Gdy Gary Oldman zostawił ją dla młodszej, była bliska załamania. Przetrwała dzięki synowi, którego uważa za najważniejszego mężczyznę życia. Poznajcie Lesley Manville, gwiazdę nowego filmu Kasi Adamik
Brytyjska gwiazda w polskim filmie? To zdarza się niezwykle rzadko. Ale właśnie się zdarzyło, bo do kin wchodzi "Zima pod znakiem wrony" Kasi Adamik. Główną rolę w tej ekranizacji prozy Olgi Tokarczuk gra Lesley Manville. Dziś jest uznaną aktorką z wieloma nagrodami i nominacją do Oscara na koncie. Ale przed laty jej kariera wisiała na włosku. Powodem był jej pierwszy mąż, Gary Oldman, który porzucił ją tuż po tym, jak urodziła dziecko. Po tym ciosie długo nie mogła się podnieść. Przetrwała dzięki mężczyźnie, który do dziś jest największą miłością jej życia.
Polscy widzowie znają ją z serialu „The Crown”, w którym grała księżniczkę Małgorzatę oraz z filmu „Nić widmo”, za rolę w którym była nominowana do Oscara. Teraz mogą poznać ją lepiej. Lesley Manville zagrała bowiem w polskim filmie „Zima pod znakiem wrony”, który właśnie wchodzi do kin. Jest znana, choć nie tak, jak jej były mąż, Gary Oldman. Dziś to jej przyjaciel, ale przez lata był jej największym koszmarem, który niemal zniszczył jej karierę. Lesley Manville aktorka z pięknym głosem Ma imponujący dorobek aktorski, ale o jej życiu niewiele wiadomo. To nie przypadek. Lesley Manville nie lubi opowiadać o sobie, wywiadów udziela rzadko, a gdy już to robi, to unika pytań o sprawy prywatne. Choć była wielokrotnie namawiana na zwierzenia o swoim sławnym mężu, Garym Oldmanie, to dziennikarze nie wydobyli z niej zbyt wielu szczegółów. Chętniej Manville opowiadała o dzieciństwie i młodości, czyli czasach, w których nie chciała być aktorką, bo miała inną pasję. Czytaj także: Synowie gwiazd w najnowszej kampanii Dolce & Gabbana! Tą pasją był śpiew. Lesley, która wychowywała się w niewielkim angielskim mieście Hove, w dzieciństwie chciała być śpiewaczką operową. Już jako ośmiolatka zachwycała głosem, dwukrotnie zdobywając tytuł mistrzyni Sussex w swojej kategorii wiekowej. Śpiewała z siostrą w małych klubach, zarabiając na tym pierwsze funty. Sopranistką jednak nie została. W wieku 15 lat dostała się do prestiżowej szkoły Italia Conti w Londynie – i tam rozpoczęła się droga, która zaprowadziła ją na najlepsze brytyjskie sceny, m.in. Royal Shakespeare Company i Old Vic. Oraz na plan filmowy. Światowe uznanie przyniosła jej rola w filmie Paula Thomasa Andersona „Nic widmo”. Otrzymała za nią nominację do Oscara i BAFTA. Widzowie pokochali ją jako księżniczkę Małgorzatę w serialu „The Crown”, gdzie stworzyła portret kobiety rozdartej między obowiązkiem a pragnieniem wolności. Fani Netlixa znają ją także z głównej roli w ciepłym, baśniowym filmie „Pani Harris jedzie do Paryża”. Lesley Manville i Gary Oldman - historia miłości Początek jej kariery zbiegł się w czasie z początkiem jej wielkiej miłości. Gdy w 1984 roku poznała Gary'ego Oldmana, była młodą aktorką u progu kariery. Połączyło ją uczucie gwałtowne, intensywne, jakby wyjęte z filmowego scenariusza. W 1987 roku wzięli ślub. Ona miała wtedy 31 lat, on 29. Rok później na świat przyszedł ich syn, Alfie. Jednak już trzy miesiące po narodzinach dziecka małżeństwo rozpadło się. Rozstanie było nagłe i bolesne. Gary Oldman stracił głowę dla młodziutkiej Umy Thurman, którą poznał na planie filmu „Stan łaski”. Ślub wzięli w 1990 roku, tuż po tym, jak aktor sfinalizował rozwód z Manvile. Uma Thurman uznała zresztą po latach, że była to totalna pomyłka. "Poznaliśmy się, gdy miałem 18 lat", wspominała w rozmowie z „Vanity Fair” w 1996 roku. "Był o 12 lat starszy. Przeżyliśmy szalony romans, który skończył się tak, jak trzeba. Był moją pierwszą miłością. Nie miałam wcześniej doświadczenia”. Lesley udawała przed rodziną, że nadal jest z mężem To, co dla Thurman było pomyłką, dla Manville było źródłem traumy. Długo nie mogła się podnieść po tym, jak została porzucona. Oldman ranił ją też długo po rozstaniu, gdy w wywiadach mówił o trudności w budowaniu relacji, o intensywnym życia aktora, o małżeństwach, które trwały „dziesięć minut”. W jednym z rozmów bagatelizował znaczenie rozpadu związku z Manville, sugerując, że „nie miało to dla nikogo większego znaczenia”. Dla niej jednak był to moment graniczny. Poczuła się tak, jakby ktoś usunął jej „dywan spod nóg”. Jak mówiła, zawsze myślała o sobie, jako o żonie Gary’ego Oldmana. Ogromnie go kochała. „Zakochaliśmy się w Royal Court Theatre, bawiliśmy się razem wspaniale, kochaliśmy się nawzajem. Pobraliśmy się, zaszłam w ciążę w podróży poślubnej”. Została młodą matką, samotnie wychowującą dziecko, podczas gdy jej były partner rozpoczynał hollywoodzką przygodę. W świecie, który rzadko bywa łaskawy dla kobiet po trzydziestce, Manville nie pozwoliła się zepchnąć na margines. "Nie zamierzałem się poddać. Nie rozpadłem się. Nie było absolutnie żadnych wątpliwości, że będę kontynuować pracę i jednocześnie stanę się fantastyczną matką", mówiła po latach. Trzymała fason, ale przed rodziną udawała, że... wciąż jest żoną Oldmana. Mistyfikacja nie była trudna, bo on stał się sławny, kręcił filmy w Hollywood, więc można było mówić, że po prostu pracuje w Ameryce. W końcu pogodziła się z tym co się stało. Wybaczyła też Oldmanowi. Dziś oboje są serdecznymi przyjaciółmi, a Manville utrzymuje też dobre relacje z aktualną, piątą żoną swojego byłego męża. Drugi mąż i niezwykłe spotkanie z byłym Ich życie potoczyło się w inny sposób. Gary Oldman miał wiele związków i romansów, m.in. z piękną Isabellą Rossellini. Wszystkie jednak dość szybko się kończyły. W 2017 roku po raz piąty się ożenił. Lesly Manville w 2000 roku, czternaście lat po okropnym dla niej rozwodzie, wyszła po raz drugi za mąż. Poślubiła dużo młodszego od siebie brytyjskiego aktora Joe Dixona. Związek nie przetrwał - po czterech latach para rozwiodła się. Mężczyzną jej życia jest syn Alfie Oldman, który pracuje w branży filmowej, ale raczej po drugiej stronie kamery - jest operatorem filmowym. Aktorka cieszy się z wnuków. Historia Lesley Manville i Gary Oldmana nie była opowieścią o publicznych awanturach. To raczej cichy dramat kobiety porzuconej przez ukochanego męża. Wiele jest takich historii i każda z nich trudna. Oldman w kolejnych latach zdobywał międzynarodową sławę, dostał Oscara za rolę Winstona Churchilla w filmie „Czas mroku”. Lesley Manville szła swoją drogą – mniej spektakularną medialnie, ale konsekwentną i artystycznie spełnioną. ma na swoim koncie także mnóstwo nominacji i nagród, m.in. bardzo prestiżową, teatralną nagrodę Lawrance Olivier. Spotkali się jako aktorzy nominowani do Oscara w 2017 roku. Kto nie przeżył niechcianego spotkania z byłym... na wakacjach, w sklepie, na imprezie. Wyobraźmy sobie tę scenę: gala rozdania Oscarów. Ona – nominowana za wyrafinowaną, lodowato precyzyjną rolę w „Nic widmo”. On – faworyt w kategorii pierwszoplanowej. Technicznie nie konkurują ze sobą. Emocjonalnie – to spotkanie przeszłości z teraźniejszością. Dwoje ludzi, którzy kiedyś dzielili życie, dziś stoją obok siebie jako niezależni, spełnieni aktorzy. On dostał nagrodę, ona przegrała wtedy z Allison Janney, nagrodzoną za drugoplanową role w filmie „Ja, Tonya”. Lesley Manville, orędowniczka starszych gwiazd Dziś Manville jest także symbolem zmiany w branży. Głośno mówi o potrzebie większej reprezentacji starszych kobiet w kinie. Podkreśla, że sześćdziesiątka nie oznacza końca, lecz nowy rozdział. Wymienia w jednym szeregu siebie, Helen Mirren, Meryl Streep, czy Annette Bening jako dowód, że dojrzałość może być ekranową siłą, nie ograniczeniem. „Kręcimy filmy, które opowiadają ważne historie, gramy niesamowite kobiety, które zdecydowanie nie podporządkowują się oczekiwaniom, gdy przekroczą 60. rok życia”, mówiła w jednej z rozmów. teraz zobaczymy ją w filmie Kasi Adamik "Zima pod znakiem wrony", którego akcja toczy się w Warszawie stanu wojennego. Film oparty jest na noweli Olgi Tokarczuk "Profesor Andrews w Warszawie". I to właśnie tę profesor Andrews gra Lesley Manville. W filmie zobaczymy też Zofię Wichłacz, Andrzeja Konopke i Toma Burke'a.
Od księżniczki Małgorzaty po księżną Sussex, czyli jak haute couture i rodzina królewska zawsze były ze sobą powiązane
Niektóre z królewskich strojów mogą być śmiało nazywane mianem arcydzieł
Monarchie od wieków gromadziły dzieła sztuki i posiadały ogromne kolekcje antyków, stając się mecenasami niektórych z najlepszych artystów w historii. Niektóre z najwspanialszych, a często pomijanych skarbów, można było znaleźć nawet w... arystokratycznych garderobach. Odkąd istnieje haute couture, czyli najbardziej wyrafinowana i niezwykła forma krawiectwa, była ona nierozerwalnie powiązana z różnymi europejskimi rodzinami królewskimi. W 1868 roku, dziesięć lat po otwarciu pierwszego domu mody haute couture w Paryżu, znany brytyjski projektanta Charles Frederic Worth, oficjalny krawiec cesarzowej Francji Eugenii, założył instytucję La Fédération de la Haute Couture et de la Mode. Był to oddział francuskiego Ministerstwa Przemysłu, który surowo określał kryteria jakie projektanci muszą spełnić, aby ich marka mogła nosić zaszczytny tytuł “haute couture”. Od tamtego czasu księżniczki, królowe i księżne wciąż są zachwycone tego typu kreacjami i bardzo chętnie pojawiają się w nich podczas publicznych wystąpień. Jakie monarchinie kochały ten nurt w modzie? I jakie perełki można było znaleźć w ich szafach? PRZECZYTAJ O: 5 rzeczy, których nie wiesz o najnowszym pokazie Schiaparelli na sezon wiosna-lato 2023 Haute couture, a rodziny królewskie Domy mody często mają rodowód tak bogaty, jak ich klientela. Przykładowo królowa Jordanii Rania chętnie faworyzuje Givenchy, podczas gdy królowa Holandii Maxima najchętniej wybiera kreacje od Valentino. Niektóre z członkiń największych monarchii stały się nawet muzami projektantów, między innymi księżniczka Lee Radziwił była inspiracją niezliczonej ilości kolekcji Giambattisty Valli, na których prezentacje bardzo chętnie uczęszczała, nawet gdy miała 80 lat. Projektant musi wiedzieć nie tylko to jak dopasować kreację do kształtu ciała klienta, ale także musi znać jego osobowość i pielęgnować rzadką, intymną relację z rodziną królewską. Księżniczka Małgorzata jest wielką wielbicielką Christiana Diora, co objawia się chociażby przez fakt, że na swoich dwudziestych pierwszych urodzinach miała kreację właśnie od niego i określiła ją jako “ulubioną sukienkę ze wszystkich”. Była także gospodarzem dwóch pokazów Diora w Blenheim Palace w latach pięćdziesiątych, a później zaprosiła księżniczkę Elizabeth Bagaya z Toro na wybieg podczas charytatywnego pokazu mody. Również księżna Diana miała silną relację z Diorem i jego projektami haute couture, między innymi na MET Galę w 1996 roku wybrała projekt francuskiego domu mody. Teraz tą tradycję kontynuuje księżna Meghan, między innymi w 2019 roku podczas wizyty w Maroku oraz w 2022 roku podczas obchodów Plantynowego Jubileuszu królowej postawiła właśnie na kreacje Diora z kolekcji haute couture. Ubrania haute couture są jak dzieła sztuki i tak jak obrazy, potrzebują odpowiedniego płótna, w tym wypadku osoby, dla której zostały stworzone. Aby ich prezentowały się spektakularnie potrzebują kogoś z charyzmą, kto będzie je dumnie nosił oraz projektanta z niezwykłym talentem, który stworzy dzieło na miarę królewskich standardów. To niezawodne połączenie sprawia, że podczas wielu ważnych momentów w królewskiej historii ubrania haute couture towarzyszyły monarchiniom i podkreślały ich piękno oraz siłę. Pokaz Diora w Blenheim Palace, w którym uczestniczyła księżniczka Małgorzata Księżna Diana podczas MET Gali w 1996
Jedna zawsze w świetle reflektorów, druga w jej cieniu. Jaka relacja naprawdę łączyła królową Elżbietę II i księżniczkę Małgorzatę?
Co o relacji sióstr Windsor odkrył słynny dziennikarz i biograf Andrew Morton?
Były różne, a jednak wyjątkowo sobie bliskie. O relacji sióstr Windsor pisze w nowej książce słynny dziennikarz i biograf Andrew Morton. Co odkrywa? Elżbieta i Małgorzata – Lil, a czasem Lilibet i Margot, tak do siebie mówiły. Każdy, kto oglądał „The Crown”, ma je przed oczami. Ale w serialu Małgorzata była tylko jedną z bohaterek. Andrew Morton w książce „Elżbieta i Małgorzata. Prywatny świat sióstr Windsor” opisuje ich relacje bardzo szczegółowo i z szerszej perspektywy. Podkreśla różnice ich charakterów, a były jak jin i jang. Jedna odpowiedzialna, obowiązkowa, introwertyczna. Druga żywiołowa, emocjonalna, ekstrawertyczna. Ale też kapryśna i depresyjna. Jedna kochała wieś, naturę, polowania (niestety), konie i psy. Królowa mówiła, że zwierzęta nigdy nie nadużyły jej zaufania, nie zawiodły jej, nie przysporzyły problemów. Jej młodsza siostra lubiła błyszczeć w tłumie ludzi, brylowała wśród artystów, kochała balet, teatr, imprezy. Siostry Windsor: o łączącej je relacji Gdyby Małgorzata zasiadła na tronie, byłaby królową przypominającą hollywoodzkie gwiazdy. Drobna, seksowna, świetnie ubrana, była drugą, obok Elizabeth Taylor, najczęściej fotografowaną kobietą na świecie. Podobno miała oczy jak „toń tropikalnego morza”. Według Andrew Mortona byłaby królową bardziej inteligencką, na pewno związaną mocniej z wielkomiejskimi elitami. Pewnie tak, ale w przeciwieństwie do siostry Małgorzata dużo romansowała, często z młodszymi mężczyznami. Przypominała prawdziwą kuguarzycę, tak niebezpieczną, że wielu „chciało zamknąć ją w klatce”. Dorobiła się opinii skandalistki, nieprzychylni jej dziennikarze szydzili, że lubi „tanich mężczyzn i drogie alkohole. Najgorszą prasę miała pod koniec lat 70. w czasie romansu z młodszym o 17 lat projektantem ogrodów Roddym Llewellynem. Dużo wtedy piła, rezygnowała z wielu książęcych obowiązków, uprawiała z kochankiem seks na plaży. Z trudem znosiła twarde rygory, które jeszcze w latach 70. obowiązywały na brytyjskim dworze. Była pierwszą rozwodniczką w brytyjskiej rodzinie królewskiej od czasów Henryka VIII – rozstała się ze swoim mężem, fotografem Antonym Armstrongiem-Jonesem w 1978 roku. Podobno miała wtedy myśli samobójcze – któregoś dnia przyjaciel Windsorów zadzwonił do Elżbiety, bo rozchwiana emocjonalnie Małgorzata groziła, że rzuci się z okna swojej sypialni. „Nie przerywajcie przyjęcia”, odpowiedziała chłodno Elżbieta. „Jej sypialnia jest na parterze”, wyjaśniła. Potrafiły być wobec siebie naprawdę złośliwe. „Gdybyś nie była królową, nikt z tobą by nie rozmawiał”, wykrzyczała Małgorzata siostrze. A to oznaczało: jesteś tak żadna, że nikogo nie interesujesz. Z kolei Elżbieta miała powiedzieć: „Małgorzata chce zawsze tego, co mam ja”. A jednocześnie łączyła je bliskość. Małgorzata rozumiała Elżbietę jak nikt inny. Była jej przyjacielem i stronniczką. Przykład? Pierwszy z brzegu: księżniczka kochała księcia Karola i bardzo ucieszyła się z jego narodzin, chociaż ucinało to jej marzenia o tronie. Wiedziała też, że Elżbieta wyznaczyła na swojego regenta (króla w zastępstwie) ukochanego Filipa, odbierając tę rolę Małgorzacie. Trudno sobie wyobrazić, pod jaką żyły presją. Podczas koronacji królowej Małgorzata strzepnęła z munduru swojego kochanka Petera Townsenda kawałek puchu. Był to zapewne nieświadomy gest, ale musiał być czuły, bo dziennikarze natychmiast go wychwycili i prasa zaczęła rozpisywać się o romansie księżniczki z koniuszym. W pałacu Buckingham zapanowało przerażenie, że romans Małgorzaty przyćmi udaną koronację Elżbiety. Że zamiast nowego otwarcia wrócą stare demony. Wciąż żywa była pamięć o skandalu, jaki wywołał stryj Elżbiety – Edward VIII, porzucając brytyjski tron dla „jakiejś amerykańskiej rozwódki Wallis Simpson”. Na szczęście nic się nie stało. Ale romanse Małgorzaty były zmorą Elżbiety. Czytaj też: Królowa Elżbieta II i księżniczka Małgorzata nie miały łatwej relacji. To je poróżniło Elżbieta i Małgorzata: dzieciństwo Długo były wychowywane i traktowane jak bliźniaczki. Matka ubierała je w takie same dziewczyńskie garsonki. Tak samo układano im włosy w brązowe loki. Chodziło o to, żeby ze sobą nie rywalizowały i żeby Elżbieta nie traktowała siostry z góry. Lilibet potrafiła być wyniosła. Słynna jest historia, jak lokaj powiedział do niej „damo”. A ona odpowiedziała: „Nie jestem damą. Jestem księżniczką Elżbietą”. Babka, królowa Maria, temperowała ją, tłumacząc: „Masz rację, urodziłaś się księżniczką i minie wiele lat, zanim nauczysz się być damą”. Kiedy 14-letnia Elżbieta wygłaszała swoje pierwsze publiczne przemówienie, w radiu towarzyszyła jej 10-letnia siostra. Obie złożyły życzenia świąteczne brytyjskim dzieciakom, przekazując słowa otuchy. Elżbieta kochała siostrę od chwili jej narodzin. Kiedy dowiedziała się, że na świat przyszła Margaret Rose, przygotowała swoje najdroższe lalki, ulubione misie i najlepsze sukienki, by natychmiast obdarować nimi siostrę. Na chrzcie miała powiedzieć do małej: „Będę nazywać cię Bud – Pączkiem, bo różą jeszcze nie jesteś”. Pytanie, czy Małgorzata kiedykolwiek poczuła się różą? W końcu przez całe życie była „tylko” księżniczką, poddaną swojej siostry. Akceptowała to i… buntowała się. Postać z cienia Andrew Morton pisze, że w każdym pokoleniu rodu Windsorów występuje para: dobry kontra zły członek rodziny królewskiej. Buntowniczy ekstrawertyk kontra rozsądny introwertyk. William – uczciwy i godny zaufania, Harry – nieposłuszny. Diana była skromna, a Fergie ciągle szukała kłopotów. Słońce i księżyc. Małgorzata była w cieniu Elżbiety. Sama, jako już dorosła kobieta, opowiadała: „Kiedy jedna z dwóch sióstr jest królową, która musi być źródłem cnót i wszystkiego, co dobre, drugiej nie pozostaje nic innego, jak stać się ogniskiem najbardziej twórczej złośliwości, złą siostrą”. O tym, że będzie „tą drugą”, przekonała się już jako dziecko, w 1936 roku. To wtedy po abdykacji Edwarda VIII tron objął ojciec dziewczynek – król Jerzy VI. Elżbieta stała się następczynią tronu i zaczęła być szykowana do roli monarchini. Wtedy też Małgorzata po raz pierwszy poczuła, że ich drogi się rozchodzą. Każde dziecko boleśnie odczułoby zejście na drugi plan. Dla Małgorzaty, która uwielbiała być w centrum uwagi, było to trudne do zniesienia. Zobacz także: Życie w złotej klatce. Tak wyglądało dzieciństwo królowej Elżbiety II i księżniczki Małgorzaty Zabaweczka Gdy Elżbieta patrzyła na ich wspólne dzieciństwo, pamiętała je zapewne trochę inaczej niż siostra. Widziała uwielbianą Małgorzatę, „zabaweczkę”, która do wszystkich się przytulała i potrafiła każdego rozbawić. Ojciec pobłażał jej i rozpieszczał córkę, chcąc jej wynagrodzić gorszy status. Elżbieta uchodziła za sumienną i porządnicką. Zawsze musiała ciężej pracować i odznaczać się większą odpowiedzialnością, uprzejmością i dorosłością niż jej siostra. Chciała sprostać oczekiwaniom rodziców, bała się, że jeśli ich zawiedzie, może zostać odrzucona. Ojciec mówił: „Elżbieta jest moją dumą, Małgorzata jest moją radością”, to mogło trochę boleć. Jako dorosłe kobiety prowadziły zupełnie inny tryb życia. Elżbieta mieszkała w pałacu Buckingham. Królestwem Małgorzaty był pałac Kensington albo posiadłość na karaibskiej wyspie Mustique. Elżbieta o 8.30 zasiadała do pracy. Małgorzata wstawała późno, zaczynała dzień od whisky i papierosów, pokojówki robiły jej kąpiel, ubierały ją, malowały. Jej tryb życia budził niechęć brytyjskiej prasy i pytania o pieniądze wydawane na monarchię. Ale kiedy królowa polowała, Małgorzata chodziła na wystawy, spotykała się z artystami, w jej domu bywali Mick Jagger, John Lennon (nazywał ją Priceless Margarine – Bezcenną Margaryną), Elton John, pisarz Gore Vidal. Zakochane siostry Nigdy nie były zazdrosne o swoich chłopaków. Małgorzata zachwalała rodzicom księcia Filipa, widząc zakochanie Lilibet. Ale z Elżbietą sytuacja była prosta – pokochała Filipa w wieku 13 lat i zawsze była tej miłości wierna. Życie uczuciowe Małgorzaty było burzliwe. Nie mogła wyjść za mąż za Petera Townsenda – lotnika i bohatera wojennego, a potem królewskiego koniuszego. Poznała go, gdy miała 14 lat, Peter oświadczył się Małgorzacie w 1953 roku, ale był już wtedy rozwodnikiem z dwójką dzieci. Na taki ślub zgodę musiała wydać królowa jako głowa Kościoła anglikańskiego. Elżbieta nie lubiła wdawać się w miłosne dramaty siostry, zwykle wolała czekać, aż sprawy same się rozwiążą. Ale w tym przypadku na początku panowania musiała podjąć decyzję – wybrać między szczęściem siostry, którego pragnęła, a jednością monarchii, którą miała chronić. Zobacz również: Gorący romans, małżeństwo pełne skandali. Tak wyglądało życie uczuciowe księżniczki Małgorzaty W rękach królowej Andrew Morton przypomina, dobitniej niż pokazano to w „The Crown”, pod jaką presją była 26-letnia Elżbieta ze strony Kościoła, parlamentu, premierów Churchilla, a potem Edena. Małgorzata była bohaterką wszystkich postępowych kobiet w Anglii oburzonych archaiczną ustawą o małżeństwach królewskich z 1772 roku. Lewicowy „The Guardian” na pierwszej stronie opowiadał się za tym, że Małgorzata powinna mieć prawo do wolności, którą cieszą się inne kobiety. Kiedy Elżbieta zdecydowała się wysłać Petera Townsenda do Brukseli, żeby na trochę rozdzielić kochanków i wyciszyć aferę, prasa pisała, że „Królowa skazuje na wygnanie asa lotnictwa powiązanego z księżniczką Meg”. Przypisywano jej bezwzględność, tak jak i później, za czasów Diany. Udało się ustalić, że zakochana para poczeka do 25. urodzin Małgorzaty, kiedy księżniczka będzie mogła podjąć decyzję sama. Do ślubu jednak nie doszło, bo – jak sugeruje Andrew Morton – namiętność między kochankami jednak osłabła. Małgorzata nie chciała konfliktu z Kościołem (była bardzo wierząca). I nie była gotowa na utratę swoich królewskich przywilejów. Peter Townsend napisał we wspomnieniach, że nie mógłby zapewnić Małgorzacie życia, do jakiego była przyzwyczajona. W 1960 roku księżniczka poślubiła utalentowanego fotografa Antony’ego Armstronga-Jonesa. Elżbieta nadała mu tytuł hrabiego Snowdona. Oboje z Filipem bardzo go lubili, ale było to burzliwe małżeństwo, które szybko stało się fikcją, choć oficjalnie trwało 18 lat. Problem z szacunkiem Małgorzata mówiła czasami: „Dobrze, że Lilibet urodziła się jako starsza”. I chyba miała rację. Elżbieta dobrze rozpoznała swoje powołanie. Stała się wspaniałą królową i nigdy nie wypadła z tej roli. Nie chciała być królową Brytyjczyków i królową mody czy superimprezowiczką. Małgorzata nie wiedziała do końca, kim chce być. Romansowała, piła, awanturowała się, a jednocześnie wierzyła, że wszystko zostanie jej wybaczone z racji urodzenia. Jako córka króla oczekiwała automatycznie szacunku od poddanych. Denerwowały ją królewskie ograniczenia, ale lubiła swoje przywileje i luksusy. Andrew Morton twierdzi, że była niekonwencjonalna w zachowaniu i bardzo konwencjonalna w myśleniu, że rodzina królewska może więcej. Że są toujours sans reproche – zawsze bez winy. „Mówiąc mniej górnolotnie, pisze Morton, chciała mieć ciastko i zjeść ciastko”. Mówiono, że ma „spojrzenie Windsorów” i że wbrew jej swobodnemu zachowaniu ludzie w jej towarzystwie czuli się skrępowani – nikt nie mógł zapomnieć, że jest księżniczką. Lubiła artystów, ale nigdy nie należała do ich grona. Czytaj też: Był wielką miłością księżniczki Małgorzaty, jednak nie mogli być razem. Jak potoczyło się życie Petera Townsenda? Cięgi dla Margot W trakcie słynnej wizyty w Ameryce, gdzie z misją posłała ją Elżbieta, potrafiła być wulgarna, pijana, protekcjonalna. Władczym tonem rozkazała Judy Garland, by dowiodła, że potrafi śpiewać. Hollywoodzka gwiazda omal nie spadła z krzesła, ale odpowiedziała przez sąsiadów przy stole: „Powiedzcie jej, że zaśpiewam, ale niech ona najpierw ochrzci jakiś statek”. Dzisiaj to brzmi jak anegdota. Jednak nieprzewidziane zachowania Małgorzaty uderzały w królową. Podważały budowaną z trudem powagę brytyjskiego dworu. Dziennikarze pytali natychmiast, kto sfinansował podróż Małgorzaty prywatnym samolotem i dlaczego miała aż tak dużą świtę. Elżbieta nieraz musiała przełknąć gorzką pigułkę, prawdę mówiąc, miała do siostry anielską cierpliwość. Księżniczka tego nie rozumiała, uważała, że zbiera cięgi, żeby jej siostra mogła jeszcze bardziej błyszczeć na jej tle. Kiedy królowa płacze W serialu „The Crown” obie są fascynujące, choć w inny sposób. W rzeczywistości wyniosła Małgorzata nie była chyba aż tak urocza i lubiana. Z siostrą często wzajemnie się drażniły, ale codziennie rozmawiały przez telefon. Małgorzata była lojalna wobec Elżbiety, nigdy nie wystąpiła publicznie przeciwko niej. Nigdy nie zdradziła żadnych jej sekretów. Stała przy siostrze murem w trudnym czasie konfliktu z księżną Dianą. Szybko zaczęła chorować. Zmarła po trzecim wylewie w 2002 roku. Żartowała: „Po tylu latach nadal gram w drugiej lidze, więc do grobu też chyba pójdę druga”. A jednak zmarła przed królową matką. Dla Elżbiety był to ogromny cios. Po raz pierwszy na pogrzebie siostry publicznie płakała.
Małgorzata „była czarną owcą rodziny królewskiej”. Oto 10 ciekawostek z życia niepokornej księżniczki
Nieposłuszeństwo miało sprawiać jej radość
Młodsza siostra królowej Elżbiety II to bez wątpienia jedna z najbardziej barwnych, ale również kontrowersyjnych członkiń brytyjskiej rodziny królewskiej. „Dla wielu osób księżniczka Małgorzata była czarną owcą rodziny królewskiej. Ale wcale się tą reputacją nie przejmowała”, napisano w jej nekrologu na łamach New York Timesa. Księżniczka Małgorzata uwielbiała imprezowy styl życia: nie stroniła od alkoholu i papierosów, głośno było także o jej romansie z młodszym mężczyzną. Oto najciekawsze anegdoty o siostrze dzisiejszej monarchini. Księżniczka Małgorzata: „zła siostra” królowej Choć od jej śmierci minęły dwie dekady, księżniczka Małgorzata wciąż jest jednym z najbardziej kontrowersyjnych, ale jednocześnie intrygujących członków brytyjskiej rodziny królewskiej. Od dziecka była przeciwieństwem swojej starszej siostry, królowej Elżbiety II. Niepokorna, zbuntowana, niektórzy określali ją mianem czarnej owcy. „Dla wielu osób księżniczka Małgorzata była czarną owcą rodziny królewskiej. Ale wcale się tą reputacją nie przejmowała”, napisano nawet w jej nekrologu opublikowanym w New York Timesie. Biograf Theo Aronson twierdzi, że w rozmowie z Jeanem Cocteau, francuskim poetą i reżyserem, księżniczka Małgorzata wyznała, że nieposłuszeństwo sprawia jej radość. I patrząc na jej życie z perspektywy czasu można pomyśleć, że rzeczywiście tak było. Młodsza siostra królowej Elżbiety II nie stroniła od alkoholu, paliła papierosy, imprezowała czy wdała się w romans z mężczyzną, który był od niej młodszy o 17 lat. Nic dziwnego, że z siostrą monarchini wiążę się wiele interesujących, a czasem także zaskakujących anegdot... Czytaj też: Wielka Brytania. Książę William i księżna Kate wielokrotnie złamali królewski protokół Księżniczka Małgorzata i Antony Armstrong-Jones Księżniczka Małgorzata, 22.10.1956 rok Najciekawsze fakty o księżniczce Małgorzacie Wszelkie czeki księżniczka Małgorzata podpisywała... samym imieniem. Bez używania nazwiska czy choćby tytułu. Poranne rytuały młodszej siostry przyprawiały o dreszcze królową Elżbietę II. Małgorzata o 9:00 dostawała śniadanie do łóżka, w którym następnie spędzała dwie godziny na słuchaniu radia, czytaniu gazet, które rozrzucała po podłodze oraz paleniu papierosów. Potem brała długą kąpiel, robiła staranną fryzurę i makijaż, a około 12:30, gdy już zeszła na dół ze swojej sypialni, prosiła o drinka z wódką „na zastrzyk energii”. Królewski protokół nakazywał, że kolacja nie może się rozpocząć bez Małgorzaty. Księżniczka jednak notorycznie się spóźniała. „Kolacja miała rozpocząć się o 20.30. O 20.30 przyjechał fryzjer księżniczki Małgorzaty, czekaliśmy więc godzinami, aż stworzy jej upiorne uczesanie”, możemy przeczytać we fragmencie z książki „Love From Nancy: The Letters of Nancy Mitford”, będącej zbiorem listów dawnej brytyjskiej arystokratki. Młodsza siostra królowej Elżbiety II tak bardzo nie znosiła wiewiórek, że gdy widziała w parku kobiety karmiące te zwierzątka była w stanie do nich podejść i... zacząć uderzać parasolką. Gdy prywatny sekretarz księżniczki, Lord Nigel Napier, przekazał jej przez telefon informację, że Antony Armstrong-Jones, czyli hrabia Snowdown, zamierza się z nią rozwieść, Małgorzata odpowiedziała mu: „Dziękuję Nigel. To najlepsza wiadomość, jaką kiedykolwiek od ciebie otrzymałam”. Księżniczka Małgorzata była bardzo inteligentna, ale czasami równie okrutna. Widząc modelkę Twiggy, zapytała: Kim jesteś? „ Nazywam się Lesley Hornby, ale ludzie mówią mi Twiggy, Wasza Wysokość”, odpowiedziała kobieta. „Jak niefortunnie”, miała skwitować siostra królowej. Spekulowano, że księżniczka Małgorzata miała romans z Mickiem Jaggerem. Co prawda nie znaleziono na to dowodów, ale mówiono także, że sam Picasso był zdeterminowany, żeby została jego żoną. Uwielbiała zarówno alkohol, jak i palenie papierosów. Podobno próbowała nawet „połączyć te dwie czynności, przyklejając pudełko zapałek do szklanki, tak aby mogła zapalić zapałkę, kiedy piła”, dowiadujemy się z książki „Ma'am Darling”. Księżniczka Małgorzata pokazała swój prawdziwy charakter i zbuntowała się wbrew królewskim zasadom nawet w dniu swojego ślubu. Na głowie miała wówczas tiarę Poltimore, która pochodziła z jej prywatnej kolekcji, a nie królewskiej. Kupiła ją na aukcji za około 7,7 tysiąca dolarów. Tryb życia, jaki prowadziła księżniczka Małgorzata był bez wątpienia ekstrawagancki. Jej miesiąc miodowy na królewskim jachcie Britannia w 1960 toku trwał sześć tygodni i kosztował 115 tysięcy dolarów. Z kolei w 1995 roku, podczas siedmiodniowej podróży do Stanów Zjednoczonych, wzięła ze sobą garderobę wartą ponad 10 tysięcy dolarów. Kiedyś zażądała także eskorty motocyklowej w drodze z pałacu Kensington do stacji Waterloo. Zobacz także: Wielka Brytania. Król Karol III może mieć powody do radości. Dokument Harry'ego i Meghan w ogniu krytyki Księżniczka Małgorzata w drodze na miesiąc miodowy Księżniczka Małgorzata i jej mąż Antony Armstrong-Jones, 18.04.1967 rok Księżniczka Małgorzata, 1987 rok Księżniczka Małgorzata, około 1990 roku
Zbuntowana księżniczka i ceniony fotograf. Oto historia burzliwej miłości Małgorzaty i lorda Snowdona
Kulisy małżeństwa księżniczki Małgorzaty wciąż budzą zaskoczenie...
Księżniczka Małgorzata i Antony Armstrong-Jones stali się jedną z najpiękniejszych i najpopularniejszych par w Wielkiej Brytanii. Ona - piękna księżniczka wiecznie szukająca przygód i miłości, on - wybitny i ceniony fotograf o niezwykłym uroku osobistym i ogromnym poczuciu humoru. Poznali się na przyjęciu, a ich fascynacja sobą szybko przerodziła się w płomienny romans. Historia ich miłości ma jednak mroczną stronę. Przemoc, agresja, spektakularne kłótnie... Tak od kulis wyglądało małżeństwo księżniczki Małgorzaty z lordem Snowdonem. View Ediplayer on the source website Tak księżniczka Małgorzata poznała Antony’ego Armstrong-Jonesa Rok 1958. Księżniczka Małgorzata wciąż leczy serce po burzliwym romansie z Peterem Townsendem. „Chciałabym powiedzieć, że zdecydowałam się nie wychodzić za mąż za kapitana Petera Townsend'a. Zdawałam sobie sprawę z tego, że pod warunkiem zrzeczenia się mojego prawa do dziedziczenia tronu, mogłabym zawrzeć związek cywilny. Pamiętając jednak o nauce Kościoła, że chrześcijańskie małżeństwo jest nierozerwalne i świadoma mojego obowiązku wobec Wspólnoty postanowiłam te rozważania umieścić przed innymi”, wyznała w oświadczeniu. Te słowa wciąż brzmiały w jej uszach. By je zagłuszyć rzuciła się w wir zabaw, przyjęć i romansów. Cały świat uznaje ją za jedną z najbardziej pożądanych, a jednocześnie najsmutniejszych kobiet w Wielkiej Brytanii. W 1958 roku podczas jednej z imprez poznaje Anthony’ego Armstronga-Jamesa. Już wtedy jego kariera jako fotografa świetnie się rozwijała. Zobacz: Wielka Brytania. Skandaliczna wypowiedź Diany o Windsorach zmieniła wszystko O jego zdjęcia rywalizowały największe gazety świata. Z księżniczką niemal natychmiast przypadli sobie do gustu, szybko został poproszony o wykonanie księżniczce portretu. „Tony tak jak zawsze wziął sprawy w swoje ręce. Tak grzecznie, jak to tylko możliwe, poprosił ją, by się przebrała, zmieniła biżuterię oraz pozycję, traktując ją jak każdą inną modelkę. Jednocześnie zabawiał ją żartami, plotkami o wspólnych znajomych i historiami o teatralnych geniuszach, których fotografował. Małgorzata, przyzwyczajona do szacunku i uległości, z jakimi ją zawsze traktowano, czuła, że nigdy nie spotkała kogoś takiego”, pisała w swojej książce z 2008 roku Anne de Courcy. Romans księżniczki z fotografem Początkowo o ich romansie nie wiedział nikt: „Spotykała się z nim potajemnie w jego pracowni, owszem, dołączał do niej na przyjęciach, ale nikt nie potrafił wskazać, którym mężczyzn była wówczas zainteresowana. Prasa bardziej skupiała się na tych, których uznawano za „kwalifikujących się”, nie myśląc o Tony’m, który często był w tle”, podaje Town & Country, cytując słowa Anne de Courcy, biografki Snowdona. Choć nikt nie przypuszczał, że fotograf może zostać mężem siostry królowej, cała rodzina królewska szybko go zaakceptowała. Anthony Armstrong-Jones miał niezwykłe poczucie humoru, doskonałe maniery i… choć twierdził, że brytyjska monarchia jest „nudna”, to łatwo dostosował się do życia według określonych zasad protokołu. Małgorzata długo jednak nie brała na poważnie nowego romansu, a przynajmniej nie miała w planach wiązać się na stałe. W końcu przed laty, wraz z Peterem Townsendem zawarli między sobą pakt, w którym zgodnie stwierdzili, że skoro nie mogą być małżeństwem, to nie będą także z nikim innym. To się zmieniło w 1959 roku, kiedy Townsend napisał jej list, w którym poinformował, że planuje wziąć ślub z Belgijką Marie-Luce Jamagne. Księżniczka Małgorzata nie mogła uwierzyć, że ukochany postanowił przerwać ich pakt. Zawiedziona treścią listu poprosiła go o dwa tygodnie zwłoki z oficjalnym ogłoszeniem zaręczyn, a w tym czasie podjęła decyzję o swoich zaręczynach z fotografem Anthonym Armstrong-James'ie. 26 lutego 1960 roku ogłoszono więc zaręczyny pary, pobrali się na początku maja tego samego roku. Zobacz również: Zwiastun do dokumentu Harry'ego i Meghan pełny skrajnych emocji. Rodzina królewska ma się czego obawiać? Co ciekawe, królowa tak bardzo wspierała małżeństwo siostry, że wyraziła zgodę na emisję telewizyjną tego wydarzenia. Był to pierwszy królewski ślub, który transmitowano, a według szacunków The Daily Express ceremonię oglądało ponad 300 milionów widzów na całym świecie. Anthony Armstrong-James otrzymał tytuł lorda Snowdona. Para zamieszkała w Pałacu Kensington. Doczekali się dzieci - Ich syn, David, urodził się 3 listopada 1961 roku, zaś córka, Sarah Chatto, 1 maja 1964 roku. Kulisy związku księżniczki Małgorzaty i lorda Snowdona Lord świetnie radził sobie w nowej roli - trzymał się za Małgorzatą podczas oficjalnych wyjść i cały naród widział w nim idealnego królewskiego małżonka. Dopiero po latach na jaw wyszło, że w małżeństwie pary problemy pojawiły się już po narodzinach córki... Małgorzata przyzwyczajona do wiedzenia iście królewskiego życia chciała zawsze grać pierwsze skrzypce, ale lord Snowdon z łatwością pokazał jej, że nie jest urodzony do tego, by być numerem drugim i ciągle jej usługiwać. „Oboje mieli dość silną wolę i byli przyzwyczajeni do własnego postępowania, więc zdarzały się kolizje”, ujawnia De Courcy. W małżeństwie księżniczki Małgorzaty i Snowdona pojawiły się pierwsze problemy i niestety, nie ostatnie. Ich związek obfitował w skandale i kontrowersje. Po ślubie lord Snowdon zatrudnił się jako fotograf w The Sunday Times i nieustannie podróżował lub spędzał czas w swojej pracowni, pochłonięty swoją pasją. Małgorzata znów poczuła się samotna i szukała pocieszenia w znanych jej już wcześniej środkach - alkoholu i… kochankach. Zobacz: Do sieci trafiło nowe zdjęcie synka Meghan Markle i księcia Harry’ego! Archie bardzo się zmienił Romanse lorda Snowdona Oboje zaczęli wzajemnie uprzykrzać sobie życie. Lord słynął z zamiłowania do całonocnych imprez i licznych romansów, i to nie tylko z kobietami. Był podejrzewany o romans z architektami wnętrz, Nicholasem Haslamem i Tomem Parrem, ale warto dodać, że nigdy niczego mu nie udowodniono. Po latach ujawniono jednak, że ma nieślubne dziecko z jedną z przyjaciółek, Camillą Fry. Polly przyszła na świat w , a Tony oficjalnie został jej…ojcem chrzestnym. Gdy dorosła, poprosiła o test DNA, na który fotograf zgodził się i niczego się nie wyparł. Pozostali w dobrych stosunkach, a dziewczyna nie nagłaśniała sławy. Małgorzata miała dość niewiernego męża i sama zaczęła uciekać w romanse, niestety mało subtelnie. Podobno miała aż 20 kochanków, a wśród nich miał być nawet ojciec chrzestny jej córki, Anthony Barton, producent win. Małgorzata powoli staczała się na dno, Snowdon święcił sukcesy, robiąc filmy dokumentalne. Podczas pracy nad jednym z nich przydzielono mu asystentkę Lucy. Ich współpraca w 1973 roku zakończyła się genialnym dokumentem i romansem, który trwał pięć lat, ale wówczas nikt o tym nie wiedział. Księżniczka nie miała jednak oporów, by pokazać mężowi, że ona również świetnie bawi się bez niego. Pokazała to jednak też wszystkim dookoła, bowiem cały świat widział, jak lord zablokował auto Małgorzaty przed mieszkaniem jej kochanka, by nie mogła wyjechać. Para nieustannie robiła sobie na złość. Jeden z biografów podaje, że pewnego wieczoru Snowden założył żonie na głowę papierową torbę i wypisał na kartce „20 przyczyn, dla których jej nienawidzi”. Z kolei podczas jednej z wieczorów księżniczka kładąc się do łóżka, otworzyła książkę i znalazła w niej notatkę od męża: „Wyglądasz jak tania dama z Pantonimy” (w brytyjskim teatrze Pantonima utożsamiana była z postacią kobiecą graną przez mężczyznę- przyp. red.). Według damy dworu księżniczki, lord Snowdon często pisał do żony ostre notatki, które zostawiał w miejscach, gdzie mogła je znaleźć tylko ona. „Powiedziała mi na przykład, że nie otwierała już swojej komody, bo Tony miał w zwyczaju zostawiać jej tam małe paskudne notatki. Jedna z nich głosiła: Wyglądasz jak żydowska manikiurzystka i nienawidzę Cię”, pisała lady Glenconner w pamiętniku Lady in Waiting. Księżniczka Małgorzata rozwód W końcu para ogłosiła separację w 1976 roku, a dwa lata później pałac ogłosił, że małżeństwo rozwodzi się. Był to pierwszy rozwód królewski od czasów króla Henryka VIII w 1540 roku. Po rozwodzie z księżniczką Małgorzatą lord Snowdon wciąż utrzymywał bliskie relacje zarówno z nią, jak i z pozostałymi członkami rodziny królewskiej. Książę Karol w imieniu Diany wysyłał mu listy z prośbami o wykonanie nowych portretów żony, Królowa Matka zapraszała go na herbatkę i herbatniki, a Elżbieta II po jego rozwodzie z Małgorzatą podarowała mu nawet dom, by tam mógł zamieszkać z nową żoną. Co ciekawe, jako małżeństwo Małgorzata i Antony nie wiedli zbyt długo szczęśliwego życia, ale po rozwodzie ich relacje były zaskakująco dobre. Księżniczka Małgorzata pozostawała z nim w kontakcie aż do śmierci w 2002 roku. I choć sama wraz z upływem lat rezygnowała ze skandalicznego życia, to lord Snowdon nie miał problemu z tym, by w pełni korzystać z odzyskanej wolności. Już kilka miesięcy po rozwodzie z Małgorzatą Snowdon wziął ślub z asystentką Lucy. Parze urodziło się dziecko, ale rozwiedli się w 2000 roku, gdy na jaw wyszło, że ma dziecko z dziennikarką, Melanie Cable-Alexander. Na świat przyszedł syn, Jasper. Później ujawniono, że ma także córkę Polly. Lord Snowdon zmarł 13 stycznia 2017 roku, w wieku 86 lat. Księżniczka Małgorzata oficjalnie po rozwodzie z lordem z nikim się nie związała. Zmarła w 2002 roku. Czytaj również: Wielka Brytania. Karol III miał surowe zasady w kwestii wychowania synów. Zmuszał ich do jednego Jeśli interesują Cię historie z życia brytyjskiej rodziny królewskiej, sięgnij po książkę z tej tematyki: View Burdaffi on the source website
Przedpołudnia niepokornej Małgorzaty przyprawiały królową o dreszcze. Jak spędzała je siostra Elżbiety II?
„Około 12:30 zjawiała się w holu i prosiła o kieliszeczek wódki na rozbudzenie”
Już od dziecka były zupełnie inne. Starsza z sióstr, Elżbieta, spokojna, grzeczna i ułożona. Cztery lata młodsza Małgorzata niepokorna marzycielka, która prowadziła imprezowy tryb życia. Choć królową Wielkiej Brytanii została pierworodna córka Jerzego VI, to do jej młodszej siostry należała uwaga mediów i większość nagłówków w gazetach. Księżniczka Małgorzata nie raz szokowała. Nawet na dworze pokazywała swój nieokiełznany charakter. Sposób, w jaki spędzała poranki przyprawiał monarchinię o dreszcze... Małgorzata: księżniczka ze złamanym sercem Szokujący królową sposób spędzania poranków przez księżniczkę Małgorzatę w latach pięćdziesiątych opisał dokładnie królewski biograf, Craig Brown, w swojej książce „Ma'am Darling: 99 Glimpses of Princess Margaret”. Młodsza siostra monarchini miała wtedy 25 lat i... złamane serce. 1953 roku jej romans z Peterem Townsendem wyszedł na jaw. Dworzanin był rozwodnikiem i królowa Elżbieta II nie wyraziła zgody na ślub Małgorzaty z ukochanym. Zaproponowała jej w zamian zrzeczenie się tytułów, na co księżniczka nie była gotowa. Zrezygnowała więc ze swojej największej miłości, a mężczyznę wysłano na placówkę dyplomatyczną do Brukseli, żeby był jak najdalej byłej ukochanej. Z księżniczką Małgorzatą zaczęły się wówczas prawdziwe problemy. Młodsza siostra królowej miała ogromne kompleksy. Starała się obracać w kręgach literatów i artystów, ale edukacja obu córek króla Jerzego VI odbywała się w pałacu, toteż nie posiadały zbytniej wiedzy ogólnej. Małgorzata nie bardzo miała więc o czym rozmawiać z towarzystwem, w jakim się obracała. Rozmowy na intelektualne tematy frustrowały księżniczkę, co próbowała zasłaniać alkoholem i papierosami oraz obracając większość konwersacji w żart. Tak naprawdę była jednak zranioną kobietą, cierpiącą po stracie ukochanego... Czytaj też: Wielka Brytania. Co tak naprawdę królowa Elżbieta II myślała o związku Harry'ego z Meghan? Księżniczka Elżbieta i księżniczka Małgorzata, Londyn, 1937 rok Księżniczka Małgorzata i Peter Townsend, południowa Afryka, 1947 rok Przedpołudnia księżniczki Małgorzaty przerażały królową Elżbietę II To, jak Małgorzata spędzała każdy początek dnia wywoływało ciarki u królowej Elżbiety II. Młodsza siostra monarchini wstawała około dziewiątej rano, oczywiście o ile poprzedniego dnia nie balowała do późna. Nie znaczy to jednak, że od razy zaczynała dzień. Księżniczka spędzała codziennie około dwóch godzin w swoim łóżku, gdzie czytała gazety i odpalała jednego papierosa za drugim, słuchała też radia. Około jedenastej wraz ze służącą udawała się do łazienki, by wziąć kąpiel. Według Craiga Browna, królewskiego biografa, również ten rytuał zajmował Małgorzacie co najmniej godzinę. Potem przychodził czas na perfekcyjny makijaż, staranne ułożenie włosów i włożenie zawsze czystego ubrania. Siostra królowej kazała prać każdy element garderoby, który miała na sobie, choćby przez kilka minut. Po skończonych zabiegach można powiedzieć, że księżniczka Małgorzata była gotowa zacząć swój dzień. „Około 12:30 zjawiała się w holu i prosiła o kieliszeczek wódki na rozbudzenie”, możemy przeczytać w książce Craiga Browna. Po tak poprawionym humorze siostra królowej mogła już przystąpić do swoich obowiązków. O pierwszej po południu zasiadała wraz z Królową Matka do lunchu, w którym bardzo rzadko uczestniczyła również jej starsza siostra. Księżniczka mogła więc czuć się zupełnie nieskrępowana i rozluźniona, ciesząc się nieformalnych charakterem spotkania. Przy suto zastawionym stole ze srebrnymi sztućcami raczyła się wraz z matką posiłkiem i... butelką wytrawnego wina, które razem wypijały. Zobacz także: Wielka Brytania. Karol III miał surowe zasady w kwestii wychowania synów. Zmuszał ich do jednego Księżniczka Małgorzata i Barbra Streisand, 16.01.1969 rok Księżniczka Małgorzata, Londyn, 1990 rok Księżniczka Małgorzata, 25.04.1990 rok
W przeciwieństwie do matki unikają skandali. Co robią dziś dzieci księżniczki Małgorzaty?
Była romantyczką, buntowniczką i indywidualistką. Życie nie szczędziło jej bolesnych ciosów, osobiste dramaty odcisnęły piętno na jej psychice. Księżniczka Małgorzata słynęła z gorących romansów. Szybko straciła miłość swojego życia, zaliczyła nieudane małżeństwo i całe późniejsze życie próbowała naprawiać błędy młodości. Postanowiliśmy bliżej przyjrzeć się temu, jak wyglądają i czym zajmują się dzieci księżniczki Małgorzaty! Księżniczka Małgorzata życie prywatne Księżniczka Małgorzata prowadziła barwne życie. Nie stroniła od skandali i romansów. „Zawsze trzymała papierosa w ręku. I szklankę, z której powoli sączyła whisky lub gin. Widocznie tego potrzebowała”, wspominała jej koleżanka Billy Mitchell w filmie dokumentalnym Secret Lives: Princess Margaret z 1996 roku. Dopiero w wieku 29 lat zaczęła poważnie myśleć o tym, by się ustatkować. Jej decyzję przyspieszył list byłego ukochanego Petera Townsenda, który napisał do niej w 1959 roku, informując, że planuje wziąć ślub z Belgijką Marie-Luce Jamagne. Zobacz: Ikona mody i buntowniczka, której królowa zniszczyłamałżeństwo. Oto historia siostry Elżbiety II Księżniczka nie mogła uwierzyć, że ukochany postanowił przerwać ich pakt. Zawiedziona treścią listu poprosiła go o dwa tygodnie zwłoki z oficjalnym ogłoszeniem zaręczyn, a w tym czasie podjęła decyzję o swoich zaręczynach z fotografem Anthonym Armstrongiem-Jamesem. Ten od samego początku wzbudzał kontrowersje. Jeszcze przed ślubem z księżniczką uznał, że życie brytyjskiej monarchii jest wybitnie nudne. Małgorzata przy nim czuła się jednak szczęśliwa - odnalazła odrobinę wolności z dala od królewskiego dworu. 26 lutego 1960 roku ogłoszono ich zaręczyny, para pobrała się na początku maja tego samego roku. Zamieszkali w Pałacu Kensington. Księżniczka Małgorzata dzieci Doczekali się dwójki dzieci: Davida i Sarah. Gdy spodziewali się pierwszego dziecka, Antonyemu Armstrongowi-Jonesowi nadano tytuł Lorda Snowdona, by przyszły potomek księżniczki miał odpowiedni tytuł i honory. Syn księżniczki Małgorzaty przyszedł na świat 3 listopada 1961 roku. Jest uwielbianym członkiem rodziny królewskiej. Miał szczególne miejsce w sercu ciotki, królowej Elżbiety II, a także króla Karola III, z którym się przyjaźni. Syn księżniczki Małgorzaty co roku spędzał z królową święta w Sandringham, a latem odwiedzał ją w jej ulubionym zamku Balmoral. Mimo przynależności do brytyjskiej rodziny królewskiej udało mu się rozwinąć karierę poza pałacem - świetnie radzi sobie jako architekt wnętrz. Ma własną firmę meblarską. David ze względu na pracę ciągle podróżował, bardzo rzadko bywał w kraju. Swoją przyszłą żonę Serenę poznał dzięki jej ojcu, który go zatrudnił. Przez lata udawało im się ukrywać swój związek przed mediami. Para zdecydowała się potwierdzić, że łączy ich coś więcej, gdy w 1992 roku do sieci wyciekły ich wspólne zdjęcia. Rok później ogłosili zaręczyny i stanęli na ślubnym kobiercu. Zostali rodzicami dwójki dzieci: 23-letniego dziś syna, Charlesa Armstronga-Jonesa oraz 20-letniej córki, Margarity Armstrong-Jones. Małżeństwo jakiś czas temu zdecydowało się zakończyć swój związek po 26 latach małżeństwa. Według serwisu Daily Mail, to właśnie ogromne zaangażowanie Davida w pracę sprawiło, że zaczęli się od siebie oddalać. Rozwiedli się w przyjaznej atmosferze – tak jak zapowiadali. Przeczytaj także: Królowa Elżbieta II i księżniczka Małgorzata nie miałyłatwej relacji. To je poróżniło Córka księżniczki Małgorzaty. Kim jest Sarah Chatto? Córka księżniczki Małgorzaty, Sarah Chatto, przyszła na świat 1 maja 1964 roku. Siostrzenica królowej Elżbiety II jest obecnie 27 w kolejce w sukcesji do tronu brytyjskiego. Zdobyła wykształcenie malarskie i od 2004 roku tak jak przed laty jej matka, została patronką The Royal Ballet. Lady Sarah bardzo często towarzyszyła królowej w prywatnych wyjazdach, miała z monarchinią świetny kontakt. W 1994 roku stanęła na ślubnym kobiercu u boku reżysera Daniela Chatto. Para poznała się na planie filmowym w Indiach. Mają dwójkę dzieci - synów 26-letniego Samuela i 23-letniego Arthura. Zobaczcie w naszej galerii, jak wyglądają.
Był wielką miłością księżniczki Małgorzaty, jednak nie mogli być razem. Jak potoczyło się życie Petera Townsenda?
Jak wyglądało jego ostatnie spotkanie z siostrą królowej?
Zakazany romans między księżniczką Małgorzatą a kapitanem Peterem Townsendem został przypomniany widzom w najnowszych odcinkach piątego sezonu „The Crown”. Chociaż finalnie oboje poszli własnymi ścieżkami, to właśnie Petera często określa się mianem „największej miłości” brytyjskiej księżniczki. Co stało się z kapitanem po zerwaniu zaręczyn? I jak wyglądało jego ostatnie spotkanie z dawną ukochaną? Historia miłości księżniczki Małgorzaty i Petera Townsenda W 1947 roku Małgorzata, córka króla Jerzego VI i królowej matki oraz młodsza siostra królowej Elżbiety II po raz pierwszy spotkała Petera Townsenda, pilota Królewskich Sił Powietrznych. W tym czasie Townsend był już żonaty i miał dwóch synów, chociaż planował rozwód z żoną, która ponoć miała romans pozamałżeński. 16 lat starszy od księżniczki kapitan służył także jako koniuszy dla na dworze królewskim. W 1947 r. kapitan towarzyszył księżniczce Małgorzacie w podróży do Belfastu w Irlandii Północnej, gdzie księżniczka ochrzciła swój pierwszy statek. Dokumentacja związana z wizytą ujawniła, że poprosił on nawet o przeniesienie swojego pokoju w zamku Hillsborough bliżej pokoju Małgorzaty. Townsend oświadczył się księżniczce w 1953 roku. Ich romans miał jednak miejsce w czasach, gdy małżeństwo z rozwodnikiem nie tylko było niemile widziane, ale także zabronione przez Kościół anglikański. Małgorzata, która nie miała jeszcze ukończone 25 lat, musiała poprosić o zgodę na małżeństwo od swojej siostry, królowej Elżbiety II. Chociaż Elżbieta pierwotnie się zgodziła, ostatecznie za namową innych, odmówiła udzielenia błogosławieństwa parze ze względu na status rozwodnika kapitana. Małgorzata i Peter jednak pozostali zaręczeni i kontynuowali swój związek w tajemnicy. Pomimo umawiania się w tajemnicy przez kilka lat, pogłoski o ich romansie nie ucichały. Jak pokazano w pierwszym sezonie „The Crown”, podczas koronacji królowej Elżbiety w 1953 roku, para wymieniała między sobą subtelne, sugestywne zdania. Jeden z reporterów zauważył także, jak Małgorzata otrzepuje mundur Townsenda z kurzu, co zachęciło tabloidy do spekulacji na temat ich romansu. Po tym wydarzeniu oficer sił powietrznych został wysłany za granicę do Brukseli jako attaché lotniczy, gdzie miał pozostał przez kolejne dwa lata. Czytaj też: Król Juan Carlos był uwielbiany przez Hiszpanów. Dlaczego od ponad dwóch lat jest na przymusowym wygnaniu? Księżniczka Małgorzata i Peter Townsend, 1955 rok Księżniczka Małgorzata zrezygnowała z małżeństwa Gdy w 1955 roku Małgorzata osiągnęła wiek, w którym sama mogła zadecydować, kogo poślubi, zdecydowała się jednak na zerwanie zaręczyn z wieloletnim partnerem. Ze względu na poprawki wprowadzone przez królową i parlament w ustawie o małżeństwach królewskich, Małgorzata była zwolniona z przepisów Kościoła Anglii zakazujących małżeństwa z rozwodnikiem, o ile zostanie usunięta z linii sukcesji oraz zrzeknie się wszystkich tytułów. W październiku 1995 roku księżniczka ostatecznie postanawiała zakończyć związek, aby utrzymać swoje miejsce w rodzinie królewskiej. „Podjęłam tę decyzję całkowicie sama, a czyniąc to, byłam wspierana niesłabnącym wsparciem i oddaniem kapitana Townsenda” tłumaczyła swoją decyzję. Po rozstaniu z Małgorzatą Townsend przeprowadził się do Belgii, a później osiedlił się we Francji. W 1959 roku kapitan poślubił aktorkę Marie-Luce Jamagne. Rok później Małgorzata poślubiła fotografa Antony'ego Armstronga-Jonesa, który później został hrabią Snowdon, jednakże ich małżeństwo zakończyło się rozwodem w 1978 roku. „Wydaje się, że królowa zawsze żałowała, że nie stanęła po stronie swojej siostry” – mówiła Julie Taddeo, profesor historii na Uniwersytecie Maryland. Według niej, po obserwacji nieszczęśliwego małżeństwa Małgorzaty z Antonym Armstrongiem-Jonesem, a także ich późniejszego rozwodu, monarchini zmieniła zdanie na temat związków królewskich. „Myślę, że to właśnie to doświadczenie z jej siostrą skłoniło królową do pozwolenia Karolowi i Dianie na rozwód w 1996 roku” – powiedziała. W 1978 roku Townsend wydał swoją autobiografię „Time and Chance”, w której skomentował decyzję Małgorzaty, mówiąc, że nie miał jej nic do zarzucenia: „Mogła wyjść za mnie tylko wtedy, gdyby była gotowa zrezygnować ze wszystkiego – ze swojej pozycji, prestiżu, prywatnych dochodów” – pisał był kapitan. „Wiedziałem, że po prostu nie mogłem jej dać tyle, aby zrównoważyć wszystko, co by straciła”. Zobacz także: Wielka Brytania. Harry i Meghan w ogniu krytyki za otrzymaną nagrodę za walkę z rasizmem Księżniczka Małgorzata i Peter Townsend, 1951 rok Ostatnie spotkanie Małgorzaty i kapitana Towsenda Według New York Times była para „od czasu do czasu korespondowała, ale nie widziała się” aż do 1992 roku, gdy Małgorzata spotkała się z Peterem po raz ostatni. W jednym z odcinków „The Crown” możemy zobaczyć, że byli narzeczeni spotkali na zjeździe Królewskich Sił Powietrznych. Chociaż w prawdziwym życiu ich spotkanie faktycznie miało miejsce, odbyło się ono jednak nieco inaczej, niż zostało to przedstawione w serialu. Chociaż Małgorzata została zaproszona na spotkanie, tak naprawdę wcale się na nim nie pojawiła. Zamiast tego, poprosiła Townsenda o spotkanie na osobności. Według przyjaciela księżniczki, Małgorzata po spotkaniu stwierdziła, że jej były partner wciąż wygląda dokładnie tak samo „z wyjątkiem siwych włosów”. Christopher Warwick, autoryzowany biograf księżniczki Małgorzaty, który opowiedział o ich spotkaniu w „Princess Margaret: A Love Story” skomentował tę wypowiedź: „Coś było w sposobie, w jaki to powiedziała, co sprawiło, że pomyślałem, że [Małgorzata] nigdy nie straciła swoich uczuć” – powiedział. W latach 90. Peter Townsend zachorował na raka żołądka, co przyczynił się do jego śmierci w 1995 roku w wieku 80 lat. Informację o jego śmierci przekazała wdowa po nim, Marie-Luce. Byli małżeństwem przez 37 lat i mieli ze sobą czwórkę dzieci. Według „Associated Press” królowa wysłała swoje kondolencje, ale Małgorzata nie wzięła udziału w jego pogrzebie. Nie jest wiadomo, czy już chorował, gdy spotkał się z księżniczką Małgorzatą po raz ostatni. Małgorzata zmarła w lutym 2002 roku na zawał serca. Czytaj również: Dzieci księżnej Charlene i księcia Alberta skradły show podczas narodowego święta w Monako Kapitan Peter Townsend około 1960 roku Kapitan Peter Townsend, 3.10.1978, Nowy Jork
Były jak „stare dobre małżeństwo”. Historia skomplikowanej relacji księżniczki Małgorzaty i Królowej Matki
Elżbieta Bowes-Lyon zmarła kilka tygodni po ukochanej córce...
Mimo iż życie królewskie jest bacznie obserwowane przez miliony na całym świecie, czasami wciąż jest trudno dowiedzieć się, co naprawdę dzieje się za zamkniętymi drzwiami. Zdarza się jednak, że osoby, które żyły u boku Windsorów, decydują się opowiedzieć o swoim życiu w pałacu. Tak stało się i tym razem, gdy Lady Anne Glenconner podzieliła się swoimi doświadczeniami jako damy dworu księżniczki Małgorzaty, zdradzając przy tym szczegóły jej relacji z matką, Elżbietą Bowes-Lyon. Księżniczka Małgorzata miała napięte relacje z matką Anne Glenconner była przyjaciółką z dzieciństwa Małgorzaty. W późniejszych latach służyła księżniczce jako dama dworu i obie miały dość bliskie relacje. W książce „Lady in Waiting: My Extraordinary Life in the Shadow of the Crown” kobieta opowiada o swoich doświadczeniach z brytyjską rodziną królewską, a także o stosunkach panujących pomiędzy poszczególnymi członkami monarchii, w tym właśnie pomiędzy Królową Matką, a jej młodszą córką. Przez lata krążyły pogłoski, że obie panie nie zawsze się zgadzały, co potwierdziła była dama dworu: „Weekendy w Royal Lodge zawsze były zabawne, pomimo kłótni między Królową Matką i księżniczką Małgorzatą, które czasami miały nieco napięte relacje”. Powierniczka Małgorzaty wspomniała jedną z sytuacji, którą zapamiętała: „Jedna robiła takie rzeczy, jak otwieranie wszystkich okien, tylko po to, aby druga z nich je zamykała. Albo jedna sugerowała pomysły, a druga natychmiast je odrzucała”. Anne Glenconner miała też pewne spekulacje, dlaczego się kobiety się nie dogadywały. „Być może były do siebie zbyt podobne – nie sądzę, żeby to była niezwykła sytuacja dla matki i córki”, pisała w swojej książce. „Chociaż początkowo były one częścią czwórki, do pewnego stopnia zostały pozostawione jako zapasowa para”, kontynuowała, nawiązując do czasów, w których ojciec księżniczek, król Jerzy VI nagle zmarł, a na brytyjski tron wstąpiła starsza z sióstr, Elżbieta, „zostawiając” Małgorzatę i ich matkę. Czytaj też: Słynny wywiad księżnej Diany z Martinem Bashirem: czy w The Crown ukazano prawdę? Księżniczka Małgorzata i Królowa Matka, Trooping the Colour, 13.06.1981 Księżniczka Małgorzata i Królowa Matka, 100. urodziny Królowej Matki, 27.06.2000 Koronacja siostry księżniczki Małgorzaty Kiedy dama dworu zauważyła, że Małgorzata wyglądała na zmartwioną podczas koronacji swojej siostry, księżniczka powiedziała jej: „Oczywiście, że wyglądałam na smutną, Anne. Właśnie straciłam mojego ukochanego ojca i straciłam właśnie moją siostrę, ponieważ już jest taka zajęta i już przeprowadziła się do Pałacu Buckingham, więc zostałyśmy tylko ja i Królowa Matka”, możemy przeczytać w jej książce. Podczas gdy Elżbieta była zajęta byciem królową, Małgorzata zyskała miano zbuntowanej księżniczki. Była uparta, wyzywająca i kłótliwa, a jej relacje z matką według niektórych przypominały „stare dobre małżeństwo”, które obok miłości pełne jest sprzeczek o błahe problemy. Księżniczka była pierwszą „nowoczesną” członkinią brytyjskiej rodziny królewskiej, która się rozwiodła. Z wielką przyjemnością łamała królewskie tradycje, jednocześnie domagając się wszelkich przywilejów. Po tym, jak Małgorzacie zabroniono małżeństwa z kapitanem Peterem Townsendem, Królowa Matka oraz królowa Elżbieta II zaczęły przymykać oko na jej wybryki i łamanie zasad. Zobacz także: Wielka Brytania. Ekspertka o mowie ciała Kate i Karola. Króla i jego synową łączy wyjątkowa więź Księżniczka Małgorzata, książę Karol i Królowa Matka, koronacja Elżbiety II, 2.06.1953 Królowa Matka, księżniczka Małgorzata i królowa Elżbieta II, 14.04.1973 Pożegnanie Elżbiety Bowes-Lyon z córką Przez ostatnie lata swojego życia Elżbieta Bowes-Lyon od cierpiała z powodu złego stanu zdrowia i większość czasu spędzała w swoim domu w Sandringham. Chociaż w ostatnich latach nie pokazywała się publicznie, siedem tygodni przed własną śmiercią, Królowa Matka pojawiła się na pogrzebie swojej młodszej córki, księżniczki Małgorzaty. Siostra królowej Elżbiety II zmarła w wieku 71 lat po kilku udarach, które spowodowały częściowy paraliż i problemy ze wzrokiem. Ostatni udar, którego doznała 8 lutego 2002 roku, okazał się śmiertelny. Małgorzata odeszła następnego dnia u boku swoich dzieci, Lorda Davida Linleya i Lady Sarah Chatto. Pogrzeb księżniczki odbył się tydzień później w kaplicy św. Jerzego w Windsorze, ponad 200 km od posiadłości Sandringham. Królewski historyk Hugo Vickers twierdził, że Królowa Matka, pomimo swojego kruchego stanu, nalegała na udział w pogrzebie córki. Jak opowiedział w filmie dokumentalnym „Elizabeth: Our Queen”: „Kiedy zmarła księżniczka Małgorzata, Królowa Matka wciąż była w Sandringham, ale nalegała, aby przyjechać do Windsoru i wziąć udział w pogrzebie”. Elżbieta Bowes-Lyon nie chciała być widziana ani fotografowana na wózku inwalidzkim, więc aby uniknąć prasy, została przywieziona pod kaplicę samochodem z zaciemnionymi oknami. Lady Anne Glenconner wspomina, że widziała królową matkę podczas nabożeństwa. Powiedziała: „Wszyscy siedzieliśmy z przodu i było to strasznie wzruszające, ponieważ Królowa Matka była na wózku inwalidzkim, a kiedy trumna była wnoszona, próbowała wstać”. W ten sposób chciała po raz ostatni pożegnać swoją córkę, którą zawsze bardzo kochała, chociaż miały czasami napięte stosunki. Po pogrzebie księżniczki Małgorzaty stan zdrowia jej matki znacznie się pogorszył. Elżbieta Bowes-Lyon zmarła kilka tygodni później w wieku 101 lat, w swojej rezydencji w Windsorze. Jej śmierć była drugą druzgocącą stratą dla królowej Elżbiety II, która wciąż przeżywała odejście swojej młodszej siostry... Czytaj również: Makijażyści The Crown perfekcyjnie odtworzyli makijaże księżnej Diany Księżniczka Małgorzata i Królowa Matka, grudzień 1994 Księżniczka Małgorzata i Królowa Matka, 94. urodziny Królowej Matki, 4.08.1994
Kto zabił tę miłość? Oto historia romansu księżniczki Małgorzaty i Petera Townsenda
Dzieliło ich piętnaście lat, a połączył płomienny romans...
Połączył ich płomienny romans, choć dzieliło piętnaście lat. Peter Townsend był skromnym oficerem RAF-u, a następnie koniuszym. Księżniczka Małgorzata zaś najbarwniejszą postacią w brytyjskiej rodzinie królewskiej. Na drodze ich miłości stanęło jednak wiele przeszkód: brak zgody królowej i parlamentu, utrata przywilejów i posiadłości... Czy ich uczucie miało w ogóle szansę przetrwać? Oto smutna historia związku młodszej siostry królowej Elżbiety II i jej ukochanego, Petera Townsenda. Księżniczka Małgorzata i Peter Townsend - tak zaczęła się ich historia Miał 29 lat, nie pochodził z arystokracji i był żonaty. Czy mogło być gorzej? Właśnie w takim mężczyźnie księżniczka Małgorzata, młodsza o cztery lata siostra królowej, buntowniczka i imprezowiczka, ulokowała swoje uczucia. Ale zauroczenie Peterem Townsendem nie było przejawem buntu. Małgorzata zakochała się w nim od pierwszego wejrzenia. Ich historia zaczyna się dość banalnie. Petera Townsenda, bohaterskiego pilota RAF-u, który zestrzelił pierwszy niemiecki bombowiec na brytyjskiej ziemi, zatrudniono w pałacu Buckingham. Został oficerem w służbie króla Jerzego VI, a chwilę później zarządzał już harmonogramem króla, zapowiadał gości i pełnił rolę koniuszego. Zobacz też: Zapomniana księżniczka Szwecji. Dlaczego Małgorzata Bernadotte żyje z dala od dworu? W tym czasie księżniczka Małgorzata i księżniczka Elżbieta wiodą beztroskie życie. Elżbieta prowadzi listowne dyskusje z poznanym parę lat wcześniej księciem Filipem, a Małgorzata próbuje odnaleźć swoją rolę w królewskiej rodzinie. Gdy przyszłej królowej pozwala się na zdobywanie wiedzy, umożliwia nawet wstąpienie do ATS (Auxiliary Territorial Service - Pomocnicze Służby Samoobrony - przyp.red.), gdzie uczy się obsługiwać samochody i ciężarówki, Małgorzata zostaje pozostawiona sama sobie. Szybko w oko wpada jej przystojny były pilot. Mówi się, że księżniczkę i Petera Townsenda połączył romans, gdy ona miała zaledwie 17 lat. Czy faktycznie tak było? Nie wiadomo, bo oboje mocno ukrywali, że łączy ich jakakolwiek zażyłość. On towarzyszył jej podczas wypełniania oficjalnych obowiązków, ją często spotykano w pobliżu jego biura. Romans księżniczki Małgorzaty ze służącym nie byłby niczym zaskakującym, gdyby nie fakt, że Peter Townsend był wówczas żonaty. Sprawa zaczynała robić się poważna, gdy małżeństwo Townsenda się rozpadało, a Małgorzata przestała być już tylko zauroczoną nastolatką, a była pewną siebie 22-letnią kobietą. Czy Królowa Matka i Elżbieta II sprzeciwiły się związkowi tej pary? Według licznych biografii da się wywnioskować, że były gotowe go zaakceptować, ale niestety w obliczu wydarzeń, z jakimi zmagali się wówczas Windsorowie - ich wizerunek uległby drastycznej zmianie. A na to ani Królowa Matka, ani Elżbieta II, która stawiała dopiero pierwsze kroki w swoim panowaniu, nie mogły sobie pozwolić. Małgorzata nie była osobą prywatną i nie mogła sama decydować o tym, za kogo wyjdzie. Jak pisze Andrew Marr „jest to jeden z najbardziej absurdalnych faktów współczesnego królewskiego życia”, i trudno się z nim nie zgodzić. Ale szansa księżniczki Małgorzaty na ślub z Peterem Townsendem była, choć niewielka. Warto jednak dodać, że wtedy nikt jeszcze nie wiedział, że za murami pałacu toczą się tak poważne dyskusje o przyszłości księżniczki. Ślub z rozwodnikiem nie był jednak tak prosty - królowa nie mogła pomóc siostrze, bo jako monarcha jest również głową Kościoła anglikańskiego, który zabraniał ślubów z rozwodnikami. Królowa doradziła więc Małgorzacie, by poczekała z decyzją do 25. roku życia, wówczas zgodnie z Aktem o Królewskich Małżeństwach z 1772 roku księżniczka Małgorzata po ukończeniu 25. roku życia nie musiała prosić swej królowej o zgodę na małżeństwo. Oczywiście nadal potrzebowała zgody brytyjskiego parlamentu i Parlamentu Wspólnoty Narodów, ale jeden głos „miałaby z głowy”. Według biografów, ówczesny premier Winston Churchill stwierdził, że królowa nie powinna wydawać pozwolenia na ślub przed swoją koronacją. Tę wyznaczono na 2 czerwca 1953 roku. Małgorzata miała wówczas 23 lata. Czytaj też: Do czterech razy sztuka? Oto nieznana historia miłości Elżbiety Bowes-Lyon i króla Jerzego VI Afera pyłkowa, czyli nieprzyzwoite zachowanie księżniczki Małgorzaty Wielka Brytania dopiero co poradziła sobie z kryzysem po abdykacji króla Edwarda VIII na rzecz miłości do Wallis Simpson w 1936 roku. Nie chciano, by panowanie Elżbiety II rozpoczęło się od skandalu z udziałem jej siostry. Wszystko wskazywało na to, że Małgorzata gotowa była poczekać na swoją kolej. Czy aby na pewno? Mimo prób utrzymania związku Małgorzaty z Townsendem, brytyjskie tabloidy dowiedziały się o łączącej ich relacji. W dniu koronacji siostra królowej Elżbiety II zatrzymała się przy jednym z oficerów i strzepała z jego munduru pyłek kurzu. Niby nic nie znaczący gest okazał się być symbolem miłości księżniczki Małgorzaty do Petera Townsenda - całą sytuację określono mianem Afery Pyłkowej. Początkowo brytyjska prasa milczała, chcąc w ten sposób okazać szacunek do Windsorów, ale zagraniczna miała używanie. Dziś sugeruje się, że była to tak naprawdę demonstracja uczuć księżniczki, mająca dać trochę do zrozumienia Elżbiecie, że choć ona ma koronę, to Małgorzata ma coś cenniejszego - miłość swojego życia. Nie na długo. Zobacz także: Wielka Brytania. Książę Harry zdradził księżną Kate i ich wyjątkową relację Dlaczego księżniczka Małgorzata nie mogła wziąć ślubu z Peterem Townsendem? Brytyjska prasa odczekała kilka dni i... ruszyła do ataku. „To nie do pomyślenia, żeby księżniczka, trzecia w kolejce do tronu, w ogóle brała pod uwagę ślub z mężczyzną po rozwodzie”, pisała jedna z gazet. By ratować wizerunek Windsorów, Townsenda wysłano za granicę. Z Małgorzatą nie widzieli się przez rok, ale nieustannie wymieniali się listami pełnymi czułych słów. Choć rozłąka miała ich rozdzielić to sprawiła, że ich uczucie tylko przybrało na sile. Biografowie zaznaczają, że królowej zależało, by siostra była szczęśliwa, ale oficjalnej zgody na ślub z rozwodnikiem nie mogła jej wydać. Była postawiona w kłopotliwej sytuacji - dopiero została królową, a już staje przed wyborem stare zwyczaje czy nowe? Nie pomagały publikacje prasy, które najpierw popierały prawo księżniczki do małżeństwa, by chwilę później mocno ją krytykować. Prawdopodobnie, gdy królowa wywnioskowała z prasy, że ślub Małgorzaty z rozwodnikiem spowoduje zniekształcenie wizerunku monarchii, do którego ona tak naprawdę dopiero dokłada swoją cegiełkę, wycofała się z całej sprawy, pozwalając, by sprawy toczyły się własnym tokiem. Wydaje się, że stopniowo rozwód stawał się możliwy do zaakceptowania, ale Małgorzatę osądzano według innych standardów - w końcu była siostrą królowej, a wizerunek monarchii był wówczas priorytetem. Politycy mieli inne plany. Peter Townsend wrócił do kraju, Małgorzata skończyła 25 lat i była przekonana, że lada chwila stanie na ślubnym kobiercu, ale usłyszała, że jej małżeństwo jest możliwe, ale tylko w urzędzie stanu cywilnego. Co to oznaczało w praktyce? Dla Małgorzaty - szereg wyrzeczeń, na które nie była gotowa - rezygnacja z praw do sukcesji, królewskich obowiązków, ale i przywilejów, zakaz korzystania z królewskich posiadłości chyba, że wyrazi na to zgodę sama królowa, ale co najważniejsze - nie będzie miała dostępu do dochodów. Uznano także, że podobnie jak stryj przed laty, musiałaby wyprowadzić się za granicę na czas nieokreślony. Przyzwyczajona do przywilejów i bogactwa miałaby wieść życie z dala od królewskiego dworu? Małgorzata nie wyobrażała sobie takiego życia, a sam Peter Townsend wiedział, że jego ukochana nawet, gdyby stanęliby na ślubnym kobiercu, to bez królewskiego życia, nie byłaby szczęśliwa. 31 października 1955 stacja BBC przerwała nadawanie programu, by wyemitować oświadczenie księżniczki, w którym oznajmiała narodowi swoją decyzję, jaką była rezygnacja ze ślubu z Townsendem: „Wiedziałam, że jeśli zrzeknę się swych praw do sukcesji, będę mogła wziąć ślub cywilny. Jednakże jestem świadoma nauk Kościoła, zgodnie z którymi małżeństwo jest nierozerwalne, oraz świadoma mych obowiązków wobec Wspólnoty Narodów, postanowiłam zatem potraktować je bardzo poważnie”, wyznała i odeszła ze smutną miną. Nie ma wątpliwości, że był to pierwszy raz, kiedy księżniczka Małgorzata nie dostała tego, co chciała. „Jestem pewna, że jeśli pozwolono by mi wyjść za Petera, bylibyśmy szczęśliwi. I kto wie? Może nasz związek by przetrwał”, miała powiedzieć po latach. Zdaniem brytyjskiej prasy wraz z byłym kochankiem zawarła pakt, że nigdy nie wezmą ślubu. O nim szybko ucichło, ona z kolei brylowała na londyńskich salonach, próbując uciszyć uczucia. Wdała się też w romans z cenionym fotografem, Antonym Armstrongiem-Jonesem. Nic nie wskazywało na to, by łączyła ich silna więź. To się zmieniło, gdy w w grudniu 1959 roku Townsend poinformował Małgorzatę, że zamierza ożenić się z Belgijką. Chwilę później ogłoszono jej zaręczyny z fotografem. Ślub odbył się w maju 1960 roku i był to pierwszy królewski ślub transmitowany w telewizji. Peter Townsend przez restę życia mieszkał w Belgii i we Francji. Pisał historyczne i biograficzne książki, trudnił się handlem win. Zmarł na raka żołądka w wieku 80 lat. Księżniczka Małgorzata i Antony Armstrong-Jones doczekali się dwójki dzieci, ale ich małżeństwo nie przetrwało próby czasu. Para rozwiodła się i był to pierwszy rozwód w ścisłej rodzinie królewskiej od czasu Henryka VIII. Czytaj również: Hiszpańska królowa Letizia w przepięknej jedwabnej kreacji Źródła: A.Marr - Prawdziwa królowa. Elżbieta II, jakiej nie znamy; L. Rodriguez McRobbie - Niegrzeczne księżniczki
Gorący romans, małżeństwo pełne skandali. Tak wyglądało życie uczuciowe księżniczki Małgorzaty
Oto lista kontrowersyjnych związków siostry królowej
Księżniczka Małgorzata, czyli siostra królowej Elżbiety II, słynęła z gorących romansów. Szybko straciła miłość swojego życia, zaliczyła nieudane małżeństwo i całe późniejsze życie próbowała naprawiać błędy młodości. Tak wyglądało życie uczuciowe księżniczki Małgorzaty. Księżniczka Małgorzata i Peter Townsend Księżniczka Małgorzata była chyba jedną z najtragiczniejszych postaci na królewskim dworze. „Skoro była siostra dobra, więc musiała być i zła. To byłam ja”, wyznała kiedyś Małgorzata. Z Elżbietą miały szczęśliwe dzieciństwo, ale ich relacje zaczęły się psuć, gdy Elżbietę zaczęto szykować na królową. Wówczas otrzymała najlepszych nauczycieli, a Małgorzata musiała zadowolić się nauką z guwernantką. Rola, jaką przewidywała dla niej monarchia, czyli ślub z arystokratą i urodzenie przyszłych książąt i księżniczek, kompletnie nie przypadła jej do gustu. Gdy miała 16 lat wyjechała do RPA w podróż, podczas której nad jej bezpieczeństwem czuwał jeden z koniuszy króla, Peter Townsend. Księżniczka Małgorzata zakochała się w nim bez pamięci. On starszy od niej o 15 lat, na dodatek żonaty, a do tego „tylko” służący, nie był idealnym kandydatem na męża. Ich potajemny romans rozkwitał, a królowa początkowo przymykała oko na wybryki siostry, nie traktując romansu siostry poważnie. Gdy Małgorzata ogłosiła jednak, że wychodzi za mąż za Petera (gdy temu udało się w końcu wziąć rozwód), rozpętała się afera, która wstrząsnęła nie tylko pałacem, ale i całą Wielką Brytanią. Historia księżniczki Małgorzaty trafiła na łamy gazet - jedni kibicowali jej i zachęcali do ślubu, inni wręcz przeciwnie - pisali, że przynosi hańbę rodzinie królewskiej. Pozytywnych głosów było jednak więcej - podobno Daily Mirror zorganizował wówczas ankietę na ten temat, w której wzięło udział ponad 70 tysięcy osób i jedynie 3 procent badanych odpowiedziało „nie”. Ówczesny premier, Winston Churchill i jego rząd, nie wyrazili jednak zgody na ślub, mimo publicznego poparcia dla pary. By utrudnić kochankom kontakty, Peter Townsend został odesłany do pracy w ambasadzie brytyjskiej w Brukseli, ale zakochani pisali do siebie listy, a ich relacja stawała się coraz silniejsza. Po 2 latach rozłąki, w 1955 roku księżniczka skończyła 25 lat. Mimo to nadal odmawiono jej prawa do zawarcia małżeństwa z Peterem. Rząd Anthony'ego Edena zdecydował, że jeśli księżniczka chce wyjść za mąż za niego, to musi zostać pozbawiona wszystkich przywilejów królewskich, w tym prawa do dziedziczenia tronu. Podobnego zdania była Elżbieta II. Jako głowa Kościoła anglikańskiego nie mogła wyrazić zgody na ślub z rozwodnikiem. Historycy zaznaczają jednak, że nie nakazywała niczego siostrze, powtarzając, że ostateczna decyzja zależy od niej samej. Po niemal trzech latach burzliwego romansu, księżniczka Małgorzata ogłosiła światu, że wraz z Peterem Townsendem jednak rezygnują ze ślubu, a robią to przez wzgląd na chrześcijańskie wartości i swoje królewskie powinności: „Chciałabym powiedzieć, że zdecydowałam się nie wychodzić za mąż za kapitana Petera Townsend'a. Zdawałam sobie sprawę z tego, że pod warunkiem zrzeczenia się mojego prawa do dziedziczenia tronu, mogłabym zawrzeć związek cywilny. Pamiętając jednak o nauce Kościoła, że chrześcijańskie małżeństwo jest nierozerwalne i świadoma mojego obowiązku wobec Wspólnoty postanowiłam te rozważania umieścić przed innymi”, wyznała. Po wygłoszeniu tego postanowienia, odeszła ze smutną miną. Zakochani się rozstali i postanowili żyć samotnie, ale zawarli między sobą pakt, w którym zgodnie stwierdzili, że skoro nie mogą być małżeństwem, to nie będą także z nikim innym. Niestety księżniczka przyzwyczajona do iście królewskiego życia nie tak widziała swoją przyszłość. Po rozstaniu rzuciła się więc w wir przyjęć, zabaw i... romansów. „Zawsze trzymała papierosa w ręku. I szklankę, z której powoli sączyła whisky lub gin. Widocznie tego potrzebowała”, wspominała jej koleżanka Billy Mitchell w filmie dokumentalnym Secret Lives: Princess Margaret z 1996 roku. Czytaj też: Wielka Brytania. Karol chciał poślubić swoją kuzynkę. Co stanęło na drodze młodemu księciu? Księżniczka Małgorzata i Lord Snowdon Dopiero w wieku 29 lat zaczęła poważnie myśleć o tym, by się ustatkować. Jej decyzję przyspieszył list Petera Townsenda, który napisał do niej w 1959 roku, informując ją o tym, że planuje wziąć ślub z Belgijką Marie-Luce Jamagne. Księżniczka nie mogła uwierzyć, że ukochany postanowił przerwać ich pakt. Zawiedziona treścią listu poprosiła go o dwa tygodnie zwłoki z oficjalnym ogłoszeniem zaręczyn, a w tym czasie podjęła decyzję o swoich zaręczynach z fotografem Anthonym Armstrong-Jonesem. Ten od samego początku wzbudzał kontrowersje. Jeszcze przed ślubem z księżniczką uznał, że życie brytyjskiej monarchii jest wybitnie nudne. Małgorzata przy nim czuła się jednak szczęśliwa - odnalazła odrobinę wolności z dala od królewskiego dworu. 26 lutego 1960 roku ogłoszono ich zaręczyny, para pobrała się na początku maja tego samego roku. Zamieszkali w Pałacu Kensington. Księżniczka Małgorzata dzieci Gdy spodziewali się pierwszego dziecka, Antonyemu Armstrongowi-Jonesowi nadano tytuł Lorda Snowdon, by przyszły potomek księżniczki miał odpowiedni tytuł i honory. Ich syn, David, urodził się 3 listopada 1961 roku, zaś córka, Sarah Chatto, 1 maja 1964 roku. Początkowo fotograf wydawał się idealnym przyszłym mężem - dostosował się do dworskiego protokołu, godnie trzymał się za Małgorzatą podczas oficjalnych wizyt. Szybko stało się jednak jasne, że nie jest urodzony do tego, by być numerem drugim. Zobacz także: Wielka Brytania. Królowa małżonka nie lubiła Kate? Cieszyła się z jej rozstania z Williamem Księżniczka Małgorzata romanse Związek Snowdona i księżniczki Małgorzaty obfitował w skandale i kontrowersje. Lord zaczął słynąć z zamiłowania do całonocnych imprez i licznych romansów, i to nie tylko z kobietami. Był podejrzewany o romans z architektami wnętrz, Nicholasem Haslamem i Tomem Parrem. Księżniczka Małgorzata miała dość niewiernego męża i sama zaczęła uciekać w romanse. Podobno Małgorzata miała aż 20 kochanków. Wśród nich miał być ojciec chrzestny jej córki, Anthony Barton, producent win. Głośnym echem odbił się w Wielkiej Brytanii też romans Małgorzaty z Roderickiem Llewellynem, a zdjęcia ich zażyłej relacji trafiły na okładkę News of The World. Był od niej młodszy o 17 lat, razem wyjechali na wyspę Mustique na Karaibach, gdzie ponoć Małgorzata romansowała także z... Mickiem Jaggerem. „Co mi zostało po romansach? Butelka dżinu i paczka fajek”, miała powiedzieć któregoś dnia Małgorzata. Chwilę później romansowała z Robinem Douglasem-Homem. Niestety dla Małgorzaty był tylko chwilową rozrywką, ale on darzył ją prawdziwym uczuciem i nie zniósł odrzucenia. 18 miesięcy po rozstaniu z księżniczką popełnił samobójstwo, ale dopiero później wyszło, że zmagał się z depresją. Ukrywanie romansów, wzajemne robienie sobie na złość, dogryzanie i życie w świetle reflektorów sprawiło, że między małżonkami pojawiła się agresja. Jeden z biografów podaje, że pewnego wieczoru Snowden założył żonie na głowę papierową torbę i wypisał na kartce „20 przyczyn, dla których jej nienawidzi”. W końcu para rozwiodła się w 1978 roku. To był pierwszy rozwód w ścisłej rodzinie królewskiej od czasów Henryka VIII. Bujne życie towarzyskie księżniczki Małgorzaty, w tym utracona miłość i burzliwe małżeństwo, sprawiły, że siostra królowej popadła w nałogi. Wzmogło się jej uzależnienie od papierosów - paliła ich tak dużo, że skończyło się to operacją i wycięciem części lewego płuca. Choć w końcu rzuciła palenie, popadła w alkoholizm. Zmarła w 2002 roku. Czytaj również: Wielka Brytania. Tajemnice testamentu księcia Filipa. Kto otrzyma największy spadek?
Królowa Elżbieta II i księżniczka Małgorzata nie miały łatwej relacji. To je poróżniło
Tak wyglądała relacja królowej Elżbiety II z siostrą
Do dziś relacja królowej Elżbiety II i jej młodszej siostry, księżniczki Małgorzaty, stanowi pewną tajemnicę. Dzieliły je cztery lata różnicy, obie miały całkowicie odmienne charaktery i inaczej patrzyły na życie. Do pewnego momentu były jednak nierozłączne... Co tak naprawdę je łączyło? Poznaj niezwykłą historię relacji monarchini i księżniczki Małgorzaty. View Ediplayer on the source website Dzieciństwo Elżbiety i Małgorzaty „Skoro była siostra dobra, więc musiała być i zła. To byłam ja”, wyznała kiedyś księżniczka Małgorzata. Jej słowa mogą dziś budzić zaskoczenie, ale w rzeczywistości, wraz z Elżbietą miały szczęśliwe i beztroskie dzieciństwo. Wspólnie spędzały czas, bawiły się w pałacowych ogrodach i chodziły na spacery. Ich ojciec był poświęcał im dużo uwagi i często mawiał, że Małgorzatę lubi, a z Elżbiety jest dumny. Elżbietę szybko zaczęto uświadamiać, jaka będzie w przyszłości jej rola, ale początkowo te zabiegi polegające na przygotowaniu jej do bycia „następczynią tronu” były bardzo subtelne. Ale księżniczka Elżbieta od najmłodszych świadoma tego, jakie zajmuje miejsce w hierarchii, próbowała zasłużyć na ten przywilej. „Nie jestem młodą damą, jestem księżniczką Elżbietą”, mówiła. Rodzice podobno chcieli pokazać jej, że może być księżniczką, ale jednocześnie ma prawo czuć się „częścią społeczeństwa”. Wraz z siostrą bawiła się w królewskich ogrodach lub chodziła na spacery po Hyde Parku, gdzie tłumy zbierały się, by ją zobaczyć. Dla obu sióstr była to jedna z pierwszych lekcji - każda wyniosła jednak z niej inne wnioski. Elżbieta tak opanowała umiejętność ignorowania spojrzeń, Małgorzata nauczyła się jak je przykuwać. Następczyni brytyjskiego tronu była dość spokojnym i nieśmiałym dzieckiem. Nigdy nie brała udziału w żartach, które były tradycją w rodzinie królewskiej. Gdy Małgorzata dokuczała ogrodnikowi, Elżbieta stała z boku zażenowana. Tak jakby nawet robienie sobie dowcipów było niegodne przyszłej królowej. Elżbieta zawsze dążyła do zachowania porządku. Według niani, budziła się nocami i sprawdzała nawet, czy jej buciki są prosto odstawione. Siostra wprowadzała w jej życie trochę chaosu, ale jednocześnie radości. To Małgorzata najczęściej sprawiała, że na twarzy Elżbiety pojawiał się uśmiech. Nic dziwnego, że w dzieciństwie Elżbieta i Małgorzata były nierozłączne. Tak było jednak tylko do czasu. Czytaj też: Wielka Brytania. Królowa Elżbieta II tuż przed śmiercią podjęła ważną decyzję Relacje między siostrami zaczęły się psuć, gdy starszą z sióstr zaczęto szykować na królową. Wówczas Małgorzata miała okazję zobaczyć, jak to jest być „tą drugą” w rodzinie. Przede wszystkim musiano Elżbiecie zapewniono najlepszych nauczycieli, dbano o jej edukację w przeciwieństwie do wykształcenia siostry. Ta musiała zadowalać się spotkaniami z guwernantką. Szybko uświadomiono ją także, jaka będzie jej rola. Ślub z arystokratą i urodzenie przyszłych książąt i księżniczek nie było jednak marzeniem Małgorzaty. Szybko dostrzegła, że jej osoba nie liczy się tak bardzo zarówno w monarchii, jak i w rodzinie. Może za to na więcej sobie pozwolić. Skaza na relacji królowej Elżbiety II z księżniczką Małgorzatą Skazą na ich idealnej relacji okazał się być związek Małgorzaty z Peterem Townsendem. On starszy od niej o 15 lat, na dodatek żonaty. Do tego był „tylko” służącym, nie był więc idealnym kandydatem na męża. Ich potajemny romans rozkwitał, a wiedzieli o nim tylko najbliżsi oraz pałacowa służba. Początkowo królowa przymykała oko na wybryk siostry, nie traktując jej romansu zbyt poważnie. To zmieniło się, gdy Townsend rozwiódł się i zaczął starać się o rękę młodej księżniczki. Gdy Małgorzata ogłosiła, że wychodzi za Petera rozpętała się afera, która wstrząsnęła nie tylko pałacem, ale i Wielką Brytanią. Nie wypadało bowiem, by królewska księżniczka spotykała się z rozwodnikiem, który nie miał szlachetnych korzeni ani odpowiedniego zawodu. Historia księżniczki trafiła na łamy prasy i wszyscy zastanawiali się, czy oficjalnie ogłosi zaręczyny czy zakończy ten związek. Podobno Daily Mirror zorganizował wówczas ankietę na ten temat, w której wzięło udział ponad 70 tysięcy osób. Jedynie 3 procent badanych odpowiedziało „nie”. na pytanie czy Małgorzacie powinno się pozwolić na ślub z rozwodnikiem. Ówczesny premier, Winston Churchill i jego rząd, nie wyrazili zgody na ślub, mimo publicznego poparcia dla pary. By utrudnić kochankom kontakty, jego wysłano do pracy w ambasadzie brytyjskiej w Brukseli. Przez dwa lata rozłąki ich relacja była jeszcze silniejsza. Cały czas pisali do siebie listy. Niestety po jego powrocie Małgorzacie wciąż odmawiano zgody na zawarcie ślubu. Rząd zdecydował, że jeśli księżniczka chce wyjść za mąż za kapitana, to musi zostać pozbawiona wszystkich przywilejów królewskich, w tym prawa do dziedziczenia tronu. Elżbieta II jako głowa Kościoła anglikańskiego nie mogła wyrazić zgody na ślub z rozwodnikiem, ale jak zaznaczają historycy, nie nakazywała niczego siostrze, powtarzając, że ostateczna decyzja zależy od niej samej. Podobno próbowała nawet znaleźć dla Małgorzaty jakieś rozsądne wyjście z tej sytuacji, ale nie udało się. Do dziś spekuluje się, czy księżniczka nie była jednak gotowa na to, by wieść mało królewskie życie czy jej uczucie do kapitana po tym czasie wypaliło się... W końcu ogłosiła jednak światu, że wraz z Peterem Townsendem rezygnują ze ślubu, a robią to przez wzgląd na chrześcijańskie wartości i swoje królewskie powinności. Mimo to do siostry zawsze miała żal o to, że mocniej nie wspierała jej w próbach zawarcia wówczas związku małżeńskiego. Zobacz także: Książę Harry i Meghan Markle nie pojawią się na ważnej uroczystości. Zostali skreśleni z listy Księżniczka rzuciła się w świat imprez, brylowała na salonach i urosła do rangi ówczesnej gwiazdy. Szybko zdała sobie sprawę z tego, że ze swoją przebojowością byłaby zdecydowanie lepszą monarchinią. Okazało się, że chęć bycia ulubienicą mediów to jedno, ale bycie królową to drugie. I to zadanie należy do jej siostry. Według biografów, Małgorzata i Elżbieta często spierały się o to, jaką rolę pełni księżniczka, która długo nie mogła zaakceptować swojej pozycji w rodzinie królewskiej. Gdy u boku księżniczki Małgorzaty pojawił się Antony Armstrong-Jones, królowa szybko go zaakceptowała. Zależało jej, by siostra nareszcie była szczęśliwa. Para wzięła ślub i doczekała się dwójki dzieci: Sarah i Davida. Siostry mimo dzielących ich kilometrów pozostały w dobrych relacjach. Wciąż wiele ich różniło. Elżbieta II prowadziła stateczne życie i władała krajem, Małgorzata zasłynęła z organizowania spektakularnych imprez i licznych romansów. Ale nie przestały utrzymywać ze sobą kontaktów. Biografowie podają, że w ostatnich latach życia Małgorzata nazywała siostrę wprost przyjaciółką. Czytaj również: Wielka Brytania. Procesja z trumną królowej Elżbiety II przypomniała księciu Williamowi jeden z najgorszych dni jego życia „Od najmłodszych lat uczono mnie, by nie okazywać publicznie emocji”, powiedziała kiedyś królowa. Ten zwyczaj szybko przeniósł się także do życia prywatnego. Twarz królowej zwykle jest nieprzenikniona. Nic dziwnego, że wielu pisze, że królowa jest jedną z najbardziej tajemniczych osób na świecie. Nigdy nie wiadomo bowiem, co myśli i co czuje. Nic dziwnego, że spore zaskoczenie wywołało więc zachowanie Elżbiety II na pogrzebie księżniczki Małgorzaty: „Gdy Margot zmarła, królowa straciła swoją najbliższą kompankę. Pogrzeb Małgorzaty był celebrowany pompatycznie w zamku Windsor w 50. rocznicę pogrzebu jej ojca i dwa miesiące przed pogrzebem jej matki. Myślę, że to był jedyny raz, kiedy ktokolwiek widział, jak królowa publicznie pokazuje swoje emocje. Nigdy nie wyjaśniała niczego światu – to stanowi część jej wielkości. Ale przez kilka minut tego dnia, gdy stała przy schodach kaplicy św. Jerzego w zamku Windsor i patrzyła, jak trumna jej siostry jest unoszona, do jej oczu napłynęły łzy”, wyznał w rozmowie z Vanity Fair Reinaldo Herrera. Po śmierci księżniczki Małgorzaty na twarzy monarchini częściej widać było szczere emocje. Oblicze królowej szczególnie jaśniało, gdy u jej boku pojawiał się książę Filip. Niestety mąż królowej zmarł 9 kwietnia 2021 roku, a ona sama odeszła zaledwie 15 miesięcy później, 8 września 2022 roku... View Burdaffi on the source website Czytaj również: Wielka Brytania. Królowa Elżbieta II zostawiła tajny list. Jego treść poznamy dopiero w 2085 roku!
Życie w złotej klatce. Tak wyglądało dzieciństwo królowej Elżbiety II i księżniczki Małgorzaty
Oto kulisy życia Elżbiety i Małgorzaty za murami pałacu
Księżniczki Elżbieta i Małgorzata już od wczesnego dzieciństwa były zupełnie inne. Dzisiejsza monarchini oraz jej młodsza siostra nie zawsze się ze sobą zgadzały. Jedna z dziewcząt była grzeczna, ułożona, spokojna i zrównoważona. Druga szalona, pełna niespożytej energii i kontrowersyjnych pomysłów. Przez lata księżniczki obserwowane były przed media... Był jednak moment, w którym obie były szczęśliwe. Jak wyglądały dzieciństwo sióstr za pałacowym murem? Dzieciństwo królowej Elżbiety II i księżniczki Małgorzaty Choć wydawałoby się, że ten okres w życiu królowej pozostaje tajemnicą, to jest wręcz przeciwnie. Marion Crawford, niania przyszłej królowej przed laty wydała książkę, w której ujawniła sekrety wychowywania królewskich dzieci. I choć królowa i cała rodzina królewska potępiła powstanie książki, ujawnia nam ona mniej znane oblicze przyszłej monarchini. „Życie w pałacu przebiegało tak, jakby jego mieszkańców i świat zewnętrzny oddzielała szklana kurtyna”, pisała Marion Crawford, niania królowej Elżbiety II. I faktycznie, księżniczka Elżbieta od małego przygotowywana była do życia według ściśle określonego harmonogramu. Jej szanse na tron były niewielkie, więc starano się zrobić wszystko, by wraz z siostrą wiodła szczęśliwe życie. Ale czy na pewno wszystko? W końcu czerpanie radości z samotnych zabaw w sztywnej atmosferze pałacowych korytarzy nie było tym, co można uznać za najlepsze dla małych księżniczek. Dni księżniczce Elżbiecie i księżniczce Małgorzacie urozmaicały więc zabawy ze zwierzętami. Tak narodziła się miłość przyszłej królowej do koni. „Drugą pasją dziewczynek były psy. W gazetach pojawiły się wówczas zdjęcia tłustych jak parówki corgi i ich opiekunek Elżbiety i Małgorzaty”, ujawnia Marek Rybarczyk w książce Elżbieta. O czym nie mówi królowa. Zobacz też: Król czy książę małżonek? Czym różnią się oba tytuły i kto o nich decyduje? Małgorzata i Elżbieta - dzieciństwo za murami pałacu Obie jednak - a szczególnie Małgorzata - chciały poznać smak zwykłego życia. Siostry często więc chodziły na spacer na wzniesienie przy posiadłości, skąd widok rozciągał się na przyległy park. Lubiły obserwować bawiące się tam dzieci, biegające zwierzęta, czy spacerujących dorosłych. „Elżbieta i jej siostra spędzały długie godziny przylepione do okien rezydencji i pałaców. Pasjami obserwowały czarne londyńskie taksówki, czerwone autobusy i tłumy turystów”, ujawnia Rybarczyk. Zarówno Elżbieta, jak i Małgorzata miały co jakiś czas okazję zaczerpnąć tego „normalnego” życia. Nianie zabierały je na zakupy czy przejażdżki piętrowym londyńskim autobusem, ale nie zdarzały się one zbyt często. Jak wspominała niania Elżbiety i Małgorzaty, księżniczki zdawały sobie sprawę z tego, że na swój sposób wyjątkowe i często zastanawiały się nad tym, jak wygląda życie zwykłych ludzi. Od nich oddzielała je jednak niewidzialna kurtyna. Choć czasami aranżowano im spotkania z grupką dzieci służących to każdy miał świadomość tego, że nie może za bardzo się do nich zbliżać. Wraz z upływem czasu dało się zauważyć, jak odmienne charaktery mają księżniczki. Elżbieta nie chciała nawiązywać relacji z innymi dziećmi. Od małego uczona była dystansu do własnych emocji: „Nie pozwalano jej płakać publicznie. Miała się nawet nie skrzywić, kiedy upadnie i stłucze kolano”, mówiła jedna z jej krewnych. Drugą traktowano z kolei bardziej ulgowo. „Skoro była siostra dobra, więc musiała być i zła. To byłam ja”, wyznała kiedyś księżniczka Małgorzata. Los obdarzył ją wdziękiem i ogromnym poczuciem humoru, a biografowie opisując jej dzieciństwo piszą wprost, że potrafiła ożywić nawet najnudniejszą imprezę charytatywną. Zobacz również: Udaje czy faktycznie się wzrusza? Sprawdzamy, czy świat widział, by królowa płakała! Sielskie dzieciństwo księżniczki Elżbiety i księżniczki Małgorzaty Mimo izolacji od świata zewnętrznego miały szczęśliwe i beztroskie dzieciństwo. Elżbieta i Małgorzata wspólnie spędzały czas, bawiły się w pałacowych ogrodach i chodziły na spacery. Ich ojciec poświęcał im dużo uwagi i często mawiał, że Małgorzatę lubi, a z Elżbiety jest dumny. Ich wychowanie według biografów nie odbiegało od normy: „kochający rodzice, wspaniali dziadkowie zasiadający na tronie, bardzo ludzcy i przystępni”, pisze Bertrand Meyer-Stabley. Elżbietę szybko zaczęto jednak uświadamiać, jaka będzie w przyszłości jej rola, ale początkowo te zabiegi polegające na przygotowaniu jej do bycia „następczynią tronu” były bardzo subtelne. „Od najwcześniejszych chwil w trakcie spacerów i występów publicznych towarzyszył jej tłum żurnalistów i fanów monarchii. Została wychowana w przedziwny, dworski, słodkogorzki sposób. To porzucana i zostawiana sama sobie, to uwielbiana i przekonywana o własnej wyjątkowości.”, Rybarczyk. To nianie nauczyły je porządku i szacunku do starszych. W końcu księżniczka Elżbieta od najmłodszych świadoma tego, jakie zajmuje miejsce w hierarchii, próbowała zasłużyć na ten przywilej: „Nie jestem młodą damą, jestem księżniczką Elżbietą”, mówiła. Rodzice podobno chcieli pokazać jej, że może być księżniczką, ale jednocześnie ma prawo czuć się „częścią społeczeństwa”. Wraz z siostrą bawiła się w królewskich ogrodach lub chodziła na spacery po Hyde Parku, gdzie tłumy zbierały się, by ją zobaczyć. Dla obu sióstr była to jedna z pierwszych lekcji, ale każda wyniosła z niej inne wnioski. Elżbieta opanowała umiejętność ignorowania spojrzeń, Małgorzata nauczyła się jak je przykuwać. Następczyni brytyjskiego tronu była dość spokojnym i nieśmiałym dzieckiem. Nigdy nie brała udziału w żartach, które były tradycją w rodzinie królewskiej. Gdy Małgorzata dokuczała ogrodnikowi, Elżbieta stała z boku zażenowana. Tak jakby nawet robienie sobie dowcipów było niegodne przyszłej królowej. Elżbieta zawsze dążyła do zachowania porządku. Według niani, budziła się nocami i sprawdzała nawet, czy jej buciki są prosto odstawione. Siostra wprowadzała w jej życie trochę chaosu, ale jednocześnie radości. To Małgorzata najczęściej sprawiała, że na twarzy Elżbiety pojawiał się uśmiech. Nic dziwnego, że w dzieciństwie Elżbieta i Małgorzata były nierozłączne. Tak było jednak tylko do czasu. Zobacz także: Kim jest Harald V? Oto tajemnice ulubionego króla Norwegów Pierwsze kłopoty w relacji Elżbiety i Małgorzaty Relacje księżniczek uległy zmianie, gdy Elżbieta została domniemaną następczynią tronu - domniemaną, bo gdyby jej rodzice postarali się o jeszcze jedno dziecko i byłby to syn, to właśnie on zostałby królem. Tak się jednak nie stało. Cała rodzina przeniosła się więc z Royal Lodge do Pałacu Buckingham, co mocno wpłynęło na relacje sióstr. Mocno skupiono się na edukacji Elżbiety - uczyła się geografii, matematyki i historii, ale także tańca, rysunku i... jazdy konnej. Choć na co dzień uczyła się w domu, uczęszczała także na lekcje historii konstytucyjnej do Eton. Powoli ojciec pokazywał jej także dokumenty państwowe i wyjaśniał obowiązki, którymi miałaby się w przyszłości zająć. Przyszła królowa otrzymała też własny pokój, który dzieliła ze starszą od siebie nianią. Małgorzata poszła więc trochę w odstawkę. Choć też otrzymała wykształcenie, to nie darzono ją już taką uwagę: „Nigdy nie wybaczyła ona matce tego, że nie zapewniła jej wykształcenia, jakie powinna była otrzymać osoba z jej inteligencją i pozycją społeczną”, pisze Lady Collin Campell w książce o Królowej Matce. „Elżbieta jest sumienna, pełna godności, wzorowa. Małgorzata już od wczesnych lat jest bardziej spontaniczna, ma bujną wyobraźnię”, pisze Bertrand Meyer-Stabley. Choć ubierane są jak siostry bliźniaczki to z każdym rokiem ich charaktery stają się coraz bardziej odmienne - Elżbieta za wszelką cenę stara się zrobić z młodszej siostry idealną księżniczkę. Ta jednak jakby na przekór wszystkim nie daje się stłamsić. Wszystko zmienia się, gdy Małgorzata poznaje Petera Townsenda, starszego od niej mężczyznę, w którym się zakochuje. To podzieli siostry, ale w czasie młodzieńczych lat wciąż są nierozłączne. „Mam szczęście, że Lilibet jest moją starszą siostrą”, mówi Małgorzata. Wystarczy popatrzeć na zdjęcia z tamtego czasu i nie ma wątpliwości, że łączyła je silna więź, a jak mówiła sama Małgorzata: „Istnieje między nami więź telepatyczna”. Zobacz: Tu spędziła najszczęśliwsze chwile! Dlaczego ten dom był tak ważny dla księżnej Diany?
Przekorna, zadziorna i nieposkromiona. Księżniczka Małgorzata Windsor widziana oczami jednej z dam dworu
Przeczytaj powieść o uwielbianej skandalistce Wielkiej Brytanii
Diana, księżne Kate i Meghan to znane każdemu z pierwszych stron gazet kobiety dworu. Jednak księżniczka Małgorzata przyćmiewa je wszystkie. Młodsza siostra Elżbiety od młodzieńczych lat przykuwała uwagę swoim imprezowym stylem życia i złośliwym humorem. Jej barwną postać ukazuje książka Królewska buntowniczka. Powieść o księżniczce Małgorzacie Windsor Georgie Blalock. Historia księżniczki Małgorzaty W powojennej Wielkiej Brytanii dziewiętnastoletnia księżniczka Małgorzata Windsor urzeka wszystkich swoim oryginalnym wyczuciem stylu, ciętym językiem i kąśliwym dowcipem. Zależy jej na sławie i rozgłosie, a przy tym bywa niegrzeczna i wyniosła, za nic mając dworską etykietę. Jest stałą bywalczynią nocnych klubów, gdzie udziela się towarzysko, wydaje pieniądze i pali papierosy. Dodatkowo zaczytuje się pikantnych romansach Rose Lavish, świetnie się przy nich bawi i marzy o poznaniu autorki. Drugą bohaterką powieści jest dwudziestoczteroletnia Vera, przez opinię publiczną uznawana za starą pannę. Marzy o wyjeździe do Nowego Jorku i karierze pisarki. Jej życie diametralnie się zmienia, gdy poznaje księżniczkę Małgorzatę i dołącza do jej dam dworu. To właśnie oczami Very czytelnicy poznają jedną z najbardziej niepokornych księżniczek rodu Windsorów – utalentowaną muzycznie duszę towarzystwa. Wrzucona w sam środek królewskiego życia towarzyskiego Vera z bliska obserwuje zakazany romans księżniczki z dużo od niej starszym kapitanem Peterem Townsendem. Już wkrótce obie kobiety będą zmuszone wybierać między statusem, obowiązkiem i miłością. "Królewska buntowniczka. Powieść o księżniczce Małgorzacie Windsor” autorstwa Georgie Blalock Autorka powieści Georgie Blalock to pasjonatka historii i miłośniczka kina. Te dwie pasje uwielbia łączyć właśnie w swoich powieściach, oraz filmach historycznych. Królewska buntowniczka. Powieść o księżniczce Małgorzacie Windsor to prawdziwa gratka dla miłośników serialu The Crown i historii brytyjskiej rodziny królewskiej. Georgie Blalock doskonale opisała młodość Małgorzaty – uchwyciła jej głód życia i potrzebę bycia kochaną, z czego księżniczka była znana. Materiał powstał z udziałem Wydawnictwa Kobiecego
Żyła w cieniu siostry królowej Elżbiety II, ale to księżniczka Małgorzata była prawdziwą ikoną stylu…
Jej kultowy styl zyskał w latach 50. przydomek "The Margaret Look". Księżniczka Małgorzata, młodsza siostra królowej Elżbiety II, była w swoich czasach prawdziwą ikoną mody. Małgorzata, która urodziła się w 1930 roku, a zmarła w 2002 roku, w latach 50. i 60. błyszczała na salonach. Przez wielu nazywana „czarną owcą” brytyjskiej rodziny królewskiej, strojami podkreślała swoją niezależność. Była wielką fanką New Look Diora, ubierała się inaczej niż jej starsza siostra, lubiła eksperymentować z trendami (była też stałą bywalczynią pokazów mody) i uwielbiała odważne dodatki - od efektownych okularów przeciwsłonecznych po jaskrawe chusty. W naszej galerii znajdziecie najciekawsze stylizacje księżniczki. ZOBACZ TAKŻE: Przedpołudnia niepokornej Małgorzaty przyprawiały królową o dreszcze. Jak spędzała je siostra Elżbiety II?
Anne Glenconner spędziła 30 lat jako dama dworu księżniczki Małgorzaty
Oto jej i zabawna, i dramatyczna historia
Anne Glenconner była damą dworu księżniczki Małgorzaty. Znały się od dzieciństwa, bo jak pisała w książce „Dama dworu. Moje nadzwyczajne życie w cieniu korony” „Przekonałam się, że rozmyślam o naszym dzieciństwie spędzonym wspólnie w Norfolku, o trzydziestu latach, kiedy byłam damą jej dworu, o wszystkich sytuacjach, kiedy pokładałyśmy się ze śmiechu, o naszych życiowych wzlotach i upadkach”. Jak żyć z czarną owcą? Księżniczka Małgorzata, młodsza siostra królowej Elżbiety II, wcale nie była ulubioną księżniczką Brytyjczyków, ale dla Anny stała się przyjaciółką. I to do Anny zwróciła się Helena Bonham Carter z prośbą o opowieści o Małgorzacie. Aktorka, zresztą krewna męża Anny Colina Tennanta, hrabiego Glenconner, w serialu „The Crown”. Annę grała Nancy Carroll. Po spotkaniu Carter przysłała nawet list z podziękowaniem za spotkanie „Mam nadzieję, że księżniczka Małgorzata okaże się dla mnie tak dobrą przyjaciółką, jaką była dla Ciebie”. Księżniczka Małgorzata, była czarną owcą królewskiej rodziny. Od 15 roku życia paliła papierosy, ap przestała dopiero po 61 latach, po przebyciu operacji lewego płuca. Lubiła być na bakier z zasadami panującymi na królewskim dworze. Kochała imprezowy styl życia i… romanse. Za mąż wyszła za fotografa Antoniego Armstronga-Jonesa, którego Elżbieta II mianowała lordem Snowdon. Od tej pory Małgorzata występowała jako hrabina Snowdon. Gdy zmarła w 2002 roku w nekrologu w New York Times napisano: „Dla wielu osób księżniczka Małgorzata była czarną owcą rodziny królewskiej. Ale wcale się tą reputacją nie przejmowała”. Jej dama dworu Anna Glenconner wspominała: „Bawiłam się i śmiałam z nią jak z nikim innym”. Hrabina bez ziemi Hrabina Glenconner urodziła się jako Anna Coke, najstarsza córka piątego hrabiego Leicesteru. I jak pisała: „Herbem mojej rodziny jest struś połykający żelazną podkowę – symbol naszej zdolności do strawienia wszystkiego”. Strawiła więc, że jako potomkini swojego ojca nie może liczyć na majątek. „Płeć oznaczała, że nie odziedziczę godności hrabiowskiej ani Holkham, piątej największej posiadłości ziemskiej w Anglii, dwudziestu siedmiu tysięcy akrów najlepszej rolniczej ziemi, ani też mebli, książek, obrazów czy choćby sreber”. Niemniej wciąż była obecna w życiu członków rodziny królewskiej. Była nawet druhną królowej Elżbiety II podczas koronacji. Hrabiowski tytuł nosiła nie po ojcu, ale po mężu. Ona i jej mąż podarowali księżniczce Małgorzacie kawałek ziemi na wyspie Mustique, gdzie zbudowała swój ulubiony dom. Jej rodzina w ogóle od dawna jest związana z brytyjską rodziną królewska. Jej babka ze strony ojca była kochanką króla Edwarda VIII. Ojciec piąty hrabia Leicesteru, był kamerdynerem Jerzego VI. Na zdjęciu Anna i Colin Tennant z najstarszym synem Charlesem Jak zostać damą dworu Damą dworu księżniczki Małgorzaty Anna Tennant została w 1971 roku i do końca życia zwracała się do niej „Pani”. „Czułabym się dość niezręcznie , nazywając ją inaczej”, tłumaczyła w wywiadzie dla „The Guardian. „Pewnego dnia na początku 1971 roku, po chrzcie bliźniaczek, kiedy to księżniczka Małgorzata została matką chrzestną May, księżna zwróciła się do mnie: – Mam nadzieję, że nie zamierzasz mieć więcej dzieci. Odparłam: – Zdecydowanie nie. Trzech chłopców i bliźniaczki to absolutnie dość. – W takim razie – odezwała się, najwyraźniej zadowolona z mojej odpowiedzi – może zechciałabyś zostać jedną z moich dam dworu? Zaproszenie nie mogło pojawić się w lepszym momencie, gdyż Colin przechodził szczególnie trudny okres, czego księżniczka Małgorzata była doskonale świadoma. Nie zrażało jej jego zachowanie, ponieważ przywykła do temperamentu króla – mój ojciec ciągle ustawiał z powrotem kosze na śmieci, które Jerzy VI kopniakami rozrzucał po pokoju (…) Księżniczka Małgorzata bywała świadkiem dramatycznych ataków mojego męża, z których najbardziej osławiony skończył się tym, że otrzymał on list od Johna Kinga, szefa British Airways, zakazujący mu korzystania z ich linii lotniczych. Nasza trójka wracała ze Stanów i z jakiegoś powodu księżniczka Małgorzata i ja miałyśmy bilet pierwszej klasy, a Colin nie (…) Doszło do karczemnej awantury, podczas której ochrona wyciągnęła Colina z samolotu/ Widziałyśmy przez okno, jak go wloką, a on nadal wrzeszczał: ”Pomóż mi, Anno! Anno! Pomóż mi!”. Księżniczka Małgorzata poleciła mi: – Absolutnie nie zwracaj na niego uwagi. Colin został aresztowany i samolot odleciał bez niego. Księżniczka Małgorzata zignorowała incydent, tak jak postąpiłaby moja matka”. Księżniczka Małgorzata, Colin Tennant i Anne Tennant, czekają na nabrzeżu na przybycie królowej Elżbiety ll i księcia Filipa do Mustique na statku Britannia w 1977 r. w Mustique Anna była przy Małgorzacie przez trzydzieści lat. W różnych momentach. I tych dobrych i tych naprawdę złych. We fragmencie książki opisywała: „Odbyłam już wcześniej długodystansowy lot z Małgorzatą będącą w kiepskim stanie, kiedy przywiozłam ją do Londynu z Barbadosu, gdzie wykonano jej pewne badania medyczne. Cała kabina pierwszej klasy została opróżniona z pasażerów, wyposażenie usunięto, a do ogołoconej przestrzeni wstawiono dwa pojedyncze łóżka. Wówczas przez większość lotu trzymałam księżniczkę Małgorzatę za rękę i pamiętam, że obudziłam się w środku nocy i zobaczyłam życzliwego, dosyć sporego barbadoskiego lekarza, który pochylał się nad księżniczką i sprawdzał w trakcie jej snu funkcje życiowe. Wyglądała nad wyraz bezbronnie. Wtedy wyzdrowiała, ale nie byłam pewna, czy tak się stanie i tym razem, i bałam się, do jakiego wniosku dojdą lekarze oraz czy księżniczka będzie w stanie sprawnie chodzić”. Rodzinne dramaty Anna i Colin mieli pięcioro dzieci Charliego, Henry’ego, Christophera i bliźniaczki May i Amy. Niezadowolona ze swojego dzieciństwa spędzonego z nianiami sama powtórzyła to samo. Razem z mężem przerobiła wyspę Mustique w raj dla bogaczy. Tak zajęta związanymi z nią sprawami oddała pieczę nad dziećmi nianiom. Twierdzi, że nie chciała by trafiły do szkoły z internatem tak jak ona. Tak czy inaczej zafundowała swoim dzieciom trudne dzieciństwo. Jej najstarszy Charlie już jako ośmiolatek cierpiał na zaburzenia lękowe, później, już jako nastolatek zaczął brać narkotyki. Być może spowodowane było to tym, że ojciec jak chciał zwalniał jego nianie, najczęściej te ulubione. Henry ożenił się i miał syna, ale pod koniec lat 80. zrobił coming out. Po półtora roku od wyznania rodzicom, że jest gejem, zachorował na AIDS. „Zabierałam Henry’ego na ostry dyżur. Zazwyczaj było tam pełno ludzi. Po pół godzinie od naszego przybycia oddział pustoszał. Henry był tak chory, że siedzieliśmy na podłodze, a on trzymał głowę na moich kolanach”, opowiadała w The Guardian. To nie był koniec kłopotów damy dworu księżniczki Małgorzaty. Trzeci syn Christopher podczas pobytu w Belize w wyniku wypadku doznał urazu głowy i zapadł w śpiączkę. Lekarz powiedział, że nie da się go uratować. Anna uparła się, że wyciągnie syna z tego. Cztery miesiące później zabrała go do domu i opiekowała się przez kolejne pięć lat. Udało się przywrócić go do normalnego życia. Dwa razy się potem ożenił i ma dwoje dzieci. Te dwa dramaty zbiegły się w czasie. Gdy Henry zmarł, a Christopher zaczął wracać do życia Anna miała również nadzieję, że uda jej się ocalić Charliego. Niestety. On też zmarł. Jako przyczynę śmierci podano zapalenie wątroby. „Często ludzie nie rozmawiają ze mną o dzieciach, może dlatego, że interesują ich inne sprawy. Ale ja lubię o nich mówić”, zwierzała się dziennikarzowi. Na miesiąc miodowy do... domu publicznego Tyle dramatów, ale poczucie humoru jej nigdy nie opuściło, o czym świadczy jej książka. To właśnie z niej dowiadujemy się, że jej ślub (trzy lata po koronacji Elżbiety II, w której brała czynny udział) przebił pomyślnie, a para młoda otrzymała miłe prezenty od królewskich gości: kałamarz od królowej, czy złote składane lusterko. Nie ukrywa przed czytelnikami, że jej miesiąc miodowy rozpoczął się mniej pomyślnie - od wizyty we francuskim domu publicznym, gdzie uprawiano seks grupowy. (Autorka odmówiła.) Następnie udała się na walkę kogutów na Kubie, gdzie kogut pomylił ją z przeciwnikiem i zranił ją w czoło, a na koniec ograła męża w karty co nie spotkało się z zadowoleniem lorda Tennanta. Jej życie było burzliwe, a zostanie damą dworu księżniczki stanowiło odskocznię od problemów z mężem i życiowych dramatów. Gdy Małgorzata zmarła poczuła „niewymowny smutek”. Pisała: „Miesiące po śmierci księżniczki wydawały się bardzo ciche. Naprawdę była nadzwyczajną kobietą: kiedy ktoś czymś się martwił, zawsze postrzegała problem w kompletnie odmienny sposób, pod nowym kątem, co pozwalało znaleźć rozwiązanie. Nawet teraz, kiedy mam kłopot, żałuję, że jej nie ma, żeby mi doradzić. Do samego końca interesowała się otaczającym ją światem. Życie bez niej nie jest takie samo, zwłaszcza na Mustique. Podczas każdego pobytu słyszę nasze śmiechy, które rozbrzmiewały latami, i brakuje mi wielu drobnych zwyczajów, które dzieliłyśmy. Zawsze gdy o zachodzie słońca siedzę w Basil’s Bar, częściowo wyczekuję widoku zielonego promienia, ale bez niej to już nie to samo”.
Księżniczka Małgorzata złamała protokół w dniu ślubu. Chodzi o tiarę
Tiara ślubna księżniczki Małgorzaty robiła spektakularne wrażenie!
Księżniczka Małgorzata znana była jako niepokorna siostra królowej Elżbiety II. W miłości nie miała zbyt wiele szczęścia... Kiedy więc ogłosiła, że nie poślubi Petera Townsenda, Brytyjczycy z niecierpliwością czekali na moment, w którym los się do niej uśmiechnie i stanie na ślubnym kobiercu. Ślub księżniczki z Antonym Armstrongiem-Jonesem śledziły miliony osób. Każdy chciał zobaczyć ją szczęśliwą. Wesele odbyło się z pompą, jednak jak na Małgorzatę przystało, nie obyło się bez zaskakujących momentów. Siostra monarchini nawet w tym dniu pokazała swój charakter i złamała protokół. Chodziło o... tiarę. Ślub księżniczki Małgorzaty z Antonym Armstrongiem Jonesem Zaledwie siedem lat po koronacji Elżbiety II Brytyjczycy znów mieli okazję uczestniczyć w wielkiej królewskiej uroczystości. Mowa o ślubie księżniczki Małgorzaty z Antonym Armstrongiem Jonasem. 6 maja w Opactwie Westminsterskim odbył się pierwszy królewski ślub, którego transmisję można było zobaczyć w telewizji. Nikogo nie dziwi więc fakt, że wydarzenie śledziło około 300 milionów widzów na całym świecie. To był wyjątkowy dzień dla całej rodziny Windsorów. Wszyscy z królową Elżbietą II na czele cieszyli się, że niepokorna księżniczka i buntowniczka - jak lubiły nazywać ją media - w końcu się ustatkuje. Zobacz: Zbuntowana księżniczka i ceniony fotograf. Oto historia burzliwejmiłości Małgorzaty i lorda Snowdona A był ona co popatrzeć! Do ołtarza księżniczkę Małgorzatę poprowadził książę Filip, a w ceremonii udział wzięły koronowane głowy z całego świata. Tego dnia oczy całego świata zwrócone były na ślubną kreację Małgorzaty. Księżniczka, która szybko zyskała miano ikony stylu nie zawiodła swoich fanów. Suknię ślubną zaprojektował dla niej Norman Hartnell - wykonana z jedwabiu zjawiskowa kreacja, na którą składała się szeroka spódnica oraz gorsetowa góra z dekoltem w szpic i długimi rękawami perfekcyjnie podkreślała figurę księżniczki. Czytaj też: Królowa Wiktoria: „Chcę, żeby w naszym domu był zawsze obecny niemiecki element” Ślubna tiara księżniczki Małgorzaty Niewielu jednak wie, że w dniu ślubu księżniczka Małgorzata zdecydowała się na odstępstwo od królewskiego protokołu. Zwykle panny młode wypożyczają na ten wyjątkowy dla nich dzień tiarę od samej monarchini, która pomaga im w tym wyborze. W przypadku Małgorzaty tak się jednak nie stało. Dlaczego? Księżniczka postanowiła... kupić tiarę. Mimo dostępu do klejnotów koronnych chciała w tym dniu mieć coś swojego. W dniu swojego ślubu zdecydowała się więc na tiarę Poltimore, którą wykonano w 1870 roku przez House of Garrard. Pierwotnie tiara należała do Lady Poltimore, żony drugiego barona Poltimore. Rodzina lady wystawiła ją na aukcję w 1959 roku, gdzie za 55000 funtów zakupiła ją właśnie księżniczka Małgorzata. Zobacz również: Jej życie było pełne romansów, skandali i nałogów. Intrygujące oblicze księżniczki Małgorzaty Ślubna tiara księżniczki Małgorzaty to przykład klasycznej biżuterii z epoki wiktoriańskiej - składają się na nią diamenty ułożone i ozdobione srebrnym i złotym szkieletem. Księżniczce wysoko ułożono włosy, by podkreślić smukłą szyję, optycznie dodać jej kilka centymetrów i jeszcze bardziej uwydatnić tiarę. W ten sposób Małgorzata podtrzymując wiele innych tradycji ślubnych Windsorów chciała pokazać, że nadal jest to ceremonia, która przebiega według jej zasad. Warto dodać, że w 2006 roku tiara ślubna księżniczki Małgorzaty została wystawiona na aukcję w domu aukcyjnym Christie przez jej dzieci. Oficjalnie wiadomo jedynie, że trafiła do prywatnego nabywcy za ponad milion dolarów! Warta swojej ceny? Zobaczcie sami! Czytaj też: Tajniki casualowego stylu księżnej Kate
Od przyjaźni po nienawiść. Co doprowadziło do konfliktu księżniczki Małgorzaty i księżnej Diany?
Wystarczył jeden wywiad, by ich relacje diamentralnie się zmieniły...
Księżniczka Małgorzata wzbudzała olbrzymie zainteresowanie prasy przez lata. Sprawa trochę ucichła w momencie, gdy do brytyjskiej rodziny królewskiej dołączyła Diana Spencer. Wybranka księcia Karola szybko podbiła serca zarówno poddanych, jak i mediów. Siostrę królowej Elżbiety II i księżną Dianę szybko połączyła przyjaźń... która kilka lat później przerodziła się w nienawiść. Co doprowadziło do tego konfliktu? Oto mało znana historia relacji księżniczki Małgorzaty i królowej ludzkich serc. Relacja księżniczki Małgorzaty i księżnej Diany Jedną nazywano pięknością o hollywoodzkiej urodzie, drugą długonogą blondynką. Obie zachwycały media i wzbudzały podziw ludzi na całym świecie. Początki ich znajomości były bardzo obiecujące. Po ślubie z księciem Karolem Diana zamieszkała w Pałacu Kensington i została sąsiadką księżniczki Małgorzaty. Siostra królowej szybko wzięła młodą księżną pod swoje skrzydła. Robiła, co mogła, by sprawić, żeby Diana dobrze czuła się w Pałacu. „Uwielbiałam Margo. kocham ją do szaleństwa, a ona była dla mnie wspaniała od pierwszego dnia”, powiedziała nawet Diana w jednym z wywiadów. To właśnie księżniczka Małgorzata stała się jej przyjaciółką na królewskim dworze. Panie wspólnie chodziły do teatru czy na zakupy. Małgorzata dodawała jej otuchy podczas pierwszych publicznych wystąpień, służyła radą i pomocą w zrozumieniu funkcjonowania brytyjskiego dworu. Księżniczka Małgorzata i księżna Diana stały się sobie jeszcze bliższe, gdy ogłoszono separację Diany z Karolem w 1992 roku. Małgorzata sama będąc już po rozwodzie, wspierała Dianę w trudnych chwilach. Ich relacje z dnia na dzień uległy jednak drastycznej zmianie. Czytaj też: Brytyjski ekspert zabrał głos w sprawie abdykacji Elżbiety II. Czy królowa może oddać koronę? Dlaczego księżniczka Małgorzata znienawidziła księżną Dianę? Wszystko zmieniło się w 1995 roku, gdy Diana ujawniła szczegóły romansu Karola z Camillą i wyznała, że Karol nie powinien być królem. Małgorzata uznała to za atak na monarchię. Słowa Diany były dla niej niewybaczalne. Cała przyjaźń legła w gruzach. Z przyjaźni panie stały się swoimi największymi wrogami. Małgorzata nie mogła wybaczyć Dianie tego, że małżeńskie tajemnice wyjawiła całemu światu. Andrew Morton, biograf Diany ujawnia, że księżna Walii była wstrząśnięta nienawiścią księżniczki. Ta swoją złość wyrażała w bardzo ostentacyjny sposób. Małgorzata podobno spaliła wszystkie kolorowe magazyny, na okładkach których znajdowała się Diana. Miała także całkowicie zerwać z nią kontakt, a nawet uprzedzić swoje dzieci - Sarę i Davida - by trzymały się od niej z daleka. „Księżniczka Małgorzata obracała każdy magazyn, w którym księżna Diana znajdowała się na okładce. Mówiła swoim pracownikom, by nie rozmawiali z nikim od księżnej Diany. To była zimna wojna”, opowiadał Andrew Morton. W końcu Diana również zaczęła otwarcie okazywać Małgorzacie niechęć. Zdaniem niektórych biografów, mężczyźni, których przyjmowała z Kensington, mieli parkować specjalnie przy budynku ze strony Małgorzaty - przez co prasa rozpisywała się o domniemanych romansach księżniczki, a nie Diany. Popularność Diany po rozwodzie z Karolem wciąż rosła, a o Małgorzacie coraz rzadziej zaczęły wspominać media. To tylko zaogniło konflikt między paniami: „Księżniczka Małgorzata nie była fanką księżnej Diany, ponieważ to ona wcześniej była gwiazdą filmową, Dianą swoich czasów. A potem pojawiła się Diana i zaczęła sobie uzurpować tę pozycję”, mówił były lokaj Diany, Paul Burrel. Nawet śmierć Diany nie sprawiła, że Małgorzata zmieniła zdanie. Podobno księżniczka oczywiście przeżyła żałobę, ale do końca życia nosiła w sercu zadrę uważając, że swoim zachowaniem Diana zdradziła Windsorów, ale przede wszystkim ją samą… Czytaj także: Wołodymyr Zełenski wzruszony gestem Kate i Williama. Prezydent Ukrainy podziękował książęcej parze
Brytyjska rodzina królewska poruszająco żegnała się z najbliższymi. Tak wyglądają królewskie pogrzeby
Nawet pogrzeby w rodzinie królewskiej podlegają protokołowi
Wszystkie większe uroczystości w rodzinie królewskiej planowane są z wyprzedzeniem. Podobnie jest z... pogrzebami. Działania Pałacu Buckingham bardzo jasno i szczegółowo się określa, a wszystkie plany mają swoje własne, specjalne nazwy. Przykładowo śmierć księcia Karola ukrywa się pod nazwą: operacja Menai Bridge, a śmierć królowej Elżbiety II nosi miano operacji London Bridge. Królewskie pogrzeby również są zaplanowane od początku do końca, a każdy element uroczystości ma szczególne znaczenie... View Ediplayer on the source website Pogrzeb księcia Filipa. Szczegóły ceremonii pogrzebowej Zaledwie kilka miesięcy temu Wielka Brytania przechodziła żałobę narodową, a to za sprawą śmierci księcia Filipa. Mieszkańcy wielu miast składali kwiaty w miejscach, które kojarzyły im się ze zmarłym monarchą. Ze względu na ograniczenia pandemiczne, w ten właśnie sposób żegnali się z księciem Edynburga... Małżonek Elżbiety II pochowany został podczas pogrzebu królewskiego, a nie państwowego, zgodnie z ostatnią wolą samego księcia Filipa. Książę Filip osobiście zaplanował scenariusz swojego pogrzebu. I chociaż pandemia Covid-19 wprowadziła pewne poprawki, spełniono główne życzenie zmarłego – nie będzie to państwowa ceremonia, ale pogrzeb wojskowy, nazywany również królewskim. Doradca księcia powiedział kiedyś, że małżonek Elżbiety II „nie uważał się za wystarczająco ważną osobę”, aby mieć państwowy pogrzeb. Zobacz: Pogrzeb księcia Filipa: rodzina królewska pożegnała męża Elżbiety II Do dnia ceremonii pogrzebowej ciało księcia spoczywa w prywatnej kaplicy na zamku w Windsorze. W dniu pogrzebu trumna zostanie przeniesiona do bramy pałacowej, umieszczona na zmodyfikowanym wojskowym Land Roverze i przewieziona do kaplicy św. Jerzego. Obok trumny będą szły dzieci księcia – księżniczka Anna oraz książęta Karol, Andrzej i Edward. Za nią pozostali uczestnicy uroczystości, w tym książęta Harry i William, a Elżbieta II uda się do kaplicy Bentleyem. Uroczysta procesja ma trwać jedynie osiem minut. Pałac Buckingham przygotowywał się wcześniej na okoliczność śmierci księcia Edynburga. Plan pogrzebowy, czyli operacja Forth Bridge, zakładał, że z księciem pożegnają się tysiące osób z całego kraju. Wraz z nadejściem pandemii plany musiały ulec zmianie. Rząd Wielkiej Brytanii namawiał mieszkańców do pozostania w sobotę w domach, aby zachować dystans społeczny. Czytaj też: Księżna Kate spotkała się z byłą dziewczyną Harry'ego. Po latach połączył je wspólny temat Tradycje pogrzebowe brytyjskiej rodziny królewskiej Od chwili śmierci monarchy do jego pogrzebu zawsze mija trochę czasu. Ta przerwa pozwala na staranne przygotowanie się do ceremonii pogrzebowej. W Wielkiej Brytanii ogłaszana jest żałoba narodowa, flagi opuszczane są do połowy, a królowa (lub król) wstrzymuje wykonywanie obowiązków służbowych. Nie ma ustalonych ram czasowych, jeśli chodzi o organizację, jednak najczęściej zajmuje od siedmiu do dziesięciu dni. W przypadku wielu protokołów, z jakimi mają do czynienia członkowie rodziny królewskiej, nawet strój ma znaczenie. Wszyscy uczestnicy ceremonii muszą być ubrani na czarno. Obowiązkowe są również specjalne opaski żałobne. Co ciekawe, komplet czarnych ubrań zawsze znajduje się w bagażu royalsów, kiedy opuszczają kraj. Jeśli podczas podróży nadejdzie smutna wiadomość, muszą natychmiast się przebrać. Stało się tak w przypadku Elżbiety II, która dowiedziała się o śmierci swojego ojca podczas pobytu w Kenii. Trumna z ciałem jest zwykle wystawiana w Pałacu Westminsterskiego na kilka dni przed pogrzebem, aby każdy chętny mógł pożegnać się ze zmarłym i złożyć hołd. ZOBACZ: Jej życie było pełne romansów, skandali i nałogów. Intrygujące oblicze księżniczki Małgorzaty Elżbieta II, książę William, książę Karol, książę Edward, książę Andrzej, książę Harry i książę Filip na pogrzebie Królowej Matki, 2002 rok Pogrzeby w rodzinie królewskiej. Pogrzeb księżniczki Małgorzaty Młodsza siostra królowej Elżbiety II, księżniczka Małgorzata, zmarła 9 lutego 2002 roku w wieku 71 lat. Jej pogrzeb, podobnie jak całe jej życie, odbiegał od królewskich tradycji. Po raz pierwszy w historii brytyjskiej monarchii członek rodziny został poddany kremacji. Ceremonia pogrzebowa w kaplicy św. Jerzego odbyła się 15 lutego, tego samego dnia miesiąca, co przed laty pogrzeb ojca księżniczki, króla Jerzego VI. Po kremacji prochy Jej Królewskiej Mości przeniesiono do krypty w zamku Windsor. Pogrzeb księżniczki Małgorzaty był uroczystością rodzinną, jednak uczestniczyło w niej kilkaset osób. Jej odejście było ciosem dla Elżbiety II. Monarchini w samotności pożegnała się z młodszą siostrą dzień przed oficjalną ceremonią. Czytaj również: Wielka Brytania. Policja wszczęła śledztwo w sprawie fundacji charytatywnej księcia Karola Pogrzeb księżniczki Małgorzaty, 15 lutego 2002 roku Elżbieta II i dzieci księżniczki Małgorzaty, lady Sarah Chatto i lord Linley Pogrzeb Elżbiety Bowes-Lyon, Królowej Matki Pogrzeb Królowej Matki, Elżbiety Bowes-Lyon, miał miejsce 9 kwietnia 2002 roku. Ceremonia pożegnania z matką Elżbiety II nie odbiegała znacząco od tradycji, jednak kilka rzeczy zmieniono. Ze względu na status zmarłej i fakt, że pełniła liczne honorowe funkcje wojskowe – była między innymi dowódcą sił kobiecych w armii, marynarce i lotnictwie – zdecydowano, że państwowa korona ceremonialna powinna spoczywać na osobistym sztandarze Królowej Matki, zakrywającym trumnę. Sama trumna była pokryta kwiatami kamelii, które tak bardzo lubiła za życia. Z Królową Matką żegnały się tysiące osób. Wnuki monarchini oddali jej cześć, czuwając przy jej grobie w Pałacu Westminsterskim. Oprócz najbliższych, w uroczystościach wzięli udział między innymi Tony Blair (ówczesny premier), Laura Bush, książę Albert z Monako, królowie i premierzy wielu państw. Cała Wielka Brytania pogrążyła się w dwuminutowej ciszy w hołdzie dla zmarłej. Po uroczystości w Londynie trumnę przewieziono do Windsoru, gdzie odbyła się ceremonia pochówku tylko dla bliskich. Elżbieta Bowes-Lyon spoczęła w kaplicy św. Jerzego obok męża, króla Jerzego VI i córki Małgorzaty. Królowa Matka doskonale wiedziała, jak będzie wyglądać jej ceremonia pogrzebowa, ponieważ operację Tay Bridge opracowano na długo przed jej śmiercią. Z planu skorzystano, kiedy zmarła księżna Diana. Członkowie rodziny królewskiej na pogrzebie Królowej Matki, 2002 rok Pogrzeb matki królowej Elżbiety II. Wnuki oddają hołd Elżbiecie Bowes-Lyon Tak rodzina królewska żegnała bliskich. Pogrzeb księżnej Diany Była niesamowicie popularna, nazywano ją „księżniczką ludu” i „królową ludzkich serc”. Księżna Diana była uosobieniem nowej monarchii, dlatego Brytyjczycy traktowali ją z wielką sympatią. Kiedy niespodziewanie odeszła, kraj pogrążył się w rozpaczy. 31 sierpnia 1997 roku zginęła w wypadku samochodowym w Paryżu. Wieczorem 31 sierpnia (do wypadku doszło po północy, księżna zmarła w szpitalu około czwartej nad ranem) stacja BBC prowadziła transmisję na żywo z wojskowego lotniska Northolt, gdzie wylądował duży samolot z trumną, po którą poleciał książę Karol i siostry Diany. W tym czasie tłumy Brytyjczyków niosły kwiaty i listy pod bramy pałaców Kensington i Buckingham. W Pałacu św. Jakuba, gdzie spoczywało ciało Diany, wystawiono pięć ksiąg kondolencyjnych. W ciągu kilku dni liczba ta wzrosła do czterdziestu trzech. ZOBACZ: Miała 36 lat, osierociła synów i pogrążyła w żałobie miliony. Tak wyglądało życie Diany Królowa Elżbieta II i książę Filip w dniu pogrzebu księżnej Diany W dniu pogrzebu księżnej Diany, szóstego września 1997 roku, w całej Wielkiej Brytanii ogłoszono żałobę narodową. Pozamykano sklepy i restauracje, a firmy ubezpieczeniowe oferowały rekompensaty parom, które tego dnia rezygnowały ze ślubów. Wszystko to zrobiono, aby okazać szacunek dla Lady Di. Z „królową ludzkich serc” żegnali się wszyscy. W ceremonii wzięli udział między innymi Margaret Thatcher, Tony Blair, Hillary Clinton, Luciano Pavarotti, George Michael, Nicole Kidman, Tom Cruise, Tom Hanks, Cindy Crawford, Iman, Karl Lagerfeld... Po raz pierwszy w Katedrze Westminsterskiej rozbrzmiała muzyka inna niż psalmy, kiedy Elton John – przyjaciel Diany – wykonał słynną piosenkę A Candle in the Wind. Miliony osób zgromadziły się na trasie przejazdu trumny do posiadłości Spencerów w Northamptonshire. Szacuje się, że pogrzeb księżnej Diany w telewizji oglądało ponad 2,5 miliarda widzów na całym świecie. Lady Di pochowano na wyspie Althorp. Podobno Diana uwielbiała to miejsce, kiedy była małą dziewczynką. Przed bramą Pałacu Buckingham królowa i inni członkowie rodziny królewskiej stali z pochylonymi głowami w milczeniu, gdy trumna z ciałem Diany minęła to miejsce. Był to początek konduktu pogrzebowego, w którym wzięli udział książę Filip, książę Karol, brat księżnej Charles Spencer, oraz książęta William i Harry. Za nimi podążały delegacje organizacji charytatywnych, którym patronowała Diana. Synowie Lady Di przyznali po latach, że taki marsz na oczach tłumów był dla nich trudnym przeżyciem. Bracia zgodnie zapowiedzieli, że ich dzieci tego nie doświadczą. Wsparcie wnukom okazał wtedy książę Filip. Rozumiał obawy Harry’ego i Williama, dlatego zaproponował, że pójdzie z nimi. Teraz to oni poszli za jego trumną... Zobacz także: Królowa Elżbieta II na wyjątkowym portrecie z prawnukami. Zdjęcie nigdy nie było publikowane Książę Filip, książę William, Charles Spencer, książę Harry, książę Karol na pogrzebie księżnej Diany
Skandal w rodzinie królewskiej. Księżniczka Małgorzata miała nieślubnego syna?!
To jedna z najbardziej tajemniczych spraw w Wielkiej Brytanii...
O domniemanym synu księżniczki Małgorzaty mówi się, że to jedna z najbardziej tajemniczych spraw związanych z brytyjską rodziną królewską. Robert Brown uważa, że jest owocem miłości siostry Elżbiety II. Mężczyzna podkreśla, że może się mylić, ale nie jest szaleńcem. Okazuje się, że... rzeczywiście może mieć rację! Czy faktycznie jest kuzynem księcia Karola? Skąd takie przypuszczenia? Poznajcie szczegóły! Nieślubny syn księżniczki Małgorzaty Kilkanaście lat temu do brytyjskich dziennikarzy zgłosił się 65-letni Robert Brown, który twierdzi, że jest nieślubnym synem księżniczki Małgorzaty. Siostra królowej Elżbiety II miała urodzić go w 1955 roku i… odesłać do Kenii. Niemowlę zaadoptowała była modelka, Cynthia Brown (która pracowała dla ulubionego domu mody księżniczki Małgorzaty, Hardy Amies) i jej mąż Douglas. Część historii z adopcją się zgadza - faktycznie Robert wychował się w Kenii. Urodzony w styczniu dopiero po miesiącu został zapisany w urzędzie. I to właśnie ta informacja wzbudziła jego wątpliwości. Zobacz: Kto zabił tę miłość? Oto historia romansu księżniczki Małgorzaty i Petera Townsenda Choć księżniczka Małgorzata nie żyje od dziewiętnastu lat, mężczyzna nie ma wątpliwości, że jest jej dzieckiem. Skąd takie przypuszczenia? Nie jestem wariatem, raczej mam rację albo się mylę - mówi księgowy Na jego korzyść działa jednak fakt, że siostra królowej prowadziła bardzo rozrywkowe życie. Nie stroniła od skandali i romansów. Zawsze trzymała papierosa w ręku. I szklankę, z której powoli sączyła whisky lub gin. Widocznie tego potrzebowała - wspominała jej koleżanka księżniczki Małgorzaty, Billy Mitchell w filmie dokumentalnym Secret Lives: Princess Margaret z 1996 roku. Romanse księżniczki Małgorzaty Podobno Małgorzata miała aż 20 kochanków. Wśród nich miał być ojciec chrzestny jej córki, Anthony Barton, producent win. Głośnym echem odbił się w Wielkiej Brytanii też romans Małgorzaty z Roderickiem Llewellynem, a zdjęcia ich zażyłej relacji trafiły na okładkę News of The World. Był od niej młodszy o 17 lat, razem wyjechali na wyspę Mustique na Karaibach, gdzie ponoć Małgorzata romansowała także z... Mickiem Jaggerem. Co mi zostało po romansach? Butelka dżinu i paczka fajek - miała powiedzieć któregoś dnia Małgorzata. Chwilę później romansowała z Robinem Douglasem-Homem. To właśnie Robin Douglas-Hom, zdaniem Roberta Browna jest jego biologicznym ojcem. Szkocki arystokrata i pisarz darzył księżniczkę prawdziwym uczuciem, dla niej był jednak tylko kolejnym romansem. Niestety niezbyt dobrze zniósł odrzucenie. 18 miesięcy po rozstaniu z księżniczką popełnił samobójstwo, ale dopiero później wyszło, że zmagał się z depresją. Nic dziwnego, że historia Roberta Browna brzmi dość prawdopodobnie. Korzystanie z życia pełnymi garściami przy takiej pozycji nie stanowiło dla księżniczki żadnego problemu. Czy faktycznie księżniczka Małgorzata zaszła w ciążę z Robinem Douglasem-Homem? Zobacz także: Zbuntowana księżniczka i ceniony fotograf. Oto historia burzliwej miłości Małgorzaty i lorda Snowdona Tego nie wiadomo, ale romans z pewnością miał miejsce. Robert Brown dziś swoich rodziców określa jako tych, którzy go wychowali, ale zawsze zachowywali wobec niego dystans. Twierdzi, że był wychowywany inaczej niż jego rodzeństwo, a czasami rodzicom zdarzało się zapominać o jego urodzinach. Dziś 65-letni księgowy prowadzi skromne życie i jak sam przyznaje, nie oczekuje od rodziny królewskiej niczego więcej jak tylko prawdy. Dlatego też wystosował prośbę o poznanie treści jej testamentu. Księżniczka Małgorzata zmarła w 2002 roku, a po jej śmierci testament utajniono. Dzieci księżniczki Małgorzaty Warto dodać, że księżniczka Małgorzata ma dwójkę dzieci: syna Davida, który ma tytuł Lorda Linley oraz córkę Sarah, lady Chatto. Syn księżniczki Małgorzaty jest projektantem wnętrz, a córka księżniczki Małgorzaty poświęciła się malarstwu. Nie mam pewności, że moja wersja wydarzeń jest na pewno prawdziwa, ale czuję, że coś jest na rzeczy i chcę to sprawdzić - wyznał Brown w jednym z wywiadów Ostatnia wola siostry królowej została zabezpieczona po jej śmierci, podobnie stało się z testamentem Królowej Matki, do którego Brown również chce mieć wgląd. Jak na razie Elżbieta II nie skomentowała póki co całej sprawy. Dokument na mocy Freedom of Information Act zostanie ponownie otwarty i przedstawiony do wglądu panu Brownowi, który twierdzi, że chodzi mu wyłącznie o prawdę na temat tego, kim byli jego biologiczni rodzice. Nieślubny syn księcia Karola i księżnej Kamili Nie tylko księżniczka Małgorzata posądzana jest o posiadanie nieślubnego dziecka. Robert Brown porozumiał się z mężczyzną z Australii, który twierdzi, że jest nieślubnym synem księcia Karola i księżnej Kamili. Simon Dorante-Day znalazł podobieństwa w swojej historii i Roberta Browna. Sądzi, że został wywieziony za granicę i oddany rodzicom adopcyjnym. Mężczyźni wspierają się w swoich działaniach, aby poznać prawdę. Muszę zrobić to, co jest słuszne i co do mnie należy. Interesuje mnie wykonanie testu z Karolem i Camillą i to jest prawna droga, którą podejmę. To nastąpi, jestem tego pewien - powiedział Simone Dorante-Day w rozmowie z australijskim magazynem „New Idea" Czy ich słowa się potwierdzą?
Nie tylko Harry i William. Oto największe konflikty w brytyjskiej rodzinie królewskiej!
Kto był najbardziej znienawidzoną postacią?
Od długiego czasu media donoszą o konflikcie między wnukami królowej Elżbiety II, księciem Harrym i księciem Williamem. Sytuacja między braćmi stała się napięta i wiele wskazuje na to, że stosunki między nimi jeszcze długo nie ulegną poprawie. I choć dla wielu konflikt braci w rodzinie królewskiej wydaje się zaskakujący i nietypowy, to w rodzinie Windsorów nie jest to pierwszy przypadek, kiedy dochodzi do kłótni i konfliktów. Księżniczka Małgorzata nie przepadała za księżną Dianą, a książę Filip latami nie odzywał się do Sarah Ferguson. Z kim kłóciła się królowa matka i kto nie przepadał za księżną Kate? Oto największe konflikty w brytyjskiej rodzinie królewskiej ostatnich dziesięcioleci! Konflikt w rodzinie Windsorów: książę Harry i książę William Synowie księcia Karola nie mogą dojść od długiego czasu do porozumienia w wielu kwestiach, ale tak naprawdę najważniejsza dotyczy decyzji Harry'ego o odejściu z rodziny królewskiej. Wraz z początkiem 2020 roku wraz z żoną, księżną Meghan zrezygnowali z pełnienia królewskich obowiązków i wiodą życie z dala od rodziny królewskiej i Wielkiej Brytanii. Decyzja Harry'ego była o tyle zaskakująca, że wszystko wskazywało na to, że nie wiedziała o niej nawet sama królowa. Książę William nie rozumiał niechęci brata do królewskiego życia i twierdził, że jego relacja z Meghan rozwija się zbyt szybko. Książę Harry z kolei stawał w obronie ukochanej i coraz bardziej odsuwał się od rodziny królewskiej. Gdy wraz z rozpoczęciem 2020 roku ogłosili odejście z rodziny królewskiej, w ciągu kolejnych miesięcy wiele zmieniło sięnie tylko w życiu pary, ale i w życiu wszystkich Windsorów. Kate i William przejęli na siebie większą część obowiązków Sussexów, książę Karol zmagał się z koronawirusem, a sama monarchini musiała udać się do zamku w Windsorze, by zadbać także o własne bezpieczeństwo. Sytuacja, w jakiej znaleźli się Windsorowie, a którą zapoczątkowali Harry i Meghan, nie była łatwa. Konflikt tak naprawdę wisiał w powietrzu. Szybko okazało się, że William nie rozumie niechęci brata do królewskiego życia i mówił wprost, że zmiany w zachowaniu Harry'ego dało się zauważyć, gdy zaczął spotykać się z Meghan. Wówczas mniej czasu spędzał z bratem i jego rodziną, a coraz częściej myślał o założeniu własnej. Harry otwarcie mówił także o tym, że nie chce żyć w świetle reflektorów i że gdy znajdzie tę odpowiednią kobietę, postara się ułożyć życie nieco bardziej w cieniu. Gdy między braćmi pojawiły się pierwsze konflikty, Brytyjczycy byli zaskoczeni. W końcu dotychczas stanowili jedność. Łatwo dało się jednak zauważyć znaczący podział obowiązków między Williamem i Harrym. Coraz rzadziej pojawiali się razem publicznie. Unikali kontaktu wzrokowego i wymieniali ze sobą tylko uprzejmości. Według Roberta Lacey'a pierwsze spory między Harrym i Williamem pojawiły się już w dzieciństwie, po śmierci matki. Wówczas role książąt znacząco się od siebie oddaliły, do czego przyczynić miała się sama królowa. William rozpoczął pod jej okiem przygotowania do objęcia tronu, a pozostawiony sam sobie Harry nie miał określonej roli w rodzinie Windsorów i czuł się zagubiony. Tak pojawił się u niego młodzieńczy bunt, a później ogromna fascynacja wojskiem, które dało mu sens życia i sprawiło, że czuł się potrzebny. „Obaj bracia zostali skrzywdzeni przez swoje wychowanie; obaj zareagowali w dorosłym życiu, znajdując różne rozwiązania. W tej historii jest tyle bólu i traumy. Od samego początku”, pisze Robert Lacey, a jego słowa cytuje magazyn People. Podobno w konflikt braci w końcu zaangażowała się królowa, która ma przeczucie, że sami nie dojdą do porozumienia. Jak donoszą media, monarchini chce zorganizować terapię grupową, która ma pomóc Williamowi i Harry'emu zrozumieć swoje decyzje. Konflikt Harry'ego i Williama sprawił jednak, że na świecznik znów trafiły Meghan i Kate, których relacje tez nie były najlepsze... Konflikt w rodzinie Windsorów: księżna Meghan i księżna Kate Relacje księżnej Kate z Meghan Markle trafiły na łamy prasy, jak tylko była aktorka dołączyła do rodziny królewskiej. Zaczęto doszukiwać się między paniami podobieństw i różnic. zachwycała stylizacjami i choć przez wielu były uznawane za nieodpowiednie, to trzeba przyznać, że zawsze prezentowała się z klasą. Brytyjskie tabloidy piszą wprost, że Kate często wypadała przy niej nieco blado. Szybko dało się więc zauważyć zmiany w wizerunku Kate, która próbowała zwrócić uwagę mediów także na swoje kreacje. I chyba po raz pierwszy w przypadku Windsorów mieliśmy okazję obserwować jak konflikt między braćmi przeniósł się także na ich małżonki. Kate i Meghan zaczęły rywalizować ze sobą nie tylko poprzez stylizacje, ale jak donosiły zagraniczne magazyny, także w kwestii sympatii królowej. Co więcej, jak piszą autorzy książki Finding freedom, Meghan była wyjątkowo rozczarowana postawą Kate. Zarzucała jej m.in. że nie odwiedziła jej osobiście w dniu urodzin (przesłała jedynie kwiaty) oraz że ignorowała aktorkę niemal od pierwszego dnia, w którym ta zjawiła się na wyspach. Z kolei księżna Kate miała zachowywać się protekcjonalnie wobec szwagierki od samego początku. Udawała, że nie widzi jej w trakcie oficjalnych uroczystości, w tym mszy, nie proponowała prywatnych spotkań i nawet wtedy, gdy obie wybierały się na zakupy w to samo miejsce, nie było mowy, by na przykład skorzystały z tego samego środka transportu lub przy okazji poszły na kawę. „Meghan liczyła, że Kate pomoże przygotować się jej do nowej roli. Ale nic takiego się nie stało, nie interesowała się nią. Nigdy nie były przyjaciółkami, Kate nigdy nie przekroczyła granicy „zdystansowanej grzeczności”. Czuła, że poza faktem mieszkania w Kensington Palace nie mają z Markle nic wspólnego”, czytamy w opublikowanych fragmentach książki. Żona Williama miała ponadto zachowywać się bardzo wyniośle, nie udzielając żadnych rad i wsparcia wybrance Harry'ego. Nie zmienił tego nawet ślub młodszego syna Diany z Meghan, który miał miejsce w maju 2018 roku. Konflikt pań ucichł, gdy Meghan i Harry odeszli z rodziny królewskiej. Wygląda na to, że księżne nie muszą już udawać przed mediami, że łączą ich dobre relacje. Konflikt w rodzinie Windsorów: królowa matka i Wallis Simpson Konflikty w rodzinie Windsorów nie zaczęły się jednak od synów Diany, ale znacznie wcześniej. Mówi się, że knucie, spiskowanie i wbijanie szpili szczególnie umiłowała sobie mama królowej Elżbiety II, królowa matka. Była mistrzynią intryg i często manipulowała innymi. Niektórzy biografowie twierdzą, że nie zawsze robiła to dla osiągnięcia celów, częściej za to dla... rozrywki. „Nie mamy się zachowywać po ludzku. Nikt tego od nas nie oczekuje”, lubiła mawiać. Królowa matka nie przepadała za Wallis Simpson, żoną księcia Edwarda VIII. Jej pojawienie się w życiu przyszłego wówczas króla wywołało niemały skandal, ale nie tylko dlatego, że była Amerykanką i rozwódką. Zobacz również: Strzały, próba porwania, wybuch na jachcie. Najgłośniejsze zamachy na Elżbietę II i jej bliskich Część biografów podejrzewało, że Wallis Simpson była hermafrodytą! A królowa matka chętnie podsycała te plotki, ale niechęć była wzajemna. Panie często sprawiały sobie przykrości. Podobno Wallis Simpson jako dusza towarzystwa często wyśmiewała królową matkę za brak poczucia humoru, bycie „sztywną i zdystansowaną”, ale matka Elżbiety II nie pozostała jej dłużna. Po śmierci Edwarda zniszczyła jego całą korespondencję i dokumentację, by żadna informacja nie wyciekła i nie wywołała skandalu. Wallis nazywała Królową Matkę „tłustą szkocką kucharą”, a Królowa Matka nie mówiła o Wallis inaczej jak o „tej kobiecie”. Mówi się, że to właśnie pod wpływem żony król Albert zdecydował się nie przyznać Wallis Simpson tytułu Jej Królewskiej Mości. Biografowie piszą jednak o jednym, bardzo ważnym wydarzeniu, w którym konflikt pań był wręcz oczywisty. Po pogrzebie Edwarda VIII Królowa Matka i Elżbieta II wyjechały z Londynu pozostawiając pogrążoną w żałobie Wallis Simpson samą w pałacu Windsorów... Konflikt w rodzinie Windsorów: królowa matka i księżna Diana Co ciekawe początkowo Królowa Matka była zachwycona młodziutką Dianą. Widziała, że przykuła uwagę Karola i chciała, by jej wnuk w końcu odnalazł szczęście. Niestety, szybko okazało się, że Diana nie zamierza być cichą myszką słuchającą rozkazów i chętnie brylowała w świetle reflektorów. To nie przypadło do gustu Królowej Matce, która otwarcie zaczęła okazywać niechęć Dianie. Dlatego właśnie zdecydowała się sprzyjać romansowi księcia Karola z Camillą Parker-Bowles. Choć niektóre źródła w ślad za tą informacją podają, że Królowa Matka popierała związek Karola z Camillą, to nie do końca jest to prawda. Królowa Matka nie przepadała za Dianą i popieranie romansu Karola miało być dla niej pewnego rodzaju nauczką mówiącą, że „każdego można zastąpić”. Zobacz również: Kryła romans Karola i Camilli, nienawidziła Diany... Oto nieznaneoblicze matki Elżbiety II Mimo to m.in. właśnie Królowa Matka sprzeciwiała się małżeństwu Karola z Camillą, dlatego też para stanęła na ślubnym kobiercu dopiero po jej śmierci. W przypadku tego konfliktu ciężko mówić o czyjejkolwiek wygranej, ale wielu przywołuje moment, w którym kondukt żałobny z ciałem tragicznej zmarłej Diany mijał członków monarchii, a Królowa Matka pod naciskiem mediów, rodziny i zgromadzonych tłumów, musiała schować dumę do kieszeni i skłonić głowę na znak szacunku. Konflikt w rodzinie Windsorów: księżniczka Małgorzata i księżna Diana Diana Spencer z dnia na dzień przeobraziła się z cichej myszki w prawdziwą królową ludzkich serc. W rodzinie królewskiej nie brakowało więc osób, które zazdrościły jej nowej roli ulubienicy tłumów. To szczególnie bolało księżniczkę Małgorzatę. „Nie była fanką księżnej Diany, ponieważ to ona wcześniej była gwiazdą filmową, Dianą swoich czasów. A potem pojawiła się Diana i zaczęła sobie uzurpować tę pozycję”, wyjawił jakiś czas temu lokaj Diany, Paul Burrel. Księżniczka Małgorzata była zazdrosna o popularność Diany. Obie mieszkały w apartamentach posiadłości Pałacu Keninsgton, więc ich wrogie relacje bardzo łatwo dało się zauważyć. Zobacz: Królowa Elżbieta II i księżniczka Małgorzata nie miały łatwej relacji. To je poróżniło Młodsza siostra królowej Elżbiety II miała podobno zakazać wszystkim pracownikom kupowania gazet z Dianą na okładce: „Obracała każdy magazyn, w którym księżna Diana znajdowała się na okładce. Mówiła swoim pracownikom, by nie rozmawiali z nikim od księżnej Diany. To była zimna wojna”, opowiada Andrew Morton, królewski biograf. Konflikt w rodzinie Windsorów: księżna Kate i księżniczka Eugenia oraz księżniczka Beatrice Kilka lat później świat obiegły zdjęcia Eugenii, Beatrice i Kate podczas Garden Party w Buckingham Palace. Na fotografiach wyraźnie widać, jak księżniczki z zazdrości obgadują i wyśmiewają Kate, która wyglądała zjawiskowo w kremowym komplecie od Alexandra McQueena. Trudno się jednak im dziwić - zawsze walczyły o uwagę mediów. Zależało im, by były doceniane za wyczucie stylu, ale nigdy nie miało to miejsca, a tymczasem pojawienie się Kate w rodzinie od razu zostało odnotowane przez prasę. Nic dziwnego, że relacja Kate z księżniczkami była bardzo chłodna. Mimo to, Eugenia i Beatrice przyjaźnią się z Williamem i Harrym, z którymi w dzieciństwie często spędzały czas i jeździły na wspólne wakacje. To zmieniło się po śmierci Diany, która była inicjatorką takich spotkań. W jednym z wywiadów Beatrice miała powiedzieć, że na ślubie Williama i Kate specjalnie ubrały się tak, by zwrócić na siebie uwagę, a wszystko przez to, że zostały przez wszystkich wykluczone. Gdy już relacje członkiń royal family zaczęły się poprawiać, Kate pojawiła się na okładce Vogue'a. To było odwieczne marzenie księżniczek. Ich relacje znów uległy oziębieniu... Na szczęście wraz z upływem czasu, relacja Kate z Eugenią i Beatrice zaczęła się poprawiać. Księżniczki odnalazły swoje miejsce w "firmie Windsorów", zaczęły być doceniane za działalność charytatywną. Zmieniły także styl, znalazły się w Vogue'u i... ułożyły sobie życie prywatne. Konflikt w rodzinie Windsorów: książę Filip i Sarah Ferguson Rozwód księcia Andrzeja z Sarah Ferguson przyniósł jej rozgłos, na który tak liczyła, ale nie spodziewała się, że spadnie na nią również fala krytyki, która szybko zaczęła przeważać szalę. Krytykowana za ekstrawagancki styl życia, liczne i głośne romanse (jak choćby z hrabią Gaddo della Gherardesca), a nawet nadwagę, w końcu zyskała pseudonim „Duchess of Pork” („księżna wieprzowiny”). Gdy uporała się z nadwagą i chwilowo usunęła w cień, by zająć się działalnością biznesową, plotki ucichły. Niestety nie na długo. Sarah wpadła w pułapkę zastawioną przez brytyjski dziennik. Fergie została sfilmowana, kiedy dokonywała sprzedaży pewnemu biznesmenowi dostępu do byłego męża za... pół miliona dolarów. Kompletnie spłukana sądziła, że rozmawia z biznesmenem, a był to jedynie.. dziennikarz News of The World. Księżna nieświadoma podstępu wzięła od mężczyzny zaliczkę w wysokości 40 tysięcy dolarów w gotówce. Jeszcze tego samego dnia zdjęcia księżnej przyjmującej łapówkę za sprzedaż prywatności syna królowej Elżbiety II obiegły świat. Ten skandal wstrząsnął brytyjską monarchią. Książę FIlip podobno nie wybaczył Sarah tego, że postanowiła zdradzić nie tylko jego syna, ale całą rodzinę królewską. W oczyszczającym wywiadzie księżna wyznała, że została bez grosza, a czasem zmuszona jest korzystać nawet z funduszy córek. W komunikacie wystosowanym do mediów przyznała, że popełniła duży błąd i publicznie przeprosiła księcia Andrzeja, ale podobno książę Filip był nieugięty. Informacje na temat ich relacji powróciły za sprawą ślubu księcia Harry'ego, który miał nie zaprosić Sarah Ferguson na uroczystość ze względu na jej złe kontakty z jego dziadkiem. Ostatecznie jednak i Sarah Ferguson i książę FIlip pojawili się na ceremonii. Podobnie było w przypadku ślubu księżniczki Eugenii i księżniczki Beatrice. Mówiono, że dla dobra rodziny doszli do porozumienia.
Wielka Brytania. Książę Harry walczy z kompleksem „rezerwowego”. Dlatego boi się dzieci brata
Książę Sussex nie chce podzielić losu swoich poprzedników...
Książę Harry odkąd zrezygnował z pełnienia królewskich obowiązków, nieustannie udziela się w mediach. Niedawno zapowiedział, że spisze swoje wspomnienia w książce. Zdaniem portalu Daily Mail, książę w ten sposób walczy z kompleksem „rezerwowego” i próbuje wykorzystać swoje pięć minut sławy. W ten sposób nie chce podzielić losu... księcia Andrzeja. Poznajcie szczegóły. Książę Harry walczy z kompleksem „rezerwowego” Gdy książę Harry i księżna Meghan zrezygnowali z pełnienia królewskich obowiązków, sądzono, że para będzie wiodła spokojnie i ciche życie w Stanach Zjednoczonych. Tak się jednak nie stało. Małżeństwo od dwóch lat chętnie udziela wywiadów, angażuje się w akcje charytatywne i społeczne, ale przede wszystkim - nie żyje w cieniu. Para nie potrafiła żyć w zgodzie z królewskim protokołem czy etykietą, postanowiła więc zrezygnować i wieść życie na własnych zasadach. Zobacz: Książę Harry ma napisać kilka książek. Jedna z nich ma ukazać się zaraz po śmierci Elżbiety II Ich sposobem na stały przypływ gotówki stały się inwestycje związane z mediami (jak na przykład współpraca z Netflixem), pisanie książek, produkowanie filmów czy udzielanie wywiadów. Dzięki temu o małżeństwie, o którym sądzono, że zniknie z pierwszych stron gazet i będzie cieszyć się prywatnością, wciąż jst głośno. Okazuje się, że nie bez przyczyny. Zdaniem Daily Mail, to celowy zabieg księcia Harry'ego, który zdaje sobie sprawę z tego, że właśnie trwa jego pięć minut. Książę podsyca zainteresowanie swoją osobą, bo doskonale wie, że - jak pisze serwis - „ma ograniczony czas przydatności”. Harry obawia się, że gdy dzieci Kate i Williama dorosną, cała uwaga mediów skupi się na nich, a nie na księciu, który zrezygnował z królewskich funkcji. Harry boi się dzieci Williama Choć Harry mimo odejścia od pełnienia obowiązków, wciąż pozostaje członkiem rodziny, to dla brytyjskiej prasy niebawem zostanie tylko „wujkiem” George'a, Charlotte czy Louise'a. „Harry zawsze bardzo się spieszył, by zaistnieć, bo uważa, że ma ograniczony czas, zanim opinia publiczna będzie chciała usłyszeć więcej o George'u i jego rodzeństwie. Po prostu martwi się, że gdy dzieci Williama dorosną, stanie się dla opinii publicznej nikim ważnym - tylko ich wujkiem”, pisze Daily Mail powołując się na znajomego księcia. Zobacz również: Wielka Brytania. Córka Meghan i Harry’ego namieszała w kolejce do brytyjskiego tronu Nic dziwnego, że teraz Harry robi wszystko, by nie żyć w cieniu brata i jego rodziny, tylko zbudować sobie własną pozycję medialną. Tego samego zabiegu przed laty próbował dokonać książę Andrzej, który mimo wojskowych sukcesów wciąż znany był tylko jako brat następcy tronu. Dziś z kolei mówi się o nim tylko w złym kontekście - syn królowej słynie ze skandalicznych wypowiedzi i powiązań z milionerem oskarżonym o handel nieletnimi. Podobna sytuacja miała miejsce także w poprzednim pokoleniu Windsorów - księżniczka Małgorzata, siotra królowej Elżbiety II, również długo szukała swojego miejsca w Firmie. W końcu została jednak zapamiętana jako nieszczęśliwa księżniczka, skandalistka, która nie miała szczęścia w miłości. Nic dziwnego, że Harry w obawie, że podzieli los innych Windsorów, którzy byli „rezerwowymi”, próbuje zaistnieć w mediach i pozostawić po sobie ślad. Cztery autobiograficzne książki księcia Harry'ego z pewnością mu to ułatwią...
Ikona mody i buntowniczka, której królowa zniszczyła małżeństwo. Oto historia siostry Elżbiety II
Siostra królowej Elżbiety II nie miała łatwego życia. I nie chodzi tylko o życie w cieniu siostry. Jeśli ktoś wciąż myśli, że księżna Diana była najbardziej poszkodowaną i skrzywdzoną kobietą w rodzinie królewskiej, nie znał historii Małgorzaty Windsor. Choć nie miała szans na objęcie tronu, musiała poświęcić się dla monarchii – w pełni podlegała kontroli siostry i parlamentu. Oto smutna historia życia księżniczki Małgorzaty. Siostra królowej Elżbiety II - kim była księżniczka Małgorzata? Tak silnej i wyrazistej osobowości w brytyjskiej rodzinie królewskiej próżno dziś szukać. Siostra królowej Elżbiety II wiedziała, co to dobra zabawa, a z wolności, jaką dawało jej bycie członkinią rodziny Windsorów, korzystała do woli. Choć na tronie zasiadła jej siostra, Elżbieta II, to młodsza córka króla Jerzego VI wiodła prawdziwie królewskie życie. Tańczyła rumbę, szalała w nocnych klubach, romansowała na potęgę. Mówi się, że po przebudzeniu odpalała papierosa i brała do ręki gazetę. Po jej przeczytaniu rzucała ją niedbale na ziemię. Ze swoich pokoi wychodziła dopiero późnym popołudniem. Zobacz: Królowa Elżbieta II i księżniczka Małgorzata nie miałyłatwej relacji. To je poróżniło „Skoro była siostra dobra, więc musiała być i zła. To byłam ja”, wyznała kiedyś księżniczka Małgorzata. Z Elżbietą miały szczęśliwe dzieciństwo. Ich ojciec, Jerzy VI często mawiał, że Małgorzatę lubi, a z Elżbiety jest dumny. Relacje między siostrami zaczęły się psuć, gdy Elżbietę zaczęto szykować na królową. Wówczas otrzymała najlepszych nauczycieli, a Małgorzata musiała zadowolić się nauką z guwernantką. Rola, jaką przewidywała dla niej monarchia, czyli ślub z arystokratą i urodzenie przyszłych książąt i księżniczek, kompletnie nie przypadła jej do gustu. Księżniczka Małgorzata i Peter Townsend - historia miłości Na szczęście przygoda czekała tuż za rogiem. Gdy miała 16 lat wyjechała do RPA w podróż, podczas której nad jej bezpieczeństwem czuwał jeden z koniuszy króla, Peter Townsend. Małgorzata zakochała się w nim bez pamięci. On starszy od niej o 15 lat, na dodatek żonaty, a do tego był „tylko” służącym, nie był idealnym kandydatem na męża. Ich potajemny romans rozkwitał, a królowa początkowo przymykała oko na wybryki siostry, nie traktując romansu siostry poważnie. Zobacz także: Najsłynniejszy kochanek księżniczki Małgorzaty. Przez ten romans rozwiodła się z mężem Gdy Małgorzata ogłosiła jednak, że wychodzi za Petera (gdy temu udało się w końcu wziąć rozwód), rozpętała się afera, która wstrząsnęła nie tylko pałacem, ale i Wielką Brytanią. Historia Małgorzaty trafiła na łamy gazet - jedni kibicowali jej i zachęcali do ślubu, inni wręcz przeciwnie - pisali, że przynosi hańbę rodzinie królewskiej. Pozytywnych głosów było jednak więcej - podobno Daily Mirror zorganizował wówczas ankietę na ten temat, w której wzięło udział ponad 70 tysięcy osób i jedynie 3 procent badanych odpowiedziało „nie”. Ówczesny premier, Winston Churchill i jego rząd, nie wyrazili zgody na ślub, mimo publicznego poparcia dla pary. By utrudnić kochankom kontakty, Peter Townsend został odesłany do pracy w ambasadzie brytyjskiej w Brukseli, ale zakochani pisali do siebie listy, a ich relacja stawała się coraz silniejsza. Po 2 latach rozłąki, w 1955 roku księżniczka skończyła 25 lat. Mimo to nadal odmawiano jej prawa do zawarcia małżeństwa z Peterem. Rząd Anthony'ego Edena zdecydował, że jeśli księżniczka chce wyjść za mąż za niego, to musi zostać pozbawiona wszystkich przywilejów królewskich, w tym prawa do dziedziczenia tronu. Podobnego zdania była Elżbieta II. Jako głowa Kościoła anglikańskiego nie mogła wyrazić zgody na ślub z rozwodnikiem. Historycy zaznaczają jednak, że nie nakazywała niczego siostrze, powtarzając, że ostateczna decyzja zależy od niej samej. Po niemal trzech latach burzliwego romansu, księżniczka Małgorzata ogłosiła światu, że wraz z Peterem Townsendem rezygnują ze ślubu, a robią to przez wzgląd na chrześcijańskie wartości i swoje królewskie powinności: „Chciałabym powiedzieć, że zdecydowałam się nie wychodzić za mąż za kapitana Petera Townsend'a. Zdawałam sobie sprawę z tego, że pod warunkiem zrzeczenia się mojego prawa do dziedziczenia tronu, mogłabym zawrzeć związek cywilny. Pamiętając jednak o nauce Kościoła, że chrześcijańskie małżeństwo jest nierozerwalne i świadoma mojego obowiązku wobec Wspólnoty postanowiłam te rozważania umieścić przed innymi”, wyznała. Po wygłoszeniu tego postanowienia, odeszła ze smutną miną. Zakochani się rozstali i postanowili żyć samotnie, ale zawarli między sobą pakt, w którym zgodnie stwierdzili, że skoro nie mogą być małżeństwem, to nie będą także z nikim innym. Stała się pierwszą kobietą w rodzinie królewskiej, która odważyła się publicznie palić papierosy Niestety księżniczka przyzwyczajona do iście królewskiego życia nie tak widziała swoją przyszłość. Po rozstaniu rzuciła się więc w wir przyjęć i zabaw. Stała się pierwszą kobietą w rodzinie królewskiej, która odważyła się publicznie palić papierosy, już jako 17-latka odpalała jednego od drugiego. „Zawsze trzymała papierosa w ręku. I szklankę, z której powoli sączyła whisky lub gin. Widocznie tego potrzebowała”, wspominała jej koleżanka Billy Mitchell w filmie dokumentalnym Secret Lives: Princess Margaret z 1996 roku. Zobacz także: Skandal w rodzinie królewskiej. Księżniczka Małgorzata miała nieślubnegosyna?! „Jej snobizm przekraczał wszelkie granice. Wymagała, by zwracać się do niej "Ma'am", słuchać jej zdania do końca, nie jeść, zanim ona nie zacznie, nie wychodzić z pokoju, zanim ona nie zdecyduje się opuścić”, podsumowuje jej bunt Marek Rybarczyk. Jak pisze jeden z biografów, nawet przechodząc przez pałacowe pokoje, sprawdzała dłonią temperaturę telewizora, żeby się przekonać, czy służba nie używała go w trakcie pracy. Księżniczka Małgorzata i Lord Snowdon Dopiero w wieku 29 lat zaczęła poważnie myśleć o tym, by się ustatkować. Jej decyzję przyspieszył list Petera Townsenda, który ten napisał w 1959 roku, informując ją o tym, że planuje wziąć ślub z Belgijką Marie-Luce Jamagne. Księżniczka nie mogła uwierzyć, że ukochany postanowił przerwać ich pakt. Zawiedziona treścią listu poprosiła go o dwa tygodnie zwłoki z oficjalnym ogłoszeniem zaręczyn, a w tym czasie podjęła decyzję o swoich zaręczynach z fotografem Anthonym Armstrong-James'ie. Ten od samego początku wzbudzał kontrowersje. Jeszcze przed ślubem z księżniczką uznał, że życie brytyjskiej monarchii jest wybitnie nudne. Małgorzata przy nim czuła się jednak szczęśliwa - odnalazła odrobinę wolności z dala od królewskiego dworu. 26 lutego 1960 roku ogłoszono ich zaręczyny, para pobrała się na początku maja tego samego roku. Zamieszkali w Pałacu Kensington. Zobacz również: W przeciwieństwie do matki unikają skandali. Sprawdzamy, co robią dziś dzieci księżniczki Małgorzaty Gdy spodziewali się pierwszego dziecka, Antonyemu Armstrongowi-Jonesowi nadano tytuł Lorda Snowdon, by przyszły potomek księżniczki miał odpowiedni tytuł i honory. Ich syn, David, urodził się 3 listopada 1961 roku, zaś córka, Sarah Chatto, 1 maja 1964 roku. Początkowo fotograf wydawał się idealnym przyszłym mężem - szybko dostosował się do dworskiego protokołu, godnie trzymał się za Małgorzatą podczas oficjalnych wizyt. Wkrótce stało się jednak jasne, że nie jest urodzony do tego, by być numerem drugim. Chciał żyć według własnych reguł. To był pierwszy rozwód w ścisłej rodzinie królewskiej od czasów Henryka VIII Związek Snowdona i księżniczki Małgorzaty obfitował w skandale i kontrowersje. Lord po ślubie pokazał swoją prawdziwą twarz. Zaczął słynąć z zamiłowania do całonocnych imprez i licznych romansów, nie tylko z kobietami. Był podejrzewany o romans z architektami wnętrz, Nicholasem Haslamem i Tomem Parrem. Księżniczka Małgorzata miała dość niewiernego męża i sama zaczęła uciekać w romanse. W końcu para rozwiodła się w 1978 roku. To był pierwszy rozwód w ścisłej rodzinie królewskiej od czasów Henryka VIII. Księżniczka Małgorzata - moda i styl Księżniczka słynęła jednak nie tylko z romansów i burzliwych związków, ale i wyczucia stylu! Lubiła bawić się modą. Chętnie eksperymentowała: „Księżniczka tworzy własne zasady”, pisali dziennikarze. Uwielbiała ogromne okulary, odważne, nowoczesne stylizacje i kolorowe dodatki. Nie wstydziła się pokazywać w kostiumie kąpielowym. „Była Rihanną swoich czasów” Zachwyciła się Christianem Diorem - jego debiutancką kolekcję New Look obejrzała na prywatnym pokazie w Londynie. Magazyn Picture Post nazywał ją nawet „przywódczynią świata mody”, a The Margaret Look stał się w w latach 50. najczęściej kopiowanym stylem w Wielkiej Brytanii. „Co mi zostało po romansach? Butelka dżinu i paczka fajek” „W latach 50. miała najpiękniejsze suknie koktajlowe, które po pewnym czasie zaczynały jej się nudzić […]. Musiałam więc szukać bardziej modowych elementów, rodem z lat 60.”, tłumaczyła Jane Petrie, kostiumografka nagrodzonego Złotym Globem serialu The Crown. „Była Rihanną swoich czasów”, pisał o niej w 2010 roku dziennikarz mody, Tim Blanks. Zobacz również: Księżniczka Małgorzata próbowała popełnić samobójstwo?! Umierała w samotności i cierpieniu... Księżniczka Małgorzata ostatnie lata życia Małgorzata jeszcze w trakcie małżeństwa z Tonym (które szybko stał się tylko małżeństwem na papierze) zaczęła spotykać się z młodszym o 17 lat, kochankiem Roddym Lewellynem. Wyjechała z nim. m.in. na wyspę Mustique na Karaibach, gdzie ponoć romansowała także z... Mickiem Jaggerem. „Co mi zostało po romansach? Butelka dżinu i paczka fajek”, miała powiedzieć któregoś dnia Małgorzata. Osamotniona jeszcze coraz częściej sięgała po papierosy i alkohol. Nikogo nie zdziwiło więc, że skończyła z rakiem piersi. W ostatnim okresie swojego życia wróciła do dworskiego życia. Mówi się, że „na starość” kompletnie zmieniła punkt widzenia - sama strofowała Dianę Spencer i Sarah Ferguson, by pilnowały się i przestrzegały zasad protokołu. „Było w Małgorzacie kilka osób naraz. Wyniosła księżniczka, a obok ludzka postać budząca sympatię. To ona przygotowała grunt pod współczesne księżniczki i księżne takie jak Beatrycze, Eugenia i Meghan”, powiedziała w filmie BBC o księżniczce Małgorzacie, Cliver Irving. Małgorzata zmarła 9 lutego 2002 roku, po kolejnym poważnym udarze mózgu. Zgodnie ze swą wolą została skremowana, a urnę z prochami umieszczono w grobie jej ojca.
Jej życie było pełne romansów, skandali i nałogów. Intrygujące oblicze księżniczki Małgorzaty
Siostra Elżbiety II wiedziała, jak zwrócić na siebie uwagę
Młodsza siostra królowej Elżbiety II uwielbiała dobrą zabawę i zawsze zwracała na siebie uwagę. I chociaż protokół królewski nie pozwalał na wszystko, księżniczka Małgorzata znalazła sposób, aby korzystać z życia, a wkrótce okrzyknięto ją największą skandalistką brytyjskiej monarchii. Wiele rzeczy miało wpływ na to, kim się stała. W dzieciństwie była ulubioną córką swojego ojca, ale dorastała w cieniu starszej siostry. Nie zazdrościła Elżbiecie, jednak nie mogła pogodzić się z tym, że zawsze będzie „tą drugą”. Musiała się dostosować, co było wbrew jej naturze, bo rzeczywiście uwielbiała szokować. Oto historia najbardziej intrygującej księżniczki w historii. View Ediplayer on the source website Księżniczka Małgorzata, siostra królowej Elżbiety II Księżniczka Małgorzata nie musiała się wysilać, aby zwrócić na siebie uwagę. Wiedziała, że jest piękna, dlatego czuła się pewna siebie w każdych okolicznościach. Fascynowała się modą, uwielbiała najnowsze trendy i ubierała się tylko u znakomitych projektantów. Christian Dior robił dla niej specjalne pokazy, a ona sama często trafiała na okładki magazynów przez kreacje, jakie wybierała na oficjalne uroczystości. Uwielbiała błyszczeć w towarzystwie, nie stroniła od imprez, miała mnóstwo znajomych. Mocno różniła się od starszej siostry Elżbiety, która zawsze zachowywała się bardzo spokojnie i jak ognia unikała (i wciąż unika) skandali. Księżniczka Małgorzata i królowa Elżbieta II, 1946 rok Romans księżniczki Małgorzaty i Petera Townsenda Gdy zmarł Jerzy VI, ojciec sióstr, życie Małgorzaty w Pałacu Buckingham dobiegło końca. Przeszedł we władanie królowej Elżbiety II, a księżniczkę wraz z matką wysłano do Clarence House. Podobno właśnie wtedy rozpoczął się jej romans z oficerem Peterem Townsendem, chociaż inne źródła podają, że związek pary rozwinął się znacznie wcześniej. Zdradzili się przez przypadek – na jednym z wyjść Małgorzata zupełnie nieświadomie zdjęła nitkę z ubrania ukochanego, co zauważyli reporterzy. Nie mogli zignorować tak czułego gestu. Przez trzy lata cała Wielka Brytania obserwowała rozwój tej relacji. Był to jeden z najtrudniejszych okresów w życiu Małgorzaty. Townsend wkrótce wyjechał, aby służyć monarchii poza granicami kraju, a księżniczka starała się jak najlepiej wypełniać królewskie obowiązki. Nie narzekała na brak zainteresowania, ale żaden inny mężczyzna nie miał u niej szans. Podobno czekała na dzień, w którym będzie mogła poślubić Petera. Townsend był rozwodnikiem, dlatego Kościół nie pochwalał tego małżeństwa. Przez wiele lat uważało się, że Elżbieta II również zaprotestowała i to przez nią nie doszło do ślubu. Chociaż współczuła młodszej siostrze, zapowiedziała, że jej decyzja będzie miała konsekwencje w postaci utraconych tytułów i przywilejów. W rzeczywistości jednak, Małgorzata nigdy nie stanęła przed takim wyborem. Liczni biografowie twierdzą, że po prostu nie odważyła się poślubić Townsenda. Archiwa Narodowe Wielkiej Brytanii opublikowały zresztą na początku lat 2000. dokumenty, które potwierdzają, że Jej Wysokość i ówczesny premier Anthony Eden opracowali plan, dzięki któremu Małgorzata mogłaby wyjść za mąż bez zrzeczenia się tytułu. Jedyne, co musiałaby poświęcić, to jej prawo i prawo jej dzieci do tronu. Pod koniec 1955 roku Małgorzata i Peter spędzili weekend we dwoje. Jak się okazało kilkadziesiąt lat później, tego ostatniego wieczoru przysięgli sobie, że nie będą wiązać się z kimś innym, jeśli nie mogą być razem. Kilka dni później księżniczka ogłosiła, że na zawsze porzuca pomysł poślubienia Petera Townsenda. ZOBACZ TEŻ: Romanse, burzliwe małżeństwo... Życie uczuciowe księżniczki Małgorzaty Księżniczka Małgorzata i Peter Townsend, 1955 rok Małżeństwo księżniczki Małgorzaty Po rozstaniu prasa pytała o jedno: „Czy naprawdę jest jej przykro?”. O ile najpierw księżniczce dostało się za naruszenie protokołów, o tyle teraz oskarżano ją, że „przywileje są ważniejsze niż miłość”. Małgorzata ze stoickim spokojem reagowała na obraźliwe artykuły na swój temat. Straciła opanowanie cztery lata później, kiedy Peter Townsend poinformował ją, że poznał kobietę, z którą zamierza wziąć ślub. Postanowiła wtedy, że też wyjdzie za mąż. Wybór padł na fotografa Antony’ego Armstronga-Jonesa, który przez dłuższy czas zabiegał o jej względy. Ich ślub w 1960 roku zapisał się na kartach historii, ponieważ była to pierwsza królewska ceremonia transmitowana w ogólnokrajowej telewizji. Uroczystość obejrzało 300 milionów osób. Jak podkreślają biografowie, ta decyzja Małgorzaty była rodzajem niedojrzałej zemsty, która ostatecznie zniszczyła życie co najmniej dwóch osób. Toksyczne małżeństwo unieszczęśliwiło siostrę królowej. Nic dziwnego, że poszukiwała różnych sposobów na ucieczkę od tego, co dzieje się za zamkniętymi drzwiami ich domu. Małgorzata i Antony rozstali się w 1976 roku, ale Pałac Buckingham ogłosił wtedy, że „hrabina Snowdon i hrabia Snowdon zgodzili się mieszkać oddzielnie. Księżniczka będzie wykonywać swoje obowiązki i funkcje publiczne bez męża. Nie planują postępowania rozwodowego”. Rozwód jednak nastąpił, zaledwie dwa lata później, i wywołał skandal na cały świat. Był to drugi taki przypadek w historii brytyjskiej monarchii. Księżniczka Małgorzata i Antony Armstrong-Jones z synem Davidem i córką Sarah Romanse księżniczki Małgorzaty Księżniczka Małgorzata wcale nie martwiła się tym, co działo się w jej życiu osobistym. Według biografów, było wręcz przeciwnie. Kiedy lord Nigel Napier, prywatny sekretarz, przekazał jej przez telefon informację o tym, że Antony chce rozwodu, odpowiedziała: „Dziękuję Nigel. To najlepsza wiadomość, jaką kiedykolwiek od ciebie otrzymałam”. Już wtedy zdradzała męża z młodym ogrodnikiem, Roddym Llewellynem. Poznali się we wrześniu 1973 roku i wkrótce po pierwszym spotkaniu połączył ich namiętny romans, chociaż sama księżniczka zapewniała, że to tylko „czuła przyjaźń”. Prawda wyszła na jaw, kiedy prasa opublikowała zdjęcia pary, przyłapanej na wyspie Mustique. Ich romans trwał osiem lat, a w chwili publikacji fotografii byli razem już trzy. Kilka tygodni po tym skandalu księżniczka Małgorzata oficjalnie poinformowała o rozwodzie z mężem. ZOBACZ TEŻ: Najsłynniejszy kochanek Małgorzaty. Przez ten romans rozwiodła się z mężem Mówi się, że przez całe małżeństwo Małgorzata miała wiele romansów. Prasa rozpisywała się o jej relacjach, a na „listę” kochanków trafili między innymi bratanek premiera Aleca Douglasa-Home’a, krykiecista Keith Miller, aktorzy Peter Sellers i Warren Beatty, a nawet muzyk Mick Jagger. Pablo Picasso podobno chciał ją poślubić... Warto jednak pamiętać, że były to tylko plotki, które nigdy nie znalazły potwierdzenia. Księżniczka Małgorzata, 1951 rok Nawyki księżniczki Małgorzaty Jak wynika z licznych biografii Małgorzaty, była dość trudną osobą. Miała różne nawyki i przyzwyczajenia, i o ile niektóre z nich nikomu nie szkodziły, inne bywały uciążliwe. O charakterze księżniczki może świadczyć nawet jej podpis. Po prostu Margaret – bez tytułu, bez nazwiska, tylko imię. Jej poranki zawsze wyglądały tak samo. Wstawała o 9, jadła śniadanie bezpośrednio w łóżku, a potem przez kolejne dwie godziny słuchała radia, czytała gazety i paliła. O 11 brała kąpiel, a o 12 pozwalała się uczesać, umalować i ubrać. Pół godziny później schodziła na dół, aby napić się koktajlu z wódką. O 13 jadła obiad z mamą, a na stole zawsze były cztery ulubione dania obu pań, wino, talerz owoców oraz serów. Małgorzata oddanie „pracowała” na rzecz rodziny królewskiej, ale podczas publicznych wystąpień często była ponura i poirytowana. Nie podobało jej się, że musiała na nich bywać, ale przestrzegała etykiety i żądała, aby była przestrzegana przez inne osoby. Legenda głosi też, że kreacje, jakie miała na sobie podczas oficjalnych uroczystości, zakładała tylko raz, po czym je wyrzucała lub wysyłała do prania. Pomimo szacunku do zasad etykiety, sama Małgorzata spóźniała się zawsze i wszędzie. Pisarka Nancy Mitford wspominała jedną z kolacji na cześć księżniczki, kiedy bohaterka wieczoru kazała czekać na siebie kilka godzin. „Kolacja zaczęła się o 20:30, ale właśnie wtedy przyszedł do niej fryzjer. Więc wszyscy czekaliśmy, aż ją uczesze”, opowiadała. Zgodnie z protokołem, goście nie mogli rozpocząć bez niej. Małgorzata słynęła z ciętego języka. Podczas spotkania z przyjaciółmi w Nowym Jorku, gospodyni domu poprosiła, aby opowiedziała coś o Elżbiecie II. Księżniczka zareagowała w typowym dla niej stylu. „Którą królową jesteś zainteresowana – moją matką, moją siostrą czy moim mężem?”, zapytała złośliwie. Także w towarzystwie gwiazd potrafiła być nieobliczalna. Na jednym z przyjęć ignorowała supermodelkę lat 60. – Twiggy. Gdy w końcu do niej podeszła, zapytała kim jest. „Nazywam się Lesley Hornby, ale nazywają mnie Twiggy, Wasza Wysokość”, odpowiedziała modelka. „Jak niefortunnie”, odparła Małgorzata. Na innej uroczystości wytknęła Grace Kelly, że ta „nie wygląda jak gwiazda filmowa”. A kiedy poznała Elizabeth Taylor, spojrzała na 33-karatowy diamentowy pierścionek, który podarował jej Richard Burton, i nazwała go „wulgarnym”. Co ciekawe, rzekomo właśnie za zbyt bliski kontakt ze sławami nie znosiła księżnej Diany, uważając, że żona księcia Karola swoim zachowaniem przynosi wstyd rodzinie królewskiej. ZOBACZ TEŻ: Księżniczka Małgorzata próbowała popełnić samobójstwo?! Umierała w samotności i cierpieniu... Księżniczka Małgorzata, 1960 rok Uzależnienia księżniczki Małgorzaty Kiedy musiała zwalczyć stres, zawsze sięgała po dwa sprawdzone latami sposoby – whisky i papierosy. Najlepiej jednocześnie. Przymocowała nawet pudełka zapałek do wszystkich szklanek w domu, aby było jej wygodniej. Od papierosów uzależniła się w wieku 15 lat, a paliła ponad 60 sztuk dziennie. Sprzeciwiała się rzuceniu aż do 1985 roku, kiedy usunięto jej część lewego płuca. Kilka lat później wróciła do nałogu. Zdrowie Małgorzaty nigdy nie było najlepsze, ale z wiekiem zaczęło być tylko gorzej. Pierwszy udar przeszła w 1998 roku, kiedy odpoczywała na Mustique – konsekwencje były łagodne. Na początku następnego roku poważnie poparzyła stopy w wyniku wypadku w łazience, i nie mogła już chodzić bez laski lub wózka inwalidzkiego. Wkrótce miała drugi udar, po którym częściowo straciła wzrok i była sparaliżowana. Według biografa Theo Aronsona, księżniczka przyznała kiedyś, że „nieposłuszeństwo jest jej radością”. Po jej śmierci w 2002 roku The New York Times zamieścił nekrolog: „Dla wielu osób księżniczka Małgorzata była czarną owcą rodziny królewskiej, jednak ta reputacja nigdy jej nie przeszkadzała”. I tak właśnie została zapamiętana. Niepokorna i nieposłuszna, ale z tym „czymś”, czego nie miał nikt inny. Źródło: Marie Claire, Hello Magazine, Tatler, Vogue Księżniczka Małgorzata w 1990 roku
Najsłynniejszy kochanek księżniczki Małgorzaty. Przez ten romans rozwiodła się z mężem
Nazywano ją „zbuntowaną księżniczką”, ale Małgorzata nigdy nie miała nic przeciwko temu. To określenie nie było zresztą przypadkowe – młodsza siostra Elżbiety II lubiła muzykę rockową, gin oraz przystojnych mężczyzn, i nie widziała powodu, dla którego miałaby to ukrywać przed światem. O jej romansach krążyły legendy, ale jeden z nich wzbudzał szczególne zainteresowanie... View Ediplayer on the source website Związki księżniczki Małgorzaty, siostry królowej Elżbiety II Księżniczka Małgorzata miała 22 lata, kiedy zakochała się po raz pierwszy. Wybrankiem jej serca był Peter Townsend, starszy o 16 lat królewski doradca. Gotowa była na wiele poświęceń, aby stanąć z ukochanym na ślubnym kobiercu, jednak nie zgodziła się na to Elżbieta II, która nie akceptowała nie tylko różnicy wieku, jaka dzieliła zakochanych, ale i faktu, że Townsend był rozwodnikiem. Królowa pozostawiła młodszej siostrze wybór – Małgorzata mogła wziąć ślub cywilny, gdyby zdecydowała się na rezygnację z tytułu i przywilejów królewskich. Po przemyśleniu sprawy, młoda księżniczka zakończyła ten związek, a złamane serce leczyła z pomocą kolejnych romansów. Nie angażowała się w stałe relacje, dopóki nie poznała przyszłego męża. Wydawało się, że fotograf Antony Armstrong-Jones jest jej bratnią duszą. Byli do siebie podobni – charyzmatyczni, przyciągający uwagę, nieco szaleni i uwielbiający imprezy. W 1960 roku wzięli ślub, rok później powitali na świecie syna Davida, a w 1964 roku córkę Sarah. I chociaż oficjalnie rozwiedli się w 1978 roku, już pod koniec lat 60. plotkowano, że związek nie przetrwa. Wciąż się kłócili, spędzali ze sobą coraz mniej czasu, a to, co kiedyś ich łączyło, było powodem do kolejnych awantur. Armstrong-Jones miał wielokrotnie zdradzić żonę, ale i ona odwdzięczała mu się tym samym. Księżniczka Małgorzata, Antony Armstrong-Jones, 1970 rok Romans księżniczki Małgorzaty i Roddy’ego Llewellyna Sprawa najgłośniejszego romansu księżniczki Małgorzaty powróciła wraz z premierą filmu dokumentalnego Elizabeth: Our Queen z 2018 roku. To w nim Lady Anne Glenconner opowiedziała o początkach tej znajomości, a także o reakcji królowej Elżbiety II na kolejny „wybryk” młodszej siostry. We wrześniu 1973 roku Anne i jej mąż Colin przedstawili Małgorzacie młodego ogrodnika, 25-letniego Roddy’ego Llewellyna. Różnica wieku – baronet był o 17 lat młodszy – nie miała znaczenia, i już wkrótce po pierwszym spotkaniu rozpoczął się namiętny romans, chociaż sama księżniczka zapewniała bliskich, że łączy ich tylko „czuła przyjaźń”. Prawdopodobnie informacja o związku Małgorzaty i Roddy’ego pozostałaby tajemnicą, gdyby nie zdjęcia, które ukazały się w 1976 roku na okładce News Of The World. Fotografie pary, zrobione podczas wakacji na Wyspie Mustique, nie pozostawiły złudzeń co do charakteru tej relacji. Wkrótce Małgorzata oficjalnie ogłosiła, że rozstała się z mężem. Księżniczka Małgorzata, Roddy Llewellyn, 1978 rok Po rozwodzie, pomimo sprzeciwów rodziny królewskiej, Małgorzata nie przestała spotykać się z Roddym, a ich związek przetrwał łącznie osiem lat. Jak ujawniła Lady Glenconner w dokumencie z 2018 roku, przez długi czas czuła się winna, że zapoznała ze sobą przyszłych kochanków, ale zmieniła zdanie po rozmowie z Elżbietą II na pogrzebie księżniczki w 2002 roku. „Anne, chcę ci powiedzieć, że to były trudne chwile, ale jestem wdzięczna, że poznałaś ich ze sobą. Roddy naprawdę ją uszczęśliwił”, miała powiedzieć królowa. „Poznałem ciepłą i dowcipną kobietę, którą cechowało silne poczucie obowiązku i oddanie interesom swojego kraju. Zaszczyciła mnie swoją przyjaźnią”, wyznał Llewellyn w 2002 roku na lamach The Telegraph. „Była wspaniałą przyjaciółką. Ujarzmiła moją niespokojną naturę i udzieliła mi wielu mądrych rad”, dodał. „Nie myślałem o konsekwencjach tego romansu. [...] Po prostu podążałem za głosem swojego serca”, przyznał w wywiadzie. Kiedy księżniczka Małgorzata i Roddy Llewellyn ostatecznie się rozstali, mężczyzna niemal natychmiast poślubił inną kobietę – Tatianę Soskin, z którą doczekał się trzech córek. Źródło: Tatler, Hello Magazine, Fakt Królowa Elżbieta II, księżniczka Małgorzata, 1979 rok