Viva.pl
type: channel
link: https://viva.pl
date: 2024-10-10T12:19:27.000Z
update period: hourly
update frequency: 1
update base: 2000-01-01T12:00+00:00
items: Wcześnie została mamą, dzieci są jej najcenniejszym skarbem. Tak dziś mówi o wychowaniu synów
items: Gołda Tencer, dyrektorka Teatru Żydowskiego: „Robię wszystko, by ocalić pamięć. Boję się o przyszłość przeszłości”
items: Król Karl Lagerfeld, czyli ostatni z wielkich. Mija 90. rocznica urodzin projektanta mody
items: Janusz Majewski o miłości życia, przyjaźni z Romanem Polańskim i Łodzi czasów PRL-u
items: Autobiografia żydowskiej artystki, która za życia stała się legendą...
items: Krzesimir Dębski o Krwawej Niedzieli: „Rzeź w Kisielinie zmieniła drastycznie życie mojej rodziny i po niej nigdy już nie było tak samo”
items: Joanna Przetakiewicz: „Miałam momenty w życiu, kiedy ze strachu krew ścinała mi się w żyłach”
items: Joanna Przetakiewicz po raz pierwszy o szczegółach związku z Rinke Rooyensem!
items: Znamy laureatów 10. edycji VIVA! Photo Awards!
items: Joanna Sarapata: „W domu zastałam otwarte drzwi. Cały mój ruchomy majątek uległ konfiskacie’’
items: Poznaj zwycięzców zeszłorocznego VIVA! Photo Awards
items: To one mówiły: „Za mniej niż 10 tysięcy dolarów nie wstaję z łóżka”. Dlaczego top modelki z lat 90. wciąż są… na topie?
items: Nowa, jeszcze ciekawsza VIVA! MODA! Zobaczcie pierwszy numer z Anją Rubik na okładce!
items: Oto najlepsze prace z VPA 2015! Robią wrażenie!
items: Monika Kuszyńska wyznaje: "Patrzyłam z odrazą w lustro, kiedy widziałam siebie na wózku"

Wcześnie została mamą, dzieci są jej najcenniejszym skarbem. Tak dziś mówi o wychowaniu synów
type: item
date: 2024-10-08T12:48:26.000Z
creator: Katarzyna Przybyszewska-Ortonowska
subject: Ludzie
subject: Magazyn VIVA
subject: Wywiady VIVY
subject: Joanna Przetakiewicz
subject: Katarzyna Przybyszewska
subject: magazyn VIVA!
subject: wywiad
description: „To, na czym zależało mi najbardziej, to na tym, żeby uzyskali swoją niezależność", zwierza się nam Joanna Przetakiewicz
encoded: Czy dziś mężczyźni to ta „słabsza płeć”? Jak zakończyć konflikt między kobietami a mężczyznami? I czy potrzebna nam emocjonalna rewolucja? „Bliskie więzi nas uratują", mówi Joanna Przetakiewicz i rozpoczyna nową misję. Jaką? Sprawdza Katarzyna Przybyszewska-Ortonowska. [Tekst opublikowany na Viva Historie 10.10.2024 r.] Katarzyna Przybyszewska-Ortonowska: Skoro to przede wszystkim kobiety mają pomóc mężczyznom, to trochę same się popunktujmy. Nie mają z nami łatwo, prawda? Joanna Przetakiewicz: Opowiem historię, która zdarzyła mi się wiele lat temu, ale obrazuje problem. Pod centrum handlowym pękła mi opona. Stałam, zastanawiając się, gdzie dzwonić po pomoc, gdy podszedł do mnie mężczyzna. „Oj, widzę, że złapała pani gumę. Chętnie pomogę”, powiedział i z zapałem wziął się do pracy. Nie minęło pięć minut, jak podeszła do nas jakaś kobieta. „A co mój mąż tu robi?”, zapytała obcesowo. „Był tak uprzejmy, że chciał mi pomóc”, powiedziałam. Machnęła ręką. „Przecież to jest fujara. Coś jeszcze pani popsuje. Ja to umiem lepiej zrobić”. Patrzyłam na tego biedaka, z którego właśnie uleciało powietrze jak z tej pękniętej opony. Czy takie zachowanie ma sens? CZYTAJ TEŻ: Kiedyś tworzyli jedną z najgorętszych par, do dziś razem współpracują: „Byliśmy z Andrzejem smakowitym kąskiem i idealnym tematem” Bo my oczekujemy… …żeby nasz mężczyzna wszystko potrafił, świetnie zarabiał, wyglądał jak Brad Pitt. Był i prezesem zarządu, i polskim hydraulikiem, i przyjacielem, i Jamesem Bondem, i wspaniałym rodzicem, i koło umiał wymienić… …i był świetnym kochankiem. To jest według badań na piątym miejscu oczekiwań kobiet, ale nie oszukujmy się, też stanowi problem. Kiedyś mówiło się, że to kobietę ciągle „boli głowa”, teraz mężczyźni zaczynają się bać, że nie sprostają tej roli, bo przecież nikt ich nie zapyta, czy mieli w pracy ciężki dzień albo czy nie zdarzyło się coś, co sprawia, że na seks nie mają ochoty. Jest jeszcze jeden problem. Rodzice często wychowują swoich synów na królewiczów. U…

jam34-cac2335-e1732005400143.jpg
width: 1096
height: 747

Gołda Tencer, dyrektorka Teatru Żydowskiego: „Robię wszystko, by ocalić pamięć. Boję się o przyszłość przeszłości”
type: item
date: 2024-04-19T14:21:03.000Z
subject: Ludzie
subject: Wywiady VIVY
subject: Gołda Tencer
subject: Katarzyna Przybyszewska
description: „Ludzie młodzi nie znają historii”, dodaje
encoded: Mówi wprost: „Ludzie młodzi nie znają historii. Patrzą do przodu, nie oglądają się za siebie. Nawet jeśli wiedzą, co to był Holocaust czy Marzec ’68, rzadko kogo już to obchodzi. A ja robię wszystko, by ocalić pamięć. Boję się o przyszłość przeszłości”, podkreśla Gołda Tencer, dyrektorka Teatru Żydowskiego w rozmowie z Katarzyną Przybyszewską-Ortonowską. Katarzyna Przybyszewska-Ortonowska: Często myślisz o przyszłości? Gołda Tencer: Dobre pytania. Zwykle ludzie pytają mnie o przeszłość. A że przeszłość idzie za mną przez całe życie i nie chce mnie opuścić, przywykłam do tego. Więc jak mantrę powtarzam, że „Ojczyzną Żydów jest pamięć” i że w każdej żydowskiej rodzinie jest ktoś, kto tę pamięć kultywuje. W rodzinie Tencerów wypadło na mnie, więc się poddałam. Jednak nie znaczy to, że nie myślę o przyszłości, zwłaszcza teraz, gdy pewnie więcej mam za sobą niż przed sobą. A wciąż tyle rzeczy do zrobienia… Myślisz, że będziemy pamiętać? Nie wiem. Boję się o przyszłość przeszłości. Zwłaszcza kiedy myślę o młodych ludziach. Ja tkwię w Holocauście od początku swojego życia, choć nie doświadczyłam jego potworności, a w moim domu ani w domach moich przyjaciół z dzieciństwa bardzo mało się o tym mówiło. Rodzice nie chcieli przekazać nam swojej wojennej traumy, ale podświadomie czuliśmy, że nasze domy są inne niż naszych polskich kolegów, że jest w nich jakiś smutek, jakieś niewidzialne „coś”. Holocaust zmiótł z powierzchni ziemi sześć milionów Żydów, a ja im jestem starsza, tym bardziej nie rozumiem, jak to się w ogóle mogło wydarzyć. Ale jak powiedział mój brat Janusz: „Nasi rodzice przeżyli Holocaust, my pamiętamy, a nasze dzieci będą musiały zapamiętać”. Wciąż dużo mówię o Holocauście, o Marcu ’68, którego sama doświadczyłam. Powstają filmy, spektakle, książki, na Dworcu Gdańskim wiele lat temu z mojej inicjatywy Fundacja Shalom zrobiła tablicę upamiętniającą Marzec z cytatem Henryka Grynberga „Tu więcej zostawili po sobie, niż mieli”… Ale czasem myślę, że gdyby zrobić sond…

imgb7IWjQ-effc967.jpg
width: 1167
height: 925

Król Karl Lagerfeld, czyli ostatni z wielkich. Mija 90. rocznica urodzin projektanta mody
type: item
date: 2023-09-10T05:01:03.000Z
subject: Ludzie
subject: Moda
subject: Newsy
subject: Viva Moda
subject: Wielcy projektanci
subject: Karl Lagerfeld
subject: Katarzyna Przybyszewska
subject: projektanci
subject: śmierć
subject: śmierć gwiazd
description: Redaktor naczelna VIVY! wspomina kreatora wszech czasów
encoded: Nie patrzył w przeszłość, kreował przyszłość. Chciał być ikoną, nie reliktem. Kreator wszech czasów, Karl Lagerfeld, zmarł 19 lutego 2019 roku. Twierdził, że jest nieśmiertelny, więc wiadomość o jego śmierci wydała się żartem. Ostatni z wielkich? Brzmi banalnie. A jednak kto? Kto teraz? Kto po nim? Przypominamy jego długą i niezwykłą historię. Tak prywatną, jak i zawodową. A jest co przypominać. Dziś mija 90. rocznica urodzin Karla Lagerfelda. Jedynym luksusem w życiu jest czas Mówił, że jedynym luksusem w życiu jest czas. Nigdy nie wiesz, ile ci go pozostało. Można oszukać świat, ludzi, można igrać z losem. Ale ten cholerny czas zawsze cię dopadnie. Na ręku nosił dwa zegarki. Jeden – prezent od matki, drugi – męski zegarek Chanel z numerem jeden. W ogóle miał obsesję na punkcie czasu. Uważał, że młodzi nie potrafią go wykorzystać. On w ciągu 24 godzin umiał przemieścić się z Paryża do Mediolanu, zrobić zdjęcia do kampanii reklamowych, odbyć mnóstwo spotkań, w samolocie przeczytać książkę. I kiedy wracał do domu, nie rozumiał, że towarzyszący mu 20-latkowie padają ze zmęczenia. On nadal miał apetyt na wszystko. O przeszłości rozmawiać nie lubił. „Dyskusje o tym, co było, śmiertelnie mnie nudzą”, mówił. Długo nie podawał daty swoich urodzin. Dopiero kilka lat temu udzielił wywiadu dziennikarzowi Paris Matcha, w którym przyznał, że przyszedł na świat w 1933 roku. Zdawał sobie sprawę, że jest to nieco szokujące, bo zdarzyło się w tym samym roku, w którym Adolf Hitler doszedł do władzy. I jak to wytłumaczyć ludziom urodzonym w XXI wieku, którzy dziś rządzą światem mody i social mediów, dla których wiek XX jest prehistorią? Karl chciał być ikoną, nie reliktem. I do końca kokietował. Pytany o Paryż lat 50. machał ręką: „To, co było, to jest dno w porównaniu z tym, co jest teraz”. Pytany o lata 60. odpowiadał: „Trzymałem się na dystans od tamtego szaleństwa. Nie piłem, nie paliłem, nie brałem narkotyków. Nie żebym był przeciwny. Podziwiam ludzi, którzy się wykańczali, to w…

imgcSCWvq-5e894ce.jpg
width: 1000
height: 793

Janusz Majewski o miłości życia, przyjaźni z Romanem Polańskim i Łodzi czasów PRL-u
type: item
date: 2022-11-20T08:16:02.000Z
subject: Ludzie
subject: Wywiady VIVY
subject: film
subject: Janusz Majewski
subject: Katarzyna Przybyszewska
subject: łódź
description: Wybitny polski reżyser we wspomnieniach o młodzieńczych latach
encoded: Zawsze wolał świat fikcji od świata rzeczywistego. Tworząc filmy, uciekał od wojennych przeżyć, polityki i socjalistycznej brzydoty. Łódzka Szkoła Filmowa dała mu legitymację do bycia ciekawym artystą i ciekawym człowiekiem. Tu, w Łodzi, nauczył się, jak się robi kino, jak żyć, by zawsze być wolnym. Tu poznał wyjątkowych ludzi i… swoją przyszłą żonę. Tu w końcu kręcił filmy i jak je kręcić, uczył kolejne pokolenia. Z Januszem Majewskim, reżyserem, scenarzystą i pisarzem, do Łodzi pojechała Katarzyna Przybyszewska-Ortonowska. Wywiad ukazał się na łamach „VIVY!” w lutym 2015 roku. Janusz Majewski o miłości życia, przyjaźni z Romanem Polańskim i Łodzi czasów PRL-u [WYWIAD] Domu, w którym Janusz Majewski mieszkał z Romanem Polańskim i w którym odbywały się najdziksze imprezy studentów Szkoły Filmowej, już nie ma… Przejeżdżamy ulicą Narutowicza, kamienica mieściła się naprzeciwko rozgłośni Polskiego Radia. Ale ślad po niej zaginął… W końcu było to ponad 50 lat temu. Zmieniły się czasy, zmieniły się miejsca. Ludzi niektórych też już nie ma. Jedni zagubili się w świecie, inni już przeszli do historii. Próbujemy w tej naszej podróży poskładać to, co pozostało, wrócić do Łodzi lat 50.… Za wehikuł czasu służą nam wspomnienia. Janusz Majewski przyjechał tu w 1954 roku. Przywiózł walizkę i głowę pełną marzeń. Zakochał się w łódzkich klimatach, w ludziach, którzy w szarej rzeczywistości chcieli być kolorowi, w postfabrykanckim pałacyku na Targowej 61/63, gdzie mieściła się słynna Filmówka. Teraz opowiada, że była to szkoła filmu i szkoła życia. Dla młodych pasjonatów kina, niezgadzających się z socjalistyczną „urawniłowką”, szukających piękna, Łódź stała się Fabryką Snów, dzięki której mogli potem żyć, tworzyć, kręcić filmy. Autor kultowych „Zaklętych rewirów”, „Sprawy Gorgonowej”, „Lekcji martwego języka”, „Królowej Bony” czy hitu „C.K. Dezerterzy”, nie jest sentymentalny. Ale kiedy chodzimy po korytarzach Szkoły Filmowej, siedzimy na słynnych schodach, spacerujemy ulicą Piotrk…

imgLmpACU-9175635.jpg
width: 1167
height: 925

Autobiografia żydowskiej artystki, która za życia stała się legendą...
type: item
date: 2019-08-30T11:41:44.000Z
subject: Ludzie
subject: Niezwykłe historie
subject: Gołda Tencer
subject: Katarzyna Przybyszewska
subject: książka
subject: niezwykłe historie
description: „Jidisze mame” Gołdy Tencer i Katarzyny Przybyszewskiej-Ortonowskiej wkrótce w księgarniach
encoded: Bezkompromisowa, pasjonująca i chwytająca za serce. Nade wszystko jednak z każdej strony tchnąca żarliwym pragnieniem ocalenia kultury swego narodu. Jidisze mame to autobiografia wielkiej żydowskiej artystki Gołdy Tencer. Kobiety, która za życia stała się legendą. Premiera książki Jidisze Mame Gołdy Tencer i Katarzyny Przybyszewskiej-Ortonowskiej już 4 września 2019. Echo Holokaustu (…) wspomnienia wracają. I bolą. A są silniejsze niż rozsądek – pisze Gołda Tencer. – (…) w powietrzu wisiało coś dziwnego, jakieś niewidzialne fluidy, które otaczały nas ciasno, zabierając przestrzeń do życia i radości. Dopiero po latach zdefiniowałam to jako smutek. Może nawet ból. Byliśmy pokoleniem urodzonym po Holokauście, ale jego echo towarzyszyło naszemu dzieciństwu bez względu na to, jak bardzo nasi rodzice chcieli nas przed tym uchronić. Dzieje swej rodziny, historię mamy i taty (obóz w Auschwitz, warszawskie getto) składa z dziesiątków elementów – relacji, okruchów wspomnień czy zachowanych drobiazgów. Rodzinny dom Gołdy Tencer to jednak nie tylko bolesna przeszłość. Choć, jak sama przyznaje, nie byli rodziną szczególnie religijną, pielęgnowali żydowskie tradycje. Dzieciństwo artystki to także Szkoła Żydowska imienia Icchaka Lejba Pereca, stanowiąca swoisty schron przed antysemityzmem. Szkolni przyjaciele nierzadko zastępowali rodziny, których część uczniów po prostu… nie miała. Ale i tych z czasem ubywało… Kiedy zaczynałam klasę pierwszą, było nas sześćdziesięcioro uczniów, maturę pisało już tylko dziesięć osób. Przez te wszystkie lata dzieci wyjeżdżały z rodzicami. Dorastaliśmy we względnej nieświadomości, co się działo w czasie wojny. I tak jak w domach nie rozmawiało się o Holokauście, tak w szkole to też był temat tabu. Dopiero jako nastolatkowie zaczęliśmy rozumieć, dlaczego tak nas chroniono, trzymano pod kloszem, posyłano do żydowskiej szkoły i karmiono obowiązkowym drugim śniadaniem. W klasach robiło się pusto. Szkoła zaczynała umierać. (…) Rok szkolny 1969/1970 trwał…

imgukHmDj-221c1aa.jpg
width: 1009
height: 800

Krzesimir Dębski o Krwawej Niedzieli: „Rzeź w Kisielinie zmieniła drastycznie życie mojej rodziny i po niej nigdy już nie było tak samo”
type: item
date: 2019-07-16T15:16:03.000Z
subject: Ludzie
subject: Newsy
subject: Wywiady VIVY
subject: Katarzyna Przybyszewska
subject: Krzesimir Dębski
subject: Viva! wywiad
subject: Wołyń
description: W tym roku mijają 82 lata od kulminacji rzezi wołyńskiej
encoded: 11 lipca 1943 roku zapisał się krwawo w XX-wiecznej historii Polski. To wtedy bandy UPA przeprowadziły jednocześnie atak na 99 miejscowości na Wołyniu. Dzień ten przeszedł do historii jako krwawa niedziela, był apogeum ludobójstwa, dokonanego przez banderowców. Zginęło w nim tysiące niewinnych cywilów: starców, dzieci, kobiet. Przypominamy wywiad z Krzesimirem Dębskim z grudnia 2016 roku. Artykuł aktualizowany 17.02.2025 r. Rzeź wołyńska - wywiad z Krzesimirem Dębskim Tego dnia, nazwanego po latach Krwawą Niedzielą, nacjonaliści z UPA zaatakowali Polaków zgromadzonych na mszach w kościołach. Jego rodzicom udało się ocaleć z pogromu, dziadków uprowadzono i zabito. Wszelkie przejawy polskości zniszczono. Polaków na Wołyniu miało nie być. Już nigdy. Dlaczego więc tak ciągnie go w te strony? Czy wciąż rozpamiętuje rodzinną traumę? Czy wciąż czegoś szuka? Do Kisielina z Krzesimirem Dębskim, kompozytorem, autorem książki „Nic nie jest w porządku. Wołyń. Moja rodzinna historia” pojechała Katarzyna Przybyszewska. Zima pokrzyżowała nam plany. I nawet jeśli liczyliśmy, że uda nam się natrafić na ślady, które od ponad 70 lat skutecznie ukrywano, zasypał je śnieg. Biały puch przykrył i tak nieprzejezdne drogi, kilka razy zastanawialiśmy się, czy nie wracać do Lwowa, skąd wyruszyliśmy. Kilometrami jechaliśmy przez lasy i pola, jakby odcięte od świata, bez śladu cywilizacji. Wiatr targał autem, opony ślizgały się na żywym lodzie. Byliśmy nieproszonymi gośćmi i czuliśmy to wyraźnie. Kiedy w końcu po sześciu godzinach morderczej jazdy dotarliśmy do Kisielina, przywitała nas cisza. Taka sama, jak wtedy w lipcu 1943 roku po wołyńskim pogromie. Taka sama, jaka witała rodziców Krzesimira, gdy po latach przyjechali tu szukać grobu jego dziadków, Leopolda i Anisji Dębskich, zamordowanych i zakopanych nie wiadomo gdzie. Kisielin, maleńkie miasteczko wioseczka, zagubiony na krańcu świata, gdzie diabeł mówi dobranoc, z rozpadającymi się domami, zapadającymi stodołami, chylącymi się ku ziemi…

imgeJ3WbW-640c574.jpg
width: 1009
height: 800

Joanna Przetakiewicz: „Miałam momenty w życiu, kiedy ze strachu krew ścinała mi się w żyłach”
type: item
date: 2019-03-07T18:23:04.000Z
subject: Ludzie
subject: Newsy
subject: Wywiady VIVY
subject: Jan Kulczyk
subject: Joanna Przetakiewicz
subject: Katarzyna Przybyszewska
subject: rozwód
subject: Viva! wywiad
description: Bizneswoman o trudach macierzyństwa
encoded: Odważna, silna i... zakochana. Mimo że na brak życiowych doświadczeń nie może narzekać, nigdy nie nazywa ich bagażem. Kocha, wie, czego chce i zainicjowała projekt Era Nowych Kobiet, by uczyć Polki samoakceptacji i wyzbywania się kompleksów. Joanna Przetakiewicz w intymnej rozmowie z Katarzyną Przybyszewską-Ortonowską opowiedziała o swojej recepcie na szczęście, wychodzeniu ze strefy komfortu i odwadze do dokonywania życiowych rewolucji. Katarzyna Przybyszewska-Ortonowska: Czy Twoja misja to seksmisja? Tak też słyszałam. Joanna Przetakiewicz: Jest dokładnie odwrotnie! Seksmisja opowiada o świecie, z którego wyeliminowano mężczyzn. A przecież jesteśmy sobie potrzebni. Przestańmy opowiadać, że jesteśmy niezależne i samowystarczalne. I że zawsze sobie damy radę. A nawet jeżeli damy, to czy będziemy szczęśliwe? W Polsce ze względu na historię mamy w genach obawę i strach, że nagle nam mężczyzn zabraknie, bo oni odchodzili na wojnę, ginęli w powstaniach. Trudno mi było w to wierzyć, ale po rozmowach z psychologami zrozumiałam, że, mimo iż żyjemy w XXI wieku, wciąż takie rzeczy pokutują nam w głowie. Naprawdę czas na rewolucję szczęścia. I Ty zamierzasz ją wywołać? Dlaczego właśnie Ty? Bo jestem kobietą, która ma na koncie dużo doświadczeń. Matka trzech synów, studentka prowadząca własny, pochłaniający mnóstwo czasu i energii biznes. Żona, potem rozwódka, potem partnerka w wymagającym związku. Singielka, partnerka, bizneswoman, szefowa… Przeszłam przez to wszystko. Doświadczenia mogą przygnieść? Nie nazywam przeżyć „bagażem doświadczeń”, raczej „cudem doświadczeń”. I wcale nie czuję się nimi obciążona. Jestem za nie nieskończenie wdzięczna, ale gdybym kiedyś wiedziała wszystko to, co wiem dzisiaj, żyłoby mi się łatwiej. Dlatego wiem, że warto o tym rozmawiać. Urodziłam się z genem optymizmu, ale wiem, że szczęścia można się nauczyć. I to jest teraz moje zadanie: powiedzieć kobietom, że bez względu na wiek, wykształcenie, status majątkowy, bez względu na to, gdzie mieszkaj…

imgtzb9nk-2fc1d7d.jpg
width: 1009
height: 800

Joanna Przetakiewicz po raz pierwszy o szczegółach związku z Rinke Rooyensem!
type: item
date: 2019-03-05T16:49:12.000Z
subject: Ludzie
subject: Newsy
subject: Wywiady VIVY
subject: Joanna Przetakiewicz
subject: Katarzyna Przybyszewska
subject: Rinke Rooyens
subject: Viva! wywiad
subject: związek
description: „Poddałam się tej miłości. Rinke przyjechał do mnie do Londynu. I jak przyjechał… tak został”
encoded: Wymyśliła Erę Nowych Kobiet, kiedy przeczytała, że Polki nie są szczęśliwe. Ona jest i twierdzi, że szczęścia można się nauczyć. Była żoną, matką, rozwódką, singielką, partnerką, bizneswoman, szefową... I mówi, że to nie „bagaż doświadczeń” a „cud doświadczeń”. O genie optymizmu, życiowej odwadze, o tym, jak uwierzyć w siebie i zakochać się po pięćdziesiątce Joanna Przetakiewicz opowiada Katarzynie Przybyszewskiej-Ortonowskiej. Katarzyna Przybyszewska-Ortonowska: Kiedy rozmawiałyśmy dwa lata temu, powiedziałaś, że facet na stałe nie jest Ci potrzebny. Joanna Przetakiewicz: Bo wtedy tak czułam. Od rozstania z Janem nie miałam stałego partnera. Dwa razy wydawało mi się, że jestem zakochana, ale szybko mi przeszło. I mogę zapewnić wszystkie kobiety, że nieprawdą jest, że nie ma fajnych wolnych facetów po czterdziestce. Jest ich mnóstwo. A miłość dopadła mnie, jak to zwykle bywa, przypadkiem. Poznaliście się z Rinke Rooyensem… …osiem lat temu. Miał produkować pierwszy pokaz La Manii. Ostatecznie do tego nie doszło, ale pamiętam, że zrobił na mnie bardzo dobre wrażenie. Cztery lata później mignął mi na Balu Dziennikarzy, gdzie świetnie bawiłam się ze swoim towarzystwem. Napisał mi później sms-a, że „nie widział nigdy takiej energii i temperamentu”. Odpisałam dość oficjalnie, byłam krótko po rozstaniu z Janem, nie miałam jeszcze miejsca ani w głowie, ani w sercu na nowe relacje. Trzy lata później zaprosiłam go na swoje 50. urodziny. To był tekst, który wysłałam na grupie WhatsApp do prawie 300 znajomych, ale on odpisał bardzo szczególnie: „Dokładnie myślałem o tobie teraz. To coś znaczy, to jest jakiś symbol. Nie mogę cię wymazać z pamięci”. I zaczęliśmy esemesować. On od początku romantycznie, jak mężczyzna do kobiety, a nie kolega do koleżanki. To był początek naszego dialogu. Kiedy się spotkaliśmy, po długiej rozmowie, pierwszej off-line, zrozumiałam, że właśnie spotyka mnie w życiu coś szczególnego. I poddałam się tej miłości. Rinke przyjechał do mnie do Londynu. I ja…

imgsFT3Uy-96afdbd.jpg
width: 1009
height: 800

Znamy laureatów 10. edycji VIVA! Photo Awards!
type: item
date: 2018-11-20T19:31:03.000Z
creator: Konrad Szczęsny
subject: Kultura
subject: Sztuka
subject: Agnieszka Ścibior
subject: fotografia
subject: Katarzyna Przybyszewska
subject: Mateusz Stankiewicz
subject: Ryszard Horowitz
subject: Sting
subject: Viva! Photo Awards
description: Zobacz zwycięskie zdjęcia w sześciu kategoriach
encoded: Znamy wyniki jubileuszowej 10. edycji największego konkursu fotograficznego dla młodych Artystów - VIVA! Photo Awards! Kto zdobył Grand Prix a które prace zostały docenione w innych kategoriach? W galerii możesz zobaczyć wyróżnione w plebiscycie zdjęcia! Laureaci VIVA! Photo Awards 2018. Nagrodzone zdjęcia 20 listopada w hali Expo XXI w Warszawie odbywa się uroczysta gala, w trakcie której już po raz 10 przyznano nagrody laureatom konkursu fotograficznego VIVA! Photo Awards. Spośród kilku tysięcy nadesłanych prac, szacowne jury przyznało nagrody w następujących kategoriach: MODA - Dawid Groński, prace pod nazwą „Vietnam”, URODA - Agata Serge, seria prac „Freckles”, REPORTAŻ – Tomek Tomkowiak „Zanzibar - po drugiej stronie raju”, ZDJĘCIE WYKONANE TELEFONEM KOMÓRKOWYM - Adam Kawko z pracami „Lifeislife”. W kategorii PORTRET, wyróżnienie i nagrodę od Partnera Olympus odebrał Kilimanjaro Błażejewski za zdjęcie „Noe”. Po raz pierwszy podczas jubileuszowej edycji pojawiła się w konkursie kategoria FILM. Jury w składzie: przewodniczy jury Ryszard Horowitz, wybitny, polski fotokompozytor, pomysłodawcy konkursu, Katarzyna Przybyszewska-Ortonowska – redaktor naczelna dwutygodnika „VIVA!” i magazynu „VIVA! MODA”, Agnieszka Ścibior – dyrektor kreatywna magazynu „VIVA! Moda”, Marek Knap – dyrektor artystyczny Edipresse Polska S.A. oraz fotografik Mateusz Stankiewicz i światowej klasy operator filmowy Sławomir Idziak, przyznali nagrodę Piotrowi Holinko za film „Skoki”. Po burzliwych obradach GRAND PRIX 10 edycji konkursu, nagrodę pieniężną oraz nagrodę specjalną od marki Apart, jury przyznało Kamilowi Szkopikowi, za zdjęcie „Malowanie światłem”. VIVA! Photo Awards 2018: wystawa Davida LaChapelle'a i Anny Bogusz oraz występ Stinga i Shaggy'ego W trakcie tego podniosłego dla przybyłych wieczoru można również podziwiać wystawę „Sogs For the World” - prace Davida LaChapelle, udostępnione przez Stary Browar w Poznaniu, jak również wystawę niepublikowanych dotąd prac Anny Bogusz, która…

imgjGbLY8-ba3fddc.jpg
width: 868
height: 800

Joanna Sarapata: „W domu zastałam otwarte drzwi. Cały mój ruchomy majątek uległ konfiskacie’’
type: item
date: 2018-05-24T07:10:26.000Z
creator: dduda
subject: Ludzie
subject: Magazyn VIVA
subject: Newsy
subject: Joanna Sarapata
subject: Katarzyna Przybyszewska
subject: magazyn VIVA!
description: Co wydarzyło się w Barcelonie?
encoded: Do Barcelony uciekła po śmierci rodziców. Miała być dla niej azylem, mekką nowych przyjaźni i możliwości. Oszukana przez nieuczciwego kolekcjonera straciła cały majątek i wraz z synami przez wiele miesięcy, bez środków do życia, tułała się po hotelach. Barcelona zdradziła ją tak, jak ludzie. Ludziom można wybaczyć, ale czy można wybaczyć miastu? Z malarką Joanną Sarapatą do Barcelony pojechała Katarzyna Przybyszewska. Śladami gwiazd — Joanna Sarapata To nie był najłatwiejszy czas w życiu malarki. Słoneczna Barcelona okazała się piekłem, które na zawsze zmieniło nie tylko ją, ale również jej synów. Ale jak w nieznanym miejscu zorganizować życie? Szybko nawiązuję kontakty. Chodzę po galeriach. Rozmawiam po francusku, jeszcze wtedy nie znam hiszpańskiego. Wszyscy biorą mnie za Francuzkę. Moje obrazy się podobają, fakt, że ma je w swojej kolekcji José Carreras, też robi wrażenie. Któregoś razu w jego domu staję przed płótnem Modiglianiego. Myślę: Modigliani i Sarapata na jednej ścianie. Dzięki Carrerasowi zresztą poznaję ciekawych ludzi. Koncerty, wystawy, przyjęcia się nie kończą. Wino leje się strumieniami. Kolekcjonerzy odwiedzają mnie w domu. Zaczynam sprzedawać swoje płótna, nawet po 10 tysięcy euro. Czuję się doceniona jako artystka, bo w Hiszpanii artysta to jest ktoś, w Polsce mówi się o nas „bida z nędzą”. Mój starszy syn Christophe chodzi do szkoły. Z młodszym, Jovanem, każdego ranka jadę na plażę. Opalamy się, zajadając owoce morza. Na targu u uszminkowanej Carmen kupuję świeże ryby. Z Polski przyjeżdżają przyjaciele. Na moim tarasie kwitną cytryny. Kiedy Jovan zaczyna chodzić do przedszkola, codziennie w parku rozmawiam z innymi mamami i czytam „La Vanguardię”, ucząc się języka. Potem kawa. Obowiązkowa w Hiszpanii. Popołudniami maluję. Mam wenę. Po śmierci rodziców i polskiej szarości zaczynam oddychać pełną piersią. Barcelońska sielanka… …która widocznie nie mogła wiecznie trwać. Christophe, mój straszy syn, ponieważ jest Francuzem, chodził do francuskiej s…

imgxXsZ4d-8cec8b9.jpg
width: 1009
height: 800

Poznaj zwycięzców zeszłorocznego VIVA! Photo Awards
type: item
date: 2017-12-01T13:15:42.000Z
creator: Gabriela Czernecka
subject: Kultura
subject: Ludzie
subject: Newsy
subject: Agnieszka Ścibior
subject: Katarzyna Przybyszewska
subject: magazyn VIVA!
subject: Ryszard Horowitz
subject: Viva! Photo Awards
subject: Zuza Krajewska
description: Zobacz fotografie nagrodzone w 2017 roku!
encoded: W 2018 roku VIVA! Photo Awards będzie świętowała swój jubileusz. Konkurs ten na stałe wpisał się w pejzaż polskiej sztuki fotograficznej. Uważany jest za wydarzenie prestiżowe, ekskluzywne i platformę, dzięki której sukces osiągnąć mogą młodzi i zdolni twórcy. Które zdjęcia zostały wyróżnione na zeszłorocznej gali? VIVA! Photo Awards 2017 VIVA! Photo Awards 2017 odbyło się 30 listopada w Expo XXI w Warszawie. W trakcie uroczystej gali po raz 9 przyznano nagrody laureatom tego prestiżowego konkursu fotograficznego. Wydarzenie to od lat promuje polską fotografię a jego laureaci fotografowali już dla największych tytułów na całym świecie. Kto zdobył nagrodę? Zwycięzcy VIVA! Photo Awards 2017 Spośród kilku tysięcy nadesłanych prac, jury przyznało nagrody w następujących kategoriach: Moda, Uroda, Reportaż, Zdjęcie wykonane telefonem komórkowym i piękno chwili. Wśród oceniających prace byli: przewodniczy jury Ryszard Horowitz, wybitny, polski fotokompozytor, pomysłodawcy konkursu, Katarzyna Przybyszewska – redaktor naczelna dwutygodnika „VIVA!” i magazynu „VIVA! MODA”, Agnieszka Ścibior – dyrektor kreatywna magazynu „VIVA! Moda”, Marek Knap – dyrektor artystyczny Edipresse Polska S.A. oraz fotograficy Zuza Krajewska i Tomasz Sikora. Zwycięzcy każdej z kategorii otrzymali nagrody pieniężne o łącznej wartości 25 000 PLN. Zdobywca Grand Prix 9. edycji otrzyma szansę zrealizowania sesji zdjęciowej na łamach dwutygodnika „VIVA!”. W kategorii „Zdjęcie wykonane telefonem komórkowym” została przyznana dodatkowa nagroda – Samsung Galaxy Note 8. W kategorii „Piękno Chwili” dodatkową nagrodę pieniężną – 5 000 zł ufundował sponsora Główny Viva! Photo Awards, producent wina Carlo Rossi Concord. Nagrodą specjalną dla laureata konkursu w kategorii „Reportaż” był aparat fotograficzny FujiFilm X-Pro2 z obiektywem Fujinon XF35F2 ufundowany przez partnera wydarzenia - markę FujiFilm. Laureatami zeszłorocznej edycji konkursu zostali: Paweł Piotrowski (Grand Prix i reportaż), Juliusz Zaborows…

img8kYulw-f223e81.jpg
width: 1009
height: 800

To one mówiły: „Za mniej niż 10 tysięcy dolarów nie wstaję z łóżka”. Dlaczego top modelki z lat 90. wciąż są… na topie?
type: item
date: 2016-03-11T08:15:00.000Z
creator: mbrzezinski
subject: Ludzie
subject: Moda
subject: Newsy
subject: Viva Moda
subject: Cindy Crawford
subject: Claudia Schiffer
subject: Katarzyna Przybyszewska
subject: Naomi Campbell
encoded: „Tylko raz w historii show-biznesu modelki były słynniejsze niż gwiazdy filmu i estrady”, pisze o fenomenie modelek lat 90. w najnowszym wydaniu magazynu VIVA! MODA jego redaktor naczelna, Katarzyna Przybyszewska. „Z dnia na dzień zwykłe dziewczyny, bez nazwisk, pieniędzy, koneksji, stały się ikonami. Wystarczyło jedno zdjęcie, jednak okładka, jedna reklama. Plakaty Cindy Crawford zdejmowano z billboardów, bo zapatrzeni kierowcy powodowali wypadki. Claudia Schiffer, okrzyknięta nową Bardotką, przechadza się po czerwonym dywanie w Cannes. Wszyscy patrzą tylko na nią. Nie liczą się filmy, nagrody, gwiazdy. Liczy się Claudia. Eva Herzigova reklamuje staniki Wonderbra, a ich sprzedaż w krótkim czasie rośnie o 83 procent”. Lata 90. w rozkwicie: Gianni Versace w otoczeniu top modelek. Nienawidzę supermodelek! „Nadja Auermann dyskontuje swoją przewagę nad Julią Roberts, ma nogi o kilka centymetrów dłuższe niż ona. Julia Roberts mówi w wywiadach: „Nienawidzę supermodelek. Mogą obżerać się i nie tyją. A z drugiej strony nie mogę przestać się na nie patrzeć”. Są wszędzie. Nowy Jork, Paryż, Mediolan, Londyn. Podróżują, kupują domy na wyspach, zmieniają mężczyzn jak rękawiczki, błyszczą na party, królują na wybiegach i uśmiechają się z okładek. Mają po dwadzieścia parę lat i świat u stóp. Dobrze wiedzą, że teraz jest ich era. I zamierzają to wykorzystać”. Mówi się, że to Gianni Versace najbardziej przyczynił się do kultu top modelek. Na zdjęciu projektant z Naomi Campbell i Carlą Bruni. Cała fascynująca opowieść Katarzyny Przybyszewskiej o najpiękniejszych kobietach lat 90.: ich wzlotach, upadkach i niezwykłym powrocie na szczyt tylko w najnowszym wydaniu VIVY! MODY. Zapraszamy do lektury! Cindy, Claudia, Naomi i Linda czekają! Polecamy też: Za zawartość jej garderoby można kupić… niejeden dom! Zobaczcie ubrania i dodatki Sary Boruc!

336976-GALLERYBIG-aafcd0f.jpg
width: 820
height: 485

Nowa, jeszcze ciekawsza VIVA! MODA! Zobaczcie pierwszy numer z Anją Rubik na okładce!
type: item
date: 2016-03-06T08:15:00.000Z
creator: mbrzezinski
subject: Ikony stylu
subject: Ludzie
subject: Moda
subject: Viva Moda
subject: Wywiady VIVY
subject: Agnieszka Ścibior
subject: Anja Rubik
subject: Katarzyna Przybyszewska
subject: Sara Boruc
encoded: Już 7 marca w sprzedaży pojawi się nowy, zupełnie odmieniony magazyn VIVA! MODA! Przeczytacie w nim ekskluzywny wywiad z Anją Rubik, w którym polska top modelka mówi m.in.: „Zmieniłam się przez te lata. Ale to wciąż jestem ja. Mam nadzieję, że jestem mądrzejsza. Mam grubszą skórę”. Oprócz rozmowy z Anją Rubik w pierwszym numerze nowej VIVY! MODY znajdziecie także relację Agnieszki Ścibior z największego modowego show na Paris Fashion Week 2016, odwiedzicie garderobę jednej z najlepiej ubranych Polek, Sary Boruc, a Hanna Lis i Joanna Przetakiewicz zabiorą was do swoich ulubionych butików w stolicach mody. Kompletnym zaskoczeniem będzie dla was… sesja z polskimi projektantami! Zapewniamy, takiej jeszcze nie widzieliście! Oczywiście w numerze pokażemy też najgorętsze trendy sezonu w modzie i urodzie. I dużo, dużo więcej! „Oddajemy w Wasze ręce pierwszy numer nowej VIVY! MODY, kwartalnika, który jest kompendium wiedzy o modzie, trendach, stylach na sezon. Pismo o pasji do mody, robione z pasją, bo obie kochamy modę i bawimy się nią, każda na swój sposób”, zapewniają tworzące magazyn Katarzyna Przybyszewska, redaktor naczelna, i Agnieszka Ścibior, dyrektor kreatywna. Zapraszamy do lektury! Okładkowa sesja Anji Rubik powstała w Los Angeles. Polecamy też: Trening stylu: kolory, wzory, neony. Cel: nowa szafa na wiosnę. Trenerka: Agnieszka Ścibior

anja-rubik-w-sesji-do-magazynu-viva-moda-341772-GALLERYBIG-c1990a5.jpg
width: 819
height: 546

Oto najlepsze prace z VPA 2015! Robią wrażenie!
type: item
date: 2015-11-19T15:10:00.000Z
creator: wkostyra
subject: Kultura
subject: Magazyn VIVA
subject: Sztuka
subject: Alexi Lubomirski
subject: Anja Rubik
subject: Katarzyna Przybyszewska
subject: Ryszard Horowitz
subject: Tomasz Gudzowaty
subject: Viva! Photo Awards
description: Poznaj laureatów siódmej edycji konkursu
encoded: Siódma edycja ogólnopolskiego konkursu fotograficznego VIVA! PHOTO AWARDS – dla amatorów i profesjonalistów – odbyła się trzy lata temu! Nad blisko sześcioma tysiącami nadesłanych prac obradowało wówczas jury w składzie: fotokompozytor Ryszard Horowitz (przewodniczący), fotograficy: Tomasz Gudzowaty, Alexi Lubomirski, Jacek Bonecki, top modelka Anja Rubik, redaktor naczelna VIVY! Katarzyna Przybyszewska i dyrektor artystyczny Edipresse Polska Marek Knap. VIVA! Photo Awards 2015: laureaci Wystawę finalistów Viva! Photo Awards, którą uświetniła wystawa fotografii Marilyn Monroe w obiektywie Miltona H. Greene'a, można było oglądać w muzeum Polin Warszawa. W jakich kategoriach przyznano nagrody? Które prace okazały się tymi najlepszymi i co doceniło w nich jury? W galerii zobaczysz prace laureatów konkursu

imgFRkcLH-a9fefb1.jpg
width: 1009
height: 800

Monika Kuszyńska wyznaje: "Patrzyłam z odrazą w lustro, kiedy widziałam siebie na wózku"
type: item
date: 2015-10-22T17:28:04.000Z
creator: akowalska
subject: Ludzie
subject: Magazyn VIVA
subject: Wywiady VIVY
subject: Katarzyna Przybyszewska
subject: Monika Kuszyńska
encoded: Monika Kuszyńska w nowej książce "Drugie życie", autorstwa Katarzyny Przybyszewskiej, redaktor naczelnej "Vivy!", wyznaje, że ma dwa życia. Przed i po wypadku. To drugie - jak chce mocno wierzyć - nie jest przypadkiem, że był w tym jakiś plan, że jej cierpienie jest po coś, że ono nie jest bezsensowne. W najnowszej "Vivie!" wyznaje, jak długo się z nim godziła. Również dlatego, że w jej mniemaniu wózek czynił z człowieka kogoś pokracznego, odpychającego. Wózek był nie do przyjęcia. Chodzić. Jakkolwiek, ale chodzić! - to było jej jedyne pragnienie. Paradoksalnie nie patrzyłam z odrazą na wózek. Patrzyłam z odrazą w lustro, kiedy widziałam siebie na wózku. Długo nie mogłam pogodzić się z tym obrazem. Z tą parą - wózek i ja. Zresztą miałam podobne doświadczenie z włosami, które strasznie mi się zniszczyły w szpitalu i musiałam je zafarbować. Nagle z jasnej blondynki stałam się ciemną szatynką. Moje niemal białe włosy stały się czarne i kiedy przechodziłam obok lustra czy witryny, w której odbijała się moja postać, to długo miałam taki bolesny skurcz, lęk, że patrzy na mnie obca osoba. Z wózkiem było to samo. Oswajałam się z nim wiele lat. Piosenkarka nie kryje w książce, że podczas bezsennych nocy z całej siły skupiała się na swoich stopach, prosząc, by wykonały choćby najmniejszy ruch. Wpatrywała się w nie, ledwo widoczne w blasku księżyca i powtarzała w głowie: rusz się, rusz się, rusz się, proszę... Nie chciały jej słuchać. W "Vivie!" dopowiada: Cały czas próbowałam z nimi negocjować. Ktoś mi powiedział, że to jest bardzo ważne, żeby pracować nie tylko fizycznie - czyli ćwiczyć, ale też mentalnie. Potraktowałam to bardzo poważnie. Zanim mogłam siadać, prosiłam kogoś, żeby odsłonił mi stopy i wpatrywałam się w nie tak intensywnie, że dostawałam zawrotów głowy. A ponieważ nic się nie działo, czasami wpadałam we frustrację. Zresztą przyznam się, że do tej pory to robię. Mam nawet poczucie, że gdybym była bardziej konsekwentna, mogłabym coś osiągnąć... Wie pani, że nasz…

monika-kuszynska-316391-GALLERYBIG-0fe68d7.jpg
width: 819
height: 547