Wszyscy myśleli, że wielki hit PRL-u powstał dla Jędrusik. Zakochany Przybora napisał go dla innej
Hymn zakochanych. Jeden z największych hitów Kabaretu Starszych Panów. Choć jest kojarzony z Kaliną Jędrusik, powstał z myślą o zupełnie innej kobiecie... Mało kto pamięta historię tej piosenki. A jest ona naprawdę niezwykła. Tego się nie spodziewacie!
Kto nie zna słynnej piosenki „Już kapiesz się nie dla mnie w pieszczocie pian / Nie dla mnie już przy wannie odkręcasz kran….”. Historia tej piosenki jest zaskakująca, bowiem słynny poeta, tekściarz i wielki amant Jeremi Przybora ukrył w niej pożegnanie z kobietą młodszą od niego o ponad 20 lat. Był w niej po uszy zakochany, a ona była tą jedyną, która to jego porzuciła. I pierwszą, która złamała mu serce. Wielki hit PRL-u kojarzył się zawsze z Kaliną Jędrusik Właściwie nie wiadomo, dlaczego ta piosenka z 1962 roku tak się utożsamiła z Kaliną Jędrusik. Nawet nie ona ją śpiewała, a Wiesław Michnikowski. Kalina swoim pełnym seksapilu głosem wypowiadała dwa zdania. Ale przez lata niemal wszyscy sądzili, że to hołd dla wielkiej muzy i gwiazdy Kabaretu Starszych Panów. Nic bardziej mylnego! Biografka Jeremiego Przybory i autorka książki o nim Maria Wilczek-Krupa odkryła, że piosenka ma charakter terapeutyczny i została napisana po rozstaniu z kobietą, którą Przybora bardzo kochał. O kim więc myślał, gdy pisał: „Smukłe ciało trać frottem/nie pamiętasz już potem/jak czekałem z łopotem spragnionych ust”. Czytaj także: Był legenda PRL-u. Oświadczył się dla żartu przypadkowej kobiecie i spędził z nią całe życie Którą z miłości żegnał Jeremi Przybora? Tak naprawdę bohaterką „Już kąpiesz się nie dla mnie” była młodziutka wtedy aktorka Barbara Wrzesińska. Mało kto pamięta, że była wielką miłością współautora Kabaretu Starszych Panów. Poznali się w latach 60. Przyborze śliczna dziewczyna od razu wpadła w oko. Namawiał ją, by zaśpiewała w kabarecie. „Ale ja nie śpiewam”, powiedziała Barbara Wrzesińska. „Jak to, tak w ogóle?” – nie dowierzał Przybora. „No wie pan, jeśli już to na imieninach i po kilku kieliszkach wina”, odpowiedziała kokieteryjnie młoda aktorka (cytuję za książką Marii Wilczek-Krupy: „Żuan Don. Biografia Jeremiego Przybory”, wyd. Znak, 2023). W Kabarecie Starszych Panów Barbara Wrzesińska miała zagrać kobietę, która wpada do pokoju sąsiada najpierw w szlafroczku, a potem, po każdej zwrotce, w coraz większym negliżu. Bez szlafroka, w bikini, w samym boa i wreszcie, gdy Starszy Pan spodziewał się ujrzeć ją nagą, miał wejść Michnikowski jako „Mężczyzna w Piżamie” i złościć się na Przyborę, że mu narzeczoną przeziębi. Bikini Barbara Wrzesińska zrobiła sobie sama z chusteczek do nosa. Dwie splotła na biodrach, a jedną „okryła górę”. Mówiła, że rozbieranie się przed kamerą nie jest dla niej – jako dla aktorki – żadnym problemem. Ale tak naprawdę ogromnie się denerwowała, trzęsły jej się kolana... Czytaj także: Pochodzili z dwóch różnych światów. Historia miłości Agnieszki Osieckiej i Jeremiego Przybory Jeremi Przybora i Barbara Wrzesińska to było płomienne uczucie Ich zawodowe spotkanie zmieniło się w płomienne uczucie. W każdym razie z jego strony. Trzeba dodać, że Jeremi Przybora był kochliwy i każde nowe uczucie bardzo przeżywał. Barbarze Wrzesińskiej zwierzał się, że czekał na nią całe życie. Ona z kolei nie była klasyczną amantką, ale miała w sobie to coś i super zgrabną figurę. Bardzo podobała się mężczyznom. Imponowało jej, że wpadła w oko słynnemu już wtedy Jeremiemiu. Czuła się przy nim smarkata, ale uwodziła go, jak umiała. Spotykali się w SPATiF-ie, klubie aktora. Czasem Jeremi podjeżdżał samochodem pod Teatr Współczesny, w którym grała i brał ją do któregoś z warszawskich lokali. Wymyślali sobie pieszczotliwe przezwiska. Jeremi Przybora na pewno mógł się podobać, był dżentelmenem, błyskotliwym, szarmanckim. Tekst piosenki wziął się z prawdziwej sytuacji. Podobno, gdy uczucie zaczęło wygasać, Barbara Wrzesińska nie odbierała telefonów od Przybory, nie słyszała dzwonka do drzwi. Kiedy spytał, dlaczego go nie wpuszcza, powiedziała: „No tak, Jeremi. Bo ja się często kąpię”. Że niby szum wody zagłusza dzwonek. Z tej sytuacji wzięła się słynna piosenka. Jej komizm, bo mimo wszystko jest zabawna, i jej niezwykłość polega chyba na tym, że codzienna czynność, jaką jest kąpiel, staje się metaforą utraconej bliskości, czy nawet intymności z ukochaną kobietą. Sam Jeremi Przybora, mimo wszystkich uczuć do młodej aktorki, zaczął ją w pewnym momencie zdradzać z Marią Koterbską. Wielki związek z Agnieszką Osiecką był dopiero przed nim. Nigdy nie opowiadał o relacji z Barbarą Wrzesińską. O rozstaniu z nią napisał w drugim tomie Pamiętników „Wśród moich nielicznych tekstów o tematyce serio – tych związanych z osobistymi przeżyciami prawie nie ma. Natomiast najdotkliwsze dla mnie rozstanie (pół roku cierpienia) opłakałem piosenką, która chyba nikogo nie przyprawiła o łzy”. Jeremi Przybora zmarł w 2004 roku. Barbara Wrzesińska ma dzisiaj 87 lat. Piosenka „Już kąpiesz się nie dla mnie” żyje do dzisiaj własnym życiem, śpiewało ją wielu wykonawców, między innymi – wspaniale zresztą – Zbigniew Zamachowski... Czytaj także: Przyjaźnił się z jej mężem, o ich romansie huczała cała Polska. Po latach Gąssowski ujawnił prawdę o relacji. Zaskakujące wyznanie!
Przyjaźnił się z jej mężem, o ich romansie huczała cała Polska. Po latach Gąssowski ujawnił prawdę o relacji. Zaskakujące wyznanie!
Romans Kaliny Jędrusik i Wojciecha Gąssowskiego wciąż rozbudza emocje, zwłaszcza po premierze filmu „Bo we mnie jest seks”, w którym ukazano ich płomienną relację. Jak na filmową wersję wydarzeń zareagował sam Gąssowski?
Ona była wielką aktorką, on piosenkarzem, który budował swoją karierę. Przed laty Wojciecha Gąssowskiego i Kalinę Jędrusik łączył gorący romans. W jednym z ostatnich wywiadów artysta wspomniał o filmie „Bo we mnie jest seks”, który opowiada o legendzie polskiej popkultury. Co zdradził? Zaskakujące wyznanie! Romans Gąssowskiego i Jędrusik – historia romansu To był jeden z tych romansów, które rozpalają wyobraźnię. Był rok 1968. Kalina Jędrusik, już wtedy ikona polskiej sceny, uwielbiana aktorka i wokalistka, otoczona aurą zmysłowości i tajemnicy. Wojciech Gąssowski - młody, utalentowany muzyk, u progu wielkiej kariery. Między nimi szybko pojawiła się chemia, której nie sposób było zignorować. Kalina, żyjąca z pisarzem Stanisławem Dygatem w związku, który wymykał się konwenansom, nie ukrywała fascynacji Gąssowskim. Ich relacja rozkwitła błyskawicznie – a jeszcze bardziej niezwykłe było to, że z czasem... kochanek i mąż zostali przyjaciółmi. „Kalina szybko mi to wytłumaczyła: że każdy z nich ma swoje życie, są małżeństwem, nie są rozwiedzeni, mieszkają ze sobą. Staś ma swoje sprawy sercowe, Kalina swoje, i jedno nie miesza się w sprawy drugiego”, mówił w jednym z archiwalnych wywiadów Wojciech Gąssowski. Mówiło się, że Kalina była wielką miłością artysty. „Czy związek z Kaliną był szaleństwem? Takich szaleństw miałem kilka w swoim życiu. Ale nie nazwałbym tego w ten sposób. To normalna rzecz w życiu mężczyzny i kobiety”, mówił, gdy wypytywano go o romans [cytat za pomponik.pl] W filmie „Bo we mnie jest seks”, który opowiada historię życia Kaliny Jędrusik, pokazano wątek, który opowiada o ich relacji. Czytaj też: Przeżyli gorący romans w Jastrzębiej Górze, a potem zamieszkali razem z mężem Kaliny Jędrusik Wojciech Gąssowski o filmie o Kalinie Jędrusik Niedawno Wojciech Gąssowski pojawił się na scenie Sopot Polsat Hit Festiwal na koncercie „Gdzie się podziały tamte prywatki”. Przy okazji rozmowy z mediami, artysta uchylił rąbka tajemnicy na temat swojego życia prywatnego. W rozmowie z dziennikarzem odniósł się do tematu filmu „Bo we mnie jest seks” o historii Kaliny Jędrusik. W produkcji z 2021 roku, która zyskała ogromny rozgłos, w rolę artystki wcieliła się Maria Dębska, natomiast postać inspirowaną Wojciechem Gąssowskim zagrał Krzysztof Zalewski. Na ekranie ukazano kontrowersyjne momenty z życia Jędrusik, w tym płomienny romans z młodym artystą. Wojciech Gąssowski rzadko komentuje osobiste sprawy, ale tym razem – w rozmowie z dziennikarzem Plotka – pozwolił sobie na odrobinę szczerości. Zapytany o film „Bo we mnie jest seks” i rolę Krzysztofa Zalewskiego, który wcielił się w postać inspirowaną jego osobą, pozostał jednak powściągliwy. „Ja nie jestem recenzentem. Widziałem ten film, ale nie potrafię recenzować filmów. Zwłaszcza jakieś indywidualne role, nie znam się kompletnie na tym”, odparł. Dziennikarz nie poprzestał jednak na pytaniach o film. Zapytał, czy ich relacja rzeczywiście wyglądała tak, jak przedstawiono ją na ekranie. „Prawda tak, ale było trochę rzeczy nieprawdziwych”, dodawał na łamach Plotka. Z kolei pod koniec 2024 roku Wojciech Gąssowski zdradził, że nie był tylko biernym widzem filmu. Jak sam przyznał wówczas w rozmowie z Plejadą.pl, służył twórcom cennymi informacjami o Kalinie Jędrusik i jej mężu, Stanisławie Dygacie. Docenił również aktorskie umiejętności Marii Dębskiej, podkreślając, że jej interpretacja Kaliny była wręcz genialna. Jednak – jak zauważył – inne postacie wyobrażał sobie zupełnie inaczej. Patrzył na całość z wyjątkowej perspektywy – jako ktoś, kto znał bohaterów osobiście. To doświadczenie sprawiło, że w niektórych momentach odczuwał niedosyt. Uznał, że pewne osoby i sytuacje można było przedstawić inaczej, bardziej wiernie. Choć zastrzegł, że być może to tylko jego subiektywne odczucie. „Mam pewien niedosyt. Uważam, że niektóre osoby czy sytuacje można było pokazać w inny sposób. Ale może tylko tak mi się wydaje? Może z mojego punktu widzenia wyglądało to inaczej, a z czyjegoś – jeszcze inaczej?” – zastanawiał się. Bo przecież trudno być obiektywnym, zwłaszcza gdy ekranowe życie zahacza o osobiste wspomnienia. W wymienionym wywiadzie wspominał też, że nie widział w postaci granej przez Krzysztofa Zalewskiego siebie. Źródło: Plotek, Plejada Sprawdź też: Przed laty byli nierozłączni, później urwali kontakt. Teraz Rodowicz ujawniła nieznane dotychczas kulisy relacji Krajewskim. Ależ zaskoczenie
Wypróbuj sałatkę znanej polskiej aktorki. To jej sekretny sposób na płaski brzuch
Sałatka Kaliny Jędrusik zachwyca prostotą i smakiem. Składa się z pęczaku, świeżych ogórków i aromatycznej zieleniny, stanowi więc zdrową i sycącą propozycję na wiele okazji. Poznaj przepis na to legendarne danie.
Kalina Jędrusik to nie tylko ikona polskiego kina i teatru, znana była także ze swojego artystycznego stylu życia i wyjątkowej kuchni. Jej przepis na sałatkę z pęczaku stał się prawdziwym hitem. Gwiazda podawała to danie swoim gościom, bo przez dom aktorki i jej męża Stanisława Dygata na warszawskim Żoliborzu przewijały się prawdziwe tłumy. Podobno przepis na to danie przekazywano sobie z ust do ust w całej Warszawie. Popularność tego przepisu przywróciła m.in. Magda Gessler, która wspomniała o tej sałatce jako o wyjątkowym połączeniu smaków. Podstawową wersję sałatki można wzbogacić nowymi dodatkami: będą do niej pasowały na przykład orzechy pistacjowe, pomidorki koktajlowe oliwki albo ziarenka owocu granatu. <img src="https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/48/2025/05/AdobeStock899846840-d7630c9.jpeg" width="5824" height="3264" alt="Close-up of a vegetarian pearl barley salad with fresh vegetables: tomatoes, cucumbers, olives, parsley, and basil in a plate." title="Close-up of a vegetarian pearl barley salad with fresh vegetables: tomatoes, cucumbers, olives, parsley, and basil in a plate." /> Składniki potrzebne do przygotowania sałatki Podstawą sałatki Kaliny Jędrusik jest kasza pęczak, która nadaje daniu teksturę. Do tego dochodzą świeże, chrupiące ogórki gruntowe oraz mnóstwo aromatycznych dodatków. 1 szklanka suchego pęczaku 5 ogórków gruntowych 1 pęczek szczypiorku 1 pęczek koperku 1 pęczek natki pietruszki 2–3 ząbki czosnku 2 łyżki oliwy z oliwek sok z cytryny do smaku sól i pieprz do smaku opcjonalnie: pomidorki koktajlowe, orzechy, ziarenka owocu granatu To połączenie składników tworzy harmonijną kompozycję, która jest zarazem lekka i odżywcza. Zdrowe składniki na płaski brzuch Nie bez powodu sałatka Kaliny Jędrusik zyskała miano zdrowej i dietetycznej. Kasza pęczak to źródło błonnika, który reguluje pracę jelit i długo utrzymuje uczucie sytości. Ogórki działają moczopędnie i wspomagają usuwanie nadmiaru wody z organizmu, co pomaga zmniejszyć obwód talii. Z kolei zielenina – koperek, natka pietruszki i szczypiorek – dostarcza witamin i działa oczyszczająco. Czosnek przyspiesza metabolizm, a oliwa z oliwek wspiera trawienie. Wszystko to sprawia, że sałatka nie tylko smakuje wyśmienicie, ale też na długo daje uczucie sytości i umożliwia zachowanie płaskiego brzucha. Krok po kroku – jak przygotować sałatkę Gotowanie pęczaku: Szklankę kaszy pęczak należy dokładnie wypłukać, a następnie ugotować do miękkości w osolonej wodzie (około 20 minut). Po ugotowaniu odsączyć i ostudzić. Krojenie warzyw i zieleniny: Ogórki pokroić w drobną kostkę, szczypiorek, koperek i natkę posiekać. Czosnek: Ząbki czosnku przecisnąć przez praskę lub drobno posiekać. Mieszanie składników: Do miski dodać ostudzony pęczak, ogórki, zieleninę i czosnek. Skropić oliwą z oliwek i sokiem z cytryny. Doprawienie: Całość doprawić do smaku solą i pieprzem, dobrze wymieszać. Sałatkę najlepiej odstawić na około 30 minut, aby smaki się przegryzły. Danie może być bazą, która pasuje do wielu innych zdrowych dodatków, np. pomidorków koktajlowych czy orzechów. Sałatka będzie też pasowała do pieczonego mięsa albo dań z grilla.
Muzyka, emocje i pasja – spektakl „Kalina®” w Teatrze Rampa
Ikona polskiej estrady, symbol seksapilu i niezależności. Kobieta, która uwodziła głosem, spojrzeniem i aurą tajemnicy. Przez jednych uwielbiana, przez innych niezrozumiana. Uosobienie kontrastów. Trudno powiedzieć, jaka Kalina Jędrusik była naprawdę. Jej postać jednak wciąż mocno elektryzuje, dlatego polskie aktorki chętnie po nią sięgają. Tak jak Anna Mierzwa, aktorka Teatru Rampa na Targówku, w spektaklu muzycznym „Kalina®”. Spektakl ten warto zobaczyć co najmniej z kilku ważnych powodów. 95-lecie urodzin Kaliny Jędrusik Dokładnie 5 lutego przypada 95. rocznica urodzin tej nietuzinkowej postaci. To doskonała okazja, aby ponownie odkryć jej fenomen i przekonać się, dlaczego Kalina do dziś fascynuje kolejne pokolenia. Współczesne aranżacje i muzyka na żywo Usłyszysz największe przeboje Kaliny Jędrusik w nowoczesnych aranżacjach. Brzmi znajomo, a jednak zaskakująco. Ale uwaga – muzyka w „Kalinie®” to nie tylko tło. To integralna część opowieści. Piosenki stają się komentarzem do wydarzeń na scenie, dopełniają atmosferę i pozwalają poczuć to, co czuła sama Kalina. Nieoczywista forma teatru „Kalina®” w reżyserii Agaty Brajczewskiej nie jest zbiorem powielanych anegdot. To dynamiczny spektakl dający szansę zderzyć się z mitem i legendą. Ważne są także projekcje multimedialne oraz gra świateł, dzięki którym historia wchodzi na wyższy poziom. Charyzma płynąca ze sceny Nie można mówić o Kalinie Jędrusik, nie wspominając o jej magnetyzmie. Była ikoną swojej epoki. Szokowała i fascynowała jednocześnie. Na scenie Teatru Rampa w tę legendarną postać wciela się Anna Mierzwa – aktorka, która dosłownie żyje tą rolą. Jej talent wokalny i aktorski sprawia, że czujesz, jakby Kalina znów stała przed Tobą. Śpiewa, prowokuje, uwodzi i zmusza do refleksji – zupełnie jak oryginał. Humor, sarkazm i przekraczanie granic - W spektaklu dowiadujemy się wielu rzeczy o Kalinie Jędrusik – to jest fakt. Dla mnie jednak jej historia ma także wymiar znacznie bardziej uniwersalny. Z wieloma tematami, z którymi zmagała się ta gwiazda PRL-u, dziś stykają się kolejne pokolenia kobiet, kolejne pokolenia aktorek – mówi Anna Mierzwa. I to prawda. Muzyczny spektakl „Kalina®” to coś więcej niż biograficzna opowieść. To historia o kobiecie, która wyprzedzała swoje czasy. Znajdziesz tu absurdalny humor, ostry sarkazm, ale też chwilę refleksji. Dobre recenzje Każdy spektakl jest poddawany ocenie, a „Kalina®” przechodzi ten test śpiewająco. Recenzenci wieszczą przedstawianej historii długi żywot sceniczny. Czy dziś Kalina Jędrusik byłaby tak samo uwielbiana i kontrowersyjna? Spektakl pozwala spojrzeć na tamtą epokę i na nas samych z nowej perspektywy. Jeśli szukasz wieczoru pełnego emocji, to w „Kalinie®” znajdziesz wszystko: śmiech, łzy, pasję i muzykę, która zostaje z Tobą na długo. To nie jest zwykły spektakl, to podróż w czasie i próba zrozumienia, co tak naprawdę oznacza bycie wolnym – artystycznie i życiowo. „Kalinę®” można zobaczyć na Scenie Kameralnej Teatru Rampa na Targówku. Najbliższe terminy są zaplanowane na luty i marzec 2025 r. Bilety już można kupić na stronie teatru. Najbliższe terminy: 19, 20, 21 lutego o godzinie 19.00 27 oraz 28 marca o godzinie 19.00 i 29 marca o godzinie 16.00
Plotkowano o jego romansach. Wojciech Gąssowski w końcu zabrał głos i postawił sprawę jasno
O jego życiu prywatnym krążą legendy. Kobiety za nim szalały, a artystę łączono z kolejnymi pięknościami. Wojciech Gąssowski był związany z Małgorzatą Potocką, mówiło się o jego relacji z Kaliną Jędrusik czy Elżbietą Jaworowicz. Czy dziś jest zakochany? Co mówi o miłości? [Ostatnia publikacja na Viva Historie i VUŻ 19.10.2024 r.] Wojciech Gąssowski o miłości i medialnych związkach Nikt tak jak on nie śpiewa o miłości... W przeszłości głośno było jego relacji z Kaliną Jędrusik. Mówiło się, że była jego pierwszą miłością. „Myślę, że Kalina też mnie kochała. Miałem chyba u niej dobrą opinię. Byłem z nią do końca. Interesowałem się nią, a ona mną. Interesowała się wszystkimi kobietami, z którymi później byłem. Ze wszystkimi się zaprzyjaźniła”, opowiadał na łamach książki Remigiusza Grzeli "Z kim tak ci będzie źle jak ze mną. Historia Kaliny Jędrusik i Stanisława Dygata". Serce artysty zabiło mocniej również do Małgorzaty Potockiej, z którą przez blisko dekadę uchodzili za zgrany duet. Zakładano, że para lada chwila stanie na ślubnym kobiercu, ale nigdy do tego nie doszło. Wielkie uczucie miało połączyć go także z Elżbietą Jaworowicz, ale główni zainteresowani nigdy nie potwierdzali tych doniesień. Jak artysta reaguje na przywoływane przez media jego uczuciowych relacji? Nie ukrywa, że często dowiaduje się z opowieści dziennikarzy czegoś zaskakujące. „To są zwykle bardzo zabawne historie. Dowiaduję się z tych opowieści dziennikarzy o czymś, o czym nie miałem pojęcia. Czasem jestem pod wrażeniem, że coś takiego wydarzyło się w moim życiu (śmiech). Ale przecież nie będę się kopał z koniem i dementował tego za każdym razem”, dodał w najnowszej rozmowie z Michałem Misiorkiem, która w całości pojawi się łamach Plejady w piątek. Czytaj też: Wykonawca hitu Gdzie się podziały tamte prywatki, Wojciech Gąssowski, miał romans ze znaną dziennikarką... Wojciech Gąssowski o miłości. Czy jest zakochany? Po premierze filmu Bo we mnie jest seks wiele uwagi poświęcano relacji Wojciecha Gąssowskiego i Kaliny Jędrusik. Okazuje się, że artysta miał w nim swój udział. Służył produkcji informacjami na temat wokalistki i Stanisława Dygata. „Uważam, że Marysia Dębska świetnie zagrała Kalinę. Była genialna w tej roli! Inne osoby inaczej sobie wyobrażałem. Ale myślę, że reżyserowi trudno jest decydować o tym, jak ma wyglądać i zachowywać się dana postać, skoro nie znał ich pierwowzorów. Ja znałem, więc patrzyłem na to inaczej. I mam pewien niedosyt. Uważam, że niektóre osoby czy sytuacje można było pokazać w inny sposób. Ale może tylko tak mi się wydaje? Może z mojego punktu widzenia wyglądało to inaczej, a z czyjegoś – jeszcze inaczej? Trudno być obiektywnym”, oceniał. W życiu wokalisty nie brakuje miłości. W rozmowie z dziennikarzem przyznał, że stan zakochania go nie opuszcza. Jednak przyznaje, że są strefy, na które nie udziela komentarzy i nie zamierza tego naginać. O porywach serca i życiu uczuciowym decyduje się mówić jedynie w najbliższym gronie. „Bez przerwy. Ale w wywiadach nie mówię o swoich prywatnych sprawach. Nie interesuję się życiem innych, więc o swoim też nie chcę opowiadać. No chyba że w gronie przyjaciół. Tak więc przepraszam, ale nic więcej na ten temat panu nie powiem”, podkreślił w Plejadzie. Sprawdź też: Podczas jednego z rejsów cudem uniknęli śmierci. Wojciech Gąssowski i Małgorzata Potocka zostali zaatakowani przez terrorystów Źródło: Plejada
Kalina Jędrusik i Daniel Olbrychski zagrali w najbardziej namiętnej scenie w PRL-u. Aktorka nie wspominała dobrze czułych scen z aktorem
Choć na ekranie iskrzyło, poza kamerami relacja aktorów była zupełnie inna...
Według niektórych historyków filmu rola Kaliny Jędrusik w filmie "Ziemia obiecana" jest uznawana za najodważniejszą kobiecą kreację w polskim kinie, a scena erotyczna w tejże produkcji u boku Daniela Olbrychskiego przeszła do historii. Co myśleli o sobie aktorzy poza kamerą? [Ostatnia publikacja na VUŻ-u 07.09.2024 r.] Kalina Jędrusik: nigdy nie rozebrała się przed kamerą O Kalinie Jędrusik do dziś mówi się: naczelna seksbomba PRL-u, skandalistka, wyzywająca. Wielu widzów mogło zapamiętać ją najbardziej dzięki filmom "Jowita" i "Ziemia obiecana". Występ w tym drugim tylko wzmógł złośliwe uwagi i plotki na temat wizerunku aktorki, publiczność uznała, że Kalina posunęła się w tym filmie za daleko i grała tak, że "krzesła się rumieniły". Remigiusz Grzela w książce "Z kim tak ci będzie źle, jak ze mną" napisał, że "Jędrusik w filmie jest ostra, rubaszna, cudownie wulgarna, absolutnie bezpruderyjna”. Zarówno w "Jowicie", jak i w "Ziemi obiecanej" partnerował aktorce Daniel Olbrychski. O współpracy tych dwojga narosło sporo plotek, podsycanych m.in. przez samego aktora. W filmie Andrzeja Wajdy Kalina Jędrusik zagrała postać Lucy Zuckerowej, ten występ uznaje się dziś za jej najważniejszy w karierze. Scenariusz "Ziemi obiecanej" zakładał dwie namiętne sceny aktorki z Danielem Olbrychskim, w związku z czym reżyser namawiał Jędrusik na rozebranie się do nich przed kamerą. Usłyszał stanowcze "nie". Jędrusik wytłumaczyła, że nigdy tego nie robiła i teraz też nie zmieni zdania. „Tę słynniejszą, w pociągu, Andrzej Wajda wyciął, przygotowując odnowioną wersję filmu. Kalina zagrała w niej niezwykle odważnie. Dla mnie jednak drastyczniejsza była scena w karocy. Kalina daje mi w niej depeszę przeznaczoną dla jej męża, z której wynika, że ceny bawełny pójdą w górę, a ja dzięki tej wiedzy będę mógł zbić fortunę. Otwieram dach od karety i krzyczę na całą Łódź, że to triumf. Przeczytawszy o tym w scenariuszu jakieś trzy miesiące przed zdjęciami, uświadomiłem sobie, że ręce będę miał zajęte depeszą, a Kalina siedząca naprzeciwko mnie w pewnym momencie zanurkuje w dół. Będę grał radość z depeszy i z tego, co ona robi mi pod kadrem”, wspominał Daniel Olbrychski (cytat pochodzi z książki Sławomira Kopra "Zachłanne na życie"). Aktor komentował później kulisy tej sceny, wspominając, że chcąc zażartować sobie ze swojej koleżanki z planu, miał wziąć na plan paczkę czarnych prezerwatyw, które uprzednio kupił w Danii i jedną z nich założyć przed rozpoczęciem zdjęć. „Już przy pierwszym dublu przekonuję się, że miałem rację. Przy drugim dublu już się do mnie nie odzywa. Widzę, że jest speszona, choć pokrywa to aktorstwem. Przez następne dwa dni Kalina nie schodzi na śniadania w hotelu, ledwie odpowiada na moje »dzień dobry«. Myślę: »Cholera, strasznie ją czymś obraziłem«. W pewnym momencie podchodzi do mnie Kłosiński: »Kalina strasznie cię przeprasza. Nie wiem za co, ale mam ci powiedzieć, że czarne też jest piękne«”. Całemu zajściu zaprzeczyła Aleksandra Wierzbicka na łamach książki "Kalina Jędrusik. Opowieść córki z wyboru". Kobieta była bardzo związana z aktorką, czuła się w tej relacji, jak jej przyszywana córka. To na jej rękach umierała Kalina Jędrusik. "Ona na pewno niczego podobnego z nim nie robiła. Ani w tamtej karecie, ani w żadnym innym miejscu. Raz spotkałam Daniela w żoliborskiej kawiarni Kalinowe Serce i powiedziałam mu, żeby przestał wygadywać takie głupoty. Bardzo się zmieszał i przyznał, że przesadził"— opowiedziała na łamach książki. Kalina Jędrusik nie lubiła scen całowania z Danielem Olbrychskim Sceny miłosne dwójki aktorów, choć na ekranie opowiadały namiętną historię, w rzeczywistości były od niej dalekie. Kalina Jędrusik miała wręcz nie cierpieć zbliżeń z Danielem Olbrychskim przed kamerami. Problemem miał być nieświeży oddech aktora. Na planie filmu "Jowita" aktorka zarzekała się, że nie da rady zagrać romantycznej sceny jeszcze raz. View oEmbed on the source website "Od Kaliny wiem, że miała umiarkowanie przyjemne wspomnienia z Olbrychskim, kiedy w 1967 roku grali razem w Jowicie. Reżyser Jerzy Morgenstern chciał, żeby powtarzali scenę pocałunku pod schodami. Kalina wzięła go na bok i oznajmiła, że jeśli będzie jeszcze dubel, to reżyser będzie musiał włożyć czarną perukę i zagrać go sam, bo ona zaraz zwymiotuje. Kalina twierdziła, że Daniel miał obrzydliwie zaschniętą ślinę w kącikach ust, a ręce i usta śmierdziały mu papierosami. Mówiła, że palił sporty bez filtra. Na szczęście obyło się bez dubla"— opowiedziała w książce Aleksandra Wierzbicka.
Tadeusz Pluciński – mówiono o nim „na wieki wieków amant”. Rodzinę założył dopiero z czwartą żoną
Mija dziś 97. rocznica urodzin uznanego aktora
Bożyszcze kobiet. Przystojniak, który sprawiał, że pisma z jego podobizną w PRL-u sprzedawały się spod lady. Tadeusz Pluciński miał na koncie niezliczone romanse, m.in. z seksbombą Kaliną Jędrusik. Mówiono o nim „na wieki wieków amant”. Niektórzy szli o krok dalej i nazywali go wprost erotomanem. Miał przy tym opinię dżentelmena i świetnego aktora. Żenił się cztery razy i wydawało się, że szczęście i spokój odnalazł u boku ostatniej małżonki, Jolanty Wołłejko. Doczekali się dwóch synów, ale i ten związek nie przetrwał próby czasu... Rozwiedli się po 20 latach z powodu jego zdrad. Dlaczego tak silnie działał na kobiety i jakie tajemnice skrywało jego życie osobiste? Z okazji 97. rocznicy urodzin aktora, przypominamy jego losy. Tadeusz Pluciński: dzieciństwo Tadeusz Pluciński urodził się 25 września 1926 roku w Łodzi. Jego ojciec był urzędnikiem wydziału oświaty i kultury i opiekunem małego Zoo. Przynosił do domu różne okazy, na przykład małpę. Mama była austriaczką, mimo nacisków nie podpisała volkslisty. Rodzice rozwiedli się przez romanse ojca, już w czasie wojny. Mały Tadeusz pomieszkiwał u mamy albo taty, który pracował jako zawiadowca na stacji kolejowej w Koluszkach. W Warszawie chodził do szkoły handlowej, uczył się na tajnych kompletach m.in. towaroznawstwa. Jako siedemnastolatek świetnie sobie radził, ale żył z… produkcji bimbru. Po wojnie jego mama i siostra Mira wyjechały do Niemiec, do Monachium. Przyszły aktor został z ojcem i wbrew jego woli rozpoczął studia prawnicze. Pewnego dnia w pociągu do Łodzi poznał Alinę Janowską, była wtedy 24-letnią dziewczyną, po śmierci ojca to na jej barkach spoczywał obowiązek utrzymania rodziny. Aby móc zaopiekować się młodszym bratem i matką, zaczęła udzielać lekcji tańca i występować w teatrach. „Alina jechała pociągiem przez Koluszki i zobaczyła mnie na peronie. Zachłysnęła się mną i odnalazła w Łodzi. A gdy odnalazła, to już nie puściła”, mówił w jednej z rozmów Tadeusz Pluciński. To dzięki niej zaczął myśleć o studiach aktorskich. Chodził do niej do teatru, za kulisy. Któregoś wieczoru spotkał tam Edwarda Dziewońskiego, który zagadnął: „Co tu robisz, ile Ty masz wzrostu, powinieneś być na scenie!”. I to Dziewoński wybrał mu rolę Papkina na egzamin do Szkoły Teatralnej. Zobacz też: Próba uduszenia matki, załamanie nerwowe, uzależnienie i myśli samobójcze. Jak wygląda życie Heather Locklear? Tadeusz Pluciński: jak został aktorem? Był uczniem wielkim mistrzów: Leona Schillera i Aleksandra Zelwerowicza. Ale był też lekkoduchem i nonszalantem. Mówił, że role, tak jak kobiety przychodziły do niego same. Nigdy o nie nie zabiegał. Kiedy zdawał do Szkoły Teatralnej nie nauczył się nawet do końca monologu Papkina z „Zemsty”. Podobno lenistwo nie pozwoliło mu opanować tekstu. „Hołdowałem zasadzie, co masz zrobić dzisiaj, zrób pojutrze, a będziesz miał dwa dni wolne. Na egzaminie udawałem schrypniętego. - huknął na mnie Zelwerowicz. - W niedzielę ferujemy wyroki. Jak panu gardło nie wyzdrowieje, to niech pan nie przychodzi". Obkułem Papkina”, opowiadał w rozmowie z „Gazetą Wyborczą. Sam skarżył się, że od razu po szkole teatralnej wciskano go w rolę amanta. „Może przez moje warunki? Pocztówkowy facet, 183 cm wzrostu, sylwetka do przyjęcia. Do tego stopnia podobałem się, że aktorki w teatrach mówiły: "Chcę, żeby zagrał ze mną Tadeusz". Ale ja nigdy nie chciałem być amantem! wspominał w wywiadzie dla Se.pl. Szybko odnalazł się jako aktor, zagrał ponad dwieście ról w sztukach Moliera, Potockiego, Zapolskiej, czy Fredry. Był m.in. księciem Józefem Poniatowskim i Fircykiem w zalotach. Zagrał też w wielu filmach , m.in. u Stanisława Barei w„Co mi zrobisz, jak mnie złapiesz”, „Brunet wieczorową porą”, „Poszukiwany, poszukiwana”. Grał w „Karierze Nikodema Dyzmy”, serialu „Stawka większa niż życie”, „Stawiam na Tolka Banana”, „Alternatywy 4”. W „Hydrozagadce” Andrzeja Kondradiuka zagrał z Ewą Szykulską parodię erotycznej sceny i siebie jako amanta. Powtarzał tam do znudzenia zdanie „Zdejm kapelusz”, co stało się jednym z kultowych elementów filmu. Nawet w drugoplanowych rolach był wyrazisty i pamiętało się o nim. Zobacz też: Piotr Fronczewski i Joanna Pacuła nie mogli oprzeć się sile tego uczucia. Mimo zdrady, aktor uratował swoje małżeństwo Tadeusz Pluciński: życie prywatne, małżeństwa „Marcello Mastroianni powiedział: . W moim przypadku było bardzo podobnie. To nie ja miałem kobiety. To kobiety miały mnie”, mówił w jednej z rozmów. Wysportowany, nienagannie ubrany, szarmancki, miał niski głos i magnetyczne spojrzenie. Miał wizerunek niegrzecznego chłopca, kolejne partnerki uważały, że sprowadzą go na dobrą drogę. On w każdym razie wierzył, że każda miłość będzie na zawsze i absolutnie go zmieni. Był czterokrotnie żonaty. Sam twierdził, że jako partner dobrze sprawdzał się, gdy miłość była namiętna i gorąca. Ale gdy dopadała go codzienność, i męczące pytania: gdzie idziesz, kiedy wrócisz, zaczynał myśleć o ucieczce. A kiedy kobiety łapały go na kłamstwie, gdy zaczynały się awantury, on brał szczoteczkę do zębów i szarmancko znikał z domu. Z Aliną Janowską myśleli o ślubie, ale do niego nie doszło. Aktorka zakochała się w architekcie Andrzeju Boreckim i to on został jej pierwszym mężem. Tadeusz Pluciński ożenił się natomiast ze starszą od siebie o kilka lat mezzosopranistką Barbarą Brun Barańską. Małżeństwo przetrwało kilka lat, i rozpadło się z powodu zdrad Plucińskiego. Drugą żoną aktora była koleżanka z teatru Ilona Stawińska. „Mijaliśmy się, byliśmy razem, ale osobno”, tłumaczył po latach powody rozstania. Prawdziwym powodem był podobno jego głośny romans z Kaliną Jędrusik, ale o tym za chwilę. Zobacz też: Tadeusz Pluciński i Jolanta Wołłejko: była jego czwartą, ostatnią żoną. Po rozwodzie zostali przyjaciółmi Tadeusz Pluciński i Krystyna Mazurówna wytrzymali trzy miesiące Trzecią żoną Tadeusza Plucińskiego była znana tancerka Krystyna Mazurówna. Kiedy się poznali w połowie lat 60. była już znaną gwiazdą i obiektem westchnień wielu mężczyzn. Wytrzymali ze sobą trzy miesiące, rozwiedli się po trzech latach. W rozmowie z Dariuszem Michalskim powiedziała, że Tadeusz Pluciński był jej „niesłusznie poślubionym mężem”. Miała żal, że przepuszczał jej pieniądze, był skąpy dla niej, a rozrzutny, gdy idzie o swoje potrzeby. Twierdziła też, że nie chciał zgodzić się na rozwód i że musiała go spłacić, czemu Pluciński zaprzeczał. Z pewnością byli za silnymi osobowościami, by mogli ze sobą długo wytrzymać. Tadeusz Pluciński wspominał: „Kiedy żona mówiła mi, że robię rzeczy niegodne, to znaczy interesuję się innymi paniami i proponowała: , odpowiadałem: . Brałem walizkę, resztę zostawiałem żonie. I dodawał jak urodzony cynik: „Proponować mi ślub, z moją reputacją?! Trzeba było mieć odwagę”. ( cytuję za dziennikzachodni.pl) Kalina Jędrusik i Tadeusz Pluciński: historia romansu „Myślałam, że to będzie prawdziwa miłość, a to był prowincjonalny romans”, powiedziała Kalina Jędrusik o związku z Plucińskim. Ale była na niego zła, bo zostawił ją dla innej kobiety, a ona chyba naprawdę się zaangażowała. Playboy i seksbomba! O ich romansie huczało całe środowisko. Mówiono, że Kalina była jego kobiecym odpowiednikiem: seksowna, prowokacyjna, nie oglądała się na to, co powiedzą i pomyślą inni. Poznali się w końcu lat 50. w warszawskim teatrze „Współczesnym”, grali w jednej sztuce „Operze za trzy grosze” Bertolda Brechta. Wszyscy szybko zauważyli, że między nimi jest niesamowita chemia. Od razu wiadomo było, że łączy ich coś więcej niż teatralne role. Kalina była już wtedy żoną pisarza Stanisława Dygata, ślub wzięli w 1955 roku. Chciała utrzymać romans w tajemnicy, Ale Tadeusz Pluciński nie wytrzymał i postanowił pochwalić się w bufecie teatralnym swoją nową zdobyczą. Opowiadał, że Kalina jest „wyrafinowana,gorąca…”.​​​​​​ Te opowieści szybko doszły do Stanisława Dygata. Pisarz poprosił aktora o spotkanie, chciał żeby mu wprost powiedział, co łączy go z jego żoną. Pluciński wykrzyknął: Ja, z Kaliną?! Po latach w rozmowie z Violettą Ozminkowski wspominał: „Widziałem, że odetchnął z ulgą, bo plotkowano, że kochałem się z Kaliną u nich w domu, a on był impotentem i z radością się temu schowany za ścianą przyglądał. A to, że tak niefortunnie zakochałem się w jego żonie, nie robiło jeszcze z niego impotenta. Poza tym nigdy nie kochaliśmy się u nich w domu”. Romans długo nie potrwał, być może Pluciński zerwał go myśląc o Stanisławie Dygacie. A może zmęczył go temperament i zazdrość Kaliny. Podobno waliła go w twarz za każde miłe słowo o innej kobiecie. Kiedy już się rozstali, Tadeusz Pluciński wybrał się do knajpy SPATiF-u z nową wybranką. Spotkali tam Kalinę. „Zauważyła nas i zrobiło się groźnie, była przecież nieprzewidywalna. Ale podeszła tylko do dziewczyny, po czym zaczęła ją głaskać po głowie i powiedziała: Ładna jesteś, ładna ale cycków takich, jak ja to nie masz! I jednym ruchem rozdarła na sobie bluzkę, z której wyskoczyły bujne piersi”. Czy tak było naprawdę? Pewnie tak, chociaż sam Pluciński lubił bawić się opowieściami i anegdotami o swoim życiu, nie bacząc przy tym, jak zostanie w nich oceniony. Zobacz też: Teresa Szmigielówna i Jerzy Pawłowski byli kiedyś wziętą parą. Co się stało ze znaną aktorką i słynnym szablistą? Tadeusz Pluciński i Jolanta Wołłejko: była jego czwartą żoną Kiedy w 1974 roku brał ślub z aktorką Jolantą Wołłejko wszyscy myśleli, że w czwartym małżeństwie wreszcie się ustatkuje. Miał 39 lat, jego wybranka 23. .„Poznaliśmy się w Teatrze Polskim, gdzie oboje graliśmy. To on zwrócił na mnie uwagę i zaczął dążyć do bliższej znajomości. Oczywiście cholernie mi się podobał! I byłam szczęśliwa, że wybrał mnie”, wspominała Jolanta Wołłejko. Jej ojciec, znany aktor Czesław Wołłejko, ożeniony zresztą z byłą żoną Tadeusza Plucińskiego Iloną Stawińską - wpadł w szał, gdy usłyszał o wyborze córki. „Był moim kolegą z jednego teatru, dzieliliśmy garderobę i co tu dużo mówić, uważał, że nie mam najlepszej reputacji – opowiadał Pluciński w Gazecie Wyborczej. A on był zakochany po same uszy. „Byłem szczęśliwy. Obiecywałem sobie nigdy się nie rozstać”. Urodziło im się dwóch synów: Paweł w 1970 roku, a pięć lat później – Piotr. I chociaż Tadeusz Pluciński i w tym związku nie był wierny, może to dzieci sprawiły, że z Jolantą Wołłejko pozostali sobie wyjątkowo bliscy. Nawet po... rozwodzie. Ona przyjeżdżała, doglądała go, sprawdzała, co ma w lodówce. Kiedyś zażartowała: Wiesz co? Gdy kiedyś umrzesz, ja przyjdę na twój grób i na pewno zastanę karteczkę: „Jestem w kwaterze numer sześć, u pani Zosi, zaraz wracam”. Tak, jak kiedyś w jego rodzinie jeden z synów mieszkał z tatą, drugi z mamą. Z synami aktor miał świetny kontakt. Doczekał się wnuków. Zobacz też: Jest jedynym dzieckiem Janusza Gajosa. Gdy miała zaledwie sześć lat, jej rodzice się rozwiedli Tadeusz Pluciński: ostatnie lata życia Tadeusz Pluciński żartował, że jest z przedwojennego materiału. Niemal do końca życia ćwiczył, rozciągał się „że aż trzeszczało”. Miał duże poczucie humor i dużo dystansu do siebie. Kochał psy, zawsze miał rottweilery. Kiedy czasem spotykał na spacerze starych znajomych dziwili się: „Nie do wiary, pan ciągle z tym samym pieskiem! A on na to: Owszem, tak już od czterdziestu lat”. Ostatnie lata spędził u boku Jolanty Wołłejko i dzieci, wnuków. O byłej, ale stale obecnej w jego codzienności żonie mówil: „Bez niej nie dałbym rady. Jola wytrwale zniosła wszystko, rozwiedliśmy się prawie 40 lat temu, a ona wciąż jest moim największym przyjacielem i vice versa. Ja zrobię dla niej wszystko”. Gdy złamał nogę i przechodził rehabilitację, Jolanta Wołłejko wciąż przy nim była. To ona jeździła z nim do lekarzy, a potem regularnie odwiedzała go w Domu Artystów Weteranów Scen Polskich w Skolimowie, gdzie zamieszkał. Tam też wspólnie świętowali jego urodziny, dzielili się opłatkiem w Boże Narodzenie i jedli wielkanocne śniadanie. Aktor zmarł w 2019 roku, został pochowany na warszawskich Powązkach. Pisząc tekst korzystałam z książki Magdaleny Adaszewskiej „Na wieki wieków amant: Tadeusz Pluciński", wyd. Prószyńki i S-ska, 2014.
Władysław Kowalski był już żonatym mężczyzną, kiedy zakochał się w Kalinie Jędrusik
Choć nie lubił opowiadać publicznie o swoich miłościach, na palcach jednej ręki można było policzyć, ile razy Władysław Kowalski był zakochany. Na ślubnym kobiercu stawał dwa razy, z drugą żoną był do końca swoich dni. Serialowy Jerzy z kultowych "Kolumbów" miał zaledwie 28 lat, kiedy uległ czarowi najbardziej pożądanej i kontrowersyjnej artystki PRL-u, Kalinie Jędrusik. Jak potoczyła się relacja aktorów? [Ostatnia aktualizacja treści 25.03.2024 r.] Władysław Kowalski i Kalina Jędrusik: historia relacji Po tym, jak w 1959 roku został absolwentem Państwowej Wyższej Szkoły Teatralnej w Warszawie, rzucił się w wir pracy w teatrze. "To aktorskie zwierzę" - pisali o nim krytycy, a reżyserzy oferowali coraz to większe role. Żeby zobaczyć jego duet z Januszem Gajosem w "Ożenku" Mikołaja Gogola widzowie przychodzili po kilka razy. Łącznie wystawiono 240 spektakli. Z Kaliną Jędrusik spotkał się na planie Teatru Telewizji, po raz pierwszy na początku 1964 roku, on dopiero u progu kariery, ona starsza od niego o 6 lat, była już wówczas rozchwytywaną gwiazdą znaną ze swojego scenicznego seksapilu i kontrowersyjnego życia prywatnego. Zagrali kochanków, Lidkę i Kajtka w sztuce "Pożegnanie", ale sceniczny partner wpadł Kalinie w oko także w prawdziwym życiu. Trudno się zresztą dziwić, Władysław Kowalski miał niesamowity głos, charyzmę, wygląd, innymi słowy wszystko, co sprawiało, że podobał się swoim koleżankom-aktorkom. Przed laty żartowano z niego, że nie kokietował, a wabił. "Władysław w jakiś szczególny sposób działa na kobiety", miała później przyznać Kalina Jędrusik. Kalina Jędrusik Kiedy go poznała, miał już żonę. Jeszcze podczas studiów aktor poznał Elżbietę Kępińską, ich uczucie wybuchło nagle i taka też była ich decyzja o ślubie. "Moje pierwsze małżeństwo to była piękna dziecinada. Bardzo późno wydoroślałem", podsumował po latach aktor dla tygodnika "Na Żywo". Z Kaliną miał okazję pracować ponownie rok od ich pierwszego spotkania. Rozpoczęli próby nad adaptacją sceniczną słynnej książki Trumana Capote'a "Śniadaniu u Tiffany'ego". Kalina i jej mąż, Stanisław Dygat, kochają tę książkę. On do tego stopnia, że żałował, że sam nie jest jej autorem, ona z kolei marzyła, aby móc zagrać Holly Golightly, główną bohaterkę powieści. Kiedy to pragnienie się spełnia, Kalina wkłada w tę postać tyle serca, że po latach będzie wspominać ją jako jedną ze swoich najlepszych scenicznych kreacji. "Utożsamiałam się z Holly Golightly. Ta dziewczyna jest inna niż wszystkie, wyrasta ponad przeciętność, co skazuje ją na samotność. Ja nie jestem – nie byłam – tak dalece niespokojna jak ona. Ale wówczas wydawało mi się, że jestem takim niespokojnym duchem, szalona, wiecznie w podróży. Goniłam za szczęściem, za życiem… Rola Holly to było moje marzenie i wydaje mi się, że zagrałam ją dobrze" (cytat z książki "Niemoralna. Kalina" Uli Ryciak). Władysław Kowalski towarzyszy Kalinie w realizacji jej marzenia, a sam wciela się w postać Freda, przystojnego sąsiada Holly, który zakochuje się w niej niemal od pierwszego wejrzenia. Iskrzy na scenie i poza nią. W pewnym momencie nie sposób odróżnić, czy główni aktorzy jeszcze grają, czy ta chemia między nimi jest prawdziwa. Zobacz też: Miałam dwóch bardzo dobrych mężów – mówi słynna podróżniczka Elżbieta Dzikowska Władysław Kowalski w sztuce "Śniadanie u Tiffany'ego", Teatr Komedia, Warszawa Władysław Kowalski i Kalina Jędrusik: tajemniczy romans Gdy 27 lutego 1965 roku Kalina Jędrusik i Władysław Kowalski po raz pierwszy grają razem na scenie stołecznego Teatru Komedia w "Śniadaniu u Tiffany'ego", wiele osób z ich najbliższego otoczenia już wie, że mają romans. "Kiedy się przyzwyczajasz, to tak, jakbyś umierał", mówi ze sceny postać grana przez Kalinę, ale te słowa równie dobrze mogłyby należeć do niej samej, która w życiu miłosnym wciąż poszukuje. Jej bezpieczną przystanią przez lata był ukochany mąż Staś, ale serce niejednokrotnie rwało się do kogoś innego. Bardzo pragmatycznie podsumował życie miłosne Kaliny Kazimierz Kutz, przyjaciel aktorki: "Kalina konsumowała - jeśli można tak powiedzieć - dwóch młodzieńców w skali rocznej", wyznał na kartach książki "Klapsy i ścinki". O nowym uczuciu swojej żony wiedział oczywiście Stanisław Dygat, sama Kalina lubiła chwalić się swoimi nowymi miłościami przed całym światem, ale Władysław Kowalski był rozgłaszaniu ich romansu przeciwny. Spotykali się po kryjomu, najczęściej w domu Zofii Czerwińskiej. "Wtedy miałam willę na Sadybie. Kalina spotykała się z Kajtkiem Kowalskim u mnie. Nigdy w życiu nie spała w swoim domu z innym mężczyzną niż Staś. Do domu mogłam nie wracać... Po randce zawsze zostawiała mi piękny bukiet kwiatów" - wspominała przyjaciółka gwiazdy w rozmowie z Remigiuszem Grzelą. Zobacz też: Nawet znajomi nie wiedzieli, że Bogusław Kaczyński miał żonę Kalina Jędrusik i Władysław Kowalski w sztuce "Śniadanie u Tiffany'ego", Teatr Komedia, Warszawa Kiedy Elżbieta Kępińska dowiaduje się o romansie męża z seksbombą, żąda rozwodu. Rozstanie aktora z żoną nie było jednak równoznaczne z przedłużeniem lub rozwinięciem jego związku z Kaliną Jędrusik. "Czymkolwiek było to, co wymyślała, uciekł. Szybciej niż inni, zanim zdążyła uruchomić cały arsenał swojej troski i zaborczości", pisała w swojej książce o aktorce Ula Ryciak. W 1970 roku Władysław Kowalski na planie serialu "Kolumbowie" poznaje piękną Monikę Sołubiankę i zostawia etap szalonej miłości do Kaliny za sobą. Nie opowie o nim nikomu poza drugą żoną i synem. "Pamięta, że był dyskretny w opowiadaniu o relacji z Kaliną Jędrusik, a ona sama nie pytała. Raz tylko wyznał, że ją zostawił, innym razem, już pod koniec życia, że była kobietą nieobliczalną", można przeczytać w książce "Z kim tak ci będzie źle jak ze mną? Historia Kaliny Jędrusik i Stanisława Dygata". A Kalina? Prawdopodobnie podsumowała tę przygodę, jak wiele innych w swoim życiu, słynnymi słowami: "Myślałam, że to będzie wielka miłość, a to był prowincjonalny romans". Czytaj też: Gdy dowiedziała się, że jest w ciąży, „siedziała i płakała”. Dziś córka Beaty Kawki jest jej prawdziwym powodem do dumy! Kalina Jędrusik i Władysław Kowalski w sztuce "Śniadanie u Tiffany'ego", Teatr Komedia, Warszawa
Żyła w otwartym związku, nigdy nie spełniła marzenia o dziecku. Dziś jej przyszywana córka przerywa milczenie
Aleksandra Wierzbicka rozprawia się z kłamstwami na temat wielkiej artystki
Kalina Jędrusik uchodziła za osobę niezwykle barwną, a zarazem tajemniczą. Jedna z najpiękniejszych i najpopularniejszych polskich aktorek brała sprawy w swoje ręce i doskonale wiedziała, co zrobić, by o niej mówiono. Kobieta legenda, która skrywała wiele sekretów, o których dowiedzieliśmy się niedawno dzięki książce — Kalina Jędrusik. Opowieść córki z wyboru. Mikołaj Milcke porozmawiał z przyszywaną córką ulubienicy widzów — Aleksandrą Wierzbicką. Pozycja, która od 29 sierpnia będzie dostępna w księgarniach, przedstawia artystkę z zupełnie innej strony. Tajemnice Kaliny Jędrusik Aleksandra Wierzbicka poznała Kalinę Jędrusik, gdy była jeszcze małym dzieckiem. Zainteresowały ją wówczas psy artystki, do których regularnie przychodziła. Żadna z nich nie zdawała sobie wtedy sprawy, że ich znajomość przetrwa wiele lat. „Miałam dziewięć, może dziesięć lat. To był chyba 1966 rok. Mieszkałam wtedy na Mokotowie. Bawiłyśmy się z koleżankami w ogródku jordanowskim. Robiłam przewrotki przez siatkę. Pewnego dnia moją uwagę przykuł wysoki, postawny mężczyzna z pekińczykami. Pamiętam, że miał na sobie dżinsy, a w tamtych czasach dżinsy to był szał. Szedł ulicą Joliot-Curie. To był Stanisław Dygat [...] On mnie nie interesował. Chodziło mi o piękne rude pieski. Wabiły się Żabcia i Kulka. Podbiegłam do nich i zapytałam, czy mogę pogłaskać i się z nimi pobawić. Zgodził się. Po zabawie Żabcia nie chciała wracać, więc zaproponowałam, że ich odprowadzę. Staś się zgodził. I poszliśmy", wspominała Aleksandra Wierzbicka. Tamtego dnia Kaliny Jędrusik nie było w domu, ale pieski były na tyle magnetyczne, że kilkunastoletnia wówczas Aleksandra coraz częściej odwiedzała jej dom. Nie dostrzegała w niej wielkiej gwiazdy, dla niej była po prostu ciocią Kaliną. „Oczywiście była wielką osobowością i wielkim talentem. Wiedziałam o tym, ale ona była dla mnie przede wszystkim ciocią Kaliną. Tą samą, którą miałam na co dzień. Spowszedniała mi w dobrym tego słowa znaczeniu. Pod koniec lat siedemdziesiątych chodziłam do Kaliny do Teatru Rozmaitości. Sławni aktorzy, aktorki i reżyserzy, z którymi pracowała, też stali się dla mnie codziennością. Wiem, jak to brzmi, ale tak było. Jednocześnie chcę podkreślić, że bez Kaliny i bez Stasia moje życie byłoby szare i zwyczajne", kontynuowała rozmówczyni. W tej samej książce przyznała, że powstało na jej temat wiele plotek i legend. Co więcej, nigdzie w internecie nie ma poprawnej daty urodzenia legendarnej artystki. Okazało się, że Kalina Jędrusik z pełną świadomością zmieniała swój pesel. „Ludziom wydaje się, że wiedzą wszystko. A w gruncie rzeczy wiedzą niewiele. Nawet jej biografia w Wikipedii zawiera błędy [...] Napisano, że urodziła się piątego lutego 1930 roku. Owszem, urodziła się tego dnia, ale rok później. I właśnie taka data urodzenia widnieje we wszystkich urzędowych papierach. Była w dowodzie osobistym, który się nie zachował, ale jest na świadectwie maturalnym. Również w akcie zgonu, jedynym oficjalnym dokumencie Kaliny, który przetrwał. Natomiast w dyplomie ukończenia Państwowej Wyższej Szkoły Aktorskiej w Krakowie jedynkę z 1931 miała przerobioną na czwórkę", czytamy w książce — Kalina Jędrusik. Opowieść córki z wyboru. „To była cała Kalina. Pokazywała światu, taką siebie, jaką chciała, by świat ją widział", zwierzała się Aleksandra Wierzbicka. W rozmowie z dziennikarzem dodała również, że: „W książkach reklamowanych jako biografie Kaliny roi się od błędów, stereotypów i plotek. Plotek krzywdzących. A trudno jest bronić się komuś, kto nie żyje od ponad trzydziestu lat. Kalina była ikoną już za życia. I po śmierci jej popularność stale rośnie. Tak samo jak liczba niestworzonych historii na jej temat produkowanych przez różnych ludzi. Twierdzą, że doskonale znali Kalinę albo się z nią przyjaźnili. Ona nie miała przyjaciółek. Były osoby, które ceniła, szanowała i podziwiała. Do tego wąskiego grona należeli: Joanna Kąkolewska i jej mąż, Kazimierz Dejmek z żoną, Andrzej Jarecki z żoną, Danusia i Witold Lutosławscy oraz znajome: Ewa Tremeau i Gienia Lippman. Mogli przyjść do niej o każdej porze dnia i nocy. Zawsze cieszyła się na ich widok", czytamy. CZYTAJ TEŻ: Poznali się na planie filmu. Elżbieta Czyżewska uległa urokowi Andrzeja Łapickiego Kalina Jędrusik, jakiej nie znamy Rozmówczyni podkreśliła też, że wszystkie pomówienia stworzono jedynie dla zarobku, chociaż nie wszystko, co zostało o niej napisane, zostało zmyślone. „Kalina przecież się zmieniała. Zakładam, że jako dwudziestolatka była inna niż jako trzydziestolatka czy później. W młodości każdy z nas się bawi, bywa nieprzewidywalny. Dlatego część tych historii jest zapewne prawdziwa, ale znając ją bardzo dobrze, myślę, że wiem, które rewelacje na temat Kaliny mogą być podkoloryzowane. Będę tu mówić o takiej Kalinie, jaką znałam i jaką pamiętam. Czyli o Kalinie po 1966 roku, w drugiej części jej życia. Jeśli chodzi o wydarzenia sprzed 1966 roku, to będą to listy Kaliny i Stasia i to, co wiem bezpośrednio od Kaliny", zwierzyła się. Mikołaj Milcke spytał również Aleksandrę Wierzbicką o film — Bo we mnie jest seks, w którym główną rolę zagrała Maria Dębska. Okazuje się jednak, że produkcja nie przedstawia prawdziwej osobowości artystki. „Bo we mnie jest seks to nie jest opowieść o Kalinie Jędrusik. Przedstawia jakieś wyobrażenie o niej. O postaci Joanny, którą grała w Lekarstwie na miłość (reżyseria Jan Batory, 1966). W filmie Bo we mnie jest seks Kalina wygląda i zachowuje się jak Joanna. A ona tylko ją grała. Nie była Joanną. Jest tam wiele nieprawdy", wyznała. Co najbardziej jej się nie spodobało w produkcji? Otóż przekłamany obraz Kaliny Jędrusik, która w rzeczywistości nie była aż tak ekstrawagancka. „Zrobiono z niej ikonę mody, a w rzeczywistości nie miała wielu ubrań ani nie była specjalnie stylowa. Za moich czasów miała zupełnie inny gust niż postać z filmu. Nawet w młodości nie nosiła mini. Nie chodziła też na pokazy mody. Nosiła długie, luźne indyjskie sukienki. Trzymała się kilku kolorów. Zieleni, brązu, starego złota. Trudno było dostać cienie do powiek w tym kolorze, więc poprosiła znajomych, żeby przysyłali jej z zagranicy. Na pewno unikała czarnego i czerwonego. Natomiast w filmie aktorka grająca Kalinę ma czerwone usta", kontynuowała. CZYTAJ RÓWNIEŻ: Przez przelotny romans stracił pierwszą żonę. Robert Redford i Lola Van Wagenen byli razem przez 27 lat W rozmowie przyznała również, że gdyby twórcy się z nią skontaktowali, nie doszłoby do nieścisłości. "Gdyby przyszli do mnie, to na pokazanie niektórych rzeczy bym się nie zgodziła, bo są nieprawdziwe. Ale wtedy film byłby mniej widowiskowy i skandalizujący… [...] Kalina była subtelna, zwiewna, delikatna. Nawet kiedy klęła", czytamy. Przyznała również, że artystka nigdy nie wychodziła z domu bez wcześniejszego przygotowania, nawet do małego sklepiku po warzywa. „W domu nigdy, ale gdy wychodziła, zawsze była zrobiona na sto procent. Włosy, usta, oczy, strój, buty [...] Miała taką zasadę: na zewnątrz – nieważne, na ulicy czy na koncercie – artysta ma wyglądać tak, jak wygląda na ekranie telewizora. Bycie gwiazdą do tego zobowiązuje. Należy szanować odbiorców. A kiedy wychodziła na przyjęcie, mówiła: „Trzeba się zrobić na małpę i iść”, czytamy. Zapewniła przy tym, że aktorka mimo wszystko nie miała wielu ubrań, ale, te, które wisiały w jej szafie były doskonałej jakości. „Miała skromną garderobę, ale były to rzeczy dobre jakościowo. Ortalionowy płaszcz z NRD służył jej wiele lat. Podobnie jak brązowa jesionka w jodełkę. Z charakterystycznych ubrań pamiętam dwa futra: lamparty i norki, które później się rozpadły i nadawały tylko do obszycia rękawów. Trochę szyła. Nie miała żadnych Chanel ani marek z Paryża. Po domu chodziła w dresie lub szlafroku. Wrócę jeszcze do postaci Kaliny z filmu. W rzeczywistości na pewno nie nosiła szpilek. Wolała buty na koturnie. Poza tym nigdy nie miała czerwonych paznokci ani ust, a czarne lub rude włosy były perukami, aktorskim przebraniem. Kalina mówiła na to „czapa”. „Czapa” była elementem robienia się na małpę. Usta malowała brązowobeżową pomadką. Używała też ciemnobordowej, buraczanej albo ceglastej konturówki. Rzęsy doklejała. Miała taki tusz, na który najpierw trzeba było napluć i dopiero nakładać. Makijaż powiększał jej oczy, które normalnie nie były aż tak wielkie. W młodości miała włosy koloru blond, a później farbowała je na miedziany odcień. Istotne jest także to, że Kalina prawo jazdy zrobiła dopiero w 1982 albo w 1983 roku, a w filmie prowadzi już w latach sześćdziesiątych. Jestem pewna, że wtedy woził ją pan Solnica, sąsiad kierowca. Więc kolejna nieścisłość", podsumowała. CZYTAJ TEŻ: Delektowali się tym uczuciem z dala od mediów. Rozstanie Pawła Deląga i Marii Seweryn owiane jest tajemnicą To dopiero początek tajemnic legendarnej artystki. Więcej o sekretach życia Kaliny Jędrusik przeczytacie w książce pod tytułem: „Kalina Jędrusik. Opowieść córki z wyboru".
Alicja Migulanka dla Kaliny Jędrusik chciała urodzić dziecko. Ich relacja była bardzo tajemnicza
"Dbała o nią, by ta miała co jeść, robiła jej pranie, zakupy" mówiono
Całe życie były bardzo blisko. Ich przyjaźń zaczęła się od studiów w krakowskiej PWST. Były współlokatorkami, a po ukończonych studiach wspólnie przeniosły się do Gdańska. O Kalinie Jędrusik i Alicji Migulance mówiło się w kontekście nie tylko przyjaźni, ale również lesbijskiego romansu. Jaka łączyła je relacja? ZOBACZ TEŻ: Kalina Jędrusik i Wiesław Rutowicz: o ich romansie Magdalena Zawadzka dowiedziała się po latach Kalina Jędrusik i Alicja Migulanka: historia relacji Kalina Jędrusik zawsze otwarcie mówiła o relacjach w swoim życiu. Nigdy nie ukrywała tego, że jej małżeństwo było otwartym związkiem i sama przyznawała się do licznych romansów. A jednak w sprawie Alicji Migulanki milczała jak zaklęta. Była to przyjaźń, która przetrwała wiele lat… O Migulance mówiono, że jest opiekunką gwiazdy. „Kicia”, bo tak nazywała ją Jędrusik, była zawse przy niej. "To była przyjaźń niezwykła, ogromna bliskość. (...) Kicia opiekowała się Kaliną już od czasu studiów. Bardzo się o nią troszczyła. Dbała o nią, by ta miała co jeść, robiła jej pranie, zakupy. Bo Kalina to było takie kociątko; kociątko, które przewracało rzęsami" – wspominał Jerzy Ernz-Woźniak, aktor Teatru Wybrzeże. Słowa te potwierdzali również inni znajomi kobiet, zwracając uwagę na spore zagubienie i artystyczną duszę Jędrusik. "Może to zagubienie tak przyciągało Alicję? Zajmowała się nią jak dzieckiem, zimą opatulała ją od stóp do głów, bo Kalina często chorowała. Bardzo o nią dbała. Zawsze była przy niej. Aktywna, praktyczna, umiejętna, wspaniały menadżer" – opowiadała Mayr w rozmowie z Piotrem Gackiem. Alicja Migulanka chciała urodzić dziecko Jędrusik Nadmierna bliskość kobiet powodowała, że wokół ich relacji powstawało wiele plotek. Ludzie mówili, że za przyjaźnią kryje się lesbijski romans, co bardzo negował Gustaw Gracki, znajomy Jędrusik. Jego staniem Kalina miała dar znajdowania wokół siebie osób, które potrafiła świetnie zmanipulować. "Panna Migulanka dlatego była Kalinie potrzebna, że jej ojciec był podoficerem II Korpusu i przysyłał córce bogate paczki. A Kalinka pierwsza te paczki przeglądała i wydzielała z nich, co jej było potrzebne. Plotka zrobiła z nich parę lesbijek" – podkreślał Gracki. CZYTAJ TEŻ: Kalina Jędrusik traktowała ją jak przyszywaną córkę. Aleksandra Wierzbicka jest jedyną spadkobierczynią artystki Nawet jeśli ze strony Jędrusik nie było miłości, a pazerność, to ze strony Migulanki już odwrotnie. Wielu jej znajomych sugerowało, że była ona śmiertelnie zakochana w Kalinie. "Gdy Kalina związała się z Dygatem, Kicia przeżyła to boleśnie. Zupełnie się załamała. Wyciągaliśmy ją z dołka długi czas" – wspominał Jerzy Ernz-Woźniak. Kiedy w 1955 roku Kalina Jędrusik poroniła, to właśnie Migulanka zaproponowała, że urodzi dla niej dziecko. Takich propozycji nie otrzymuje się od zwykłej koleżanki… „Nie martw się, ja urodzę dla ciebie dziecko, chcesz? Urodzę dla ciebie i dla siebie, jeśli tylko tego zapragniesz” – mówiła. Tajemnica relacji nigdy nie wyszła na jaw Ich drogi rozeszły się, kiedy przeniosły się do Warszawy. Tam Kalina Jędrusik błyszczała niczym gwiazda, stając się obiektem pożądania mężczyzn i zyskując kolejne angaże. Migulanka z kolei szybko przybrała na wadze i straciła swój urok. Proponowano jej głównie epizodyczne role. Według nieoficjalnych informacji Alicja i jej mąż Marek Bałłaban utrzymywali stały kontakt z Kaliną i byli jej prawdziwymi przyjaciółmi do końca. Migulanka zmarła w wieku 57 lat, Jędrusik odeszła równie szybko, zaledwie 1,5 roku później. O tym, co łączyło naprawdę obie kobiety, wiedzą już tylko one.
Kalina Jędrusik traktowała ją jak przyszywaną córkę. Aleksandra Wierzbicka jest jedyną spadkobierczynią artystki
"Miałabym córkę w twoim wieku", mówiła do niej
Pojawiła się w życiu Kaliny Jędrusik i Stanisława Dygata zupełnie przez przypadek. Kiedy pierwszy raz przekroczyła próg ich domu, miała 9, może 10 lat. Okazało się, że byli sąsiadami, dzielił ich tylko płot, przez który w kolejnych latach dziewczynka regularnie przeskakiwała i spędzała swój wolny czas w towarzystwie ekscentrycznego małżeństwa. Wtedy jeszcze nie podejrzewała, że Kalina stanie się dla niej drugą mamą, a ona jej jedyną spadkobierczynią. Połączyła je wyjątkowa więź. Kim jest Aleksandra Wierzbicka? Relacja z Kaliną Jędrusik „Kiedyś, kiedy była potwornie smutna, powiedziała do mnie: »Wiesz, ja jestem pulardą«. Pularda to taka kura, która nie może rodzić jajek. Wiedziała, że nigdy nie będzie miała dzieci, i czuła, że nie jest w sposób naturalny kobieca i jakby grała tę kobiecość. Grała tę kobietę o wiele ostrzej niż te kobiety, które nie mają żadnych niepewności”, wspominała aktorkę Agnieszka Osiecka. Choć Kalina Jędrusik i Stanisław Dygat żyli w otwartym związku i mieli wielu kochanków, zawsze do siebie wracali. Aktorka marzyła, aby mieć z ukochanym dziecko. Niestety nigdy nie było jej dane zostać matką. Ale w drugiej połowie lat 60. w życiu Dygatów pojawiła się 10-latka, do której Kalina zbliżyła się, jak do córki. Pewnego dnia mąż aktorki wrócił ze spaceru z ich dwoma pekińczykami i oczarowaną nimi dziewczynką. Kiedy kilkulatka zobaczyła wpatrującą się w nią Kalinę, nie rozpoznała w niej sławnej aktorki. "Jak masz na imię?", zapytała. "Aleksandra", odpowiedziała 10-latka. Chwilę rozmawiały, a kiedy na koniec dziewczynka zapytała, czy mogłaby czasem wyprowadzić ich pieski na spacer, usłyszała, że zamiast tego może przychodzić do nich i bawić się z nimi w domu lub ogrodzie. Ostatecznie miała blisko, dzielił ich tylko płot. Wkrótce mama Aleksandry zaczęła mieć do niej pretensje, że zamiast bawić się na podwórku, jak inne dzieci, przesiaduje u Dygatów. Za każdym razem, kiedy pytała się jej, gdzie idzie, słyszała, że do cioci. Tak właśnie mówiła na Kalinę, do jej męża zwracała się z większym dystansem - "panie Stasiu". "Lubiłam tam przebywać, to był mój drugi dom. Kiedyś, gdy kolejny raz zasiedziałam się do późna, mama po mnie przyszła. Kalina zapytała: "Ma pani telefon?". "Nie mam" – odparła mama. No więc Kalina ten telefon załatwiła i dzięki temu były w kontakcie", mówiła w rozmowie z Angeliką Swobodą Aleksandra Wierzbicka. Ostatecznie mama Aleksandry bardzo Kalinę polubiła i nie złościła się, że jej córka spędza w domu aktorki tyle wolnego czasu. Nie obraziła się, nawet gdy Jędrusik zażartowała po narodzinach siostry Aleksandry, Bożeny, że mogą się teraz podzielić córkami. Z czasem pomiędzy aktorką a jej podopieczną zaczęła wywiązywać się głęboka więź, która nie ograniczała się tylko do kilkugodzinnej zabawy z psami Kaliny w ogródku. Aleksandra dorastała i kiedy mierzyła się z pierwszymi problemami, po rozwiązanie szła do Jędrusik, a nie do swojej mamy. "Nie wiem dlaczego, ale jej bardziej ufałam. Kiedyś paliłyśmy z koleżankami w szatni i ogień zajął płaszcz nauczycielki. Kazali nam za niego zapłacić. Nie poszłam z tym do mamy, tylko do Kaliny i ona zapłaciła". Czytaj również: Magdalena Abakanowicz — najsłynniejsza dziś polska rzeźbiarka była wzorową żoną, ale żyła w trójkącie W domu Dygatów Kalina mogła obserwować, jak Aleksandra z małej dziewczynki na jej oczach zmienia się w nastolatkę, a potem w dorosłą kobietę. Gdy Ola miała 16 lat, zostawała u Dygatów też na weekendy. Jak mówiła w wywiadzie dla weekend.gazeta.pl, lgnęła do Kaliny, bardziej niż do swojej rodziny. Widziała w niej mentorkę, ale także kogoś, kto naprawdę ją rozumiał. "Może po prostu emocjonalnie byłyśmy bardzo podobne? Ja lubiłam rozrabiać, Kalina też. Obie mówiłyśmy ludziom prawdę prosto z mostu. Byłyśmy tak samo szczere i pomocne. No i obie kochałyśmy zwierzęta", mówiła. Kalina Jędrusik i Stanisław Dygat nigdy nie kryli się ze swoim życiem osobistym i prowadzeniem otwartego związku. Aleksandra mogła obserwować, jak aktorka ubiera męża na randki, a po wszystkim rozmawiają ze sobą o wrażeniach. Wspominała, że Kalina nigdy nie sprowadzała swoich kochanków do ich domu, miała na te spotkania przeznaczoną oddzielną kawalerkę. "Za czasów małżeństwa miała może z pięć romansów", podsumowała Aleksandra. "Z Kaliną gdy już stałam się dorosła, skończyłam 20 lat, czułam jeszcze silniejszą więź. Byłam jej powiernicą, rozmawiałyśmy o życiu. Nigdy jednak nie mówiłam mamie o tym, co widziałam u Kaliny i Stasia", wyznała w rozmowie z Angeliką Swobodą dla weekend.gazeta.pl. Kiedy w czerwcu 1989 roku Aleksandra wjechała do pracy pod Londyn, Kalina bardzo jej w tym kibicowała. Chciała, żeby jej Ola dobrze opanowała angielski i zobaczyła miasto, którym sama się tak ekscytowała. Ale kiedy po pewnym czasie dziewczyna zapowiedziała, że nie wraca do Polski, bo się zakochała, Jędrusik chciała już po nią wysyłać Wojtka Gąssowskiego. "Martwiła się, że nie dam sobie rady za granicą. A tak naprawdę bała się, że nie poradzi sobie beze mnie. Ale miłość mi przeszła i wróciłam", wspominała Wierzbicka. Od tamtej pory aż do ostatnich chwil Kaliny były właściwie nierozłączne i odgrywały w swoich życiach bardzo istotne role. "Niektórzy mówią, że byłam jej opiekunką. To nieprawda. Traktowałam ją jak drugą mamę, a ona mnie jak przyszywaną córkę. Kiedy ktoś pytał: , odpowiadała: ", czytamy w wywiadzie ze spadkobierczynią Jędrusik. Zobacz też: Kalina Jędrusik i Wiesław Rutowicz: o ich romansie Magdalena Zawadzka dowiedziała się po latach Kalina Jędrusik: przyszywana córka Aleksandra Wierzbicka wspominała, że gdy rozmawiały z Kaliną pierwszy raz, aktorka zapytała ją, w którym roku się urodziła. Gdy odpowiedziała, że w 1956, usłyszała, że jest prawie w tym samym wieku, w jakim byłaby jej córka, gdyby żyła. Córeczka Dygatów żyła tylko kilka dni. Mąż aktorki pochował dziecko i nigdy nie zdradził jej gdzie. Potem okazało się, że już nigdy nie będzie mogła zostać mamą. Aleksandra do pewnego stopnia wypełniała tę pustkę. "Mawiała, że połączyły nas gwiazdy, bo mam urodziny 14 lutego, tak samo jak jej tata. Dziś wydaje mi się, że dałam jej więcej miłości niż mojej mamie", wyznała. W ostatnich chwilach Kalinie Jędrusik towarzyszyła właśnie jej przyszywana córka. "To nieprawda, że umarła w samotności. Umarła na moich rękach", mówiła w wywiadzie Aleksandra. Aktorka od dziecka miała problemy z oskrzelami, które z czasem zamieniły się w astmę i problemy z oddychaniem. "Dzień przed śmiercią, 6 sierpnia 1991 roku, pojechała w odwiedziny do znajomych. Zadzwonili do mnie i mówią: "Kalina bardzo źle się czuje, przyjedź". Wróciłyśmy do domu. Kalina poszła do swojego pokoju, ja oglądałam telewizję. Nagle słyszę, że mnie woła. "Dzwoń po pogotowie" – poprosiła. Wtuliła się we mnie i czekałyśmy. Przyjechała lekarka, spojrzała na twarz Kaliny i mówi: "Jej już nic nie pomoże, ma plamy opadowe". Prosiłam, żeby ją ratowali. Ale lekarka wypisała akt zgonu. Był 7 sierpnia", czytamy w gazeta.weekend.pl. Dziś Aleksandra Wierzbicka prowadzi kawiarnię Kalinowe Serce na warszawskim Żoliborzu, która należy do fundacji o tej samej nazwie. Każdy, kto tam przychodzi i jest ciekawy, jaka Kalina była naprawdę, może usłyszeć kilka anegdot od jej przyszywanej córki i wiernej przyjaciółki. "Cały czas czuję jej obecność", wyznała. Zobacz też: Podczas jednego z rejsów cudem uniknęli śmierci. Wojciech Gąssowski i Małgorzata Potocka zostali zaatakowani przez terrorystów
''W tym swoim szczęściu to Kalina w ogóle nie miała szczęścia"
Była seksbombą, miała wielki talent, kochała i była kochana
„A właśnie, że będę niemoralna! Wolę być niemoralna niż idiotycznie nieszczęśliwa. Nie będę taka, jak chcą ludzie, będę sobą”, mówi do lustra grana przez Kalinę Jędrusik Joanna w filmie „Lekarstwo na miłość”. W sumie tę kwestię Kalina mogłaby spokojnie wypowiedzieć w życiu. Była niemoralna. I, zdaje się, idiotycznie nieszczęśliwa. Miała warunki ku temu, by mężczyźni jej życia zrobili z niej seksbombę. By patrzyli na nią jak na seksbombę. Dzisiaj pamiętamy o tym, że była seksbombą. Ale kto pamięta, że miała wielki talent? Remigiusz Grzela w książce: „Z kim Ci będzie tak źle jak ze mną” pisze we wstępie: „Kalina. Pytasz o nią i wszyscy ją doskonale znają. Wystarczy imię, wiadomo jaka Kalina. Polska Marilyn Monroe. Wkurwiła Gomułkę, eksponując w dekolcie krzyżyk. Rozwiązła. Mąż był w jednym pokoju, ona z kochankiem w drugim. Kąpała się w szampanie. No, była w Kabarecie Starszych Panów. Kochała koty, a miała na nie uczulenie. Chyba była w Solidarności. Grzeszna i święta zarazem. Pod koniec życia mocno utyła. A, wycięta scena u Wajdy w Ziemi Obiecanej. I ta dziwna sprawa ze spadkiem, kiedy umarła”. Zobacz też: Kochanek w ubraniu męża, czyli burzliwe losy Kaliny Jędrusik i Stanisława Dygata Kalina Jędrusik: polska Marilyn Monroe Wydawało się, że Kalinie takie jej postrzeganie odpowiadało. Lubiła prowokować. Lubiła, by na nią patrzono, by podziwiano jej wdzięki. Jak wyglądała? Miała talię osy, krótkie nogi, piękne włosy i... duże piersi. Tadeusz Kwiatkowski opisał jedną z historii, które widzieli bywalcy SPATiF’u: „Jędrusikówna mocno wydekoltowana tańczyła boogie, aż w pewnej chwili wyskoczyły jej na wierzch obie, zresztą ładne piersi”. A Zofia Czerwińska, koleżanka Jędrusik ze szkoły aktorskiej wspominała: „Pamiętam jak dziś. Kalina wchodziła do szkoły i od razu wszystkich czarowała. Przyćmiewała sobą to, co działo się dookoła. Jej wejścia były wydarzeniem. Nikt inny nie miał takiego wdzięku, takiego uroku. A do tego miała ogromny talent”. Za to Jeremi Przybora twierdził, że „guzik od stanika rozpina tak, że jeden staruszek umarł”. Innego zdania był Andrzej Łapicki, który twierdził: „Wbrew pozorom nie miała seksu, choć uważała się za królową seksu i na taką kreował ją jej mąż Stanisław Dygat. Ona myślała, że jest Marilyn. I rzeczywiście była, tylko krótsza o pół metra”. Wszyscy, którzy ją znali twierdzili, że wampa, seksbombę czy też polską Marilyn Monroe stworzył z niej jej mąż Stanisław Dygat. Zakochany w Hollywood wyobraził sobie, że on będzie jak Arthur Miller, a ona jak Monroe właśnie. Remigiusz Grzela pisze: „Dygat chciał się Kaliną pochwalić, pokazać ją światu. Już wtedy snuł plany o uczynieniu z niej ikony kina na miarę Marilyn Monroe”. Wspomniała Agnieszka Osiecka: „Przyszedł do nas, do Radiowego Studia Piosenki. Myśmy z Jasiem Borkowskim zarabiali wtedy po 2 tys. zł miesięcznie i przerażeni dowiedzieliśmy się, że Dygat by chciał, żebyśmy my Kalinę ubrali od stóp do głów na jakiś festiwal w Opolu czy w Sopocie, już nie pamiętam. Domagał się, żebyśmy się zachowywali jak jacyś menedżerowie, że musimy sprawić jej kilka toalet i ona pojedzie na festiwal, pod warunkiem, że będzie grała wielkiego wampa”. Kapciem w telewizor Jędrusik kochała prowokować. Do legend telewizyjnych przeszła historia, gdy na ekranie zobaczył ją I sekretarz Władysław Gomułka. Zobaczył i… rzucił kapciem w telewizor (inna wersja mówi o popielniczce). Dlaczego? Jędrusik wystąpiła z kuszącym dekoltem. Między wyeksponowanymi piersiami pobłyskiwał krzyżyk. Ponoć dostała karę. W telewizji miała występować ubrana od stóp do głów. Następnym razem widzowie więc zobaczyli ją w czarnej sukience z golfem. Widać było tylko jej twarz i dłonie. Do czasu, aż się odwróciła. Dekolt na plecach sięgał niemal jej ponętnych pośladków. Kalina Jędrusik jako macocha Rozbiła pierwszą rodzinę Dygata. Poznała go, gdy przedstawiła ich sobie jego żona, a jej koleżanka z teatru też aktorka Władysława Nawrocka. Córka Dygata z pierwszego małżeństwa tak wspominała macochę: „Wprowadziła w nasze życie wulgarność, brak zasad i absolutną egoistyczną wolność, z jaką wcześniej nie miałam do czynienia. Była niszczącą, demoralizującą siłą. Była zabawna i całkowicie niemoralna. Nielojalna i niebezpieczna dla wrogów, tak jak i dla przyjaciół”. Namówiła też męża, żeby przestał się z córką kontaktować: Udało się jej namówić ojca, żeby powiedział mi, że musi wybierać. Ja to chyba powinnam zrozumieć. Jestem już na tyle dorosła, że nie potrzebuję ojca tak jak kiedyś. Mam przecież 16 lat. A macochą nie była dobrą. Bez przerwy dokuczała pasierbicy i dyskredytowała ją w oczach ojca. Gdy Remigiusz Grzela pisał swoją książkę, poprosił Magdalenę Dygat o rozmowę. „Czterokrotnie odmówiła mi Magdalena Dygat, córka pisarza, tłumacząc, że bohaterowie mojej książki to dzisiaj obcy jej ludzie”. Poronienie i bezpłodność Kalina Jędrusik kochała Stanisława Dygata do szaleństwa, choć nie była mu wierna. Bardzo pragnęła mieć z nim dziecko. Niestety. Nigdy nie dane jej było zostać matką. Pierwszą ciążę poroniła. Jeszcze wtedy mieszkali w Gdańsku. Kolejne dziecko straciła już w Warszawie, gdy z byłą rodziną Dygata mieszkali w jednym lokalu na Dąbrowskiego. Aleksandra Wierzbicka, spadkobierczyni Jędrusik wspominała, że gdy rozmawiały pierwszy raz, aktorka zapytała ją, w którym roku się urodziła. Gdy odpowiedziała, że w 1956 usłyszała, że jest prawie w tym samym wieku, w jakim byłaby jej córka, gdyby żyła. Córeczka Dygatów żyła tylko kilka dni. Jędrusik twierdziła, że mąż pochował dziecko i nigdy nie zdradził jej gdzie. Potem okazało się, że już nigdy nie będzie mogła mieć dzieci. Gdy na podwórku kamienicy przy ulicy Joliot-Curie poznała Aleksandrę Wierzbicką, zaczęła traktować ją jak córkę. „Kiedy w 1972 roku przeprowadzili się ze Stasiem do willi na Żoliborzu przy ulicy Kochowskiego, pokazali mi pokój na mansardzie i powiedzieli, że mogę w nim sobie mieszkać, kiedy chcę. Kalina załatwiła mojej mamie telefon, żeby był między nami łatwiejszy kontakt. Kiedy Stasio umarł, spędzałam z Kaliną na Kochowskiego coraz więcej czasu. Trzy lata przed śmiercią mnie zameldowała”. Agnieszka Osiecka wspominała w tekście opublikowanym w „Polityce”. : „Kiedyś, kiedy była potwornie smutna, powiedziała do mnie: »Wiesz, ja jestem pulardą«. Pularda to taka kura, która nie może rodzić jajek. Wiedziała, że nigdy nie będzie miała dzieci, i czuła, że nie jest w sposób naturalny kobieca i jakby grała tę kobiecość. Grała tę kobietę o wiele ostrzej niż te kobiety, które nie mają żadnych niepewności”. Przeczytaj również: Małgorzata Potocka o Kalinie Jędrusik: „Ciągle szukała wielkiej miłości. W tym była nienasycona” Miłość Kaliny Jędrusik i Stanisława Dygata Mimo że małżeństwo Kaliny Jędrusik i Stanisława Dygata było burzliwe, mimo jego kochanek i jej kochanków, przetrwali ze sobą dwadzieścia lat. Gdy zmarł w 1978 roku popadła w przesadną religijność. Zmarła 7 sierpnia 1991 roku. Magda Umer wspomniała w książce u Grzeli: „Agnieszka Osiecka mówiła mi, że tego dnia spotkała w Dębkach biegającą wzdłuż plaży jak co dzień Maję Komorowską. Agnieszka powiedziała: „Boże, ta Kalina…”. Maja odpowiedziała: „Widzisz Agnieszko, kochała tylu mężczyzn, tyle zwierząt, a teraz całą tę miłość przeleje na Pana Boga. Tylko jak On to wytrzyma?”. Jacek Szczerba, w 90. rocznicę urodzin aktorki pisał na łamach "Gazety Wyborczej": „A kim właściwie była Kalina Jędrusik? Peerelowskim symbolem seksu, który usunął z telewizji ponoć sam I sekretarz Władysław Gomułka? Nostalgiczną Jesienną Dziewczyną śpiewającą w Kabarecie Starszych Panów? Lubieżną Lucy Zuckerową z 'Ziemi obiecanej', którą zagrała z taką pasją, że aż Andrzej Wajda wyciął jej scenę miłosną z odrestaurowanej wersji filmu? Żoną, która zdradzała męża - Stanisława Dygata - za jego przyzwoleniem, ale nie zdradzała swych psów ani kotów? A może nawróconą dewotką o tyle dziwną, że przeklinającą bez umiaru? Trudno o jednoznaczną opinię o Kalinie Jędrusik. A wątpliwości zaczynają się już od daty urodzenia”. Kim była? Dariusz Michalski, autor książki Kalina Jędrusik, podkreśla, że „sprzeczności napędzały jej życie do niebywałej szybkości. Była nieobliczalna w czynach i słowach, wulgarna i obsceniczna, nielicząca się z bliźnimi, potrafiąca doprowadzić do purpury nie tylko księży, ale też największych rozpustników”. „Zastanawiam się z perspektywy lat, czy mit seksbomby Kalinie pomógł, czy przeszkodził. Uważam jednak, że przeszkodził. Zazdrość różnych ludzi powodowała, że nie dostawała ról, na które zasługiwała, bo była bardzo dobrą aktorką. Ta wykreowana postać wampa nie miała nic wspólnego z codziennym życiem. Może przydawała jej się ta poza na zakupach, kiedy nie można było nic dostać… Czasami tylko grała rolę gwiazdy. Dużo jest mitów. ”, mówił Remigiuszowi Grzeli Wojciech Gąssowski. A Krystyna Sienkiewicz, mówiąc o Kalinie jak o matce, podsumowała całe jej życie: „Byłaby świetną, śliczną matką, znakomicie gotującą. W tym swoim szczęściu to Kalina w ogóle nie miała szczęścia”.
Stanisław Dygat nie był jedynie mężem Kaliny Jędrusik. Kim była pierwsza żona pisarza?
Stanisław Dygat dla Kaliny Jędrusik rozwiódł się z aktorką Władysławą „Dziunią” Nawrocką
Stanisław Dygat i Kalina Jędrusik są znaną i barwną parą. Mniej znana jest pierwsza żona pisarza, aktorka Władysława Nawrocka. To ona jest mamą jedynej córki pisarza — Magdy Dygat, pisarki, autorki głośnej książki „Rozstania” poświęconej rodzinie, przede wszystkim ojcu. Wanda Nawrocka nie zrobiła kariery, w latach 70. wyjechała do USA, zmarła w Dallas. Jakie było jej małżeństwo ze Stanisławem Dygatem? Dziś jego rocznica śmierci. Władysława Nawrocka i Stanisław Dygat: historia miłości Władysława Nawrocka urodziła się w 1917 roku we Lwowie. Jeszcze przed wojną skończyła szkołę teatralną. W czasie okupacji, jako młoda dziewczyna występowała w Warszawie w Teatrze Komedia. W latach 40. poznała Stanisława Dygata, wyjechali razem do Krakowa, Stanisław Dygat chciał tam założyć klub literacki, zamierzał też wypromować żonę jako aktorkę. Z kolei Remigiusz Grzela, autor książki „Z kim tak Ci będzie źle jak ze mną. Historia Kaliny Jędrusik i Stanisława Dygata”, pisał, że Władysława Nawrocka została skazana po wojnie przez sąd Związku Artystów Scen Polskich. Powodem tego była jej współpraca podczas okupacji z tzw. jawnym teatrem, działającym pod nadzorem i cenzurą władz niemieckich. Po wojnie trudno jej było znaleźć pracę, dlatego z mężem Stanisławem Dygatem przenosili się z miasta do miasta, w poszukiwaniu teatru, gdzie mogłaby się zatrudnić. W początku lat 50. trafili do uznanego Teatru Wybrzeże, Dygat został w nim kierownikiem literackim. „Dziunia” weszła do zespołu aktorskiego. Na wybrzeże przyjechali z córką Magdą, która urodziła się w 1945 roku. Zobacz też: „W tym swoim szczęściu to Kalina w ogóle nie miała szczęścia” Dygatowie rozstawali się i wracali do siebie Jak wspominała ich córka Magda Dygat, rodzice byli parą artystów, którzy mieli kłopot z tzw. codziennym życiem. Ojciec był zajęty pisaniem, mama skupiona na teatrze. Przed ukończeniem piątego roku życia Magda Dygat mieszkała w Krakowie, Zakopanem, Wrocławiu, Warszawie i Sopocie. Nie miała żalu do rodziców za tę tułaczkę i za to, że w żadnym z tych miejsc nie próbowali nawet stworzyć domu. „Mam do nich żal o to, że nie byli rodzicami w ogóle”, pisała. Znana jest opowieść Magdy Dygat o tym, jak na szóste urodziny dostała zieloną, emaliowaną patelnię. Rodzice, wracając nad ranem z jakiejś imprezy, przypomnieli sobie, że ich córka ma urodziny. Patelnia była jedyną rzeczą, jaką zdobyli, pewnie z kuchni gospodarza. Kiedyś, młodzi jeszcze Dygatowie zapomnieli zabrać małą Magdę z warszawskiej restauracji Kameralna, zostawili ją w beciku w szatni. A kiedy po nią wrócili, okazało się, że zgubili… numerek. Oboje mieli silne osobowości i temperament, rozstawali się i schodzili. Jak mówił w radiowej audycji Remigiusz Grzela, kiedy Stanisław Dygat dostał pracę kierownika literackiego teatru „Wybrzeże”, obiecał Dziuni, że teraz już będzie spokojniej, że wszystko się zmieni. Obietnica przewrotnie się spełniła. Dziunia i Kalina w jednym mieszkaniu W 1954 roku Stanisław Dygat zobaczył na scenie gdańskiego teatru Kalinę Jędrusik, w sztuce „Nie igra się z miłością” Alfreda de Musset. Przez całe wakacje siadywał w loży i wpatrywał się w Kalinę. Przynosił jej bukiety kwiatów. Być może małżeństwo Dygata z Władysławą Nawrocką przetrwałoby, gdyby nie Kalina. Dygat stracił dla niej głowę. Przez pewien czas przedstawiał Kalinę Jędrusik jako swoją żonę, choć był jeszcze mężem Władysławy Nawrockiej. Sama Kalina zaprzyjaźniła się z Nawrocką, słuchała rad starszej koleżanki i jej zwierzeń. „Kiedy mama była na scenie, ona zajmowała się uwodzeniem jego i mnie”, mówiła po latach Magda Dygat. Przez pewien czas Władysława, Kalina, Magda, Stanisław Dygat i jego teściowa, matka Władysławy mieszkali razem w dwupokojowym mieszkaniu na Wybrzeżu. Dla Stanisława Dygata nie było to pewnie czymś bardzo dziwnym. Jego ojciec Antonii Dygat — słynny architekt, też mieszkał z dwoma żonami. A kiedy po wojnie wyemigrował do Brazylii, pisał do pierwszej żony, żeby przyjechała, że znajdzie się tu dla niej miejsce. We wspólnym mieszkaniu w Sopocie panowała nawet niezła atmosfera. Czytaj też: Kochanek w ubraniu męża, czyli burzliwe losy Kaliny Jędrusik i Stanisława Dygata Ta dziwna rodzina z przygarniętą wtedy kochanką Stanisława Dygata - Kaliną Jędrusik, miała przede wszystkim nieustające kłopoty z pieniędzmi. Każdego ranka wszyscy przetrząsali kieszenie, szukając drobnych na śniadaniowe zakupy. Władysława Nawrocka któregoś dnia poszła nawet sprzedać butelki, co zresztą w PRL-u nie było jakimś ewenementem. Ale wtedy okazało się, że Kalinie Jędrusik na brakuje wcale gotówki - banknoty przez przypadek zaczęły jej wypadały z torebki, na oczach zdumionej Nawrockiej. Przeżyła pierwszego męża o 29 lat Po jakimś czasie Stanisław Dygat z Kaliną Jędrusik przeprowadzili się do Warszawy. Z rozwodem, który nastąpił w 1955 roku nie było problemów, Nawrocka nie walczyła o męża, ani o jego miłość. Dorastającej córce, która bardzo kochała ojca, powtarzała: „ojciec nie potrafi kochać”. Szybko po raz drugi wyszła za mąż. „Matka zawsze była artystką, od samego początku byłam dla niej trudnym problemem. Często miałam wrażenie, że na mój widok odskakuje z lekkim zdziwieniem, jakby chciała powiedzieć: . Ten wyraźny kontrast pomiędzy nią a ojcem, który okazywał cierpliwość i zainteresowanie, dał mi po pewnym czasie iluzję, że rodzice składają się z ojca oraz jeszcze jednej osoby, która z nami mieszka”. Po rozstaniu rodziców, ich córka mieszkała przez pewien czas z ojcem, ale Kalina nigdy nie pokochała, a nawet nie polubiła pasierbicy. Magda rywalizowała z nią o jego miłość i została odtrącona. Stanisław Dygat postawiony przez Kalinę Jędrusik wobec ultimatum, czy chce być z nią, czy z córką, wybrał Kalinę. Dla 16-letniej Magdy był oto straszne przeżycie. Zobacz: Małgorzata Potocka o Kalinie Jędrusik: „Ciągle szukała wielkiej miłości. W tym była nienasycona” Władysława Nawrocka w latach 70. wyemigrowała z Polski do USA, w drugim małżeństwie miała jeszcze syna. Zmarła w 2007 roku w Dallas, miała 89 lat. Swojego pierwszego męża przeżyła o 29 lat. Ich córka Magda Dygat również wyjechała do USA. Wyszła za mąż za wspaniałego rysownika Andrzeja Dudzińskiego. W 2001 roku furorę zrobiła jej książka „Rozstania" będąca rozliczeniem się z dzieciństwem, macochą, i ukochanym ojcem
Zapomniany kochanek Kaliny Jędrusik. Kim był i dlaczego straciła dla niego głowę?
Gwiazda sceny i największy amant PRL-u. "Wpadłem po uszy", mówił o tym uczuciu
Mówiono, że jeśli tylko zechce, może mieć każdą kobietę. Pisma z jego zdjęciem z filmu „Hydrozagadka” sprzedawały się w PRL-u spod lady. Miał dziesiątki kochanek, czego sam nie ukrywał. Miał też inteligencję, szarm, dystans do siebie. Tadeusz Pluciński był jedną z największych miłości Kaliny Jędrusik. Był bardzo lubianym i cenionym aktorem, ale też znanym kobieciarzem. Andrzej Szczepkowski ukuł powiedzenie „na wieki wieków amant”, przypisano je do Plucińskiego, on się z tego śmiał. Oficjalnie miał cztery żony, jako anegdotę opowiadał, że nigdy nie stanął na ołtarzu z własnej inicjatywy. „Nigdy się nie oświadczyłem, to kobiety proponowały mi ślub”. Kalina Jędrusik nie mogła go nie zauważyć. Kalina Jędrusik i Tadeusz Pluciński: historia miłości. Jak się poznali? Poznali się w końcu lat 50. w warszawskim teatrze „Współczesnym”, grali w jednej sztuce „Operze za trzy grosze” Bertolda Brechta. Tadeusz Pluciński miał tam główną rolę, grał Mackie Majchra. Owianego romantyczną legendą złoczyńcę-nożownika, którego szukała cała londyńska policja, a kochały dziewczyny z londyńskiego półświatka. Kalina Jędrusik, wtedy 28-letnia, grała zakochaną w nim Polly. „Opera za trzy grosze” ma wspaniałe songi. I Pluciński i Jędrusik świetnie śpiewali. Ich role przeszły do teatralnej legendy. Sam spektakl w reżyserii Konrada Swinarskiego był wydarzeniem. Wszyscy też zauważyli, że między aktorami była niesamowita chemia. Od razu wiadomo było, że łączy ich coś więcej niż teatralne role. „Wszyscy nam mówili, że musimy kiedyś trafić na siebie. Ona szalona, prowokująca, ja już wtedy z opinią playboya. Spotkaliśmy się w końcu w Teatrze Współczesnym, gdy graliśmy razem w „Operze za trzy grosze”. I wpadłem po uszy”, wspominał po latach Tadeusz Pluciński. Kalina była już wtedy żoną pisarza Stanisława Dygata, ślub wzięli w 1955 roku. Kim był aktor, z którym romansowała? Czytaj także: Małgorzata Potocka o Kalinie Jędrusik: „Ciągle szukała wielkiej miłości. W tym była nienasycona” Kim był Tadeusz Pluciński? Tadeusz Pluciński urodził się w 1926 roku w Łodzi. Tata był urzędnikiem wydziału oświaty i kultury i opiekunem małego Zoo. Przynosił do domu różne okazy, na przykład małpę. Mama była Austriaczką, ale mimo nacisków nie podpisała volkslisty. Rodzice rozwiedli się przez romanse ojca. Po wojnie mama wyjechała z córką do Monachium, on został z tatą. Był uczniem wielkim mistrzów: Leona Schillera i Aleksandra Zelwerowicza. Mówił, że role, tak jak kobiety przychodziły do niego same. Nigdy nie zabiegał o nie. Kiedy zdawał do Szkoły Teatralnej, nie nauczył się nawet do końca monologu Papkina z „Zemsty”. Opowiadał, że lenistwo nie pozwoliło mu opanować tekstu. „Hołdowałem zasadzie, co masz zrobić dzisiaj, zrób pojutrze, a będziesz miał dwa dni wolne. Na egzaminie udawałem schrypniętego. - huknął na mnie Zelwerowicz. - W niedzielę ferujemy wyroki. Jak panu gardło nie wyzdrowieje, to niech pan nie przychodzi". "Obkułem Papkina”, opowiadał w rozmowie z „Gazetą Wyborczą. Występował na wielu scenach i zagrał ponad dwieście ról w sztukach Moliera, Potockiego, Zapolskiej, czy Fredry. Był m.in. księciem Józefem Poniatowskim i Fircykiem w zalotach. Zagrał też w wielu filmach , min. „Brunet wieczorową porą”, „Kariera Nikodema Dyzmy”, serialu „Stawka większa niż życie”. W „Hydrozagadce” miał absolutnie kultową scenę z Ewą Szykulską, ze słynnym zdaniem „Zdejm kapelusz” ( warto zobaczyć!). Witold Sadowy pisał o nim, że był potocznie postrzegany jako uwodziciel, a nawet erotoman. „Ale był szlachetnym i dobrym człowiekiem. Gentlemanem i wybitnym aktorem”. Zobacz też: Małgorzata Potocka o Kalinie Jędrusik: „Ciągle szukała wielkiej miłości. W tym była nienasycona” Tadeusz Pluciński: związki z kobietami Życie osobiste miał jednak dość bujne. Był czterokrotnie żonaty, m.in ze śpiewaczką operową Barbarą Brun Barańską, tancerką Krystyną Mazurówną i aktorką, młodszą o niemal 20 lat Jolantą Wołłejko. Jej ojciec, znany aktor Czesław Wołłejko poślubił wtedy byłą żonę Plucińskiego – Ilonę Stawińską. Aktor opowiadał potem, że z byłej żony najpierw udało mu się zrobić teściową, a potem babcię. Działo się! Tadeusz Pluciński, który albo był cynikiem, albo trochę na niego pozował, mówił, że cztery razy żenił się z miłości i z miłości – ale już do innych, się rozwodził. Ostatnia żona Jolanta Wołłejko, która po rozwodzie, opiekowała się nim do końca żartowała, że gdy kiedyś przyjdzie na jego grób, zastanie karteczkę: „Jestem w kwaterze numer sześć, u pani Zosi, zaraz wracam". Z Jolantą Wołłejko doczekał się dwóch synów Pawła i Piotra. Pytany o to dlaczego miał cztery żony, odpowiadał: „Bo lubię Mendelssohna”. Zobacz również: Tadeusz Pluciński – mówiono o nim „na wieki wieków amant”. Rodzinę założył dopiero z czwartą żoną Tadeusz Pluciński, Kalina Jędrusik i Stanisław Dygat Tadeusz Pluciński był pierwszym kochankiem Kaliny Jędrusik po jej ślubie z pisarzem Stanisławem Dygatem w 1955 roku. O Kalinie mówił: „Koneserzy kobiecych wdzięków pewnie mogliby jej wiele zarzucić, ale za to, jaką miała fantazję, jakie poczucie humoru, jakie zmysłowe usta, zachrypnięty głos, biust. Była naszą Marilyn Monroe. Nie znam faceta, który potrafiłby obojętnie przejść obok niej” (cytuję za rozmową Violetty Ozminkowski dla Gazety Wyborczej). Dla niej postawił na szali swoją przyjaźń z pisarzem Stanisławem Dygatem, którego znał dłużej, niż znała go Kalina Jędrusik. Dygata, potem raczej liberalnie nastawionego do romansów Kaliny, akurat ten skok w bok złościł. Może przez plotki, które wtedy krążyły, mówiono, że Kalina Jędrusik i Tadeusz Pluciński kochali się pod nosem Dygata, w willi małżonków na warszawskim Żoliborzu. Podobno pisarz zapowiadał konfrontacje z Plucińskim, ale ostatecznie pogodzili się przy koniaku. Tak czy inaczej, Stanisław Dygat poprosił aktora o spotkanie, chciał, żeby mu wprost powiedział, co łączy go z jego żoną. Pluciński wykrzyknął: „ja, z Kaliną?!”. Po latach w rozmowie z Violettą Ozminkowski wspominał: „widziałem, że odetchnął z ulgą, bo plotkowano, że kochałem się z Kaliną u nich w domu, a on był impotentem i z radością się temu schowany za ścianą przyglądał. A to, że tak niefortunnie zakochałem się w jego żonie, nie robiło jeszcze z niego impotenta. Poza tym nigdy nie kochaliśmy się u nich w domu”. Jak wspominał Józef Hen, po rozstaniu Plucińskiego z Kaliną, Dygat przestał podawać aktorowi rękę. Zobacz też: Tajemnice śmierci Stanisława Ignacego Witkiewicza. Artysta odebrał sobie życie u boku ostatniej kochanki Kalina Jędrusik i Tadeusz Pluciński: dlaczego się rozstali Romans długo nie potrwał, być może Pluciński zerwał go, myśląc o Stanisławie Dygacie. A może zmęczył go temperament i zazdrość Kaliny. Podobno waliła go w twarz za każde miłe słowo o innej kobiecie. Kiedy już się rozstali, Tadeusz Pluciński wybrał się do knajpy SPATiF-u z nową wybranką. Spotkali tam Kalinę. „Zauważyła nas i zrobiło się groźnie, była przecież nieprzewidywalna. Ale podeszła tylko do dziewczyny, po czym zaczęła ją głaskać po głowie i powiedziała: „ładna jesteś, ładna, ale cycków takich, jak ja to nie masz!” I jednym ruchem rozdarła na sobie bluzkę, z której wyskoczyły bujne piersi”. Zobacz też: „To była genialna para”. Historia miłości Barbary Winiarskiej i Pawła Wawrzeckiego Sławomir Koper w książce „Życie artystek PRL" pisał, że na długiej liście kochanków Kaliny Jędrusik, oprócz Tadeusza Plucińskiego znaleźli się: aktor Władysław Kowalski, operator Wiesław Rutowicz, tyczkarz Włodzimierz Sokołowski i piosenkarz Wojciech Gąssowski. Z tym ostatnim Dygat nawet się zaprzyjaźnił i razem chodzili na mecze, byli bowiem zagorzałymi kibicami. Kalina Jędrusik i Stanisław Dygat nie mogli bez siebie żyć, ale dawali sobie przyzwolenie na zdrady. Staś, jak mówiono o Dygacie, obiecywał sobie nawet w pewnym momencie, że nie będzie romansował z córkami kolegów młodszych od siebie. Kalina Jędrusik zmarła 7 sierpnia 1991 roku. Magdalena Adaszewska w książce „Na wieki wieków amant (wyd. Znak, 2014) pisze, że Tadeusz Pluciński na ścianie miał zegar anticlock - jego wskazówki się cofały. Dobry czas można było zobaczyć w odbiciu, w lustrze. Czy to był jego sposób na przemijanie? Tadeusz Pluciński przeżył Kalinę o 28 lat, zmarł w wieku 91 lat w 2019 roku. Zobacz także: Był jej opiekuńczym Kociem. Historia romansu Kaliny Jędrusik i Wojciecha Gąssowskiego
Małgorzata Potocka o Kalinie Jędrusik: „Ciągle szukała wielkiej miłości. W tym była nienasycona”
Dziś mija 21. rocznica odejścia wielkiej, polskiej gwiazdy
Bardzo mało grała w filmach. Zawsze twierdziła, że to za sprawą żon reżyserów, które były o nią zazdrosne. A przecież Kalina żadnej męża nie uwiodła. To oni się ślinili na jej widok…”. Kalina Jędrusik we wspomnieniach Małgorzaty Potockiej. W ramach cyklu „Archiwum VIVY!: wywiady” przypominamy rozmowę Krystyny Pytlakowskiej z tancerką i twórczynią teatru Sabat. Pamiętasz, jak poznałaś Kalinę? Tego się nie da zapomnieć. Rok 1971, jadę pociągiem do Katowic wziąć udział w programie telewizyjnym. Mam ze sobą swoje pekińczyki – bez nich nigdzie się nie ruszałam. Chwilę później do naszego wagonu wchodzi Kalina Jędrusik. Kiedy zobaczyła moje pieski, zachwyciła się nimi, bo uwielbiała zwierzęta tak jak ja. No i przegadałyśmy całą noc. Okazało się, że obie jedziemy do telewizji, do tego samego programu rozrywkowego. Ale na dobre poznałam Kalinę, kiedy byłam już narzeczoną Wojtka Gąssowskiego, który mieszkał w domu przy Kochowskiego 8 na Żoliborzu, właśnie u Kaliny i Stasia Dygata. To Staś powiedział: „Przyprowadź do nas tę swoją Małgosię”. Akurat mój zespół Sabat był po debiucie w telewizji i wszyscy oszaleli na jego punkcie. Orientował się więc, kim jestem. Ile miałaś lat wtedy? Dziewiętnaście. Dygatowie przygarnęli mnie do serca i bardzo pokochali. Z wzajemnością. Zaczęłam bywać na przyjęciach u Kaliny, które były słynne w Warszawie, zwłaszcza wśród elit artystycznych. Staś powiedział: „Powinniście u nas zamieszkać oboje”. Miałam mieszkanie po rodzicach przy Śniegockiej. Ale gdy związałam się z Wojtkiem, Kalina stwierdziła, że powinnam być razem z nim. Tak więc wprowadziłam się na Kochowskiego 8 i to były niezapomniane dwa lata. Kalina Jędrusik mieszkała tam aż do śmierci? Tak, a przedtem mieli mieszkanie przy Joliot-Curie na Mokotowie. A jeszcze wcześniej Staś Dygat z Dziunią, poprzednią żoną, i córką Magdą mieszkali przy Dąbrowskiego, w sąsiedztwie moich rodziców, którzy często się z nim widywali. I ja, jako dziecko, przy okazji. Ja też wtedy byłam dzieckiem. W każdym razie Kalina powiedziała, że spróbuje pomóc Wojtkowi i mnie w kupieniu domu na Żoliborzu, żebyśmy mieszkali w pobliżu. Wtedy Krysia Morgenstern stwierdziła, że jest taka willa w jej sąsiedztwie i spróbuje ją dla nas załatwić. W tamtych czasach artyści mieli dużo większą siłę przebicia niż teraz. Sprzedaliśmy moje mieszkanie, a potem potrzebowaliśmy czasu, żeby nasz nowy dom na Żoliborzu wyremontować. Kalina więc powiedziała, że na razie zamieszkamy u nich. Ja bardzo ten dom pokochałam. Tylko, jak wiesz, musiałam go niedawno sprzedać, żeby ratować teatr. Był niezwykły. Mieściła się w nim sala baletowa, gdzie mogły odbywać się próby mojego zespołu. A Jan Nowicki, kiedy po latach wzięliśmy ślub, napisał tam swoją książkę. A jaki był dom Kaliny? Bardzo podobny. Była w nim piwnica z małą sceną teatralną, gdzie odbywały się jej przyjęcia. A w salonie na parterze stała kanapa, na której Kalina zawsze siedziała, witając gości. Na dużym kredensie stało zdjęcie Kaliny i kardynała Wyszyńskiego, a sypialnie znajdowały się na pierwszym piętrze. Było jeszcze piękne, całe w drewnie, poddasze, gdzie Kalina lubiła się chować, gdy potrzebowała samotności. Gdzie Wy zamieszkaliście? W jednym z czterech pokoi na piętrze. Obok sypialni Kaliny i wielkiej garderoby. To był duży dom. Na dole znajdowały się kuchnia, ogromny salon z tarasem, połączony z ogrodem. Niestety, w pewnym momencie parkan musiała zmienić na murowany, bo tak bardzo męczyło ją wścibstwo ludzi z zewnątrz. Była już wtedy bardzo znana? Tak, i przez jednych kochana, a przez innych nienawidzona. Nie mieściła się w naszych czasach. Była polską Marilyn Monroe, jak nazywał ją Staś Dygat. Wtedy taki sposób bycia, noszenia się i seksapilu był źle widziany. A główna nagonka na nią zaczęła się od krzyżyka na dekolcie odsłaniającym część piersi. Był jej talizmanem, wizytówką. Tego pani Gomułkowa nie mogła znieść w świeckim państwie. Denerwował ją chyba erotyzm bijący od Kaliny. Zawziął się na nią także szef telewizji i zaczęły się ukazywać różne materiały o Jędrusik, które podburzały społeczeństwo. Staś Dygat jednak bronił Kaliny. Zawsze. To była wielka miłość, ale też wielka przyjaźń – wielkie, fantastyczne partnerstwo. Tam, gdzie teraz jest na Żoliborzu klub Kalinowe Serce, znajdował się sklep mięsny, w którym kobiety wystające w kolejce wykrzykiwały: „Tu mieszka ta, która się obnaża w telewizji, a udaje świętą z krzyżem na szyi!”. Jak wtedy wyglądała? Odkąd ją znałam, była okrągła, sexy i miała niezwykle piękne oczy i usta. Wtedy nie było żadnych botoksów. A jednocześnie była drobna i bardzo wcięta w talii. Roztaczała niezwykłą magię. Gdy zaczynało się z nią rozmawiać, nie można było skończyć. Miała w sobie taki czar i urok. No i ta charyzma… A jej przyjęcia, tak samo jak ona, były niezwykłe. Pamiętam jak dziś Kalinę, gdy w ładnej sukni, pachnąc dobrymi perfumami, witała gości. A zawsze przedtem narzekała, że nie ma się w co ubrać. „Jestem niegotowa, nieumalowana”, mówiła. Kiedyś Kazimierz Kutz mi opowiadał, że w mieszkaniu przy Joliot-Curie, pełnym gości, Kalina siedziała na łóżku odwrócona do nich umalowanym profilem, a drugi, bez makijażu, skierowany był ku ścianie. To było właśnie bardzo w stylu Kaliny. Każde jej przyjęcie przypominało happening. I bywali tam pisarze, aktorzy, sportowcy. Bo Staś był fascynatem sportu. Ale na jedno przyjęcie, które ja dla niej urządziłam, gdy wróciłam z Ameryki, przyprowadziłam profesora Jerzego Coopera, który stworzył w Chicago pierwszy szpital dla astmatyków. Akurat przyleciał do Polski. Miałam swój cel, bo Kalina była chora na astmę. Miałam nadzieje, że profesor jej pomoże. Przywiozłam jej wtedy pierwsze inhalatory i inne leki w aerozolu, o jakich w Polsce jeszcze nie słyszano. Umówiłam się też, że pojedzie do profesora do Ameryki, podkuruje ją, żeby mogła dłużej żyć. Było to na dwa tygodnie przed jej śmiercią. Podobno chciała jeszcze wydać płytę. Bardzo chciała, żeby podreperować finanse. Nie występowała już w telewizji, bo nie miała siły śpiewać. Rzadko jeździła też na koncerty, bo miała ataki duszności. Pytała wówczas, czy mogłabym jej pomóc znaleźć sponsora. Zaprosiłam ją do domu na kolację i zaprosiłam też kilku biznesmenów, między innymi Zbyszka Niemczyckiego i Januarego Gościmskiego, z którymi się przyjaźniłam. Ale nie zdążyliśmy już wydać tej płyty – ukazała się dopiero po jej śmierci. Ostatni etap jej życia był bardzo trudny. W dodatku nie miała już przy sobie Stasia, który umarł w 1978 roku. No właśnie. A musiała sama się utrzymać i utrzymać dom. Mówiła mi, że bardzo boi się kurzu, który wzbija podnosząca się kurtyna. Zawsze się bała, że nie da już rady w teatrze powiedzieć swojej kwestii. Bardzo się nią przejmowałaś? Bardzo. Ona też przejmowała się ludźmi. Gdy ktoś jej powiedział, że ma kłopot, od razu starała się pomóc. Tak jak wtedy mnie i Wojtkowi. Stanęła na głowie, a znalazła dla nas ten dom. Tamten żoliborski okres był niezwykły. Mieszkała tam bohema, tylu fantastycznych ludzi: Wajda, Morgensternowie, przychodzili Gucio Holoubek, Tadeusz Konwicki i Krzyś Kąkolewski. To były cudownie intelektualne spotkania. Każdy chciał się tam dostać. Do tego wszystkiego Kalina robiła cudowne sałatki. W ogóle fantastycznie gotowała. Kuchnia to był jej teatr, a ona w nim ustawiała choreografię. Podziwiałam ją, jak niezwykle dobierała smaki. Ludzie byli dla niej ważni, ale zwierzęta również, dla nich też gotowała. A może nawet ważniejsze były dla niej zwierzęta. Tak jak dla Ciebie. Identycznie. Pamiętam, jak tuż przed śmiercią w jej domu mieszkały kundle pozbierane na stacjach benzynowych i z jakim oddaniem się nimi zajmowała. Miała też koty, chyba cztery. I zawsze były dwa psy. A jak wspominasz te dwa lata, które mieszkałaś u Dygatów? Wiesz, my z Wojtkiem ciągle jeździliśmy za granicę. Występowaliśmy z Sabatem na całym świecie. Wpadaliśmy tam tylko na dwa tygodnie i jechaliśmy na następny kontrakt. Kalina rzadko wtedy bywała w domu, bo też jeździła po Polsce i śpiewała te swoje cudowne piosenki z Kabaretu Starszych Panów. Ale zawsze w domu był Staś Dygat, który pisał zaszyty w swoim pokoju. Kiedy jednak przebywała w domu, to chyba był bardzo rozśpiewany dom. Tak, miała próby z zespołem muzycznym i ćwiczyli w piwnicy. W telewizji już wtedy postawiono jej szlaban za ten krzyż. Bardzo mało też grała w filmach. Rozmawiałyśmy o tym, że na jej przyjęcia przychodzą wszyscy reżyserzy, więc mogliby ją w końcu zaprosić do takiego filmu, który dałby jej satysfakcję. Bo tak naprawdę to zagrała tylko jedną dużą rolę – w „Ziemi obiecanej”. I dopiero pod koniec jej życia zatrudnili ją Niemcy do serialu „Hotel Polanów i jego goście”. Dlaczego polscy reżyserzy tak jej nie doceniali? Zawsze twierdziła, że to za sprawą ich żon, które były o nią zazdrosne. A przecież Kalina żadnej męża nie uwiodła. To oni się ślinili na jej widok. Roztaczała wokół siebie bezwiednie erotyczną aurę... Przyjaźń z Kaliną była dla mnie czymś nadzwyczajnym. I ze Stasiem – wiecznym chłopcem, który przyjaźnił się ze wszystkimi adoratorami swojej żony. Przecież Wojtek też był z Kaliną, zanim związał się ze mną. Rozstał się z nią, ale nadal tam mieszkał, bo Stasiek, jak nazywała go Kalina, powiedział: „Zostań dotąd, dopóki nie znajdziesz innego lokum”. No i znalazł mnie, a nie mieszkanie. Nie musiał już szukać, bo moi mężczyźni przy mnie zawsze mieli wszystko. A jak wyglądało ich życie codzienne? Dzień Kalina zaczynała od gotowania dla zwierząt, potem jechała na plan Kabaretu Starszych Panów. Pracowała jeszcze w Teatrze Rozmaitości, gdzie grywała główne role. Po próbach wracała do domu, a potem jechała na spektakl. A jak nie grała, to wyjeżdżała na koncerty. Kto zajmował się domem, kiedy jej nie było? Ola, która się nią opiekowała, a pod koniec życia robiła jej zastrzyki. Ola była z nią aż do jej śmierci. Potem wiele osób miało pretensje, że Kalina zapisała jej w testamencie dom. A komu miała go zapisać, kiedy to Ola naprawdę się nią opiekowała? Nieraz ratowała jej życie. Gdy Kalina nie miała już siły, to Ola zajmowała się zwierzętami i tak naprawdę to przedłużyła Kalinie życie. Była prawie jak córka, podobnie zresztą jak ja. Staś też ją bardzo lubił. Mieli taki zwyczaj, że gdy Kalina się złościła, to krzyczała, a Staś wtedy milczał. Brał na przeczekanie. Ola również czekała, aż Kalina się wyzłości. Kalina była bardzo emocjonalna, miała duży temperament. Wielu znajomych podziwiało Stasia, że tak pokornie znosi romanse Kaliny. A nawet, jak przypomniał kiedyś Gustaw Holoubek, w pewnym momencie powiedział, że „zawiesza ch…a na kołek”. Tam było wszystko ustalone. Z Kaliną to było tak, że jak się kończył seks, to przyjaźń nadal trwała. Zresztą Staś też miewał romanse. Pamiętam, że zakochał się w Krysi Pociejowej, a na koniec w jakiejś pielęgniarce. Był też zauroczony Halinką Frąckowiak. Ale z Kaliną to do śmierci była wielka przyjaźń. Jak wracała z trasy, opowiadała mu ze szczegółami, jak było. Zresztą Kalina nie romansowała, bzdury o niej wypisują. Ona, jak już się zakochała, to na dłużej. Nigdy dla przelotnego seksu. Ostatnim narzeczonym Kaliny był Sasza, perkusista. Ona po pięćdziesiątce, on przed trzydziestką. Chciał się nawet z Kaliną ożenić i mieć z nią dziecko. Kalina jednak uważała, że to z jej strony byłoby nieuczciwe, bo Sasza jest za młody i powinien się normalnie ożenić i mieć rodzinę. To było już po śmierci Dygata. Tak. Kiedy Stasio umarł, bardzo się w sobie zamknęła. Przestała wychodzić z domu i pojednała się z Bogiem. Pomagał jej wtedy Witold Lutosławski, mąż siostry Stasia. Kupował jej bardzo drogie zastrzyki na astmę. Przyjaźniła się też z księdzem Popiełuszką, chodziła na wszystkie jego msze. I z matką Przemyka, Barbarą Sadowską, którą podtrzymywała na duchu po śmierci syna. Kiedy mogła, włączała się w działalność społeczną. Woziła listy podczas stanu wojennego do uwięzionych poza Warszawą. A do Heleny Komorowskiej zadzwoniła w dniu śmierci, pytając, czy może do niej przyjść wieczorem i czy ma coś do jedzenia. Wtedy zwierzyła jej się z całego życia i powiedziała, że chce, by jej dom odziedziczyła Ola. A potem wróciła do siebie i umarła. Była bardzo wierząca? Nie chodziła co niedzielę na mszę, ale gdy wprowadzałam się do swojego domu, przyszła z księdzem Orzechowskim, żeby go poświęcił. To było przed pamiętnym rejsem na „Achille Lauro”. Dał mi wtedy święty obrazek i kazał mieć go zawsze przy sobie. Powiedział też, żebym mu dała jakąś walizkę, bo jedzie do Watykanu. I tak się wymieniliśmy. Ten obrazek widziałaś już wiele razy. Pamiętasz swoje rozmowy z Kaliną? Rozmawiałyśmy o wszystkim. Gdy już kończyłam remont mojego domu, zrobiła mi dziką awanturę, że zaprojektowałam taras w białym kolorze. Krzyczała: „Powinien być tu klinkier! Jak mogłaś tak zrobić nieelegancko?”. Musiałam się długo tłumaczyć. Drugą awanturę mi zrobiła o złote kolczyki. „Tego się nie nosi!”, krzyczała. A do Wojtka: „Jak ty możesz chodzić bez skarpetek?”. Bo w mokasynach miał gołe stopy. Była tradycjonalistką, jeśli chodzi o modę, o konwenanse. Dobre maniery wyniosła z domu – jej ojcem był francuski architekt. Kiedy zostawiłam Wojtka dla Jana Nowickiego, wypominała mi, jak mogłam to zrobić. „Wróć do niego!”, wołała. Ale nie wróciłaś, za to wróciłaś po latach do Nowickiego. Twoje życie było pełne rozstań i powrotów. Jak Kaliny. Zawsze kiedy kończyła się miłość, odchodziłam i taka jestem do dzisiaj. Kalina też taka była, ciągle szukała wielkiej miłości. W tym była nienasycona. I chciała, żebyśmy z Wojtkiem byli do końca życia. Ale przecież mówiłaś, że znalazła wielką miłość przy Stasiu Dygacie. Jednak między nimi była za duża różnica wieku. I to był jej pierwszy mężczyzna. Kalina opowiadała, że to on ją odkrył i porównał do polskiej Marilyn Monroe. To były czasy STS-u, a wcześniej kabaretu Bim-Bom na Wybrzeżu. Agnieszka Osiecka wspominała, jak zobaczyła ich na ulicy w Gdyni. Ona malutka, on duży mężczyzna w kraciastej marynarce. Ginęła w jego ramionach. Mogę sobie wyobrazić tę scenę. Ale nie chcę mówić o miłościach Kaliny, bo to trochę nie w porządku wobec niej. Przecież nie żyje. A czego tak naprawdę chciała od życia, jak myślisz? Najbardziej to chciała swobodnie oddychać. Nie dusić się. Ale mimo choroby była szczęśliwa. Przyjaźniła się z tyloma wspaniałymi ludźmi. Była dowcipna, szalenie inteligentna. Używała dosadnych określeń, ale to nie były przekleństwa. Po prostu nazywała rzeczy po imieniu. Czy była zazdrosna o inne kobiety, o Ciebie na przykład? Nigdy. Ona tylko nienawidziła nielojalności. Które role Kaliny wywarły na Tobie największe wrażenie? Na pewno jej ostatnia rola w „Tangu” Mrożka, którą zagrała na scenie kameralnej w Teatrze Polskim razem z Andrzejem Łapickim, jak również „Poskromienie złośnicy” w Teatrze Współczesnym. Ja wtedy miałam już swój klub Tango przy Smolnej, gdzie Kalina podziwiała mój Sabat. A ja widzę ją w tym „Tangu”, jakby to było wczoraj. Gdy o niej myślisz, jak ją widzisz w swojej wyobraźni? Wiesz, mimo jej wesołości, dowcipu, uśmiechu, widzę ją pogrążoną w smutku, w melancholii, niedocenioną, zniszczoną przez ludzką zawiść. Przecież nikt do tej pory tak nie zaśpiewał piosenek z Kabaretu Starszych Panów jak ona. I te jej ostatnie dwa lata, gdy była zamknięta jak pustelnik… Miała do siebie okropny żal, że Staś umierał w samotności, bo ona była wtedy na koncercie. Pamiętasz, że do jego śmierci przyczyniła się kolaudacja filmu „Palace Hotel”, na której zmieszano go z błotem. Opowiadała mi, że wrócił z ministerstwa bladozielony i powiedział: „Byli tam wszyscy nasi przyjaciele, ale nikt nie zabrał głosu w mojej obronie”. Mówił, że nie miał pojęcia, że żyje otoczony tak straszną nienawiścią. Umarł w domu zamknięty od wewnątrz, nawet nie mogło się tam dostać pogotowie wezwane przez Lutosławskich, do których zdążył zadzwonić: „Ratujcie mnie!”. Okropna była końcówka jego życia, a potem i jej końcówka. Zadzwoniła wtedy do Ciebie? Nie, to Ola do mnie zadzwoniła. Kalina umarła na atak kardiologiczny. Natychmiast z Markiem Prażanowskim, moim ówczesnym mężem, przyjechaliśmy i byliśmy przy jej łóżku. Pomagałam ją ubierać i szykować… Ale wyrzucam to z pamięci. Gdy pomyślę, że ktoś umiera, mając 60 lat, a mógłby żyć jeszcze ze 20, to popadam w depresję. I co w końcu stało się z domem Kaliny? Został sprzedany. Ale jest na nim tabliczka, że tu mieszkali Kalina Jędrusik i Stanisław Dygat. Umarła 7 sierpnia, a miała fobię na punkcie siódemek. Nawet numer domu zmieniła z siedem na osiem. Nigdy już nie będzie nikogo takiego jak Kalina Jędrusik. Tak samo jak nie będzie drugiej Małgorzaty Potockiej. Pochlebiasz mi. Rozmawiała KRYSTYNA PYTLAKOWSKA
Kochanek w ubraniu męża, czyli burzliwe losy Kaliny Jędrusik i Stanisława Dygata
Kalina Jędrusik była seksbombą, miała kochanków, ale tak naprawdę kochała tylko jego: „Staśka”
Najwspanialsze i najniezwyklejsze”. Tak mówił o małżeństwie Kaliny Jędrusik i Stanisława Dygata Kazimierz Kutz. Janusz Morgenstern twierdził: „Nie znałem bardziej kochającej dbającej o siebie pary niż Staś i Kalina. Jeśli Kalina poskarżyła się na kochanka, Staś też miał mu za złe”. Tylko córka Dygata, Magdalena, w książce „Rozstanie” twierdziła: „Nie winię ojca za to, że rozszedł się z moją matką. Chyba do siebie nie pasowali. Nie wydaje mi się, żeby był naprawdę szczęśliwym w swoim drugim małżeństwie”. W tym roku minęły 43 lata, odkąd sławny pisarz Stanisław Dygat, zmarł na atak serca. Oto jego burzliwa historia romansu z Kaliną Jędrusik. Kalina Jędrusik i Stanisław Dygat: historia miłości O małżeństwie Kaliny Jędrusik i Stanisława Dygata krążyły legendy. A to, że romansowała nie tylko za wiedzą męża, ale też w pokoju, w którym on akurat przebywał, a to, że jego fascynowały coraz to młodsze dziewczęta. Gdy związali się ze sobą, on miał 44 lata, żonę i dziecko, ona 28 lat. Zakochali się w sobie od pierwszego wejrzenia. „Widząc Kalinę, od razu skojarzył tę zjawiskową dziewczynę, którą kiedyś zobaczył spacerującą sopockim Monciakiem i za którą obejrzał się i patrzył może za długo, zważywszy na idącą obok żonę”, pisał Remigiusz Grzela w książce „Z kim tak ci będzie źle jak ze mną?”. Zobacz: Małgorzata Potocka o Kalinie Jędrusik: „Ciągle szukała wielkiej miłości. W tym była nienasycona” Bardzo szybko Kalina zaszła w ciążę, ale ją poroniła. Kolejna ciąża też zakończyła się tragedią. Ich córeczka zmarła tuż po porodzie. W wyniku komplikacji aktorka stała się bezpłodna. I właśnie w tym wszyscy upatrują wyjaśnienie jej zachowania. Agnieszka Osiecka w „Polityce” odważyła się wygłosić taką teorię: „Kiedyś, kiedy była potwornie smutna, powiedziała do mnie: »Wiesz, ja jestem pulardą«. Pularda to taka kura, która nie może rodzić jajek. Wiedziała, że nigdy nie będzie miała dzieci, i czuła, że nie jest w sposób naturalny kobieca i jakby grała tę kobiecość. Grała tę kobietę o wiele ostrzej niż te kobiety, które nie mają żadnych niepewności”. Zobacz też: Zapomniany kochanek Kaliny Jędrusik. Kim był, dlaczego straciła dla niego głowę? Moja Marilyn Stanisława Dygata fascynowało Hollywood, a najbardziej Marylin Monroe. W mieszkaniu na Żoliborzu, w którym zamieszkał z drugą żoną, na honorowym miejscu wisiał jej portret. Wszyscy, którzy znali Dygatów i u nich bywali twierdzili, że on wyobraził sobie, że będzie jak Arthur Miller, a ona będzie jego Monroe. Andrzej Łapicki, który twierdził: „Wbrew pozorom nie miała seksu, choć uważała się za królową seksu i na taką kreował ją jej mąż Stanisław Dygat. Ona myślała, że jest Marilyn. I rzeczywiście była, tylko krótsza o pół metra”. Remigiusz Grzela pisze: „Dygat chciał się Kaliną pochwalić, pokazać ją światu. Już wtedy snuł plany o uczynieniu z niej ikony kina na miarę Marilyn Monroe”. Z dwiema żonami Ich małżeństwo od początku było skomplikowane. I nie chodzi o różnicę wieku. Na samym początku zamieszkali bowiem z pierwszą żoną Dygata Dziunią, też aktorką, jego córką i teściowa. W „Z kim ci będzie tak źle jak ze mną?” Czytamy: „ Dzisiaj nie wiadomo, kiedy i jak Staś wpadł na ten genialny pomysł, żeby wprowadziła się do małego warszawskiego mieszkanka, które na ulicy Dąbrowskiego 73 mieszkania 48 zajmował z pierwszą żoną Dziunią, córką Magdą i teściową. Uznał, że tak będzie prościej, wygodniej i ekonomiczniej. Dwa pokoje, czterdzieści metrów. W jednym Magda z babcią. W drugim on z dwiema „żonami”. Zresztą wszyscy i tak obracali się w jednym towarzystwie, bo Dziunia Nawrocka była aktorką”. Zobacz także: Był jej opiekuńczym Kociem. Historia romansu Kaliny Jędrusik i Wojciecha Gąssowskiego Kalina Jędrusik twierdzi, że byli dyskretni: „Byliśmy już po ślubie. Dziunia postanowiła akurat na miesiąc wyjechać, urlopu zażyć. No i Staś w swoim chłopięctwie zapytał, czy mogę się na ten miesiąc wprowadzić. Zgodziła się. Było coraz bliżej jej powrotu i wiedzieliśmy, że nie ma szans na znalezienie mieszkania. Kiedy stanęła w drzwiach, nawet dobrze zagrała, że nie jest zdziwiona. A może nie była? (…) Że Dziunia nocowała z nami w pokoju? No, nocowała. Ostatecznie to był jej pokój. Co mam powiedzieć? Myśmy zawsze byli bardzo dyskretni (śmieje się)”. A poza tym krążą plotki, że Dygat w przeciwieństwie do żony nie lubił seksu. Może więc stąd długa lista kochanków? Wszyscy mężczyźni Kaliny Jędrusik Sławomir Koper w książce „Życie artystek PRL” pisał, że Kalina Jędrusik romansowała z Władysławem Kowalskim, Tadeuszem Plucińskim, Wiesławem Rutowiczem, Włodzimierzem Sokołowskim, Wojciechem Gąssowskim. Z tym ostatnim Stanisław Dygat nawet się zaprzyjaźnił i razem chodzili na mecze. Jednak Zofia Czerwińska twierdzi, że owszem Dygat wiedział o romansach żony, a jednak w książce Remigiusza Grzeli mówiła: „Tak zaczął się pięcioletni romans z Plucińskim, ale nie, jak pisali, w mieszkaniu Dygatów, w obecności Stasia. To się odbywało w kawalerce Plucińskiego. Kalina sama mi o tym mówiła. Idąc do niego, zabierała marynarki Stasia. Kiedyś spotkałam Tadeusza w takiej eleganckiej tweedowej marynarce, mało kto taką miał w tym czasie. Pochwalił się, że to Stasia. Miałam nawet żal o tę ostentację. Z drugiej strony wszystko dobywało się bez hałasu, zazdrości”. W książce Piotra Gacka „Kalina Jędrusik. Muzykalność na życie” Gustaw Holoubek mówił: „Należała do rzadkich kobiet, które prowadzą życie otwarte, całkowicie jawne, nie poddane żadnej pruderii, żadnym kłamstwom, żadnym niedomówieniom; a równocześnie nosiła w sobie pewną tajemnicę. Tajemnicę czegoś, czego jej brakowało w życiu”. Dziewczyny pana Dygata Podobno Stanisław Dygat obiecał, że nie będzie się zadawał z córkami swoich młodszych kolegów. Ale czy obietnicy dotrzymał? „Pamiętam, wpadłam kiedyś do Dygatów. Kalina chodzi po mieszkaniu i płacze. Może trochę nazbyt teatralnie. „Co się stało?” „A bo Staś jest taki zakochany… Ma nową panienkę. Ale nie korzysta”, zwierza się za niego. Bo zdaje się, Staś spacerował z ładnymi panienkami, dzwonił, pisał, ale to wszystko. Towarzyszy nam w tej rozmowie Tadeusz Pluciński, oczywiście siedzi na kanapie w marynarce Stasia. Pukam w drzwi do pokoju Stasia. Wchodzę. A on taki pognębiony, jak nieszczęśliwie zakochany chłopak opowiada o jakiejś sekretarce, że ona nie chce się z nim spotykać”, wspominała Zofia Czerwińska. Mimo że małżeństwo Kaliny Jędrusik i Stanisława Dygata było burzliwe, mimo jego kochanek i jej kochanków, przetrwali ze sobą dwadzieścia lat. Gdy zmarł w 1978 roku popadła w przesadną religijność, a całą miłość przelała na... koty. A miała alergię na ich sierść. I to prawdopodobnie ją zabiło. Zmarła 7 sierpnia 1991 roku. Magda Umer wspomniała w książce u Grzeli: „Agnieszka Osiecka mówiła mi, że tego dnia spotkała w Dębkach biegającą wzdłuż plaży jak co dzień Maję Komorowską. Agnieszka powiedziała: „Boże, ta Kalina…”. Maja odpowiedziała: „Widzisz Agnieszko, kochała tylu mężczyzn, tyle zwierząt, a teraz całą tę miłość przeleje na Pana Boga. Tylko jak On to wytrzyma?”.
Jak Maria Dębska przygotowała się do roli Kaliny Jędrusik? Pomógł jej znany wokalista
Kulisy powstania filmu „Bo we mnie jest seks” są naprawdę niezwykłe
Pandemia pokrzyżowała plany twórców o Kalinie Jędrusik. Na produkcję Bo we mnie jest seks przyjdzie nam w związku z tym jeszcze trochę poczekać. Słuchając o tym, jak powstawał film jesteśmy jednak pewni, że cierpliwość się opłacił. Odtwórczynię głównej roli – Marię Dębską – zapytaliśmy o to, jak przygotowywała się do tego zawodowego wyzwania. Maria Dębska o roli Kaliny Jędrusik. Casting i przygotowania Pomiędzy pracą nad kolejnymi zdjęciami do najnowszej VIVY! Maria Dębska zdradziła nam, w jaki sposób trafiła do filmu o Kalinie Jędrusik. „O tym, że będzie taki film dowiedziałam się 3 lata temu i wtedy obiecałam sobie, że dostanę się na casting. Po kilku miesiącach dostałam zaproszenie do nagrania jednej piosenki i dwóch piosenek Kaliny Jędrusik u siebie w domu. Przeszłam do kolejnego etapu z producentką i reżyserką. Do dostania tej roli minęło pół roku”, wyjawiła VIVIE.pl aktorka. Na planie poznała też wiele osób, które pomogły jej dowiedzieć się, jaka Kalina Jędrusik była naprawdę. Największą rolę odegrała jedna osoba… „Zwariowałam dla tej roli! Przygotowania trwały pół roku – zajęcia wokalne, przytycie wielu kilogramów i praca z reżyserem. Mieliśmy też spotkania z ekspertami, którzy odpowiadali na nasze pytania. Najważniejszym dla mnie okazał się Wojciech Gąssowski, który nawet mieszkał z Kaliną. Mogłam mu zadać każde pytanie, a on był bardzo szczery”, powiedziała nam Maria Dębska. Wokalista pomógł aktorce w trudnym dla niej momencie. Jakim? Obejrzyj nasze wideo do końca.
Pojawiły się pierwsze zdjęcia z filmu o Kalinie Jędrusik!
Poznaj szczegóły filmu „Bo we mnie jest seks”!
Po raz pierwszy o projekcie filmowej biografii Kaliny Jędrusik usłyszeliśmy w 2018 roku, jednak teraz mamy pewność, że za niedługo obejrzymy go w kinach! Właśnie zakończyły się zdjęcia do filmu Bo we mnie jest seks opowiadającego o życiu słynnej skandalistki z czasów PRL-u. View Ediplayer on the source website Kim była Kalina Jędrusik? Uważana, za największą polską seksbombę lat 60. i 70., Kalina Jędrusik zaszokowała niejednego tradycjonalistę krążącymi wokół niej plotkami. Co ciekawe, pochodząca z Gnaszyna pod Częstochową gwiazda była w głębi duszy konserwatywna. Jej ojciec był senatorem II RP, a znajomi z czasów studiów wspominali ją jako osobę nieśmiałą. Chociaż już w tamtym okresie życia przejawiała słabość do starszych od niej mężczyzn. Nazywana polską Marilyn Monroe aktorka rozbiła małżeństwo 16 lat starszego, znanego pisarza Stanisława Dygata i w 1955 roku sama wzięła z nim ślub. Ich dom stał się mekką polskich artystów ze środowiska filmowego i literackiego. Trwające ponad dwadzieścia lat małżeństwo przeszło do historii również ze względu na swój otwarty charakter. Jędrusik sypiała z kochankami, podczas gdy jej aprobujący wszystko mąż znajdował się pod tym samym dachem. Były to praktyki bardzo niekonwencjonalne jak na zachowawczą obyczajowość panującą w PRL-u. Kontrowersyjne obyczaje aktorki ukształtowały jej wizerunek i być może to wpłynęło na przebieg jej kariery. Jędrusik została gwiazdą telewizji, grała w teatrach i występowała w Kabarecie Starszych Panów. W 1962 roku otrzymała nagrodę „Złotej Maski” dla najpopularniejszej aktorki telewizyjnej. Jednak wyeksponowany dekolt oraz prowokacyjny sposób bycia Jędrusik mogły przyczynić się do jej zaszufladkowania w drugoplanowych rolach, które podtrzymywały pozaekranowy, mocno nacechowany seksualnie obraz gwiazdy. Jej najbardziej znane role to: Luca Zuckerowa w Ziemi obiecanej Andrzeja Wajdy czy Barbara Percykówna w Jutro premiera Janusza Morgensterna. Jedyną rolę pierwszoplanową zagrała w filmie Lekarstwo na miłość Jana Batorego, jednak nie była ona dla aktorki przełomowa. Fabuła filmu „Bo we mnie jest seks” Filmowa biografia Kaliny Jędrusik skupi się na 1962 roku, kiedy aktorka była na szczycie popularności. Twórcy zapowiadają, że zostanie wykorzystanych wiele piosenek z Kabaretu Starszych Panów, a sam film będzie można określić jako muzyczny. Tytuł produkcji zapewne ma nawiązywać do jednej z kabaretowych piosenek wykonywanych przez Jędrusik. View oEmbed on the source website Obsada filmu „Bo we mnie jest seks” W roli Jędrusik wystąpi Maria Dębska, córka reżyserki Kingi Dębskiej, która zagrała już między innymi w filmach: Moje córki krowy oraz Cicha noc. Leszek Lichota wcieli się w Stanisława Dygata, natomiast Krzysztof Zalewski zagra przyjaciela słynnej aktorki. Oprócz tej trójki w filmie zobaczymy jeszcze Jacka Borcucha jako Tadeusza Kowickiego i Tomasza Ziętka jako Kazimierza Kutza. Bo we mnie jest seks wyreżyserowała Katarzyna Klimkiewicz. Problemy finansowe producentów „Bo we mnie jest seks” Pomimo ciekawego tematu i fantastycznej obsady producenci filmu jeszcze we wrześniu borykali się z problemami finansowymi. Za produkcję odpowiada RE Studio, które stoi również za sensacją ostatniego festiwalu w Gdyni- Ikar. Legenda Mietka Kosza. Wygląda jednak na to, że ekipa Bo we mnie jest seks wreszcie dopięła swego. Zdjęcia na planie tego długo wyczekiwanego filmu właśnie dobiegły końca. Wparcia finansowego udzielił Polski Instytut Sztuki Filmowej. Zdjęcia realizowano w kultowych warszawskich miejscach takich jak: Teatr Polski, Teatr Wielki, kino "Tęcza", Plac Konstytucji oraz Park Rydza-Śmigłego. „Bo we mnie jest seks” premiera Kiedy możemy się spodziewać premiery filmu? Zaplanowano ją na 2021 roku, więc będziemy musieli uzbroić się w cierpliwość. Nie możemy doczekać się efektu końcowego! Tymczasem, prezentujemy klimatyczne zdjęcia, udostępnione przez twórców.
Kiedyś ideały kobiecego piękna, dziś Monroe, Bardot i Taylor nazwano by… plus size!
Czy tak bardzo zmieniły się kanony urody?
Czy te wielkie gwiazdy srebrnego ekranu nazwano by dziś plus size? Po tym, co spotkało modelkę Barbarę Palvin trzeba sądzić, że tak. Jakiś czas temu informowaliśmy was, że do grona aniołków Victoria's Secret dołączyła 25-letnia Węgierka. Wydawać się by mogło, ze jej osoba nie może budzić żadnych kontrowersji. A jednak! Facebookowy profil Superficial Doll, który zajmuje się show-biznesem napisał o niej jak następuje: „Barbara Palvin została pierwszym aniołkiem plus size w Victoria's Secret”. Wielu internautów było oburzonych tym stwierdzeniem i apelowało o zachowanie zdrowego rozsądku. Nas natomiast zastanowiło, co Superficial Doll powiedziało by na temat ... Marilyn Monroe. Gwiazda wszech czasów nosiła przecież ubrania w rozmiarze 42! Inne boginie srebrnego ekranu nawet większe. Zobaczcie, które z gwiazd z pewnością zostały by dziś określone jako plus size. Czy nie sądzicie, że współczesna obsesja na temat szczupłego wyglądu posunęła się zbyt daleko?