Trzy pobyty w szpitalu psychiatrycznym. Monika Miller otwarcie o swojej walce
Monika Miller otwarcie opowiedziała o trzech pobytach w szpitalu psychiatrycznym i diagnozie, którą usłyszała w wieku 21 lat. W podcaście „Uwolnij umysł” wróciła do najtrudniejszych momentów swojego życia, mówiąc o kryzysie, atakach lękowych i realiach leczenia w Warszawie.
Monika Miller nie ukrywa, że trzykrotnie przebywała w szpitalu psychiatrycznym na dłuższe pobyty. O swoich doświadczeniach opowiedziała w podcaście „Uwolnij umysł”. Jak przyznała, pierwszy raz trafiła na oddział w wieku 21 lat. To właśnie wtedy lekarze postawili diagnozę choroby afektywnej dwubiegunowej. Wnuczka Leszka Millera podkreśliła, że jej życie w tamtym momencie wywróciło się do góry nogami. Monika Miller szpital psychiatryczny wspomina jako doświadczenie trudne, ale – jak zaznaczyła – potrzebne. „To było pomocne i potrzebne, bez tego nie wiem, co mogłabym innego wymyślić. Taki pobyt nie jest przyjemny” – powiedziała w podcaście. Diagnoza w wieku 21 lat i pierwsze ataki lękowe Pierwszy pobyt w szpitalu psychiatrycznym był zainicjowany przez nią samą. Jak wyznała, miała tak duże problemy ze sobą, że męczyła się strasznie. W wieku 21 lat po raz pierwszy zaczęła mieć ataki lękowe. „Nie wiedziałam, co się dzieje, czemu to się dzieje, jak się tego pozbyć i czy da się tego pozbyć” – opowiadała. Jej stan psychiczny był wówczas bardzo zły. Wspominała, że było jej „tak wszystko jedno”, że mogła leżeć pod kroplówką i nawet nie wstawać do łazienki. „Było mi wszystko jedno, naprawdę. Pierwszy pobyt był słaby, ale bardzo mi pomógł” – wyznała. To właśnie w wieku 21 lat usłyszała diagnozę choroby afektywnej dwubiegunowej, która – jak przyznała – na zawsze zmieniła jej życie. Czytaj też: Wnuczka Millera związała się z obcokrajowcem. Tak zareagował były premier View oEmbed on the source website „Nikt nie wiedział, co ze mną zrobić” – moment ostrego kryzysu Monika Miller przyznała, że tylko raz trafiła do szpitala psychiatrycznego z powodu ostrego kryzysu. „Tylko raz trafiłam tam z powodu kryzysu, gdy nikt nie wiedział, co ze mną zrobić” – powiedziała wprost. Te słowa pokazują, jak poważna była sytuacja, z którą się mierzyła. Choć trzykrotnie przebywała na oddziale psychiatrycznym, to właśnie ten jeden moment określiła jako sytuację, w której jej stan wymagał natychmiastowej interwencji. Warunki leczenia w Warszawie i skutki ostatniej hospitalizacji Wspominając realia leczenia, Monika Miller nie kryła emocji. „W Warszawie jest tragedia, ja byłam w szoku” – powiedziała, odnosząc się do warunków w szpitalu. Ostatnia hospitalizacja miała miejsce w zeszłym roku. Jak przyznała, jej skutki odczuwa do dziś. „Po pobycie w zeszłym roku muszę spać z lampką nocną” – wyznała szczerze. To wyznanie pokazuje, że doświadczenia związane z leczeniem psychiatrycznym pozostawiły w niej trwały ślad. SPRAWDŹ TEŻ: Wróciła wspomnieniami do trudnych chwil w szkole. Jedno wydarzenie odbiło się na niej szczególnie „To było pomocne i potrzebne” – jak ocenia swoje leczenie Mimo trudnych wspomnień Monika Miller podkreśla, że hospitalizacje były konieczne. Otwarcie mówi, że bez specjalistycznej pomocy nie wie, co mogłaby innego zrobić. Monika Miller szpital psychiatryczny opisuje jako miejsce, które nie było przyjemne, ale odegrało kluczową rolę w jej życiu. Dzięki diagnozie i leczeniu mogła odzyskać równowagę. Dziś mówi o swojej chorobie afektywnej dwubiegunowej otwarcie. W podcaście „Uwolnij umysł” zdecydowała się wrócić do bolesnych wspomnień, mając nadzieję, że jej historia pomoże innym szybciej rozpoznać niepokojące objawy i zgłosić się po wsparcie.
Odkąd stracił syna, ta myśl wraca do niego wielokrotnie. Leszek Miller o tym, czego nie był w stanie dać swojemu dziecku
Strata dziecka to jedna z największych tragedii, jaka może się przydarzyć. Kilka lat po odejściu dziecka premier Leszek Miller wrócił do rozmyślań na temat ojcostwa i tego, co jego zdaniem, jest po śmierci.
Był sierpień 2018 roku, gdy Leszek Miller Junior odebrał sobie życie. Dla jego bliskich to niewyobrażalna tragedia, po której smutek będą czuć jeszcze wiele lat. Dla ojca zmarłego – premiera Leszka Millera – to także powód do pewnych refleksji, którymi podzielił się z Mariolą Bojarską w Bez Tabu – podcaście realizowanym dla VIVA.pl. Leszek Miller o braku czasu dla syna i tym, co jest po śmierci Gdy polityk zasiadł w naszym studiu, prowadząca zapytała go o ojcostwo. Okazuje się, że po stracie syna wiele razy rozmyślał nad tym, czy jako tata dał z siebie wystarczająco. „To jest problem, o który ja myślę wielokrotnie. To do mnie wraca. Czasami sobie zadaje pytanie, czy warto było tak głęboko tkwić w polityce. Bo to, czego ja nie mogłem dać swojemu synowi, to czas. A dzieci potrzebują czasu rodziców. Czasami to nawet chodzi o jakieś drobiazgi. Chwila rozmowy, jakiś mały spacer, już nie mówiąc o jakichś dłuższych wyjazdach”, mówi VIVIE.pl Leszek Miller. Czy jego syn upominał się o wspomniany wspólny czas? „On uważał, że ja tak ciężko pracuję, że nie chciałby mi przeszkadzać. Ale po pewnych spojrzeniach, gestach i tak dalej, mogłem się zorientować, że on tego wymaga. A po drugie, trzeba zachować ogromną cierpliwość do dzieci, bo potem żałuje się każdego niepotrzebnego gestu, czy każdego niepotrzebnego słowa. Więc, wie Pani, ja nie zamierzałem być politykiem, ja chciałem budować sieci przesyłowe, elektrownie, turbiny, to mnie bardzo interesowało. No i zawsze oczywiście jest to pytanie, co byłoby lepsze dla mnie, dla mojej żony, dla mojego syna? Trudno powiedzieć”, podsumował. POSŁUCHAJ TEŻ: 22 lata temu mógł stracić życie, wydarzył się cud. Leszek Miller wrócił wspomnieniami do wypadku helikoptera. Mówi o opiece św. Barbary W „Bez Tabu” wrócił też do wątki swojej wiary, a raczej jej braku. „Wychowywałem w bardzo religijnej rodzinie. Wszyscy moi krewni byli wierzący, ale bez fanatyzmu. Natomiast dla nich Kościół, ksiądz, życie duchowe było bardzo ważne. I ja w tym wszystkim oczywiście się wychowywałem, chłonąłem tą atmosferę. Ale potem pomału odchodziłem od wiary i od Kościoła. Także dzisiaj jestem człowiekiem niewierzącym, ale nie mam jakiegoś instynktu nienawistnego w stosunku do religii czy do wiernych”, opowiadał Leszek Miller i odpowiedział na pytanie: w co wierzy, że jest po śmierci. „W takich sytuacjach, które mnie spotkały, kiedy Leszek umarł, myślałem sobie: no ciekawe, czy tam coś jest po drugiej stronie, czy nie ma. Jak się kiedyś znajdę w jego sytuacji, to się przekonam, ale już nie będę mógł pani powiedzieć”, zakończył. Cała rozmowa już na naszym YouTubie. View oEmbed on the source website
22 lata temu mógł stracić życie, wydarzył się cud. Leszek Miller wrócił wspomnieniami do wypadku helikoptera. Mówi o opiece św. Barbary
Mariola Bojarska-Ferenc, redakcja VIVA.pl
Leszek Miller w poruszającej rozmowie w Bez Tabu. Tylko u nas mówi, co dokładnie stało się 22 lata temu, gdy rządowy samolot z nim na pokładzie, rozbił się przed lotniskiem Okęcie.
Był czwarty grudnia 2003 roku, gdy rządowy śmigłowiec rozbił się niedaleko Piaseczna. Wśród 15 osób na pokładzie był ówczesny premier Leszek Miller, który wracał z Lubina z obchodów Barbórki. Zdarzenie wyglądało na niebezpieczne, ale na szczęście nikt nie zginął. Politykowi mówiono, że może zawdzięczać drugie życie opiece świętej Barbary. Leszek Miller o cudzie. Przeżył wypadek helikoptera O tym zdarzeniu 22 lata temu mówiła cała Polska. Dziś Leszek Miller wraca do niego podczas spotkania z Mariolą Bojarską-Ferenc w podcaście „Bez Tabu” tworzonym dla portalu VIVA.pl. Jak zapamiętał tę chwilę? „Ja w tym momencie krytycznym spałem. Miałem wtedy taki okres, że spałem, gdzie tylko mogłem, ponieważ ciągle było za mało i tak nauczyłem się spać wszędzie. Więc obudziłem się w ostatniej chwili. Wtedy, kiedy właśnie pilot zaczął krzyczeć, żebyśmy zapinali pasy. Oczywiście nie zdążyłem tego zrobić”, usłyszeliśmy w rozmowie wideo. „Jak ten helikopter się rozbił, to wszyscy straciliśmy na krótko przytomność, ale po jej odzyskaniu pierwsza myśl była taka: to się za chwilę wszystko zapali, a my spłoniemy żywcem. Wprawdzie nie zabiliśmy się, ale spłoniemy żywcem”, opowiada nam Leszek Miller. „Na każdym filmie, jaki widziałem, kiedy helikopter się rozbijał, to zawsze się palił, prawda? No ale sekundy mijały, on się nie zapalał. Jeden z oficerów BOR-u, najmniej poszkodowany, wyciągnął mnie i położył na mchu i pobiegł ratować następnych. I wówczas miałem drugą myśl. Strasznie mnie kręgosłup bolał, nie mogłem się poruszyć, więc pomyślałem, że całe życie spędzę na wózku inwalidzkim. Nie mogłem wstać. To był straszny ból”, dodawał polityk. Na szczęście leżąc w lesie, przypomniał sobie pewne ćwiczenie, którym sprawdził, w jak dużych jest opałach. „Skojarzyłem sobie, że kiedyś czytałem na ten temat, że jeżeli się nie wie, co tak naprawdę się stało, to trzeba poruszyć palcami rąk i palcami nóg. Nieśmiało poruszyłem palcami jednej ręki, drugiej ręki, potem palcami jednej nogi, drugiej nogi i poczułem ogromną ulgę, bo to znaczyło, że nie mam przerwanego rdzenia kręgowego”, mówi Leszek Miller w Bez Tabu. Dziś wiemy, że przez rozbicie śmigłowca ówczesny premier doznał złamania dwóch kręgów piersiowych. Tylko w VIVIE!: Na torze jest mistrzem, w domu — najlepszym tatą. Tylko w VIVIE! Bartosz Zmarzlik wyznaje, jak odnajduje balans między sportem a ojcostwem Polityk dodał, że na pewno nie miał w sobie uczucia, że całe życie przelatuje mu przed oczami. Myślał przytomnie i działał. Ale wiele osób mówiło mu potem, że przeżył dzięki cudowi. Bo miała opiekować się nim Święta. „Uzmysłowiono mi potem, że kiedy podczas Barbórki żegnali mnie górnicy, to wręczyli mi taką dużą i ciężką figurę świętej Barbary. I ta figura leżała na półce nad moją głową. Więc jedni mówili: „no to oczywiste, dlaczego żeście ocaleli, prawda? Mieliście świętą Barbarę na pokładzie”. Ale drudzy opowiadali o tym od innej strony. Słyszałem: „Wiesz Leszek, nie zabiłeś się w helikopterze, ale gdyby ten posążek spadł na twoją głowę, to by cię po prostu zabił. I tak miałeś szczęście”, opowiada VIVIE.pl pan Leszek. Całą rozmowę znajdziecie na naszym YouTubie. View oEmbed on the source website
Był ministrantem, potem przestał wierzyć w Boga. Leszek Miller o religii i tym, jak... został premierem!
Wiele osób upatruje powodu swoich sukcesów w opatrzności Bożej. Ale nie Leszek Miller. Polityk opowiedział nam o swojej ścieżce kariery i powodzie, który uważa, że mu pomógł. Zaskakujące!
O takiej karierze politycznej, jaka spotkała Leszka Millera, marzy wielu. Wśród listy jego stanowisk był i urząd Prezesa Rady Ministrów (2001-2004) i poseł w Parlamencie Europejskim (2019-2024). Ulubieniec tłumów do dziś też jest dla wielu twarzą Lewicy. Czy wszystko, co dotąd osiągnął, zawdzięcza swojej ciężkiej pracy? On uważa inaczej… Leszek Miller o braku wiary w Boga i swojej karierze Los często ma dla nas wszystko zaplanowane. Przekonany jest o tym Leszek Miller, który będąc zapytany o to, jak udało mu się osiągnąć tak wiele w polityce, powiedział tak: „W poprzedniej kadencji Parlamentu Europejskiego w grupie socjalistów było trzech byłych premierów. Ja, Marek Belka i Włodzimierz Cimoszewicz. I gdy byliśmy w Strasburgu, to mieszkaliśmy w jednym hoteliku. A obok mieliśmy taką bardzo miłą francuską restaurację, gdzie chodziliśmy na kolacje i przy butelce alzackiego wina snuliśmy rozmowy o życiu. Raz właśnie poruszyliśmy temat tego, jak to się stało, że to akurat my objęliśmy tak wysokie funkcje. Bo przecież w naszym otoczeniu było co najmniej tak samo dużo wartościowych ludzi, co my. Może nawet bardziej zasługiwali, może byli lepiej przygotowani i kompetentni? I dlaczego nie oni, a my. No i doszliśmy do zgodnego przekonania, że decydował przypadek”, zaznaczył polityk w podcaście „Życie od nowa”, realizowanym dla VIVY.pl. „Po prostu zawsze byliśmy we właściwym momencie, we właściwym miejscu. No i teraz jest oczywiście pytanie, a dlaczego? Ponieważ nie mogliśmy znaleźć innego wytłumaczenia, to uznaliśmy, że najprościej powiedzieć: przypadek”, dodał Leszek Miller w rozmowie z Joanną Przetakiewicz. CZYTAJ RÓWNIEŻ: „Nie mieliśmy, gdzie mieszkać, tułaliśmy się". Leszek Miller o początkach związku z żoną. Są razem 60 lat Przypadek to nie wiara. Były premier specjalnie nie użył tego słowa, bo w dorosłym życiu podkreśla, że nie jest członkiem Kościoła. „Wychowywałem się w bardzo religijnej rodzinie. Nawet byłem ministrantem. Ale dziś jestem niewierzący. Moi koledzy też nie wierzą. Więc myśmy nie mogli powiedzieć tak, jak na naszym miejscu wielu mężczyzn powiedziałoby: o, Bóg mi pomógł. Jeśli wola boska nie, no to co nam zostaje? Przypadek”. Całą rozmowę z Leszkiem Millerem – o jego prywatności, dzieciństwie, starciach ze Zbigniewem Ziobrą – obejrzysz na naszym YouTubie. View oEmbed on the source website
„Nie mieliśmy, gdzie mieszkać, tułaliśmy się". Leszek Miller o początkach związku z żoną. Są razem 60 lat
Sześć dekad razem to zbiór wielu doświadczeń. Leszek Miller i jego żona Aleksandra dawali sobie miłość nie tylko, gdy w ich życiu były same sukcesy. Także wtedy, gdy nic się nie układało...
Aż 56 lat małżeństwa i pięć lat bycia razem przed ślubem – tak piękny i długi staż związkowy mają za sobą Leszek i Aleksandra Millerowie. W czym tkwi siła ich relacji? Okazuje się, że para przeszła razem przez wiele. Trwali przy sobie zarówno podczas największych sukcesów, jak i wtedy, gdy nic się im nie układało… Były premier potrafi opowiadać o ukochanej żonie w wyjątkowo piękny sposób… Leszek Miller o żonie. Po ślubie nie mieli, gdzie mieszkać Był rok 1969, gdy Leszek Miller poślubił ukochaną Aleksandrę. Parze wystarczał ślub cywilny, choć rodzina małżonki napierała na ceremonię kościelną, która w ich oczach była jedynym prawdziwym ślubem. Dla samych zakochanych najważniejsze było z kolei to, co czują w sercach. I to, że są razem, nawet gdy już na początku ich związku pojawiły się problemy. „Przez pierwsze lata nie mieliśmy gdzie mieszkać, tułaliśmy się od miejsca do miejsca. Ale mogliśmy na siebie liczyć. I to nas cementowało zawsze”, mówi Leszek Miller Joannie Przetakiewicz-Rooijens w „Życiu od nowa”. Jaka jest recepta pary na to, by dalej się kochać i szanować? W końcu polityk ma specyficzną pracę… „Moja koleżanka powiedziała, że jeżeli mężczyzna wykonuje zawód podwyższonego ryzyka; taki, że nie będzie go w domu, że będzie ciągle wyjeżdżał, że żona będzie często odbierała jakieś plotki ze strony mniej życzliwych koleżanek, to musi się na to wszystko uodpornić, bo inaczej to się wszystko rozsypie. No i moja żona jest taką kobietą. My oczywiście przez tych ponad 50 lat czasami przeżywaliśmy ciche dni, czasami się kłóciliśmy, tylko że w naszym przypadku kłótnia to jest bardziej przekomarzanie się, niż taka zaciętość, która prowadzi do braku porozumienia”, słuchamy przed kamerą VIVY.pl. Leszek Miller dodał, że to on częściej przeprasza. „Uważam, że mężczyzna powinien zrobić pierwszy krok. Ja czasem go robiłem i żona wtedy mówiła: przecież wieeeem, nic się nie stało”, mówi. I podkreśla, że na co dzień nic w partnerce nie denerwuje go tak, by umiał o tym opowiedzieć. No może poza jedną rzeczą. „Przyznam ci się, że ja mam w tej chwili jeden jedyny problem ze swoją żoną. Jest taka sytuacja, która mnie wyprowadza z równowagi, choć pracuję nad tym. To jest kiedy moja żona siedzi obok mnie w samochodzie i ja prowadzę samochód, ale ona uważa, że to ona powinna prowadzić. I daje mi te wszystkie komendy, porady i tak dalej, mnie to rozprasza po prostu. Ja i tak już jestem bardziej opanowany, ale kiedyś pamiętam, że wysiadłem na środku dużego ronda, bo nie mogłem wytrzymać. Powiedziałem: chcesz prowadzić, to prowadź. Zatrzymałem się i wysiadłem”, śmieje się były premier. Kobiety oczami Leszka Millera Przez tyle dekad pracy w różnych zawodach, a w szczególności w polityce Leszek Miller zebrał wiele różnych doświadczeń. Także tych, które pozwalają mu twierdzić, że… „Nie wszystkie kobiety są aniołami i zasługują na takie piękne oceny. Ale generalnie rzecz biorąc, to kobiety są lepsze od mężczyzn. Lepsze w znaczeniu wartości, lepsze w znaczeniu ambicji, lepsze w znaczeniu odpowiedzialności. Ja w swoim życiu na różnych stanowiskach pracowałem z wieloma kobietami i mężczyznami. I zawsze wiedziałem, że jeżeli jest jakiś termin, jest jakaś praca do wykonania, to kobieta to zrobi. Natomiast z mężczyzną zawsze były jakieś problemy, zawsze wymyślano jakieś usprawiedliwienia, czasami bardzo głupie. Więc z tego punktu widzenia, to lepiej pracować z kobietami niż z mężczyznami”, mówi były premier w cyklu VIVY.pl „Życie od nowa”. Cały wywiad Asi Przetakiewicz-Rooijens znajdziesz na górze strony lub na naszym YouTubie. View oEmbed on the source website
Wychował się bez ojca, w jego domu się nie przelewało. To mamie Leszek Miller zawdzięcza wszystko
Leszek Miller opowiedział w cyklu "Życie od nowa" o tym, jak radził sobie z mamą i babcią w domu rodzinnym. Były premier dokładnie pamięta moment, w którym poczuł się mężczyzną. Sprawiły to pierwsze zarobione pieniądze, które oddał do domowego budżetu.
Gdy był malutkim chłopcem, tata opuścił jego i swoją żonę. Dla Leszka Millera to właśnie mama była tą osobą, która przeprowadzała go przez dorastanie i dojrzewanie. Dała mu całe serce, uwagę i tyle środków, ile zdołała zgromadzić. Były premier otworzył się w nowym odcinku „Życia od nowa” i opowiedział, jak zapamiętał największą bohaterkę, jaką poznał – swoją mamę. Leszek Miller o dzieciństwie, mamie, babci i braku pieniędzy Anna Miller (z domu Dutkiewicz) z zawodu była szwaczką. Jednak to zawód: mama był tym, któremu poświęciła sporą część życia. Były premier Polski wyjawił w rozmowie z VIVĄ.pl, że to właśnie w jej ramionach czuł największe wsparcie. „Wychowywałem w podwarszawskiej wsi. Dzisiaj ta wieś jest dzielnicą Żyrardowa. Ojciec mnie opuścił jak miałem pół roczku i mama zaciekle walczyła o to, żebyśmy się utrzymali na powierzchni”, słyszymy. „Każdy z nas musi mieć kogoś, kto w najtrudniejszych momentach pomoże i na kogo można liczyć. Myślę, że jeśli o mnie chodzi, to w dużej części to była moja mama. Ona ciągle mnie mobilizowała. I też bardzo żałowała, że sama nie mogła ukończyć żadnej szkoły. Skończyła swoją edukację na poziomie czterech klas szkoły elementarnej. To było przed wojną oczywiście, takie były czasy. Dlatego ciągle mnie dopingowała, żebym uczył się. Widziała w tym ogromną szansę dla mnie”, mówi gość Joanny Przetakiewicz w nowym odcinku Życia od nowa. Ostatecznie ukończył on Wyższą Szkołę Nauk Społecznych. Historia Leszka Millera. Kiedy poczuł się mężczyzną? Zanim jednak został politykiem i poznała go cała Polska, parał się innymi zajęciami. Wszystko po to, by wspomóc budżet rodzinny i przekazać to, co zarobił, ukochanej mamie. To właśnie moment pierwszej wypłaty był dla premiera szczególnie ważny… „Powiem Ci, kiedy tak naprawdę poczułem się pierwszy raz mężczyzną. Poszedłem do pracy jak miałem 17 lat. Wtedy po raz pierwszy przekroczyłem bramę największego wówczas zakładu uniarskiego w Polsce, wykonując zawód elektryka. I tam pierwsza pensja to było 1400 złotych. I ja tych 1400 złotych przyniosłem do domu, wręczyłem mamie w całości i pomyślałem sobie: jestem mężczyzną. Wtedy byłem bardzo dumny. Mama też, bo nareszcie miała w domu nie chłopca, tylko mężczyznę, który pomagał jej w utrzymaniu. Generalnie rzecz biorąc, tak uważam, że męskość znaczy odpowiedzialność” opowiada polityk przed naszą kamerą. To, jak skromny był jego dom, dało mu tez wiele lekcji. Między innymi tę o szacunku do przedmiotów i o oszczędzaniu. Niewiele osób wie, ale Leszek Miller chadzał do szkoły bez butów, a zakładał je dopiero w mieście, gdy dochodził do budynku, w którym się uczył. „To głównie zostało mi pod wpływem mojej babci, która jak szła ze mną do kościoła, to najczęściej kazała mi zdejmować buty, - sama też to robiła - i jak dochodziliśmy do kościoła, to dopiero zakładała. I kiedy wracaliśmy, to się to wszystko powtarzało. No i babcia mi zawsze tłumaczyła, że to wynika po prostu z konieczności oszczędzania, bo nie wiadomo, kiedy będziemy mogli sobie kupić następne buty. To były takie czasy. Całą rozmowę Joanny Przetakiewicz z Leszkiem Millerem – o kobietach jego życia, kulisach polityki i jego prywatnej stronie – znajdziesz na górze naszej strony oraz na YouTubie VIVY!. Zachęcamy do oglądania. View oEmbed on the source website
Ojciec Leszka Millera zostawił żonę i kilkumiesięcznego syna. Polityk nie gryzie się w język: był „sk******em”
„Mama go serdecznie nienawidziła, zresztą miała powody”
W najnowszej rozmowie Leszek Miller opowiedział o rodzinie i o dzieciństwie. Wspomniał o swojej relacji z ojcem, a raczej o... jej braku. Chociaż nie gryzł się w język, prowadzący program zgodził się z jego słowami. Co polityk powiedział na temat swojego ojca? Leszek Miller widział swojego ojca jedynie raz w życiu Leszek Miller w najnowszej rozmowie z Robertem Mazurkiem w programie „Godzina Zero” wspomniał o swoich relacjach z rodzicami. Nie od dziś wiadomo, że jego wychowaniem zajmowała się mama, ponieważ ojciec postanowił zostawić swoją rodzinę, gdy Leszek Miller był jeszcze niemowlęciem. Gdy podjął ten krok, już nigdy nie zagrał ważnej roli w życiu przyszłego polityka, który jak wyznał, widział go zaledwie raz w życiu. „Widziałem go kiedyś na ulicy, ale mama mnie załapała za rękę i przeprowadziła na drugą stronę. Mama go serdecznie nienawidziła, zresztą miała powody” opowiadał. Sam z resztą nie ma o swoim ojcu nic dobrego do powiedzenia. Poseł nie gryzł się w język. „Porzucić sześciomiesięczne dziecko, zostawić żonę i sobie powędrować gdzie indziej, to trzeba być sk******em” powiedział bez ogródek. Do końca nie wybaczył mu, że zostawił jego mamę i związał się z inną kobietą. Czytaj także: Szli razem przez życie, ich małżeństwo wypaliło się lata temu. Pomimo to Izabela Trojanowska ani myśli o rozwodzie Leszek Miller, Monika Miller, VIVA!7/2020 Leszek Miller wypowiedział się na temat rozbitych rodzin. „Mnóstwo facetów jest nieodpowiedzialnych” Polityk dość dosadnie wypowiedział się także na temat innych mężczyzn, którzy postępują według tego samego schematu, co jego ojciec. „Jak potem obserwowałem podobnych facetów, nawet z mojego środowiska, to byłem nieprzejednanym wrogiem takiej postawy. I mówiłem to wprost: „co ty robisz? Wyobraź sobie teraz tego dzieciaka, tą twoją żonę, która będzie to musiała utrzymać wszystko. Dlaczego to robisz? Bo jakaś inna panienka ci lepiej dała? Nie warto” krytykował ich ostro. Chociaż te słowa mogły ugodzić w niejedno ego, prowadzący program Robert Mazurek w zupełności zgodził się ze swoim gościem. „Mnóstwo facetów jest nieodpowiedzialnych. Krańcowo nieodpowiedzialnych. Nie chcę przez to powiedzieć, że oczywiście wszystkie kobiety są aniołami. Tylko że jak zwykle dochodzi do jakiegoś takiego rozpadu, to kobieta ponosi większe koszty tego wszystkiego. Moja mama była tego klasycznym przykładem” dodał do swojej wypowiedzi Leszek Miller. Zobacz również: Codziennie myśli o śmierci, spisała już testament. Tak Krystyna Janda podsumowała swoje życie View oEmbed on the source website Leszek Miller, konferencja prasowa SLD, Warszawa, 09.06.2019 rok
Ponad 50 lat bliskości i wsparcia. Historia miłości Aleksandry i Leszka Millerów
„Zakochaliśmy się w sobie od pierwszego wejrzenia”, opowiadali
Polityk i były premier, Leszek Miller w kwietniu świętował wraz z żoną Aleksandrą 54. rocznicę ślubu. Poznali się w bardzo młodym wieku, kiedy oboje chodzili jeszcze do technikum. Leszek miał 19 lat, Ola – 16. „Zakochaliśmy się w sobie od pierwszego wejrzenia”, opowiadał w wywiadzie dla VIVY!. Dziś polityk świętuje 77. urodziny. Z tej okazji przypominamy wyjątkową historię miłości pary. Leszek i Aleksandra Millerowie: pierwsze spotkanie Poznali się na potańcówce w zespole szkół zawodowych w Żyrardowie. Klasa Aleksandry organizowała wtedy wieczorek taneczny, na który zaproszony był również Leszek ze swoim kuzynem. Wrażenie zrobili dobre, bo przynieśli ze sobą, a właściwie przytaszczyli, 20-kilogramowy magnetofon marki „Melodia” z najnowszymi płytami Beatlesów i Rolling Stonesów do kompletu. I wtedy po raz pierwszy zobaczył swoją przyszłą wybrankę. „Mieliśmy najnowsze płyty i magnetofon. Wszedłem na salę i zobaczyłem kilka dziewcząt, m.in. tę, na którą od razu zwróciłem uwagę", opowiadał. Pod ścianą siedziało kilka dziewcząt, spojrzał wtedy na jedną z nich i pomyślał: „Boże, to jest ona albo żadna!”. „Moja żona jest dowodem na to, że aniołowie istnieją”, dodawał potem w jednym z wywiadów. Początki relacji Leszka i Aleksandry Millerów Aleksandra odwzajemniła uczucia swojego adoratora, ale nie zyskał on niestety przychylności u jej mamy. Historia ich pierwszych spotkań do dziś wywołuje uśmiech na twarzy wnuczki Millerów, Moniki. „Uwielbiam opowieści dziadków z ich młodości, są wręcz surrealistyczne. Mama babci nie pozwalała jej się spotykać z dziadkiem. Bo wyglądał na łobuza”, zwierzała się na łamach „VIVY!”. Leszek Miller dodał po chwili, że wręcz na chuligana. Miał wtedy długie włosy i jeździł na motorze w skórzanej kurtce. Początki nie były łatwe, ale te chwilowe niedogodności udało się parze w bardzo kreatywny sposób obejść. Leszek poprosił w tym celu o przysługę przyjaciela. „Miałem wtedy przyjaciela, zresztą do dziś go mam, który miał ujmujący wygląd i sposób bycia. Augustyn przychodził do mojej Oli do domu i prosił jej mamę o pozwolenie na wyjście z córką, całował rączki, dziękował. Wychodzili z Oleńką, mama była zachwycona, a za rogiem domu czyhałem już ja”, zwierzał się w wywiadach były premier. Po pewnym czasie i jemu samemu udało się zrobić na przyszłej teściowej dobre wrażenie i dzięki temu mógł z pełnym przyzwoleniem rodziców poprosić Olę o rękę. 19 kwietnia 1969 roku młoda para ślubowała sobie miłość i wierność w Urzędzie Stanu Cywilnego w Żyrardowie. „Pamiętam ogromne emocje, ale też pogodę. Padał obfity, prawie zimowy śnieg. Nasi znajomi i świadkowie mieli problemy, żeby do nas dotrzeć” – wspominał ten dzień Leszek Miller (cytat za Super Express). Sprawdź też: Kochał ją i rozpaczał, gdy zmarła: o miłości Ireny i Karola Strasburgerów Leszek Miller o miłości do żony, Aleksandry Po ślubie Millerowie pomieszkiwali przez pewien czas u mamy Leszka lub Aleksandry, ale z czasem udało im się znaleźć własne miejsce. Po przeprowadzce do ich pierwszego mieszkania spółdzielczego w Żyrardowie czuli ogromną radość i ulgę, że w końcu są „na swoim”. „Do wszystkiego doszliśmy sami. Ciężką pracą, uporem, solidarnością i wzajemną miłością” – skomentował polityk. W lutym 1970 roku na świat przyszedł ich syn, Leszek Miller Junior. W tamtym czasie dla małżeństwa rozpoczął się bardzo intensywny okres. Leszek całą swoją energię poświęcał polityce, pracując po kilkanaście godzin dziennie, a na Aleksandrze spoczywały obowiązki domowe, opieka nad synem, a także regularna praca zawodowa. Leszek Miller komentował w wywiadach, że bardzo wiele zawdzięcza żonie, która „wszystko to uniosła z powodzeniem”. „Wychodziłem wcześnie, wracałem o 11-12 w nocy. Nie mogłem się skupić na sprawach rodzinnych. Byłem skupiony na tym, żeby wejść do Unii Europejskiej. Miałem bardzo dużo pracy. To, że udało mi się przez to wszystko przejść suchą nogą, to jest zasługa mojej wspaniałej żony. Nie ma słów, które byłyby adekwatne do jej wspaniałej postawy” – opowiadał polityk w rozmowie z Super Expressem. Choroba Aleksandry Miller W 2008 roku na Aleksandrę i Leszka Millerów spadł pierwszy, ogromny cios. Żona polityka usłyszała od lekarzy poważną diagnozę. Zaczęło się od wizyty u dermatologa, który miał wypalić jej na pięcie narośl. Poza tym zabiegiem zlecono też dodatkowe, kompleksowe badania. Wyniki wskazywały na nowotwór. „No i wyrok: rak brodawki Vatera, który pchał się mocno do trzustki. Potrzebna była operacja. Przeraziłam się. Mąż był przy mnie przez cały czas. Na szczęście operacja się powiodła”, wspomina Aleksandra Miller na łamach książki Kamila Szewczyka „Miller. Twardy romantyk” (Wydawnictwo Harde). Dla Leszka Millera i jego żony był to niezwykle trudny czas. Polityk bał się, że straci ukochaną. „Ola przeszła bardzo ciężką operację. Kiedy moja żona leżała nieprzytomna na stole operacyjnym, czułem na sobie spojrzenie śmierci. Jej lodowaty chłód. (...) Ola ledwo przeżyła, udało się wtedy uciec przeznaczeniu”, przyznał w książce „Miller. Twardy romantyk”. Leszek Miller, Aleksandra Miller, Warszawa, 19.10.2001 Śmierć Leszka Millera Juniora Po latach na Leszka i Aleksandrę Millerów spadła kolejna, ogromna tragedia. Ich jedyny syn, Leszek Miller Junior, w wieku 48 lat odebrał sobie życie. 26 sierpnia 2018 roku powiesił się w jednym z pomieszczeń w swoim domu pod Warszawą. Mężczyzna cierpiał na depresję i zmagał się z uzależnieniem alkoholowym. Strata jedynego dziecka była dla polityka i jego żony niewyobrażalnym ciosem. Leszek Miller w rozmowie z Robertem Mazurkiem dla „Dziennika Gazety Prawnej” w maju 2019 roku zwierzał się, że po tych zdarzeniach potrzebował pomocy psychoterapeuty. Po śmierci syna bardzo często odwiedzał też jego ulubione miejsce - Las Kabacki. „Tam miałem wrażenie, że syn jest koło mnie i wykrzyczałem się, a raczej zawyłem. Wywyłem się z rozpaczy”. Polityk do dziś nie potrafi się pogodzić ze śmiercią syna i obarcza się za jego odejście. „Wciąż pytam siebie, co by było, gdybym wtedy nie wyjechał z żoną albo co by było, gdybyśmy byli bardziej rygorystyczni wobec partnerki syna, której nie akceptowaliśmy i do której mieliśmy pretensje. Albo gdybyśmy kiedyś powiedzieli coś innego, niż powiedzieliśmy... Na te pytania nigdy nie znajdę odpowiedzi. I nigdy nie zaznam spokoju”, podkreślił. Moment ukojenia przyniósł małżeństwu wyjazd do francuskich Alp, gdzie po kremacji spełnili życzenie syna i rozsypali tam jego prochy. „Przed śmiercią Leszek umówił się z nami na ten wyjazd. Pojechaliśmy więc bez niego, ale w pewnym sensie z nim, z urną. (...) Chodziło o gest, o spełnienie tego oczekiwania, że spędzimy ostatni wyjazd z nim, razem z synem. To wynikało z naszej autentycznej potrzeby”. Czytaj też: Majka Jeżowska w przeszłości doświadczyła przemocy ze strony byłego męża Zobacz także: „Czas jedynie oswaja z bólem, ale niczego nie leczy” Aleksandra i Leszek Millerowie: świętowanie rocznicy ślubu Przeszli razem przez niejedną ciężką chwilę i przez cały ten czas nie odstępowali się na krok. Kiedy jednemu działo się źle, to drugie dzielnie trzymało go za rękę. Przeżyli wspólnie 54 lata radosnych i trudnych momentów, które tylko umocniły ich małżeństwo. W kwietniu 2021 roku Leszek Miller wspominał dzień ich ślubu z wielką wdzięcznością. W rocznicę ceremonii były premier zamieścił na swoim profilu na Twitterze serię wyjątkowych, czarno-białych fotografii z dnia uroczystości, podpisując je czułymi słowami: „Dokładnie 52 lata temu w Urzędzie Stanu Cywilnego w Żyrardowie wyruszyliśmy w długą drogę, która trwa do dziś. Zgodziła się wyjść za mnie najwspanialsza kobieta, jaką kiedykolwiek spotkałem. Cały czas mnie fascynuje i zmienia na lepsze. Moja żona – Oleńka”. View oEmbed on the source website Po 50 latach małżeństwo wybrało się do tego samego Urzędu Stanu Cywilnego w Żyrardowie, w którym prezydent miasta w towarzystwie pań urzędniczek wręczył im dyplom z okazji świętowania Złotych Godów. „Bardzo to było wzruszające. Kiedy żegnaliśmy się, powiedziałem paniom: ”, skomentował Leszek Miller w wywiadzie dla VIVY!. Leszek Miller, Aleksandra Miller, Taniec z Gwiazdami, 2019, 27 września 2019
Edward Miszczak i... Ujawniono kolejne nazwiska gwiazd zaszczepionych na COVID-19 bez kolejki
Te doniesienia rozgrzały media do czerwoności. 18 osób ze świata kultury i polityki przyjęło poza kolejką szczepionkę na koronawirusa. Zgodzili się na to, by propagować je wśród społeczeństwa. Niestety, gdy informacja dotarła do mediów, rozpętała się burza. Teraz ujawniono kolejne nazwiska tych, którym podano preparat. Wśród nich są aktorzy i inne wpływowe osobistości. Szczepionka na koronawirusa: kto powinien zostać zaszczepiony w pierwszej kolejności? Przypomnijmy, że szczepienia rozpoczęto 27. grudnia 2020 roku. Zgodnie z decyzją rządu, jako pierwsi przystąpili do nich przedstawiciele służby medycznej i pracownicy ochrony zdrowia (etap 0). W drugim (etap 1) ma zostać podana strażakom, policjantom oraz obywatelom powyżej 60. roku życia. Jak się jednak okazało, w tej pierwszej grupie znaleźli się politycy, aktorzy i wpływowe osoby ze świata telewizji. Wśród nich m.in. Krystyna Janda, jej córka Maria Seweryn oraz jej ojciec Andrzej Seweryn czy Wiktor Zborowski (miał zostać do tego namówiony właśnie przez Krystynę Jandę), były premier Leszek Miller i Krzysztof Materna. Prawdopodobnie stało się tak, by szczepionkę propagować wśród społeczeństwa. Nie jest tajemnicą, że wiele osób jest wobec niej sceptycznych. Część to ofiary teorii spiskowych, inni zaś po prostu boją się skutków ubocznych i podkreślają, że tempo, w jakim powstała i została zatwierdzona, jest wyjątkowo szybkie. Niestety, informacje, które przedostały się do mediów, wywołały skutek odwrotny od zamierzonego. Nie brakuje komentarzy, że taka sytuacja nie powinna mieć miejsca. Teraz ujawniono kolejne nazwiska, które znalazły się w gronie 18. wybranych do szczepienia osób. Edward Miszczak, Michał Bajor. Kolejne nazwiska zaszczepionych na koronawirusa poza kolejką zostały ujawnione „Tak, zaszczepiłam się. Nie sądziłam, że będzie afera z tego powodu, a teraz żałuję”, stwierdziła 2. stycznia na antenie Polsat Newsa Maria Seweryn. Córka Krystyny Jandy wyjaśniała, że na szczepienie zawiozła swojego tatę, Andrzeja Seweryna. „Moi rodzice (Krystyna Janda i Andrzej Seweryn - red.), będąc seniorami, byli na liście osób do zaszczepienia. Ponieważ mój ojciec porusza się o kulach, pojechałam z nim na szczepienie”, ujawniła. Jednak osoba, która je przeprowadzała stwierdziła, że skoro preparat został otwarty, zaś poza nimi nikogo nie ma w przychodni, może zostać również zaaplikowany aktorce. Ta zgodziła się. Również Magda Umer, piosenkarka, dziennikarka i reżyserka, znalazła się w gronie 18. szczęśliwców. W sieci pojawiło się nawet oświadczenie jej autorstwa w związku z falą krytyki... Przekonuje w nim, że cała akcja była zaplanowana i zorganizowana, zaś artyści byli namawiani, by zgodzili się na aplikację wakcyny. „Nie prosiłam nikogo o zaszczepienie się przeciwko Covid19. To mnie poproszono o to, w ramach akcji popularyzowania, namawiania do szczepień. Wytłumaczono także, że nie zabieram nikomu miejsca, że walka o każdą zaszczepioną osobę jest teraz priorytetem państwa i służby zdrowia. Przecież cały czas środki masowego przekazu, a nawet Kościół, nawołują niezdecydowanych i utyskują na zbyt małą liczbę chętnych, potrzebnych do zwycięstwa z pandemią w naszym kraju. Tłumaczono nam, że godząc się, stajemy się ambasadorami szlachetnej akcji. Zgodziłam się myśląc, że czynię dobro, a okazało się, że jest to rozumiane odwrotnie. Jest mi bardzo przykro z tego powodu, ale w dalszym ciągu mam nadzieję, że nie zrobiłam niczego złego. Pozdrawiam zainteresowanych – Magda Umer”, napisała w mediach społecznościowych. W gronie zaszczepionych znalazł się również Edward Miszczak, dyrektor programowy TVN. W głównym wydaniu „Faktów” wyznał, że ma liczne choroby współistniejące. Miał dostać telefon ze szpitala, w którym regularnie się leczy. Powiedziano, że jeśli stawi się w ciągu godziny, otrzyma szczepionkę. Inne ujawnione nazwisko, które znalazło się w gronie 18. szczęśliwców, to artysta Michał Bajor. Wbrew doniesieniom serwisu Jastrząbpost, w gronie tym nie znalazł się aktor Cezary Pazura. Potwierdził to za pośrednictwem mediów społecznościowych zarówno on, jak i jego małżonka, która pełni również funkcję jego menadżerki. Poprosili również, by dziennikarze nie kontaktowali się z nimi z tej sprawie. Lista zaszczepionych na koronawirusa poza kolejnością. Premier zlecił kontrolę WUM Sprawa ma swój ciąg dalszy. Po ujawnieniu kolejnych nazwisk osób, którym wakcynę podano poza kolejnością, głos zabrali przedstawiciele rządu. Stąd wiadomo, że kontrolę w Warszawskim Uniwersytecie Medycznym, w którym zaszczepiono gwiazdy i przedstawicieli świata polityki/telewizji, premier Mateusz Morawiecki zlecił kontrolę. „Osoby publiczne, które postanowiły wykorzystać swoją pozycję do uzyskania szczepionki poza kolejnością nie tylko kompromitują siebie, ale szkodzą Narodowemu Programowi Szczepień. W czasie, kiedy naszymi przykazaniami powinny być solidarność i odpowiedzialność pojawili się ludzie, którzy dobro własne stawiają nad dobrem wspólnoty. Nie ma na to zgody i nie będzie dla takich postaw usprawiedliwienia. Reguły są jasne dla wszystkich - takie same dla zwykłych obywateli, jak dla aktorów, polityków czy dziennikarzy. Każdy przypadek nadużycia zostanie wyjaśniony, a osoby odpowiedzialne powinny zostać ukarane”, podkreślił. „Wszystko wskazuje na to, że w szpitalu WUM doszło do bardzo poważnego nadużycia polegającego na dopuszczeniu do grupy zero osób, które tam nie powinny się znaleźć. Nie można przejść obojętnie obok tej sytuacji”, dodał Michał Dworczyk, przedstawiciel kancelarii premiera. Do sprawy odniósł się również rektor uczelni. Prof. Zbigniew Gaciong poinformował w sobotę 3. stycznia, że powołał wewnętrzną komisję, która ma wyjaśnić sprawę szczepienia przeciw koronawirusowi osób poza kolejnością, m.in. aktorów i celebrytów. Dodał przy tym, że WUM nie prowadzi akcji szczepień. O dalszym ciągu sprawy będziemy informowali na bieżąco. Edward Miszczak przyznał, że znalazł się w gronie 18. osób zaszczepionych na koronawirusa poza kolejnością: W gronie szczęśliwców znalazła się również Magda Umer:
Leszek Miller: „Bardzo czekałem na narodziny Moniki. Od razu się w niej zakochałem”
Przypominamy wyjątkowy wywiad z politykiem i jego wnuczką Moniką!
W ramach cyklu Archiwum VIVY!: wywiady przypominamy rozmowę Aliny Mrowińskiej z Moniką Miller i Leszkiem Millerem. Wywiad ukazał się w kwietniu 2020 roku w magazynie VIVA!. Magazyn VIVA! Leszek Miller i Monika Miler wywiad Monika: „Mieszkam teraz z dziadkami, to najlepiej mówi, kim dla siebie jesteśmy”. Leszek: „Podjęliśmy z żoną decyzję o przeprowadzce do domu syna. Monika tam mieszkała, jak była małą dziewczynką. Można powiedzieć, że wróciła do siebie”. Monika Miller i jej dziadek, Leszek, w rozmowie z Aliną Mrowińską – o życiu po stracie ojca i syna, bliskości i presji nazwiska. O miłości, na którą Monika czeka i której zazdrości dziadkom. I o muzyce, która jest dla niej najważniejsza. Moniko, ponad 100 tysięcy osób obserwuje Cię na Instagramie. Lubisz popularność? Monika Miller: Z jednej strony lubię, ponieważ fajnie jest się wymieniać z ludźmi opiniami, z drugiej bywa ciężko. Czuję ogromną presję, szczególnie od osób, które zakładają moje fan cluby. Myślę, że oczekują ode mnie, że zawsze będę ich inspirować, coś ciekawego tworzyć. Nie chcę ich zawieść. I jeszcze jedno – kiedy jest mi źle, lubię przeczekać, nie odzywać się w mediach społecznościowych, a ludzie pytają, dlaczego mnie nie ma. I to też jest dla mnie trudne. Monika radzi się Pana, o czym napisać na Instagramie? Leszek Miller: Raczej stawia mnie przed faktami dokonanymi. Czasami przysyła mi zdjęcia, które później zamieszcza. Wysyła mi dużo próśb interwencyjnych w sprawie zwierząt, zwłaszcza o wpłaty dla psów. Monika jest specjalistką w uszczuplaniu mojego budżetu. Monika: Ale na dobre cele. W czasie pożarów w Australii prosiłam, żebyś zaadoptował koalę. Napisałeś o tym na Facebooku i odzew był ogromny. Leszek: Zaadoptowałem koalę Lion Leo, był bardzo poparzony i odwodniony. Miał szczęście, przeżył. Co miesiąc dostaje pieniądze na leczenie i wyżywienie. Oglądał Pan teledysk do piosenki Moniki „W bezruchu”? Leszek: Byłem pierwszym recenzentem, Monika pokazywała mi scenariusz przed nagraniem. Według mnie to rewelacyjna produkcja, bardzo nowoczesna, pełna ekspresji. Cała Monika. Miałem tylko jedną uwagę – po co tyle czerwonej farby. Monika: Dziadkowie zawsze mnie prosili, żebym nie śpiewała po angielsku, bo oni też chcieliby zrozumieć. Zgadzam się, że emocje najszczerzej wyraża się w ojczystym języku. Dla mnie „W bezruchu” to piosenka o młodej kobiecie, która miała dużo złych związków i próbuje w tym wszystkim zachować siebie. Śpiewasz o swoich doświadczeniach? Monika: Wszystko w piosence jest wzięte z mojego życia. Śpiewam o bardzo złym czasie, kiedy rozstałam się z moim długoletnim narzeczonym. Kolejne doświadczenia randkowania też nie były najlepsze. Zdałam sobie sprawę, że to nie jest takie proste spotkać osobę, z którą można normalnie porozmawiać. A co dopiero mówić o prawdziwej miłości. Małżeństwo dziadków to dla Ciebie ideał związku? Monika: O tak, ale takie związki już chyba są na wymarciu. Smutne. Leszek: Poznałem żonę, jak miałem 19 lat, Ola – 16. Zakochaliśmy się w sobie od pierwszego wejrzenia. Monika: Jak ja wam zazdroszczę. Leszek: Chodziliśmy do tego samego technikum w Żyrardowie. Miałem brata ciotecznego, któremu rodzina przysyłała z Anglii płyty z muzyką młodzieżową, a jeszcze miał magnetofon, głośniki. I w związku z tym był obiektem pożądania na wszystkich prywatkach. A ja, tak przy okazji, chodziłem z nim. Któregoś dnia klasa Oli robiła w szkole potańcówkę. Przyszliśmy z bratem, ja dumnie niosłem płyty Beatlesów, Rolling Stonesów. Pod ścianą siedziało kilka dziewcząt, spojrzałem na jedną z nich i pomyślałem: Boże, albo ta, albo żadna. Pana przyszła żona też tak pomyślała? Leszek: Na szczęście tak. Wszystkim niedowiarkom mówię, że jestem żywym dowodem na to, że miłość od pierwszego wejrzenia istnieje. Na taką miłość czekasz? Monika: Bardzo bym chciała, ale nie bardzo wierzę, że w dzisiejszych czasach jest to możliwe. Chociaż… Napisałam kiedyś na Instagramie: „Miłości nie szukaj na siłę, po prostu pozwól jej się znaleźć”. Leszek: Miałem 23 lata, kiedy braliśmy z Olą ślub. Po 50 latach pojechaliśmy do Urzędu Stanu Cywilnego w Żyrardowie. Jest w tym samym miejscu, tylko wystrój się zmienił. Prezydent miasta wręczył nam dyplom, przyszły panie urzędniczki. Bardzo to było wzruszające. Kiedy żegnaliśmy się, powiedziałem paniom: „Za 50 lat przyjdziemy tu znowu, proszę być na posterunku”. Monika: Uwielbiam opowieści dziadków z ich młodości, są wręcz surrealistyczne. Mama babci nie pozwalała jej się spotykać z dziadkiem. Bo wyglądał na łobuza. Leszek: Chuligana. Z długimi włosami, w skórzanej kurtce, na motorze. Miałem wtedy przyjaciela, zresztą do dziś go mam, który miał ujmujący wygląd i sposób bycia. Augustyn przychodził do mojej Oli do domu i prosił jej mamę o pozwolenie na wyjście z córką, całował rączki, dziękował. Wychodzili z Oleńką, mama była zachwycona, a za rogiem domu czyhałem już ja. Monika: Pamiętam, jak dziadek opowiadał mi o koncercie Rolling Stonesów w Sali Kongresowej w 1967 roku. Albo jak dostałeś autograf jednego z beatlesów. Leszek: A to już kiedy byłem premierem. Spotkałem się na Downing Street z premierem Tonym Blairem i na koniec rozmowy wyjął dużą antologię Beatlesów, otworzył, a na pierwszej stronie było napisane: „Pozdrowienia dla pana premiera Leszka Millera – Paul McCartney”. Oglądałam Waszego walca w „Tańcu z Gwiazdami” i pomyślałam, że taka ogromna bliskość musiała powstawać latami. Leszek: To prawda. Bardzo czekałem na narodziny Moniki. Od razu się w niej zakochałem. Monika jest dla mnie i mojej żony całym światem. Zawsze lubiłem z nią być, wyjeżdżać na wakacje. Na Mazurach łowiliśmy razem ryby. Monika: Dziadek mnie nauczył. Jeździliśmy razem na rowerach, na nartach. Mała Monika lubiła śpiewać? Leszek: Nie tylko, pięknie rysowała, tańczyła. Od dziecka była uzdolniona artystycznie. Monika: Ale najbardziej lubiłam śpiewać. Uwielbiałam piosenki Madonny, Britney Spears, Michaela Jacksona. Wyobrażałam sobie, że to ja stoję na scenie. Ale im byłam starsza, tym bardziej wydawało mi się to niemożliwe. Mało wierzyłam w siebie. Miałam 14 lat, kiedy zaczęłam chodzić na lekcje śpiewu. I chodzę do dziś. Uczyłam się grać na pianinie i gitarze. Leszek: A pamiętasz, Monisiu, jak byliśmy razem w Kamieńcu Podolskim? Tam Monika się urodziła. Monika: Pamiętam tylko, że byłam przerażona. Miałam sześć lat i kompletnie nie wiedziałam, co się wokół mnie dzieje. Leszek: Byłem na Ukrainie z oficjalną wizytą, ostatni dzień to była część prywatna. Pojechaliśmy do miejsca, w którym mieszkała moja synowa Irena i gdzie Monika spędziła pierwsze miesiące życia. Taki potężny czworokąt bloków, w środku podwórko. Kiedy przyjechaliśmy, stał tam tłum ludzi. Przyszli z całej okolicy zobaczyć swoją Irenkę, która zrobiła wielką karierę i teraz przyjeżdża do nich z polskim premierem i z taką śliczną córeczką. Spędziliśmy tam ze dwie godziny, byliśmy w mieszkanku Ireny. Każdy chciał z nią porozmawiać, dotknąć Moniki. Wzbudzały znacznie większe zainteresowanie niż ja (śmiech). Monika: Byłeś jedynie dekoracją (śmiech). Byłaś już u dziadka w Brukseli? Monika: Jeszcze nie. Dziadek wynajął w Brukseli mieszkanie, jestem ciekawa, jak się urządził. Lubię jeździć w nowe miejsca, wielkie miasta mnie inspirują. Godzinami mogę chodzić po ulicach, muzeach, zaglądać w zakamarki znane tylko lokalsom. Leszek: Od dawna mam już opracowany w szczegółach nasz plan zwiedzania. Najpierw pójdziemy na La Grand-Place, jeden z najpiękniejszych placów w Europie. Przecudnej urody miejsce, którym zachwycał się Wiktor Hugo. Moniko, czujesz presję nazwiska? Monika: Czasem w ogóle o tym zapominam. I udaje mi się, dopóki ktoś nie powie, że jadę na nazwisku. To z jednej strony prawda, bo rzeczywiście nie muszę walczyć o rozpoznawalność, ale z drugiej moje nazwisko to też minusy. W branży muzycznej zdarzyło mi się już kilka razy, że usłyszałam: „Chętnie byśmy razem coś zrobili, ale, niestety, nie możemy, bo nie chcemy się kojarzyć politycznie”. Leszek: Żartem opowiem, że w Parlamencie Europejskim mam z powodu nazwiska profity. Kilka razy urzędnicy mnie pytali: „Pan jest z Polski?”, a kiedy potwierdzałem, słyszałem: „Jakie to szczęście, bo mamy z tymi polskimi nazwiskami same kłopoty”. Monika miała sześć lat, kiedy został Pan premierem. Mówiła Panu o problemach w szkole? Leszek: Nie, dopiero niedawno się dowiedziałem. Ja wtedy wychodziłem z domu o siódmej i wracałem po 23. Monika: To był jeden z najcięższych okresów w moim życiu. Nienawidziłam chodzić do szkoły. Dzieci mi dokuczały. Dziś wiem, że pewnie w domu słyszały jakieś komentarze o dziadku i wyładowywały na mnie frustracje rodziców. Bardzo się wtedy zamknęłam. Skupiłam się na nauce, nie miałam przyjaciół. Leszek: Z moim synem w szkole było podobnie. Też miał trudno z powodu nazwiska. To były czasy PRL-u, nie wszyscy mnie kochali. Po latach Leszek mi powiedział, że wiele razy bił się z mojego powodu z kolegami, a jedna nauczycielka uderzyła go w twarz. Monika: Nie rozumiałam wtedy, dlaczego tak się dzieje. Myślałam, że chodzi o mnie, a nie o nazwisko. Musiałaś się czuć bardzo samotna. Monika: Bardzo... To trwało całą podstawówkę i szkołę średnią. Stąd potem anoreksja, bulimia. Nie chcę już do tego wracać. Jak z tego wyszłaś? Monika: Trafiłam na bardzo dobrych psychoterapeutów. Miałam 14 lat, kiedy mama pierwszy raz zaprowadziła mnie na terapię. Jestem jej za to bardzo wdzięczna. Z czasem wyleczyłam się ze wszystkich kompleksów. Terapię polecam każdemu, kto czuje, że ma problemy, nie ma się komu wygadać albo potrzebuje mądrego przyjaciela. W Polsce, niestety, wielu ludzi myśli, że jak ktoś idzie na psychoterapię, to ma coś nie tak z głową. To bzdura, która czasem ma tragiczne konsekwencje. Ktoś zmaga się sam z depresją, ma myśli samobójcze i nie szuka pomocy. Teraz czasem korzystasz z terapii? Monika: Zawsze, kiedy mam dużo stresów, gorzej się poczuję. To jest jak pójście do SPA albo na basen. Robię coś dobrego dla siebie. Z ostatnią terapeutką zapoznał mnie dziadek. Leszek: To niesamowity przypadek, a może szczęśliwe zrządzenie losu. Jechałem do kogoś samochodem i, podjeżdżając pod jego dom, tak niefortunnie zawadziłem o krawężnik, że przebiłem opony. Gdyby nie to, na pewno szybko bym wrócił, a tak krótka wizyta znacznie się przedłużyła. I przy okazji poznałem żonę gospodarza, która jest psychoterapeutką. Wierzycie w przypadki czy raczej w przeznaczenie? Monika: Ja jestem agnostykiem. Ale chciałabym, żeby przypadki nie były przypadkami. Leszek: Wychowywałem się w bardzo religijnej rodzinie. Mama i wszystkie ciotki marzyły, żeby zobaczyć mnie służącego do mszy. Zapisałem się do kółka ministrantów. Pamiętam ten dzień, kiedy pierwszy raz służyłem do mszy w kościele w Żyrardowie. Ciocie z mamą siedziały w pierwszym rzędzie, wpatrzone we mnie jak w święty obrazek. Po śmierci syna, ojca Moniki, wolałbym, żeby po tej drugiej stronie coś było. Kiedyś spotkałbym się z synem... Po śmierci Leszka zadzwonił do mnie kardynał Konrad Krajewski, bliski współpracownik papieża Franciszka, i powiedział, że dla niego i dla papieża Kościół powinien przypominać szpital polowy, do którego mogą przyjść wszyscy cierpiący, zranieni przez życie. Bardzo mnie to ujęło. Rozmawiałem też wtedy z przeorem Jasnej Góry. Pojechaliśmy z żoną na mszę. Ludzie wierzący w tragicznych chwilach mają łatwiej. Dla nich życie na Ziemi jest tylko etapem. Myśl, że to już koniec i nic nie ma, jest straszna, nie do zniesienia. Po śmierci Pana syna, Twojego taty, dawaliście sobie wsparcie? Monika: Mieszkam teraz z dziadkami, to najlepiej mówi, kim dla siebie jesteśmy i jak bardzo się wspieramy. Leszek: Mieszkamy w domu Leszka w Konstancinie. To była trudna decyzja. Żona wykazała się niezwykłym męstwem. Leszek zmarł 26 sierpnia... I kiedy nadchodziły pierwsze święta bez Niego, Ola wezwała całą rodzinę i w domu Leszka zasiedliśmy do wigilii, z pustym nakryciem dla Niego, z Jego fotografią. Strasznie się tego bałem. Niepotrzebnie. Później jeden z przyjaciół powiedział: „Leszek, ty przed tym nigdy nie uciekniesz. Myśl o tym, co się stało, zawsze będzie obecna. Więc nie uciekaj, staw temu czoło”. I podjęliśmy z żoną decyzję o przeprowadzce do domu syna. Zrobiliśmy remont. Wróciły wspomnienia. To nie jest straszne, może nawet daje ukojenie... Monika na początku nie chciała tam zamieszkać, nie wywieraliśmy presji. Monika: Wyszło bardzo naturalnie, po prostu pewnego dnia się wprowadziłam. Na początku czułam, że coś nie gra, nie umiem tego opisać... Czułam jakiś niepokój... Leszek: Monika w tym domu mieszkała, jak była małą dziewczynką. Można powiedzieć, że wróciła do siebie. Czas leczy rany? Leszek: Czas jedynie oswaja z bólem, ale niczego nie leczy. Straciłem strach przed śmiercią. Śmierć wydaje się nam czymś przerażającym, ale jak jej dotkniemy, to przerażenie znika. Monika: Mnie ciągle się wydaje, że wszystko mi się przyśniło… Gdyby nie śmierć taty, chyba nie miałabym w sobie tyle odwagi, żeby zacząć śpiewać, pokazać się publiczności. Bardzo mocno do mnie dotarło, byłam wtedy jeszcze przed obroną licencjatu, że jednego dnia jesteśmy, a drugiego nas nie ma. I że jeżeli czegoś bardzo chcemy, o czymś marzymy, to nie powinniśmy tego odkładać na później, bo tego później może nie być. Drugi raz się nie urodzę. Pomyślałam: Jak nie teraz, to nigdy. I na razie odkładam magisterkę, robię to, co zawsze chciałam, co jest dla mnie w życiu najważniejsze. Muzyka też trochę dlatego, żeby być jak najdalej od świata polityki? Monika: Nie myślę tak. Ja i mój dziadek jesteśmy odrębnymi bytami, ale część ludzi i tak zawsze będzie mnie z nim wiązać. My z dziadkiem prawie nie rozmawiamy o polityce. Jeżeli już, to o zagranicznej. Najbardziej interesuje mnie, jakie zmiany zachodzą w ochronie praw zwierząt. Leszek: Mam dwa źródła presji – pierwszy to Monika, a drugi – pani Ewa Zgrabczyńska, dyrektor poznańskiego ogrodu zoologicznego. Cudowna osoba, była w Brukseli. W Parlamencie pracujemy teraz nad rezolucją, która zabrania wykorzystywania dzikich zwierząt w cyrkach. Moniko, kiedy pokażesz nowe piosenki? Monika: Mam już gotowe dwa nowe single, pracuję nad dwoma kolejnymi. Każda piosenka jest moją historią albo emocją. Musi być bliska memu sercu, spojrzeniu na świat, muszę ją poczuć. Tylko tak wywołam u ludzi emocje. Na razie chcę popróbować różnych stylów, pobawić się muzyką. Czuję bardzo dużą potrzebę, żeby poeksperymentować. Wolałby Pan, żeby Monika, zamiast zajmować się muzyką, miała jakiś konkretny, praktyczny zawód? Leszek: Lekarz, inżynier, prawnik – oczywiście. Ale wiem, że Monika ma tak bogatą osobowość, tak dużą inteligencję emocjonalną, że dusiłaby się w konkretnych profesjach. Boję się o nią, jak sobie poradzi w show-biznesie, to świat ogromnej konkurencji, znam go tylko z filmów. Chociaż pewnie w polityce jest podobnie. Widziałem już tyle wspaniałych karier i tyle samo wielkich upadków. To jaką ma Pan radę dla Moniki? Leszek: Talent, konsekwencja i wytrwałość. Niepokoi mnie, że Monika czasem jest zbyt delikatna i zbyt wrażliwa. Ale widzę, że z wiekiem twardnieje. Musi mieć mocne przekonanie, że zawsze i w każdej sytuacji da sobie radę. Monika: Dziadek często mi powtarza takie piękne zdanie: „Ptak, nawet kiedy chodzi, czuje, że ma skrzydła”.
Jak wyglądały kulisy sesji Leszka i Moniki Millerów do VIVY?
Leszka i Monikę Miller dzieli blisko 50 lat różnicy, lecz potrafią znaleźć wspólny język i są ze sobą niezwykle blisko. Choć prezentują dwa różne światy, wspierają się, dzielą troskami, a niedawno po śmierci ojca dziewczyny, zamieszkali razem. W najnowszym numerze magazynu VIVA! udzielili przejmującego wywiadu, w którym opowiedzieli o swoich związkach, miłości, dorastaniu oraz karierze. Relacja Moniki i Leszka Millerów Monika w rozmowie z Katarzyną Piątkowską przyznała, że do diametralnych zmian w życiu zmobilizowała ją śmierć ojca. Powiedziała: „Gdyby nie śmierć taty, chyba nie miałabym w sobie tyle odwagi, żeby zacząć śpiewać, pokazać się publiczności. Bardzo mocno do mnie dotarło, byłam wtedy jeszcze przed obroną licencjatu, że jednego dnia jesteśmy, a drugiego nas nie ma. I że jeżeli czegoś bardzo chcemy, o czymś marzymy, to nie powinniśmy tego odkładać na później, bo tego później może nie być. Drugi raz się nie urodzę. Pomyślałam: Jak nie teraz, to nigdy”. Leszek Miller okazał się wówczas wielkim wsparciem dla swojej wnuczki, choć są z dwóch różnych światów. Teraz boi się o to, jak sobie poradzi w show-biznesie, lecz ceni jej talent, bogatą osobowość oraz inteligencję emocjonalną. Mówi: „Niepokoi mnie, że Monika czasem jest zbyt delikatna i zbyt wrażliwa. Ale widzę, że z wiekiem twardnieje. Musi mieć mocne przekonanie, że zawsze i w każdej sytuacji da sobie radę”. Powtarza często również wymowne zdanie: „Ptak, nawet kiedy chodzi, czuje, że ma skrzydła”, dając jej wiarę w swoje możliwości. Możecie się przekonać, co jeszcze zdradzili w najnowszym wydaniu magazynu VIVA! z Małgorzatą i Radosławem Majdanami na okładce. A tymczasem zobaczcie wideo, ukazujące tak różne natury naszych bohaterów...
Monika Miller: „To nie jest takie proste spotkać osobę, z którą można normalnie porozmawiać”
Co jeszcze o miłości opowiedziała wnuczka Leszka Millera?
Monika Miller, wnuczka Leszka Millera, ma za sobą długoletni związek. Po rozstaniu z narzeczonym miała zły czas, a kolejne znajomości nie były najlepsze. Napisała o tym piosenkę „W bezruchu”. Leszek Miller, dziadek Moniki, był pierwszą osobą, która zobaczyła teledysk nagrany do utworu. „Cała Monika”, skomentował. Alinie Mrowińskiej powiedziała: „Wszystko w piosence jest wzięte z mojego życia. Śpiewam o bardzo złym czasie, kiedy rozstałam się z moim długoletnim narzeczonym. Kolejne doświadczenia randkowania też nie były najlepsze. Zdałam sobie sprawę, że to nie jest takie proste spotkać osobę, z którą można normalnie porozmawiać. A co dopiero mówić o prawdziwej miłości”. Przy okazji zdradziła, kto jest dla niej ideałem, a Leszek Miller wyznał, jak poznał swoją żonę Aleksandrę. Małżeństwo dziadków to dla Ciebie ideał związku? Monika: O tak, ale takie związki już chyba są na wymarciu. Smutne. Leszek: Poznałem żonę, jak miałem 19 lat, Ola – 16. Zakochaliśmy się w sobie od pierwszego wejrzenia. Monika: Jak ja wam zazdroszczę. Leszek: Chodziliśmy do tego samego technikum w Żyrardowie. Miałem brata ciotecznego, któremu rodzina przysyłała z Anglii płyty z muzyką młodzieżową, a jeszcze miał magnetofon, głośniki. I w związku z tym był obiektem pożądania na wszystkich prywatkach. A ja, tak przy okazji, chodziłem z nim. Któregoś dnia klasa Oli robiła w szkole potańcówkę. Przyszliśmy z bratem, ja dumnie niosłem płyty Beatlesów, Rolling Stonesów. Pod ścianą siedziało kilka dziewcząt, spojrzałem na jedną z nich i pomyślałem: Boże, albo ta, albo żadna. Pana przyszła żona też tak pomyślała? Leszek: Na szczęście tak. Wszystkim niedowiarkom mówię, że jestem żywym dowodem na to, że miłość od pierwszego wejrzenia istnieje. Na taką miłość czekasz? Monika: Bardzo bym chciała, ale nie bardzo wierzę, że w dzisiejszych czasach jest to możliwe. Chociaż… Napisałam kiedyś na Instagramie: „Miłości nie szukaj na siłę, po prostu pozwól jej się znaleźć”. Leszek: Miałem 23 lata, kiedy braliśmy z Olą ślub. Po 50 latach pojechaliśmy do Urzędu Stanu Cywilnego w Żyrardowie. Jest w tym samym miejscu, tylko wystrój się zmienił. Prezydent miasta wręczył nam dyplom, przyszły panie urzędniczki. Bardzo to było wzruszające. Kiedy żegnaliśmy się, powiedziałem paniom: „Za 50 lat przyjdziemy tu znowu, proszę być na posterunku”. Monika: Uwielbiam opowieści dziadków z ich młodości, są wręcz surrealistyczne. Mama babci nie pozwalała jej się spotykać z dziadkiem. Bo wyglądał na łobuza. Leszek: Chuligana. Z długimi włosami, w skórzanej kurtce, na motorze. Miałem wtedy przyjaciela, zresztą do dziś go mam, który miał ujmujący wygląd i sposób bycia. Augustyn przychodził do mojej Oli do domu i prosił jej mamę o pozwolenie na wyjście z córką, całował rączki, dziękował. Wychodzili z Oleńką, mama była zachwycona, a za rogiem domu czyhałem już ja. Pełny wywiad z Leszkiem i Monika Millerami przeczytasz w najnowszym wydaniu magazynu VIVA!, dostępnym także w sieci w formie e-wydania na stronie hitsalonik.pl. Przypominamy, że wszystkie sesje z najnowszego wydania magazynu VIVA! powstały przed wprowadzeniem stanu epidemii w Polsce.
„Czas jedynie oswaja z bólem, ale niczego nie leczy”
Leszek Miller i jego wnuczka Monika opowiedzieli o śmierci bliskiej osoby
Gdy w sierpniu 2018 roku Polskę obiegła informacja o śmierci Leszka Millera juniora, trudno było w to uwierzyć. Syn polityka Leszka Millera miał tylko 48 lat. O jego śmierci poinformowała córka Monika. Dzisiaj Leszek Miller i Monika opowiedzieli Alinie Mrowińskiej o życiu po stracie i o tym, czy czas leczy rany. Alina Mrowińska: Wierzycie w przypadki czy raczej w przeznaczenie? Monika: Ja jestem agnostykiem. Ale chciałabym, żeby przypadki nie były przypadkami. Leszek: Wychowywałem się w bardzo religijnej rodzinie. Mama i wszystkie ciotki marzyły, żeby zobaczyć mnie służącego do mszy. Zapisałem się do kółka ministrantów. Pamiętam ten dzień, kiedy pierwszy raz służyłem do mszy w kościele w Żyrardowie. Ciocie z mamą siedziały w pierwszym rzędzie, wpatrzone we mnie jak w święty obrazek. Po śmierci syna, ojca Moniki, wolałbym, żeby po tej drugiej stronie coś było. Kiedyś spotkałbym się z synem… Po śmierci Leszka zadzwonił do mnie kardynał Konrad Krajewski, bliski współpracownik papieża Franciszka, i powiedział, że dla niego i dla papieża Kościół powinien przypominać szpital polowy, do którego mogą przyjść wszyscy cierpiący, zranieni przez życie. Bardzo mnie to ujęło. Rozmawiałem też wtedy z przeorem Jasnej Góry. Pojechaliśmy z żoną na mszę. Ludzie wierzący w tragicznych chwilach mają łatwiej. Dla nich życie na Ziemi jest tylko etapem. Myśl, że to już koniec i nic nie ma, jest straszna, nie do zniesienia. Po śmierci Pana syna, Twojego taty, dawaliście sobie wsparcie? Monika: Mieszkam teraz z dziadkami, to najlepiej mówi, kim dla siebie jesteśmy i jak bardzo się wspieramy. Leszek: Mieszkamy w domu Leszka w Konstancinie. To była trudna decyzja. Żona wykazała się niezwykłym męstwem. Leszek zmarł 26 sierpnia… I kiedy nadchodziły pierwsze święta bez Niego, Ola wezwała całą rodzinę i w domu Leszka zasiedliśmy do wigilii, z pustym nakryciem dla Niego, z Jego fotografią. Strasznie się tego bałem. Niepotrzebnie. Później jeden z przyjaciół powiedział: „Leszek, ty przed tym nigdy nie uciekniesz. Myśl o tym, co się stało, zawsze będzie obecna. Więc nie uciekaj, staw temu czoło”. I podjęliśmy z żoną decyzję o przeprowadzce do domu syna. Zrobiliśmy remont. Wróciły wspomnienia. To nie jest straszne, może nawet daje ukojenie… Monika na początku nie chciała tam zamieszkać, nie wywieraliśmy presji. Monika: Wyszło bardzo naturalnie, po prostu pewnego dnia się wprowadziłam. Na początku czułam, że coś nie gra, nie umiem tego opisać… Czułam jakiś niepokój… Leszek: Monika w tym domu mieszkała, jak była małą dziewczynką. Można powiedzieć, że wróciła do siebie. Czas leczy rany? Leszek: Czas jedynie oswaja z bólem, ale niczego nie leczy. Straciłem strach przed śmiercią. Śmierć wydaje się nam czymś przerażającym, ale jak jej dotkniemy, to przerażenie znika. Monika: Mnie ciągle się wydaje, że wszystko mi się przyśniło… Gdyby nie śmierć taty, chyba nie miałabym w sobie tyle odwagi, żeby zacząć śpiewać, pokazać się publiczności. Bardzo mocno do mnie dotarło, byłam wtedy jeszcze przed obroną licencjatu, że jednego dnia jesteśmy, a drugiego nas nie ma. I że jeżeli czegoś bardzo chcemy, o czymś marzymy, to nie powinniśmy tego odkładać na później, bo tego później może nie być. Drugi raz się nie urodzę. Pomyślałam: Jak nie teraz, to nigdy. I na razie odkładam magisterkę, robię to, co zawsze chciałam, co jest dla mnie w życiu najważniejsze. Cały wywiad w najbliższym numerze dwutygodnika VIVA!
Kolejny odcinek Tańca z gwiazdami za nami! Kto odpadł w tym tygodniu?
Jeszcze nie opadły emocje po ostatnim, jubileuszowym odcinku Tańca z gwiazdami, a już nadszedł czas na nowy! Gwiazdy, walczące o Kryształową Kulę, dostarczyły widzom nowych wrażeń i wzruszeń, ponieważ tańczyły nie tylko z profesjonalnymi partnerami, ale także z najbliższymi. Taniec z gwiazdami: kto odpadł w piątek 25.10? Przypomnijmy, że z show Taniec z gwiazdami pożegnali się już Reni Jusis, Rafał Szatan, Joanna "Ruda" Lazer, Adam Małczyk i Akop Szostak. O nagrodę główną rywalizowało dziś sześć par – Barbara Kurdej-Szatan i Jacek Jeschke, Monika Miller i Janek Kliment, Magda Bereda i Kamil Kuroczko, Ola Kot i Tomasz Barański, Damian Kordas i Janja Lesar, a także Sandra Kubicka i Adam Adamonis. Dzisiejszy odcinek był wyjątkowy, ponieważ gwiazdy zatańczyły dwa razy – nie tylko ze swoimi partnerami z programu, ale także z bliskimi dla siebie osobami. Jeszcze przed emisją show ogłoszono, że jedną z dodatkowych gwiazd na parkiecie będzie premier Leszek Miller, wspierający wnuczkę Monikę. Magda Bereda i Kamil Kuroczko rozpoczęli zmagania na parkiecie, tańcząc charlestona. Chociaż jurorom spodobał się występ, para otrzymała jedynie 15 punktów. Następnie mieliśmy okazję zobaczyć pierwszy występ rodzinny. Barbara Kurdej-Szatan zdecydowała, że zatańczy z tatą, Januszem. Rumba w ich wykonaniu wzruszyła zarówno jurorów, jak i publiczność. Ola Kot I Tomasz Barański zatańczyli sambę, otrzymując za występ 22 punkty. Zaraz po nich na parkiecie zaprezentowała się Sandra Kubicka z przyjacielem Harrym. Znany wizażysta zrobił ogromne wrażenie na jurorach! Damian Kordas i Janja Lesar postawili na taniec współczesny. I zdecydowanie był to strzał w dziesiątkę, ponieważ jurorzy przyznali parze aż 29 punktów. Na kolejny występ czekali wszyscy – Monika Miller i jej dziadek, były premier Leszek Miller, zaprezentowali się w walcu wiedeńskim. Występ wywołał aplauz publiczności, a jurorzy nie szczędzili parze ciepłych słów. Po rodzinie Millerów, parkietem ponownie zawładnęła Sandra Kubicka wraz z Adamem Adamonisem, którego zabrakło w zeszłym odcinku ze względu na kontuzję. Salsa porwała nie tylko widzów, ponieważ modelka... zatańczyła na stole jurorów! Para otrzymała 28 punktów. Magda Bereda spełniła marzenie mamy Moniki i właśnie z nią zatańczyła w dzisiejszym odcinku show. Panie wybrały sambę. Później na parkiecie pojawili się Barbara Kurdej-Szatan i Jacek Jeschke, prezentując quickstep. Para otrzymała 26 punktów. Nadszedł czas na kolejny występ z bliską osobą. Ola Kot ujawniła, że jej ojciec i partner nie chcieli brać udziału w Tańcu z gwiazdami, ale uratował ją przyjaciel Kuba, z którym zaprezentowała swinga. Kolejną parę na parkiecie zapowiedział Jankes – Monika Miller i Jan Kliment zatańczyli energetyczne pasodoble. Występ szczególnie przypadł do gustu Michałowi Malitowskiemu. Jurorzy przyznali im 23 punkty, najwyższą ocenę pary do tej pory. Ostatni taniec specjalny, cha-cha-cha, należał do Damiana Kordasa i jego mamy Renaty. Jurorzy mogli przyznać dodatkowe punkty tym gwiazdom, których występ z bliską osobą spodobał im się najbardziej. Andrzej Grabowski wsparł Monikę i Leszka Millerów, Iwona Pavlović postawiła na Sandrę Kubicką i świetnie tańczącego Harry’ego, a punkt Michała Malitowskiego powędrował do Oli Kot i jej przyjaciela Kuby. Tym samym, na szczycie tabeli znaleźli się Damian Kordas i Janja Lesar, oraz Sandra Kubicka i Adam Adamonis. O nagrodę główną nie powalczą już Ola Kot i Tomasz Barański. Zgadzacie się z tą decyzją?
Monika Miller wyjawiła wstrząsające szczegóły rozstania z chłopakiem!
To musi być dla niej bolesny cios. Monika Miller za pośrednictwem Instagrama zwierzyła się, że ponad miesiąc temu rozstała się ze swoim chłopakiem. Mężczyzna, wedle słów wnuczki byłego premiera, okazał się osobą o orientacji homoseksualnej, co doprowadziło do rozpadu ich relacji, mimo że razem planowali przyszłość... Monika Miller rozstała się z chłopakiem. Powody rozstania pary Zdjęcia opisujące całą sytuację zostały opublikowane przez 23-letnią Monikę Miller kilka dni temu i już zniknęły z jej Instagrama. „Moja rada dla siebie na rok 2019. Zanim zakochasz się w chłopaku, przyjmiesz jego zaręczyny i zaczniesz planować rodzinę, to upewnij się, czy aby twój wybranek nie gustuje w mężczyznach i po prostu wykorzystuje cię do własnych celów”, napisała rozżalona wnuczka Leszka Millera. Dodała także, że „straciła miłość swojego życia” i że „wszystko przestało mieć znaczenie”. Na kolejnym zdjęciu zapewniła natomiast swoich followersów, że „nie jest to wymyślony scenariusz i tak było naprawdę”. Kim jest były chłopak Moniki Miller? Wiadomo o nim niewiele poza tym, że jest trenerem nauki tenisa, zaś dziadek Moniki Miller określił go w jednym z wywiadów jako „miłego, inteligentnego i sympatycznego”. Para trzymała jednak swój związek z dala od mediów. Wiadomo, że byli zaręczeni i planowali wspólną przyszłość...
„Oblatuje mnie strach”. Leszek Miller o pierwszych świętach bez syna…
Polityk wyprawi wigilię w domu zmarłego Leszka Juniora
Na cztery miesiące po tragicznej śmierci syna Leszka Millera, cała rodzina polityka zasiądzie przy wigilijnym stole. Dla bliskich Leszka Millera Juniora nie będą to jednak łatwe święta, o czym w ostatnim wywiadzie mówiła nam jego córka Monika. Teraz o przygotowaniach do Bożego Narodzenia w szczerej rozmowie z Tomaszem Lisem opowiedział były premier. Leszek Miller o świętach po śmierci syna Okazuje się, że tegoroczna najważniejsze kolacja w roku odbędzie się w domu Leszka Millera Juniora. „Jesteśmy z żoną w pełnym toku przygotowań. Żona postanowiła do naszej tragedii podejść ofensywnie i nie tylko, że nigdzie nie wyjeżdżamy i nie uciekamy, ale robimy wigilię w domu naszego syna. Spodziewamy się 15 członków rodziny. Będzie miejsce dla Leszka i klimat oczekiwania, żeby przyszedł. Nakrycie puste, ale zaadresowane”, powiedział były premier w Newsweeku i dodał, że organizacja świąt kosztuje go dużo emocji. „Nie wiem, jak będą reagować inni i trochę metafizyczny strach mnie oblatuje. Ale ja bardzo szanuję decyzję żony i jeżeli ona uznaje, że tak ma być, to tak będzie”, czytamy w gazecie. Leszek Miller opowiedział także, jak radzi sobie z żałobą. „My myślimy oczywiście ze smutkiem, ale próbując jakoś dać sobie z tym radę, jesteśmy na takim etapie, że uznajemy, iż wyjechał. I wróci. A to, że jesteśmy u niego w domu, sprzątamy, i kończymy rozmaite remonty, które on zaczął… to właśnie dlatego, żeby przygotować wszystko, co trzeba. I z tego punktu widzenia wigilia u niego w domu jest bardzo logicznym posunięciem”, wyznał polityk w tygodniku. Co ciekawe, Leszek Miller zdradził, że jest jedna rzecz, której nie może się doczekać. Chodzi o sen, w którym spotkałby się z synem. „Czekam na taki sen i moja żona też, bo różni nasi koledzy i przyjaciele przychodzą do nas i mówią, że Leszek do nich przyszedł we śnie. A my czekamy. Ale specjaliści od snów mówią, że w przypadku rodziców oczekiwanie trwa dłużej. Czasami nawet kilka lat”, mówił były przewodniczący SLD. Mamy nadzieję, że mimo tragicznych wydarzeń sprzed kilku miesięcy, bliscy Leszka Millera odnajdą w świętach choć odrobinę ukojenia i spokoju.
Monika Miller mocno przeżyła śmierć taty: „Wpadłam w histerię, zaczęłam strasznie płakać”
Smutna wiadomość dotarła do artystki podczas wakacji
Trzy miesiące po śmierci ojca Monika Miller poczuła się gotowa, by porozmawiać z naszą dziennikarką Krystyną Pytlakowską. Ostatnie tygodnie były dla 23-latki bardzo ciężkie. Córka Leszka Millera Juniora pogrążona była w żałobie na tyle, że z dnia na dzień porzuciła wszystkie artystyczne projekty, nad którymi pracowała i zniknęła z social mediów. Dziś powraca i z głębi serca opowiada jak przeżyła ogromną stratę taty. Poniżej fragment wywiady z Moniką Miller. Wywiad z Moniką Miller o utracie ojca – Jak się dowiedziałaś o śmierci ojca? Siedziałam na leżaku na greckiej plaży i pisałam pracę licencjacką na laptopie, kiedy przyszedł dziadek i poprosił, żebym zamknęła komputer, bo ma mi coś do powiedzenia. Już wiedziałam, że stało się coś złego, ale nigdy bym nie pomyślała, że aż tak złego. Powiedział: „Monisiu, twój ojciec nie żyje”. Tylko tyle. Jak umarł, dowiedziałam się później. – Był w depresji? Nie potrafił cieszyć się życiem. Był w nim jakiś smutek i obojętność, ale nie sądziłam, że ma myśli samobójcze. Próbowaliśmy wysyłać go do psychiatry, ale za każdym razem przerywał terapię, nie dawał rady, był zbyt wrażliwy. – Gdy się dowiedziałaś… Wpadłam w histerię, zaczęłam strasznie płakać, tam, na plaży, przy ludziach. A w hotelu zastałam babcię bliską omdlenia, też rozpaczliwie płaczącą. Tylko dziadek był bardziej opanowany. Wzięłam leki uspokajające i dałam je babci. Tego samego dnia wróciliśmy do Polski Nawet nie wiem, jak się spakowaliśmy i jak weszliśmy do samolotu. To wszystko moja pamięć wyparła. – Spodziewałaś się, że Twój ojciec może zdobyć się na taki krok? Nie, absolutnie. Wiem, że ludzie zadają sobie śmierć, ale nigdy nie myślałam o samobójstwach w kontekście mojej rodziny, że akurat nas to dotknie. Tym trudniej się uporać ze śmiercią taty. Ja jestem jedyną jego córką i jedyną wnuczką premiera. A ojciec też był jedynakiem. – Jednak decyzja o śmierci to nie jest dzieło jednej chwili. Jestem pewna, że o niej myślał. Tylko dlaczego my o tym nie wiedzieliśmy? Dlaczego nam się z tego nie zwierzył? Gdy już się to stało, dowiedzieliśmy się od niej, że tylko czekał, aż wyjedziemy, aby to zrobić. Wtedy pierwszy raz od dłuższego czasu miałam jechać z dziadkami na wakacje. – A nie wyczuwałaś, że jest smutny, nieobecny, że się zamyśla? Nie. Mam do siebie żal, że kiedy widzieliśmy się po raz ostatni, to trwało tylko chwilę. Weszłam na moment do domu dziadków, u których był akurat wtedy, powiedziałam: „Cześć” i wyszłam. Całą rozmowę możecie przeczytać w najnowszym wydaniu magazynu VIVA!, który będzie dostępny w sprzedaży od czwartku.
„Wielokrotnie rezygnowałam z rzeczy, które uważałam za niewarte wysiłku”
Krystyna Janda szczerze o pracy. Co jeszcze w nowej VIVIE!?
Matka, aktorka, felietonistka, biezneswoman... Krystyna Janda prowadzi Fundację i dwa teatry, w których gra w tej chwili około 450 aktorów z całej Polski. Wystawiają 10 premier rocznie, sama też gra i reżyseruje. Gigantyczna praca się opłaciła. Bo robić to, co się kocha, i móc się z tego utrzymać, to luksus, jak mówi Krystyna Janda w niezwykle szczerej rozmowie z Elżbietą Pawełek. Czy miała jednak chwile zwątpienia? Sypia Pani po pięć godzin, choć aktorka powinna być wypoczęta. Dla Pani to jednak norma? No tak, jakoś od wielu lat śpię mniej, ale nie czuję się ani zmęczona, ani niewyspana. Pewnie po prostu niektórzy tak mają, nie potrzebują tak dużo snu. Korzystam z tego i dziękuję Bogu, że tak jest, bo mam więcej czasu dla siebie i innych. Moi przyjaciele często dzwonią do mnie późno, kiedy już zejdę ze sceny, po skończonym dniu. Wiecznie jest coś do omówienia, zrobienia, bez przerwy jakieś fundacyjne czy teatralne zadania po godzinach… Rozmawiamy, a za chwilę wcieli się Pani w Shirley Valentine, która gada ze ścianą, obierając ziemniaki… Aż w końcu porzuca stresujące ją życie u boku męża i wybija się na niepodległość. Dużo jest takich kobiet? Wolnych? Niezależnych? Zyskujących świadomość? Walczących o swoje życie, ambicje, plany? Myślę, że dużo, na szczęście. Obudziła się w nich świadomość i rośnie cały czas. Powszechny dostęp do kultury i świata przez internet czy telewizję pokazał im, jak mogą żyć, jak powinny być traktowane. Tego już się nie da zatrzymać. A to ciekawe, bo Shirley, którą grała Pani już 28 lat temu, urodziła się w zupełnie innych czasach, kiedy kobietom nie wolno było tego wszystkiego, co dzisiaj. A spektakl wciąż jest aktualny i bawi publiczność do łez. Myślę, że tematy są wciąż takie same lub podobne. Sukces spektaklu bierze się nie tylko z jego aktualności, ale też z autoironii bohaterki. Jest świadoma sytuacji, więc się buntuje, ale robi to z poczuciem humoru. Publiczności podoba się, że można tak z siebie kpić i wyśmiewać kłopoty. Trzeba mieć dystans do siebie, żeby tak zagrać? Z tym nie mam problemu, nikogo nie udaję, nie znoszę pochlebstw i pustych komplementów. Myślę, że trzeźwo potrafię siebie ocenić i śmiać się także z siebie samej. Przy tym bardzo lubię i cenię kobiety. Lubię ich słabości, śmieszności i wszystko to, co robią… żeby się nie czuć upokorzonymi. Ratunkiem jest poczucie humoru. Chociaż jest coraz więcej kobiet będących paniami swego życia i losu. Kobieta kura domowa, czyli kobieta niepracująca zawodowo, której całą ambicją jest dom, dzieci i mąż, powoli odchodzi do lamusa. Grała Pani wiele kobiet, najgorszą śpiewaczkę świata w „Boskiej!” i Marię Callas, Danutę W., a ostatnio wcieliła się Pani w pomoc domową mającą słabość do alkoholu. Pijana na scenie przez dwie godziny… Chyba nie było łatwo? Bałam się tej roli, wszyscy aktorzy wiedzą, jak trudno grać pijanego, zwłaszcza w takim stopniu upojenia alkoholowego, jaki potrzebny jest w tej farsie. Długo się zmagałam z tą rolą, ale w końcu ją pokonałam. Kasia Gniewkowska obok mnie gra równie pijaną, nasi obaj koledzy również… Mówi się, że to najśmieszniejsza z granych fars, najbardziej zabawny spektakl w Polsce, takie są recenzje. Bardzo mnie to cieszy. Od farsy do „Zapisków z wygnania”. Mocna rzecz o Marcu ’68 i ekstremalnie trudna do zagrania. Tym razem prasa pisała, że Janda hipnotyzuje i wbija publiczność w fotel. Czy chciała się Pani kiedyś poddać? W jakim sensie? W zawodzie w ogóle nie wiem, co to znaczy. Ale wielokrotnie rezygnowałam z rzeczy, które uważałam za niewarte wysiłku. W życiu? Odchodziłam, odwracałam się plecami, ale nie z powodu trudności, raczej niezgody na coś. Walczę, kiedy sprawa jest tego warta. A poddać się? Chętnie, jeśli warto, ale nigdy w sprawach pryncypialnych czy honorowych. Mam za dużo lat, żeby się nie poddawać nigdy! (śmiech). Zapytałam, bo Janda uchodzi za zdecydowaną i silną. Każdemu jednak zdarzają się słabsze momenty, aktor nie chce już walczyć o kolejną rolę, dyrektor teatru o dotację… Ale ja nie walczyłam nigdy o rolę, walczyłam raczej z rolami! A jak nie dawali dotacji dla Fundacji, starałam się robić taką sztukę, żeby przynosiła dochód. Nie jestem typem dziewczynki z zapałkami. Analizuję i wyciągam wnioski. Jak brzydko, acz obrazowo mówiło się za mojej młodości: „Nie biję się z gównem ani z koniem”. Jestem zadaniowa, jak to się teraz ładnie nazywa. A gorsze okresy? Nie do końca ode mnie zależne? Nie traktuję ich w kategoriach słabości. Ale są takie dni, sprawy, momenty, niesprawiedliwości, oburzenia, że mam ochotę walczyć z całym światem i nie unikam wtedy niczego. Lubię te „święte we mnie oburzenia”, przywracają młodość. Ale życie wciąż na wysokim C to już nie dla mnie. Patrzę na idoli mojej młodości, „rewolucjonistów” w życiu i sztuce – nie stracili mądrości, ale bohaterowie są zmęczeni. (...) Kiedy coś się nie uda, to się Pani złości i płacze? Płacze? Nie, broń Boże (śmiech). Myślę, że po tylu latach kariery, jeśli coś mi się nie uda, to nie będzie wielka tragedia. Prochu już nie wymyślę, wszyscy wiedzą, kim jestem. Nie mam zamiaru ruszyć z posad bryły świata. Ale spokojnie, jeszcze was czymś zainteresuję (śmiech). Matka, aktorka, reżyserka, dyrektorka dwóch teatrów, felietonistka, bizneswoman. Która z tych ról dla Pani jest najważniejsza? Matka jest tylko jedna (śmiech). Wszystko, co się robi, jest ważne. Role, które gram. Sztuki, które reżyseruję. Robi Pani to, co kocha? I z tego się utrzymuję. To luksus. Co w nowej VIVIE! 25/2018?! Elżbieta Starostecka i Włodzimierz Korcz o miłości, która przetrwa wszystko. Monika Miller o tragicznej śmierci ojca Leszka Millera Jr. Krystyna Janda w optymistycznej rozmowie, jak nie poddać się losowi i robić to, co się kocha. Leszek Czajka o impulsie, który zmienił jego życie. Dramat na norweskim dworze. Poruszająca historia księżnej Mette-Marit. Kim jet kobieta, która pomogła tysiącom ludzi, a sama na pomoc nie może liczyć?
Leszek Miller napisał poruszający felieton po śmierci syna: „Czas nie goi ran…”
Jedne kondolencje były dla byłego premiera wyjątkowe
Prawie dwa tygodnie po tragicznej śmierci swojego syna, Leszek Miller postanowił napisać felieton. Opublikowany w Super Expressie tekst opisuje to, co dzieje się w sercu byłego premiera. Politykiem targają różne emocje, jednak w tym trudnym czasie otrzymał mnóstwo wsparcia. Również od kolegów i koleżanek, którzy na co dzień są po drugiej stronie politycznej. Felieton Leszka Millera po śmierci syna Leszek Miller zaczął swój tekst bardzo wzruszająco. „Znajomi dzwonią, piszą… Pytają, jak się czujesz? Jak można się czuć w mojej sytuacji? Od śmierci syna minęło 10 dni i już wiem, że czas nie goi ran, tylko z nimi oswaja. Naprzemiennie prowadzi przez różne etapy. Buntu, rezygnacji, niewiary w to, co się zdarzyło. W nierównej walce ze śmiercią posiadamy tylko jeden, ale za to silny oręż – pamięć. Pięknie to ujęła Wisława Szymborska, pisząc: „Umarłych wieczność dotąd trwa, póki pamięcią im się płaci”, czytamy na łamach dziennika. Okazuje się, że swoje kondolencje przesłało byłemu premierowi wielu innych polityków. „W tych dramatycznych dniach otrzymałem tysiące krzepiących świadectw dowodzących życzliwej pamięci zarówno o moim synu, jak i jego rodzinie. […] Na chwilę podziały polityczne zeszły na dalszy plan. Swoje wsparcie i żal w różny sposób wyrazili m.in: Andrzej Duda, Donald Tusk, Lech Wałęsa, Aleksander Kwaśniewski, Mateusz Morawiecki, Jan Krzysztof Bielecki, Waldemar Pawlak, Beata Szydło, Włodzimierz Cimoszewicz, Jarosław Gowin, Beata Kempa, a także wszyscy eurodeputowani SLD”, napisał Leszek Miller. Jest jednak ktoś, kogo słowa najbardziej pomogły politykowi. „Zapadł mi szczególnie w pamięci telefon od kard. Konrada Krajewskiego, papieskiego jałmużnika, który starał się mnie i żonę wesprzeć, pocieszyć i podtrzymać na duchu. Przekazał wyrazy współczucia od papieża Franciszka i zadeklarował wspólną modlitwę za syna. Nazwał Kościół „szpitalem polowym”, który otwarty jest dla wszystkich, których pokrzywdził los”. Mamy nadzieję, że w tym trudnym czasie bliskość dobrych ludzi wokół Leszka Millera i jego żony, pozwoli im przejść przez okres żałoby jak najłagodniej…
Zakpił ze śmierci jej ojca… Monika Miller odpowiedziała!
Wnuczka Leszka Millera wykazała się dużą klasą
Hejt w sieci nie zna granic. Boleśnie przekonała się o tym wnuczka Leszka Millera, Monika. 23-latka, która poinformowała wczoraj za pośrednictwem profilu na Instagramie o śmierci swojego ojca, padła ofiarą jednego z hejterów. Wykazała się jednak dużą klasą i odpowiedziała mu w sposób godny podziwu. View Ediplayer on the source website Hejter o śmierci syna Leszka Millera na profilu Moniki Miller „Przepraszam was wszystkich... Nie jestem wstanie teraz prowadzić swojego instagrama. Obiecuję że wrócę kiedy sobie z tym wszystkim poradzę...” napisała Monika Miller i podała powód swojej decyzji, przekazując po angielsku, że jej tato odszedł do wieczności. „You can finally rest in peace now Dad...”, napisała w sieci Monika Miller. Internauci w większości wykazali się w tym potwornie trudnym dla niej czasie zrozumieniem i empatią, składali kondolencje i zapewnili o swoim wsparciu. Jednak nie wszystkie komentarze pod zdjęciem są pozytywne... Jeden z nich wydaje się szczególnie obrzydliwy. „Precz z komuną”, napisał jeden z komentujących. Wydawać by się mogło, że w tak trudnym czasie Monikę Miller poniosą emocje i napisze coś ostrego. Ona jednak wykazała się dużą klasą. „Ty masz coś z głową?”, odpisała po prostu. Zobacz też: Podano datę i miejsce pogrzebu syna Leszka Millera Nowe fakty w sprawie śmierci syna Leszka Millera! Kim jest tajemnicza Katarzyna? Partnerka zdradziła dramatyczne kulisy śmierci syna Leszka Millera: „Rozegrał się horror” Najważniejsze kobiety w jego życiu poruszająco o śmierci syna Leszka Millera Leszek Miller poruszająco o śmierci syna: „Nie mogę sobie z tym poradzić” Fani wspierają Monikę Miller W innych komentarzach obserwujący profil wnuczki Leszka Millera ostro skrytykowali zachowanie hejterów i zapewnili ją jednocześnie, że ma ich pełne wsparcie i są z nią myślami w tym niezwykle trudnym czasie
Syn Leszka Millera odszedł niemal trzy lata temu. Jakie były jego stosunki z ojcem?
Ta relacja nie należała do najłatwiejszych...
O tragicznej śmierci Leszka Millera Juniora w sierpniu 2018 roku poinformowała jego córka, Monika. Syn lidera SLD i byłego premiera miał zaledwie 48 lat. Wiadomo o nim niewiele poza tym, że zajmował się biznesami związanymi z lewicą, jednak z partią, z którą kojarzony jest jego ojciec, nie miał zbyt wiele wspólnego. Ta relacja wymagała ciągłej pracy... View Ediplayer on the source website Kim był jedyny syn Leszka Millera, Leszek Miller Junior? Żona, córka Ukończył warszawską Szkołę Główną Handlową, był biznesmenem. Współpracował m.in. ze słynnym rajdowcem Sobiesławem Zasadą, prowadził również różnego rodzaju inwestycje i interesy, pracował także w spółkach skarbu państwa, m.in. w KGHM. W latach 90. był wiceprezesem firmy Fly&Drive, która obsługiwała warszawskie Okęcie. O jego działalności w ostatnim czasie przed śmiercią wiadomo niewiele. Prywatnie Leszek Miller Junior żonaty był z Ukrainką, Ireną. Owocem ich związku jest córka Monika, o której głośno zrobiło się w 2017 roku, gdy jej dziadek zamieścił na Twitterze zdjęcie wnuczki (ma ona na ciele wiele tatuaży). W mediach i Internecie fotografia wywołała sporą sensację. Co jeszcze wiemy o córce Leszka Millera Juniora? 26-latka w 2005 roku rozpoczęła naukę w prestiżowej angielsko-amerykańskiej szkole podstawowej World Hill Academy na warszawskim Wilanowie, w której czesne za rok nauki wynosi aż 30 tysięcy złotych. Potem studiowała grafikę i wystąpiła w Tańcu z gwiazdami. Dziś spełnia się przede wszystkim jako piosenkarka. Relacje Leszka Millera z synem Leszkiem Millerem Juniorem O relacjach ojca i syna wiadomo niewiele. Leszek Miller starał się chronić swoją prywatność, jednak w wywiadach zdarzało mu się uchylić rąbka tajemnicy na temat rodziny. „Jak wychował pan syna?”, pytał wiele lat temu dziennikarz lidera SLD w wywiadzie dla lubelskiego radia. „Mam do siebie wiele pretensji, bo moje dziecko zbyt często biegało z kluczem na szyi i sądzę, że nie poświęciłem mu tyle czasu, ile powinienem”, odpowiedział polityk. Zapewnił równocześnie, że jego syn wyrósł na porządnego człowieka. W wywiadzie dla VIVY! z maja 2000 roku przyznał natomiast, że rodzina to dla niego największa wartość.„Ja dojrzałem do odpowiedzialności za rodzinę. Przez wiele lat najważniejsza była dla mnie kariera zawodowa. Do dziś wyrzucam sobie, że mój syn biegał po podwórku z kluczem na szyi. Pewnie dlatego tak bezgranicznie rozpuszczam moją wnuczkę. Chcę się w ten sposób zrehabilitować”, podkreślał. „Dla mężczyzny narodziny dziecka to przełomowy moment. Wtedy zaczyna poświęcać swoją suwerenność dla innej osoby. Ale uczy się tego powoli. To jest proces – lata odkładają się jak słoje w drzewie”, mówił w rozmowie z Anną Kaplińską. Z kolei rok później, w październiku 2001 roku podkreślił, że szczęście jest wartościową możliwą do zrealizowania jedynie w życiu prywatnym. „Szczęście zdarza się w życiu prywatnym, nie publicznym. Na przykład kiedy uświadomiłem sobie, że pewna młoda dziewczyna będzie moją przyszłą żoną. Albo kiedy zobaczyłem po raz pierwszy mojego syna, a potem wnuczkę”, mówił wzruszony. W 2000 roku dziennikarka zadał również pytanie Leszkowi Millerowi, dlaczego jego syn nie zajmuje się polityką. „Bo mu to odradziłem”, odparł premier. „Co Pan mówił?”, dopytywała. „Zajmij się biznesem. Przynajmniej będziesz coś z tego miał”, zdradził premier. Zapytano go również wówczas o relacje z żoną syna, Ireną, Ukrainką z pochodzenia. „Od razu zaakceptował Pan swoją prawosławną synową?”, dociekała dziennikarka. „Tak, to wspaniała, uzdolniona kobieta. Rysuje, maluje, gra. Jest podobna do mojej żony. Obchodzimy dwa razy Boże Narodzenie i dwa razy Wielkanoc”, deklarował Leszek Miller. Zobacz też: Leszek Miller poruszająco o śmierci syna: „Nie mogę sobie z tym poradzić” Dlaczego syn polityka popełnił samobójstwo? Rodzinne sekrety Millerów wychodzą na jaw Zakpił ze śmierci jej ojca. Monika Miller odpowiedziała Politycy SLD o synu Leszka Millera, Leszku Millerze Juniorze W kręgach SLD syn polityka był znany jako dusza towarzystwa. W szczytowym okresie rządów Leszka Miller uczestniczył on między innymi w przyjęciu urodzinowym Jerzego Staraka, jednego z najbogatszych Polaków. Odbywało się ono w restauracji Belvedere w Łazienkach Królewskich. Wśród gości śmietanka towarzyska Warszawy. Gdy w połowie imprezy na salę weszli właściciel Prokomu Ryszard Krauze wraz z synem prezesa SLD, wszyscy zamarli i ustawili się w kolejce do powitania... „Goście ustawiają się, żeby uścisnąć dłoń, przywitać się, zamienić kilka słów, ale nie z Krauzem, tylko z małym Leszkiem. Junior stał w rozchełstanej koszuli, a otoczony wianuszkiem ludzi biznesu, którzy uważnie wsłuchiwali się w jego słowa”, opowiadał w rozmowie z Dziennikiem w 2007 roku jeden z polityków SLD. „Młody Leszek czuł się jak ryba w wodzie i ze swadą objaśniał, jakie decyzje podjął ostatnio jego tata premier”. Za rządów SLD Leszek Miller Junior, mający wówczas trochę ponad 30 lat, często bywał na spotkaniach i imprezach z najważniejszymi osobami w państwie. Niestety, nie na każdym robił dobre wrażenie. Do tych wyjątków należało m.in. małżeństwo Urbanów, u których spotykała się wówczas cała lewica. „Żona naczelnego Nie Małgorzata Daniszewska skreśliła go w końcu na stałe z listy mile widzianych gości. Podobno junior miał się niewłaściwie zachować wobec córki pani domu. Młody Miller przyznał w rozmowie z nami, że Daniszewska pałała do niego „niezrozumiałą niechęcią”, relacjonował Dziennik. Leszek Miller Junior - kontrowersyjny biznesmen z powołania Nigdy nie ukrywał, że wychowywał się w świecie wielkiej polityki i dzięki temu dosyć wcześnie wyrobił sobie kontakty i znajomości. Zaczął prowadzić własne interesy tuż po studiach, około 1997 roku. Zatrudnił się wówczas we Fly and Drive kontrolowanej przez byłego rajdowca Sobiesława Zasadę. Pracę tę załatwił mu Andrzej Pęczak, dziś podejrzany o branie łapówek od Marka Dochnala. Niestety, firma podstawiająca luksusowe taksówki na lotnisko Okęcie szybko zbankrutowała. Później w życiu Leszka Millera Juniora przyszedł czas na wielki, będący własnością Skarbu Państwa kombinat miedziowy KGHM w Lubinie. Jego ojciec twierdził, że syn był przez firmę sekowany, bo zarabiał pięć razy mniej niż kierowca prezesa. Syn Leszka Millera był również powiązany z działalnością Roberta M., który został zatrzymany przez CBA z powodu podejrzeń o oszustwa na kwotę 400 milionów złotych. Nie lepiej wyglądała kwestia kontaktów z byłym prezesem PZU Życie, Grzegorzem Wieczerzakiem, który m.in. siedział w areszcie w związku z podejrzeniami o malwersacje w PZU Życie. Co ciekawe, o jednej ze swoich posad, w radzie nadzorczej zakładów tłuszczowych Bolmar w Bodaczowie, mówił tak w wywiadzie dla Dziennika pytany o to, jak ją otrzymał. „Ze względu na znajomość z Robertem. Nie wygrywałem przecież żadnego konkursu ani przetargu”, stwierdził z rozbrajającą szczerością. Nic dziwnego, że wiele razy zarzucano mu, że „jest na garnuszku u polskich oligarchów”, zaś jego kontakty nazywano często „szemranymi” a status biznesowy określano jako „niejasny”. Sprawy nie ułatwiaj fakt, że stan jego majątku budził spore wątpliwości. Z jednej strony mieszkał z żoną i córką w 61-metrowym mieszkaniu w „zwyczajnym bloku” i miał narzekać na brak znaczących wpływów, z drugiej jeździł wraz z żoną autami uważanymi za luksusowe, zaś jego córka uczyła się w jednej z najdroższych warszawskich szkół. Nigdy jednak nie przedstawiono mu twardych dowodów, choć sami politycy SLD mieli powtarzać Leszkowi Millerowi, że „niejasne związki syna z biznesem prędzej czy później wpędzą go w kłopoty”. Prawdą jest, jak przekonuje Dziennik, że w 2001 roku, gdy w środowisku lewicowym pojawiły się plotki, że prawica będzie chciała doprowadzić do aresztowania Leszka Millera Juniora, ojciec zdecydował się wysłać go na stypendium do USA. Po powrocie, gdy polityk był już premierem, pozycja jego syna znacząco wzrosła. Tak syn Leszka Millera mówił o swoich kontaktach z przedsiębiorcami, gdy jego ojciec był szefem rządu. „To oczywiste, że ich znałem. Bywali na rautach, które były dla mnie jedyną okazją, żeby porozmawiać z ciągle zajętym ojcem”, opowiadał w wywiadzie. Jednak mimo tego, że Leszek Miller był w życiu swojego syna przed dłuższy czas postacią nieobecną, zawsze stawał w jego obronie, m.in. gdy koledzy mówili mu, że kontakty biznesowe Leszka Millera Juniora mogą kiedyś odbić mu się czkawką. Dla niego odejście ukochanego jedynaka musi być niewyobrażalnym ciosem... Czytaj też: Partnerka zdradziła dramatyczne kulisy śmierci syna Leszka Millera: „Rozegrał się horror” Najważniejsze kobiety w jego życiu poruszająco o śmierci syna Leszka Millera
Wnuczka Leszka Millera o walce z ciężką chorobą: „Najbardziej pomogło mi poznanie nowego chłopaka’’
Jej pojawienie się w show-biznesie wywołało lawinę komentarzy. Wnuczka byłego premiera Leszka Millera, Monika, podbija internet! W ostatnim wywiadzie opowiedziała o trudnej walce z chorobą, która zagrażała jej życiu, oraz miłości. To ona sprawiła, że Monika wyszła na prostą. Zobacz też: Leszek Miller zamieścił w sieci zdjęcie wnuczki i... wywołał burzę! Dlaczego spadł na nią hejt? Monika Miller o chorobie Do tej pory była kojarzona jedynie z ostrym wizerunkiem i wyzywającymi zdjęciami, które publikowała na swoim Instagramie. Wnuczka Leszka Millera zdecydowała się udzielić pierwszego wywiadu, w którym opowiedziała o walce z chorobą. „Kiedy byłam w swoim najgorszym momencie, miałam przejścia z byłym chłopakiem, wpadłam w bulimię i miałam z tym bardzo duży problem przez parę miesięcy. Najbardziej pomogło mi poznanie nowego chłopaka. Wtedy zaczęłam od nowa uczyć się kochać samą siebie. Zostałam zdiagnozowana przez swojego lekarza psychologa-psychiatrę. Jednak gdybym nie poznała tak cudownej osoby, jak poznałam, to prawdopodobnie wylądowałabym w szpitalu i źle by się to skończyło’’, wyznała Monika Miller w rozmowie z Paulą Rodak, którą możecie znaleźć na oficjalnym kanale na YouTubie. Leszek Miller o swojej wnuczce Jak były premier reaguje na obecność w mediach swojej wnuczki? Jak się okazuje, Leszek Miller nie ma z tym żadnego problemu! Co więcej, polityk namawia Monikę do większego zaangażowania w życie publiczne! Niestety, studia wymagają od dziewczyny dużego zaangażowania, co nie do końca pozwala jej pracę w show-biznesie. „Dziadek jest ze mnie dumny, bardzo go to cieszy i wręcz namawia mnie, żeby »być na świeczniku«. Ostatnio mówił mi, żebym coś zrobiła, bym pojawiła się w »Tańcu z gwiazdami«. Według mnie byłaby to ciekawa przygoda, ale póki co nie dałabym rady wyjąć z życia 3 miesięcy, bo to jednak ostatni rok studiów’’, wyznała Monika. Zobacz też: Wnuczka Leszka Millera rozbierze się w magazynie dla panów? Monika Miller otrzymała propozycję nie do odrzucenia!
Wnuczka Leszka Millera, Monika Miller, znów zaskakuje! Tym razem zamieszanie wywołały jej zdjęcia z wakacji. Słusznie?