Kuba Błaszczykowski zmagał się z samotnością. Czasem nie miał nikogo
Miał niespełna 11 lat, gdy mama zmarła mu na rękach. Chwilę wcześniej Annę Błaszczykowską ugodził nożem mąż. To wydarzenie miało wpływ na całe życie Jakuba Błaszczykowskiego. Jeden z najlepszych polskich piłkarzy coraz mocniej daje się nam poznać od prywatnej strony. W ostatniej rozmowie z Joanną Przetakiewicz dla VIVY.pl opowiedział o radzeniu sobie z problemami w pojedynkę oraz o tym, jak jego życie zmieniła ukochana żona Agata. Co jeszcze zdradził w nowym cyklu „Życie od nowa”? [Ostatnia publikacja na Viva Historie i VUŻ 19.10.2024 r.] Jakub Błaszczykowski o samotności Gdyby miał jeszcze raz przejść przez wszystko, co zgotował mu los, byłoby mu ciężej. Dziś, gdy patrzy za siebie, czuje w sercu ciepło. Bo udało mu się wyjść z naprawdę mrocznego czasu. Choć, jak sam przyznaje, w najtrudniejszych chwilach był sam. „Jeśli chodzi o świadomość; o to, że człowiek wie, z czym przyjdzie mu się zmierzyć; to powoduje, że stajemy się słabsi. Bo mamy tę wiedzę i nie zawsze jesteśmy w stanie znaleźć w sobie siłę i wiarę, że się uda. Mówię to przez pryzmat swoich przeżyć. Przez to, przez co przechodziłem w wielu sytuacjach byłem samotny. Wiele razy musiałem sobie radzić sam. Patrząc na to z perspektywy czasu, mogę być z siebie dumny. I tak jest. Ale nie wiem, co jeszcze życie mi pisze. Mówi się, że „co Cię nie zabije, to Cię wzmocni”. Uważam, że nie do końca tak jest”, powiedział VIVIE.pl Jakub Błaszczykowski. Joannie Przetakiewicz zdradził też, co go najbardziej umacnia. „Najważniejsza jest wiara w samego siebie. W to, że po burzy wyjdzie słońce. Nadzieja i wiara pozwalają człowiekowi iść do przodu. Pozwalają przeżyć w tej samotności. Sam wiele problemów, które mam, zostawiam dla siebie. Nie przerzucam ich na innych – to pewnie wynika, z doświadczeń, które miałem w życiu. I z myśli. Że nie chciałbym obarczać bliskich tym wszystkim. Chcę pokazywać, że nie można się poddawać”, zaznaczył piłkarz i dodał, że w domu nie musi sam pierwszy mówić o swoich emocjach. Gdy ma gorszy dzień, najbliżsi szybko to rozpoznają. Żona Agata ponoć zawsze wyczuwa, w jakim jest Jakub Błaszczykowski jest nastroju. To jej niejedyna supermoc. OBEJRZYJ TEŻ: Kuba Błaszczykowski widział śmierć mamy, zaklinał się, że nigdy nie wybaczy ojcu. Wszystko zmieniły narodziny pierwszej córki Małżeństwo Kuby i Agaty Błaszczykowskich Sportowiec nie ukrywa, że to, co spotkało go w dzieciństwie, rzutowało na wiele jego późniejszych zachowań, doświadczeń i relacji. Także na tę z Agatą. Osobą, która umiała go otworzyć i dać czystą miłość. „Jak się poznaliśmy, to z racji tego, co się stało, byłem mało ufny. To, że nasze małżeństwo wygląda tak, jak wygląda, to duża zasługa mojej żony. Ona wielokrotnie mi pokazywała to, że nie zawsze ten, kto powie ostatnie słowo w kłótni, ma rację. […] Ja z kolei starałem się, jak mogłem, by zbudować w niej poczucie bezpieczeństwa. W sumie nigdy o tym nie rozmawialiśmy, ale wydaje mi się, że gdyby nie czuła tego, to by mi to zakomunikowała”, powiedział w „Życiu od nowa” piłkarz. Dodał też kilka słów, które można powiedzieć o jego małżeństwie. „Nie patrzymy, ile już razem jesteśmy, skupiamy się na tym, co przed nami. Budujemy nasz związek, myśląc o przyszłości. Małżeństwo to ciągła praca. Nad sobą, nad zrozumieniem, nad cierpliwością. Niekiedy wyrzucenie z siebie emocji też pomaga. Musi być wszystkiego po trochu”, przyznał przed Asią Przetakiewicz. Zobaczcie całą rozmowę na górze strony bądź na naszym YouTubie. View oEmbed on the source website
Był nieufny, zwlekał z wejściem w poważną relację. Przed żoną otworzył swoje serce
"Jest to po prostu duża zasługa mojej żony..."
To była miłość od pierwszego wejrzenia. Agata i Kuba Błaszczykowscy od blisko dwóch dekad tworzą związek oparty na zaufaniu, wzajemnym zrozumieniu i wielkiej miłości. Sportowiec, który był pierwszym gościem talk-show "Życie od nowa", ujawnił sekret udanego małżeństwa. Początki nie były łatwe... Jak zaangażowanie ukochanej zmieniło jego życie? Kuba Błaszczykowski dał szansę miłości. "Duża zasługa mojej żony" Poznali się przypadkiem, połączyło ich uczucie na resztę życia. Kuba Błaszczykowski po dwóch latach znajomości oświadczył się ukochanej, a w czerwcu 2010 roku stanęli na ślubnym kobiercu. Razem wychowują trzy owoce swojej miłości: Oliwię, Lenę i Fabiana. Na co dzień bardzo strzegą prywatności — jednak sportowiec zrobił wyjątek i zdobył się na osobiste zwierzenia w programie prowadzonym przez Joannę Przetakiewicz. Prowadząca podkreśliła, że jednym z niewątpliwych sukcesów Kuby jest jego wspaniałe małżeństwo. "To kolejna rzecz, którą przewalczyłeś w swoim życiu. Jak to zrobiłeś?" — zwróciła się do gościa. "Myślę, że tutaj akurat duża zasługa mojej żony. Bo ja, jak się poznaliśmy, byłem mało ufny z racji tego, co się stało, i w sumie do tej pory jestem dość ostrożny, jeśli chodzi o zaufanie. I to, że nasze małżeństwo wygląda tak, jak wygląda, jak to wszystko funkcjonuje... Myślę, że jest to po prostu duża zasługa mojej żony, która niejednokrotnie pokazywała, że nie zawsze ten, co w kłótni ma ostatnie słowo, ma rację" — wyznał Kuba Błaszczykowski. Dodał, że jednocześnie starał się zbudować jej poczucie bezpieczeństwa. "Pytanie do mojej małżonki, bo w sumie też... Nie rozmawialiśmy o tym, czy czuje się bezpieczna. Natomiast wydaje mi się, że z jej podejściem, jakby tego nie czuła, to by mi od razu zakomunikowała". ZOBACZ TEŻ: Kuba Błaszczykowski widział śmierć mamy, zaklinał się, że nigdy nie wybaczy ojcu. Wszystko zmieniły narodziny pierwszej córki Jaki jest sekret małżeństwa Agaty i Kuby Błaszczykowskich? Imponujący staż małżeństwa wciąż budzi wiele emocji wśród fanów. Zwłaszcza że w szczytowym okresie kariery piłkarskiej Kuba Błaszczykowski rzadko kiedy bywał w domu. Zgrupowania, częste rozłąki, i życie na walizkach... Takie były realia życia Agaty Błaszczykowskiej, która wzięła wiele na swoje barki, wychodząc za sportowca. W lipcu 2023 jej mąż oficjalnie ogłosił, że przechodzi na sportową emeryturę, oraz skupił całą uwagę na najbliższych. Gość Joanny Przetakiewicz wyznał, że w życiu od lat stosują złotą zasadę: zawsze miło się w życiu zaskoczyć niż rozczarować. Najważniejsza jest dla nich przyszłość, którą budują na silnych fundamentach "Nie patrzymy na to, ile lat już razem jesteśmy, tylko patrzymy na to, co jest przed nami" — podsumował Kuba Błaszczykowski. Całą rozmowę obejrzysz na kanale "Magazyn VIVA!" na YouTube. View oEmbed on the source website
Kuba Błaszczykowski widział śmierć mamy, zaklinał się, że nigdy nie wybaczy ojcu. Wszystko zmieniły narodziny pierwszej córki
"Poradziłem sobie z rzeczami, które niejednokrotne dorosłe osoby by po prostu zgniotły"
Miał zaledwie 10 lat, gdy mama zmarła mu na rękach po tym, jak jego ojciec ugodził ją nożem. Przy tak traumatycznych doświadczeniach ciężko w ogóle mówić o przebaczeniu, ale Kubie Błaszczykowskiemu po latach udało się tego dokonać. Wybaczył ojcu. Jak to zrobił i jakie emocje mu przy tym towarzyszyły, piłkarz opowiedział Joannie Przetakiewicz, gospodyni najnowszego talk-show "Życie od nowa", który już dziś ukazał się na Viva.pl i na kanale Viva! na YouTube. [Ostatnia publikacja na Viva Historie 12.10.2024 r.] Kuba Błaszczykowski ma za sobą traumatyczne przeżycia. Widział śmierć mamy Bohaterem pierwszego odcinka nowego cyklu rozmów "Życie od nowa" jest Kuba Błaszczykowski. Wyjątkową i poruszającą rozmowę o kryzysach, emocjach, słabościach i nowych początkach przeprowadziła z uznanym piłkarzem Joanna Przetakiewicz, bizneswoman i założycielką Ery Nowych Kobiet. Kuba Błaszczykowski wrócił wspomnieniami do dramatycznej przeszłości, kiedy stracił ukochaną mamę. Już w swojej autobiografii wybitny piłkarz ze szczegółami opowiedział o rodzinnej tragedii, jaka wydarzyła się 13 sierpnia 1996 r. Kuba miał wówczas 10 lat i był świadkiem, jak jego zmagający się z chorobą alkoholową ojciec, ugodził żonę nożem. "Bawię się klockami, jest uchylone okno, i naglę słyszę rozmowę. Wiem, kto rozmawia, zamarłem, i słyszę, jak się kłócą: »A masz, ty k…!« I krzyk: »Aaa!« Wybiegłem, jak stałem. I widzę, jak mama leży w rowie, i jak ojciec odchodzi. Wróciłem do domu i krzyczę: »Mama leży w rowie«. Wróciłem do niej i zacząłem ją dotykać, taki specyficzny zapach się unosił. Myślałem, że to mleko się wylało. [...] Wydaje mi się, że mama zmarła mi na rękach. Trzy ostatnie wdechy wzięła i już nic. Cisza [...]" — wspominał w książce "Kuba", która ukazała się na rynku w 2015 r. Zobacz też: Zastąpiła mu mamę, nieustannie go wspierała. Jakub Błaszczykowski wiele zawdzięcza swojej ukochanej babci Kuba Błaszczykowski opowiedział o tym, jak udało mu się wybaczyć ojcu Zapytany przez gospodynię talk-show "Życie od nowa", jak udało mu się przebaczyć ojcu, po tym, jak na jego oczach zamordował swoją żonę, piłkarz wyznał, że był to wieloletni proces, w którym zadawał sobie wiele pytań i starał się szukać przyczyn, zamiast skupiać się tylko na skutkach. "Na początku to nie było proste. Przez okres kilku lat nie widziałem takiej możliwości. W ogóle się nad tym nie zastanawiałem", przyznał, dodając po chwili, że pierwszym momentem, w którym zaczął brać możliwość wybaczenia ojcu pod uwagę, były narodziny jego pierwszej córki. "Z każdym rokiem troszeczkę inaczej zacząłem podchodzić do tego wszystkiego i starać się skupiać na przyczynie całej sytuacji. Analizując pewne fakty, doszedłem do takiego wniosku, że mój ojciec był człowiekiem wykształconym i myślę, że to jego ambicja doprowadziła do tego, co zrobił", przyznał Kuba Błaszczykowski. "Tak jest też w sporcie, ambicja potrafi działać, jak trucizna", dodał. Piłkarz wyznał, że jego mama do końca wierzyła, że ich sytuacja rodzinna się zmieni, że jego tata wyjdzie z uzależnienia i wszystko wróci do normy. "Potrzebowałem czasu, żeby pewne rzeczy zrozumieć. Potrzebowałem czasu, żeby wybaczyć ojcu. Potrzebowałem też takich momentów, żeby zacząć się zastanawiać nad tym, co może teraz dziwnie zabrzmieć, ale czy ja byłbym w stanie dojść tu, gdzie jestem, gdyby mnie nie spotkała taka tragedia?", wyznał Kuba Błaszczykowski w rozmowie z Joanną Przetakiewicz. "To, co dla mnie jest teraz ważne, to że sobie poradziłem z ogromem problemów. Poradziłem sobie z rzeczami, które niejednokrotnie by dorosłe osoby po prostu zgniotły", przyznał sportowiec. Kuba Błaszczykowski podkreślił, że tym, co mu pomogło w całym trudnym procesie, była piłka nożna, która od początku była jego drogowskazem i celem. Cała rozmowa dostępna do obejrzenia na kanale Vivy!
ŻYCIE OD NOWA #1: Kuba Błaszczykowski w przejmująco szczerej rozmowie z Joanną Przetakiewicz
„Życie od nowa” to nie będzie zwyczajna historia pewnego początku. Bo nowe początki to często sytuacje bardzo złożone, dotykające następującego przed nimi kryzysu, relacji damsko-męskich, ale też najważniejszej w naszym życiu relacji – ze sobą samym. To też historia o akceptacji i umiejętności godzenia się z czymś, co nieuchronne — zmianą. Właśnie temu poświęcimy nowy cykl, w którym do szczerej rozmowy zaprosimy największych „twardzieli” znanych z pierwszych stron gazet. ​ Gospodynią tych niezwykłych wywiadów będzie Joanna Przetakiewicz – polska bizneswoman, założycielka i dyrektorka domu mody „La Mania” oraz inicjatorka ruchu społecznego Era Nowych Kobiet. Teraz Joanna odda głos mężczyznom. Zaprosi ich do swojego własnego domu, aby tam, w intymnej atmosferze, porozmawiać o tym, co w życiu naprawdę ważne – o bliskości, akceptacji i zrozumieniu siebie. ​ Bohaterem pierwszej rozmowy jest wielka osobowość świata sportu, Jakub Błaszczykowski. W przejmująco szczerej rozmowie opowiedział o swojej trudnej przeszłości, relacji z ojcem, wspaniałej relacji z żoną oraz zakończeniu swojej kariery w reprezentacji. Kuba jest żywym dowodem stwierdzenia, że po burzy zawsze wychodzi słońce. Zapraszamy na tę wspaniałą i ciepłą rozmowę. SPRAWDŹ: Ma charyzmę, nie boi się rozmawiać z mężczyznami. Joanna Przetakiewicz zaprosiła do swojego domu wyjątkowego gościa View oEmbed on the source website
Ma charyzmę, nie boi się rozmawiać z mężczyznami. Joanna Przetakiewicz zaprosiła do swojego domu wyjątkowego gościa
Czy dziś mężczyźni to ta „słabsza płeć”? Jak zakończyć konflikt między kobietami a mężczyznami? I czy potrzebna nam emocjonalna rewolucja? Bliskie więzi nas uratują, mówi Joanna Przetakiewicz i rozpoczyna nową misję. Jaką? Sprawdza Katarzyna Przybyszewska-Ortonowska. Joanna Przetakiewicz poprowadzi talk-show „Życie od nowa” Mężczyźni nie chcą rozmawiać szczerze z kobietami, ale Tobie się to udaje. Właśnie rozpoczęłam cykl szczerych rozmów z wybitnymi mężczyznami, których historie wspierają, dodają siły i nadziei. Udowadniają, że szczerość to nie słabość, a siła, odwaga i mądrość. Udowadniają, że nie ma sytuacji bez wyjścia. Te rozmowy mają zaprzeczyć toksycznym stereotypom, że chłopaki nie płaczą, że mają być sprawczy, silni, męscy i zaradni, a emocje i problemy ich nie dotyczą. Cykl nosi tytuł „Życie od nowa”, bo choć to brzmi banalnie, musimy uwierzyć, że można się podnieść z największej traumy i zawsze wszystko można zacząć od nowa. Zdradzę, że moim pierwszym bohaterem będzie Kuba Błaszczykowski… To chyba najlepszy bohater na pierwszy odcinek… Historia Kuby jest niezwykła. To gotowy scenariusz na film. Przeżył tragedię, ale nauczył się o tym mówić. Kuba jest dowodem na to, że nie ma sytuacji bez wyjścia. Co więcej – ze wszystkim można dać sobie radę. Mało tego – odnieść gigantyczny sukces. Asiu, a co my powinniśmy wynieść z lektury tej rozmowy? Przecież musimy znaleźć sposób, by się porozumieć, otworzyć na drugiego człowieka, znaleźć sposób, by mu pomóc… To może zacznijmy od alfabetu. Kiedy rozmawiamy, niech początkiem rozmowy będzie coś pozytywnego, i na czymś pozytywnym skończmy. To buduje, nie ściąga w dół. Po drugie, pretensję zastąpmy potrzebą. Nie mówmy: „Nie sprzątnąłeś domu”, tylko „Zależy mi, żebyś posprzątał. Bardzo mi pomożesz, jeśli to zrobisz”. Ten komunikat brzmi zupełnie inaczej. Po trzecie, spisujmy nasze wspólne marzenia. Tworzenie mapy marzeń łączy ludzi. I mogą to być wielkie marzenia, ale i takie zupełnie przyziemne. Czwarta złota zasada: Odpocznijmy. Wyluzujmy. Oddychajmy. Idźmy razem na spacer. Nawet najlepszy zmęczony olimpijczyk nie będzie miał dobrego wyniku. I po piąte, dajmy uwagę. Kiedy rozmawiasz, wyłącz telewizor, radio, muzykę, odłóż telefon… Gdziekolwiek jestem, w innym mieście, kraju, na innym kontynencie, w restauracji czy kawiarni, widzę, jak pary, zamiast rozmawiać ze sobą, gapią się w telefony… Sama się czasem na tym łapię, kiedy siedzę z mężem przy stole. Odkładam telefon, ale od razu myślę, ile wiadomości dostanę… Dość! To trzeba zmienić. Sami się blokujemy i zagłuszamy. Byłam ostatnio z przyjaciółką na wakacjach w Grecji. Gdziekolwiek nie weszłyśmy, puszczano tak głośną muzykę, że nie można było nic usłyszeć. Ani tego, co mówi ktoś, ani własnych myśli. Nie rozumiem tego koszmarnego trendu restauracji i plaż. Hałas to przemoc. Zamęcza, rozstraja i zabija bliskość. Zacznijmy od małych kroków… Skupmy się na pozytywach. Tego nauczył mnie mój mąż. Rinke, który jest Holendrem, opowiedział mi, że kiedy przed laty przyjechał do Polski, zauważył, że każdego dnia podsumowując pracę, wszyscy mówili tylko o tym, co poszło nie tak. Był zszokowany, bo w Holandii jest dokładnie odwrotnie. Warto skupiać się na sukcesach. Żyjmy w energii rozwoju, a nie braku. SPRAWDŹ TEŻ: Pielęgnuje relację z mężem, pracują nad tym, by tempo życia nie zmiotło ich bliskości: "Musimy się cały czas starać" ______________ Cały wywiad dostępny w nowym numerze VIVY! Magazyn w do znalezienia w punktach sprzedaży w całej Polsce od 10 października. View oEmbed on the source website
Zbiórki charytatywne, darowizny, pomoc rzeczowa. Te gwiazdy pomagają powodzianom
Okołoweekendowa tragedia związana z powodziami, głównie w obrębie Górnego Śląska i Opola wciąż przybiera na sile. Tysiące osób pozbawionych zostało domów, dobytków, czy środków do życia. Gwiazdy ruszyły na pomoc, apelując o wsparcie zbiórek i przekazując pieniądze czy dary. WOŚP ogłosiła, że przekaże dla powodzian aż 40 milinów złotych. Tak gwiazdy pomagają tym najbardziej potrzebującym. [Ostatnia publikacja na Viva Historie 22.09.2024 r.] WOŚP przekaże 40 mln zł dla powodzian Na reakcję Jurka Owsiaka nie trzeba było długo czekać. W obliczu tragedii, jaka dzieje się w Polsce od weekendu, WOŚP zareagowała natychmiastowo. Fundacja ogłosiła, że przekazuje na ten cel aż 40 milionów złotych, które zostaną przeznaczone na zakup środków pierwszej potrzeby. ZOBACZ TEŻ: Udało jej się uciec z Nysy przed powodzią. Żona Bartosza Kurka chwilę wcześniej została bohaterką Jakub Błaszczykowski reaguje na sytuację z powodzianami Fundacja byłego kapitana Polskiej Reprezentacji w Piłce Nożnej również nie czekała długo z reakcją na sytuację związaną z powodzią. "Ludzki Gest" przekazała na ten cel ćwierć miliona złotych. Jej siedziba znajduje się w Opolu, miejscu, które również walczy ze skutkami powodzi. Inne gwiazdy również pomagają powodzianom Pomoc dla osób poszkodowanych w powodzi na południu Polski płynie z wielu stron. W akcję zaangażowało się wielu celebrytów. Anna Lewandowska zachęciła swoich milionowych obserwatorów do wsparcia zbiórki na portalu Się Pomaga, której celem jest zbiórka funduszy na pomoc dla poszkodowanych. Link do tej samej zbiórki pojawił się na profilu Make Life Harder. Dodatkowo twórcy profilu udostępnili również linki do zbiórek organizowanych przez Caritas, Zrzutka.pl oraz Ratujemy Zwierzaki. Ogromną pomoc zaoferował również Rafał Brzóska z InPost, które podkreślił, że tryb pracy jego firmy przekształca się w ten sam, co przy wybuchu wojny w Ukrainie. InPost będzie bezpłatnie dostarczał paczki do terenów objętych kryzysem, a także udostępnia cały swój sztab transportowy. Michał Żebrowski wraz ze swoim teatrem zapowiedział finansowe wsparcie dla osób dotkniętych powodziom. Jednocześnie zaapelował do innych teatrów o podobne działania. Z dramatycznym apelem zwrócił się do fanów również Tomasz Kammel, który całkowicie stracił kontakt ze swoją mamą mieszkającą właśnie w regionie dotkniętym powodzią. Apelował również o pomoc dla osób poszkodowanych, a na jego InstaStories zaczęli odpowiadać fani. <img src="https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/48/2024/09/2024-09-15-171502-Tomasz-Kammel-tv-host--mowca-I-wystapienia-publiczne-tomaszkammel--Zdjecia-a10143b.png" width="451" height="801" alt="2024-09-15 17_15_02-Tomasz Kammel_ tv host _ mówca I wystąpienia publiczne (@tomaszkammel) • Zdjęcia" title="2024-09-15 17_15_02-Tomasz Kammel_ tv host _ mówca I wystąpienia publiczne (@tomaszkammel) • Zdjęcia" /> CZYTAJ: Tomasz Kammel ruszył na pomoc mamie. "Nie wiem, jak się do niej dostać" O pomoc w swoich social mediach apeluje również Martyna Wojciechowska, Maja Ostaszewska czy Małgorzata Kożuchowska. To niesamowite, jak wiele dzieje się w ciągu ostatnich dni i jak wiele osób angażuje się bezinteresowanie w niesioną pomoc. Źródło: TVN24, Instagram, Plejada
Euro 2024. Lewandowski w ogniu krytyki. Błaszczykowski krótko skomentował ostatnią porażkę Polski
Tydzień wcześniej z ust byłego kapitana padły zaskakujące słowa
W piątkowe popołudnie reprezentacja Polski przegrała z Austrią 1:3 w drugim meczu fazy grupowej na Euro 2024. Jakub Błaszczykowskim pokusił się o komentarz na temat Roberta Lewandowskiego, który dopiero w 60. minucie wszedł na boisko. Kiedyś relacje panów nie wyglądały najlepiej... Co były piłkarz miał dziś do powiedzenia o dawnym koledze? Jakub Błaszczykowski skomentował porażkę Polski. Wspomniał o Lewandowskim Drugi mecz w Euro 2024 zakończył się sromotną porażką dla Polski. We wtorek 25 kwietnia nasza reprezentacja rozegra ostatni już mecz z Francją — jednak Polacy ostatecznie stracili szansę na awans. Fani nie kryli rozpaczy i bardzo dosadnie skomentowali przegraną drużyny. Przypomnijmy, że Robert Lewandowski nie zagrał pierwszego meczu z Holandią ze względu na kontuzję. W spotkaniu z Austrią wyszedł na boisko po godzinie — jednak jego obecność nie zmieniła przebiegu gry. Polska przegrała z wynikiem 1:3. Rozczarowany był również Jakub Błaszczykowski, który z zapałem oglądał walkę Polaków z reprezentacją Austrii. Na antenie TVP Sport zaznaczył, że polscy piłkarze nie zdołali zagrozić rywalom. Lewandowski pojawił się na murawie na ok. pół godziny. "Trener Austriaków zrobił zmiany, które wniosły jego drużynę na wyższy poziom. U nas wszedł "Lewy", "Świder", "Grosik". Nie było odzwierciedlenia tych zmian na boisku, tak jak u rywali" — podsumował. Kuba Błaszczykowski, 2023 r. Tydzień wcześniej chwalił jednak Lewandowskiego, podkreślając że gra bez niego może być sporym wyzwaniem dla drużyny. "Takiego zawodnika jak Robert jest bardzo ciężko zastąpić. Ma tę jakość, potrafi utrzymać piłkę. Chociaż w meczu z Ukrainą bez niego wyglądaliśmy nieźle. Chciałbym wierzyć, że teraz też tak będzie, chłopcy sobie poradzą i będziemy szczęśliwi po meczu. Ale trzeba docenić klasę Roberta, która jest bardzo duża" — przyznał Jakub Błaszczykowski w TVP Sport. ZOBACZ TEŻ: Euro 2024: Kibice podzieleni, pod wpisem Anny Lewandowskiej w komentarzach zagrzmiało Jakub Błaszczykowski — jakie ma relacje z Robertem Lewandowskim? Jeszcze nie tak dawno media żyły konfliktem Jakuba Błaszczykowskiego i Roberta Lewandowskiego. Wszystko przy okazji premiery filmu dokumentalnego "Kuba" o życiu pierwszego z panów. Kiedyś piłkarze żyli ze sobą w zgodzie i serdecznej przyjaźni — jednak z czasem ich relacje uległy ochłodzeniu z niewyjaśnionego do dziś powodu. "Nie jestem w stanie powiedzieć, o co my się pokłóciliśmy" — potwierdził Robert Lewandowski w zwiastunie. Nigdy nie doszło między nimi do jednoznacznego pojednania, a ich stosunki przed długi czas stały w miejscu. Jednak przy okazji premiery Jakub Błaszczykowski w podcaście WojewówdzkiKędzierski ujawnił, że w ciągu ostatnich lat wiele się zmieniło — przede wszystkim opadły negatywne emocje i zostały przez nich wyciągnięte odpowiednie wnioski. SPRAWDŹ RÓWNIEŻ: Zaczynali wspólne życie, zarabiając po 1200 zł. Tak wyglądały początki związku Anny i Roberta Lewandowskich "Nawet w filmie to widać, że Robert też zmienił się w sposobie postrzegania choćby tej sytuacji, naszego konfliktu i tak dalej. I każdy z nas potrzebował czasu, żeby dojść do wniosku. Potrzebował pewnie też trochę przejść, żeby dojść do wniosku, że mieliśmy zbyt duże ego", wyznał bohater filmu. Robert Lewandowski i Kuba Błaszczykowski
Zastąpiła mu mamę, nieustannie go wspierała. Jakub Błaszczykowski wiele zawdzięcza swojej ukochanej babci
„Nie wiem, co by wówczas było, gdyby nie babcia. Odegrała główną rolę w tym, żebym stał się normalnym człowiekiem”, mówił
Nie jest tajemnicą, że dzieciństwo Jakuba Błaszczykowskiego było niezwykle tragiczne. Największą traumę przeżył w wieku 11 lat. To właśnie wtedy w wyniku awantury między jego rodzicami zginęła matka sportowca. Ojciec piłkarza zaatakował ją wówczas nożem. Co więcej, Anna Błaszczykowska umierała na jego rękach. Gdy ojciec trafił do więzienia, ulubieniec kibiców i jego brat trafili do domu swojej ukochanej babci — Felicji. „Nie wiem, co by wówczas było, gdyby nie babcia. Odegrała główną rolę w tym, żebym stał się normalnym człowiekiem”, mówił były kapitan reprezentacji Polski. Tak wygląda jego relacja z babcią. [Artykuł aktualizowany 24.12.24 r.] [Ostatnia publikacja na VUŻ i Viva Historie 29.12.2024] Kuba Błaszczykowski — relacja z babcią Felicją To właśnie babcia zastąpiła mu mamę, była jego ukojeniem i najlepszą przyjaciółką. Zarówno jej, jak i wujkowi — Jerzemu Brzęczkowi Kuba Błaszczykowski wiele zawdzięcza. Bliscy sprawili, że stanął na nogi i rozwijał swoją karierę. Babcia Felicja nieustannie wspierała swojego ukochanego wnuka. Regularnie chodziła na jego mecze i to właśnie do niej w pierwszej kolejności przybiegał, by ją uściskać. Była nie tylko jego babcią, ale też mamą, przyjaciółką i najwierniejszym kibicem. „Oglądałam, modliłam się, popłakiwałam. Ja każdy mecz Kuby bardzo przeżywam. A nie daj Boże, jak go faulują, wtedy dostaję palpitacji. Żeby chociaż tak czasami pokazał mi ręką, że jest OK”, mówiła w jednym z wywiadów. „Babcia naprawdę potrafi ocenić wszystko w punkt. Jednak doświadczenie, które zbiera przez ponad 20 lat poprzez oglądanie właściwie wszystkich meczów, jakie są w telewizji, procentuje. Niekiedy ja jestem w szoku patrząc, jakie mecze ogląda”, dodawał Kuba Błaszczykowski. CZYTAJ RÓWNIEŻ: Ich przyjaźń zaczęła się od spotkania w warzywniaku. Natalię Kukulską i Małgorzatę Sochę łączy silna więź <img src="https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/48/2024/07/imghIgr3f-c2ceee0.jpg" width="2400" height="1600" alt="TRUSKOLASY KOLO CZESTOCHOWY 18.12.2006 KUBA BLASZCZYKOWSKI WRODZINNYM DOMU Z BABCIA NZ SPORT PILKA NOZNA FOT GRZEGORZ JAKUBOWSKI / NEWSPIX.PL --- Newspix.pl *** Local Caption *** www.newspix.pl mail us: info@newspix.pl call us: 0048 022 23 22 222 --- Polish Picture Agency by Ringier Axel Springer Poland" title="KB A25.jpg" /> Tak Jakub Błaszczykowski mówił o swojej ukochanej babci Sportowiec nigdy też nie ukrywał, że nie był idealnym dzieckiem. Musiał przepracować wiele traum, ale babcia była wyrozumiała. „To prawda, miała ze mną dużo kłopotów. Ale zawsze wiedziałem, że nawet kiedy się złości, trzyma moją stronę, że mogę na nią liczyć. Tak było, gdy wzywano ją do szkoły. A to wyrzuciłem komuś sweter przez okno – w odwecie za coś tam, a to komuś przyłożyłem. Cóż, byłem zadziorny, ale wydawało mi się, że jak się biję, to w słusznej sprawie. Dość szybko jednak zyskałem sobie w szkole opinię łobuza i potem co bym nie zrobił, to każdy wiedział, że to moja wina. Z czasem zaczęło mnie to uwierać. Czułem, że nieraz byłem oskarżany niesprawiedliwie, na zapas. Że co złego, to Błaszczykowski. Mam wrażenie, że nauczyciele szli trochę na łatwiznę. Ale też nie chcę się rozgrzeszać. Święty na pewno nie byłem. Pamiętam takie momenty, kiedy babcia nie dawała już sobie ze mną rady. Rozrabiałem, nie chciałem się jej słuchać. Wtedy najlepszym sposobem był telefon do Jurka, który grał wtedy w zagranicznych klubach, w Izraelu i w Austrii. Przekazywała mi słuchawkę i momentalnie on stawiał mnie do pionu. Potem przez parę dni babcia miała ze mną spokój. Dość gwałtownie pokorniałem”, zwierzał się w rozmowie z magazynem VIVA! w 2012 roku. Dodawał również, że: „Miała przeze mnie problemy, wiele razy była wzywana do szkoły. Mam nadzieję, że wynagradzam jej to teraz. Co tydzień ogląda moje mecze w telewizji i cieszy się z moich dobrych zagrań. Swoją drogą mam świadomość, że gdyby nie ta moja zawziętość, pewnie nie osiągnąłbym tego, co osiągnąłem. Jako 11-latek w jednej chwili musiałem wykonać skok z beztroskiego, dziecięcego życia do życia pełnego obowiązków i problemów. To, że zostałem po dobrej stronie, nie pogrążyłem się, zawdzięczam babci i Jurkowi Brzęczkowi. Bez nich mogło być różnie”, podsumował. CZYTAJ TEŻ: Z ukochaną żoną doczekał się dwóch synów, jeden z nich jest amerykańskim wojskowym. Jak wygląda rodzina Radosława Sikorskiego?
O konflikcie Jakuba Błaszyczkowskiego i Roberta Lewandowskiego huczała cała Polska. Prawda w końcu wyszła na jaw
Kiedyś najlepsi przyjaciele, później skonfliktowani członkowie tej samej drużyny... A dziś? Fani piłki nożnej z niecierpliwością wyczekują premiery filmu "Kuba", która odbędzie się już 23 lutego. Najprawdopodobniej w końcu poznamy prawdę o relacji Jakuba Błaszczykowskiego i Roberta Lewandowskiego. Wokół tego konfliktu od lat nawarstwiło się wiele teorii... Konflikt Jakuba Błaszczykowskiego i Roberta Lewandowskiego Historia konfliktu piłkarzy nigdy nie została odpowiednio przedstawiona opinii publicznej. Zmieni to dopiero film "Kuba", który już wkrótce trafi na platformę streamingową. Przedstawiono w nim perspektywy trzech postaci: Jakuba Błaszczykowskiego, Roberta Lewandowskiego, oraz będącego w środku tego wszystkiego Łukasza Piszczka. Polska trójka w Dortmundzie (tzw. "trójkąt dortmundzki") przez długi czas trzymała się razem i wspierała w wyczerpujących chwilach. "Trzymałem się również z Kubą, z "Piszczem" i to bardzo mocno, począwszy od tego, że razem spędzaliśmy święta. "Piszczu" był moim sąsiadem, a Kuba mieszkał kilometr dalej, więc cały czas byliśmy razem" — przyznał Lewandowski w rozmowie z Mateuszem Borkiem i Cezarym Kowalskim. Wielka przyjaźń piłkarzy przeszła jednak kilka cięższych prób. Ponoć ich relacje ochłodziły się po tym, jak Robert Lewandowski popadł w konflikt w grającym w tym samym klubie Paragwajczykiem Lucasem Barriosą. Żaden z rodaków nie stanął wówczas po jego stronie. Chociaż miało być to zalążkiem konfliktu, cała trójka twardo dementowała spekulacje. "Sprawa naszych relacji była rozdmuchana przez media. Jesteśmy różni. Nie musisz chodzić na kawę ze wszystkimi kolegami z drużyny tylko dlatego, że są twoimi rodakami", zapewniał Kuba Błaszczykowski w rozmowie z 11Freude. Nie był to jednak jedyny zgrzyt między sportowcami. W kolejnych latach zaniepokojeni fani słyszeli kolejne wypowiedzi wskazujące na to, że panowie odwrócili się od siebie na dobre. Liczyła się jednak współpraca na boisku — Jakub i Robert zrobili wszystko, aby ich prywatne relacje nie przełożyły się na resztę drużyny. Jednak ich chłodne relacje osiągnęły apogeum, kiedy to Robert Lewandowski odebrał starszemu koledze opaskę kapitana w drużynie. CZYTAJ TAKŻE: Nie zawsze były blisko, ich relacja była trudna. Dziś Aleksandra i Magdalena Popławskie są wdzięczne za bycie siostrami Waldemar Fornfalik, ówczesny trener naszej kadry, tak opisywał w Piłce Nożnej relacje Lewandowskiego i Błaszczykowskiego: "Nie przyjaźnią się jakoś bardzo, ale piłkarze nie muszą się kochać, żeby tworzyć zgrany zespół i dobrze wykonywać pracę. Jedyne, co dostrzegłem, to rywalizacja Roberta i Kuby o to, kto w drużynie będzie najlepszy. Jeśli to konflikt, to życzyłbym sobie, żeby wszyscy byli w ten sposób poróżnieni, bo właśnie takie nastawienie jest motorem postępu". Jakub Błaszczykowski i Robert Lewandowski: takie mają dziś relacje Do tematu konfliktu media w kolejnych latach wracały jeszcze wielokrotnie. Teraz, przy okazji premiery filmu "Kuba", sprawa z hukiem powróciła. Fani liczą na to, że w końcu doczekają się szczerej odpowiedzi na przynajmniej część nurtujących ich pytań. Tymczasem wraz z upływem czasu panom coraz trudniej było stwierdzić, co tak naprawdę było zapalnikiem dla ich chłodnych relacji... "Nie jestem w stanie powiedzieć, o co my się pokłóciliśmy" — wyznał Robert Lewandowski w zwiastunie filmu dokumentalnego. O swoich doświadczeniach opowie również Łukasz Piszczek. Robert Lewandowski, Gala mistrzów Sportu 2022 Kuba Błaszczykowski pytany w wywiadach o jego relację z "Lewym", odpowiada z kolei wprost, że ich relacja od dłuższego czasu stoi w miejscu. Nigdy nie doszło do jednoznacznego pojednania w gronie piłkarzy. "Ta relacja się nie zmienia od paru lat. Oczywiście, że teraz jesteśmy bardziej dorośli i myślę, że to też pokazuje, że mamy inne spojrzenie na pewne rzeczy, które się wydarzyły, ale to też nie chcę mówić tego, co jest w filmie. Myślę, że to jest fajnie tam pokazane, ale jeżeli mam mówić... No to nie zmieniła się za bardzo" — wyznał w rozmowie z serwisem Pomponik. SPRAWDŹ RÓWNIEŻ: Zmieniła go jako człowieka, wiele jej zawdzięcza. Kim jest ukochana Kuby Błaszczykowskiego? Z kolei będąc gościem podcastu WojewódzkiKędzierski stwierdził, że relacje między nimi są całkiem dobre. Według byłego piłkarza oboje potrzebowali czasu, aby wyciągnąć z tej sytuacji wnioski i uspokoić własne emocje. "Nawet w filmie to widać, że Robert też zmienił się w sposobie postrzegania choćby tej sytuacji, naszego konfliktu i tak dalej. I każdy z nas potrzebował czasu, żeby dojść do wniosku. Potrzebował pewnie też trochę przejść, żeby dojść do wniosku, że mieliśmy zbyt duże ego", mówił Błaszczykowski. Jakub Błaszczykowski, pożegnanie na Stadionie Wisły Kraków, 05.08.2023 r.
Jest zjawiskową pięknością, ich związek cudem przetrwał kryzys. Żona ocaliła Błaszczykowskiego
Są razem od prawie 20 lat. To była miłość od pierwszego wejrzenia
Uwielbiany Kuba Błaszczykowski od wielu lat wzbudza ogromną sympatię oraz szacunek wśród fanów. Przypomnijmy, że niedawno sportowiec wydał swój film dokumentalny zatytułowany „Kuba”. Zawsze w takich sytuacjach może liczyć na wsparcie ukochanej żony - Agaty Błaszczykowskiej. Co wiemy o ich miłości? Kim jest ukochana Kuby Błaszczykowskiego? Wiele jej zawdzięcza. [Ostatnia aktualizacja: 16.12.2024 roku] [Ostatnia publikacja na VUŻ i Viva Historie 24.12.2024 r.] Kuba Błaszczykowski i Agata Błaszczykowska są razem od prawie 20 lat Przypomnijmy, że 21 lutego 2024 roku, w kinie KinoGram odbyła się uroczysta premiera filmu dokumentalnego od Amazon Prime o życiu Kuby Błaszczykowskiego. W tym wyjątkowym dniu nie mogło zabraknąć u jego boku ukochanej. Agata Błaszczykowska rzadko pojawia się na czerwonym dywanie, unika blasku fleszy. Tym razem zrobiła wyjątek. Żona sportowca wyglądała zjawiskowo w ognistej kreacji. Trudno było oderwać od niej wzrok! Czytaj też: Kuba Błaszczykowski widział śmierć mamy, zaklinał się, że nigdy nie wybaczy ojcu. Wszystko zmieniły narodziny pierwszej córki Agata Błaszczykowska, Jakub Błaszczykowski, Premiera filmu dokumentalnego Kuba, 20.02.2024 Agata Błaszczykowska, Jakub Błaszczykowski, Premiera filmu dokumentalnego Kuba, 20.02.2024 Kim jest Agata Błaszczykowska, żona Kuby Błaszczykowskiego? Agata Błaszczykowska (z domu Gołaszewska) pochodzi z Częstochowy i jest o trzy lata młodsza od ukochanego. Zakochani poznali się prawie 20 lat temu, a ich więź wciąż się umacnia. Kuba Błaszczykowski spotkał przyszłą żonę w 2005 roku dzięki wspólnym znajomym. Piłkarz występował wówczas w barwach Wisły Kraków, ona uczęszczała do liceum ogólnokształcącego do klasy z rozszerzonym angielskim. „Poznaliśmy się przez naszego wspólnego znajomego. To było parę dni przed wylotem Kuby z Wisłą Kraków na obóz na Cypr. W sumie pierwsze nasze spotkanie było po powrocie”, mówiła żona sportowca w jednym z wywiadów dla Pytania na śniadanie. „Znaliśmy się z widzenia. On grał w KS Częstochowa, a mój tata był działaczem Rakowa [...]. Byłam z koleżankami w pubie. Z kolegami Kuby znałam się wcześniej i pamiętam, że raz z nimi przyszedł. Wszedł taki zakapturzony, Tomek nas poznał i tyle", czytaliśmy w książce sportowca. Pewnego dnia ulubieniec kibiców postanowił zaczepić swoją przyszłą żonę na Gadu-Gadu. „Jak podałam numer, to już napisał wprost, czy się spotkamy. Od razu z grubej rury przeszedł do rzeczy. Nie sądziłam, że to będzie coś poważnego", słyszeliśmy w filmie, który okazał się na platformie Amazon Prime. To była miłość od pierwszego wejrzenia! Sportowiec od razu wyczuł, że Agata Gołaszewska to kobieta, z którą chce spędzić resztę życia. Okazało się, że wiele ich łączy, mieli podobne plany i marzenia. Po dwóch latach byli zaręczeni, a w czerwcu 2010 roku stanęli na ślubnym kobiercu. Jak podawały media, uroczystość odbyła się w kościele w pobliżu Ustronia. Okazuje się jednak, że para w przeszłości często się kłóciła. Cudem przetrwali kryzys. „Oboje twierdzimy, że to jakiś cud, że dalej jesteśmy razem. Jak się poznaliśmy, to strasznie się kłóciliśmy. O bzdury. On się bardzo denerwował. Dziewczyny szybciej dojrzewają [...]. Przetrwałam dużo takich sytuacji, że mi się śmiać chciało, a on z tego robił wielką tragedię. Chodziłam do liceum, w szkole miałam koleżanki i kolegów. Cały czas się złościł o tych kolegów. Jak ktoś do mnie napisał wiadomość, nawet o tym, co było w szkole, od razu sprzeczka", opowiadała żona piłkarza. Małżonkowie wspólnie wychowują trójkę dzieci – Oliwię, Lenę i Fabiana. To im poświęcają każdą chwilę, przekazują najważniejsze wartości i troszczą się o bezpieczną przyszłość. „Jedną z najcięższych rzeczy w życiu jest wychowanie dzieci. [...] Później i tak dziecko zadecyduje, co chce w życiu robić, jak chce to robić i jak chce to życie przeżyć", mówił nam w rozmowie z Joanną Przetakiewicz w talk-show „Życie od nowa". „Dzieci wiele zmieniają w życiu człowieka. [...] Mam poczucie odpowiedzialności za te dzieci. Świadomość się zmienia. Kiedy byłem młody, inaczej podchodziłem do pewnych rzeczy, jeśli chodzi o emocje i dzielenie się nimi, teraz przychodzi mi to troszeczkę łatwiej", dodawał w rozmowie z „Lajf Noł Makeup". Agata Błaszczykowska W jednym z wywiadów Agata Błaszczykowska podkreślała też, że doskonale zdawała sobie sprawę z tego, na co decyduje się wychodząc za sportowca. Zgrupowania, częste rozłąki, życie na walizkach... Wzięła wiele na swoje barki. Kiedy ukochany wyjeżdżał dbała o dom i dzieci. „Wiedziałam, na co się decyduję, wychodząc za Kubę. Taka jest nasza rola: siedzieć w domu, grzecznie, dzielnie czekać na męża i wspierać go w każdej sytuacji. Nie jest lekko, ale takie życie ma swoje plusy i minusy”, opowiadała w 2012 roku. Z kolei sportowiec nie ukrywał, że gdy tylko może, z przyjemnością pomaga żonie przy dzieciach i domowych sprawach. „Skłamałbym, gdybym powiedział, że „trzymam” dom. To robi Agata, ale nie uchylam się od odpowiedzialności”, dodawał. Kuba Błaszczykowski wielokrotnie dziękował jej za wielkie wsparcie. Ukochana dawała mu siłę, gdy najbardziej brakowało mu wiary. Od lat patrzy na Agatę z podziwem i miłością. „Mam bardzo mądrą, wyrozumiałą żonę, która świetnie rozumie naszą sytuację. Wie, że gram na wysokim poziomie i do każdego meczu muszę być przygotowany na 100 proc., a to zabiera czas. Jestem jej za to bardzo wdzięczny”, mówił przed laty. To Agacie zawdzięcza karierę. Ukochana zmieniła go jako człowieka. „Słyszałem wiele razy, że odbiciem czy lustrem każdego mężczyzny jest jego kobieta. We wszystkich moich sukcesach, w tym, że stałem się człowiekiem empatycznym, [...] jest duża zasługa mojej małżonki, która zmieniła mnie jako człowieka”, tłumaczył w 2021 roku, gdy odbierał Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski. „Jak się poznaliśmy, to ja byłem mało ufny [...]. Do tej pory jestem w sumie dość ostrożny, jeśli chodzi o zaufanie. To, że nasze małżeństwo wygląda tak, jak wygląda i jak to wszystko funkcjonuje, to duża zasługa mojej żony. Ona niejednokrotnie mi pokazywała to, że nie zawsze ten, kto powie ostatnie słowo w kłótni, ma rację", dodawał w naszej rozmowie. „Starałem się jak mogłem. Myślę, że to by było bardzo dobre pytanie do mojej małżonki, bo w sumie nie rozmawialiśmy o tym, czy czuje się przy mnie bezpieczna, ale wydaje mi się, że z jej podejściem, jakby tego nie czuła, to by mi to zakomunikowała", kontynuował. Sprawdź też: Kuba Błaszczykowski zmagał się z samotnością. Czasem nie miał nikogo <img src="https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/48/2024/07/imgIiAGMz-cba7eb8.jpg" width="480" height="408" alt="PHOTO ALEX MARCINOWSKI / SE / EAST NEWS KATOWICE JAKUB BLASZCZYKOWSKI WRAZ ZE SWOJA FUNDACJA PRZEKAZAL 50 TYSIECY ZLOTYCH ZWYCIZCY KONKURSU POKAZ MI CO POTRAFISZ. WRECZENIE NAGRODY ODBYLO SIE PODCZAS KONCERU W KATOWICACH N/Z JAKUB BLASZCZYKOWSKI Z ZONA AGATA 24/09/2017 BLASZCZYKOWSKI ZONA AGATA FUNDACJA" title="imgIiAGMz-cba7eb8" /> Sportowiec ceni ich spokojne życie. Agata Błaszczykowska nie należy do osób, które chętnie dzielą się fragmentami swojej prywatności w mediach społecznościowych. Nigdy nie zależało jej na popularności. „Nie jesteśmy celebrytami ani lwami salonowymi. Gdy mamy ochotę, idziemy na kolację, choć rzadko to się zdarza. Dom to nasze ulubione miejsce. Nie ma nic piękniejszego, jak patrzeć na zdrowo dorastające dzieci”, mówił w Przeglądzie Sportowym. W 2023 roku Kuba Błaszczykowski zakończył swoją sportową karierę. Podczas ostatniego meczu mógł liczyć na obecność rodziny – żony i trójki pociech. Poruszające nagranie trafiło wówczas do sieci i poruszyło wiele serc. View oEmbed on the source website
Tak wyglądało wesele Kuby i Agaty Błaszczykowskich. Nagranie pierwszego tańca wywołało morze emocji
„Spodnie na szczęście nie poszły", śmieje się po latach piłkarz
Choć kariera piłkarska to ogromna część jego życia, jeszcze więcej oddania i uwagi Kuba Błaszczykowski poświęca swojej rodzinie. Żona Agata to jest ostoja, wieloletnie wsparcie i największa miłość. Para uchyliła drzwi do swojego prywatnego życia w dokumencie „KUBA”, który miał premierę w lutym br. Nagranie fragmentu ze ślubu wzbudziło wówczas wiele emocji! Artykuł aktualizowany 15.09.2024 r. [Ostatnia publikacja na Viva Historie 17.09.2024 r.] Ślub Kuby i Agaty Błaszczykowskich Jej serce zabiło mocniej, gdy tylko zobaczyła Kubę po raz pierwszy. Zdarzało się jej chodzić na mecze Rakowa i po cichu mu kibicować. Ale na pierwsze spotkanie musieli chwilę poczekać. „Poznaliśmy się przez naszego wspólnego znajomego. To było parę dni przed wylotem Kuby z Wisłą Kraków na obóz na Cypr. W sumie pierwsze nasze spotkanie było po powrocie”, powiedziała Agata Błaszczykowska w jednym z wywiadów dla TVP. Dwa lata później byli już po zaręczynach, ale do ślubu się im nie paliło. Piękna uroczystość na 200 osób odbyła się dopiero w 2010 roku. Bliscy pary zebrali się niedaleko Ustronia i to właśnie tam świętowali najpiękniejszy dzień w życiu Kuby i Agaty. Prywatność to dla nich świętość, dlatego kilkanaście lat później małżonkowie zdecydowali się pokazać publicznie fragment uroczystości. Tak wyglądało ich wesele! Nagranie pierwszego tańca Na filmie, który możecie zobaczyć na górze strony, widać kilka romantycznych kadrów ze ślubu. Para nie szczędziła sobie pięknych słów i czułości. Ale najwięcej emocji kosztował ich pierwszy taniec! Trudno nie uśmiechnąć się, widząc Agatę i Kubę Błaszczykowskich w tanecznych pozach. Jak wspomina para, nie obyło się bez wpadek, ale i tak był to wieczór ich marzeń. „Jeszcze mnie zapytałeś, czy możesz sobie podczas niego głośno liczyć”, wspominała przed kamerą PRIME Video Agata Błaszczykowska. „Ale poszedł nam ten taniec świetnie. Ja wszedłem w niego jak dzik w szyszki”, śmiał się Kuba Błaszczykowski. Przez wymagające figury poszło coś jeszcze… „W tańcu cała koszula mi się roztargała, kamizelka też. Spodnie na szczęście nie poszły”, dowcipkował piłkarz. SPRAWDŹ: Zmieniła go jako człowieka, wiele jej zawdzięcza. Kim jest ukochana Kuby Błaszczykowskiego?
Po rodzinnej tragedii Kuba Błaszczykowski zerwał kontakt z tatą. Mimo tego pojawił się na jego pogrzebie
„To był naprawdę mądry gość, ale gdzieś się zatracił”, wspominał piłkarz
Wybitny piłkarz, kochający mąż i ojciec. Człowiek, którego życie boleśnie doświadczyło. Kuba Błaszczykowski w trakcie Balu Mistrzów Sportu 2024 odebrał z rąk ministra sportu i turystyki statuetkę Superczempiona. W ten wyjątkowy sposób doceniono nie tylko jego sportowe sukcesy, lecz także postawę poza boiskiem, w tym działalność charytatywną. W emocjonalnym przemówieniu nawiązał do tragedii, którą przeżył jako 10-letni chłopiec i zadedykował nagrodę zmarłej mamie... O tym, czego doświadczył jako dziecko, mówił rzadko. Czy udało mu się wybaczyć ojcu, który zgotował swoim dzieciom taki los? Kuba Błaszczykowski: mimo osobistego dramatu nigdy się nie poddał W trakcie 89. plebiscytu „Przeglądu Sportowego” piłkarz został uhonorowany specjalnym wyróżnieniem – okrzyknięto go „Superczempionem” minionego roku. Gdy pojawił się na scenie, nie krył wzruszenia. Po chwili stało się jasne, dlaczego: w przemówieniu oddał hołd tragicznie zmarłej 13 sierpnia 1996 roku mamie. „Chciałem tę statuetkę zadedykować jednej osobie, która nie była na żadnym moim meczu, nie oglądała żadnego mojego meczu na żywo, natomiast wierzę w to głęboko, że ze swojego sektora »Niebo« wspierała mnie zawsze. Mamo, to dla ciebie!”, powiedział ze sceny, gdy odbierał statuetkę, ledwo powstrzymując łzy. Kuba Błaszczykowski nigdy nie ukrywał, że mama była dla niego i jego o trzy lata starszego brata Dawida największym wsparciem. A przecież ich dzieciństwo dalekie było od sielanki: wychowani we wsi Truskolasy nieopodal Częstochowy żyli w cieniu alkoholowego nałogu ojca i jego wybuchów agresji. Marzyli o wielkiej sportowej karierze, trenowali. Mama Anna wierzyła w nich i powtarzała, że w przyszłości na pewno osiągną sukces. Wszystko przerwała jednak tragedia, do której doszło w sierpniowy dzień 1996 roku... Mały Kuba był świadkiem kłótni rodziców, w trakcie której ojciec zadał śmiertelny cios jego matce. „Wybiegłem, jak stałem. I widzę, jak mama leży w rowie, i widzę, jak ojciec odchodzi. Wróciłem do domu i krzyczę: »Mama leży w rowie«. (…) Wziąłem ją za rękę, a moje dwa czy trzy palce wpadły do rany. Wtedy wiedziałem, że jest niedobrze. Wydaje mi się, że mama zmarła mi na rękach. Trzy ostatnie wdechy wzięła i już nic”, ujawniał kulisy dramatu na łamach książki „Kuba”, wydanej wspólnie z Małgorzatą Domagalik w 2015 roku. Czytaj także: Mama odeszła na jego rękach. Jakub Błaszczykowski oddał jej hołd, odbierając wyjątkową nagrodę Bal Mistrzów Sportu 2024: Jakub Błaszczykowski na scenie, Warszawa, 06.01.2024 rok Kuba Błaszczykowski: relacja z ojcem. Kim był Zygmunt Błaszczykowski? Zygmunt Błaszczykowski był nauczycielem wychowania fizycznego. Jak mówił jego syn – był zdolny. Ale jego życie zdominowało uzależnienie od alkoholu. Pod jego wpływem stawał się agresywny, wszczynał awantury. Wyżywał się na bliskich. Ostatecznie doprowadziło to do niewyobrażalnej tragedii: 13 sierpnia 1996 roku chwycił za nóż kuchenny i w trakcie kłótni ugodził nim śmiertelnie żonę. Został za to skazany na 15 lat pozbawienia wolności. Wyrok odbył w całości. Gdy wyszedł na wolność, próbował skontaktować się z synami, ale oni nie chcieli nawet słyszeć o pojednaniu. Po tym, co się wydarzyło, zerwali z nim kontakt i nie mieli zamiaru go odnawiać. I trudno im się dziwić. Śmierć mamy odcisnęła na nich bolesne piętno – ta rana do dziś się nie zagoiła... „To jest taka część w moim życiu, gdzie jest pusto. Gdzie totalnie nic się nie dzieje od kilkudziesięciu lat. Na pewno to jest coś, co sprawia mi ogromną przykrość, jest ogromny żal, bo chciałbym się tym podzielić. Sukcesami, tym, co osiągnąłem. Chciałbym oddać to, co mama mi dała, jak byłem młody. Chciałbym, żeby z uśmiechem spojrzała na to wszystko, że warto było wierzyć, że będę grać w piłkę. Tym bardziej że wiem, jak jej na tym zależało i widziałem, że była przekonana, że tak się stanie. Do końca życia nie będę w stanie tego wypełnić. Ta pustka już zostanie”, zwierzał się Kuba Błaszczykowski w programie „Monika Olejnik. Otwarcie”, emitowanym na antenie TVN24. Nie ukrywa, że do dziś zadaje sobie pytanie, dlaczego do takiej tragedii doszło. Mówi, że do końca będzie szukał na nie odpowiedzi... Z ojcem nigdy na ten temat nie rozmawiał. „Wydaje mi się, że gdyby tata nie nadużywał alkoholu, to myślałby inaczej. To nie był głupi facet. Zrobił dwa fakultety. Uczył w szkole. To był naprawdę mądry gość, ale gdzieś się zatracił”, stwierdził na łamach książki „Kuba”. Mimo że nigdy się nie pojednali, piłkarz pojawił się na pogrzebie taty. Zygmunt Błaszczykowski zmarł 23 maja 2012 roku. Czy syn mu wybaczył? Tak mówił o tym w programie „Niepokonani” Krzysztofa Ziemca. „Jeden z wujków powiedział mi kiedyś, że muszę wybaczyć, tak jak Jezus wybaczał. To była dla mnie najgorsza rzecz. Jak to usłyszałem, miałem 15 czy 16 lat, byłem strasznie zbuntowany i pełno było we mnie nienawiści. Teraz już trochę inaczej do tego podchodzę. Staram się, ale chyba nigdy tego nie zrozumiem. Do końca życia zostanie mi pytanie: dlaczego? Ale teraz nie jestem jeszcze psychicznie gotowy, by szukać na nie odpowiedzi”, stwierdził... Dziś skupia się przede wszystkim na rodzinie: żonie Agacie, córkach Oliwii i Lenie oraz synu Fabianie. Czytaj także: Czytaj także: Jako 11-letni chłopiec był świadkiem wielkiej tragedii. W jednej chwili stracił ojca i matkę Jakub Błaszczykowski, pożegnanie na Stadionie Wisły Kraków, 05.08.2023 rok
Mama odeszła na jego rękach. Jakub Błaszczykowski oddał jej hołd, odbierając wyjątkową nagrodę
„Wierzę w to głęboko, że ze swojego sektora »Niebo« wspierała mnie zawsze”, powiedział
Miał niespełna 11 lat, gdy jego świat runął jak domek z kart. Jakub Błaszczykowski musiał wówczas pogodzić się ze stratą ukochanej mamy, która zginęła z rąk jego ojca. Teraz, na Balu Mistrzów Sportu 2024, odebrał wyjątkową nagrodę z rąk ministra sportu i turystyki Sławomira Nitrasa. Wręczono mu statuetkę Superczempiona za osiągnięcia na boisku oraz postawę poza nim, w tym działalność charytatywną. W emocjonalnym przemówieniu oddał hołd ukochanej mamie, z trudnem powstrzymując łzy... Jakub Błaszczykowski uczcił pamięć mamy na Balu Mistrzów Sportu 2024 Miniony rok był dla niego szczególny. Jakub Błaszczykowski pożegnał się bowiem oficjalnie z polską kadrą. Na Stadionie Narodowym, w towarzyskim meczu z Niemcami, zszedł z boiska w szesnastej minucie. Był wyraźnie wzruszony, w jego oczach mieniły się łzy. Nie inaczej było w przypadku kibiców. I trudno się dziwić: na murawie w narodowych barwach zagrał aż 109 meczów. Uwielbiają go wszyscy. Przede wszystkim za to, jaki jest: skromny, niezłomny, niezwykle utalentowany. Normalny. Sława nie przewróciła mu w głowie. Stroni od błysku fleszy, najważniejsza dla piłkarza pozostaje rodzina. I niesienie pomocy innym: w tym celu powołał m.in. fundację „Ludzki gest”, która stawia na rozwój dzieci i młodzieży, w tym na promowanie postaw związanych z kulturą fizyczną. Przyjacielski, oddany, cieszący się niesłabnącą sympatią. Właśnie za te cechy – oraz oczywiście za znaczące sportowe dokonania – otrzymał statuetkę Superczempiona na Balu Mistrzów Sportu 2024 – 89. plebiscycie „Przeglądu Sportowego”, Onetu i Polsatu. W swojej przemowie oddał hołd zmarłej tragicznie w sierpniu 1996 roku mamie. „Chciałem tę statuetkę zadedykować jednej osobie, która nie była na żadnym moim meczu, nie oglądała żadnego mojego meczu na żywo, natomiast wierzę w to głęboko, że ze swojego sektora »Niebo« wspierała mnie zawsze. Mamo, to dla ciebie!”, powiedział ze sceny, gdy odbierał statuetkę, wyraźnie wzruszony Jakub Błaszczykowski. W jego oczach widać było łzy, podniosły nastrój udzielił się również wszystkim obecnym. Czytaj także: Syn też pokochał piłkę, córki są dla niego całym światem. Jakub Błaszczykowski o relacji z dziećmi Bal Mistrzów Sportu 2024: Jakub Błaszczykowski na scenie, Warszawa, 06.01.2024 rok Mama Kuby Błaszczykowskiego zmarła na jego rękach. W jednej chwili stracił oboje rodziców Był ciepły, letni dzień. 13 sierpnia 1996 roku. Wieś Truskolasy niedaleko Częstochowy. To w tym miejscu Jakub Błaszczykowski wychowywał się i dorastał wraz z o trzy lata starszym bratem Dawidem. Ich ukochana mama, Anna, była ekspedientkę w warzywniaku. Tata Zygmunt zaś nauczycielem wychowania fizycznego. Ale dzieciństwo obu dalekie było od sielanki. Ojciec pił i terroryzował całą rodzinę. Unikali kontaktu z nim, gdy był pod wpływem. Ale z oczywistych względów nie zawsze była to możliwe... Żyli skromnie, nie byli zamożni. Mama robiła wszystko, by ukochanym synom zapewnić godny byt. Wierzyła w nich bezwarunkowo, często powtarzała, że w przyszłości na pewno odniosą sukces, że jest o tym przekonana. „Wierzyła, że możemy zostać zawodowymi piłkarzami tak jak nasz wujek Jerzy Brzęczek. Mama żyła dla nas, poświęcała się, żeby nam niczego nie brakowało. Dużo ją to kosztowało, bo nie byliśmy bogaci”, podkreślał Kuba Błaszczykowski. Oni stracili to wsparcie w jednej chwili. Ten dzień wrył się w pamięć piłkarza. O tym, jak zapamiętał tragedię, opowiedział Małgorzacie Domagalik, z którą wydał autobiograficzną książkę „Kuba”. „Bawię się klockami, jest uchylone okno, i nagle słyszę rozmowę. Wiem, kto rozmawia, zamarłem, i słyszę, jak się kłócą. I słyszę: „A masz ty k***!". I krzyk: ”Aaa!”. „Wybiegłem, jak stałem. I widzę, jak mama leży w rowie, i widzę, jak ojciec odchodzi. Wróciłem do domu i krzyczę: »Mama leży w rowie«. (…) Wziąłem ją za rękę, a moje dwa czy trzy palce wpadły do rany. Wtedy wiedziałem, że jest niedobrze. Wydaje mi się, że mama zmarła mi na rękach. Trzy ostatnie wdechy wzięła i już nic”, opisywał ten dramatyczny dzień. Po tej tragedii jego ojciec został skazany na 15 lat więzienia. Kuba Błaszczykowski zerwał z nim kontakt. Po tym, co przeżył, zamknął się w sobie. Przez kilka dni nic nie jadł, nie wychodził z łóżka. Chciał zrezygnować z marzeń o zawodowej grze w piłkę, był kompletnie rozbity. „Na trzy miesiące zawiesiłem buty na kołku. Straciłem sens życia. To było tak, jakbym nagle, idąc ulicą, dostał w głowę kamieniem. Ocknąłem się po tygodniu w zupełnie innym świecie. Wszystko się zmieniło”, wspominał. Zaopiekowała się nim babcia od strony mamy, Felicja Brzęczek i jej syn, brat pani Anny, Jerzy. Przed nimi było trudne zadanie: Kuba Błaszczykowski miał wówczas zaledwie 10 lat. To, co przeszedł, odcisnęło na nim bolesne piętno. Buntował się, było w nim dużo agresji. Sprawy nie ułatwiał fakt, że z uwagi na stosunkowo niski wzrost (152 centymetry), rówieśnicy wytykali go palcami, przezywali „Mały”. W szkole zaś uchodził za chuligana, nie stronił od bójek. Na przykład wtedy, gdy słyszał od sąsiadów w rodzinnych Truskolasach: „Jeśli ojciec jest mordercą, to syn jest taki sam!”. „Słyszałem najgorsze rzeczy. Moja agresja wynikała z tego, że chciałem się bronić, bo czułem się niesprawiedliwie oceniany. Czułem, że cały świat jest przeciwko mnie”, zwierzał się. Za namową babci i wujka wrócił do sportu. Piłka nożna stała się jego pasją, sposobem na przetrwanie. Ale nigdy nie zapomniał o tym, co wydarzyło się 13 sierpnia 1996 roku. Dlatego zawsze, gdy strzelał gola, patrzył w niebo. „Cały czas wierzę, że mama jest gdzieś tam wysoko, w niebie. Widzi mnie z tamtego świata i podpowiada, co robić w trudnych momentach”, wyjaśniał w wywiadach. Długo nie mówił o tym, co go spotkało. Wstydził się. Ta rana przecież nigdy się nie zagoiła... Jego mama uwielbiała utwory Demisa Roussosa, greckiego wokalisty popowego. Dlatego Kuba Błaszczykowski często wraca do piosenki „Goodbye My Love, Goodbye” i o niej myśli... Gdy jego ojciec wyszedł na wolność, nie chciał mieć z nim kontaktu. Zygmunt Błaszczykowski zmarł 23 maja 2012 roku. Syn pojawił się na jego pogrzebie. Ale – jak sam przyznawał – do dziś zadaje sobie pytanie: „dlaczego musiało do tego dojść?” i nie znajduje na nie odpowiedzi... Czytaj także: Jako 11-letni chłopiec był świadkiem wielkiej tragedii. W jednej chwili stracił ojca i matkę Jakub Błaszczykowski, pożegnanie na Stadionie Wisły Kraków, 05.08.2023 rok
Kuba Błaszczykowski: „Podziękowania za gole kieruję w niebo, w stronę mamy”. Życie mocno go doświadczyło
Dziś jest nie tylko spełnionym sportowcem, lecz także kochającym ojcem trójki dzieci i wspierającym mężem. Jakub Błaszczykowski unika błysku fleszy, skupia się na tym, co dla niego najważniejsze. Ale w jego życiu pełno było dramatów i chwil smutku. O tym, co przeżył, gdy miał zaledwie 11 lat, opowiedział dopiero po długim czasie. W wyniku awantury między rodzicami zginęła jego mama. Mąż zaatakował ją nożem. Odchodziła na ulicy, na rękach synka... Ojciec Kuby trafił do więzienia, zaś on sam do domu babci Felicji. To właśnie jej oraz innym bliskim zawdzięcza to, jakim człowiekiem się stał. Wśród osób, które go wspierały był również były selekcjoner reprezentacji Jerzy Brzęczek. Oto niezwykła historia Kuby Błaszczykowskiego... Jakub Błaszczykowski o tragicznej śmierci mamy O dramatycznych przeżyciach z dzieciństwa opowiadał między innymi w książce „Kuba”, która ukazała się na rynku w czerwcu 2015 roku. „Bawię się klockami, jest uchylone okno, i naglę słyszę rozmowę. Wiem, kto rozmawia, zamarłem, i słyszę, jak się kłócą. I słyszę: A masz ty k***! I krzyk: Aaa! Wybiegłem, jak stałem. I widzę, jak mama leży w rowie, i widzę, jak ojciec odchodzi. Wróciłem do domu i krzyczę: „mama leży w rowie”. Wróciłem do niej i zacząłem ją dotykać [...] Wziąłem ją za rękę, a moje dwa czy trzy palce wpadły do rany. Wtedy wiedziałem, że jest niedobrze. Wydaje mi się, że mama zmarła mi na rękach. Trzy ostatnie wdechy wzięła i już nic. Cisza”, wspominał Jakub Błaszczykowski [cyt. za plotek.pl]. Nastoletni sportowiec stracił wtedy nie tylko mamę, ale i ojca, który trafił do więzienia (mężczyzna zmarł w 2012 roku). Rzucił piłkę nożną i nie interesował się nią, aż zaopiekował się nim wujek – Jerzy Brzęczek. To on wskazał mu właściwy kierunek i zadbał o karierę utalentowanego chłopaka. Dziś Kuba Błaszczykowski jest jednym z najlepszych polskich piłkarzy, odnosił również duże sukcesy na boiskach zagranicznych. Przez trzynaście lat grał w reprezentacji Polski, przez cztery lata był kapitanem drużyny. Od 2007 do 2016 roku był zawodnikiem Borussii Dortmund, a później VfL Wolfsburg. Dwa lata temu powrócił do klubu Wisła Kraków. Zarabia pięćset złotych miesięcznie, które przekazuje na zakup biletów dla dzieci z domów dziecka. Znany jest zresztą ze swojej charytatywnej działalności – w 2020 roku przekazał sporą kwotę na walkę z Covid-19. Jakub Błaszczykowski od kilkunastu lat jest w szczęśliwym związku, ale wraz z żoną Agatą bardzo strzegą swojej prywatności. Nie udzielają wywiadów, rzadko wychodzą na imprezy branżowe. Wychowują trójkę dzieci – dwie córki, Oliwię i Lenę, oraz synka Fabiana, który przyszedł na świat w czerwcu 2019 roku. Cała rodzina mieszkała przez kilka lat w Krakowie. W 2020 roku poinformowano jednak, że sportowiec zakupił trzy luksusowe apartamenty w jednym z warszawskich wieżowców. Ulubieniec kibiców nie zapomina mimo wszystko o rodzinnych stronach i często odwiedza Truskolasy na Śląsku. ZOBACZ TEŻ: To Joanna Przetakiewicz oświadczyła się Rinke Rooyensowi. „Był bardzo chory, miał chemioterapię” Kuba Błaszczykowski wywiad VIVY! W 2012 roku – przed mistrzostwami Europy – ówczesny kapitan reprezentacji udzielił VIVIE! wywiadu. Miał wtedy 26 lat, małą córeczkę Oliwię i grał w niemieckim klubie Borussia Dortmund. O trudnej przeszłości i świetlanej przyszłości rozmawiał z Maciejem Wesołowskim. Przypominamy ten wyjątkowy wywiad. Jak córka? Rośnie. Raczkuje, próbuje chodzić. Rozwija się błyskawicznie. Pewnie jak wrócę po Euro, ciężko ją będzie poznać. Jak się odnajdujesz jako ojciec? Nie zdawałem sobie sprawy, jak wiele w życiu się zmienia, gdy rodzi się dziecko. Jak wielka to rewolucja. Wcześniej, kiedy miałem na coś ochotę, po prostu to robiłem. Teraz cały mój świat kręci się wokół tej małej osóbki. Doszło sporo nowych obowiązków, ale naprawdę warto wyrzec się tych paru rzeczy w życiu, żeby tego doświadczyć. Poza tym dziecko bardzo zbliża ludzi do siebie, scala rodzinę. A to dla mnie ogromna wartość. Myślisz o powiększeniu rodziny? Oczywiście. Moja rodzina była dość liczna, mama miała czworo rodzeństwa i wiem, że to daje oparcie w życiu, pomaga. Po prostu: jest z kim dzielić się kłopotami, ale i radościami życia. Dlatego też chciałbym, by Oliwia miała kiedyś rodzeństwo. Mając tak wiele obowiązków zawodowych, masz jeszcze czas na przewijanie, kąpanie czy karmienie córki? Skłamałbym, gdybym powiedział, że ja spędzam z małą więcej czasu niż żona, ale staram się to robić, gdy tylko mogę. Na szczęście mam bardzo mądrą, wyrozumiałą żonę, która świetnie rozumie naszą sytuację. Wie, że gram na wysokim poziomie i do każdego meczu muszę być przygotowany na 100 procent, a to zabiera czas. Jestem jej za to bardzo wdzięczny. Po strzelonych golach zawsze patrzysz w niebo. Dlaczego? To symboliczny gest. Podziękowania za gole kieruję w stronę mamy, która od ponad 15 lat nie żyje. Jaka została w Twojej pamięci? Widzę ją, gdy słucha Demisa Roussosa, którego uwielbiała. Sam teraz często słucham „Goodbye My Love, Goodbye”, dzięki temu mama od razu staje mi przed oczami. Pamiętam też momenty, gdy dostawaliśmy od niej prezenty. Rolki albo taką małą grę Tetris. Na to czekało się miesiącami, a pamięta latami. Co chciałbyś jej teraz powiedzieć? Chciałbym podzielić się z nią sukcesami, które odnoszę. Ona zawsze bardzo wierzyła we mnie i brata. Zawsze mówiła, że nam się w życiu uda. Wierzyła, że możemy zostać zawodowymi piłkarzami, tak jak nasz wujek Jerzy Brzęczek. Mama żyła dla nas, poświęcała się, żeby nam niczego nie brakowało. Dużo ją to kosztowało, bo nie byliśmy bogaci. Wiem, że byłaby teraz bardzo szczęśliwa, widząc, że ułożyliśmy sobie życie. Ja poszedłem w ślady wujka, brat został nauczycielem wuefu. Byłaby to dla niej wielka nagroda. Trudno mi zaakceptować to, że nie może tego zobaczyć. Ale cóż... Cały czas wierzę, że mama jest gdzieś tam wysoko, w niebie. Widzi mnie z tamtego świata i podpowiada, co robić w trudnych momentach. Jak opiszesz mamę swojej córce, gdy podrośnie? Na pewno pokażę jej zdjęcia. A potem opowiem jej o tym wszystkim, co nam z bratem dała. Jak bardzo nas kochała, jak wiele jej zawdzięczamy. Twoja mama zginęła tragicznie na Twoich oczach. Jak można żyć z takim wspomnieniem? Nie wiem, czy powinienem do tego w ogóle nawiązywać, ale przypominam sobie tę sytuację, kiedy patrzę na swoją córkę. Czuję, że chciałbym jej dać to wszystko, czego mi zabrakło po śmierci mamy. Aż czasem boję się, że za bardzo ją będę rozpieszczał. Mama dawała nam z bratem dużo ciepła i to też chciałbym przekazać Oliwii. Ta tragedia zmieniła w moim życiu wszystko. Zablokowała mnie, zniechęciła do wielu rzeczy. Na kilka lat przestałem nawet rosnąć, w ósmej klasie mierzyłem zaledwie 152 centymetry. Na szczęście później to się wyrównało. Ale też dzięki temu musiałem szybciej dojrzeć, usamodzielnić się. To mnie zahartowało. Pamiętasz moment tragedii? Tak, doskonale. Każdy szczegół. Ale to coś, o czym nigdy nie powiem publicznie. To zbyt intymne. Wracasz do tego jeszcze? Tak, ale jest to już całkiem inne wspomnienie. Wiele lat zajęło mi, by przestać myśleć o tym jedynie z nienawiścią. Gdy zacząłem się rozglądać, okazało się, że wokół jest wielu ludzi, którzy mają podobne albo i gorsze doświadczenia. I że trzeba choć próbować im pomóc. Ludzie często działają w amoku, na przykład pod wpływem alkoholu, nie wiedząc do końca, co się z nimi dzieje, i nie zdając sobie sprawy z konsekwencji. Nie można tego rozgrzeszać, ale można spróbować ich zrozumieć. Zawsze żal mi dzieci, które najbardziej cierpią w rodzinnych tragediach. One nie są niczemu winne. Dziecko powinno być jak najdłużej pod ochroną dorosłych, trzeba je wspierać, jak tylko można. To jest dla mnie sprawa podstawowa, ogromnie ważna. Dobrze wiem, co czują dzieciaki pokrzywdzone przez los, i kiedy tylko mogę, staram się im pomagać. W jaki sposób? Choćby rozmawiając, wspierając duchowo, ale też czasem – bardziej materialnie. Zdarza się, że ludzie piszą mi o swojej trudnej sytuacji. Nie czuję się autorytetem, ale staram się im coś doradzić. Co im odpowiadasz? Ważne jest, by nawet w trudnych momentach nie poddać się, nie ulec depresji i przeć naprzód, mimo okoliczności. Jeśli masz talent, pasje, marzenia, to realizuj to! W 100 procentach! Ja wiem, że tego by chciała moja mama. Też miałem trudne chwile, chciałem porzucić piłkę. Nauczyciele i bliscy mieli ze mną dużo kłopotów, gdy dorastałem. Zwłaszcza w szkole bywało gorąco. Ktoś wypominał Ci rodzinną tragedię? Zdarzały się takie sytuacje. W małych, wiejskich środowiskach, gdzie wszyscy się znają, takie rzeczy mają miejsce chyba częściej niż w miastach. Tam więcej jest ludzi sfrustrowanych, którym się w życiu nie udało. Oni najchętniej żyją cudzym życiem. Pojawia się zawiść, zazdrość, hipokryzja. Wiele razy stykałem się z ludźmi, którzy wpierw klepali mnie po plecach, by zaraz za rogiem obrabiać mi tyłek. Teraz mogę się z tego śmiać, ale gdy jesteś młodym człowiekiem, odbierasz to inaczej. Co to były za sytuacje? Wypominano mi ojca. Plotkowano, że jeśli ojciec jest mordercą, to synek będzie taki sam. Najobrzydliwsze, że ci sami ludzie chcą teraz odcinać kupony od tego, że mnie znają. Jakoś szybko zapomnieli o tym, co kiedyś mówili. Jak to znosiłeś? Tak jak mówiłem, nie byłem grzecznym dzieckiem. Kiedy ktoś mi ubliżał albo w inny sposób przekraczał granice, zawsze reagowałem. Czasem agresywnie. Wiedziałem, że pewnych rzeczy nie mogę odpuścić. Teraz, jak na to patrzę, widzę, że to było gówniarskie zachowanie, ale wtedy nie widziałem innego sposobu. Z tego powodu babcia miała przeze mnie problemy, wiele razy była wzywana do szkoły. Mam nadzieję, że wynagradzam jej to teraz. Co tydzień ogląda moje mecze w telewizji i cieszy się z moich dobrych zagrań. Swoją drogą mam świadomość, że gdyby nie ta moja zawziętość, pewnie nie osiągnąłbym tego, co osiągnąłem. Jako 11-latek w jednej chwili musiałem wykonać skok z beztroskiego, dziecięcego życia do życia pełnego obowiązków i problemów. To, że zostałem po dobrej stronie, nie pogrążyłem się, zawdzięczam babci i Jurkowi Brzęczkowi. Bez nich mogło być różnie. To w sumie niezwykłe, że kapitan reprezentacji Polski wychowuje kolejnego kapitana. Tak, też się z tego z Jurkiem śmiejemy. Także z tego, że obaj jesteśmy z tej samej niewielkiej wsi. Bez tego o Truskolasach pewnie nikt by nigdy nie usłyszał. Kiedy dorastałem, Jurek czuł, że musi zastąpić mi ojca. Te nasze relacje były budowane właśnie na zasadzie ojciec–syn. Były bardziej „oficjalne”. Teraz to się całkiem zmieniło. Jesteśmy kumplami, przyjaciółmi. Mamy wspólny język, możemy porozmawiać o wszystkim i wiem, że zawsze mnie zrozumie, doradzi. A że poza tym Jurek zna się też doskonale na piłce, jest w stanie pomóc mi też w pracy. ZOBACZ RÓWNIEŻ: Oto siedem rzeczy, za które kochamy Kubę Błaszczykowskiego! Powiedziałeś, że byłeś trudnym dzieckiem. Jak babcia znosiła Twoje wybryki? To prawda, miała ze mną dużo kłopotów. Ale zawsze wiedziałem, że nawet kiedy się złości, trzyma moją stronę, że mogę na nią liczyć. Tak było, gdy wzywano ją do szkoły. A to wyrzuciłem komuś sweter przez okno – w odwecie za coś tam, a to komuś przyłożyłem. Cóż, byłem zadziorny, ale wydawało mi się, że jak się biję, to w słusznej sprawie. Dość szybko jednak zyskałem sobie w szkole opinię łobuza i potem co bym nie zrobił, to każdy wiedział, że to moja wina. Z czasem zaczęło mnie to uwierać. Czułem, że nieraz byłem oskarżany niesprawiedliwie, na zapas. Że co złego, to Błaszczykowski. Mam wrażenie, że nauczyciele szli trochę na łatwiznę. Ale też nie chcę się rozgrzeszać. Święty na pewno nie byłem. Pamiętam takie momenty, kiedy babcia nie dawała już sobie ze mną rady. Rozrabiałem, nie chciałem się jej słuchać. Wtedy najlepszym sposobem był telefon do Jurka, który grał wtedy w zagranicznych klubach, w Izraelu i w Austrii. Przekazywała mi słuchawkę i momentalnie on stawiał mnie do pionu. Potem przez parę dni babcia miała ze mną spokój. Dość gwałtownie pokorniałem. Kiedy rzeczywiście dojrzałeś? Ważnym momentem była dla mnie przeprowadzka do Wisły Kraków. Miałem 18 lat i musiałem sobie od zera zorganizować życie. Mieszkałem sam w nowym miejscu, wszystko było nowe, do tego dochodziła presja związana z grą w utytułowanym klubie. Musiałem szybko się z tym uporać. Tam zdałem maturę. Pamiętam, że zdawałem ustny egzamin z angielskiego w tym samym dniu, w którym graliśmy mecz w lidze. Rano więc pojechałem go zdać, po południu wróciłem na zgrupowanie, a wieczorem już grałem. Trzeba było to wszystko ze sobą połączyć. Wielu dobrych ludzi mi wtedy pomogło. Bardzo im za to dziękuję. Zwłaszcza tym ze Szkoły Mistrzostwa Sportowego im. Jana Długosza. To ważni dla mnie ludzie, więc zależy mi, by o nich choć słowem wspomnieć. No a teraz jesteś dwukrotnym mistrzem Niemiec, zdobywcą Pucharu Niemiec, grałeś w Lidze Mistrzów, przed Tobą mistrzostwa Europy, w których jako kapitan poprowadzisz polską reprezentację do, miejmy nadzieję, sukcesów. Wszystko jest tak, jak sobie wymarzyłeś? Nie mogło być lepiej. Mam wielką satysfakcję z tego, że przetrwałem. Robię to, co kocham, mam szczęśliwą rodzinę, wszystko idzie w dobrym kierunku. Mam poczucie, że piekło jest już za mną. Masz 26 lat, dokładnie tyle miał Zbigniew Boniek równo 30 lat temu, podczas mundialu w Hiszpanii i ostatniego sukcesu naszej reprezentacji – brązowego medalu na mistrzostwach świata. Od tego zaczęła się też wielka międzynarodowa kariera Bońka. Czujesz, że dla Ciebie takim przełomem może być polsko-ukraińskie Euro? Oczywiście każdy piłkarz chciałby grać w jak największych klubach, osiągać jak największe sukcesy. I zgadza się, że 26 lat to bardzo dobry wiek dla piłkarza – jesteś jeszcze młody, ale już doświadczony, wiesz, na co cię stać. Ale z drugiej strony nie chciałbym dmuchać w balon oczekiwań. Mnie najbardziej interesuje to, by po zakończeniu kariery móc spojrzeć w lustro i powiedzieć sobie: „Kuba, dałeś z siebie wszystko, nie zawaliłeś żadnej szansy. Na tyle pozwolił ci twój organizm i twój charakter”. Wtedy będę miał czyste sumienie. Poczuję się spełniony. Rozmowa Kuby Błaszczykowskiego z Maciejem Wesołowskim ukazała się w magazynie VIVA! w 2012 roku. Wywiad powstał, zanim piłkarz dowiedział się o śmierci ojca. Czytaj również: Gdy zmarł ich ojciec, szybko dorośli... Co dziś robią synowie Krystyny Jandy? [Ostatnia publikacja na VIVA! Historie: 29.04.2024 rok]
To najbardziej tajemnicza polska WAG. Kim jest żona Kuby Błaszczykowskiego?
Mówi się, że za sukcesem każdego mężczyzny zawsze stoi jakaś kobieta. Kto stoi więc (przynajmniej częściowo) za sukcesem Kuby Błaszczykowskiego? Z pewnością po części jego żona - jego najlepsza przyjaciółka i największe wsparcie. Kim jest Agata Błaszczykowska? ZOBACZ TEŻ: Córka Izabeli Trojanowskiej to prawdziwa piękność! Czym zajmuje się Roxanna? Agata Błaszczykowska: kim jest żona Kuby Błaszczykowskiego? Kim jest żona Kuby Błaszczykowskiego, Agata? Wiadomo o niej niewiele, bowiem w przeciwieństwie do partnerek innych zawodników naszej reprezentacji, żona Kuby Błaszczykowskiego trzyma się z dala od życia w blasku fleszy. Agata Błaszczykowska rzadko udziela się w mediach, w sieci również niechętnie dzieli się szczegółami życia prywatnego. Jedno jest jednak pewne - urodą niczym nie ustępuje bardziej znanym WAGs. Często towarzyszy mężowi na trybunach, ale wywiadów udziela sporadycznie. Jak zakochani się poznali? Agata i Kuba Błaszczykowscy: historia miłości Agata Błaszczykowska (a wówczas Gołaszewska) i Kuba Błaszczykowski poznali się w 2005 roku w Częstochowie. Piłkarz był jeszcze wtedy w Wiśle Kraków, a Agata uczyła się w liceum ogólnokształcącym w klasie z rozszerzonym angielskim. Małżonka piłkarza wyznała w jednym z wywiadów, że zakochała się w nim niemal natychmiast. „Poznaliśmy się przez naszego wspólnego znajomego. To było parę dni przed wylotem Kuby z Wisłą Kraków na obóz na Cypr. W sumie pierwsze nasze spotkanie było po powrocie”, wyznała Agata w rozmowie z Pytanie na śniadanie. Dwa lata później para była już po zaręczynach. Wkrótce potem zakochani wyjechali do Dortmundu, gdzie Błaszczykowski bronił barw Borussi. W 2010 roku Błaszczykowscy stanęli na ślubnym kobiercu. Sakramentalne tak powiedzieli sobie w małym kościele nieopodal Ustronia, na ich weselu bawiło się niemal 200 gości. CZYTAJ TEŻ: Smutne wyznanie żony Witolda Pyrkosza: ''Nic dobrego mnie już nie czeka...” Aktor zmarł 6 lat temu Rodzina Kuby Błaszczykowskiego: żona, dzieci 20 kwietnia 2011 na świat przyszła ich pierwsza córka Oliwia. Trzy lata później, 26 czerwca 2014 roku urodziła się druga córka Błaszczykowskiego, Lena. „Jest strasznie czułym ojcem (...) ale, co mnie zdziwiło, jest też cierpliwym tatą”, mówiła w jednym z wywiadów żona Błaszczykowskiego. I choć piłkarz świetnie czuje w roli ojca, jak sam przyznaje, to Agata jest głównym dowodzącym w domu. „Z przyjemnością pomagam żonie przy dzieciach, przy domowych sprawach. Skłamałbym, gdybym powiedział, że „trzymam” dom. To robi Agata, ale nie uchylam się od odpowiedzialności”. To właśnie Agata napędza go do gry. O swoim życiu prywatnym mówią niewiele. „Nie jesteśmy celebrytami ani lwami salonowymi. Gdy mamy ochotę, idziemy na kolację, choć rzadko to się zdarza. Dom to nasze ulubione miejsce. Nie ma nic piękniejszego, jak patrzeć na zdrowo dorastające dzieci”, powiedział w wywiadzie dla Onetu Błaszczykowski. Co ciekawe, w tym samym wywiadzie piłkarz zapowiedział, że nie zamierzają zaprzestać powiększania rodziny na dwóch córkach. „Myślę, że na trzecie dzieciątko się zdecydujemy. Są takie plany”, mówił w 2014 roku. Dla Błaszczykowskiego po ośmiu latach małżeństwa żona wciąż jest największą przyjaciółką i podporą w trudnych chwilach. ZOBACZ RÓWNIEŻ: Irena Dziedzic i Jan Suzin: za ten romans prezenter słono zapłacił Przypomnijmy, że piłkarz nie miał łatwego dzieciństwa. W wieku 11 lat w tragicznych okolicznościach stracił matkę (zabił ją jego ojciec) i od tamtej pory największym marzeniem Błaszczykowskiego oprócz rozwijania kariery piłkarskiej, stało się stworzenie prawdziwej, kochającej się rodziny. Na swojej drodze spotkał kobietę, z którą udało mu się to marzenie spełnić. Zobaczcie w naszej galerii, jak wygląda najbardziej tajemnicza WAG, Agata Błaszczykowska!
„Nie mamy ze sobą jakiegoś super kontaktu". Kulisy konfliktu między Robertem Lewandowskim i Kubą Błaszczykowskim
„Jesteśmy z innych światów, ale z tej samej drużyny”, mówili o sobie
Kiedyś byli serdecznymi przyjaciółmi, dziś mówi się, że ledwo potrafią zamienić ze sobą kilka słów. Dlaczego relacje między kapitanem reprezentacji Polski, Robertem Lewandowskim a jego poprzednikiem na tym stanowisku, Kubą Błaszczykowskim są tak napięte? „Jesteśmy z innych światów, ale z tej samej drużyny”, mówi o sobie. Jaka jest zatem prawda o ich konflikcie? View Ediplayer on the source website Konflikt między Kubą Błaszczykowskim i Robertem Lewandowskim Mówi się, że jeszcze w 2010 roku, gdy Robert Lewandowski trafił do niemieckiej Borussi Dortmund, w której Kuba Błaszczykowski grał wówczas od trzech lat, mógł liczyć na pomoc starszego kolegi. Ten podobno otoczył troską pochodzącego z Pruszkowa rodaka, który nie znał wówczas języka niemieckiego. Relacja ta była tym bardziej serdeczna, że w tym samym czasie kontrakt z niemieckim klubem podpisał również Łukasz Piszczek i tak powstał słynny polski „trójkąt dortmundzki”. „Trzymałem się również z Kubą, z "Piszczem" i to bardzo mocno, począwszy od tego, że razem spędzaliśmy święta. "Piszczu" był moim sąsiadem, a Kuba mieszkał kilometr dalej, więc cały czas byliśmy razem", przyznał Lewandowski w rozmowie z Mateuszem Borkiem i Cezarym Kowalskim. Kuba Błaszczykowski i jego żona Agata (wówczas w zaawansowanej ciąży) mieli nawet pomagać Annie i Robertowi Lewandowskim w urządzaniu domu, gdy Ci przeprowadzili się do Niemiec. Odwiedzali się także wzajemnie i spędzali razem święta! W pewnym momencie mąż Anny Lewandowskiej popadł w konflikt z grającym w Borusii Dortmund Paragwajczykiem Lucasem Barriosą, ponieważ ten rzucił się na niego z pięściami. Żaden z rodaków nie stanął po jego stronie, przez co relacje całej trójki znacząco się ochłodziły. „Sprawa naszych relacji była rozdmuchana przez media. Jesteśmy różni. Nie musisz chodzić na kawę ze wszystkimi kolegami z drużyny tylko dlatego, że są twoimi rodakami", mówił Kuba w rozmowie z „11Freude". Nie pomógł również kategoryczny zakaz Kuby Błaszczykowskiego jako kapitana reprezentacji Polski, gdy Robert Lewandowski zapytał o możliwość udzielenia wywiadu Gazecie Wyborczej w okresie Euro 2012. Miało to związek z publikacją jednego z tabloidów, opisującą zachowanie członków reprezentacji na zgrupowaniu. Część z nich miała bowiem zabawiać się w pokojowych hotelach z dziewczynami do towarzystwa. Artykuł tak rozsierdził przedstawicieli kadry, że zbojkotowali polskie media i nie udzielali żadnych wywiadów. Według relacji dziennikarzy sportowych, Robert Lewandowski miał bezustannie dzwonić do Kuby Błaszczykowskiego i prosić o możliwość rozmowy z przedstawicielami Gazety Wyborczej, co irytowało starszego kolegę z kadry. Sytuacji nie polepszył także późniejszy awans Lewego na kapitana reprezentacji. Wówczas Kubie trudno było ukryć rozczarowanie. „Zabolało mnie to. Troszkę był przy tym problem z komunikacją. Jednak nie będziemy swoich indywidualnych celów przedkładać nad dobro reprezentacji. Nigdy nie mieliśmy z tym problemu, więc nie widzę powodu, żebyśmy się mieli nie dogadać. Nie mamy ze sobą jakiegoś super kontaktu i to nie jest tajemnica. Ale to nie przeszkadza w tym, żebyśmy dobrze wykonywali swoją pracę na boisku”, zapewnił w wywiadzie dla TVP. Wiele lat temu Waldemar Fornalik, ówczesny trener naszej kadry mówił: „Nie przyjaźnią się jakoś bardzo, ale piłkarze nie muszą się kochać, żeby tworzyć zgrany zespół i dobrze wykonywać pracę. Jedyne, co dostrzegłem, to rywalizacja Roberta i Kuby o to, kto w drużynie będzie najlepszy. Jeśli to konflikt, to życzyłbym sobie, żeby wszyscy byli w ten sposób poróżnieni, bo właśnie takie nastawienie jest motorem postępu", czytaliśmy w Piłce Nożnej. Kolejny zgrzyt między piłkarzami pojawił się, gdy obecny kapitan naszej reprezentacji skrytykował Franciszka Smudę. To miało rozzłościć Kubę, który postanowił zwrócić uwagę młodszemu koledze. Obaj mieli wówczas odmienne zdania co do trenera. Błaszczykowski był przeciwnikiem zwalniania selekcjonera po Euro 2012, ponieważ twierdził, że to piłkarze byli odpowiedzialni za zły wynik na mistrzostwach. Lewandowski natomiast miał zupełnie inne zdanie. Przyznał, że trener nie przygotował ich odpowiednio do tego wydarzenia. CZYTAJ TEŻ: Dawid Kubacki wyznał, jak spędzi Wielkanoc: „Całą rodziną, ale nie jednocześnie” Co o konflikcie obu panów mówią ich koledzy z reprezentacji? „Nie wiem, czy ktoś jest o coś zazdrosny, czy ktoś komuś nastąpił na odcisk, ale chłopaki się nie lubią. Trudno. Ważne, że umieją ze sobą grać. Kosa jest. Kto widzi ich na co dzień, od razu to zauważa. Pierwsze rysy na ich relacji pojawiły się po słowach Roberta, który w jednym z wywiadów poskarżył się, że po przeprowadzce musiał sam sobie radzić, a jego najlepszymi kolegami w drużynie są Niemcy”, podkreślili zawodnicy w książce Tajemnice Kadry. Przyczyny konfliktu między Kubą Błaszczykowskim i Robertem Lewandowskim Najprawdopodobniej początek konfliktu miał miejsce wiele lat temu, gdy obaj panowie czekali na samolot na lotnisku po przegranym meczu w ramach Ligii Mistrzów. „– To co, zjemy coś? - zapytał Błaszczykowski i wskazał na najmłodszego Roberta, by ten poszedł po jedzenie. Robert poszedł po jedzenie, ale wrócił z dwiema przekąskami — jedną dla Kuby, drugą dla siebie. A co wziąłeś dla Piszcza? - zapytał Kuba. Zapadła wówczas niezręczna cisza”, czytamy w książce Tajemnice kadry. Jak tę sytuację skomentował Łukasz Piszczek? „Wtedy wyszła głupia sytuacja, która mi się nie spodobała. Robert odebrał ją inaczej. Niektóre zachowania za bardzo brałem do siebie. Dojrzałem jednak i gdyby się to powtórzyło, zareagowałbym w inny sposób”, zapewnił piłkarz w książce Sebastiana Staszewskiego. Jednak Łukasz Piszczek nie ma żalu do Roberta Lewandowskiego i wspomina, że tamten incydent był po prostu błędem młodości. „Nigdy nie było między nami zatargów. Raczej niedomówienia. Byliśmy młodzi i głupi. Każdy z nas obrał sobie swoją drogę i tyle”, skwitował. Co ciekawe, ani Kuba Błaszczykowski, ani obecny kapitan reprezentacji Polskie nie ukrywają, że ich relacje są dziś jedynie poprawne. „Nie mam nic do Kuby, nigdy nie miałem, a jak miałem, od razu mu powiedziałem, że coś mi nie pasuje. Powiedziałem mu to prosto w oczy, więc żadnej urazy nie kryję [...] Nie wiem, może Kuba ma coś do mnie, ale ja naprawdę nie jestem osobą pamiętliwą. Od razu z nim wszystko wyjaśniłem", wyznał. „Przecież w żadnej pracy nie jest tak, że wszyscy lubią się ze wszystkimi. Ludzie mają różne charaktery, przyzwyczajenia, spojrzenie na świat, ważne, żeby nie przesłaniało to wspólnego celu”, zaznaczył jakiś czas temu poprzednik obecnego kapitana reprezentacji Polski w rozmowie z Newsweekiem. SPRAWDŹ TEŻ: Czesław Mozil stracił przyjaciela w tragicznym wypadku. Sam ledwo uszedł z życiem Robert Lewandowski — relacja z Jerzym Brzęczkiem Co więcej, od 2018 do 2021 roku Jerzy Brzęczek pełnił funkcję selekcjonera reprezentacji Polski. Wujek Kuby Błaszczykowskiego znał jednak perspektywę jednego z piłkarzy, przez co był sceptycznie nastawiony do Roberta Lewandowskiego. To rodziło kolejne nieporozumienia w kadrze. „Problem Jurka jest taki, że bardzo dobrze wystartował i nie wiem dlaczego — to jest mój odbiór sytuacji — zrobił sobie wroga z Roberta. Pamiętam nasz spacer w Bukareszcie, gdy byliśmy na losowaniu. Mówię Jurkowi jak koledze: "uważam to, uważam tamto". Wszystkiego słuchał. I mówi: "Wiesz, ja to wszystko wiem, bo mi to Kuba powiedział". Pomyślałem sobie: "o kurczę, to ty masz wizję tylko jednej części tego wszystkiego". Ona jest prawdziwa, Kuba jest dobrym człowiekiem. Ale ty sobie na podstawie tego chcesz wyrobić zdanie o całości? To nie jest kompletne zdanie. Myślę, że tu jest kłopot Jurka. Troszeczkę się zapuszkował. I niechcący zrobił sobie niepotrzebną konfrontację", mówił Marek Koźmiński w rozmowie z Krzysztofem Stanowskim. „Okazuje się, że był w stanie sprawić, że nawet sam selekcjoner za Robertem Lewandowskim nie przepadał", dodał prowadzący program. Według działacza PZPN, były kapitan drużyny nie mógł w pełni pogodzić się, że tak szybko został zastąpiony przez młodszego kolegę. „Chyba coś w tym jest. Robert jest specyficzny. Jest gwiazdą. Urósł. Wyszedł wyżej. Kuba chyba nie do końca chciał to zaakceptować wiedząc o tym, co było wcześniej, gdy go wprowadzał do drużyny. Miał o to medialnie pretensje. Nigdy o to nie dopytywałem, bo tak de facto teraz nic nowego nie odkrywamy. Kuba mówił: "ja cię wprowadzałem do tej drużyny, a ty później z tymi Niemcami". To chyba była ta wielkość Roberta, że on zrozumiał, że jak ma być wielki, to musi iść tym kierunkiem. To nie tak, że odtrącił Kubę. Po prostu go przerósł. I chyba Kuba sobie z tym za bardzo nie radził", kontynuował. „Nikt nie ujmuje Kubie zasług, ale… Przykro mi to powiedzieć: Kuba nie wie, kiedy zejść z piedestału. On powinien zejść jako piłkarz chwilkę temu, mieć pomnik, bo na ten pomnik zasłużył. A teraz? On jest piłkarzem czy nie jest piłkarzem? Bo ja nie wiem. Wychodzi do kibiców jako kto: piłkarz, kapitan, współwłaściciel? Pomieszanie z poplątaniem. To się nigdy nie może udać", dodał w 2022 roku w jednym z odcinków "Hejt Parku". CZYTAJ RÓWNIEŻ: Barbara Brylska i Małgorzata Braunek kiedyś były przyjaciółkami. Jedna sprawa poróżniła je na całe życie
Mimo rodzinnej tragedii zbudowali siebie na nowo. Dzisiaj łączy ich silna więź. Oto historia Kuby i Dawida Błaszczykowskich
„Bracie od zawsze byłeś dla mnie wsparciem”, pisał były reprezentant Polski
Mimo rodzinnej tragedii zbudowali siebie na nowo. Historia Jakuba i Dawida Błaszczykowskich może być przykładem dla wielu osób. Wychowali się razem, wtedy udało im się stworzyć niezwykłą relację. Gdy Dawid wyjechał na studia, ich kontakt był chwilowo ograniczony. Później stworzyli więź, której nikt nie jest w stanie rozerwać. Są nie tylko rodzeństwem, ale również partnerami w pracy. „Bracie od zawsze byłeś dla mnie wsparciem. Mogłem na Ciebie liczyć na każdym etapie życia!”, napisał Jakub Błaszczykowski w 2020 roku na Instagramie. Oto historia ich niezwykłej relacji. Artykuł aktualizowany 14.12.2024 r. Dawid Błaszczykowski i Kuba Błaszczykowski — relacja, dzieciństwo, młodość, praca, kariera Dawid jest o trzy lata starszy od Kuby. Gdy był dzieckiem, również marzył o tym, żeby zostać piłkarzem. Wraz z młodszym bratem grał w Rakowie Częstochowa. On był wówczas na pozycji bocznego obrońcy lub defensywnego pomocnika. Niestety, jego dziecięce marzenia poszły w zapomnienie, gdy skończył 19 lat. Dlaczego? Ponieważ zerwał wiązadła w kolanie. „Mój rozwój piłkarski został zahamowany, gdy zerwałem więzadła krzyżowe, mając 19 lat. Grałem na poziomie czwartej czy piątej ligi. To był dla mnie bardzo dobry sezon, na kilku meczach pojawił się Jurek Brzęczek. Chciał mi pomóc. Byłem już nawet wstępnie umówiony na tygodniowe testy w jednej z drużyn ekstraklasy. Miały się odbyć w lipcu, a w kwietniu zerwałem więzadła. Następnie była roczna przerwa, przeszedłem operację, w końcu poszedłem na studia. Tematy piłkarskie zostawiłem z boku”, wyznał w wywiadzie dla Wyborczej. Przeszedł dwie operacje. Z tego powodu nie mógł grać przez dwa lata. W tamtym czasie postanowił zrealizować inne plany. Jakie? Wziął ślub i został ojcem. Później zdał sobie sprawę, że nie zostanie już sportowcem. Piłka nożna stała się dla niego tylko dodatkowym zajęciem. Na pierwszym planie były wówczas studia i rodzina. Co ciekawe, gdy Kuba i Dawid byli dziećmi, często sobie dokuczali, jednak była to tylko niewinna zabawa. „Biliśmy się nie tak, żeby krew leciała czy żeby jeden drugiemu rękę złamał, czy nos. Siniaka się gdzieś tylko nabiło. Jak próbowałem go unieruchomić, to on próbował wszystkiego, żeby się odgryźć. Nawet gdzieś mamy taki filmik, chyba z jego z komunii, jak stale próbuje mnie zaczepiać, aż w końcu musiałem go unieruchomić. Wiecznie coś robiliśmy na podwórku. Nigdy się nie nudziliśmy”, wyjawił Dawid Błaszczykowski w książce pod tytułem „Kuba”. „Nasze życie było jedną wielką rywalizacją. Od początku cały czas walka. Była to rywalizacja nawet o to, kto usiądzie na lepszym miejscu przed telewizorem. Oczywiście dotyczyło to także różnego rodzaju gier, w tym piłki nożnej. Później Kuba trafił na krótki okres do Górnika Zabrze, a ja po kontuzji się ożeniłem. Wtedy mieliśmy utrudniony kontakt, choć cały czas się wspieraliśmy”, dodawał w krakow.wyborcza.pl. „To była rywalizacja na zdrowych zasadach. Jeden drugiemu nie chciał zrobić krzywdy. Po prostu byliśmy ambitni, dążyliśmy do sukcesu. A wracając do pytania: w końcu przyszedł moment, gdy rozpoczęliśmy wspólną działalność biznesową. Nie potrafię umiejscowić tego w czasie. Gdy grał w Borussii Dortmund [od sezonu 2007/08], prowadziłem już wiele jego spraw”, kontynuował. W tej samej rozmowie opowiedział również o zabawach, w jakie bawili się w młodości. Okazuje się, że budowali szałasy czy domki na drzewie, kopali ziemniaki oraz robili wiele innych rzeczy. Nigdy się nie nudzili. „Była taka ścianka z kilka metrów wysoka, a ponieważ naoglądaliśmy się filmów z Sylvestrem Stallonem, to postanowiliśmy z niej zjechać bez żadnego zabezpieczenia. Wzięliśmy stalową linkę, zawiązaliśmy o drzewo. Wszyscy się bali, to ja pierwszy idę. Zawinąłem linkę wokół pasa, no i schodzę w dół jak Stallone na filmie. Zrobiłem krok w dół, linka zjechała mi pod pachy, ścisnęła mnie w klacie i wisiałem na tym. Oni, zamiast mi pomóc, znowu się śmiali, a ja nie mogłem oddychać i jak ją wreszcie odwiązałem, spadłem”, dodawał w książce Małgorzaty Domagalik. Co więcej, brat słynnego kadrowicza w tej samej rozmowie podkreślił, że Kuba lubił się bić. „Byliśmy na Gazdówce, szliśmy sobie i jakiś chłopaczek do nas burczał, Kuba go oklepał i mówi do mnie: Poczekaj chwilę. Koszulkę zdjął, znowu go oklepał, założył ją z powrotem. I poszedł do domu”, czytaliśmy. ZOBACZ: Kuba Błaszczykowski widział śmierć mamy, zaklinał się, że nigdy nie wybaczy ojcu. Wszystko zmieniły narodziny pierwszej córki Kuba Błaszczykowski — relacja z bratem Bracia nie mieli łatwego dzieciństwa. Dlaczego? Ponieważ ich mama tragicznie zginęła. Anna Błaszczykowska zmarła na rękach 11-letniego wówczas Jakuba. To było dla niego traumatyczne przeżycie, przez które zamknął się w sobie. W tamtym czasie Kuba znalazł oparcie w Dawidzie. Po kilku latach ich drogi lekko się rozeszły, ponieważ Dawid poszedł na studia. Rozłąka jednak nie trwała długo. Gdy ich drogi znowu się połączyły, brat Kuby Błaszczykowskiego stał się jego największym pomocnikiem i doradcą w wielu kwestach. Wszystko zaczęło się wtedy, gdy reprezentant Polski zaczął zarabiać duże pieniądze i cieszył się ogromną popularnością. Razem postanowili współpracować i tworzyć nowe projekty. Dawid zajmował się logistyką, negocjacjami czy sprawami urzędowymi. Przypomnijmy, że w 2013 roku Kuba Błaszczykowski otworzył centrum rozrywki „Kubatura” w Opolu, a później fundację „Ludzki gest”. W obu projektach Dawid odgrywał ważną rolę. Jaką? Wraz z wujkiem Jerzym Brzęczkiem wszedł do zarządu. Co więcej, Dawid był też głównym organizatorem „Świątecznego grania z Kubą”. Gdy Jakub został zapytany, czy odbędzie się piąta edycja, odpowiedział: „To już pytanie do mojego brata, Dawida, który jest głównym organizatorem tego przedsięwzięcia”, tłumaczył. Przez jakiś czas był też trenerem, jednak zrezygnował z tej pracy. „Kuba stwierdził, że biznes rodzinny, który otworzył, jest niewłaściwie prowadzony. Pewnego dnia powiedział, że albo tam pójdę, aby nadzorować jego funkcjonowanie, albo będzie musiał zrezygnować. Zależało mu, bym pomógł, więc zrezygnowałem ze ścieżki trenerskiej. I mogę być zadowolony z efektów. Spółka należycie funkcjonuje, dużo się dzieje, paroletnia praca przyniosła efekty”, mówił Dawid w 2020 roku w rozmowie z Wyborczą. Dawid Błaszczykowski nigdy też nie był zazdrosny o swojego brata. Od zawsze mu kibicował i wierzył, że osiągnie sukces. „Nawet przez chwilę nie przyszło mi do głowy, że mogę być zazdrosny. Dla mnie to niesamowita duma, że mogę w tym jego sukcesie uczestniczyć”, mówił. Dawid stał się prawą ręką Kuby, a ich więzi stały się nierozerwalne. Były kadrowicz zaangażował brata w projekt Wisły Kraków. Z tego powodu w 2019 roku zasiadł tam w radzie nadzorczej. Rodzeństwo ma doskonałe relacje i nie ma mowy o konflikcie. Są między nimi pewne różnice, jednak nie są one dla nich żadną przeszkodą. Co więcej, Dawid w książce „Kuba” zastanawiał się, czym w przyszłości zajmie się jego brat. „Na pewno nie chce być trenerem. Mówi, że nie po to będzie tak ciężko pracował do trzydziestego piątego roku życia, żeby potem jeszcze być związanym z boiskiem. Może będzie menedżerem, może z Borussią się złączy i będzie dla nich pracował. Nie, chyba nie wróci do Truskolasów. Powtarza, że Kraków jest pięknym miastem i chciałby tam mieszkać. Może jeszcze wróci do Wisły, a nuż Wisła zaproponuje mu dyrektora sportowego. Może jakiegoś prezesa. Nie wiem", mówił w pozycji, która została wydana w 2014 roku. W 2022 roku dowiedzieliśmy się jednak, że Dawid Błaszczykowski żegna się z Wisłą Kraków. W oficjalnym oświadczeniu przyznał: „Dziękuję każdemu pracownikowi z osobna za współpracę i wsparcie otrzymywane każdego dnia, dziękuję Sponsorom i Partnerom za kooperację i cenną naukę, a także całej społeczności kibicowskiej Wisły Kraków, która jest siłą tego Klubu. Do zobaczenia na stadionie przy R22!”, czytaliśmy. Rodzeństwu życzymy, żeby ich stosunki były niezmiennie dobre. SPRAWDŹ: Kuba Błaszczykowski zmagał się z samotnością. Czasem nie miał nikogo [Ostatnia publikacja na Viva Historie 23.06.2024 r.]
Wielki talent i ogromne serce... Tak obecnie wygląda życie Jakuba Błaszczykowskiego
Dzisiaj sportowiec obchodzi 37. urodziny
Jakub Błaszczykowski wychował się koło Częstochowy. Już od czwartego roku życia interesował się piłką nożną, w którą grał ze swoim bratem Dawidem. Trzy lata później zaczął trenować w Rakowie Częstochowa, gdzie spędził aż osiem lat. Później jego kariera zaczęła nabierać tempa. Były kadrowicz udowodnił, że ma nie tylko ogromny talent, ale również wielkie serce. W wolnych chwilach pomaga potrzebującym. Jak dzisiaj wygląda życie popularnego sportowca? Jak dzisiaj wygląda życie Jakuba Błaszczykowskiego? Jakub Błaszczykowski stał się legendą za życia. Najbardziej związany jest z Krakowem. To właśnie tam się rozwijał i dzięki temu trafił do Borussii Dortmund. Co więcej, grał też w Wolfsburgu czy Fiorentinie. Przypomnijmy, że w 2019 roku postanowił zakończyć swoją karierę w reprezentacji Polski. Nie oznacza to jednak, że raz na zawsze zapomniał o swojej pasji. Jest właścicielem części akcji Wisły Kraków, czyli klubu, dzięki któremu został mistrzem Polski. Do dzisiaj Kuba Błaszczykowski uchodzi za jednego z najbardziej uznanych kadrowiczów. Wziął udział w mistrzostwach Europy w 2012 i 2016 roku oraz Mistrzostwach świata w 2018 roku. Jakub Błaszczykowski po zakończeniu kariery postanowił wrócić do swojego starego klubu, do którego ma ogromny sentyment. Chciał na nowo odbudować jego morale, ponieważ to właśnie tam utytułowany sportowiec zaczynał swoją prawdziwą przygodę z piłką nożną. Na początku pożyczał pieniądze, które pomogły drużynie. Następnie Kuba zapewnił, że będzie grać ze swoimi kolegami z klubu. Robił wszystko, by Wisła Kraków wyszła z kryzysu. „W życiu zazwyczaj zadaję sobie pytanie, czego ja chcę. A ja chciałem wrócić. Mówię szczerzę, cały czas mam wątpliwości, czy Wisłę uda się uratować, ale wygrał u mnie głos serca. Porwałem się na szaleńczy krok, ale nie żałuję”, wyjaśniał piłkarz. Były kadrowicz miał grać w klubie i otrzymywać 500 złotych miesięcznie, ponieważ według regulaminu tyle wynosi najniższa stawka dla profesjonalnego piłkarza. Jakub Błaszczykowski dodawał, że zarobione pieniądze odda na rzecz biletów dla wychowanków z domów dziecka. „Wisła to klub, który dał mi szansę zaistnieć. Rodzice i babcia wpajali mi, by nie zapominać, skąd się pochodzi, i doceniać, co w życiu osiągnąłem”, słyszeliśmy z jego ust. Co ciekawe, niechętnie udziela wywiadów. W ostatnim czasie było ich bardzo mało. Nie lubi też opowiadać o swoim zaangażowaniu w pomoc innym. Kuba Błaszczykowski regularnie bierze udział w akcjach charytatywnych. Ostatnio jego fundacja Ludzki Gest przekazała aż 400 tysięcy złotych na pomoc w walce z koronawirusem oraz ćwierć miliona złotych dla osób z Ukrainy. Piłkarz na swoim koncie ma wiele osiągnięć. Przypomnijmy, że jest dwukrotnym mistrzem Niemiec, zdobywcą pucharu i superpucharu tego kraju oraz finalistą UEFA w barwach Borussii Dortmund. Jest też dwukrotnym laureatem Plebiscytu „Piłkarz Roku”. Został również odznaczony Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski, natomiast za swoje zaangażowanie w pomoc innym został wyróżniony Orderem Uśmiechu i Medalem Świętego Brata Alberta. CZYTAJ RÓWNIEŻ: Wzruszające słowa i tłumy ludzi. Tak pożegnano Jana Nowickiego Kuba Błaszczykowski — życie prywatne i działalność społeczna Syn Zygmunta i Anny Błaszczykowskich ma starszego brata Dawida. Co więcej, 37-latek w swoim życiu musiał zmierzyć się z ogromną tragedią. Gdy miał zaledwie 11 lat jego ojciec zamordował jego matkę. Później trafił pod opiekę do swojej babci Felicji Brzęczek. To był dla niego trudny czas, jednak udało mu się pozbierać. Co więcej, sportowiec studiował na Akademii im. Jana Długosza w Częstochowie na kierunku turystyka i rekreacja. W 2016 roku obronił pracę dyplomową, dzięki czemu uzyskał tytuł licencjata. Obecnie jest mężem Agaty Gołaszewskiej, z którą doczekał się trzech pociech: Oliwii, Leny i Fabiana. Kuba Błaszczykowski słynie z pomocy innym. Nie ukrywa, że wspiera akcje Wielkiej Orkiestry Świątecznej Pomocy oraz program „Szlachetna Paczka”. Dodatkowo jest założycielem Fundacji „Ludzki Gest”, która powstała w Opolu. Co roku placówka organizuje Ogólnopolski Turniej Halowy Piłki Nożnej Młodziaków „Kuba Cup” w Truskolasach. Fundacja wraz z Kulczyk Foundation wspiera nocne dyżury Telefonu Zaufania dla Dzieci i Młodzieży, które prowadzone są przez Fundację — Dajemy Dzieciom Siłę. Początkiem 2018 roku Fundacja Kuby Błaszczykowskiego otrzymała nagrodę Serce dla Sportu w Plebiscycie „Przeglądu Sportowego”. Z okazji dzisiejszych urodzin sportowca, życzymy mu wszystkiego, co najlepsze. CZYTAJ TEŻ: Czy Tomasz Kammel jest zakochany? Tak dziennikarz mówił o związkach
Kuba Błaszczykowski zniknął przez problemy zdrowotne. Czy jeszcze wróci na murawę?
Kuba Błaszczykowski od dłuższego czasu nie pojawiał się na boisku. Piłkarz po raz ostatni zagrał mecz prawie rok temu w meczu Ekstraklasy. Wszystko z powodu kontuzji, która wykluczyła go na moment z zawodu. Kiedy fani ponownie zobaczą go w grze? Jerzy Brzęczek zdradził, że są postępy. Jakub Błaszczykowski – kiedy wróci na boisko? Kuba Błaszczykowski w ostatnim czasie mierzy się z problemami zdrowotnymi. Sportowiec doznał kontuzji kolana, która wykluczyła go z gry. Piłkarz ma zerwane więzadła w kolanie. Ostatni raz pojawił się na boisku 21 sierpnia 2021 roku w meczu Wisły Kraków z Górnikiem Łęczna. Od wielu miesięcy walczy o powrót do pełni sił. Chociaż próbowano uniknąć operacji kolana ostatecznie okazało się, że zabieg trzeba wykonać. „Nie zapeszając, czuje się lepiej i zdecydowanie lepiej wygląda jego kolano w porównaniu do pierwszego zerwania więzadła jeszcze z czasów występów w Borussii Dortmund”, mówił w lipcu Jerzy Brzęczek w rozmowie z WP SportoweFakty. Zobacz też: Kuba Błaszczykowski: „Podziękowania za gole kieruję w niebo, w stronę mamy”. Życie mocno go doświadczyło Kuba Błaszczykowski, 2019 rok W podobnej sytuacji jest również inny zawodnik, Alan Uryga. Obaj sportowcy przechodzą teraz rehabilitacje, trenują indywidualnie. „Obaj są teraz w rehabilitacji oraz w dość ciężkim i intensywnym treningu. Po takich operacjach minimalny czas powrotu do normalnego treningu i gry to jednak jest około sześciu miesięcy, a w obydwu przypadkach jesteśmy po trzech - czterech miesiącach. Na pewno więc jeszcze trochę czasu muszą obaj poczekać, by wrócić do treningu z piłką i z drużyną”, mówił Jerzy Brzęczek w rozmowie ze Sport Interia. Trener Wisły Kraków nie wyklucza, że Kuba Błaszczykowski pojawi się jeszcze w tym sezonie, ale trudno mu określić dokładny termin. Postępy, rehabilitacja i treningi wypadają pozytywnie. Jerzemu Brzęczkowi zależy na tym, by zawodnik czuł się pewnie, gdy wychodzi na murawę i uczestniczy w treningach. „Nie wygląda to najgorzej, ale Kuba sam zdecyduje, oczywiście po konsultacji z lekarzami, kiedy przyjdzie czas na powrót. Na pewno nie będziemy ryzykować. […] Trudno o deklaracje. Gwarantuję jednak, że Kuba chce jeszcze wrócić na murawę i nam pomóc”, mówił w lipcu w komentarzu dla WP SportoweFakty. Życzymy dużo zdrowia! Źródło: Sport.pl, Sport.pl Sprawdź też: Kim chciała być Anna Lewandowska zanim związała swoje życie ze sportem? Jakub Błaszczykowski, Liga Mistrzów Amp Futbol, 2022
Kuba Błaszczykowski ma koronawirusa! W Wiśle Kraków potwierdzono kolejne zakażenia
Według informatora Interii, Kuba Błaszczykowski jest zakażony koronawirusem. Potwierdziły to wyniki testów na SARS-CoV-19. Na tym jednak nie koniec. Ofiarą pandemii padł również jego brat, Dawid Błaszczykowski. Kuba Błaszczykowski i jego brat Dawid są zakażeni koronawirusem Mimo że obaj panowie oficjalnie nie potwierdzili tych doniesień, informator serwisu nie ma wątpliwości, że obaj zostali zakażeni koronawirusem. Jako dowód przytaczany jest piątkowy komunikat. Poinformowano w nim, że zarówno zawodnicy, jak i sztab szkoleniowy oraz kadra zarządzająca Wisłą Kraków przeszli testy na obecność SARS-CoV-2. „Przeprowadzone testy potwierdziły przypadki z wynikiem pozytywnym, a klub niezwłocznie podjął wszelkie niezbędne środki ostrożności i wdrożył procedury otrzymane od Komisji Medycznej Polskiego Związku Piłki Nożnej”, przekazał klub. Wśród nich jest według Interii Kuba Błaszczykowski oraz jego brat Dawid Błaszczykowski, pełniący funkcję prezesa Wisły Kraków. Właśnie z tego powodu były kapitan reprezentacji Polski nie pojechał na mecz klubu z Górnikiem Zabrze. Przypomnijmy, że w ostatnich dniach zakażenie koronawirusem potwierdzono również u selekcjonera reprezentacji Polski Jerzego Brzęczka. „W wyniku zaistniałej sytuacji wprowadzona została standardowa procedura izolacji zgodna z obowiązującymi przepisami sanitarnymi”, napisano na oficjalnym profilu Polskiego Związku Piłki Nożnej. Dziś media obiegła również informacja, że zakażenie koronawirusem stwierdzono u byłego ministra zdrowia Łukasza Szumowskiego. Kuba Błaszczykowski wspomógł służbę zdrowia w walce z pandemią koronawirusa Kilka miesięcy temu, gdy w Polsce potwierdzono pierwsze przypadki wystąpienia SARS-CoV-2, Kuba Błaszczykowski zdobył się na wielki gest. Piłkarz przelał niemal pół miliona złotych na rzecz polskiej służby zdrowia i w ten sposób wspomógł medyków w walce ze skutkami pandemii koronawirusa. „Walka z pandemią koronawirusa ma ogromny wpływ na życie nas wszystkich. Przed nami jeden z najważniejszych sprawdzianów z empatii oraz odpowiedzialności. Kuba Błaszczykowski wraz z Fundacją Ludzki Gest postanawiają przeznaczyć na walkę z pandemią koronawirusa kwotę w wysokości 400 000 złotych”, napisano na stronie fundacji. Kuba Błaszczykowski jest zakażony koronawirusem: Piłkarz nie potwierdził oficjalnie tej informacji:
Wielki gest Kuby Błaszczykowskiego! Przekazał dużą sumę na walkę z pandemią
„To dla nas wielki test empatii i odpowiedzialności”
Jakub Błaszczykowski zdobył się na wielki i piękny gest. Piłkarz postanowił wesprzeć walkę z koronawirusem i przekazał na ten cel sporą sumę pieniędzy. Tak Kuba Błaszczykowski wspiera walkę z pandemią Kuba Błaszczykowski stara się interweniować w ważnych sprawach i angażuje się w akcje charytatywne. Kilka lat temu założył własną fundację – Ludzki Gest. Teraz wraz z nią postanowił przekazać 400 tysięcy złotych, by wspomóc walkę z koronawirusem. Na świecie z dnia na dzień wzrasta liczba zachorowań na SARS-CoV-2. „Walka z pandemią koronawirusa ma ogromny wpływ na życie nas wszystkich. Przed nami jeden z najważniejszych sprawdzianów z empatii oraz odpowiedzialności. Kuba Błaszczykowski wraz z Fundacją Ludzki Gest postanawiają przeznaczyć na walkę z pandemią koronawirusa kwotę w wysokości 400 000 złotych ”, mogliśmy przeczytać w oświadczeniu wydanym na Facebooku. Piłkarz podkreślał, że musimy zmierzyć się z tym wyzwaniem wszyscy razem. Ważna jest jedność i odpowiedzialne podejście do sprawy. „Przed nami wielkie wyzwanie! Musimy zmierzyć się z tym razem. Tylko wspólnymi siłami możemy zmienić oblicze pandemii. To dla nas wielki test empatii i odpowiedzialności. Kochani, bardzo Was proszę nie bagatelizujcie problemu, zostańcie w domu i stosujcie się do zaleceń. Dbajcie o swoich bliskich i siebie”, zaapelował do fanów. Nie tylko Kuba Błaszczykowski Z pomocą przyszła także Dominika Kulczyk i Kulczyk Foundation, którzy przekażą 20 mln złotych na walkę z pandemią! Kwota trafi na konto Fundacji Lekarze Lekarzom i zostanie przekazana na zakup sprzętu diagnostycznego, kombinezonów ochronnych, a także całego niezbędnego ekwipunku. „Samorząd lekarski z uznaniem przyjmuje ten gest, jako wyraz solidarności w walce z globalnym zagrożeniem jakie stanowi epidemia koronawirusa. Da on realne wsparcie lekarzom stojącym na pierwszej linii frontu tej walki i umożliwi skuteczne niesienie pomocy bowiem obecnie nie tylko heroizm lekarzy, ale także zaopatrzenie w odpowiednie środki daje szansę na skuteczną walkę z epidemią”, mówił prezes Naczelnej Rady Lekarskiej, prof. Andrzej Matyja.
Dziś obchodzi 34. urodziny. Oto 7 rzeczy, za które kochamy Kubę Błaszczykowskiego!
Kuba Błaszczykowski uważany jest za jednego z najsympatyczniejszych polskich piłkarzy. Doceniany jest nie tylko za genialną grę na boisku, ale także za wrażliwość, szczerość i otwartość wobec kibiców. Nic dziwnego, że miliony rodaków nazywają go zdrobniale po prostu Kubą. Dziś wybitny piłkarz, szczęśliwy mąż i ojciec obchodzi 34. urodziny! Za co kochamy Kubę Błaszczykowskiego? Choć kapitanem polskiej drużyny przestał być już ładnych parę lat temu, sympatia kibiców do niego nie osłabła, a wręcz przedziwnie! Z dnia na dzień rośnie. Dlaczego? Z pewnością momentem przełomowym w jego sportowej karierze było Euro 2012, podczas którego jego uśmiechnięta twarz spoglądała na nas z niezliczonych billboardów w całej Polsce. Wszystko mogło się jednak potoczyć zupełnie inaczej. W wieku 11 lat Kuba Błaszczykowski przeżył prawdziwą tragedię. Wówczas zawiesił dobrze zapowiadającą się karierę sportową. Wtedy ojciec Błaszczykowskiego zamordował jego matkę. Po dwóch miesiącach od tego tragicznego wydarzenia Kuba Błaszczykowski zdecydował się powrócić na boisko i tam spełniać swoje marzenia. Na pomoc przyszedł mu wujek, Jerzy Brzęczek (wicemistrz olimpijski z 1992 roku), który przejął nad nim opiekę i poprowadził młodego chłopaka ku lepszemu. Nie było łatwo. Dopadła go kontuzja, stracił pozycję kapitana drużyny, zrobił sobie przerwę. Fani z utęsknieniem oczekiwali jego powrotu na murawę. Gdy po dwóch latach powrócił na boisko, kibice nie posiadali się ze szczęścia! Dziś Kubę Błaszczykowskiego kochamy jednak nie tyko za pełne poświęcenie podczas gry w piłkę. Za co jeszcze? Zobaczcie w naszej galerii!
„Mój przyjaciel, Kuba Błaszczykowski”, Małgorzata Domagalik o tym, co w życiu najważniejsze!
Pani Wymagalik to najnowsza książka Małgorzaty Domagalik. Dziennikarka pisze w niej o sobie i słynnych postaciach showbiznesu. Nam opowiada o najważniejszych momentach swojego życia – chorobie, mężach, ryzyku zawodowym i swoim największym przyjacielu – Kubie Błaszczykowskim. Aborcja Alabama w USA wprowadza właśnie karę dożywotniego więzienia za aborcję. Dokładnie 99 lat dla lekarza, który usunął płód. To prawo okrutne i nie do zaakceptowania. Podjęcie decyzji o aborcji to najtragiczniejszy moment w życiu każdej kobiety. Nie mogę sobie nawet wyobrazić, co czuje kobieta, którą zmusza się do tego, żeby na przykład nosiła przez dziewięć miesięcy płód pozbawiony mózgu. Albo jak można zabronić dokonania aborcji dziewczynie, ofierze zbiorowego gwałtu. W nowym prawie w Alabamie lekarz dostanie większą karę niż gwałciciel. Kiedyś pewnie za oceanem powstanie o tym niejeden film. Tak przy okazji warto się zastanowić, jakby wyglądało prawo antyaborcyjne, gdyby miało dotyczyć mężczyzn? Byłaby dostępna, jak coca-cola w automatach na ulicy! Być może. Ale z drugiej strony nie godzę się na mówienie, że aborcja to „kosmetyczny” zabieg. Buty W jakich butach przyszła Pani dzisiaj? Isabel Marant. Drogie? Nie są tanie. Lubię je. Zamszowe, granatowe. Na niewysokim obcasie, pasują do jeansów. Świetnie się jeździ w nich samochodem. I nosi do letniej sukienki. Jeden procent, jeden promil Pani kolekcji? Rzeczywiście, mam dużo par. Przez znaczną część swojego życia nie chodziłam. Leżałam w gipsach i na wyciągach. Buty to był dla mnie symbol kogoś, kto stawia obie nogi mocno na ziemi. Nie robię z tego martyrologii, ale tak naprawdę mocno na swoich nogach stanęłam dopiero w wieku 15 lat. Fajnie mi się chodziło, ale potem znów zaczęły się komplikacje. Buty były normalnością. Piszę o tym w swojej książce „Pani Wymagalik”. I o tym, że jak byłam małą dziewczynką i wchodziłam z jednego gipsu do drugiego, to zawsze mówiłam mamie: „Obiecaj, że jak wyjdę z gipsu, to będę miała czarne lakierki!”. „Będziesz miała”, powtarzała mama i ta „obietnica” pomagała mi wytrwać w gipsie do pasa przez dziewięć miesięcy. Chciałam tylko, żeby były francuskie, nie wiem skąd miałam takie zamiłowanie do luksusu. Żartuję. Gdy już je mogłam założyć, biegłam rano do piaskownicy i wskakiwałam w nich do piasku. Niszczyłam je, żeby nie wyglądały jak nowe. I kiedy pojawiały się inne dzieci, to ja miałam buty takie jak większość z nich. Były znoszone. Ta dziewczynka z nogami w gipsie żyje w Pani? Ostatnio oglądałam z mamą zdjęcia. Na jednym mam pięć lat siedzimy na rowerze wodnym a ja jestem tak jakoś zaczepnie podparta. „Dlaczego tak?”, zapytałam mamy. „Od małego coś kombinowałaś!”, zaśmiała się mama. Dzięki rodzicom nie wyrosłam na panienkę, która myśli o sobie: „Jestem gorsza, bo moje życie jest naznaczone ciężką chorobą”. Choroba nie stała się dla mnie alibi na to, żeby w życiu nic nie robić. Uczyć się i pracować mniej od innych. Wręcz przeciwnie, postanowiłam, że nie dam się tym kulom i ograniczeniom. Po tym człowiek robi się silny. Paulo Coelho pytał, ile lat ma Pani wewnętrzne dziecko? Dzisiaj ma już z jedenaście. Dziecko ma ciekawość świata. Ja tę ciekawość wciąż mam. Moja książka kończy się hasłem „Życie” i stwierdzeniem, że to nie musi być udane. Ale zawsze żyj tak jak chcesz, nie tak, jak inni ci mówią. Błaszczykowski Pisze Pani o Jakubie Błaszczykowski. Jak rodziła się Wasza przyjaźń? Spotkaliśmy się przy okazji „Mistrza i Małgorzaty”, wieloletniego cyklu rozmów, które prowadziłam na łamach miesięcznika PANI. Kuba nie palił się do tego wywiadu, przekonał go Jerzy Brzęczyk, selekcjoner, o którym teraz piszę książkę. Wreszcie Błaszczykowski przyszedł, pojechaliśmy na zdjęcia, a po ich zakończeniu nie chciałam od niego ani koszulki, ani biletu na mecz, ani autografu. Zrobiłam swoje i pojechałam do domu. Za kilka miesięcy Kuba zadzwonił i zaprosił mnie na mecz. Kuba jest wspaniałym człowiekiem. Obok jego sposobu bycia, poczucia humoru, prawości a także stosunku do dzieci nie da się przejść obojętnie. Przeżył tragedię, po której niewielu by się podniosło. Miarą naszej przyjaźni jest to, że się rozumiemy bez słów. Dzieli nas duża różnica wieku, a okazuje się, że w emocjach, widzeniu życia, świata, patrzymy w tym samym kierunku. Bardzo sobie cenię, że sadzają mnie przy stole z całą rodziną i nie jestem tam „obca”. Zdobyłam kredyt zaufania, którego, mam nadzieję, nie zawiodłam. Kuba jest mocnym punktem w moim dorosłym życiu. Jest w jakimś sensie certyfikatem na moje bycie normalnym człowiekiem i dziennikarzem. Napisaliśmy razem książkę, a wie pan, ilu dziennikarzy sportowych chciało pisać książkę z Błaszczykowskim? Nie wiem. Wielu i to świetnych. Pewnie napisaliby książkę bardziej sportową. Jakby mi ktoś powiedział 10 lat temu, że będę prezesem fundacji Kuby Błaszczykowskiego, to bym się tylko uśmiechnęła. Fundacja „Ludzki gest” Jakuba Błaszczykowskiego pomaga dzieciom. Po co to Pani? Nie rozumiem pytania. Uważam to za wielkie wyróżnienie. Znamy się z Kubą siedem lat i zawsze mu powtarzałam, że powinien mieć fundację. Ma wielkie serce, pomaga dzieciom i ma z nimi świetne relacje. Nie musiałam go długo przekonywać, aby wesprzeć telefon zaufania dla dzieci i młodzieży 116 111. Cytuję jego słowa w jakimś wywiadzie: „Zadzwoniła Małgośka i powiedziała, że nie możemy tego tak zostawić”. Dzięki nam i fundacji Dominiki Kulczyk dzieci mogą dzwonić pod ten telefon do drugiej w nocy i otrzymać wsparcie. I pomoc w sytuacji bezpośredniego zagrożenia życia. Nadal pan pyta, po co mi to? Kiedy więc dostałam propozycję bycia prezesem fundacji, poczułam radość. Co Pani ma z tego? Satysfakcję, że pomagam. Nie mam dzieci, więc też namiastkę macierzyństwa. Co roku organizujemy świąteczne granie z Kubą w częstochowskiej hali sportowej, gdzie przychodzi siedem tysięcy ludzi. Dochód przeznaczamy na aktywność charytatywną. Wystarczy? Cyrk Wszyscy jesteśmy cyrkowcami, powiedziała Pani o naszym zawodzie. Bo wszyscy w jakimś sensie chodzimy po linie. Zawsze można z niej spaść. Ja chodzę po ulicy. Zależy, jakie ma pan priorytety w dziennikarstwie. Czy pan wierzy w misję, czy chodzi panu tylko o to, żeby zrobić wywiad? Dla mnie taką misją było egzekwowanie hasła społecznej kampanii miesięcznika PANI: „Bije tylko słaby”. Albo propagowanie dawstwa szpiku w ramach akcji Życzenie Agaty, którą rozpoczęliśmy po śmierci wybitnej polskiej siatkarki Agaty Mróz. To w naszej gazecie Maciek Stuhr został dawcą szpiku i dzięki niemu dziewczynka żyje. Przed chwilą weszłam na Instagram, zobaczyłam, że jakaś dziewczyna pisze, że jej ustawiłam życie. Ode mnie się dowiedziała, że feminizm nie wyklucza podania mężowi zupy. A lina to jest ten moment, w którym trzeba podjąć ryzyko. Robiąc pierwszy program telewizyjny, podjęłam ryzyko bycia sobą. Ludzie, którzy mnie dobrze znają, wiedzą, że teraz z panem, w studiu telewizyjnym i w domu w piżamie zachowuję się tak samo. Nie wchodzę w rolę innej Domagalik. To jest ryzyko. Kupią, nie kupią. Kto ma kupić? Decydenci, ale także widzowie i czytelnicy. Cyrk to też fikołki, klowni. Nie bagatelizowałabym postaci klowna, który jakże często jest postacią tragiczną. „Z kogo się śmiejecie? Z samych siebie się śmiejecie”. Tomek Sekielski filmem Tylko nie mów nikomu udowodnił, przez duże U, że taki dziennikarz, jak on, to czwarta władza. Powinien dostać program w dużej stacji i robić swoje rzeczy. Bo zrobił wielki, porażający film. Pokazał, że zło jest wszędzie. Widziałam ten film trzy razy i pozostanie ze mną na zawsze. Te krajobrazy kręcone dronami - piękne miasteczka, piękna Polska, lasy, śnieg, kościołek. Teraz już, jak będę jechała przez Polskę, to będę się zastanawiała, w jakim oknie, za jakimi drzwiami czai się zło. Pierwsze, co kościół powinien zrobić, to skończyć z celibatem, bo on jest wbrew naturze. Nie prowadzę imprez. Zastanawiam się tylko czasami, ile samochodów nie stanęło przez te wszystkie lata w moim garażu. Dziennik telewizyjny Podoba mi się anegdota z Pani książki o tym, jak nie została Pani Ziemcem stanu wojennego. Nie mieszałabym w tę anegdotę Krzysztofa Ziemca, bo nie jego, ale mnie dotyczy. To był rok 1982. Bardzo chciałam być dziennikarką, trafiłam do polskiego radia miesiąc przed wybuchem stanu wojennego. Nie przeszłam jakiejś gruntownej weryfikacji, o nic mnie nie pytali, bo o co? Przyszła blondynka i mówi, że chce się zajmować kulturą. Niech się zajmuje. I nagle dostałam propozycję bycia jedną z twarzy Dziennika Telewizyjnego. Mega kariera. Kilku panów zaprosiło mnie na rozmowę. Czułam, jak krew mi odpływa z głowy i już widziałam siebie, jak biorę torbę i wychodzę z radia. Wywalona na bruk. A tego nie chciałam. I wtedy wpadła mi do głowy ryzykowna wymówka. Mówię pomysłodawcom, że jestem zaszczycona propozycją, ale niestety mam taki defekt emocjonalny, że w najbardziej nieoczekiwanych momentach wybucham histerycznym śmiechem. I to jest nie do opanowania. Uwierzyli? Nie wiem. Niedługo potem wyleciałam z radia. Poszłam do sądu pracy i wygrałam proces. Miałam też taki moment w radiu, o którym nie mówiłam chyba nigdy, że zaproponowano mi robienie czegoś równolegle z bardzo doświadczoną dziennikarką. Po dwóch tygodniach miało się okazać, że robię to lepiej niż ta dziennikarka. I wtedy będą ją mogli wyrzucić, a ja zajmę jej miejsce. Odmówiłam. Więc ja wiem, o czym mówię, kiedy mówię o chodzeniu po linie. Podziwiam tych dziennikarzy, którzy nigdy nie poprowadzili żadnych imprez firmowych, nie przekonują na nich, że jakiś krem jest dobry, a nawet lepszy od innych. Pani prowadzi imprezy? Nigdy. Zastanawiam się tylko czasami, ile samochodów nie stanęło przez te wszystkie lata w moim garażu. Stawki są bardzo wysokie. Nie chciała Pani lepszego wozu? Oczywiście, że chciałam. I jeszcze jakieś fajne buty. Ale dziennikarz nie jest konferansjerem. Trzeba się zdecydować. Ale nie będę nikogo oceniała. Każdy „gra” na siebie. Joe Cocker Joe Cocker wyznał Pani miłość? Nie. Wyraził sympatię, serdeczność. Gdy przyszedł na wywiad, był zmęczony. W przeciwieństwie do Toma Jonesa widać było po nim, że zabawa z narkotykami i alkoholem nie jest bezpieczną gierką. Spodobała mu się nasza rozmowa. Wywiad miał być krótki, ale kiedy wchodził jego manager i mówił: „Kończymy, kończymy!”, odpowiadał: „Jeszcze chwilę, jeszcze chwilę”. I kiedy się żegnaliśmy, a on szedł do drzwi, to nagle się odwrócił, podszedł do mnie, złapał za ręce i powiedział: „Gosia, I love you”. Odpowiedziałam: „Joe I love you too”. Cała ekipa, która była z nami czuła, że mówię to także w ich imieniu. Fajna przygoda. Bardzo. I sprawdza się zasada, że jak dziennikarz jest ciekawy a nie ciekawski i pyta o to, co naprawdę go interesuje, to jego entuzjazm udziela się rozmówcy. Mama Mama to...? Najfajniejszy człowiek, jakiego spotkałam w życiu! Często się spotykacie? Prawie codziennie. Nie ma już taty, mama się przeniosła do Warszawy. Mieszka niedaleko mnie, uważam, że mamy obowiązek dbać o swoich rodziców. Zwłaszcza, jak się miało tak fantastycznych rodziców, jak moi. Takich przyjaciół, mądrych, fajnych ludzi. Z którymi można grać w pokera i rozmawiać o wszystkim. A gdy człowiek zrobi coś nie w porządku, to nie prawią kazania, tylko radzą, co zrobić, żeby naprawić krzywdy. Zapominamy, że my też będziemy starzy. Kiedyś napisałam w książce „Siostrzane uczucia” rozdział zatytułowany „Poczekalnia niepotrzebnych matek”. O tym, że zapominamy, że nasze matki to też były kobiety takie jak my, też miały swoje pragnienia, pożądały, uwodziły. Cierpiały. Chciały się podobać. Z wiekiem nic się nie zmieniło. Tylko metryka. Tylko pozazdrościć Paniom takiej relacji. Tak, to niezwykła więź. Moje koleżanki w liceum, jak do mnie przychodziły, pytały, czy będzie moja mama. Moje przyjaciółki na studiach, gdy miały duże problemy, dzwoniły do mojej mamy. Dziwiłam się temu, bo mi się wydawało, że to, co jest w moim domu, jest normą. Że się rozmawia w rodzinie, współodczuwa, radzi. Maleńczuk Fajny? Bardzo fajny. Choć podejrzewam, że nie na życie codzienne. Chyba że ktoś lubi ostrą jazdę. Ja lubię ostrą jazdę samochodem, ale dla Maćka na pewno jestem zbyt mieszczańska. Fantastyczny rozmówca, bo - po pierwsze - mówi, co myśli. Po drugie jest bardzo inteligentny. Po trzecie, wbrew swoim managerom, puszcza wywiady w całości bez autocenzury. Kolorowy ptak. On chce zawsze na początku dziennikarza ustawić, zwłaszcza kobietę. Usłyszałam, że jestem mieszczką. Ale przecież jest Pani mieszczką. To nie obraźliwe. To fakt. Ja też jestem mieszczuchem. W niektórych rzeczach jestem. W wielu nie. Chętnie usłyszę. O tym napiszę kolejną książkę. Po książce o Jurku Brzęczku chciałabym napisać polskiego Greya. Prawdopodobnie ukaże się w przyszłym roku. Chcę się zmierzyć z tym wyzwaniem i czy potrafię napisać erotyczną opowieść o mocnej kobiecie. Jest dominą? Nie jest dominą. Jest normalna. Mogę już się zapisać na wywiad? Tak. Mam ją oddać w czerwcu przyszłego roku. Chciałabym napisać taką książkę, żeby kobiety chciałyby mieć ją pod poduszką. Każdy rozwód jest w jakimś sensie porażką. Ale też nie do końca. Jest uwolnieniem dla obu stron. Tajemnica Jak Pani tworzy bestsellery? W czym tkwi sekret? Nigdy nie patrzyłam na swoich czytelników jak Etna na Sycylijczyka. Nie zionęła Pani ogniem? Nie. Latam na miotle, a tak serio, to wydaje mi się, że jeżeli dla mnie jest coś interesujące, to dla pani, która teraz idzie ulicą, też. Czytelnika nie można oszukać. Nie powiem, żeby mi to coś wytłumaczyło. A co pan chciałby usłyszeć? Muszę dodać, że na pewno w tych bestsellerach pomogli mi współautorzy. Pierwszy bestseller, „Harpie, piranie, anioły”, napisałam z Krystyną Koftą. Bardzo lubię nasze wymiany mailowe z Januszem Wiśniewskim, w ten sposób powstało „188 dni i nocy” i „Między wierszami”. Podzieliliśmy się uwielbieniem jego czytelniczek. Piszemy właśnie trzecią część. A Kuba Błaszczykowski jako bohater „Kuby” na pewno otwierał wszystkie drzwi. A więc tajemnica kryje się w tym, kogo Pani dobiera na rozmówców? Raczej współautorów. Krystyna Kofta zaproponowała mi pisanie książki, tak samo było z Januszem i Kubą. Może pan inaczej postawić pytanie. „Co takiego jest w Pani, że ci ludzie chcą z Panią pisać książkę”. Co takiego w Pani jest? Nie wiem. Pięknie. To teraz porażka. Tylko proszę nie opowiadać o niezdanych egzaminach na studia! To był dramat! Pamiętam moment, kiedy nie znalazłam swego nazwiska na liście przyjętych na kulturoznawstwo na Uniwersytecie Wrocławskim. Tak strasznie szlochałam, że ludzie z samochodów obok patrzyli, co to za tragedia odbywa się w naszym aucie? Pierwszy raz wyrzuciło mnie wtedy z torów „prymuska”. A prawdziwa porażka? Każdy rozwód jest w jakimś sensie porażką. Ale też nie do końca. Jest uwolnieniem dla obu stron. Takie jest życie, czy nie? C’est la vie. Czy chcę panu powiedzieć, że jestem osobą, która nie ma na swoim koncie porażek? Nie, po prostu jestem dorosła. I wiem, że życie ma różne rozwiązania. Nie mam pomysłu, może Pan mi coś podrzuci? Po co feministce trzech mężów? Moje widzenie feminizmu nie wyklucza posiadania męża. Ale czemu aż trzech? Trzeba mieć odwagę, żeby w pewnym momencie życia powiedzieć: „Zmieniam plan na życie”. Bardzo łatwo jest zmienić ten plan, jak ma się lat 30. O wiele trudniej, jak ma się 30 lat więcej. Ale ja akurat za to siebie lubię. To będzie Pani miała jeszcze więcej mężów? Nie
Kuba Błaszczykowski po raz trzeci zostanie ojcem? Te zdjęcia rozwiewają wszelkie wątpliwości!
Kuba Błaszczykowski niedługo po raz kolejny zostanie ojcem. Co prawda, piłkarz nie potwierdził tego oficjalnie, ale zdjęcia jego żony rozwiewają wszelkie wątpliwości! Para mocno chroni swoją prywatność, rzadko udziela wywiadów, a na swoich social mediach niechętnie dzieli się szczegółami z życia uczuciowego. Wszystko wskazuje jednak na to, że rąbka tajemnicy ujawniła jedna z przyjaciółek żony Kuby Błaszczykowskiego. Żona Kuby Błaszczykowskiego jest w ciąży! Nie od dziś mówi się, że żona Kuby Błaszczykowskiego to jedna z najbardziej tajemniczych WAG's. Trzyma się z dala od życia w blasku fleszy, rzadko udziela się w mediach, w sieci również niechętnie dzieli się szczegółami życia prywatnego. Jedno jest jednak pewne - urodą niczym nie ustępuje bardziej znanym żonom piłkarzy. Zwykle robi się o niej głośno za sprawą sukcesów męża - czy to na boisku czy dzięki jego działalności charytatywnej. Tym razem powróciła na łamy prasy za sprawą... ciąży! Wszystko wskazuje na to, że Kuba Błaszczykowski niebawem zostanie ojcem! Piłkarz ma już dwie córeczki - ośmioletnią Oliwię oraz pięcioletnią Lenę. Najnowsze zdjęcie Agaty Błaszczykowskiej, które pojawiło się na profilu na Instagramie jej przyjaciółki, sugeruje, że za kilka miesięcy ich rodzina znów się powiększy. Pani Agata ma na nim wyraźnie zaokrąglony brzuszek. Fani pary twierdzą, że piłkarz w najbliższym czasie potwierdzi tę informację. Mają nadzieję, że zrobi to już 13 kwietnia, bowiem wówczas Wisła Kraków rozegra mecz z Zagłębiem Lubin: „Jeśli zagra Kuba Błaszczykowski w Lubinie i strzeli bramkę to wykona cieszynkę, wkładając piłkę pod bluzkę? Mam nadzieję, że tak, bo widząc zdjęcie jego żony, pani Agaty, może coś być na rzeczy. Jeśli tak, to serdecznie gratuluję @Blaszczykpl. Chociaż skromność mu na to nie pozwoli”, napisał jeden z fanów na Twitterze. Co ciekawe, w wywiadzie dla magazynu Tempo w 2014 roku piłkarz zapowiedział, że wraz z żoną nie zamierzają zaprzestać powiększania rodziny na dwóch córkach: „Myślę, że na trzecie dzieciątko się zdecydujemy. Są takie plany”. Wiele wskazuje na to, że marzenie Kuby właśnie się spełniło. Pozostaje nam więc serdecznie pogratulować!
Spełnił swoje marzenie, ale nie zapomniał o innych. Niezwykły gest Błaszczykowskiego!
Udowodnił, że kibice są dla niego najważniejsi!
Na taki gest, mógł się zdobyć chyba tylko on. Jeden z ulubionych polskich piłkarzy spełnił swoje największe marzenie. Kuba Błaszczykowski pod koniec kariery wraca do Wisły Kraków. I choć dla niego to sentymentalny powrót, bowiem to tam stawiał swoje pierwsze kroki jako piłkarz (tuż po przejściu z klubu Stradom Częstochowa), to nie zapomniał o innych. Tego, co znalazło się w jego kontrakcie nikt się nie spodziewał. Szczegóły zdradza Przegląd Sportowy. Wspaniały gest Kuby Błaszczykowskiego Jeden z najbardziej lubianych, polskich piłkarzy spełnił swoje marzenie i pod koniec kariery wraca do Wisły Kraków. To tam trafił jako 20-letni chłopak z częstochowskiego klubu. W barwach Wisły rozegrał 51 spotkań, w których strzelił 3 bramki. Powrót do klubu jak zwykle wiąże się z nowym kontraktem. W przypadku Kuby Błaszczykowskiego nic nie jest jednak przypadkowe. Wydawałoby się, że nie jest w stanie nas już zaskoczyć, a jednak! Doceniany nie tylko za genialną grę na boisku, ale także za wrażliwość, szczerość i otwartość wobec fanów, nie zapomniał o swoich największych kibicach. Jak podaje Przegląd Sportowy, na mocy umowy obowiązującej przez pół roku, Jakub Błaszczykowski będzie zarabiał jedynie... 500 zł netto miesięcznie. Jest to najniższa możliwa pensja, jaką może mieć zapisaną w kontrakcie piłkarz zawodowy. To nie jedyna ciekawostka. Reprezentant Polski i tak nie weźmie tych pieniędzy dla siebie! Kuba Błaszczykowski postanowił, że będzie przekazywał je... na bilety na mecze Wisły dla podopiecznych Domów Dziecka! Błaszczykowski sam zadeklarował, że chce w ten sposób pomóc Wiśle Kraków, której licencja ze względu na skomplikowaną sytuację finansową oraz problemy z właścicielami klubu została zawieszona. Jak podawał Krzysztof A. Rozen, Przewodniczący Komisji ds. Licencji Klubowych PZPN: „Komisja podjęła decyzję o zawieszeniu licencji ze względu na brak kontaktu ze strony poprzednich bądź nowych właścicieli Wisły Kraków. Tak naprawdę wszystkie informacje dotyczące klubu czerpiemy tylko z doniesień prasowych, nie mieliśmy bezpośredniego kontaktu z władzami klubu. Nie wiemy, kto jest teraz oficjalnie właścicielem Wisły, kto zasiada na stanowisku prezesa i kto zarządza klubem”. Dzięki ogromnemu gestowi piłkarza Komisja ds. Licencji Klubowych PZPN wydała zgodę na to, by klub przystąpił do wiosennych rozgrywek. Warto dodać, że w połowie stycznia biznesmen Jarosław Królewski wraz z przyjacielem i Błaszczykowskim zadeklarowali, że pożyczą Wiśle Kraków 4 mln złotych. Pieniądze mają zostać przeznaczone m.in. na spłatę długów wobec piłkarzy, którzy od lipca czekają na pensje. Decyzja Kuby o najniższym wynagrodzeniu jest godna podziwu. Ale czego się nie robi dla swoich fanów?