Dziedzictwo dźwięków i siła charakteru. „Tańczące Eurydyki” zapoczątkowały jej legendę. Tak Katarzyna Gaertner stała się ikoną polskiej muzyki
Katarzyna Gaertner już jako 13-latka wiedziała, że zostanie kompozytorką, a jej „Tańczące Eurydyki” zapoczątkowały niezwykłą muzyczną drogę. W rozmowie z VIVĄ! opowiada o sile, która pozwoliła jej przetrwać przeciwności losu.
Stworzyła niezapomniane polskie przeboje - "Małgośkę", "Wielką Wodę" czy "Tańczące Eurydyki". Współpracowała z najpopularniejszymi polskimi artystami. Katarzyna Gaertner w szczerej rozmowie z magazynem VIVA! odsłania nieznane kulisy swojego życia – od pierwszego fortepianu, który otrzymała w wieku sześciu lat, przez debiut kompozytorski jako 13-latka, aż po dramatyczne chwile, gdy w żałobie po mężu straciła dorobek życia. Mimo wszystkich ciosów, które otrzymała od losu nie przestała tworzyć. Muzyka to jej cały świat. Katarzyna Gaertner w wywiadzie VIVY! o miłości do muzyki. Kiedy zaczęła komponować? – Masz długie i barwne życie, ale los nieraz Cię krzywdził. Krzywdzi i wynagradza, bo mam muzykę, która jest dla mnie bardzo ważna. – Po kim odziedziczyłaś talent? Ojciec grał na fortepianie. Mama też uczyła muzyki. Pochodzę jednak z niemieckiej rodziny zajmującej się przemysłem. Dziadkowie ze strony mamy mieli kolekcję książek, a nie płyt. – Twoja muzykalność pochodzi więc jednak od rodziców? Ojciec, gdy miałam sześć lat, przywiózł mi w prezencie porzucony przez Niemców fortepian, a ja zaczęłam na nim brząkać. I muzyka nie opuściła mnie do tej pory. – Kiedy zaczęłaś komponować? Postanowiłam napisać piosenkę na konkurs specjalności młodzieżowych, który wygrałam. I wtedy powiedziałam mamie: „Zostanę kompozytorem”. Już jako 13-latka czułam, że to będzie moja droga. A kiedy miałam lat 18, napisałam „Tańczące Eurydyki”, które na festiwalu w Szczecinie zaśpiewała Hela Majdaniec. I od tego się zaczęło… – Później jednak „Eurydyki” śpiewała Anna German. Anna zaśpiewała tę piosenkę dwa lata później w Opolu, a ja po jej występie i owacjach wiedziałam już, że wybrałam właściwą drogę. [...] TYLKO W VIVIE!: Gdy opłakiwała męża, straciła dorobek życia. „Byłam półprzytomna, zrobiłam wszystko, co mi kazali”, mówi Katarzyna Gaertner – Szybko stałaś się sławna… Czy ja wiem? Sławni są wokaliści i aktorzy, a kompozytor zawsze zostaje w cieniu. Dla mnie nagrodą była nie moja popularność, tylko popularność moich piosenek. – Powinnaś to wszystko opisać w swojej biografii. Piszę ją od dawna, ale ciągle jest nieskończona, bo ciągle coś nowego się dzieje. – Z pewnością wiele miejsca poświęcisz Agnieszce Osieckiej, z którą bardzo się przyjaźniłaś. Bardzo. Z Agnieszką można było być blisko albo wcale. Odbierałyśmy na podobnych falach. Przysyłała mi swoje nowe wiersze. Często pisała je też u mnie w domu nad jeziorem, na Kaszubach. Tam powstała między innymi „Wielka woda”. A kiedy się już napracowałyśmy, chodziłyśmy po polach i lesie i gadałyśmy o życiu. – Bardzo przeżyłaś jej śmierć? Bardzo. I żałowałam, że mnie wtedy przy niej nie było. Ale tydzień przedtem przysłała mi wiersz, który napisała w szpitalnym łóżku. O życiu, o miłości, która już była… To brzmiało jak jej pożegnanie ze światem i ze mną. Mam zamiar napisać muzykę do tego wiersza. I do wszystkich nieznanych teksów Osieckiej, których mam dużo. – Wierzę, że z Twoim samozaparciem postawisz na swoim. Też w to wierzę. Niełatwo mnie złamać. Przeżyłam udar, białaczkę, przeżyłam pożar domu. Uratowano mnie, znosząc z poddasza na rękach. I cały czas pracowałam, odkąd skomponowałam pierwszy przebój. „Małgośkę” śpiewają do dzisiaj różni wokaliści. A moja „Msza beatowa” zdobyła międzynarodową popularność od pierwszego nagrania dla Polskich Nagrań w 1997 roku. Wielu artystów dzięki mnie i moim kompozycjom wypłynęło na szerokie wody. A to, co dzieje się ze mną teraz, być może jest ceną za te wszystkie sukcesy… [...] – Jak wygląda proces twórczy, kiedy nie zapisujesz nut i nie odtwarzasz tej muzyki na fortepianie, którego tu nie masz? Ten proces jest we mnie. Wiem, że melodia musi być taka, a nie inna. I trzeba tylko wydać ją na świat jak dziecko. A to związane jest z pieniędzmi. Potrzeba kogoś, kto sfinansuje nagrania, bo przecież nut światu nie pokażę i nikt ich nie usłyszy. Musi być zapis muzyczny. A potem odtworzenie tego to już żywioł. Mój mąż stworzył mi doskonały warsztat pracy, który straciłam. Nie wiem, czy bezpowrotnie, ale mam nadzieję, że nie i że apelacja przyniesie dobry skutek. TYLKO W VIVIE!: "Zabrakło mi siły, żeby walczyć". Dziś Olaf Lubaszenko mówi, co naprawdę wtedy czuł Całość rozmowy – tylko w najnowszym numerze magazynu VIVA!, dostępnym przez dwa tygodnie od czwartku, 22 maja.
"To brzmiało jak pożegnanie ze światem". Katarzyna Gaertner o ostatnim wierszu, jaki dostała od Osieckiej i przyjaźniach, których nie przerwał czas
Od „Tańczących Eurydyk” po „Małgośkę” – Katarzyna Gaertner stworzyła największe hity, komponując dla legend i przyjaźniąc się z ikonami. W ekskluzywnej rozmowie z VIVĄ! wspomina twórcze relacje z Anną German czy Marylą Rodowicz. Wspomina też o przyjaźni z Agnieszką Osiecką i o wierszu, który poetka wysłała jej na tydzień przed swoją śmiercią. "Mam zamiar napisać muzykę do tego wiersza", mówi kompozytorka.
Talent odziedziczyła po rodzicach. Fortepian pojawił się w jej życiu jak znak przeznaczenia – podarunek, który już w wieku sześciu lat przesądził o jej muzycznej przyszłości. Katarzyna Gaertner, kompozytorka legendarnych „Tańczących Eurydyk”, czarowała dźwiękiem, zanim jeszcze Polska zdążyła ją poznać. Stworzyła prawdziwe arcydzieła, dawała artystom sławę. W ekskluzywnej rozmowie z VIVĄ! wspomina artystyczne przyjaźnie z Agnieszką Osiecką, Anną German i Marylą Rodowicz – kobiety, które razem z nią pisały najpiękniejsze rozdziały historii polskiej piosenki. Szczególna relacja łączyła ją z Agnieszką Osiecką. Poetka na krótko przed śmiercią wysłała jej wiersz, który napisała w szpitalnym łóżku. "O życiu, o miłości, która już była… To brzmiało jak jej pożegnanie ze światem i ze mną", mówiła. I dodaje: "Mam zamiar napisać muzykę do tego wiersza". Katarzyna Gaertner o przyjaźniach z Marylą Rodowicz, Anną German i Agnieszką Osiecką – Kiedy zaczęłaś komponować? Postanowiłam napisać piosenkę na konkurs specjalności młodzieżowych, który wygrałam. I wtedy powiedziałam mamie: „Zostanę kompozytorem”. Już jako 13-latka czułam, że to będzie moja droga. A kiedy miałam lat 18, napisałam „Tańczące Eurydyki”, które na festiwalu w Szczecinie zaśpiewała Hela Majdaniec. I od tego się zaczęło… – Później jednak „Eurydyki” śpiewała Anna German. Anna zaśpiewała tę piosenkę dwa lata później w Opolu, a ja po jej występie i owacjach wiedziałam już, że wybrałam właściwą drogę. – Przyjaźniłyście się z Anną? Tak, ale po jej wypadku nasza współpraca się wyciszyła. Myślałam, że Ania wyleczy się i wróci. Tak się nie stało. Zaczęłam więc pisać też dla innych wokalistów. – Przede wszystkim dla Maryli Rodowicz i dla Ryśka Riedla z Dżemu. Od musicali i piosenek z „Pozłacanego warkocza” zaczęła się kariera Ryśka, a z Marylą… Zaczęło się zabawnie, od piosenki z przeszłością. – „Hej, dzień się budzi” funkcjonowała nawet jako sygnał radiowy. Tak, tylko że najpierw zaśpiewała ją inna piosenkarka, a dopiero potem Maryla. – Ale później tworzyłyście udany tandem. Ile Twoich piosenek zaśpiewała? Nie mam pojęcia, dużo. I nagrała z nimi płyty. Pamiętam, że jeździłam do niej do Czech, kiedy tam mieszkała ze swoim czeskim narzeczonym. Bardzo lubiłam Marylę i jej głos. Jej interpretacja nadawała mojej muzyce głębi. Przez 50 lat naszej współpracy powstało tyle przebojów, nie do policzenia. Jak choćby „Małgośka”, „Diabeł i raj”, „Gdzie to siódme morze”, „Wrócą chłopcy z wojny”, „Wielka woda”… TYLKO W VIVIE!: Gdy opłakiwała męża, straciła dorobek życia. „Byłam półprzytomna, zrobiłam wszystko, co mi kazali”, mówi Katarzyna Gaertner – Te piosenki są odtwarzane do dzisiaj. Ty dawałaś artystom sławę. A oni lgnęli do Ciebie. Poznałaś Beatlesów, gdy byłaś na stypendium w Londynie. Byłam nawet u nich na Heave Road. Chodziłam z nimi na jam session, z długimi mikserskimi stołami. Poznałam wiele muzycznych sław. Nigdy nie zapomnę Jiřiego Korna, którego poznałam w Czechach. – Szybko stałaś się sławna… Czy ja wiem? Sławni są wokaliści i aktorzy, a kompozytor zawsze zostaje w cieniu. Dla mnie nagrodą była nie moja popularność, tylko popularność moich piosenek. – Powinnaś to wszystko opisać w swojej biografii. Piszę ją od dawna, ale ciągle jest nieskończona, bo ciągle coś nowego się dzieje. TYLKO W VIVIE!: Straciła męża i cały dobytek, jej świat legł w gruzach przez złych ludzi. Katarzyna Gaertner ujawniła, kim są ci, którzy ją ocalili przez totalnym upadkiem – Z pewnością wiele miejsca poświęcisz Agnieszce Osieckiej, z którą bardzo się przyjaźniłaś. Bardzo. Z Agnieszką można było być blisko albo wcale. Odbierałyśmy na podobnych falach. Przysyłała mi swoje nowe wiersze. Często pisała je też u mnie w domu nad jeziorem, na Kaszubach. Tam powstała między innymi „Wielka woda”. A kiedy się już napracowałyśmy, chodziłyśmy po polach i lesie i gadałyśmy o życiu. – Bardzo przeżyłaś jej śmierć? Bardzo. I żałowałam, że mnie wtedy przy niej nie było. Ale tydzień przedtem przysłała mi wiersz, który napisała w szpitalnym łóżku. O życiu, o miłości, która już była… To brzmiało jak jej pożegnanie ze światem i ze mną. Mam zamiar napisać muzykę do tego wiersza. I do wszystkich nieznanych teksów Osieckiej, których mam dużo. TYLKO W VIVIE!: "Zabrakło mi siły, żeby walczyć". Dziś Olaf Lubaszenko mówi, co naprawdę wtedy czuł Całość rozmowy – tylko w najnowszym numerze magazynu VIVA!, dostępnym przez dwa tygodnie od czwartku, 22 maja.
Straciła męża i cały dobytek, jej świat legł w gruzach przez złych ludzi. Katarzyna Gaertner ujawniła, kim są ci, którzy ją ocalili przez totalnym upadkiem
Legenda polskiej muzyki, Katarzyna Gaertner, przerywa milczenie. W rozmowie z magazynem „Viva!” opowiada o dramatycznych wydarzeniach, które zmieniły jej świat w ruinę. Dziś mieszka w azylu pod Warszawą i stara się nadal realizować swoją muzykę. Wspomina o tych, którzy wyciągnęli do niej pomocną dłoń w najtrudniejszym czasie.
Katarzyna Gaertner, jedna z najbardziej cenionych postaci polskiej muzyki. Stworzyła niezapomniane hity - „Małgośka”, „Wielka woda”, „Tańczące Eurydyki”, „Bądź gotowy dziś do drogi”. Od dwóch lat mieszka w niewielkim domu położonym w okolicach Zalewu Zegrzyńskiego. To miejsce, do którego trafiła z pomocą bliskich, stało się dla niej schronieniem po bolesnych życiowych doświadczeniach. W rozmowie z VIVĄ! kompozytorka ujawniła dramatyczne kulisy swojego życia. "Przeżyłam udar, białaczkę, pożar domu, ale to, co spotkało mnie teraz, być może jest ceną za wszystkie sukcesy", mówi poruszająco w rozmowie z Krystyną Pytlakowską. Artystka straciła dom, studio i swoje kompozycje. Jak do tego doszło? W 1997 roku Katarzyna Gaertner została poproszona przez matkę młodego mężczyzny, Gienka (imię zmienione – przyp. red.), by poświęciła mu trochę czasu i pomogła odnaleźć życiową drogę. Miał wówczas 23 lata. Kobieta poprosiła także o zakup gitary dla syna. Gaertner zgodziła się i przyjęła chłopaka w swoim domu w Komaszycach, niedaleko Końskich – miejscu, które wybrała na swoją przystań po opuszczeniu Warszawy. Zamieszkała tam po tym, jak sąsiedzi w stolicy zaczęli skarżyć się na hałasy podczas prób muzycznych i regularnie wzywali policję. W związku z tym osiedliła się w opuszczonym gospodarstwie, gdzie wraz z mężem odnowiła dom i stworzyła studio nagrań w jednym z budynków. Po kilku dniach pobytu Gienek zapytał, czy mógłby zostać na dłużej. Artystka zgodziła się, choć nie z powodu samotności – wtedy czuła się otoczona miłością: miała u boku kochającego męża, muzykę, psy i hodowlę kóz. Ten czas wspomina jako wyjątkowo twórczy i pełen harmonii. W jednym momencie wszystko się zmieniło... Katarzyna Gaertner - tak dziś wygląda jej życie. Gdzie mieszka legendarna kompozytorka? – Gienka traktowałaś jak przybranego syna, bo nie masz własnych dzieci? Albo pasja i muzyka, albo dzieci, którym trzeba poświęcać całą uwagę. W dodatku mój stan zdrowia nie pozwalał na macierzyństwo. Ale Gienka nie uważałam za przybranego syna. Po prostu odkryłam w nim miłość do muzyki. Wydawał się dobry i czuły. Troskliwy. Nie miał zawodu, więc opłacałam za niego ubezpieczenie na zasadzie, że niby zatrudniam go jako pomoc przy prowadzeniu gospodarstwa. W dodatku chciał grać na gitarze i miał talent. Przytuliłam go więc i pomogłam w nauce gry. Kupiłam mu dwie drogie gitary, wysłałam go do Szwecji, żeby nauczył się dobrze grać i oswoił ze studiem nagrań. Dziękował mi za opiekę, mówił: „Jesteś bardzo dobra, ciociu, dziękuję”. Diabeł wyszedł z niego dopiero po śmierci mojego męża, którego bał się panicznie. Gdyby Kazik żył, nigdy by do takiej sytuacji nie doszło. Ja nie miałam podstaw, żeby podejrzewać Gienka o to całe zło, które w nim siedzi. Dałam mu wyremontowany młyn obok mojego domu i pozwoliłam w nim zamieszkać. Wprowadził tam dziewczynę z mojego zespołu, z którą się ożenił, i gdzie przyszły na świat jego dzieci. Nic nie wskazywało na to, że umie tak podstępnie działać, a przecież za chwilę zabrał mi wszystko. Dom, studio i moją twórczość. Oberwałam za swoją dobroć. Mój mąż Kazimierz Mazur od początku wiedział, że nikomu nie warto ufać. Ale nic mi nie mówił, tylko poszedł do notariusza i zastrzegł prawa do wszystkich moich dużych dzieł oraz ich produkcji, bo ja zajmowałam się też od 2000 roku produkcją muzyki. Mieliśmy z mężem studio nagrań i pracowaliśmy razem. Mąż nadał teatralny kształt wielu moim utworom, które połączył w spektakle. Między innymi piosenki Agnieszki Osieckiej – 15 wierszy z moją muzyką, które wystawił w teatrze w Zielonej Górze. Wydawało się, że wszystko jest w porządku, ale kiedy Kazimierz zachorował na raka i umarł, los się odwrócił. Straciłam najbliższego i najukochańszego człowieka. Pierwszą rzeczą, jaką zrobił wtedy Gienek, było ściągnięcie płyty „Msza beatowa” ze stołu mikserskiego i wydanie jej jako własnej, wyrzucając nazwiska producentów – Kazimierza Mazura i Polskiego Radia. CZYTAJ TYLKO W VIVIE!: Gdy opłakiwała męża, straciła dorobek życia. „Byłam półprzytomna, zrobiłam wszystko, co mi kazali”, mówi Katarzyna Gaertner – A prawa autorskie się nie liczyły? Widocznie nie. Zresztą zablokował mi całą moją nagraną twórczość. A na drugi dzień po pogrzebie, na którym nie byłam, bo czułam się jak w letargu – jedna wielka rozpacz – Gienek i jego żona Estera (imię zmienione – przyp. red.) zabrali mnie, a właściwie zaciągnęli do notariusza, u którego leżał gotowy akt notarialny. Podpisałam go. To był akt darowizny mojego majątku w zamian za opiekę do końca życia. Nie bardzo zdawałam sobie sprawę z tego, co podpisuję, bo cały mój świat legł wtedy w gruzach. Byłam półprzytomna, nafaszerowana lekami uspokajającymi i zrobiłam wszystko, co mi kazali. A akt notarialny Gienek od razu schował, żebym go nie czytała. Jak mnie potem przyjaciele pytali, czy ja wiem, co podpisałam, odpowiadałam, że nie wiem. Notariusz poinformował mnie tylko, że to umowa na moje dożywocie. [...] – Miał Cię utrzymywać i karmić, ale nie dotrzymał umowy. Podobno chodziłaś głodna. Kiedy na mojej karcie wyczerpały się pieniądze, przestali kupować mi jedzenie. Nie reagowałam. Byłam tak rozbita, jakbym nie miała mózgu. Ze mnie – po chorobie i śmierci Kazika – został strzęp człowieka. Ale po dwóch tygodniach zaniepokojeni przyjaciele pomogli mi załatwić sanatorium. Dopiero gdy wyjechałam tam w 2023 roku, zaczęłam myśleć, jak się z tej sytuacji wyplątać. A kiedy dowiedziałam się, że „kochany” Gienio moje dwie suczki wystawił na dwór, pomyślałam, że muszę zabrać psy w jakieś bezpieczne miejsce. A potem mój przyjaciel Stasio Zajączek przyjechał z kolegą, zabrał najpierw mnie z sanatorium, a potem moje psy. – U państwa Zajączków mieszkasz już dwa lata. Długo ich znasz? Poznaliśmy ich z Kaziem przez moją koleżankę, Irenę Buczyńską. Państwo Zajączkowie organizowali muzyczne imprezy pod nazwą „Wszyscy”. Zapraszali artystów. Ja też u nich wystąpiłam. Kiedy dowiedzieli się, że nie mam już dachu nad głową, zaoferowali mi gościnę w ich domu pod Warszawą. Najpierw na święta, a potem na stałe. Moje psy też u nich znalazły dom – żyją w zgodzie z kotami Danusi. Nie wiem, co będzie dalej, ale wiem jedno – że to Danuta i Stanisław mnie uratowali i stworzyli mi spokojne warunki do życia. A przede wszystkim okazali i okazują mi ogromne serce i pomagają w życiowych sprawach. Pokój, w którym u nich mieszkam, to mój azyl. Muszę gdzieś tworzyć, pisać muzykę i jej słuchać. Na razie żyję moimi planami, z których najważniejsze to odzyskanie mojej twórczości, czyli wszystkich nagrań, których dużo wyprodukowałam. Od roku już nie siedzę bezczynnie. Staram się realizować muzykę w dużo trudniejszych warunkach. A Gienek to, co było z nagrań gotowe, zagarnął i trzyma. Zażądał 100 tysięcy złotych, wtedy ewentualnie zwróci mi moją twórczość.[...] – Niestety sąd nie podzielił Twojego zdania o unieważnieniu umowy notarialnej i tłumaczenia, że nie wiedziałaś, co podpisujesz. Ale jest złożona apelacja. Ja już naprawdę nie mam wobec życia wielkich wymagań. Niczego nie potrzebuję poza unieważnieniem tego „chorego” aktu notarialnego. Obecność Gienka w moim życiu to był typowy barter. Ja ci udostępniam swoje studio bez ograniczeń, a ty pomagasz mi skończyć moje nagrania jako realizator dźwięku, ale to nie upoważnia cię do bycia właścicielem mojej muzyki. To prawda, że przez te lata, kiedy razem pracowaliśmy, było mi wygodnie, miałam w domu gitarzystę. Ale on pomylił role. – Mimo wszystko wyczuwam w Tobie dobrą energię. Ta surrealistyczna sytuacja nie odebrała Ci miłości do życia, muzyki, przyjaciół… Bo tutaj odreagowałam ten stres dzięki Danusi, jej usposobieniu i życzliwości. Zresztą staram się nie myśleć o tym, co było, tylko o tym, co będzie. O mojej muzyce, którą nagrałam i wydałam, i tej, którą robię i jeszcze zrobię, dla ludzi. Codziennie wymyślam dźwięki i planuję, kogo wziąć do pomocy w nagraniu. – Jak wygląda proces twórczy, kiedy nie zapisujesz nut i nie odtwarzasz tej muzyki na fortepianie, którego tu nie masz? Ten proces jest we mnie. Wiem, że melodia musi być taka, a nie inna. I trzeba tylko wydać ją na świat jak dziecko. A to związane jest z pieniędzmi. Potrzeba kogoś, kto sfinansuje nagrania, bo przecież nut światu nie pokażę i nikt ich nie usłyszy. Musi być zapis muzyczny. A potem odtworzenie tego to już żywioł. Mój mąż stworzył mi doskonały warsztat pracy, który straciłam. Nie wiem, czy bezpowrotnie, ale mam nadzieję, że nie i że apelacja przyniesie dobry skutek. – Tego życzę Tobie i fanom Twojej muzyki. Cieszę się też, że cały czas masz wolę tworzenia. Ja nie mam problemu ze zmęczeniem materiału. W moim domu i na mojej działce chodziłam po kilka kilometrów dziennie. Pamięć mi też dopisuje. Ale przede wszystkim czuję w sobie moc twórczą. I za to jestem wdzięczna Opatrzności czy Bogu. – Próbowałaś się skontaktować ze swoim byłym wychowankiem? Tak, ale gdy powiedziałam, żeby mi oddał moją twórczość, rzucił słuchawką. Nie wpuścił również do domu Danusi, która pojechała tam po moją zimową kurtkę. Prawdę mówiąc, nie chce mi się wierzyć, że to wszystko naprawdę się zdarzyło. Wracam do „normalności”. Niedawno była tu u mnie Maryla Rodowicz i zaproponowała, żebym wzięła udział w filmie, jaki o niej powstaje. Pomyślałam wtedy, że zrobię to, bo przecież portret Maryli beze mnie będzie niepełny. TYLKO W VIVIE!: "Zabrakło mi siły, żeby walczyć". Dziś Olaf Lubaszenko mówi, co naprawdę wtedy czuł Całość rozmowy – tylko w najnowszym numerze magazynu VIVA!, dostępnym przez dwa tygodnie od czwartku, 22 maja.
Gdy opłakiwała męża, straciła dorobek życia. „Byłam półprzytomna, zrobiłam wszystko, co mi kazali”, mówi Katarzyna Gaertner
Straciła wszystko – dom, studio i swoje kompozycje... Historia legendarnej kompozytorki, autorki „Małgośki” i „Wielkiej wody” porusza. "Niełatwo mnie złamać", opowiada Katarzyna Gaertner. Jak do tego doszło? W szczerej rozmowie odsłania dramat swojego życia.
W niedużym domu za Zalewem Zegrzyńskim od dwóch lat mieszka legendarna kompozytorka, autorka muzyki do niezapomnianych przebojów: „Małgośki”, „Wielkiej wody” czy „Tańczących Eurydyk”. Przyjaciele przygarnęli ją i jej dwa psy, gdy uciekła z własnego domu. Historia jak z thrillera. "Niełatwo mnie złamać. Przeżyłam udar, białaczkę, przeżyłam pożar domu. Uratowano mnie, znosząc z poddasza na rękach. I cały czas pracowałam, odkąd skomponowałam pierwszy przebój. „Małgośkę” śpiewają do dzisiaj różni wokaliści. A moja „Msza beatowa” zdobyła międzynarodową popularność od pierwszego nagrania dla Polskich Nagrań w 1997 roku. Wielu artystów dzięki mnie i moim kompozycjom wypłynęło na szerokie wody. A to, co dzieje się ze mną teraz, być może jest ceną za te wszystkie sukcesy…", mówi. Co naprawdę wydarzyło się w życiu Katarzyny Gaertner, sprawdza Krystyna Pytlakowska. Katarzyna Gaertner w rozmowie z VIVĄ!: zadano jej bolesny cios, straciła wszystko – Dlaczego właściwie to Cię spotkało? Dlaczego straciłaś dom, studio i swoje kompozycje? Naiwność? A może brakowało Ci spadkobiercy? Nie, to wszystko stało się z dobroci serca. I z mojej naiwnej wiary, że jestem w stanie wykreować nowego, wspaniałego artystę, któremu dałam własne nazwisko – Gaertner. Nie wiedziałam, co w nim naprawdę siedzi. – Opowiedz mi, proszę, od początku. Rok 1997. Gienek (imię zmienione – przyp. red.) miał 23 lata, gdy jego matka poprosiła, żebym znalazła dla niego trochę czasu i oceniła, co mógłby w życiu robić. I żeby kupić mu gitarę. Zgodziłam się. Przyjechał więc do mnie, do Komaszyc pod Końskimi, gdzie kupiłam ziemię, stary młyn i wyremontowałam dom. Musiałam osiąść z dala od Warszawy, ponieważ sąsiedzi mieli mi za złe próby z muzykami i hałasy, wzywali policję. Znalazłam więc opuszczone gospodarstwo. A potem w jednym z budynków urządziliśmy z mężem studio nagrań. Po kilku dniach Gienek zapytał: „Ciociu, a może mógłbym zostać u ciebie?”. Zgodziłam się. Ale nie dlatego, że czułam się samotna. Trudno było się czuć samotną, mając kochającego męża, muzykę, psy i hodując kozy. Tak, wtedy żyłam otoczona miłością ludzi i zwierząt. I wspominam to jako cudowny okres twórczy. – Gienka traktowałaś jak przybranego syna, bo nie masz własnych dzieci? Albo pasja i muzyka, albo dzieci, którym trzeba poświęcać całą uwagę. W dodatku mój stan zdrowia nie pozwalał na macierzyństwo. Ale Gienka nie uważałam za przybranego syna. Po prostu odkryłam w nim miłość do muzyki. Wydawał się dobry i czuły. Troskliwy. Nie miał zawodu, więc opłacałam za niego ubezpieczenie na zasadzie, że niby zatrudniam go jako pomoc przy prowadzeniu gospodarstwa. W dodatku chciał grać na gitarze i miał talent. Przytuliłam go więc i pomogłam w nauce gry. Kupiłam mu dwie drogie gitary, wysłałam go do Szwecji, żeby nauczył się dobrze grać i oswoił ze studiem nagrań. Dziękował mi za opiekę, mówił: „Jesteś bardzo dobra, ciociu, dziękuję”. Diabeł wyszedł z niego dopiero po śmierci mojego męża, którego bał się panicznie. Gdyby Kazik żył, nigdy by do takiej sytuacji nie doszło. Ja nie miałam podstaw, żeby podejrzewać Gienka o to całe zło, które w nim siedzi. Dałam mu wyremontowany młyn obok mojego domu i pozwoliłam w nim zamieszkać. Wprowadził tam dziewczynę z mojego zespołu, z którą się ożenił, i gdzie przyszły na świat jego dzieci. Nic nie wskazywało na to, że umie tak podstępnie działać, a przecież za chwilę zabrał mi wszystko. Dom, studio i moją twórczość. Oberwałam za swoją dobroć. Mój mąż Kazimierz Mazur od początku wiedział, że nikomu nie warto ufać. Ale nic mi nie mówił, tylko poszedł do notariusza i zastrzegł prawa do wszystkich moich dużych dzieł oraz ich produkcji, bo ja zajmowałam się też od 2000 roku produkcją muzyki. Mieliśmy z mężem studio nagrań i pracowaliśmy razem. Mąż nadał teatralny kształt wielu moim utworom, które połączył w spektakle. Między innymi piosenki Agnieszki Osieckiej – 15 wierszy z moją muzyką, które wystawił w teatrze w Zielonej Górze. Wydawało się, że wszystko jest w porządku, ale kiedy Kazimierz zachorował na raka i umarł, los się odwrócił. Straciłam najbliższego i najukochańszego człowieka. Pierwszą rzeczą, jaką zrobił wtedy Gienek, było ściągnięcie płyty „Msza beatowa” ze stołu mikserskiego i wydanie jej jako własnej, wyrzucając nazwiska producentów – Kazimierza Mazura i Polskiego Radia. TYLKO W VIVIE!: "Zabrakło mi siły, żeby walczyć". Dziś Olaf Lubaszenko mówi, co naprawdę wtedy czuł – A prawa autorskie się nie liczyły? Widocznie nie. Zresztą zablokował mi całą moją nagraną twórczość. A na drugi dzień po pogrzebie, na którym nie byłam, bo czułam się jak w letargu – jedna wielka rozpacz – Gienek i jego żona Estera (imię zmienione – przyp. red.) zabrali mnie, a właściwie zaciągnęli do notariusza, u którego leżał gotowy akt notarialny. Podpisałam go. To był akt darowizny mojego majątku w zamian za opiekę do końca życia. Nie bardzo zdawałam sobie sprawę z tego, co podpisuję, bo cały mój świat legł wtedy w gruzach. Byłam półprzytomna, nafaszerowana lekami uspokajającymi i zrobiłam wszystko, co mi kazali. A akt notarialny Gienek od razu schował, żebym go nie czytała. Jak mnie potem przyjaciele pytali, czy ja wiem, co podpisałam, odpowiadałam, że nie wiem. Notariusz poinformował mnie tylko, że to umowa na moje dożywocie. – Dałaś mu wszystko, zapewniłaś wykształcenie. Grał bardzo dobrze na gitarze, a przy mnie nauczył się jeszcze realizacji dźwięku. Kiedy przejął całe studio, dobrze na tym zarabiał, korzystali z jego realizacji różni klienci. – Miał Cię utrzymywać i karmić, ale nie dotrzymał umowy. Podobno chodziłaś głodna. Kiedy na mojej karcie wyczerpały się pieniądze, przestali kupować mi jedzenie. Nie reagowałam. Byłam tak rozbita, jakbym nie miała mózgu. Ze mnie – po chorobie i śmierci Kazika – został strzęp człowieka. Ale po dwóch tygodniach zaniepokojeni przyjaciele pomogli mi załatwić sanatorium. Dopiero gdy wyjechałam tam w 2023 roku, zaczęłam myśleć, jak się z tej sytuacji wyplątać. A kiedy dowiedziałam się, że „kochany” Gienio moje dwie suczki wystawił na dwór, pomyślałam, że muszę zabrać psy w jakieś bezpieczne miejsce. A potem mój przyjaciel Stasio Zajączek przyjechał z kolegą, zabrał najpierw mnie z sanatorium, a potem moje psy. [...] – Twoje dobre serce Cię zgubiło. A miałam tak mądrego męża, który podejrzewał, że to wszystko może się stać. Nie dawał się oszukać przymilnością Gienka i jego żony. Nawet powiedział mi przed śmiercią, żebym uważała, bo ona jest gorsza od swojego męża. Ja jednak to wszystko, co się stało, traktuję tylko jak wypadek przy pracy. Trzeba po prostu ten temat zakończyć i sprawiedliwie go rozegrać. I wara od mojej muzyki! – Niestety sąd nie podzielił Twojego zdania o unieważnieniu umowy notarialnej i tłumaczenia, że nie wiedziałaś, co podpisujesz. Ale jest złożona apelacja. Ja już naprawdę nie mam wobec życia wielkich wymagań. Niczego nie potrzebuję poza unieważnieniem tego „chorego” aktu notarialnego. Obecność Gienka w moim życiu to był typowy barter. Ja ci udostępniam swoje studio bez ograniczeń, a ty pomagasz mi skończyć moje nagrania jako realizator dźwięku, ale to nie upoważnia cię do bycia właścicielem mojej muzyki. To prawda, że przez te lata, kiedy razem pracowaliśmy, było mi wygodnie, miałam w domu gitarzystę. Ale on pomylił role. Całość rozmowy – tylko w najnowszym numerze magazynu VIVA!, dostępnym przez dwa tygodnie od czwartku, 22 maja.
Zgasła radość życia. Katarzyna Gärtner po stracie męża nie przypomina już dawnej siebie
"Dopóki mąż mnie chronił. To było wszystko świetnie"
Katarzyna Gärtner, autorka kultowych przebojów i legenda polskiej muzyki, przeżywa trudny czas. Po śmierci męża i utracie domu, mieszka kątem u przyjaciół. Zmaga się z samotnością, problemami zdrowotnymi, ale nie traci zainteresowania muzyką i życzliwości bliskich. Katarzyna Gärtner – życie po stracie męża Po odejściu męża, aktora Kazimierza Mazura, życie Katarzyny Gärtner diametralnie się zmieniło. Osierocona przez najbliższą osobę, została sama, zdana na siebie. W obliczu emocjonalnej straty i problemów zdrowotnych potrzebowała nie tylko opieki, ale i stabilizacji. Problemy mieszkaniowe zaczęły się, gdy artystka zawarła umowę dożywocia z krewnym. Miała zapewnione wsparcie i dach nad głową w zamian za przekazanie nieruchomości w Komaszycach. Niestety, umowa ta okazała się początkiem kolejnych dramatów – Gärtner nie tylko straciła dom, ale także część praw do własnej twórczości. ZOBACZ TEŻ: Katarzyna Gärtner bez dachu nad głową! Legendarna kompozytorka straciła swój cały dorobek Gdzie teraz mieszka kompozytorka? Obecnie Katarzyna Gärtner mieszka u przyjaciół, którzy przyjęli ją pod swój dach i otoczyli opieką. Choć sytuacja jest tymczasowa, dzięki życzliwości bliskich nie musi zmagać się z codziennymi trudnościami samotnie. Artystka nie ukrywa, że brakuje jej poczucia bezpieczeństwa, ale docenia wsparcie, jakie otrzymuje. "Dopóki byłam pod parasolem mojego męża, Kazimierza Mazura, znanego aktora, pomocnika w muzyce, który zajmował się moimi wszystkimi sprawami muzycznymi, wydawniczymi, to było boskie życie. Ponieważ nie miałam żadnych problemów, poza "masz zrobić płytę, masz nagrać muzykę, masz ją zrealizować dobrze, ma to iść gdzie się da, na cały świat, na Polskę, wszędzie". Dopóki to było przy mężu, wszystko było w porządku. W momencie, kiedy go zabrakło, wydarzyła się ta dramatyczna sytuacja, która na stałe spowodowała załamanie się wszystkiego. Prawda jest taka, że tych kilkadziesiąt lat, które przeżyłam z mężem, oderwało mnie od rzeczywistości. Dawniej zajmowałam się swoimi sprawami i to dosyć dzielnie. Dałam sobie radę i z domem, jednym czy drugim. Miałam pieniądze, bo zarabiałam sama. Pomagałam wielu ludziom młodym. No chociażby Stasiu Soyka, który miał 19 lat jak wystąpił u mnie w filmie, albo Rysiek Riedel. Mało kto wie, że ja go wyciągnęłam z piwnicy" — opowiadała w najnowszej rozmowie z Faktem. Gdy zmarł jej mąż, była w fatalnym stanie. Kompozytorka opowiedziała o szczegółach niekorzystnej umowy, której następstwa wstrząsnęły opinią publiczną. "Bezpośrednio, parę godzin po pociągnęliśmy do notariusza, gdzie był gotowy akt notarialny, który ja półprzytomna podpisałam. [...] Gdy się dowiedziałam, jakie następstwa są takiego aktu, to już było za późno, żeby go cofnąć. Nie mogłam zostać, musiałam opuścić dom. Udałam się do sanatorium, a potem w Polskę, gdzie się dało" — wyznała Katarzyna Gärtner Czy Katarzyna Gärtner może liczyć na wsparcie? W trudnych chwilach Katarzyna Gärtner nie została całkowicie sama. Wciąż może liczyć na pomoc i towarzystwo bliskich znajomych. Wśród nich szczególne miejsce zajmuje Maryla Rodowicz, z którą Gärtner przez lata współpracowała. Przyjaźń, która przetrwała próbę czasu, dziś daje jej siłę i nadzieję. "Małgośka przyniosła i przynosi w dalszym ciągu pieniądze, ponieważ jest na topie. Ma trzecie życie, bo teraz Maryla robi swój film fabularny o swojej pracy. Ta piosenka to jest w ogóle przypadek, jeden z niewielu w moim życiu, tak długowiecznego życia utworu. Ale być może to jest zaznaczona jakimś cudem — wspomminała. Twórczość, której nie zapomniała Pomimo życiowych trudności, Katarzyna Gärtner nie odwróciła się od muzyki. Z zainteresowaniem śledzi działania młodych artystów tj. Sanah czy Dawid Podsiadło, i nadal żyje światem dźwięków, który przez dekady był jej pasją i sensem życia. Jej dorobek pozostaje nieoceniony, a utwory takie jak „Małgośka” czy „Tańczące Eurydyki” to już klasyka polskiej sceny. Sama wciąż ma głowę pełną pomysłów, a swoją twórczością nadal chciałaby dzielić się ze światem. "Mam rehabilitację co parę dni i oczywiście maszeruję codziennie. Muszę zrobić normę kilometra ma małej przestrzeni. To jest kilka godzin ruchu i czuję się świetnie. Ale dlatego, że psychicznie odpoczęłam. Oderwałam się od tego załamania. Dopóki mąż mnie chronił. To było wszystko świetnie. I wesoło, i obficie. Gdy się skończyła ta epoka, gdzie mąż czuwał nad mną, zostałam sama, bezradna" — dodała na koniec, wyznając, że tęskni za swoim domem i warsztatem pracy. Czy skłóceni członkowie rodziny w końcu dojdą do porozumienia? SPRAWDŹ TEŻ: Maryla Rodowicz wstrząśnięta sytuacją Katarzyny Gärtner. Nie ma litości dla winnego
Maryla Rodowicz wstrząśnięta sytuacją Katarzyny Gärtner. Nie ma litości dla winnego
83-letnia Katarzyna Gärtner, kompozytorka takich hitów jak „Małgośka” i „Tańczące Eurydyki”, przeżywa dramat. Po podpisaniu umowy dożywocia straciła dom w Komaszycach i została pozbawiona opieki. Maryla Rodowicz jest poruszona sytuacją przyjaciółki. Kim jest Katarzyna Gärtner? Ikona polskiej muzyki Katarzyna Gärtner to legendarna postać polskiej sceny muzycznej. W wieku 83 lat może pochwalić się dorobkiem, który na stałe wpisał się w historię polskiej kultury. Jest autorką takich utworów jak „Małgośka” i „Tańczące Eurydyki”, które zdobyły serca milionów słuchaczy. Przez lata współpracowała z czołówką polskich artystów, w tym z Marylą Rodowicz. Niestety, ostatnie miesiące jej życia przyniosły bolesny zwrot akcji. Katarzyna Gärtner straciła dom i majątek Wszystko zmieniło się, gdy Katarzyna Gärtner zdecydowała się podpisać umowę dożywocia z jednym z krewnych. Efektem tej decyzji była utrata domu w Komaszycach, gdzie mieszkała przez wiele lat wraz z mężem, Kazimierzem Mazurem. Co gorsza, sytuacja ta pozbawiła ją nie tylko dachu nad głową, ale również majątku, który przez całe życie budowała. Z relacji wynika, że kompozytorka została pozostawiona bez odpowiedniej opieki. Znajdowała się w warunkach, które według Maryli Rodowicz były skrajnie niehumanitarne. Wszystko przez niedotrzymanie ustaleń umowy dożywocia, którą artystka podpisała z synem swojej kuzynki. ZOBACZ: Katarzyna Gärtner bez dachu nad głową! Legendarna kompozytorka straciła swój cały dorobek Maryla Rodowicz zareagowała na los przyjaciółki Maryla Rodowicz, jedna z największych gwiazd polskiej sceny muzycznej, nie pozostała obojętna wobec losu swojej wieloletniej przyjaciółki i współpracowniczki. Była zdruzgotana, gdy dowiedziała się, w jakich warunkach żyje obecnie Katarzyna Gärtner. Jej reakcja była natychmiastowa – zareagowała z wielkimi emocjami i zdecydowanie potępiła sposób, w jaki potraktowano artystkę. "To jest jakiś skandal. Widziałam tego chłopca już w latach 90., kiedy jeździłam do Kasi do Komaszyc. Jakim prawem on się dopisał do współprodukcji jej kompozycji? Kasia zaczęła tworzyć w latach 60., gdy jego nie było na świecie. Wiem, że nagrywała nowe wersje swoich starych utworów, stworzyła profesjonalne studio w domu" — grzmiała gwiazda w rozmowie z "Faktem". Dramatyczna historia Katarzyny Gärtner wywołuje w niej ogromną frustrację. Przypomniała, jak wyglądała sytuacja kompozytorki po podpisaniu dokumentów przygotowanych przez jej krewnego. Rodowicz nie szczędziła gorzkich słów. "Kiedy umarł jej mąż, zaciągnęli Kasię do notariusza i podsunęli jej dokumenty do podpisania. A w dokumentach stało, że Kasia przekazuje cały majątek w zamian za dożywotnią opiekę. Opieka wyglądała tak, że Kasię trzymali bez jedzenia, jak w złej bajce. Kasia jest po kilku wylewach, ma trudności z poruszaniem się. Taki los ją spotkał na starość... A w dodatku kilka lat temu spalił się jej dom, który budowała mozolnie od lat 90. Kasia mieszka w tej chwili u przyjaciół, którzy się nią opiekują, wożą na rehabilitację. Ja byłam u niej nie dalej jak wczoraj" — podsumowała, ujawniając, gdzie obecnie znajduje się jej przyjaciółka. SPRAWDŹ TEŻ: Ojciec gwiazdy "Na sygnale" zmarł po skardze na opiekę w szpitalu. "Serca nam pękły"
Katarzyna Gärtner bez dachu nad głową! Legendarna kompozytorka straciła swój cały dorobek
Jej sytuacja momentami była skrajnie niebezpieczna: „Po prostu siedziałam głodna”
Legendarna kompozytorka Katarzyna Gärtner, autorka takich hitów jak „Małgośka” i „Zielono mi”, znalazła się w dramatycznej sytuacji. Po pożarze domu i przekazaniu majątku w zamian za opiekę, została bez dachu nad głową. Twierdzi, że została oszukana. Ostatnia publikacja na FB 11.10.2025 r. Pożar domu, śmierć męża — tragedie w życiu Katarzyny Gärtner W 2012 roku w miejscowości Komaszyce, województwo łódzkie, doszło do tragedii, która całkowicie odmieniła życie Katarzyny Gärtner. W wyniku pożaru spłonął jej dom, a kompozytorka straciła niemal cały swój dorobek. Dla kobiety, która współtworzyła polską scenę muzyczną przez dekady, był to ogromny cios – nie tylko emocjonalny, ale i materialny. Przez kolejne lata wraz z mężem, Kazimierzem Mazurem dbała o odbudowę budynku. W międzyczasie również przygarnęła pod dach syna swojej kuzynki, któremu wspólnie pomagali w rozwoju kariery. Niestety, równo dekadę od pierwszej tragedii, miejsce miała następna: w 2022 r. zmarł mąż artystki. Wówczas jej życie skomplikowało się jeszcze bardziej. Zamiast wsparcia bliskich została przez nich oszukana w chwili słabości... Sprawdź też: Współpracowała z Osiecką i Rodowicz, ma na koncie setki hitów. Swój dorobek straciła w gigantycznym pożarze <img src="https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/48/2024/04/imgSZGX8k-acf8c68.jpg" width="2000" height="1331" alt="Photo: Przemysław Jach / SE/ East News, 23/08/2012, Komaszyce — powiat konecki. Katarzyna Gaertner i Kazimierz Mazur odbudowują się po pożarze który wybuchł w ich domu. Stracili cały majątek wyceniany na 3 miliony złotych." title="Katarzyna Gaertner odbudowuje dom po po?arze" /> Katarzyna Gärtner przekazała majątek rodzinie. Wkrótce została bez niczego W obliczu pogarszającego się zdrowia i braku środków na odbudowę Katarzyna Gärtner podjęła decyzję o przekazaniu majątku synowi kuzynki. Umowa zakładała dożywotnią opiekę nad artystką. Niestety, jak wynika z jej relacji, żadne z ustaleń nie zostało dotrzymane. 83-latka twierdzi, że została oszukana i porzucona przez osobę, której zaufała. „Przyjechali z pogrzebu w nocy. Rano mnie ściągnęli z łóżka i zawieźli do notariusza, gdzie na stole leżał gotowy akt notarialny. Ja to podpisałam. Oczywiście w ogóle nie byłam przytomna, trudno w takim momencie być” opowiedziała w rozmowie z magazynem „Polityka”. Przyjaciółka kompozytorki Irena Buczyńska w tym samym wywiadzie przyznała, że warunki życia Katarzyny Gärtner były naprawdę bardzo trudne: „To, co myśmy zastali, było straszne. Ona nie miała nic do jedzenia, lodówka była pusta. Kasia powiedziała, że jest głodna, że on nie przynosi jej jedzenia” czytamy. „Miałam pieniądze z muzyki, a jak te pieniądze się skończyły, to oni przestali mi kupować jedzenie. Po prostu siedziałam głodna. I wtedy zrozumiałam, że jestem w opałach” dodała rozżalona artystka. Jak wygląda dziś życie Katarzyny Gärtner Dziś 83-letnia kompozytorka korzysta z uprzejmości bliskich i pomieszkuje w ich domu. W wywiadach wyraźnie zaznacza, że nie ma gdzie mieszkać, mimo iż miała zapewnioną opiekę w zamian za cały swój majątek. Jej dramatyczna sytuacja budzi ogromne poruszenie wśród fanów i środowiska artystycznego. Jak informuje tygodnik „Polityka”, śledztwo dotyczące zawłaszczenia dobytku Gärtner przez jednego z jej krewnych zostało zakończone decyzją o umorzeniu, którą podtrzymał sąd w Kielcach. Mimo to pełnomocnik kompozytorki kontynuuje działania prawne – złożył skargę kasacyjną do Sądu Najwyższego oraz apelację dotyczącą unieważnienia umowy dożywocia zawartej u notariusza. Oskarżony o oszustwo mężczyzna nie przyznaje się do błędu: „Dopóki ta sprawa się nie rozwiąże normalnie, to ja tych materiałów, których jestem współproducentem, […] a drugim współproducentem jest ciotka, na razie nikomu nie wydam” powiedział syn kuzynki artystki w rozmowie z „Polityką”. Czytaj również: „Nie ma męża, nie ma mnie”, mówiła o ukochanym Kazimierzu Mazurze Katarzyna Gärtner <img src="https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/48/2024/04/imgPe8a3w-849e419.jpg" width="2146" height="1600" alt="Opole, 15.09.2017. 54 Krajowy Festiwal Polskiej Piosenki; n/z Katarzyna Gaertner z mezem Kazimierzem Mazurem w Opolskim amfiteatrze podczas jubileuszowego koncertu Maryli Rodowicz z okazji jej 50 lecia na scenie.,Image: 428283703, License: Rights-managed, Restrictions: , Model Release: no, Credit line: Mariusz Przygoda / Forum" title="Jubileusz Maryli Rodowicz - 54 KFPP w Opolu" />
Były nierozłączne, potem utraciły kontakt na lata. Nie zdążyły nagrać ostatniej wspólnej piosenki
„Gdyby człowiek "święty" był zdefiniowany, to Ania zapewne miałaby wszystkie jego cechy”, mówiła o przyjaciółce Katarzyna Gaertner
Anna German była najlepszą piosenkarką swojego pokolenia, cenioną poza granicami. Z kolei Katarzyna Gaertner należy do grona najlepszych kompozytorów w historii polskiej muzyki. Dwie artystki połączyła wyjątkowa przyjaźń, która przetrwała lata. To pianistka napisała muzykę do piosenki Tańczące Eurydyki, z którymi Anna German podbiła opolską scenę. Po tragicznym wypadku ich relacje się rozluźniły. Choć po latach zamierzały znów połączyć siły, nie było im dane spotkać się na artystycznej ścieżce. Nie zdążyły. Anioł Polskiej Estrady odszedł przedwcześnie. „Wspominam ją z ogromnym sentymentem, bo ją kochałam i uważam za jedną z największych światowych wokalistek. Czuję ogromny żal, że tak utalentowana osoba nie mogła dłużej żyć”, mówiła Katarzyna Gaertner w rozmowie z Echo Dnia. [Ostatnia publikacja na VUŻ: 18.09.2024 rok] Przyjaźń Anny German i Katarzyny Gaertner Mówi, że Anna German otrzymała od Boga wielki dar – głos o niespotykanej barwie. „Miał wyjątkowe częstotliwości i właściwości lecznicze”, wspominała kompozytorka w rozmowie z Echo Dnia. Nie ma wątpliwości, że to właśnie dzięki niemu, Anna German do dziś cieszy się tak wielką sławą. Wiele je łączyło – nie tylko pasja do muzyki. Nic dziwnego, że od razu poczuły do siebie sympatię. To Szymon Szurmiej poznał kompozytorkę z uwielbianą wokalistką. Wiedział, że gdy połączą siły, narodzi się coś niezwykłego. I miał rację. „Spotkałyśmy się we wrocławskiej estradzie, ona we Wrocławiu spędziła swoją młodość i powiedziałam, że mogę podarować jej piosenkę "Tańczące Eurydyki". Wcześniej śpiewała ją Helena Majdaniec, ale nie wypadła zbyt dobrze. Początkowo Ania obawiała się ją zaśpiewać, uważała muzykę za zbyt udziwnioną i skomplikowaną, ale w końcu odważyła się, a ja wiedziałam, że w jej wykonaniu zabrzmi ona wyjątkowo. Nie pomyliłam się”, tłumaczyła Katarzyna Gaertner w rozmowie z Iwoną Rojek dla Echa Dnia. Piosenka Tańczące Eurydyki była dla wokalistki przełomem. Anna German dopiero zaczynała swoją karierę. Szukała swojej drogi w życiu. Najpierw chciała być malarką, potem ukończyła geologię, ale jak się okazało, to muzyka była jej pisana. „Nie chodziła do żadnych szkół w tym kierunku, nie szkoliła głosu, a mimo tego urzekała publiczność”, opowiadała pianistka. Sprawdź też: „Miałem 40 lat, a ona była nastolatką”. Druga żona była wielką miłością Tadeusza Nalepy Katarzyna Gaertner https://www.youtube.com/watch?v=2LXQAG4CP2M Anna German wykonała piosenkę podczas festiwalu w Opolu. Zrobiła ogromne wrażenie na publiczności i jury. Zdobyła pierwszą nagrodę. Gdziekolwiek się nie pojawiała i śpiewała Eurydyki, to wygrywała. Występ przyniósł jej sukces i popularność, był początkiem ich owocnej współpracy. Przez pięć lat były nierozłączne. „Była muzycznym zjawiskiem. Wszystkie wokalistki, które śpiewały Eurydyki naśladowały jej głos i interpretację. Bezskutecznie. Bo Eurydyki Ani były niepowtarzalne”, zaznaczała Katarzyna Gaertner w rozmowie z Radio Kielce. Potem wszystko ruszyło ekspresowo. Wokalistka nagrała trzydzieści piosenek z muzyką Gaertner. Dokładnie wiedziały, co chcą osiągnąć, jakie piosenki tworzyć. Po prostu nadawały na tych samych falach i nie było między nimi żadnych konfliktów. Katarzyna Gaertner często łączyła smyczki z gitarami, chóry z orkiestrą symfoniczną. Na każdy z pomysłów Anna German reagowała z entuzjazmem. Potrafiła zaśpiewać każdą partię wymyśloną przez pianistkę. „Chyba wyczuwałam muzyczne ciągoty Ani. Łączyłam smyczki z ostrymi gitarami, wielkie chóry z orkiestrą symfoniczną. Zgadzała się z każdym pomysłem”, opowiadała. Czytaj także: Wyleczyła się przy nim z traumy, był miłością jej życia. Jan Suzin i Alicja Pawlicka byli wspaniałym małżeństwem Anna German, Katarzyna Gaertner, Polska, 1966. Katarzyna Gaertner o relacji z Anną German. Tak wspomina przyjaciółkę Katarzyna Gaertner zauważa, że mimo panującej ery Beatlesów i Rolling Stonesów, głos wokalistki był uwielbiany przez słuchaczy. Gdyby nie dramatyczny wypadek i choroba, losy Anny German mogłoby potoczyć się inaczej. Czekała na nią światowa kariera. Do tragedii doszło w nocy z 27 na 28 sierpnia 1967 roku na Autostradzie Słońca We Włoszech. „W 1967 roku Ania pojechała do Włoch, wystąpiła w San Remo, nagrała płyty. Cieszyła się zainteresowaniem mediów. Była na drodze do olbrzymiego sukcesu, ale jej karierę przerwał ten koszmarny wypadek…”, mówiła Katarzyna Gaertner w rozmowie z PAP Life. Nie pojawiły się już na festiwalu w Tokio, Filadelfii czy Rio de Janeiro. Relacje Anny German i Katarzyny Gaertner lekko się rozluźniły. „Dwukrotnie wyjeżdżałam na dłuższe stypendium do Londynu, zaczęłyśmy się mijać realizując własne pasje”, mówiła w rozmowie Echo Dnia. Lekarze przekonywali ją, że nigdy nie wróci na scenę. Nie chciała w to wierzyć, zrobiła wszystko, by udowodnić, że się mylą. Gdy po kilku latach Anna German wróciła na estradę, zaczęła śpiewać piosenki przepełnione smutkiem i żalem. Kochała muzykę, to dawało jej siłę. Po raz pierwszy wystąpiła w styczniu 1970 roku w Sali Kongresowej. „Po wypadku nie wróciła już do mnie, chciała śpiewać własną muzykę. Jej dusza śpiewała w innym nastroju i sama najlepiej to czuła. Moja rola się skończyła", mówiła artystka w rozmowie z magazynem Retro. Czytaj także: Maryla Rodowicz i Zbigniew Wodecki zaśpiewali razem tylko raz. Ona wspomina go jako ciepłego człowieka Anna German, Katarzyna Gärtner, Katarzyna Gaertner, Polska, 1966. Nie zdążyły nagrać wspólnej piosenki. Anna German odeszła przedwcześnie Katarzyny Gaertner w jednym z wywiadów zdradziła, że wokalistka odezwała się do niej w 1981 roku po latach milczenia. Zwróciła się z prośbą o napisanie piosenki. Kompozytorka nie wiedziała, że wokalistka mierzy się z chorobą. W połowie lat 70. lekarze zdiagnozowali u niej chorobę nowotworową. Wokalistka miała nadzieję, że uda jej się ją pokonać. Katarzynie Gaertner i Annie German nie było im dane znów się spotkać „Nie wiedziałam, że jest ciężko chora, chociaż wtedy powiedziała coś takiego: chcę zaśpiewać jeszcze jakąś twoją piosenkę. Rosyjski tekst miał do niej napisać Aleksander Żygariow. Zabrałam się za to, ale później wyjechałam do Szwajcarii, potem był stan wojenny, a niedługo Ania umarła. Niespodziewanie”, opowiadała Katarzyna Gaertner w rozmowie z Echo Dnia. Czytaj także: Hanna Skarżanka – zanim została aktorką, pracowała dla wywiadu. Miała burzliwe życie Anna German odeszła wieczorem 25 sierpnia 1982 w Szpitalu Klinicznym przy ul. Szaserów w Warszawie. Rodzina, przyjaciele i wierni fani pożegnali ją 30 sierpnia 1982. Artystka spoczęła na cmentarzu ewangelicko-reformowanym w Warszawie. Katarzyna Gaertner wciąż wspomina ją z czułością i sentymentem. Anna German posiadała wiele niezwykłych cech, a w ludziach chciała widzieć tylko dobro. Może to przez trudne przeżycia z dzieciństwa? „Miała w sobie olbrzymie pokłady życzliwości i ciepła. Ojciec był rozstrzelany, brat umarł, z matką i babcią tułały się i znosiły biedę. W wieku dziesięciu lat trafiła do Polski. Mimo tego była kobietą z klasą. Myślę, że na jej maniery zachowanie, podejście do drugiego człowieka miało też wpływ jej protestanckie wychowanie”, zastanawiała się Katarzyna Gaertner w rozmowie z Echo Dnia. Anna German w oczach przyjaciółki była prawdziwym aniołem, artystką oddaną sztuce. Biło od niej ciepło, spokój i dobroć. Jej nie dało się nie kochać. „Gdyby człowiek "święty" był zdefiniowany, to Ania zapewne miałaby wszystkie jego cechy”, mówiła Katarzyna Gaertner w rozmowie z PAP Life. „Gwiazda "Anna German" świeci na firmamencie nieba. Historia Anny to ewenement w skali światowej, jedyny niepowtarzalny głos”, mówiła Katarzyna Gaertner w rozmowie z PAP Life. Źródło: Dzieje.pl, Echo Dnia, Dziennik.pl, Radio Kielce
„Nie ma męża, nie ma mnie”, mówiła o ukochanym Kazimierzu Mazurze Katarzyna Gärtner
Katarzyna Gärtner i Kazimierz Mazur poznali się w latach 70. XX wieku w szkole teatralnej. On dopiero kończył studia, a ona rok wcześniej skomponowała muzykę do przeboju "Małgośka". Uczucie, którym aktor z miejsca obdarował artystkę, nie od razu zostało jednak odwzajemnione. Kiedy los ponownie ich ze sobą połączył, zamieszkali ze sobą i stanęli na ślubnym kobiercu. Przez kolejne 20 lat tworzyli szczęśliwe małżeństwo, aż do śmierci Kazimierza Mazura... [Ostatnia aktualizacja treści na VUŻ 22.02.2025 r.] Katarzyna Gärtner i Kazimierz Mazur: historia miłości Katarzyna Gärtner jest uznaną kompozytorką i aranżerką. Przeboje, do których powstania przyczyniła się artystka to m.in. „Tańczące Eurydyki”, „Małgośka”, „Wielka woda” czy „Bądź gotowy dziś do drogi”. Jej nazwisko kojarzone jest ze znanymi osobami polskiej sceny, Anną German, Marylą Rodowicz. Gärtner współpracowała także z Agnieszką Osiecką, do której tekstów komponowała utwory. Kazimierz Mazur był aktorem filmowym i teatralnym. W 1974 roku skończył studia w PWST w Warszawie. W pamięci widzów zapisał się jako Tomasz Niechcic w filmie i serialu "Noce i dnie". Szerszej widowni dał się również poznać w produkcjach: „Rozmowy kontrolowane” czy „Różyczka”. Z czasem zaczął rozwijać się również jako dubbingowiec. W ostatnich latach kojarzony był również z serialu "Barwy szczęścia", gdzie wcielał się w rolę Tomasza Wiśniewskiego. Czytaj też: Udawali, że się nie znają, nie każdy wie, że są rodziną. Syn Anny Seniuk poszedł w jej ślady Warszawa 01.1966. Od lewej: Anna German i Katarzyna Gaertner Katarzyna Gärtner i Kazimierz Mazur: jak się poznali? Kompozytorka i aktor poznali się w 1974 roku w szkole teatralnej. "Nie zwróciłam na niego uwagi, bo był młodszy ode mnie", opowiadała Katarzyna Gärtner. Ich drogi zeszły się niemal trzy dekady później. "Po latach, kiedy nasze małżeństwa przeminęły i byliśmy wolni, związaliśmy się ze sobą. Trzymamy się już tyle lat i końca nie widać", wyznała kompozytorka w materiale dla Dzień Dobry TVN w 2021 roku. Po tym, jak artyści zostali parą, w ich życiu nastąpiło kilka dużych zmian, m.in. zamieszkali razem. Katarzyna Gärtner żyła już wtedy od wielu lat w kieleckiej wsi o nazwie Kwas przy wsi Komaszyce. Do niewielkiego gospodarstwa wprowadziła się w 1985 roku. Była to dla niej spora życiowa zmiana i wprowadziła ją na zalecenie lekarza. Artystka w wieku 32 lat zachorowała na białaczkę. W momencie, gdy usłyszała diagnozę, mieszkała w Szwajcarii i pracowała w Radio Suisse Romande. Zaleceniem jednego ze szwajcarskich lekarzy było odzyskanie spokoju na łonie natury, a także... hodowla kóz i picie codziennie trzech litrów mleka. "Byłam przerażona tą perspektywą. W Szwajcarii homary i langusty, a tu marchewka, kasza, czarny chleb i zioła. Nie wiem, czy wytrwałabym w tym postanowieniu, gdyby nie moja mama. Powiedziała mi, że mam żyć tak, jak kazał dr Behrenstein. Bardzo mnie wspierała w tym początkowym okresie. (...) Po roku zapomniałam o chorobie. I tak otworzyłam nowy rozdział swojego życia", opowiadała Katarzyna Gärtner w rozmowie dla "Przeglądu". Zobacz także: Kazimierz Rudzki błagał, by z nim była. Danuta Szaflarska dwukrotnie odrzuciła jego oświadczyny Od lewej: Jerzy Bińczycki i Kazimierz Mazur w "Nocach i dniach" Kazimierz Mazur zamieszkał w gospodarstwie z ukochaną w 2002 roku, a rok później stanęli na ślubnym kobiercu. Już wkrótce para połączyła swoje siły zawodowo, kompozytorka pisała piosenki, do których jej mąż reżyserował i montował teledyski. Elwira Sibaga-Gärtner, żona Bartka Gärtner, siostrzeńca kompozytorki opowiadała, że w małżeństwie artystów, to pani Katarzyna była tą, która motywowała ich do pracy. "Ona jest tym motorem, prowodyrem" - mówiła partnerka Gärtnera dla "Dzień Dobry TVN". Jak układała się twórcza współpraca Kazimierza Mazura i Katarzyny Gärtner? Aktor w odpowiedzi na to pytanie uśmiechnął się i powiedział: "Czy żyje się anielsko z Katarzyną? Niekoniecznie, ponieważ każdy artysta ma swoje fumy. Według znaków [zodiaku chińskiego kalendarza — red.] ona jest koniem, a ja jestem szczurem. Koń zawsze podepcze szczura, a szczur zawsze podgryzie kopyta końskie", żartował mąż kompozytorki w materiale dla "Dzień Dobry TVN". "Życie we dwójkę jest innym życiem. (...) Dopełniamy się artystycznie", wyznała z kolei Katarzyna Gärtner w rozmowie z Elżbietą Musiał dla portalu pisarze.pl w 2017 roku. Małżeństwo wspierało się na każdym kroku. Gdy zapragnęli, aby wystawić na scenie spektakl z piosenkami autorstwa kompozytorki i Agnieszki Osieckiej, ale na każdym kroku słyszeli od dyrektorów teatrów odmowę, postanowili zrealizować go na własną rękę. "Ale to jest dobre! Kazik, nie załamuj się... Chodź, zrobimy sami teatr!", mówiła do męża Katarzyna Gärtner. "I zrobiłam teatr dla mojego męża z miłości", podkreślała. 23/08/2012 Komaszyce, Katarzyna Gärtner i Kazimierz Mazur przy odbudowanym po pożarze domu Katarzyna Gärtner i Kazimierz Mazur: przez trudne chwile przeszli razem W 2012 roku małżeństwo spotkała tragedia. W nocy z 28 na 29 stycznia spłonął ich dom. Powodem pożaru były niepoprawnie wykonane przewody kominowe. "Już spaliśmy. Mąż krzyknął: »Pali się!«, złapał mnie na ręce i wyniósł w koszuli na zewnątrz. Wtedy po raz pierwszy dostałam udaru, przez kilka tygodni nie mogłam chodzić", wspominała dramatyczną noc Katarzyna Gärtner dla "Życia na gorąco". Aktor i kompozytorka mieli dosłownie kilka minut na ocalenie swojego życia. Pożar pochłonął cały ich życiowy dorobek. Straty wynosiły ponad 3,5 mln złotych. Jedyne, co udało się ocalić, to fortepian marki Ed. Seiler, który kompozytorka nazywała "Edziem". Potraktowała to jako znak. "Miałam okropny żal do swojego Anioła Stróża. (...) Powiedziałam mu z wyrzutem: »Jak mogłeś do tego dopuścić?!«. A on na to: »Przecież uratowałem ci Edzia. Masz dyski, papier i ołówek. Masz wszystko, czego potrzebujesz«", mówiła Katarzyna Gärtner w wywiadzie dla "Przeglądu". Czytaj też: Jego mama prowadziła nielegalną fabrykę, dorastał w olbrzymiej willi. Jak wyglądały lata młodzieńcze Michała Urbaniaka? Katarzyna Gärtner, 2001 r. Małżonkowie uzyskali ogrom pomocy od bliskich i przyjaciół, ale również od nieznanych sobie ludzi. Uruchomiono zbiórki i zorganizowano koncerty charytatywne. Katarzyna Gärtner od czasów dramatycznego pożaru przeszła jeszcze cztery udary mózgu. Jednak dzięki silnej woli, uporowi, a także nieocenionemu wsparciu męża, wróciła do sprawności i pracy zawodowej. Małżeństwo w kwietniu 2021 roku twierdziło zgodnie: "Nie wyobrażamy sobie życia bez siebie". "To jest małżeństwo trwające 20 lat. Na pewno jest to z mojej strony duże uczucie, duża miłość", podkreślał Kazimierz Mazur. "Nie ma męża, nie ma mnie, nie ma mojej pracy, nie ma nic. Nie umiem funkcjonować bez niego", wyznała Katarzyna Gärtner w wywiadzie dla "DDTVN". 6 września 2022 r. kraj obiegła smutna wiadomość o śmierci Kazimierza Mazura. Aktor zmarł po długich zmaganiach z chorobą. We wzruszających słowach pożegnał 74-latka jego syn Kazimierz Mazur junior. „Dziś odszedł mój największy Przyjaciel, Tata wybitny Aktor Kochany Człowiek. Kazimierz Mazur Przemierzaliśmy razem Noce I Dnie", napisał na swoim profilu na Instagramie. Katarzyna Gärtner obchodzi dziś swoje 83. urodziny. Zobacz również: Pobrali się w Zakopanem, nigdy nie nosili obrączek. Tak wyglądało małżeństwo Magdaleny Zawadzkiej i Gustawa Holoubka Źródła: plejada.pl, dziendobry.tvn.pl