Od Igora z "Na Wspólnej" do szczęśliwego męża i taty. Tak potoczyło się życie Jakuba Wesołowskiego
Jeszcze jako student nie przypuszczał, że przypadkowy casting całkowicie odmieni jego życie. Dziś Jakub Wesołowski należy do grona najpopularniejszych polskich aktorów, a widzowie od ponad dwóch dekad śledzą zarówno jego zawodowe sukcesy, jak i życie prywatne. Choć największą rozpoznawalność przyniosły mu role w serialach "Na Wspólnej" i "Czas honoru", równie ważnym rozdziałem okazały się małżeństwo z Agnieszką Szczurek, ojcostwo oraz rozwijanie własnego biznesu.
Trudno znaleźć widza, który nie kojarzyłby Jakuba Wesołowskiego z postacią Igora Nowaka. Dla jednych pozostanie serialowym buntownikiem z "Na Wspólnej", dla innych odważnym Michałem Konarskim z "Czasu honoru". Sam aktor wielokrotnie podkreślał jednak, że nie lubi zamykać się w jednej roli. Od lat konsekwentnie rozwija swoją karierę, podejmując kolejne wyzwania zawodowe i udowadniając, że sukces można budować nie tylko na ekranie, ale również poza nim. Z okazji 41. urodzin aktora przyglądamy się jego drodze – od pierwszych kroków przed kamerą, przez największe zawodowe sukcesy, aż po życie prywatne, w którym odnalazł szczęście u boku żony Agnieszki i ich dwójki dzieci. Kim jest Jakub Wesołowski? Przypadek sprawił, że trafił na plan "Na Wspólnej" Jakub Wesołowski urodził się 2 lipca 1985 roku w Warszawie. Choć dziś trudno wyobrazić sobie polskie seriale bez jego udziału, wcale nie planował zostać aktorem. Uczył się w XXIII Liceum Ogólnokształcącym im. Marii Skłodowskiej-Curie w Warszawie, a później rozpoczął studia dziennikarskie. Wszystko zmienił jednak przypadkowy casting. Jeszcze jako licealista zgłosił się do przesłuchań do nowego serialu TVN "Na Wspólnej". Nie miał zawodowego przygotowania aktorskiego, ale to właśnie on zdobył rolę Igora Nowaka. Bohater szybko stał się jedną z najbardziej rozpoznawalnych postaci serialu, a sam Wesołowski niemal z dnia na dzień zyskał ogromną popularność. Sukces przyszedł bardzo wcześnie. Aktor miał zaledwie 17 lat, kiedy zaczął regularnie zarabiać na planie serialu. W rozmowie z Plejadą wspominał, że rodzice od początku pilnowali, by nie uderzyła mu do głowy sława ani pieniądze. „Byłem chłopakiem, który miał kieszonkowe od rodziców. (...) Pojawił się plan i pojawiły się pierwsze wynagrodzenia. Na początku te pieniądze były mi zabierane, potem miałem konto studenckie. To były dla młodego chłopaka monstrualne pieniądze, nie do rozwalenia. Uczyłem się dorosłości bardzo szybko”. Jak podkreślał, wychował się w zwyczajnym domu i nikt nie przypuszczał, że nastolatek będzie zarabiał kwoty, które dla jego rówieśników były wówczas nieosiągalne. Z perspektywy czasu przyznaje, że właśnie dzięki rodzicom nauczył się odpowiedzialnego podejścia do finansów. Od komedii romantycznych po "Czas honoru". Kariera Jakuba Wesołowskiego nabrała rozpędu Popularność zdobyta dzięki "Na Wspólnej" szybko otworzyła mu drzwi do kolejnych produkcji. W 2007 roku zadebiutował na dużym ekranie w komedii romantycznej "Dlaczego nie!", a niedługo później zagrał jedną z głównych ról w wojennym filmie "Jutro idziemy do kina". To właśnie ta produkcja pokazała, że potrafi odnaleźć się nie tylko w lekkim repertuarze, ale również w ambitniejszych projektach. Przełomowym momentem okazał się jednak serial "Czas honoru", w którym wcielił się w Michała Konarskiego. Produkcja przez lata cieszyła się ogromną popularnością i ugruntowała jego pozycję jako jednego z najbardziej rozpoznawalnych aktorów swojego pokolenia. W kolejnych latach konsekwentnie poszerzał swoje aktorskie portfolio. Widzowie mogli oglądać go m.in. w filmach "Rozmowy nocą", "Pora mroku" i "Kochaj i tańcz", a także w serialach "Twarzą w twarz", "39 i pół", "Komisarz Alex", a w ostatnich latach również w produkcji Netfliksa "Idź przodem, bracie". Dzięki różnorodnym rolom udowodnił, że nie zamierza ograniczać się do jednego gatunku i chętnie podejmuje kolejne zawodowe wyzwania. Nie tylko aktor. Hotel, biznes i życie poza planem filmowym Mało kto pamięta, że Jakub Wesołowski od lat rozwija się również jako przedsiębiorca. W 2013 roku wraz ze wspólnikiem otworzył hotel w podwarszawskim Majdanie. Dla aktora był to zupełnie nowy etap i szansa na sprawdzenie się w roli biznesmena. Prowadzenie własnej działalności wymaga zupełnie innych kompetencji niż praca na planie filmowym. Wesołowski wielokrotnie podkreślał, że właśnie ta różnorodność sprawia mu największą satysfakcję. Dzięki temu może zachować równowagę między światem show-biznesu a codziennym życiem. Mimo licznych obowiązków zawodowych nie zwalnia tempa. Regularnie pojawia się w nowych produkcjach telewizyjnych i filmowych, jednocześnie dbając o rozwój własnych przedsięwzięć. To właśnie ta konsekwencja sprawia, że od lat pozostaje jednym z najbardziej lubianych aktorów w Polsce. Agnieszka Szczurek zmieniła jego życie. Historia miłości, która przetrwała próbę czasu Choć dziś tworzą jedno z najbardziej zgodnych małżeństw polskiego show-biznesu, ich historia nie była pozbawiona trudnych momentów. Poznali się w 2008 roku, gdy Agnieszka Szczurek odbywała staż w TVN i przygotowywała wywiad z popularnym już wtedy aktorem. Spotkanie miało charakter zawodowy, jednak szybko okazało się, że między nimi pojawiła się wyjątkowa nić porozumienia. Po kilku latach związku para przeżyła kryzys i na krótko się rozstała. Dopiero kolejne spotkanie uświadomiło Jakubowi Wesołowskiemu, że właśnie z Agnieszką chce budować przyszłość. Ich uczucie okazało się silniejsze od wcześniejszych wątpliwości. 14 czerwca 2014 roku zakochani powiedzieli sobie sakramentalne "tak". Od tamtej pory konsekwentnie chronią swoją prywatność, pokazując jedynie wybrane momenty rodzinnego życia. Czytaj też: Gwiazdor "Czasu honoru" zaryzykował wszystko dla stażystki. Pokonali kryzys, choć los ich nie oszczędzał Ojcostwo okazało się jego najważniejszą rolą Dwa lata po ślubie na świat przyszła córka pary – Róża, a w sierpniu 2024 roku rodzina powiększyła się o syna Feliksa. Informację o narodzinach drugiego dziecka Agnieszka Wesołowska przekazała za pośrednictwem mediów społecznościowych, pisząc: „Rozpoczynamy kolejny wspólny rozdział w parzystej paczce. (...) Nie wiemy, jak mogliśmy bez Niego żyć.” Jakub Wesołowski niejednokrotnie opowiadał o tym, jak bardzo zmieniło go ojcostwo. Choć jego zawodowy grafik bywa napięty, zawsze stara się znaleźć czas dla dzieci. W rozmowie z Jastrząb Post zdradził, że aktorstwo niespodziewanie przydaje mu się również w domu. „Największym walorem bycia aktorem po tych 20 latach jest to, że w sposób absolutnie cudowny potrafię jej czytać bajki na wieczór.” Zapytany o to, czy chciałby, aby córka poszła w jego ślady, odpowiedział z charakterystycznym spokojem: „Róża będzie robić, co będzie chciała.” Równie ciepło o aktorze wypowiada się jego żona. Agnieszka Wesołowska podkreślała w wywiadach, że mąż świetnie odnajduje się w roli taty i nie boi się codziennych obowiązków. „Kuba świetnie odnajduje się w każdej sytuacji. Dla niego to nie jest problem, czy zarwie noc, czy jest niewyspany.” To właśnie rodzina stała się dziś dla aktora największym oparciem. Choć nadal realizuje kolejne zawodowe projekty, nie ukrywa, że największą satysfakcję daje mu możliwość spędzania czasu z najbliższymi. Po latach intensywnej kariery udało mu się znaleźć równowagę między pracą, biznesem i życiem prywatnym – a to, jak zgodnie podkreślają osoby z jego otoczenia, jest sukcesem równie ważnym jak wszystkie role, które stworzył na ekranie.
Od 200 zł do największych programów w telewizji. Historia kariery Macieja Dowbora robi wrażenie
Dziś jest jednym z najbardziej rozpoznawalnych prezenterów telewizyjnych w Polsce, ale początki jego kariery niewiele przypominały świat czerwonych dywanów i telewizyjnych studiów. Maciej Dowbor zaczynał od dorywczych prac, praktyk i staży, a pierwsza pensja, jak sam wspominał, była dla niego "prawdziwym zaskoczeniem".
Choć przez lata stał się jedną z twarzy największych stacji telewizyjnych, jego zawodowa droga rozwijała się stopniowo. Pracował w radiu, relacjonował najważniejsze wydarzenia sportowe, prowadził programy śniadaniowe i największe formaty rozrywkowe. Dziś trudno uwierzyć, że wszystko zaczęło się od praktyk i pracy, za którą otrzymał zaledwie 200 zł. Maciej Dowbor miał znane nazwisko, ale karierę musiał zbudować sam Po ukończeniu Liceum Ogólnokształcącego im. I Dywizji Kościuszkowskiej w Piasecznie Maciej Dowbor rozpoczął studia dziennikarskie na Uniwersytecie Warszawskim. Równocześnie rozwijał swoją sportową pasję na warszawskiej Akademii Wychowania Fizycznego. Już wtedy wiedział, że swoją przyszłość wiąże z mediami. Mogłoby się wydawać, że wejście do branży było dla niego prostsze niż dla większości początkujących dziennikarzy. W końcu jego mama, Katarzyna Dowbor, od lat należała do grona najbardziej rozpoznawalnych prezenterek telewizyjnych. Sam Maciej wielokrotnie jednak podkreślał, że również musiał przejść przez etap praktyk i staży, zdobywając doświadczenie od podstaw. Zanim trafił do radia, pracował także w agencji PR. Jak wspominał, wykonywał tam wszystkie zadania, których nikt inny nie chciał się podjąć. „Byłem takim typowym »przynieś, podaj, pozamiataj«. Załatwiałem różne sprawy, odbierałem pocztę, jeździłem w różne miejsca. Taki goniec.” To właśnie wtedy po raz pierwszy zobaczył od kulis, jak funkcjonuje branża medialna i organizacja dużych wydarzeń. Pierwsza pensja wynosiła 200 zł. "To było prawdziwe zaskoczenie" Prawdziwa przygoda z mediami rozpoczęła się pod koniec lat 90., kiedy Maciej Dowbor trafił do Programu Trzeciego Polskiego Radia. Dla młodego adepta dziennikarstwa był to czas intensywnej nauki i zdobywania doświadczenia. Z czasem został wydawcą oraz prowadzącym sportowy serwis informacyjny. Choć praca w Trójce otworzyła mu drzwi do dalszej kariery, początki nie należały do łatwych. „Pamiętam, że za pierwszy miesiąc pracy dostałem 200 zł. To było prawdziwe zaskoczenie. To były praktyki, staże, więc te wynagrodzenia były symboliczne.” Dziś wspomina ten okres z dużym sentymentem. Jak przyznawał, właśnie wtedy nauczył się zawodu. „To, co później wykonywałem w dwie godziny, na początku zajmowało mi nawet tydzień.” Radiowy warsztat okazał się bezcenny. Umiejętność szybkiego reagowania, prowadzenia rozmów i pracy pod presją czasu szybko zaprocentowała, gdy przeniósł się do telewizji. Sport otworzył mu drzwi do telewizji Pierwsze telewizyjne doświadczenia zdobywał w TVN, gdzie pracował przy redakcji sportowej. Niedługo później rozpoczął współpracę z Telewizją Polską. To właśnie tam widzowie poznali go jako współprowadzącego „Pytanie na śniadanie”. Równolegle prowadził studia największych imprez sportowych – Zimowych Igrzysk Olimpijskich w Salt Lake City oraz mistrzostw świata w piłce nożnej w Korei i Japonii. Szybko udowodnił, że równie dobrze odnajduje się zarówno w relacjach sportowych, jak i programach lifestylowych. To właśnie ta wszechstronność sprawiła, że kolejne stacje zaczęły powierzać mu coraz większe projekty. Polsat stał się jego zawodowym domem na blisko 20 lat Przełomowym momentem okazał się 2005 rok, kiedy Maciej Dowbor dołączył do Polsatu. Z perspektywy czasu trudno wskazać drugi okres, który równie mocno wpłynął na jego zawodową pozycję. Przez blisko dwie dekady prowadził największe programy rozrywkowe stacji, koncerty i wydarzenia specjalne. Widzowie oglądali go między innymi w „Się kręci”, „Got to Dance. Tylko taniec” czy „Twoja twarz brzmi znajomo”. Po zakończeniu współpracy nie ukrywał, jak wiele zawdzięcza temu etapowi. „To był fantastyczny czas, który mnie ukształtował i w ogromnej mierze zawodowo stworzył. Otrzymałem mnóstwo szans rozwoju, robiłem rzeczy, o których wcześniej bym nie marzył!” Prezenter podkreślał również, że z Polsatu wyniósł coś więcej niż doświadczenie zawodowe. „Spotkałem masę wspaniałych ludzi, w tym także osoby, które dziś z pełną odpowiedzialnością mogę nazywać przyjaciółmi!” Po latach wrócił do TVN. Tym razem jako jedna z głównych twarzy stacji W 2024 roku Maciej Dowbor poinformował o zakończeniu współpracy z Polsatem. Niedługo później ogłoszono, że wraca do TVN, gdzie objął rolę współprowadzącego „Dzień dobry TVN” u boku Sandry Hajduk-Popińskiej. Kilka miesięcy później został również gospodarzem programu „You Can Dance”. Po blisko dwóch latach zdecydował się jednak odejść ze śniadaniówki. Jak wyjaśnił, decyzja dojrzewała od dłuższego czasu i była związana z nowymi planami zawodowymi realizowanymi wspólnie z Joanną Koroniewską. „Jak wiecie, wraz z Joanną Koroniewską od wielu lat rozwijamy własne projekty. W najbliższym czasie planujemy rozszerzyć naszą działalność, i to nie tylko w internecie. Niestety doba ma tylko 24 godziny.” Dodał również, że nie była to spontaniczna decyzja. „Kilka miesięcy temu uznałem, że nie będę w stanie wszystkiego pogodzić i podjąłem decyzję o opuszczeniu redakcji.” Żegnając się z widzami, nie krył wzruszenia. „Od pierwszego dnia w DDTVN czułem się jak u siebie. To Wasza zasługa Drodzy Widzowie oraz wsparcie całego dziendobrowego zespołu, który przyjął mnie, jakbym pracował w nim od zawsze. Nigdy tego nie zapomnę.” Źródła: onet.pl, plejada.pl
Z maleńkiego Kłudzienka do świata Hollywood. Mało kto wie, kim miał być Marcin Dorociński. Na początku nie marzył o aktorstwie
Nie szukał sławy, a mimo to ją zdobył. Marcin Dorociński, choć dziś odnosi światowe sukcesy i uchodzi za jednego z najważniejszych aktorów w Polsce, nadal unika medialnego zgiełku. Skryty, czuły i pełen empatii – taki jest naprawdę. Poznaj jego niezwykłą historię.
Dziś ikona. A kiedyś? Marcin Dorociński to aktor, którego twarz zna cała Polska, choć on sam wciąż nie może się przyzwyczaić do rozgłosu. Nie dążył do bycia celebrytą – przeciwnie, sławę traktuje jako narzędzie, które może wykorzystać w służbie innych. Mimo imponującej kariery, pozostał człowiekiem wrażliwym, empatycznym i skromnym. Konsekwentnie stroni od błysku fleszy. Co skrywa jego osobisty świat, o którym rzadko mówi publicznie? Poznaj tę historię. Skromne początki w Kłudzienku Urodzony w Milanówku w 1973 roku, dzieciństwo spędził w niewielkim Kłudzienku, gdzie musiał pokonywać pieszo 7 kilometrów, by dotrzeć do szkoły. Najwięcej czasu spędził przy osiedlu przy Instytucie Elektryfikacji i Mechanizacji Rolnictwa. Jak sam wspomina, to nie była przeszkoda – rodzina dawała mu siłę. Rodzice nauczyli go pokory i ciężkiej pracy, co wpłynęło na jego podejście do życia i zawodu. Matka była gospodynią domową (choć ukończyła technikum ekonomiczne), ojciec kowalem, a jego trzej bracia wybrali bardziej pragmatyczne ścieżki zawodowe, w tym służbę w policji (dwóch z nich, starszych), zaś młodszy kontrolera pojazdów. „Jestem wdzięczny za to, jak mnie wychowali”, podkreślał w rozmowie z WP, pytany o rodziców. Ale nie lubi wracać do przeszłości. „Tylko nie pytaj mnie już, proszę, o to, jak to było w technikum, kiedy na praktykach w FSO wygniatałem wały korbowe. Kiedy ktoś zaczyna: „Pochodzi pan z Kłudzienka…”, wystarczy. To moje dzieciństwo. Było wspaniałe. Ale już się o tym nagadałem. Mój ojciec był kowalem. Tak. Mama skończyła technikum ekonomiczne. Tak. Ja się tego nie wstydzę. Ale to już było. Już nie chcę tego wałkować. Rośnie we mnie blokada, kiedy muszę to znowu powtórzyć", zarzekał się w rozmowie z VIVĄ! kilka lat temu. Uważa, że nie jest interesujący jako osoba, a jedynie wykonuje interesujący zawód. Takie podejście czyni go jeszcze bardziej wyjątkowym w świecie polskiego show-biznesu. Czytaj także: Rolę w "Lalce" przyjęła bez wahania. Dzięki niej w końcu spełniła swoje marzenie związane z Marcinem Dorocińskim O aktorstwie zdecydował przypadek i… kontuzja Od najmłodszych lat wykazywał talent sportowy. Choć początkowo marzył o karierze piłkarza, uraz kolana zniweczył te plany. Później rozważał straż pożarną, ale to szkolne przedstawienia i zajęcia teatralne pokazały mu nową drogę. Dzięki wsparciu nauczycielek przygotował się do egzaminów do szkoły teatralnej, do której dostał się w 1993 roku. To wtedy zaczęła się jego droga do aktorstwa. Pierwsze lata dorosłości i miłość do sceny W okresie studiów i tuż po nich Dorociński imał się wielu zawodów. Pracował jako ochroniarz w jednym z warszawskich klubów, kelner (Qchnia Artystyczna w Zamku Ujazdowskim) i prezenter produktów dla mężczyzn (m.in. golarki i szampony). Pochodząc z rodziny wielodzietnej, musiał być zaradny. Wówczas również miał poznał Małgorzatę Kożuchowską, z którą miał randkować. Ale relacja nie przetrwała próby czasu. Jego życie zmieniło się diametralnie, gdy został zauważony przez Krystynę Jandę – to był początek jego poważnej kariery aktorskiej. Mimo sukcesów, nie starał się o bycie „na świeczniku”. Czytaj także: Poznali się w szkole teatralnej, zagrali razem w wielu produkcjach. Przyjaźń Agaty Kuleszy i Marcina Dorocińskiego jest wyjątkowa Marcin Dorociński, żona Monika Sudół, „Paszporty Polityki”, Teatr Polski, Warszawa, 08.01.2008 rok Marcin Dorociński, nagranie programu „Pytanie na śniadanie”, 09.09.2011 rok Marcin Dorociński — żona i dzieci to jego przystań. Takim jest ojcem Dzisiaj ulubieniec widzów jest w szczęśliwym związku ze scenografką Moniką Sudół, którą poznał na planie zdjęciowym do filmu „Pitbull". Ich związek natomiast owiany jest wielką tajemnicą. Pewne jest, że wychowują dzieci: Stanisława, którego doczekali się w 2006 roku oraz Janinę, która przyszła na świat dwa lata później. „Mężczyzna jest jak bank – jak to mówi Marek Kondrat – musi zarabiać. Staram się, ale też nie sam, robimy to razem z Moniką. Najfajniej jest oczywiście o pieniądzach nie myśleć, niestety trzeba je zarabiać. Mam na głowie kredyt. Oczywiście, że jestem odpowiedzialnym facetem. Robiłem w życiu różne rzeczy. Nie wstydzę się tego, jak trzeba będzie zająć się czymś innym niż aktorstwo, nie widzę przeciwwskazań”, zwierzał się na łamach magazynu VIVA!. Obecnie uchodzi za jednego z najlepszych polskich aktorów. Przypomnijmy, że zagrał u boku Toma Cruise'a w „Mission: Impossible", „Gambicie królowej", „Mayday" oraz w bardzo popularnym serialu Netflixa - „Wikingowie: Walhalla". W Polsce natomiast zagrał w: Pitbullu, Teściach i wielu innych produkcjach. Głośno było też o kolejnym filmie z jego udziałem. Minghun w reżyserii Jana P. Matuszyńskiego. Teraz pojawi się w nowej ekranizacji „Lalki”, u boku Kamili Urzędowskiej i Marka Kondrata. Produkcję reżyseruje Maciej Kawalski. „Myślę, że jestem dobrym aktorem i dobrym człowiekiem", mówił o sobie ulubieniec publiczności. I choć ma świadomość, że jest dobry, nie przepada za komplementami. Czuje się wówczas zakłopotany. W dodatku wyróżnia go skromność. Niejednokrotnie podkreślał, że niczym się nie różni od osób z innej branży. Według niego każda praca jest ważna i wszyscy zasługują na taki sam szacunek. Marcin Dorociński nigdy nie marzył o wielkiej karierze. Kocha aktorstwo i robi wszystko, by być najlepszy, a rozpoznawalność to tylko dodatek. Sława, by pomagać innym. Taki jest Dorociński Jest jednak świadomy, że jego głos ma znaczenie. Wypowiada się w ważnych dla niego sprawach i bierze udział w wielu kampaniach społecznych, takich jak WWF Polska (od 2014 roku jest ambasadorem fundacji). „Tak naprawdę, to wspaniałą misję i najtrudniejszą pracę wykonują ludzie z WWF (Światowy Fundusz na rzecz Przyrody - red.) oraz ze schronisk, z którymi współpracuję. Ja jestem tylko „ścianą”, na której można powiesić ogłoszenia o gotowych do adopcji psach czy innych sprawach, które trzeba w tym temacie nagłośnić", mówił. „Każdy z nas może oczywiście uczynić wiele dla środowiska. Boję się tych apokaliptycznych wizji, które roztaczają naukowcy mówiący o skutkach ocieplającego się klimatu. Dlatego powtarzam za każdym razem, że dbanie o tę planetę nie jest przeciwko nikomu. To jest dobre dla nas wszystkich. I te decyzje powinny zostać podjęte odgórnie. By nas chronić”, dodawał. Marcin Dorociński nie ukrywa też, że los chorych i bezdomnych piesków jest mu niezwykle bliski. W 2022 roku o aktorze znowu zrobiło się głośną. Dlaczego? Ponieważ w jego imieniu Wiktora 2021 odebrała Bogumiła Siedlecka-Goślicka znana też pod pseudonimem jako Anioł na resorach. „Byłem bardzo wzruszony i wdzięczny Bogusi, że zgodziła się odebrać tę nagrodę w moim imieniu i wygłosić niezwykle ważne przemówienie dotyczące wykluczenia osób z niepełnosprawnościami. Od lat staram się oddawać głos osobom, które walczą w słusznej sprawie, by mieli możliwość i przestrzeń zabrania stanowiska i walki o swoje prawa. Chciałbym, aby Polska nie zamykała oczu na potrzeby OZN i traktowała ich tak samo jak obywateli pełnosprawnych. Aby ich codzienne życie nie obfitowało w różnorakie bariery, które uniemożliwają im dostęp do infrastruktury, urzędów, kultury. Aby nie było już schodów, i krawężników. Dlatego tak ważnym było przemówienie Bogusi, szczególnie, że jako jedyna nie mogła odebrać tej nagrody na scenie - jak inni. Był to dobitny przykład tego, z czym muszą się mierzyć się osoby z niepełnosprawnością w swoim codziennym życiu. Całym sercem wspieram OZN i jestem z Wami. Bogusiu! Jeszcze raz dziękuję!", czytaliśmy. Aktorowi życzymy wszystkiego, co najlepsze. Marcin Dorociński, premiera filmu „Mission Impossible: Dead Reackoning Part One”, Warszawa, 05.07.2023 rok
On jest gwiazdą, ale jego żona to legenda. Amal Clooney od lat zmienia świat i inspiruje miliony kobiet
Nazwisko Amal Clooney w ostatnich dniach często przewija się w polskich mediach za sprawą jej wystąpienia podczas konferencji Impact w Poznaniu. Choć dla wielu wciąż pozostaje przede wszystkim żoną George’a Clooneya, od lat należy do grona najbardziej wpływowych kobiet zajmujących się prawami człowieka na świecie. 13 i 14 maja 2026 roku pojawiła się na scenie jednego z najważniejszych wydarzeń społeczno-gospodarczych w Europie Środkowej, gdzie mówiła o kryzysie praworządności, wolności mediów i zagrożeniach związanych z dezinformacją.
Zanim nazwisko Clooney zaczęło regularnie pojawiać się w rubrykach lifestyle’owych i relacjach z czerwonych dywanów, Amal Alamuddin była już cenioną ekspertką prawa międzynarodowego. Reprezentowała ofiary wojen, dziennikarzy prześladowanych przez autorytarne reżimy i osoby oskarżane w najgłośniejszych procesach politycznych świata. Dziś jej nazwisko kojarzy się nie tylko z hollywoodzkim blaskiem, lecz przede wszystkim z walką o prawa człowieka, wolność słowa i sprawiedliwość dla tych, którzy sami nie mają głosu. Amal Clooney — dzieciństwo w cieniu wojny i rodzinne korzenie Amal Clooney urodziła się 3 lutego 1978 roku w Bejrucie jako Amal Alamuddin. Jej imię po arabsku oznacza „nadzieję” i trudno nie odnieść wrażenia, że w pewnym sensie wyznaczyło kierunek całego jej życia. Gdy miała zaledwie dwa lata, jej rodzina uciekła z Libanu ogarniętego wojną domową i osiedliła się w Wielkiej Brytanii. Ojciec Amal, Ramzi Alamuddin, pracował w branży turystycznej, natomiast jej matka, Baria Alamuddin, była uznaną dziennikarką polityczną. W domu dużo rozmawiało się o polityce, konfliktach międzynarodowych i odpowiedzialności społecznej. To właśnie tam przyszła prawniczka miała po raz pierwszy zetknąć się z tematami, które później stały się fundamentem jej kariery. Amal wychowywała się razem z młodszą siostrą Talą oraz dwoma przyrodnimi braćmi. Mimo że rodzina musiała zaczynać życie od nowa w obcym kraju, rodzice zadbali o to, by dzieci otrzymały najlepsze wykształcenie i nie straciły więzi z własnymi korzeniami. Sama Amal wielokrotnie podkreślała, że doświadczenie emigracji nauczyło ją empatii wobec ludzi zmuszonych do opuszczenia swojego domu. Edukacja Amal Clooney: Oxford, Nowy Jork i droga do wielkiego prawa Amal Clooney od najmłodszych lat uchodziła za wyjątkowo ambitną i błyskotliwą uczennicę. Studiowała prawo w St Hugh’s College na Uniwersytecie Oksfordzkim, gdzie otrzymała prestiżową nagrodę Shrigley Award za wybitne osiągnięcia akademickie. Już wtedy wykładowcy zwracali uwagę na jej analityczny umysł i niezwykłą łatwość prowadzenia argumentacji. Po ukończeniu studiów w Wielkiej Brytanii wyjechała do Stanów Zjednoczonych i kontynuowała edukację na New York University School of Law. To właśnie tam miała okazję pracować pod okiem przyszłej sędzi Sądu Najwyższego USA Sonii Sotomayor. Amal wspominała później, że właśnie wtedy zrozumiała, iż chce zajmować się prawem międzynarodowym i sprawami dotyczącymi praw człowieka. Swoją zawodową drogę zaczynała w renomowanej kancelarii Sullivan & Cromwell w Nowym Jorku. Pracowała przy dużych sprawach korporacyjnych, jednak szybko poczuła, że chce robić coś więcej niż reprezentowanie wielkich firm. Z czasem przeniosła się do Londynu i dołączyła do Doughty Street Chambers — jednej z najbardziej cenionych kancelarii specjalizujących się w prawach człowieka i prawie międzynarodowym. Zobacz też: Wystarczyło, że George Clooney wszedł na scenę. Publiczność w Poznaniu kompletnie oszalała Kariera Amal Clooney: sprawy, które przyniosły jej światowe uznanie Kariera Amal Clooney od lat budzi ogromne zainteresowanie nie tylko mediów, lecz także internautów. Na jednym z forum kilka lat temu pojawiło się nawet viralowe pytanie:„Czy ktoś może wytłumaczyć laikowi, jak ona zbudowała aż tak imponującą karierę?”. Autor wpisu wymieniał kolejne etapy jej zawodowej drogi — studia prawnicze na Oxfordzie, prestiżowy tytuł LL.M. na NYU, współpracę z przyszłą sędzią Sądu Najwyższego USA Sonią Sotomayor, praktykę w Międzynarodowym Trybunale Sprawiedliwości i pracę w renomowanych kancelariach — zastanawiając się, jak jedna osoba mogła osiągnąć aż tyle. W odpowiedziach użytkownicy zgodnie podkreślali, że sukces Amal nie był „nagłym cudem”, lecz efektem lat konsekwentnej pracy, ambicji i doskonałego wykształcenia. Internauci zwracali uwagę, że każdy kolejny etap jej kariery naturalnie otwierał drzwi do następnych możliwości. Oxford doprowadził ją do NYU, tam zdobyła kontakty i doświadczenie, które pozwoliły jej wejść do świata międzynarodowego prawa i największych kancelarii. Sama Amal wielokrotnie podkreślała, że nigdy nie szukała łatwej ścieżki zawodowej. Zamiast spokojnej kariery korporacyjnej wybrała sprawy polityczne, konflikty międzynarodowe i obronę ludzi pozbawionych wpływów. Reprezentowała ofiary przemocy seksualnej, więźniów politycznych i dziennikarzy prześladowanych przez autorytarne reżimy. Jedną z jej najbardziej znanych spraw była działalność na rzecz Jazydów — mniejszości religijnej brutalnie prześladowanej przez ISIS. Prawniczka reprezentowała także Juliana Assange’a, byłą premier Ukrainy Julię Tymoszenko czy dziennikarzy więzionych za ujawnianie zbrodni wojennych. Choć wiele prowadzonych przez nią spraw wywoływało kontrowersje, Amal konsekwentnie przypominała, że rolą adwokata jest obrona prawa do sprawiedliwego procesu i podstawowych praw człowieka — niezależnie od politycznych emocji wokół danej osoby. Dziś jej zawodowa droga dla wielu nadal wydaje się niemal filmowa. Jednak ci, którzy śledzą jej karierę od początku, podkreślają, że za sukcesem Amal Clooney stoją przede wszystkim inteligencja, dyscyplina i ogromna determinacja. George Clooney i Amal Clooney: historia miłości, która zaskoczyła Hollywood Kiedy Amal poznała George’a Clooneya w 2013 roku, aktor od lat powtarzał publicznie, że nie zamierza ponownie się żenić. Wszystko zmieniło się po spotkaniu w jego domu nad jeziorem Como. Para zaczęła od wymiany maili, później pojawiły się randki, a niedługo potem George wiedział już, że spotkał kobietę swojego życia. Ślub odbył się we wrześniu 2014 roku w Wenecji i od razu stał się jednym z najgłośniejszych wydarzeń towarzyskich dekady. Media z całego świata rozpisywały się o kreacji Amal, luksusowej ceremonii i niezwykłej chemii między nowożeńcami. Choć od początku byli jedną z najbardziej fotografowanych par świata, Amal bardzo pilnowała granicy między życiem prywatnym a publicznym. W 2017 roku małżeństwo powitało na świecie bliźnięta — Alexandra i Ellę. George Clooney wielokrotnie mówił w wywiadach, że Amal jest niezwykle ciepłą i zaangażowaną matką, która mimo zawodowych obowiązków zawsze stawia rodzinę na pierwszym miejscu. Sama Amal rzadko opowiada o dzieciach publicznie. Kiedy jednak robi wyjątek, podkreśla przede wszystkim wdzięczność za spokojne życie rodzinne i wsparcie, jakie otrzymuje od męża. To właśnie równowaga między intensywną pracą a domowym życiem ma być dla niej najważniejsza. Czytaj też: Zawdzięcza im wszystko, są jej ogromnym wsparciem. Rodzice Amal Clooney stoją za jej sukcesem Clooney Foundation for Justice: sława wykorzystana do pomagania innym W 2016 roku Amal i George Clooneyowie założyli Clooney Foundation for Justice. Organizacja zajmuje się pomocą osobom prześladowanym za poglądy, wspieraniem wolności słowa oraz walką o prawa kobiet i dzieci. Jednym z najważniejszych projektów fundacji jest TrialWatch — inicjatywa monitorująca procesy sądowe na całym świecie. Program skupia się na przypadkach, w których dziennikarze, aktywiści lub przedstawiciele mniejszości mogą być niesprawiedliwie oskarżani lub prześladowani przez państwo. Amal wielokrotnie powtarzała, że największym problemem współczesnego świata jest obojętność. Jej zdaniem wiele dramatów dzieje się dlatego, że opinia publiczna po prostu nie wie, co dzieje się poza granicami własnego kraju. Dlatego wykorzystuje swoją rozpoznawalność do nagłaśniania tematów, które wcześniej pozostawały niezauważone. Dzięki swojej działalności była wielokrotnie nagradzana przez organizacje międzynarodowe i środowiska prawnicze. W 2024 roku otrzymała prestiżową nagrodę Legal 500 dla międzynarodowego prawnika roku. Amal Clooney dzisiaj: między Oxfordem, dyplomacją a nowoczesnymi technologiami Dziś Amal Clooney łączy pracę adwokatki z działalnością akademicką. Jest profesorką praktyki prawa międzynarodowego w Blavatnik School of Government na Uniwersytecie Oksfordzkim oraz współzałożycielką Oxford Institute for Technology and Justice. Coraz większą uwagę poświęca także wpływowi nowych technologii i sztucznej inteligencji na wymiar sprawiedliwości. Jej zdaniem AI może pomóc osobom wykluczonym uzyskać dostęp do pomocy prawnej, szczególnie w krajach, gdzie systemy sądownicze są niewydolne lub niedostępne dla zwykłych obywateli. Mimo ogromnej popularności Amal Clooney nadal przede wszystkim identyfikuje się jako prawniczka. Choć świat fascynuje się jej stylem, małżeństwem i obecnością na czerwonym dywanie, ona konsekwentnie przypomina, że najważniejsze są sprawy ludzi, których reprezentuje. I być może właśnie dlatego stała się jedną z najbardziej wpływowych kobiet współczesnego świata. Czytaj również: Hollywoodzki aktor wraz z całą rodziną zmienił obywatelstwo. Walczyli o to przez lata, powód zaskakuje Źródła: vanityfair.com, cfj.org, instyle.com
Bez szkoły filmowej zdobyła nagrody i sławę. „Byłam przeciążona fizycznie i emocjonalnie”. Dziś Zofia Wichłacz żyje zupełnie inaczej
Zofia Wichłacz osiągnęła sukces, o którym wielu aktorów marzy latami – i to bez ukończonej szkoły filmowej. Nagrody, głośne role i międzynarodowe produkcje przyszły bardzo wcześnie. Jednak – jak wyznała w rozmowie z Agnieszką Litorowicz-Siegert dla magazynu „Twój Styl” – „organizm zaczął dawać sygnały: przyhamuj”. Dziś wybiera życie w zgodzie ze sobą.
Szybko znalazła się w centrum polskiego kina. Już jako licealistka zagrała w Teatrze Telewizji, a chwilę później przyszła rola, która zmieniła wszystko. Dziś ma na koncie współpracę z najważniejszymi reżyserami i nagrody, o których inni marzą latami. A jednak jej historia to nie tylko sukces – to także świadome zatrzymanie. W wywiadzie dla „Twojego Stylu” przyznaje: „Dziś bym tę nastoletnią Zosię przytuliła, a potem dała kopniaka na szczęście: idź po swoje, ale uważaj”. Zofia Wichłacz i jej błyskawiczny start – sukces, który przyszedł za wcześnie? Kariera ruszyła z ogromną siłą. Przełomem było „Miasto 44” Jana Komasy, w którym zagrała Alicję „Biedronkę”. Ta rola przyniosła jej Orła dla Odkrycia Roku oraz nagrodę za pierwszoplanową rolę kobiecą na Festiwalu Polskich Filmów Fabularnych w Gdyni. Jak opowiadała Agnieszce Litorowicz-Siegert, sukces miał swoją cenę: „Grałam dużo w bardzo młodym wieku… byłam na planie przez kilka miesięcy bez przerwy”. Tempo było ogromne – a propozycje nie przestawały napływać. Po debiucie przyszły kolejne ważne projekty: „Powidoki” Andrzeja Wajdy, „Pokot” Agnieszki Holland, „Amok” Kasi Adamik. Współpracowała także z młodszym pokoleniem twórców – Maciejem Sobieszczańskim, Pawłem Maśloną czy Janem Holoubkiem. „Organizm zaczął dawać sygnały: przyhamuj, odpocznij, ja też jestem ważny” – przyznała w „Twoim Stylu”. „Miasto 44” – rola, która zmieniła wszystko To był nie tylko debiut, ale wejście na najwyższy poziom. Film stał się jednym z najważniejszych wydarzeń polskiego kina ostatnich lat, a jej rola została zauważona zarówno przez krytyków, jak i widzów. „W kinie najbardziej interesuje mnie konfrontacja rozmaitych emocji” – mówi. I dodaje: „Gdy widz mówi: ‘To o mnie’, widzę sens aktorstwa”. Po „Mieście 44” jej nazwisko zaczęło pojawiać się przy największych produkcjach. Zagrała także za granicą – m.in. w brytyjskim serialu „World on Fire” oraz duńskim „DNA”, co tylko potwierdziło jej międzynarodowy potencjał. Życie poza schematem – dlaczego zrezygnowała ze szkoły teatralnej? Mimo tak dynamicznego rozwoju kariery zdecydowała się na ruch, który dla wielu był zaskoczeniem – odeszła z Akademii Teatralnej. W rozmowie dla „Twojego Stylu” mówi jasno: „Wiem, że była dobra”. Nie chciała funkcjonować w środowisku, które odbierała jako trudne psychicznie. „Wynikała z intuicji, poczucia, że chcę iść swoją drogą, choćby była niestandardowa” – podkreśla. Intuicja zamiast schematów – własna droga aktorska Zamiast klasycznej ścieżki wybrała praktykę. Uczyła się na planach – w Polsce i za granicą, pracując z reżyserami o różnych stylach. „Jedni tworzą scenę precyzyjnie krok po kroku, inni zostawiają dużo przestrzeni… zobaczmy, co się wydarzy” – opowiada. To doświadczenie sprawiło, że jej aktorstwo stało się bardziej intuicyjne, oparte na emocjach i uważności. Bez akademickiego dyplomu, ale z realnym dorobkiem. Psychologia, terapia i zwolnienie tempa – nowy rozdział w życiu Zofii Wichłacz Najważniejsza zmiana zaczęła się od zatrzymania. I od decyzji o terapii. „Dzięki niej zrozumiałam, że nie chcę sukcesu za wszelką cenę” – wyznała w „Twoim Stylu”. To zdanie stało się dla niej punktem zwrotnym. Zaczęła inaczej patrzeć na swoje życie. „Nie da się doświadczyć wszystkiego w tym samym czasie” – mówi. Od aktorstwa do neurokognitywistyki – poszukiwanie sensu Zainteresowanie emocjami przerodziło się w coś znacznie głębszego. „Zainteresowałam się psychologią dzięki aktorstwu, w którym ważne jest rozumienie postaci, analiza uczuć i emocji” – mówiła w rozmowie z Agnieszką Litorowicz-Siegert dla „Twojego Stylu”. To nie była chwilowa fascynacja. Zofia Wichłacz zdecydowała się na studia i dziś rozwija się w kierunku neurokognitywistyki – dziedziny badającej funkcjonowanie mózgu, procesy poznawcze i mechanizmy ludzkiego zachowania. Jak przyznaje, wejście w świat nauki było dla niej zupełnie nowym doświadczeniem: regularne zajęcia, akademicka dyscyplina i wiedza daleka od artystycznej intuicji. „Znalazłam się w świecie akademickiej rutyny – od poniedziałku do piątku zajęcia na uczelni. Jakie to inne od trybu: zdjęcia, przerwa, casting” – opowiada. Ten kontrast okazał się dla niej odświeżający. Poza studiami wciąż się rozwija – czyta, słucha podcastów o psychologii i naturze człowieka, pogłębia wiedzę, która pomaga jej nie tylko w życiu, ale i w pracy aktorskiej. To właśnie dzięki temu – jak podkreśla – może jeszcze lepiej rozumieć emocje swoich bohaterów. Jednocześnie dba o codzienną równowagę. W jej życiu jest miejsce na rzeczy bardzo zwyczajne, ale dla niej kluczowe: spacery z adoptowanym psem Maksem, joga, zajęcia z ceramiki, gotowanie. „Cieszę się za każdym razem, gdy wracam do domu, do partnera. To jest moja równowaga” – mówi. Dziś jej życie nie kręci się już wyłącznie wokół planu filmowego. Jest bardziej wielowymiarowe – i właśnie w tym widzi swoją siłę. Prywatność, relacje i życie „tu i teraz” – co naprawdę jest dla niej ważne? Zofia Wichłacz nie szuka rozgłosu. W wywiadzie przyznaje wprost: „Nie zależy mi, żeby wszyscy mnie znali”. Rezygnacja z mediów społecznościowych była dla niej ulgą. Na próżno szukać jej na Instagramie. „Ulżyło mi i jest zupełnie okej” – mówi. Najważniejsze są dla niej relacje i codzienność. „Najpierw jestem człowiekiem… potem partnerką, siostrą, córką” – podkreśla. Marzenia o przyszłości – rodzina, spokój i dobre role Jej wizja przyszłości jest prosta, ale bardzo konkretna. Zapytana, o czym będzie opowiadać w wywiadzie za 10 lat, przyznaje w rozmowie dla „Twojego Stylu”.: „Mam nadzieję, że powiem: przepraszam za spóźnienie, musiałam odwieźć dzieci do szkoły”. Chce grać, ale inaczej niż kiedyś. Wolniej, uważniej. I tylko w projektach, które naprawdę coś znaczą. Bo – jak pokazuje jej historia – największą zmianą nie jest sukces. Tylko sposób, w jaki decydujemy się żyć. Zobacz też: Zagrała u Wajdy i podbiła świat. Mało kto wie, z jakiej rodziny pochodzi. Ojciec stał za klasykiem lat 90. nominowanym do Złotych Lwów
Gdy była dzieckiem, jej talent dostrzegł Jan Englert, potem wróżono jej wielką karierę za granicą. Dziś cała Polska kojarzy ją z jedną rolą
To miała być historia o wielkiej, międzynarodowej karierze. Joanna Trzepiecińska już jako młoda dziewczyna zachwycała talentem, a jej nazwisko coraz częściej pojawiało się w kontekście zagranicznych produkcji. Dziś jednak – choć mogła podbić Hollywood – widzowie kojarzą ją głównie z jedną rolą. Jej własne słowa rzucają nowe światło na tę decyzję.
To miała być kariera pisana wielkimi literami – zagraniczne produkcje, nazwiska światowego formatu i droga prosto do Hollywood. Joanna Trzepiecińska już na starcie została dostrzeżona przez Jana Englerta, a później okrzyknięta jedną z największych nadziei polskiego kina. Dziś większość widzów widzi w niej przede wszystkim jedną postać. Jej własne słowa pokazują, dlaczego ta historia potoczyła się zupełnie inaczej. Jan Englert odkrył talent Joanny Trzepiecińskiej Początek tej historii nie wydarzył się na planie filmowym ani w świetle reflektorów. Kluczowy moment przyszedł znacznie wcześniej – podczas konkursu recytatorskiego. To właśnie wtedy Joannę Trzepiecińską zauważył Jan Englert, o czym opowiedziała w najnowszym wywiadzie dla dziennik.pl przeprowadzonym przez Ellę Wojczak. „Na jednym z konkursów recytatorskich zobaczył mnie Jan Englert i po występie porozmawiał z moimi rodzicami, sugerując, że powinnam spróbować swoich sił w szkole teatralnej”. To spotkanie okazało się decydujące i wyznaczyło kierunek jej dalszej drogi. Co jednak istotne – nie była to decyzja podszyta ambicją czy presją. Aktorka podkreśla, że wszystko działo się naturalnie: „Poszłam na egzaminy właściwie bez wielkiej presji”. Dostała się do warszawskiej szkoły teatralnej za pierwszym razem, co tylko potwierdziło jej predyspozycje. Już wtedy miała za sobą intensywny czas rozwoju – szkołę muzyczną, konkursy i różnorodne aktywności, które budowały jej pewność siebie. W rozmowie wyraźnie zaznacza także, że pochodzenie z Tomaszowa Mazowieckiego nigdy nie było dla niej przeszkodą: „Nie, kompletnie nie miałam takiego kompleksu”. Ten fragment jej historii – dziś przywoływany w kontekście najnowszego wywiadu – pokazuje, że fundamentem jej kariery nie była pogoń za sławą, lecz konsekwentna praca i naturalna droga rozwoju. Joanna Trzepiecińska i szansa na Hollywood Po ukończeniu szkoły teatralnej jej kariera zaczęła rozwijać się bardzo dynamicznie. W latach 80. i 90. była uznawana za jedną z najbardziej obiecujących aktorek, a – jak podkreślano – „świat stoi przed nią otworem”. Zainteresowanie jej osobą szybko wykroczyło poza Polskę. Reżyserzy z Europy i Stanów Zjednoczonych chcieli z nią pracować, a ona otrzymywała propozycje ról u boku takich aktorów jak John Hurt, Rod Steiger czy Rutger Hauer. To była realna szansa na międzynarodową karierę, w tym także w Hollywood. Mimo to Joanna Trzepiecińska konsekwentnie odrzucała kolejne oferty. Jej podejście najlepiej oddają słowa: „Mam tam grać z Kempem, to wolę tutaj z Holoubkiem”. Za tym wyborem stały jednak nie tylko kwestie artystyczne. Ważnym powodem była także sytuacja prywatna. Aktorka wychowywała dwóch synów – Wiktora i Karola – i, jak sama przyznała, robiła to sama: „Moich chłopców wychowywałam sama, bo tak się potoczyły losy z ich ojcem, że nie chciał się nimi zajmować”. Decyzja o pozostaniu w Polsce była więc również wyborem matki, która postawiła na stabilność i obecność w życiu dzieci. Trzepiecińska jasno wskazywała, że to doświadczenie ukształtowało jej podejście do życia i relacji: „Teraz jestem samodzielna i czuję się silna”, podkreślała na łamach magazynu VIVA!. W efekcie szansa na Hollywood – choć realna i wielokrotnie powracająca – zeszła na dalszy plan. Najważniejsze okazały się wartości, które nie miały nic wspólnego z blaskiem światowej kariery. Zobacz też: Gwiazda hitu Polsatu samotnie wychowała synów. Dziś mówi, co naprawdę było najtrudniejsze Dlaczego aktorka wybrała teatr i Polskę Za tym wyborem stała konkretna filozofia pracy i życia. Joanna Trzepiecińska nie ukrywa, że najważniejszy był dla niej teatr – przestrzeń, w której mogła się rozwijać i pracować z twórcami, których naprawdę ceniła. „Teatr to jedyne miejsce, gdzie mam szansę pracy z wybitnymi reżyserami i wspaniałymi kolegami”, wyznała aktorka na łamach magazynu Gala. To właśnie tam znajdowała sens swojej pracy. Nie w rozgłosie, nie w popularności, ale w jakości: „Tu mogę obcować z najlepszą literaturą”. Jednocześnie bardzo jasno oceniała realia branży filmowej: „W kinie i telewizji tak naprawdę nie ma żadnych kryteriów jakości. Najważniejsze jest, by produkcja się sprzedała”. To spojrzenie tłumaczy jej konsekwencję. Nie była zainteresowana karierą opartą na popularności. Sama mówiła: „Nie nadaję się do tego, by być królową balu”. W świecie pełnym blasku i czerwonych dywanów wybrała scenę teatralną – mniej spektakularną, ale dla niej prawdziwą. Rola Alutki zdominowała wizerunek aktorki Paradoks jej kariery polega na tym, że mimo tak świadomych wyborów, konsekwencji i bogatego dorobku teatralnego oraz filmowego, dla wielu widzów Joanna Trzepiecińska wciąż pozostaje jedną postacią – Alutką z „Rodziny zastępczej”. To właśnie ta rola przyniosła jej ogromną popularność i sympatię, zapisując się na stałe w pamięci publiczności. Postać charakterystyczna, wyrazista, obecna przez lata na ekranie – nic więc dziwnego, że dla wielu stała się najważniejszym skojarzeniem z aktorką. Tym bardziej że, jak sama przyznaje, widzowie często przywiązują się do ról, które towarzyszą im najdłużej. I choć mogłoby się wydawać, że tak silne zaszufladkowanie może być ograniczające, Joanna Trzepiecińska nie traktuje tego w ten sposób: „My, aktorzy, nie mamy wpływu na to, które role zostaną z widzami najdłużej”, podkreśliła Joanna Trzepiecińska dla dziennik.pl. W jej podejściu nie ma frustracji ani potrzeby odcinania się od tej postaci. Wręcz przeciwnie – jest akceptacja i dystans, które tylko potwierdzają jej świadome podejście do zawodu: „Skojarzenie z Alutką cieszy mnie”. Jednocześnie między tymi słowami wybrzmiewa coś więcej. Aktorka subtelnie zaznacza, że jej droga zawodowa była znacznie bogatsza – obejmowała zarówno wymagające role teatralne, jak i różnorodne doświadczenia artystyczne, które nie zawsze przebijają się do masowej świadomości. To właśnie tutaj ujawnia się największy kontrast tej historii. Z jednej strony – ogromny dorobek i świadome wybory, w tym rezygnacja z międzynarodowej kariery. Z drugiej – jedna rola, która dla wielu widzów stała się symbolem całej jej twórczości. Dla samej Trzepiecińskiej nie jest to jednak powód do sprzeciwu. Raczej dowód na to, że aktorstwo żyje w pamięci widzów własnym życiem – niezależnie od planów i ambicji samego artysty. Co Joanna Trzepiecińska mówi dziś o swojej karierze Dziś, patrząc wstecz, Joanna Trzepiecińska nie zmienia narracji. Nie mówi o straconych szansach ani o tym, co mogło być. Jej wypowiedzi są spójne z tym, jaką drogę wybrała na początku. Podkreśla, że nigdy nie skupiała się na sobie w kategoriach wyglądu czy popularności: „Zupełnie nie analizowałam siebie w takich kategoriach”. Istotniejsze były wartości wyniesione z domu: „Ważniejsze było to, czy jesteśmy pracowici, czy się rozwijamy”. To właśnie ten fundament sprawił, że nie uległa presji świata, który oferował jej znacznie więcej – przynajmniej na pierwszy rzut oka. Zobacz też: Trafiła do szpitala, myślała, że to zawał. Joanna Trzepiecińska zmaga się z chorobą Kariera w Polsce zamiast światowej sławy Jej historia nie jest opowieścią o utraconej szansie. To raczej świadomy wybór drogi, która – choć mniej spektakularna – była zgodna z jej przekonaniami. Mimo propozycji z Europy i Stanów Zjednoczonych, mimo realnej szansy na międzynarodową karierę, została w Polsce. Wybrała teatr, rozwój i życie na własnych zasadach. Jak sama podsumowała: „Jestem tylko jedną z wielu aktorek, która po prostu pracuje. Co mi się miało udać, to się udało”. I być może właśnie w tym zdaniu kryje się największe zaskoczenie tej historii.
W Hollywood radzili jej zmienić nazwisko. Polka zrobiła odwrotnie i wygrała. Dziś jest gwiazdą w USA
Udowodniła, że w Hollywood można osiągnąć sukces bez rezygnacji z własnej tożsamości. Polskie nazwisko nie stanęło jej na drodze do kariery, a dziś – choć nie jest już tak widoczna – nadal działa zawodowo. Co robi teraz aktorka znana z „Chirurdzy” i „Artysty”?
Nina Siemaszko to dowód na to, że w Hollywood nie trzeba wyrzekać się swoich korzeni, by osiągnąć sukces. Aktorka o polskim nazwisku przez lata budowała swoją pozycję w amerykańskim show-biznesie, występując w popularnych serialach i filmach. Dziś, choć działa z dala od medialnego zgiełku, konsekwentnie podąża własną drogą. Polskie korzenie, które ukształtowały jej drogę Nina Siemaszko urodziła się w Chicago jako Antonina Jadwiga Siemaszko. Jej historia zaczyna się jednak dużo wcześniej – od losów ojca, Konstantego Siemaszko, który po II wojnie światowej opuścił Polskę i zamieszkał w Londynie. To właśnie tam założył rodzinę z Collette McAllister. Po narodzinach pierwszego syna zdecydowali się na przeprowadzkę do Chicago, gdzie przyszła na świat Nina i jej rodzeństwo. Mimo życia w Stanach Zjednoczonych, w domu Siemaszków pielęgnowano polską kulturę, język i historię. Rodzina angażowała się także w działania promujące polskość. To wychowanie sprawiło, że aktorka nigdy nie odcięła się od swoich korzeni. Warto dodać, że aktorstwo nie jest w tej rodzinie przypadkiem – jej brat Casey Siemaszko również został aktorem i, podobnie jak ona, zdecydował się nie rezygnować z polsko brzmiącego nazwiska. Zmieniła tylko imię. Nazwisko zostawiła bez kompromisów Na początku kariery zdecydowała się na praktyczny krok – skróciła swoje imię z Antoniny Jadwigi do Niny. Powód był prosty: łatwiejsza wymowa dla amerykańskiej publiczności. Jednak nazwiska nie zmieniła. Siemaszko pozostało jej znakiem rozpoznawczym. To świadoma decyzja, która – jak pokazuje jej historia – nie przeszkodziła w osiągnięciu sukcesu. Podobną drogę wybrał jej brat Casey Siemaszko, który urodził się jako Kazimierz. On również zmienił imię, ale zachował nazwisko. Czytaj też: Gwiazda „Gwiezdnych wojen” przez lata żyła w cieniu sławnej matki. Debbie Reynolds odeszła dzień po śmierci córki. Ich relacja skrywa wiele tajemnic Kariera Niny Siemaszko w USA – od 1986 roku do dziś Nina Siemaszko rozpoczęła swoją karierę w 1986 roku rolą w filmie „One More Saturday Night”. Od tego momentu systematycznie pojawiała się w kolejnych produkcjach. Na swoim koncie ma ponad 70 ról w filmach i serialach. Widzowie mogli oglądać ją w takich tytułach jak „Chirurdzy”, „Potyczki Amy”, „Prezydencki poker”, „Pamiętnik Czerwonego Pantofelka” czy „Szpital dobrej nadziei”. W 2011 roku wystąpiła w filmie „Artysta”, który został nagrodzony Oscarem. Jak podaje serwis imdb.com, jej ostatnie aktywności aktorskie przypadają na 2017 i 2018 rok. W 2018 roku pojawiła się w serialu „Kellie Martin in Hailey Dean Mystery: A Will to Kill”, natomiast rok wcześniej zagrała w filmie „Historia nienawiści” (2017). To właśnie te produkcje zamykają jej dotychczasową filmografię, po której aktorka wyraźnie ograniczyła swoją obecność na ekranie. Życie poza kamerą. Nowy etap i zaangażowanie poza Hollywood Dziś Nina Siemaszko prowadzi spokojniejsze życie w Los Angeles, ale wcale nie znika z radaru. Wciąż jest aktywna zawodowo, angażuje się społecznie i coraz częściej dzieli się prywatnymi momentami z fanami. Niedawno opublikowała wpis, w którym poinformowała o zaręczynach, pisząc wprost: „Powiedziałam TAK!”. Podkreśliła, że były to wyjątkowe i bardzo osobiste chwile. Aktorka działa także poza światem filmu. Angażuje się w inicjatywy środowiskowe i pełni rolę delegatki, reprezentując określoną grupę w strukturach organizacyjnych w USA. W swoich wpisach podkreśla współpracę z Young Performers National Committee oraz działalność na rzecz członków organizacji. Na co dzień skupia się również na pasjach – interesuje się jogą, prowadzi prywatne zajęcia i promuje aktywny styl życia. W jej mediach społecznościowych nie brakuje też odniesień do wartości, które są jej bliskie. Jedno z jej mott brzmi: „Radość nie jest opcjonalna”. Mimo upływu lat Nina Siemaszko nie przestaje iść własną drogą – dziś bardziej świadomie, spokojniej, ale nadal z wyraźnym kierunkiem. Życzymy wszystkiego, co najlepsze! Zobacz też: Zachwyciła Hollywood, porównywano ją do Grety Garbo. Historia Joanny Pacuły wyglądała jak gotowy scenariusz filmu. Tyle że jej życie wcale nie było usłane różami Źródła: radiozet.pl, film.wp.pl, imdb.com, antyradio.pl
Anna Wintour żegna się z „Vogue’em”, ale jej styl wciąż dyktuje trendy. Jeden szczegół mówi wszystko!
Po 37 latach Anna Wintour kończy swoją wyjątkową misję jako redaktor naczelna amerykańskiego „Vogue’a”, jednak jej wpływ na świat mody i kultury pozostaje niepodważalny. Od przełomowej okładki z dżinsami, przez lata kierowania Met Galą, po charakterystyczny bob i ciemne okulary – stworzyła rozpoznawalny styl i zbudowała dziedzictwo, które inspiruje kolejne pokolenia.
Gdy Anna Wintour w 1988 roku objęła stanowisko redaktor naczelnej amerykańskiego „Vogue’a”, niewielu spodziewało się, że jej wizja tak radykalnie przekształci świat mody. Już pierwsza okładka – modelka Michaela Bercu w dżinsach za 50 dolarów i haftowanym żakiecie haute couture Christiana Lacroix – stała się symbolicznym manifestem. Był to wyraźny sygnał, że epoka nieosiągalnego luksusu zamkniętego w sztywnych ramach dobiega końca. Anna Wintour konsekwentnie dowodziła, że moda powinna odbijać codzienność i wyrażać zmieniające się aspiracje kobiet. ZOBACZ TAKŻE: Symboliczne sukienki żony i bratowej astronauty. Tak żegnały go przed startem Gwiazdy na okładkach i kultura wizualna Przez kolejne dekady jej decyzje redefiniowały status magazynu. To ona wprowadziła na okładki gwiazdy kina i popkultury, czyniąc z „Vogue’a” nie tylko biblię mody, lecz także przewodnik po współczesnej kulturze. Była przekonana, że siła zdjęcia nie polega wyłącznie na perfekcji stylizacji, ale na historii, którą potrafi opowiedzieć. Ten punkt widzenia wielokrotnie budził kontrowersje w konserwatywnych kręgach branży, jednak skutecznie unowocześnił wizerunek tytułu i sprawił, że zyskał on miliony nowych czytelników. Ikoniczny styl i wizerunek Anna Wintour przez lata stworzyła wizerunek równie rozpoznawalny jak sam magazyn. Charakterystyczny bob, który nosi od czternastego roku życia, oraz ciemne okulary Chanel stały się jej nieodłącznym atrybutem. Ich funkcja była nie tylko estetyczna – sama wielokrotnie przyznawała, że okulary to swoista tarcza, za którą skrywa się podczas pokazów mody i spotkań redakcyjnych. Jej styl odzwierciedlał tę samą konsekwencję i żelazną dyscyplinę: latem wybierała proste sukienki i niskie szpilki Manolo Blahnik, zimą płaszcze z paskiem i wysokie kozaki, często zestawiane z futrami i odważnymi wzorami. Nie była kobietą, która ulega sezonowym kaprysom – jej garderoba podkreślała, że pewność siebie nie wymaga kompromisów. <img src="https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/48/2024/07/imgguz3u4-30c8018.jpg" width="1000" height="787" alt="Britain's Queen Elizabeth sits next to fashion editor Anna Wintour as they view Richard Quinn's runway show before presenting him with the inaugural Queen Elizabeth II Award for British Design, as she visits London Fashion Week's BFC Show Space in central London, Tuesday, Feb. 20, 2018. (Yui Mok/Pool photo via AP)" title="KrÛlowa El?bieta ogl?da pokaz mody" /> Perfekcjonizm, który budził respekt Jej osobowość budziła respekt, a nawet lęk. Przez dekady w redakcji krążyły opowieści o jej perfekcjonizmie, który stał się legendą i źródłem przydomku „Nuclear Wintour”. Bez wahania rozstawała się z osobami, które nie spełniały jej oczekiwań. Dla jednych była surową szefową, dla innych wzorem skutecznego przywództwa i niepodważalnego autorytetu. To właśnie ona przekształciła Met Galę – istniejącą od lat czterdziestych – w najważniejsze wydarzenie modowe roku, które zyskało rangę spektaklu śledzonego na całym świecie. Met Gala stała się nie tylko prezentacją ekstrawaganckich kreacji, ale również komentarzem społecznym i najważniejszym punktem w kalendarzu popkultury. <img src="https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/48/2024/07/imgX9ldZY-85941be.jpg" width="1600" height="2320" alt="NEW YORK, NEW YORK - MAY 06: Anna Wintour attends The 2024 Met Gala Celebrating "Sleeping Beauties: Reawakening Fashion" at The Metropolitan Museum of Art on May 06, 2024 in New York City. (Photo by Kevin Mazur/MG24/Getty Images for The Met Museum/Vogue)" title="The 2024 Met Gala Celebrating "Sleeping Beauties: Reawakening Fashion" - Red Carpet" /> <img src="https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/48/2024/07/img3CFQg8-3038d7f.jpg" width="1600" height="2400" alt="NEW YORK, NEW YORK - SEPTEMBER 13: Anna Wintour attends The 2021 Met Gala Celebrating In America: A Lexicon Of Fashion at Metropolitan Museum of Art on September 13, 2021 in New York City. (Photo by Theo Wargo/Getty Images)" title="The 2021 Met Gala Celebrating In America: A Lexicon Of Fashion - Arrivals" /> Ikona, która inspirowała popkulturę Postać Mirandy Priestly w filmie The Devil Wears Prada była inspirowana jej biografią, a dokument The September Issue ujawnił kulisy pracy nad wrześniowym wydaniem magazynu – najważniejszym numerem roku. Kamera pokazała świat, w którym żaden detal nie pozostawał przypadkowy, a estetyka i strategia zawsze szły w parze. CZYTAJ TEŻ: Pierwsza dama zaskakuje w nowej odsłonie. Stylizacja z tiulem zrobiła furorę na szczycie NATO. Ekspertki oceniają Nowy rozdział po dekadach rządów Teraz, po 37 latach nieprzerwanej obecności na stanowisku redaktor naczelnej, Anna Wintour ogłosiła decyzję o rezygnacji z tej funkcji. Choć ma 75 lat, nie wycofuje się z życia zawodowego - od teraz będzie pełnić funkcję globalnej dyrektor redakcyjnej „Vogue” oraz dyrektor ds. treści Condé Nast. Jak przyznała w oświadczeniu, "największą satysfakcję czerpie dziś ze wspierania nowych pokoleń redaktorów". Dziedzictwo, które pozostanie symbolem Styl, konsekwencja i odwaga uczyniły z niej jedną z najbardziej wpływowych kobiet współczesnej kultury. Jej bob i ciemne okulary nie są już tylko elementem wizerunku – stały się symbolem władzy, której nie da się zignorować. Anna Wintour stworzyła model przywództwa, który budzi podziw i kontrowersje w równym stopniu – i właśnie dlatego nie pozostanie obojętna w historii mody.
Był ikoną lat 80. i 90. Jest nie do poznania. Tak dziś wygląda 65-latek
Kevin Spacey, niegdyś jeden z najbardziej cenionych aktorów Hollywood, przeszedł dramatyczną drogę od szczytu kariery do upadku po oskarżeniach o nadużycia seksualne. Dziś, po latach milczenia, pojawia się ponownie na czerwonym dywanie, próbując odbudować swoją reputację.
Kevin Spacey, laureat dwóch Oscarów, był u szczytu kariery, gdy w 2017 roku pojawiły się pierwsze oskarżenia o nadużycia seksualne. Choć w 2023 roku został uniewinniony przez brytyjski sąd, jego życie zawodowe i prywatne uległo drastycznej zmianie. W wywiadzie z Piersem Morganem w 2024 roku przyznał, że stracił dom w Baltimore i ma milionowe długi. Kevin Spacey: wczesne życie i początki kariery Kevin Spacey Fowler urodził się 26 lipca 1959 roku w South Orange, w stanie New Jersey. Dorastał w rodzinie o trudnej historii – w jednym z wywiadów wyznał, że jego ojciec był przemocowy i miał skrajnie prawicowe poglądy, co odcisnęło piętno na całym jego życiu. W młodości uczęszczał do Juilliard School w Nowym Jorku, gdzie kształcił się w aktorstwie. Szybko zdobył uznanie w teatrze, a jego przełomem w Hollywood była rola Verbal Kinta w „Podejrzanych”, za którą otrzymał Oscara za najlepszą rolę drugoplanową. W latach 90. i wczesnych 2000. Spacey był u szczytu swojej sławy. Kolejnego Oscara zdobył za główną rolę w filmie „American Beauty”, który przyniósł mu status gwiazdy najwyższego formatu. Był dyrektorem artystycznym londyńskiego teatru Old Vic i wcielał się w kluczowe postacie w filmach takich jak „Siedem”, „Czas zabijania” czy „K-PAX”. Jednak największym sukcesem nowego wieku był dla niego serial „House of Cards”, gdzie jako Frank Underwood stworzył ikoniczną, złowieszczą postać prezydenta USA. ZOBACZ TEŻ: Była ikoną lat 90., wystąpiła w oscarowym hicie. Polacy długo nie wiedzieli, dlaczego tak nagle zniknęła. Powód zaskakuje Kevin Spacey wraca na czerwone dywany W 2017 roku aktor Anthony Rapp oskarżył Spacey’ego o próbę molestowania w latach 80., gdy Rapp był niepełnoletni. To uruchomiło falę kolejnych zarzutów. Spacey został natychmiast wycofany z produkcji „House of Cards”, a jego kariera zatrzymała się. W kolejnych latach pojawiały się zarówno procesy cywilne, jak i karne. W 2023 roku został ostatecznie uniewinniony przez sąd w Wielkiej Brytanii, jednak koszty prawne i utrata kontraktów doprowadziły do jego finansowego upadku. Pomimo zniszczonej reputacji, Spacey nie zrezygnował z prób powrotu na scenę. W 2025 roku pojawił się na czerwonym dywanie podczas gali Better World Fund w Cannes. Udział w wydarzeniu był symbolicznym gestem – Spacey odebrał tam nagrodę za całokształt twórczości. W rozmowach z dziennikarzami aktor wyrażał zadowolenie z powrotu do branży, a także wdzięczność za możliwość kontynuacji kariery zawodowej po latach. Spacey wyglądał na zadbanego, uśmiechał się i przemawiał do zgromadzonych. Choć jego obecność wywołała medialne poruszenie, wiele środowisk filmowych nadal nie jest gotowych na jego pełny powrót. Dla Spacey’ego była to jednak ważna próba odzyskania głosu po latach milczenia i społecznego ostracyzmu. SPRAWDŹ TEŻ: Zaskakująca decyzja siostry znanej aktorki. Nie chciała być mylona z wielką gwiazdą. Nie uwierzysz, co zrobiła
Porzucił światła reflektorów dla spokoju wsi. Rudi Schuberth zbudował swoje imperium i żyje jak król
Prowadził uwielbiany teleturniej „Śpiewające fortepiany”. Był jednym z jurorów w show „Jak oni śpiewają”. Później Rudi Schuberth zniknął. Dziś wiedzie życie z dala od kamer, w spokoju, z rodziną. Takie, o jakim zawsze marzył. Poznaj jego niezwykłe losy
Jego przeboje, takie jak „Córka rybaka” czy „Monika, dziewczyna ratownika” śpiewała cała Polska. Rudi Schuberth prowadził popularne teleturnieje i koncerty. Był bardzo lubiany, dla wielu ludzi jest do dzisiaj częścią ich młodości. A jednak postanowił zrezygnować z blasku fleszy. Od lat nie pojawia się w telewizji ani na scenie, skupiając się na codzienności, która daje mu spokój i satysfakcję. Co dokładnie robi dziś Rudi Schuberth? Aż trudno uwierzyć! Rudi Schubert : wykształcenie i kariera Rudi, a właściwie Rudolf Schuberth, urodził się w 1953 roku w Gdańsku. Studiował na Politechnice Gdańskiej, jednak jego droga zawodowa szybko skierowała się ku muzyce i kabaretowi. Od początku widać było, że ma talent muzyczny, ale też talent do rozbawiania publiczności, osobowość estradową. Szybko stał się jedną z bardziej rozpoznawalnych postaci rozrywki lat 80 i 90. Prowadził teleturnieje, m.in. „Śpiewające fortepiany”, gale piosenki biesiadnej, sam koncertował. Jeszcze w latach 70. współtworzył kultowy zespół „Wały Jagiellońskie”, był autorem piosenek, których cały czas świetnie się słucha, takich, jak choćby „Wars wita was”. Czytaj także: Polityczna kariera ojca wpłynęła na ich życie. Trudny los dzieci Danuty i Lecha Wałęsów Rudi Schuberth: zrezygnował z blasku sławy dla życia w lesie, nad jeziorem W pewnej chwili, niemal u szczytu sławy, zniknął z estrady. „Wielkomiejskie życie ze swoim pośpiechem, nerwowością, ciągłą gonitwą zawsze mnie bardzo stresowało. Zdarzało się, że podczas realizacji „Śpiewających fortepianów” przez kilka dni nie widziałem dziennego światła, bo nagrywaliśmy od wczesnego rana do później nocy”, opowiadał. Po latach okazało się, że wyjechał z żoną Małgorzatą i córką Karoliną na Kaszuby, wspólnie z rodziną Rudi Schuberth prowadzi tam gospodarstwo agroturystyczne „Folwark Otnoga”. Na 20-hektarowej posiadłości z własnym dostępem do jeziora Jasień stworzyli miejsce pełne spokoju. Goście mogą tam liczyć na domową kuchnię, kontakt z przyrodą oraz odpoczynek z dala od miejskiego zgiełku. W gospodarstwie znajdują się także prywatne łowiska, hodowla danieli – która jest oczkiem w głowie Rudiego Schubertha - i mnóstwo przestrzeni do wypoczynku. Rudi Schubert ma w swoim gospodarstwie przestrzeń dla siebie i rodziny oraz cztery wygodne domy dla gości, którzy zwykle rozpoznają w nim popularnego niegdyś showmana. Organizuje też wiele atrakcji, na przykład spływ rzeką Słupią. Lubi swoje miejsce na ziemi, kocha to, co robi i chętnie dzieli się tym z innymi. Choć pobyt oczywiście kosztuje. Czytaj także: Sławomir Wałęsa – syn Lecha Wałęsy, którego życie naznaczyła walka z nałogiem. „Śmierć dziecka jest dramatem” Rudi Schubert: mój raj na ziemi Jak opowiada Rudi Schuberth, na ten raj na ziemi trafili z żoną przypadkowo. „Ale wtedy jeszcze nie był rajem - same nieużytki i zapuszczone kartofliska, kiepska ziemia bez ani jednego kamienia. Może ktoś inny przeszedłby obojętnie wobec tych niespecjalnie rokujących realiów, ale mnie intuicja podpowiadała, że warto zainwestować pieniądze. Bo to miejsce miało to coś, co przyprawiało o szybsze bicie serca”, opowiadał artysta. Zawsze chciał postawić swój dom. Oczywiście nie wszystko przez te lata świetnie się układało. Kilka lat temu, w 2017 roku okazało się, że Rudi Schuberth ma cukrzycę, słabo widział, przeżył śpiączkę cukrzycową. Na szczęście ma już chorobę pod kontrolą. Różnie też układały się relacje z sąsiadami. Ale nigdy nie zwątpił w wybór życiowej drogi. Rudi Schuberth odnajduje radość w codziennej pracy fizycznej, uwielbia wędkować, robi własne wędliny i przetwory. Spędza czas w ciszy i spokoju na wędrówkach po lesie. Rodzina i relacje: fundament spokojnego życia Rudi Schuberth bardzo chroni swoją prywatność, ale wiadomo, że od lat jest związany z Małgorzatą. Pobrali się po 10 latach związku, w 1983 roku. „Jesteśmy małżeństwem ze sporym stażem. Poznaliśmy się dawno temu. Ja miałam 17 lat, a mój mąż 21. Pobraliśmy się w 10. rocznicę znajomości. Bardzo lubimy ze sobą przebywać. Potrafimy nawet wspólnie milczeć”, opowiadała w jednej z rozmów Małgorzata Schuberth. Po roku urodziła im się córka Karolina.Żona Rudiego Schubertha jest z wykształcenia prawniczką, ale zajmuje się dietetyką. Zawsze wspierała męża, chociaż w latach jego scenicznej kariery nie mieli dla siebie zbyt wiele czasu. Teraz jest zupełnie inaczej. Ich wspólne życie na Kaszubach to opowieść o partnerstwie, pasji i świadomym wyborze innego tempa życia. Córka Karolina także pomaga w prowadzeniu folwarku, tworząc z rodziną dobrze działający zespół. Państwo Schuberthowie są też dumnymi dziadkami jedynego wnuka Witolda Rudolfa, który chodzi jeszcze do szkoły. Jego dziadek jest bardzo zadowolony ze swojego życia: „Mam tutaj wszystko, czego tylko dusza zapragnie. Świeże powietrze, krystalicznie czystą wodę, lasy pełne grzybów, piękne tereny, ciszę oraz święty spokój. Zawsze marzyłem o takim miejscu. Warszawa nigdy nie była mi po drodze, życie w pośpiechu powoduje niepotrzebny stres. Nie potrafię żyć w ciągłym biegu, denerwować się czy zdążę na umówione spotkania, stać w korkach i spalinach, być bombardowany nieustającym hałasem" - opowiadał w jednym z wywiadów Rudi Schuberth. Czytaj także: Kuba Wojewódzki żegna Tomasza Jakubiaka. Tak oddał mu hołd
To koniec pewnej epoki. Bogusław Linda podjął decyzję, która zaskoczyła wszystkich
Po pięciu dekadach obecności na polskich scenach teatralnych i ekranach kinowych Bogusław Linda – legenda polskiego kina – zdecydował się zakończyć swoją zawodową drogę. W rozmowie z Polską Agencją Prasową aktor otwarcie stwierdził: „Myślę, że zasłużyłem na emeryturę”. Chociaż formalnie jest emerytem już od siedmiu lat, to dopiero teraz zdecydował, że pora powiedzieć „stop”. Ostatni film Bogusława Lindy. Symboliczne pożegnanie z kamerą Linda zapowiedział, że jego ostatnią produkcją będzie nowy film Władysława Pasikowskiego – reżysera, z którym stworzył swoje najbardziej kultowe role, m.in. w „Psach” i „Krollu”. – „Obaj zaprosiliśmy się do tej współpracy. Umówiliśmy się, że zrobimy film, który zostanie w naszej pamięci” – podkreślił w rozmowie z PAP. To właśnie dzięki Pasikowskiemu Linda zyskał status niekwestionowanego „twardziela” polskiego kina. Bogusław Linda: „Chciałbym sobie trochę pożyć” Choć przez lata był symbolem męskiego kina akcji, dziś Linda marzy o spokoju. – „Chciałbym sobie trochę pożyć. Pojeździć po świecie, ponurkować, popływać, polatać, pojeździć konno, pobawić się” – wyznał. Aktor przyznaje, że jest już w takim wieku, że „częściej mu się nie chce, niż chce”. Intensywna praca przez dekady zrobiła swoje – teraz chce wreszcie odetchnąć. Dlaczego Bogusław Linda nie lubi aktorstwa? W wywiadzie dla „Newsweeka” Linda zaskoczył szczerością. – „Nie znoszę siebie. Uważam, że jestem tandetny, straszny, niedobry, a mój zawód jest nudny, trudny i ja go, szczerze mówiąc, nie lubię” – powiedział. Nie ogląda swoich filmów, a aktorstwo traktuje wyłącznie jako zawód, który pozwalał mu utrzymać rodzinę i realizować własne pasje. – „Tutaj po prostu zarabiam” – dodał bez ogródek. Bogusław Linda na emeryturze. Co dalej? Mimo przejścia na emeryturę Linda nie martwi się o przyszłość finansową. Przez lata zarabiał dużo, więc dziś może pozwolić sobie na wolność. A co, jeśli kiedyś zabraknie środków? – „To będę musiał wrócić do pracy” – żartuje. Linda deklaruje, że najbardziej ceni sobie niezależność. – „To ja decyduję, czy jestem z kimś, czy nie. To ja decyduję, kiedy siadam na swoim fotelu i nie podnoszę się przez 12 godzin. To ja decyduję o swoim życiu” – podkreśla. Czy Linda naprawdę kończy z aktorstwem? Choć publicznie ogłosił koniec kariery, wiadomo już, że zobaczymy go jeszcze w jednej produkcji – „Pojedynek” w reżyserii Łukasza Palkowskiego, której premiera zapowiadana jest na luty 2026 roku. Czy to definitywny koniec? Czas pokaże. Jedno jest pewne – Bogusław Linda odchodzi na własnych warunkach. Jak zawsze. Źródła: pomponik, film.interia.pl
Odnosi światowe sukcesy, jest dumą Polski. Marcin Dorociński dziś wprost mówi o kompleksach
"Powtarzam sobie: żeby tylko nie przynieść wstydu"
Marcin Dorociński w jednym z ostatnich wywiadów otworzył się na temat pracy z aktorami światowego formatu i stresu, jaki mu przy tym towarzyszy. Aktor wspomniał także o kompleksie wsi. [Ostatnia publikacja na VUŻ i Viva Historie 12.01.2025 r.] Marcin Dorociński szczerze o międzynarodowej karierze Marcin Dorociński, jeden z najbardziej rozpoznawalnych i cenionych polskich aktorów, odnosi światowe sukcesy i z dumą reprezentuje Polskę na międzynarodowej scenie filmowej. Znany z takich produkcji jak Pitbull, Róża czy międzynarodowych hitów Gambit Królowej i Mission Impossible, Dorociński nie tylko zachwyca swoim talentem aktorskim, ale również inspiruje swoją historią życia. W najnowszym wywiadzie dla "Zwierciadła" aktor otwarcie mówił o swoim pochodzeniu ze wsi i związanych z tym kompleksach, które towarzyszyły mu w przeszłości. Dorociński pochodzi z Kłudzienka, niewielkiej miejscowości w województwie mazowieckim. Jak sam przyznał w wywiadach, w młodości zmagał się z poczuciem, że jego wiejskie korzenie są powodem do wstydu. Dopiero z czasem zrozumiał, że to, skąd pochodzi, nie tylko nie umniejsza jego wartości, ale wręcz wzbogaca go jako człowieka i artystę. "Długo myślałem, że muszę zabić w sobie te wiejskie korzenie, tę prostotę, którą uwielbiam i której nie chciałbym nigdy stracić. Traktuję swoje pochodzenie jako moją siłę i coś, co mnie ukształtowało. Wyszedłem już z kompleksu wsi" - wyznał dla "Zwierciadła". Co czuje polski aktor, kiedy jedzie pracować z zagranicznymi aktorami? Najczęściej stres. "Za każdym razem, gdy jadę za granicę, trzęsą mi się portki", przyznał otwarcie. Dodał, że najbardziej obawia się, że przyniesie wstyd sobie, rodzinie i ojczyźnie. "Ja się zawsze denerwuję. (...) Czasami mnie to za dużo kosztuje". Czytaj też: Marcin Dorociński miał być piłkarzem, ale został aktorem. Nie przepada za sławą, a popularność wykorzystuje, by pomagać innym Marcin Dorociński przez lata wstydził się, skąd pochodzi Dorociński ma w sobie jednak dużo wdzięczności i dystansu do tego, co się wokół niego dzieje. Opowiedział o tym, jak podczas nagrywania jednej ze scen do filmu "Mayday" u boku Ryana Reynoldsa uśmiechnął się szczerze. "Cudowny był moment kręcenia sceny przesłuchania z nim i Ryanem Reynoldsem. Gram tam oczywiście groźnego gościa – więcej nie mogę, niestety, powiedzieć. Długa scena, pełna gadania, nagrywaliśmy ją dwa dni – najpierw kamery na nich, potem na mnie. I nagle w samym środku ujęcia pojawia mi się taki obraz, że jestem w moim rodzinnym Kłudzienku na boisku, mam 15 lat i myślę sobie, co będę robił w życiu. Uśmiechnąłem się, co świetnie korespondowało z tym, że gram faceta, który zaraz komuś zrobi krzywdę" - mówił. Ten spontaniczny gest został zauważony przez reżysera, który pochwalił Dorocińskiego. "Ale super to było z tym uśmiechem! O czym wtedy pomyślałeś?" - usłyszał wówczas aktor. Czytaj również: Z Milanówka do Hollywood. Rodzina jest największą siłą Marcina Dorocińskiego <img src="https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/48/2025/01/forum-0430109830-30f4fb2.jpg" width="4184" height="2713" alt="Marcin Dorocinskiaktor festiwal Era Nowe HoryzontyWroclaw 2007 na festiwalu promowal film Piotra Matwiejczyka "Na Boso",Image: 430109830, License: Rights-managed, Restrictions: Cena minimalna dla publikacji online 50 zł a dla drukowanych 250 zł, Model Release: no, Credit line: Tatiana Jachyra / Forum" title="forum-0430109830" /> Źródło: Zwierciadło, plotek.pl
Grażyna Szapołowska jest modelką! Gwiazda kina podpisała kontrakt ze znaną agencją
Pokazuje, że na spełnianie marzeń nigdy nie jest za późno
Ikona polskiego kina, Grażyna Szapołowska zaskoczyła swoich fanów. 71-letnia aktorka dołączyła do grona modelek agencji Selective. Informację tę oficjalnie potwierdziła agencja na początku grudnia w mediach społecznościowych. ZOBACZ TAKŻE: Tak Taylor Swift świętowała 35. urodziny. Nie zabrakło luksusowej kreacji i nawiązań do "Eras Tour"! Jej partner wydał fortunę na niespodziankę! Nowy etap w karierze Grażyny Szapołowskiej "Z wielką radością ogłaszamy, że od teraz reprezentujemy słynną Grażynę Szapołowską. Witamy!" - czytamy w komunikacie. W ostatnim roku agencja Selective nawiązała współpracę z innymi znanymi osobistościami, m.in. z Larą Gessler i Robertem Kupiszem, którzy również postanowili zabłysnąć na wybiegu. Grażyna Szapołowska, znana m.in. z charyzmatycznych ról w niezapomnianych filmach, takich jak "Pan Tadeusz" czy "Krótki film o miłości" teraz zadebiutuje w roli modelki! Decyzja o rozpoczęciu współpracy z Selective to dowód na to, że wiek nie jest przeszkodą w odkrywaniu nowych ścieżek kariery. Ikony dojrzałego piękna - nowa era w świecie mody Obecność Grażyny Szapołowskiej w branży wpisuje się w trend rosnącej otwartości i inkluzywności w świecie modelingu, a sukcesy takich modelek, jak Bogna Sworowska, Lidia Popiel czy Helena Norowicz są tego najlepszym potwierdzeniem. Ich odwaga i sięganie po nowe wyzwania to inspiracja dla wszystkich pokoleń! CZYTAJ TEŻ: Rewolucje w modzie 2024: oto najważniejsze zmiany, które zaskoczyły świat! Wskazują jasny kierunek rozwoju branży na kolejne lata Czy zobaczymy aktorkę w kampaniach reklamowych i na wybiegach? Na pierwsze efekty współpracy zapewne nie trzeba będzie długo czekać!
Doświadczyła blasków i ceni sławy. Dziś Halina Mlynkova mówi szczerze, chciała zejść ze sceny
"Trzeba bardzo dużo odwagi, żeby się nie pogubić"
Rzadko wypowiada się na temat swojego życia prywatnego, unika medialnego szumu. W jednym z najnowszych wywiadów Halina Mlynkova wyznała, że nie zawsze było jej łatwo funkcjonować w tym świecie show-biznesu. Artystka przyznała, że był czas, w którym zastanawiała się nad podjęciem radykalnych kroków w sprawie swojej kariery. [Ostatnia publikacja na Viva Historie 30.08.2024 r.] Halina Mlynkova udzieliła szczerego wywiadu. Mówi o swojej karierze i show-biznesie Od 25 lat zachwyca fanów swoją twórczością, cieszy się niesłabnącą sympatią słuchaczy. Halina Mlynkova niedawno wystąpiła na festiwalu Top of The Top Sopot Festival 2024. Zachwyciła nie tylko swoim talentem muzycznym, a także zjawiskową kreacją. Przed Haliną Mlynkovą nowe wyzwania i kolejne spotkania z fanami. Artystka w jednym z najnowszych wywiadów wyznała, że był moment, w którym stanęła przed ważnymi wyborami i biła się z myślami w sprawie swojej przyszłości swojej kariery. Zależało jej na tym, by być wierną sobie i tworzyć na własnych zasadach. Nie ukrywa, że świat show-biznesu bywa trudny i łatwo się w nim zagubić. „Miałam kilka momentów, kiedy chciałam odejść w ogóle z tej branży. Nigdy jednak nie było to w momencie takiego załamania, że na przykład narzekałam na ilość koncertów. Wręcz odwrotnie. To się wszystko kręciło, nagrywałam płytę. Tylko że w momencie, kiedy jesteśmy wpychani w artystyczną machinę, której nie do końca chcemy, nie do końca ją czujemy, a ta machina po prostu idzie i nie da się jej zatrzymać, to wtedy jest to bardzo trudne, żeby wrócić na swoje tory, żeby wrócić do siebie. Trzeba bardzo dużo odwagi, trzeba bardzo dużo siły i energii, żeby nie zrezygnować, albo się nie pogubić”, wyznała gwiazda w rozmowie z Anną Pawelczyk-Bardygą dla cozatydzien.tvn.pl. Czytaj też: Tata odwiózł ją na dworzec, myślała, że się na nią obraził. Halina Mlynkova nie zdawała sobie sprawy, że to ich ostatnie spotkanie Halina Mlynkova musiała wyprowadzić się z Warszawy. Wszystko przez paparazzich. Na szczęście Halina Mlynkova ma instynkt samozachowawczy, który w kryzysowych sytuacjach jest dla niej kompasem. Potrafi stanąć w swojej obronie zarówno w kwestiach zawodowych, jak i prywatnych. Artystka wyznała, że doświadczyła ciemnych stron popularności. Ze względu na paparazzich musiała przeprowadzić się na obrzeża miasta. Nie miała innego wyjścia, chciała czuć się wolna. „Musiałam ten problem rozwiązać, wyprowadzając się z miasta. Nawet nie chodzi o to teraz, że z Warszawy, ale musiałam przenieść się na obrzeża, co rzeczywiście ułatwiło mi trochę życie. […] Pamiętam, jak weszły te wszystkie gazety i myślałam sobie: oho i skończyło się spokojne życie. I rzeczywiście się skończyło”, mówiła w cozatydzien.tvn.pl. W pewnym momencie artystka zdobyła się na jeszcze jedno wyznanie. W rozmowie z dziennikarką podkreśliła, że gdyby dziś rozpoczynała karierę, to dałaby sobie samej jedną radę. „Żeby uważała na facetów [śmiech]. A zawodowo, mówiąc szczerze, jestem zadowolona”, zwierzyła się. Źródło: cozatydzien.tvn.pl Sprawdź też: Miał sławę i renomę, w jednej chwili stracił wszystko. Dziś Arkadius swoje szczęście buduje poza Polską
Skandale, przemoc i łatka seksbomby. Życie Katarzyny Figury nie było usłane różami...
„Tyle razy nachodziły mnie myśli, że już nie dam rady, że jestem nad przepaścią"
Utalentowana, niebanalna, ikona polskiej kinematografii, która zachwyca urodą. Jednak droga Katarzyny Figury ku sławie nie była łatwa... A gdy udało jej się osiągnąć szczyt, życie prywatne mocno dało jej w kość. „To była długa i wyczerpująca droga. Rzeczywiście, po tym, co przeszłam, mogę powiedzieć, że jestem niezniszczalna”, mówiła przed laty Krystynie Pytlakowskiej w rozmowie dla magazynu VIVA!. Jak rozwijała się jej kariera? Jak udało jej się pokonać demony przeszłości i jak wygląda dziś jej życie? Poznajcie niezwykłą historię Katarzyny Figury. View Ediplayer on the source website Katarzyna Figura - kariera Swoją karierę Katarzyna Figura zaczęła od epizodycznych ról w filmach „Kingsajz” Krzysztofa Kieślowskiego czy „Pociąg do Hollywood” Wojciecha Jerzego Hasa. Długie blond włosy, wydatny biust, smukła sylwetka i ogromny talent sprawił, że z dnia na dzień okrzyknięto ją polską seksbombą. Miała wówczas zaledwie 25 lat. „Jako siedmiolatek trafiłem na plan „Kingsajzu”, gdzie zobaczyłem gołą Kasię Figurę. Chyba to ukształtowało moje życie erotyczne”, wyznał w jednym z wywiadów Borys Szyc. W 1994 roku po raz pierwszy zagościła na rozkładówce polskiego wydania magazynu Playboy, a jej urodą zachwycała się cała Polska. Za pięknym wyglądem krył się ogromny talent. W 1996 roku zagrała w filmie „Autoportret z kochanką” Radosława Piwowarskiego, a produkcję promował odważny plakat, na którym 34-letnia wtedy aktorka prezentowała się w samej bieliźnie. Rok później wcieliła się w niezapomnianą rolę Rysi w komedii Juliusza Machulskiego „Kiler”. Sekstelefon i Katarzyna Figura Film okazał się hitem kasowym, a dwanaście miesięcy później pojawiła się druga część produkcji – „Kiler-ów 2-ch”. W jednej ze scen filmu na korcie tenisowym pojawia się billboard ze zdjęciem Katarzyny Figury, która promuje sekstelefon – pod koniec lat 90. w Polsce numer telefonu rozpoczynający się na 0700 łączył z linią, na której dzwoniący mogli wysłuchać erotycznych historii bądź rozmów z kobietami lekkich obyczajów. W komedii przedstawiono zdjęcie Kasi Figury oraz informację, że można intymnie porozmawiać z aktorką. Nie wiadomo, dlaczego taką scenę zawarto w produkcji, ale bezpośrednia aluzja do sekstelefonu łączącego z gwiazdą wywołała sporą konsternację u widzów. CZYTAJ TAKŻE: Był jedynym mężem Agnieszki Kotulanki. Tak po rozwodzie potoczyło się życie Jacka Sas-Uhrynowskiego Wątek sekstelefonu Katarzyny Figury był również szeroko komentowany przez media. Aktorka postanowiła odnieść się do tej sytuacji, mówiąc wprost, że było to kolejne doświadczenie aktorskie i literackie: „Pisałam opowiadania, które potem nagrywałam w studio radiowym, czyli dokładnie tak, jakbym nagrywała audycję. Nie traktowałam tego jak dorabiania. Ludzie słuchali moich wynurzeń, mojego głosu nagranego na sekretarkę. Chcieli dowiedzieć się czegoś na mój temat. Moi fani nie dzwonili pod numer sekstelefonu. A jeśli zdarzali się tacy, byli zawiedzeni”, wyznała w rozmowie z portalem Kafeteria.pl. Jak przyznała, wtedy była to jedyna możliwość jej ekspresji aktorskiej. „Weszłam w to bardzo odważnie. Może na wpół świadomie, ale znalazłam w tym możliwość ugruntowania mojej popularności. Opłacało się”. „Grałam postać doświadczającą erotycznych doznań, nawet nie seksualnych. Jednak polska opinia zupełnie nie była przygotowana do takiej formy aktywności aktorskiej. Wrzucono mnie do jednego worka z seks telefonami. I do końca życia będę musiała się z tego tłumaczyć”, tłumaczyła w rozmowie z „Kulisami”. „Rozpisywano się potem w mediach o „sekstelefonie Katarzyny Figury”, tymczasem ja po prostu czytałam erotyczne opowiadania, często zresztą bardzo dowcipnie napisane. Wszystko było tak skonstruowane, że ktoś, kto dzwonił pod ten numer, odnosił wrażenie, że ze mną rozmawia”, wyjaśniła w książce „Kobiety przełomu” Katarzyny Kościelak i Katarzyny Jurkowskiej. „Byli tacy, co dzwonili po kilkanaście razy tego samego dnia i spotykał ich zawód, bo słyszeli ciągle to samo. Autorką tych erotycznych opowiadań byłam ja i dwójka zaprzyjaźnionych dziennikarzy. Fabularnie bazowałam na osobistych doświadczeniach, ale sporo wniosły też moje role. Świetnie się przy tym pisaniu bawiliśmy i moim zdaniem nie było w tym nic skandalizującego”, dodała aktorka i przyznała, że po prostu zarabiała, między innymi na utrzymanie syna. ZOBACZ TEŻ: Gustaw Holoubek zakosztował późnego ojcostwa. Dzieciństwo Jana Holoubka różniło się od doświadczeń jego rówieśników Aktorka długo walczyła z łatką seksbomby. „Często sama siebie zadziwiam: To ja zagrałam taką postać?! Tak prowokująco? Dokonując zawodowych wyborów, mam mnóstwo wątpliwości, ale odważnie pokonuję wyzwania”, wyznała przed laty Krystynie Pytlakowskiej w wywiadzie dla magazynu VIVA!. Uznanie krytyków przyniosły jej role w takich filmach, jak „Ajlawju”, „Żurek”, „Ubu król” czy „Kariera Nikodema Dyzmy”. Trzykrotnie gościła na łamach polskiej wersji Playboya (w 1994, w 1997 oraz w 2008 roku). Niewielu jednak wie, że kiedyś otrzymała propozycję sesji do amerykańskiej wersji magazynu: „W USA propozycję dostałam od samego redaktora naczelnego Playboya. W Polsce nie mieliśmy jeszcze naszej edycji. Po długich namowach, w ostatniej chwili się rozmyśliłam i odwołałam zdjęcia. Wtedy czułam, że jeszcze nie jestem na to gotowa, chociaż proponowali mi za to zawrotną, jak na tamte czasy, kwotę. Uciekłam przestraszona na lotnisko. Później zastanawiałam się, czy dobrze zrobiłam, bo od sesji w Playboyu zaczęła się kariera filmowa wielu aktorek z Hollywood”, zdradziła kiedyś na swoim Instagramie. Choć łatka seksbomby przylgnęła do niej na lata, to w końcu udowodniła, że jest aktorką wybitną i zdolną do poświęceń dla roli. W 2006 roku Katarzyna Figura ogoliła głowę na potrzeby spektaklu „Alina na zachód” z repertuaru Teatru Dramatycznego. W trakcie przedstawienia miała perukę, którą zdejmowała w kluczowym momencie. Drastyczna zmiana wyglądu nie zaszkodziła aktorce w rozwoju kariery. Aktorka występowała też w wielu zagranicznych produkcjach. Na koncie ma udział w filmach węgierskich, czechosłowackich, hiszpańskich czy włoskich. Królowała w teatrze i na filmowym planie, ale w domu była „po prostu mamą”. Życie jej jednak nie oszczędzało i kilka lat temu znalazła się na rozdrożach... Życie prywatne Kasi Figury W 2012 roku Katarzyna Figura wyznała w wywiadzie, że była ofiarą przemocy domowej ze strony męża. „Jako człowiek jestem pełna strachu, niepewności. Na scenie czy przed kamerą idę na całość, jakby wyzwalam się. W życiu ulegam, poddaję się. Jestem ofiarą... To jakiś mój dramatyczny paradoks. I mój mąż to wykorzystał. Uderzył w najbardziej czuły punkt. Odkąd się poznaliśmy, żyję w matni. Tyle razy nachodziły mnie myśli, że już nie dam rady, że jestem nad przepaścią. Jeszcze chwila i... Ale zawsze tą najważniejszą myślą było, że są dzieci i nie mogę, po prostu nie mogę im tego zrobić. Jak żyłyby z obciążeniem, że matka nie wytrzymała...”, wyznała w rozmowie z Krystyną Pytlakowską dla magazynu VIVA!. Zapytana o to, dlaczego przez tyle lat oszukiwała nie tylko wszystkich dookoła, ale też samą siebie, przyznała wprost: „Wszyscy w jakiś sposób tworzymy wizję samych siebie. Żyłam w rozdarciu. Chciałam mieć dom, męża, dzieci, stabilizację. Tak, to było myślenie życzeniowe. Ja naprawdę wierzyłam, że kiedyś będzie dobrze, że on się zmieni: po ślubie, po dziecku, po drugim dziecku. Ale się nie zmieniał. I dziś największą pretensję mam do siebie, że pozwoliłam mu się upokarzać. Przez tyle lat. Że nie potrafiłam się otrząsnąć, pozbierać”, mówiła. W sierpniowym wydaniu VIVY! powróciła wspomnieniami do traumatycznych czasów. Wspomniała, w jaki sposób tamten wywiad wpłynął na jej życie. Wyznanie skutecznie przestraszyło męża aktorki, lecz wcale nie zamierzał poprzestać na rujnowaniu jej życia. ZOBACZ TAKŻE: Zadebiutowała u boku mamy, wróżono jej karierę aktorską. Później zniknęła. Co dziś robi córka Izy Kuny? "Numer VIVY! ukazał się 13 września 2012 roku, dzień wcześniej okładka przedarła się do internetu. Mój były mąż zobaczył, że „Figura przerywa milczenie o swoim życiu”, rano wsiadł w samolot i uciekł z Polski. To mi dało chwilowy oddech, choć nadal się bałam, szybko zlecił innym nękanie mnie. Nie mówiłam nigdy o tym, bo ustaliłam z prawnikami, że do czasu całkowitego zamknięcia wszystkich procesów będę milczeć. Po naszym wywiadzie nie miałam siły mówić więcej. Byłam w tragicznym stanie psychicznym, ale czułam, że jeśli polegnę, moje córki staną się całkowicie bezbronne" — opowiadała Katarzynie Przybyszewskiej-Ortonowskiej. Koszmar Katarzyny Figury i jej córek rozpoczął się na nowo. "Do tej pory zadziwia mnie, że wielu ludzi stanęło wtedy po jego stronie, przytakując mu, że ja sobie to wszystko wymyśliłam. Sąd przyznał mu opiekę weekendową nad córkami, a on je straszył, że je wywiezie i że już nigdy nie zobaczą matki — wspominała, dodając, że w tamtym czasie nieustannie miała do czynienia z policją, mediatorami i kuratorami. "Dziewczynki były zestresowane, zastraszone, w pewnym momencie zaczęły tracić włosy, nie chciały chodzić do szkoły, mój były mąż mieszał nawet tam. Wszędzie powoływał się na swoje prawa ojca, mnie wszędzie degradował jako matkę. Do tego doszło nękanie w domu. Nocami ktoś walił w dach i rynny. Byłyśmy w opresji. Powiedziałam: „Dość”. Katarzyna Figura, Koko Figura, Kaszmir Figura, VIVA! 15/2023 Jednak dziś Katarzyna Figura najgorsze ma za sobą. Złe wspomnienia pozostawiła w tyle. Otwarcie mówi, że wybaczyła byłemu mężowi oraz wiedzie spokojne życie w Gdyni, która stała się jej azylem. „Czuję, że znalazłam moje miejsce, dobre dla mnie i moich bliskich. Jestem na Wybrzeżu szczęśliwa”, przyznała w 2015 roku w rozmowie z Łukaszem Maciejewskim z magazynu VIVA!. „W Gdyni poczułam wolność, nieograniczone możliwości – fascynujący potencjał, jakbym na nowo zaczęła oddychać, żyć [...]. Z całą siłą dotarło do mnie, jak wielkiemu wyzwaniu stawiłam czoła, żeby w wieku 51 lat zmienić całe moje życie”, opowiadała wówczas. We wrześniu 2021 roku udało się jej sfinalizować rozwód po wielu latach trudnej walki. Pomogła jej była teściowa, która postanowiła zeznawać przeciwko swojemu synowi. SPRAWDŹ RÓWNIEŻ: Żyła na granicy ubóstwa, po latach dała sobie pomóc. Dziś Elżbieta Dmoch odzyskuje radość życia „Jestem osobą publiczną, mam duży dorobek, ludzie znają mnie z filmów, teatru i telewizji. Ci ludzie rozumieli, jak wiele miałam do stracenia, mówiąc publicznie o bolesnych sprawach prywatnych. Dla wielu kobiet moje wyznanie stało się impulsem, by zawalczyć o siebie i o swoje życie”, przyznała aktorka. Katarzyna Figura nie znika na długo z dużych ekranów, gra w teatrze, nadal zachwyca urodą i talentem, ale przede wszystkim znów cieszy się życiem, bo jak mówi: „Trzeba żyć i trwać po to, żeby stare rozdziały wreszcie się domknęły, a nowe zaczęły się pisać. Życie jest piękne!”. Katarzyna Figura na planie programu Dzień Dobry TVN, Warszawa, 13.03.2022 Katarzyna Figura, 03.08.2021, inauguracja platformy VOD Viaplay
Była wielką gwiazdą estrady, dziś nie ma nic wspólnego z muzyką... Urszula Sipińska kończy 76 lat
Choć z show-biznesu wycofała się trzy dekady temu, spełnia się zawodowo w zupełnie innej dziedzinie. Urszula Sipińska niegdyś nosiła miano seksbomby i była największą rywalką Maryli Rodowicz. Dziś pracuje natomiast jako projektantka wnętrz. Ostatni raz pokazała się publicznie przy okazji wystawy poświęconej jej twórczości. Jaki był powód, dla którego jedna z największych gwiazd PRL-u zniknęła? Z okazji kolejnych urodzin artystki, przypominamy jej historię. View Ediplayer on the source website Urszula Sipińska — robiła wielką karierę, ale postanowiła zejść ze sceny Gdy w 1965 roku na Festiwalu Piosenki Studenckiej w Krakowie debiutowała piosenkarka Urszula Sipińska, ona sama na pewno nie podejrzewała, że zmieni w przyszłości branżę na projektowanie wnętrz. Kariera piosenkarki szybko nabrała ogromnego tempa, każdy znał przeboje Urszuli Sipińskiej. Los z kolei podrzucał jej okazje, by stać się majętną, światową gwiazdą… Z jednym propozycji artystka korzystała, z innych nie. View Burdaffi on the source website Zobacz: Urszula Sipińska i Maryla Rodowicz – dwie piękne blondynki, dlaczego nie mogły na siebie patrzeć? Pewnego razu koncertując po świecie, Urszula Sipińska poznała szwajcarską milionerkę, której Polka od razu wpadła w oko. Wokalistka otrzymała propozycję życia u boku bogaczki w zamian za wyprowadzkę z Polski. Odmówiła jednak, tłumacząc, że „woli mężczyzn bez pieniędzy, niż pieniądze bez mężczyzn”. Z kolei w roku 1968 roku otrzymała tajemniczy list z zagranicy. Jak się okazało, jego nadawcą był rumuński reżyser, który słyszał, jak Polka pięknie śpiewa. Valeriu Lazarov chciał, by piosenkarka zagrała w jego filmie. Do koperty dołączony był bilet lotniczy… Piosenkarka Urszula Sipińska zgodziła się wziąć udział w projekcie. W czasie pobytu w Bukareszcie artyści zakochali się w sobie. Wtem z Hiszpanii przyszły kolejne propozycje zawodowe dla reżysera, ale piosenkarka nie miała odwagi, by pojechać za nim dalej w świat. „Niefortunną miłość do Lazarova będę pamiętać, choćbym miała żyć 110 lat”, mówiła Urszula Sipińska w jednym z wywiadów. Później przez dwa lata spotykała się z Sewerynem Krajewskim, ale to za Janusza Hojana wyszła ostatecznie za mąż. Niestety radiowiec zdradzał ją z kochanką, a także oszukiwał, że jest o 10 lat młodszy. Wokalistka nie szczędziła mu w prasie gorzkich słów. Mówiła między innymi, że tak to jest, gdy przytulisz się do bałwana, to tylko woda zostanie… Na szczęście na jej drodze pojawił się Jerzy Konrad, który jest z piosenkarką już czterdzieści lat. Małżeństwo nie doczekało się dzieci, ponieważ gwiazda PRL-u nie mogła donosić żadnej z ciąż. Urszula Sipińska wielokrotnie była proszona o powrót na scenę albo chociaż pojedyncze koncerty. Pewien milioner zaproponował jej nawet ogromną sumę za występ na jego weselu, które organizowane było na Lazurowym Wybrzeżu. Ale wokalistka odmówiła, tłumacząc, że trzeba wiedzieć, kiedy zejść ze sceny. Dziś ulubienica mediów i jej mąż poświęcają się prowadzeniu biura projektowego w Poznaniu. Urszula Sipińska, 1998 Zobacz także: „To była genialna para”. Historia miłości Barbary Winiarskiej i Pawła Wawrzeckiego Ostatnia okazja, by zobaczyć się z panią Urszulą, nadarzyła się 29 czerwca 2018 roku. To wtedy w Muzeum Polskiej Piosenki w Opolu odbyła się uroczysta inauguracja wystawy „Sipińska — sza la la zabawa trwa da da”, którą swoją obecnością uświetniła autorka takich przebojów, jak To był świat zupełnie w starym stylu i Cudownych rodziców mam. Widzowie mogą podziwiać na niej nie tylko zdjęcia, dokumentujące karierę Urszuli Sipińskiej, lecz także pamiątki, które przekazała organizatorom sama zainteresowana. Czytaj także: Przez ponad 50 lat tworzyli wspaniały duet. Miłość Ilony Kuśmierskiej i Ireneusza Kocyłaka przerwała śmierć Maryla Rodowicz i Urszula Sipińska: konflikt artystek Wzajemne oskarżenia obu pań na łamach mediów były swego czasu codziennością. Obie zarzucały sobie m.in. kopiowanie stylu i repertuaru. Za kulisami festiwalu w Opolu w 1977 roku doszło nawet między nimi do bójki, wskutek której Urszula Sipińska straciła... rękaw w bluzce! „Pamiętam, że Urszula, która śpiewała przede mną, małpowała jakby mój styl i nagle wystąpiła z dwiema chórzystkami, których nigdy nie miała, i zaczęły wykonywać takie „taneczki” w moim stylu. Jak skończyła śpiewać, zdjęła swój biały kapelusz, zamachnęła się nim na mnie, a ja wzięłam swój i zaczęłyśmy się okładać tymi kapeluszami jak na szpady. W tym momencie pękł jej rękaw w białej marynarce”, wspominała w wywiadzie dla Faktu pięć lat temu Maryla Rodowicz. Pani różniły się także w temacie idealnego czasu na zakończenie kariery. „Na estradę nie wejdę już nigdy i nie skusi mnie nawet bajońskie honorarium. To już zamknięty etap w moim życiu”, deklarowała Urszula Sipińska w Na Żywo. Przy okazji nie szczędzi złośliwości dawnej rywalce, konfliktem, z którą w latach 70. żyły wszystkie media. „Jest w tym wieku, że powinna ustąpić miejsca młodym. Jej zegar biologiczny tyka, trzeba wiedzieć, kiedy zejść ze sceny”, dodała piosenkarka kwaśno, mając oczywiście na myśli Marylę Rodowicz. Jak widać, topór wojenny do dziś chyba nie został zakopany. Tęsknicie za występami Urszuli Sipińskiej? Czytaj również: Urszula Sipińska i Seweryn Krajewski. Nie było ślubu, ale był romans? Historia relacji artystów [Ostatnia publikacja na Viva Historie 20.07.2024 r.]
Katarzyna Tusk szczerze o macierzyństwie w połączeniu z pracą. „Trzeba będzie coś poświęcić, aby wygrać"
„Kariera kobiety jest trochę jak szachy – to ciągłe podejmowanie trudnych decyzji", pisze
Katarzyna Tusk od lat żyje w cieniu swojego taty. Nie zależy jej na rozgłosie i karierze politycznej. Całą swoją uwagę skupia na córkach, rozwoju mediów społecznościowych oraz prowadzeniu biznesu. Niedawno córka Donalda Tuska postanowiła zdradzić więcej szczegółów dotyczących życia prywatnego. Wspomniała o trudach macierzyństwa w połączeniu z pracą. Kasia Tusk — kariera Katarzyna Tusk konsekwentnie chroni swoją prywatność. Najważniejsza jest dla niej rodzina i praca. Skupia się na dzieciach i samorozwoju, tym samym odcinając się od sławnego ojca. Córka premiera prowadzi bloga, butik z odzieżą, sprzedaje ubrania z drugiej ręki oraz jest aktywna na swoim Instagramie, gdzie od czasu do czasu dzieli się z fanami kulisami z życia. CZYTAJ TEŻ: Maja Ostaszewska o mały włos nie straciła drugiego dziecka. "Była walka o każdy kolejny dzień utrzymania ciąży" Kasia Tusk szczerze o macierzyństwie Niedawno Kasia Tusk postanowiła opublikować poruszający wpis na swoim Instagramie. Przyznała w nim wówczas, że połączenie macierzyństwa z rozwojem kariery nie jest łatwe. „Kariera kobiety jest trochę jak szachy – to ciągłe podejmowanie trudnych decyzji, zastanawianie się nad tym, co możesz stracić, aby osiągnąć cel. Zaczynając tę rozgrywkę, wiesz już na starcie, że trzeba będzie coś poświęcić, aby wygrać. Wiem, że na tym moim prywatnym profilu niewiele piszę o MLE (to znaczy, Wam może się wydawać, że piszę bardzo często, ale ja patrząc na kadry tutaj widzę wyraźnie, że proporcje są nieco zaburzone)", zaczęła. Podkreśliła również, że wciąż nie wierzy, że osiągnęła tak wiele. „Nie widać tutaj wszystkich tych momentów, gdy oglądałam się za siebie, gdy po bolesnych lekcjach musiałam stać się mniej naiwna, a bardziej asertywna, gdy życie pokazało mi, że wcale nie mam nad wszystkim kontroli", kontynuowała. „Nie widać tu nieprzespanych nocy i strachu, że wieloletnia praca pójdzie na marne, gdy macierzyństwo okazało się piękniejsze i jednocześnie o wiele bardziej angażujące niż to sobie wyobrażałam (a przecież o ileż miałam łatwiej niż niektóre z was)", skwitowała. Kasi Tusk oraz jej najbliższym życzymy wszystkiego, co najlepsze. CZYTAJ RÓWNIEŻ: Monika Richardson zapozowała ze Zbigniewem Zamachowskim przed salą rozpraw. Serdecznie podziękowała byłemu mężowi
Od dziecka występował na scenie, współpracował z najlepszymi muzykami. Kuba Badach od lat zachwyca niepowtarzalnym talentem
„Całe życie miałem poczucie, że gotowość do robienia rzeczy większych osiągnę dopiero po skończeniu 35 lat", mówił
Kuba Badach od najmłodszych lat był związany z muzyką, którą bardzo pokochał. Już jako dziecko występował na wielu scenach, gdzie zachwycał swoim talentem. W tamtym czasie zrozumiał, że ze środowiskiem artystycznym chce związać swoją przyszłość. Tak wyglądała jego droga do sławy. Kuba Badach — początki kariery W 1988 roku w wieku 12 lat nagrał płytę z kolędami, za których tekst odpowiadali: W. Pieregorólka, J Siemasza oraz Jacek Cygan. Co więcej, jako 13-letni chłopiec występował między innymi w Filharmonii Narodowej. Na widowni obserwowali go wówczas: rząd Tadeusza Mazowieckiego, Michaił Barysznikow czy Roman Polański. Po wyjątkowym występie musiał jednak wrócić do szkoły. I to właśnie wtedy najbliższe osoby mówiły mu, żeby się nie poddawał i kontynuował swoją pasję. „Całe życie miałem poczucie, że ja dojrzałość i taką gotowość do robienia rzeczy większych osiągnę dopiero po skończeniu 35 lat", przyznał Kuba Badach na łamach magazynu VIVA!. Czas pokazał, że się mylił, bo już w wieku 21 lat jego kariera zaczęła się rozkręcać. Na samym początku udało mu się nawiązać współpracę z wielkimi nazwiskami. Mąż Aleksandry Kwaśniewskiej trafił pod skrzydła Roberta Jansona. Niedługo potem, bo w 1996 roku, występował w grupie Poluzjanci, gdzie zachwycił niepowtarzalnym talentem. Stworzyli razem płytę - „Tak po prostu". Już wtedy wiele osób z branży wiedziało, że Kuba Badach osiągnie wielki sukces. Nie pomylili się, bo następnym dużym krokiem w karierze muzyka było dołączenie w 1999 roku do formacji The Globetrotters (razem wydali trzy krążki: „Stay in Neverland", „Fairytales of the trees" i „Both Sides). CZYTAJ RÓWNIEŻ: Poznali się jeszcze na studiach, pierwszej żonie zawdzięcza rozwój kariery. Andrzej Chyra i Marta Kownacka rozstali się nagle Kuba Badach, 2010 rok Kuba Badach, 2012 rok Rozwój kariery Kuby Badacha Serce Kuby Badacha skradła nie tylko Aleksandra Kwaśniewska, ale również muzyka i występowanie na scenie. To właśnie żonie i pasji poświęca najwięcej uwagi. Piosenkarz szlifował też swój warsztat w Akademii Muzycznej w Krakowie oraz od 1996 roku kształcił się na Wydziale Jazzu i Muzyki Rozrywkowej Akademii Muzycznej w Katowicach w klasie wokalnej. W międzyczasie otrzymał propozycję zaśpiewania na płycie Roberta Jansona z Varius Manx. „Byłem młodym studentem, zostałem wynajęty do roboty, przyjechałem, zaśpiewałem i wróciłem na studia", zwierzył się nam Kuba Badach. Przypomnijmy, że ulubieniec publiczności w latach 90. zadebiutował na polskiej scenie muzycznej z utworem „Małe szczęścia" (współpraca z Robertem Jansonem). Nie spodziewał się, że utwór stanie się prawdziwym hitem, a album otrzyma status złotej płyty. Nic więc dziwnego, że dwa lata później artysta kontynuował współpracę z liderem formacji Varius Manx. Później wokalista nagrał kolejny solowy album, w którym możemy usłyszeć piosenkę - „Nowy świat". Kuba Badach poszedł za ciosem i wydał kolejne utwory z Robertem Jansonem - „Trzeci Wymiar" czy „Jedno słowo wystarczy" Podczas swojej artystycznej drogi miał okazję pracować między innymi z Kayah, Katarzyną Gaertner, Andrzejem Piasecznym, czy Anną Rusowicz. Współpracował również z Disneyem (wykonał utwór „Liczy się tylko to" z filmu „Co w duszy gra". Za tekst piosenki odpowiada jego ukochana żona- Aleksandra Kwaśniewska). Ulubieniec publiczności wciąż nagrywa wielkie hity, w tym do filmów i bajek („Droga do domu El Dorado" czy wcześniej wspomniana animacja - „Co mi w duszy gra"), śpiewa również kolędy, do których jego fani każdego roku wracają. Kubie Badachowi życzymy wszystkiego, co najlepsze. CZYTAJ RÓWNIEŻ: Syn Marka Probosza podbija USA. Poszedł w ślady znanego taty?
Los nie szczędził Annie Dymnej ciosów. Mimo to ona każdego dnia udowadnia, że życie jest piękne
Była uznawana za jedną z najpopularniejszych i najpiękniejszych polskich aktorek w latach 70. Dziś w dalszym ciągu zachwyca magnetycznym spojrzeniem, urodą, a przede wszystkim wielkim sercem. Jej Fundacja Mimo Wszystko organizuje festiwal piosenki, buduje nowoczesne ośrodki rehabilitacyjne i na różne sposoby wspiera utalentowane osoby z niepełnosprawnością. Aktorka sama się nie poddaje i dla wielu osób jest wzorem. A jaka Anna Dymna jest prywatnie? Los mocno ją doświadczył... [Ostatnia aktualizacja tekstu: 01.01.2024 rok] View Ediplayer on the source website Anna Dymna: droga do aktorstwa Jej matka była ekonomistką, ojciec inżynierem lotnikiem. Oboje głęboko wierzyli, że trzeba żyć w zgodzie ze sobą i swoimi przekonaniami: "Nigdy nie mówili, że jestem jakaś śliczna. A jak ktoś inny mówił – a to się zdarzało – to wtedy mama: »Ona normalna jest. Dobra«”, mówiła Anna Dymna. Sama aktorka dzieciństwo kojarzy „z najcudowniejszymi sprawami”: „Z wolnością, ze swobodą. Dzieciństwo miałam niezwykłe. Mieszkałam w starej kamienicy. Przed nią był małpi gaj z bzami, pokrzywami i ślimakami, stary poniemiecki schron, do którego okropnie się bałam schodzić, i prywatne plantacje pomidorów”, opowiadała. W dzieciństwie była odważna, nie bała się niczego. Korzystała z życia. „Plułam, chodziłam po drzewach, bawiłam się w wojnę. Nie bałam się dżdżownic, ślimaków, niczego”, wspominała. Gdy miała dziesięć lat dołączyła do zespołu teatralnego. Ale w dzieciństwie chciała zostać… mikrobiologiem morskim, a po maturze zdecydowała się jednak zdawać na psychologię. Gdy dowiedział się o tym Jan Niwiński, jej mentor i ten, który jako pierwszy zauważył jej aktorski potencjał, podobno powiedział „Nie po to włożyłem w ciebie, kretynko, tyle pracy, żebyś mi teraz uciekła! Masz być wielką aktorką! Inaczej zamorduję!”. Jak pisze Emilia Padoł w książce Damy PRL-u, Anna Dymna zdając do szkoły teatralnej była bardzo drobna. Ważyła niecałe pięćdziesiąt kilogramów i wyglądała na jakieś dwanaście lat. Walczyła wówczas z mononukleozą. Ale na sali egzaminacyjnej dała z siebie wszystko i… dostała się. Już wtedy wykazywała wolę walki. Po pierwszym roku studiów zagrała w Weselu w Teatrze Słowackiego, chwilę później zapozowała na okładce Przekroju. Z dnia na dzień stała się jedną z najpopularniejszych polskich aktorek. Czytaj też: Miłość z rodzinnym dramatem w tle. Historia Wojciecha Młynarskiego i Adrianny Godlewskiej Wszyscy zachwycali się jej urodą „W szkole teatralnej dziewczyn piękniejszych ode mnie było pełno. Wyglądałam jednak jak dziecko, a wtedy w filmie i teatrze istniało zapotrzebowanie na takie zgrabne, naiwnie wyglądające dziewczątka. Reżyserzy nie angażowali mnie przecież dlatego, że coś umiałam. Mój wygląd, radość, pokora, pracowitość, sposób zachowania się – to były dary od Pana Boga. Nic poza tym”, opowiadała. Już w czasie studiów otrzymała pierwsze propozycje filmowe. Ale życie popularnej aktorki nie było łatwe. Polegało wówczas jedynie na niewyspaniu, marnych zarobkach i ciągłych podróżach. Zobacz też: Marta Mirska była wielką gwiazdą lat 40. i 50., nienawidziła Mieczysława Fogga. Odeszła w zapomnieniu i biedzie Anna Dymna i Wiesław Dymny: to była wielka miłość Najpierw zagrała w filmie Wandy Jakubowskiej 150 kilometrów na godzinę, a później widzowie mieli okazję podziwiać ją w głównej roli w filmie Pięć i pół bladego Józka Henryka Kluby. Tam poznała swoją największą miłość, scenarzystę, Wiesława Dymnego. Choć dzieliło ich piętnaście lat, połączyła miłość do aktorstwa i poczucie wolności. „Zawsze potrafił bawić się sztuką. Pieniądze nie miały dla niego znaczenia. Kiedy miał ochotę, pisał piosenki i wiersze, kiedy indziej stawał się plastykiem albo aktorem. Bez względu na to, czym się zajmował, zawsze pozostawał autentyczny”, mówiła o nim aktorka. Mąż Anny Dymnej toczył jednak codzienną walkę z alkoholizmem. „Pomimo choroby alkoholowej Wiesiek pokazał mi wartości tak silne i piękne, że zaważyły one na całym moim życiu. Nauczył mnie, że człowiek musi w coś wierzyć i sam o sobie decydować; że od jego decyzji wszystko zależy, a temu, co się kocha, należy oddawać się bez reszty. Myślę, że miłość podobna do naszej zdarza się raz na milion. Chyba dlatego zaważyła także na moim stosunku do pracy, sztuki, na relacjach z innymi ludźmi”, mówiła. Młoda Anna Dymna zachwycała nie tylko urodą i magnetyzmem, który bił z jej oczu, ale także ogromnym talentem i pokorą. Sama wielokrotnie powtarzała, że to pierwszy mąż wpoił jej, że za wszelką cenę musi mieć swoją normalność. Mówił jej wprost, że wielka kariera jest na ekranie, ale w domu ma pozostać sobą. To nauczyło ją, by nigdy nie poświęcać siebie, by zawsze pamiętać o tym, kim jest naprawdę. U boku Wiesława Dymnego przeżyła siedem lat szczęścia. To z dnia na dzień się skończyło. 31 października 1977 roku w domu Dymnych wybuchł pożar. Aktorka wracała właśnie do domu po spektaklu. Jej męża uratowało tylko to, że poszedł w tym czasie do łazienki, by napuścić wodę do wanny i przygotować kąpiel dla żony. „Kiedy spalił się nasz strych, gdzie mieszkaliśmy z Wiesiem Dymnym, zdałam sobie sprawę, że rzeczy nie są żadną wartością, że co innego trzeba zbierać. Na szczęście już wtedy miałam skarby, które pozwoliły mi to przetrwać. Największymi skarbami są dla mnie spotkania z ludźmi”, wspominała w jednym z wywiadów. Czytaj też: Dla tej miłości poświęcili swoje małżeństwa, trwał przy niej samego końca. Tak kochali się Małgorzata Braunek i Andrzej Krajewski Dramatyczne doświadczenia Anny Dymnej - wypadek, śmierć męża Kilka miesięcy później Anna Dymna otrzymała dwie obiecujące propozycje filmowe, którymi próbowała pochwalić się mężowi przez telefon. Ten jednak nie odbierał. Jak piszą autorzy Kroniki śmierci przedwczesnych, mąż Anny Dymnej po pożarze nie mógł się otrząsnąć. Niektóre źródła podają, że miał stany depresyjne. Po kilku miesiącach jednak otrząsnął się i przystąpił do remontu mieszkania. Z Anną Dymną ostatni raz widział się 11 lutego 1978 roku. Następnego dnia mieli spotkać się na obiedzie, nic nie zapowiadało tej tragedii. Gdy aktorka wróciła do mieszkania, okazało się, że jej ukochany mąż, Wiesław Dymny nie żyje. Przyczyna jego śmierci do dziś pozostaje nieznana. To wydarzenie mocno wstrząsnęło gwiazdą... Gdy powoli Anna Dymna zaczynała dochodzić do siebie, w maju tego samego roku miała wypadek samochodowy. Połamane żebra, uszkodzony kręgosłup, wstrząs mózgu. „Kiedy odzyskałam przytomność, nie pamiętałam niczego. Czułam jedynie ogromną radość, że jestem żywa. Obudził się we mnie wtedy najbardziej pierwotny z ludzkich instynktów, o którym na co dzień zapominamy”, mówiła. Dojście do sprawności nie było łatwe zwłaszcza, że złośliwi rozsiewali plotki o tym, że oszpecono jej twarz. Nie było jej łatwo. „Po śmierci Wiesia Dymnego miałam wypadek w drodze na plan filmowy. Straciłam zupełnie pamięć. Gdy odzyskałam przytomność… Pamiętam tylko radość, że jestem, że widzę, że słyszę. I to mnie uratowało od depresji. Miałam wtedy 27 lat”, mówiła Alinie Mrowińskiej w 2017 roku dla magazynu VIVA!. Poczucie osamotnienia, strata męża... Przy życiu trzymali ją tylko najbliżsi. „Kiedy Wiesio umarł, miałam dwadzieścia siedem lat. Jedynym dla mnie ratunkiem po tej tragedii był kontakt z ludźmi”, mówiła w rozmowie z Wojciechem Szczawińskim. Ogromna wola walki sprawiła, że powoli zaczynała odzyskiwać chęć do życia. W tym czasie poznała masażystę, Zbigniewa Szotę, który pomógł jej znów poczuć się kochaną. Choć powoli dochodziła do siebie, los znów nie szczędził jej dramatów. Na planie filmu Królowa Bona podczas jednej ze scen doszło do wypadku. Aktorka uderzyła głową w drzewo. Znów czekały ją miesiące noszenia kołnierza i rehabilitacji. Mogła jednak liczyć na wsparcie ukochanego. W 1982 roku wzięli ślub. Niestety kilka miesięcy później znów doznała poważnego urazu - z wypadku samochodowego wyszła z pokrwawioną twarzą. Po raz kolejny otarła się o śmierć. Nie było jej lekko, ale wsparcie męża dawało jej siłę. Niestety nie na długo. Ich małżeństwo rozpadło się po kilku latach. Jego owocem jest syn aktorki, Michał, który przyszedł na świat w 1985 roku. Ciąża i macierzyństwo mocno ją zmieniły. Stała się jak pisały media „ucieleśnieniem zmysłowości”. Aktorka z drugim mężem rozwiodła się w 1989 roku. Michał miał wówczas cztery latka. Anna Dymna wychowywała go samotnie, ponieważ ojciec chłopca wyjechał do Niemiec. Ze względu na brak kontaktu z biologicznym ojcem (odnowili go dopiero, gdy Michał dorósł) chłopak przyjął nazwisko pierwszego męża gwiazdy, Wiesława Dymnego. Dziś jest już dorosłym mężczyzną, założył własną rodzinę, jakiś czas temu wziął ślub. Zobacz także: Walczył o życie, stracił cały dorobek. Dziś Jacek Łągwa z zespołu Ich Troje nie przypomina dawnego siebie Kraków 07.1982. Ślub cywilny aktorki Anny Dymnej i fizjoterapeuty Zbigniewa Szoty Jak dziś wygląda życie Anny Dymnej? Do dziś aktorka z rozmysłem wybiera role. Żyje w zgodzie ze sobą i własnymi przekonaniami. Nie narzeka, przyjmuje życie takie jakie jest: „Najwięcej czasu tracimy na narzekanie, i to na wszystko: na brak pracy, na nadmiar pracy, na słońce, na deszcz, na brak czasu… Jesteśmy rozdrażnieni, zadyszani, w ciągłym pędzie. Zazdrościmy innym, że mają więcej niż my, że mogą więcej, więc pieniądze stały się dla wielu bogami. Ciągle się z kimś ścigamy, porównujemy, nienawidzimy tych, którzy inaczej myślą, których nie rozumiemy. Człowiek staje się coraz bardziej samotny, nie ma czasu na zwyczajne spotkanie i rozmowę”, mówiła Alinie Mrowińskiej dla magazynu VIVA!. Po raz trzeci wyszła za mąż za Krzysztofa Orzechowskiego. „Szczęściem jest to, że mogę rano wstać z łóżka, otworzyć oczy i widzieć świat. Są ludzie, którzy nigdy nie będą już chodzić ani widzieć. Szczęściem jest, że mamy dwie sprawne ręce i możemy nimi zrobić najwspanialsze rzeczy”, mówiła w szczerej, poruszającej rozmowie z Aliną Mrowińską, która ukazała się w lipcu 2017 roku w magazynie VIVA!. Najważniejsze wciąż są dla niej chwile, te ulotne, jak krótkie, ale niezwykłe spotkania z niezwykłymi ludźmi. Sama mówi o sobie, że jest najszczęśliwszym człowiekiem świata i jak przyznaje to dlatego, że tak wiele ją w życiu spotkało: „Chyba mam taki charakter, bo przecież w moim życiu wydarzyło się wiele nieszczęść, tragedii, które mogłyby powalić niejednego siłacza i zamienić mnie w zgorzkniałą, narzekającą babę. Zawsze ratowało mnie to, że kocham życie i ludzi”, mówiła w 2017 roku. Dla Anny Dymnej wiek czy uroda nigdy nie były i nie są wyznacznikiem czegokolwiek. 20 lipca skończy 72 lat, ale jak mówi: „Ani się nie chwalę, ani nie ukrywam. Wiek nie jest dla mnie żadnym problemem. Każdy czas może być dobry – mija i to jest najpiękniejsze, bo doświadczam wciąż czegoś nowego”, mawia. Choć wiele przeżyła sama nigdy nie traci pogody ducha, bo jak mówi: „Łatwiej się żyje, kiedy ludzie się do siebie uśmiechają. To najlepsze lekarstwo na wszystko”. Życzymy wszystkiego dobrego! Czytaj również: Przed laty oddał serce Małgorzacie Kożuchowskiej, pustkę po niej wypełniła Monika Sudół. Co skrywa Marcin Dorociński? Źródła: E. Baniewicz, Dymna; E.Padoł Damy PRL-u, magazyn VIVA!. viva.pl
Natalia Lesz była u szczytu sławy, później zniknęła... Czy wróci jeszcze do show-biznesu?
Ponad dekadę temu Natalia Lesz święciła triumfy w polskich mediach. Jej piosenki zdobywały listy przebojów, a płyty pokrywały się złotem. W „Tańcu z gwiazdami” doszła do ścisłego finału, a rola w serialu „Tancerze” przysporzyła jej rzesze fanów. Nagle będąc u szczytu popularności… zniknęła. Okazało się, że Natalia Lesz poświęciła się nauce i rodzinie. Zobacz, co dziś robi i jak wygląda popularna niegdyś aktorka i piosenkarka. Czy planuje wrócić do show-biznesu? Natalia Lesz, kariera wokalistki i aktorki Natalia Lesz przyszła na świat 27 lipca 1981 roku w Warszawie. Jako dziecko przez siedem lat uczęszczała do szkoły baletowej, a także trenowała łyżwiarstwo figurowe. W 2004 została absolwentką Wydziału Aktorskiego Tisch School of the Arts na Uniwersytecie Nowojorskim. Ukończyła również Łódzką Akademię Muzyczną, im. Grażyny i Kiejstuta Bacewiczów na Wydziale Wokalno-Aktorskim o specjalizacji „wokalistyka estradowa”. W świadomości Polaków zaistniała w 2008 roku, kiedy wydała debiutancki album „Natalia Lesz”. Nad płytą pracowała w słonecznym Los Angeles. Płytę promowały utwory „Fall” oraz „Power of Attraction”, które podbijały listy przebojów, zarówno w Polsce, jak i na świecie. Trzy lata po premierze debiutanckiego albumu wydała kolejny pt. „That Girl”, który uzyskał status złotej płyty. Natalia Lesz jednak na samej muzyce nie poprzestała. Pomiędzy nagrywaniem kolejnych albumów, rozwijała swój talent aktorski. Jedną z najbardziej pamiętnych ról jakie miała okazję zagrać była postać studentki tańca Ingi Sawczuk w serialu „Tancerze”. Ponadto zagrała w takich produkcjach jak: „Singielka”, „Hotel 52”, „Ojciec Mateusz”, „Plebania” czy „Pierwsza miłość”. W 2008 roku wzięła udział w 8 edycji programu Taniec z gwiazdami. W parze z tancerzem Łukaszem Czarneckim doszła do ścisłego finału, zajmując wysokie drugie miejsce. Przegrała o włos z aktorką Agatą Kuleszą i partnerującym jej tancerzem Stefano Terrazzino. Pomimo wielu sukcesów w życiu zawodowym, niespodziewanie słuch o Natalii Lesz zaginął. Co stało się z popularną aktorką i wokalistką? Czytaj także: Olga Borys skradła serca telewidzów w serialu „Lokatorzy", ale nagle zniknęła z ekranów. Jak dzisiaj wygląda jej życie? Natalia Lesz, „Taniec z gwiazdami”, ósma edycja, 28.09.2008 rok Łukasz Czarnecki, Natalia Lesz, plan „Tańca z gwiazdami”, 30.11.2008 rok Dlaczego Natalia Lesz zniknęła z show-biznesu? Natalia Lesz będąc u szczytu popularności postanowiła usunąć się w cień. Jak tłumaczyła w jednym z wywiadów, poświęciła się nauce. „Na to, że się trochę wycofałam, nałożyło się kilka rzeczy. Miałam szansę przemyśleć wiele spraw, wyciszyć się, ale też przypomnieć sobie, jakie są moje priorytety i na czym mi najbardziej zależy. […] Ukończyłam akademię przede wszystkim dlatego, że marzy mi się doktorat i chciałabym zacząć nad nim pracować, ale moją muzykę będzie też można usłyszeć niedługo w projekcie filmowym”, wyznała jakiś czas temu w programie „Dzień Dobry TVN”. Czytaj także: „Miłość potrafi zdziałać cuda”. Oto niezwykła historia Marty Żmudy Trzebiatowskiej i Kamila Kuli Natalia Lesz, 45 Krajowy Festiwal Piosenki Polskiej w Opolu, 13.06.2008 rok Co dziś robi i jak wygląda Natalia Lesz? Natalia Lesz mimo wielu zajęć nie zrezygnowała z muzyki i aktorstwa. Małymi kroczkami wraca do świata show-biznesu. W zeszłym roku można było ją usłyszeć w podczas koncertów twórczości Agnieszki Osieckiej. Poza tym ponownie stanęła przed kamerą. Miała okazję zagrać w serialu TVP „Korona królów” i „Gabinet numer 5” na antenie TV4. Z kolei na początku tego roku można było ją zobaczyć w filmie o Edwardzie Gierku. Ostatnio nagrała także dwie piosenki. Jej najnowszy numer „Wiosną”, do tej pory odsłuchało na platformie YouTube ponad 100 tys. internautów. Premierę miał też kilka dni temu utwór Fire In The Sky nagrany z hinduskim gwiazdorem Sonu Nigamem. View oEmbed on the source website Co ciekawe, marzeniem artystki jest także nakręcić własny film. W rozmowie z portalem „Jastrząbpost” piosenkarka zdradziła kilka szczegółów na temat przyszłej produkcji. „Nabyłam też prawa do książki znanej dziennikarki i jestem na etapie poszukiwania producenta, bo chciałabym powalczyć o adaptację filmową tej książki. To jest studium psychologiczne współczesnej kobiety”, ujawniła. Czytaj także: Syn Doroty Szelągowskiej ma już 21 lat! Tak dziś wygląda Antoni Natalia Lesz na polskiej premierze filmu "Nie czas umierać", Warszawa, 29.09.2021 rok Natalia Lesz: życie rodzinne, córka, partner Natalia Lesz od kilku lat wiedzie udane życie rodzinne. Jej partnerem jest znany chirurg Adam Maciejewski. W listopadzie 2014 roku na świat przyszła ich wspólna pociecha, córka Alicja. Kiedy artystka została mamą, postanowiła w pełni poświęcić się macierzyństwu, z dala od błysku fleszy. Pielęgnowała wspólne chwile z córeczką w domowym zaciszu. Do dzisiaj aktorka i piosenkarka starannie chroni swoje życie prywatne przed mediami. Nie afiszuje się ze swoją miłością na czerwonych dywanach, nie bierze udziału w rodzinnych sesjach dla popularnych czasopism ani nie udostępnia twarzy dziecka w mediach społecznościowych. Jedyne zdjęcia córki, które pokazuje, to te, kiedy dziecko jest odwrócone tyłem. Natalii Lesz życzymy wszystkiego dobrego, dużo miłości i kolejnych sukcesów! Sprawdź również: Córka Agnieszki Kaczorowskiej-Peli skończyła 3 lata. Emilka doczekała się niezwykłego przyjęcia
Natalia Kukulska doceniona przez jedną z najpopularniejszych amerykańskich piosenkarek!
Natalia Kukulska to piosenkarka, którą zna prawie każdy. Ogromny talent odziedziczyła po swojej ukochanej mamie – Annie Jantar, która zginęła w katastrofie lotniczej. Jak na ten moment wokalistka wydała kilkanaście albumów. Dodatkowo jest w związku z Michałem Dąbrówką. Razem doczekali się trójki dzieci: Jana, Anny oraz Laury. Niedawno zaskoczyła swoich fanów! Okazało się, że jedna z najpopularniejszych amerykańskich gwiazd zapoznała się z twórczością polskiej piosenkarki. Kim jest oraz jak do tego doszło? View Ediplayer on the source website Kim jest nowa fanka Natalii Kukulskiej? Natalia Kukulska udostępniła na swoich social-mediach zdjęcie Alicii Keys, która trzyma w rękach jej płytę Czułe struny. To jest wielki powód do dumy. „Czy widzicie, co Alicia Keys trzyma w rękach? Tak - to mój album „Czułe struny”. Nie muszę wam pisać jaka to dla mnie radocha i zaskoczenie. Historia tego zdjęcia jest bardzo miła. Alicia dostała ten album w prezencie od jednej z osób, z jej otoczenia – prawdopodobnie polskiej ekipy, która pracowała przy ostatnim koncercie w Krakowie. Osoba ta, wiedząc, że Alicja jest fanką Chopina podarowała jej tę płytę. Podobno moja idolka powiedziała, że jak tylko znajdzie odtwarzacz to posłucha. A może sięgnie do streamingu... ??? Powiem szczerze, byłabym przeszczęśliwa, ale sam fakt, że ma ten album w swoim posiadaniu zrobił mi dzień! Dziękuję za tą niespodziankę. Czaaaaaddddd!!!”, czytamy na Instagramie Natalii Kukulskiej. Pod postem pojawiło się wiele ciepłych i pięknych słów. Nie zabrakło również gratulacji od koleżanek i kolegów z branży. CZYTAJ TEŻ: Cameron Diaz wraca do aktorstwa! Po ośmiu latach znowu będziemy mogli ją zobaczyć na szklanym ekranie! My również gratulujemy i życzymy jeszcze więcej sukcesów!
Cameron Diaz wraca do aktorstwa! Po ośmiu latach znowu będziemy mogli ją zobaczyć na szklanym ekranie!
O powrocie aktorki poinformował Jamie Foxx
Wygląda na to, że Cameron Diaz powróci do aktorstwa! Wielu fanów na całym świecie nie kryje swojego zadowolenia. Przypomnijmy, że gwiazda takich filmów jak: Sekstaśma, Maska, Sposób na blondynkę czy Aniołki Charliego od 8 lat nie zagrała w żadnym filmie! Poświęciła się wtedy swojej rodzinie, ponieważ w wieku 47 lat została szczęśliwą mamą! Teraz postanowiła wrócić do dawnego zawodu! Cameron Diaz wraca do aktorstwa! Cameron Diaz od 2014 nie zagrała w żadnym filmie. Wszyscy jej obserwatorzy myśleli, że pożegnała się z planem filmowym na zawsze. Jak widać, mylili się! O powrocie ulubienicy widzów poinformował Jamie Foxx, który zagra u jej boku. Na swoich social-mediach dodał nagranie ich rozmowy telefonicznej, w której uczestniczył również Tom Brady. Film w którym artyści wezmą udział jest przygotowywany przez platformę Netflix. Tytuł tej produkcji to Back in Action. Jak na ten moment szczegóły dotyczące fabuły nie są znane. Reżyserem i współautorem całego projektu będzie Seth Gordon. Przypomnijmy, że Cameron Diaz i Jamie Foxx zagrali razem w Męskiej grze, a następnie w Annie - który był ostatnim filmem aktorki przed długą przerwą. Cameron Diaz - przerwa w karierze aktorskiej Trzy lata temu magazyn InStyle postanowił umieścić na okładce aż piętnaście gwiazd. Wśród nich są między innymi: Reese Witherspoon, Jennifer Aniston, Kerry Washington czy Halle Berry. Pojawiła się także dawno nie widziana Cameron Diaz, której obecność na okładce była ogromnym zaskoczeniem. Aktorka miała wtedy pięcioletnią przerwę od planów filmowych. Wszystko wskazywało na to, że nie zamierza wracać do show-biznesu. Dlaczego? „Zaczęłam doświadczać sławy mając 22 lata, a więc 25 lat temu - to naprawdę długo. Ja widzę to tak, oddałam publiczności ponad połowę życia. Wydaje mi się, że mogę teraz poświęcić trochę czasu na reorganizację i wybrać sposób na to, jak chce powrócić do świata show-biznesu. Jeśli w ogóle się na to zdecyduję. NIe tęsknię za graniem”, mówiła w rozmowie z Laurą Brown dla InStyle. „Myślę, że 40 to najlepszy wiek. Po prostu możesz być szczery sam ze sobą, możesz wprowadzać zmiany w swoim życiu, bo masz doświadczenie patrzenia wstecz na te cztery dekady. Możesz pozwolić sobie czasem odpuścić niektóre rzeczy. To taka ulga”, dodała. A co Cameron Diaz wtedy robiła? Z pewnością spełniała się w roli żony. W 2015 roku Cameron Diaz i Benji Madden wzięli ślub. Od tamtej pory co jakiś czas pojawiały się plotki, że para stara się o dziecko. Cameron nigdy się jednak do nich nie odniosła, a to, czym się teraz zajmuje - tę informację woli pozostawić tylko i wyłącznie dla siebie: „Lubię robić coś swojego. Lubię tworzyć, więc obecnie szukam jakiegoś projektu, który będzie dla mnie odpowiedni. Mam kilka rzeczy do zrobienia, ale jest za wcześnie, aby o nich mówić. Mój czas jest teraz cały mój. Nie sprzedaję żadnych filmów”, mówi Cameron Diaz i dodaje: „Po prostu żyję swoim życiem”. Zaskoczyła wszystkich, kiedy 30 grudnia 2019 roku na świat przyszła ich córeczka - Raddix Madden. Aktorce życzymy spektakularnego powrotu oraz samych dobrych ról! CZYTAJ TEŻ: Młodszy syn Haliny Mlynkovej ma już rok! Wokalistka po raz pierwszy pokazała twarz pociechy na zdjęciach
Franciszek Pieczka kończy karierę aktorską. Nigdy więcej już nie zagra. „Nie ma już siły, czas odpocząć”
Artysta coraz poważniej myśli o własnej śmierci
Franciszek Pieczka uchodzi za jednego z najlepszych polskich aktorów. Grał zarówno w teatrze, w filmach, jak i serialach. Zajmował się też dubbingowaniem. Do jego najbardziej rozpoznawalnych ról należą m.in. Gustlik z serialu „Czterej pancerni i pies” czy Stanisław Japycz z serialu „Ranczo”. Na początku roku artysta skończył 94 lata. Dotychczas pozostawał aktywny zawodowo. Jednak to już przeszłość. W najnowszym wywiadzie ogłosił, że więcej już nie zagra! Franciszek Pieczka od prawie 70 lat aktywny zawodowo Franciszek Pieczka przyszedł na świat 18 stycznia 1928 roku w Godowie. W 1954 roku został absolwentem Wydziału Aktorskiego w Państwowej Wyższej Szkole Filmowej w Warszawie. W tym samym roku zadebiutował jako aktor w filmie Andrzeja Wajdy „Pokolenie”. Ostatni raz stanął przed kamerą w 2017 roku, kiedy to zagrał w filmie „Syn królowej śniegu”, w reżyserii Roberta Wichrowskiego. Jeszcze w zeszłym roku, Franciszek Pieczka deklarował chęć powrotu do pracy. Powstrzymywała go jedynie niepewna sytuacja spowodowana pandemią. „Tęsknię za graniem. Były propozycje, ale w tej sytuacji, jaka jest, to ja się nie zajmę niczym, bo łatwo się zarazić. Niech to wszystko się uspokoi”, stwierdził w rozmowie z dziennikiem „Fakt”. Czytaj także: Serial Czterej pancerni i pies ma już 55 lat! Franciszek Pieczka, Festiwal Gwiazd w Międzyzdrojach, 2001 rok Franciszek Pieczka kończy karierę aktorską Franciszek Pieczka ostatnimi czasy pracował jako lektor, przy takich produkcjach jak: „Falenicka Atlantyda” czy „Dialog. Życie zapisane w listach”. Niedawno został uhonorowany nagrodą aktorską za męską rolę w słuchowisku „Król Lear” na 20. Festiwalu Teatru Polskiego Radia i Teatru Telewizji Polskiej „Dwa Teatry” w Zamościu. W najnowszym wywiadzie aktor przyznał, że nie ma już siły na granie w teatrze, dlatego raz na zawsze kończy z występami na scenie. Teraz chce po prostu odpocząć. „W teatrze już nigdy nie zagram, nie planuję żadnych występów, bo nie ma już siły. Mam już 94 lata. Czas odpocząć”, oznajmił Franciszek Pieczka w rozmowie z „Super Expressem”. Franciszek Pieczka nie musi się martwić o swój los. Ma bowiem zapewnioną całodobową opiekę. Od pewnego czasu mieszka u swojego syna. Synowa, która na co dzień pracuje jako pielęgniarka, regularnie dba o zdrowie swojego teścia. „Mam wielkie szczęście. Mieszkam u syna i mam swoje pokoje. Opiekuje się mną cudowna synowa, która jest pielęgniarką i bardzo dba o moje zdrowie i samopoczucie. A mój wnuk robi mi zakupy”, ujawnił przed rokiem popularny aktor. Czytaj także: Zanim został aktorem, był górnikiem i kościelnym organistą. Jak dziś wygląda życie Franciszka Pieczki? Franciszek Pieczka, Krakowskie obchody jubileuszu Krzysztofa Zanussiego, Kraków, 19.06.2019 rok Franciszek Pieczka myśli o własnej śmierci Franciszek Pieczka w 2004 roku musiał pogodzić się ze stratą swojej ukochanej żony Henryki, z którą spędził 50 lat. Gwiazdor w rozmowie z Katarzyną Stoparczyk w książce „Jak mieć w życiu frajdę” opowiedział o ostatnich chwilach swojej małżonki oraz przyznał, że całkiem poważnie myśli o śmierci. „W roku naszego półwiecza żona nagle zmarła. Jakaś choroba, polineuropatia i tak dalej. Bardzo szybko odeszła z tego świata. Na szczęście nie męczyła się za bardzo, ponieważ to szybko poszło. Nie mogę jej zapomnieć. I to też jest w domu. Kiedy biorę jakiś przedmiot, od razu kojarzę, że to ona coś tam z nim robiła. Albo zapiski jakieś, gdzie zapisywała daty. Wszystko stale mi ją przypomina. Ale tak pozytywnie, nie na minorowo, że robię się strasznie przygnębiony. Wiem, że pewne rzeczy są nieodwracalne. I to, co się stało, już się nie odstanie. To tylko w „Jańciu Wodniku”, którego grałem, Jańcio siedzi na ławce i chce cofnąć czas. A tego się nie da zrobić”, stwierdził. Na łamach książki przyznał, że całkiem poważnie myśli o już o własnej śmierci. „Wie pani, ja się śmierci nie boję. Ja swoje przeżyłem. Już nie mam jakichś aspiracji ani życiowych, ani osobistych, ani zawodowych. Tylko proszę Boga, żeby odejść w miarę spokojnie, bez boleści. No i żeby później spotkać się z małżonką. Tam, na górze. Może już przygotowała dla mnie jakie przyjęcie? To by było fantastyczne!”, podkreślił, po czym dodał: „jestem człowiekiem słabym. Chcę mieć jakieś oparcie i nadzieję. Że gdzieś tam jednak się spotkamy”. Życzymy aktorowi wszystkiego, co najlepsze. Czytaj także: Tak wygląda życie Franciszka Pieczki po śmierci ukochanej żony: „To ja chciałem umrzeć pierwszy” Franciszek Pieczka, premiera filmu "Syn królowej śniegu", Warszawa, 15.01.2018 rok
Przemysław Kossakowski zawiesza karierę w mediach: „Nie wiem, jak długo to potrwa i czy w ogóle wrócę”
Jaki jest powód tak radykalnej decyzji dziennikarza?
Przemysław Kossakowski ma za sobą niezwykle intensywny czas. Od 10 lat współtworzył programy dla telewizji TTV. Jego ostatnim medialnym dziełem było randkowe show dla osób niepełnosprawnych „Projekt Cupid”, który prowadził wspólnie z Barbarą Kurdej-Szatan. Dziennikarz sam przeszedł niedawno zawirowania w swoim życiu miłosnym. W zeszłym roku po trzech miesiącach od ślubu rozstał się z Martyną Wojciechowską. Teraz zaś ogłosił, że znika z mediów! Co stoi za tak radykalną decyzją dziennikarza? Czy zamierza jeszcze wrócić do świata telewizji? Przemysław Kossakowski od 10 lat robił zawrotną karierę w mediach Przemysław Kossakowski zdobył rozpoznawalność w Polsce dzięki prowadzeniu różnych edukacyjno-podróżniczych programów. W 2012 roku został zatrudniony w stacji TTV jako dokumentalista i dziennikarz. Przez 10 lat swojej aktywności zawodowej w mediach miał okazję być gospodarzem takich produkcji jak: „Kossakowski. Inicjacja”, „Kossakowski. Wtajemniczenie” czy „Kossakowski. Szósty zmysł”, „Kossakowski. Być jak…”, „Kossakowski. Nieoczywiste”. W 2020 roku został prowadzącym programu „Down the Road. Zespół w trasie”, w którym towarzyszy grupie osób z zespołem Downa w podróży po świecie. Program okazał się wielkim hitem stacji i doczekał się kontynuacji. Z kolei prowadzący otrzymał za ten program nagrodę Lodołamacze 2020 w kategorii „dziennikarz bez barier” oraz Telekamerę 2021 w kategorii „osobowość telewizyjna”. Ostatnim dziełem Przemysława Kossakowskiego był program randkowy dla osób niepełnosprawnych „Project Cupid”. Na planie jako prowadząca towarzyszyła mu aktorka Barbara Kurdej-Szatan. Program był emitowany w wiosennej ramówce stacji TTV. Jak się okazuje, póki co była to ostatnia produkcja z udziałem znanego dziennikarza. Czytaj także: Przemysław Kossakowski: „Czasami oszukujemy, by coś zyskać, by sprawić komuś przyjemność” Przemysław Kossakowski, VIVA! 3/2021 Przemysław Kossakowski znika z mediów. Ujawnił powód zawieszenia kariery Przemysław Kossakowski opublikował właśnie za pośrednictwem mediów społecznościowych dość niespodziewany post, w którym poinformował swoich fanów o nagłym zawieszeniu swojej działalności medialnej. Dziennikarz postanowił na dobre zniknąć z mediów. „Dziś chcę poinformować o zawieszeniu mojej telewizyjnej aktywności. Decyzję podjąłem z dwóch bardzo ważnych dla mnie powodów. Po pierwsze, od dłuższego czasu pracuje nad projektem, który już wkrótce będzie wymagał ode mnie pełnej uważności. Po drugie, myślę że po dekadzie pracy w mediach, uczciwym będzie zastanowić się czy nadal mam coś ciekawego do powiedzenia i czy w ogóle nadal chcę to robić”, rozpoczął swój wpis na Instagramie znany dziennikarz. Przemysław Kossakowski na dzień dzisiejszy nie jest w stanie powiedzieć, jak długo potrwa jego przerwa w karierze i czy w ogóle wróci do mediów. Na wszelki wypadek już dziś podziękował widzom za okazaną sympatię i współpracownikom, za lata wzajemnej pracy. „Nie wiem, jak długo to potrwa i czy w ogóle wrócę, a zatem, jeżeli to co nazywam ,,zawieszeniem" miałoby okazać się czymś więcej niż tylko przerwą, chciałbym podziękować tym, którzy przez ostatnią dekadę mnie wspierali. Przede wszystkim chciałbym wyrazić wdzięczność widzom. Gdyby nie Wy, nie byłoby programów które prowadziłem, bardzo Wam za to dziękuję. Mam nadzieję, że w zamian dałem Wam wzruszenia, którym czasami zdarzyło się być czymś więcej niż tylko rozrywką. Dziękuje wszystkim ludziom TTV z którymi od pierwszego dnia współtworzyłem stacje. Pamiętam jak nikt w nas nie wierzył. Zrobiliśmy kawał dobrej roboty, jestem dumny że mogłem być częścią tej niezwykłości”, podkreślił Kossakowski. Na zakończenie gwiazdor podziękował swojej szefowej, a zarazem przyjaciółce Lidii Kazen, dzięki której rozpoczęła się wspaniała przygoda Przemysława Kossakowskiego z telewizją. „Na koniec chciałbym podziękować mojej przyjaciółce, Lidce Kazen, która dziesięć lat temu uwierzyła w bezrobotnego artystę powierzając mu prowadzenie programów telewizyjnych, a dziś przyjmuje moją decyzję ze zrozumieniem i szacunkiem. Droga trwa. „Do zobaczenia”, zakończył swój wpis. Życzymy Przemysławowi Kossakowskiemu wszystkiego dobrego na nowej ścieżce zawodowej. Czy Waszym zdaniem dziennikarz podjął słuszną decyzję? Czytaj także: Przemek Kossakowski: „Potrzebuję spokoju i wyciszenia. Zaczynam kolejne studia...” Przemysław Kossakowski, VIVA! 3/2021
Jej piosenki nucił cały świat, potem zniknęła. Co dziś robi i jak wygląda Sarah Connor?
Sarah Connor na początku lat 2000. była jedną z najpopularniejszych gwiazd estrady. Jej przeboje znał każdy fan muzyki. Niestety wraz z upływem czasu dobra passa piosenkarki minęła bezpowrotnie. Ona zaś skupiła się na życiu rodzinnym. Co dziś robi znana artystka? Jej najnowsze zdjęcia właśnie obiegły internet. Zobacz, jak zmieniła się Sarah Connor na przestrzeni lat? Sarah Connor jako gwiazda muzyki pop 20 lat temu cała Europa usłyszała o Sarze Connor. Blondwłosa piękność z miejsca stała się ulubioną wokalistką muzyki pop. Jej hity „From Sarah with love”, „French Kissing”, „Let’s Get Back to Bed - Boy!” czy „Just One Last Dance” przez wiele tygodni nie schodziły z list przebojów, podbijając największe światowe radiostacje. W Polsce ogromną popularnością cieszyły się teledyski Sarahy emitowane przez nieistniejącą już stację muzyczną „VIVA Polska”. Niestety z biegiem czasu kariera wokalistki nieco przygasła na świecie, ale za to w Niemczech nadal jest prawdziwą gwiazdą. Urodzona w Hamburgu piosenkarka, w 2015 roku wydała swój pierwszy niemieckojęzyczny album „Muttersprache”, który w Niemczech sprzedał się w nakładzie ponad miliona egzemplarzy. Był to najlepszy wynik wśród sprzedanych płyt w karierze Sarahy. W ramach trasy koncertowej promującej krążek artystka zagrała prawie 60 koncertów w Niemczech i Austrii. Ponadto wydała album koncertowy z trasy oraz DVD i Bluray. Oprócz koncertowania i nagrywania nowych piosenek Sarah Connor sprawdza się też jako jurorka w różnych talent-show. Dotychczas miała okazję oceniać muzyczne talenty w niemieckiej wersji programu „X Factor” oraz „The Voice of Germany”. Czytaj także: Alicja Janosz zachwyca! Tak zmieniła się zwyciężczyni pierwszej edycji Idola Sarah Connor, Polska, 24.02.2002 rok Sarah Connor, Festiwal w San Remo, Włochy, 06.03.2002 rok Jak obecnie wygląda Sarah Connor? Sarah Connor to nie tylko uzdolniona wokalistka, ale również szczęśliwa mama czwórki dzieci. W 2004 roku piosenkarka poślubiła amerykańskiego wokalistę Marca Terenziego. Para doczekała się dwójki dzieci: syna Tylera i córki Summer. Po czterech latach małżonkowie rozwiedli się. W 2010 roku Sarah ponownie się zakochała. Tym razem wybrankiem jej serca okazał się jej własny menedżer Florian Fischer. Wkrótce potem na świat przyszła dwójka ich dzieci: córka Delphine Malou i syn Jax Llewyn. Ostatnio Sarah Connor wraz z rodziną gościła podczas 72. Festiwalu Filmowego Berlinale. Paparazzi udało uwiecznić piosenkarkę na zdjęciach w trakcie kolacji w restauracji. Gwiazda postawiła na czarną kreację, delikatny makijaż i rozpuszczone włosy. Stylizację podkreśliła złotym naszyjnikiem. W czerwcu wokalistka skończy 42 lata, trzeba przyznać, że wciąż zachwyca urodą. Zobacz, jak obecnie wygląda Sarah Connor. Czy bardzo się zmieniła przez 20 lat? Czytaj także: Jej przeboje nuciła cała Polska, ale Ewelina Flinta zniknęła z show-biznesu... Sarah Connor, Berlin, 11.02.2022 rok Sarah Connor, Florian Fischer, Berlin