Księżna Kate wraca na królewski front! W tle wizyta Macrona i symboliczne gesty
Księżna Kate Middleton oficjalnie powraca do książęcych obowiązków. Wraz z księciem Williamem powita prezydenta Francji Emmanuela Macrona i jego żonę Brigitte w Wielkiej Brytanii. W tle wizyty — symboliczne gesty, historyczne zmiany i uroczystości w zamku Windsor.
Księżna Kate wraca do pełnienia królewskich obowiązków. Jej pierwszym wystąpieniem po dłuższej przerwie będzie udział w powitaniu prezydenta Francji Emmanuela Macrona i jego żony Brigitte podczas ich wizyty państwowej w Wielkiej Brytanii. Kate Middleton wraca do książęcych obowiązków. W tle Macronowie Po przerwie od publicznych wystąpień księżna Kate powraca do pełnienia oficjalnych obowiązków. Jak poinformował Pałac Kensington, Kate Middleton weźmie udział w ceremonii powitania prezydenta Francji Emmanuela Macrona i jego żony Brigitte, którzy 8 lipca rozpoczną dwudniową wizytę państwową w Wielkiej Brytanii. Wspólnie z księciem Williamem, księżna Kate ma powitać francuską parę prezydencką na lotnisku RAF Northolt. Następnie towarzyszyć im będzie podczas przejazdu do zamku Windsor, gdzie zaplanowano główne wydarzenia związane z wizytą. ZOBACZ TEŻ: Księżna Kate znika z życia publicznego! Fani zadrżeli z niepokoju. Są smutne wieści z pałacu Macronowie z wizytą w Wielkiej Brytanii – co zaplanowano? Wizyta Emmanuela i Brigitte Macronów ma charakter zarówno symboliczny, jak i dyplomatyczny. Już pierwszego dnia, po powitaniu na lotnisku i podróży do Windsor, Kate i William dołączą do króla Karola III oraz królowej Camilli. Cała czwórka wspólnie z Macronami przejedzie królewską karocą przez Long Walk — reprezentacyjną aleję prowadzącą do zamku Windsor. Drugiego dnia wizyty francuska para odwiedzi królewskie stajnie, gdzie obejrzą konia Fabuleu de Maucour – dar od prezydenta Macrona dla królowej Elżbiety II z okazji jej Platynowego Jubileuszu. Następnie Macronowie złożą kwiaty przy grobie zmarłej monarchini w Kaplicy św. Jerzego. Dodatkowo, prezydent Emmanuel Macron wygłosi przemówienie oraz weźmie udział w szczycie brytyjsko-francuskim, który odbędzie się dzień później w Downing Street. Spotka się tam z premierem Wielkiej Brytanii Keirem Starmerem. Windsor zamiast Buckingham – historyczna zmiana lokalizacji To pierwsza od ponad dekady wizyta państwowa, która nie odbędzie się w Pałacu Buckingham. Główne uroczystości zaplanowano w zamku Windsor ze względu na trwające prace konserwatorskie w londyńskiej rezydencji królewskiej. Ta zmiana podkreśla wyjątkowy charakter wizyty i znaczenie Windsoru jako miejsca reprezentacyjnego. Czy księżna Kate pojawi się na uroczystej kolacji? Na poniedziałkowy wieczór zaplanowano uroczystą kolację w Sali św. Jerzego w zamku Windsor. Nie jest jednak jeszcze potwierdzone, czy księżna Kate weźmie w niej udział. Byłaby to pierwsza okazja do udziału w tego typu wydarzeniu od listopada 2023 r., kiedy uczestniczyła w kolacji podczas wizyty prezydenta Korei Południowej. SPRAWDŹ TEŻ: Marcin Bosak nie chciał o tym mówić. Prawda wyszła na jaw po latach cierpienia
Ciężarna księżna Josefa w żałobie. Książę Harald nie doczekał narodzin potomka
Książę Harald von Hohenzollern zmarł niespodziewanie w Namibii na kilka dni przed narodzinami swojego dziecka. Jego żona, Josefa, będąca w ciąży, przeżywa ogromną tragedię i wycofuje się z życia publicznego.
Śmierć księcia Haralda von Hohenzollern zaskoczyła wszystkich – 63-letni arystokrata zmarł nagle w Namibii, tuż przed narodzinami swojego pierwszego dziecka. Jego żona, Josefa von Hohenzollern, pogrążona w żałobie, oczekuje teraz potomka, mierząc się jednocześnie z niewyobrażalną stratą. Niespodziewana śmierć niemieckiego księcia Haralda Nie żyje 63-letni niemiecki książę Harald von Hohenzollern. Mężczyzna zmarł zupełnie niespodziewanie w Namibii. Jego śmierć potwierdziła rodzina oraz niemieckie media. Informacja o odejściu arystokraty wstrząsnęła opinią publiczną nie tylko w Niemczech, ale również na całym świecie, głównie z uwagi na okoliczności jego odejścia. Książę Harald zmarł tuż przed narodzinami swojego dziecka. Według źródeł, jego śmierć była nagła i zaskakująca. W chwili śmierci Harald przebywał w Namibii, gdzie pracował. Wiadomość o jego odejściu przekazała jego żona, 51-letnia Josefa von Hohenzollern. "Dzisiaj piszę z ciężkim sercem. Mój ukochany mąż Harald v. Hohenzollern zmarł zupełnie niespodziewanie w wyniku nagłego zatrzymania akcji serca. Ta strata dotknęła mnie bardzo mocno" — napisała w mediach społecznościowych. ZOBACZ TEŻ: Dominika Chorosińska reaguje na tragedię w Toruniu. "Gdzie jesteście celebryci?!" Josefa von Hohenzollern – żona i przyszła matka Josefa von Hohenzollern była w zaawansowanej ciąży w momencie śmierci swojego męża. Para wzięła ślub we wrześniu 2024 r., a teraz spodziewała się pierwszego dziecka. Tragiczne wydarzenia zburzyły ich plany na przyszłość i wstrząsnęły życiem młodej arystokratki. Josefa znana jest jako aktywna działaczka społeczna oraz kandydatka w nadchodzących wyborach. Śmierć Haralda nastąpiła na krótko planowanym terminem porodu, co sprawiło, że ta radosna chwila została przesłonięta przez ogromny smutek. Josefa została sama w jednym z najważniejszych i najtrudniejszych momentów swojego życia.
Wersal pachniał luksusem czy... czymś gorszym? Oto brudne sekrety Króla Słońce
Wersal, symbol królewskiego przepychu, skrywał nie tylko złote komnaty, ale i zapachy, które dziś trudno sobie wyobrazić. Poznaj niehigieniczne sekrety pałacu Ludwika XIV i dowiedz się, dlaczego kobiety mdlały w jego ogrodach.
Najsłynniejszymi mieszkańcami Wersalu byli Ludwik XIV i Maria Antonia. Ten największy pałac na świecie, z 700 pokojami i otaczającymi ogrodami o powierzchni 95 ha, charakteryzował ogromny przepych i rozmach, ale nie tylko... W XVII wieku Wersal wyróżniał także... potworny smród. Skąd pochodził i jak próbowano go zamaskować? ZOBACZ TAKŻE: Królewskie sekrety urody Marii Antoniny Brud i smród w Wersalu W Wersalu za czasów króla słońce mieszkało aż 7 tysięcy osób, a kolejne 5 tysięcy potrafiło zwiedzić go w ciągu dnia (Ludwik XIV pozwalał na to po jednym warunkiem – wizytujący musieli być odpowiednio ubrani). A teraz wyobraźmy sobie, że te 12 tysięcy osób właściwie się nie myło, a do tego swoje potrzeby fizjologiczne zaspokajało nie w toaletach, których było tam niewiele, ale dosłownie wszędzie – w pokojach, korytarzach, a także pomiędzy budynkami. Smród był więc niemal obezwładniający. I choć utarło się, że król słońce kąpał się zaledwie trzy razy w życiu, to historycy są innego zdania. W jego komnacie znajdowała się bowiem ośmiokątna, marmurowa wanna, w której podobno spędzał upojne chwile ze swoimi kochankami. Do tego król chętnie kąpał się z dworzanami w zimnej wodzie, bo takie wspólne spędzanie czasu było jednym z zajęć towarzyskich. Na pewno jednak nie kąpał się częściej niż raz na kilka tygodni, więc zapach roztaczający się wokół niego nie należał do przyjemnych. Szczególnie, że co rano służący przecierali jego ciało lnianymi szmatkami zamoczonymi w alkoholu! Król Ludwik XIV znalazł jednak sposób na to, by jego zapach był możliwie jak najmniej męczący dla niego samego i dla jego otoczenia. Jego pościel oraz koszule wykonane były z lnu (wierzono, że najlepiej pochłania brudne zapachy), a dodatkowo koszule zmieniał przynajmniej kilka razy dziennie. To jednak nie pomagało na długo, bo ubrania wierzchnie szyte z jedwabiu i aksamitu nie były prane, tylko wietrzone i osiadał na nich kurz oraz bród, a także wsiąkały w nie wszystkie wydzielane przez króla i jego otoczenie zapachy. Czytaj też: Powstały perfumy inspirowane ogrodami rezydencji Highrove, w której mieszkają książę Karol i księżna Camilla Kąpiele w czasach króla Ludwika XIV Za życia Ludwika XIV kąpiel w gorącej wodzie była prawdziwym luksusem, ale jednocześnie uważano, że może być niebezpieczna dla zdrowia. Dlaczego? Pokutowało przekonanie, że poprzez otwarte przez wyższą temperaturę pory skóry, do ciała mogą wniknąć zarazki i spowodować chorobę, także śmiertelną. Dlatego częściej wybierano ablucje w wodzie płynącej – najczęściej rzece. Za takim rytuałem przemawiał też fakt, że zimna woda miała poprawiać zdrowie i oczyszczać umysł. Ale i tego typu sytuacje nie miały miejsca zbyt często. Mycie, w formie jaką znamy dzisiaj, zastępowano przemywaniem ciała wilgotnymi paskami materiału umoczonymi w wodzie lub naparze z ziół lub kwiatów. Dodajmy do tego problem z higieną ust (aby usunąć brzydki zapach dworzanie ssali lub rozgryzali goździki), a łatwo sobie wyobrazić, że trudno było w Wersalu wytrzymać. Aby zamaskować odór, szczególnie wiosną i latem, gdy mieszkańcy i pracownicy Wersalu obficie się pocili, stosowano niezliczone ilości perfum (spryskiwano nimi nawet zwiedzających tuż przed wejściem na teren pałacu), a także noszono przy ciele woreczki wypełnione kwiatami i ziołami. Takie przenośne dyfuzory ułatwiały funkcjonowanie w pałacu, który śmierdział także fekaliami. Do tego rozstawiano niemal w każdym miejscu pałacu bukiety kwiatów! Ich zapach wymieszany z perfumami był tak silny, że Wersal nazywano perfumowanym dworem. Zobacz także: Kolejny kryzys w związku Alberta i księżnej Charlene? Książę wybrał się sam na pokaz burleski Perfumy Ludwika XIV Sam król uwielbiał perfumy tak bardzo, że jego nadworny „nos” musiał tworzyć nowe kompozycje zapachowe na każdy dzień! Wśród innych wskazówek była i taka, by jego lniane koszule prać w perfumowanej wodzie o nazwie „Aqua Angeli", na które składały się m.in. drzewo aloesowe, gałka muszkatołowa i goździki gotowane w niewielkiej ilości wody różanej. Taki wywar gotowano przez cały dzień i noc, a następnie dodawano jeszcze wodę z kwiatów jaśminu i pomarańczy oraz kilka ziaren piżma. Do jego ulubionych zapachów należał także jaśmin i tuberoza. Lubił je tak bardzo, że kazał wybudować wypełniony nimi niebiesko-biały pawilon, w którym umawiał się na schadzki z kochankami. Podobno w przerwach między miłosnymi aktami lubił wąchać właśnie te kwiaty. Dlaczego kobiety mdlały w Wersalu? Odór brudu, potu i fekaliów wymieszany z niezliczoną ilością perfum i kwiatów sprawiały, że zapach w pałacu momentami był trudny do zniesienia. Kobiety, które nosiły wówczas sztywne i ciasno wiązane gorsety, przysłowiowo mdlały przez to jak muchy. Nie pomagała także duża ilość palonych po zmroku świec, które zabierały tlen z pomieszczeń. A spacery po ogrodach też nie były wybawieniem – ilość posadzonych tam kwiatów i ich wszechogarniający zapach także powodowały masowe omdlenia. A mimo to, każdy marzył o tym, by tam mieszkać lub chociaż przebywać. Dobrze, że dziś, podczas zwiedzania Wersalu, tych zapachów już nie ma. I można się skupić na podziwianiu niezwykłej architektury, kunsztu wykończeń wnętrz i założeń ogrodowych. Czytaj również: Książę William opracował plan, by pozbyć się wuja i ciotki. Pomógł mu... chrzestny syna
Zniknęła z życia publicznego a teraz takie wieści z pałacu. Jest gorzej niż wszyscy myśleli
Księżna Kate podjęła decyzję o rezygnacji z udziału w prestiżowym wydarzeniu Royal Ascot. Ekspertka Ingrid Seward tłumaczy, że księżna skupia się na zdrowiu i rodzinie, stawiając swoje potrzeby ponad obowiązki królewskie.
Księżna Kate, jedna z najbardziej rozpoznawalnych i lubianych postaci brytyjskiej rodziny królewskiej, w ostatnich miesiącach mierzy się z trudnym etapem życia. Diagnoza nowotworowa i rozpoczęcie leczenia wymusiły na niej znaczące ograniczenie aktywności publicznej. Wiele wskazuje na to, że najważniejsze wydarzenia monarchii będą teraz musiały obywać się bez jej udziału. Decyzja Księżnej Kate o rezygnacji z Royal Ascot W marcu 2024 roku Księżna Kate poinformowała opinię publiczną o diagnozie nowotworu i rozpoczęciu chemioterapii zapobiegawczej. Od tego czasu ograniczyła swoją obecność w mediach i wystąpienia publiczne. Zgodnie z informacjami przekazanymi przez media, Kate skupia się na rekonwalescencji i rodzinie. ZOBACZ TEŻ: Księżna Kate olśniła uśmiechem i stylizacją, ale o jej córce jest równie głośno. Księżniczka Charlotte to wykapana mama Księżna Kate, żona księcia Williama, nie pojawiła się na tegorocznym Royal Ascot. Jej nieobecność w wydarzeniu, które odbywa się w Ascot w hrabstwie Berkshire, wzbudziła wiele komentarzy i zrozumiałe zainteresowanie opinii publicznej. Komentarz ekspertki Ingrid Seward. Czy księżna Kate wróci do życia publicznego? Powody tej decyzji skomentowała królewska ekspertka Ingrid Seward. W rozmowie z magazynem "Hello" powiedziała: "Kate może i wróciła, ale robi to rozsądnie i na własnych warunkach. Jej priorytety się zmieniły i słucha swojego ciała, zamiast starać się zadowolić innych. Musi być wobec siebie konsekwentna i powiedzieć: nie, nie mogę tego zrobić. Zdecydowanie gra długoterminowo i stawia na pierwszym miejscu to, co jest ważne." Choć Księżna Kate pozostaje ważną postacią w rodzinie królewskiej, jej rola w najbliższych miesiącach może być ograniczona. Ekspertka Ingrid Seward zauważa, że taki stan rzeczy jest nieunikniony: "Może daliśmy się uśpić w poczuciu, że będziemy ją widywać cały czas, bo wygląda tak niesamowicie. Ale to musi być wysiłek, żeby tak wyglądać, kiedy nie jest się w 100% pełnym energii." SPRAWDŹ TEŻ: Księżna Kate znika z życia publicznego! Fani zadrżeli z niepokoju. Są smutne wieści z pałacu
"Najsmutniejsza księżna świata" posyła nieśmiałe uśmiechy u boku męża. Wiemy, ile zapłaciła za kreację
Księżna Charlene olśniewająca jak zwykle. Szyk i klasa
Księżna Charlene z Monako po raz kolejny zaskoczyła swoim wyglądem na balu u boku męża, księcia Alberta. Ubrana w drogą suknię za ponad 20 tysięcy złotych, brylowała na czerwonym dywanie, prezentując gotycką stylizację oraz nieśmiały uśmiech. Księżna Charlene na balu: Zjawiskowa kreacja za 20 tysięcy złotych Księżna Charlene z Monako, znana ze swojego eleganckiego, ale czasem powściągliwego stylu, znów zaskoczyła swoją obecnością na jednym z ważniejszych wydarzeń towarzyskich w Monako. Tym razem, u boku swojego męża, księcia Alberta, pojawiła się na uroczystym balu, gdzie cała uwaga skupiła się na jej wyglądzie i stylizacji. Księżna Charlene postawiła na kreację, która przyciągnęła spojrzenia – suknia w gotyckim stylu za ponad 20 tysięcy złotych. Ta drobna zmiana w jej ubiorze wzbudziła ogromne emocje wśród gości. Suknia, w której pojawiła się księżna, była nie tylko wyrazista, ale również niezwykle elegancka, doskonale komponując się z jej sylwetką i charakterystycznym wyglądem. Księżna Charlene zaprezentowała ją z gracją, co pozwoliło jej poczuć się wyjątkowo w tłumie. Niezwykła kreacja sprawiła, że była jedną z najlepiej ubranych osób na wydarzeniu. Księżna Charlene i książę Albert – wyjątkowe połączenie elegancji Podczas wydarzenia księżna Charlene nie była sama. Towarzyszył jej mąż, książę Albert, który również przyciągał uwagę swoją elegancką stylizacją. Para książęca z Monako wyglądała niezwykle dostojnie i zgranie, tworząc piękny duet, który zdominował uroczystość. Książę Albert był w klasycznym garniturze, co doskonale dopełniało całą atmosferę balu. Ich wspólna obecność na wydarzeniu była istotnym momentem, który przyciągnął wzrok mediów i licznych gości. Księżna Charlene i książę Albert, razem na balu, potwierdzili status jednej z najbardziej eleganckich par w Europie. Mimo to nie zabrakło komentarzy sugerujących, że w relacji małżonków prawdopodobnie nie dzieje się najlepiej. Plotki o problemach miłosnych księżnej Charlene, zwanej "najsmutniejszą księżną świata", krążą w mediach od wielu lat. Dla swojego komfortu para zdecydowała się na ignorowanie wszelkich przykrości. SPRAWDŹ: Księżna Charlene chciała uciec, ale cofnięto ją z lotniska. Na ślubie z księciem Monako płakała
Księżna Diana i Hasnat Khan: połączyło ich wielkie uczucie. Żyli w celibacie do jej rozwodu
„Dał mi wszystko, czego potrzebuję. Był moim Panem Cudownym”
Co dziś robi Hasnat Khan? Jako jedyny kochanek księżnej Diany, gdy zmarła, nie zdradził jej sekretów. Dziś mówi się, że to on był jej wielką i prawdziwą miłością. Nic nie zapowiadało, że połączy ich coś wyjątkowego. Poznali się przez przypadek, ale wielu mówi, że była to miłość od pierwszego wejrzenia. „Odnalazłam spokój” — powiedziała Diana jednemu ze swoich znajomych, kiedy zaczęła się spotykać z Hasnatem. „Dał mi wszystko, czego potrzebuję” — cytuje dalej jej słowa „Vanity Fair”. Miała nawet dla niego przezwisko: Natty. Kilka miesięcy później nazwała go „Panem Cudownym”, a jej przyjaciele mówili, że był miłością jej życia. Ich romans trwał dwa lata. Związek zniszczyły jednak odmienne oczekiwania - księżna Diana chciała pozostać w świetle reflektorów, ale też spełniać się w roli matki i żony, dr Hasnat Khan chciał kontynuować swoją karierę kardiochirurga, a do ożenku wcale mu się nie spieszyło. Jak potoczyła się ich historia? Artykuł aktualizowany 16.03.2025 r. [Ostatnia publikacja na VUŻ-u i Viva Historie 18.03.2025 r.] View Ediplayer on the source website Księżna Diana i kardiochirurg Hasnat Khan: historia miłości Poznali się przez przypadek w 1995 roku w Royal Brompton Hospital. Księżna Diana odwiedzała w szpitalu swojego przyjaciela, Joego Toffola, który dochodził do siebie po ataku serca. To właśnie tam poznała kardiochirurga Hasnata Khana. „Kiedy doktor Khan opowiedział już o problemach zdrowotnych Joego, ta (Oonagh, żona Joego Toffola - przyp. red.) przedstawiła go Dianie, która stała z boku. Nie rozpoznając jej z początku, skinął jej głową jak człowiek, który miał nocny dyżur i nie ma wiele czasu na towarzyskie ceregiele”. Jak pisze o nim Andrew Morton, nie wyglądał jak ktoś, kto mógłby być bohaterem romansu. Miał skłonności do tycia, nie odmawiał sobie papierosów i chętnie spędzał wieczory w pubach, słuchając jazzu i pijąc piwo. Mimo to według biografa Diany, gdy księżna go zobaczyła, „jej serce zamarło”. Miała powiedzieć: „On jest niesamowicie atrakcyjny”. Z kolei przyjaciółka Diany wspominała jej pierwsze spotkanie z kardiochirurgiem, mówiąc wprost: „Nazwałabym to miłością od pierwszego wejrzenia. Była tak przejęta, że to mogło być jedynie spotkanie pokrewnych dusz”. Księżna Diana i doktor Khan: potajemny romans Księżna Diana i doktor Khan szybko wdali się w potajemny romans. Zwracała się do niego pieszczotliwie "Natty" - nie chciała, by z ich rozmów ktokolwiek mógł zgadnąć, kim jest jej tajemniczy mężczyzna. Szybko dało się zauważyć, że ktoś ma na nią dobry wpływ. Media pisały wprost, że jest ktoś, dzięki komu Diana wyleczyła złamane serce po zdradzie Karola, odzyskała pewność siebie i w końcu w pełni odkryła swoją kobiecość. Próbowano dociekać, kim jest tajemniczy mężczyzna, ale bezskutecznie. Nic dziwnego, że zachowanie związku w tajemnicy było dla nich niezwykle ważne: ona nie chciała informować mediów o nowym związku, dopóki nie była go stuprocentowo pewna, on z kolei nie przepadał za medialnym rozgłosem i nie chciał być gwiazdą okładek. Gdy wychodzili publicznie, Diana więc przebierała się, zakładała perukę i okulary sprawiając, że paparazzi nie zwracali na nią uwagi. Wydawało się, że są dla siebie stworzeni. „Poznałem ją jako normalną osobę o niezwykłych cechach, ale i pewnych wadach, takich jak złe nawyki”, powiedział Hasnat Khan. Moralność kardiochirurga jako muzułmanina sprawiła jednak, że wyznaczył granicę fizycznej intymności z zamężną jeszcze wtedy Dianą. Wszystko zmieniło się jednak, gdy jej rozwód stał się sfinalizowany. Lekarz chwilę później stał się częstym gościem w rezydencji Diany, która za cel postawiła sobie uszczęśliwienie ukochanego. Dawny pokój gościnny w pałacu Kensington przerobiła na gabinet, by mógł tam relaksować się po ciężkim dniu pracy. W tym czasie ona robiła za gospodynię domową. Odkurzała, prasowała mu koszule, próbowała gotować, zmywała. W końcu czuła się potrzebna, ale i doceniana. Księżna chętnie więc podtrzymywała zainteresowanie swoją osobą. Według kamerdynera księżnej, Paula Burrela, Diana pewnego razu powitała ukochanego ubrana „jedynie w futro i parę diamentowych kolczyków z szafirami”. Nie było wątpliwości, że wreszcie odnalazła w swoim życiu sens. Sfinalizowała sprawy rozwodowe i… zaczęła myśleć o ślubie z ukochanym. Jak najszybciej chciała rozpocząć nowe życie u jego boku. „Na szafce przy łóżku trzymała jego zdjęcie, każdego wieczoru posłusznie czytała Koran i przedstawiła Khana swoim dzieciom. Mówiła, że marzy, aby zostać zwykłą panią Khan, a także o ślicznej brązowej dziewczynce, którą nazwie Allegra”, pisze Andrew Morton. Pisano, że Lady Di popadła w obsesję na punkcie Khana Podobno para miała w planach otwarcie sieci szpitali i hospicjów, które będą się specjalizowały w opiece nad dziećmi, które zmagają się z chorobami serca. Niestety miłość do kardiochirurga szybko przeistoczyła się w małą obsesję na punkcie ukochanego. Diana za wszelką cenę próbowała dodać Hasnatowi odwagi. Zasypywała go smsami, często pojawiała się w szpitalu, przyglądała się operacjom na otwartym sercu. Media kpiły z Diany, wyśmiewając jej dziwne zachowanie. W końcu tabloidy zaczęły rozszyfrować, dlaczego Diana regularnie odwiedza londyński szpital i spędza tam tyle godzin. Czytaj także: Zachowane przywileje i nowe możliwości. Jak wyglądało życie księżnej Diany po rozwodzie? <img src="https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/48/2024/07/imgnbufZv-a865482.jpg" width="1869" height="1600" alt="Mandatory Credit: Photo by British Sky Broadcasting Ltd/REX (257327bb) PRINCESS DIANA PRINCESS DIANA WATCHES OPERATION ON A CHILD AT HAREFIELD HOSPITAL, MIDDLESEX, BRITAIN - 1996 The truth behind Princess Diana's relationship with heart surgeon Dr Hasnat Khan has finally emerged after the doctor gave his first interview last weekend. Along with Paul Burrell's evidence at the Diana inquest this week, the revelations shed new light on one of Diana's most infamous publicity stunts. In 1996 Diana spent three and a half hours in the operating theatre at Harefield Hospital in Middlesex watching Cameroonian boy Arnaud Wambo, 7, receive open-heart surgery. Diana revealed later that it wasn't the first operation she had witnessed, and she attracted some criticism for her perceived voyeurism. Medical experts criticised Diana for wearing thick eye make-up and earrings in the theatre, and having a streak of her blonde hair sticking out from underneath her surgical cap. But it seems Diana was trying to send a clear message out to Hasnat Khan that she was taking an interest in his work - a move which was doomed to failure, as their two year relationship came to an end in June 1997." title="Ksi??? William w szpitalu jak ksi??na Diana" /> Księżna Diana i Hasnat Khan: dlaczego się rozstali? W ich związku pojawiły się pierwsze problemy. Diana dążyła do małżeństwa, ale zakochany bez pamięci kardiochirurg nie chciał się spieszyć: „Z jednej strony Khan czuł się zażenowany pozycją celebryty, a z drugiej - konflikt między żądaniami Diany a jego karierą, jak również różnice kulturowe i religijne coraz bardziej ich dzieliły. Co więcej, bał się zobowiązań; już dwa razy był zaręczony i dwa razy odwoływał termin małżeństwa, niemal w ostatniej chwili”, pisze Andrew Norton. Diana nie ukrywała jednak swoich planów względem lekarza, ale te kompletnie nie pokrywały się z planami rodziny Khana. W rozmowie z Daily Express, ojciec Hasnata Khana, dr Rashid Khan powiedział wprost, że Diana Spencer nigdy nie miała szansa na to, by być żoną jego syna: „Szukamy dla niego narzeczonej, ale jej (Diany- przyp. red.) nie poślubi. Powinna pochodzić z wyższej klasy średniej i być bogatą, pakistańską muzułmanką”, powiedział. Diana jednak nie poddawała się w walce o serce kardiochirurga. Spotkała się z jego rodziną, udała się nawet do Pakistanu z wizytą humanitarną. Co więcej, przestudiowała nawet podręcznik dla lekarzy, by lepiej poznać jego pracę. Dr Hasnat Khan szybko jednak zorientował się, jak wygląda życie w świetle reflektorów. To nigdy nie było coś, czego pragnął w swoim życiu. Jego przyszłość z Dianą stanęła pod znakiem zapytania. Co jakiś czas w mediach zaczęły pojawiać się wzmianki na temat „tajemniczego mężczyzny Diany”. Hasnat obawiał się, że gdy jego tożsamość wyjdzie na jaw, jego kariera kardiochirurga i anonimowość pójdą w zapomnienie. Gdy na jaw wyszło, że księżna sama podsuwała mediom plotki na temat jej romansu, Hasnat był zaskoczony i oburzony jej zachowaniem. Wówczas zaczął dostrzegać minusy bycia w związku z księżną. Media bacznie go obserwowały, sam zaczął nawet otrzymywać rasistowskie groźby. Czytaj także: Oto szczegóły ugody rozwodowej między Dianą a Karolem. Z czego musiała zrezygnować księżna? Mimo wielu zalet ukochanej, Hasnat nie chciał być gwiazdą okładek. Stanął więc przed sporym dylematem. Jak powiedział w 2012 roku w rozmowie z pisarzem Simonem Parym, że Diana również mierzyła się z trudnym wyborem - by wieść normalne życie para musiałaby przeprowadzić się do Pakistanu, a królowa z pewnością nie zgodziłaby się na to, by następca tronu (książę William) wiódł życie za granicą. „Sądzę, że podstawowym problemem było to, że nawet po dwóch latach ten związek się nie rozwijał, nie prowadził do żadnej konkluzji, i to był nasz największy kłopot. Każdy z nas chciałby, żeby jego związek dokądś zmierzał”, wyznał. Według relacji przyjaciół, związek Diany i Hasnata Khana skończył się między majem a lipcem 1997 roku. Ostatni raz Hasnat Khan miał widzieć się z ukochaną kilka tygodni przed jej śmiercią. Podczas tego spotkania Diana Spencer zakończyła związek z kardiochirurgiem. By zapomnieć o Khanie Diana rzuciła się w wir romansów, niektórzy biografowie piszą nawet, że publiczne pokazywanie się Dodim Al Fayedem miało wzbudzić zazdrość właśnie w lekarzu. Co dziś robi Hasnat Khan, wielka miłość księżnej Diany? Po śmierci Diany, Hasnat opuścił Londyn i na kilka lat wyprowadził się do Pakistanu. Jest jedynym z kochanków księżnej Diany, który nie sprzedał historii ich wspólnego romansu. Do dziś nie wyjawił, dlaczego tak naprawdę się rozstali. Za każdym razem mówi wprost: „To jest coś, o czym nie mogę mówić”. W końcu postanowił powrócić do Anglii - w 2000 roku rozpoczął pracę w szpitalu św. Barta, a później w szpitalu Harefield. Siedem lat później wyjechał do Malezji, gdzie kierował oddziałem kardiologicznym w tamtejszym szpitalu. Od 2013 roku pracuje w jednym z angielskich ośrodków kardiologicznych. I choć jego kariera zawodowa kwitła, to nie najlepiej radził sobie w życiu prywatnym. Hasnat Khan w 2006 roku poślubił dużo młodszą od siebie Hadię Sher Ali podczas muzułmańskiej ceremonii w Pakistanie. Zaaranżowane przez jego rodziców małżeństwo nie przyniosło mu szczęścia w miłości. Para rozstała się po dwóch latach, a media donosiły, że Khan nie ukrywa, że w jego sercu wciąż obecna jest Diana. Czy chodziło o wpomnienia łączącej ich relacji, a może ciągłe zainteresowanie mediów, które w tym czasie nie dawały mu spokoju? Nie wiadomo, ale jeszcze przez wiele lat kardiochirurg pozostał singlem. W 2017 roku zaręczył się z dużo młodszą od siebie muzułmanką Somi Sohail. W rozmowie z "Daily Mail" przyjaciel lekarza wyznał, że dziś prowadzi szczęśliwe życie i wraz z partnerką planują założyć rodzinę. Nie wiadomo, czy nadal są razem. Wielu internautów do dziś zastanawia się jednak, czy gdyby nie nieszczęśliwy wypadek, Hasnat Khan i Diana Spencer byliby dziś szczęśliwym małżeństwem... Czy para wspólnie wychowywałaby w Pakistanie córkę Allegrę i co jakiś czas odwiedzaliby Londyn dla Williama i Stany Zjednoczone dla Harry'ego? Tego już się nie dowiemy...
Jak bardzo są dziś aktualne, dwa wieki po śmierci najsłynniejszej francuskiej królowej?
Urodowe inspiracje często czerpiemy z Instagrama, Pinteresta oraz pokazów. Czasami jednak warto cofnąć się trochę w czasie i poszukać także w archiwach. To właśnie stamtąd dowiemy się, jakie triki urodowe stosowała Maria Antonina, najsłynniejsza francuska królowa oraz, czy dzisiaj nadal są aktualne. Monarchini, mimo że słynęła głównie z przepychu i zamiłowania do mody, to w kwestii zapachów i pielęgnacji też miała sporo do powiedzenia. ZOBACZ TAKŻE: Księżna Kate na premierze filmu „Top Gun Maverick” znów złamała królewski protokół Urodowe sekrety Marii Antoniny Maria Antonina wyprzedzała swoją epokę – uwielbiała szokować i ubierać się w to, na co akurat miała ochotę. Nie przepadała za sukniami we francuskim stylu, dlatego jej nadworna modystka i projektantka szyła to, o co prosiła królowa. Albo przesadne suknie na pięciometrowych stelażach, albo dla kontrastu te bez żadnych poszerzeń, bardziej przypominające bieliznę, które były uważane za skandaliczne. Jako pierwsza odkrywała też kostki i nosiła spódnice, które owijały się jej wokół nóg – ten rodzaj ubrań zarezerwowany był wówczas dla wieśniaczek. Ale i tak do historii przeszły jej fryzury – wysokie na kilka metrów konstrukcje z włosów ozdobione piórami, ptakami, a nawet...statkami! Jednak to nie jedyne, czym zachwycała w kwestii urody. Poznajcie jej inne triki. 1. Oczyszczanie skóry to podstawa Już wtedy Maria Antonina wiedziała, że oczyszczanie skóry jest najważniejszym elementem pielęgnacji skóry. Dlatego do mycia twarzy stosowała specjalistyczny płyn Eau Cosmetique de Pigeon, oryginalnie wynaleziony przez Dunki. I tak, w jego składzie naprawdę znajdowały się... gołębie! Poniżej dokładny przepis na tę miksturę: "Weź sok z lilii wodnych, melonów, ogórków i cytryn po garści, po jednej uncji sukulentów, kwiatów lilii, ogórecznika, fasoli i osiem gołębi duszonych. Całość włożyć do cebrzyka, dodać 4 uncje cukru pudru, dobrze utłuczonego, 1 drachmę boraksu, taką samą ilość kamfory, okruchy trzech bułek francuskich i pół litra białego wina. Kiedy całość będzie trawiona przez siedemnaście lub osiemnaście dni, przystąp do destylacji, a otrzymasz wodę gołębią, która tak bardzo poprawia stan cery." Wyobrażacie to sobie? Jak to dobrze, że dziś mamy dostępne toniki z kwasami, a nie musimy używać dziwnych mikstur robionych samodzielnie. 2. Jasna skóra to piękna skóra W XVIII wieku synonimem elegancji była blada, niemal biała skóra. Opalenizna była bowiem domeną plebsu. Dlatego Maria Antonina codziennie po zastosowaniu wody gołębiej nakładała na skórę twarzy i szyi wybielający specyfik o nazwie Eau d'Ange. Jednak to nie wszystko. Maria Antonina, podobnie jak inne kobiety z elity nanosiły na skórę duże ilości białego pudru. Dzięki niemu mogła nie tylko wyglądać efektownie blado, ale także zakryć ewentualne niedoskonałości i blizny, bo przecież królowa musiała wyglądać perfekcyjnie. Dziś tę funkcję na szczęście spełnia korektor. 3. Piękne dłonie co noc Maria Antonina chciała prezentować się perfekcyjnie w każdym calu, dlatego też obsesyjnie wręcz dbała o swoje dłonie. Każdej nocy spała w rękawiczkach, a uprzednio nakładała na dłonie wosk wymieszany z wodą różaną i olejkiem ze słodkich migdałów. To pierwowzór współczesnych zabiegów z parafiną, które nadal są jednymi z najbardziej skutecznych. 4. Kolor ma znaczenie Choć Maria Antonina na oficjalnych spotkaniach pojawia się w szalonych, często kilkumetrowych perukach, to okazuje się, że jej naturalne włosy miały jasny kolor. Ten nie do końca odpowiadał królowej, która wolała oglądać się w truskawkowym blondzie. Jak osiągała taki efekt? Jak pisze Melanie Clegg, autorki książki Marie Antoinette: An Intimate History stosowała mieszankę z szafranu, kurkumy, drzewa sandałowego i rabarbaru. 5. Domowe spa Choć w XVIII wieku nawet arystokracja rzadko korzystała z kąpieli, Maria Antonina była tutaj wyjątkiem – kąpała się często i długo. Można powiedzieć, że uwielbiała takie domowe spa. Do wody dodawano jej orzeszki pinii, siemię lniane i słodkie migdały (podobno zamknięte w specjalnej poduszce). Dodatkowo skórę myła pachnącymi mydłami i złuszczała ją muślinowymi płatkami wypełnionymi otrębami. To sposób, który wykorzystać nawet dziś. 6. Rozświetlanie skóry maseczką Już wtedy wiadomo było, że piękna i zdrowa skóra to skóra rozświetlona. Dlatego Maria Antonina stosowała regularnie domową maseczkę o takim właśnie działaniu. Aby ją przygotować, wystarczyło zmieszać 2 łyżeczki koniaku, jedno białko jajka, jedną trzecią szklanki mleka w proszku i sok z jednej cytryny. Tak powstałą masę nakładała na twarz na kilkanaście minut. Skąd ten wybór? Kwas mlekowy i kwas cytrynowy rozpuszczają martwe komórki skóry, koniak pobudza krążenie i zwęża pory, a jajko naprawia uszkodzenia. Dzięki temu połączeniu bez makijażu też prezentowała się świetnie. ZOBACZ TAKŻE: Księżna Kate obawia się spotkania z Meghan? Żona Harry'ego ma mieć już plan na Platynowy Jubileusz królowej 7. Perfumy zawsze i wszędzie Jak pamiętamy z lekcji historii, w Wersalu często unosił się odór moczu i innych nieczystości, a Maria Antonina wprost nie mogła tego znieść. Dlatego wszędzie gdzie się tylko dało kazała rozkładać świeże kwiaty i potpourri. A sama spryskiwała się, a wręcz zlewała, perfumami. Jej ulubione nuty to: fiołek, róża, wanilia, lawenda, jaśmin, lilia, goździki i jej ulubiony kwiat pomarańczy. 8. Makijaż tylko w czerwieni Aby zrównoważyć swoją niezwykle bladą cerę, Maria Antonina nakładała róż na policzki i usta. Uzyskiwano go z karminu (pigmentu pochodzącego od owadów), który mieszano z kwasem i ałunem. Był on jednak bardzo drogi i mogło sobie na niego pozwolić niewiele osób. Alternatywą były tańsze (i niebezpieczne dla zdrowia) zamienniki z czerwonego ołowiu i cynobru, czyli rudy rtęci. Jak to dobrze, że dzisiaj mamy nie tylko więcej możliwości! Jednak patrząc na rutynę pielęgnacyjną Marii Antoniny stwierdzamy, że wcale nie różniła się ona od naszej. Nadal korzystamy z kwasów, rozjaśniamy i złuszczamy skórę, dbamy o dłonie i ciało, a także stosujemy kosmetyki do makijażu i perfumy. Tyle, że jest nam łatwiej, bo każdy kosmetyk mamy już gotowy do użycia.
Poznaj ulubione sałatki księżnej Kate, które sprawdzą się w letnie dni
Są pyszne, orzeźwiające i... dietetyczne!
Księżna Kate słynie ze swojej zjawiskowej figury i pięknej cery. A to, jak twierdzą źródła związane z pałacem, w dużej mierze zasługa jej diety, w której dominują warzywa i owoce. Kate nie jest może stricte wegetarianką, ale je mięso tylko okazjonalnie. Woli zjeść pożywną sałatkę lub wypić zdrowy koktajl. Jesteście ciekawi co księżna Kate je latem w upalne dni? Poznajcie jej dwa ulubione przepisy na lekkie i orzeźwiające sałatki. ZOBACZ TAKŻE: Co najchętniej jedzą dzieci Williama i Kate? Ulubione sałatki księżnej Kate Żona księcia Williama dba o to, by w jej codziennym menu nie zabrakło smoothies i dań na bazie surowej żywności. Lubi też próbować nowych, nieoczywistych smaków, dlatego do gustu bardzo przypadła jej podobno sałatka na bazie arbuza z dodatkiem sera feta, awokado, ogórka i czerwonej cebuli. Danie to często podaje się także z czarnymi oliwkami. A że Kate Middleton uwielbia je od dziecka, to na pewno tutaj ich sobie nie odmawia! Jak wykonać taką sałatkę? Oto przepis, którego wykonanie zajmie ci tylko kilka minut Składniki na jedną porcję: kawałek arbuza bez pestek, pokrojonego w kostkę (około 15 sztuk) 8 kosteczek sera feta 6 czarnych oliwki 1/4 czerwonej cebuli pół ogórka pół awokado 1 łyżka posiekanej mięty świeżo zmielony czarny pieprz na sos: 1 łyżka płynnego miodu + 1 łyżka soku z cytryny + 1 łyżka oliwy Wykonanie: Pokrojonego arbuza, owokado i ogórek wyłóż na talerz albo do miski, posyp pokrojonymi w plasterki oliwkami i cebulą posiekaną w piórka. Składniki sosu wymieszaj ze sobą i polej nimi składniki, dodaj świeżo zmielony pieprz i miętę. Drugą sałatką, która często gości na stole księżnej Kate jest klasyczne tabbouleh pochodzące z Libanu. Jej bazą jest kasza bulgur, do której dodaje się sok z cytryny i świeże warzywa. Dzięki temu jest niezwykle orzeźwiająca. Składniki: 35 g drobnego bulguru (opcjonalnie kaszy kuskus) 170 ml soku z cytryny 100 ml oliwy drobno posiekane dwa pęczki natki pietruszki drobno posiekany pęczek świeżej mięty 4 pomidory 2 ogórki drobno pokrojona cebula sól i pieprz szczypta cynamonu Wykonanie: Kaszę bulgur ugotować zgodnie z zaleceniam, wystudzić i włożyć do miski. Warzywa pokroić w kostkę i włożyć do miski, dodać pietruszkę i miętę, oliwę, sok z cytryny, szczyptę cynamonu, a następnie dokładnie wymieszać. Doprawić do smaku solą i pieprzem według własnego gustu. Jeśli lubisz kwaśne smaki wybierz kuskus i zamiast zalewać go gorącą woda, zalej sokiem z cytryny. Obie sałatki najlepiej smakują dobrze schłodzone. Smacznego!
To był największy romans w polskiej monarchii. Historia miłości króla Jana III Sobieskiego i królowej Marysieńki
Wyjawili wszystko w pełnych pasji listach
Dawniej małżeństwa zawierane były głównie ze względu na dynastyczne obowiązki. Nie było w nich miejsca na miłość i namiętność, większość była układem politycznym. Historia jednak lubi sytuacje odbiegające od powszechnie przyjętych norm... Na jej kartach zapisała się para, która stanowiła doskonały wyjątek od tej reguły. Maria Kazimiera d’Arquien, czyli królowa Marysieńka, oraz król Jan III Sobieski zapałali do siebie wielkim, gorącym uczuciem... Dowiedzieć się o nim mogliśmy z ich pełnych pasji, romantycznych listów. Kim była Maria Kazimiera? Maria Kazimiera urodziła się 28 czerwca 1641 roku w Nevers, w rodzinie d’Arquien, która miała szlacheckie korzenie, ale w tamtym czasie należeli do tej uboższej części społeczeństwa. Była córką Henryka Alberta de la Grange, wojskowego i Franciszki de la Châtre, ochmistrzyni na dworze księżniczki Ludwiki Marii Gonzagi, która to była matką chrzestną Marii Kazimiery. Arystokratka przepadała za towarzystwem dziewczynki do tego stopnia, że gdy wybierała się do Rzeczypospolitej na swój ślub z Władysławem IV, zabrała ją ze sobą na towarzyszkę. Podczas pobytu w Warszawie, dziewczynka szybko zyskała sympatię dworzan, którzy zaczęli nazywać ją czule Marysieńką. Ta nazwa przylgnie do niej już do końca jej życia. Matce chrzestnej bardzo zależało, żeby wydać jej podopieczną za polskiego szlachcica. Wysłała ją więc z powrotem do Nevers, żeby edukowała się u sióstr urszulanek. Po kilku latach ponownie zaprosiła „małą d’Arquien”, jak zwykła na nią mówić, do Polski. Czytaj też: Hanna Zembrzuska i Jan Kobuszewski byli nierozłączni przez sześćdziesiąt lat Pierwsze spotkanie Jana Sobieskiego i Marysieńki Po śmierci Władysława IV, w 1649 roku Gonzaga wyszła za Jana Kazimierza. Towarzyszyła jej wtedy ponownie nastoletnia chrześnica. Dworzanie nie szczędzili komplementów podopiecznej królowej. Rozpływali się nad jej urodą i obyciem. Mówili, że jej oczy są tak piękne, że żaden malarz nie umie oddać tego spojrzenia na płótnie. W 1655 roku w Warszawie zwołano sejm, na którym spotkała się szlachta i magnaci z całego kraju. W tym również dziewiętnastoletni starosta jaworowski Jan Sobieski. Kiedy poznał czternastoletnią wtedy Marysieńkę, pokochał ją miłością od pierwszego wejrzenia i obiecał sobie, że zostanie kiedyś jego żoną. W tych planach uprzedził go niestety wnuk kanclerza Jana Zamoyskiego, Jan "Sobiepan" Zamoyski. Mężczyzna słynął z bohaterskiej obrony Zamościa przed wojskami Karola Gustawa i miał duży majątek. Z takimi zasobami szybko zyskał przychylność królowej, która twierdziła, że jest on idealnym kandydatem na męża dla Marysieńki. Pierwszy ślub Marysieńki 17-letnia Maria Kazimiera d’Arquien i 32-letni Jan "Sobiepan" Zamoyski stanęli na ślubnym kobiercu w 1658 roku. Mężczyzna wypadał przy pięknej Marysieńce nieco zabawnie, bo jak podają źródła historyczne, był niskiego wzrostu, przez co nazywano go karłem, a jego ogólna aparycja nie należała do urodziwych. Za to jego majątek rekompensował te wszystkie minusy, bo dzięki niemu biedna dworka mogła szybko poprawić swój komfort życia. Ich małżeństwo, poza dostatkiem, nie opływało w szczęśliwe chwile. Mąż przepadał za alkoholem i hulaszczym życiem. Otaczał się wianuszkiem kobiet, poddanek i prostych wiejskich dziewek, a nawet i tych lekkich obyczajów, tworząc w Zamościu swój harem. Do tego przepuszczał rodowy majątek, co wkrótce doprowadziło ich do zadłużeń, które Marysieńka musiała zaciągnąć, żeby móc opłacić służbę. Ponowne spotkanie z Janem Sobieskim W sferze macierzyńskiej też im się nie wiodło. Maria Kazimiera urodziła mu trzy córki i wszystkie zmarły jako niemowlęta, a do tego przeżyli też jedno poronienie. Książę Zamoyski zaczął coraz bardziej zaniedbywać żonę i znikał na całe miesiące, zostawiając ją samej sobie, bez żadnych zajęć. Wtedy w jej życiu ponownie pojawił się Jan Sobieski. Okazało się, że mieszkają po sąsiedzku. Zaczęli ze sobą korespondować, wymieniając się komentarzami o wspólnych sąsiadach, sytuacji politycznej i innych codziennych sprawach. Wszystkie ich listy były bardzo zachowawcze, a nawet jeśli Jan Sobieski darzył wtedy Marysieńkę gorącym uczuciem, to nie dał tego po sobie poznać. Do momentu, w którym postanowił ją odwiedzić w Zamościu. Nie do końca wiadomo co wydarzyło się podczas tej wizyty, ale w wyniku ostrej sprzeczki przestali do siebie pisać przez rok. „Jestem pewna, że nikt na świecie nie ośmieliłby potraktować kobiety tak jak on”, skarżyła się potem w liście do przyjaciółki. Widocznie mężczyzna pozwolił sobie na zbyt wiele, czym obraził ukochaną. Po miesiącach kontakt odżył, Jan Sobieski znalazł sposób na przeproszenie Marysieńki, a wtedy ich relacja nabrała intensywności. Listy, które do siebie pisali były coraz bardziej intymne, na tyle, że kobieta prosiła Sobieskiego, aby palił je zaraz po przeczytaniu. W 1661 r. spotkali się w Warszawie, gdzie Jan Sobieski powiedział Marysieńce, że ją kocha, a ona nie odprawiła go z kwitkiem i również zapewniła, że darzy go ciepłymi uczuciami. Doszło między nimi również do symbolicznego wymienienia się pierścieniami na dowód ich przywiązania. Czytaj również: Igor Śmiałowski kochał teatr, żonę Dasię i córkę Asię. Z żoną spędzili razem 60 lat To był największy romans w polskiej monarchii Maria Kazimiera zdecydowała się wkrótce na półtoraroczny wyjazd w swoje rodzinne strony, gdzie koiła nerwy i odnajdywała nadszarpnięty nieudanym małżeństwem spokój w uzdrowisku. Pobyt we Francji spodobał jej się na tyle, że chciała ściągnąć w te strony zarówno męża, jak i swojego nowego przyjaciela, Sobieskiego. Niektórzy uważają, że to zaproszenie potwierdzało przewrotność i niestałość jej uczuć. Żaden z panów na tę propozycję nie przystał, w związku z czym Marysieńka wróciła do Zamościa. Zaszła w kolejną ciążę i urodziła córkę, ale dziecko przeżyło tylko pierwsze miesiące życia. 7 kwietnia 1665 roku zmarł nagle również jej mąż. Po tych wydarzeniach pomiędzy Janem Sobieskim, a Marią Kazimierą wybuchł gorący romans. Na ten związek bardzo entuzjastycznie zareagowała królowa, której zależało na tym, żeby z popularnym wśród szlachty i wojska wodzem, jakim stał się Sobieski, pozostać w dobrych relacjach. W związku z czym chciała jak najszybciej połączyć zakochanych węzłem małżeńskim. Decyzje o ślubie przyspieszyło pewne wydarzenie, które opisał ze szczegółami agent elektora brandenburskiego: „Pani Zamoyska miała w pałacu królewskim schadzkę arcymiłą z panem Sobieskim w nocy o godzinie jedenastej. Królowa zaskoczywszy ich na uczynku, oświadczyła panu Sobieskiemu, że jeśli nie chce niezwłocznie poślubić pani Zamoyskiej, musi zginąć. Trzeba było zdecydować się na ślub w pałacu. Przyszedł potem ksiądz i dał im o północy ślub w pałacu. Zainteresowany wspominał po latach, że łóżko w komnacie schadzek było wąskie, ciasne, a Marysieńka jakoś mnie na swoją ciągnęła pościel”. Ślub i wspólne życie Marysieńki i Jana Sobieskiego Trzy miesiące od tego wydarzenia, 5 lipca 1665 roku, nuncjusz papieski Pignatelli oficjalnie udzielił im ślubu, a huczne wesele trwało pięć dni. Maria Kazimiera wkrótce po ślubie urodziła mężowi pierwszego syna - Jakuba Ludwika. Małżonkowie zaczęli wieść ze sobą bardzo szczęśliwe życie, w którym to co krok zapewniali siebie o swoich uczuciach. O ich miłości dowiadujemy się z listów, które wysyłali do siebie ilekroć jedno z nich opuszczało dwór. W jednym z listów zaczytany wówczas we francuskich romansach Jan Sobieski pisał w ten sposób: „Żoneczko moja najśliczniejsza, największa duszy i serca mego pociecho! Tak mi się twoja śliczność, moja złota panno, wbiła w głowę, że zawrzeć oczu całej nie mogłem nocy. P. Bóg widzi, że sam nie wiem, jeśli tę absence znieść będzie można; bo ażem sobie uprosił M. Koniecpolski, że ze mną całą przegadał noc tę przeszłą. Dziś ani o jedzeniu, ani o spaniu i pomyśleć niepodobna. Owo widzę, że mię twoje wdzięczne tak oczarowały oczy, że bez nich i momentu wytrwać będzie niepodobna, i tak tuszę, że notre amour ne changera jamais en amitie, ni en la plus tendre qui fut jamais. To jest pewna, że już od dawnego czasu zdało mi się, żem bardziej i więcej kochać nie mógł; ale teraz przyznawana, że lubo nie bardziej, bo niepodobna kochać bardziej, ale je vous admire coraz więcej, widząc perfekcję a tak dobrą i w tak pięknym ciele duszę. Owo zgoła, serca mego królewno, chciej tego być pewna, że wprzód wszystko wspak się odmieni przyrodzenie, niżeli najmniejszą odmianę śliczna Astree w swym uzna Celadonie”. Zobacz także: Kiedy brali ślub, Mieczysław Kalenik był prawdziwym idolem, ale dla niego poza Wiesią nie istniały inne dziewczyny Najbardziej erotyczne listy w historii polskiej monarchii W 1668 roku król Jan Kazimierz abdykował, a na jego następcę został wybrany Michał Korybut Wiśniowiecki. Nowy król nie zyskał przychylności szlachty, w tym także marszałka i hetmana wielkiego koronnego, Jana Sobieskiego, który nie szczędził mu krytyki i otwarcie okazywał w stosunku do niego swoje wrogie nastawienie – parę razy nazwał go nawet małpą. Maria Kazimiera na skutek niepewnej sytuacji politycznej, jaka nastała w kraju, zdecydowała się na kolejny wyjazd do Francji. Małżonkowie wymienili wtedy bardzo dużo listów (Marysieńka wysłała ich aż 68) pełnych wyznań miłości, tęsknoty i wzajemnego oddania. Zakochani nie szczędzili w tej korespondencji też wątków erotycznych. Pewne fragmenty można nawet uznać za pikantne. „Nie racz mi za złe mieć: mnie nie kapucynem ani kamedułem natura stworzyć chciała. Wszyscy na świecie ludzie, którzy mię znali, wierzyć temu nie mogli, abym się jedną żoną obejść mógł, a ja i z tą jedną cały rok już nie mieszkam, co nie tylko że się przyrodzeniu przykrzy, gdy mu się taki gwałt czyni, jako nie może być większy, ale i zdrowiu tak szkodzi, że już nie może bardziej. Ustawiczna gorączka dzień i noc, krosty po ciele, dymy do głowy takie, że się ledwie nie rozpada, a najbardziej począwszy od wiosny. W kolejnej epistole pisał frywolnie: A teraz całuję począwszy od busieńki, wszystkie śliczności, a najbardziej tyteńki, muszeczkę, pajączka i śliczne nóżeczki”- pisał Jan Sobieski, żaląc się na rozstanie z żoną. Współżycie z kobietą traktowano wówczas jako konieczność życiową, która chroniła od chorób, ale Jan Sobieski zachowywał wstrzemięźliwość i czekał wiernie na ukochaną. Na kartach historii zapisały się jego prośby do żony o to, by na kilka dni przed jego powrotem z wyprawy nie kąpała się, bo był zwolennikiem jej naturalnego i nie do końca świeżego zapachu… Koronacja Jana Sobieskiego Małżonkowie spotkali się w przeddzień tureckiej inwazji. Wtedy to Marysieńka dała mężowi 30 tys. złotych na wsparcie wojska, co pomogło mu pobić Turków pod Chocimiem 11 listopada 1673 roku. Dzień przed tą znamienną bitwą zmarł król Michał Korybut Wiśniowiecki, a zwycięstwo w walce sprawiło, że Jan Sobieski mógł starać się o koronę. Marysieńka wspierała ukochanego, prowadząc niejako oddolną kampanię polityczną i rozmawiając z wysoko postawionymi oficjelami. To między innymi dzięki jej staraniom 21 maja 1674 r. jej męża mianowano na Jana III Sobieskiego. Miesiąc po oficjalnej koronacji pary królewskiej w katedrze wawelskiej, królowi i królowej urodziła się córka Teresa Kunegunda. Po niej małżeństwo miało jeszcze dwóch synów – Aleksandra i Konstantego. Maria Kazimiera mogła być z mężem w ciąży nawet 17 razy, jak podają źródła historyczne. Wiele z nich kończyło się poronieniami, Maria Kazimiera rodziła też martwe dzieci, a jeszcze inne, tak jak było to w przypadku córek z jej pierwszym mężem, umierały po narodzinach. Historycy wnioskują, że bardzo prawdopodobne, że w związku z tymi ciężkimi doświadczeniami, królowa była bardzo wrażliwa na punkcie zdrowia swojej rodziny. Ciągle pozostawała czujna i ostrożna. W listach do męża, gdy ten był na kampanii wiedeńskiej, upominała go, by dbał o siebie i ciepło się ubierał. On odpisywał jej wtedy jak się czuje i co mu dolega. Czytaj też: Romans, którego nie było. Co naprawdę łączyło Barbarę Kwiatkowską-Lass i Alaina Delona? Ostatnie pożegnanie W pewnym momencie obawy królowej spełniły się - jej mąż podupadł na zdrowiu. Otoczyła go wtedy pełną czułości opieką i sprawowała rządy w jego imieniu. Gdy 17 czerwca 1696 roku król zmarł, jej świat legł w gruzach. Marysieńka była zrozpaczona, czego dowodzi jeden z jej listów: „Los uczynił mnie nieszczęśliwą, zabierając mi go. Nie ma już bez niego żadnej dla mnie przyjemności w życiu. Wszak szczęście moje polegało bardziej na radowaniu się jego osobą aniżeli jego koroną”. Królowa już nigdy więcej nie wyszła za mąż. Jako wdowa odbyła podróż do Rzymu, gdzie mieszkała kilka lat w rezydencji papieża Innocentego XII, a potem wróciła w swoje rodzinne strony, do których przez całe życie była bardzo przywiązana. Zmarła we Francji 30 stycznia 1716 r. Dziś spoczywa obok swojego męża w katedrze na Wawelu. Źródła: Mówią Wieki
Cesarzowa Sisi cierpiała na anoreksję, a na pielęgnację włosów poświęcała trzy godziny dziennie
Jednak ta obsesja się opłaciła – nazywano ją jedną z najpiękniejszych kobiet świata
Uważana była za jedną z najpiękniejszych kobiet na świecie. Sama miała obsesję na punkcie swojego wyglądu. Cesarzowa Sisi miała niezwykle rozwiniętą rutynę pielęgnacyjną, a także bardzo dużo ćwiczyła: w każdym pałacu instalowano maszyny do ćwiczeń fizycznych i drążki. Dodatkowo Sisi przestrzegała rygorystycznej diety. Niektórzy uważają nawet, że cierpiała na anoreksję, mimo że w jej czasach nie rozpoznano jeszcze tego zaburzenia. Jak dbała o siebie na co dzień? ZOBACZ TAKŻE: Księżna Charlene podczas Grand Prix Formuły 1 zdecydowała się na piękną kreację Dieta cesarzowej Sisi Na portretach cesarzowej doskonale widać, że była wyjątkowo szczupła. Podobno nigdy, poza okresem ciąży, nie ważyła więcej niż 50 kg, a momentami schodziła nawet do wagi 43 kg, a trzeba pamiętać, że jak na swoje czasy była wyjątkowo wysoka – mierzyła 172 cm. Średni obwód jej talii to zaledwie 50 cm, co podkreślała dodatkowo gorsetami wykonywanymi na zamówienie. Jadała niewiele – czasami spożywała tylko pomarańcze, jajka lub piła mleko. Słynna była także również jej dieta składająca się wyłącznie z soków mięsnych (samego mięsa nie brała do ust) lub mieszanki białek z solą. Na kolację potrafiła zjeść sam sos, bez żadnych dodatków. Historycy dowiedli też, że cesarzowa kupowała w dworskiej aptece duże ilości leków przeczyszczających. ZOBACZ TAKŻE: Co robiły księżne i królowe przed wejściem do rodzin królewskich? Rutyna pielęgnacyjna cesarzowej Sisi Cesarzowa obsesyjnie dbała nie tylko o ciało, ale także o skórę i włosy. Oto najciekawsze z jej zabiegów pielęgnacyjnych. Włosy Cesarzowa Sisi słynęła ze zjawiskowych, sięgających za pośladki włosów. Były przez to tak ciężkie, że podobno regularnie cierpiała na bóle głowy i często na to narzekała. Miała także obsesje na punkcie wypadania włosów – aby sprawdzić, ile dziennie ich wypadło, kazała podczas czesania podkładać jedwab. Jeśli było ich za dużo, wpadała w histerię. Na pielęgnację włosów cesarzowa Sisi poświęcała bardzo wiele wiele czasu – podobno nawet trzy godziny dziennie! Dodatkowo co dwa tygodnie myła włosy specjalnymi esencjami z jajek i koniaku, a do koniaku, którym także myła włosy, dodawano cebulę i balsam peruwiański. Nie pachniało to zbyt pięknie, dlatego po takich zabiegach z nikim się nie spotykała. Według historycznych zapisów aż do śmierci w wieku 61 lat miała tak mocne i długie włosy, choć oczywiście pojawiła się na nich siwizna. Skóra Cesarzowa smarowała policzki oczyszczonym miodem, a następnie nakładała na nie ochronną maść wykonaną z truskawek rozgniecionych w wazelinie. Lubiła też krem robiony na zamówienie, którego głównymi składnikami był biały wosk, olejek ze słodkich migdałów i wody różanej. To gwarantowało jej gładką i miękką skórę. Nakładała też maskę ze świeżej wołowiny otulonej jedwabiem. Jeśli chodzi o pielęgnację ciała, Sisi codziennie brała wieczorem ciepłe kąpiele z dodatkiem oliwy z oliwek, co gwarantowało gładkość ciała. Z kolei by zachować jego jędrność, cesarzowa brała zimne poranne prysznice. Elżbieta spała bez poduszki na metalowym łóżku, by mieć wyprostowaną postawę. Co ciekawe cesarzowa Austrii praktycznie się nie malowała – wolała pokazywać się naturalnie piękna. I słusznie, szczególnie, że makijaże w ówczesnych czasach wcale nie należały do najpiękniejszych.
10 niesamowitych rzeczy, których nie wiedzieliście o Wersalu
Dzięki nim będziecie chcieli pojechać tam jak najszybciej!
Pałac królewski w Wersalu jest uważany za największy i najpiękniejszy pałac świata. Ale czy tak jest w rzeczywistości? I co sprawiło, że to miejsce odwiedza co roku około 10 mln turystów? Poznaj jego tajemnice i ciekawostki, a gwarantujemy, że wizyta w tej rezydencji króla słońca znajdzie się na szczycie twojej listy marzeń. ZOBACZ TAKŻE: Czym pachniał Wersal za Ludwika XIV? I dlaczego kobiety mdlały w jego ogrodach? Sekrety Wersalu Wszyscy wiemy, że Wersal był królewską siedzibą od 1682 roku i powstał na zamówienie króla Ludwika XIV. To właśnie on marzył o stworzeniu rezydencji, która w pełni pokazywałaby ogrom jego władzy i bogactwo Francji. A czego nie wiemy? 1. Zanim Wersal stał się siedzibą króla, był... pałacykiem myśliwskim Ludwika XIII, który w tamtych lasach często polował. A że nie miał gdzie spać w okolicy, postanowił wybudować mały zameczek. Z czasem tak bardzo go polubił, że zaczął go rozbudowywać. Ale prawdziwą przemianę przeszedł za panowania Ludwika XIV. 2. Pałac w Wersalu wcale nie jest największy na świecie, a nawet w Europie. Jego całkowita powierzchnia to niewiele ponad 63 000 m², a pałac Buckingham ma ponad 77 000 m². 3. W pałacu znajduje się 2300 pokoi, 2143 okna, 1252 kominy i aż 67 klatek schodowych. Obok głównych zabudowań wybudowano stajnie dla 2,5 tys. koni, 500 psów myśliwskich i około 200 powozów. Niestety nie wszystkie miejsca można zwiedzać, choć i tak czasowo byłoby to pewnie niewykonalne w jeden dzień. 4. Słynna Sala lustrzana wzięła swoją nazwę od faktu, że jest w niej aż 357 luster, w których odbija się światło wpadające przez 17 ogromnych okien. Wieczorem w tym zjawiskowym miejscu zapalano nawet 20 tysięcy świec. Do wyrobu luster sprowadzono ekspertów aż z Wenecji, która miała swego rodzaju monopol na produkcję zwierciadeł w tym czasie. 5. Architekci projektujący Wersal popełnili katastrofalny błąd – odległość między jadalniami a kuchnią, a także komnatami króla, a kuchnią były tak duże, że gdy kelnerzy przynosili posiłki, były już one letnie lub wręcz zimne. Dlatego z czasem Ludwik XIV kazał wybudować prywatne kuchnie w swoich apartamentach. 6. Wersal otoczony jest ogrodami, które mają powierzchnię aż 200 hektarów. Tuż za nim znajduje się także sekretna wioska Marii Antoniny – Hameau de la Reine. Tam uciekała królowa, gdy miała dość dworskich obyczajów. W swoim azylu nosiła zwiewne sukienki i na okolicznych łąkach udawała pasterkę. Sielski klimat zachował się w tym miejscu do dziś. 7. W ogrodach wersalu pierwotnie miało stanąć aż 1400 fontann różnego rodzaju. Nie wiadomo jednak ile udało się wybudować, bo do dzisiejszych czasów pozostało ich „jedynie” 300. 8. Co ciekawe, fontanny nie były nigdy uruchamiane jednocześnie, bo w Wersalu... brakowało wody! Aby temu zapobiec stworzono nawet system system kół wodnych i pomp – Machine de Marly. Ale to też nie przyniosło oczekiwanych rezultatów. 9. Na terenie ogrodów w Wersalu wybudowano też ogromną menażerię, która umożliwiała badanie, a także leczenie zwierząt rozmaitych gatunków. Historycy są przekonani, że dzięki tym osiągnięciom powstały później pierwsze szkoły weterynaryjne. 10. Słynna złota brama prowadząca do pałacu i będą jego symbolem została zniszczona w czasie Rewolucji Francuskiej i rozebrana na drobne kawałki. Była bowiem warta majątek, bo cała została wykonana ze szczerego złota. Została ona odtworzona dopiero w roku 2008, ale już z innego materiału. Swój kolor zawdzięcza 10 000 złotych płatków, którymi została oklejona.
Kiedyś był obiektem krytyki, dziś jest podziwiany... oto zamek Neuschwanstein!
Niesamowity zamek Neuschwanstein był jedną z fanaberii Ludwika II. Znajduje się w malowniczej okolicy na zboczu góry w Bawarii. Sam wygląda niezwykle bajkowo. Obecnie zamek, który powstał na życzenie Ludwika II jest obiektem zachwytu turystów z całego świata. Śmiało można powiedzieć, że to jeden z najpiękniejszych europejskich zamków... Za życia monarchy wszyscy krytykowali jego rozrzutność. Nigdy się nie ożenił. Był zaręczony z Zofią Charlottą, bawarską księżniczką jednak po jakimś czasie zaręczyny zostały zerwane. W polityce również nie szło mu najlepiej. Podczas gdy obejmował władze, mimo jego silnych sprzeciwów, Bawarię przyłączono do Rzeszy Niemieckiej. Z powodu swoich niepowodzeń w życiu prywatnym i politycznym, postanowił zaszyć się w swojej bajkowej krainie... Zamek Neuschwanstein - kto zaprojektował bajeczną posiadłość? Zamek Neuschwanstein, znany też jako Nowy Kamienny Łabędź, jest idealnym przykładem architektury eklektycznej. Jego wnętrza utrzymane są w mieszaninie stylów romańskiego, gotyckiego, mauretańskiego i barokowego. Budowle zaprojektował monachijski malarz teatralny i scenograf, Christian Jank. Dlatego zapewne zamek wygląda tak bajkowo i teatralnie. CZYTAJ TEŻ: Księżna Charlene po raz pierwszy szczerze o chorobie: „Mój stan jest bardzo kruchy” Jak wyglądają wnętrza zamku? Król znany był z rozrzutności. Świetnie widać to w Sali Tronowej. Pełna bizantyjskiego przepychu praktycznie cała pokryta jest złotem. Nie mniejsze wrażenie wywołuje królewska sypialnia, której ściany przysłonięte są malowidłami, ukazującymi sceny z życia Tristana i Izoldy. Z kolei Sala Śpiewaków, która jest największym pomieszczeniem w całym zamku, posiada na ścianach freski z Lohengrinem i Parsifalem. Sala Śpiewaków powstała specjalnie po to, aby wykonywana w nim była muzyka Wagnera. Nie tylko to miejsce jest hołdem dla kompozytora. Ściany wielu pomieszczeń pokryte zostały pięknymi malowidłami, przedstawiającymi bohaterów jego oper. Nowy Kamienny Łabędź to więcej niż tylko piękna nazwa. Postać łabędzia stał się inspiracją, podczas projektowania wnętrz - zwierzę pojawia się w wielu miejscach, w postaci malowideł czy rzeźb. Co ciekawe, w zamku wykorzystano kilka dosyć nowoczesnych rozwiązań technicznych - znajduje się tu winda, system ogrzewania, a także bieżąca woda, ciepła i zimna! Nie tylko ściany ozdobione zostały z rozmachem. Obicia krzeseł i foteli, wykonane z jedwabiu, były haftowane przez 200 mniszek przez… 7 lat! Ludwik II chciał, by każdy centymetr zamku pokazywał jego wyjątkowość. I z pewnością udało mu się to. ZOBACZ TAKŻE: Izabela Czartoryska, słynna „Pani na Puławach”, miała siedmioro dzieci, każde z kim innym Dziś zamek jest jedną z najpopularniejszych atrakcji Europy Król za życia nie był za bardzo lubiany. Delikatnie mówiąc. Uważano go za szaleńca i rozrzutnika. Obecnie ciężko w to uwierzyć. Władca kojarzony jest teraz ze wzniesieniem zachwycającej budowli, która przyciąga do Bawarii setki tysięcy turystów, a koszty za jego budowę zdążyły się już zwrócić. I to kilkakrotnie. Fotografowanie zamku w środku jest surowo zabronione. Znaleźć można natomiast obrazy, realistycznie przedstawiające kipiące przepychem wnętrza. Wyobraźcie sobie, że Ludwik II poprosił, aby po jego śmierci zamek został zburzony! Całe szczęście, że zdecydowano się nie wypełniać jego woli. Obecnie odwiedza go prawie tyle turystów, co wieżę Eiffla!
Kleopatra wiedziała, jak dbać o urodę. Kąpiel w mleku była tylko jednym z jej sekretów
Według historycznych zapisków Kleopatra była jedną z najpiękniejszych kobiet w historii. „Rozkoszą było patrzeć na nią i słuchać jej słów. Nic dziwnego, że łatwo ujarzmiała każdego” pisano o niej w kronikach. O jej urodzie pisano także poematy, a sposoby na piękną skórę, z których korzystała, są stosowane do dziś. Dlatego przypominamy królewską rutynę pielęgnacyjną. ZOBACZ TAKŻE: Cesarzowa Sisi cierpiała na anoreksję, a na pielęgnację włosów poświęcała trzy godziny dziennie Pielęgnacja skóry Kleopatry Kleopatra przez całe życie przestrzegała kilku zasad, dzięki którym miała piękną, gładką i pachnącą skórę: myła twarz kilka razy dziennie, a używała do tego oliwy wymieszanej z kredą lub cytryną po myciu przemywała skórę octem jabłkowym (odpowiednikiem dzisiejszego toniku z kwasami aha) jako maseczkę chętnie nakładała na skórę miód, który ma właściwości odżywcze i antybakteryjne skórę wygładzała peelingiem na bazie soli z dodatkiem oliwy bardzo często stosowała wodę różaną (ma silne działanie przeciwstarzeniowe i kojące) kąpała się w mleku z dodatkiem soli morskiej , oliwy o działaniu nawilżającym i aromatycznych kwiatów do depilacji stosowała mieszankę ogórka, gumy, oleju i soku z jaworu, zmieszanych z gotowanymi i zmiażdżonymi ptasimi kośćmi aby zapobiegać brzydkiemu zapachowi potu używała naturalnego dezodorantu uzyskiwanego z karobu wymieszanego z olejkami eterycznymi ZOBACZ TAKŻE: Królewskie sekrety urody Marii Antoniny Makijaż i fryzura Kleopatry Jednak Kleopatra słynęła nie tylko ze zjawiskowej skóry, ale także z perfekcyjnego makijażu i pięknych, gęstych i ciemnych włosów. Okazuje się, że i na to miała sprawdzone triki. Niestety większość z nich jest w dzisiejszych czasach zupełnie zapomniana, ale warto wiedzieć, jakimi metodami uzyskiwała tak spektakularny wygląd. Do farbowania włosów używała henny lub mieszanki z jagód jałowca, oleju i dwóch roślin, których historycy niestety nie mogli zidentyfikować. Oprócz tego olejowała włosy oliwą z oliwek. Paznokcie także pokrywała henną, co nadawało im bordowy kolor. A jeśli chodzi o makijaż, to mieszano dla niej ochrę z tłuszczem, która zastępowała współczesną pomadkę. Z kolei do przyciemniania brwi i rzęs, a także do makijażu powiek stosowała siarczek antymonu. W kwestii perfum była wierna olejkowi różanemu i olejkowi pozyskiwanemu z jaśminu. Podziwiamy ją za to, jak wiele czasu poświęcała swojej urodzie mimo, że zabiegi nie należały do najłatwiejszych. My cieszymy się, że w dzisiejszych czasach pielęgnacja i makijaż jest jednak znacznie prostsza i przyjemniejsza!
Córka Meghan i Harry'ego została ochrzczona. Ale nie wszystko poszło zgodnie z planem
To wiele mówi o chłodnych relacjach w rodzinie królewskiej...
Meghan Markle i książę Harry doczekali się dwójki dzieci i życia zgodnego z ich oczekiwaniami. Spokojnego, na własną rękę i z dala od Wielkiej Brytanii. Ich amerykański sen ma jednak swoje konsekwencje. Gdy dziś ujawniono, że córka pary została ochrzczona, wraz z tą informacją wydało się, że na uroczystość nie przyleciał nikt z Windsorów. Chrzest Lilibet – córki Harry’ego. Szczegóły Choć radosne wieści o udzieleniu sakramentu małej Lili pojawiły się w gazetach dzisiaj, wszystko miało miejsce 3 marca. „Mogę potwierdzić, że księżniczka Lilibet Diana została ochrzczona w piątek 3 marca przez arcybiskupa Los Angeles, ks. Johna Taylora”, przekazał rzecznik Sussexów. Co ciekawe, ale też smutne, nikt z Wielkiej Brytanii nie pojawił się w domu Harry’ego i Meghan, by wspólnie z nimi świętować chrzest. Królewski dziennikarz poinformował, że zakochani zaprosili najbliższych, ale nikt nie odpowiedział pozytywnie. „Król Karol III, królowa małżonka Camilla, książę William i księżna Kate zostali zaproszeni, ale nie wzięli udziału”, mówił Omid Scobie. People na swoich łamach dodało jeszcze, że w posiadłości rodziców Lilibet zjawiło się około 20-30 gości, w tym mama Meghan i ojciec chrzestny Lili – Tyler Perry. Czytaj także: Ile Harry i Meghan chcą mieć dzieci? Książęca para otwarcie o tym mówi Co dzieje się między Harrym i jego ojcem? Wydarzenia ostatnich lat nie wskazują na to, by książę Harry i jego tata – król Karol – mieli dobre relacje. Wyprowadza do Stanów, książka i film, które stawiają brytyjską monarchię w złym świetle… To tylko początek listy rzeczy, które mogły urazić Karola. Czytaj także: Meghan Markle jest w trzeciej ciąży? Sensacyjne doniesienia zachodnich mediów Mimo to Harry ma nadzieję, że nadejdzie jeszcze czas wielkiego pojednania i traktowania go jak członka rodziny, a nie element instytucji. „Tak jak mówiłem - chciałem mieć rodzinę, a nie instytucję, więc oczywiście, że nie pragnąłbym niczego bardziej, niż tego, by nasze dzieci miały relacje z członkami mojej rodziny. Z niektórymi mają, co napełnia mnie ogromną radością”, opowiadał niedawno. Myślicie, że prędko nadejdą lepsze czasy?
Jak księżna Diana nosiła klasyk mody, czyli czarne sukienki?
I dlaczego w ten sposób wielokrotnie łamała protokół?
W rodzinie królewskiej obowiązują sztywne zasady, które dotyczą niemal każdego elementu życia – mówią co można jeść, jak się malować, jak dygać, jak i z kim rozmawiać i oczywiście jak się ubierać. Tutaj główne zasady mówią jasno – najlepsze kolory dla kobiet z rodziny królewskiej to te wyróżniające je z tłumu, obowiązkowe są nakrycia głowy, zakryte ramiona i długość sukienki za kolano. Jednak księżna Diana łamała te zasady nagminnie i często pokazywała się w... czarnych sukienkach. W tym w klasyku mody, czyli malej czarnej, do tego w modelu bez rękawów! I zawsze wyglądała w nich spektakularnie. ZOBACZ TAKŻE: Nie tylko Kensington Palace, czyli Londyn śladami księżnej Diany Księżna Diana w małej czarnej Jej najsłynniejsza mała czarna to tzw. sukienka zemsty, którą księżna Diana założyła w czerwcu 1994 roku na przyjęcie w Serpentine Gallery, kiedy była już oficjalnie w separacji z księciem Karolem. W dniu gdy ten udzielił telewizyjnego wywiadu, w którym na pytanie czy był wierny swojej żonie, odpowiedział: „Tak, dopóki nasz związek nie rozpadł się ostatecznie” i tym samym przyznał się do złamania przysięgi, Diana zamiast zaszyć się w domu postanowiła pokazać całemu światu, co stracił. Na przyjęcie organizowane przez miesięcznik Vanity Fair wybrała seksowną, czarną kreację z odkrytymi ramionami projektu Christiny Stambolian. Była stylistka Diany, Anna Harvey wyznała po latach: „Chciała wyglądać jak milion dolarów i tak zrobiła”. Ale to nie jedyna czarna sukienka, w której Diana zrobiła wrażenie. Pozostałe zobaczycie w naszej galerii.
Najpiękniejsze pierścionki zaręczynowe europejskich królowych i księżnych
Który z nich zaskakuje formą, a który wielkością?
Klejnoty rodowe od zawsze przyciągają uwagę poddanych i mediów. Zapierają dech, są spektakularne i nierzadko kryją tajemnice monarchii. W kolekcjach szczególne miejsce zajmują pierścionki zaręczynowe. To najczęściej zachwycające projekty z wartymi fortunę diamentami, ale zdarzają się także bardzo zaskakujące wybory. Poznaj sekrety biżuterii księżnej Charlene, królowych Letycji Małgorzaty i nie tylko! ZOBACZ TAKŻE: Po śmierci księżnej Diany William i Harry podzielili się biżuterią po matce Pierścionki europejskich księżnych i królowych Choć pierścionek zaręczynowy kojarzy się z cienką obrączką i umieszczonym na jej szczycie diamentem, to wśród europejskich księżniczek i królowych wiele z pierścionków odbiega od tej tradycji. Niektóre z nich, jak ten królowej Letizii, zupełnie nie wygląda jak zaręczynowy, bo jest wyjątkowo minimalistyczny. Ale wyboru królowi Filipowi pomogła dokonać rodzina przyszłej małżonki, więc na pewno idealnie trafił w jej gust. Inne księżne i królowe zmieniły z biegiem lat swoje pierścionki na inne modele (m.in. z kolorowym kamieniem), jednak powody tych decyzji nie są znane. ZOBACZ TAKŻE: Najsłynniejsze pierścionki zaręczynowe brytyjskiej rodziny królewskiej Jeśli jesteście ciekawi, jak wyglądają najpiękniejsze pierścionki zaręczynowe europejskich rodów, zajrzyjcie koniecznie do naszej galerii.
Wielka Brytania. Uwierzycie, że księżniczka Anna była trendsetterką?
Jako pierwsza w rodzinie królewskiej lansowała trend, który znów będzie modny wiosną 2023
Księżniczka Anna była jedyną córką królowej Elżbiety II i księcia Filipa, ale nigdy nie była ulubienicą ani opinii publicznej, ani prasy w Wielkiej Brytanii. Dlaczego? Podobno eksperci twierdzili, że jest nudna. W dodatku nie chciała nigdy rozmawiać z prasą, jeśli nie była do tego zmuszona. Znacznie bardziej lubiła jeździć konno i w tym odnajdywała się najlepiej. Ale mimo że stroniła od fleszy fotoreporterów, dużą uwagę przykładała do swojego wyglądu i stylizacji. ZOBACZ TAKŻE: Niewiele je łączyło. Jak wyglądała relacja księżniczki Anny z księżną Dianą? Wyrazisty styl księżniczki Anny W kwestii strojów, podobnie jak królowa Elżbieta II, księżniczka Anna uwielbia krzykliwe kolory, wzory i nakrycia głowy. Przyglądając się jej modowej transformacji można stwierdzić, że była i jest prawdziwą ikoną stylu. W dodatku nigdy nie bała się łamać ogólnie przyjętych zasad i chętniej niż w eleganckich sukienkach pozowała w... jeansach i kowbojkach. Jako pierwsza w rodzinie królewskiej pozwoliła sobie także na noszenie koszulek w marynarskie paski. Miało to miejsce podczas regat Cowes, gdy miała zaledwie 19 lat. Na pokładzie jachtu był wtedy także jej ojciec, książę Filip, który bardzo elegancko prezentował się w białej koszuli i marynarskiej czapce. Po niej długo nikt z rodziny królewskiej nie odważył się na taki ruch. Nawet księżna Diana, choć uwielbiała paski, nigdy nie założyła zwykłej koszulki w marynarskim stylu. Decydowała się jedynie na jedwabne koszule w pionowe pasy lub sukienki z tym motywem. Dopiero po wielu, wielu latach do noszenia marynarskich koszulek wróciła księżna Kate, która bez wątpienia odmładza królewskie stylizacje. Choć zawsze pamięta, by takie casualowe elementy łączyć nie tylko z jeansami, ale także z marynarką, która przełamuje sportowy look. Taka stylizacja to doskonała propozycja na dzień w pracy albo na weekend. Warto już teraz szukać koszulek w tym stylu, bo pewne jest, że wiosną 2023 paski znów będą bardzo modne!
Pół wieku na wygnaniu, trwali przy sobie do końca. Oto historia trudnej miłości Anny Greckiej i króla Konstantyna
Królewska para, choć nie mieli poddanych. Byli ze sobą bardzo szczęśliwi, mimo że na wygnaniu. Losy Konstantyna II i Anny Marii Greckiej były niezwykle burzliwe... Ale wcale nie ze względu na niesnaski między nimi samymi. Ich związek boleśnie naznaczyły wiry historii. Mimo to od sześciu dekad wiernie trwali u swojego boku i wspólnie doczekali się pięciorga dzieci. Choć ich życie nie należało do najłatwiejszych, to podkreślali, że niczego nie żałowali. Niestety, 10 stycznia 2023 roku cały świat dowiedział się o śmierci byłego króla Grecji. Przypomnijmy jego historię miłości z Anną Marią. Anna Maria i Konstantyn II Grecki: to była miłość od pierwszego wejrzenia Do ich pierwszego spotkania doszło na duńskim dworze w 1959 roku, kiedy ona miała zaledwie 13 lat. Anna Maria Dagmara Ingrid Glücksburg była najmłodszą córką duńskiej królewskiej pary. A jednak to właśnie ona jako pierwsza spośród trzech sióstr odnalazła miłość, do czego nawiązywała później w jednym z wywiadów. Gdy na dwór w Kopenhadze przybył wraz z rodziną jej daleki kuzyn z Grecji, Konstantyn, pewnie nie podejrzewała, że już jej los został niejako przesądzony. Podobno on był pod wrażeniem księżniczki już od pierwszego spotkania, zaś jego ojciec – król Paweł – wyraził nadzieję, że Anna Maria w przyszłości zostanie jego synową. Ale wówczas o niczym więcej nie mogło być mowy. On powrócił do śródziemnomorskiego kraju, ona pozostała w swoim, kontynuując edukację. Ich drogi ponownie skrzyżowały się dwa lata później, gdy Konstantyn zobaczył zdjęcia dalekiej kuzynki i przypomniał sobie o wrażeniu, jakie zrobiła na nim przy pierwszym spotkaniu. Zatęsknił i wydaje się, że powziął decyzję, że to właśnie z tą kobietą zwiąże się na stałe. Aby zacieśnić więź, ponownie udał się na duński dwór i był gościem na przyjęciu wydawanym przez parę królewską. Ale bardziej zbliżyli się do siebie w trakcie ślubu księżniczki Zofii z następcą hiszpańskiego tronu Juanem Carlosem w maju 1962 roku w Atenach. I od tamtej pory ich drogi już na zawsze były połączone... Ale początki wcale nie były łatwe! Czytaj także: Magda Gessler pokazała zdjęcia ze ślubu. Uroczystość odbyła się niemal dwie dekady temu! Konstantyn II Grecki, Anna Maria Grecka przed ślubem, Ateny, Akropol, Grecja, 01.02.1963 rok Konstantyn II Grecki, Anna Maria Grecka królowa Grecji, Rzym, Włochy, 14.12.1967 rok Anna Maria i Konstantyn II Grecki: odległość, szybkie zaręczyny i królewski ślub Problemem była odległość, która wynikała przede wszystkim z tego, że Anna Maria Grecka kształciła się wówczas w angielskiej szkole w internatem w Szwajcarii. To nie zniechęciło ukochanego, który regularnie ją odwiedzał. Wykorzystywał każdą okazję, by spędzać czas z księżniczką, nawet wtedy, gdy podróżowała do Norwegii z... guwernantką. Był pewny, że to ona jest tą jedyną, więc zanim skończyła 16 lat, poprosił ją o rękę. Zgodziła się, ale pod jednym warunkiem: miał zachować dyskrecję. „Czułam, że to ma być mój sekret i myślałam też, że to może być niewłaściwa kolejność, że jako najmłodsza pierwsza znalazłam męża”, wspominała duńska księżniczka na łamach czasopisma „Alt for Damerne”. Książę Konstantyn już wcześniej oznajmił swoim rodzicom, że zamierza poślubić daleką kuzynkę. Ale równie ważne – o ile nie ważniejsze! – było zdanie duńskiej królewskiej pary. Oni dowiedzieli się o matrymonialnych planach córki i jej ukochanego w 1963 roku. Co ciekawe, gdy następca greckiego tronu przybył do Kopenhagi, jego przyszły teść miał... zamknąć go w toalecie i gorączkowo rozpoczął poszukiwania małżonki, która przebywała w innej części zamku. Oczywiście zgodę na ślub koniec końców wyrazili z zastrzeżeniem, że dojdzie do niego dopiero, gdy Anna Maria osiągnie pełnoletność, czyli skończy 18 lat. Zakochani obietnicy dotrzymali. Ceremonia odbyła się zaledwie dwa tygodnie po urodzinach księżniczki, 18 września 1964 roku. Konstantyn był już wówczas od kilku miesięcy królem Grecji. Ceremonia odbyła się w Mitropolis i była oczywiście utrzymana w duchu greckiego prawosławia. Przed nią Anna Maria musiała się zrzec prawa do duńskiego tronu w imieniu swoim oraz następców, jak również przeszła konwersję na wiarę swojego ukochanego. Po ślubie stała się najmłodszą królową w Europie i pierwszą od ponad 280 lat duńską księżniczką, która została żoną panującego króla. Jak wspominała, mimo różnic kulturowych poddani przyjęli ją ciepło. Byli milli i gościnni. Ona z kolei paliła się, by poznać nową kulturę, język i obyczaje. Ale zaledwie trzy lata cieszyli się szczęściem. Ich życie z powodu kryzysu politycznego z dnia na dzień zmieniło się o 180 stopni... Czytaj także: Dla Joanny Kulig dziecko było jednym z największych pragnień. „Bycie aktorką i mamą jest sprzeczne” Konstantyn II Grecki, Anna Maria Grecka królowa Grecji, Ateny, Grecja, ślub pary, 18.09.1964 rok Anna Maria i Konstantyn II Grecki: pięcioro dzieci i pół wieku na wygnaniu Doczekali się pięciorga dzieci, ale tylko dwójka przyszła na świat w Grecji. 10 lipca 1965 roku królewska para powitała na świecie córkę, której nadali imię Aleksa. Dwa lata później, 20 maja 1967 roku, narodził się ich syn Paweł. Ale w tym samym roku królowa Anna Maria i król Konstantyn II udali się na wygnanie do Włoch. Powód? Zamach stanu zwany juntą czarnych pułkowników, do którego doszło po upadku rządu premiera Georgiosa Papandreu. Mimo że monarcha powołał na stanowisko nowego szefa rządu i zarządził wybory, które miały odbyć się w maju, 21 kwietnia 1967 r. grupa oficerów pod przywództwem pułkownika Jeorjosa Papadopulosa siłą przejęła władzę w kraju w ciągu zaledwie trzech dni opanowując najbardziej strategiczne miejsca w Atenach. Rodzina królewska zbiegła z kraju, bacznie śledząc to, co dzieje się w ojczyźnie. 1 października 1969 roku w Rzymie na świat przychodzi trzecie dziecko Anny Marii i króla Konstantyna. Nadają chłopcu imię Mikołaj. Liczą, że wraz z latoroślami będą mogli powrócić do kraju. Ale w 1973 roku monarchia ostatecznie zostaje zniesiona na rzecz republiki. Nie zmieniło tego nawet obalenie junty zaledwie rok później. Królowi odmawia się prawa powrotu do kraju. Wiedzą, że teraz wygnanie będzie dla nich stanem permanentnym... Oni sami zaczynają szukać miejsca, w którym mogliby osiąść na stałe. Wybór pada na Wielką Brytanię. To tam na świat przychodzi pozostała dwójka ich dzieci: księżniczka Teodora rodzi się 9 czerwca 1983 roku, zaś jej brat Filip 26 kwietnia 1986 roku. Sześć lat wcześniej królewska para podejmuje decyzję o założeniu Hellenic College of London. W tej placówce mają być kształcone dzieci Greków, które wraz z rodziną przebywają na emigracji. Wszystko po to, by krzewić kulturę rodzimego kraju i nie zapominać o korzeniach. Poświęcili się wychowywaniu dzieci. Regularnie bywali również na najważniejszych wydarzeniach na europejskich dworach, m.in. hiszpańskim, holenderskim, szwedzkim czy duńskim. Czwórka z pięciorga dzieci założyła własne rodziny, są ludźmi sukcesu, spełnionymi liderami_kami. Najmłodsza córka pary rozwija natomiast karierę aktorską – wystąpiła m.in. w kultowej już dziś telenoweli, jaką jest „Moda na sukces”. A co było ostatnią grecką królewską parą? Mimo upływu niemal 60 lat od dnia ich ślubu wciąż czuli się spełnieni. Ani Anna Maria Grecka, ani król Konstantyn II nie narzekali na swój los. Wręcz przeciwnie! „Miałam szczęście, że znalazłam wspaniałego mężczyznę, a fakt, że byliśmy razem przez te wszystkie, nawet trudne, lata jeszcze bardziej nas związał. Oczywiście nasze życie nie ukształtowało się tak, jak mogliśmy się tego spodziewać, ale i tak było wiele rzeczy, z powodu których jesteśmy szczęśliwi”, podkreślała w wywiadzie jubileuszowym. Nie żyje były król Grecji Konstantyn II Niestety ich wieczną miłość przerwała śmierć byłego króla Grecji. W wieku 82 lat odszedł Konstantyn II. Tę informację przekazała agencja Reutera. Z informacji prasowej wynika, że jego stan zdrowia znacznie pogorszył się po udarze mózgu oraz zapaleniu płuc. Były monarcha odszedł we wtorek w Atenach. Przypomnijmy, że w ostatnim czasie 82-latek poruszał się na wózku inwalidzkim. Najprawdopodobniej jego ciało zostanie pochowane na terenie dawnego letniego pałacu jego rodziny w północnych Atenach. Czytaj także: Edyta Bartosiewicz na wiele lat zniknęła z przestrzeni publicznej. Dzisiaj szczerze mówi o swoich doświadczeniach Konstantyn II Grecki, Anna Maria Grecka królowa Grecji, Ateny, 24.10.2021 rok Konstantyn II Grecki, Anna Maria Grecka, Windsor, Wielka Brytania, ślub Lady Gabrielli Windsor i Thomasa Kingstona, 18.05.2019 rok
Jedna zawsze w świetle reflektorów, druga w jej cieniu. Jaka relacja naprawdę łączyła królową Elżbietę II i księżniczkę Małgorzatę?
Co o relacji sióstr Windsor odkrył słynny dziennikarz i biograf Andrew Morton?
Były różne, a jednak wyjątkowo sobie bliskie. O relacji sióstr Windsor pisze w nowej książce słynny dziennikarz i biograf Andrew Morton. Co odkrywa? Elżbieta i Małgorzata – Lil, a czasem Lilibet i Margot, tak do siebie mówiły. Każdy, kto oglądał „The Crown”, ma je przed oczami. Ale w serialu Małgorzata była tylko jedną z bohaterek. Andrew Morton w książce „Elżbieta i Małgorzata. Prywatny świat sióstr Windsor” opisuje ich relacje bardzo szczegółowo i z szerszej perspektywy. Podkreśla różnice ich charakterów, a były jak jin i jang. Jedna odpowiedzialna, obowiązkowa, introwertyczna. Druga żywiołowa, emocjonalna, ekstrawertyczna. Ale też kapryśna i depresyjna. Jedna kochała wieś, naturę, polowania (niestety), konie i psy. Królowa mówiła, że zwierzęta nigdy nie nadużyły jej zaufania, nie zawiodły jej, nie przysporzyły problemów. Jej młodsza siostra lubiła błyszczeć w tłumie ludzi, brylowała wśród artystów, kochała balet, teatr, imprezy. Siostry Windsor: o łączącej je relacji Gdyby Małgorzata zasiadła na tronie, byłaby królową przypominającą hollywoodzkie gwiazdy. Drobna, seksowna, świetnie ubrana, była drugą, obok Elizabeth Taylor, najczęściej fotografowaną kobietą na świecie. Podobno miała oczy jak „toń tropikalnego morza”. Według Andrew Mortona byłaby królową bardziej inteligencką, na pewno związaną mocniej z wielkomiejskimi elitami. Pewnie tak, ale w przeciwieństwie do siostry Małgorzata dużo romansowała, często z młodszymi mężczyznami. Przypominała prawdziwą kuguarzycę, tak niebezpieczną, że wielu „chciało zamknąć ją w klatce”. Dorobiła się opinii skandalistki, nieprzychylni jej dziennikarze szydzili, że lubi „tanich mężczyzn i drogie alkohole. Najgorszą prasę miała pod koniec lat 70. w czasie romansu z młodszym o 17 lat projektantem ogrodów Roddym Llewellynem. Dużo wtedy piła, rezygnowała z wielu książęcych obowiązków, uprawiała z kochankiem seks na plaży. Z trudem znosiła twarde rygory, które jeszcze w latach 70. obowiązywały na brytyjskim dworze. Była pierwszą rozwodniczką w brytyjskiej rodzinie królewskiej od czasów Henryka VIII – rozstała się ze swoim mężem, fotografem Antonym Armstrongiem-Jonesem w 1978 roku. Podobno miała wtedy myśli samobójcze – któregoś dnia przyjaciel Windsorów zadzwonił do Elżbiety, bo rozchwiana emocjonalnie Małgorzata groziła, że rzuci się z okna swojej sypialni. „Nie przerywajcie przyjęcia”, odpowiedziała chłodno Elżbieta. „Jej sypialnia jest na parterze”, wyjaśniła. Potrafiły być wobec siebie naprawdę złośliwe. „Gdybyś nie była królową, nikt z tobą by nie rozmawiał”, wykrzyczała Małgorzata siostrze. A to oznaczało: jesteś tak żadna, że nikogo nie interesujesz. Z kolei Elżbieta miała powiedzieć: „Małgorzata chce zawsze tego, co mam ja”. A jednocześnie łączyła je bliskość. Małgorzata rozumiała Elżbietę jak nikt inny. Była jej przyjacielem i stronniczką. Przykład? Pierwszy z brzegu: księżniczka kochała księcia Karola i bardzo ucieszyła się z jego narodzin, chociaż ucinało to jej marzenia o tronie. Wiedziała też, że Elżbieta wyznaczyła na swojego regenta (króla w zastępstwie) ukochanego Filipa, odbierając tę rolę Małgorzacie. Trudno sobie wyobrazić, pod jaką żyły presją. Podczas koronacji królowej Małgorzata strzepnęła z munduru swojego kochanka Petera Townsenda kawałek puchu. Był to zapewne nieświadomy gest, ale musiał być czuły, bo dziennikarze natychmiast go wychwycili i prasa zaczęła rozpisywać się o romansie księżniczki z koniuszym. W pałacu Buckingham zapanowało przerażenie, że romans Małgorzaty przyćmi udaną koronację Elżbiety. Że zamiast nowego otwarcia wrócą stare demony. Wciąż żywa była pamięć o skandalu, jaki wywołał stryj Elżbiety – Edward VIII, porzucając brytyjski tron dla „jakiejś amerykańskiej rozwódki Wallis Simpson”. Na szczęście nic się nie stało. Ale romanse Małgorzaty były zmorą Elżbiety. Czytaj też: Królowa Elżbieta II i księżniczka Małgorzata nie miały łatwej relacji. To je poróżniło Elżbieta i Małgorzata: dzieciństwo Długo były wychowywane i traktowane jak bliźniaczki. Matka ubierała je w takie same dziewczyńskie garsonki. Tak samo układano im włosy w brązowe loki. Chodziło o to, żeby ze sobą nie rywalizowały i żeby Elżbieta nie traktowała siostry z góry. Lilibet potrafiła być wyniosła. Słynna jest historia, jak lokaj powiedział do niej „damo”. A ona odpowiedziała: „Nie jestem damą. Jestem księżniczką Elżbietą”. Babka, królowa Maria, temperowała ją, tłumacząc: „Masz rację, urodziłaś się księżniczką i minie wiele lat, zanim nauczysz się być damą”. Kiedy 14-letnia Elżbieta wygłaszała swoje pierwsze publiczne przemówienie, w radiu towarzyszyła jej 10-letnia siostra. Obie złożyły życzenia świąteczne brytyjskim dzieciakom, przekazując słowa otuchy. Elżbieta kochała siostrę od chwili jej narodzin. Kiedy dowiedziała się, że na świat przyszła Margaret Rose, przygotowała swoje najdroższe lalki, ulubione misie i najlepsze sukienki, by natychmiast obdarować nimi siostrę. Na chrzcie miała powiedzieć do małej: „Będę nazywać cię Bud – Pączkiem, bo różą jeszcze nie jesteś”. Pytanie, czy Małgorzata kiedykolwiek poczuła się różą? W końcu przez całe życie była „tylko” księżniczką, poddaną swojej siostry. Akceptowała to i… buntowała się. Postać z cienia Andrew Morton pisze, że w każdym pokoleniu rodu Windsorów występuje para: dobry kontra zły członek rodziny królewskiej. Buntowniczy ekstrawertyk kontra rozsądny introwertyk. William – uczciwy i godny zaufania, Harry – nieposłuszny. Diana była skromna, a Fergie ciągle szukała kłopotów. Słońce i księżyc. Małgorzata była w cieniu Elżbiety. Sama, jako już dorosła kobieta, opowiadała: „Kiedy jedna z dwóch sióstr jest królową, która musi być źródłem cnót i wszystkiego, co dobre, drugiej nie pozostaje nic innego, jak stać się ogniskiem najbardziej twórczej złośliwości, złą siostrą”. O tym, że będzie „tą drugą”, przekonała się już jako dziecko, w 1936 roku. To wtedy po abdykacji Edwarda VIII tron objął ojciec dziewczynek – król Jerzy VI. Elżbieta stała się następczynią tronu i zaczęła być szykowana do roli monarchini. Wtedy też Małgorzata po raz pierwszy poczuła, że ich drogi się rozchodzą. Każde dziecko boleśnie odczułoby zejście na drugi plan. Dla Małgorzaty, która uwielbiała być w centrum uwagi, było to trudne do zniesienia. Zobacz także: Życie w złotej klatce. Tak wyglądało dzieciństwo królowej Elżbiety II i księżniczki Małgorzaty Zabaweczka Gdy Elżbieta patrzyła na ich wspólne dzieciństwo, pamiętała je zapewne trochę inaczej niż siostra. Widziała uwielbianą Małgorzatę, „zabaweczkę”, która do wszystkich się przytulała i potrafiła każdego rozbawić. Ojciec pobłażał jej i rozpieszczał córkę, chcąc jej wynagrodzić gorszy status. Elżbieta uchodziła za sumienną i porządnicką. Zawsze musiała ciężej pracować i odznaczać się większą odpowiedzialnością, uprzejmością i dorosłością niż jej siostra. Chciała sprostać oczekiwaniom rodziców, bała się, że jeśli ich zawiedzie, może zostać odrzucona. Ojciec mówił: „Elżbieta jest moją dumą, Małgorzata jest moją radością”, to mogło trochę boleć. Jako dorosłe kobiety prowadziły zupełnie inny tryb życia. Elżbieta mieszkała w pałacu Buckingham. Królestwem Małgorzaty był pałac Kensington albo posiadłość na karaibskiej wyspie Mustique. Elżbieta o 8.30 zasiadała do pracy. Małgorzata wstawała późno, zaczynała dzień od whisky i papierosów, pokojówki robiły jej kąpiel, ubierały ją, malowały. Jej tryb życia budził niechęć brytyjskiej prasy i pytania o pieniądze wydawane na monarchię. Ale kiedy królowa polowała, Małgorzata chodziła na wystawy, spotykała się z artystami, w jej domu bywali Mick Jagger, John Lennon (nazywał ją Priceless Margarine – Bezcenną Margaryną), Elton John, pisarz Gore Vidal. Zakochane siostry Nigdy nie były zazdrosne o swoich chłopaków. Małgorzata zachwalała rodzicom księcia Filipa, widząc zakochanie Lilibet. Ale z Elżbietą sytuacja była prosta – pokochała Filipa w wieku 13 lat i zawsze była tej miłości wierna. Życie uczuciowe Małgorzaty było burzliwe. Nie mogła wyjść za mąż za Petera Townsenda – lotnika i bohatera wojennego, a potem królewskiego koniuszego. Poznała go, gdy miała 14 lat, Peter oświadczył się Małgorzacie w 1953 roku, ale był już wtedy rozwodnikiem z dwójką dzieci. Na taki ślub zgodę musiała wydać królowa jako głowa Kościoła anglikańskiego. Elżbieta nie lubiła wdawać się w miłosne dramaty siostry, zwykle wolała czekać, aż sprawy same się rozwiążą. Ale w tym przypadku na początku panowania musiała podjąć decyzję – wybrać między szczęściem siostry, którego pragnęła, a jednością monarchii, którą miała chronić. Zobacz również: Gorący romans, małżeństwo pełne skandali. Tak wyglądało życie uczuciowe księżniczki Małgorzaty W rękach królowej Andrew Morton przypomina, dobitniej niż pokazano to w „The Crown”, pod jaką presją była 26-letnia Elżbieta ze strony Kościoła, parlamentu, premierów Churchilla, a potem Edena. Małgorzata była bohaterką wszystkich postępowych kobiet w Anglii oburzonych archaiczną ustawą o małżeństwach królewskich z 1772 roku. Lewicowy „The Guardian” na pierwszej stronie opowiadał się za tym, że Małgorzata powinna mieć prawo do wolności, którą cieszą się inne kobiety. Kiedy Elżbieta zdecydowała się wysłać Petera Townsenda do Brukseli, żeby na trochę rozdzielić kochanków i wyciszyć aferę, prasa pisała, że „Królowa skazuje na wygnanie asa lotnictwa powiązanego z księżniczką Meg”. Przypisywano jej bezwzględność, tak jak i później, za czasów Diany. Udało się ustalić, że zakochana para poczeka do 25. urodzin Małgorzaty, kiedy księżniczka będzie mogła podjąć decyzję sama. Do ślubu jednak nie doszło, bo – jak sugeruje Andrew Morton – namiętność między kochankami jednak osłabła. Małgorzata nie chciała konfliktu z Kościołem (była bardzo wierząca). I nie była gotowa na utratę swoich królewskich przywilejów. Peter Townsend napisał we wspomnieniach, że nie mógłby zapewnić Małgorzacie życia, do jakiego była przyzwyczajona. W 1960 roku księżniczka poślubiła utalentowanego fotografa Antony’ego Armstronga-Jonesa. Elżbieta nadała mu tytuł hrabiego Snowdona. Oboje z Filipem bardzo go lubili, ale było to burzliwe małżeństwo, które szybko stało się fikcją, choć oficjalnie trwało 18 lat. Problem z szacunkiem Małgorzata mówiła czasami: „Dobrze, że Lilibet urodziła się jako starsza”. I chyba miała rację. Elżbieta dobrze rozpoznała swoje powołanie. Stała się wspaniałą królową i nigdy nie wypadła z tej roli. Nie chciała być królową Brytyjczyków i królową mody czy superimprezowiczką. Małgorzata nie wiedziała do końca, kim chce być. Romansowała, piła, awanturowała się, a jednocześnie wierzyła, że wszystko zostanie jej wybaczone z racji urodzenia. Jako córka króla oczekiwała automatycznie szacunku od poddanych. Denerwowały ją królewskie ograniczenia, ale lubiła swoje przywileje i luksusy. Andrew Morton twierdzi, że była niekonwencjonalna w zachowaniu i bardzo konwencjonalna w myśleniu, że rodzina królewska może więcej. Że są toujours sans reproche – zawsze bez winy. „Mówiąc mniej górnolotnie, pisze Morton, chciała mieć ciastko i zjeść ciastko”. Mówiono, że ma „spojrzenie Windsorów” i że wbrew jej swobodnemu zachowaniu ludzie w jej towarzystwie czuli się skrępowani – nikt nie mógł zapomnieć, że jest księżniczką. Lubiła artystów, ale nigdy nie należała do ich grona. Czytaj też: Był wielką miłością księżniczki Małgorzaty, jednak nie mogli być razem. Jak potoczyło się życie Petera Townsenda? Cięgi dla Margot W trakcie słynnej wizyty w Ameryce, gdzie z misją posłała ją Elżbieta, potrafiła być wulgarna, pijana, protekcjonalna. Władczym tonem rozkazała Judy Garland, by dowiodła, że potrafi śpiewać. Hollywoodzka gwiazda omal nie spadła z krzesła, ale odpowiedziała przez sąsiadów przy stole: „Powiedzcie jej, że zaśpiewam, ale niech ona najpierw ochrzci jakiś statek”. Dzisiaj to brzmi jak anegdota. Jednak nieprzewidziane zachowania Małgorzaty uderzały w królową. Podważały budowaną z trudem powagę brytyjskiego dworu. Dziennikarze pytali natychmiast, kto sfinansował podróż Małgorzaty prywatnym samolotem i dlaczego miała aż tak dużą świtę. Elżbieta nieraz musiała przełknąć gorzką pigułkę, prawdę mówiąc, miała do siostry anielską cierpliwość. Księżniczka tego nie rozumiała, uważała, że zbiera cięgi, żeby jej siostra mogła jeszcze bardziej błyszczeć na jej tle. Kiedy królowa płacze W serialu „The Crown” obie są fascynujące, choć w inny sposób. W rzeczywistości wyniosła Małgorzata nie była chyba aż tak urocza i lubiana. Z siostrą często wzajemnie się drażniły, ale codziennie rozmawiały przez telefon. Małgorzata była lojalna wobec Elżbiety, nigdy nie wystąpiła publicznie przeciwko niej. Nigdy nie zdradziła żadnych jej sekretów. Stała przy siostrze murem w trudnym czasie konfliktu z księżną Dianą. Szybko zaczęła chorować. Zmarła po trzecim wylewie w 2002 roku. Żartowała: „Po tylu latach nadal gram w drugiej lidze, więc do grobu też chyba pójdę druga”. A jednak zmarła przed królową matką. Dla Elżbiety był to ogromny cios. Po raz pierwszy na pogrzebie siostry publicznie płakała.
O tej królewskiej tradycji nikt nie powiedział księżnej Dianie. Chodzi o wręczanie prezentów
„Królowa ludzkich serc” zaliczyła wpadkę przy świątecznym stole
Ofiarą tej nietypowej tradycji księżna Diana padła na krótko po ślubie z księciem Karolem, podczas pierwszych świąt wśród „royalsów”. Później miała wspominać owo wydarzenie jako wręcz traumatyczne. O co dokładnie chodziło? Królewska rodzina od lat uskutecznia pewien schemat co do wręczania sobie bożonarodzeniowych podarków. Księżna nie została o nim właściwie poinformowana… Księżna Diana zaliczyła wpadkę przy świątecznym stole Gdy w lipcu 1981 roku Diana Spencer oficjalnie dołączyła do brytyjskiej rodziny królewskiej, nie do końca czuła się pośród nich komfortowo. Zwykła robić rzeczy po swojemu, często łamiąc niektóre z ważniejszych podpunktów protokołu. Bywały jednak nieporozumienia wynikające przede wszystkim z niewiedzy oraz niedoinformowania księżnej… To też miało miejsce podczas świąt, pięć miesięcy po ślubie z następcą tronu. Zdawało się, że grudniowy klimat będzie sprzyjał zbliżeniu się księżnej Diany z pozostałymi członkami rodziny, lecz było zupełnie na odwrót. Szczególnie niezręczny moment wręczania prezentów księżna miała zapamiętać już do końca życia. Nikt nie poinformował jej bowiem o szczególnej bożonarodzeniowej tradycji, którą uskuteczniali brytyjscy royalsi. To, co rodzina królewska nazywa „tanią i wesołą” wymianą prezentów, stało się źródłem zażenowania księżnej na bardzo długi czas. Podczas gdy pozostali obdarowywali się niezobowiązującymi i zabawnymi podarkami, żona następcy tronu wręczyła swojej szwagierce — księżniczce Annie — piękny kaszmirowy sweter. „To była bardzo elegancka i droga rzecz. Diana nie miała jednak pojęcia o obowiązującej tradycji”, ujawniła w podcaście Zoe Borrell, specjalistka od brytyjskiej rodziny królewskiej. CZYTAJ TAKŻE: Oto szczegóły ugody rozwodowej między Dianą a Karolem. Z czego musiała zrezygnować księżna? „Karol powinien jej powiedzieć! Pobrali się w lipcu i wiele wskazuje na to, że do grudnia niewiele ze sobą rozmawiali. Diana bardzo się tym zirytowała”, ujawniła w dalszej części ekspertka. To bez wątpienia bardzo niezręczna sytuacja nie tylko dla księżnej, ale również samej obdarowywanej, a także pozostałych zgromadzonych przy świątecznym stole… Świąteczna tradycja brytyjskiej rodziny królewskiej Aby uniknąć podobnych wpadek, osoby dołączające do rodziny były odpowiednio informowane o obowiązującej tradycji. Księżna Kate i Meghan już podczas pierwszych świąt zaimponowały pozostałym royalsom swoimi oryginalnymi pomysłami: żona księcia Williama podarowała jego bratu zestaw „stwórz sobie własną dziewczynę”, z kolei Meghan Markle wręczyła królowej Elżbiecie maskotkę chomika śpiewającego hymn na jej cześć. Zabawkę upodobały sobie szczególnie ukochane psy monarchini. SPRAWDŹ RÓWNIEŻ: Wielka Brytania. Najpiękniejsze zdjęcia Harry'ego z matką. Łączyła ich wyjątkowo silna więź... Równie pamiętny prezent władczyni otrzymała od swojego wnuka księcia Harry’ego, który wręczył jej kąpielowy czepek… z wulgarnym napisem. Brytyjski tygodnik „The Sun” donosił z kolei o innym, tym razem bardziej praktycznym podarunku: „Ulubionym prezentem księcia Karola jest podobno biała skórzana deska sedesowa od księżnej Anny, która była tak wygodna, że teraz podróżuje z nią podczas zagranicznych wycieczek”, czytaliśmy. Źródło: Plotek.pl, Kobieta.wp.pl View oEmbed on the source website
Wielka Brytania. Rodzina królewska reaguje na głośny dokument księcia Harry’ego i Meghan Markle
Co myślą o najnowszej produkcji Netfliksa?
Książę Harry i Meghan Markle wiele miesięcy temu nawiązali współpracę z Netfliksem. Postanowili wówczas nakręcić dokument, w którym ujawnią kulisy życia w brytyjskiej rodzinie królewskiej. Dzisiaj pojawiły się najnowsze odcinki serii. Na ten projekt zareagowała rodzina królewska. Co o niej myślą? Na Netfliksie zadebiutował dokument księcia Harry'ego i Meghan Markle Przypomnijmy, że jakiś czas temu książę Harry i jego ukochana udzielili kilka wywiadów na potrzeby nadchodzącego dokumentu „Harry i Meghan”. Na popularnej platformie zadebiutowało już kilka odcinków głośnej produkcji. Co więcej, wielu internautów zastanawiało się, jaki stosunek do tego projektu będzie miała rodzina królewska. Jak się okazuje, nie chcieli w niej uczestniczyć, a na samym początku odcinka możemy przeczytać: „Członkowie rodziny królewskiej odmówili komentarza do materiałów zawartych w tym serialu”. CZYTAJ TEŻ: „Harry i Meghan” już na Netflix! Czego dowiedzieliśmy się z pierwszych odcinków? Reakcja rodziny królewskiej na serial księcia Harry’ego i Meghan Markle Zagraniczne media informowały, że rodzina księcia Harry’ego planuje złamać dworską etykietę, aby publicznie skomentować dokument Netfliksa. Czytaliśmy, że najbliższe otoczenie króla Karola III miało obawiać się tej serii. Brytyjska rodzina królewska nie ukrywa również swoich nerwów, ponieważ nie mogą sobie pozwolić na „obarczające ich wypowiedzi”. O produkcji mówiono już od wielu miesięcy. Zakochani chcieli opowiedzieć o królewskim dworze, gdy pełnili jeszcze oficjalne funkcje. Od 2020 roku, czyli od czasu porzucenia książęcych obowiązków, Meghan i książę Harry wyjechali do Stanów Zjednoczonych. Tam czują się najlepiej. Od czasu do czasu udzielają wywiadów, gdzie opisują, jak wyglądało ich życie na brytyjskim dworze. CZYTAJ RÓWNIEŻ: Wielka Brytania. Nauczyciel z byłej szkoły dzieci księżnej Kate i księcia Williama został aresztowany
Niezwykłe życie Marii Teck. Jaka była babcia królowej Elżbiety II?
Cesarzowa Indii i królowa Wielkiej Brytanii. Maria Teck była chłodna, skoncentrowana na wypełnianiu obowiązków, stanowcza i pracowita. Całe życie podporządkowała protokołowi i tego samego nauczyła swoje wnuczki, księżniczki Elżbietę i Małgorzatę. To właśnie ona nauczyła je samodzielności, zaszczepiła w nich nienaganne maniery i powtarzała dziewczynkom, że monarcha nie uśmiecha się publicznie. Starała się także przekazać im swoją miłość do sztuki. Co wiemy o królowej Marii? Jakie tajemnice skrywa życie babci królowej Elżbiety II? Maria Teck – tajemnice królowej Wielkiej Brytanii Najstarsza córka księcia Franciszka von Teck i Marii Adelajdy z Cambridge przyszła na świat 26 maja 1867 roku w pałacu Kensington w Londynie. Victoria Mary Augusta Louise Olga Pauline Claudine Agnes wychowywała się wraz z młodszymi braćmi: Adolfem, Franciszkiem i Aleksandrem. Jej rodzicami chrzestnymi Marii był przyszły król Edward VII, a zarazem ojciec jej przyszłego męża oraz księżna Cambridge. Księżniczka „May”, bo tak nazywali ją najbliżsi, odebrała staranne, ale dość surowe wychowanie. Maria wcześnie nauczyła się korzystać ze swojej wrodzonej stanowczości i taktu, rozwiązując spory między braćmi. Dzieciństwo spędziła w pałacu Kensington. Chociaż matka księżniczki była wnuczką Jerzego III, to rodzina żyła skromnie. Ojciec „May” nie posiadał znaczącego majątku i nosił niski szlachecki tytuł. Ze względu na liczne zadłużenia i chęć zaoszczędzenia rodzina wyjechała za granicę. Maria podróżowała razem z bliskimi po Europie, by w końcu na dłużej zadomowić się we Florencji. „May wydawała się skazana na życie w stanie zawieszenia: zbyt królewska dla większości i niewystarczająco królewska dla pozostałych”, mówiono. We Włoszech księżniczka spędzała długie godziny w galeriach sztuk i muzeach. Przykładała się też do nauki, dzięki temu płynnie posługiwała się kilkoma językami: niemieckim, francuskim, angielskim. Po dwóch latach wróciła do Londynu, gdzie razem z matką, księżną Teck angażowała się w akcje charytatywne, które skupiały się na pomocy ubogim. May pełniła także rolę nieoficjalnej sekretarki matki. Zobacz też: Elżbieta II była potomkinią… londyńskiego hydraulika? Tajemnica przodka królowej W wieku 24 lat związała się z dalekim kuzynem, księciem Albertem, pierwszym w kolejce do brytyjskiego tronu. Parę zeswatała królowa Wiktoria, która niezniechęcona jej statusem widziała w tej charyzmatycznej i silnej księżniczce odpowiednią kandydatkę dla krnąbrnego księcia Clarence. Albert zaproponował Marii małżeństwo 3 grudnia 1891 roku w Luton Hoo, ówczesnej wiejskiej rezydencji duńskiego ambasadora Christiana Fredericka de Falbe, a ta przyjęła jego oświadczyny. Niestety, nie było im dane stanąć na ślubnym kobiercu. Książę Albert zmarł sześć tygodni po ogłoszeniu zaręczyn. To był prawdziwy cios dla księżniczki. Po kilkunastu miesiącach Maria przyjęła oświadczyny Jerzego, młodszego brata Alberta. Podobno zbliżyła ich do siebie żałoba po stracie księcia. Ku uciesze królowej Wiktorii, para pobrała się 6 lipca 1893 roku w kaplicy w St James's Palace. Mówi się, że prawie 2 mln ludzi wyszło na ulice, żeby być w centrum wydarzeń. „Wydarzenie to przyćmiło pod względem splendoru każdą uroczystość państwową, która odbyła się ostatnio na brytyjskim dworze”, pisał „The New York Times”. Król Jerzy V, królowa Maria, 1911 rok Małżonkowie na początku zamieszkali w Yorku w parafii Sandringham. Książę Jerzy uwielbiał tam przebywać ze względu na to, że wybierał proste, spokojne życie. Wielu podkreślało, że Maria i Jerzy pobrali się z rozsądku, a nie łączy ich żadne poważne uczucie. Krytycy mylili się w swoich ocenach. Książę kochał sowją żonę bezgranicznie. Gdy wyjeżdżał z Anglii, codziennie pisał listy do ukochanej i zawsze pozostawał jej wierny. Z kolei Maria wspierała go w trakcie I wojny światowej i troszczyła się o jego zdrowie, gdy chorował. Wspólnie doczekali się sześciorga dzieci: Edwarda (późniejszego króla Edwarda VIII), Alberta (jako Jerzy VI przejął tron po abdykacji brata), Mary, Henry’ego, George’a i Johna, czyli „zapomnianego księcia”, którego odizolowali od społeczeństwa. Chociaż Maria wydawała się być chłodna i zachowawcza, pociechy znały też to drugie oblicze matki – troskliwej pocieszycielki. Księżna sumiennie wypełniała wszystkie obowiązki. Wspierała męża w oficjalnych podróżach i za każdym razem, równie mocno przeżywała rozłąkę z dziećmi, które zostawały pod opieką dziadków. Życie królowej Książę Jerzy i Maria Teck zasiedli na tronie 6 maja 1910 roku po śmierci Edwarda VII. Tak została królową małżonką, pierwszą, która przyszła na świat w Wielkiej Brytanii od czasu Catherine Parr. Koronacja odbyła się rok później – 22 czerwca 1911 roku. Po kilku miesiącach udali się w pierwszą podróż do Indii jako cesarz i cesarzowa subkontynentu. Jak opisywał oficjalny biograf królowej Marii, była dość zachowawcza w wyrażaniu emocji, zawsze formalna i zdystansowana. Wprowadzała w pałacu oszczędności, odwiedzała żołnierzy, a także racjonowała żywność. Mocno wspierała męża w podejmowaniu decyzji, doradzała w przygotowaniu przemówień, do czego wykorzystywała swoją rozległą wiedzę historyczną. Tworzyli naprawdę wspaniały duet. Król Jerzy cenił w żonie inteligencję, chłodny osąd, spokój i dyskrecję. Do końca żyli w zgodzie i szacunku. Ich miłość przerwała śmierć króla. Jerzy przez długi czas mierzył się z poważną infekcją płuc. Odszedł 20 stycznia 1936 roku. Dla Marii Teck to był prawdziwy cios. Zobacz też: Księżna Diana nie mogła pogodzić się z jej śmiercią. Smutna historia Leonory Knatchbull Król Jerzy V., Królowa Maria Tron przejął najstarszy syn – Edward VIII, który potem zrzekł się tytułu na rzecz miłości. Zakochał się w dwukrotnej rozwódce Wallis Simpson. Ponieważ monarchia nie aprobowała rozwodów i uniemożliwiało mu to związek z ukochaną, następca tronu abdykował. Królowa nie mogła zrozumieć, czemu Edward stawia miłość ponad zobowiązaniami wobec królestwa. Jego miejsce zajął młodszy brat Albert, który przyjął imię Jerzy VI. Królowa Matka mocno wspierała go w podejmowanych decyzjach. Mary wycofała się z królewskiego życia i zajęła się wtedy wychowaniem wnuczek: Elżbiety i Małgorzaty, zaszczepiając w nich wartości i oferując lekcje muzyki czy historii. Uczyła ich samodzielności, sumiennego wypełniania obowiązków i zachowawczości. Zabierała wnuczki na wycieczki po londyńskich galeriach sztuk i muzeach. A to była jej wielka pasja. Przez lata kolekcjonowała ceramikę, sztućce, porcelanę i obrazy. A jej zbiory robiły wrażenie! Śmierć królowej Marii Maria Teck odeszła we śnie. Zmarła 24 marca 1953 roku w wieku 85 lat. Nie doczekała koronacji ukochanej wnuczki, Elżbiety II. Spoczęła obok męża w nawie kaplicy św. Jerzego na zamku Windsor. Źródło:, Gwiazdy WP.pl. greelane.com, Wikipedia Królowa Maria z księżniczką Elżbietą, kwiecień 1944
Wielka Brytania: Tak wyglądała relacja księżnej Diany i królowej Elżbiety II
Była naiwna, osamotniona i skrzywdzona. Gdy księżna Diana wchodziła do brytyjskiej rodziny królewskiej nie podejrzewała, jak wielka rewolucja ją czeka. I jak bolesne będzie to doświadczenie... Małżeństwo z księciem (obecnie królem) Karolem nie tylko nie przyniosło jej szczęścia, lecz przede wszystkim odcisnęło bolesne piętno na psychice „królowej ludzkich serc”. Wiele do życzenia pozostawiała również relacja z królowa Elżbietą II. Jak naprawdę wyglądały ich kontakty? Czy Diana mogła liczyć na wsparcie monarchini? Relacje księżnej Diany i królowej Elżbiety II Niektórzy biografowie sugerują, że królowa Elżbieta II miała słabość do księżnej Diany i liczyła na to, że wybranka księcia Karola odmieni wizerunek monarchii. Uważała, że jest idealną partią dla syna – grzeczna, dobrze ułożona panna, ale w kontaktach z Lady Di była chłodna i zachowawcza. „Wierzę, że dla Diany życie wśród Windsorów będzie mniejszym obciążeniem, niż się tego spodziewa”, miała pisać Elżbieta II w liście do swojego przyjaciela. Bardzo się myliła. Po ślubie Diana przeżywała dramatyczne chwile. Idąc do ołtarza wiedziała, że ukochany nie darzy jej wielkim uczuciem, a tak naprawdę kocha Camillę Parker Bowles. Jej problemy zdrowotne zaczęły się nasilać… Depresja, bulimia, próby samobójcze… Z czasem do Elżbiety II dotarło, co przeżywa jej wrażliwa synowa. Monarchini próbowała jej pomóc w stanie tego obezwładniającego poczucia osamotnienia. Starała się ją wysłuchać, ale nie robiła nic więcej. „Czuję się ekstremalnie izolowana. Jestem osamotniona bardziej niż kiedykolwiek i widzę, co się dzieje z tą rodziną i krajem. Jestem nieustannie źle rozumiana przez wszystkich dookoła mnie”, dodawała potem Diana w jednym z listów. Zobacz też: Wielka Brytania. Ona traktowała go jak ojca, on zadbał o jej dzieci. Oto niezwykła historia relacji Filipa z Dianą Ślub księznej Diany i księcia Karola, 1981 Książę Karol, Królowa Elżbieta II, Księżna Diana, 1981 Królowa Elżbieta II miała żal do księżnej Diany? Królowa Ludzkich Serc próbowała dotrzeć do Elżbiety II. Miała nadzieję, że monarchini wyciągnie do niej pomocą dłoń i stanie po jej stronie. Często odwiedzała Pałac Buckingham, by porozmawiać z matką Karola i otrzymać od niej rady. Miała dowody na niewierność męża, które pogrążały Karola. „Płakała trzy razy w ciągu pół godziny, kiedy czekała na spotkanie z Elżbietą II. Jej asystent przekazał to królowej, na co monarchini odparła: „U mnie była godzinę i płakała non-stop”, opowiadała Ingrid Seward w swojej książce Queen & Di. W jednej z rozmów wyznała, jak Elżbieta II reagowała na jej żale: „Na co Elżbieta odpowiedziała mi: „Nie wiem, co powinnaś zrobić. Karol jest przypadkiem beznadziejnym”. To wszystko, co usłyszałam. Taką pomoc otrzymałam od królowej”, relacjonowała. Po tej rozmowie Diana porzuciła nadzieję, że jej sytuacja może ulec poprawie, a jej sprzymierzeńcem stały się media. Podobno monarchini zaczęła inaczej patrzeć na księżną, gdy ta zaczęła otwarcie mówić o kryzysie w małżeństwie i kontaktowała się z prasą. Miała do niej żal, że jej zwierzenia zaczynają negatywnie odbijać się na wizerunku rodziny królewskiej. Diana opowiadała o życiu wśród Windsorów i niewierności męża. Ale to biografia Królowej Ludzkich Serc wywołała największe kontrowersje i stała się zagrożeniem dla royalsów. Lady Di udzieliła jeszcze jednego głośnego wywiadu BBC Panorama, gdzie przyznała wprost, że jej mąż miał kochankę. Choć od 1992 roku było wiadomo, że związku księżnej Walii z synem królowej nie uda się ocalić, monarchini miała wierzyć, że parze uda się osiągnąć porozumienie, dlatego początkowo zaproponowała im odstąpienie od umowy małżeńskiej na kształt separacji. Ostatecznie księżna Diana i książę Karol rozstali się w 1996 roku. Czytaj także: Słynny wywiad księżnej Diany z Martinem Bashirem: czy w The Crown ukazano prawdę? Księżna Diana, królowa Elżbieta II, maj 1982 Sama Elżbieta II nigdy nie obwiniała Diany o rozwód z Karolem. „Wielkim błędem byłoby powiedzieć, że królowa obwiniała księżną Dianę za to, co poszło nie tak. Ona i jej mąż, książę Filip, większą część winy zrzucają na księcia Karola, który był w tamtych czasach oddany emocjonalnie innej kobiecie i nie była to tajemnica”, mówił biografista Robert Lacey. Wydawało się, że po rozwodzie ukochana księżna Brytyjczyków rozpocznie życie na nowo. Niestety, wszystko przerwał tragiczny wypadek. Królowa Elżbieta II była wstrząśnięta informacjami, jakie do niej dotarły. Skupiała się na scalaniu rodziny w tym trudnym czasie , szczególnie zaś opieką nad osieroconymi wnukami. „Była wyjątkową osobą, obdarzoną wielkim darem. Zarówno w dobrych, jak i złych chwilach nigdy nie straciła zdolności do uśmiechu ani też do inspirowania innych swoim ciepłem i dobrocią. Podziwiałam i szanowałam ją za jej energię i oddanie innym. W szczególności poświęcenie dla swoich dwóch ukochanych synów”, nie szczędziła jej ciepłych słów w specjalnym przemówieniu. Źródło: Plejada.pl, Diana. Her true story, „Princes of the Palace” Czytaj też: Romans księżnej Diany i Hasnata Khana. W „The Crown” pominięto najważniejsze szczegóły Księżna Diana, 1983 rok
Książę Harry wspomina romantyczne początki z Meghan Markle! Gdzie rozkwitała ich miłość?
To wtedy uznał, że odnalazł bratnią duszę...
Historia miłości księcia Harry'ego i księżnej Meghan wciąż budzi w fanach ogromne emocje. Para poznała się w maju 2016 roku podczas zaaranżowanej dla nich randki w ciemno. Między synem króla Karola III i księżnej Diany a piękną aktorką szybko zaiskrzyło. Swoją relację długo jednak ukrywali przed mediami... Jakiś czas temu podczas jednego ze swoich przemówień książę Sussex wrócił pamięcią do początków związku z ukochaną. Książę Harry wspomina początki relacji z Meghan Markle Do wyjątkowych wspomnień powrócił przy okazji przemówienia w ONZ z okazji 18 lipca - Międzynarodowego Dnia Nelsona Mandeli. Książę Harry uhonorował w nim życie i działalność humanitarną byłego prezydenta RPA. Afryka odegrała również bardzo istotną rolę w życiu prywatnym księcia, o czym również postanowił wspomnieć. Po raz pierwszy odwiedził Afrykę jako trzynastolatek. To również tam poczuł wyjątkową więź z najważniejszymi kobietami w jego życiu - zmarłą księżną Dianą i żoną Meghan Markle. Obie wyróżnił podczas swojej uroczystej przemowy. „Przez większość mojego życia była to linia życia, miejsce, w którym raz po raz znajdowałem spokój i uzdrowienie. To tam czułem się najbliżej mojej matki i szukałem ukojenia po jej śmierci, i gdzie wiedziałem, że znalazłem bratnią duszę w mojej żonie”, ujawnił, nawiązując tym samym do swoich romantycznych początków u boku Meghan... Czytaj także: Słynny wywiad księżnej Diany z Martinem Bashirem: czy w The Crown ukazano prawdę? Meghan Markle, książę Harry Książę Harry i Meghan Markle. Ich miłość rozkwitała w Afryce Botswana to państwo położone w Afryce, a także miejsce, które odegrało ważną rolę w relacji księcia Harry’ego i Meghan Markle. Bowiem właśnie Botswanę odwiedzili na samym początku związku, aby spędzić razem romantyczny tydzień. Była to ich trzecia randka, a także doskonała sposobność do tego, aby para mogła poznać się bliżej. Książę Harry z wyjątkowym rozczuleniem wspominał ten wyjątkowy czas u boku przyszłej żony. Rok później byli już zaręczeni… „Udało mi się ją przekonać, żeby przyjechała i dołączyła do mnie w Botswanie. Obozowaliśmy ze sobą pod gwiazdami. Przyjechała i dołączyła do mnie przez pięć dni tam, co było absolutnie fantastyczne. Wtedy byliśmy naprawdę sami, co było dla mnie kluczowe, aby upewnić się, że mieliśmy szansę poznać siebie nawzajem”, wyznał książę Harry w wywiadzie cytowanym przez portal Plotek.pl. Bez wątpienia początki Sussexów to materiał na film romantyczny z prawdziwego zdarzenia! Sprawdź również: Były jak „stare dobre małżeństwo”. Historia skomplikowanej relacji księżniczki Małgorzaty i Królowej Matki Meghan Markle, książę Harry, 2019
Stała się jedną z popularniejszych postaci brytyjskiej rodziny królewskiej. Kim była Aleksandra Duńska?
Utrata słuchu, zdrady męża, trudne relacje z królową Wiktorią - los nie zawsze obchodził się z nią łagodnie
Urodziła się w 1844 roku w Kopenhadze, jako córka króla Danii Chrystiana IX i Luizy z Hesji-Kassel. Jej braćmi byli królowie Fryderyk VIII, który władał Danią oraz Jerzy I, panujący w Grecji. Z kolei siostra Aleksandry Duńskiej, Dagmara, poślubiła cara Aleksandra III, co uczyniło ją carycą Rosji, którą nazywano również Marią Fiodorowną. Miała jeszcze jedną siostrę, Thyrę, ale to właśnie ona, Aleksandra, uważana była za najpiękniejszą. Życie nie szczędziło jej ciosów... Jakie sekrety skrywała? Aleksandra Duńska: księżna Walii Do 19. roku życia Aleksandra nosiła tytuł księżniczki Danii, a w 1863 roku została żoną najstarszego syna królowej Wiktorii i księcia Alberta - Edwarda, który nosił wówczas tytuł księcia Walii i tym samym wstąpiła do brytyjskiej rodziny królewskiej. Najstarsza córka króla Danii nie była jednak pierwszym wyborem na synową władców Wielkiej Brytanii, ale szybko okazało się, że jedynym. Królowa Wiktoria miała do Aleksandry kilka uprzedzeń, sympatyzowała ona bowiem z Niemcami, z kolei duńska księżniczka żywiła do Prus ogromną nienawiść wynikającą z ich napaści i odebrania ziem Danii w 1864 roku. Ostatecznie brytyjska królowa zaakceptowała przyszłą synową, ale te poglądy polityczne już na zawsze położą się cieniem na ich relacji. Aleksandra Duńska otrzymała tytuł księżnej Walii i nosiła go najdłużej w historii - 38 lat. Urodziła księciu Edwardowi sześcioro dzieci, ale mimo dość licznego potomstwa, ich relacje nie układały się najlepiej. To księżna była tą, która poświęca dzieciom najwięcej uwagi i stara się być dobrą małżonką, Edward nie umiał skupić się na swojej rodzinie, nie zależało mu na dobru żony na tyle, żeby powstrzymać się od kolejnych romansów. Jako księżna Walii Aleksandra roztaczała swój urok, była pełna klasy, piękna — łatwo zyskiwała sympatię. Prywatnie też ciężko było jej nie lubić — otwarta, ciepła i sympatyczna, udzielała się w dworskich aktywnościach. Chodziła na polowania, podobno bardzo to lubiła. Piękna żona Edwarda szybko zyskała przychylność wszystkich, poza królową Wiktorią; panie przez te wszystkie lata pozostały dla siebie oschłe i zdystansowane. Obie były z resztą bardzo uparte i każda do końca obstawała przy swoim. Aleksandra nie chciała, żeby matka jej męża towarzyszyła jej podczas porodów i za każdym razem podawała jej błędne daty. Królowa Wielkiej Brytanii zmarła na początku XX wieku, w 1901 roku i tron objął jej syn. 9 sierpnia 1902 roku odbyła się uroczysta koronacja Edwarda i Aleksandry na króla i królową w opactwie Westminster. Zobacz też: Słynny wywiad księżnej Diany z Martinem Bashirem: czy w The Crown ukazano prawdę? Aleksandra Duńska i Edward VII Aleksandra Duńska: problemy ze słuchem Aleksandra Duńska od dziecka musiała mierzyć się z ubytkami słuchy. To schorzenie nie było przypadkowe, odziedziczyła je bowiem po swojej mamie, nosi ono nazwę otoskleroza. Medycyna na przełomie XIX i XX wieku nie mogła zaoferować królowej odpowiedniego leczenia, co przez lata doprowadziło ją do znacznej utraty słuchu. Czynnikiem, który przyspiesza rozwój choroby u kobiet przy otosklerozie, jest ciąża, być może sześciokrotny poród mógł się do tego przyczynić również w wypadku Aleksandry Duńskiej. Jak podkreśla w swoim artykule Anna Cierpicka-Świtkowska, żona księcia Walii zyskała szansę na poprawę słuchu, kiedy tuż przed koronacją otrzymała prezent ze Stanów Zjednoczonych — był nim jeden z pierwszych aparatów słuchowych. Przetestowany przez przyszłą królową Anglii, jak się okazało, znacznie poprawił komfort jej życia. Kiedy o tym skutecznym eksperymencie dowiedzieli się poddani, wieść bardzo szybko dotarła w inne zakątki świata — do Danii, Skandynawii, wkrótce całej Europy. Aleksandra Duńska była również propagatorką w zupełnie innym aspekcie — mianowicie biżuterii. Piękną władczynię nazywa się dziś ikoną edwardiańskiego stylu i mówi się o niej jako o popularyzatorce biżuteryjnej obroży, dziś nazywanej też chokerem, aczkolwiek ten element jej wyglądu również wiązał się z pewnym defektem. Żona króla Edwarda na skutek urazu odniesionego w dzieciństwie, miała na szyi kilka widocznych blizn, których nie lubiła odsłaniać publicznie. W związku z tym Aleksandra Duńska nie rozstawała się ze swoją okalającą szyję kolią. Ten element biżuterii wkrótce stał się na tyle popularny, że wiele pań zaczęło naśladować styl królowej. Modne kobiety do tego stopnia chciały ubierać się i wyglądać jak Aleksandra, że w skrajnych przypadkach naśladowały nawet jej styl chodzenia, a był on dość charakterystyczny, bo królowa Wielkiej Brytanii kulała na jedną nogę. Czytaj także: Były jak „stare dobre małżeństwo”. Historia skomplikowanej relacji księżniczki Małgorzaty i Królowej Matki Aleksandra Duńska — koronacja na królową Aleksandra Duńska: królowa Wielkiej Brytanii Osiem lat po objęciu tronu, mąż Aleksandry Duńskiej zmarł. Królowa mimo ich trudnych relacji, bardzo przeżyła stratę Edwarda. Zależało jej na dobru małżonka na tyle, że przed jego śmiercią sprowadziła nawet jego kochankę na ostatnie pożegnanie. Podczas tych kilku pierwszych lat, kiedy u boku Edwarda pełniła funkcję królowej-małżonki, zyskała ogromną przychylność poddanych. Ludzie czuli od niej ciepło i otwartość, podobnie z resztą jak wtedy, gdy była księżną Walii, jednak później jej status i tytuł stały się najważniejsze w całym kraju. Po śmierci swojego męża, już jako królowa-matka, nadal pracowała na miano jednej z popularniejszych postaci brytyjskiej rodziny królewskiej. Miała wówczas 65 lat, udzielała się charytatywnie, była pomysłodawczynią wielu docenianych przedsięwzięć, m.in. Korpusu Pielęgniarskiego Królowej Aleksandry. Przez długi czas mówiono o Aleksandrze Duńskiej, że czas obchodzi się z nią nad wymiar łagodnie. Kiedy jeszcze pozwalało jej na to zdrowie, uprawiała dużo sportów — łyżwiarstwo, taniec. Królowa przez bardzo długi czas zachwycała wyglądem; jej wygląd zaczął ulegać zmianie podczas I wojny światowej. Nie było w tym z resztą nic nienaturalnego, władczyni osiągała już wówczas siódmą dekadę życia, ale proces starzenia był dla niej bardzo ciężki do zaakceptowania. Starała się ukryć upływ czasu mocnym makijażem i wymyślnymi welonami, które okalały jej twarz. W ostatnich latach zmagała się też z coraz większymi problemami zdrowotnymi. Poza postępującą wadą słuchu zaczęła też tracić wzrok, co doprowadziło do kilku ekscentrycznych zachowań królowej. Miała ona podczas codziennych przejażdżek karetą, uprzejmie kłaniać się mijanym krowom pasącym się na polach. Królowa-matka zmarła 20 listopada 1925 roku w wiejskiej rezydencji Sandringham House. Przyczyną śmierci był atak serca. Za kilka dni miała skończyć 81. urodziny, nie było jej to jednak dane... Pięć miesięcy później urodziła się jej prawnuczka, obecna królowa Anglii, Elżbieta II, która na cześć swojej prababki otrzymała na drugie imię Aleksandra. Zobacz też: Historia Mohameda Al-Fayeda. Kim tak naprawdę jest miliarder z The Crown?