Księżniczka Charlotte oddała hołd królowej. Za tym gestem kryje się niezwykła historia
Podczas tegorocznej parady Trooping the Colour w Londynie, księżniczka Charlotte uhonorowała królową Elżbietę II poprzez wyjątkowy i symboliczny gest. To hołd dla zmarłej monarchini i podkreśleniem silnych więzi rodzinnych.
Trooping the Colour to jedno z najważniejszych wydarzeń w brytyjskim kalendarzu królewskim, które co roku gromadzi rodzinę królewską na uroczystej paradzie w Londynie. W 2025 roku oczy wszystkich zwrócone były nie tylko na monarchę, ale także na najmłodsze pokolenie Windsorów. Księżniczka Charlotte, córka księcia Williama i księżnej Kate, po raz kolejny udowodniła, że mimo młodego wieku rozumie wagę symboli i historii swojej rodziny. Jej subtelny gest przyciągnął uwagę mediów z całego świata. Tradycje Trooping the Colour i udział rodziny królewskiej Trooping the Colour to coroczna parada wojskowa z okazji oficjalnych urodzin monarchy, w której bierze udział cała rodzina królewska. Uroczystość odbywa się w Londynie i przyciąga uwagę milionów ludzi na całym świecie. W tym roku szczególne zainteresowanie wzbudziły dzieci księcia Williama i księżnej Kate — George, Charlotte i Louis — które pojawiły się wraz z rodzicami na oficjalnych obchodach. Rodzina królewska pokazała się w pełnym składzie na balkonie Pałacu Buckingham, gdzie obserwowała przelot samolotów RAF. Charlotte, stojąc między rodzicami i rodzeństwem, przykuła uwagę mediów wyjątkowym gestem, będącym swoistym hołdem dla zmarłej prababci. ZOBACZ TEŻ: Księżna Kate olśniła uśmiechem i stylizacją, ale o jej córce jest równie głośno. Księżniczka Charlotte to wykapana mama Symboliczna biżuteria z królewską historią Podczas uroczystości Trooping the Colour 2025, odbywającej się na placu Horse Guards Parade w Londynie, uwagę mediów i publiczności przykuła delikatna, ale niezwykle symboliczna broszka w kształcie podkowy wysadzana diamentami, którą miała na sobie księżniczka Charlotte. Biżuteria ta nie jest przypadkowym dodatkiem — została jej podarowana przez królową Elżbietę II. Przed laty należała do królowej Marii, żony króla Jerzego V, która nosiła ją już w latach 20. XX wieku. To nie pierwszy raz, gdy Charlotte pojawiła się publicznie z tą broszką. W 2022 roku założyła ją na pogrzeb swojej prababci, królowej Elżbiety II. Wybór tego dodatku podczas oficjalnych urodzin monarchy miał głębokie znaczenie emocjonalne i był hołdem dla zmarłej monarchini. Stylizacja księżniczki Charlotte i jej znaczenie Charlotte pojawiła się w eleganckiej, jasnoniebieskiej sukience, a subtelna broszka była jedyną widoczną ozdobą. W połączeniu z prostą stylizacją ten niewielki detal zyskał ogromną siłę przekazu. Charlotte, choć zaledwie 9-letnia, po raz kolejny udowodniła, że już teraz potrafi z klasą reprezentować swoją rodzinę i pielęgnować pamięć o przodkach. Stylizacja księżniczki była zgodna z etykietą, skromna, lecz pełna klasy i symboliki. Broszka nie tylko upiększała strój, ale również przekazywała wyraźny sygnał o wartościach i pamięci, które są kultywowane w brytyjskiej rodzinie królewskiej. SPRAWDŹ TEŻ: Meryl Streep na kolanach błagała o rolę Polki. Dziś ma za nią Oscara, choć reżyser nie chciał dać jej angażu
Elżbieta II go uwielbiała, król Karol III zaprasza na oficjalne wydarzenia. Bocelli od lat wzrusza brytyjskich monarchów
Tego nie wiesz o wyjątkowej więzi włoskiego tenora z rodziną królewską
Andrea Bocelli niejednokrotnie wzruszał brytyjską rodzinę królewską swoim niezwykłym talentem. Słynny tenor śpiewał podczas najważniejszych uroczystości – od ślubu księżniczki Eugenii, przez Platynowy Jubileusz królowej Elżbiety II, aż po wyjątkowy koncert koronacyjny króla Karola III. Tak wspominał te wydarzenia! Andrea Bocelli - jego głos oczarował miliony Andrea Bocelli to jeden z najbardziej rozpoznawalnych tenorów świata. Koncerty artysty przyciągają tłumy, a jego głos porusza do głębi, Na swoich koncertach zapewnia słuchaczom niezapomniane emocje i przenosi do innego świata, dając chwilę wytchnienia od codzienności. Na scenie Andrea Bocelli króluje od trzech dekad. A jego twórczość to połączenie klasycznej elegancji z uniwersalną siłą emocji, którą podziwiają największe ikony muzyki. Artysta był wielokrotnie wyróżniany na arenie międzynarodowej. Zdobył sześć nominacji do Grammy, sześć do Latin Grammy, prestiżowy Złoty Glob, siedem klasycznych BRIT Awards, siedem statuetek World Music Awards oraz własną gwiazdę w Alei Sław w Hollywood. Jego głos rozbrzmiewał podczas wydarzeń najwyższej rangi - śpiewał dla czterech prezydentów USA, trzech papieży i wielu światowych liderów. Andrea Bocelli był głosem ceremonii otwarcia Olimpiady, UEFA Euro 2020 czy Expo w Szanghaju i Mediolanie. Występował w najbardziej prestiżowych salach koncertowych i operowych globu, a także na najważniejszych światowych scenach. A w 2024 roku zachwycił publiczność podczas rozdania Latin GRAMMY Awards i gali Oscarów. Andrea Bocelli wielokrotnie występował przed brytyjską rodziną królewską. Nie da się ukryć, że jest ich ulubieńcem! Czytaj też: Król Karol III i królowa Camilla uczcili 20. rocznicę ślubu. Na uroczystym bankiecie pojawił się Andrea Bocelli Andrea Bocelli to ulubieniec brytyjskich monarchów. Elżbieta II była fanką jego talentu Relacja Andrei Bocellego z brytyjską rodziną królewską oparta jest na wzajemnym szacunku i wieloletniej współpracy przy okazji najważniejszych wydarzeń w dziejach monarchii. Jego głębokie, emocjonalne występy zawsze spotykają się z uznaniem i pozostają w pamięci jako symboliczne momenty jednoczące sztukę z tradycją. W 2022 roku Andrea Bocelli wystąpił przed królową podczas obchodów Platynowego Jubileuszu Jej Królewskiej Mości. Był jednym z wykonawców, którzy uświetnili ceremonię swoją obecnością. Dla artysty był to ogromny zaszczyt. Cieszył się, że może wnieść swój wkład w historyczne wydarzenie. Wcześniej pojawił się także na 90. urodzinach królowej. „Miałem już zaszczyt świętować dziewięćdziesiąte urodziny Królowej i mam zamiar ponownie wystąpić przed Jej Wysokością i Rodziną Królewską, aby – poprzez uniwersalny język muzyki – wyrazić swój podziw, dla jednej z najwybitniejszych postaci ostatnich czasów, głęboko związanej z historią naszego kontynentu i nie tylko”, opowiadał [cytat za universalmusic.pl]. Spotkania z brytyjską rodziną królewską zajmują w jego sercu szczególne miejsce. W rozmowie dla Entertainment Tonight wspominał chwilę, gdy po raz pierwszy wystąpił przed Elżbietą II. „Występowałem przed rodziną królewską wiele razy. Pamiętam pierwszy raz, wiele lat temu, było to bardzo emocjonalne, ponieważ pojawiłem się w Pałacu Buckingham z recitalem fortepianowym. Królowa siedziała dwa lub trzy metry przede mną. Więc tak, to było bardzo, bardzo emocjonalne”. Andrea Bocelli we wrześniu 2022 roku podzielił się z fanami kadrem, na którym pozuje z monarchinią. Wtedy żegnał ją w poruszających słowach. „To był zaszczyt mieć okazję śpiewać dla Jej Wysokości Królowej Elżbiety przy kilku okazjach, z których ostatnia miała miejsce zaledwie kilka miesięcy temu, i poznać ją również na ludzkim poziomie. […] Dziś straciliśmy jedną z kluczowych postaci współczesnej historii […]”. Jak podawał express.co.uk włoskiego tenora i Elżbietę II łączyła wielka pasja do koni. Królowa pewnego razu obiecała mu, że wybiorą się razem na przejażdżkę. „Obiecała. Powiedziała, że ​​gdy kiedyś przyjadę do Anglii i będę trochę mniej zajęty, możemy to zrobić”, opowiadał w „Belfast Telegraph”. Sprawdź też: Dzieli ich 15 lat, jest dla niej wzorem. Mało kto wie, że Matteo Bocellego łączy z przyrodnią siostrą tak piękna więź Andrea Bocelli: z brytyjską rodziną królewską łączy go wyjątkowa więź Andrea Bocelli śpiewał też na weselu księżniczki Eugenii i Jacka Brooksbanka 12 października 2018 roku. Włoski tenor wykonał dwa utwory- Ave Maria” i „Panis Angelicus”. Nic dziwnego, że artysta wystąpił też na specjalne zaproszenie króla Karola III w maju 2023 roku. Podczas koncertu koronacyjnego wspólnie z Brynem Terfelem wykonał utwór „You’ll Never Walk Alone”. Występ artysty był hołdem dla nowego monarchy i poruszył serca zebranych gości. „Jeśli chodzi o mój występ, to rzeczywiście specjalnie poprosili o piosenkę, która jest mi bardzo droga: 'You'll Never Walk Alone”, relacjonował w rozmowie z People. „Zaproszenie na tak ważne wydarzenie — zarówno pod względem historycznym, jak i artystycznym — to wielki zaszczyt i dowód naszej relacji opartej na szacunku i sympatii”, dodawał wówczas. A niedawno gwiazdor pojawił się też na bankiecie w Pałacu Kwirynalskim w Rzymie. Miał okazję ponownie spotkać się z królem Karolem III i królową Camillą, którzy na początku kwietnia przebywali we Włoszech z oficjalną wizytą. Źródło: media.universalmusic.pl, Kobieta.pl, viva.pl, People View oEmbed on the source website
Księżna Kate biżuterią ponownie oddała hołd królowej Elżbiecie
Księżna Walii często sięga po projekty Catherine Walker i rodowitą biżuterię na oficjalne okazje. Nic więc dziwnego, że w dniu koronacji króla Karola, gdy królowi przedstawiono szkockie klejnoty koronne w Edynburgu, księżna wybrała właśnie te elementy. Naszym zdaniem oddała nimi również hołd zmarłej królowej Elżbiecie. ZOBACZ TEŻ: Księżna Kate na Wimbledonie stawia na styl lat 80. i dopełnia look marynarką w kolorze matcha Księżna Kate ponownie w tej samej kreacji Na tę okoliczność Kate, która w Szkocji nosi tytuł księżnej Rothesay, postanowiła ponownie założyć kobaltowy płaszcz imitujący sukienkę od Catherine Walker. Pierwszy raz miała go na sobie podczas nabożeństwa z okazji Dnia Wspólnoty Narodów w opactwie westminsterskim w marcu 2022 roku. Następnie założyła go ponownie podczas niedzielnej mszy z okazji Wielkanocy w kaplicy św. Jerzego na zamku w Windsorze. Tym razem zestawiła niebieski płaszcz z nowym, niezwykle eleganckim kapeluszem od Philipa Treacy'ego, oraz dopasowaną kopertówką i butami w tym samy odcieniu. W hołdzie królowej Elżbiecie Jeśli chodzi o biżuterię, księżna wybrała czterorzędowy naszyjnik z perłami i diamentami królowej Elżbiety II, wykonany przez Garrard. Nie mamy wątpliwości, że w ten sposób chciała złożyć hołd zmarłej monarchini. Kate po raz pierwszy założyła go podczas pogrzebu księcia Filipa w kwietniu 2021 roku, a następnie ponownie podczas pogrzebu królowej we wrześniu 2023 roku. Całość uzupełniła kolczykami z perłami Collingwood, które wcześniej nosiła księżna Diana. CZYTAJ RÓWNIEŻ: Kate Middleton w białej, plisowanej spódnicy. Wiemy, gdzie kupić podobne! Księżna Kate jest świadoma siły swoich wyborów garderoby i od momentu śmierci królowej Elżbiety II we wrześniu nosi wiele elementów biżuterii w hołdzie dla zmarłej. Ukryte przekazy pokazują jej silny związek z monarchią i rodziną męża, która od ponad 10 lat jest także jej własną.
Odkryj Edynburg - perłę Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii
Co warto zobaczyć i jakie tajemnice skrywa miasto?
Każdy fan serialu “The Crown” z pewnością pamięta sceny w pierwszym sezonie, kiedy królowa Elżbieta II wraz ze swoją matką spacerowały po pięknym wybrzeżu. Kadry nakręcone w Szkocji są jednymi z najpiękniejszych w całej produkcji, ponieważ perfekcyjnie uchwyciły majestatyczny wygląd i nieprzewidywalny charakter tej krainy, która jest częścią Zjednoczonego Królestwa. Jej stolicą jest Edynburg, nazywany perłą w koronie Wielkiej Brytanii. Odkryj miasto owiane tajemnicą i mgłą, które posiada status Miasta literatury UNESCO. ZOBACZ TEŻ: Destynacje na urlop: Albania to hit! Edynburg – informacje praktyczne Początki Edynburga sięgają epoki brązu i żelaza. Miasto rozwinęło się wokół grodu zbudowanego na stromej skale, do którego dostęp możliwy był tylko od wschodniej strony, ponieważ pozostałe były zabezpieczane przez naturalne ukształtowanie terenu. Dzisiaj na wzgórzu stoi jedno z najpiękniejszych miast w Wielkiej Brytanii, które wyróżnia przede wszystkim przepiękny zamek oraz rezydencja królowej, czyli pałac Holyrood, który powstał na ruinach dawnego opactwa. Ulica znajdująca się pomiędzy nimi nazywana jest Królewską Milą i stanowi jeden z najważniejszych szlaków turystycznych w mieście. Edynburg to nie tylko stolica Szkocji. Co roku w sierpniu staje się też kulturalną stolicą świata za sprawą organizowanych tam festiwali o międzynarodowej renomie. Jest to także nowoczesne miasto uniwersyteckie, w którym żyje się niezwykle przyjemnie dzięki rozległym i licznym terenom zielonym oraz pięknym widokom. Aby w pełni odkryć potencjał Edynburga warto wybrać się do niego na minimum tydzień. Edynburg – co zobaczyć? Strefa turystyczna Edynburga obejmuje przede wszystkim Stare Miasto, w którego skład wchodzi zamek, Królewska Mila i park wokół Pałacu Holyrood oraz wzgórze Arthur’s Seat, które było kiedyś wulkanem. Warto też odwiedzić gregoriańskie Nowe Miasto w Edynburgu, które leży na północ od wzgórza zamkowego, a jego centrum znajduje się między Queen Street a Princess Street. W poszukiwaniu dobrego miejsca na zakupy warto odwiedzić George Street, pełną ekskluzywnych sklepów i butików luksusowych marek. Zamek w Edynburgu Zamek w Edynburgu to jedna z najważniejszych atrakcji miasta. Stoi na szczycie wzniesienia i góruje nad stolicą. Na jego zwiedzanie warto przeznaczyć minimum trzy godziny lub nawet pół dnia, ponieważ kompleks jest bardzo duży i w środku znajduje się wiele atrakcji, między innymi Pałac Królewski, w którym znajdują się insygnia koronacyjne i Kamień Przeznaczenia. Warto też zwiedzić Wielką Aulę, National War Museum, kaplicę św. Małgorzaty oraz dwa zabytkowe więzienia. Spacerując po terenie zamku można podziwiać piękną panoramę miasta, a codziennie o trzynastej podziwiać wystrzały z armaty, które stanowią miejską tradycję. Królewska Mila Królewska Mila to ulica, która biegnie od Pałacu Holyrood, aż do zamku królewskiego. Można przy niej znaleźć ciekawe atrakcje turystyczne, między innymi Szkocki Parlament oraz kameralne muzea, takie jak Muzeum Pisarzy, Muzeum Whisky oraz Camera Obscura. Znajduje się tam też mnóstwo sklepów z pamiątkami, kawiarni oraz restauracji. Zwiedzanie umilają sztukmistrze i uliczni muzycy, którzy tworzą niezwykłą, artystyczną atmosferę miasta. Pałac Holyrood Pałac Holyrood w Edynburgu to okazała rezydencja, która jest użytkowana przez rodzinę królewską. Pałac i przyległy do niego park są jedną z najważniejszych atrakcji miasta. W środku podziwiać królewskie komnaty, dzieła sztuki i zabytkowe zdobienia. Zwiedzając pałac najpierw wchodzi się na dziedziniec zewnętrzny z fontanną pochodzącą z połowy XIX wieku, a następnie przez zdobiony portal do pałacu na dziedziniec wewnętrzny. Zwiedzanie budynku zaczyna się na Wielkich Schodach, a następnie przechodzi się do Sali Tronowej i Saloniku Porannego i wielu innych komnat. Zwiedzanie Pałacu Holyrood jest płatne, a w środku niestety nie można robić zdjęć. Jest to jednak miejsce warte zobaczenia, na które warto poświęcić około dwóch dwóch godzin. Katedra św. Idziego Katedra św. Idziego znajduje się na Królewskiej Mili i jest jednym z najpiękniejszych kościołów w Szkocji. Opłata za wstęp do tej gotyckiej świątyni jest dobrowolna, a w środku można zobaczyć przepiękne zabytkowe zdobienia, witraże i strzeliste wieże. Najbardziej zachwycającym elementem świątyni jest Kaplica Ostu, która powstała na początku XX wieku i jest bardzo ważna dla szkotów, ponieważ oset to narodowy symbol Szkocji. W czasie zwiedzania Edynburga zdecydowanie warto wpisać do miejsce na listę „do zobaczenia”. Arthur’s Seat Wygasły wulkan Arthur’s Seat to kolejna ważna atrakcja na mapie Edynburga. Wzniesienie znajduje się praktycznie w centrum miasta i jest świetnym miejscem na spacer lub piknik, bo roztaczają się z niego piękne widoki. Małe darmowe muzea Ogromnym plusem zwiedzania brytyjskich miast jest fakt, że wszystkie państwowe muzea są dostępne za darmo. Tak samo jest w Edynburgu, dlatego spacerując główną ulicą miasta warto zatrzymać się także w mniejszych muzeach, które mieszczą się w starych edynburskich kamienicach przy Royal Mile. Do najciekawszych należą: Muzeum Pisarzy, Muzeum Edynburga, Muzeum Historii Ludzkości oraz Muzeum Whisky. Zwiedzanie ich nie zajmie dużo czasu, a można poznać w nich ciekawe lokalne historie oraz lepiej zrozumieć szkocką kulturę. The Real Mary King’s Close The Real Mary King’s Close jest świetną atrakcją dla turystów, którzy chcą odwiedzić podziemną część miasta, pełną ciekawych historii jego mieszkańców. Wąskie przejścia, opuszczone budynki oraz mroczny klimat stanowią główną atrakcję tego miejsca. Przez fakt, że jest to bardzo popularne miejsce, warto wykonać wcześniej rezerwację i zarezerwować sobie około dwie godziny na podróż po podziemnych zakamarkach Edynburga. National Scotland Museum - Narodowe Muzeum Szkocji Narodowe Muzeum Szkocji to miejsce idealne zarówno dla dorosłych jak i dzieci! Jest to placówka interaktywna, która zainteresuje najmłodszych. Można tutaj dowiedzieć się wiele o historii Szkocji oraz poznać odkrycia, które zmieniły świat i trwale zapisały się na kartach historii. Jednym z najsławniejszych eksponatów jest sklonowana owieczka Dolly, szkielet tyranozaura oraz najstarszy kolorowy telewizor na świecie. Architektura tego miejsca jest także niezwykła, ponieważ wiktoriańska konstrukcja inspirowana Kryształowym Pałacem jest atrakcją samą w sobie i sprawia, że zdecydowanie warto je odwiedzić. Dean Village Dean Village to urocza dzielnica, która leży poza centrum miasta w dolinie rzeki. Nie jest to typowo turystyczne miejsce, ponieważ nie ma tu wielu restauracji, sklepów czy muzeów, ale zdecydowanie warto je zobaczyć ze względu na piękną architekturę i niepowtarzalny klimat. Spacerując doliną rzeki w stronę portu Leith, za mostem Dean Bridge można oglądać sztuczne spiętrzenie wody na rzece oraz monument St. Bernards Well pochodzący z XVIII wieku. Powstał w miejscu, w którym odkryto naturalne źródło o uzdrowicielskich mocach. Można tam też zobaczyć posąg Higiei – greckiej bogini zdrowia. Warto odwiedzić Dean Village, aby wyciszyć się, odciąć od świata i odpocząć. National Gallery of Scotland Scottish National Gallery to miejsce idealne dla każdego miłośnika sztuki. Budynek galerii, jak i sąsiadującej Royal Scottish Academy, został zaprojektowany w neoklasycystycznym stylu przez Williama Henry’ego Playfair. Przez lata kształtowała się specjalna więź współpracy między obiema organizacjami, dlatego na początku XXI wieku postanowiono połączyć podziemnym przejściem, w wyniku czego powstało nowe wspólne wejście do obu galerii od strony Princess Street Gardens. Muzeum należy do organizacji National Galleries Scotland, która skupia takie miejsca na mapie Edynburga jak Scottish National Portrait Gallery i Scottish National Gallery of Modern Art. Wstęp do wszystkich obiektów jest darmowy i nawet kursuje między nimi specjalny darmowy autobus, co bardzo ułatwia zwiedzanie. Edynburg - co jeść Szkocja to przede wszystkim stolica najlepszego whiskey na świecie. Ale odwiedzając Edynburg warto skosztować także jego tradycyjnej kuchni, na którą składają się głównie owoce morza, ryby oraz nietypowe wypieki. Scotch pie – nazwa może być myląca, ponieważ kojarzy się ze słodkim wypiekiem, ale nic bardziej mylnego. Scotch pie to wprawdzie ciasto, ale wypełnione mięsnym nadzieniem. Placki mają z reguły średnicę kilku centymetrów, a ich wnętrze składa się z odpowiednio przyprawionej jagnięciny lub baraniny. Ciekawostką jest, że co roku odbywają się Mistrzostwa Świata w pieczeniu scotch pie – rzeźnicy i piekarze prezentują swoje dania specjalnej komisji, która wyłania twórcę najsmaczniejszego wypieku i przyznaje tytuł Mistrza Świata Scotch Pie. Scotch broth – to tradycyjna, szkocka mięsna zupa. Wywar jest gotowany na karku baranim lub wołowym z dodatkiem jarzyn oraz kaszy perłowej. Jest to niezwykle sycąca i rozgrzewająca zupa, której warto spróbować w czasie pobytu w Edynburgu. Fish and chips to danie, z którego słynie Wielka Brytania, ale niewiele osób wie, że swoje korzenie ma właśnie ze Szkocji. Jest to panierowana ryba z frytkami, które w bardziej przypominają lekko podsmażone ćwiartki ziemniaków niż cienkie fryteczki, które znamy z fast foodów. Fish and chips można dostać właściwie w każdej restauracji lub barze w Szkocji, a lokale, które specjalizują się w tej potrawie pieszczotliwie są określane jako „the chippies”. Zupa cullen skink - danie, którego każdy miłośnik ryb musi koniecznie spróbować w trakcie swojej wizyty w Edynburgu. Jest to zawiesista, gęsta zupa na bazie wędzonego łupacza, ziemniaków i cebuli z dodatkiem mleka lub śmietany. Jej nazwa pochodzi od miasteczka Cullen, które leży na północno-wschodnim wybrzeżu Szkocji. Najlepiej smakuje z ciemnym pieczywem. Aby spróbować najlepszej wersji zupy cullen skink, należy udać się do restauracji specjalizującej się w rybach i owocach morza, szczególnie takiej, gdzie stołują się głównie miejscowi mieszkańcy lub rybacy. Haggis to jedno z najpopularniejszych szkockich dań. Jest to to wydęty, duszony żołądek owcy, wypełniony masą z wątroby, serca i płuc mieszanymi z cebulą, mąką owsianą i ziołami. Choć opis nie brzmi zachęcająco, danie jest naprawdę ciekawe w smaku, szczególnie w towarzystwie szklanki lokalnej whisky. Podczas oficjalnych kolacji potrawę podaje się z tłuczonymi ziemniakami i puree z rzepy. W nieoficjalnych sytuacjach można ją jeść z frytkami, chlebem i warzywami. Scottish tablet – to bardzo słodki deser przygotowany na bazie cukru, masła i mleka skondensowanego. Jego smak można porównać do krówek, ale różni je znacząco konsystencja, ponieważ szkocki przysmak jest zdecydowanie bardziej twardy i kruchy. Dodatkowo można znaleźć tablety w różnych rodzajach, przykładowo z dodatkiem aromatu waniliowego, pomarańczowego oraz imbirowego lub nawet o smaku whisky. Nazwa tego deseru jest też bardzo ciekawa. Eksperci podejrzewają, że pochodzi ona z terminów medycznych, gdyż od połowy XVI wieku nazywano tak lekarstwa w formie małych dysków lub rombów. Biorąc pod uwagę kształt tego deseru, podobieństwo jest bardzo zauważalne. Edynburg to przepiękne miasto, które stanowi klejnot w koronie Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii. Uznaje się też je za jedno z najbardziej nawiedzonych miast Europy, ze względu na liczne legendy o duchach straszących na zamku oraz w jego lochach. Odwiedzając Edynburg warto głębiej odkryć jego tajemnice i zobaczyć, czy pod pięknymi ulicami nie kryje się miasto grozy. Jest to miejsce idealne zarówno dla miłośników ciekawych historii, sztuki oraz wyśmienitego jedzenia. Odwiedzicie Edynburg, perłę Wielkiej Brytanii?
Brytyjska królowa Elżbieta II panowała 70 lat! Przypominamy niezwykłe zdjęcia z jej koronacji
Do tego dnia przygotowywała się wiele tygodni...
Królowa Elżbieta II była najdłużej panującym monarchą w Wielkiej Brytanii. Panowała aż siedem dekad, tym samym pobiła nawet rekord królowej Wiktorii, która zasiadała na tronie 63 lata, 7 miesięcy i 2 dni. Oficjalnie królową została w dniu śmierci swojego ojca, Jerzego VI, 6 lutego 1952 roku. Jednak jej koronacja odbyła się 16 miesięcy później, 2 czerwca 1953 roku w Westminster Abbey. Uroczystość była transmitowana przez telewizję, a obecnych na niej było 8000 osób. Wydarzenie śledziło ponad 200 milionów ludzi z całego świata, a w tym więcej niż połowa Brytyjczyków. Przypominamy, jak wyglądał ten dzień. A już 6 maja Brytyjczycy i fani monarchii będą świadkami kolejnego wielkiego wydarzenia. Karol III zostanie koronowany na króla. ZOBACZ TAKŻE: Księżniczka Charlotte łudząco przypomina królową Elżbietę na starych zdjęciach Koronacja Elżbiety II na królową Elżbieta II wyruszyła z pałacu Buckingham w złotej karecie do opactwa na trzygodzinne nabożeństwo, do którego przygotowywała się wiele tygodni. Ćwiczyła ceremonię oraz noszenie ciężkiej korony i niewygodnych strojów. W czasie ceremonii miała na sobie suknię z aksamitu i gronostajów z czterometrowym trenem. Jak głosi plotka, Elżbieta II pomalowała wówczas usta na niebiesko, by w czarno-białej telewizji sprawiały wrażenie krwistoczerwonych. „Mimo, że oglądałam wtedy tylko czarno-białą transmisję, płakałam ze wzruszenia”, mówiła jedna z kobiet zgromadzonych w Londynie podczas tegorocznych obchodów Diamentowego jubileuszu królowej Elżbiety II. Elżbieta II objęła tron po śmierci jej ojca, króla Jerzego VI. Królowa miała wówczas 25 lat, jednak bez wahania wzięła na siebie ciężar odpowiedzialności za monarchię. Składając przysięgę rok później w czerwcu 1953 roku, obiecała całym swoim życiem służyć Koronie. I, jak przyznają sami Brytyjczycy, nigdy ich nie zawiodła. W ciągu jej panowania nie tylko zmienił się świat dookoła, lecz także sama monarchia. Imperium Brytyjskie zaczęło się rozpadać. Rodziną Windsorów wstrząsały skandale. Jednak dzięki Elżbiecie II, która w tym zamęcie była niewzruszona jak skała, monarchia trwa nadal. Królowa wprawdzie nie rządziła, lecz – jak się mawia w Wielkiej Brytanii – panowała, miała jednak bardzo duży wpływ na losy państwa. Z jej zdaniem liczyli się wszyscy, tym kilkunastu premierów Wielkiej Brytanii, którzy rządzili za jej życia. Kilku z nich urodziło się już wtedy, gdy była na tronie. Jak powiedział kiedyś John Major: „Jeśli ktoś nie pyta królowej o zdanie, traci wyjątkową okazję”. Dla wszystkich Brytyjczyków Elżbieta II jest symbolem wielkości i trwałości ich państwa. I choć roczny koszt utrzymania monarchii wynosił 32 miliony funtów, aż 80 procent Brytyjczyków deklarowało poparcie dla królowej. Cały czas była najpopularniejszym członkiem rodziny królewskiej. ZOBACZ TEŻ: Jedna zawsze w świetle reflektorów, druga w jej cieniu. Jaka relacja naprawdę łączyła królową Elżbietę II i księżniczkę Małgorzatę? 8 września 2022 życie królowej Elżbiety II dobiegło końca. A wraz z nią czasy jej panowania. Przy tej okazji przypominamy, jak wyglądała jej koronacja.
Księżniczka Charlotte łudząco przypomina królową Elżbietę na starych zdjęciach
Księżniczka Charlotte to prawdziwa kopia królowej Elżbiety II. Na zdjęciach z przeszłości monarchini wyglądała niemal identycznie co jej prawnuczka. 2 maja księżniczka Charlotte kończy 8 lat. Z roku na rok coraz bardziej przypomina swoją zmarłą we wrześniu prababcię. Czy Wy też widzicie to podobieństwo? ZOBACZ TEŻ: Jedna zawsze w świetle reflektorów, druga w jej cieniu. Jaka relacja naprawdę łączyła królową Elżbietę II i księżniczkę Małgorzatę? Księżniczka Charlotte niczym królowa Elżbieta II Podobieństwa w brytyjskiej rodzinie królewskiej są na wielu polach. Księżniczka Beatrice i książę Andrzej, czy książę William i księżna Diana. Największą jednak uwagę od miesięcy zwraca księżniczka Charlotte, która jest łudząco podobna do swojej prababci, królowej Elżbiety. Zdjęcia monarchini sprzed lat są wyjątkowe. Mała księżniczka po prababci odziedziczyła zdecydowanie zawadiacki uśmiech i kształt ust. Co jeszcze? Wiele osób uważa, że Charlotte doskonale weszła w rolę, bowiem to właśnie ona poucza swoich braci o odpowiednim zachowaniu podczas publicznych wystąpień. Kiedyś nieco zawadiacka, teraz stanowcza i rozsądna. Zdecydowanie zasady etykiety nie są jej obce. Królowa Elżbieta zawsze je szanowała, stąd też wiele osób dopatruje się w Charlotte młodej Elżbiety. CZYTAJ RÓWNIEŻ: Małgorzata „była czarną owcą rodziny królewskiej”. Oto 10 ciekawostek z życia niepokornej księżniczki Zdecydowanie młodą księżniczkę i zmarłą królową łączy miłość do psów i sportu. Diana czy Elżbieta? Niektórzy jednak twierdzą, że Charlotte znacznie bardziej przypomina swoją babcię, księżną Dianę. Królowa Ludzkich Serc nie miała możliwości poznać Charlotte, ani nawet jej mamy, księżnej Kate. Na zdjęciach z dzieciństwa również przypomina małą księżniczkę. Podobieństwo do babci lub prababci jest tutaj sporne. Wiele osób uważa w różny sposób. Jedno jest pewne – mała księżniczka wdała się w rodzinę królewską bez dwóch zdań.
Oto 9 najważniejszych wydarzeń 2022 roku według VIVY!
Miniony rok przejdzie do historii pod znakiem wybuchu konfliktu zbrojnego na Ukrainie. Pod koniec lutego cały świat wstrzymał oddech w reakcji na atak Rosji wobec wschodnich sąsiadów Polski. Z kolei pandemia koronawirusa zeszła na drugi plan. We wrześniu pożegnaliśmy także królową Elżbietę II. Transmisja z tego dnia była największym wydarzeniem telewizyjnym w historii. Nie zabrakło również pozytywnych akcentów, a było nim m.in. zwycięstwo Ukrainy w Eurowizji. Co jeszcze wydarzyło się w mijającym 2022 roku? Wybuch wojny w Ukrainie To wydarzenie zdecydowanie zdominowało 2022 rok. Rozpoczęta pod koniec lutego inwazja Rosji na Ukrainę wywołała lawinę tragicznych wydarzeń. Dziesiątki tysięcy cywilów poniosło śmierć, a miliony Ukraińców uciekło ze swojego kraju, szukając schronienia m.in. w Polsce. Dodatkowo świat zmaga się obecnie z takimi konsekwencjami jak kryzys żywnościowy w najbiedniejszych regionach świata w wyniku zablokowanych dostaw ukraińskiego zboża, a także podwyżkami cen energii w wielu krajach. Wszystko wskazuje na to, że tym tragicznym w skutkach wydarzeniem będziemy również żyć w nadchodzącym roku... Zobacz również: Mijający rok zabrał nam wielu wybitnych ludzi kultury... Oni odeszli w 2022 Wstąpienie Szwecji i Finlandii do NATO Brutalna inwazja Rosji na Ukrainę wywołała gwałtowną zmianę w nastawieniu opinii publicznej w Finlandii, która z kolei wpłynęła na stanowisko fińskich partii politycznych. Ten zwrot w polityce bezpieczeństwa Helsinek popchnął również do podjęcia ważnych decyzji socjaldemokratów w Szwecji. W związku z powyższym 17 maja ministrowie spraw zagranicznych Szwecji i Finlandii podpisali wnioski o przystąpienie do Sojuszu Północnoatlantyckiego, które dzień później zostały oficjalnie złożone w Kwaterze Głównej NATO w Brukseli. Proces wstąpienia Szwecji i Finlandii do NATO ma potrwać najprawdopodobniej od kilku miesięcy do roku. Wizyta Bidena w Polsce W dniach 25–26 marca, niedługo po ataku Rosji na Ukrainę, prezydent Stanów Zjednoczonych Joe Biden złożył roboczą wizytę w Polsce. Pierwszy oficjalny pobyt w naszej ojczyźnie zwieńczyło przemówienie lidera USA na Zamku Królewskim, w którym mówił o jedności NATO oraz o gotowości USA do wypełnienia zobowiązań sojuszniczych. Wybory prezydenckie we Francji W minionym roku we Francji odbyły się wybory prezydenckie. Głosowanie na prezydenta w Republice Francuskiej było bardzo ważne nie tylko dla mieszkańców Francji, ale także dla reszty krajów. W obliczu inwazji Rosji na Ukrainę wybór lidera we Francji okazał się kluczowy dla ładu światowego. 10 kwietnia 2022 r. odbyła się pierwsza tura wyborów prezydenckich, w których rywalizowało ze sobą 12 kandydatów. Do drugiej tury przeszli prezydent Emmanuel Macron oraz Marine Le Pen. 24 kwietnia Emmanuel Macron zdobył ponad 58,5% poparcia i ponownie pokonał swoją rywalkę. Zobacz także: Największe afery i sensacje z udziałem gwiazd… O tym było głośno w 2022 roku! Śmierć królowej Elżbiety II 8 września 2022 roku zmarła królowa Elżbieta II z dynastii Windsorów. Najdłużej panująca monarchini miała 96 lat. Wiadomość o śmierci Elżbiety II obiegła świat po godzinie 19:00 polskiego czasu. Przez kilka kolejnych dni cały świat żegnał królową. Mieszkańcy Anglii mieli szansę zrobić to osobiście i złożyć hołd przy trumnie z ciałem Elżbiety II. Aby pożegnać się z monarchinią, Brytyjczycy musieli stać w kolejkach nawet do 30 godzin. Pogrzeb Elżbiety II miał największą widownię w historii. Telewizyjną relację obejrzała ponad połowa ludzi na całym świecie. Zobacz też: Królowa Elżbieta II, Daniel Passent, Kamil Durczok. Oni odeszli w ciągu ostatnich 12 miesięcy Zwycięstwo Ukrainy w Eurowizji 2022 rok to także wielkie emocje i wzruszenia. W Turynie odbył się 66. Konkurs Piosenki Eurowizji, który dostarczył widzom wielu wrażeń. Polskę reprezentował w tym roku Krystian Ochman, a miażdżącą przewagą głosów laureatami okazała się ukraińska grupa Kalush Orchestra. Była to historyczna, trzecia już wygrana naszych wschodnich sąsiadów. Artyści podbili serca widzów poruszającą piosenką Stefiania z mocnym przekazem. Zobacz też: Emocje zamknięte w kadrach. Zobacz najpiękniejsze sesje VIVY! 2022 roku Mundial 2022 Ostatnie miesiące 2022 roku upłynęły także pod znakiem Mistrzostw Świata w Piłce Nożnej. Tegoroczny Mundial obywał się od 20 listopada do 18 grudnia 2022 roku w Katarze. Rozgrywki piłkarskie były w tym roku wyjątkowe pod wieloma względami - był to pierwszy turniej, który odbył się na Bliskim Wschodzie, jesienią, a do tego w kraju, w którym przeważa islam. Katar to również najmniejsze państwo, które zapisało się na liście gospodarzy. Polska reprezentacja odpadła w 1/8 finału mistrzostw świata, ale nie zabrakło mniejszych sukcesów — po wielu latach udało nam się wyjść z grupy. Zwycięzcą Mundialu była reprezentacja Argentyny, która w finałowym meczu pokonała drużynę Francji, dotychczasowego zwycięzcę, po rzutach karnych 4:2. Bohaterem tegorocznych Mistrzostw Świata w Piłce Nożnej bezsprzecznie został Lionel Messi, dla którego finałowy mecz w Katarze był zarazem ostatnim rozgrywanym przez niego mundialem. Argentyńczyk u schyłku swojej piłkarskiej kariery wywalczył w końcu mistrzostwo świata dla swego kraju. W tym najważniejszym meczu mundialu zobaczyliśmy także polski akcent. Na boisku w Katarze sędziował arbiter Szymon Marciniak. Czytaj również: O miłości, życiu i przemijaniu... Sprawdź najchętniej oglądane wywiady VIVY.pl w 2022 roku! 30-lecie Telewizji Polsat Wśród wydarzeń 2022 roku warto wyróżnić także te z naszego rodzimego podwórka. Było nim między innymi wielkie święto Telewizji Polsat, która obchodziła swoje 30-lecie. Z tej okazji we wtorek 6 grudnia w Teatrze Wielkim stacja zorganizowała uroczystą galą. Imprezę poprowadziły największe gwiazdy stacji: m.in. Krzysztof Ibisz, Piotr Gąsowski, Paulina Sykut-Jeżyna, Zygmunt Chajzer, Karolina Gilon i Marcelina Zawadzka. A na widowni nie zabrakło największych nazwisk polskiego show-biznesu. Gala Jubileuszowa z okazji 30-lecia Telewizji Polsat w Teatrze Wielkim Operze Narodowej. N/z: Joanna Kudzbalska i Krzysztof Ibisz 25-lecie stacji TVN Dwa miesiące wcześniej swoje święto miała także stacja TVN, która obchodziła 25-lecie działalności. Projekt, który był spełnieniem marzeń Mariusza Waltera i Jana Wejcherta, dzisiaj jest częścią jednej z największych grup medialnych na świecie – Warner Bros. Discovery. Na swoje 25-lecie stacja zorganizowała zamkniętą imprezę, na którą zaproszeni zostali tylko pracownicy TVN. Widzowie i fani mogli jednak podejrzeć, co dzieje się na imprezie za sprawą nagrań i zdjęć z bankietu, którymi gwiazdy chętnie dzieliły się w swoich mediach społecznościowych. Z okazji 25-lecia uwielbiani przez widzów dziennikarze, prezenterzy i gwiazdy wzięli także udział w wyjątkowych projektach, a jednym z nich była niezwykła sesja okładkowa dla magazynu "Viva!".
Jedna zawsze w świetle reflektorów, druga w jej cieniu. Jaka relacja naprawdę łączyła królową Elżbietę II i księżniczkę Małgorzatę?
Co o relacji sióstr Windsor odkrył słynny dziennikarz i biograf Andrew Morton?
Były różne, a jednak wyjątkowo sobie bliskie. O relacji sióstr Windsor pisze w nowej książce słynny dziennikarz i biograf Andrew Morton. Co odkrywa? Elżbieta i Małgorzata – Lil, a czasem Lilibet i Margot, tak do siebie mówiły. Każdy, kto oglądał „The Crown”, ma je przed oczami. Ale w serialu Małgorzata była tylko jedną z bohaterek. Andrew Morton w książce „Elżbieta i Małgorzata. Prywatny świat sióstr Windsor” opisuje ich relacje bardzo szczegółowo i z szerszej perspektywy. Podkreśla różnice ich charakterów, a były jak jin i jang. Jedna odpowiedzialna, obowiązkowa, introwertyczna. Druga żywiołowa, emocjonalna, ekstrawertyczna. Ale też kapryśna i depresyjna. Jedna kochała wieś, naturę, polowania (niestety), konie i psy. Królowa mówiła, że zwierzęta nigdy nie nadużyły jej zaufania, nie zawiodły jej, nie przysporzyły problemów. Jej młodsza siostra lubiła błyszczeć w tłumie ludzi, brylowała wśród artystów, kochała balet, teatr, imprezy. Siostry Windsor: o łączącej je relacji Gdyby Małgorzata zasiadła na tronie, byłaby królową przypominającą hollywoodzkie gwiazdy. Drobna, seksowna, świetnie ubrana, była drugą, obok Elizabeth Taylor, najczęściej fotografowaną kobietą na świecie. Podobno miała oczy jak „toń tropikalnego morza”. Według Andrew Mortona byłaby królową bardziej inteligencką, na pewno związaną mocniej z wielkomiejskimi elitami. Pewnie tak, ale w przeciwieństwie do siostry Małgorzata dużo romansowała, często z młodszymi mężczyznami. Przypominała prawdziwą kuguarzycę, tak niebezpieczną, że wielu „chciało zamknąć ją w klatce”. Dorobiła się opinii skandalistki, nieprzychylni jej dziennikarze szydzili, że lubi „tanich mężczyzn i drogie alkohole. Najgorszą prasę miała pod koniec lat 70. w czasie romansu z młodszym o 17 lat projektantem ogrodów Roddym Llewellynem. Dużo wtedy piła, rezygnowała z wielu książęcych obowiązków, uprawiała z kochankiem seks na plaży. Z trudem znosiła twarde rygory, które jeszcze w latach 70. obowiązywały na brytyjskim dworze. Była pierwszą rozwodniczką w brytyjskiej rodzinie królewskiej od czasów Henryka VIII – rozstała się ze swoim mężem, fotografem Antonym Armstrongiem-Jonesem w 1978 roku. Podobno miała wtedy myśli samobójcze – któregoś dnia przyjaciel Windsorów zadzwonił do Elżbiety, bo rozchwiana emocjonalnie Małgorzata groziła, że rzuci się z okna swojej sypialni. „Nie przerywajcie przyjęcia”, odpowiedziała chłodno Elżbieta. „Jej sypialnia jest na parterze”, wyjaśniła. Potrafiły być wobec siebie naprawdę złośliwe. „Gdybyś nie była królową, nikt z tobą by nie rozmawiał”, wykrzyczała Małgorzata siostrze. A to oznaczało: jesteś tak żadna, że nikogo nie interesujesz. Z kolei Elżbieta miała powiedzieć: „Małgorzata chce zawsze tego, co mam ja”. A jednocześnie łączyła je bliskość. Małgorzata rozumiała Elżbietę jak nikt inny. Była jej przyjacielem i stronniczką. Przykład? Pierwszy z brzegu: księżniczka kochała księcia Karola i bardzo ucieszyła się z jego narodzin, chociaż ucinało to jej marzenia o tronie. Wiedziała też, że Elżbieta wyznaczyła na swojego regenta (króla w zastępstwie) ukochanego Filipa, odbierając tę rolę Małgorzacie. Trudno sobie wyobrazić, pod jaką żyły presją. Podczas koronacji królowej Małgorzata strzepnęła z munduru swojego kochanka Petera Townsenda kawałek puchu. Był to zapewne nieświadomy gest, ale musiał być czuły, bo dziennikarze natychmiast go wychwycili i prasa zaczęła rozpisywać się o romansie księżniczki z koniuszym. W pałacu Buckingham zapanowało przerażenie, że romans Małgorzaty przyćmi udaną koronację Elżbiety. Że zamiast nowego otwarcia wrócą stare demony. Wciąż żywa była pamięć o skandalu, jaki wywołał stryj Elżbiety – Edward VIII, porzucając brytyjski tron dla „jakiejś amerykańskiej rozwódki Wallis Simpson”. Na szczęście nic się nie stało. Ale romanse Małgorzaty były zmorą Elżbiety. Czytaj też: Królowa Elżbieta II i księżniczka Małgorzata nie miały łatwej relacji. To je poróżniło Elżbieta i Małgorzata: dzieciństwo Długo były wychowywane i traktowane jak bliźniaczki. Matka ubierała je w takie same dziewczyńskie garsonki. Tak samo układano im włosy w brązowe loki. Chodziło o to, żeby ze sobą nie rywalizowały i żeby Elżbieta nie traktowała siostry z góry. Lilibet potrafiła być wyniosła. Słynna jest historia, jak lokaj powiedział do niej „damo”. A ona odpowiedziała: „Nie jestem damą. Jestem księżniczką Elżbietą”. Babka, królowa Maria, temperowała ją, tłumacząc: „Masz rację, urodziłaś się księżniczką i minie wiele lat, zanim nauczysz się być damą”. Kiedy 14-letnia Elżbieta wygłaszała swoje pierwsze publiczne przemówienie, w radiu towarzyszyła jej 10-letnia siostra. Obie złożyły życzenia świąteczne brytyjskim dzieciakom, przekazując słowa otuchy. Elżbieta kochała siostrę od chwili jej narodzin. Kiedy dowiedziała się, że na świat przyszła Margaret Rose, przygotowała swoje najdroższe lalki, ulubione misie i najlepsze sukienki, by natychmiast obdarować nimi siostrę. Na chrzcie miała powiedzieć do małej: „Będę nazywać cię Bud – Pączkiem, bo różą jeszcze nie jesteś”. Pytanie, czy Małgorzata kiedykolwiek poczuła się różą? W końcu przez całe życie była „tylko” księżniczką, poddaną swojej siostry. Akceptowała to i… buntowała się. Postać z cienia Andrew Morton pisze, że w każdym pokoleniu rodu Windsorów występuje para: dobry kontra zły członek rodziny królewskiej. Buntowniczy ekstrawertyk kontra rozsądny introwertyk. William – uczciwy i godny zaufania, Harry – nieposłuszny. Diana była skromna, a Fergie ciągle szukała kłopotów. Słońce i księżyc. Małgorzata była w cieniu Elżbiety. Sama, jako już dorosła kobieta, opowiadała: „Kiedy jedna z dwóch sióstr jest królową, która musi być źródłem cnót i wszystkiego, co dobre, drugiej nie pozostaje nic innego, jak stać się ogniskiem najbardziej twórczej złośliwości, złą siostrą”. O tym, że będzie „tą drugą”, przekonała się już jako dziecko, w 1936 roku. To wtedy po abdykacji Edwarda VIII tron objął ojciec dziewczynek – król Jerzy VI. Elżbieta stała się następczynią tronu i zaczęła być szykowana do roli monarchini. Wtedy też Małgorzata po raz pierwszy poczuła, że ich drogi się rozchodzą. Każde dziecko boleśnie odczułoby zejście na drugi plan. Dla Małgorzaty, która uwielbiała być w centrum uwagi, było to trudne do zniesienia. Zobacz także: Życie w złotej klatce. Tak wyglądało dzieciństwo królowej Elżbiety II i księżniczki Małgorzaty Zabaweczka Gdy Elżbieta patrzyła na ich wspólne dzieciństwo, pamiętała je zapewne trochę inaczej niż siostra. Widziała uwielbianą Małgorzatę, „zabaweczkę”, która do wszystkich się przytulała i potrafiła każdego rozbawić. Ojciec pobłażał jej i rozpieszczał córkę, chcąc jej wynagrodzić gorszy status. Elżbieta uchodziła za sumienną i porządnicką. Zawsze musiała ciężej pracować i odznaczać się większą odpowiedzialnością, uprzejmością i dorosłością niż jej siostra. Chciała sprostać oczekiwaniom rodziców, bała się, że jeśli ich zawiedzie, może zostać odrzucona. Ojciec mówił: „Elżbieta jest moją dumą, Małgorzata jest moją radością”, to mogło trochę boleć. Jako dorosłe kobiety prowadziły zupełnie inny tryb życia. Elżbieta mieszkała w pałacu Buckingham. Królestwem Małgorzaty był pałac Kensington albo posiadłość na karaibskiej wyspie Mustique. Elżbieta o 8.30 zasiadała do pracy. Małgorzata wstawała późno, zaczynała dzień od whisky i papierosów, pokojówki robiły jej kąpiel, ubierały ją, malowały. Jej tryb życia budził niechęć brytyjskiej prasy i pytania o pieniądze wydawane na monarchię. Ale kiedy królowa polowała, Małgorzata chodziła na wystawy, spotykała się z artystami, w jej domu bywali Mick Jagger, John Lennon (nazywał ją Priceless Margarine – Bezcenną Margaryną), Elton John, pisarz Gore Vidal. Zakochane siostry Nigdy nie były zazdrosne o swoich chłopaków. Małgorzata zachwalała rodzicom księcia Filipa, widząc zakochanie Lilibet. Ale z Elżbietą sytuacja była prosta – pokochała Filipa w wieku 13 lat i zawsze była tej miłości wierna. Życie uczuciowe Małgorzaty było burzliwe. Nie mogła wyjść za mąż za Petera Townsenda – lotnika i bohatera wojennego, a potem królewskiego koniuszego. Poznała go, gdy miała 14 lat, Peter oświadczył się Małgorzacie w 1953 roku, ale był już wtedy rozwodnikiem z dwójką dzieci. Na taki ślub zgodę musiała wydać królowa jako głowa Kościoła anglikańskiego. Elżbieta nie lubiła wdawać się w miłosne dramaty siostry, zwykle wolała czekać, aż sprawy same się rozwiążą. Ale w tym przypadku na początku panowania musiała podjąć decyzję – wybrać między szczęściem siostry, którego pragnęła, a jednością monarchii, którą miała chronić. Zobacz również: Gorący romans, małżeństwo pełne skandali. Tak wyglądało życie uczuciowe księżniczki Małgorzaty W rękach królowej Andrew Morton przypomina, dobitniej niż pokazano to w „The Crown”, pod jaką presją była 26-letnia Elżbieta ze strony Kościoła, parlamentu, premierów Churchilla, a potem Edena. Małgorzata była bohaterką wszystkich postępowych kobiet w Anglii oburzonych archaiczną ustawą o małżeństwach królewskich z 1772 roku. Lewicowy „The Guardian” na pierwszej stronie opowiadał się za tym, że Małgorzata powinna mieć prawo do wolności, którą cieszą się inne kobiety. Kiedy Elżbieta zdecydowała się wysłać Petera Townsenda do Brukseli, żeby na trochę rozdzielić kochanków i wyciszyć aferę, prasa pisała, że „Królowa skazuje na wygnanie asa lotnictwa powiązanego z księżniczką Meg”. Przypisywano jej bezwzględność, tak jak i później, za czasów Diany. Udało się ustalić, że zakochana para poczeka do 25. urodzin Małgorzaty, kiedy księżniczka będzie mogła podjąć decyzję sama. Do ślubu jednak nie doszło, bo – jak sugeruje Andrew Morton – namiętność między kochankami jednak osłabła. Małgorzata nie chciała konfliktu z Kościołem (była bardzo wierząca). I nie była gotowa na utratę swoich królewskich przywilejów. Peter Townsend napisał we wspomnieniach, że nie mógłby zapewnić Małgorzacie życia, do jakiego była przyzwyczajona. W 1960 roku księżniczka poślubiła utalentowanego fotografa Antony’ego Armstronga-Jonesa. Elżbieta nadała mu tytuł hrabiego Snowdona. Oboje z Filipem bardzo go lubili, ale było to burzliwe małżeństwo, które szybko stało się fikcją, choć oficjalnie trwało 18 lat. Problem z szacunkiem Małgorzata mówiła czasami: „Dobrze, że Lilibet urodziła się jako starsza”. I chyba miała rację. Elżbieta dobrze rozpoznała swoje powołanie. Stała się wspaniałą królową i nigdy nie wypadła z tej roli. Nie chciała być królową Brytyjczyków i królową mody czy superimprezowiczką. Małgorzata nie wiedziała do końca, kim chce być. Romansowała, piła, awanturowała się, a jednocześnie wierzyła, że wszystko zostanie jej wybaczone z racji urodzenia. Jako córka króla oczekiwała automatycznie szacunku od poddanych. Denerwowały ją królewskie ograniczenia, ale lubiła swoje przywileje i luksusy. Andrew Morton twierdzi, że była niekonwencjonalna w zachowaniu i bardzo konwencjonalna w myśleniu, że rodzina królewska może więcej. Że są toujours sans reproche – zawsze bez winy. „Mówiąc mniej górnolotnie, pisze Morton, chciała mieć ciastko i zjeść ciastko”. Mówiono, że ma „spojrzenie Windsorów” i że wbrew jej swobodnemu zachowaniu ludzie w jej towarzystwie czuli się skrępowani – nikt nie mógł zapomnieć, że jest księżniczką. Lubiła artystów, ale nigdy nie należała do ich grona. Czytaj też: Był wielką miłością księżniczki Małgorzaty, jednak nie mogli być razem. Jak potoczyło się życie Petera Townsenda? Cięgi dla Margot W trakcie słynnej wizyty w Ameryce, gdzie z misją posłała ją Elżbieta, potrafiła być wulgarna, pijana, protekcjonalna. Władczym tonem rozkazała Judy Garland, by dowiodła, że potrafi śpiewać. Hollywoodzka gwiazda omal nie spadła z krzesła, ale odpowiedziała przez sąsiadów przy stole: „Powiedzcie jej, że zaśpiewam, ale niech ona najpierw ochrzci jakiś statek”. Dzisiaj to brzmi jak anegdota. Jednak nieprzewidziane zachowania Małgorzaty uderzały w królową. Podważały budowaną z trudem powagę brytyjskiego dworu. Dziennikarze pytali natychmiast, kto sfinansował podróż Małgorzaty prywatnym samolotem i dlaczego miała aż tak dużą świtę. Elżbieta nieraz musiała przełknąć gorzką pigułkę, prawdę mówiąc, miała do siostry anielską cierpliwość. Księżniczka tego nie rozumiała, uważała, że zbiera cięgi, żeby jej siostra mogła jeszcze bardziej błyszczeć na jej tle. Kiedy królowa płacze W serialu „The Crown” obie są fascynujące, choć w inny sposób. W rzeczywistości wyniosła Małgorzata nie była chyba aż tak urocza i lubiana. Z siostrą często wzajemnie się drażniły, ale codziennie rozmawiały przez telefon. Małgorzata była lojalna wobec Elżbiety, nigdy nie wystąpiła publicznie przeciwko niej. Nigdy nie zdradziła żadnych jej sekretów. Stała przy siostrze murem w trudnym czasie konfliktu z księżną Dianą. Szybko zaczęła chorować. Zmarła po trzecim wylewie w 2002 roku. Żartowała: „Po tylu latach nadal gram w drugiej lidze, więc do grobu też chyba pójdę druga”. A jednak zmarła przed królową matką. Dla Elżbiety był to ogromny cios. Po raz pierwszy na pogrzebie siostry publicznie płakała.
Małgorzata „była czarną owcą rodziny królewskiej”. Oto 10 ciekawostek z życia niepokornej księżniczki
Nieposłuszeństwo miało sprawiać jej radość
Młodsza siostra królowej Elżbiety II to bez wątpienia jedna z najbardziej barwnych, ale również kontrowersyjnych członkiń brytyjskiej rodziny królewskiej. „Dla wielu osób księżniczka Małgorzata była czarną owcą rodziny królewskiej. Ale wcale się tą reputacją nie przejmowała”, napisano w jej nekrologu na łamach New York Timesa. Księżniczka Małgorzata uwielbiała imprezowy styl życia: nie stroniła od alkoholu i papierosów, głośno było także o jej romansie z młodszym mężczyzną. Oto najciekawsze anegdoty o siostrze dzisiejszej monarchini. Księżniczka Małgorzata: „zła siostra” królowej Choć od jej śmierci minęły dwie dekady, księżniczka Małgorzata wciąż jest jednym z najbardziej kontrowersyjnych, ale jednocześnie intrygujących członków brytyjskiej rodziny królewskiej. Od dziecka była przeciwieństwem swojej starszej siostry, królowej Elżbiety II. Niepokorna, zbuntowana, niektórzy określali ją mianem czarnej owcy. „Dla wielu osób księżniczka Małgorzata była czarną owcą rodziny królewskiej. Ale wcale się tą reputacją nie przejmowała”, napisano nawet w jej nekrologu opublikowanym w New York Timesie. Biograf Theo Aronson twierdzi, że w rozmowie z Jeanem Cocteau, francuskim poetą i reżyserem, księżniczka Małgorzata wyznała, że nieposłuszeństwo sprawia jej radość. I patrząc na jej życie z perspektywy czasu można pomyśleć, że rzeczywiście tak było. Młodsza siostra królowej Elżbiety II nie stroniła od alkoholu, paliła papierosy, imprezowała czy wdała się w romans z mężczyzną, który był od niej młodszy o 17 lat. Nic dziwnego, że z siostrą monarchini wiążę się wiele interesujących, a czasem także zaskakujących anegdot... Czytaj też: Wielka Brytania. Książę William i księżna Kate wielokrotnie złamali królewski protokół Księżniczka Małgorzata i Antony Armstrong-Jones Księżniczka Małgorzata, 22.10.1956 rok Najciekawsze fakty o księżniczce Małgorzacie Wszelkie czeki księżniczka Małgorzata podpisywała... samym imieniem. Bez używania nazwiska czy choćby tytułu. Poranne rytuały młodszej siostry przyprawiały o dreszcze królową Elżbietę II. Małgorzata o 9:00 dostawała śniadanie do łóżka, w którym następnie spędzała dwie godziny na słuchaniu radia, czytaniu gazet, które rozrzucała po podłodze oraz paleniu papierosów. Potem brała długą kąpiel, robiła staranną fryzurę i makijaż, a około 12:30, gdy już zeszła na dół ze swojej sypialni, prosiła o drinka z wódką „na zastrzyk energii”. Królewski protokół nakazywał, że kolacja nie może się rozpocząć bez Małgorzaty. Księżniczka jednak notorycznie się spóźniała. „Kolacja miała rozpocząć się o 20.30. O 20.30 przyjechał fryzjer księżniczki Małgorzaty, czekaliśmy więc godzinami, aż stworzy jej upiorne uczesanie”, możemy przeczytać we fragmencie z książki „Love From Nancy: The Letters of Nancy Mitford”, będącej zbiorem listów dawnej brytyjskiej arystokratki. Młodsza siostra królowej Elżbiety II tak bardzo nie znosiła wiewiórek, że gdy widziała w parku kobiety karmiące te zwierzątka była w stanie do nich podejść i... zacząć uderzać parasolką. Gdy prywatny sekretarz księżniczki, Lord Nigel Napier, przekazał jej przez telefon informację, że Antony Armstrong-Jones, czyli hrabia Snowdown, zamierza się z nią rozwieść, Małgorzata odpowiedziała mu: „Dziękuję Nigel. To najlepsza wiadomość, jaką kiedykolwiek od ciebie otrzymałam”. Księżniczka Małgorzata była bardzo inteligentna, ale czasami równie okrutna. Widząc modelkę Twiggy, zapytała: Kim jesteś? „ Nazywam się Lesley Hornby, ale ludzie mówią mi Twiggy, Wasza Wysokość”, odpowiedziała kobieta. „Jak niefortunnie”, miała skwitować siostra królowej. Spekulowano, że księżniczka Małgorzata miała romans z Mickiem Jaggerem. Co prawda nie znaleziono na to dowodów, ale mówiono także, że sam Picasso był zdeterminowany, żeby została jego żoną. Uwielbiała zarówno alkohol, jak i palenie papierosów. Podobno próbowała nawet „połączyć te dwie czynności, przyklejając pudełko zapałek do szklanki, tak aby mogła zapalić zapałkę, kiedy piła”, dowiadujemy się z książki „Ma'am Darling”. Księżniczka Małgorzata pokazała swój prawdziwy charakter i zbuntowała się wbrew królewskim zasadom nawet w dniu swojego ślubu. Na głowie miała wówczas tiarę Poltimore, która pochodziła z jej prywatnej kolekcji, a nie królewskiej. Kupiła ją na aukcji za około 7,7 tysiąca dolarów. Tryb życia, jaki prowadziła księżniczka Małgorzata był bez wątpienia ekstrawagancki. Jej miesiąc miodowy na królewskim jachcie Britannia w 1960 toku trwał sześć tygodni i kosztował 115 tysięcy dolarów. Z kolei w 1995 roku, podczas siedmiodniowej podróży do Stanów Zjednoczonych, wzięła ze sobą garderobę wartą ponad 10 tysięcy dolarów. Kiedyś zażądała także eskorty motocyklowej w drodze z pałacu Kensington do stacji Waterloo. Zobacz także: Wielka Brytania. Król Karol III może mieć powody do radości. Dokument Harry'ego i Meghan w ogniu krytyki Księżniczka Małgorzata w drodze na miesiąc miodowy Księżniczka Małgorzata i jej mąż Antony Armstrong-Jones, 18.04.1967 rok Księżniczka Małgorzata, 1987 rok Księżniczka Małgorzata, około 1990 roku
9 ciekawostek o sukni ślubnej królowej Elżbiety II. Tego mogliście nie zauważyć!
Na ślub uwielbianej księżniczki Elżbiety i jej ukochanego czekała cała Wielka Brytania. Przyszła królowa poślubiła Filipa Mountbattena 20 listopada 1947 roku w Westminster Abbey mając zaledwie 21 lat. Każda kobieta chciała zobaczyć, jak będzie wyglądała suknia ślubna księżniczki. Do końca jej projekt zostawał tajemnicą, a sama Elżbieta postanowiła jej wcześniej nie przymierzać... By nie przyniosło jej to pecha. Monarchini podtrzymała wiele tradycji - od pożyczenia królewskiej tiary po mirt w ślubnym bukiecie. Oto kilka ciekawostek o kreacji ślubnej królowej Elżbiety II! Suknia ślubna królowej Elżbiety II - ciekawostki Suknię ślubną Elżbiety II przez siedem tygodni wyszywało aż 350 kobiet. Misterny haft był podpisem królewskiego krawca, Normana Hartnella. To on wykonał projekt kreacji - dekolt w kształcie serca i pełen dół. Swoje dzieło podsumował później słowami: „najpiękniejsza sukienka, jaką kiedykolwiek zrobiłem”. Przyszła królowa zapłaciła za swoją suknię… kuponami. Księżniczka nie miała nieograniczonego budżetu. Reglamentacja wojenna obowiązywała wszystkich, także brytyjską rodzinę królewską. Co ciekawe, Brytyjki dowiadując się o ślubie księżniczki Elżbiety postanowiły ją wesprzeć i… masowo do pałacu przysyłano kupony na ubrania. Ostatecznie wszystkie zostały zwrócone ich właścicielom, a samą księżniczkę wsparł rząd, który przyznał jej dodatkowe 200 kuponów. Czytaj też: Wielka Brytania. Skandaliczna wypowiedź Diany o Windsorach zmieniła wszystko Projekt sukni ślubnej Elżbiety II Suknia ślubna Elżbiety wyglądała zjawiskowo, ale niewielu wie, że projektant zainspirował się słynnym renesansowym arcydziełem. Mowa o obrazie Botticellego Primavera, którego głównym motywem jest odrodzenie. Norman Hartnell postanowił wykorzystać ten motyw, pokrywając suknię różami i kwiatami w kształcie gwiazd. Wszystko wyszywane było srebrną nicią. Szczegóły sukni ślubnej Elżbiety II Suknia ślubna królowej Elżbiety wykonana została z satyny w kolorze kości słoniowej. Wyszywana była 10 tysiącami pereł, a tren miał cztery metry długości i był tkany ręcznie. Suknia ślubna królowej i koniczyna na szczęście Co ciekawe, projektant w tajemnicy przed przyszłą królową, wszył w kreację koniczynkę na szczęście. Jak mówił w jednym z wywiadów, umieścił ją po lewej stronie u dołu sukni tak, „by ręka Jej królewskiej Mości mogła spocząć na niej podczas ceremonii”. W dniu ślubu królowej Elżbiecie pękła tiara W dniu ślubu Elżbiecie… pękła tiara. Przyszła królowa miała na głowie Tiarę Królowej Marii, którą wypożyczyła jej Królowa Matka Elżbieta. Tiara niestety pękła przed wyjazdem panny młodej do Opactwa Westminsterskiego. Na szczęście obecny na miejscu jubiler szybko naprawił pęknięcie, które można zauważyć - to mała, ale ledwo zauważalna luka na środku tiary. Zobacz także: Zwiastun do dokumentu Harry'ego i Meghan pełny skrajnych emocji. Rodzina królewska ma się czego obawiać? Bukiet ślubny królowej Elżbiety II Według wielu źródeł, florysta Martin Longman wykonał aż pięć projektów idealnego bukietu ślubnego. W każdym z nich oczywiście znajdowała się gałązka mirtu. Podobno, gdy nowożeńcy po ceremonii poszli zrobić pamiątkowe zdjęcia, kwiaty… zniknęły. Buty ślubne królowej Elżbiety II Przyszła królowa tego dnia zdecydowała się na buty z odkrytymi palcami, co było sporym zaskoczeniem i uznane zostało za nowoczesne posunięcie. Hartnell zaprojektował więc satynowe sandały, które wysadzane były małymi perełkami. Tiara ślubna królowej znów w użytku Wnuczka królowej, księżniczka Beatrice, stanęła na ślubnym kobiercu w lipcu 2020 roku i tego dnia zgodnie z tradycją miała również coś pożyczonego. I to właśnie od monarchini. Księżniczka zaprezentowała się w tiarze, którą Elżbieta miała na sobie w 1947 roku podczas ślubu z Filipem. Zobacz również: Wielka Brytania. Karol III miał surowe zasady w kwestii wychowania synów. Zmuszał ich do jednego
Rodzina królewska w czasach II wojny światowej. Królowa Elżbieta II była... mechanikiem
Nauczyła się prowadzić każdą maszynę, przy jakiej pracowała
II wojna światowa była jednym z najcięższych i najtrudniejszych momentów w historii Europy, który wywołał cierpienie wielu niewinnych ludzi. Wydawać by się mogło, że ten dramatyczny okres nie dotyczył arystokratów, jednak nic bardziej mylnego. Wśród członków brytyjskiej rodzinie królewskiej byli tacy, którzy czynnie angażowali się w działalność na rzecz armii, państwa czy przemysłu zbrojeniowego. Jednym z nich była sama królowa Elżbieta II. Jak niosła pomoc podczas wojny? Królowa Elżbieta II podczas II wojny światowej Brytyjska monarchini była jedną z osób z rodziny królewskiej, która podczas II wojny światowej nie chciała tylko bezczynnie stać z boku i się przyglądać. Elżbieta, wówczas jeszcze księżniczka, wstąpiła do utworzonej w 1938 roku Auxiliary Territorial Service. ATS było paramilitarną organizacją grupującą kobiety posiadające umiejętności, które w trakcie konfliktu zbrojnego mogły być przydatne. Dzięki temu dzisiejsza monarchini stała się inspiracją dla wielu innych kobiet, które idąc za jej przykładem postanowiły zasilić szeregi armii i wstąpić do ATS. Na początku wojny księżniczka Elżbieta głównie angażowała się w działalność propagandową. Wygłaszała przemówienia i brała udział w spotkaniach, które miały zagrzewać jej rodaków do walki. W 1940 roku, gdy sama miała zaledwie 14 lat... przemawiała do dzieci. Nastoletnia następczyni brytyjskiego tronu chciała w ten sposób dodać maluchom otuchy i nadziei. Jako szesnastolatka pierwszy raz wizytowała jednostkę wojskową. Po dwóch latach przyszła królowa sama wyraziła chęć wstąpienia do Auxiliary Territorial Service. Czytaj również: Wielka Brytania. Co tak naprawdę królowa Elżbieta II myślała o związku Harry'ego z Meghan? Księżniczka Elżbieta podczas II wojny światowej Księżniczka Elżbieta podczas II wojny światowej, 10.06.1945 Brytyjska następczyni tronu była mechanikiem Po wstąpieniu do ATS księżniczka Elżbieta zyskała funkcję szeregowego pracownika i została oddelegowana na kurs prawa jazdy. Miała jednak być nie tylko zostać kierowcą, ale również mechanikiem. O służbie następczyni tronu pisała Barbara Maranzani: „Nauczyła się rozbierać, naprawiać i odbudowywać silniki oraz zmieniać opony, a także jak prowadzić każdą maszynę, na której pracowała, w tym jeepy, ciężarówki i karetkę pogotowia”. Także w jednym z artykułów, które ukazały się po wojnie można było przeczytać o zaangażowaniu dzisiejszej władczyni. „Jedną z jej największych radości było ubrudzenie sobie paznokci i zrobienie tłustych plam na rękach, co pokazywała później swoim przyjaciołom”. Dziś nie bardzo wiadomo, jak królowa Elżbieta II radziła sobie z obsługą pojazdów w czasie II wojny światowej. Brytyjczycy wykorzystywali zaangażowanie córki królewskiej pary głównie do celów propagandowych. Gdy rodzice odwiedzili ją w trakcie pracy, było to szeroko relacjonowane w prasie. Mimo wszystko poświęcenie księżniczki i jej służba były nie tylko przykładem dla wielu osób, ale także jednym z czynników, które składają się na miłość i szacunek obywateli Wielkiej Brytanii, jakimi darzyli swoją królową. Czytaj też: Zwiastun do dokumentu Harry'ego i Meghan pełny skrajnych emocji. Rodzina królewska ma się czego obawiać? Księżniczka Elżbieta podczas II wojny światowej, 10.06.1945 Księżniczka Elżbieta podczas II wojny światowej, 1.01.1945 Król Jerzy VI podczas II wojny światowej Po wybuchu II wojny światowej król Jerzy VI, ojciec królowej Elżbiety II, nie angażował się za bardzo politycznie, ale podjął decyzję, dzięki której zyskał ogromną miłość swojego narodu. W 1940 roku monarcha kilkukrotnie odmówił przeniesienia z Londynu, który bombardowany był przez Luftwaffe podczas bitwy o Anglię. Był to wielki dowód męstwa i solidarności z narodem. Królewska para odwiedzała wówczas szpitale i jednostki wojskowe, wizytowała dywizjony lotnicze, rozdawała odznaczenia. Brytyjczycy bardzo docenili postawę swojego króla. Uważano, że jest monarchą pochłoniętym sprawami kraju i obywateli. Przez cały czas Jerzy VI zamieszkiwał Pałac Buckingham, objęty wojennym rygorem. Mimo że nie bardzo znał się na polityce i w tej kwestii odgrywał rolę raczej drugoplanową, to wciąż był obecny w życiu społecznym. W 1944 roku, po lądowaniu w Normandii, wybrał się do Francji, ta wizytował alianckie oddziały. Mimo wszelkich zabezpieczeń, wciąż narażony był na możliwość ataku przez siły niemieckie. Przeżył zresztą wiele bombardowań, a pociski dosięgały nawet jego posiadłości. Zobacz także: Do sieci trafiło nowe zdjęcie synka Meghan Markle i księcia Harry’ego! Archie bardzo się zmienił Księżniczka Elżbieta, Królowa Matka, król Jerzy VI i księżniczka Małgorzata, II wojna światowa, 8.05.1945 Źródło: warhist.pl
Wielka Brytania. Elżbieta II nienawidziła rodziców księżnej Kate! Co było powodem?
Rodzice księżnej Kate cieszą się wielką sympatią wśród mieszkańców Wielkiej Brytanii. Carole i Michael Middletonowie są uroczymi i ciepłymi dziadkami, którzy nie kryją swoich uczuć. W wychowanie wnuków wkładają całe serce, jednak królowa Elżbieta II nie pochwalała ich metod... Dlaczego? Poznajcie szczegóły! View Ediplayer on the source website Dlaczego królowa Elżbieta II nie lubiła rodziców księżnej Kate? Brytyjska prasa od wielu lat śledzi poczynania Carole i Michaela Middeltona. Wszystko za sprawą ich córki, która od wielu lat sprawuje bardzo wysoką pozycję na brytyjskim dworze. Jej rodzice jednak starają się być z boku. Oboje prowadzą własny biznes, a w dodatku są szczęśliwymi dziadkami. To jest ich klucz do spełnienia. Nie czują potrzeby wypowiadania się w mediach i nie odnoszą się do żadnych skandali z Windsorami w roli głównej. CZYTAJ RÓWNIEŻ: Zwiastun do dokumentu Harry'ego i Meghan pełny skrajnych emocji. Rodzina królewska ma się czego obawiać? Jak się okazuje, królowa Elżbieta II miała im dużo do zarzucenia. Nie podzielała ich metod wychowawczych i nie za bardzo ich lubiła. Rodzicie księżnej Kate prowadzą firmę, a ich majątek wart jest około 30 milionów funtów. Mimo wielkiego bogactwa, małżeństwo nie lubi obnosić się ze swoimi pieniędzmi. Starają się żyć skromnie. Razem mieszkają w Bucklebury, niedaleko Londynu. Zakochani uwielbiają wolny czas spędzać z wnukami. Warto dodać, że brytyjska rodzina królewska zatrudniła wykwalifikowaną opiekunkę. Co najbardziej denerwowało monarchinię? To, że największym autorytetem dla księżnej Kate są jej rodzice oraz to, że z ich zdaniem najbardziej się liczy. Królowa swoje dzieci wychowywała twardą ręką i przestrzegała dworskiej etykiety. Jej zdaniem w tym przypadku powinno być tak samo. Jak się okazuje, Carole i Michael Middeltonowie wychowują dzieci zgodnie ze swoimi przekonaniami. Monarchini zależało na tym, żeby poznały prawdziwe życie. Nie była zwolenniczką rozpieszczania wnucząt. Z tego co widać, rodzice księżnej Kate robią zupełnie na odwrót. Organizują zabawy oraz wycieczki, które bardzo odbiegają od królewskich norm. Co jeszcze denerwowało Elżbietę II? To, że książę William bardzo lubi swoich teściów. Mają bardzo podobne poczucie humoru oraz spędzają Boże Narodzenie w domu Middeltonów. CZYTAJ TEŻ: Do sieci trafiło nowe zdjęcie synka Meghan Markle i księcia Harry’ego! Archie bardzo się zmienił
Przedpołudnia niepokornej Małgorzaty przyprawiały królową o dreszcze. Jak spędzała je siostra Elżbiety II?
„Około 12:30 zjawiała się w holu i prosiła o kieliszeczek wódki na rozbudzenie”
Już od dziecka były zupełnie inne. Starsza z sióstr, Elżbieta, spokojna, grzeczna i ułożona. Cztery lata młodsza Małgorzata niepokorna marzycielka, która prowadziła imprezowy tryb życia. Choć królową Wielkiej Brytanii została pierworodna córka Jerzego VI, to do jej młodszej siostry należała uwaga mediów i większość nagłówków w gazetach. Księżniczka Małgorzata nie raz szokowała. Nawet na dworze pokazywała swój nieokiełznany charakter. Sposób, w jaki spędzała poranki przyprawiał monarchinię o dreszcze... Małgorzata: księżniczka ze złamanym sercem Szokujący królową sposób spędzania poranków przez księżniczkę Małgorzatę w latach pięćdziesiątych opisał dokładnie królewski biograf, Craig Brown, w swojej książce „Ma'am Darling: 99 Glimpses of Princess Margaret”. Młodsza siostra monarchini miała wtedy 25 lat i... złamane serce. 1953 roku jej romans z Peterem Townsendem wyszedł na jaw. Dworzanin był rozwodnikiem i królowa Elżbieta II nie wyraziła zgody na ślub Małgorzaty z ukochanym. Zaproponowała jej w zamian zrzeczenie się tytułów, na co księżniczka nie była gotowa. Zrezygnowała więc ze swojej największej miłości, a mężczyznę wysłano na placówkę dyplomatyczną do Brukseli, żeby był jak najdalej byłej ukochanej. Z księżniczką Małgorzatą zaczęły się wówczas prawdziwe problemy. Młodsza siostra królowej miała ogromne kompleksy. Starała się obracać w kręgach literatów i artystów, ale edukacja obu córek króla Jerzego VI odbywała się w pałacu, toteż nie posiadały zbytniej wiedzy ogólnej. Małgorzata nie bardzo miała więc o czym rozmawiać z towarzystwem, w jakim się obracała. Rozmowy na intelektualne tematy frustrowały księżniczkę, co próbowała zasłaniać alkoholem i papierosami oraz obracając większość konwersacji w żart. Tak naprawdę była jednak zranioną kobietą, cierpiącą po stracie ukochanego... Czytaj też: Wielka Brytania. Co tak naprawdę królowa Elżbieta II myślała o związku Harry'ego z Meghan? Księżniczka Elżbieta i księżniczka Małgorzata, Londyn, 1937 rok Księżniczka Małgorzata i Peter Townsend, południowa Afryka, 1947 rok Przedpołudnia księżniczki Małgorzaty przerażały królową Elżbietę II To, jak Małgorzata spędzała każdy początek dnia wywoływało ciarki u królowej Elżbiety II. Młodsza siostra monarchini wstawała około dziewiątej rano, oczywiście o ile poprzedniego dnia nie balowała do późna. Nie znaczy to jednak, że od razy zaczynała dzień. Księżniczka spędzała codziennie około dwóch godzin w swoim łóżku, gdzie czytała gazety i odpalała jednego papierosa za drugim, słuchała też radia. Około jedenastej wraz ze służącą udawała się do łazienki, by wziąć kąpiel. Według Craiga Browna, królewskiego biografa, również ten rytuał zajmował Małgorzacie co najmniej godzinę. Potem przychodził czas na perfekcyjny makijaż, staranne ułożenie włosów i włożenie zawsze czystego ubrania. Siostra królowej kazała prać każdy element garderoby, który miała na sobie, choćby przez kilka minut. Po skończonych zabiegach można powiedzieć, że księżniczka Małgorzata była gotowa zacząć swój dzień. „Około 12:30 zjawiała się w holu i prosiła o kieliszeczek wódki na rozbudzenie”, możemy przeczytać w książce Craiga Browna. Po tak poprawionym humorze siostra królowej mogła już przystąpić do swoich obowiązków. O pierwszej po południu zasiadała wraz z Królową Matka do lunchu, w którym bardzo rzadko uczestniczyła również jej starsza siostra. Księżniczka mogła więc czuć się zupełnie nieskrępowana i rozluźniona, ciesząc się nieformalnych charakterem spotkania. Przy suto zastawionym stole ze srebrnymi sztućcami raczyła się wraz z matką posiłkiem i... butelką wytrawnego wina, które razem wypijały. Zobacz także: Wielka Brytania. Karol III miał surowe zasady w kwestii wychowania synów. Zmuszał ich do jednego Księżniczka Małgorzata i Barbra Streisand, 16.01.1969 rok Księżniczka Małgorzata, Londyn, 1990 rok Księżniczka Małgorzata, 25.04.1990 rok
Udawała czy faktycznie się wzruszała? Sprawdzamy, czy świat widział, by królowa płakała!
Weryfikujemy to, co pokazano w serialu „The Crown”
Serial The Crown jest jedną z najpopularniejszych produkcji o brytyjskiej rodzinie królewskiej i cieszy się sporą popularnością. W trzecim sezonie przedstawiono sytuację, która zastanowiła fanów royalsów. Serialowa królowa przyznała bowiem, że publicznie nie pozwala sobie na płacz. I rzeczywiście, w prawdziwym życiu królowa Elżbieta II bardzo rzadko okazywała emocje... Starała się być opanowana i spokojna i tylko czasami pozwalała sobie na uśmiech. Jak więc było naprawdę ze łzami monarchini? Królowa Elżbieta II płacze? Odpowiedź jest prosta - Elżbieta II była królową, ale także człowiekiem. Przez wiele lat kobiety płaczące publicznie, szczególnie władczynie czy przywódczynie, stały się napiętnowane za publiczne okazywanie uczuć. Zdaniem krytyków nie wypada, by osoba na takim stanowisku w ten sposób się zachowywała - to słabość, ale także zachowanie uznawane za nieodpowiednie. Ostrej krytyce zostana poddała choćby była premier Wielkiej Brytanii, Theresa May, gdy roniła łzy rezygnując ze swojego stanowiska. Okazywanie emocji będąc na wysokim stanowisku (szczególnie w przypadku kobiet) przez wielu odbierane jest jako coś negatywnego. Wielu zaczyna kwestionować wówczas ich umiejętności i zdolność do przywództwa. Pytanie dotyczące tego, czy królowa Elżbieta II płacze, narodziło się po jednym z odcinków The Crown 3, dotyczącego tragedii w Aberfan. Katastrofa miała miejsce w walijskiej wiosce Aberfan, w której w 1966 roku na skutek gwałtownych ulew, osunęła się część hałdy węglowej. Lawina uderzyła w szkołę oraz sąsiednie domy i zabiła ponad 140 osób, w większości dzieci. Na reakcję królowej długo nie trzeba było czekać - oficjalne oświadczenie szybko trafiło do mediów. Mieszkańcy Aberfan liczyli jednak na nieco więcej. Czytaj też: Wielka Brytania. Co tak naprawdę królowa Elżbieta II myślała o związku Harry'ego z Meghan? Zdjęcie królowej Elżbiety II z 1966 roku z Aberfan z nieprzeniknionym wyrazem twarzy Jak mogliśmy zobaczyć w The Crown 3, nieobecna na medialnej scenie królowa opiera się wówczas radom m.in. premiera Harolda Wilsona, by udać się na miejsce tragedii. Elżbieta II twierdzi, że nie jest to rola królowej, by pocieszać ludzi i okazywać im wsparcie, szczególnie personalnie. Gdy po tygodniu nieobecności na miejscu katastrofy, opinia publiczna zaczyna pytać, dlaczego monarchini nie udziela im wsparcia, Elżbieta II decyduje się na wyjazd do Aberfan: „Otarłam zaschnięte oko i jakimś cudem nikt nie zauważył”, mówi w serialu The Crown 3 królowa. Dopiero później, samotnie siedząc w pałacowym pokoju, słucha hymnu śpiewanego na pogrzebie dziesiątek dzieci pochowanych w Aberfan żywcem... roni łzę. Niewielu jednak wie, że jest to jedna ze scen fikcyjnych, która nie ma zbyt wiele wspólnego z tym, co działo się w rzeczywistości. Warto dodać, że w dniu premiery serialu, ówczesny sekretarz prasowy Harolda Wilsona, Joe Hainer, skomentował fragment, w którym królowa udaje łzy w Aberfan, mówiąc wprost: „Każdy, kto widział ją wtedy w Cenotaph wie, że wcale tak nie było”, nazywając scenę „absolutnym nonsensem”. Zauważmy, że królowa przez lata żyła w przeświadczeniu, że nie wypada jej publicznie uronić łzy, bo okazałaby tym słabość. „Mówiono jej, że nie wolno jej płakać, więc nawet jak stłukła kolano - nie płakała. Po tragicznej śmierci jej synowej, księżnej Diany, też czekano czy królowa uroni łzę, czy nie. Nie uroniła. Ta powściągliwość wynika, z wychowania, z wieloletniego przygotowywania do bycia królową”, powiedział dr Janusz Sibora, badacz ceremoniału królewskiego w sześćdziesiątą rocznicę jej panowania, w rozmowie z Agatą Kondzińską dla wyborcza.pl. Do końca swojego panowania monarchini rzadko dopuszczała do tego, by media uchwyciły emocje na jej twarzy. Szczególnie w przypadku oficjalnych i publicznych wydarzeń jako głowa narodu nie powinna okazywać emocji. I choć na fotografiach jej twarz zwykle jest nieprzenikniona, to kilkakrotnie zdarzyło się jej wzruszyć. Mieliśmy okazję obserwować, jak ociera łzę w 2002 roku podczas wizyty na polu pamięci w Opactwie Westminsterskim, a wcześniej w 1997 roku, gdy zamknięto HMY Birtannia, czyli jeden z najsłynniejszych jachtów królowej Elżbiety II. Zobacz także: Wielka Brytania. Karol III miał surowe zasady w kwestii wychowania synów. Zmuszał ich do jednego
Wielka Brytania. Co tak naprawdę królowa Elżbieta II myślała o związku Harry'ego z Meghan?
Jaki był stosunek monarchini do księżnej?
Związek księcia Harry'ego i Meghan Markle od początku wzbudzał kontrowersje. Nie brakowało spekulacji, że ukochana steruje księciem Sussex i ma na niego zły wpływ, zwłaszcza od kiedy postanowili odsunąć się od brytyjskiej rodziny królewskiej i rozpocząć życie na własny rachunek w Stanach Zjednoczonych. Opinie na temat księżnej Sussex są różne... A jakie zdanie miała o niej królowa Elżbieta II? Relacje w brytyjskiej rodzinie królewskiej Choć często słyszymy o tym, jakie rzekomo stosunki łączą poszczególnych członków brytyjskiej rodziny królewskiej, to większość z nich tak naprawdę stanowią domysły lub własne interpretacje. Dwór jest dość powściągliwy i opinii publicznej trudno o pozyskanie prawdziwych informacji. Jednak co jakiś czas możemy dowiedzieć się szczegółów np. od osób, które przebywają bądź przebywały w bliskim otoczeniu royalsów... Jednym z nich jest ujawniony przez Gylesa Brandretha stosunek, jaki miała królowa Elżbieta II do związku swojego wnuka, księcia Harry'ego z Meghan Markle. Co monarchini myślała o księżnej Sussex? Czytaj też: Wielka Brytania. Pisarz ujawnia, jakie relacje panowały w ostatnich latach między Elżbietą II i jej mężem Królowa Elżbieta II, Trooping the Colour, 2021 rok Stosunek królowej Elżbiety II do księżnej Meghan W swojej nowej biografii przyjaciel księcia Filipa, Gyles Brandreth, zdradza, że królowa Elżbieta II już od pierwszego spotkania z Meghan Markle miała zapałać sympatią do ukochanej wnuka. Jednak mimo że pochwalała jego wybór, to miała jedną, dość istotną uwagę. Jak dowiadujemy się z książki pisarza „Elizabeth. An Intimate Portrait”, według monarchini książę Harry miał być „nieco zbyt mocno zakochany” w swojej wybrance. Słowa królowej Elżbiety II pokrywają się z opinią komentujących, którzy już od lat snują teorie, że Meghan dominuje nad swoim ukochanym. Dobrym tego przykładem może być okładka magazynu Time z 2021 roku, na której to właśnie księżna Sussex stoi na pierwszym planie, w rozkroku charakterystycznym dla polityków, a jej mąż... stoi za nią. Decyzja o wyprowadzce do Stanów Zjednoczonych i odcięciu się od rodziny królewskiej również była podyktowana odczuciami księżnej Meghan odnośnie monarchii... Zobacz także: Wielka Brytania. List królowej Elżbiety II trafił na aukcję. Monarchini pisała w nim o swojej pasji Księżna Meghan i książę Harry, Invictus Games Dusseldorf 2023, 6.09.2022
Wielka Brytania. Pisarz ujawnia, jakie relacje panowały w ostatnich latach między Elżbietą II i jej mężem
Królowa Elżbieta II i książę Filip byli małżeństwem niemal 74 lata. Rozdzieliła ich śmierć mężczyzny w 2021 roku, po której monarchini stopniowo zaczęła gasnąć, by kilkanaście miesięcy później dołączyć do ukochanego... W nowej książce przyjaciel księcia Ednynburga, Gyles Brandreth, zdradza, jakie relacje naprawdę panowały między małżonkami w ostatnich latach... Autor biografii królowej o relacjach monarchini z mężem Małżeństwo królowej Elżbiety II i księcia Filipa uchodziło za zgrane i udane, mimo pojawiających się co jakiś czas plotek o rzekomych zdradach księcia Edynburga. Gyles Brandreth, były polityk, autor książek o brytyjskiej rodzinie królewskiej, a prywatnie przyjaciel męża monarchini, w swojej najnowszej biografii władczyni „Elizabeth: An Intimate Portrait”, opisał, jakie stosunki panowały między małżonkami... Ich relacje miały się rozluźnić w 2017 roku, kiedy książę przeszedł na emeryturę. Ponownie jednak mieli się do siebie zbliżyć w trakcie pandemii. Mężczyzna poznał osobiście królową Elżbietę II w 1968 roku jako dwudziestolatek i przez kolejne pół wieku pozostawał w pobliżu dworu. Twierdzi, że prowadził zapiski rozmów z monarchinią, które wraz ze spotkaniami z bliskimi i przyjaciółmi oraz obserwowaniem z bliska dworskiego życia czynią z tego niezwykle ciekawą relację. Czytaj też: Wielka Brytania. List królowej Elżbiety II trafił na aukcję. Monarchini pisała w nim o swojej pasji This intimate, personal biography of our beloved Queen Elizabeth II tells the story of her remarkable life, reign and times, from a perspective unlike any other.#Elizabeth by @GylesB1 is out now.https://t.co/E4pTUQasF4 pic.twitter.com/UJdt9P8FC2 — Penguin Books Aus (@PenguinBooksAus) November 28, 2022 Królowa Elżbieta II i książę Filip, miesiąc miodowy, 24.11.1947 rok Królowa Elżbieta II i książę Filip się od siebie oddalili? 9 kwietnia 2021 roku w wieku 99 lat odszedł książę Filip. Dla monarchini strata męża, z którym spędziła ponad siedem dekad życia, była ogromnym ciosem... W świątecznym orędziu z 2021 roku nazwała ukochanego swoją siłą i opoką. Mimo to z najnowszej książki Gylesa Brandretha dowiadujemy się, że relacje między małżonkami znacznie pogorszyły się w 2017 roku, kiedy książę Edynburga przeszedł na emeryturę. Królowa Elżbieta II i jej mąż mieli się wówczas od siebie oddalić. Jak twierdzi pisarz, para nie widywała się całymi tygodniami, choć wciąż utrzymywała kontakt telefoniczny. Według Gylesa Brandretha było to wolą księcia Filipa, który nie chciał, by go niepokojono i pragnął „dożyć swoich dni na swój sposób”. Z czasem jednak pandemia koronawirusa i ograniczenia z nią związane sprawiły, że małżonkowie ponownie odkryli przyjemność ze wspólnego spędzania czasu. Po zniesieniu ograniczeń królowa Elżbieta II i jej mąż znów częściej przebywali razem w Windsorze, jak również podróżując do Sandringham i do Szkocji. Tak pozostało aż do śmierci księcia Edynburga. Gdy go zabrakło monarchini starała się nie zwalniać tempa królewskich obowiązków. Nie zamierzała poddać się żadnej formie użalania się nad sobą. „Mój mąż z pewnością by tego nie zaaprobował”, uważała. Zobacz także: Wielka Brytania. Księżniczka Charlotte może otrzymać wyjątkowy prezent od swojego dziadka Królowa Elżbieta II i książę Filip, 18.11.2007 Królowa Elżbieta II i książę Filip, 13.03.2015
Księżniczka Anna była „córeczką tatusia”. Z księciem Filipem łączyła ją wyjątkowa więź
Książę Edynburga i jego córka mieli ze sobą wiele wspólnego
Był moim nauczycielem, zwolennikiem i krytykiem, ale to, co przede wszystkim chciałam naśladować, to przykład dobrze przeżywanego życia i dobrowolnej służby” – tak księżniczka Anna pożegnała księcia Filipa. Córka królowej Elżbiety II i jej małżonka była mocno związana z ojcem, przez co uważa się ją za jego „ulubione dziecko”. Uwielbia sport, angażuje się w wiele projektów charytatywnych, uznawana jest za najciężej pracującego członka rodziny królewskiej i ma nieugięty charakter... Jest kopią swojego ojca i zajmowała szczególne miejsce w jego sercu. View Ediplayer on the source website Księżniczka Anna - wzruszające oświadczenie po śmierci księcia Filipa Księżniczka Anna, podobnie jak jej rodzeństwo, wydała po śmierci ojca poruszające oświadczenie, w którym pożegnała się z księciem Filipem. Monarcha zmarł 9. kwietnia 2021 roku w wieku 99 lat. „Każda osoba wie, że kiedyś to się stanie, ale żadna osoba nigdy nie będzie na to gotowa”, przyznała jedyna córka królowej Elżbiety II i księcia Edynburga. „Mój ojciec był moim nauczycielem, zwolennikiem i krytykiem, ale to, co przede wszystkim chciałam naśladować, to przykład dobrze przeżywanego życia i dobrowolnej służby. Jego zdolność do traktowania każdej osoby jako osobnej jednostki na własnych prawach pochodzi ze wszystkich organizacji, z którymi był związany. Uważam to za zaszczyt i przywilej, że poproszono mnie, abym podążała jego śladami [...] Wiem, jak wiele dla nich znaczył, w Wielkiej Brytanii, we Wspólnocie Narodów i na całym świecie”, dodała Anna. „Chciałabym podkreślić, jak bardzo nasza rodzina ceni sobie wspomnienia tak wielu ludzi, którzy go znali. Będzie nam go brakowało, ale pozostawił po sobie dziedzictwo, które może nas wszystkich zainspirować”, podziękowała za przesłane kondolencje. Czytaj też: Wielka Brytania. Przyczyną śmierci królowej Elżbiety II był rak? „Zaakceptowała to z pokorą” Relacja księżniczki Anny i księcia Filipa. Była jego ulubionym dzieckiem Kiedy Elżbieta II została królową, stało się jasne, że wychowaniem dzieci zajmie się książę Filip. Od zawsze uważano, że monarchini rządzi państwem, ale Filip rządzi w domu. Książę dbał o ich edukację i starał się rozwijać w potomkach najlepsze cechy charakteru, choć biografowie są pewni, że jego relacje z dziećmi były dość napięte – Filip nigdy nie umiał porozumieć się z najstarszym synem, księciem Karolem, a najmłodszy Edward często robił coś wbrew sobie, aby spodobać się ojcu. W przeciwieństwie do Karola, który już w dzieciństwie przypominał wrażliwą i cierpliwą Elżbietę II, Anna od najmłodszych lat była kopią Filipa. Być może dlatego bliscy przyjaciele księcia twierdzili, że była jego ulubionym dzieckiem. W dniu narodzin córki miał powiedzieć: „To najsłodsza dziewczynka na świecie”. Zobacz także: Wielka Brytania. Książę Harry miał przed laty spotykać się ze starszą o 13 lat gwiazdą reality show Elżbieta II i książę Filip z córką Anną, 1950 rok Elżbieta II i książę Filip z dziećmi – synem Karolem i córką Anną, 1953 rok Książę Filip rozwijał w córce wszystkie cechy, które widział w sobie. Ashley Walton, była królewska reporterka Daily Express, powiedziała kiedyś: „Anna jest jak książę Filip. Jest tak samo silna jak on, nie znosi bzdur i nie bierze jeńców”. Małżonek Elżbiety II uważał, że wszystkie dzieci powinny poznać „smak życia” poza murami pałacu. Jak czytamy w książce Mój mąż i ja Ingrid Seward, z tego powodu zdecydował się wysłać Karola do szkoły Gordonstoun, a Annę – do Benenden. Była mu za to wdzięczna. Wspierał też pasję Anny, czyli jej wielką miłość do jazdy konnej. „Jeśli ktoś nie je siana, nie jest nim zainteresowana”, zażartował kiedyś z córki. Wkrótce księżniczka została pierwszą członkinią rodziny królewskiej, która wzięła udział w igrzyskach olimpijskich w jeździectwie. Na koncie ma jeden złoty i dwa srebrne medale z mistrzostw Europy. „Zawsze wiedziałam, że jeśli zamierzam robić cokolwiek poza Firmą, to konie będą najlepszym wyborem”, stwierdziła księżniczka Anna w wywiadzie z magazynem Vanity Fair. W rozmowie z BBC kilka lat temu stwierdziła, że podobna pasja ukształtowała charakter jej ojca. „Był praktycznie uchodźcą, nie miał dokąd pójść. Prawdopodobnie dlatego szkoła Gordonstoun miała na niego taki wpływ”, tłumaczyła księżniczka, opowiadając, skąd książę Filip wyniósł zamiłowanie do sportu. „Uważał, że są rzeczy poza szkołą, które są niezbędne, aby pomóc człowiekowi rozwinąć się jako jednostka”, dodała Anna. Księżniczka Anna i książę Filip na zawodach jeździeckich, 1971 rok Po wstąpieniu na tron w 1952 roku królowa Elżbieta II ogłosiła, że ​​Windsor będzie nazwiskiem rodzinnym jej męskich i/lub niezamężnych potomków, ale już w 1960 roku zdecydowała, że jej i Filipa dzieci powinny mieć nazwisko ojca – Mountbatten. Szczególnie zależało na tym księciu Edynburga, który mówił, że „jest jedynym człowiekiem w kraju, któremu nie wolno dać nazwiska swoim dzieciom”. Według Daily Express, to właśnie Anna – z miłości do ojca – po raz pierwszy użyła podwójnego nazwiska Mountbatten-Windsor w oficjalnych dokumentach, kiedy rejestrowała małżeństwo z kapitanem Markiem Phillipsem w 1973 roku. Bliskość ojca i córki wykraczała poza podobieństwo ich charakterów. Książę Edynburga cenił fakt, że jego córka lubi pracować. W 2018 roku okrzyknięto ją „najbardziej pracowitym członkiem rodziny królewskiej ostatnich pięćdziesięciu lat”. „Anna nie cierpi marnowania czasu i jest w tym niezwykle podobna do ojca”, tłumaczyła Victoria Arbiter, felietonistka i ekspertka ds. brytyjskiej monarchii. Annę i Filipa łączyło też podobne poczucie humoru i zamiłowanie do niewybrednych żartów. Byli tak samo szczerzy w rozmowach z mediami. Nawet kiedy Wielka Brytania przeżyła szok po próbie porwania Anny w 1974 roku, monarcha skomentował całe zamieszanie w swoim stylu. „Gdyby temu mężczyźnie udało się ją uprowadzić, zapewniłaby mu piekło na ziemi w tej niewoli”, stwierdził żartobliwie w rozmowie z przedstawicielami prasy. Czytaj także: Wielka Brytania. Księżniczka Charlotte może otrzymać wyjątkowy prezent od swojego dziadka Książę Filip z córką Anną, 1986 rok Księżniczka Anna, jedyna córka Elżbiety II i księcia Filipa. Kim jest? Księżniczka Anna urodziła się 15 sierpnia 1950 roku, niecałe dwa lata po bracie Karolu. Zawsze wiedziała, że jest „tą drugą”. „Od wczesnego dzieciństwa akceptowałam fakt, że jestem we wszystkim druga. Człowiek dostosowuje się do tego pod wpływem doświadczeń”, cytuje córkę królowej Ingrid Seward w książę Mój mąż i ja. Po latach uznała, że to tak naprawdę ułatwiło jej życie. „Jestem córką królowej, a dzięki temu, że jestem córką, jestem w to mniej zaangażowana niż chłopcy”, przyznała. Nie ma również żalu do rodziców, że często nie było ich w pobliżu. „Byli pomocni i nigdy tak naprawdę nie wtrącali się w moje decyzje”, przytacza opinię księżniczki Ingrid Seward. „Od czasu do czasu pojawiały się pytania w rodzaju „Czy to na pewno dobry pomysł?”. Nie sądzę jednak, żeby ktokolwiek z nas chociaż przez chwilę pomyślał, że ona [królowa] nie troszczyła się o nas w taki sam sposób, jak każda inna matka”, dodała, odpowiadając za swoich braci – księcia Karola, księcia Andrzeja i księcia Edwarda. Zobacz również: Wielka Brytania. List królowej Elżbiety II trafił na aukcję. Monarchini pisała w nim o swojej pasji Dzieci Elżbiety II i księcia Filipa: książę Andrzej, księżniczka Anna, książę Edward, książę Karol (siedzi), 2007 rok Brytyjczycy szanują Annę za prawdomówność i fakt, że ciągle pracuje. I chociaż wypełnia swoje obowiązki najlepiej, jak potrafi, nie kryje, że są męczące. „Z czasem wszystko staje się łatwiejsze, ale czy możesz sobie to wyobrazić? Zastanów się, jak to jest wchodzić do pokoju pełnego osób, których nigdy wcześniej nie spotkałeś”, tłumaczyła w filmie dokumentalnym The Queen: Her Commonwealth Story z 2018 roku. O tym, że Anna odziedziczyła po ojcu nie tylko potrzebę pomagania innym – współpracuje z ponad 300 organizacjami charytatywnymi – ale i jego charakter, najlepiej świadczy mały skandal z 2019 roku. Wtedy do sieci trafiło zabawne nagranie z pałacu Buckingham, które dzięki internautom zdobyło ogromną popularność. Podobno Anna nie chciała przywitać Donalda Trumpa, a w reakcji na upomnienie Elżbiety II jedynie wzruszyła ramionami. Incydent uznano nawet za publiczne lekceważenie prezydenta USA, jednak według CNN prawda była zupełnie inna. Niemy dialog matki i córki nie miał nic wspólnego z Trumpem – królowa chciała zobaczyć, z kim będzie się witać, a gest księżniczki był żartobliwą odpowiedzią „to tylko ja, mamo”. The Queen chastising Princess Anne for not greeting Trump and Anne not giving a single shit is the mood we all need to take into today pic.twitter.com/W5cCFlq2Ui — Hannah Jane Parkinson (@ladyhaja) December 4, 2019 Według The Telegraph Elżbieta II nie była zadowolona ze wszystkich decyzji córki. Uważała, że rozstanie z kapitanem Markiem Phillipsem, z którym Anna ma dwójkę dzieci, było błędem. Para rozwiodła się w 1992 roku po ujawnieniu, że Phillips ma romans i dziecko z inną kobietą. Inaczej na to patrzył książę Filip. Wspierał Annę i podczas rozwodu, i wtedy, kiedy wyszła za mąż po raz drugi, za żołnierza Timothy’ego Laurence’a. Spośród wszystkich dzieci królowej to Anna wyróżnia się największą niezależnością, a książę Filip miał na to wielki wpływ. Brytyjczycy zauważają, że nikt nie dorówna jego oddaniu monarchii i rodzinie, ale księżniczka jest na najlepszej drodze, aby kontynuować dzieło swojego szanowanego ojca. Źródło: BBC, Hello Magazine, Harper’s Bazaar, Tatler Elżbieta II, książę Filip i księżniczka Anna na obchodach urodzin królowej, 2007 rok
Wielka Brytania. List królowej Elżbiety II trafił na aukcję. Monarchini pisała w nim o swojej pasji
Korespondencja adresowana była do pasjonatki jeździectwa
Na aukcji w Niemczech sprzedano niecodzienną pamiątkę. Mowa o osobistym liście z podziękowaniami od samej królowej Elżbiety II. W korespondencji do Etti Plesh monarchini poruszyła temat swojej życiowej pasji... Odręcznie napisany list sprzedano za kwotę 8300 euro. List od królowej Elżbiety II trafił na aukcję Królowa Elżbieta II zasiadała na tronie przez siedem dekad, jako najdłużej panujący monarcha w historii Wielkiej Brytanii. Przez ten czas wysłała niezliczoną ilość różnych listów, zarówno tych formalnych, jak i bardziej osobistych. Jeden z nich trafił na aukcję w Niemczech, w mieście Leinfelden-Echterdingen koło Stuttgartu. Cenę wywoławczą korespondencji ustalono na 2600 euro, jednak szczęśliwa nabywczyni zapłaciła 8300 euro, jak informował 26 listopada dom aukcyjny. List, który trafił na aukcję liczył dwie stronice i był napisany odręcznie przez samą królową Elżbietę II w 1966 roku. Monarchini podpisała się pod korespondencją jako „Elizabeth R” i zaadresowała ją do luksusowego londyńskiego hotelu, w którym wówczas znajdowała się adresatka. Była nią Etti Plesh, pasjonatka jeździectwa. Czytaj też: Wielka Brytania. Przyczyną śmierci królowej Elżbiety II był rak? „Zaakceptowała to z pokorą” Królowa Elżbieta II, 17.04.1959 Osobisty list królowej Elżbiety II do pasjonatki jeździectwa Etti Plesh, czyli zmarła w 2003 roku Maria Hrabina von Wurmbrand-Stuppach, była żoną węgierskiego prawnika. Wielką pasją kobiety było jeździectwo, co było cechą wspólną, łączącą ją z kochającą konie królową Elżbietą II. Wierzchowce ze stajni Etti Plesh dwukrotnie wygrywały angielskie Derby Epsom, które uznaje się za najbardziej prestiżowy wyścig w Anglii. Monarchini w swoim liście napisała „drogiej Pani Plesh”, że była „zachwycona pięknym zdjęciem koni z Sandringham”, jakie otrzymała od niej na Boże Narodzenie. Królowa Elżbieta II kończąc swoją korespondencję napisała, że prawdopodobnie to cierpliwość jest najważniejszą cnotą w hodowli koni, a także odrobina szczęścia. Zaadresowany do londyńskiego hotelu list trafił jednak do Badenii-Wirtembergii w Niemczech, ponieważ mieszkająca w Monako Etti Plesh często przyjeżdżała do Niemiec na ważne konne wyścigi, a w Baden-Baden miała mieszkanie. Gdy zmarła, jedna z jej pracownic zaniosła list od brytyjskiej monarchini do domu aukcyjnego. Zobacz także: Wielka Brytania. Księżniczka Charlotte może otrzymać wyjątkowy prezent od swojego dziadka Królowa Elżbieta II, 18.04.1959
Wielka Brytania. Przyczyną śmierci królowej Elżbiety II był rak? „Zaakceptowała to z pokorą”
Wiadomo również, jak wyglądały ostatnie miesiące monarchini i co jej pomagało
Minęły już ponad dwa miesiące od śmierci królowej Elżbiety II. Jak podał wówczas Pałac Buckingham, monarchini odeszła spokojnie, a jakiś czas później z aktu zgonu dowiedzieliśmy się, że przyczyną był podeszły wiek. Przyjaciel księcia Filipa i pisarz, Gyles Brandreth w swojej nowej książce „Elizabeth: An Intimate Portrait” pisze jednak wprost, że władczyni chorowała na nowotwór. Czy rzeczywiście rak był przyczyną śmierci? I jak wyglądały ostatnie miesiące królowej? Okazuje się, że pomagały jej... seriale. Śmierć królowej Elżbiety II Choć brytyjska monarchini miała w dniu śmierci 96 lat, to wiadomość o jej odejściu i tak była sporym zaskoczeniem. A wszystko dlatego, że przez długie lata królowa Elżbieta II cieszyła się dobrym zdrowiem. Pierwsze oznaki podupadania na zdrowiu zaczęto zauważać już po śmierci jej ukochanego męża, księcia Filipa, oraz po przechorowaniu przez władczynię Covid-19 w lutym 2022 roku. Zaczęto widywać monarchinię podpierającą się laską, a poza problemami z poruszaniem się zauważono u niej spadek wagi. Mimo wszystko królowa Elżbieta II w dalszym ciągu sumiennie wykonywała swoje obowiązki. Dwa dni przed śmiercią spotkała się nawet z Liz Truss, nową premier Wielkiej Brytanii. Choć uwagę przykuły dłonie monarchini, a dokładniej spory siniak na jednej z nich, to sama władczyni wyglądała na zrelaksowaną i cały czas się uśmiechała. Wówczas nic nie wskazywało na najgorsze... Niestety 8 września przed południem media obiegła niepokojąca wiadomość o pogarszającym się stanie zdrowia królowej, a do Balmoral, gdzie przebywała, zaczęli docierać członkowie brytyjskiej rodziny królewskiej. Wieczorem podano informację o śmierci monarchini. Czytaj też: Wielka Brytania. Bez taryfy ulgowej! Jaką relację ma William ze swoją teściową, Carole Middleton? Królowa Elżbieta II i Liz Truss, 6.09.2022 Powodem śmierci królowej Elżbiety II był nowotwór? Na początku października podano do informacji publicznej akt zgonu monarchini, według którego zmarła o 15:10, a przyczyną miał być podeszły wiek. Mimo to wokół jej śmierci pojawiało się wiele spekulacji. Jedną z teorii podał w swojej książce „Elizabeth: An Intimate Portrait” Gyles Brandreth, brytyjski dziennikarz, prezenter i były polityk, który ma już na swoim koncie kilka publikacji dotyczących rodziny królewskiej, a prywatnie także przyjaciel księcia Filipa. Mężczyzna napisał, że królowa Elżbieta II chorowała na szpiczaka mnogiego i to właśnie nowotwór był bezpośrednią przyczyną jej śmierci. Według pisarza to „wyjaśniałoby jej zmęczenie i utratę wagi oraz problemy z poruszaniem się, o których opowiadała przez ostatni rok swojego życia". Według Gylesa Brandretha monarchini wiedziała o swoim stanie i niezbyt optymistycznych rokowaniach. „Prawda jest taka, że Jej Wysokość zawsze wiedziała, że czas, który jej pozostał, jest ograniczony. Zaakceptowała to z pokorą, jakiej można się było po niej spodziewać", pisał. Jak donosi The Times, Pałac Buckingham odmówił komentarza w sprawie doniesień pisarza. Publikacja ma ukazać się 8 grudnia. Zobacz także: Wielka Brytania. Drogocenna biżuteria Meghan Markle z kolekcji królowej Elżbiety II Królowa Elżbieta II, wizyta w hospicjum Thames, 15.07.2022 Jak wyglądały ostatnie miesiące życia monarchini? Z książki Gylesa Brandretha, której fragmenty opublikował Daily Mail, dowiadujemy się, że lekarze opiekujący się królową Elżbietą II prosili ją, by ograniczyła aktywność ze względu na stan zdrowia. Ta jednak stanowczo odmówiła, twierdząc, że większa ilość zajęć pomaga jej łatwiej uporać się z bólem po śmierci męża, księcia Filipa, z którym spędziła ponad siedem dekad. Pisarz zapewnia, że synowa monarchini także miała w tej kwestii interweniować, jednak na nic się to zdało, ponieważ „królowa była nie do powstrzymania”. Dopiero jesienią 2021 roku miały nastąpić pewne zmiany, kiedy władczyni wyraźnie osłabła. „ Muszę być rozsądna i trochę zwolnić”, miała powiedzieć swoim współpracownikom. Wiadomo, że śmierć ukochanego męża była wielkim ciosem dla królowej Elżbiety II. Małżonków łączyła niezwykle silna więź, która stała się jeszcze mocniejsza w trakcie pandemii. Według Gylesa Brandretha w ostatnich dniach życia księcia Filipa monarchini miała go nie opuszczać nawet na krok. Mimo to, gdy zabrakło jej męża władczyni nadal podkreślała, że jej obowiązkiem jest dalsza służba dla kraju i da z siebie tyle, ile będzie w stanie. Uporać się ze stratą i łagodzić ból królowej miały podobno... seriale. Pisarz podaje, że szczególnie lubiła „Line of Duty”, brytyjski serial kryminalny. Okazuje się, że Elżbieta II uwielbiała również techniczne nowinki. Miała posiadać własny telefon komórkowy, z którego chętnie wysyłała najbliższym liczne smsy. Czytaj również: Na to pytanie królowa Elżbieta II czekała siedem lat. Przez niemal rok tylko najbliżsi znali prawdę Królowa Elżbieta II i książę Filip, 18.11.2007
Na to pytanie królowa Elżbieta II czekała siedem lat. Przez niemal rok tylko najbliżsi znali prawdę
„To był magiczny moment", wyznała młoda księżniczka
Choć królowa Elżbieta II i książę Filip byli małżeństwem przez ponad siedem dekad, to początki ich miłości były dość skomplikowane... Przyszła monarchini zakochała się w swoim przyszłym mężu już jako trzynastolatka. Jednak według brytyjskiej rodziny królewskiej wybranek księżniczki nie był odpowiednim kandydatem dla następczyni tronu. Zauroczona Elżbieta była innego zdania. Siedem lat cierpliwie czekała na jedno ważne pytanie... Gdy w końcu nadszedł szczęśliwy dzień, radosną nowinę musiała ukrywać przez 11 miesięcy. Początki znajomości i rozkwitająca miłość Elżbieta i Filip po raz pierwszy spotkali się w 1934 r. Na ślubie księcia Kentu Jerzego z grecką księżniczką Mariną. Elżbieta miała wtedy zaledwie osiem lat i nie była jeszcze następczynią tronu Wielkiej Brytanii. Nieco starszy, trzynastoletni Filip był jej kuzynem w drugiej oraz trzeciej linii ze stron obu rodziców. Podczas uroczystości nie zwrócili na siebie jednak uwagi i dopiero ich trzecie spotkanie w 1939 r. sprawiło, że młoda Elżbieta zauroczyła się w przystojnym księciu. Margaret Rhodes, kuzynka królowej, napisała w swojej autobiografii „The Final Courtesy”, że „Elżbieta była naprawdę zakochana”. Według relacji młoda Elżbieta, oczarowana Filipem, zaczęła wysyłać mu listy, co rozpoczęło wieloletnią korespondencję. Trwała ona przez całą II wojnę światową. W tym czasie Filip służył w brytyjskiej marynarce wojennej. Wkrótce Elżbieta trzymała zdjęcie przystojnego księcia w ramce na swoim na nocnym stoliku. W 1943 roku Filip przyjął zaproszenie Elżbiety, by gościć na uroczystości bożonarodzeniowej u rodziny królewskiej w Windsorze. Podczas obecni goście obserwowali romansu rozkwitający między młodą parą. Po tym wydarzeniu książę wyruszył w swoje wojenne podróże, a w kieszeni munduru trzymał zdjęcie księżniczki Elżbiety. „Od czasu do czasu korespondowaliśmy. Przypuszczam, że gdybym był tylko przypadkowym znajomym, to wszystko byłoby strasznie znaczące. Ale jeśli jesteś spokrewniony — mam na myśli, że znałem połowę ludzi tutaj, wszyscy byli spokrewnieni - nie jest to tak niezwykłe, aby być z kimś z rodziny w relacji. Niekoniecznie jednak musisz myśleć o małżeństwie", tak o znajomości z księżniczką Filip opowiedział swojemu biografowi, Basilowi Boothroydowi. Czytaj też: Wielka Brytania. Drogocenna biżuteria Meghan Markle z kolekcji królowej Elżbiety II Królowa Elżbieta II i książę Filip, listopad, 1947 rok Ślub królowej Elżbiety II i księcia Filipa, 20.11.1947 Kontrowersyjne zaręczyny i wyjątkowy pierścionek Latem 1946 roku książę Filip został zaproszony do Balmoral, letniej rezydencji Windsorów. To właśnie tam, podczas spaceru, Elżbieta usłyszała pytanie, na które czekała siedem lat. „To był magiczny moment. Zarzuciłam mu ręce na szyję i pocałowałam”, mówiła o oświadczynach ukochanego. Pierścionek, który otrzymała księżniczka, został zaprojektowany przez samego Filipa. Znalazło się w nim aż jedenaście brylantów. Według Town & Country matka księcia Filipa, księżna Alicja Battenberg, wiedziała, że Filip nie ma miał pieniędzy na pierścionek zaręczynowy. Podarowała więc swojemu synowi tiarę, z której wyciągnięte zostały diamenty. Księżna dostała ją w dniu swojego ślubu od ostatniego cara Rosji, Mikołaja II Romanowa. Pozostałe brylanty posłużyły do wykonania bransoletki, którą Filip podarował Elżbiecie jako prezent ślubny. Mimo niezaprzeczalnego szczęścia, jakie wywołały zaręczyny u Elżbiety, Filip naraził się jej ojcu, królowi Jerzemu VI. Książę nie zapytał wcześniej króla o rękę księżniczki, co stanowiło naruszenie królewskiego protokołu. Nie był to jednak jedyny powód, który sprawił niechęć Jerzego IV do przyszłego zięcia. W śledztwie, które zarządził wcześniej król, wykazano, że młody książę nie tylko nie ma grosza przy duszy, ale także nie stroni od wina, dobrej zabawy i towarzystwa kobiet. Ponadto jego siostry poślubiły książąt z nazistowskich Niemiec, co sprawiało, że był pośrednio powiązany z Trzecią Rzeszą. Marion Crawford napisała: „Niektórzy z doradców króla nie uważali go za wystarczająco dobrego dla niej. Był księciem bez domu i królestwa”. Mimo to król Jerzy VI pobłogosławił związek córki, chociaż zażądał, aby para poczekała, aż Elżbieta skończy 21 lat, zanim zaręczyny zostaną ogłoszone publicznie. Miał nadzieję, że przez ten czas jego córka się rozmyśli, jednak księżniczka cierpliwie czekała i nie zmieniła zdania. Brytyjczycy usłyszeli wiadomości o zaręczynach 10 lipca 1947 roku, trzy miesiące po 21 urodzinach Elżbiety. „Ogłoszenie zaręczyn księżniczki Elżbiety z porucznikiem Filipem Mountbattenem wywołuje powszechną radość. Jest to niewątpliwie małżeństwo z wyboru, a nie z nakazu”, informował dziennik The Guardian. Chociaż część gazet krytykowała Filipa, między innymi za jego zagraniczne pochodzenie, ludzie cieszyli się, że następczyni tronu weźmie ślub z miłości, niearanżowany politycznie. Para pobrała się w Opactwie Westminsterskim 20 listopada 1947 roku. Królowa Elżbieta II i książę Filip pozostali małżeństwem przez 73 lata i 139 dni, aż do śmierci księcia Edynburga w kwietniu 2021 roku. To sprawia, że ich małżeństwo jest najdłuższym królewskim małżeństwem w historii brytyjskiej monarchii. Zobacz także: Wielka Brytania. Bez taryfy ulgowej! Jaką relację ma William ze swoją teściową, Carole Middleton? Królowa Elżbieta II i książę Filip, 18.11.2007 Królowa Elżbieta II i książę Filip, 13.03.2015
Wielka Brytania. Jerzy V: kim był dziadek królowej Elżbiety II i jaka relacja łączyła go z wnuczką?
Jedno wiadomo na pewno: Jerzy V zdecydowanie był lepszym dziadkiem, niż ojcem...
Jerzy przyszedł na świat w 1865 roku w Marlborough House w Londynie jako drugi syn Alberta Edwarda, księcia Walii i Aleksandry, księżnej Walii. Podobnie jak jego własny syn, przyszły król Jerzy VI, nigdy nie miał być królem. Ta rola pisana była jego starszemu bratu, który szykowany był do niej całe życie. Niestety, w 1892 roku książę Albert Wiktor zmarł na zapalenie płuc, a następcą tronu został jego młodszy brat, Jerzy. Jakie tajemnice skrywał? Jaka relacja łączyła go z wnuczką, królową Elżbietą II? Książę Jerzy i księżniczka May Po śmierci brata Jerzy zbliżył się do byłej narzeczonej Alberta dzięki żałobie, którą razem przeżywali. Pocieszali się nawzajem, aż zaczęły pojawiać się między nimi głębsze uczucia. W 1893 roku Jerzy poprosił o rękę May, jak nazywano księżniczkę Marię Teck, a ta z radością przyjęła oświadczyny. Wkrótce para była głęboko zakochana, a ich małżeństwo okazało się sukcesem. Przez całe życie pozostawali sobie oddani. Jerzy przyznał, że trudno jest mu bezpośrednio wyrazić swoje uczucia, pisał więc do May czułe, pełne miłości listy. W przeciwieństwie do swojego ojca nigdy nie miał kochanki. Para królewska miała łącznie sześcioro dzieci: pięciu synów i jedną córkę, chociaż najbardziej interesującymi postaciami są dwaj najstarsi synowie: król Edward VIII, który abdykował po niecałym roku w 1936 roku, oraz król Jerzy VI, jego drugi najstarszy syn, który wstąpił na tron po abdykacji. Następnie Jerzy V wraz z żoną powitali na świecie córkę, nazwaną po matce Marią, oraz dwóch synów: księcia Henryka, który zginął w wojskowej katastrofie lotniczej w wieku 39 lat, oraz księcia Jana, chłopca, który zmagał się z chorobami i zmarł w wieku zaledwie 13 lat, a jego istnienie długo ukrywano przed światem. Czytaj też: Dlaczego rodzinę królewską nazywa się „Firmą”? Oto szare eminencje Windsorów Król Jerzy V z żoną, Marią Teck, 1911 rok Jerzy V: surowy ojciec Jerzy V był znany z tego, że miał napięte relacje ze swoimi dziećmi, głównie ze względu na swoją surową naturę. Według historyka Hugo Vickersa, książę Henryk posunął się nawet do nazwania go „okropnym ojcem”. Według Randolpha Churchilla, sam Jerzy V mówił o sobie w niepokojący sposób. Twierdził, że król zwierzył się jednemu z hrabiów, mówiąc: „Mój ojciec bał się swojej matki, ja bałem się mojego ojca i zamierzam dopilnować, aby moje dzieci bały się mnie”. Ten sposób wychowania przelewał na trzech synów. Mary wydawała się traktowana znacznie lepiej niż chłopcy. Książę Jan zaś z powodu złego stanu zdrowia odesłany został do Wood Farm w Wolferton, pod opiekę niani Charlotte Bill. Król Jerzy V był jednak najbardziej surowy dla swoich dwóch najstarszych synów, Edwarda i Alberta. U tego ostatniego stres, którego doświadczał w domu, doprowadził do jąkania. Twarda ręka, którą wychowywał chłopców Jerzy, V miała kilka źródeł. Po pierwsze, to oni byli głównymi spadkobiercami królestwa i tytułów wojskowych. Król Wielkiej Brytanii wiedział, że to niesie ze sobą zarówno wiele zalet, jak i wad. Widział, jak jego ojciec i brat byli pożywką dla skandali i bał się, że jego synów spotka podobny los. Wierzył zatem, że jego zachowanie i szorstkość w stosunku do synów jest formą kontroli, lecz także i ochrony. Drugim z powodów może być jego marynarska kariera. To właśnie tam nauczył się stać na straży bezwzględnego porządku, co co prawda sprawdza się w wojsku, jednakże zazwyczaj prowadzi do nadużyć, gdy w ten sam sposób próbuje wychowywać się dzieci. Ostatnim z powodów jest to, że biorąc pod uwagę okres i klasę, z której pochodził, większość ojców wierzyła w twarde dyscyplinowanie dzieci. Częściej skłaniali się oni do klapsów i krzyków niż do przytulania swoich dzieci. Do lat 20. XX wieku uważano nawet, że uśmiech jest nieodpowiedni dla członka rodziny królewskiej, nie wspominając o czulszym okazaniu troski. Zobacz także: Wielka Brytania. Księżna Kate i książę William zamieszkają w domu ze skandaliczną historią Król Jerzy V Prorocza modlitwa Jerzego V o tron dla Elżbiety Chociaż przez większość życia Jerzy był na ogół zimnym i zrzędliwym człowiekiem, jego osobowość nieco się ociepliła w ostatniej dekadzie życia. Zdaniem wielu zawdzięczać można to jego wnukom. Szczególnie bliska była mu Elżbieta, zmarła niedawno królowa Wielkiej Brytanii. Ponoć, gdy była małą dziewczynką, nazywała go pieszczotliwie „Dziadkiem Anglią”. Gdy Jerzy zachorował, Elżbieta składała mu regularne wizyty, by podnieść go na duchu i pomóc w powrocie do zdrowia. Była ona ulubienicą króla, co było widać gołym okiem. Pozostałym swoim wnuczętom Jerzy nie poświęcał jednak zbyt wiele uwagi. Domyślać można się, że wybrał on Lilibet, jak nazywano Elżbietę, na swoją faworytkę, ponieważ miał nadzieję, że dziewczynka może zostać następczynią tronu. Król Jerzy V miał bowiem poważne zastrzeżenia do księcia Edwarda, pierworodnego następcy tronu. Powiedział nawet: „Kiedy umrę, ten chłopak zrujnuje się w dwanaście miesięcy”. Ta wypowiedź stała się prorocza, ponieważ Edward VIII był królem zaledwie 326 dni, po czym abdykował. Proroctwem okazała się także modlitwa Jerzego V, w której powiedział: „Modlę się do Boga, aby mój najstarszy syn nigdy się nie ożenił i żeby nic nie stało między Bertiem [Albertem] i Lilibet a tronem”. Również i ten manifest okazał się spełnić, ponieważ to właśnie książę Albert, drugi syn Jerzego V, wstąpił na tron i przyjął imię Jerzy VI, a następczynią tronu została ukochana przez swojego dziadka Lilibet, królowa Elżbieta II. 20 stycznia 1936 roku monarcha zmarł. Dopiero po latach wyszło na jaw, że jego śmierć nie odbyła się całkowicie z przyczyn naturalnych, a nieco ją przyspieszono... Czytaj również: Stanisław Leszczyński był najdłużej żyjącym polskim królem. Zmarł w męczarniach Król Jerzy V ze starszym bratem, Albertem, około 1885 roku Król Jerzy V, królowa Maria Teck i księżniczka Elżbieta, 6.05.1935
Jest kompletnym przeciwieństwiem Elżbiety II. Poznajcie zbuntowaną księżniczkę Annę!
Jak wygląda i czym zajmuje się córka królowej?
Gdy zmarła jej matka, codziennie czuwała przy jej trumnie. Oddawała w ten sposób hołd. O jedynej córce królowej Elżbiety II i księcia Filipa mówi się, że jest najbardziej pracowitą członkinią brytyjskiej rodziny królewskiej. Ale życie księżniczki Anny nie było jednak nigdy łatwe... Nie lubi się dopasowywać, nie porywa tłumów, a kontrowersyjne wypowiedzi kilka razy przysporzyły jej problemów. Prawie wcale nie uśmiecha się do zdjęć i nie przepada za prasą. Choć wiedzie życie w cieniu braci, to zdaje jej się to w ogóle nie przeszkadzać. Kim jest najbardziej zbuntowana księżniczka na świecie? Poznajcie Annę! Córka Elżbiety II: Kim jest księżniczka Anna Windsor? Brytyjskie media nie lubią o niej pisać. Twierdzą, że jest nijaka – nie jak księżna Diana, księżna Kate czy królowa Elżbieta II. Księżniczka Anna Mountbatten-Windsor nie jest też zbyt towarzyska. Rzadko fotografuje się z osobami, którym pomaga, a z dziennikarzami kontaktuje się tylko, gdy jest to wymagane. Jedyna córka Elżbiety II i księcia Filipa jest za to specjalistką od... kontrowersyjnych wypowiedzi! Media z uwagą śledzą jej poczynania i skrzętnie odnotowują każde wypowiedziane słowo. Niestety, takich wpadek zaliczyła całkiem sporo. Już do historii przeszły jej słowa, dotyczące tego, że dzieci stanowią zagrożenie dla małżeństwa – nie trzeba ich kochać, tylko się nimi opiekować. Media krytykują, a ona się buntuje. Gdy dziennikarze przeszkadzali jej w pracy bądź treningach (zawodowo uprawia jazdę konną), nie bała się obrzucić ich wyzwiskami. Ci nie pozostają jej jednak dłużni i często rozpisują się o fatalnym stylu czy nieumiejętnie dobranej fryzurze. I choć księżniczka Anna niejednokrotnie padła ofiarą niewybrednych dziennikarskich żartów, nic sobie z tego nie robi. Czytaj też: Wielka Brytania. Ostra reakcja księżniczki Anny względem króla Karola III Działalność charytatywna księżniczki Anny Życie na świeczniku od początku stanowiło dla niej nie lada wyzwanie. Mając dziesięć lat użalała się do mamy, że nie lubi chodzić na przyjęcia ani pozować do zdjęć. Niestety w późniejszych latach nie było lepiej. Brytyjskie media nie zostawiły na niej suchej nitki twierdząc, że kompletnie nie sprawdza się w roli reprezentantki brytyjskiej rodziny królewskiej. Brak uśmiechu, nadąsanie i zniechęcenie było widoczne już z daleka. Jej wizerunek nie przypadł mediom do gustu, ale ona całkiem nieźle poradziła sobie bez ich aprobaty. Od lat z zaangażowaniem działa charytatywnie. Odbywa tysiące spotkań i podróży – działa na rzecz osób starszych, odwiedza fundacje (sama jest założycielką Save the children, które działa od 1970 roku), przekazuje darowizny i wspiera ubogich. Niestety, w kolejce do tronu jest... szesnasta. W 1987 roku została jednak doceniona – Elżbieta II nadała jej tradycyjny tytuł: „Princess Royal”, czyli „Księżniczka Królewska”. Księżniczka Anna dba również o to, by taki sam tytuł otrzymała córka księcia Williama i księżnej Kate, księżniczka Charlotte. Zobacz także: Księżniczka Anna i Timothy Laurence: najbardziej tajemnicze małżeństwo wśród Windsorów Zbuntowana księżniczka Księżniczka Anna Mountbatten-Windsor od samego początku wyznawała zasadę, że nie zamierza zmieniać tego, kim jest. Choć brytyjskie media co rusz znajdują sposób na to, by jej dogryźć, wyniki jej działalności charytatywnej są naprawdę imponujące, a to jest dla niej najważniejsze. Księżniczka Anna żyje według zasady, że liczy się to, co ktoś robi, a nie to, jak wygląda. Nie ma zamiaru mierzyć się z krytyką czy promować swoją osobę. No i nie musi, w końcu jest księżniczką. Zobaczcie w naszej galerii wyjątkowe zdjęcia księżniczki Anny. Podobna do królowej? Poznajcie bliżej córkę Elżbiety II!
Wielka Brytania. Drogocenna biżuteria Meghan Markle z kolekcji królowej Elżbiety II
Jakie elementy znalazły się w jej kolekcji po śmierci królowej?
Królewska biżuteria jest niezwykle cenna, z tego względu po śmierci królowej Elżbiety II nie jest ona rozdzielana między członków rodziny królewskiej tylko dziedziczy ją w całości nowy władca, czyli król Karol III. Ponad 100 sztuk królewskich klejnotów znajduje się teraz w Tower of London, jednak nie obejmuje to prywatnych kolekcji biżuterii, którą członkowie rodziny królewskiej otrzymali jeszcze za życia królowej. Kilka ciekawych elementów posiada między innymi Meghan Markle, która wprawdzie nie reprezentuje już rodziny królewskiej, ale mimo wszystko jest z nią dość mocno związana. Jaką biżuterię księżna Sussex posiada w swojej kolekcji po zmarłej królowej Elżbiecie II? ZOBACZ TEŻ: Meghan Markle nie wychodzi z domu bez tego kosmetyku! Kolekcja biżuterii Meghan Markle po Elżbiecie II Kolekcja niezwykłej biżuterii monarchiń Kate Middleton i Meghan Markle jest zachwycająca. Każda posiada wiele niezwykłych elementów pochodzących ze szkatułek zmarłej księżnej Diany oraz królowej Elżbiety II. Choć Meghan wycofała się z królewskiego życia i razem z Harrym nie pełnią już oficjalnych obowiązków, w jej kolekcji możemy znaleźć wiele ciekawych perełek pochodzących od samej królowej. Między innymi perłowe kolczyki z diamentami, które księżna miała na pogrzebie we wrześniu otrzymała od królowej z okazji ich pierwszego spotkania po zaręczynach w 2018 roku. Warto cofnąć się w czasie, gdyż to właśnie w tym okresie, kiedy Meghan dopiero wchodziła do rodziny królewskiej otrzymała kilka drogocennych biżuteryjnych elementów od królowej. W dniu ślubu Meghan i Harry’ego pałac potwierdził, że obrączka panny młodej została wykonana z kawałka walijskiego złota, który podarowała królowa Elżbieta II. Tamtego wyjątkowego dnia księżna miała na sobie także spektakularną tiarę, którą królowa jej pożyczyła, była to diamentowa opaska królowej Marii, która świetnie uzupełniła suknię ślubną od Givenchy. Pamiątkowa tiara, której środkowa broszka posiada dziesięć diamentów, powstała w 1932 roku i była prezentem dla królowej Marii od hrabstwa Lincoln, aby uczcić jej małżeństwo z księciem Yorku w 1893 roku. Po śmierci królowej Elżbiety II brytyjskie media zawrzały na informację, jakie elementy kolekcji królewskiej biżuterii zostały przekazane poszczególnej członki rodziny, gdyż Meghan otrzymała od niej tylko perłowe kolczyki. Miał to być sygnał, że “nigdy nie należała do ukochanej części rodziny”, gdyż biżuteria jaką otrzymała jest dużo skromniejsza od tej przekazanej Kate Middleton. Fakty są jednak takie, że istnieje kolejność dziedziczenia i w tym wypadku największa część przypadła oczywiście królowej Kamili, a następnie Kate jako księżnej Walii. Mimo chłodnych i zdystansowanych stosunków z rodziną królewską Meghan wciąż posiada imponującą i ciekawą kolekcję biżuterii.
Elżbieta II była potomkinią… londyńskiego hydraulika? Tajemnica przodka królowej
Przez siedemdziesiąt lat badacze dokładnie zbadali genealogię królowej Elżbiety II ze strony ojca i matki. W niektórych źródłach można znaleźć informację, że jej przodkiem był londyński hydraulik John Walsh. Czy to prawda? Elżbieta II: hydraulik w rodowodzie Brytyjska królowa Elżbieta II była córką króla Jerzego VI i Elżbiety Bowes-Lyon, której przodkowie byli tytułowani lordami Glamis oraz earlami Strathmore i Kinghorne. Jednym z prapraprapradziadków Królowej Matki był jednak John Walsh, o którym w niektórych opracowaniach poświęconych brytyjskiej rodzinie królewskiej można przeczytać, że był… żyjącym pod koniec XVIII wieku londyńskim hydraulikiem. W wydanej w 1980 r. książce „Charles, Prince of Wales”, biografii nowego króla Karola III – wówczas księcia Walii – autorstwa Anthony’ego Holdena można odnaleźć następującą informację o jego przodkach: „W 1779 r. pan George Carpenter z Redbourn w Hertfordshire sprowadził z Londynu hydraulika, aby naprawił dach jego domu. W towarzystwie hydraulika przybyła jego córka i oboje pozostali w Redbourn przez pewien czas. Mary Elizabeth Walsh, córka, miała wtedy osiemnaście lat, a pan Carpenter ponad sześćdziesiąt, ale mimo różnicy wieku i statusu społecznego, ożenił się z nią. Ich córka (Mary Elizabeth Louisa Carpenter) poślubiła 11. earla Strathmore (Thomasa Lyona-Bowesa), czyli prapradziadka Królowej Matki. Książę Walii jest więc w ósmym pokoleniu potomkiem hydraulika Johna Walsha”. Czytaj też: Księżna Diana nie mogła pogodzić się z jej śmiercią. Smutna historia Leonory Knatchbull Królowa Elżbieta II i książę Filip z dziećmi: księciem Karolem, księżniczką Anną, księciem Andrzejem i księciem Edwardem John Walsh: kim był? Informacja o londyńskim hydrauliku w rodowodzie brytyjskiej królowej była przez lata powielana przez kolejnych autorów, lecz okazuje się, że jest jednym z fake newsów, które narosły wokół Windsorów. W rzeczywistości John Walsh przyszedł na świat ok. 1735 r. w hrabstwie Kilkenny w Irlandii i pochodził z tzw. dobrego domu. Nie przybył do Redbourn, aby naprawić George’owi Carpenterowi dach, lecz po prostu licząc na to, że w Anglii będzie mógł się łatwiej wzbogacić. Trzeba jednak podkreślić, że choć nie zajmował się hydrauliką, jego zawód nie był zbyt chlubny. Walsh zarabiał bowiem na spekulacji nieruchomościami i podobno znakomicie mu to wychodziło. W 1787 r. rodzina Walshów zamieszkała w szesnastowiecznym domu szachulcowym przy 54 High Street, do którego na początku XVIII wieku dodano ceglaną fasadę, a w kolejnych latach także tylne skrzydło. John Walsh kupił go od niejakiego Williama Boyce’a za dwieście funtów. Z małżeństwa z poślubioną ok. 1757 r. w Londynie Elizabeth doczekał się czworga dzieci: Mary Elizabeth, żony kolejno George’a Carpentera i Francisa Delavala, Charlotte, żony Josepha Grimsteada, młodo zmarłego George’a oraz Fredericka „Freda”, którego… wydziedziczył. W spisanym w marcu 1822 r. testamencie stwierdził, że to właśnie Frederickowi przypisuje „największe nieszczęścia swojego życia” i dodawał: „Z okazji jego małżeństwa dałem mu znacznie większy majątek niż obecnie posiadam, a jedynie co otrzymałem od niego w zamian to najbardziej szokująca niewdzięczność”. Kilka dni po spisaniu testamentu, w którym umieścił gorzkie słowa pod adresem syna, John Walsh zakończył swój żywot. W ostatniej woli przekazał w posiadanie dom w Redbourn swojej młodszej córce Charlotte Grimstead. Zobacz także: Mohamed Al-Fayed i księżna Diana: jakie były jego prawdziwe intencje w stosunku do Lady Di? Elżbieta II: korzenie polskie i niemieckie Pozostając w temacie rodowodu brytyjskiej królowej, warto pamiętać, że ma ona wśród swoich przodków – tym razem ze strony ojca króla Jerzego VI – również… króla Polski Kazimierza Jagiellończyka. Dokładny wywód przodków Elżbiety II, sięgający polskiego monarchy opublikował swego czasu na swojej stronie portal historia.org.pl: „Jest córką Jerzego VI, który był synem Jerzego V, który był synem Edwarda VII, który był synem Wiktorii Hanowerskiej, która była córką Edwarda Augusta Hanowerskiego, który był synem Jerzego III Hanowerskiego, który był synem Fryderyka Ludwika Hanowerskiego, który był synem Jerzego II Hanowerskiego, który był synem Jerzego I Hanowerskiego, który był synem Zofii Doroty Wittelsbach, która była córką Fryderyka V, który był synem Fryderyka IV, który był synem Ludwika VI Wittelsbacha, który był synem Marii Hohenzollern, która była córką Kazimierza Hohenzollerna, który był synem Zofii Jagiellonki, która była córką Kazimierza Jagiellończyka”. Z dalszym wywodem przodków może być jednak mały problem, ponieważ matka Kazimierza Jagiellończyka Zofia Jagiellonka była posądzana przez swojego męża o niewierność małżeńską. Inną ciekawostką jest fakt, że Elżbieta II wywodzi się w prostej linii z rodu Sachsen-Coburg und Gotha, czyli jednej z linii saskiej dynastii Wettinów. Nazwę brytyjskiego domu królewskiego zmieniono na Windsor dopiero w 1917 r. za panowania króla Jerzego V, ponieważ w Wielkiej Brytanii panowały antyniemieckie nastroje w związku z trwającą I wojną światową. Od tego czasu nazwa Windsorowie, wywodząca się od jednej z głównych rezydencji królów angielskich, trwale wpisała się w społeczną świadomość i dziś tylko nieliczni pamiętają o jej niemieckich korzeniach. Czytaj również: Wielka Brytania. Księżna Kate zachwyciła biżuterią przodków podczas bankietu w Pałacu Buckingham Królowa Elżbieta II z rodzicami i siostrą w 1942 roku Królowa Elżbieta II, 1954 rok
Tajemnice królewskiej alkowy: wszystko, co wiemy o romansach królowej Elżbiety II...
Miała słabość do mężczyzn zajmujących się końmi
Królowa Elżbieta II i książę Filip przez niemal 74 lata byli małżeństwem. Rozdzieliła ich śmierć mężczyzny w 2021 roku, a kilkanaście miesięcy później dołączyła do niego monarchini... Filip był dla Elżbiety miłością od pierwszego wejrzenia. Zakochała się w nim już jako trzynastolatka i wtedy także postanowiła, że kiedyś za niego wyjdzie. Kilka lat po ślubie została królową Wielkiej Brytanii i od tego czasu ich związek nie wyglądał już tak samo... Mówiono, że książę Edynburga zdradzał swoją żonę i nie pozostawał obojętny na urodę innych kobiet. Mało kto jednak wie, że władczyni przez lata miała u swojego boku mężczyzn, którzy gotowi byli zrobić dla niej wszystko... Elżbieta II miała słabość do... nadwornych koniuszy. Romanse Elżbiety II - kim był kochanek Elżbiety II? Dla niej to była miłość od pierwszego wejrzenia. Przystojnego młodego oficera poznała, mając zaledwie trzynaście lat. Początki jednak nie były łatwe. Choć książę Filip miał temperament, niebanalną urodę i specyficzne poczucie humoru, to brakowało mu odpowiedniego pochodzenia, nie miał wykształcenia i zdaniem wielu, miał zbyt bliskie relacje z nazistami. Wielokrotnie oskarżano go o zdrady i romanse z arystokratkami. Listy do niedoświadczonej w romansowaniu (wówczas jeszcze) księżniczki Elżbiety mu nie wystarczały. Chętnie spędzał czas w towarzystwie starszych i nieco dojrzalszych dam. Szybko sprawił, że zaczęła mieć wątpliwości dotyczące tego, czy jest jej wierny. Pierwsze kłopoty zaczęły się jeszcze w 1956 roku. W 1956 roku podczas podróży do Australii, książę Filip otwierał Letnie Igrzyska Olimpijskie. Przy okazji odwiedził Gambię, Wyspy Galapagos i Falklandy i używał życia do woli – razem z kolegami tańczyli całe noce, strzelali do krokodyli i w każdym porcie zapraszali na pokład piękne kobiety. Po powrocie Filipa do Anglii gazety szydziły, że książę jedynie odwiedza swój kraj. Wraz z kumplem Mikiem Parkerem często bywali także na dekadenckich imprezach u fotografa Baona Nahuma, podczas których, jak pisze Marek Rybarczyk w swojej książce Tajemnice Windsorów: „gości obsługiwały kelnerki ubrane tylko w fartuszki, a po przyjęciu można było eksperymentować z seksem w kajdankach lub sadomaso. Podobno podczas jednego z takich szalonych przyjęć lat 60. książę Filip wystąpił w fartuszku w roli półnagiego kelnera”. Nic dziwnego, że z każdą nową informacją o romansach i zdradach księcia Filipa, królowa jeszcze bardziej poświęcała się obowiązkom. Im bardziej on się od niej odsuwał, tym bardziej ona zaczynała zamykać się w służbie państwu. Nie od dziś mówi się, że od lat żyli w smutnym pozbawionym miłości małżeństwie. Wciąż łączyła ich jednak przyjaźń i podobne poczucie humoru. Jak pisał jeden z historyków, ich małżeństwo wciąż trwało, bo „tylko on widział w królowej człowieka”. View Burdaffi on the source website Czytaj też: Księżna Diana nie mogła pogodzić się z jej śmiercią. Smutna historia Leonory Knatchbull Romanse królowej Elżbiety II - Patrick Plunket Od czasu koronacji w 1953 roku królowa sprawiała wrażenie osoby nad wiek poważnej, natchnionej niemal boską misją. O ewentualnych romansach Elżbiety II wiadomo niewiele. Pomimo licznych zdrad męża i jego obojętności oraz ogromnego poświęcenia służbie monarchii udało się jej ocalić skrawki życia osobistego. Ponoć królowa miała bliską relację z dworskim koniuszym, Patrickiem Plunketem. Był nie tylko jej doradcą, ale także przyjacielem i powiernikiem sekretów. Służbę na królewskim dworze rozpoczął w 1948 roku jeszcze jako adiutant króla Jerzego VI. Podobno już od pierwszego spotkania, Elżbieta II nie miała wątpliwości, że odnalazła bratnią duszę. Gdy wstąpiła na tron w 1952 roku zatrzymała go na stanowisku. Dwa lata później baron Patrick Plunkett awansował i stał się wiceochmistrzem dworu. Przez dobre dwadzieścia lat często odbywali konne przejażdżki. To on namówił królową, by wyszła poza obrane przez siebie schematy, opuściła mury pałacu i zobaczyła jak żyją zwykli ludzie. Poniedziałek stał się dla nich dniem sekretnych wypadów - do kina, teatru czy na kolację. Choć oboje pozwalali sobie na szalone wypady, nie zapominali o tym, by nie narażać królowej na niebezpieczeństwo. Dlatego w każdej miejsce udawali się Range Roverem monarchini. Ta na czas jazdy osłaniała twarz kołnierzem płaszcza bądź szalem, co uniemożliwiało fanom jej rozpoznanie. View Burdaffi on the source website Patricka często zapraszano na prywatne przyjęcia rodziny królewskiej, ponieważ miał niezwykłe poczucie humoru i nawet w najtrudniejszej sytuacji potrafił rozśmieszyć królową. Wyzwał w niej spontaniczność, co niewielu się udawało. Królowa doceniała w nim pogodę ducha, serdeczność i wielkoduszność, które były jej szczególnie potrzebne, gdy dowiadywała się o kolejnych przygodach księcia Filipa. Patrick Plunket do samego końca pozostawał z królową w serdecznych stosunkach. Oficjalnie zawsze zwracał się do niej zgodnie z etykietą „Madam”, ale prywatnie pozwalał sobie na więcej - miał zwyczaj całowania jej w policzek. Tę niebywałą czułość Elżbieta zawsze przyjmowała z zadowoleniem. W 1971 roku Patrick Planket dowiedział się, że ma nowotwór. Przez cztery lata, nieustannie z odwagą i poczuciem humoru opierał się chorobie. Królowa Elżbieta II utrzymywała z nim stały kontakt. Po jego śmierci w 1975 roku nawet nie starała się ukrywać łez… Niektórzy sugerują, że Elżbieta II i Patrick Planket byli kochankami, a inne źródła podają, że Patrick był... gejem. Oficjalnie żadna z tych informacji nie została potwierdzona, wiadomo jednak, że królowa na swój sposób kochała Patricka - był jej oddanym przyjacielem, na którym zawsze mogła polegać. Zobacz także: Był wielką miłością księżniczki Małgorzaty, jednak nie mogli być razem. Jak potoczyło się życie Petera Townsenda? Romanse królowej Elżbiety II - Harry Porchester Według zagranicznych źródeł królową Elżbietę II łączyła szczególna więź z lordem Harrym Porchesterem. Porchie, bo tak często zwracała się do niego Elżbieta II, był nadwornym koniuszym, któremu bezgranicznie ufała. Choć publicznie mówił do niej „Wasza Wysokość” to prywatnie pozwalał sobie na przezwisko królowej jeszcze z dzieciństwa „Lilibet”. Ich romans miał mieć miejsce w latach 60., a co niektóre źródła przypominają publikacje, które wówczas się ukazały. Dotyczyły one niebywałego podobieństwa księcia Andrzeja, syna królowej Elżbiety II i właśnie Harry’ego, ulubionego lorda królowej. Oczywiście żadne kompromitujące zdjęcie Elżbiety II i Harry’ego Porchestera, jeśli w ogóle takie istnieją, nigdy nie ujrzały nigdy światła dziennego. A przynajmniej oficjalnie nic o tym nie wiadomo. Wszystko bowiem dzieje się według zasady wyznawanej przez rodzinę królewską Wielkiej Brytanii, że „grzechem nie są czyny moralnie naganne, tylko nieostrożność sprawiająca, że dowiaduje się o nich świat”. Czytaj również: Wielka Brytania. Harry i Meghan w ogniu krytyki za otrzymaną nagrodę za walkę z rasizmem Źródła: Sally Redell Smith Elżbieta II Portret monarchini; Marek Rybarczyk Elżbieta II. O czym nie mówi królowa; Ingrid Seward Mój mąż i ja, Marek Rybarczyk Tajemnice Windsorów.