Żona Miłosza pierwsza dostrzegła w nim nutę szaleństwa. Taki prywatnie jest prezes stowarzyszenia im. Ludwiga van Beethovena
Andrzej Giza w rozmowie z Katarzyną Piątkowską opowiada o kulisach pracy przy organizacji festiwalu, dyplomacji w świecie muzyki klasycznej i determinacji w kontaktach z artystami oraz instytucjami. Wspomina lekcje wyniesione od Elżbiety Pendereckiej, anegdoty z międzynarodowych negocjacji oraz to, jak praca w kulturze przenika się z życiem prywatnym.
Czasem wystarczy odręczny list i bukiet kwiatów, by przełamać milczenie jednej z najważniejszych filharmonii w Europie. Andrzej Giza w rozmowie z Katarzyną Piątkowską zdradza, jak wygląda dyplomacja w świecie muzyki klasycznej, dlaczego trzeba być „trochę szalonym”, by organizować festiwal, i jakie lekcje wyniósł od Elżbiety Pendereckiej. [...] Uczysz młodych ludzi dyplomacji, nie powinieneś mieć z tym problemu. Chyba wiem, jak to robić. Ale nie jest łatwo. Do tego akurat jesteś już przyzwyczajony. Tak, i zawsze znajdę sposób, żeby stanęło na moim. Jak pani Penderecka. Uczyłem się od najlepszych (śmiech). Kiedy szefowa jednej z berlińskich filharmonii nie chciała ze mną rozmawiać nawet przez swoją asystentkę, nie poddałem się. Napisałem odręczny list i wysłałem z pięknym bukietem kwiatów przez konsjerża hotelu, w którym się zatrzymałem. W ciągu pół godziny miałem telefon zwrotny z przeprosinami, że przez miesiące nikt nie odpowiadał na moje maile. Czujesz, jakbyś przebijał głową mur? Trochę tak. Na szczęście, jak słyszysz, wiem, z kim i jak rozmawiać. CZYTAJ TEŻ: Bez niej wielkość Krzysztofa Pendereckiego miałaby dziś zupełnie inny wymiar. W rozmowie z VIVĄ! Andrzej Giza ujawnia kulisy słynnego małżeństwa Festiwal i stowarzyszenie to praca czy życie? To banał, co powiem, ale jeśli robisz to, co lubisz, te światy się przenikają. Pani Penderecka nie uznawała ośmiogodzinnego dnia pracy. Jeśli czegoś chciała, nie miało znaczenia, czy jest weekend, czy może jakieś święta. Ale to nie znaczy, że moje życie prywatne nie istniało, choć nauczyłem się, że nawet na urlop wiozę ze sobą garnitur, na wypadek gdyby okazało się, że będę uczestniczył w jakimś koncercie czy innym wydarzeniu kulturalnym. Lubisz muzykę klasyczną? Często, jak mam już wszystkiego dość, głośno słucham muzyki. Oczywiście klasycznej. Dokąd zmierzasz razem z festiwalem? Choć kontraktujemy już artystów na pięć lat naprzód, mam świadomość, że żyjemy w kompletnie nieprzewidywalnych czasach. Nie wiemy, co wydarzy się za chwilę, gdzie wybuchnie jakiś konflikt i kto nie będzie mógł przyjechać. Ale muszę być trochę szalony, bo naprawdę nie da się inaczej. Zawsze taki byłeś? Ależ skąd. Kiedyś byłem spiętym urzędnikiem, choć ludzie widzieli mnie inaczej. Z jakiegoś powodu wzbudziłem sympatię Carol Thigpen-Miłosz. Kiedyś przyszła do mojego biura i zaproponowała spacer po Plantach. Powiedziałem, że nie mogę, bo co ja powiem dyrektorowi. A ona, że powinien zrozumieć, że poszedłem na spacer z żoną Miłosza. To chyba Carol pierwsza dostrzegła we mnie tę nutę szaleństwa. Uważała, że w tym szarym, brudnym Krakowie ja jestem uśmiechnięty i kolorowy. Teraz Ty będziesz witał publiczność w filharmonii warszawskiej. Festiwal ma swoją publiczność i pewnie spotkam wiele znanych mi osób. Może znów przyjadą brytyjscy ornitolodzy. [...] Rozmawiała: KATARZYNA PIĄTKOWSKA. CZYTAJ RÓWNIEŻ: Spędził u jej boku 30 lat, nauczyła go, że niemożliwe nie istnieje. TYLKO W VIVIE! Andrzej Giza wspomina Elżbietę Penderecką: „Ona jest nie do zastąpienia”
Penderecka była jego mentorką, teraz on przejął po niej stery. O ich relacji mało kto wiedział
Śmierć Elżbiety Pendereckiej była ogromnym zaskoczeniem dla środowiska muzyki klasycznej i zespołu Festiwalu Beethovenowskiego. Teraz za jego przyszłość odpowiada Andrzej Giza, który współtworzył markę wydarzenia przez lata. Choć tegoroczna edycja jest w 85 procentach projektem Pendereckiej, nowy prezes staje przed wyzwaniem: musi przekonać partnerów i światowe agencje, że festiwal nadal będzie realizowany z takim samym rozmachem.
Nic nie zapowiadało tej zmiany. Festiwal, który przez lata miał jedną twarz i jedną liderkę, nagle musi odnaleźć się w nowej rzeczywistości. Choć większość tegorocznej edycji powstała jeszcze pod kierunkiem Elżbiety Pendereckiej, dziś odpowiedzialność spoczywa na Andrzeju Gizie. [...] Czy to nie było dla nich oczywiste, że to Ty przejmiesz po pani Pendereckiej fotel prezesa stowarzyszenia i dyrektora generalnego festiwalu? Myśmy o tym rozmawiali wielokrotnie, ale mi się wydaje, że pani Elżbieta nie przyjmowała do wiadomości tego, że w pewnym momencie miałaby oddać festiwal w inne ręce, nawet zaufanej osoby. Ten projekt był dla niej niezwykle ważny. Ona go kreowała, była jego twarzą i on wyznaczał rytm jej kalendarza. Nad tegoroczną edycją zdążyła popracować? Tak, bo my zaczynamy przygotowania często wiele lat wcześniej. Teraz rozmawiam już z agentami orkiestr, artystów i chórów na lata 2030 i 2031. Tegoroczna edycja jest w 85 procentach jej projektem. CZYTAJ TEŻ: Spędził u jej boku 30 lat, nauczyła go, że niemożliwe nie istnieje. TYLKO W VIVIE! Andrzej Giza wspomina Elżbietę Penderecką: „Ona jest nie do zastąpienia” Będzie rewolucja czy ewolucja? Raczej ewolucja. Choć prowadzę zajęcia ze studentami z zarządzania kulturą i z dyplomacji kulturalnej, zdaję sobie sprawę z tego, że jestem osobą analogową. Ale wiem też, że świat idzie do przodu i musimy być otwarci na nowe rzeczy. Dlatego na przykład jedną z pierwszych decyzji, jakie podjąłem jako prezes stowarzyszenia, było uruchomienie całorocznej strony internetowej beethovenfestiwal.pl. Uważam, że festiwal musi żyć cały rok, musimy komunikować nowe produkcje okołofestiwalowe, zaistnieć w cyfrowym świecie. Co Cię najbardziej zaskoczyło w tej nowej sytuacji? Dużym zaskoczeniem jest dla mnie to, że choć kreowałem markę festiwalu razem z panią Penderecką, dzisiaj muszę na nowo budować relacje z mecenasami, z agentami artystów i przekonywać, że powinni mi na nowo zaufać. Śmierć pani Pendereckiej była szokiem dla wszystkich. Nic nie zapowiadało, że odejdzie. Nie była chora. I teraz wszystkie światowe agencje muszą przestawić się na współpracę z nowym partnerem. Skąd u nich taka ostrożność? Jak wspomniałem, muzyka klasyczna to są kontrakty na ogromne kwoty. Jest więc pewnego rodzaju niedowierzanie, że uda się ten projekt kontynuować z takim rozmachem. Poza tym to jest zamknięty świat, a ja muszę udowodnić, że jestem częścią tego środowiska. [...] CZYTAJ RÓWNIEŻ: Bez niej wielkość Krzysztofa Pendereckiego miałaby dziś zupełnie inny wymiar. W rozmowie z VIVĄ! Andrzej Giza ujawnia kulisy słynnego małżeństwa
Bez niej wielkość Krzysztofa Pendereckiego miałaby dziś zupełnie inny wymiar. W rozmowie z VIVĄ! Andrzej Giza ujawnia kulisy słynnego małżeństwa
Przez 30 lat pracował u boku Elżbiety Pendereckiej i współtworzył jedne z najważniejszych wydarzeń muzyki klasycznej. Andrzej Giza w rozmowie z VIVĄ! wspomina kulisy tej niezwykłej współpracy oraz opowiada historie z życia państwa Pendereckich.
Przez trzy dekady był jednym z najbliższych współpracowników Elżbiety Pendereckiej. Andrzej Giza, dziś prezes Stowarzyszenia im. Ludwiga van Beethovena, w rozmowie z Katarzyną Piątkowską dla VIVY! wraca do niezwykłych historii z życia państwa Pendereckich – od kulis organizacji prestiżowych festiwali po prywatne anegdoty, które pokazują ich z zupełnie innej, bardziej osobistej strony. TYLKO W VIVIE!: Andrzej Giza o Elżbiecie i Krzysztofie Pendereckich. Tak pojawił się w ich życiu Andrzej Giza: Kochała tatara, a razem z Krzysztofem uwielbiali też wędzone węgorze ze zmrożoną wódką. Ile to razy, kiedy byliśmy na przykład w Gdańsku, prosiła mnie, żebym jechał do Sopotu, do kultowego baru Przystań po jej ukochane ryby. Kiedyś powiedziała: „Andrzejku, wyprawiam przyjęcie. Potrzebuję ze 14 węgorzy. Pojedź, proszę”. Pojechałem. A muszę zaznaczyć, i jest to ważne dla tej opowieści, że były to czasy, kiedy nie pakowano jedzenia próżniowo. A my wracaliśmy do Krakowa ostatnim samolotem, którym zazwyczaj latali politycy, ludzie kultury, krakowska elita. Pani Elżbieta, jako senatorka LOT-u, siedziała w pierwszym rzędzie, a ja z węgorzami zapakowanymi w papier gdzieś z tyłu. Po krótkim czasie podróżni zaczęli się nerwowo rozglądać i szeptać, bo swąd na pokładzie zrobił się koszmarny. Pani Elżbieta dołączyła do szepczącego towarzystwa i wtórowała pozostałym: „Co za wstyd! Co to za ludzie!”. Nie mogła się przyznać, że to jej ryby. Gdy wylądowaliśmy, ludzie lustrowali mnie, co to za człowiek z wędzonymi rybami po Polsce lata. A ja wiedziałem dokładnie, co myśli pani Penderecka: „Tylko nie podchodź do mnie, żeby nikt nie domyślił się, że to moje węgorze, później to załatwimy”. – I co było później? Podziękowała mi i powiedziała: „Wiesz co, może ja ci dam ze dwa te węgorze?”. Jeszcze w październiku przed jej śmiercią byłem w Gdańsku i znów pojechałem do Sopotu po węgorze, żeby jej zrobić niespodziankę. Popłakała się ze wzruszenia, że pamiętałem. […] – Do Krzysztofa Pendereckiego mówiłeś po imieniu, a do Elżbiety Pendereckiej „pani”? Pani Elżbieta wielokrotnie mi proponowała przejście na „ty”, ale ja nie chciałem. Ona była wybitną postacią, która zawsze lubiła postawić na swoim, a ja czułem, że gdybym skrócił dystans między nami, musiałbym na wszystko się zgadzać. Uznałem, że nie jest to stosowne. […] Czytaj też: Spędził u jej boku 30 lat, nauczyła go, że niemożliwe nie istnieje. TYLKO W VIVIE! Andrzej Giza wspomina Elżbietę Penderecką: „Ona jest nie do zastąpienia” – Jak pojawiłeś się w życiu państwa Pendereckich? Miałem starożytne zainteresowania, studiowałem historię sztuki i pewnego razu mój profesor uznał, że nadawałbym się do pracy w biurze organizującym projekt Kraków 2000 – Europejskie Miasto Kultury. Dostałem zlecenie przygotowania założeń międzynarodowej promocji roku Krzysztofa Pendereckiego. Nie znałem pani Pendereckiej, ale czytałem o niej w kolorowych magazynach. Uznałem, że jest osobą jak każda inna. Zadzwoniłem i mówię: „Dzień dobry, musimy się spotkać, tylko nie mam za wiele czasu. Może by pani przyjechała do mnie dzisiaj albo we czwartek. Będę miał dla pani godzinę”. Dzisiaj wiem, że nikt tak z nią nie rozmawiał. Pierwszy i ostatni raz przyjechała wtedy przed czasem, wpadła do biura i zaczęła krzyczeć: „Kto to jest ten Giza?! Co to za bezczelność?!”. Stałem akurat przy niej, wyciągnąłem rękę i się przedstawiłem. „Andrzej Giza, szalenie mi miło”. Ona się zmitygowała i mówi: „Szalenie mi miło, Elżbieta Penderecka”. Potem już spotykaliśmy się w jej domu. Pewnego razu omawialiśmy jakieś szczegóły w salonie, gdy przyjechali Andrzej Wajda i Stanisław Radwan na kolaudację filmu „Katyń”, do którego Krzysztof Penderecki napisał muzykę. Krzysztof wszedł i mówi: „Elżbietko, czy bylibyście tak mili i się usunęli z Andrzejem, bo będziemy film oglądać”. A pani Elżbieta odparła: „Poczekajcie sobie w kuchni, my naprawdę o ważnych rzeczach rozmawiamy”. I czekali w kuchni. […] – Przez 30 lat nazbierałeś anegdot i wspomnień. Państwo Pendereccy byli szalenie inspirującymi osobami, a ja zjeździłem z nimi cały świat. Mieli wpływ na postrzeganie Polski w świecie, wpłynęli na rozwój karier wielu osób. Ale przede wszystkim pani Elżbieta motywowała męża do pracy, do kolejnych koncertów, podróży. Bez niej wielkość Krzysztofa Pendereckiego… miałaby dziś zupełnie inny wymiar. I zawsze mi powtarzała: „Pamiętaj, ja sygnuję to swoim nazwiskiem, a moje nazwisko nie należy do mnie, tylko należy do świata”. – Rozumiem, że najczęściej wtedy, kiedy musiałeś powiedzieć, że coś może się nie udać. Tak, na przykład wtedy, kiedy zapraszała na jeden festiwal pięć wielkich orkiestr, a każda taka orkiestra kosztowała na przykład około miliona złotych i ja wiedziałem, że nas po prostu nie stać. Ale ona już zaprosiła, a ja musiałem część z nich odwołać. – W jakim stanie są Twoje nerwy? Wydaje mi się, że w niezłym, choć przez te lata wielokrotnie miałem momenty, że chciałem wszystko rzucić. Niewiele osób wytrwało tyle lat co ja i muszę przyznać, że organizacja festiwalu jest wyczerpująca i fizycznie, i psychicznie. – Szczególnie teraz, kiedy po raz pierwszy festiwal odbędzie się bez pani Pendereckiej? Mam świadomość, że mnóstwo osób patrzy mi na ręce. – Czy to nie było dla nich oczywiste, że to Ty przejmiesz po pani Pendereckiej fotel prezesa stowarzyszenia i dyrektora generalnego festiwalu? Myśmy o tym rozmawiali wielokrotnie, ale mi się wydaje, że pani Elżbieta nie przyjmowała do wiadomości tego, że w pewnym momencie miałaby oddać festiwal w inne ręce, nawet zaufanej osoby. Ten projekt był dla niej niezwykle ważny. Ona go kreowała, była jego twarzą i on wyznaczał rytm jej kalendarza. […] – Rozmowa z Tobą też jest szalona. Zaczęliśmy od węgorzy, a kończymy na ptakach. (Śmiech). Jest jak życie, pełna śmiechu i łez. Na festiwalu bywają politycy, dyplomaci, artyści i ornitolodzy stowarzyszeni w organizacji Birds and Travel. Wyobraź sobie, że oni wstawali o czwartej rano i biegli nad Wisłę oglądać i nagrywać przelatujące ptaki. Wieczorem w eleganckich strojach siedzieli w Filharmonii Narodowej. Czekam już na te spotkania. Takie jak to sprzed lat z panią prezydentową Anną Komorowską i żoną ówczesnego prezydenta Węgier. W przerwie koncertu rozmawialiśmy o przygotowywaniu gulaszu. Wdaliśmy się w gorącą dyskusję na temat zamykania papryki w tłuszczu. Pamiętam, że wtedy usłyszałem głos pani Pendereckiej: „Andrzej! To wstyd! Co ty robisz? Uczysz panią prezydentową w filharmonii gulasz gotować?!”. Miałem z panią Penderecką ciekawe życie, a w pamięci mam mnóstwo wspaniałych historii. A co przyniesie przyszłość? Jestem realistą, ale nastawionym pozytywnie. TYLKO W VIVIE!: Nie zakochał się w aktorce. W Ewie Gawryluk zobaczył coś znacznie ważniejszego. Dziś są małżeństwem Cała rozmowa do przeczytania w nowej VIVIE!. Magazyn dostępny w punktach sprzedaży od czwartku, 12 marca.
Rusza VI Festiwal romantycznych kompozycji: Elsner i jego następcy
W dniach 30 sierpnia – 5 września odbędzie się w Łazinkach Królewskich w Warszawie VI Festiwal romantycznych kompozycji: Elsner i jego następcy. W programie tegorocznej edycji, złożonej z 4 koncertów kameralnych i 3 recitali fortepianowych, zaakcentowana zostaną dzieła polskich kompozytorów tworzących w XIX wieku podwaliny stylu narodowego, a wśród artystów wystąpią laureaci ważnych krajowych i międzynarodowych konkursów. VI Festiwal romantycznych kompozycji: program Festiwal otworzy koncert kameralny, w którym usłyszymy obecnie przywracane do repertuaru estradowego Trio fortepianowe G-dur op. 40 Józefa Wieniawskiego – dzieło o dużej wartości artystycznej i jednocześnie wirtuozowskie. Doborowymi wykonawcami koncertu będą skrzypaczka Maria Machowska, wiolonczelistka Magdalena Bojanowicz i pianista Łukasz Krupiński, w których interpretacji usłyszymy również Trio fortepianowe g-moll Fryderyka Chopina i Chaccone in memoriam Giovanni Paolo II Krzysztofa Pendereckiego. Twórczość na 4-ręce patrona festiwalu, którego 255. rocznica urodzin przypada w tym roku, a także jego wybitnego ucznia Ignacego Feliksa Dobrzyńskiego oraz Franza Schuberta wypełni koncert zespołu Książek Piano Duo. Odbędą się recitale Piotra Pawlaka na fortepianie historycznym – laureata II nagrody Konkursu Chopinowskiego na Instrumentach Historycznych (w programie utwory W.A. Mozarta, D. Scarlattiego, J Haydna, J. Elsnera i F. Chopina) i Kieryka Keduka – pianisty białoruskiego, zdobywcy nagrody na Konkursie Muzyki Polskiej w Rzeszowie (w programie utwory M. Szymanowskiej, F. Chopina A. Stolpe, J. Zarębskiego, I.J. Paderewskiego, A. Tansmana). Antoni Wrona - laureat Międzynarodowego Konkursu Wiolonczelowego im. W. Lutosławskiego wraz z pianistą Łukaszem Chrzęszczykiem wykonają dzieła wiolonczelowe Fryderyka Chopina i Johannesa Brahmsa. Rocznicowy charakter (175. rocznicą śmierci Fryderyka Chopina; 205. rocznica urodzin Stanisława Moniuszki) będzie miał recital uznanego pianisty Marka Szlezera, w którym obok utworów Chopina przypomniane zostaną mało znane kompozycje fortepianowe Stanisława Moniuszki. W koncercie finałowym ceniony zespół Ãtma Quartet wykona I Kwartet smyczkowy d-moll Moniuszki, Kwartet smyczkowy c-moll Schuberta i Kwartet smyczkowy F-dur George’a Onslowa. Organizatorem VI Festiwal romantycznych kompozycji jest Stowarzyszenie im. Ludwiga van Beethovena oraz Muzeum Łazienki Królewskie w Warszawie, patronem medialnym VIVA! Więcej informacji POD TYM ADRESEM.
28. Wielkanocy Festiwal Ludwiga van Beethovena dobiega końca. „VIVA!” towarzyszyła mu już po raz 15
To był czas pełen muzyki, wielkich emocji i piękna
We wtorek 26 marca o 19.30 w Sali Koncertowej Filharmonii Narodowej w Warszawie pod Honorowym Patronatem Ambasady Królestwa Norwegii odbył się wyjątkowy koncert. Był zwieńczeniem dobiegającego końca 28. Wielkanocnego Festiwalu Ludwiga van Beethovena. Nie zabrakło wybitnych muzyków i osobistości ze świata sztuki, wspaniałych emocji oraz wzruszających przemówień. 28. Wielkanocy Festiwal Ludwiga van Beethovena dobiega końca Przewodnia „myśl” programowa tegorocznego 28. Wielkanocnego Festiwalu Ludwiga van Beethovena zawierała się w haśle „Beethoven i filozofowie” (300-na rocznica urodzin Immanuela Kanta). Inną ważną rocznicą odnotowaną w programie wydarzenia była setna rocznica śmierci Giacomo Pucciniego (m.in. koncert I Virtuosi della Scala pod dyrekcją Massimiliano Caldiego). Festiwal zainaugurował koncert w Filharmonii Narodowej orkiestry Sinfonia Varsovia pod dyrekcją Jacka Kaspszyka z udziałem niemieckiej solistki Arabelli Steinbacher (skrzypce), w programie utwory Beethovena i Straussa. W koncercie finałowym, realizowanym tradycyjnie w Teatrze Wielkim – Operze Narodowej, wystąpią Chór i Orkiestra Filharmonii Narodowej pod dyrekcją Andrzeja Boreyki, w programie koncertu wybrzmi m.in. „Stabat Mater” Krzysztofa Pendereckiego (finałowy koncert w dniu 29.03 zbiega się z czwartą rocznicą śmierci kompozytora). Wśród zespołów występujących podczas tegorocznego Festiwalu znajdują się m.in.: NOSPR, Orkiestra Polskiego Radia w Warszawie, Filharmonia Poznańska, Polska Orkiestra Sinfonia Iuventus, Orkiestra Lopoldinum, Chór Filharmonii Krakowskiej oraz Luxembourg Philharmonic Orchestra, Wiener Kammersymphonie, Bergen Philharmonic Youth Orchestra oraz wspomniany mediolański zespół I Virtuosi della Scala. Koncerty festiwalowe realizowane są w Filharmonii Narodowej, Teatrze Wielkim – Operze Narodowej oraz na Zamku Królewskim w Warszawie. Jeden z nich miał miejsce w środę 27 marca. Zagrała go Bergen Philharmonic Orchestra pod batutą Lawrece’a Fostera. Towarzyszył jej również światowej sławy skrzypek – Yamen Saadi. Podczas antraktu miało natomiast spotkanie z gośćmi zaproszonymi przez magazyn „VIVA!”, który już po raz 15 jest patronatem medialnym wydarzenia. Swoimi wrażeniami z koncertu, jak i całego festiwalu, podzielili się m.in. Katarzyna Przybyszewska-Ortonowska, redaktor naczelna „VIVY!” i portalu viva.pl, Elżbieta Penderecka, działaczka kulturalna, pomysłodawczyni festiwalu oraz Andrzej Giza, dyrektor festiwalu. Poniżej prezentujemy zdjęcia z tego wyjątkowego wydarzenia. Koncert zagrała Bergen Philharmonic Orchestra pod batutą Lawrece’a Fostera W koncercie wziął udział również światowej sławy skrzypek – Yamen Saadi
Przed nami 28. edycja Wielkanocnego Festiwalu Ludwiga van Beethovena. Poznaj szczegóły
To wyjątkowe wydarzenie na mapie kulturalnej Polski
W dniach 17-29 marca odbędzie się w Warszawie 28. edycja Wielkanocnego Festiwalu Ludwiga van Beethovena. W trakcie 13 festiwalowych dni wysłuchamy 11 koncertów symfonicznych, 2 recitale fortepianowe i 2 koncerty kameralne, podczas których wystąpi wielu znakomitych solistów, dyrygentów i zespołów, zaproszonych przez Elżbietę Penderecką, dyrektora generalnego Festiwalu. Program koncertów zbudowany został wokół przewodniego hasła tegorocznej edycji – „Beethoven i filozofowie”. Obchodzone w roku bieżącym 300. lecie urodzin Immanuela Kanta stanowiło inspirację do prześledzenia wpływów myśli filozoficznej na muzykę. Z tego powodu w programach koncertów usłyszymy m.in. dzieła Ryszarda Wagnera, Ryszarda Straussa, Karola Szymanowskiego, a w koncercie Wiener Kammersymphonie teksty o muzyce Arthura Schopenhauera, recytowane przez Franza Tschernego towarzyszyć będą kompozycjom mistrza z Bonn. 28. Wielkanocny Festiwal Ludwiga van Beethovena, dyrygent Łukasz Borowicz Festiwal zainauguruje Sinfonia Varsovia pod batutą Jacka Kaspszyka z udziałem światowej sławy skrzypaczki Arabelli Steinbacher. W koncercie finałowym Orkiestra i Chór Filharmonii Narodowej pod dyrekcją Andrzeja Boreyki wykonają Requiem Gabriela Fauré’go, Stabat Mater Francisa Poulenca i Stabat Mater Krzysztofa Pendereckiego. Z koncertami symfonicznymi wystąpią takie polskie zespoły, jak Narodowa Orkiestra Symfoniczna Polskiego Radia prowadzony przez maestro Leopolda Hagera, Polska Orkiestra Sinfonia Iuventus im. Jerzego Semkowa pod batutą Jurka Dybała z wiolonczelistą Claudio Bohórquezem i flecistą Stathisem Karapanosem, NFM Orkiestra Leopoldinum pod kierownictwem artystycznym skrzypka Alexandra Sitkovetsky’ego, Orkiestra Polskiego Radia w Warszawie kierowana przez Michała Klauzę z pianistą Barry Douglasem. 28. Wielkanocny Festiwal Ludwiga van Beethovena: Claudio Bohorquez, wiolonczelista Po raz pierwszy na festiwalu zaprezentuje się Orkiestra Filharmonii Luksemburgskiej prowadzona przez wschodzącą gwiazdę dyrygentury – Gustava Gimeno. Solistką koncertu będzie włoska pianistka Beatrice Rana, która wykona mało znany Koncert fortepianowy a-moll op. 7 Clary Schumann, zarejestrowany przez artystkę na płycie wydanej w roku 2023. Debiutem będzie również występ Młodzieżowej Orkiestry Filharmonii w Bergen pod dyrekcją maestro Lawrence’a Fostera oraz solisty koncertu – młodego skrzypka izraelskiego pochodzenia Yamena Saadi’ego. Gorąco oczekiwany jest recital jednego z największych współczesnych pianistów – Louise’a Lortie i jego prezentacja cykli wariacji skomponowanych przez Beethovena, Mendelssohna, Fauré’go i Thomasa Adèsa. Interesująco zapowiada się recital litewsko-francuskiej pianistki Mūzy Rubackytė z utworami Ferenca Liszta i Beethovena. Twórczość patrona festiwalu na skład instrumentalny tria fortepianowego wypełni koncert cenionego zespołu Guarneri Trio Prague. 28. Wielkanocny Festiwal Ludwiga van Beethovena, Louis Lortie, pianista W kontynuacji cyklu Nieznane opery Łukasz Borowicz zaproponował dwa dzieła sceniczne Dariusa Milhaud w wersji koncertowej: ‘balet ze śpiewem’ Salade (1924) i operę Biedny marynarz (1927). Wykonawcami partii solowych będzie doborowe grono polskich śpiewaków młodego pokolenia: Natalia Rubiś, Magdalena Lucjan, Mateusz Zajdel, Krystian Krzyszowiak i Adrian Janus, wspierani głosem doświadczonych artystów – Wojciecha Gierlacha i Roberta Gierlacha. Operowy wymiar będzie miał koncert zespołu I Virtuosi della Scala pod batutą Massimiliano Caldiego, który wypełni muzyka Giacomo Pucciniego, przypominając o przypadającej w tym roku 100. rocznicy śmierci operowego mistrza. W koncercie adresowanym do widowni dziecięcej usłyszymy baśń Marii Konopnickiej O krasnoludkach i sierotce Marysi z muzykę Krzysztofa Pendereckiego w wykonaniu muzyków Orkiestry Akademii Beethovenowskiej i pianisty Krzysztofa Książka pod kierownictwem Macieja Tworka. Zgodnie z tradycją główny nurt koncertowy uzupełniają cykliczne wydarzenia towarzyszące: Wystawa Manuskryptów Muzycznych w Bibliotece Jagiellońskiej i Międzynarodowe Sympozjum Naukowe. 28. edycję Wielkanocnego Festiwalu anonsuje plakat autorstwa Danuty Dąbrowskiej-Siemaszkiewicz. Patronem medialnym wydarzenia jest VIVA! Więcej informacji znajdziesz POD TYM ADRESEM. Oficjalny plakat 28. edycji festiwalu autorstwa Danuty Dąbrowskiej-Siemaszkiewicz
Dzisiaj 90. rocznica urodzin wybitnego kompozytora Krzysztofa Pendereckiego
Podczas festiwalu Muzyki Europy Środkowej i Wschodniej "Eufonie" zostanie wykonana "Jutrznia" jego autorstwa
W sobotę 25.11 o 19.30 wielki finał festiwalu Eufonie – V Międzynarodowego Festiwalu Muzyki Europy Środkowej i Wschodniej. Z tej okazji zostanie wykonana Jutrznia Krzysztofa Pendereckiego, która uczci 90. rocznicę urodzin Mistrza (23.11.1933). Po raz pierwszy od 1971 r., czyli od ponad pół wieku, w Warszawie (w kościele Wszystkich Świętych na Placu Grzybowskim) zabrzmią na jednym koncercie obydwie części monumentalnego dzieła w wykonaniu 230 artystów! Siły połączą: orkiestra Sinfonia Varsovia, Chór Filharmonii Narodowej, Poznański Chór Chłopięcy oraz znakomici soliści: Bożena Bujnicka, Agnieszka Rehlis, Rafał Bartmiński, Tomasz Konieczny, Volodymyr Tyshkov. Całością pokieruje ceniony dyrygent węgierski Zsolt Nagy. Krzysztof Penderecki i festiwal Eufonie Krzysztof Penderecki aktywnie angażował się w powstanie festiwalu Eufonie, od pierwszej edycji brał czynny udział w kreowaniu programu festiwalu, dobór wykonawców. Jego utwory wykonywane są podczas każdej edycji Eufonii – tak jest również w tym roku. Obok wspomnianej Jutrzni, usłyszeliśmy 2 dni temu Koncert na flet i orkiestrę Pendereckiego w wykonaniu Łukasza Długosza (flet) oraz ukraińskiej Orkiestry NUSO z Charkowa pod dyrekcją Jurka Dybała. Wybitny polski flecista jest jednym z niewielu na świecie, którzy podejmują się wykonania tej kompozycji, wielokrotnie ją grywał pod batutą samego Mistrza. Elżbieta Penderecka osobiście uczestniczyła w tym koncercie. fot. Elżbieta Penderecka na festiwalu Eufonie Eufonie to festiwal muzyczny odwołujący się do tradycji wspólnoty regionalnej krajów określanych jako Europa Środkowo-Wschodnia, prezentujący bogactwo muzyczne regionu rozciągającego się od Bałkanów, poprzez Rumunię i Austrię, kraje Grupy Wyszehradzkiej, Ukrainę i Białoruś, po kraje bałtyckie i skandynawskie. Obszar ten to fascynujący tygiel ścierających się wpływów Wschodu i Zachodu, kipiący energią kulturową, która nieraz określała tożsamość narodów bez własnych państw. W tym roku różnorodna oferta repertuarowa Festiwalu Eufonie nawiązuje do tematu przewodniego, którym są tradycje ludowe. Organizatorem festiwalu są Ministerstwo Kultury i Dziedzictwa Narodowego oraz Narodowe Centrum Kultury. Co jeszcze przed nami? Dziś, w czwartek 23.11 kolejne odkrycia. W muzyczną podróż w czasie i przestrzeni zabierze nas Hover State Chamber Choir - chór armeński, który w Polsce gości niezwykle rzadko. Urzekające głosy, harmonia, kunszt wokalny ściągają miłośników chóralistyki na ich występy na całym świecie. W piątek oryginalne ludowe klimaty: w Małej Warszawie do wspólnego śpiewu i tańca porwie publiczność Zespół Pieśni i Tańca Olza oraz Kapela Lipka (w planie dla chętnych nauka tanecznych kroków). W sobotę kończymy festiwal kameralnym koncertem na harfę i gitarę w wykonaniu AChDuo. W repertuarze Bartok, Tansman, Bogdanović, Sessler i Górecki - tym razem Mikołaj Piotr, którego kompozycja zabrzmi w Polsce prapremierowo. Dwaj ostatni kompozytorzy, którzy przylatują do nas z USA, zasiądą na widowni. Wieczorem w sobotę o 19.30 – wspomniana wyżej Jutrznia. W ostatnich dniach (od 17 listopada) w ramach festiwalu Eufonie usłyszeliśmy szereg interesujących koncertów, m.in. BBC Symphony Orchestra, włoską pianistkę, Leonorę Armellini, koncert muzyki filmowej autorstwa L.U.C.-a, Łukasza Rostkowskiego do malowanej ekranizacji Chłopów (premierowe wykonanie orkiestrowe tej muzyki), koncert Bester Quartet, Michała Barańskiego, Roby Lakatosa i wielu innych! Więcej na eufonie.pl Streaming na żywo lub możliwość odtworzenia wybranych koncertów: kanał YouTube Narodowego Centrum Kultury: https://www.youtube.com/@NCKultury SZCZEGÓŁY dot. KONCERTU JUTRZNI 25 listopada (sobota) 19.30, Kościół Wszystkich Świętych (Plac Grzybowski) Krzysztof Penderecki: Jutrznia (Utrenja) (1969–1971) na pięć głosów solowych, chór chłopięcy, dwa chóry mieszane i orkiestrę Złożenie Chrystusa do grobu (Grablegung Christi) Zmartwychwstanie (Auferstehung) Bożena Bujnicka – sopran Agnieszka Rehlis – mezzosopran Rafał Bartmiński – tenor Tomasz Konieczny – baryton Volodymyr Tyshkov – basso profondo Chór Filharmonii Narodowej Bartosz Michałowski – dyrektor chóru Poznański Chór Chłopięcy Jacek Sykulski – dyrektor chóru Sinfonia Varsovia Zsolt Nagy – dyrygent
Nadzwyczajna aukcja charytatywna na rzecz dyrektora Muzeum Łazienki Królewskie w Warszawie
Poznaj szczegóły tej szlachetnej inicjatywy!
Z inicjatywy Stowarzyszenia im. Ludwiga van Beethovena 17 grudnia o godz. 16.00 w krakowskim Domu Aukcyjnym DESA odbędzie się aukcja na rzecz prof. Zbigniewa Wawra, , który od wielu lat zmaga się z ciężką chorobą. Licytować będzie można stacjonarnie i niestacjonarnie. Wyjątkowa licytacja Stowarzyszenia im. Ludwiga van Beethovena Organizatorzy wydarzenia zebrali od darczyńców ponad sto obiektów, wśród których znalazły się unikatowe dzieła sztuki oraz wydawnictwa płytowe i książkowe. Niezwykle atrakcyjnie zapowiada się licytacja zaproszeń o możliwość wysłuchania w loży rządowej Teatru Wielkiego – Opery Narodowej „Toski”, „Dracula” lub „Madame Butterfly” czy udział w koncercie sylwestrowym w słynnej siedzibie Narodowej Orkiestry Symfonicznej Polskiego Radia w Katowicach. Do zaproszenia na koncert w ostatnim dniu starego roku dyrekcja śląskiej orkiestry dołącza prywatne zwiedzanie nagradzanego przez międzynarodowych architektów gmachu radiowej orkiestry. Inną grupę darów, przekazanych przez Elżbietę Penderecką i Stowarzyszenie im. Ludwiga van Beethovena, stanowią pamiątkowe przedmioty z organizowanych cyklicznie w Warszawie Festiwali Krzysztofa Pendereckiego. Limitowane edycje znaczków czy banknotów Polskiej Wytwórni Papierów Wartościowych lub plakaty sygnowane autografem mistrza! A to tylko zapowiedź zgromadzonych darów na aukcję. Imponująco wygląda lista darczyńców, na której znalazły się m.in. Filharmonia Bałtycka im. Fryderyka Chopina w Gdańsku, Filharmonia im. Karola Szymanowskiego w Krakowie, Filharmonia Łódzka im. Artura Rubinsteina, Filharmonia Narodowa, Filharmonia Poznańska, Muzeum Narodowe w Krakowie, Muzeum Narodowe w Warszawie, Polska Akademia Nauk, Polska Akademia Umiejętności, Uniwersytet Jagielloński, Zamek Królewski na Wawelu czy Polski Komitet Olimpijski. Nie zabraknie też dzieł najbardziej pożądanych na rynku dzieł rodzimej sztuki artystów sztuk wizualnych, m.in.: Tymka Borowskiego, Normana Leto, Marcina Maciejowskiego, Bartka Materki, Radka Szlagi czy Andrzeja Pągowskiego. Aukcję „Przyjaciele Stowarzyszenia im. Ludwiga van Beethovena na rzecz prof. Zbigniewa Wawra” wspiera VIVA!, wieloletni partner i patron medialny Wielkanocnego Festiwalu Ludwiga van Beethovena. Więcej informacji POD TYM LINKIEM.
Tak wyglądały ostatnie chwile Krzysztofa Pendereckiego. „Żona była z nim końca. Umarł na jej rękach”
Gdyby żył, kompozytor obchodziłby dziś 89. urodziny...
W tym roku minęły dwa lata od śmierci Krzysztofa Pendereckiego. Kompozytor o wyjątkowym talencie miał w życiu dwie miłości — muzykę oraz ukochaną żonę, Elżbietę Penderecką. Razem spędzili niemal sześćdziesiąt lat. W wywiadzie dla „Faktu” syn siostry Krzysztofa Pendereckiego, Krzysztof Korwin Piotrowski, mówi wprost: „Rzadko można spotkać tak doskonale dobrane małżeństwo”. Jak wyglądały ostatnie chwile życia mistrza, który na świat przyszedł dokładnie 89 lat temu? Przyczyna śmierci Krzysztofa Pendereckiego W niedzielę 29 marca 2020 w swoim domu pod Krakowem zmarł wybitny kompozytor i dyrygent Krzysztof Penderecki. Z wpisu, który w mediach społecznościowych zamieściło Ministerstwo Kultury wynika, że w ostatnich tygodniach a może nawet miesiącach artysta zmagał się z poważną chorobą. „Po długiej, ciężkiej chorobie zmarł #KrzysztofPenderecki — jeden z najwybitniejszych polskich muzyków, światowy autorytet w dziedzinie muzyki klasycznej. Był profesorem i rektorem Akademii Muzycznej w Krakowie. Miał 86 lat”, mogliśmy przeczytać na oficjalnym profilu na Twitterze. W innym komunikacie potwierdzono też, że artysta nie zmarł przez koronawirusa. W czasie szalejącej pandemii dwa razy wykonano mu test na obecność Sars-COV-2 i oba wyniki były negatywne. Żona Krzysztofa Pendereckiego była przy nim, gdy umierał Przez ponad pół wieku Krzysztof Penderecki tworzył niezwykły związek z Elżbietą Penderecką. Nie bała się wejść z nim w głębszą relację, choć muzyk był 13 lat starszy i miał opinię „bon vivanta”. „Wydawał mi się kimś bardzo młodym, z dużym poczuciem humoru i odpowiedzialnym. Zresztą taki pozostał do dzisiaj. Zafascynowało mnie, że był wielką indywidualnością nie tylko w muzyce, również w stylu bycia”, opowiadała w wywiadzie VIVY! przed laty. ZOBACZ: W życiu i w umieraniu Krzysztofowi Pendereckiemu towarzyszyła żona... Ponad dwa lata temu w rozmowie z Faktem, siostrzeniec Krzysztofa Pendereckiego wspominał jego osobę. Przypomnijmy, że Krzysztof Korwin-Piotrowski, syn siostry kompozytora, Barbary Pendereckiej-Piotrowskiej, jest redaktorem naczelnym portalu muzycznego ORFEO, a także dyrektorem Festiwalu im. Bogusława Kaczyńskiego. „Wujek w ostatnich dniach był już bardzo ciężko chory, ale ciocia zachowała się heroicznie. Powiedziała mojej mamie, że będzie przy nim do śmierci i nie pozwoli go zabrać do szpitala, gdzie czułby się okropnie. Chciał być w domu, gdzie ciocia czuwała nad nim przez cały czas. Elżbieta spała z nim w jednym łóżku, trzymając go za rękę i sprawdzając co chwilę, czy wszystko jest w porządku. Umarł na jej rękach. To wspaniała kobieta, kocham ją i podziwiam za jej postawę”, mówił wprost. ZOBACZ TAKŻE: Bruno Schulz, autor słynnych „Sklepów Cynamonowych”, był nieśmiały, wycofany i uwielbiany Siostrzeniec Pendereckiego podkreśla, że kompozytor bezgranicznie kochał swoją żonę: „Mam wciąż przed oczami tę scenę, kiedy przytulają się do siebie, a ciocia całuje wujka i gładzi go po ręce. Jestem przekonany, że gdyby wujek nie miał u swojego boku tak wspaniałej żony, jego kariera nie rozwijałaby się tak błyskawicznie na całym świecie. Elżbieta jest niesłychanie mądra, bystra, energiczna, piękna, potrafiąca emanować swoim czarem i załatwiać mnóstwo trudnych spraw. Zna kilka języków obcych, ma znakomity słuch i ogromne kontakty ze środowiskiem muzycznym na kilku kontynentach”, wyznawał w rozmowie z Faktem i dodawał: „Rzadko można spotkać tak doskonale dobrane małżeństwo”. Choć według jego wspomnień, Krzysztof Penderecki był raczej typem samotnika, to był świetnym wujkiem: „Miałem z nim bliski kontakt, otrzymałem imię na Jego cześć. Moja mama Barbara Penderecka-Piotrowska, jego siostra, urodziła mnie dzień po Jego 35. urodzinach, także w Dębicy. Co roku świętowaliśmy razem. Był też z nami w najważniejszych chwilach”, czytaliśmy w dzienniku. Pogrzeb Krzysztofa Pendereckiego — słowa żony W marcu bieżącego roku zakończyły się uroczystości pogrzebowe, podczas których po dwóch latach od śmierci pożegnano Krzysztofa Pendereckiego. Prochy mistrza złożono w krypcie Panteonu Narodowego w Krakowie. Podczas ostatniej drogi kompozytora przed żałobnikami wybrzmiały piękne słowa pożegnania napisane przez żonę zmarłego. „To dla mnie niezwykle trudna chwila pożegnać najukochańszego męża, śp. Krzysztofa. Żegnając go, mam nadzieję, że jest nadal z nami wszystkimi, dzięki swojej muzyce. Dziękuję ci Krzysiu za wszystkie twoje utwory. Byłeś w nich zawsze sobą, odważnie podejmując tematy ważne dla ludzi i kultury. [...] Kochany Krzysztofie, tuż przed śmiercią zwierzyłeś mi się, że chcesz napisać dziewiątą symfonię. Mówiłeś, że masz tę symfonię w głowie, ale nie możesz już komponować i stawiać na papierze nut. Siły nie pozwalają. Pewnie komponujesz ją tam na górze", odczytano je za panią Elżbietę Penderecką. SPRAWDŹ RÓWNIEŻ: Krystyna Siesicka mówiła, że jest najpierw matką, a potem pisarką, miała pięcioro dzieci Choć nie są już razem ciałem, ich mocna miłość będzie wieczna… Żona Krzysztofa Penderckiego, Elżbieta Penderecka, pogrzeb męża. Kraków, marzec 2022
Za nami pogrzeb Krzysztofa Pendereckiego. Kompozytora pochowano dwa lata po śmierci. Dlaczego?
Równo dwa lata temu zmarł wybitny polski kompozytor i dyrygent. 29 marca 2020 roku po długiej chorobie odszedł w ukochanym Krakowie Krzysztof Penderecki. Dziś w gronie rodziny i najważniejszych przedstawicieli państwa pochowano 86-letniego artystę. Z pogrzebem zwlekano 24 miesiące nie tylko przez pandemię koronawirusa… Dlaczego Krzysztofa Pendereckiego pochowano 2 lata po śmierci? Szczegóły uroczystości Ostatnie pożegnanie kompozytora odbyło się dziś, we wtorek 29 marca, w samo południe. Żałobną Mszę Świętą poprzedziło wystawienie urny z prochami Krzysztofa Pendereckiego w bazylice św. Floriana. Następnie ulicami Krakowa przeszedł kondukt żałobny. Po mszy prochy muzyka zostały złożone w Panteonie Narodowym. Znajduje się on w kryptach kościoła św. Apostołów Piotra i Pawła. Bliscy artysty informowali wcześniej, że pożegnanie go odkładano tak długo z dwóch powodów. Pierwszy to pandemia, która pokrzyżowałaby plany pogrzebu państwowego ze wszystkimi honorami. „Dwa lata czekaliśmy na pochówek Mistrza. Zmarł u progu wielkiej zarazy, która unieruchomiła cały świat i pochłonęła miliony ofiar, a kiedy zbliżał się dzisiejszy termin naszego z nim pożegnania, tuż obok nas wybuchła i trwa niszcząca życie naszych Sąsiadów i Przyjaciół, zrównująca z ziemią ich domy i miasta - wojna…", mówił dziennikarz muzyczny Adam Rozlach. Z kolei Andrzej Giza, dyrektor Stowarzyszenia im. Ludwiga van Beethovena, pisał do mediów także o drugim powodzie – prywatnym. „Czas, jaki upłynął od śmierci prof. Krzysztofa Pendereckiego, był okresem naznaczonym smutkiem i chorobą w rodzinie Pendereckich. Z uwagi na chorobę małżonki kompozytora, Elżbiety Pendereckiej”, informował w komunikacie już kilka miesięcy temu. Krzysztof Penderecki, pogrzeb, Kraków, 29.03.2022 rok, urna z prochami Żona Krzysztofa Penderckiego, Elżbieta Penderecka, pogrzeb męża. Kraków, marzec 2022 Pogrzeb Krzysztofa Pendereckiego – szczegóły pożegnania, goście, zdjęcia Jak wynika ze zdjęć zamieszczonych w agencjach fotograficznych, wybitnego kompozytora Krzysztofa Pendereckiego pożegnała żona Elżbieta i wszyscy najbliżsi. Ponad to w uroczystościach wzięli udział Aleksander i Jolanta Kwaśniewscy. Na oficjalnej liście gości zostali zapowiedzeni też prezydent Andrzej Duda i minister kultury Piotr Gliński. ,,Są w historii świata ludzie niezwykli, zapisani na wieki na jego kartach. Z całą pewnością dzisiaj na miejsce wiecznego spoczynku odprowadzamy takiego wielkiego człowieka. [...] Mistrzu, spoczywaj w pokoju", mówił prezydent. Wśród słów pożegnania były i te od ukochanej żony Elżbiety. „To dla mnie niezwykle trudna chwila pożegnać najukochańszego męża, śp. Krzysztofa. Żegnając go, mam nadzieję, że jest nadal z nami wszystkimi, dzięki swojej muzyce. Dziękuję ci Krzysiu za wszystkie twoje utwory. Byłeś w nich zawsze sobą, odważnie podejmując tematy ważne dla ludzi i kultury. [...] Kochany Krzysztofie, tuż przed śmiercią zwierzyłeś mi się, że chcesz napisać dziewiątą symfonię. Mówiłeś, że masz tę symfonię w głowie, ale nie możesz już komponować i stawiać na papierze nut. Siły nie pozwalają. Pewnie komponujesz ją tam na górze", odczytano je za wdowę. Około godziny 14 rozpoczął się ostatni etap zaplanowanego pogrzebu. To wtedy ruszyła ostatnia z procesji. Po dojściu do krypty Panteonu Narodowego w Krakowie, to tam zostały złożone prochy zmarłego w 2020 roku Krzysztofa Pendereckiego. Spoczął więc on między innymi obok pisarza Sławomira Mrożka. Pogrzeb Krzysztofa Pendereckiego, Jolanta i Aleksander Kwaśniewscy Krzysztof Penderecki, pogrzeb, Kraków, 29.03.2022 rok, kondukt żałobny poprowadzony ulicami Krakowa Andrzej Duda, pogrzeb Krzysztofa Pendereckiego Krzysztof Penderecki, pogrzeb, Kraków, 29.03.2022 rok, urna z prochami
„Był wielką indywidualnością”. Tak Elżbieta Penderecka mówiła nam o miłości do męża
Elżbieta Penderecka. Perfekcjonistka. Polska działaczka kulturalna oraz inicjatorka wielu konkursów muzycznych. Jej dzień pracy liczy czasem 20 godzin. Łatwo przywiązuje się do ludzi i łatwo się wzrusza. Jest największym wsparciem dla sławnego męża, Krzysztofa Pendereckiego. Ale żyć w jego cieniu? To za mało dla ambitnej kobiety. Elżbieta Penderecka o mężu, Krzysztofie Pendereckim Szczęśliwe małżeństwo tworzą już od ponad 50 lat. Jak sama zdradziła, nie bała się z nim związać, mimo tego, że muzyk jest 13 lat starszy i miał opinię „bon vivanta”. „Wydawał mi się kimś bardzo młodym, z dużym poczuciem humoru i odpowiedzialnym. Zresztą taki pozostał do dzisiaj. Zafascynowało mnie, że był wielką indywidualnością nie tylko w muzyce, również w stylu bycia”, wyznała w wywiadzie VIVY!. Od 1965 roku, Elżbieta Penderecka prowadzi sekretariat swojego męża. Dwadzieścia lat temu zorganizowała pierwszy Wielkanocny Festiwal Ludwiga van Beethovena, który w 2004 roku został przeniesiony do Warszawy. Od 2003 roku jest prezesem Stowarzyszenia imienia Ludwiga van Beethovena. Zdobyła wiele nagród, w tym Paszport Polityki w kategorii kreator kultury, Nagrodę Tytana Tytanów za promocję Polski w świecie. Jaka jest jej recepta na sukces? „Mieć cel i dążyć do niego. Ale nie wszystkim się to udaje. To tak jak jeden muzyk zdobywa trzecią nagrodę w konkursie i idzie w świat, a inny zdobywa pierwszą i po roku wszyscy o nim zapominają. Trzeba pomóc tym utalentowanym ludziom „znaleźć się w odpowiednim miejscu i odpowiednim czasie…”. O życiu na walizkach, wyławianiu młodych talentów i Festiwalu Beethovenowskim, na który co roku zaprasza największe gwiazdy, Elżbieta Penderecka opowiedziała Elżbiecie Pawełek.
Ustalono datę pogrzebu Krzysztofa Pendereckiego. Gdzie i kiedy obędzie się uroczystość pożegnalna?
Mija prawie rok od śmierci kompozytora...
O śmierci Krzysztofa Pendereckiego poinformowano 29 marca 2020 roku. Najwybitniejszy kompozytor i dyrygent muzyki klasycznej w Polsce miał 86 lat. W wyniku pandemii koronawirusa wielokrotnie przekładano datę pogrzebu. Dziś podano ostateczną datę. Gdzie i kiedy odbędzie się pożegnanie Krzysztofa Pendereckiego? Krzysztof Penderecki: data pogrzebu Krzysztof Penderecki odszedł 29 marca 2020 w swoim domu pod Krakowem. W ostatnim czasie walczył z poważną chorobą. Rodzina ujawniła, że dwukrotnie przeszedł test na obecność koronawirusa. Oba dały wynik negatywny. „Po długiej, ciężkiej chorobie zmarł #KrzysztofPenderecki - jeden z najwybitniejszych polskich muzyków, światowy autorytet w dziedzinie muzyki klasycznej. Był profesorem i rektorem Akademii Muzycznej w Krakowie. Miał 86 lat”, napisało na oficjalnym profilu na Twitterze Ministerstwa Kultury. Pogrzeb Krzysztofa Pendereckiego W sieci pojawiła się informacja o pogrzebie wybitnego twórcy. Krzysztof Penderecki zostanie pochowany w Panteonie Narodowym w kryptach kościoła świętych Piotra i Pawła w Krakowie. Początkowo podawano, że uroczystość odbędzie się po ustąpieniu pandemii, ale nic nie zapowiada, by stan, w którym obecnie żyjemy miał się skończyć. Właśnie wprowadzono nowe obostrzenia, a niebawem minie pierwsza rocznica śmierci kompozytora. Organizatorzy postanowili już dłużej nie czekać. „Uroczystości odprowadzenia urny z prochami zmarłego przed rokiem wybitnego kompozytora i dyrygenta Krzysztofa Pendereckiego do Panteonu Narodowego odbędą się 29 marca 2022 roku”, napisano w komunikacie, przekazanym PAP przez Andrzeja Gizę, dyrektora Stowarzyszenia im. Ludwiga van Beethovena. „Uroczysta ceremonia pogrzebowa i złożenie prochów w sarkofagu, który zostanie zbudowany w Panteonie Narodowym, nastąpi po ustąpieniu przeszkód związanych z pandemią koronawirusa”, informację przekazał profesor Franciszek Ziejka, przewodniczący Rady Fundacji Panteon Narodowy. Msza pogrzebowa prof. Krzysztofa Pendereckiego odbyła się 2 kwietnia 2020 roku w rodzinnej parafii w Krakowie i miała charakter zamknięty. Po nabożeństwie urna z prochami kompozytora została złożona w krypcie bazyliki św. Floriana w Krakowie, gdzie pozostanie do czasu uroczystości w Panteonie Narodowym w Krakowie. „Czas jaki upłynął od śmierci prof. Krzysztofa Pendereckiego był okresem naznaczonym smutkiem i chorobą w rodzinie Pendereckich. Z uwagi na chorobę małżonki kompozytora, Elżbiety Pendereckiej, uroczystości odprowadzenia urny do Panteonu Narodowego zostaną przeprowadzone 29 marca 2022 roku”, zaznaczono w oficjalnym komunikacie.
Pogrzeb Krzysztofa Pendereckiego wciąż się nie odbył. Dlaczego?
Światowej sławy kompozytor zmarł rok temu...
Krzysztof Penderecki odszedł 29 marca 2020 w swoim domu pod Krakowem. W ostatnim czasie walczył z poważną chorobą. Rodzina ujawniła, że dwukrotnie przeszedł test na obecność koronawirusa. Oba dały wynik negatywny. Choć artysta zmarł rok temu, jak donosi Super Express wciąż nie miał pogrzebu. Dlaczego? View Ediplayer on the source website Pogrzeb Krzysztofa Pendereckiego „Po długiej, ciężkiej chorobie zmarł #KrzysztofPenderecki - jeden z najwybitniejszych polskich muzyków, światowy autorytet w dziedzinie muzyki klasycznej. Był profesorem i rektorem Akademii Muzycznej w Krakowie. Miał 86 lat”, napisało na oficjalnym profilu na Twitterze Ministerstwo. W sieci w marcu ubiegłego roku pojawiła się informacja o pogrzebie wybitnego twórcy. Krzysztof Penderecki miał zostać pochowany w Panteonie Narodowym w kryptach kościoła świętych Piotra i Pawła w Krakowie. Podano, że uroczystość odbędzie się po ustąpieniu pandemii. „Uroczysta ceremonia pogrzebowa i złożenie prochów w sarkofagu, który zostanie zbudowany w Panteonie Narodowym, nastąpi po ustąpieniu przeszkód związanych z pandemią koronawirusa”, podawał profesor Franciszek Ziejka, przewodniczący Rady Fundacji Panteon Narodowy. Jak podaje dziś Onet, pogrzeb Krzysztofa Pendereckiego wciąż się nie odbył… „Z uwagi na czasy pandemii nigdy nie została wyznaczona data uroczystości pogrzebu Krzysztofa Pendereckiego. Rodzina, razem z Fundacją Panteon Narodowy i Ministerstwem Kultury, i prezydentem Krakowa, postanowiła, że urna z prochami czeka do czasu pogrzebu w kościele im. św. Floriana w Krakowie. Ten okres dla rodziny jest bardzo trudny”, mówi w rozmowie z Onet.pl Andrzej Giza, dyrektor Stowarzyszenia im. Ludwiga van Beethovena. Kilka miesięcy temu padła przybliżona data pogrzebu. Wstępnie miałby się on odbyć w maju, ale pandemia koronawirusa wciąż trwa i ten termin może ulec zmianie...
„Miał poczucie humoru i dystans do siebie. Będzie mi go brakowało...”
Krzysztof Zanussi w poruszającej rozmowie o Krzysztofie Pendereckim
Wybitny kompozytor Krzysztof Penderecki zmarł 29 marca 2020 roku. Pozostawił po sobie muzykę, którą zachwyca się cały świat... „Patrząc na niego miałem nadzieję, że będzie wieczny”, wyznaje Krzysztof Zanussi w rozmowie z Krystyną Pytlakowską. View Ediplayer on the source website Krzysztof Zanussi o Krzysztofie Pendereckim wywiad Viva! Przyjaźnił się Pan z Krzysztofem Pendereckim wiele lat… Nie chciałbym uzurpować sobie praw do mówienia za głośno o tej przyjaźni, choć nasza znajomość trwała ponad pół wieku. Ale nazywanie jej przyjaźnią musiałyby potwierdzić obie strony, co teraz jest już niemożliwe. Żywiłem do Krzysztofa Pendereckiego bardzo ciepłe uczucia i mam wrażenie, że takimi samymi on mnie obdarzał. W końcu byłem jego pierwszym portrecistą filmowym. Doświadczeni filmowcy nie chcieli się wtedy zająć tym tematem, bo Penderecki nie miał jeszcze wtedy, w drugiej połowie lat sześćdziesiątych – „potwierdzonej” wielkości. Gdy kończyłem szkołę filmową, pozwolono mi zrealizować film o nim. I była to moja pierwsza praca. A dlaczego film właśnie o Krzysztofie Pendereckim? On wtedy nieoczekiwanie zabłysnął, jak gdyby wymknął się spod kurateli PRL. Zrobił niespodziewaną karierę w Niemczech, więc partia w Polsce go nie namaściła. Pamiętam jak późnej mówił o nim minister Janusz Wilhelmi – to nie do pomyślenia, by w Rosji pojawił się wielki kompozytor, który nic partii nie zawdzięczał. „Takie fakty jednak się zdarzają, bo taka jest polska anomalia”, dodawał. Krzysztof Penderecki pochodził z bardzo religijnej rodziny przesiąkniętej duchem kościoła. Tak, a następne uczynił coś, co było najgłębiej niemodne od strony politycznej. A mianowicie powrócił do muzyki tonalnej, ale również do religijnej. Przepowiadano mu niechybną klęskę, bo w tamtym czasie wykazał się wielką odwagą idąc pod prąd. Często szedł pod prąd, przełamywał stereotypy. Ale robił to w sposób niedemonstracyjny. Nigdy nie popadał w jakieś romantyczne zawirowania, chociaż potem nawiązał do muzyki neoromantycznej. Ale nigdy nie był Artystą z rozwianym włosem. Nie miał w sobie tej artystowskiej pychy. Upierał się, że jest rzemieślnikiem, bo tworzy dzieła solidne. Nie miał zamiarów za ich pośrednictwem przemawiać do narodu? Nie, a nawet utrzymywał pewien rodzaj bezpiecznego dystansu, co niektórzy mieli mu za złe. Stał się nawet przez to dość niepopularny. Jednak myślę, że historia odda mu sprawiedliwość, że tak roztropnie gospodarował swoim talentem, swoją karierą i dzięki temu tak wiele zrobił. A dlaczego Pan, młody adept szkoły filmowej tak interesował się muzyką poważną nie na przykład jazzem czy rockiem? Mój ojciec był z pochodzenia Włochem i przy goleniu wyśpiewywał wszystkiego arie Verdiego i Pucciniego. Byłem wiec z muzyką bardzo związany a jednocześnie odcięty od niej, bo rodzice mimo obietnic nie zdobyli się na kupno instrumentów. Nigdy więc nie uczyłem się gry na fortepianie, choć marzyłem o tym. Pianino było za drogie. A nikt z rodziny nie kwapił się mi je podarować. I pewnie dlatego jako szesnastoletni student fizyki zacząłem uczęszczać na festiwal Warszawska Jesień i na koncerty abonamentowe, które znajdowały się w rytuale rodzinnym, nawet jeżeli z pieniędzmi było bardzo marnie. Chodziło się czasem w dziurawych butach, ale na abonament musiało starczyć. Jak Pan poznał Krzysztofa Pendereckiego? Znałem go wcześniej z koncertów, ale poznaliśmy się osobiście dopiero gdy kręciłem o nim film w 1966 roku. Ten film pod tytułem „Krzysztof Penderecki” dzisiaj też jest do obejrzenia w na platformie vod TVP. Jest bardzo interesujący. Pokazuje między innymi jego relacje z innymi muzykami. W filmie zaprezentowałem liczne fragmenty jego utworów a szczególnie „Pasję”, która wymagała określonej inscenizacji. A fragmenty rozmów… Uważałem za swój obowiązek jako dokumentalista zarejestrować nie tylko nagrania muzyki Krzysztofa Pendereckiego, ale też na przykład jego burzliwe dyskusje z wybitną skrzypaczką Wandą Wiłkomirską. Kilka lat później w 1970 roku nakręciłem o Pendereckim część drugiego filmu zamówionego przez telewizję niemiecką. Spotykaliśmy się z Krzysztofem przy wielu okazjach i na wielu koncertach. Cały czas śledziłem jego karierę a gdy przebywałem w Niemczech po wybuchu stanu wojennego był pierwszym Polakiem, którego tam spotkałem. Pamięta Pan klimat tego spotkania? Spotkaliśmy się w Berlinie, ale nie przypomnę sobie już, w jakim miejscu… Natomiast ważne było przesłanie, którym się ze mną podzielił, a które wcześniej usłyszałem też w Watykanie – że w Polsce sprawy nie potoczą się tak, jak w Czechosłowacji i że nie będziemy musieli wyjeżdżać na zawsze, gdyż ten wojenny nie potrwa zbyt długo. Penderecki był o tym przekonany i, jak się okazało, miał rację stawiając dobrą diagnozę na przekór większości która twierdziła, że będzie zupełnie inaczej. Czy widywaliście się również prywatnie? Tak, bywałem niego w Lusławicach, no i oczywiście w Krakowie, podziwiając jego nowe nabytki – dzieła sztuki, stare meble. Rozmawialiśmy też o jego talentach ogrodniczych – patrzyłem na ogród w Lusławicach z podziwem. Krzysztof Penderecki gromadził tam osobliwości roślinne, których ja, jako laik nie potrafiłem docenić. Ogród był przepiękny, a dla kogoś kto się na tym znał, pełen niezwykłych gatunków drzew. Lubił bardzo pokazywać gościom Lusławice, ja też tam byłam i obeszliśmy całe arboretum. Rzeczywiście imponujące. Tylko, że złośliwość losu nakazała temu dworowi nosić imię, które tylko o jedną sylabę różniło się od nazwiska wiecznego rywala Krzysztofa, Witolda Lutosławskiego. To było dość zabawne, bo ludzie się mylili mówiąc, że jadą do Lutosławic a nie do Lusławic. Jaki był Krzysztof Penderecki prywatnie? Przede wszystkim miał poczucie humoru, co ja bardzo w ludziach cenię. Umiał żartować na własny temat. Kiedy był atakowany, a atakowano go ze wszystkim stron, bo wzbudzał zawiść swoją udaną karierą, bronił się właśnie żartem i dowcipem. „Król Ubu”, jeden z jego wielkich i poważnych utworów, ma w sobie wielką głębię ironii, jest niebywale śmieszny. O czym rozmawialiście, gdy siedzieliście przy długim stole w Krakowie? Głównie o sztuce i o duchu Europy. Poruszaliśmy wiele tematów, mówiliśmy na przykład o książce którą wydał w Bawarii, z bardzo ciekawym spojrzeniem na kulturę współczesną. Naszym rozmowom dodawały smaku wspaniałe potrawy, które były wkładem pani Elżbiety Pendereckiej w klimat ich życia rodzinnego. To jeden z jej licznych talentów. Dom prowadziła na wysokim poziomie. Czy cenił jakiegoś kompozytora szczególnie? Wiedział, że jestem zaprzyjaźniony z Wojtkiem Kilarem, więc o Wojtku wyrażał się bardzo kurtuazyjnie i pochlebnie. I nigdy złego słowa nie powiedział o Witoldzie Lutosławskim, który cieszył się porównywalnym rodzajem rozgłosu. A przecież między nimi czasami dość mocno iskrzyło. Miał wielkoduszność, na którą mógł sobie pozwolić. Będąc na szczycie doceniał też innych. Po prostu nie był narcyzem i nie musiał zaspakajać swoich ambicji. Osiągnął tak wiele! Wiedział Pan, że choruje? O tym, że walczy z chorobą, było wiadomo od kilku lat. Ale choć nie był okazem zdrowia, trzymał się świetnie i prawie do końca dyrygował. Patrząc na niego miałem nadzieję, że będzie wieczny. Będzie go Panu brakowało? Bardzo – był jak latarnia morska. Stanowił punkt odniesienia w bardzo wielu sprawach. Będzie mi brakowało jego trzeźwego, umiarkowanego stosunku do świata. A poza tym zawsze czekałem na jego następny utwór. Miał Pan nadzieję, że stworzy coś podobnego do „Bram Jerozolimy”? „Bramy Jerozolimy” bardzo mnie przejmowały w jego późniejszej twórczości. A „Pasja Łukaszowa” na początku. Zawsze dodaję do nich „Króla Ubu”, którego ogromnie lubię. Czy oglądał Pana filmy i je recenzował? Jako reżyser nigdy nie zadaję nikomu takich osobistych pytań. Choćby po to, żeby nie przeżyć zawodu. Nie wiem więc, czy oglądał je w całości czy po kawałku, ale na pewno wiele moich filmów widział. I niektóre bardzo lubił, jak mi o tym sam zdążył powiedzieć.
„Lśnienie”, „Katyń”, „Twin Peaks”... W tych filmach wykorzystano muzykę Krzysztofa Pendereckiego
Twórcy chętnie sięgali po utwory wybitnego kompozytora
Był uważany za jednego z najwybitniejszych kompozytorów oraz dyrygentów w Polsce. Pozostawił po sobie wiele wspaniałych dzieł, w tym cztery opery, kilka symfonii i liczne utwory orkiestrowe. Jego muzyka znana jest na całym świecie, również za sprawą twórców filmowych, którzy niejednokrotnie po nią sięgali... Krzysztof Penderecki odszedł 29 marca 2020 roku. Krzysztof Penderecki muzyka filmowa Krzysztof Penderecki już w wieku ośmiu lat zaczął tworzyć pierwsze kompozycje. W 1958 roku ukończył studia kompozytorskie w Państwowej Wyższej Szkole Muzycznej (obecnej Akademii Muzycznej) w Krakowie. Rok później po raz pierwszy wystąpił publicznie na scenie w ramach Festiwalu Warszawska Jesień. Talent wybitnego kompozytora doceniono natychmiast, nie tylko w Polsce. Międzynarodową sławę przyniósł mu sonoryzm – kierunek muzyczny, utożsamiany z pojęciem „polskiej szkoły kompozytorskiej” (brzmienie, wydobywane nietradycyjnymi sposobami z tradycyjnych instrumentów muzycznych). Otrzymał również cztery nagrody Grammy, nazywane muzycznymi Oscarami. Ostatnią w 2017 roku, za album Penderecki Conducts Penderecki, nominowany w kategorii muzyka chóralna. Krzysztof Penderecki stworzył cztery opery, osiem symfonii i szereg innych utworów orkiestrowych i wokalnych. Po jego muzykę chętnie sięgali najwięksi twórcy filmowi, jak Stanley Kubrick, David Lynch, Andrzej Wajda, czy Martin Scorsese.
Krzysztof Penderecki zmarł po długiej walce z chorobą. Co mu dolegało?
Dwukrotnie był badany na obecność koronawirusa
W niedzielę 29 marca 2020 w swoim domu pod Krakowem zmarł wybitny kompozytor i dyrygent Krzysztof Penderecki. W listopadzie zeszłego roku skończył 86 lat. Z wpisu, który w mediach społecznościowych zamieściło Ministerstwo Kultury wynika, że w ostatnich tygodniach a może nawet miesiącach artysta zmagał się z poważną chorobą... Rodzina ujawniła również, że dwukrotnie przeszedł test na obecność koronawirusa. Krzysztof Penderecki zmarł po długiej walce z choroba. Co mu dolegało? Artysta o niezwykłej wrażliwości, wybitny twórca, człowiek wielu talentów. Osiem lat temu brytyjski „The Guardian” nazwał go „prawdopodobnie największym współczesnym polskim kompozytorem”. Śmierć Krzysztofa Pendereckiego wstrząsnęła Polską. Jako pierwsze informację o odejściu artysty podało Radio Kraków, powołując się na rodzinę 86-latka. Wkrótce potwierdziło ją również Stowarzyszenie im. Ludwiga van Beethovena oraz Ministerstwo Kultury, które podało, że wybitny kompozytor w ostatnim czasie zmagał się z trudną chorobą. „Po długiej, ciężkiej chorobie zmarł #KrzysztofPenderecki - jeden z najwybitniejszych polskich muzyków, światowy autorytet w dziedzinie muzyki klasycznej. Był profesorem i rektorem Akademii Muzycznej w Krakowie. Miał 86 lat”, napisało na oficjalnym profilu na Twitterze. View oEmbed on the source website Krzysztof Penderecki dwukrotnie przeszedł test na obecność koronawirusa Co dolegało artyście? Tego nie wiadomo. Jak udało się jednak dowiedzieć dziennikarzom TVN24, Krzysztof Penderecki dwukrotnie był badany na obecność koronawirusa. Oba testy dały jednak wynik negatywny. Informację tę uzyskano od najbliższych kompozytora. Doniesienia na temat choroby kompozytora potwierdził również dyrektor stowarzyszenia im. Ludwiga van Beethovena Andrzej Giza. W rozmowie z TVN24 poinformował, że artysta zmarł w niedzielę przed godziną 7 rano po „długiej i ciężkiej chorobie”. Dodał, że śmierć Krzysztofa Pendereckiego to niepowetowana strata dla całego świata współczesnej kultury. „Przeżył niemal 87 pięknych lat, pozostawił po sobie wielkie narodowe dziedzictwo, muzykę, którą mam nadzieję będą popularyzować przez długie lata artyści z całego świata”, podkreślił. Póki co nie są znane szczegóły, dotyczące pogrzebu wybitnego kompozytora.
Krzysztof Penderecki nie żyje. Wzruszające pożegnania polityków i gwiazd
W ten sposób uczcili pamięć genialnego kompozytora
W tę stratę wciąż trudno uwierzyć. Krzysztof Penderecki, wybitny polski kompozytor i dyrygent, odszedł w niedzielę 29 marca nad ranem po długiej walce z chorobą. Miał 86 lat. Jego śmierć wstrząsnęła Polską. We wzruszających słowach żegnają go politycy, dziennikarze oraz gwiazdy... Krzysztof Penderecki nie żyje. Wpisy gwiazd i dziennikarzy Janina Ochojska podkreśla, że Krzysztof Penderecki był nie tylko niezwykle utalentowanym i wybitnym twórcą, lecz także wielkim człowiekiem. View oEmbed on the source website 86-letniego artystę pożegnał także dziennikarz muzyczny Hirek Wrona. View oEmbed on the source website Obszerny wpis na swoim profilu na Instagramie, w którym wspominała Krzysztof Pendereckiego, zamieściła również Monika Olejnik. „Co roku czekałam z utęsknieniem na spotkanie z Maestro na Wielkanocnym Festiwalu Ludwiga van Beethovena. Krzysztof Penderecki nie żyje. Żal. Odszedł wielki kompozytor, genialny twórca światowej kultury. Kochał muzykę, twórców, drzewa i kwiaty. Największa miłość, pani Elżbieta”, napisała wzruszona. W odejście Krzysztofa Pendereckiego trudno jest także uwierzyć Michałowi Pirógowi. „Odszedł jeden z najznamienitszych kompozytorów i dyrygentów Polskich. Panie Krzysztofie Pan tylko się oddalił , wybrał w podróż nieznaną. Lecz z nami Pan będzie zawsze dzięki muzyce którą Pan stworzył. Pięknej podróży”, podkreślił tancerz i prezenter. W specjalnym wpisie pamięć artysty uczcił także Paweł Małaszyński. „Katyń Andrzeja Wajdy nie byłby tym samym filmem bez muzyki wybitnego Kompozytora, która wcale nie została stworzona na potrzeby tego obrazu. Jednak wtapia się i wybrzmiewa jak żadna inna. Zostanie we mnie na zawsze ostatnia scena, muzyka przerwana dźwiękami koparki. Później, już tylko przeraźliwa cisza na ekranie i na sali... R.I.P. Krzysztof Penderecki”, zakończył akor. Symboliczny wpis na swoim profilu na Instagramie zamieściła również Justyna Steczkowska. „Żegnaj Mistrzu...”, napisała poruszona. Swój żal po śmierci genialnego twórcy wyraziła również Halinka Mlynkova. Duda, Biedroń, Morawiecki, Kidawa o śmierci Krzysztofa Pendereckiego Tak o śmierci Krzysztof Pendereckiego napisał natomiast na oficjalnym profilu na Twitterze prezydent Andrzej Duda. „Odszedł Maestro Krzysztof Penderecki. Swoją twórczością wyznaczył całą epokę w kulturze polskiej i światowej. W 80. rocznicę wybuchu II wojny światowej wybrzmiało Jego monumentalne dzieło „Polskie Requiem”. Był to jeden z ostatnich publicznych występów wielkiego ​Kompozytora. RiP”. View oEmbed on the source website W specjalnym wpisie genialnego kompozytora pożegnał również premier Mateusz Morawiecki. „Krzysztof Penderecki całe swoje życie podporządkował temu, co najbardziej kochał - muzyce. Jego kompozycje doceniali najwięksi współczesnej kultury, jego dzieła trafiały do najlepszych produkcji filmowych. Niech spoczywa w pokoju”, napisał. View oEmbed on the source website Pamięć mistrza uczciła również kandydatka na prezydenta Małgorzata Kidawa-Błońską. „Bardzo smutna wiadomość. Odszedł Mistrz, Krzysztof Penderecki. Wybitny kompozytor, autorytet, pedagog. To ogromna strata dla całego świata kultury. Dla nas wszystkich”, podkreśliła poruszona. View oEmbed on the source website W podobnym tonie utrzymany jest także wpis innego kandydata w wyborach prezydenckich, Roberta Biedronia. „Zmarł Krzysztof Penderecki, światowej sławy polski kompozytor. Składam wyrazy współczucia rodzinie i najbliższym. Będzie nam wszystkim brakować jego talentu”, zapewnił polityk. View oEmbed on the source website Krzysztofa Pendereckiego wzruszająco żegnają także internauci, mieszkańcy Krakowa i ludzie ze świata szeroko pojętej kultury. Podkreślają, że był to człowiek olbrzymiego talentu, który rozsławiał Polskę na arenie międzynarodowej. „Spoczywaj w pokoju”, piszą przepełnieni żalem.
Ten dom był jego twierdzą. W nim tworzył i żył Krzysztof Penderecki
Tak wyglądają wnętrza dworku w Lusławicach
Krzysztof Penderecki zmarł w niedzielę 29 marca 2020 roku po długiej walce z chorobą. Informację podało Radio Kraków, powołując się na rodzinę wybitnego kompozytora. W listopadzie zeszłego roku artysta skończył 86 lat. W 2011 roku wraz z żoną Elżbietą gościł nas w swoim dworku w Lusławicach, w którym mieszkał z rodziną od 1974 roku. Dom Krzysztofa Pendereckiego w Lusławicach: wnętrza To miejsce wyjątkowe. W każdym jego kącie obecny jest artystyczny duch. Posiadłość otacza ponad 20 hektarów ogrodu, który zaprojektował sam genialny twórca. „Jestem kolekcjonerem i tak jak filatelista chciałby mieć wszystkie najciekawsze znaczki świata, ja chciałbym mieć wszystkie piękne drzewa”, zwierzył się w książce „Pendereccy. Saga rodzinna”. I plany te udało się zrealizować z wielkim rozmachem. Dookoła posiadłości w Lusławicach posadzonych zostało wiele roślin, także rzadkich okazów: łącznie to koło 1700 gatunków, w tym przede wszystkim drzew i krzewów. Tworzenie kolekcji denrologicznej, czyli arboretum, zajęło Krzysztofowi Pendereckiemu 40 lat. „Żeby upiększyć park, co roku sadzonych jest 30 tys. kolorowych kwiatów. Prawdopodobnie jest to największy prywatny ogród w naszej części Europy”, pisała Agnieszka Groza w artykule na łamach Onet.pl w 2013 roku. Na tym jednak nie koniec. W 2013 państwo Pendereccy utworzyli w tym miejscu Europejskie Centrum Muzyki Krzysztofa Pendereckiego dla najzdolniejszych młodych instrumentalistów i wokalistów. „Naprzeciw naszego domu powstała nie tylko sala koncertowa, lecz także pokoje do ćwiczeń i dormitoria dla studentów. Powstało coś na kształt amerykańskiego kampusu. A sala koncertowa jest większa od sali Filharmonii Krakowskiej, jest też studio nagrań”, mówiła w rozmowie z Elżbietą Pawełek dla VIVY! w 2017 roku Elżbieta Penderecka. Dom w Lusławicach: jadalnia, gabinet, pokój gościnny Wnętrza posiadłości w Lusławicach robią wrażenie. Pełne są dzieł sztuki: obrazów i rzeźb. Dom został urządzony w stylu dworku szlacheckiego, z wielkim smakiem i wyczuciem. Zabytkowe meble, w tym komody i szafy, niezwykły piec kaflowy i wszechobecny artystyczny duch - tak najkrócej można scharakteryzować to wyjątkowe miejsce w pobliżu Krakowa. Jak wygląda rodzinna posiadłość państwa Pendereckich? Możesz zobaczyć poniżej.
Byli razem ponad pół wieku... Oto niezwykła historia Krzysztofa i Elżbiety Pendereckich
Krzysztof Penderecki nie żyje – podało Radio Kraków, powołując się na najbliższą rodzinę wybitnego kompozytora. Artysta zmarł w wieku 86 lat po długiej i ciężkiej chorobie. Przez ponad pół wieku tworzył niezwykły związek z Elżbietą Penderecką. Co mówili o miłości, domu i swojej wyjątkowej relacji? Krzysztof Penderecki: życie prywatne, pierwsze małżeństwo Z pierwszą żoną Barbarą Penderecką ślub wziął w 1954 roku, gdy miał zaledwie 21 lat. Nie powiedział o nim ani słowem rodzicom! Poznali się w liceum, w szkole muzycznej. Ona grała na pianinie i fortepianie. Udzielała również lekcji prywatnie. Uczęszczała na nie m.in.... przyszła, druga żona wybitnego kompozytora, Elżbieta. Gdy spotkali się po raz pierwszy, jeszcze nic nie wskazywało na to, że pewnego dnia stworzą rodzinę. W biografii artysty, wydanej w 2013 roku, pani Elżbieta wspominała jedynie, że gdy pewnego dnia spotkała się z Krzysztofem Pendereckim „był dla niej niemiły”. Owocem małżeństwa kompozytora i Barbary Pendereckiej jest córka Beata, która zresztą poszła w ślady sławnego ojca. Jest absolwentką Akademii Muzycznej. Związana także z Polskim Radiem w Krakowie. Krzysztof Penderecki: żona. Historia miłości z Elżbietą Penderecką Do kolejnego spotkania Krzysztofa Pendereckiego z Elżbietą, córką koncertmistrza Filharmonii Krakowskiej Leona Soleckiego, doszło dzięki jej ojcu kilka lat później. Prywatnie przyjaźnił się on bowiem z uznanym już kompozytorem i zabrał 16-letnią wówczas latorośl na pierwsze krakowskie wykonanie „Polimorfii”. Wtedy już między obojgiem zaiskrzyło, o czym artysta tak mówił w wydanej w 2013 roku biografii „Pendereccy. Saga rodzinna”. „Zwariowałem na jej punkcie. Była dziewczyną wyjątkowej urody, nie zdawała sobie sprawy, jaka jest piękna. Do tego inteligentna. Instynktownie czułem, że Elżbieta będzie dla mnie idealną partnerką”, wspominał w rozmowie z Katarzyną Janowską i Piotrem Mucharskim (cytat za Onet.pl). Rozwiódł się z Barbarą. Po rozstaniu przez jakiś czas nie miał z nią kontaktu. Gdy rany się zabliźniły, odnowili go jednak i utrzymywali regularnie. Krzysztof Penderecki walczył o względy pięknej Elżbiety, wiedział, że to kobieta, z którą chce spędzić resztę życia. Deklarację „ja się z tobą ożenię” złożył w trakcie jednego z wakacyjnych spacerów w Jastrzębiej Górze, gdzie pojechał za ukochaną. Tak też się stało. Ślub wzięli w 1965 toku w Dębicy. Odbył się jednak w tajemnicy przed... rodzicami panny młodej, którzy sceptycznie podchodzili do jej małżeństwa w tak młodym wieku. Zwłaszcza, że była jedynaczką. Państwo młodzi powiedzieli sobie „tak” jedynie w obecności rodziców Krzysztofa Pendereckiego. A jak pierwszy okres ich znajomości wspomina żona wybitnego kompozytora? Jak deklarowała, nie bała się tego związku, mimo że ukochany był od niej starszy o 13 lat. „Wydawał mi się kimś bardzo młodym, z dużym poczuciem humoru i odpowiedzialnym. Zresztą taki pozostał do dzisiaj. Zafascynowało mnie, że był wielką indywidualnością nie tylko w muzyce, również w stylu bycia”, wyznała w wywiadzie dla VIVY! w 2017 roku. Na zdjęciu: Krzysztof i Elżbieta Pendereccy w swojej posiadłości w Lusławicach. Sesja dla VIVY!, kwiecień 2011 Po ślubie nie wybrali się w egzotyczną podróż. Od razu zaczęli razem pracować. Tak zresztą pozostało do końca. Elżbieta Penderecka prowadziła nieprzerwanie od 1965 roku sekretariat swojego męża. Dla niego zrezygnowała ze studiów i wielkiej kariery. Spełniała się jednak jako działaczka kulturalna i inicjatorka wielu konkursów muzycznych oraz promotorka młodych talentów. Zawodowe obowiązki świetnie godziła zresztą z prowadzeniem domu i opieką nad dziećmi. „Dla mnie małżeństwo to jest najpierw fascynacja, a później – wielka przyjaźń. Dzieliłam wszystkie pasje Krzysztofa. Dbała o dom, lubiłam gości, towarzystwo. A później starałam się wykorzystać swoje doświadczenie – organizowałam festiwale. Najpierw w Puerto Rico, potem Festiwal Beethovenowski”, zwierzała się w biografii kompozytora. Krzysztof Penderecki doceniał poświęcenie żony. Miał świadomość, że życie pod jednym dachem z artystą i indywidualnością nie należy do najłatwiejszych. „Elżbieta żyje wieloma sprawami rodzinnymi i nie tylko. Wieczorami chciałaby o tym ze mną porozmawiać. A ja jej powtarzam: jeżeli masz jakiś problem, zacznij się nim martwić jutro. Taką już mam naturę”, mówił. Podobno to jej mama, która uwielbiała zięcia, wpoiła córce, żeby „zawsze mu ustępowała”. Pewnego dnia miała zresztą stwierdzić z podziwem, że „nie sądziła, by Elżbieta była w stanie aż tak się przystosować”. A co o recepcie na bycie idealną żoną mówiła sama zainteresowana? „Ktoś mnie kiedyś zapytał, która z żon kompozytorów byłaby mi najbliższa. Myślę, że żona Straussa, ponieważ starała się kontrolować jego pracę i jego terminy. Ale tak żyje każdy artysta. Mój mąż jest ogromnie pracowity. Ma jednak chwile, zwłaszcza na wiosnę, kiedy przyroda staje się dla niego ważniejsza od tego, że ma postawić jeszcze kilka nut na papierze. Wtedy wkraczam ja i mówię: „To, co masz zrobić dziś, nie przekładaj na jutro”, mówiła o relacji z mężem z rozmowie z Elżbietą Pawełek. To Elżbieta Penderecka dbała zresztą zawsze o relacje z innymi ludźmi. Jej mąż nie uchodził za lwa salonowego, mimo tego, że przez całe życie obracał się w towarzystwie znamienitych osób. „Jestem trochę jak borsuk, lubię być sam, nie odzywać się do nikogo. Wtedy najlepiej wypoczywam. Nie ma co owijać w bawełnę: jestem mrukiem. Nie mam potrzeby dzielenia się z kimkolwiek moimi przemyśleniami”, zwierzał się bez pardonu. Przez niemal całe życie jeździli na wakacje do... Jastrzębiej Góry, w której historia ich miłości została przypieczętowana. Jednak zdziwią się Ci, którzy pomyślą, że wyjazdy te miały jedynie charakter wypoczynkowy. Wręcz przeciwnie! Panował na nich ścisły rygor i wszystko musiało odbywać się zgodnie z przyjętym, stałym harmonogramem ze względu na... pracoholizm Krzysztofa Pendereckiego. Gdy on tworzyła, jego najbliżsi musieli w tym czasie wyjść na plażę. Bez względu na warunki pogodowe – inaczej kompozytor nie był w stanie się skupić. „Przesiadywaliśmy w tych słynnych grajdołach na plaży w Karwi całymi rodzinami, po trzydzieści osób. Znajomi się śmiali, że stanowią dwór Pendereckich. Spędzaliśmy tam czas właściwie od rana do wieczora, bez względu na pogodę, bo Krzysztof pisał. On nie umie odpoczywać, zbyt go to męczy”, wspominała w biografii artysty Elżbieta Penderecka. Na zdjęciu: Krzysztof i Elżbieta Pendereccy w swojej posiadłości w Lusławicach. Sesja dla VIVY!, kwiecień 2011 Krzysztof Penderecki: dzieci Poza córką Beatą, owocem małżeństwa z Barbarą, Krzysztof Penderecki doczekał się jeszcze dwójki dzieci ze związku z Elżbietą. Syn Łukasz przyszedł na świat w marcu 1966 roku. Imię, według rodziców, zawdzięcza „Pasji wg św. Łukasza”, napisanej przez sławnego ojca z okazji siedemsetlecia katedry w Münster. Po raz pierwszy kompozycja została wykonana tydzień przed narodzinami pierwszego dziecka pary. I otworzyła nowy rozdział w zawodowym życiu Krzysztofa Pendereckiego. „Świat stanął przede mną otworem”, wspominał w swojej biografii. Łukasz Penderecki to człowiek wielu talentów. Jest absolwentem aż czterech kierunków: medycyny, psychologii, zarządzania i polonistyki. Zawodowo związał się z psychiatrią. Powodów do dumy dostarczyła także rodzicom córka Dominika. Z wykształcenia jest italianistką. Ze sławnym tatą łączyły ją dobre i serdeczne relacje. „Dzieciom też trzeba dać wolność. Mając ojca z tak silną indywidualnością, wybrały własną drogę”, podkreślała Elżbieta Penderecka zapytana o to czy żałuje, że ich dzieci nie poszły w ślady sławnego kompozytora. Jednak to wnuczka Marysia stała się oczkiem w głowie Krzysztofa Pendereckiego. „Ale zawsze może przyjść moja wnuczka i upstrzyć mi partyturę kolorowymi pisakami. Na nią się nie obrażam”, podkreślał w swojej biografii. na zdjęciu: państwo Pendereccy z wnuczką Marią Elżbietą w krakowskim domu przy Cisowej. Rok 2002. Dom rodzinny państwa Pendereckich: Lusławice Dworek w Lusławicach zakupili w 1974 roku. Stał się ich oazą i arkadią. To właśnie za sprawą tego miejsca kompozytor odnalazł swoją drugą poza muzyką pasję – ogrodnictwo. „Jestem kolekcjonerem i tak jak filatelista chciałby mieć wszystkie najciekawsze znaczki świata, ja chciałbym mieć wszystkie piękne drzewa”, zwierzył się w książce „Pendereccy. Saga rodzinna”. I marzenie to spełnił z nawiązką. W posiadłości udało mu się stworzyć ogród o łącznej powierzchni ponad 20 hektarów! Od początku do końca zaprojektował go sam. „Tworzenie arboretum, kolekcji dendrologicznej, zajęło mu prawie 40 lat. Dziś rośnie tu ok. 1700 gatunków – głównie drzew, choć są i krzewy. Żeby upiększyć park, co roku sadzonych jest 30 tys. kolorowych kwiatów. Prawdopodobnie jest to największy prywatny ogród w naszej części Europy”, czytamy w publikacji Onetu. Na zdjęciu: Krzysztof i Elżbieta Pendereccy przed swoją posiadłością w Lusławicach. Sesja dla VIVY!, kwiecień 2011 W ich domu rytm był podporządkowany Krzysztofowi Pendereckiemu. Wstawał codziennie o 6.00 i zaczynał pracować – jeszcze w pidżamie. Dlatego też inni domownicy wiedzieli, że w czasie, gdy kompozytor tworzy, nie wolno im ani oglądać telewizji, ani włączać radia. W domostwie musi panować cisza i spokój – przynajmniej do godziny 12.00. W Lusławicach powstało w 2013 roku Europejskie Centrum Muzyki Krzysztofa Pendereckiego dla najzdolniejszych młodych instrumentalistów i wokalistów z salą koncertową, pokojami do nauki, biblioteką, restauracją, zapleczem kuchennym. „Naprzeciw naszego domu powstała nie tylko sala koncertowa, lecz także pokoje do ćwiczeń i dormitoria dla studentów. Powstało coś na kształt amerykańskiego kampusu. A sala koncertowa jest większa od sali Filharmonii Krakowskiej, jest też studio nagrań”, opisywała w rozmowie z Elżbietą Pawełek Elżbieta Penderecka. Lusławice dla państwa Pendereckich były nie tylko oazą spokoju i arkadią, lecz również tętniącym życiem centrum kulturalnym, w którym swoje umiejętności mogli rozwijać młodzi i zdolni ludzie. To właśnie tu spędzili najpiękniejsze chwile swojego życia...
„Nikt nie mówi, że życie z artystą jest proste”. TYLKO U NAS szczera rozmowa z Elżbietą Penderecką
Elżbieta Penderecka to polska działaczka kulturalna oraz inicjatorka wielu konkursów muzycznych. Jest żoną Krzysztofa Pendereckiego, współczesnego polskiego kompozytora. Szczęśliwe małżeństwo tworzą już od ponad 50 lat. Jak sama mówi, nie bała się z nim związać, mimo tego, że muzyk jest 13 lat starszy i miał opinię "bon vivanta". Dlaczego? Twierdzi: "Wydawał mi się kimś bardzo młodym, z dużym poczuciem humoru i odpowiedzialnym. Zresztą taki pozostał do dzisiaj. Zafascynowało mnie, że był wielką indywidualnością nie tylko w muzyce, również w stylu bycia". Polecamy też: Dwór w Lusławicach. To tu uwielbia spędzać czas zdobywca Grammy, Krzysztof Penderecki Od lat czynnie wspiera męża, towarzysząc mu w podróżach. Od 1965 roku prowadzi także jego sekretariat, równocześnie zasiadając w radach nadzorczych wielu organizacji kulturalnych, a także przygotowując różne koncerty i festiwale. Elżbieta Penderecka nie boi się być również recenzentką utworów kompozytora, choć w najnowszej VIVIE! powiedziała: "To jest najgorsza rzecz, kiedy żona wtrąca się do pracy męża. Czasami mówię, że coś mi się nie podoba do końca. Bywa, że po wykonaniu utworu mamy ostrą dyskusję, ale jest to twórcze". A poniżej prezentujemy fragment rozmowy Elżbiety Pawełek z Elżbietą Penderecką. Polecamy też: Krzysztof Penderecki zdobył nagrodę Grammy! Za co jury doceniło Polaka? - Podróżując z mężem po świecie, mogła Pani poznać wielkie osobistości. Jakieś szczególne spotkania zapadły Pani w pamięci? Oj, było ich wiele. Na przykład cudowne spotkania z Arturem Rubinsteinem czy Dymitrem Szostakowiczem. Pamiętam też konkurs muzyczny w księstwie Monako w 1967 roku, gdzie był jurorem, na którym pojawiła się księżna Grace Kelly i książę Rainier. W Monte Carlo mieliśmy być przyjęci w pałacu książęcym na obiedzie. Na szczęście wyniosłam z domu dobre wychowanie i chociaż byłam bardzo przejęta, potrafiłam już wtedy zachować się przy każdej okazji. Byliśmy z mężem bardzo młodzi. Takie spotkania pozostawiają ogromny wpływ na dalsze życie. Parę lat później mieliśmy kilka niezapomnianych spotkań z Salvadorem Dalim w jego niezwykłym domu w Cadaques... - Żona Gala okazała się wspaniałą promotorką twórczości Dalego, a Pani - swojego męża. Myślę, że żony albo towarzyszą swoim wielkim mężom, tak jak w małżeństwie Wagnera czy Mahlera, albo nie chcą im oddać części swojego życia i odchodzą. Nie lubię się poświęcać, ale uważam, że należy zabrać twórcy czy wielkiemu artyście to, co go męczy, i pozwolić mu oddać się pracy. - Nigdy nie było Pani ciężko? Nikt nie mówi, że życie z artystą jest proste. Mąż w domu jest dyktatorem, ale ja nauczyłam się kompromisu. Zaakceptowałam ten świat, choć myślę, że nie każdy by to potrafił. - Co takiego się stało, że odważyła się Pani postawić na własną działalność? Zawsze starałam się znaleźć dla siebie coś, co mnie interesuje. Pomyślałam, że chętnie zajęłabym się muzyką od strony organizacyjnej. Dzięki mężowi mogłam dotrzeć do najwybitniejszych artystów, z których wielu już znałam. Założyłam wtedy jedną z pierwszych agencji artystycznych, wspólnie z naszym przyjacielem, Heritage Promotion of Music and Arts. W tym samym czasie pojechałam z mężem do Puerto Rico, gdzie zaproponowano mu prowadzenie Festiwalu Pabla Casalsa w San Juan. Zgodził się, ale poprosił mnie o pomoc. Mąż był odpowiedzialny za program, a ja angażowałam artystów i orkiestry. Dziesięć lat tej pracy dało mi cenne doświadczenie, które wykorzystałam przy Festiwalu Beethovenowskim. To stało się moim drugim życiem. Cały wywiad z Elżbietą Penderecką w najnowszym numerze magazynu VIVA!
Dwór w Lusławicach. To tu uwielbia spędzać czas zdobywca Grammy, Krzysztof Penderecki
W trakcie 59. uroczystej gali wręczenia „muzycznych Oscarów’’ Krzysztof Penderecki zdobył statuetkę Grammy w kategorii „Muzyka chóralna”. Album „Penderecki Conducts Penderecki vol. 1’’ zawiera pierwsze nagranie studyjne kompozytora z Chórem i Orkiestrą Filharmonii Narodowej. Znalazła się na nim również nowa interpretacje utworów, które zapoczątkowały światową karierę Polaka. Kompozytor niejednokrotnie gościł na łamach VIVY!. Poza muzyką i komponowaniem, jego największą miłością jest dworek w Lusławicach, który razem z żoną, Elżbietą Penderecką, od lat przywraca do dawnej świetności. Przeczytaj też: Krzysztof Penderecki zdobył nagrodę Grammy! Za co jury doceniło Polaka? To jego miejsce na ziemi. Każdą chwilę wolną od muzyki spędza na planowaniu i udoskonalaniu ogrodu-parku okalającego dwór. Sadzenie drzew to jakby przedłużenie życia, a Krzysztof Penderecki ma nadzieję, że zostawi po sobie nie tylko muzykę. W wywiadzie z 1997 roku kompozytor powiedział Krystynie Pytlakowskiej: „Z drzewami to jak z muzyką. Komponowanie ogrodu jest podobne do tworzenia utworu muzycznego. I tu, i tam liczy się umiejętność myślenia całością, a nie poszczególnymi elementami. Ogród to zmatematyzowana natura, tak jak muzyka jest zmatematyzowaną emocją.’’ Krzysztof Penderecki za swą pracę i dokonania została uhonorowany wieloma odznaczeniami i wyróżnieniami, lecz w gruncie rzeczy nigdy nie chodziło mu o sukces, tylko o osiągnięcie celu, który już dawno temu sobie wytyczył. „Dążę do niego i nikt nie może mi w tym przeszkodzić, czy to w parku, czy to w muzyce. Napisanie jeszcze symfonii, które zaplanowałem, może jeszcze oratorium, może jeszcze jednej opery, trochę muzyki kameralnej. No i zbliżenie do ostatecznego kształtu mojego dzieła w Lusławicach. Staram się realizować w kilku dziedzinach, bo ciągle mam wrażenie czegoś jeszcze niespełnionego.’’ „Z wiekiem odpowiedzialność za każdą postawioną nutę staje się coraz większa. Teraz trudniej mi cokolwiek napisać i potrzebuję na to więcej czasu, niż kiedy miałem dwadzieścia pięć lat. Ale chyba tylko w taki sposób można stworzyć coś wartościowego. Daje mi to poczucie, że spełniam jakąś misję – dla siebie i innych. Tak samo jak z parkiem, z drzewami…’’ Zobacz też: Znamy laureatów nagrody Grammy. Niektórzy zwycięzcy zaskakują!
Krzysztof Penderecki zdobył nagrodę Grammy! Za co jury doceniło Polaka?
Wśród zwycięzców tegorocznych nagród Grammy znalazł się polski kompozytor Krzysztof Penderecki, który został wyróżniony za płytę „Penderecki conducts Penderecki, vol. 1’’. Krążek rozpoczyna serię, która będzie prezentacją dzieł orkiestrowo-chóralnych artysty. „Penderecki Conducts Penderecki” Album, który dostał nominację w kategorii: „Muzyka chóralna’’, zawiera pierwsze nagranie studyjne Krzysztofa Pendereckiego z Chórem i Orkiestrą Filharmonii Narodowej. Znalazły się na nim również: nowa interpretacja jednego z utworów, które zapoczątkowały światową karierę kompozytora – „Psalmów Dawida", a także dwa inne dzieła – "Hymn do Św. Daniiła" i "Hymn do Św. Wojciecha". Krzysztof Penderecki został już pięciokrotnie nagrodzony statuetkami Grammy: w 1988, dwukrotnie w 1999, a także w 2001 i 2013. Krzysztof Penderecki prywatnie Poza muzyką i komponowaniem, jego największą miłością jest dworek w Lusławicach, który razem z żoną, Elżbietą Penderecką, od lat przywraca do dawnej świetności. To jego miejsce na ziemi. Każdą chwilę wolną od muzyki spędza na planowaniu i udoskonalaniu ogrodu-parku okalającego dwór. Sadzenie drzew to jakby przedłużenie życia, a Krzysztof Penderecki ma nadzieję, że zostawi po sobie nie tylko muzykę. W wywiadzie z 1997 roku kompozytor powiedział Krystynie Pytlakowskiej: „Z drzewami to jak z muzyką. Komponowanie ogrodu jest podobne do tworzenia utworu muzycznego. I tu, i tam liczy się umiejętność myślenia całością, a nie poszczególnymi elementami. Ogród to zmatematyzowana natura, tak jak muzyka jest zmatematyzowaną emocją.’’ Krzysztof Penderecki za swą pracę i dokonania została uhonorowany wieloma odznaczeniami i wyróżnieniami, lecz w gruncie rzeczy nigdy nie chodziło mu o sukces, tylko o osiągnięcie celu, który już dawno temu sobie wytyczył. „Dążę do niego i nikt nie może mi w tym przeszkodzić, czy to w parku, czy to w muzyce. Napisanie jeszcze symfonii, które zaplanowałem, może jeszcze oratorium, może jeszcze jednej opery, trochę muzyki kameralnej. No i zbliżenie do ostatecznego kształtu mojego dzieła w Lusławicach. Staram się realizować w kilku dziedzinach, bo ciągle mam wrażenie czegoś jeszcze niespełnionego.’’
Dwóch Polaków ma szansę zdobyć nagrodę Grammy. O kogo chodzi?
Wśród artystów nominowanych do jednej z najbardziej prestiżowych nagród w świecie muzycznym znaleźli się Polacy! O statuetkę Grammy powalczą: Krzysztof Penderecki za album „Penderecki Conducts Penderecki’’ oraz baryton Mariusz Kwiecień za tytułową rolę w operze „Król Roger’’. Statuetki zostaną wręczone po raz 59. w nocy w Los Angeles. Przeczytaj też: Ogłoszono nominacje do Grammy 2017. Największa rywalizacja odbędzie się między Adele i Beyonce „Penderecki Conducts Penderecki” Album, który dostał nominację w kategorii: „Muzyka chóralna’’, zawiera pierwsze nagranie studyjne Krzysztofa Pendereckiego z Chórem i Orkiestrą Filharmonii Narodowej. Znalazły się na nim również: nowa interpretacja jednego z utworów, które zapoczątkowały światową karierę kompozytora – „Psalmów Dawida", a także dwa inne dzieła – "Hymn do Św. Daniiła" i "Hymn do Św. Wojciecha". Krzysztof Penderecki został już pięciokrotnie nagrodzony statuetkami Grammy: w 1988, dwukrotnie w 1999, a także w 2001 i 2013. „Król Roger’’ Mariusz Kwiecień został nominowany w kategorii: „Najlepsze nagrania operowe’’ za główną rolę w operze Karola Szymanowskiego – „Król Roger’’. Która, jak podaje serwis Rzeczpospolita.pl, została okrzyknięta zarówno przez polskich jak i zagranicznych krytyków, jednym z najlepszych odczytań opery polskiego kompozytora. DVD, na którym można obejrzeć wykonania Mariusza Kwietnia, to zapis wykonania „Króla Rogera’’ w londyńskiej Royal Opera House z maja 2015 r. Krzysztof Penderecki prywatnie Poza muzyką i komponowaniem, jego największą miłością jest dworek w Lusławicach, który razem z żoną, Elżbietą Penderecką, od lat przywraca do dawnej świetności. To jego miejsce na ziemi. Każdą chwilę wolną od muzyki spędza na planowaniu i udoskonalaniu ogrodu-parku okalającego dwór. Sadzenie drzew to jakby przedłużenie życia, a Krzysztof Penderecki ma nadzieję, że zostawi po sobie nie tylko muzykę. W wywiadzie z 1997 roku kompozytor powiedział Krystynie Pytlakowskiej: „Z drzewami to jak z muzyką. Komponowanie ogrodu jest podobne do tworzenia utworu muzycznego. I tu, i tam liczy się umiejętność myślenia całością, a nie poszczególnymi elementami. Ogród to zmatematyzowana natura, tak jak muzyka jest zmatematyzowaną emocją.’’ Krzysztof Penderecki za swą pracę i dokonania została uhonorowany wieloma odznaczeniami i wyróżnieniami, lecz w gruncie rzeczy nigdy nie chodziło mu o sukces, tylko o osiągnięcie celu, który już dawno temu sobie wytyczył. „Dążę do niego i nikt nie może mi w tym przeszkodzić, czy to w parku, czy to w muzyce. Napisanie jeszcze symfonii, które zaplanowałem, może jeszcze oratorium, może jeszcze jednej opery, trochę muzyki kameralnej. No i zbliżenie do ostatecznego kształtu mojego dzieła w Lusławicach. Staram się realizować w kilku dziedzinach, bo ciągle mam wrażenie czegoś jeszcze niespełnionego.’’
"Z wiekiem odpowiedzialność za każdą nutę zwiększa się". Krzysztof Penderecki kończy dziś 82 lata