VIVA!” stwierdziła, że „dostawała wiele uwagi w sferze, o której nigdy nie lubiła opowiadać publicznie”. Gdy dziennikarka Krystyna Pytlakowska wspomniała o rozstaniu z Carrerasem, modelka nie zaprzeczyła. Obecnie Patrycja wiedzie szczęśliwe życie na Mazurach jako żona i matka trojga dzieci. Z kolei Jose Carreras mieszka w okolicach Barcelony. Szczęście odnajduje w towarzystwie córki Julii i syna Alberta. Łączy ich wyjątkowa więź. Tenor wciąż pozostaje aktywny zawodowo. Już w tę Wielkanoc polscy widzowie będą mogli obejrzeć wyjątkowy koncert z udziałem Jose Carrerasa. Wydarzenie pod nazwą „Cud życia” zostanie wyemitowane na antenie TVP1. Artysta jest wielce podekscytowany wizytą w Polsce i występem przed polską publicznością. „Dla artysty to zawsze świetna okazja, żeby wrócić do Polski z powodu tradycji, wspaniałej muzyki, którą macie zapisaną w historii”, podkreślił w wywiadzie dla TVP. Nie pozostaje nam zatem nic innego, jak wysłuchać jego wspaniałego głosu jeszcze raz. Czytaj także: Luciano Pavarotti i Nicoletta Mantovani: historia miłości 60-letniego śpiewaka operowego i 23-letniej studentki Jose Carreras, Patrycja Woy-Wojciechowska, 13.01.2000 rok Jose Carreras z synem Albertem, Monachium, Niemcy, 14.12.2017 rok Jose Carreras, Sydney, Australia, 15.02.2017 rok Jose Carreras, Sydney, Australia, 15.02.2017 rok Jose Carreras, Moskwa, Rosja, 11.03.2018 rok
Włoch, który zasłużył na miano legendy. Luciano Pavarotti odszedł 14 lat temu
Luciano Pavarotti, uważany za najwybitniejszego śpiewaka operowego XX wieku, znany był ze swojego wyjątkowego głosu. Pracując na scenie przez prawie 45 lat, w pełni zasłużył na miano legendy. Dziś mija 14. lat od śmierci jednego z najsłynniejszych Włochów na świecie. Luciano Pavarotti: młodość, kariera, Trzech Tenorów Luciano Pavarotti urodził się 12 października 1935 roku we włoskim mieście Modena, położonym w regionie Emilia-Romania. Rodzice przyszłego artysty z całego serca kochali muzykę, przyzwyczajając do niej również syna. Chłopiec wykazywał zdolności twórcze, śpiewając na uroczystościach rodzinnych. Już jako nastolatek dołączył do chóru kościelnego, w którym wyróżniał się wyjątkowym głosem i słuchem. Po ukończeniu szkoły średniej, otrzymał wykształcenie nauczycielskie. Przepracował w zawodzie przez kilka lat, aż w końcu zdecydował się poświęcić swoje życie muzyce. Zaczął pobierać lekcje od śpiewaków operowych, stopniowo doskonaląc swoje umiejętności wokalne. Karierę rozpoczął w 1961 roku, kiedy wygrał Międzynarodowy Konkurs Wykonawców. Po kilku miesiącach zadebiutował w operze Cyganeria Giacomo Pucciniego na scenie teatru w Reggio Emilia. Prawdziwy przełom w karierze wybitnego Włocha nastąpił w 1966 roku, po występie w komicznej operze Córka pułku. Luciano Pavarotti zasłynął na całym świecie poprzez wyjątkowość swojego głosu i łatwość, z jaką brał najwyższe nuty. Od początku lat 70. zaczął aktywnie współpracować ze słynną La Scala w Mediolanie. Koncertował w wielu krajach, zapewniając widzom genialne występy – publiczność zawsze oklaskiwała go na stojąco. Wizytówką tenora była partia w słynnej operze Giacomo Pucciniego Turandot. Aria Nessun Dorma zyskała niesamowitą popularność i przyniosła artyście przypływ miłości i kultu. Co więcej, Pavarotti stał się pierwszym wykonawcą operowym, który wystąpił przed publicznością w plenerze. Latem 1993 roku ponad pół miliona Amerykanów zebrało się, aby wysłuchać jego wspaniałego głosu w nowojorskim Central Parku. W latach 90. stworzył niezwykły projekt wraz z dwoma równie wybitnymi kolegami z branży, Plácido Domingo i José Carrerasem. Słynne koncerty Trzech tenorów odbywały się na obiektach sportowych i w wielkich parkach miejskich, w tym w Hyde Parku w Londynie i pod Wieżą Eiffla w Paryżu. Każdy występ gromadził tłumy słuchaczy. Czytaj także: Dlaczego Andrea Bocelli stracił wzrok? Smutna historia sławnego tenora Luciano Pavarotti życie prywatne W młodości Luciano Pavarotti poznał dziewczynę o imieniu Adua Veroni. Zakochali się w sobie, a ich ceremonia ślubna odbyła się w 1961 roku, kiedy para młoda zdołała zarobić na swoje utrzymanie. Razem wychowywali trzy córki – Lorenzę, Cristianę i Giulianę. Żona przez wiele lat wybaczała artyście liczne zdrady, ale w 2000 roku ostatecznie się rozstali. Wkrótce po tym artysta poślubił sporo młodszą Nicolettę Mantovani, swoją byłą sekretarkę. Po trzech latach małżeństwo powitało na świecie bliźniaki, córkę i syna, ale niestety krótko po urodzeniu chłopiec zmarł. W 2006 roku przyznał, że zdiagnozowano u niego raka trzustki. Od tej chwili nie występował już publicznie. Zmarł 6 września 2007 roku, w wieku 71 lat. Luciano Pavarotti pozostaje najbardziej znanym wykonawcą operowym nie tylko we Włoszech, ale i na całym świecie. Czytaj także: Andrea Bocelli o Veronice Berti: „Nasze małżeństwo zaczęło się właściwie wtedy, kiedy się poznaliśmy”
Pavarotti. Film dokumentalny o tenorze zwykłych ludzi
2 sierpnia do kin w całej Polsce trafi dokument Rona Howarda poświęcony życiu i twórczości zmarłego w 2007 roku najsłynniejszego tenora końca XX wieku – Luciano Pavarottiego. Opowiedziany z humorem i wzruszający Pavarotti to świetna okazja do zapoznania się z biografią człowieka, którego celem artystycznym było propagowanie sztuki operowej. Śpiewaka, który stał się światową gwiazdą na równi z muzykami rockowymi. Dla laureata Oscara Rona Howarda, kino biograficzne to nie pierwszyzna. To właśnie jemu zawdzięczamy fabularne Frost/Nixon oraz Wyścig opowiadający o rywalizacji Nikiego Laudy i Jamesa Hunta. Podobnie sprawa ma się, jeśli chodzi o filmy dokumentalne poświęcone ikonom muzyki. Tutaj jego dokonania są skromniejsze, ale należy wspomnieć nakręcony trzy lata wcześniej, opowiadający o najsłynniejszej grupie wszech czasów: The Beatles: Eight Days a Week – The Touring Years. Tym razem Howard wybrał się z kamerą między innymi do włoskiej Modeny, by opowiedzieć o Luciano Pavarottim. To właśnie w Modenie Pavarotti rozpoczął wielką karierę, której apogeum przypadło na rok 1990 i zorganizowany z okazji finału piłkarskich mistrzostw świata koncert Trzech Tenorów. Dzięki archiwalnym zdjęciom i nagraniom, Howard opowiada o początkach kariery syna piekarza, któremu w starcie pomógł przypadek. Luciano Pavarotti zaczął być na ustach całego świata, by do czasu swojej śmierci nie schodzić z pierwszych stron gazet. Początki kariery Pavarottiego zostały pokazane w raczej telegraficznym skrócie, co nie powinno jednak dziwić, biorąc pod uwagę dalszą, bogatą biografię śpiewaka, którego głos poruszał miliony. Znacznie lepiej udokumentowane zostały w Pavarottim późniejsze lata kariery wielkiego tenora. Dzieło Howarda to film, w którym znalazło się wszystko to, co powinno znaleźć się w porządnym filmowym dokumencie. Reżyser nie stawia niczego na głowie, trzymając się sprawdzonych metod. Za pomocą fragmentów wywiadów z Pavarottim, wspomnień jego najbliższych oraz nagrań koncertów, które rozsławiły Pavarottiego na całym świecie, Howard kreśli sylwetkę artysty, któremu towarzyszył nieustanny uśmiech. Tu dowiemy się między innymi, skąd wziął się pomysł na słynną chusteczkę tenora oraz poznamy liczne anegdoty z jego udziałem. Zwiastun filmu "Pavarotti" View oEmbed on the source website W charakterze typowych dla kina dokumentalnego „gadających głów” w Pavarottim usłyszymy między innymi żony śpiewaka oraz jego córki. Wspomnieniami związanymi z Pavarottim dzielą się tenorzy Placido Domingo i Jose Carreras, dyrygent Zubin Mehta, który kierował orkiestrą podczas koncertu Trzech Tenorów oraz frontman U2: Bono. Przybliża on kulisy serii koncertów Pavarotti i Przyjaciele, w których śpiewak operowy występował u boku największych gwiazd muzyki pop. A także powstanie utworu Miss Sarajevo, który Pavarotti zaśpiewał razem z Bono i U2. Dokumentalny Pavarotti nie unika skandali związanych ze śpiewakiem, choć trudno nie odnieść wrażenia, że traktowane są one jako zło konieczne. Pod tym względem film Howarda jest raczej laurką dla artysty niż punktem wyjścia do szukania sensacji. Między wierszami pojawiają się uwagi o trudnym charakterze mistrza, ale podane są one w humorystyczny sposób. „Zawsze zabierał ze sobą w trasę 27 walizek. Przez całe życie nie zapakował ani jednej z nich” – wspomina jego asystentka. Nieco więcej czasu poświęcono romansowi Pavarottiego z dużo młodszą od niego Nicolettą Mantovani. Zawiedzie się jednak ten, kto spodziewałby się w Pavarottim usłyszeć o walce o spadek, która rozpoczęła się po śmierci artysty. Zamiast tego w dokumencie Howarda można usłyszeć wiele dobrej muzyki w najlepszym wykonaniu. Śmiejąc się i wzruszając na zmianę, z kina wyjdzie się podśpiewując Nessum dorma czy O sole mio. 7/10. Luciano Pavarotti. Prawdziwa gwiazda rocka w operowym wydaniu, nieziemski głos, wspaniały człowiek, legenda. Tylko on mógł nakłonić Lady Dianę do tego, by słuchała go moknąc w deszczu, tylko on jeździł po świecie z własnym jedzeniem, tylko on mógł elitarną formę sztuki uczynić rozrywką dla wszystkich. Pavarotti był nazywany „tenorem zwykłych ludzi”, ponieważ łączył w sobie osobowość geniusza i celebryty, i wykorzystywał swoje talenty, aby szerzyć dobrą nowinę, że opera może być rozrywką dającą radość wszystkim miłośnikom muzyki. Dzięki sile swojego talentu, Pavarotti zawładnął wielkimi scenami na całym świecie i podbił serca słuchaczy z najodleglejszych zakątków globu. (opis dystrybutora) Pavarotti w kinach od 2 sierpnia. Plakat filmu Pavarotti: