Viva.pl
type: channel
link: https://viva.pl
date: 2025-02-20T12:33:44.000Z
update period: hourly
update frequency: 1
update base: 2000-01-01T12:00+00:00
items: Zostawiła dla niego męża i dom. On rzucił ją w ciągu jednego dnia, pożegnanie napisał na kartce
items: Zbigniew Herbert: „Ulubione kobiety? Matka Teresa i moja biedna żona Katarzyna"
items: Magdalena Samozwaniec za pierwszego męża wyszła, żeby wyrwać się z domu. Drugiego odbiła córce
items: Młodzi ludzie traktowali go jak Boga. Skąd się wzięła legenda Edwarda Stachury?
items: Matka Marka Hłaski wychowywała go samotnie. Jednego dnia wysyłał jej listy z groźbami, drugiego zapewniał o swojej miłości
items: Stanisław Grochowiak był jednym z najlepszych polskich poetów okresu powojennego. Przez lata kochał dwie kobiety
items: Władysław, syn Adama Mickiewicza, musiał poradzić sobie ze sławą ojca i szaleństwem matki
items: Zbigniew Nienacki: blagier i mitoman. Podawał kilka wersji swojego życiorysu. Tajemnice Pana Samochodzika
items: Wykreowała siebie jako Joannę Chmielewską, autorkę powieści kryminalnych. Czy była tak silna i radosna, jaką oficjalnie ją znamy?
items: Kim była „Krysta”? Dwie twarze znanej pisarki Krystyny Siesickiej
items: Zimę spędzała z Heleną, pozostałe miesiące z Jadwigą – sekretne życie Marii Rodziewiczówny
items: Sienkiewicz był po uszy zakochany w Modrzejewskiej. Czy mieli syna? Od plotek aż huczało
items: Maria Konopnicka nie mogła patrzeć na chorą córkę Helenę. Wyrzekła się jej i wysłała do przytułku
items: Joanna Szczepkowska łamała rodzinne tabu, gdy odkrywała historię swojego słynnego dziadka — Jana Parandowskiego
items: Wielki sukces Agaty Tuszyńskiej w Paryżu! Książka „Żongler” zachwyciła francuskich czytelników
items: Tajemnicze zaginięcie Agathy Christie. Dlaczego zniknęła na 11 dni?
items: W PRL-u dorobił się wielkiej sławy, odbił żonę swojemu synowi. Jak potoczyło się życie Andrzeja Brychta?
items: Małżeństwo było dla niej inspiracją do tworzenia satyry. Historia miłości Stefanii Grodzieńskiej i Jerzego Jurandota
items: Iwona Katarzyna Pawlak i Adam Marjański: choć na ekranie zostali parą, zaraz po premierze ich ścieżki się rozeszły
items: Irena Tuwim: pierwszy mąż był gejem, drugi alkoholikiem. Najbardziej kochała swojego brata, w którego cieniu spędziła życie
items: Jerzy Andrzejewski kochał żonę, ale obok niej miłością jego życia był Krzysztof Kamil Baczyński
items: Wanda Chotomska, jedna z najbardziej znanych autorek literatury dla dzieci, sama nie była najlepszą mamą
items: Napisał o księdzu "jędza" i wyleciał za to ze szkoły – życiowe przypadki Kornela Makuszyńskiego
items: Marek Hłasko kochał Agnieszkę Osiecką, ale ślub wziął z inną. Kim była jedyna żona pisarza?
items: Konstanty Ildefons Gałczyński był wspaniałym poetą, ale trudnym człowiekiem. Jakie były jego relacje z córką, Kirą?

Zostawiła dla niego męża i dom. On rzucił ją w ciągu jednego dnia, pożegnanie napisał na kartce
type: item
date: 2025-02-20T12:33:35.000Z
creator: Agnieszka Dajbor
subject: Ludzie
subject: Historia miłości
subject: literatura
subject: niezwykłe historie
subject: romans
description: Losy uczucia Sławomira Mrożka i Romy Ligockiej
encoded: Mówiła, że Mrożek potrafi kochać tylko siebie i wyłącznie siebie. I że jest to miłość, jakiej w życiu nie widziała. Były to jednak słowa zawiedzionej w uczuciach kobiety. Poznali się, kiedy Sławomir Mrożek był wdowcem. Jego żona, malarka Maria „Mara” Obremba zmarła na raka w wieku 42 lat. Sławomir Mrożek patrzył na jej cierpienie, wiedząc, że jest bezradny. Niesamowicie go kochała, poświęciła dla niego karierę, pojechała za nim na emigrację. On długo nie mógł znaleźć nikogo, kto mógłby zająć miejsce żony. Rzucił się w wir romansów. Wydawało się jednak, że z Romą Ligocką to będzie coś poważniejszego. Roma Ligocka i Sławomir Mrożek: historia miłości Poznali się w latach 70. Pierwsze spotkanie miało miejsce w jej domu, Mrożka, znanego już wtedy dramaturga zaprosił na kolacje jej mąż, Jan Biczycki - aktor, wykładowca, założyciel legendarnego klubu Stodoła w Warszawie. Ale Roma Ligocka i Jan Biczycki byli już wtedy na emigracji, mieszkali w Monachium. Jan Biczycki wykładał tam na Uniwersytecie. Roma Ligocka była po prostu żoną i mamą nastoletniego syna. Źle się czuła ograniczona do roli pani domu, brała antydepresanty. Kiedy przyszedł Mrożek, była sama. Mąż, który często był w rozjazdach, wyjechał. Swoje spotkanie z pisarzem wspominała tak: „Mirek wchodzi do środka. Zapala fajkę, otwiera butelkę wina. I opada na kanapę. Zaczynamy rozmawiać i nie jesteśmy w stanie przestać - o Krakowie, o Polsce, o sobie. Kiedy nastaje ranek, a sąsiadka włącza odkurzacz, jest już po nas”. Po tym spotkaniu korespondowali, dzwonili do siebie, Sławomir Mrożek wysyłał Romie Ligockiej bukiety kwiatów. Zobacz też: Roma Ligocka: pisarka, która przeżyła getto. Dzisiaj stara się być szczęśliwa <img src="https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/48/2025/02/forum-0428178251-1-161ec65.jpg" width="2500" height="2474" alt="Krakow 17.06.1960 r. Slawomir Mrozek, ur 1930 w Borzecinie, pisarz, dramaturg, satyryk, prozaik, rysownik, 1950 debiutowal jako dziennikarz reportazem w "Przekroju", 1…

jamnik--1b9861b.png
width: 505
height: 400

Zbigniew Herbert: „Ulubione kobiety? Matka Teresa i moja biedna żona Katarzyna"
type: item
date: 2025-02-16T10:45:00.000Z
creator: Agnieszka Dajbor
subject: Ludzie
subject: Niezwykłe historie
subject: Historia miłości
subject: literatura
subject: niezwykłe historie
description: Dotarła do nas smutna wiadomość o śmierci wdowy po pisarzu
encoded: Zbigniew Herbert – autor „Pana Cogito” i „Barbarzyńcy w ogrodzie” jest jednym z najważniejszych poetów w polskiej literaturze, wciąż obecnym, czytanym i podziwianym na całym świecie. Wielu mówi o nim „książę poezji”. Wspaniale ją sam recytował, miał fantastyczny radiowy głos, nie zabrała mu go nawet ciężka astma. Dziś po południu media obiegła smutna wiadomość. Wdowa po znanym pisarzu, Katarzyna Herbert (z domu Dzieduszycka) nie żyje. Zmarła 15 lutego 2025 r. w wieku 95 lat. Była fundatorką Międzynarodowej Nagrody Literackiej im. Zbigniewa Herberta oraz założycielką Fundacji im. Zbigniewa Herberta. Przy mężu była do samego końca... Jak naprawdę wyglądała ta miłość? Artykuł aktualizowany 16.02.2025 r. [Ostatnia publikacja na VUŻ i Viva Historie 17.02.2025 r.] Zbigniew Herbert i Katarzyna Dzieduszycka: jak się poznali? Z Katarzyną Dzieduszycką poznali się w latach 50. w Związku Kompozytorów Polskich. Katarzyna była asystentką dyrektora. Pewnego dnia zobaczyła na korytarzu młodego chłopaka. Spytała koleżanki, kim on jest? Była zaskoczona, że to kandydat na dyrektora administracyjnego. Zbigniew Herbert miał 30 lat, ale wyglądał jak chłopiec. Zaczęli rozmawiać, poznali się, zaczęli się spotykać. Chodzili razem do „Fukiera” gdzie było węgierskie wino, siadywali tam i on ją podrywał na wiersze. Ale nie swoje. Na randkach recytował ulubionych polskich poetów: Miłosza, Leśmiana, Czechowicza. Właściwie nie był przystojny, dosyć niski. Sam narzekał, że ma za grube nogi i jest nieco krępy. Jedna z jego miłości Janina Frentzel-Zagórska wspominała, że mógł przebierać i wybierać w kobietach, bo miał nieopisany wdzięk. Umiał adorować i uwodzić. Choć, jak mówiła nie traktował kobiet poważnie. „Były do zabawy, do wódki , do tańców i do zachwycania się jego poezją, choć do dyskusji o niej już mniej”. W każdym razie Katarzynę Dzieduszycką oczarował. Byli w podobnym wieku, dzieliło ich tylko 5 lat. Czytaj też: Wanda Chotomska, jedna z najbardziej znanych autorek literatury dla dzieci, s…

imgvf9jVU-1883f7f.jpg
width: 933
height: 740

Magdalena Samozwaniec za pierwszego męża wyszła, żeby wyrwać się z domu. Drugiego odbiła córce
type: item
date: 2024-07-26T10:41:02.000Z
creator: Agnieszka Dajbor
subject: Ludzie
subject: Niezwykłe historie
subject: Historia miłości
subject: literatura
subject: niezwykłe historie
description: Życie królowej polskiej satyry było nietuzinkowe
encoded: Kornel Makuszyński nazywał ją żartobliwie łobuzem w spódnicy. Magdalena Samozwaniec była ładna, wesoła, miała cięty język i czasem nieco złośliwą obserwację. Lubiła prowokować. O kobietach mówiła na przykład, że „całują się na powitanie, bo nie mogą się ugryźć”. Uważała, że związki mieszane wiekowo „to znaczy piernika z pączkiem i sę-dziwy z młokosem” są zazwyczaj szczęśliwe. „Każdemu z nas imponuje to, czego sami nie mamy. Nawet wiek”. Znane były jej powiedzonka w rodzaju „co jest największym marzeniem męża? Utrzymać żonę za jej własne pieniądze”. Potrafiła dokuczyć, potem przepraszała. O Hance Bielickiej powiedziała, że jest jak zepsute radio nastawione na maksymalną fonię, którego nie można ściszyć ani wyłączyć. Kiedy wielka dama polskiego teatru Nina Andrycz westchnęła, że chciałaby być malowana przez Wojciecha Kossaka, Samozwaniec odparowała, że to raczej było niemożliwe, bo Kossak malował tylko ładne kobiety. Ludzie ją jednak uwielbiali, miała dobry kontakt z czytelnikami, była prekursorką spotkań autorskich. Jeszcze przed wojną pisano o niej, że jest najdowcipniejszą polską autorką i królową polskiej satyry. Na czym polegał fenomen Magdaleny Samozwaniec? [Ostatnia publikacja treści na VUŻ-u 20.10.2024 r.] Magdalena Samozwaniec: klan Kossaków, rodzina, dorastanie Urodziła się jeszcze w czasach La belle époque – w 1894 roku. Zmarła 20 października 1972 roku. Tak naprawdę nazywała się Magdalena Starzewska-Niewidowska. Samozwaniec to był pseudonim, który nadał jej szwagier, mąż jej siostry, słynnej poetki Marii Jasnorzewskiej-Pawlikowskiej. Tak do niej przylgnął, że w czasem zastapił nazwisko. Żartowała, że pochodzi z prostej artystycznej rodziny. Ale urodziła się w słynnym klanie Kossaków. Jej dziadek Juliusz Kossak był wielkim malarzem batalistycznym. Ojciec, Wojciech Kossak, współtworzył „Panoramę racławicką”. Tatko, jak go nazywały „kukły”, czyli córki, był bonvivantem i żył wraz z cała rodziną ponad stan. Antoni Słonimski śmiał się, że Wojciech malował dla z…

imgjfSTeg-8b8dcd9.jpg
width: 1167
height: 925

Młodzi ludzie traktowali go jak Boga. Skąd się wzięła legenda Edwarda Stachury?
type: item
date: 2024-07-24T11:45:02.000Z
creator: Agnieszka Dajbor
subject: Ludzie
subject: Niezwykłe historie
subject: Historia miłości
subject: literatura
subject: niezwykłe historie
description: Mija 45. rocznica śmierci poety
encoded: Zostawił po sobie powieści, wiersze, dzienniki. Pisał podczas podróży i wędrówek – był typem nomady, swoje utwory zmieniał, aktualizował, wiersze i piosenki śpiewał sam przy gitarze. Ale znane są też z wykonań wielu wspaniałych artystów m.in. Piotra Fronczewskiego, Anny Chodakowskiej, zespołu Hey. Jak potoczyło się życie tego utalentowanego poety? [Ostatnia publikacja na VUŻ-u 24.07.2024 r.] Kim był Edward Stachura? Fenomen poety Odebrać sobie życie próbował trzykrotnie, za czwartym razem się udało. Zmarł w swoim mieszkaniu na warszawskiej Pradze, 24 lipca 1979 roku. W dzienniku, który prowadził, przed śmiercią pisał: „Zjeździłem pół świata, w tylu miejscach byłem. Człowiekowi-nikt wszędzie było dobrze. Edwardowi Stachurze tu i ówdzie było nieźle. Mnie, cieniowi Edwarda Stachury, wszędzie jest teraz źle. Nie mogę sobie znaleźć miejsca. (…) Chciałem i nawet jeszcze chciałbym zaczepić się jakoś o ten świat, ale ciągle mi się to nie udaje”. Edward Stachura w latach 70. i 80. był jednym z najpopularniejszych polskich pisarzy. Dla młodych ludzi był jak iskra, swoim życiem pokazywał, że w każdej rzeczywistości można być wolnym. I zawsze można mieć wybór, choć jest za to cena. Sam był z natury „tułaczem ”, outsiderem, wędrowcem pomieszkującym tu i tam, włóczykijem, który pracuje dorywczo. Tak też wykreował swój literacki wizerunek. Nie było w tych książkach miejsca na żadne odniesienia polityczne, choć za jego czasów działo się niemało (choćby Marzec’68), jakby PRL w ogóle dla niego nie istniał. Ikoniczny obraz Stachury – i milionów jego wielbicieli, to młody mężczyzna w dżinsach, z torbą podróżną i gitarą, przy której śpiewał swoje wiersze. Młodzi wrażliwcy odnajdywali w jego prozie swoje rozterki, kłopoty z nieprzystosowaniem, pytania o sens życia. Stachura buntował się przeciwko „życiu na niby”, miał pragnienie intensywnego, zachłannego przeżywania każdej chwili. Pisał, że „wszystko jest poezją", dlatego trzeba doskonalić swoją ciekawość świata, a nie spać na jawie. Zob…

imgFzkzTS-9481fa3.jpg
width: 1167
height: 925

Matka Marka Hłaski wychowywała go samotnie. Jednego dnia wysyłał jej listy z groźbami, drugiego zapewniał o swojej miłości
type: item
date: 2024-06-14T10:15:02.000Z
subject: Ludzie
subject: Niezwykłe historie
subject: literatura
subject: Marek Hłasko
subject: niezwykłe historie
subject: niezwykłe relacje
description: „U nas wszystkie gwiazdy spadają” – mówiła Maria Hłasko
encoded: Był naszym polskim Jamesem Deanem. Chcieliśmy go widzieć jako rosłego mężczyznę, kochanka wielu kobiet i mężczyzn, buntownika z papierosem w ustach. Uwielbiał samochody i szybkość. Był piękny i dwudziestoletni – zawsze i na wieczność. W końcu odebraliśmy mu ludzki wymiar. Relacja Hłaski z matką pokazuje nam jednak, jak wielowymiarową był postacią. Jak w chwili bólu zęba pisał z płaczem do mamy. Jak bał się, że ją straci, gdy w jej życiu pojawił się nowy partner. Pokazuje także matkę dumną z sukcesu syna, ale także przerażoną tym, że właśnie przez jego sławę może go stracić. [Ostatnia publikacja na VUŻ-u 14.06.2024 r.] Marek Hłasko: relacja z mamą Marek Hłasko od wczesnego dzieciństwa był bardzo zżyty z mamą. Jeszcze przed wojną jego ojciec był już w związku z inną kobietą, a zaraz po rozpoczęciu okupacji Warszawy mężczyzna zmarł. Maria Hłasko została sama z 9-letnim synem. Dookoła toczyła się wojna, a ona nie mogła liczyć na nikogo. W 1943 roku poznała Kazimierza Gryczkiewicza, starszego mężczyznę, który zaraz po wojnie został jej mężem. Mimo że Gryczkiewicz bardzo pomagał rodzinie, dla Marka stał się wrogiem, który zabrał mu matkę. Prawdziwy konflikt rozpoczął się, gdy cała rodzina zamieszkała razem. Były awantury, kłótnie i sceny zazdrości. „Kocham Ciebie tak samo, jak kochałem, lecz mi przykro, że wolisz obcego człowieka niż mnie” – pisał Hłasko do matki. Z listów wynika jednak, że z czasem mężczyźni dogadali się ze sobą, a sam pisarz potrafił odnosić się do męża matki z szacunkiem: „Jednak znaleźliśmy wspólny język. Tak musiało być”. Kontakt z matką nigdy później już nie przypominał stabilnej relacji. Marek Hłasko miał jakby dwie matki: jedną kochał nad życie, drugiej nienawidził za zdradę. Jednego dnia potrafił wysłać jej listy z groźbami, drugiego przepraszać i zapewniać o swojej miłości. Andrzej Czyżewski, kuzyn Hłaski, trafnie pisze o ich relacji, nazywając ją „obustronną zaborczością”. Czytaj też: Mama Cezarego Pazury pilnowała, żeby za szybko się nie zakoc…

imguOdbgK-fcba8e7.jpg
width: 1167
height: 925

Stanisław Grochowiak był jednym z najlepszych polskich poetów okresu powojennego. Przez lata kochał dwie kobiety
type: item
date: 2024-06-13T11:22:02.000Z
subject: Ludzie
subject: Niezwykłe historie
subject: Historia miłości
subject: literatura
subject: niezwykłe historie
description: Żona i kochanka towarzyszyły pisarzowi do końca jego dni
encoded: Magda i Maria okazały się dwiema najważniejszymi kobietami w życiu Stanisława Grochowiaka. Nigdy nie umiał powiedzieć jednej, że zostawia ją dla tej drugiej lub może po prostu nie chciał. Żona i kochanka towarzyszyły poecie do końca jego dni. [Ostatnia publikacja na VUŻ-u 26.11.2024 r.] Kim był Stanisław Grochowiak: kariera, choroba Poeta, prozaik, dramatopisarz, publicysta. Ogromny talent, który jak wielu przed nim i po nim, trawiła choroba alkoholowa. Nie umiał jednak zmotywować się do leczenia, uznając, że kiedy odstawi używkę, odejdzie też natchnienie do pisania. Alkohol zaważył na życiu poety i przyczynił się bezpośrednio do jego śmierci. "Usnuto wtedy teorię, że pił celowo samobójczo, że rozczarowany życiem dążył do samounicestwienia. Żona i dzieci kategorycznie zaprzeczają tym spekulacjom, twierdząc, że po prostu nie umiał się zatrzymać, a potrzebował alkoholu coraz więcej", pisze autor książki "Sławnych Polaków choroby". Po debiucie, pierwszym zbiorze wierszy "Ballada rycerska" wydanym w 1956 roku, Stanisława Grochowiaka zaczęto stawiać obok takich nazwisk jak Herbert i Białoszewski. Krytyk Jan Błoński pisał o jego twórczości: "Grochowiak - narąbał całych ćwierci baroku, połci, dekadencji, kawałów ekspresjonizmu, doprawił je Norwidem, Libertem, Gałczyńskim, Bóg wie czym jeszcze, wszystko to wrzucił do kotła, zagotował, odcedził i ciepłe jeszcze sprasował w gęste, treściwe wiersze." Zobacz też: Anne Frank i Hannah Goslar: historia wyjątkowej przyjaźni w czasach zagłady Stanisław Grochowiak: wiódł podwójne życie Poeta swoje życie prywatne przez długie lata dzielił pomiędzy dwie kobiety i dwa domy. Do końca życia był mężem Anny Magdaleny Herman, swojej szkolnej miłości, którą poślubił w 1954 roku. Wszyscy nazywali ją Madzią, małżeństwo doczekało się sześciorga dzieci i wielu opinii na temat swojej relacji. „Staszek i Madzia byli parą nieudaną (...) Związek Staszka z Madzią oparty był na zauroczeniu i na potrzebach seksualnych obojga. Wkrótce pojawiło się bardzo…

imgKHD4qK-e447958.jpg
width: 1167
height: 925

Władysław, syn Adama Mickiewicza, musiał poradzić sobie ze sławą ojca i szaleństwem matki
type: item
date: 2024-06-09T06:40:01.000Z
creator: Agnieszka Dajbor
subject: Ludzie
subject: Niezwykłe historie
subject: literatura
subject: niezwykłe historie
description: Syn narodowego wieszcza nie miał łatwego życia
encoded: Władysław – Władzio Mickiewicz był drugim z sześciorga dzieci Adama Mickiewicza i pierwszym synem. Adam Mickiewicz był, jak na ówczesne czasy, późnym ojcem, kiedy zaczęły mu się rodzić, dzieci dobiegał czterdziestki. Ożenił się, mając 36 lat. Ojcostwo to było dla niego zupełnie nowe przeżycie. Wcześniej dziećmi się nie interesował i niespecjalnie je lubił. Władysław miał dwie siostry, Marię i Helenę oraz trzech braci — Józefa, Aleksandra i Jana. To Jan miał odziedziczyć po matce chorobę psychiczną i zmarł zamknięty w szpitalu. Miał też przyrodnią siostrę ze związku ojca z Ksawerą Deybel. Jak dowiódł Robert Kowalski znawca romantyzmu, autor strony "Paryskie salony romantyków" nieślubna córka miała na imię Klara. Wcześniej uważano, że była to Andrea - młodsza córka Ksawery Dybel. Władysław zdawał sobie sprawę, że jest przede wszystkim synem wieszcza. „Pamiętniki”, które spisał, zaczynały się od słów: „Jedyną moją zasługa, jest to, że byłem synem wielkiego ojca”. Ale był mądrym, utalentowanym człowiekiem, świetnym pisarzem, wnikliwym obserwatorem. Nie miał w życiu łatwo. Jak potoczyły się losy syna wielkiego poety? Ostatnia publikacja na VUŻ-u: 09.06.2024 r. Władysław Mickiewicz: nie miał łatwego dzieciństwa Władysław Mickiewicz urodził się w czerwcu w 1838 roku w Paryżu. Miał już wtedy starszą siostrę Marysię. Ojciec pisał o niej: „Żwawa jak baletyniczka paryska, ale głupia dotąd nie gada. Już gada, biega, i na miasto chodzi ze mną z wizytami”. Władzio urodził się w trudnym czasie. Rodzinie brakowało pieniędzy. Adam Mickiewicz nigdy specjalnie ich nie miał — sytuacja poety żyjącego na wygnaniu nie była łatwa. Ale też Mickiewicz nigdy nie przykładał do pieniędzy szczególnego znaczenie. Żył przekonany, że jakoś będzie i tak się działo. Jednak rodzina to była już inna sytuacja. Poeta zabiegał o stanowisko profesora literatury łacińskiej na uniwersytecie w Lozannie, które otrzymał. Pojechali dyliżansem z Paryża do Lozanny. Adam Mickiewicz mówił o swojej rodzinie, że jak c…

imgFawSGZ-578a58d.jpg
width: 1089
height: 863

Zbigniew Nienacki: blagier i mitoman. Podawał kilka wersji swojego życiorysu. Tajemnice Pana Samochodzika
type: item
date: 2023-12-28T14:15:38.000Z
subject: Ludzie
subject: Niezwykłe historie
subject: literatura
subject: niezwykłe historie
description: Biografom niełatwo było opisać jego życie
encoded: Jeden z najpoczytniejszych polskich pisarzy, autor kultowej serii o przygodach Pana Samochodzika, ale i erotycznych powieści, które w PRL-u sprzedawano spod lady. Uciekał od ludzi, był komunistą, nosił pistolet za pasem. Dzisiaj wciąż jest odkrywany, minionego lata ukazała się jego kolejna biografia. Historia Zbigniewa Nienackiego to materiał na świetny film. Artykuł ukazał się w magazynie VIVA! w październiku 2023 r. Artykuł aktualizowany na VUŻ 11.08.2024 r. Kim był Zbigniew Nienacki? Był zanurzony po uszy w komunę, a zarazem jakoś niezależny. W Jerzwałdzie stworzył własny świat, radził sobie w pionierskich warunkach, bez prądu i bieżącej wody. Wystarczyły mu las, jezioro, cisza. Kto by tak nie chciał żyć? "Tę naszą literaturę trzeba wyciągnąć z zaścianka, z zakurzonego pokoju. Ja to robię! Jestem wielkim odkurzaczem! Chcę być konkurencyjny dla wszystkiego, co będzie!”, mówił o sobie Zbigniew Nienacki. Był jednym z najpoczytniejszych pisarzy w PRL-u, choć jako osoba mało znanym, poza gronem wielbicieli, którzy odwiedzali go w domu, w Jerzwałdzie i mówili o nim czule „Nienaś”. Jego najbardziej znany bohater Pan Samochodzik stał się atrakcyjny dla kilku pokoleń czytelników – łączy dzisiejsze babcie i wnuczki. Netflix zrealizował nawet nową wersję najbardziej znanej książki z tej serii „Pan Samochodzik i templariusze”. Choć trzeba dodać, że nie podbiła ona serca fanów. Zbigniew Nienacki, blagier i mitoman, podawał kilka wersji swojego życiorysu i biografom niełatwo było opisać jego życie. Niepewne były nawet tak proste fakty, na przykład to, czy pisarz miał, czy nie miał matury. Ukrywał istnienie starszego brata, bo Janusz był AK-owcem, a Zbigniew komunistą, który AK-owców zwalczał. Opowiadał, że pochodzi z lekarskiej rodziny, co było bzdurą. Lekarzem był tylko jego syn Marek. Miał trudny charakter. Był arogancki, a zarazem zakompleksiony, spragniony uznania warszawskiej kawiarni, która go lekceważyła. „Osiągnąłem szczyty popularności czytelniczej, o jakiej dotąd mar…

img80TBUO-675c217.jpg
width: 778
height: 617

Wykreowała siebie jako Joannę Chmielewską, autorkę powieści kryminalnych. Czy była tak silna i radosna, jaką oficjalnie ją znamy?
type: item
date: 2023-11-24T16:15:24.000Z
subject: Ludzie
subject: Niezwykłe historie
subject: Joanna Chmielewska
subject: literatura
subject: niezwykłe historie
description: W połowie lat 60. Irena Kuhn rzuciła architekturę i postawiła na pisanie
encoded: Mówiła, że życie to nic strasznego, mięta z bubrem. I że przebiegniemy je kurcgalopkiem. Wykreowała siebie jako Joannę Chmielewską, autorkę powieści kryminalnych. Naprawdę nazywała się Irena Kuhn. Czy była tak silna i radosna, jaką oficjalnie ją znamy? Właśnie wyszła nowa książka „Niełatwo mnie zabić. Opowieść o Joannie Chmielewskiej” dziennikarki Katarzyny Drogi. Joanna Chmielewska: dodawała kobietom siły Często w swoich powieściach portretowała przyjaciół i znajomych. Kiedy ktoś jej podpadł, ostrzegała: „W następnej książce zginiesz”. Jako pisarka dalece odbiegała od wizerunku nobliwej intelektualistki. Klęła, paliła, piła, grała w kasynie i… była uwielbiana. Joanna Chmielewska to jedna z najpopularniejszych polskich pisarek. Wydała kilkadziesiąt powieści, które sprzedały się w ponad sześciu milionach egzemplarzy, trudno wyobrazić sobie ten kopiec książek. Kobiety ją uwielbiały, bo bawiła je i krzepiła. „My, dziewczyny z lat 70. i 80., wymieniałyśmy się jej książkami, kształtowały nas. W PRL-u z polskich pisarek czytało się Chmielewską, Siesicką, Musierowicz. Koniec. Orzeszkową i Konopnicką? Przepraszam bardzo, ale to z obowiązku do szkoły, a tak dla siebie, do poduszki, w namiocie na wyjeździe – Chmielewska!”, mówiła jej biografka Katarzyna Droga. Do tej pory zapełnione są fora poświęcone pisarce, którą czytelniczki traktują jak kogoś bliskiego. Kiedy zmarła 10 lat temu, w 2013 roku, wiele fanek miało poczucie głębokiej osobistej straty. Power girl Jej bohaterki radziły sobie w każdej sytuacji, nawet wtedy, gdy trzeba było wydostać się z lochu za pomocą… szydełka. My, dziewczyny, bystre, inteligentne, mądre, damy sobie radę – podpowiadała Chmielewska. A jej czytelniczki pragnęły być power girl. Ktoś napisał, że wychowała parę pokoleń silnych kobiet. Jej najpopularniejsze powieści to debiutancki „Klin”, „Wszyscy jesteśmy podejrzani”, „Lesio”, „Całe zdanie nieboszczyka”, „Krokodyl z kraju Karoliny”, „Romans wszech czasów”. Sporo z nich doczekało się ekranizacji, ni…

imggYEOYT-9b3a7bb.jpg
width: 1167
height: 925

Kim była „Krysta”? Dwie twarze znanej pisarki Krystyny Siesickiej
type: item
date: 2023-11-22T15:15:06.000Z
creator: Agnieszka Dajbor
subject: Ludzie
subject: Niezwykłe historie
subject: literatura
subject: niezwykłe historie
description: Krystyna Siesicka cudem ocalała, ale jej życie nie było proste
encoded: Krystyna Siesicka to jedna z najpopularniejszych polskich pisarek dla nastolatek. Jej książki „Zapałka na zakręcie”, „Jezioro osobliwości”, „Beethoven i dżinsy”, „Fotoplastikon” były zaczytywane w PRL, a są pamiętane i lubiane do dzisiaj. Nakłady jej powieści szły w miliony. Opowiadała w nich historie nastolatek, pierwszych miłości, rozczarowań, samodzielnie dokonywanych wyborów. Dobrze znała te problemy, sama miała pięcioro dzieci. Mówiła, że jest najpierw mamą, potem pisarką. Ale była kimś jeszcze. Jak wyglądało życie Krystyny Siesickiej? [Ostatnia publikacja na Viva Historie i VUŻ 22.11.2024 r.] Krystyna Siesicka: Ocalała z transportu do Auschitz Krystyna Dubrowska (potem Siesicka-Waśniewska) urodziła się 22 listopada 1928 roku w Dęblinie. Dorastała w spokojnym, ciepłym domu. „Mój Tata był lotnikiem, a Mama tylko Mamą, a raczej aż Mamą. Mój starszy Brat był lekarzem, a ja długo małą dziewczynką, która marzyła o tym, że gdy dorośnie, będzie pić mocną herbatę i pisać książki. I to się spełniło”, mówiła o sobie. Ale do zawodu pisarki droga była daleka. Wcześniej nadeszła wojna, nastoletnia Krysia, mieszkająca już wtedy w Warszawie była harcerką. W czasie Powstania warszawskiego pomagała przenosić rannych do szpitala na Powiślu, w czasie jednej z takich akcji dostała odłamkiem w rękę. Trafiła do obozu w Pruszkowie, a stamtąd zapakowano ją do transportu do Auschwitz. <img src="https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/48/2024/07/img2Svl72-9db85d6.jpg" width="1869" height="1600" alt="Krystyna Siesicka-pisarka,autorka powiesci dla mlodziezy 25-09-2003 r. Warszawa,Image: 429763220, License: Rights-managed, Restrictions: Cena minimalna dla publikacji online 50 zł a dla drukowanych 250 zł, Model Release: no, Credit line: Mariusz Grzelak / Forum" title="siesicka" /> Ranna, z gorączką, pewnie nie przeżyłaby obozu, ale miała niebywałe szczęście. Można powiedzieć, że spotkał ją cud — okazało się, że tego dnia transporty odwołano. Ludzi z pociągu wyrzucono na pol…

imgL6BXRV-82ad24e.jpg
width: 933
height: 740

Zimę spędzała z Heleną, pozostałe miesiące z Jadwigą – sekretne życie Marii Rodziewiczówny
type: item
date: 2023-11-16T14:15:38.000Z
creator: Agnieszka Dajbor
subject: Ludzie
subject: Niezwykłe historie
subject: Historia miłości
subject: literatura
subject: niezwykłe historie
description: Jak na swoje czasy pisarka miała bardzo nietypowy życiorys
encoded: Krótko obcięte włosy, męskie koszule, krawaty, surduty, spódnice, które zamiast falbanek miały kieszenie na narzędzia. Postawna figura, niski głos – Maria Rodziewiczówna miała wiele męskich cech, podbitych jeszcze sposobem ubierania i noszenia się. Współcześni mieli kłopot z określeniem jej płci, bezceremonialny Antoni Słonimski mówił na jednej z uroczystości: „Witajcie Panie, Panowie i Ty Mario Rodziewiczówna”. Była bardzo popularną pisarką, po wydaniu powieści „Dewajtis”, w końcu XIX wieku, pisarskim wzięciem ustępowała jedynie Henrykowi Sienkiewiczowi. Jej powieści – „Dewajtis”, „Między ustami a brzegiem pucharu”, „Wrzos” czy „Lato leśnych ludzi” nadal są chętnie czytane. Nawet popularność serialu „Dewajtis” świadczy o tym, jaka marką jest do dzisiaj Rodziewiczówna. Jak wyglądało niezwykłe życie znanej pisarki? [Ostatnia publikacja na VUŻ-u i Viva Historie 15.11.2024 r.] Maria Rodziewiczówna: maleństwo z tatuażem Maria Rodziewiczówna urodziła się w 1864 roku we wsi Pieniucha na Grodzieńszczyźnie. Nie miała lekkiego dzieciństwa. Rodzice stracili cały majątek po Powstaniu Styczniowym, zbiednieli, zdeklasowali się. Marzyli o podróży po Europie, a zostali zesłani na Sybir. Przed tułaczką matka Marii zrobiła maleńkiej córce tatuaż, bo nie wiedziała, kiedy ją zobaczy i czy rozpozna swoje dziecko. Z rodzicami Maria spotkała się w wieku 7 lat. Rodzina nie mogła wrócić na kresy, Rodziewicze zamieszkali w Warszawie, klepali biedę, ojciec pracował jako zarządca kamienicy na ulicy Szeroki Dunaj, matka w fabryce papierosów. Z czasem ich sytuacja trochę się poprawiła, dzięki bogatym krewnym. Maria trafiła na pensję sióstr Niepokalanek w Jazłowcu. Dziewczynki wychowywano w duchu patriotyczno-religijnym na matki-Polki. Rodziewiczówna była niemal wzorową katoliczką. Zbudowała kościół. W domu urządzała rekolekcje dla sąsiadów, przerabiając przedpokój na kaplicę. Jeździła na pielgrzymki. Choć w przypadku Rodziewiczówny nic nie było takie proste. Nawet wiara. Jako dorosła kobieta za…

img7iHgic-d220bad.jpg
width: 933
height: 740

Sienkiewicz był po uszy zakochany w Modrzejewskiej. Czy mieli syna? Od plotek aż huczało
type: item
date: 2023-10-12T09:31:02.000Z
creator: Agnieszka Dajbor
subject: Ludzie
subject: Niezwykłe historie
subject: Historia miłości
subject: literatura
subject: niezwykłe historie
description: Mąż aktorki był zazdrosny o jej relacje z pisarzem
encoded: Wielki pisarz i wielka aktorka. Ludzie swojej epoki. Wybitni, nietuzinkowi. Ona była dla niego „niedoścignioną wielkością”, uosobieniem narodowego geniuszu, dobra, prawdy, piękna. W jednym z listów Henryk Sienkiewicz pytał sam siebie: „Jak to błaźnie? Ty, który jesteś niczym – śmiałeś do niej inaczej mówić niż na klęczkach?”. Kiedy mieszkali razem w Ameryce, był na każde skinienie Heleny Modrzejewskiej, przesyłał pokątnie miłosne liściki. Podawał je przez zaufanych ludzi, żeby nie wzbudzać „niecnych zazdrostek” u jej męża Karola Chłapowskiego. Sienkiewicz niby się z nim przyjaźni, ale go nie znosi. Nazywa go „Fajtłapą przy genialnej kobiecie”, „Szałaputem, nerwusem, lawinowym gadułą”, który tylko denerwuje „swoją piękną Panią”. [ Tekst aktualizowany VUŻ 8.04.2024 r. ] Henryk Sienkiewicz i Helena Modrzejewska: historia miłości Henryk Sienkiewicz i Helena Modrzejewska poznali się w latach 70. XIX wieku w Warszawie. On był wtedy początkującym literatem, pisywał pod pseudonimem Litwos. Miał się żenić z piękną panną Marią Kellerówną. Tak się jednak zdarzyło, że podczas jednego ze spacerów Henryk i Mela – jak ją nazywano – zgubili zaręczynowy pierścionek. Niedoszli teściowie uznali to za zły omen i zrobili wszystko, by ślub się nie odbył. Jednym z powodów były krążące już wówczas po warszawie plotki o fascynacji Henryka Sienkiewicza aktorką Heleną Modrzejewską, o odwiedzinach w jej domu i długich rozmowach. Modrzejewska miała wielu adoratorów, należał do nich m.in. wielki malarz Aleksander Gierymski, ale uważano że Sienkiewicz był jej faworytem. Mela była zrozpaczona. Wiedziała, że Henryka już nie odzyska. Podobał się kobietom. Był niewysoki, ale „harmonijnie zbudowany o szlachetnych rysach twarzy”. Smagły, miał piękne oczy, melancholijne spojrzenie. Zawsze mógł liczyć na wianuszek wielbicielek. Modrzejewska była w tym gronie kimś wyjątkowym. Nigdy nie poznał kobiety tak pięknej i z taką osobowością. Helena Modrzejewska: wybitna aktorka Ona, o 6 lat starsza, była już uzna…

imgL2JPXs-e3d25a5.jpg
width: 1167
height: 925

Maria Konopnicka nie mogła patrzeć na chorą córkę Helenę. Wyrzekła się jej i wysłała do przytułku
type: item
date: 2023-10-08T09:23:02.000Z
creator: Karol Sowa
subject: Ludzie
subject: Niezwykłe historie
subject: literatura
subject: niezwykłe historie
subject: niezwykłe relacje
description: Dziś upływa 114. rocznica śmierci pisarki
encoded: Życie Marii Konopnicka do dziś jest obiektem spekulacji. I chociaż od jej śmierci minęło już wiele lat, to jej postać wciąż wywołuje skrajne emocje. Co ciekawe, miała ona córkę, której się wstydziła i nie chciała się do niej przyznawać. Bała się, że Helena Konopnicka zniszczy jej reputację i dobre imię. Czy poetka naprawdę wyrzekła się swojej chorej umysłowo córki? Pisarka miała żałować, że dziewczyna nie odebrała sobie życia. Co się stało z porzuconą Heleną i jakie tajemnice skrywała? [Ostatnia publiakcja na VUŻ-u 08.10.2024 r.] Maria Konopnicka: tajemnicze życie córki pisarki Życie Heleny jest jedną wielką zagadką. Nie ma zdjęć przedstawiających dziewczynkę, listów, które mogłaby napisać czy pamiętników. Nie wiemy też, kiedy tak naprawdę się urodziła. Wszystkie informacje na jej temat zostały zamiecione pod dywan. I to nie tylko dlatego, że minęło już wiele lat i mogły najzwyczajniej w świecie zniknąć. W tym przypadku rodzina chciała zatuszować jej istnienie. Cierpiąca na problemy psychicznie córka mogła zniszczyć wizerunek popularnej wówczas pisarki. Wielu specjalistów doszukało się pewnych szczegółów na jej temat w utworach Marii Konopnickiej, które miały jasno mówić o Helenie. „A Helenka tymczasem spała. Ani jej to w głowie, że już słonko weszło, że jaskółki dzieciom śniadanie przyniosły (…). Helenka cała różowa, na czółku aż rosa stoi, tak śpi maleństwo. Czemu nie ma spać, albo jej to źle? Dopiero jak się chłopcy rozruszali i ona budzić się zaczyna. Wyciągnęła jedną rączkę, wyciągnęła drugą, obie różowe, tłuste, obie w piąsteczki ściśnięte, potem otworzyła oczki ciemne i leży cichutko, jakby nigdy nic”, czytamy w „Jak się dzieci w Bronowie z Rozalią bawiły”. Z tego opisu wynika, że matka małej Helenki bardzo ją kochała i nic nie wskazywało na to, że mogłoby być inaczej. Dopiero czas zweryfikował tę miłość... Helena wraz ze swoją rodzicielką wyjechała do Warszawy w 1878 roku, jednak po paru latach Maria Konopnicka odesłała ją do Gusina. To właśnie tam miał znaj…

imgxabEZy-003372c.jpg
width: 1167
height: 925

Joanna Szczepkowska łamała rodzinne tabu, gdy odkrywała historię swojego słynnego dziadka — Jana Parandowskiego
type: item
date: 2023-09-27T14:15:18.000Z
creator: Agnieszka Dajbor
subject: Ludzie
subject: Niezwykłe historie
subject: Joanna Szczepkowska
subject: literatura
subject: niezwykłe historie
subject: niezwykłe relacje
description: Jan Parandowski to autor słynnej „Mitologii”, dwukrotnie nominowany do literackiej nagrody Nobla
encoded: O tym długo nie wiedział niemal nikt. „Dwa razy próbował mnie odwieść od mojego zawodu. To były jedyne wypadki, kiedy mogłam z nim długo porozmawiać”, opowiadała w radiowej Dwójce wnuczka Jana Parandowskiego, Joanna Szczepkowska. Aktorka pochodzi ze znakomitej rodziny. Jej dziadek Jan Parandowski był autorem „Mitologii”, którą czytały pokolenia, poznając dzięki niej wierzenia Greków i Rzymian. Parandowski był wielkim znawcą kultury antycznej, tłumaczem „Odysei” Homera, autorem wybitnych książek takich, jak „Alchemia słowa”, czy wcześniejszy „Dysk olimpijski”. Z kolei ojcem Joanny Szczepkowskiej był znany aktor Andrzej Szczepkowski (pamiętany między innymi z serialu „Wojna domowa” jako mąż Aliny Janowskiej) . Mama – Roma Szczepkowska, też była aktorką, ale zrezygnowała z grania, zajęła się domem, w latach 70. i 80. wspierała opozycję, przyjaźniła się z księdzem Jerzym Popiełuszko. Pochodząc z takiego domu, aktorka postanowiła przyjrzeć się bliżej historii swojej rodziny, okazało się, że o wielu rzeczach w jej domu nigdy się nie mówiło. Odkrywając prawdę, Joanna Szczepkowska łamała nieraz rodzinne tabu. Z tych historii powstała nawet książka autobiograficzna: „Kto ty jesteś: początek sagi rodzinnej”. [Ostatnia publikacja na VUŻu: 22.10.2024 rok] Joanna Szczepkowska: prawnuczka księdza profesora Joanna Szczepkowska myślała, że badanie rodzinnych wątków zajmie jej dwa tygodnie, zajęło pięć lat. Odkryła tajemnice rodzinne, o których w jej rodzinnym domu nigdy się nie mówiło. Dotyczyły one przede wszystkim jej słynnego dziadka Jana Parandowskiego. Okazało się, że był on dzieckiem księdza Jana (Iwana) Bartoszewskiego, wykładowcy na Uniwersytecie we Lwowie, profesora, teologa, pedagoga. Dla Joanny Szczepkowskiej było to duże zaskoczenie. Jan Bartoszewski sprawował posługę w obrządku grekokatolickim. Księżom tego wyznania można się było żenić, ale przed święceniami. Tymczasem ksiądz Jan był już po święceniach. Chłopiec dostał nazwisko po matce Julii Parandowskiej, która do L…

imgXSJajk-17c3872.jpg
width: 1167
height: 925

Wielki sukces Agaty Tuszyńskiej w Paryżu! Książka „Żongler” zachwyciła francuskich czytelników
type: item
date: 2023-09-16T13:30:04.000Z
creator: Konrad Szczęsny
subject: Książka
subject: Kultura
subject: Agata Tuszyńska
subject: książka
subject: literatura
description: Zobacz zdjęcia z wyjątkowej premiery
encoded: Niezwykła pisarka, silna osobowość. Kobieta o wyjątkowej wrażliwości. Książki Agaty Tuszyńskiej cieszą się dużą popularnością nie tylko nad Wisłą. Właśnie premierę miał słynny „Żongler”, czyli historia Romaina Gary'ego, francuskiego pisarza pochodzenia żydowskiego, a także scenarzysty i reżysera filmowego oraz dyplomaty. W Paryżu przybyły na nią tłumy! Wyjątkowa premiera „Żonglera” we Francji W Polsce pozycja ta ukazała się w maju 2022 roku. We Francji teraz. W czwartek 14 września w Księgarni Polskiej przy Saint-Germain stawiły się tłumy czytelników i czytelniczek, by wziąć udział w uroczystej premierze „Le Jongleur”, czyli „Żonglera” – książka została wydana na tamtejszym rynku przez wydawnictwo Stock. Spotkanie prowadzone było oczywiście po francusku (autorka biegle posługuje się tym językiem). W jego trakcie nie zabrakło interesujących rozmów, ciekawych pytań i anegdot. W trakcie pobytu nad Sekwaną Agata Tuszyńska udzieliła kilku wywiadów dla uznanych czasopism, takich jak „Le Figaro” czy „Teleramy”, jak również do programu o książkach, który będzie emitowany w telewizji. Pierwsze recenzje są bardzo przychylne, podkreślany jest świetny warsztat Polki, jej wnikliwość oraz dokładność. To jednak, co najważniejsze i najbardziej cieszy to fakt, że książka jest dostępna we wszystkich księgarniach, zaś w czwartek w jednej z nich wyprzedały się wszystkie egzemplarze. W najbliższych dniach Agata Tuszyńska odwiedzi Tuluzę i festiwal literacki w Besançon. Na premierę przybyły tłumy gości Agata Tuszyńska z tłumaczką „Żonglera” na francuski, Isabelle Jannes-Kalinowski Agata Tuszyńska, tłumaczka Isabelle Jannes-Kalinowski, prowadząca spotkanie Oriane Jeancourt-Galignani z magazynu „Transfuges” Agata Tuszyńska podpisuje egzemplarze „Żonglera” Książka „Żongler” na półce we francuskiej księgarni Agata Tuszyńska przed witryną księgarni w Paryżu

img93aA3K-c85085a.jpg
width: 1322
height: 1048

Tajemnicze zaginięcie Agathy Christie. Dlaczego zniknęła na 11 dni?
type: item
date: 2023-09-15T10:15:02.000Z
creator: Dorota Falkowska
subject: Ludzie
subject: Niezwykłe historie
subject: Agatha Christie
subject: literatura
subject: niezwykłe historie
subject: tajemnicze zaginięcie
description: Dziś 134. rocznica urodzin pisarki
encoded: Był piątkowy wieczór na początku grudnia w 1926 roku, kiedy popularna już wówczas pisarka kryminałów, Agatha Christie, pocałowała swoją córkę na dobranoc, po czym wsiadła do samochodu i zniknęła na 11 dni. W Anglii rozpoczęła się wtedy jedna z największych akcji poszukiwawczych tamtych czasów. Okoliczne tereny, jeziora i stawy przeczesywało 15 tysięcy osób (!), w tym policjanci, cywile, rodzina i bliscy. Nie zabrakło też psów tropiących. Do szukania użyto też specjalnych samolotów — dwupłatowców. Zaginiona pisarka trafiła nawet na czołówkę „New York Timesa”. Agatha Christie w ciągu 11 dni z szanowanej autorki stała się jedną z najsławniejszych kobiet w Anglii. Media sprawiły, że świat oszalał na jej punkcie, a to pytanie nawet po 46 latach od jej śmierci rozbudza wyobraźnię fanów: co stało za tajemniczym zniknięciem Agathy Christie? Z okazji 134. rocznicy urodzin pisarki, przypominamy tę historię. [Ostatnia publikacja na VUŻ-u 16.09.2024 r.] Agatha Christie: zniknęła w tajemniczych okolicznościach Autorka, która stworzyła Herkulesa Poirota, pannę Marple oraz Tommy'ego i Tuppence Beresfordów, zaskakiwała czytelników nietypowymi zakończeniami powieści, a jej książki do dziś znajdują się na liście najlepiej sprzedających się dzieł wszech czasów. Po Biblii i utworach literackich Szekspira plasują się powieści Agathy Christie. Ta niezwykle płodna literacko autorka, zawodowo była waleczna i odważna - wydawnictwa kochały ją i nienawidziły jednocześnie. Przynosiła im ogromne sumy pieniędzy, ale stawiała też wiele wymagających warunków. Prywatnie była za to nieśmiała i skromna. 3 grudnia 1926 roku około godziny 21.45 po tym, jak ucałowała swoją 7-letnią córkę Rosalind na dobranoc, 36-letnia Agatha Christie wyjechała samochodem ze swej posiadłości Styles w hrabstwie Berkshire w Anglii. Do domu miała nie wrócić przez kolejne długie dni, zamiast tego z dala od głównej szosy znaleziono jej auto z torbą odzieży i wygasłym prawem jazdy. Co gorsza, samochód znajdował się u stóp str…

img6Xq7SK-4f936c9.jpg
width: 1167
height: 925

W PRL-u dorobił się wielkiej sławy, odbił żonę swojemu synowi. Jak potoczyło się życie Andrzeja Brychta?
type: item
date: 2023-09-11T15:45:47.000Z
creator: Dorota Falkowska
subject: Ludzie
subject: Niezwykłe historie
subject: literatura
subject: Marek Hłasko
subject: niezwykłe historie
description: Mówiono o nim następca Marka Hłaski
encoded: Miał dość życia w nędzy. Chciał pieniędzy, sławy i prestiżu. Zdobył pierwsze i drugie, ale przy trzecim zawsze czuł niedosyt. „Dalej miał poczucie, że jest niedoceniony, gdyż mimo jego zawrotnej kariery, aplauzu krytyki, powodzenia u publiczności, wysokich protekcji – nikt nie umiał sprostać jego własnym wyobrażeniom o sobie – najlepszego polskiego pisarza”, mówił o Andrzeju Brychcie Jerzy Urban. Kim był twórca, o którym mówiono, że jest następcą Marka Hłaski i jak potoczyło się jego życie? [Ostatnia aktualizacja treści 05.04.2024 r.] Kim był Andrzej Brycht? Życie w nędzy Urodził się w 1935 roku, wychowywany przez matkę i babcię w Łodzi na Bałutach. Od dziecka chciał, żeby było po jego myśli. Kiedy coś (lub ktoś) stawało na jego drodze, nie miał oporów, żeby tę sytuację dostosować pod siebie. Tak było w przypadku babci, która mieszkała wraz z nim i jego mamą w jednopokojowym mieszkaniu i bywało, że mu dokuczała. Wtedy mały Andrzej Brycht postanowił otruć ją trutką na szczury. Babcia na szczęście w porę truciznę wypluła. Mama chłopca nie uwierzyła, że chciał się pozbyć staruszki, ale on w ogóle nie zaprzeczał. Trudno orzec, czy Brycht był pisarzem z powołania, na pewno stał się nim po wielu różnorodnych życiowych doświadczeniach, które potem stały się częścią jego tekstów i czyniły jego twórczość tak autentyczną. Jako nastolatek otarł się o szkołę wojskową, zrobił tam maturę, ale w międzyczasie pobił kaprala i został wyrzucony. Na jakiś czas zaczepił się w Łodzi jako kopacz w elektrociepłowni, miał 20 lat, gdy ożenił się i został ojcem. Miesiąc po ślubie Andrzej Brycht trafił do więzienia, stamtąd na służbę w Wojskowym Korpusie Górniczym i do kopalni w Nowym Bytomiu. Wtedy odkryto jego zapomniane już nieco umiejętności bokserskie i został reprezentantem korpusu. Zanim na poważnie zajął się literaturą, zdążył jeszcze zdezerterować z Korpusu Górniczego, trafić znowu do więzienia, próbować odebrać sobie życie, po czym trafić na obserwację do szpitala psychiatrycznego. K…

imgl2RE52-0371cb7.jpg
width: 1167
height: 925

Małżeństwo było dla niej inspiracją do tworzenia satyry. Historia miłości Stefanii Grodzieńskiej i Jerzego Jurandota
type: item
date: 2023-09-06T12:45:00.000Z
creator: Dorota Falkowska
subject: Ludzie
subject: Niezwykłe historie
subject: Historia miłości
subject: literatura
subject: niezwykłe historie
description: Jej dialogi z mężem uczyniły ją sławną
encoded: Była jedyna w swoim rodzaju. „Szczerze mówiąc, to ja piszę o sobie. Te wszystkie kretynki i idiotki w felietonach to ja", wyznała bez ogródek Stefania Grodzieńska-Jurandot w wywiadzie dla Polskiego Radia w 1988 roku. Na artystycznej scenie dała się poznać jako fantastyczna satyryczka, pisarka, autorka licznych książek – zbiorów felietonów i skeczy, a także tancerka i aktorka. Uważała, że występowanie na estradzie to przywilej młodych, więc z czasem opuściła scenę na rzecz pisania. „Okazało się, że jestem strasznie kochliwa: kochałam taniec, kochałam radio, kochałam teatr, a jeszcze dodatkowo kochałam ludzi. Z teatrem koniec. Z tańcem dawno koniec. Radio od dawna kocham sporadycznie […]. Ludzi kocham wybiórczo", pisała o sobie. Zabawę słowem uwielbiała równie mocno, co jej mąż, Jerzy Jurandot. Para przeżyła wspólnie wiele szczęśliwych lat. Jak potoczyło się życie Stefanii Grodzieńskiej-Jurandot? [Ostatnia aktualizacja treści na VUŻ i VIVA! Historie: 10.02.2025 r.] Kim była Stefania Grodzieńska-Jurandot? Stefania Nina Grodzieńska urodziła się kilka tygodni po wybuchu I wojny światowej, 2 września 1914 r. w Łodzi. Jej matka, Eleonora Ney, studiowała prawo w Genewie, miała zaledwie 17 lat, gdy poślubiła swojego wykładowcę. Odeszła od niego niedługo przed poczęciem ich dziecka. Wróciła wtedy do Łodzi, do swojej rodziny, gdzie urodziła Stefanię, a kilka tygodni później z niemowlęciem przy piersi wyjechała do Moskwy. Grodzieńska mówiła o sobie „emigranckie dziecko", przez kolejnych 9 lat mieszkała w Rosji i Niemczech, aż ostatecznie po tej kilkuletniej tułaczce Eleonora Ney odesłała ją pod opiekę dziadków do Polski. Mała Stefcia zapamięta, że ta decyzja wyszła od jej ojczyma - Litwina, Miszy, którego jej matka poślubiła niedługo po przyjeździe do Moskwy i była w nim na zabój zakochana. „Za nic nie chciałabym, aby ktokolwiek sądził, że mam choć cień żalu do mojej matki za rozłączenie ze mną. Nigdy w życiu nie znałam osoby równie czarującej, łączącej łagodność z poczuciem hu…

imgkqeu8O-e08cf01.jpg
width: 933
height: 740

Iwona Katarzyna Pawlak i Adam Marjański: choć na ekranie zostali parą, zaraz po premierze ich ścieżki się rozeszły
type: item
date: 2023-09-06T10:47:02.000Z
creator: Dorota Falkowska
subject: Ludzie
subject: Niezwykłe historie
subject: literatura
subject: niezwykłe historie
description: Filmowi Justyna Orzelska i Jan Bohatyrowicz spotkali się dopiero po 27 latach
encoded: Spotkali się pod koniec lat 80. na planie adaptacji kultowej powieści. Ona debiutantka filmowa, on o kilka lat starszy i bogatszy od niej w jedno doświadczenie na planie. W tamtym momencie wiedzieli, że stają się częścią wielkiego i pięknego przedsięwzięcia, ale wówczas nawet sami twórcy "Nad Niemnem" nie podejrzewali, że przyciągnie on przed ekrany miliony widzów. Jak potoczyły się od tamtego momentu losy odtwórców głównych bohaterów, Justyny Orzelskiej i jej ukochanego, Jana Bohatyrowicza? [Ostatnia aktualizacja treści na VUŻ 27.03.2024 r.] Iwona Katarzyna Pawlak i Adam Marjański: byli świetnie dobraną parą Ekranizacja klasyku Elizy Orzeszkowej „Nad Niemnem” weszła do kin w 1987 roku i przyciągnęła przed ekrany ponad 6 milionów widzów. Rok później pojawił się też serial. Reżyserowi słynnej adaptacji, Zbigniewowi Kuźmińskiemu, od początku bardzo zależało na zaangażowaniu młodych, "nieopatrzonych" jeszcze twarzy. Przesłuchania do głównych ról trwały miesiącami, ale wyłonieni spośród tysięcy kandydatów aktorzy byli strzałem w dziesiątkę. Do roli Justyny Orzelskiej wybrano 23-letnią wówczas Iwonę Katarzynę Pawlak, a jej ekranowego ukochanego, Janka Bohatyrowicza, zagrał 27-letni Adam Marjański. Ten duet podbił serca widzów, chwalono ich, że są świetnie dobraną i piękną parą. Wszystkim przypadło do gustu, że reżyser postawił na młodych i mniej doświadczonych aktorów. Iwona Katarzyna Pawlak zebrała dodatkowo świetne opinie jako debiutantka — była dopiero po trzecim roku studiów w łódzkiej Filmówce. Kiedy dowiedziała się, że to ją wybrano do głównej roli, przeżyła chwile paniki. Myślała: „Co ze mną będzie, jak poradzę sobie z egzaminami, jak zagram w spektaklu dyplomowym?!”. Nie była pewna, czy powinna angażować się w ten projekt, ale jej mąż Jacek Pawlak, wtedy już aktor Teatru Nowego w Łodzi, przekonał ją. „Powiedział mi, że wezmę udział w czymś ważnym, bo film "Nad Niemnem" zawsze będzie oglądany. Miał rację. Do dziś zdarza mi się słyszeć: Dzień dobry, pani Justynko”,…

imgIgostv-608af4a.jpg
width: 2020
height: 1600

Irena Tuwim: pierwszy mąż był gejem, drugi alkoholikiem. Najbardziej kochała swojego brata, w którego cieniu spędziła życie
type: item
date: 2023-08-22T05:45:00.000Z
creator: Dorota Falkowska
subject: Ludzie
subject: Niezwykłe historie
subject: Historia miłości
subject: literatura
subject: niezwykłe historie
description: Pisarka przyszła na świat 125 lat temu
encoded: Siostra sławnego brata i tłumaczka jeszcze słynniejszego Kubusia Puchatka. Irena Tuwim mimo ogromnego talentu pisarskiego do końca swoich dni była kojarzona jako osoba poboczna do nie swojej historii. Było to o tyle krzywdzące, że pisać i kreować swoje światy potrafiła nie gorzej niż jej utalentowany brat. Julian Tuwim sam zresztą twierdził, że jego siostra jest od niego zdolniejsza. Mimo ciągłego porównywania jej do brata nigdy nie było pomiędzy nimi rywalizacji. Do końca swoich dni siostra Tuwima kochała go miłością bezwarunkową i kibicowała na każdym kroku. Z okazji 125. rocznicy urodzin pisarki przypominamy jej historię. [Ostatnia publikacja na VUŻ-u 22.08.2024 r.] [Ostatnia publikacja na Viva Historie 24.08.2024 r.] Irena Tuwim: Łódź, dorastanie, rodzice i brat Irena Tuwim przyszła na świat 22 sierpnia 1898 roku w rodzinie zasymilowanych Żydów, jako córka Adeli i Izydora, a także młodsza siostra Juliana. Urodziła się w Łodzi, którą po latach będzie wspominać jako szare i ponure miejsce, bez szczególnie wyróżniających się pór roku i miejsc, które można by w dorosłości chociaż trochę wyidealizować. "Łódź najdawniejszą, Łódź ponurego dzieciństwa widzę zawsze w łunie pożarów", napisze później o swoim rodzinnym mieście w "Łódzkich porach roku". W przeciwieństwie do niej, jej starszy brat pokusił się o nazwanie swojego dzieciństwa "sielskim i anielskim". Kiedy wracał wspomnieniami do pierwszych lat życia, Julian Tuwim wspominał smaki, zapachy, zabawy i pisał o nich, jak o pięknym śnie, do którego z chęcią by wrócił. Po latach poeta zda sobie jednak sprawę, że ta dziecięca idylla była wynikiem jego bogatej wyobraźni. Wybiórczo zapamiętał tylko te rzeczy, które sprawiały mu w owych latach radość, a wyparł z głowy wspomnienia dotyczące cichej wojny pomiędzy rodzicami i nieustannego braku pieniędzy. Cała czwórka mieszkała w łódzkiej kamienicy przy św. Andrzeja 40. Rodzice Juliana i Ireny byli delikatnie mówiąc, niedobrani pod względem charakterów. Adela była postacią bar…

imgw4oH9Z-c1653ee.jpg
width: 1556
height: 1233

Jerzy Andrzejewski kochał żonę, ale obok niej miłością jego życia był Krzysztof Kamil Baczyński
type: item
date: 2023-08-19T06:41:00.000Z
creator: Agnieszka Dajbor
subject: Ludzie
subject: Niezwykłe historie
subject: Historia miłości
subject: literatura
subject: niezwykłe historie
description: Tajemnice życia pisarza
encoded: Andrzejewski był jednym z najwybitniejszych polskich pisarzy. Autorem „Popiołu i diamentu”, książki na podstawie której Andrzej Wajda zrobił słynny film i wylansował aktorsko Zbyszka Cybulskiego. Napisał też tak znane powieści, jak m.in. „Bramy raju”, „Idzie skacząc po górach”, „Miazgę”. W czasach PRL-u był znaczącą postacią - sztandarowym i odważnym opozycjonistą, autorytetem. Choć po wojnie przez pewien czas popierał komunistyczny porządek. W „Zniewolonym umyśle” Czesława Miłosza został opisany jako „ Alfa”. Jerzy Andrzejewski niemal od zawsze zdawał sobie sprawę, że pociągają go chłopcy. A jednocześnie ożenił się i ze swoją drugą żoną - Marią był do jej śmierci, w 1971 roku. Jak pisała jego biografka Anna Synoradzka-Demadre, małżeństwo nie było dla niego kamuflażem, potrzebował i pragnął mieć rodzinę, dom, potomstwo. Przeżywać siebie w roli męża i ojca. Jak wyglądało małżeństwo i miłości Jerzego Andrzejewskiego? [Ostatnia aktualizacja tekstu na VUŻ 23.02.2024 r.] Jerzy Andrzejewski - dorastanie, rodzina Jerzy Andrzejewski urodził się w 1909 rok w Warszawie, pochodził z mieszczańskiej rodziny. Ojciec miał sklep kolonialny w centrum miasta. Rodzinie różnie się wiodło, gdy popadli w finansowe tarapaty, musieli przenieść się z dużego mieszkania do dwupokojowego, do którego wchodziło się „od podwórka”, kuchennymi drzwiami. Pisarz zapamiętał to jako upokorzenie. Za degradację statusu rodzinnego winił ojca. Był jedynakiem. Bardzo kochał matkę (zginęła w czasie wojny w obozie Ravensbrück). Natomiast z ojcem miał chłodne relacje, przyznawał wprost, że go nie lubił, mieli odmienne temperamenty, upodobania, emocje. Andrzejewski czuł wobec ojca obcość. Pisał o nim, że był „przeciętnym, stuprocentowym mężczyzną , kupcem i mieszczaninem, człowiekiem skromnie wykształconym, bez szerszych zainteresowań. A ja? Ja wobec niego łabędziem się czułem, z andersenowskiej baśni, może istotnie , lecz wśród łopotu, jakże wspaniałych skrzydeł”. Miał pretensje do ojca, że żona, a mama pisarz…

imgL0bJQQ-6ef4741.jpg
width: 1167
height: 925

Wanda Chotomska, jedna z najbardziej znanych autorek literatury dla dzieci, sama nie była najlepszą mamą
type: item
date: 2023-08-02T05:20:06.000Z
creator: Agnieszka Dajbor
subject: Ludzie
subject: Niezwykłe historie
subject: Historia miłości
subject: książka
subject: literatura
subject: niezwykłe historie
description: Dziś mija 95. rocznica urodzin pisarki
encoded: Dziś jest legendą. Zarówno jeśli chodzi o literaturę, jak i telewizję. Wanda Chotomska stworzyła kultowe utwory dla niedorosłego odbiorcy, była również autorką pierwszej dobranocki pokazywanej w TVP „Jacka i Agatki”, to były pacynki, które miały głowy zrobione z drewna, choć wszyscy myśleli, że z piłeczek ping-pongowych i szmaciane ubranka. A kto nie zna jej bajek, piosenek, wierszyków, takich jak choćby „Czarna krowa w kropki bordo”, „Tadek niejadek” albo „Przygód Jerza spod miasta Zgierza”? Prywatnie była silną osobowością, może dlatego życie rodzinne układało jej się różnie. Córka pisarki, Ewa, wspominała, że marzyła o tym, by jak najszybciej wyprowadzić się z domu. Jaka była Wanda Chotomska i jak ułożyło jej się życie? Liczyli się w nim zwłaszcza trzej mężczyźni... [Ostatnia publikacja na VUŻ: 02.08.2024 rok] Wanda Chotomska: dorastanie, trudne przeżycia Wanda Chotomska to też kobieta, która zrewolucjonizowała spotkania autorskie z dziećmi, wprowadzając do nich zabawę, improwizację, naturalność. Wcześniej w salach bibliotecznych dzieci miały tylko grzecznie siedzieć, uważać, żeby nie pobrudzić książek i uśmiechać się. W czasie Powstania Warszawskiego Wanda Chotomska jako nastolatka była sanitariuszką. Wspominała, że stała w oknie jednej z kamienic i powtarzała: „żeby mnie trafili, żeby mnie trafili”. Chciała romantycznie zginąć za ojczyznę. Na szczęście tak się nie stało. Wanda Chotomska urodziła się w 1929 roku w domu przy ulicy Wroniej w Warszawie. Pochodziła z bogatej rodziny, jej ojciec miał przed wojną świetnie prosperujące przedsiębiorstwo przewozowe B-cia Chotomscy. To były samochody m.in. do przewozu mebli, tak solidne, że we wrześniu 1939 używano ich do budowania barykad na Ochocie. Po wojnie ojciec Wandy uchodził za prywaciarza i wyzyskiwacza, którego komunistyczna władza tępiła. Próbował odbudować majątek, ale jednego dnia wszystko mu skonfiskowano. Na Wandę Chotomską dzieci wołały przed wojną „Pańskie jojo pingwinami karmione” (jadła lody Pingwin). P…

imgu4aIoA-cd2bd08.jpg
width: 1089
height: 863

Napisał o księdzu "jędza" i wyleciał za to ze szkoły – życiowe przypadki Kornela Makuszyńskiego
type: item
date: 2023-07-31T05:45:06.000Z
creator: Agnieszka Dajbor
subject: Ludzie
subject: Niezwykłe historie
subject: Historia miłości
subject: literatura
subject: niezwykłe historie
subject: XX-lecie międzywojenne
description: Mija dziś 70. rocznica śmierci pisarza
encoded: Kornel Makuszyński to jeden z najpopularniejszych autorów książek dla dzieci i młodzieży. Mariusz Urbanek, autor jego biografii uważa, że był prekursorem literatury dziewczyńskiej. Na długo przed powstaniem Pippi Pończoszanki stworzył portrety zwariowanych nastolatek, który nie nosiły tylko różowych kokardek. Jego książki „Awantura o Basię”, „Panna z Mokrą głową”, czy „Szatan z siódmej klasy” były filmowane, a „Koziołek Matołek” jest dzisiaj patronem Centrum Bajek w Pacanowie. Kornel Makuszyński przed wojną był jednym z najbogatszych polskich pisarzy, celebrytą, żył jak pączek w maśle. Gazety pisały, co robi i gdzie spędza wakacje. Po wojnie, w okresie stalinowskim skazano go na zapomnienie, nie wydawano jego książek, cieszył się, gdy za spotkanie autorskie dostawał jedzenie - jajka, ser. Jego żona, śpiewaczka, mogła pracować tylko na pół etatu jako sprzątaczka w Muzeum Tatrzańskim. Makuszyński nie był święty, był antysemitą i mizoginem. Jak wyglądało życie autora „O dwóch takich co ukradli księżyc”? Z okazji 70. rocznicy odejścia pisarza, przypominamy jego historię. Kornel Makuszyński: dzieciństwo, wyrzucenie ze szkoły Kornel Makuszyński urodził się w Stryju, jeszcze pod zaborem austriackim, na terenie dzisiejszej Ukrainy. Był jedynym synem, a siódmym dzieckiem urzędnika Edwarda Makuszyńskiego i Julii Makuszyńskiej. W domu liczono każdy grosz. Makuszyński wspominał w „Bezgrzesznych latach” swój „wyświecony na łokciach mundurek i zniszczone buty zamalowane czarną farbą. Był gagatkiem. Któregoś dnia, gdy ksiądz zakazał uczniom wchodzenia na ślizgawkę, na staw, napisał wierszyk: „Na próżno jędza/ w ubraniu księdza/ z lodu nas spędza!/ W pierwszej b klasie/ w zimowym czasie/ nikt mu nie da się!!!”. Ktoś na niego doniósł do dyrektora, zrobiła się afera i mały Kornel wyleciał ze szkoły. Po latach napisał, że dzięki temu stał się „ozdobą gimnazjum w Przemyślu”. Koledzy wspominali go jako chłopaka iskierkę, bo broił i stale się coś wokół niego działo. Z gimnazjum w Przemyś…

imgmEqvLi-83c97ba.jpg
width: 1089
height: 863

Marek Hłasko kochał Agnieszkę Osiecką, ale ślub wziął z inną. Kim była jedyna żona pisarza?
type: item
date: 2023-07-24T11:45:02.000Z
subject: Ludzie
subject: Niezwykłe historie
subject: Historia miłości
subject: literatura
subject: Marek Hłasko
subject: niezwykłe historie
description: Poznali się na planie filmu „Ósmy dzień tygodnia”
encoded: Osiecka mówiła o nim, że „kolekcjonował słowo kocham, jak koraliki", od plotek o jego różnorakich romansach huczało i niejednej swojej ukochanej oferował małżeństwo. Tak było też w przypadku jego relacji ze znaną autorką tekstów, ale tylko z jedną kobietą Marek Hłasko rzeczywiście stanął na ślubnym kobiercu. Była nią Sonja Ziemann, popularna niemiecka aktorka. Jak potoczył się ten związek? [Ostatnia publikacja na VIVA! Historie i VUŻ: 14.01.2025 r.] Marek Hłasko: kobieciarz i buntownik Marek Hłasko, chłopak wychowany na Powiślu, edukację zakończył na poziomie podstawówki, od 16. roku życia pracował fizycznie jako robotnik na budowie i szofer. Zbuntowany i gniewny. Łudząco podobny do Jamesa Deana, na którego się zresztą robił. „Pisanie – mówił – jest tak wspaniałe, jak chlanie”. O jego nocnych wybrykach krążyły legendy, które sam podkręcał. W Kameralnej pojawiał się zwykle dopiero po północy – latem w szoferskiej skórze, zimą w swoim słynnym białym kożuchu. Robił wrażenie i wzbudzał ekscytację, gdziekolwiek się pojawił. Były lata 50., gdy zakończył się jego burzliwy i namiętny romans z dziennikarką Hanną Golde, 10 lat starszą mężatką z dwójką dzieci. Złamane serce zaleczyła mu wtedy Agnieszka Osiecka. Pisarze stali się niemal nierozłączni. Ona przyjęła jego oświadczyny, a jesienią 1957 r. minister kultury i sztuki obiecał Hłasce stypendium w Paryżu. Z początkiem 1958 r. minister cofnął obietnicę, ale zdesperowany pisarz za pożyczone u przyjaciół pieniądze i tak wyjechał. To był idealny dla niego moment: romans z Osiecką wchodził w nudny okres małej stabilizacji, a na horyzoncie pojawiła się Sonja Ziemann, niemiecka aktorka, którą poznał kilka miesięcy wcześniej na planie filmu „Ósmy dzień tygodnia” (1958) w reżyserii Forda, do którego współtworzył scenariusz. Osieckiej zostawił na przechowanie maszynę do pisania. Niedługo miał wrócić. Zobacz też: Ewa Telega-Domalik miała 23 lata, gdy pochowała męża. Nie myślała, że spotka jeszcze miłość życia Marek Hłasko i Sonja Zie…

imgPio1bG-6efb371.jpg
width: 1556
height: 1233

Konstanty Ildefons Gałczyński był wspaniałym poetą, ale trudnym człowiekiem. Jakie były jego relacje z córką, Kirą?
type: item
date: 2023-07-16T13:45:05.000Z
creator: Agnieszka Dajbor
subject: Ludzie
subject: Niezwykłe historie
subject: literatura
subject: niezwykłe historie
subject: niezwykłe relacje
description: Kiedy wrócił z wojny do domu, córka otworzyła mu drzwi. Nie poznał jej
encoded: Kira Gałczyńska zmarła w grudniu 2022 roku w wieku 86 lat. Była wymodloną i wymarzoną córką Konstantego Ildefonsa Gałczyńskiego. „Mały księżycu, niech to będzie córka!”, wołał poeta do żony, kiedy jechała na salę porodową. Zawodowo zajmowała się pisarstwem i dziennikarstwem, odpowiedzialna była także za edycję dzieł swojego ojca. Wraz z mężem, spikerem polskiego Radia, Januszem Kiliańskim, przez lata prowadziła muzeum Konstantego Ildefonsa Gałczyńskiego w leśniczówce Pranie na Mazurach. A jak wyglądały relacje ojca z jedyną córką? Kira Gałczyńska, rodzice nazywali ją Kijkiem Kira Gałczyńska urodziła się w marcu 1936 roku, w Wilnie. Była córka Konstantego Ildefonsa Gałczyńskiego i Natalii Gałczyńskiej. Sama podkreślała, że jej mama - z domu Natalia Awałow - była naprawdę gruzińską księżniczką. Kiedy Kira przyszła na świat, jej rodzice byli 6 lat po ślubie, który odbył się w 1930 roku w Cerkwii Marii Magdaleny w Warszawie. Gałczyński był już znanym poetą, pełnił też funkcję attaché kulturalnego w Berlinie. Jego żona była pisarką książek dla dzieci i tłumaczką. Ale przede wszystkim muzą, kochanką, opiekunką swojego męża. Poznał ich ze sobą poeta Lucjan Szenwald w słynnej kawiarni Ziemiańska. Konstanty od razu zapytał: "Co słychać na Kaukazie, panno Nato?", dając do zrozumienia, że dużo wie o pochodzeniu Natalii. Musiała robić wrażenie. Była piękna, miała czarne włosy, ogromne, niebieskie oczy, pełne usta. Spędzali ze sobą mnóstwo czasu. Natalia Gałczyńska wspominała: „Byliśmy oboje nieludzko szczęśliwi. Ściskaliśmy się jak głodni – w bramach, pod mostem, w pustych o jesieni Łazienkach”. Poeta zapraszał swoją wybrankę na włóczęgi po Warszawie, recytował rosyjskich poetów, których ona też świetnie znała, mówił jej swoje wiersze, m.in. „Ulicę szarlatanów”. Potem napisał dla niej słynny wiersz „Serwus Madonna”. Jako para przeszli do literackiej legendy – zielony Konstanty i srebrna Natalia, Kot i Nata, jak do siebie mówili. Czy byli szczęśliwym małżeństwem? Natalia kochała…

img8fnUpH-de9de7c.jpg
width: 933
height: 740