Rodzina Katarzyny Kolendy-Zaleskiej pogrążona w żałobie. Nie żyje tata dziennikarki
Profesor Zygmunt Kolenda był cenionym naukowcem
To trudny czas dla rodziny Katarzyny Kolendy-Zaleskiej. Odszedł ojciec dziennikarki, ceniony profesor dr hab. inż. Zygmunt Kolenda. Naukowiec odszedł w wieku 88 lat. Smutną informację przekazała Politechnika Śląska. [Ostatnia publikacja tekstu na VUŻ i Viva Historie 07.02.2025 r.] Nie żyje tata Katarzyny Kolendy-Zaleskiej. Kim był profesor Zygmunt Kolenda? Ceniony inżynier, nauczyciel akademicki, profesor nauk technicznych, a także działacz opozycji demokratycznej w okresie PRL. 5 lutego 2025 roku odszedł Zygmunt Szymon Kolenda, tata Katarzyny Kolendy-Zaleskiej. „Ze smutkiem zawiadamiamy, że 5 lutego br. w wieku 88 lat zmarł wybitny naukowiec, profesor dr habilitowany inżynier Zygmunt Szymon Kolenda, Honorowy Profesor Politechniki Śląskiej (2015 r.)”, napisano. Naukowiec był absolwentem i doktorem Wydziału Mechanicznego Energetycznego Politechniki Śląskiej, a także ukończył studia podyplomowe na Wydziale Fizyki, Matematyki i Chemii Uniwersytetu Jagiellońskiego. Był związany z Akademią Górniczo-Hutniczą w Krakowie, gdzie w 1978 roku został dziekanem Wydziału Metali Nieżelaznych. Posady pozbawiono go w 1985 roku za współpracę za działalność opozycyjną podczas stanu wojennego. A cztery lata później znalazł się na czele Komitetu Krakowskiego Komitetowi Obywatelskiego NSZZ Solidarność. Pełnił też funkcję przewodniczącego Komisji Zakładowej NSZZ "Solidarność" w AGH. Aktywnie działał w ruchach społecznych, samorządowych i fundacjach. Czytaj też: Katarzyna Kolenda-Zaleska zaskoczyła tatę wyborem zawodu. Mimo to rodzice zawsze ją wspierali Profesor Zygmunt Szymon Kolenda należał grona członków prestiżowych stowarzyszeń i organizacji międzynarodowych: Polskiej Akademii Umiejętności, American Mathematical Society, American Physical Society czy Komitetu Termodynamiki Polskiej Akademii Nauk. Naukowiec specjalizował się w zakresie matematycznego modelowania procesów wymiany ciepła i masy oraz termodynamiki procesów nieodwracalnych. Był autorem licznych publikacji W 2001 roku został odznaczony Medalem Komisji Edukacji Narodowej oraz Krzyżem Kawalerskim i Oficerskim. Dziesięć lat temu otrzymał tytuł honorowego profesora Politechniki Śląskiej. Ostatnie pożegnanie profesora odbędzie się 10 lutego. Tata Katarzyny Kolendy-Zaleskiej spocznie na Cmentarzu Salwatorskim w Krakowie. <img src="https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/48/2024/07/imgFVviX3-4acdd27.jpg" width="1483" height="2000" alt="04.06.2014 Krakow Odsloniecie tablicy pamiatkowej na budynku w ktorym w 1989 roku dzialal Krakowski Komitet Obywatelski przygotowujacy wybory z 4 czerwca 1989 roku N/z Prof. Zygmunt Kolenda byly przewodniczacy Krakowskiego Komitetu Obywatelskiego Fot. M. Lasyk/REPORTER" title="Odsloniecie tablicy upamietniajacej wybory 4 czerwca 1989 roku w Krakowie" /> Katarzyna Kolenda-Zaleska o ojcu Dziennikarka w jednym z wywiadów podkreślała, że z tatą łączyła ją wyjątkowa relacja. To rodzicom zawdzięcza to, w którym miejscu się dziś znajduje. Chociaż uczęszczała w liceum do klasy o profilu matematyczno-fizycznym nie poszła w ich ślady. Mimo to, zawsze byli dla niej wsparciem. „Rodzice dali mi korzenie i skrzydła. Korzenie trzymają mnie w pionie, a dzięki skrzydłom mogłam odfrunąć w swoją stronę”, opowiadała Katarzyna Kolenda-Zaleska [cytat za Plejada.pl]. Sam profesor Kolenda podkreślał, że faktycznie, wybór córki był dla niego i dla żony zaskoczeniem. „O ile w LO były jakieś perturbacje związane z tokiem nauki naszej Kasi, to jak pamiętam, dotyczyły one raczej języka polskiego, nie matematyki. Tym większe było nasze zdziwienie, gdy zdecydowała, że będzie studiować polonistykę. Pierwotnie miała zamiar zostać nauczycielką. Później zniechęciła się do tego zawodu. Szanujemy jej wybór, choć istotnie marzy mi się, aby zrobiła doktorat”, opowiadał (cytat za dziennikpolski24.pl). Jak przyznała Katarzyna Kolenda-Zaleska, to po ojcu odziedziczyła niektóre cechy charakteru. Świetnie się rozumieli. To on wpoił jej najważniejsze wartości i przekazał miłość do sztuki czy literatury. „Jestem gotowa przerwać wakacje, bo w polityce dzieje się coś ważnego. Mam to chyba po ojcu. Pamiętam, jak na wakacjach siedzieliśmy na plaży, a tata nagle zastygał, widać było, że jest mocno skoncentrowany na swoich myślach, po czym sięgał po skrawek papieru, notował pomysł czy jakiś wzór i już całe popołudnie nad tym pracował. Chyba nie do końca umiemy być bezczynni”, opowiadała na łamach Twojego Stylu. Rodzinie i bliskim składamy głębokie wyrazy współczucia.
Katarzyna Kolenda-Zaleska nie będzie już prezeską Fundacji TVN. Kto zastąpi ją na tym stanowisku?
Dziennikarka piastowała tę funkcję przez osiem ostatnich lat
Katarzyna Kolenda-Zaleska, wieloletnia prezes Fundacji TVN właśnie ogłosiła, że rozstaje się ze stanowiskiem. „Praca dla Fundacji TVN to był dla mnie zaszczyt i niezwykle poruszające doświadczenie” możemy przeczytać w oświadczeniu. Kto teraz przejmie jej funkcje? Katarzyna Kolenda-Zaleska nie będzie już prezeską Fundacji TVN. Znamy jej zastępczynię W dniu 14 kwietnia 2024 r. Katarzyna Kolenda-Zaleska przestała pełnić funkcję prezes Fundacji TVN. Jako jej następczynie wytypowano Zuzannę Lewandowską, która dotychczas była menadżerką oraz przedsiębiorczynią. Do połowy 2022 r. zarządzała jako wiceprezeska Grupy Filantropijnej Gazety Wyborczej, a poza tym była także doradczynią World Woman Foundation USA oraz współzałożycielką różnych międzynarodowych inicjatyw skupiających się na edukacji młodzieży, oraz na zrównoważonym biznesie. W jej dorobku możemy także zauważyć pracę nad projektami byłego prezydenta Stanów Zjednoczonych, nazwanych od jego nazwiska „Obamacare”. Międzynarodowe są nie tylko jej doświadczenia zawodowe, ale również wykształcenie: studiowała nie tylko na Uniwersytecie Warszawskim, ale także na uczelniach za granicą: na University of Cambridge oraz Lancaster University. Zobacz także: Wanda Traczyk-Stawska otrzymała wyjątkową nagrodę. 97-latka została doceniona przez dzieci z całego świata Katarzyna Kolenda-Zaleska, Anna Zaleska, Katarzyna Kolenda-Zaleska, Viva! 10/2023 Katarzyna Kolenda-Zaleska o zakończeniu pracy w TVN Dziennikarka, żegnając się z piastowanym przez osiem lat stanowiskiem, postanowiła podziękować swoim współpracownikom. Swoją pracę opisała jako „niezwykłe, pełne pokory doświadczenie pomagania tym, którzy tej pomocy są pozbawieni” mówiła, oraz dodała: „Dziękuję całemu zespołowi Fundacji za wielkie serce, a w moim sercu zawsze będzie Fundacja TVN”. Oddanie i pasja Katarzyny Kolendy-Zaleskiej została także doceniona przez Katarzynę Kieli, przewodniczącą Rady Fundacji TVN. W swoim przemówieniu podsumowała zasługi dotychczasowej prezeski, dziękując jej za m.in. „ogromne zaangażowanie w realizację wieloletnich projektów charytatywnych” oraz rozwój projektów, których głównym założeniem było zdrowie i dobro dzieci. To właśnie m.in. jej zasługą było współfinansowanie budowy Centrum Psychiatrii dla Dzieci i Młodzieży przy Instytucie „Pomnik – Centrum Zdrowia Dziecka” oraz fundusze na remonty gabinetów specjalistów od zdrowia psychicznego w różnych zakątkach kraju. Czytaj również: Jadwiga Staniszkis doczekała się jedynej córki. Poróżniły je poglądy polityczne, po latach stały się nierozłączne Katarzyna Kolenda-Zaleska, Anna Zaleska, Katarzyna Kolenda-Zaleska, Viva! 10/2023
Katarzyna Kolenda-Zaleska złożyła wyjątkowe życzenia ślubne córce i zięciowi. Jej post wywołał burzę
Jedyna córka Katarzyny Kolendy-Zaleskiej właśnie wyszła za mąż. Dumna mama nie kryła wzruszenia tym wydarzeniem, a na swoim profilu w mediach społecznościowych złożyła młodej parze wyjątkowe życzenia. Post dziennikarki wywołał jednak sporą burzę wśród internautów... Nie zabrakło krytycznych komentarzy. Dlaczego? Córka Katarzyny Kolendy-Zaleskiej wyszła za mąż Dziś śmiało można powiedzieć, że jest jedną z najpopularniejszych dziennikarek w kraju. Katarzyna Kolenda-Zaleska od wielu lat związana jest ze stacją TVN, przygotowując między innymi materiały do „Faktów”. Wcześniej jednak jej przygoda z dziennikarstwem zaczęła się od pracy w TVP. Dziennikarka pozostaje aktywna w mediach społecznościowych, jednak na Instagramie najczęściej dzieli się informacjami związanymi z pracą. Choć Katarzyna Kolenda-Zaleska jest niezwykle rodzinną osobą, to w mediach społecznościowych bardzo niechętnie dzieli się informacjami związanymi ze swoim życiem prywatnym i bliskimi. Dziennikarka doczekała się jedynej córki, Anny Zaleskiej, która właśnie wyszła za mąż. Z tej okazji dumna mama zrobiła wyjątek i na swoim instagramowym profilu zamieściła wyjątkowe zdjęcie z uroczystości. Pod fotografią złożyła także życzenia państwu młodym. Czytaj też: Przemysław Saleta pokazał młodszą córkę. Nadia ma 21 lat i zmieniła się nie do poznania Katarzyna Kolenda-Zaleska i Anna Zaleska w sesji dla magazynu VIVA!, 2023 rok Burza pod postem Katarzyny Kolendy-Zaleskiej W niedzielne popołudnie na Instagramie Katarzyny Kolendy-Zaleskiej pojawiło się wyjątkowe zdjęcie. Widzimy na nim dziennikarkę wraz z mężem, Grzegorzem Zaleskim, oraz państwem młodym: córką małżonków, Anną Zaleską, i jej świeżo upieczonym mężem. „Nasza Ania wyszła za mąż”, napisała pod postem dumna mama. Natychmiast pojawiły się także gratulacje od koleżanek Katarzyny Kolendy-Zaleskiej z telewizji. „ WOW! Jaka piękna para młoda! I jacy dumni i wzruszeni rodzice! Szczęścia i miłości”, pisała Kinga Rusin. „Jaka piękna szczęśliwa rodzina ♥️ miłości i radości zawsze”, skomentowała Joanna Przetakiewicz. Prawdziwą burzę w komentarzach wywołały jednak życzenia, jakie państwu młodym złożyła Katarzyna Kolenda-Zaleska. Okazuje się, że nie zabrakło w nich nawiązania do polityki... „Miłości, szczęścia, wolności i demokracji”, napisała dziennikarka. Te oryginalne życzenia od razu wygenerowały lawinę komentarzy wzburzonych internautów. „ Demokracji? Ja wszystko rozumiem, ale naprawdę życzysz córce w dniu ślubu "wolności i demokracji”, pisała jedna z osób. „Można czasem wyjść z roli dziennikarki i być po prostu matką. Matką, która własnej córce w dniu ślubu życzy po prostu miłości, spokoju, szczęścia itd. Nie trzeba zawsze i wszędzie odnosić się do polityki. Litości...”, brzmiał kolejny komentarz. „Kolenda-Zaleska nawet w dniu ślubu córki nie odpuszcza z polityką. Przykre”, czytamy także. Nie wszyscy jednak byli negatywnie nastawieni do życzeń, jakie Katarzyna Kolenda-Zaleska złożyła swojej córce i zięciowi. Pojawiły się także komentarze, w których podkreślano, że każdy ma prawo do składania życzeń tak, jak chce. „Pani Kasia właśnie tak widzi życzenia dla córki na nową drogę życia i nawet w takim momencie życia nie można powstrzymać się od jadowitych porad?”, brzmiał jeden z takich komentarzy. Dziennikarce i jej córce serdecznie gratulujemy, a młodej parze życzymy dużo szczęścia i miłości! Zobacz także: Andrzej Łapicki skreślił ją z testamentu. Dzisiaj życie Kamili Mścichowskiej wygląda zupełnie inaczej
Katarzyna Kolenda-Zaleska: „Nie brałam pod uwagę, że między matką a córką może istnieć rywalizacja, zazdrość, konkurencja”
„Mama dała mi wolność i poczucie, że mogę robić, co chcę, na każdym etapie”, dodaje Anna Zaleska
Matka i córka. Dziennikrka i prawniczka. Córka Katarzyny Kolendy-Zaleskiej poszła własną drogą. Anna Zaleska zajmuje się prawem karnym i karnym gospodarczym. Najlepiej czuje się na sali sądowej czy podczas czynności procesowych w prokuraturach. „Lubię wiedzieć, lubię być świadoma i pomagać innym”, mówi Beacie Nowickiej. I dodaje, że mama dała jej skrzydła, by mogła spełniać swoje marzenia. „Mama dała mi wolność i poczucie, że mogę robić, co chcę, na każdym etapie, że moje wybory są ważne i nic mnie nie ogranicza. Pokazała mi, że wszystko jest możliwe”, dodaje Anna Zaleska. Co łączy mamę i córkę? A co dzieli? Tak Katarzyna Kolenda-Zaleska mówi nam o macierzyństwie. Katarzyna Kolenda-Zaleska o macierzyństwie Co pomyślałaś, kiedy urodziłaś córkę? Katarzyna: Byłam przekonana, że urodzę syna, wszyscy tak twierdzili. Kiedy okazało się, że jest córka, bardzo się ucieszyłam, pomyślałam, że stworzymy wspólny front i będziemy dobrze się dogadywać. W ogóle nie brałam pod uwagę, że między matką a córką może istnieć jakaś rywalizacja, zazdrość, konkurencja. Sama nie miałam takich doświadczeń. Narodziny Ani były dość dramatyczne, ja już wtedy pracowałam w Warszawie, ale chciałam rodzić w Krakowie, tam czułam się bezpiecznie. Dwa tygodnie przed planowanym porodem pojechałam w końcu do Krakowa, mama z tatą odebrali mnie z dworca i zawieźli do szpitala na Kopernika, gdzie miałam poznać lekarza, który będzie odbierał mój poród. Pan doktor mnie zbadał, po czym zaordynował: „Natychmiast na stół”. Zrobili mi cesarskie cięcie, okazało się, że Ania owinęła się pępowiną. Urodziłam z marszu. Jesteś bardzo związana z mamą, podobnie jak ja. Jaką wersję kobiecości Ci przekazała? Katarzyna: Raczej relacji. Partnerstwo. Mama traktowała mnie poważnie. Poza jedną sytuacją: kazała mi codziennie wychodzić na półtoragodzinny spacer z naszym psem na Błonia, „bo seter irlandzki musi się wybiegać”. To było upiorne, choć psa kochałam nad życie. Mama jest dość koncyliacyjną osobą, ale ten temat był poza dyskusją. Zawsze mogłam na mamę liczyć, dawała mi możliwość wyboru, niczego nie zakazywała. W stanie wojennym w Krakowie z moimi przyjaciółmi ręcznie przepisywaliśmy ulotki. Byłyśmy wtedy z mamą same, tato utknął na uczelni w Meksyku, przez cenzurę nie było z nim żadnego kontaktu. Kiedy nas złapała, strasznie się wkurzyła, choć sama działała w podziemnej „Solidarności”. Powiedziała, że to jest głupota polityczna. Dziś przyznaję jej rację, ale wtedy nie byłam zadowolona. Nie pamiętam innych zakazów czy uwag, że źle się zachowuję. Nie musiałam się buntować, bo robiłam, co chciałam. Podobnie jak Ania. Anna: Czasem były małe spięcia, kiedy ja chciałam gdzieś z kimś iść, wracać późno, a mama uważała, że to nie jest najlepszy pomysł, ale nie wybuchały z tego rodzinne afery. To była kontrola wysublimowana. Opiekuńcza… (śmiech). Ty jesteś dziennikarką, Ania prawniczką. Obie wiedziałyście, co chcecie w życiu robić, czy szukałyście swojej drogi? Katarzyna: Ja wiedziałam. Chciałam być dziennikarką, wtedy nie było to możliwe, więc wybrałam polonistykę, żeby móc czytać książki. Wymyśliłam, że będę pisać recenzje teatralne, i nie wychodziłam ze Starego Teatru. Kiedy nastała wolna Polska, wreszcie mogłam robić to, o czym marzyłam całe życie. Mój tato jest profesorem od matematyki i energii nuklearnej, a mama fizykiem. Skończyłam klasę matematyczno-fizyczną w Liceum nr 5, ale nie byłam matematycznym orłem. Tato szybko odkrył, że moje talenty ścisłe są – delikatnie rzecz ujmując – mizerne, więc porzucił nadzieję, że pójdę w jego ślady. Kiedy wybrałam polonistykę, nie usłyszałam od rodziców ani jednego słowa komentarza na temat tego wyboru. Jedyne, co tato ma zakodowane w głowie, to… Anna i Katarzyna chórem: …doktorat (śmiech). Katarzyna: Uważam zresztą, że to jest dobry cel – nie spuszczać z tonu, cały czas się rozwijać. Doktorat zmusza do wysiłku. Tato i mama wpoili mi dwie rzeczy. Po pierwsze, wiedza jest najważniejsza. To się sprawdza, zwłaszcza w dzisiejszych czasach dezinformacji. Dwa – praca jest przyjemnością, a nie karą czy przykrym obowiązkiem. Od dzieciństwa to wiedziałam. Cały czas zdarzają się nam takie historie: siedzimy na plaży we Włoszech, wszyscy się opalają, czytają, pływają, gadają, a mój tato w którymś momencie mówi: „Zaraz, zaraz, zaraz…”, wyciąga kartkę, długopis i liczy swoje równania. Nagle strzelił mu do głowy jakiś pomysł i musiał go natychmiast sprawdzić. Na Instagramie mam zdjęcie ojca, który pisze te swoje równania przy stole wielkanocnym, między jajkiem a barankiem. Taki dostałam wzorzec, ale – choć napisałam kilka książek i nakręciłam parę filmów – doktoratu nie zrobiłam. [...] Zobacz też: Matka i córka. Katarzyna Kolenda-Zaleska i Anna Zaleska w pełnej czułości rozmowie o swojej bliskiej relacji Zdanie najczęściej powtarzane przez matki brzmi: „Chciałabym lepszego życia dla dziecka niż moje”. I to się faktycznie zmienia z każdym pokoleniem. Każda z nas ma łatwiej. Katarzyna: Myślę, że Ania jest najbardziej świadoma swoich praw. Poza tym urodziła się w wolnej Polsce. Może włożyć paszport do kieszeni i polecieć do Amsterdamu na wystawę Vermeera, ja tak pojechałam, załatwiając wszystko jak zwykle na ostatnią chwilę. Kiedy byłam młoda, nie miałam takiej możliwości, musiałam jechać pięć godzin pociągiem do Warszawy, stać dzień albo dwa pod ambasadą po wizę, a potem załatwić transport. Nasze mamy żyły w kompletnie innych czasach, nieustająco stały w kolejkach, żeby kupić coś do jedzenia. Wstawałam o siódmej rano do szkoły, a mama wracała już ze sklepu, bo rzucili płucka, którymi karmiła naszego psa, bo karmy wówczas też nie było. My tego nie doświadczyłyśmy, idziemy do supermarketu albo zamawiamy przez telefon. A z drugiej strony mama zrobiła doktorat z fizyki na UJ, poświęcała dużo czasu pracy, ale to mój tato robił prawdziwą karierę naukową, jeździł po całym świecie. Dzisiaj myślę, że priorytetem mamy była rodzina: tata, ja i nasz pies. Ale praca zawodowa też była szalenie ważna, podobnie jak praca społeczna. Ja, kolejne pokolenie, idę do przodu, tak jak chcę. Ani jest jeszcze łatwiej. Nigdy nie da sobie wejść na głowę, nawet mnie (śmiech). Anna: Chciałam dodać, że babcia szybko opanowała nowe technologie i też robi zakupy przez telefon. Gdy coś się nie zgadza w przepisie na ciasto, mówi: „Zaraz sprawdzę w internecie”. Jesteśmy fankami serialu „Yellowstone”, babcia wszystko sobie wygooglowała na temat serialu, Kevina Costnera i stanu Montana. Kiedy uda nam się z mamą przyjechać do Krakowa w tym samym czasie, siedzimy wieczorami przy stole, gramy w karty i rozmawiamy o życiu, o naszych doświadczeniach, o polityce. Bardzo to cenię. Mam w głowie wdrukowany obraz mamy, która była w stanie zbudować rodzinę, zbudować karierę, dbać o rodziców, przyjaźnie. Nie wyobrażam sobie, żebym ja musiała z czegoś rezygnować. To się wszystko da połączyć, chociaż oczywiście nie zawsze wszystko idzie po naszej myśli. Nauczyłaś się czegoś od babci? Anna: Bardzo dużo. Miała ogromny wpływ na to, jaka jestem. To dzięki niej zaliczyłam już jako dziecko wszystkie muzea w Krakowie. Mogłam z nią porozmawiać o wszystkim. Babcia jest ugodowa, dba o dobrą atmosferę w rodzinie. Obie z mamą przyjeżdżamy do domu dziadków w Krakowie z ogromną radością, dla mnie to czas relaksu, spokoju, ciepła. Niedługo biorę ślub, dużo rozmawiamy o relacjach, o kompromisach, o granicach, których w związku nie należy przekraczać. Ja jej opowiadam o sobie, ona o swoich wyborach. Przeżyła z dziadkiem 61 lat, pokazuje mi, jak decyzje, które podjęła 50 czy 40 lat temu, wpływają na jej dzisiejsze życie. Chłonę to wszystko i wyciągam wnioski. Co zrobiłabyś inaczej, gdybyś miała taką możliwość? Katarzyna: Kocham Stany, kocham amerykańską politykę. Gdybym była z pokolenia Ani, na pewno chociaż rok studiowałabym na Harvardzie, Stanford czy Yale. Studia na takiej uczelni dają inną perspektywę, uczą innego sposobu debatowania, dyskusji, analitycznego myślenia, twórczego rozwiązywania problemów. Dają narzędzia, jak samodzielnie szukać wiedzy. Tam studiują ludzie z całego świata, poznajesz inne kultury, inny sposób patrzenia na świat, to jest bezcenne doświadczenie. Jak byliśmy na wakacjach w Stanach, zawiozłam Anię do Harvardu, żeby zobaczyła kampus, ale polska patriotka nie chciała nigdzie wyjeżdżać. Anna: Zupełnie mnie wtedy nie ciągnęło na studia za granicą. Kocham Warszawę, chciałam być tutaj. Nie mam poczucia, że coś straciłam, przede mną jeszcze całe życie! Znam masę prawniczek, które w późniejszym wieku wyjechały na zagraniczne staże. Mama dała mi wolność i poczucie, że mogę robić, co chcę, na każdym etapie, że moje wybory są ważne i nic mnie nie ogranicza. Pokazała mi, że wszystko jest możliwe. Katarzyna: Rodzice mi dali – też wbiłam to sobie do głowy – korzenie i skrzydła. Korzenie trzymają mnie w pionie, a skrzydła pozwoliły odlecieć w swoją stronę. Jak Ania nie przynosiła świadectwa z biało-czerwonym paskiem, zgryźliwie to komentowałam, a ona mi mówiła: „Jak pójdę w swoją stronę, będzie dobrze”. I tak się stało. Przez studia prawnicze przeszła jak burza. W zeszłym roku zdała egzamin adwokacki. Miała cel, wiedziała, co chce w życiu robić. Jest bardzo stanowcza. Jak sobie coś postanowi, nie ma przebacz. Można popełniać błędy, błądzić, mieć chłopaka, który mamie się nie podoba, każdy musi się potknąć, żeby czegoś się nauczyć. Jednak ta wolność wyboru ma ograniczenie. Gdyby się okazało, że moja córka popiera partię, która nie szanuje wolnych mediów, łamie praworządność i demokrację, nie przestałabym jej kochać, ale trudno byłoby mi to zaakceptować. Przysłowiowe „niedzielne obiady” mogłyby być trudne, o ile niemożliwe. A ja mam dość stresu w pracy. Anna: Bo obecnie to nie jest już wybór między partiami politycznymi, tylko wartościami, podejściem do demokracji i prawa, obywateli i ich wolności. Odbierasz jakieś lekcje od Ani? Katarzyna: Tak, żeby się za bardzo wszystkim nie przejmować. Pamiętam, jak patrzyłam na nią ze swoimi wyolbrzymionymi lękami, gdy była małym dzieckiem, a w niej była czysta radość i zachwyt, kiedy biegła w parku Jordana do huśtawki, kąpała się w morzu czy bawiła na plaży. Próbuję się zmienić, ale wszędzie znajdę jakieś zagrożenie. Anna: Nie trzeba zakładać najgorszego scenariusza. Statystycznie rzadko dzieje się coś złego. Namawiam mamę do mniej lękliwego podejścia. Jak ktoś nie odbiera telefonu, nie znaczy, że miał wypadek, tylko na przykład się kąpie. Katarzyna: Moja mama wysyła mi sms: „Idę się kąpać, nie będę odbierać telefonu”. Takim jestem potworem. Kiedy zadzwonię, a mama nie odbiera, to natychmiast dzwonię na wszystkie możliwe telefony… Anna: Masz to po dziadku. Ostatnio babcia napisała do mnie sms, ja jej nie odpisałam, bo przyjechali do nas znajomi, poszliśmy na miasto i porzuciłam telefon. Babcia opowiadała mi post factum: „Pomyślałam: pewnie jest zajęta, odezwie się później”, ale dziadek przyszedł do mnie i zapytał: „Czy Ania już odpisała?”. Nie. „Na pewno coś się stało, zadzwoń do niej” (śmiech). Katarzyna: Mam po ojcu wiele cech, nogi, oczy, uszy i zawzięcie na pracę. Teraz się okazuje, że po nim jestem lękliwa… Anna: Po dziadku mamy też wspólną pasję – tenis. Katarzyna: Ania gra lepiej ode mnie. Mnie nauczył tato, Anię trener. Nawet grając w tenisa, nie rywalizujemy ze sobą. Chcemy razem spędzić miło czas, po prostu. Zawsze byłam towarzyska, przyjaciele z liceum i studiów wciąż są przyjaciółmi. Kiedyś codziennie o 13 spotykaliśmy się w Zalipiankach na Plantach. Zbudowaliśmy wspólnotę. Uważam, że najważniejsze, co człowieka spotyka w życiu, to przyjaźń. O nią trzeba dbać i ją pielęgnować. I ja to robię. Przynajmniej się staram. Ania też jest otoczona bliskimi ludźmi. Wisława Szymborska powiedziała mi kiedyś: „Wiesz, nigdy nie przypuszczałam, że w moim wieku jeszcze znajdę takiego przyjaciela jak ty”. Nauczyła mnie, że obecność przyjaciół daje człowiekowi wielką siłę. Czytaj też: Omenaa Mensah o córce: „Vanessa czasami się denerwowała, że na fundacyjne dzieci miałam „czas” Cały wywiad w nowej VIVIE! Magazyn w punktach sprzedaży od 18 maja
Matka i córka. Katarzyna Kolenda-Zaleska i Anna Zaleska w pełnej czułości rozmowie o swojej bliskiej relacji
Czy córka dziennikarki poszła w jej ślady?
Matka i córka. Dziennikarka i prawniczka. Katarzyna Kolenda-Zaleska i Anna Zaleska w dowcipnej i pełnej czułości rozmowie opowiadają Beacie Nowickiej o swojej bliskiej relacji. „Rodzice dali mi korzenie i skrzydła. Korzenie trzymają mnie w pionie, a skrzydła pozwoliły odlecieć w swoją stronę”, mówi Katarzyna. To samo podarowała córce. Katarzyna Kolenda-Zaleska i Anna Zaleska w wywiadzie VIVY! Czy istnieje słowo, zdanie, które najpełniej opisuje mamę? Anna Zaleska: Trudne pytanie… Myślę, że „zawsze w kontakcie”. Kiedy byłam dzieckiem i teraz, jak już jestem dorosła i obie mamy odrębne życia, „mama jest w kontakcie”. Wiem, że mogę do niej zadzwonić o dowolnej porze i ona odbierze, a jak nie będzie mogła, to odpisze, a potem oddzwoni. Katarzyna Kolenda-Zaleska: Dlatego jestem najbardziej upierdliwą osobą na świecie. „Zawsze w kontakcie” brzmi super, ale ma też drugą, uciążliwą stronę, oznacza, że muszę wszystko wiedzieć. Bywam namolna, cały czas zamartwiam się, czy nic jej się nie stało. Taki mam niestety charakter. Dla mojej córki to przekleństwo. Anna: Mama martwi się nie tylko o mnie, ale też o rodziców, przyjaciół. Jest bardzo uważna na bliskich. Zapamiętałam taki obrazek: początek podstawówki, niegroźny wypadek na lekcji WF-u. Kiedy zabierali mnie z sali gimnastycznej, dyrektor powtarzał, że mama już do mnie jedzie, zaraz będzie. Wiedziałam, że tego dnia miała w pracy coś ważnego, ale wszystko dla mnie rzuciła. Katarzyna: Wybiegłam wtedy z gabinetu Krzysztofa Janika, który był szefem Klubu SLD. Co pomyślałaś, kiedy urodziłaś córkę? Katarzyna: Byłam przekonana, że urodzę syna, wszyscy tak twierdzili. Kiedy okazało się, że jest córka, bardzo się ucieszyłam, pomyślałam, że stworzymy wspólny front i będziemy dobrze się dogadywać. W ogóle nie brałam pod uwagę, że między matką a córką może istnieć jakaś rywalizacja, zazdrość, konkurencja. Sama nie miałam takich doświadczeń. Narodziny Ani były dość dramatyczne, ja już wtedy pracowałam w Warszawie, ale chciałam rodzić w Krakowie, tam czułam się bezpiecznie. Dwa tygodnie przed planowanym porodem pojechałam w końcu do Krakowa, mama z tatą odebrali mnie z dworca i zawieźli do szpitala na Kopernika, gdzie miałam poznać lekarza, który będzie odbierał mój poród. Pan doktor mnie zbadał, po czym zaordynował: „Natychmiast na stół”. Zrobili mi cesarskie cięcie, okazało się, że Ania owinęła się pępowiną. Urodziłam z marszu. Czytaj też: Jan A.P. Kaczmarek: „Marzenia są przyszłością zaklętą w wymiar niepewności” Katarzyna Kolenda-Zaleska z córką, Anną, Pokaz kolekcji Zima 2012 Roberta Kupisza, Warszawa, 29.11.2011 Jesteś bardzo związana z mamą, podobnie jak ja. Jaką wersję kobiecości Ci przekazała? Katarzyna: Raczej relacji. Partnerstwo. Mama traktowała mnie poważnie. Poza jedną sytuacją: kazała mi codziennie wychodzić na półtoragodzinny spacer z naszym psem na Błonia, „bo seter irlandzki musi się wybiegać”. To było upiorne, choć psa kochałam nad życie. Mama jest dość koncyliacyjną osobą, ale ten temat był poza dyskusją. Zawsze mogłam na mamę liczyć, dawała mi możliwość wyboru, niczego nie zakazywała. W stanie wojennym w Krakowie z moimi przyjaciółmi ręcznie przepisywaliśmy ulotki. Byłyśmy wtedy z mamą same, tato utknął na uczelni w Meksyku, przez cenzurę nie było z nim żadnego kontaktu. Kiedy nas złapała, strasznie się wkurzyła, choć sama działała w podziemnej „Solidarności”. Powiedziała, że to jest głupota polityczna. Dziś przyznaję jej rację, ale wtedy nie byłam zadowolona. Nie pamiętam innych zakazów czy uwag, że źle się zachowuję. Nie musiałam się buntować, bo robiłam, co chciałam. Podobnie jak Ania. Anna: Czasem były małe spięcia, kiedy ja chciałam gdzieś z kimś iść, wracać późno, a mama uważała, że to nie jest najlepszy pomysł, ale nie wybuchały z tego rodzinne afery. To była kontrola wysublimowana. Opiekuńcza… (śmiech). Ty jesteś dziennikarką, Ania prawniczką. Obie wiedziałyście, co chcecie w życiu robić, czy szukałyście swojej drogi? Katarzyna: Ja wiedziałam. Chciałam być dziennikarką, wtedy nie było to możliwe, więc wybrałam polonistykę, żeby móc czytać książki. Wymyśliłam, że będę pisać recenzje teatralne, i nie wychodziłam ze Starego Teatru. Kiedy nastała wolna Polska, wreszcie mogłam robić to, o czym marzyłam całe życie. Mój tato jest profesorem od matematyki i energii nuklearnej, a mama fizykiem. Skończyłam klasę matematyczno-fizyczną w Liceum nr 5, ale nie byłam matematycznym orłem. Tato szybko odkrył, że moje talenty ścisłe są – delikatnie rzecz ujmując – mizerne, więc porzucił nadzieję, że pójdę w jego ślady. Kiedy wybrałam polonistykę, nie usłyszałam od rodziców ani jednego słowa komentarza na temat tego wyboru. [...] Anna: Prawo otacza nas wszędzie: kiedy robimy zakupy, przechodzimy ulicą, pracujemy, znajdujemy się w różnych sytuacjach i rolach społecznych. Warto znać zasady i wiedzieć, jak prawo działa. Lubię wiedzieć, lubię być świadoma i pomagać innym. Jestem adwokatką, występuję w różnych rolach: obrończyni, pełnomocniczki pokrzywdzonych. Zajmuję się prawem karnym i prawem karnym gospodarczym. Najlepiej czuję się na sali sądowej czy podczas czynności procesowych w prokuraturach czy na policji. Nawet jeśli to oznacza wyjazdy na drugi koniec Polski. Kocham akcję, to mnie nakręca. Mam wtedy poczucie misji i spełnienia. Na swojej drodze spotykam dużo ludzi, od każdego jestem w stanie czegoś się nauczyć, chłonę wiedzę zawodową i życiową. Kiedyś chciałam zostać prokuratorką, aż trafiłam przez przypadek na praktyki studenckie do jednego z niepokornych prokuratorów, któremu prezydent Duda nie daje zasłużonej nominacji sędziowskiej, a zamiast tego ówczesny prokurator krajowy zdegradował go do prokuratury najniższego szczebla. Zobaczyłam na własne oczy, co dzisiaj oznacza bycie prawnikiem w Polsce. Jaką cenę osobistą i zawodową płaci się za wierność zasadom. To była gorzka lekcja. Katarzyna: Myślę, że ostatnie osiem lat uświadomiły każdemu młodemu prawnikowi, z czym się mierzy. Ania ma na ten temat doskonałą wiedzę, zwłaszcza że współpracowała z Wolnymi Sądami, przy Tygodniu Konstytucyjnym, miała praktykę w Helsińskiej Fundacji Praw Człowieka. Jest bardzo świadoma politycznie. [...] Odbierasz jakieś lekcje od Ani? Katarzyna: Tak, żeby się za bardzo wszystkim nie przejmować. Pamiętam, jak patrzyłam na nią ze swoimi wyolbrzymionymi lękami, gdy była małym dzieckiem, a w niej była czysta radość i zachwyt, kiedy biegła w parku Jordana do huśtawki, kąpała się w morzu czy bawiła na plaży. Próbuję się zmienić, ale wszędzie znajdę jakieś zagrożenie. Anna: Nie trzeba zakładać najgorszego scenariusza. Statystycznie rzadko dzieje się coś złego. Namawiam mamę do mniej lękliwego podejścia. Jak ktoś nie odbiera telefonu, nie znaczy, że miał wypadek, tylko na przykład się kąpie. Katarzyna: Moja mama wysyła mi sms: „Idę się kąpać, nie będę odbierać telefonu”. Takim jestem potworem. Kiedy zadzwonię, a mama nie odbiera, to natychmiast dzwonię na wszystkie możliwe telefony… Anna: Masz to po dziadku. Ostatnio babcia napisała do mnie sms, ja jej nie odpisałam, bo przyjechali do nas znajomi, poszliśmy na miasto i porzuciłam telefon. Babcia opowiadała mi post factum: „Pomyślałam: pewnie jest zajęta, odezwie się później”, ale dziadek przyszedł do mnie i zapytał: „Czy Ania już odpisała?”. Nie. „Na pewno coś się stało, zadzwoń do niej” (śmiech). Katarzyna: Mam po ojcu wiele cech, nogi, oczy, uszy i zawzięcie na pracę. Teraz się okazuje, że po nim jestem lękliwa… Anna: Po dziadku mamy też wspólną pasję – tenis. Katarzyna: Ania gra lepiej ode mnie. Mnie nauczył tato, Anię trener. Nawet grając w tenisa, nie rywalizujemy ze sobą. Chcemy razem spędzić miło czas, po prostu. Zawsze byłam towarzyska, przyjaciele z liceum i studiów wciąż są przyjaciółmi. Kiedyś codziennie o 13 spotykaliśmy się w Zalipiankach na Plantach. Zbudowaliśmy wspólnotę. Uważam, że najważniejsze, co człowieka spotyka w życiu, to przyjaźń. O nią trzeba dbać i ją pielęgnować. I ja to robię. Przynajmniej się staram. Ania też jest otoczona bliskimi ludźmi. Wisława Szymborska powiedziała mi kiedyś: „Wiesz, nigdy nie przypuszczałam, że w moim wieku jeszcze znajdę takiego przyjaciela jak ty”. Nauczyła mnie, że obecność przyjaciół daje człowiekowi wielką siłę. Czytaj też: Omenaa Mensah o córce: „Vanessa czasami się denerwowała, że na fundacyjne dzieci miałam „czas” Cały wywiad w nowej VIVIE! Magazyn w punktach sprzedaży od 18 maja.
Choroba pokrzyżowała Katarzynie Kolendzie-Zaleskiej ważne plany: „To nieśmieszny żart albo kara”
Po miesiącu wojny w Ukrainie do Polski przyleciał prezydent Stanów Zjednoczonych. Wizyta Joe Bidena budzi wielkie emocje na całym świecie, bo jej znaczenie jest jeszcze większe, niż zazwyczaj. Dziś oczy całego politycznego świata są w dużej części skierowane na Warszawę. Niestety wśród relacjonujących tę ważną podróż zabrakło Katarzyny Kolendy Zaleskiej. Katarzyna Kolenda-Zaleska o rozczarowaniu koronawirusem Wczoraj na Instagramie dziennikarki TVN pojawił się wpis, który zasmucił samą autorkę. Niestety, ale przez pozytywny wynik testu na koronawirusa, reporterka nie mogła podjąć się wymarzonego zawodowego wyzwania i relacjonować dla widzów przebiegu wizyty Joe Bidena w Polsce. „Po dwóch latach pandemii, dzień przed przylotem prezydenta USA do Polski zachorować na covid to jakiś nieśmieszny żart. Albo kara. A ponoć pandemia się skończyła, maseczki nie obowiązują. Wizyta Joe Bidena w Polsce to będzie jedno z najważniejszych wydarzeń współczesnej historii. Z perspektywy kanapy zamiast na miejscu”, napisała zmartwiona dziennikarka i zapewniła, że będzie oglądać efekty prac kolegów z TVN24 i Faktów TVN. Mamy nadzieję, że ulubienica widzów przejdzie wirusa łagodnie i wkrótce wróci do pracy. Kolejne zawodowe marzenia do spełnienia są kwestią czasu. Sprawdź też: Randka w ciemno ze szczęśliwym zakończeniem. Oto historia miłości Joego i Jill Bidenów! Wizyta Joe Bidena w Polsce – plan dnia drugiego Chwilę przed 12:00 z Hotelu Marriott w Warszawie Joe Biden wyruszył na rozmowę z Andrzej Dudą. Szef prezydenckiego Biura Polityki Międzynarodowej Jakub Kumoch mówił dziennikarzom, że rozmowy te finalizują kilkumiesięczny okres konsultacji na temat Ukrainy. Chwilę później wraz z Mateuszem Morawieckim i Rafałem Trzaskowskim prezydent Ameryki odwiedził Stadion Narodowy, gdzie patrzył, jak organizowana jest pomoc dla imigrantów z Ukrainy. O siedemnastej Joe Biden wygłosił w Warszawie przemówienie na dziedzińcu Zamku Królewskiego. Jego treść będzie prezentowana dziś w wieczornych wiadomościach w wielu krajach świata. Pod wieczór – z lotniska Okęcie - zaplanowany jest wylot prezydenta USA. CZYTAJ TEŻ: Joe Biden siedem lat temu stracił syna. Beau Biden przegrał walkę z rakiem. „To on powinien zostać prezydentem” Andrzej Duda, Joe Biden w Warszawie, 26.03.2022
Ustawa przeciwko TVN. Martyna Wojciechowska, Magdalena Różczka, Filip Chajzer i inne gwiazdy stają w obronie wolnych mediów
Gwiazdy w ostrych słowach o głosowaniu nad lex TVN
We wtorek 10 sierpnia o godz. 18.00 osiemdziesiąt miast w Polsce protestowało przeciwko ustawie lex TVN autorstwa Prawa i Sprawiedliwości. Nowe prawo miałoby odebrać stacji TVN prawa do emisji. Protestujący są zdania, że odebranie praw ugodzi tym samym w wolność mediów w naszym kraju. Główny marsz w obronie o wolność mediów ruszył spod sejmu. W Warszawie na proteście można było zobaczyć m.in. Piotra Najsztuba, Jacka Żakowskiego, Małgorzatę Kidawę-Błońską i Michała Kamińskiego. Agata Młynarska podzieliła się pełnym emocji wpisem w swoich social mediach, w którym zacytowała słowa piosenki Pawła Kukiza „Rodzina słowem silna”. W środę 11 sierpnia w Sejmie posłowie debatowali nad lex TVN. Zanim doszło do głosowania, gwiazdy ostro broniły wolnych mediów, a po zdarzeniach z udziałem członków partii Kukiz'15 komentowały wynik. W social mediach gwiazdy pokazały, co sądzą o decyzji posłów. Czytaj też: Media bez wyboru. Światowe media komentują protesty w Polsce! Ustawa przeciwko TVN. Jak gwiazdy bronią wolnych mediów i co sądzą o głosowaniu? Martyna Wojciechowska skomentowała decyzję posłów społecznościowych w obszernym wpisie, w którym przybliżyła początki swojej drogi zawodowej. Zdaniem dziennikarki forsowanie ustawy uderza nie tylko w TVN, ale przede wszystkim w wolne i niezależne media. "Pracuję w stacji TVN od samego początku jej istnienia. Zaczynałam PONAD 23 LATA TEMU od współtworzenia i prowadzenia programu AUTOMANIAK, legendy programów motoryzacyjnych. Nie miałam znajomości, byłam dziewczyną w zasadzie znikąd, z niewielkim dziennikarskim doświadczeniem, ale z ogromnym zapałem do pracy, a jednak… DOSTAŁAM SZANSĘ. Nowe prawo w zasadzie odbierze stacji prawa do emisji, a tym samym ograniczy WOLNOŚĆ MEDIÓW W NASZYM KRAJU. Dzisiaj kolejne posiedzenie sejmu w tej sprawie. WYBÓR. Każdy z nas ma prawo czerpać wiedzę z różnych źródeł. Nie tylko z »jedynie słusznej« stacji. Można TVN lubić, bądź nie, ale teraz chodzi o coś znacznie ważniejszego. O WOLNOŚĆ. A jest to dla mnie i wierzę, że dla wielu z nas wartość nadrzędna" - wyznała Martyna Wojciechowska. Aktorka Aleksandra Popławska, swój komentarz w sprawie głosowania oprawiła we fragmenty filmu Patryka Vegi ze swoim udziałem z podłożonym hitem Coolio "Gangsta's Paradise". "Na ten ekscytujący politycznie wieczór, w oczekiwaniu na »reasumpcję« polecam adekwatną rozrywkę, też o mafii... Siekiera i Żywy idą na całość. »Kobiety Mafii« Patryka Vegi. Podobno ma powstać kolejna cześć pt. »Kobiety Mafii - Reasumpcja«, co myślicie?", napisała aktorka. Laura Breszka i Magdalena Różczka pojawiły się w krótkim wideo, na którym pokazują kartki z napisem "Wolny TVN". Filip Chajzer okazał swoje wsparcie dla TVN-u, publikując krótki wpis ze zdaniem: "Jeszcze będzie przepięknie". Zobacz też: Filip Chajzer otwiera ważną i potrzebną organizację: „Pierwszego dnia dostałem kilka tysięcy CV" Katarzyna Kolenda-Zaleska jest rozczarowana tym, w którą stronę zmierza w Polsce demokracja. "Teraz można już podważyć wszystkie demokratyczne wybory. Parlamentarne. Prezydenckie. Samorządowe. Wystarczy pięciu prawników. I szybkie zredukowanie Sądu Najwyższego do 10 osób na przykład. Gotowe. Tak nie wygląda demokracja", wyznała dziennikarka na swoim Instagramie. Michał Piróg odwołał się w swoim poście do przeszłości, pokazując zdjęcie z dzieciństwa i wspominając czasy, gdy jego rodzice walczyli o wolność. "To zdjęcie wykonano w czasach kiedy moi rodzice marzyli o wolności dla mnie. Wymarzyli. Ja dzisiaj marzę, by jej nie utracić dla moich rodziców, siebie, bliskich i ich dzieci. Czemu to g***o zachowuje się jak bumerang i musi do nas ciągle wracać...". Damian Michałowski przestrzegł przed "kneblowaniem mediów", które miało miejsce w przeszłości. "Jestem rocznik 88. Wolność słowa jest dla mnie oczywistością. Historię kneblowania mediów znam tylko z opowieści rodziców i starszych kolegów z branży — dziś historia może stać się teraźniejszością" - napisał dziennikarz. Poniżej swojego apelu umieścił fragment utworu "W szkole wolności" Wojciecha Młynarskiego. Katarzyna Grochola swój głos sprzeciwu wyraziła w postaci krótkiego wideo z nadpalonym fragmentem drewna. W nagraniu słychać głos pisarki zza kamery, w którym mówi: "Krótki przyczynek do dzieła o pomniejszaniu pojęć. Jak wam się to nie podoba, to oglądajcie tyle razy, aż zagłosujecie, że wam się to spodoba". Michał Kempa zamieścił czarną planszę z dużym, białym napisem "To są jednak mendy. A nie. Sorki. Pomyliłem się", nawiązując tym samym do działań członków partii Kukiz'15. Komentarza w sprawie ustawy "lex TVN" udzieliła również Kasia Tusk. Blogerka udostępniła swój komentarz w relacji na Instagramie, gdzie napisała: "Ukradli wolność słowa. A to mógł być taki miły dzień... #wolnemedia". Wydarzenia z 11 sierpnia br. w opinii Szymona Hołowni to zamach stanu. Dziennikarz i polityk wydał apel do Polaków, aby pamiętali o tym, co się wydarzyło przy kolejnych wyborach. "Zapamiętajcie to, aby nigdy więcej nie popełniać takiego błędu, jak oddanie im władzy", napisał.
Piotr Kraśko, Anna Kalczyńska i Marta Kuligowska wzięli udział w Eko Maratonie Mazury!
Za nami VIII już edycja Maratonu Mazury i Biegu Szlakiem Krutyni, która odbyła się 1 czerwca w malowniczym Gałkowie na terenie Puszczy Piskiej. Pierwsze miejsca na królewskim dystansie 42, 195 m w klasyfikacji generalnej kobiet i mężczyzn zajęło małżeństwo Lidia i Rafał Czarnecy. W Biegu Szlakiem Krutyni 10 km na pierwszym miejscu uplasowali się Kurhanskaya Sviatlana i Sanko Alex. W kategorii the best of Media w kategorii kobiet pierwsze miejsce zajęła Anna Kalczyńska, trzecie Marta Kuligowska, w kategorii mężczyzn I miejsce Norbert Kaczan (dziennikarz Gazety Wyborczej), drugie miejsce Piotr Kraśko. Gwiazdy na Eko Maratonie Mazury w Gałkowie W tym roku organizatorzy postawili sobie ekologiczne wyzwanie, które pomogli przeprowadzić i rozpropagować gwiazdy Polskich mediów: Piotr Kraśko, Anna Kalczyńska, Marta Kuligowska, Katarzyna Kolenda-Zalwska . Eco challenge został rozpoczęty został od zastąpienia większości plastikowych przedmiotów produktami zastepczymi, ograniczając zużycie plastiku o 80% partnerem akcji był BNP Paribas. Już na wstępie w biurze zawodów uczestnicy odebrali pakiety startowe w papierowych woreczkach zamiast tysiąca foliowych toreb. Rzeczy pozostawione w depozycie zabezpieczone zostały w workach wykonanych z przyjaznych środowisku tworzyw. Pasta Party oraz posiłek regeneracyjny serwowane zostały w naczyniach wytworzonych z otrąb pszennych i pulpy trzcinowej wraz z drewnianymi sztućcami. Trasa Maratonu Mazury i Biegu Szlakiem Krutyni biegnie na skraju Mazurskiego Parku Krajobrazowego w Puszczy Piskiej. Samochody pilotujące bieg pod hasłem #naturalniedomety zastąpione zostały elektrycznymi pojazdami o zerowej emisji spalin Wasilewski i Syn dealer marki Nissan! To idealne rozwiązanie ponieważ Maraton Mazury to alternatywa do wielkich biegów ulicznych! Przepiękne jeziora, lasy, łąki i ścieżki- to tylko niektóre atrakcje mazurskiego krajobrazu! Trasa biegnie przez region, który jako jedyny w Europie znalazł się w gronie finalistów konkursu na Siedem Nowych Cudów Świata! Ponad 42 kilometry wspaniałych widoków, przygotowane z myślą o tych, którzy gotowi są na spotkanie ze wszystkimi, którzy chcą poznać samych siebie, granice swoich możliwości i biec w miejscu, które warte jest każdego wysiłku, każdego kolejnego kroku, każdego kolejnego oddechu, nawet jeśli coraz bardziej zmęczonego. "Bieg Rodzinny" dla dzieci i wszystkich tych, którzy dopiero chcą zacząć swoją przygodę z bieganiem. Na trasie Maratonu Mazury przygotowane zostały również ekologiczne punkty nawadniające z Cisowianką, w których biegacze spożywali wodę i napoje izotoniczne w papierowych kubeczkach. Uczestnicy korzystali również z atrakcji przygotowanych w „Miasteczku Maratońskim ECO Life” oraz strefie regeneracji. Wszyscy uczestnicy Maratonu Mazury otrzymali koszulki, medale oraz prezenty od sponsorów, takie jak smartfony i bezprzewodowe głośniki od partnera technicznego LG, sportowe ubrania z najnowszej sportowej kolekcji Lamania, a dzieci słodkie upominki od piekarni Szabelski oraz miasteczko atrakcji. Rodzice biorący udział w maratonie, na czas biegu pozostawić mogli swoje pociechy pod opieką wolontariuszy. Maraton Mazury to fantastyczny czas pełen wielkich sportowych emocji, okazji do poznania nowych przyjaciół i spędzenia niezapomnianych chwil w jednym z najpiękniejszych miejsc nie tylko w Polsce, ale i w całej Europie! Całe wydarzenie zakończył wspólny trash- challenge wraz z partnerem technologicznym marką LG, czyli sprzątanie trasy w ramach akcji "Czyste Mazury", wszystkie śmieci umieszczone zostały w workach jutowych. Zdjęcia z wydarzenia możesz zobaczyć w galerii
MasterClass – sztuka konwersacji, czyli ciekawe rozmowy i wykwintne menu z restauracji Flaming & Co
Kolejne spotkanie z cyklu MasterClass – sztuka konwersacji, prowadzone przez Małgorzatę Domagalik, za nami. Gośćmi poniedziałkowego spotkania byli dziennikarz Katarzyna Kolenda-Zaleska, Piotr Kraśko oraz Mateusz Hładki. Jak wiadomo, najciekawsze rozmowy odbywają się przy doskonałym jedzeniu. Właśnie dlatego na miejsce spotkania wybrano elegancką restaurację znajdującą się w sercu Warszawy – Flaming & Co. Z tej okazji szefowie kuchni przygotowali specjalne menu. Już 18 lutego będzie można je przetestować. Każda z propozycji jest przemyślana, by nawiązywać do kontekstu wydarzenia. Chef kuchni Sebastian Maliszewski wkłada całe serce przygotowując menu pod mistrza wieczoru. Oczywiście żaden posiłek nie byłby kompletny, bez czegoś do picia. Właściciel restauracji Michał Będzia osobiście z sommelierem dobiera wina do każdego dania. Sprawdźcie, co zaserwowali gościom MasterClass! Wykwintne menu od Flaming & Co. Pierwsze pozycje w menu Flaming & Co. prezentują się znakomicie! W ramach przystawki goście MasterClass mogli zasmakować buraka giocci z wędzonym pstrągiem, kawiorem z jesiotra i wędzoną solą oraz ceviche małży św. Jakuba z piklowanym ogórkiem, chrzanem i zieloną oliwą. Do menu dobrane są także specjalne drinki na wykwintnym koniaku Rémy Martin. Dania główne prezentowały się równie wyrafinowanie. Goście ,,MasterClass - Sztuka konwersacji" mieli okazję spróbować polędwicy z dorsza podanej z komosą ryżową, espumą, migdałami i fioletowym kalafiorem. Drugą propozycją była pierś z kaczki podana z burakiem, assiette z topinamburu i chutney. Szef kuchni Warszawskiego Flaming & Co. nie zapomniał o deserze! Na koniec podano pączki w pomarańczowym cukrze z musem czekoladowym, creme chantilly oraz kawiorem. Ostatnie danie idealnie uzupełniła aromatyczna kawa Nespresso. O piękne dekoracje, które podkreśliły prezentację potraw zadbała firma Bloom Box, która słynie z wyszukanych, artystycznych połączeń.
Niezwykła rozmowa o kondycji polskiego dziennikarstwa i sensie działalności charytatywnej...
Wydarzenie MasterClass. Sztuka Konwersacji zaszczycą wyjątkowi goście!
Po sukcesie dotychczasowych spotkań MasterClass. Sztuka konwersacji pora na nowe inspirujące rozmowy. Kolejne wydarzenie cyklu, rozmowę z Katarzyną Kolendą - Zaleską i Piotrem Kraśko oraz Mateuszem Hładkim, poprowadzi Małgorzata Domagalik. Dołącz do rozmowy o kondycji polskiego dziennikarstwa i sensie działalności charytatywnej! 16 lutego w auli Politechniki Warszawskiej odbędzie się dziewiętnasty i ostatni Charytatywny Bal Dziennikarzy. „Formuła się wyczerpała. Sponsorzy chętniej stawiają na projekty CSR, które pozwalają dotrzeć im do klientów”, powiedział prezes Fundacji Charytatywny Bal Dziennikarzy Mateusz Hładki w rozmowie z Press. Masterclass. Sztuka Konwersacji: Katarzyna Kolenda-Zaleska, Piotr Kraśko, Mateusz Hładki i Małgorzata Domagalik Spotkanie MasterClass. Sztuka konwersacji odbędzie się 18 lutego o godzinie 19.30 na 50 piętrze apartamentowca Złota 44 z widokiem za całą Warszawę. Część dochodu trafi do beneficjentów Balu. Podczas wieczoru goście będą mieli możliwość rozmowy z pozostałymi uczestnikami. Każde spotkanie zaczyna się od recitalu światowej sławy artysty z impresariatu Stowarzyszenia im. Ludwiga von Beethovena. Wieczór zwieńczy elegancka kolacja przygotowana przez utalentowanych warszawskich szefów kuchni. Bilety do nabycia przez Hitsalonik.pl lub Evenea.pl. MasterClass. Sztuka konwersacji to cykl kameralnych spotkań przy jednym stole dla tych, którzy celebrują chwile i dla których niewyreżyserowany spektakl twórczej rozmowy i wymiany myśli z drugim człowiekiem stanowi wartość samą w sobie. Koncepcja spotkań oparta jest na zawodowym doświadczeniu w przeprowadzeniu wywiadów psychologicznych z osobistościami świata kultury, biznesu i polityki. Projekt został zainaugurowany na rynku w lutym 2018 roku Edipresse Polska wraz z prowadzącą Małgorzatą Domagalik przeprowadziło spotkania z osobowościami ze świata kultury, sztuki i biznesu. Gościliśmy Andrzeja Seweryna, Wojciecha Pszoniaka, Dominikę Kulczyk, Romana Polańskiego, Jerzego Stuhra, Jerzego Bralczyka, Krystynę Jandę i Roberta Biedronia. Od sierpnia 2018 roku do projektu w roli prowadzącego dołączył Mariusz Szczygieł. Spotkania odbywają się dzięki wsparciu: Złota44, Nespresso, Flaming&Co,Albert Riele, Archidzieło, Agencja Bloom Box, Noble Concierge, Max Benjamin, Stowarzyszenie im. Ludwiga von Beethovena oraz Steinway&Sons.
Zobaczcie, kto pojawił się na gali Kobiety Roku Twojego Stylu!
Olszówka, Ferenstein, Sworowska... Kto wyglądał najlepiej?
W środowy wieczór 4 kwietnia miesięcznik Twój Styl po raz kolejny uhonorował Kobietę Roku, którą tym razem została małżonka Jerzego Owsiaka, Lidia Niedźwiedzka-Owsiak. Gala ta organizowana jest corocznie od 1991 roku, a w ubiegłych latach nagroda Złotego Wawrzyna (czyli specjalnie zaprojektowana broszka) trafiła m. in. do Jolanty Kwaśniewskiej, Anny Dymnej, Martyny Wojciechowskiej czy Doroty Wellman. Zobaczcie, kto tym razem pojawił się na wydarzeniu!