Martyna Wojciechowska płacze ze szczęścia. Takiego finału historii Kabuli nikt się nie spodziewał
Martyna Wojciechowska pęka z dumy! Kabula zaczyna egzaminy końcowe na studiach prawniczych. Temat jej pracy porusza do głębi.
Martyna Wojciechowska od lat inspiruje miliony Polek i Polaków swoją działalnością społeczną i wyjątkową wrażliwością na los innych. Tym razem podzieliła się z fanami poruszającą informacją o swojej adoptowanej córce, Kabuli, która właśnie rozpoczęła egzaminy końcowe na studiach prawniczych. Dziennikarka nie kryła wzruszenia i podkreśliła, że to dopiero początek niezwykłej drogi młodej kobiety. Kabula zdaje egzaminy końcowe. Martyna Wojciechowska pęka z dumy „Dziś jest ważny dzień dla Kabulki. Rozpoczyna właśnie egzaminy końcowe na studiach prawniczych” – napisała Martyna w emocjonalnym wpisie na Instagramie. Martyna Wojciechowska ujawniła również, że temat pracy dyplomowej Kabuli to: „Jej praca dyplomowa nosi tytuł: »Krytyczna analiza nieskuteczności systemu ochrony praw człowieka i konstytucji w Tanzanii«— temat ważny, aktualny i niezwykle potrzebny”. Nie jest to przypadkowy wybór – Kabula sama doświadczyła przemocy i dyskryminacji z powodu albinizmu. W wieku zaledwie kilku lat została brutalnie zaatakowana i straciła rękę. CZYTAJ RÓWNIEŻ: Mandaryna nie kryła emocji, Pola była w szoku. Spotkanie żon Wiśniewskiego poruszyło fanów Historia Kabuli: od dramatycznych przeżyć do studiów prawniczych Przypomnijmy, że Martyna Wojciechowska poznała Kabulę w 2014 roku podczas pracy nad programem „Kobieta na krańcu świata”, przygotowując materiał poświęcony albinizmowi. Ta historia poruszyła serca widzów w całej Polsce – młoda dziewczyna, która pomimo dramatycznych przeżyć, postanowiła walczyć o prawa tych, którzy nie mają głosu. "Kabula od zawsze powtarza, że chce wykorzystywać swoją wiedzę, by bronić tych, którzy sami nie mają głosu. Szczególnie praw osób z albinizmem, którzy do tej pory w niektórych regionach Afryki żyją w niebezpieczeństwie i strachu. To dopiero początek jej drogi", wyjaśnia ulubienica publiczności. Na zakończenie dziennikarka dodała wzruszające słowa: „To dopiero początek jej drogi. Kto trzyma za nią kciuki?”. Pod postem natychmiast pojawiła się fala komentarzy z gratulacjami, słowami wsparcia i podziwu. Czyż to nie piękne, jak jedna decyzja może odmienić całe życie? CZYTAJ TEŻ: Nie znosi patrzeć w lustro. Wyznanie Górniak wstrząsnęło internet. Młynarska nie czekała długo. Stanowcza reakcja
Tak dziś wygląda córka Martyny Wojciechowskiej. Kabula spełnia największe marzenia!
Przeszła przez piekło, a teraz takie wieści!
Kabula, adoptowana córka Martyny Wojciechowskiej, po przerwie świątecznej powróciła na uczelnię w Tanzanii, by kontynuować studia prawnicze. 26-latka, mimo trudnych doświadczeń z przeszłości, z determinacją myśli o karierze prawniczki. W sieci pojawiły się właśnie jej nowe zdjęcia. Relacja Kabuli z Martyną Wojciechowską Martyna Wojciechowska poznała Kabulę podczas kręcenia jednego z odcinków swojego programu w 2017 r. Od tamtego momentu pozostają w bliskim kontakcie. Dziennikarka zaopiekowała się dziewczyną, która w przeszłości padła ofiarą straszliwego ataku — gdy była dzieckiem, odrąbano jej rękę. Wierzono bowiem w "magiczne" możliwości osób dotkniętych albinizmem tak jak Kabula. Relacja Kabuli i Wojciechowskiej przekształciła się w rodzinną więź. W mediach społecznościowych obie kobiety często dzielą się zdjęciami i informacjami o sobie nawzajem. ZOBACZ: Ojciec Kabuli nie chciał wychowywać dziecka z albinizmem. To on zlecił okaleczenie córki Powrót Kabuli na uczelnię po przerwie świątecznej Kabula kontynuuje studia prawnicze na uczelni w swoim kraju. Po przerwie świątecznej ponownie rozpoczęła naukę. Z tej okazji mediach społecznościowych pojawiły się jej nowe zdjęcia! Na opublikowanych fotografiach widać, że Kabula prezentuje się w eleganckim stroju oraz nowej fryzurze. "Kabulka właśnie wróciła na zajęcia po długich feriach i z zapałem rusza do nauki! Nasza Podopieczna studiuje prawo na uniwersytecie w Tanzanii i z każdym miesiącem staje się coraz bliższa realizacji swoich wielkich marzeń. Jesteśmy naprawdę dumni, że możemy towarzyszyć jej w tej inspirującej drodze. Kto trzyma kciuki za naszą wspaniałą przyszłą prawniczkę?" — czytamy. Plany Kabuli na przyszłość Kabula nie tylko skupia się na ukończeniu studiów prawniczych, ale też aktywnie działa społecznie. Jej celem jest zostanie prawniczką, która będzie walczyć o prawa osób marginalizowanych – w szczególności tych, którzy podobnie jak ona cierpią z powodu albinizmu. Dzięki zdobywanej wiedzy oraz osobistym doświadczeniom Kabula planuje zmieniać sytuację w Tanzanii. Jej misją jest uświadamianie społeczeństwa i budowanie bezpieczniejszego świata dla przyszłych pokoleń dzieci dotkniętych albinizmem. SPRAWDŹ: Córka Martyny Wojciechowskiej ma nie jedną, a dwie mamy! Jakie ma relacje łączą Kabulę z jej biologiczną mamą?
Adoptowana córka Martyny Wojciechowskiej nie zawsze jej ufała: „Siadłam i płakałam”
Zapytaliśmy też podróżniczkę o wakacyjne romanse...
Dwie wyjątkowe rzeczy w życiu Martyny Wojciechowskiej nałożyły się w czasie. Po pierwsze jej adoptowana córka z Tanzanii przyleciała właśnie w odwiedziny! Co Kabula myśli o Polsce? Dlaczego dziennikarka wspomina ich pierwsze spotkanie nie najlepiej? Druga miła rzecz to premiera 15. sezonu Kobiety na Krańcu Świata – co działo się podczas nagrań? Martyna Wojciechowska o Kabuli. Płakała po ich pierwszym spotkaniu Przy okazji ramówki TVN-u zapytaliśmy dziennikarkę o to, czy były bohaterki jej programu, które trudno było otworzyć. Co ciekawe, gwiazda od razu wymieniła osobę, z którą dziś ma wyjątkową więź. „Pamiętam, kiedy przeprowadziłam pierwszy wywiad z Kabulą. Dziś z moją adoptowaną córką, z którą jestem bardzo blisko, która aktualnie przyleciała do Polski na wakacje. Ale po naszym pierwszym spotkaniu, po skończeniu nagrań, usiadłam i bardzo płakałam. Byłam zrozpaczona, że nie udało mi się do niej dotrzeć. Że nie udało mi się skruszyć tej skorupy, którą się otoczyła”, opowiedziała nam przed kamerą. „I dopiero z każdym dniem, z każdą kolejną rozmową czułam, że ufa mi coraz bardziej. To było trudne doświadczenie”, podsumowała w rozmowie z VIVĄ.pl. ZOBACZ TEŻ: Oczarowali gości! Tak wyglądał pierwszy taniec Roksany Węgiel i Kevina Mgleja A jak Kabuli podoba się w naszym kraju? „Traktuje Polskę jak najwspanialsze miejsce na świecie. Oczywiście nie możemy w Warszawie spokojnie przejść ulicą, bo jest tu powszechnie znana i każdy chce ją uściskać. Ale ona jest zachwycona, a już niedługo jedziemy w góry. Ma tu świetny czas”, usłyszeliśmy. Randki Martyny Wojciechowskiej Najnowszy sezon programu podróżniczego zapowiada się bardzo ciekawie. Szczególnie, że Martyna w jednym z odcinków poszła szukać miłości! „W 15. sezonie niechcący stałam się bohaterką jednego z odcinków. Trafiłam na taki koniec świata, gdzie miałam kilka randek w ciemno. Jak to się zakończyło? Musicie zobaczyć ten odcinek z Irlandii. Irlandii, która mierzy się z kryzysem samotności, a ja spotkałam się tam z osobą, która zajmuje się swataniem ludzi”, wyznała Rafałowi Kowalskiemu z VIVY.pl. A czy Martyna Wojciechowska miała kiedyś wakacyjny romans? Zapytaliśmy! Obejrzyj do końca nasze wideo. Zobacz także: Joanna Koroniewska opowiedziała, jak radzi sobie z hejtem: „Nie mam potrzeby, żeby mnie wszyscy kochali”
Ojciec Kabuli nie chciał wychowywać dziecka z albinizmem. To on zlecił okaleczenie córki
„Nieraz zastanawiam się, po co ja się w ogóle urodziłam?”
Kabula nigdy nie zapomni wydarzeń z 26 kwietni 2010 roku, kiedy o 23 jej życie zmieniło się w koszmar. To wtedy nieznani mężczyźni w kapturach weszli do jej pokoju i odrąbali jej rękę. To wciąż rytuał w Afryce, gdzie wierzy się iż kawałki ciała osób z albinizmem pozwalają na produkcję drogocennych amuletów. Kabula stała się kolejną ofiarą, na dodatek na zlecenie swojego biologicznego ojca. „Ta rana nigdy się do końca nie zagoi”, mówiła w rozmowie z Anną Pamułą. Potem trafiła do ośrodka dla dzieci z albinizmem i niedowidzących w Buhangija. Życie Kabuli odmieniło się o 180 stopni, kiedy podczas kręcenia jednego z odcinków "Kobiety na krańcu świata", los postawił na jej drodze Martynę Wojciechowską. Podróżniczka poruszona historią dziewczyny, postanowiła się nią zaopiekować. Dzięki niej skończyła szkołę i zaczęła wymarzone studia prawnicze, które pozwolą jej w przyszłości spełnić kolejne marzenie - walczyć o prawa osób z albinizmem i nie tylko. Kabula w rozmowie z Anną Pamułą opowiedziała o rodzinie i emocjach, które jej towarzyszą. „Myślę, że to z mojego powodu tata odszedł. Nie chciał wychowywać dziecka z albinizmem, wstydził się mnie. Moja mama tak bardzo przez to płakała. Nieraz zastanawiam się, po co ja się w ogóle urodziłam?”, pyta. Kabula Nkarango Masanja o przyszłości i rodzinie Obie często mówicie o tym, jak ważna jest edukacja. Dlaczego? Martyna: Edukacja jest kluczem do wszystkich drzwi i wierzę, że powinna być dostępna dla wszystkich, niezależnie od płci, koloru skóry, wyznania czy stopnia niepełnosprawności. Jednak dla wielu dzieci z albinizmem w Tanzanii jest niedostępna. Na przykład ojciec Kabuli nie zgodził się, żeby poszła do szkoły, co podwójnie wykluczyło ją ze społeczeństwa. Kabula: Jako dziewczynkę i osobę z albinizmem. Ta dyskryminacja spowodowała też, że sama siebie źle postrzegałam – oczami społeczeństwa, a nie moimi własnymi. Wyobraź sobie, że jesteś osobą z albinizmem, jak ja. Mieszkasz na wsi i cała twoja rodzina pracuje na roli. Tylko ty nie możesz pracować, bo słońce powoduje, że masz poparzoną skórę i możesz w ten sposób zachorować na nowotwór. Mimo to ryzykujesz, bo chcesz pomóc, ale potem cierpisz. Tak właśnie było w moim wypadku. Dopiero szkoła pozwoliła mi zdobywać umiejętności, dzięki którym wierzę, że stanę się bezpieczna. Kiedy się uczę, jestem szczęśliwa, bo w moim wypadku nauka oznacza wybór. Nie mogłabym być rolniczką. No, chyba że miałabym nadzorować pracę innych, ale żeby być dobrym liderem, trzeba być wykształconym. Martyna: Byłabyś szefową, to mi się podoba! Osoby z albinizmem nie mogą więc wykonywać wielu popularnych zawodów w Tanzanii. Szkoła jest dla nich wybawieniem, chociaż też wielkim wyzwaniem. Kabula ma bardzo słaby wzrok, cierpi na oczopląs i światłowstręt, co jest typowe przy albinizmie, więc do czytania używa specjalnej lupki, bo inaczej litery widzi z odległości kilku centymetrów. Poza tym edukacja zapewnia znajomość własnych praw, co jest szczególnie ważne dla osób z niepełnosprawnością, tak często dyskryminowanych. Szkoła powinna też uczyć nas, że większość praw i obowiązków jest negocjowalna i zmienia się z czasem – na dobre i na złe – czego najlepszym przykładem są prawa kobiet. Dzięki dostępowi do edukacji dzieci mają większe szanse wyrosnąć na świadomych, krytycznie myślących obywateli tego świata. Kabula: Moim zdaniem edukacja jest szczególnie ważna dla dziewczynek. Wśród Sukuma, grupy etnicznej, do której należę, wszystko, co najlepsze, zawsze daje się chłopcom. Dziewczynki niewiele znaczą i nie mogą podejmować własnych decyzji. Ja się z tym nie zgadzam. Czy to dlatego chcesz zostać prawniczką? Kabula: Tak, chociaż najbardziej chciałabym pomagać osobom z niepełnosprawnościami, a szczególnie dzieciom i młodzieży z albinizmem. Dać im głos, którego sama nie miałam. Nasza sytuacja jest wciąż trudna. Możemy już wprawdzie pokazać się na ulicy – kiedyś ryzykowaliśmy w ten sposób życie – ale wciąż nie jesteśmy bezpieczni. Części ciał osób z albinizmem nadal są sprzedawane na czarnym rynku i mało kto trafia za to do więzienia. Zdaję sobie jednak sprawę, że to bardzo trudna praca, dlatego na uniwersytecie planuję bardzo intensywnie studiować. Chcę być tak samo dobra albo nawet lepsza od innych studentów. Nie mam ręki – ok, ale radzę sobie. Niezbyt dobrze widzę – też daję radę dzięki nowoczesnym narzędziom. Czasem mnie to męczy i miewam chwile zwątpienia. Wtedy wracam myślami do przeszłości i powtarzam sobie, że wolę jednak być tu, gdzie jestem, niż wrócić tam, gdzie byłam. Zobacz też: Córka Martyny Wojciechowskiej ma nie jedną, a dwie mamy! Jakie ma relacje łączą Kabulę z jej biologiczną mamą? Martyna: Kabula będzie prawdopodobnie pierwszą osobą ze swojej wioski Lugaha, która pójdzie na studia! To wielkie osiągnięcie. Jestem z ciebie taka dumna, Kabulka! Pamiętasz, jak przyjechałam do ciebie na zakończenie szkoły podstawowej? Siedziałyśmy w pierwszym rzędzie z Lemi – twoją mamą i dwoma braćmi, a ty odbierałaś na scenie kolejne dyplomy. Obie byłyśmy wzruszone i widziałam, jak wiele to dla niej znaczyło. Lemi jest bardzo kochającą i delikatną kobietą. Wcześniej musiałam złożyć formalne oświadczenie, że otaczam Kabulę opieką, że zagwarantuję jej edukację, pieniądze i wszelką inną pomoc, i sądziłam, że dla biologicznej mamy to może być trudne. Ale ona mnie przytuliła, podziękowała, że jej córka dostała taką szansę, i niejako dała mi błogosławieństwo. Odetchnęłam wtedy z ulgą. Kim dla Ciebie jest mama, Kabula? Kabula: Nie ma takich słów, by to opisać. A teraz mam dwie mamy. Wyobrażasz sobie, że kiedyś wrócisz do Lugaha, swojej rodzinnej wioski, że założysz rodzinę? Kabula: Kiedyś o tym myślałam, ale teraz już wiem, że to nie dla mnie. Moja mama za dużo wycierpiała przeze mnie. Nie chcę tego powtórzyć. Martyna: Czy dobrze rozumiem, że obwiniasz się o rozstanie rodziców? Kabula: Czasem tak. Myślę, że to z mojego powodu tata odszedł. Nie chciał wychowywać dziecka z albinizmem, wstydził się mnie. Moja mama tak bardzo przez to płakała. Nieraz zastanawiam się, po co ja się w ogóle urodziłam? Martyna: Ale jesteś! Przetrwałaś tak wiele, a teraz jesteś inspiracją dla innych. Powiedziałaś mi kiedyś, że to właśnie dzięki temu atakowi mogłaś zacząć się uczyć, chociaż bardzo trudno doszukać się jasnych stron w takiej tragedii. A teraz rozpoczynasz studia prawnicze! Kabula: To prawda. Smutno mi z powodu tego, co się wydarzyło, ale nie chcę wracać do tego, co złe. Jeśli ciągle będę to analizować, nie ruszę do przodu, a moje życie jest tu i teraz, w przyszłości. Ale zapewniam cię, że do końca życia będę pamiętać, gdy trzej zakapturzeni mężczyźni weszli do mojego pokoju. Było to 26 kwietnia 2010 roku, późny wieczór, godzina 23. Ta rana nigdy się do końca nie zagoi. Martyna: Czy wciąż myślisz, że twój tata miał udział w tym ataku? Pierwszy raz powiedziałaś mi o tym osiem lat temu. Kabula: Nie zmieniłam zdania. Jak inaczej wytłumaczyć fakt, że nigdy potem się już do mnie nie odezwał? Próbowałam do niego dzwonić, spotkać się z nim, ale on udawał, że nie istnieję. Musi czuć się winny. Martyna: W Tanzanii posiadanie dziecka, które jest „inne”, sprawia, że mężczyźni czują się naznaczeni. Kiedyś dzieci z albinizmem były zabijane tuż po narodzeniu. Jeśli udało im się przeżyć, ojcowie nie radzili sobie z poczuciem wstydu. Dużo małżeństw nie było w stanie tego przetrwać i zdarza się to do tej pory. A kiedy matki wiążą się z nowymi partnerami, często i tak oddają dzieci do ośrodka. Same może tego nie chcą, ale presja społeczna jest tak duża, że ich wybór jest ograniczony. W wielu wypadkach kobieta bez mężczyzny w Afryce nie jest w stanie sobie poradzić sama, bywa, że nie jest szanowana w społeczności. Sprawdź też: Martyna Wojciechowska odwiedziła adoptowaną córkę w Tanzanii. To było poruszające spotkanie Kabula gorzko o ojcu Chociaż historia Kabuli jest niezwykła, a dziewczyna dzięki szczęściu od losu i spotkaniu Martyny Wojciechowskiej wiedzie teraz życie, o którym marzyła, wciąż trudno pogodzić się z tym, co wydarzyło się 13 lat temu. Kabula wciąż ma w sercu ranę, która nigdy się nie zagoi. Ojciec, który nie mógł pogodzić się z jej albinizmem, podjął najokrutniejszy krok. Wyrzekł się swojego dziecka i nakazał je okaleczyć, pozostawiając na Kabuli rysę do końca jej życia. Czy mężczyzna żałuje? Teraz jego córka odnosi spektakularne sukcesy i już niedługo będzie prawnikiem. Studiuje swój wymarzony kierunek studiów, a niepełnosprawność nie jest dla niej problemem. Świetnie przystosowała się do obecnej sytuacji. Jej historia to dowód na to, że nawet w najtrudniejszych momentach nie można się poddawać, bo słońce wyjdzie wtedy, kiedy najmniej się tego spodziewamy. Kabula na swojej drodze spotkała anioła, Martynę Wojciechowską, która na zawsze odmieniła jej życie. Rozmawiała Anna Pamuła
Córka Martyny Wojciechowskiej ma nie jedną, a dwie mamy! Jakie ma relacje łączą Kabulę z jej biologiczną mamą?
Chociaż legalnie została adoptowana przez Martynę Wojciechowską, Kabula Nkalango wciąż ma swoją biologiczną rodzinę, w tym matkę. Mimo trudnej przeszłości Kabula wiele razy wyrażała, jak ważna jest jej postać w jej życiu. Ze względu na studia nie widzi się z nią zbyt często, lecz zawsze podkreśla swoją wdzięczność. Jakie relacje łączą przyszłą prawniczkę z jej biologiczną mamą? Kabula została adoptowana przez Martynę Wojciechowską Kabula Nkalango urodziła się 7 listopada 2000 r. w małej wiosce w Tanzanii. Wychowywana była jedynie przez matkę: jej ojciec zostawił rodzinę, ponieważ nie akceptował choroby Kabuli: albinizmu. W wieku zaledwie 13 lat dziewczynka została okaleczona przez grupę mężczyzn, którzy odcięli jej rękę na wysokości ramienia: ciało albinosów uznawane jest w tamtejszej kulturze jako magiczny amulet lub służy do produkcji szamańskich eliksirów. Po ataku Kabula zamieszkała w internacie szkoły dla dzieci niedowidzących Buhangija Secondary School, gdzie nauczyła się czytać i pisać. Była jedną z około stu podopiecznych placówki, którymi opiekowały się zaledwie cztery osoby. To właśnie tam w 2014 r. po raz pierwszy spotkała ją Martyna Wojciechowska, która nagrywała dokument „Ludzie Duchy”, skupiający się na temacie osób z albinizmem zamieszkujących Tanzanię. Kabula została główną bohaterką jednego z odcinków. Opowiedziała podróżniczce swoją historię, która bardzo ją wzruszyła. Od tamtego momentu zaczęła między nimi rozwijać się wyjątkowa więź. W 2017 r. została adoptowana przez Martynę Wojciechowską, która dzięki temu chciała pomóc zapewnić jej rozwój edukacyjny: Kabula pragnie bowiem zostać prawniczką, która walczy o prawa człowieka w swoim kraju. „Nauka to było moje jedyne marzenie, tylko wcześniej nikt nie uważał, że jestem do tego zdolna”, mówiła Annie Pamule. w wywiadzie dla VIVY! Zobacz również: Ksiądz skrzywdził ją, gdy miała tylko jedenaście lat. Maria Pakulnis nigdy wcześniej o tym nie mówiła Kabula Nkarango Masanja, Martyna Wojciechowska, Viva! 16/2022 Relacje Kabuli z biologiczną mamą Chociaż Martynę Wojciechowską nazywa „mamą”, Kabula ma także swoją biologiczną mamę, Lemi. Bez jej zaufania i wsparcia Kabula nie zaszłaby tak daleko, jak dzisiaj. Chociaż ich kontakt jest ograniczony, ponieważ jej córka studiuje w mieście Mwanza, z dala od rodzinnej miejscowości, mama przyszłej prawniczki przygląda się i kibicuje córce. „Lemi jest bardzo kochającą i delikatną kobietą. Wcześniej musiałam złożyć formalne oświadczenie, że otaczam Kabulę opieką, że zagwarantuję jej edukację, pieniądze i wszelką inną pomoc, i sądziłam, że dla biologicznej mamy to może być trudne. Ale ona mnie przytuliła, podziękowała, że jej córka dostała taką szansę, i niejako dała mi błogosławieństwo. Odetchnęłam wtedy z ulgą”, mówiła VIVIE! Martyna Wojciechowska. Kabula jest wdzięczna obu swoim mamom- tej biologicznej, i tej, która w jej życiu pojawiła się prawie 10 lat temu. Na swoim profilu na Instagramie często dzieli się zdjęciami zarówno z jedną, jak i z drugą. Swoją wdzięczność wyraziła w jednym z postów, w którym wspominała ukończenie szkoły: „Miałam nadzieję otrzymać wiele prezentów i gratulacji w związku z pracami, na które zwracałam uwagę przez ostatnie 4 lata. Ale w końcu dostałam coś, czego się nie spodziewałem, czyli obecność tych dwóch ważnych osób w moim życiu. W pełni rozumiem, jak bardzo mogły być zajęte tego dnia, ale zdecydowały się być ze mną. Dziękuję bardzo, mamo i mamo. Kabula was kocha” możemy przeczytać pod publikacją, w której załączone zostało zdjęcie z jej oboma mamami. Czytaj także: Stella McCartney o ojcu: „Był przy mnie na każdym kroku”. Wyjątkowa relacja gwiazdora rock'n'rolla z córką Rodzeństwo Kabuli Studentka prawa podzieliła się także kilkoma fotografiami z resztą jej rodziny: wiadomo, że ma siostrę, która kilkukrotnie pojawiła się na jej profilu w mediach społecznościowych. W 2021 r. Kabula wyznała, że nie widziała jej aż siedem lat! Na szczęście siostrom udało się spotkać i spędzić miło czas w swoim towarzystwie, co udokumentowały zdjęciem. W innym poście wspomniała, że często z siostrą rozmawia o ich niełatwej przeszłości. Aspirująca do bycia prawniczką dziewczyna wyznała również, że ma młodszego brata, Emmanuela. Dzięki adopcji przez Martynę Wojciechowską zyskała także dwie przyrodnie siostry: biologiczną córkę prezenterki, Marysię, oraz Tatu, również zaadoptowaną przez podróżniczkę Tanzankę cierpiącą na albinizm. Obecnie Kabula wciąż pobiera nauki na kierunku prawniczym. Za nią już pierwszy rok studiów, który ukończyła z sukcesem. Z okazji swoich 23. urodzin napisała „Nowy dzień dla przyszłej prawniczki. Dzięki Mamie i fundacji Unaweza realizuję swoje marzenie o byciu prawnikiem. Dziękuję także wszystkim moim fanom na całym świecie. Wiele dla mnie znaczycie”. Swoje życzenia złożyła także jej polska mama. Zdjęcia z imprezy urodzinowej, którą wyprawiła córce z wyprzedzeniem podczas swojej ostatniej wizyty w Tanzanii, Martyna Wojciechowska podpisała: „Poznałyśmy się prawie 10 lat temu, w 2014 roku. Dzisiaj to dorosła, pewna siebie kobieta! Cieszę się, że mogłam towarzyszyć Jej w tej drodze. Kabulka, życzę Ci, żebyś dalej spełniała marzenia, odważnie zdobywała świat i latała wysoko! Jestem Twoją największą fanką”. Kabuli z okazji urodzin oraz obu jej mamom życzymy wszystkiego najlepszego! Czytaj także: Syn Kayah i Rinke Rooyensa w grudniu skończy 25 lat. To prawdziwy przystojniak Kabula Nkarango Masanja, Martyna Wojciechowska, Viva! 16/2022
Martyna Wojciechowska odwiedziła adoptowaną córkę w Tanzanii. To było poruszające spotkanie
„Na krańcu świata, odnalazły się dwa serca”
Martyna Wojciechowska podzieliła się z fanami poruszającymi kadrami z córką. Podróżniczka wylądowała w Tanzanii, gdzie spotkała się z Kabulą. Nie widziały się od dłuższego czasu. Nic dziwnego, że moment powitania był dla nich wyjątkowy. Internauci nie szczędzili im ciepłych słów. Martyna Wojciechowska i Kabula - połączyła je wyjątkowa więź Poznały się za sprawą programu Kobieta na krańcu świata. Martyna Wojciechowska w 2014 roku kręciła materiał o ośrodku dla dzieci Buhangija w Tanzanii. Tam poznała historię Kabuli, która w wieku 13 lat została okaleczona przez nieznanych sprawców. Mieszkańcy niektórych regionów Tanzanii nadal wierzą, że osoby z albinizmem posiadają magiczne moce: przynoszą szczęście i bogactwo. „Części ciał osób z albinizmem nadal są sprzedawane na czarnym rynku i mało kto trafia za to do więzienia”, mówiła Kabula Nkalango w jednym z wywiadów VIVY!. W 2017 roku podróżniczka adoptowała dziewczynę. Od tamtej pory wspiera ją, motywuje do działania i z dumą przygląda się osiągnięciom córki. Już na pierwszym spotkaniu, Martyna Wojciechowska poczuła jej ogromną siłę i determinację. „Czułam, że warto jej pomóc. Dać jej skrzydła. Wystarczy tak niewiele, by w czyimś życiu zmieniło się tak wiele”, opowiadała w 2022 roku przed kamerą vivy.pl. Dzięki wsparciu Martyny Wojciechowskiej i Stowarzyszenia Misji Afrykańskich Kabula spełnia swoje marzenia. Studiuje prawo, by w przyszłości stawać w obronie tych, którzy potrzebują pomocy – osób wykluczonych, z niepełnosprawnościami. „Najbardziej chciałabym pomagać osobom z niepełnosprawnościami, a szczególnie dzieciom i młodzieży z albinizmem. Dać im głos, którego sama nie miałam. Nasza sytuacja jest wciąż trudna. Możemy już wprawdzie pokazać się na ulicy – kiedyś ryzykowaliśmy w ten sposób życie – ale wciąż nie jesteśmy bezpieczni”, mówiła. Czytaj też: Za rodzicami Martyny Wojciechowskiej 50. rocznica ślubu! „Ta miłość trwa do dzisiaj”... Kabula Nkarango Masanja, Martyna Wojciechowska, Viva! 16/2022 Martyna Wojciechowska odwiedziła córkę w Tanzanii Martyna Wojciechowska ma z adoptowaną córką stały kontakt. Choć dzielą je tysiące kilometrów, ale odległość nie stoi im na przeszkodzie. „Kabula studiuje na pierwszym roku wymarzonego prawa w Tanzanii, tysiące kilometrów ode mnie i bywa to trudne, bo czuję, że nie zawsze mogę Jej pomóc i chronić tak, jakbym chciała”, pisała podróżniczka. Obie spełniają marzenia, a w ich życiu wiele się dzieje. W tym roku Kabula nie spędziła wakacji w Polsce. Dlatego Martyna Wojciechowska postanowiła ją odwiedzić. „Bardzo się zmieniła, bardzo się usamodzielniła i jestem dumna z moich dwóch niezwykłych córek”, opowiadała w rozmowie z Plejadą. Zrobiła tak, jak zapowiadała. Podróżniczka podzieliła się z fanami kadrami ze spotkania z córką. Niedawno Martyna Wojciechowska wylądowała w Tanzanii. „KTO POZNAJE?
Adoptowana córka Martyny Wojciechowskiej nie odwiedziła jej w wakacje... Co słychać u Kabuli?
Podróżniczka jest z niej bardzo dumna. Ma wiele powodów!
Martyna Wojciechowska po raz pierwszy została mamą w 2008 roku. Nastoletnia Marysia jest jej oczkiem w głowie. Jednak nie jest jej jedynym dzieckiem — dziewięć lat później podróżniczka adoptowała młodą dziewczynę z Tanzanii. Poruszająca historia Kabuli swego czasu wstrząsnęła całą Polską... Co dziś słychać u obu córek dziennikarki? Martyna Wojciechowska ma dwie wspaniałe córki. Jest z nich bardzo dumna Dziennikarka i podróżniczka cieszy się niesłabnącą sympatią, a jej program "Kobieta na krańcu świata" wciąż bije rekordy popularności. Prywatnie to mama dwóch córek, które każdego dnia napawają ją dumą. Prawie 16-letnia Marysia to owoc związku Martyny Wojciechowskiej z rekordzistą Polski w nurkowaniu głębinowym Jerzym Błaszczykiem. Ojciec nastolatki zmarł w 2016 roku w wyniku choroby nowotworowej. Martyna Wojciechowska z córką Marysią, Dzień Dobry TVN, 4.10.2015 Dziś nastolatka raczej niechętnie ujawnia swój wizerunek w przestrzeni publicznej i woli trzymać się na uboczu. Wspiera jednak mamę na każdym kroku od wielu lat. "15,5 roku. Łatwo mi to liczyć, bo w sumie tyle samo ma program "Kobieta na krańcu świata". 14 sezonów, ale ponad 15 lat pracy" — przyznała Martyna Wojciechowska w niedawnej rozmowie z Plejadą. CZYTAJ TAKŻE: Maciej Kurzajewski i Katarzyna Cichopek poruszająco o sytuacji w Izraelu. „Mam tam rodzinę” I ujawniła, w jaki sposób przebiega ich współpraca. Marysia z zapałem angażuje się w program swojej mamy! Intensywnie działa zza kulis. "Marysia jest świetną, młodą dziewczyną. Pewną siebie. Jest absolutnie cudowna i wspiera mnie w realizacji programu "Kobieta na krańcu świata". Jest moim pierwszym i najostrzejszym cenzorem. Zawsze", zapewnia podróżniczka Martyna Wojciechowska o zmianach w życiu Kabuli Z kolei Kabulę Nkalango dziennikarka poznała w 2014 roku w Tanzanii, realizując odcinek "Kobiety na krańcu świata". Kabula choruje na albinizm, a w wieku 13 lat została okaleczona przez grupę mężczyzn, którzy chcąc pozyskać ciało albinosów na amulety, odcięli jej rękę. ZOBACZ TAKŻE: Dzieci ocaliły Stanisławę Celińską przed gehenną. Nie zawsze było im łatwo: „Wybaczyły mi” Martyna Wojciechowska adoptowała skrzywdzoną przez los dziewczynę w 2017 roku. Pomogła jej stanąć na nogi, dziś z dumą obserwuje kolejne poczynania przybranej córki — tym bardziej że 25-latka nie tak dawno podjęła studia prawnicze, aby walczyć o przestrzeganie praw człowieka w Tanzanii. "Kabula dziś jest dumną studentką prawa. Chce bronić praw osób słabszych i wykluczonych. Pokochała też śpiew, dzieli się swoją pasją w sieci i nagrywa płytę. Własnoręcznie szyje sukienki, mimo że ma tylko jedną rękę. Ta dziewczyna jest dla nas ogromną inspiracją" — pisano swego czasu na profilu fundacji UNAWEZA. Warto wspomnieć, że tę nazwę wymyśliła właśnie Kabula. W języku suahili oznacza to bowiem — "You can". Kabula Nkarango Masanja, Martyna Wojciechowska, Viva! 16/2022 Martyna Wojciechowska zdradziła Plejadzie, że adoptowana córka była w ostatnim czasie bardzo zajęta. Nic dziwnego — właśnie ukończyła pierwszy rok na wymarzonych studiach prawniczych. Panie bardzo długo się nie widziały, lecz planują spotkać się w najbliższym czasie. Tym razem to podróżniczka uda się w odwiedziny do Kabuli! SPRAWDŹ RÓWNIEŻ: Najstarsza córka Marty Kaczyńskiej rozpoczęła studia za granicą. 20-latka wyprowadziła się na drugi koniec świata "Moja córka Kabula, która jest po egzaminach końcowych po pierwszym roku prawa w Tanzanii, też wysyła wszystkim dużo energii. W tym roku wakacji nie spędziła w Polsce, ale ja lecę ją odwiedzić. Bardzo się zmieniła, bardzo się usamodzielniła i jestem dumna z moich dwóch niezwykłych córek" — ujawniła w rozmowie z serwisem.
Martyna Wojciechowska jest dumna z adoptowanej córki. Czym zajmuje się Kabula?
„Ta dziewczyna jest dla nas ogromną inspiracją”
Martyna Wojciechowska inspiruje miliony kobiet. Daje im siłę i zaraża pozytywną energią. Ma wielkie serce. Od dawna niesie pomoc tym, którzy jej potrzebują. Kilka lat temu adoptowała dziewczynkę z Tanzanii. Kabulę poznała podczas jednej z wypraw, a historia cierpiącej na albinizm nastolatki wstrząsnęła dziennikarką. Jedno spotkanie zmieniło ich życie. 13 czerwca obchodzony był Międzynarodowy Dzień Świadomości na temat Albinizmu. Na profilu Fundacji UNAWEZA pojawił się wyjątkowy wpis. Jak wygląda życie Kabuli? Adoptowana córka jest inspiracją dla Martyny Wojciechowskiej. Martyna Wojciechowska i Kabula Nkarango Masanja - jak się poznały? Mówi się, że nie ma przypadków. Czy połączyło ich przeznaczenie? Nic nie dzieje się bez powodu, i tak było w tym przypadku. Martyna Wojciechowska poznała Kabulę w 2014 roku podczas nagrań programu Kobieta na krańcu świata. Podróżniczka w Tanzanii pracowała nad materiałem o przemocy, jakiej doświadczają osoby z albinizmem. W ośrodku dla dzieci Buhangija poznała Kabulę i jej historię. Dziewczyna została okaleczona przez nieznanych sprawców i odrzucona przez społeczność. Mieszkańcy Tanzanii wciąż wierzą, że części ciała osób z albinizmem mają magiczną moc... „Chorzy na albinizm wciąż uważani są tam za osoby obdarzone szczególną mocą. Dlatego z części ich ciał produkuje się magiczne eliksiry i amulety. I to się dzieje naprawdę – ręce czy nogi można kupić od handlarzy i szamanów. Ofiarami ataków padają głównie dzieci i kobiety”, mówiła w 2018 roku w VIVIE! Czytaj też: Kim jest biologiczna mama Kabuli? Adoptowana córka Martyny Wojciechowskiej na wspólnym zdjęciu z rodziną Kabula Nkarango Masanja, Martyna Wojciechowska, Viva! 16/2022 Dzięki podróżniczce i Stowarzyszeniu Misji Afrykańskich mogła spełniać swoje marzenia, kontynuuje naukę i zaczęła studia prawnicze. W przyszłości chce walczyć o szczęście i bezpieczeństwo innych. Pragnie pomagać osobom z niepełnosprawnościami, a przede wszystkim dzieciom i młodzieży z albinizmem. Dać im głos, którego ona sama nie miała. „Nauka to było moje jedyne marzenie, tylko wcześniej nikt nie uważał, że jestem do tego zdolna”, opowiadała Kabula w wywiadzie VIVY! Annie Pamule. „Nasza sytuacja jest wciąż trudna. Możemy już wprawdzie pokazać się na ulicy – kiedyś ryzykowaliśmy w ten sposób życie – ale wciąż nie jesteśmy bezpieczni. Części ciał osób z albinizmem nadal są sprzedawane na czarnym rynku i mało kto trafia za to do więzienia. Zdaję sobie jednak sprawę, że to bardzo trudna praca, dlatego na uniwersytecie planuję bardzo intensywnie studiować. Chcę być tak samo dobra albo nawet lepsza od innych studentów. Nie mam ręki – ok, ale radzę sobie. Niezbyt dobrze widzę – też daję radę dzięki nowoczesnym narzędziom. Czasem mnie to męczy i miewam chwile zwątpienia. Wtedy wracam myślami do przeszłości i powtarzam sobie, że wolę jednak być tu, gdzie jestem, niż wrócić tam, gdzie byłam”, dodawała poruszająco. Czytaj też: Wychowywał ją samotnie, jej matka zniknęła bez śladu. Tak wyglądają relacje Cezarego i Anastazji Pazurów Jak dziś wygląda życie adoptowanej córki Martyny Wojciechowskiej? Kabula spełnia marzenia 13 czerwca przypada Międzynarodowy Dzień Świadomości Albinizmu. Uświadamia on światu skalę problemu, z którym zmagają się każdego dnia osoby z albinizmem i nawołuje do ochrony przed aktami przemocy i dyskryminacji. W najnowszym poście, który pojawił się na stronie Fundacji UNAWEZA, przypomniano historię adoptowanej córki Martyny Wojciechowskiej. „To dla nas bardzo ważny dzień. Kabula, nasza pierwsza Podopieczna, straciła rękę w wyniku ataku trzech mężczyzn, którzy napadli ją we własnym domu i maczetą odrąbali jej rękę. Gdyby nie sąsiedzi, którzy zabrali ją do szpitala, pewnie by umarła. Chociaż trudno w to uwierzyć, w XXI wieku ludzie wciąż polują na ludzi. Osoby z albinizmem są brutalnie atakowane, odrąbuje się im się części ciała i sprzedaje je na czarnym rynku za ogromne pieniądze. Dzieje się tak tylko dlatego, że ktoś wierzy, że magiczne eliksiry i amulety przygotowywane z części ich ciał mogą przynieść dobrobyt i szczęście”, czytamy. Martyna Wojciechowska nie ukrywa swojej dumy. Jest pod ogromnym wrażeniem, jak Kabula kieruje swoim życiem i jaką przemianę przeszła. Dziś skupia się także na swojej muzycznej pasji. Śpiewanie pomaga jej komunikować się z ludźmi, wyrażać emocje.Ma odwagę realizować marzenia i czepie przyjemność z wyrażania siebie poprzez śpiewa. Jej utwory możemy podziwiać na Youtubie. Nie każdy wie, że to ona jest matką chrzestną fundacji i pierwszą podopieczną. To ona wymyśliła nazwę UNAWEZA, która w języku suahili oznacza – „You can”. „Kabula dziś jest dumną studentką prawa. Chce bronić praw osób słabszych i wykluczonych. Pokochała też śpiew, dzieli się swoją pasją w sieci i nagrywa płytę. Własnoręcznie szyje sukienki, mimo że ma tylko jedną rękę. Ta dziewczyna jest dla nas ogromną inspiracją. Od samego powstania Fundacji, działamy na rzecz osób z albinizmem. Współfinansowaliśmy budowę domu dla dzieci z albinizmem w Tanzanii. Wsparliśmy Stowarzyszenie Misji Afrykańskich również sfinansowaniem biblioteki i sali multimedialnej. Ostatnio w domu w Tanzanii powstała też wielofunkcyjna sala edukacyjno-integracyjna. Mamy nadzieję, że będzie to most łączący naszych Podopiecznych i lokalną społeczność
Martyna Wojciechowska wzruszająco o przemianie Kabuli. Pokazała zdjęcie sprzed 13 lat
Adoptowana córka podróżniczki znosiła liczne okrucieństwa
Poznanie Kabuli odmieniło życie Martyny Wojciechowskiej. Zamknięta w sobie albinoska z Tanzanii nie chciała nikomu ufać. Była skrzywdzona, odarta z godności i nie miała, po co żyć. Na szczęście podróżniczka dała jej narzędzia, dzięki którym Kabula zbudowała siebie na nowo. Dziś adoptowana córka dziennikarki ma powody do świętowania. Historia Kabuli i jej przemiana Kilka dni temu wypadała smutna dla Kabuli rocznica… „25 kwietnia 2010 roku trzech mężczyzn wtargnęło nocą do jej domu rodzinnego, wyciągnęli ją z łóżka i maczetą odrąbali rękę. Bo choć trudno w to uwierzyć, w Tanzanii w XXI w. wciąż ludzie polują na ludzi. Niektórzy wierzą w to, że części ciała osób z albinizmem mają magiczną moc, że można z nich produkować eliksiry i amulety”, napisała Martyna w sieci. Czytaj też: Nie poszła w ślady ojca. Wybrała własną drogę. Tak wygląda życie córki Olgierda Łukaszewicza Choć wspomniane wydarzenie było okrutne, jednocześnie było też początkiem drogi do zmian. „Kabulę poznałam podczas realizacji jednego z odcinków programu KOBIETA NA KRAŃCU ŚWIATA i filmu dokumentalnego LUDZIE DUCHY. Była zamknięta w sobie i zła na cały świat za to, co ją spotkało. Postawiła między nami mur i nie pozwalała się do siebie zbliżyć. Któregoś dnia jednak postanowiła mi zaufać i tak zaczęła się nasza wspólna droga. Dzisiaj Kabulka jest moją adoptowaną córką, a ja nie mogłabym być bardziej dumną mamą”, czytamy na Instagramie. Za 24-latką spore sukcesy. „Spełnia swoje marzenia i studiuje prawo, w przyszłości chce chronić osoby z albinizmem, z niepełnosprawnościami i walczyć o słabszych, wykluczonych”, podsumowała Martyna Wojciechowska. Martyna Wojciechowska pokazała stare zdjęcie Kabuli Do posta podróżniczki załączone były też dwa zdjęcia, które dzieli 13 lat. Aż trudno w to uwierzyć, że jest na nich ta sama osoba. „Popatrzcie na te dwa zdjęcia! Czy to nie wspaniałe widzieć tę przemianę?! Dla mnie Kabula jest wielką inspiracją”, napisała dumna mama młodej kobiety. Sprawdź też: Kim jest biologiczna mama Kabuli? Adoptowana córka Martyny Wojciechowskiej na wspólnym zdjęciu z rodziną Dziennikarka wiele jej zawdzięcza. „I gdyby nie Ona, nie powstałaby moja Fundacja! I to właśnie Kabula jest autorką naszej nazwy. UNAWEZA = YOU CAN/MOŻESZ”, czytamy. Życzymy Kabuli wszystkiego, co najlepsze! Poniżej znajdziesz kilka jej zdjęć z przeszłości.
Adoptowana córka Martyny Wojciechowskiej przeszła przez piekło. Teraz spełnia marzenia
Ojciec się jej wyrzekł, pozbawiono ją ręki...
W 2014 roku podczas jednej ze swoich podróży Martyna Wojciechowska poznała Kabulę Nkalango. Młoda mieszkanka Tanzanii trzy lata później dzięki staraniom dziennikarki stała się jej adoptowaną córką. Od tej pory los cierpiącej na albinizm studentki prawa interesuje nie tylko jej mamę z Polski, ale i tysiące wielbicieli Kabuli. To dla nich mieszkanka Tanzanii między innymi nagrywa piosenki! Kabula została piosenkarką Choć nie od dziś wiadomo, że główną pasją 24-latki jest pogłębianie wiedzy na temat prawa, z którym Kabula chce związać swoją przyszłość, to okazuje się, że mieszkanka Tanzanii lubi też śpiewać. Córka Martyny Wojciechowskiej rozwinęła pasję tak bardzo, że udało się jej nagrać już dwa klipy do autorskich piosenek. „Kabulka od zawsze była wyjątkowa, chciała się uczyć, zostać prawniczką i... śpiewać. Choć została tak ciężko doświadczona przez los, to nadal MA ODWAGĘ REALIZOWAĆ SWOJE MARZENIA! A nic nie sprawia Jej takiej przyjemności jak wyrażanie siebie poprzez śpiew!”, pisała na swoim profilu Martyna Wojciechowska. Dziennikarka dodała też, że 24-latka ma już swoje konta na Kabula Facebooku, YouTube i na Instagramie, gdzie czeka na komentarze wszystkich, którym spodobał się klip do utworu „Hukumu” i „Believe”. Pod gratulacjami dla córki Martyna Wojciechowska dopisała jeszcze kilka ważnych słów. „I żeby było jasne: to nie jest mój pomysł! To w całości Jej inicjatywa, pomysł i realizacja! Nie nadążam za moim Dzieckiem!”, zakończyła swój wpis gwiazda TVN. View oEmbed on the source website Historia Kabuli - 24-latki z Tanzanii chorej na bielactwo. Co dziś robi? Kabulęa Nkalango to 24-letnia mieszkanka północno-zachodniej Tanzanii. Pochodzi z wioski Kahama i od urodzenia zmaga się z albinizmem. Zmaga, ponieważ kraj, w którym żyje to najgorsze miejsce na świecie dla osób z bielactwem. „Każdego dnia mogą zostać ofiarami polowania na ludzi. Pracowaliśmy nad tym tematem przez prawie pięć lat. Oglądałam zdjęcia rozczłonkowanych ciał niemowlaków, ekshumacji ciał, rąk i nóg odrąbanych na amulety”, opowiadała w Wysokich Obcasach Martyna Wojciechowska, która w 2017 roku adoptowała Kabulę. Dziewczynka przeżyła ogromną tragedię, gdy miała 12 lat. To wtedy dwóch mężczyzn odrąbało jej rękę. Kabula nie ma stałego kontaktu ze swoją biologiczną rodziną. „Kiedy się urodziłam, ojciec powiedział mamie, że nie chce w domu takiego dziecka. Oddali mnie do babci. Spędziłam u niej trzy-cztery lata. Gdy mama chciała mnie zabrać, tata zdecydował, że w takim razie on się wyprowadzi. Odszedł i nigdy go potem nie widziałam. Gdybym dziś minęła tego człowieka na ulicy, nawet nie wiedziałabym, że jest moim ojcem”, opowiadała w 2018 roku w tym samym wywiadzie. W sierpniu 2022 roku Kabula wraz z Martyną Wojciechowską pojawiły się na okładce VIVY!. W rozmowie z Anną Pamułą 24-latka opowiedziała o rodzinie i emocjach, które jej towarzyszą. „Myślę, że to z mojego powodu tata odszedł. Nie chciał wychowywać dziecka z albinizmem, wstydził się mnie. Moja mama tak bardzo przez to płakała. Nieraz zastanawiam się, po co ja się w ogóle urodziłam?”, wyznała adoptowana córka Martyny Wojciechowskiej. Dziennikarka w tym samym wywiadzie wspomniała spotkanie z biologiczną mamą Kabuli. "Lemi jest bardzo kochającą i delikatną kobietą. Wcześniej musiałam złożyć formalne oświadczenie, że otaczam Kabulę opieką, że zagwarantuję jej edukację, pieniądze i wszelką inną pomoc, i sądziłam, że dla biologicznej mamy to może być trudne. Ale ona mnie przytuliła, podziękowała, że jej córka dostała taką szansę, i niejako dała mi błogosławieństwo. Odetchnęłam wtedy z ulgą". Dziś 24-latka mieszka w specjalnym dom wybudowanym dzięki wsparciu Fundacji UNAWEZA. Już dziś Kabula ma w nim swoje biuro, które w przyszłości przyda się jej do pracy w fundacji Martyny Wojciechowskiej. „Kabula jest w jakimś sensie matką chrzestną tej fundacji, z czego jest bardzo dumna. Dzięki niej jest nazwa UNAWEZA. A poza tym Kabula już na początku naszej znajomości powiedziała, że chce zostać prawnikiem, by pomagać osobom słabszym, wykluczonym, takim jak ona. To jej największe życiowe marzenie i plan, więc absolutnie w przyszłości widzę dużą rolę Kabuli w fundacji”, opowiadała nam podróżniczka w wywiadzie wideo w 2019 roku. Trzymamy kciuki za spełnienie wszystkich marzeń ten wyjątkowej osoby! CZYTAJ TEŻ: Adoptowana córka Martyny Wojciechowskiej na zdjęciu z biologiczną mamą Martyna Wojciechowska o Międzynarodowym Dniu Świadomości Albinizmu Dlaczego ustanowiony przez ONZ Międzynarodowy Dzień Świadomości Albinizmu jest tak potrzebny? Wyjaśnia to Martyna Wojciechowska. „Żeby uświadomić światu skalę problemu, z którym osoby z albinizmem zmagają się na świecie KAŻDEGO DNIA, a także, żeby chronić Ich przed AKTAMI PRZEMOCY I DYSKRYMINACJI. Bo chociaż mamy XXI to ludzie z albinizmem wciąż są wykluczani, a w niektórych miejscach na świecie są ofiarami prześladowań. Wciąż organizuje się polowania na ludzi cierpiących na albinizm, a z części Ich ciał produkuje się „magiczne” eliksiry i amulety, które mają przynieść, o ironio, zdrowie i bogactwo”, napisała podróżnika w sieci. Na Instagramie zwróciła się też do Kabuli i tych, którzy chcą pomóc kolejnym osobom. „Moja kochana Kabula jest dla mnie symbolem wszystkich osób z albinizmem! Jestem szczęśliwa, że dzięki Waszej pomocy mogliśmy dać Jej szansę na nowe i przede wszystkim BEZPIECZNE życie w domu, który wybudowaliśmy w Tanzanii razem ze Stowarzyszeniem Misji Afrykańskich”, czytamy w poście. Fundacja UNAWEZA dziennikarki ma już kolejne pomysły, na to, jak pomóc albinosom. Jeśli macie ochotę dołożyć swoją cegiełkę, zapraszamy na stronę organizacji. Zobacz również: Tak kiedyś mieszkała Kabula: „Straszne miejsce. Jak więzienie z drutem kolczastym i wysokim murem...” Kabula Nkarango Masanja i Martyna Wojciechowska w sesji dla magazynu Viva! 16/2022
Tak kiedyś mieszkała Kabula: „Straszne miejsce. Jak więzienie z drutem kolczastym i wysokim murem...”
Czy coś dziś grozi adoptowanej córce podróżniczki?
Od prawie dekady Martyna Wojciechowska jest mamą dwóch córek. Biologicznej – Marysi i adoptowanej – Kabuli Nkalango Masanja. 21-latka pochodząca z Tanzanii urodziła się z przypadłością zwaną albinizmem. Niestety właśnie przez to w dzieciństwie spotkała ją wielka tragedia ze strony lokalnej społeczności – odcięto jej rękę. Dziewczynka została umieszczona w specjalnym ośrodku i to tam mieszkała, gdy poznała polską podróżniczkę. O co dziś boi się Martyna Wojciechowska? Tak poznały się Martyna Wojciechowska i Kabula. Mieszkała w strasznym miejscu Przed kamerą VIVY.pl dziennikarka powróciła do wspomnień z dnia, w którym pierwszy raz zobaczyła Kabulę. Widok miejsca, w którym żyła, był przygnębiający. „Pamiętam, że spotkałam Kabulę po raz pierwszy osiem lat temu. To było straszne miejsce. Jak więzienie, jak dom dziecka z drutem kolczastym i wysokim murem. W środku mnóstwo wystraszonych dzieci: tych z albinizmem, niewidomych. Dużo więcej osób, niż było tam miejsc. I Kabula. Kabula, która była zła i obrażona na cały świat. Nie chciała ze mną rozmawiać. Dużo pracy wymagało, by się przełamała”, wyznała nam Martyna Wojciechowska. Dodała, że w końcu stało się coś, co ociepliło ich relację. „Najważniejszym momentem było to, że zabrałam ją do jej domu rodzinnego. To pierwszy raz, gdy od momentu strasznego ataku czyli odrabania jej ręki, mogła wrócić do domu i zobaczyć się ze swoimi rodzicami. Może to właśnie wtedy pomyślała, że mi na niej zależy?”, zastanawiała się głośno przed kamerą VIVY.pl. To właśnie po tym wydarzeniu podróżniczka postanowiła adoptować mieszkankę Tanzanii. Czy dziś Kabula jest taka jak kiedyś? „Znam Kabulę od ośmiu lat, a w jej wieku, gdy się dojrzewa, to jest kawał czasu. Wiele się więc w niej zmieniło i pewnie mogłabym powiedzieć, że jest zupełnie innym człowiekiem. Mimo wszystko jest jednak tą samą dziewczyną, która mnie w 2014 roku zachwyciła. Osobą z niezwykłą determinacją, osobą, która potrafi marzyć. Jest dla mnie wielką inspiracją”, usłyszeliśmy z ust Martyny. CZYTAJ RÓWNIEŻ: Wielki sukces Kabuli! Córka Martyny Wojciechowskiej spełniła swoje marzenie. Chodzi o studia Co dziś grozi Kabuli? Kabula Nkalango Masanja wchodzi w dorosłe życie. Ma 21 lat i właśnie dostała się na studia. Nie opuszcza kraju swojego urodzenia, a to oznacza, że pewne niebezpieczeństwa wciąż jej zagrażają. „Osoby z albinizmem we wschodniej części Afryki są zagrożona ostracyzmem ze strony ludzi, ale też atakami. Niestety wciąż się zdarza, że ludzie polują na albinosów. Poważnym zagrożeniem są też nowotwory skóry, bo w przypadku braku pigmentu w skórze, Kabula jest wrażliwa na słońce. A wyobraźcie sobie co to znaczy w gorącej Tanzanii”, wyjaśniła Martyna Wojciechowska. „Mam wiele innych obaw związanych z przeszłością Kabuli. To dlatego, że chciałabym tak zwyczajnie, żeby w końcu jej życie było usłane różami. Żeby po tych tragediach odnosiła tylko sukcesy”, dodała. Sprawdź też: Kabula o ojcu: „Nie chciał wychowywać dziecka z albinizmem, wstydził się mnie” O jeden z sukcesów Kabula zawalczyła podczas ostatniej wizyty w Polsce. Z pomocą dziennikarki udało się jej spełnić kolejne marzenie związane z naszymi górami. Jakie? Obejrzysz nasz materiał wideo do końca i dowiedz się.
Wielki sukces Kabuli! Córka Martyny Wojciechowskiej spełniła swoje marzenie
Kabula ma za sobą dramatyczne doświadczenia. Został okaleczona, odrzucona i społecznie wykluczona. Nie ufała nikomu. W niektórych regionach Tanzanii ludzie wierzą, że z części ciał osób z albinizmem szamani mogą wyprodukować magiczne amulety zapewniające bogactwo i chroniące przed chorobami, nieszczęściem. Kabula zamieszkała w ośrodku dla dzieci z albinizmem i niedowidzących w Buhangija. A dzięki pomocy Martyny i Stowarzyszenia Misji Afrykańskich, rozpoczęła edukację w prywatnej szkole Montessori, a potem zamieszkała w domu dla dzieci z albinizmem, którego budowę współfinansowała Fundacja UNAWEZA. Jak udało się nam dowiedzieć w tym roku 21-letnia Kabula rozpoczyna studia prawnicze. Spełnia się jej wielkie marzenie! Kabula o nauce. Jej marzenie właśnie się spełnia W ostatnim wywiadzie dla VIVY!, Kabula podkreśliła, że edukacja jest powinna być dostępna dla wszystkich. Szkoła pozwoliła jej zdobyć umiejętności. "Kiedy się uczę, jestem szczęśliwa, bo w moim wypadku nauka oznacza wybór. Nie mogłabym być rolniczką. No, chyba że miałabym nadzorować pracę innych, ale żeby być dobrym liderem, trzeba być wykształconym. [...] Edukacja jest szczególnie ważna dla dziewczynek. Wśród Sukuma, grupy etnicznej, do której należę, wszystko, co najlepsze, zawsze daje się chłopcom. Dziewczynki niewiele znaczą i nie mogą podejmować własnych decyzji. Ja się z tym nie zgadzam", mówiła Annie Pamule. Celem Kabuli i największym życiowym marzeniem były studia prawnicze. Dziś to ona chce pomagać innym - głównie osobom z niepełnosprawnościami, a szczególnie dzieciom i młodzieży z albinizmem. Pragnie odmienić ich los, dać głos, którego samego nie miała. Martyna Wojciechowska nie ukrywa dumy. Kabula prawdopodobnie będzie pierwszą osobą ze swojej wioski, która pójdzie na studia prawnicze. Czytaj też: Gdy była mała, odrąbano jej rękę maczetą. Kabula szczerze o ataku i pierwszym spotkaniu z Martyną Wojciechowską Kabula Nkarango Masanja, Martyna Wojciechowska, Viva! 16/2022 Podróżniczka wyznała, że kiedy po raz pierwszy zobaczyła Kabulę poczuła jej ogromną siłę i determinację do działania. "Czułam, że warto jej pomóc. Dać jej skrzydła. Wystarczy tak niewiele, by w czyimś życiu zmieniło się tak wiele”, wyznała przed kamerą Viva.pl. Dzięki pomocy jest w stanie wypełniać swój plan. „To co Kabula osiągnęła jest niesamowite. Zdała wspaniale egzaminy pod koniec szkoły średniej i można powiedzieć, że dostała się na studia prawnicze”, dodaje Martyna Wojciechowska. Kontynuowanie edukacji i wybór studiów nie są jedynymi marzeniami Kabuli. Swój czas poświęca także pasji muzycznej. „Śpiewanie pomaga jej komunikować się z ludźmi, wyrażać emocje. Jak słyszy muzykę jest innym człowiekiem. Teraz zaczęła tworzyć swoją muzykę i pisać teksty. Nagrała do tej pory 10 utworów z czego jeden wyjątkowy”, zdradziła dziennikarka. Co jeszcze podróżniczka wyznała przed kamerą VIVY? Zachęcamy do obejrzenia materiału wideo! Sprawdź też: Kabula o ojcu: „Nie chciał wychowywać dziecka z albinizmem, wstydził się mnie”
Martyna Wojciechowska i Kabula Nkarango Masanja w wywiadzie VIVY! Tak mówią o pierwszym spotkaniu
„Martyna zobaczyła, że nie jestem jedynie dziewczyną z albinizmem i bez ręki”
W pierwszym życiu Kabula przeżyła niewyobrażalne cierpienie. Brutalnie okaleczona, odrzucona i społecznie wykluczona nie ufała nikomu. W drugim życiu, po spotkaniu z Martyną Wojciechowską i fali dobra, która do niej przypłynęła po poznaniu jej historii przez widzów programu „Kobieta na krańcu świata”, powoli odzyskuje wiarę w ludzi i poczucie bezpieczeństwa. I marzy. Dwie kobiety po przejściach w emocjonalnej rozmowie z Anną Pamułą o zaufaniu, miłości i sile słowa UNAWEZA, które w suahili znaczy „możesz”. Martyna Wojciechowska i Kabula Nkarango Masanja we wspólnym wywiadzie Martyna Wojciechowska i Kabula Nkarango Masanja – z pozoru mogłoby się wydawać, że stanowią swoje przeciwieństwo. Ale gdy z nimi rozmawiam, to okazuje się, że są do siebie bardzo podobne. Obie zdeterminowane i konsekwentne. Nie skupiają się na tym, co powierzchowne. Spotkały się w 2014 roku, gdy Martyna realizowała w Tanzanii odcinek o przemocy, jakiej doświadczają osoby z albinizmem. Cztery lata wcześniej do domu Kabuli wtargnęli zamaskowani mężczyźni i odrąbali jej rękę tuż przy ramieniu, żeby sprzedać ją na czarnym rynku. W niektórych regionach Tanzanii ludzie wierzą, że z części ciał osób z albinizmem szamani mogą wyprodukować magiczne amulety zapewniające bogactwo i chroniące przed chorobami, nieszczęściem. Kabula trafiła do ośrodka dla dzieci z albinizmem i niedowidzących w Buhangija. Potem, dzięki pomocy Martyny i Stowarzyszenia Misji Afrykańskich, rozpoczęła edukację w prywatnej szkole Montessori, a następnie zamieszkała w domu dla dzieci z albinizmem, którego budowę współfinansowała Fundacja UNAWEZA. Obecnie przebywa tam 15 młodych podopiecznych. W tym roku 21-letnia Kabula rozpoczyna studia prawnicze. Kabula zawsze ma swoje zdanie. Jasno formułuje myśli. Jeśli czegoś nie wie, po prostu o tym mówi, nie robiąc uników. Ileż trzeba odwagi, by w obecnych czasach powiedzieć „nie wiem” albo „nie potrafię tego opisać”! Z kolei Martyna przy niej mięknie. Przez cały czas trwania wywiadu dbała o nią: przypominała, by piła wodę (tłumaczyła mi, że osoby z albinizmem łatwo się odwadniają), zaciągnęła zasłony, żeby słońce nie raziło Kabuli (mogą ją wtedy boleć oczy). Mimo ogromnej różnicy kulturowej i bariery językowej (rozmawiają po angielsku, choć pierwszym językiem Kabuli jest suahili) te dwie kobiety, doświadczone przez życie, pomagają sobie we wzajemnym zrozumieniu. Chociaż nie widują się często, bo przecież mieszkają na dwóch krańcach świata, to ich relacja jest silna. Pełna zaufania. Ale nie zawsze tak było. Kabula, co myślałaś o Martynie, gdy ją poznałaś? Kabula: Byłam przekonana, że jest taka sama jak wszyscy dziennikarze. Miałam wtedy tylko 13 lat, a wszystkich interesowała wyłącznie moja trauma. Zadawali mi pytania, ale ja odpowiadałam półsłówkami albo nie mówiłam nic. Nie ufałam im. Martyna: Wszystkie dzieci w ośrodku, w którym wtedy mieszkałaś, wyciągały do mnie ręce, chciały się tulić, szukały uwagi. Ty byłaś opryskliwa, zamknięta w sobie. Bardzo zależało mi na tej rozmowie, bo nad tematem ataków na osoby z albinizmem pracowaliśmy w redakcji programu „Kobieta na krańcu świata” z przerwami przez pięć lat. Od początku wierzyłam, że trzeba go nagłośnić w Polsce i na świecie, by wywrzeć presję na rząd Tanzanii. Kiedy pierwszy raz usiadłyśmy twarzą w twarz, odmówiłaś mi wywiadu. Potem mówiłaś bez przekonania. Zupełnie nie wiedziałam, jak otworzyć ten pancerz. Potem poszłam w kąt i płakałam. Kabula: Wiem. Martyna: Dopiero później zrozumiałam, dlaczego się tak zachowywałaś. Kabula: Opowiadając o tych wydarzeniach, zostawałam wyłącznie z bólem. Za każdym razem miałam wrażenie, że rozdrapuję ranę. Wolałam też z nikim nie nawiązywać relacji, bo to z rąk innych ludzi doświadczyłam strasznych rzeczy. Wszystko się zmieniło, gdy zaproponowałaś, że pojedziemy do Lugaho, mojej rodzinnej wioski. Martyna: Chciałam cię tam zabrać, ale jednocześnie obawiałam się, że powrót tam, gdzie miał miejsce atak, przywoła złe wspomnienia i to jeszcze pogorszy sytuację. Kabula: Stało się dokładnie odwrotnie. Nie widziałam mamy i reszty rodziny od czterech lat. Opowiem coś, żeby lepiej zilustrować, co wtedy czułam. Wyobraź sobie, że jesteś głodna, a przed tobą są dwie grupy ludzi. Jedni mają dużo jedzenia, ale nie chcą się nim podzielić. A drudzy mają go bardzo mało, ale i tak ci je dają. Tę pierwszą grupę stanowili spotkani wcześniej dziennikarze. W tej drugiej byłaś tylko ty. Dostrzegłaś, że jestem głodna. Głodna rodziny. Czułam, jakbyś zajrzała mi do serca. Sprawdź też: Kabula znowu w Polsce! Martyna Wojciechowska opowiedziała o wakacjach adoptowanej córki! Jedno zaskoczyło fanów Martyna zobaczyła coś więcej od innych? Kabula: Zobaczyła, że nie jestem jedynie dziewczyną z albinizmem i bez ręki, nie określa mnie tylko moja niepełnosprawność, ale duża część mnie jest tam, w mojej rodzinnej wiosce. Była otwarta na tyle, żeby zrozumieć moją największą potrzebę. I wtedy ja spojrzałam na nią inaczej. Mówiła mi, że wróci, ale nie potraktowałam tego poważnie. Zresztą nie zależało mi na tym. Byłam wdzięczna, że dała mi prezent w postaci wizyty u mojej mamy. Mama powiedziała mi coś, co sprawiło, że poczułam się mniej winna. Nie chcę zdradzić, co to było, ale dzięki temu było mi lżej. Gdyby nie Martyna, może nigdy by się to nie wydarzyło. Martyna: A ja czułam, jakbym uczestniczyła w cudzie. Nie śmiałam podejść, chcąc dać Kabuli i jej rodzinie czas, więc tylko obserwowałam sytuację z daleka. Nagle ta zamknięta w sobie dziewczyna zaczęła się śmiać, stała się radosna! To było bardzo wzruszające doświadczenie. Tak jak obiecałaś – wróciłaś. Martyna: Po powrocie do Polski nie mogłam przestać myśleć o Kabuli, która miała w sobie niesamowitą wolę przetrwania, siłę i upór. Już wtedy mówiła, że chce zostać prawniczką, żeby bronić słabszych i wykluczonych. Kiedy w redakcji montowaliśmy ten odcinek, zrozumieliśmy, że to jest materiał na cały dokument i że nie możemy zostawić tego tematu. Powstał film „Ludzie duchy”, który dostał główną nagrodę na festiwalu w Monte Carlo i odbił się szerokim echem na świecie, Kabula trafiła na okładkę „National Geographic”. Następnie dzięki wsparciu wielu osób zebraliśmy blisko 100 tysięcy złotych na edukację Kabuli. Skontaktowaliśmy się z misjonarzami ze Stowarzyszenia Misji Afrykańskich w Tanzanii, którzy zgodzili się nam pomóc. Kiedy osiem miesięcy później wróciłam do Buhangija, okazało się, że ze względu na pogarszającą się sytuację w kraju coraz więcej dzieci trafia za drut kolczasty ośrodka. Tym razem Kabula przywitała mnie jednak z otwartymi ramionami. Wciąż miała przy sobie Biblię, którą jej podarowałam. Kabula: Kiedy Martyna powiedziała mi, że będę mogła wyjechać do większego miasta, do dobrej szkoły, zadzwoniłam do mamy, żeby się jej poradzić. „Zrób to, co jest dla ciebie najlepsze”, powiedziała. Nauka to było moje jedyne marzenie, tylko wcześniej nikt nie uważał, że jestem do tego zdolna. Dziękuję, że ty we mnie uwierzyłaś, mamo. Cała rozmowa w nowej VIVIE! Magazyn dostępny w punktach sprzedaży od 25 sierpnia. Rozmawiała Anna Pamuła Zobacz też: Martyna Wojciechowska wspomina: „Kiedy urodziłam dziecko, długo nie mogłam zaakceptować tego, jak wyglądam” Co jeszcze w nowej VIVIE! 16/2022? LlIFE ON WHEElZ. Jak oni się kochają! Wbrew wszystkim, wbrew chorobie. Agata Tomaszewska i Wojtek Sawicki w intymnej i budującej rozmowie. Marek Dutkiewicz. Poeta, scenarzysta, wybitny tekściarz, ojciec największych hitów w historii polskiej piosenki przestrzega: „Żyjemy na wulkanie”. A także Kobiety ikony – co się dzieje z… Dziennikarze piszą o niej, że dobrze wygląda na ulicach Nowego Jorku. Na czym polega wyjątkowy styl Diane Keaton? W VIVA! Podróże – gdzie jeżdżą gwiazdy. Portugalia, kraina na końcu świata, ulubione miejsce Anny Marii Jopek, Edyty Górniak i Madonny. Sztuka gotowania. Siła pokrzywy, cukinii, buraczków i… miłości, czyli filozofia gotowania Agnieszki Maciąg.
Kabula znowu w Polsce! Martyna Wojciechowska opowiedziała o wakacjach adoptowanej córki! Jedno zaskoczyło fanów
Jakiś czas temu Martyna Wojciechowska pochwaliła się na Instagramie, że w odwiedziny przyjeżdża jej adoptowana córka, Kabula. Obie panie wybrały się na spacer po Warszawie, który podróżniczka zdążyła już zrelacjonować w mediach społecznościowych. Szczególną uwagę zwraca nowa fryzura Kabuli! Martyna Wojciechowska na spacerze z Kabulą. Córka podróżniczki zmieniła fryzurę! Na Instagramie Martyny Wojciechowskiej pojawiły się już ujęcia dokumentujące wspólną wycieczkę. Podróżniczka zabrała adoptowaną córkę na długi spacer po Warszawie, przechadzały się wśród Wisły oraz słynnego parku fontann niedaleko Starego Miasta. Kabula była zachwycona stolicą i chciała zobaczyć jak najwięcej! „Warszawa da się lubić. Porządny spacer za nami, wyrobiona chyba potrójna dzienna norma kroków. (...) Kabula ma w sobie tyle energii, że ledwo nadążałyśmy. Przy Elektrowni Powiśle znalazła też kawałek Afryki.” Dziennikarka jest również zachwycona nową fryzurą Kabuli! Zresztą, nie tylko ona. Podczas spaceru panie spotkały fanów, którzy poprosili córkę Martyny Wojciechowskiej o wspólne zdjęcie. „W nowej fryzurze wymiata, więc co chwila przystawałyśmy, bo fani Kabuli chcieli mieć z nią zdjęcia! Dobry czas!” Pod postem pojawiły się same pozytywne komentarze: „Super. Wygląda czadowo”, „Fryzura rewelacja. I ten uśmiech”, „Pamiętam te odcinki, kiedy poznałam Kabulę. A dziś jest na wyciągnięcie ręki w Warszawie, to jest aż niemożliwe”. Czytaj także: Założyli rodzinę, później rozstali się w zgodzie. Oto historia Martyny Wojciechowskiej i Jerzego Błaszczyka Natomiast od wczoraj Kabula i jej przybrana mama są w Polskich górach, niedaleko Bukowiny Tatrzańskiej. Podróżniczka pokazała na Instagramie przepiękne widoki z okna. „Wspaniałe miejsce!", pisała zachwycona Martyna Wojciechowska. Życzymy udanego wypoczynku! Albinosi w Tanzanii – historia Kabuli 23-letnia Kabula Nkalango mieszka w północno-zachodniej Tanzanii. Pierwsze lata życie dziewczynka spędziła w wiosce Kahama. Jako albinoska nie miała - i nadal nie ma łatwego życia. Państwo, w którym spędza każdy dzień to najgorsze miejsce na świecie dla osób z bielactwem. Dlaczego? „Każdego dnia mogą zostać ofiarami polowania na ludzi. Pracowaliśmy nad tym tematem przez prawie pięć lat. Oglądałam zdjęcia rozczłonkowanych ciał niemowlaków, ekshumacji ciał, rąk i nóg odrąbanych na amulety”, opowiadała w Wysokich Obcasach Martyna Wojciechowska, która w 2017 roku adoptowała Kabulę. Choć jest piękna i zdolna, to nie ma też stałego kontaktu ze swoją biologiczną rodziną. Ta ją bowiem odtrąciła. Jednak najgorsze wydarzenie w życiu Kabuli miało miejsce, gdy dziewczynka miała 12 lat. To wtedy dwóch mężczyzn wtargnęło nocą do jej domu i odrąbało jej rękę wierząc, że będzie to dla nich amulet. „Choć trudno w to uwierzyć, w Tanzanii, w tak turystycznym kraju, w XXI w. wciąż niektórzy wierzą w to, że części ciała osób dotkniętych albinizmem mają magiczną moc. Przyrządzane są z nich eliksiry i amulety...”, pisała w przeszłości Martyna Wojciechowska w sieci. Na szczęście od kilku lat dziewczynka jest pod dobrą opieką Martyny Wojciechowskiej. Ma świetne oceny, rozwija się śpiewając i zgłębiając prawo. Teraz z pewnością jest szczęśliwa, mogąc znów spędzać czas z przybraną mamą! Sprawdź również: Agnieszka Włodarczyk o trudach macierzyństwa: „Połowa znajomych się poobrażała” Kabula, Martyna Wojciechowska, Dzień Dobry TVN 15.09.2018
Martyna Wojciechowska zamieściła wyjątkowy wpis poświęcony Kabuli
Podróżniczka zdradziła sekret adoptowanej córki
Podróżniczka, dziennikarka, ale przede wszystkim kobieta o wielkim sercu. Kilka lat temu Martyna Wojciechowska zdecydowała się na adopcję na odległość. Została mamą Kabuli, którą poznała w ośrodku dla albinosów w Tanzanii. Podróżniczka opowiedziała jej historię w jednym z odcinków programu Kobieta na krańcu świata. Gdy Kabula miała 12 lat została napadnięta i okaleczona. Przeżyła prawdziwe piekło. To już przeszłość i dziś z nadzieją, poczuciem bezpieczeństwo buduje swoją przyszłość. Martyna Wojciechowska złożyła swojej adoptowanej córce wyjątkowe życzenia z okazji urodzin. Dziennikarka zdradziła przy okazji sekret Kabuli. Czego dotyczy? Martyna Wojciechowska o adoptowanej córce Martyna Wojciechowska od lat pokazuje wzruszające, inspirujące, a czasami dramatyczne historie swoich bohaterek w programie Kobieta na krańcu świata. W jednym z archiwalnych odcinków została pokazana historia Kabuli, która jest ofiarą polowania na ludzi. Dziewczyna straciła rękę po tym, jak nieznani sprawcy wtargnęli do domu, by ją okaleczyć. „Chorzy na albinizm wciąż uważani są tam za osoby obdarzone szczególną mocą. Dlatego z części ich ciał produkuje się magiczne eliksiry i amulety. I to się dzieje naprawdę – ręce czy nogi można kupić od handlarzy i szamanów. Ofiarami ataków padają głównie dzieci i kobiety”, mówiła Martyna Wojciechowska w 2018 roku Romanowi Praszyńskiemu dla magazynu VIVA!. Jedną z nich była Kabula. Dziennikarka była poruszona jej historią i chciała jej pomóc, podobnie jak wiele innych osób. Podróżniczka sfinansowała jej edukację, chciała odmienić jej życie, dać szansę na rozwój, którego do tej pory nie miała. To się udało. Kiedy Martyna Wojciechowska poznała Kabulę, widziała zamkniętą w sobie dziewczynkę. Dziś to pewna siebie kobieta, która dąży do celów i spełnia marzenia. Kilka lat temu adoptowana córka podróżniczki odwiedziła Polskę. Miała wtedy okazję bliżej poznać biologiczną córkę gwiazdy, Marysię. To był czas pełen wzruszeń, nowych przyjaźni. Podróżniczka ma cały czas kontakt z Kabulą. Martyna Wojciechowska jest dumna z jej osiągnięć. „Jestem z Niej taka dumna! Kiedy patrzę na ten uśmiech i błyszczące oczy to widzę, jak wielkie szczęście daje jej śpiewanie. Nie ma piękniejszego widoku, niż człowiek, który podąża za swoimi marzeniami i je realizuje. Krok po kroku”, pisała. Kabula marzy o tym, by zostać prawniczką i pomagać osobom, które nie mają wystarczająco sił, by walczyć o siebie. Okazuje się, że założyła też kanał na YouTube, gdzie publikuje swoje nagrania. Zobacz: Cztery lata temu Martyna Wojciechowska adoptowała Kabulę z Tanzanii. Co u niej słychać? Martyna Wojciechowska złożyła Kabuli wyjątkowe życzenia Podróżniczka złożyła wyjątkowe życzenia swojej adoptowanej córce. Kabula niedawno obchodziła urodziny. Dziennikarka wyznała, że dziewczyna przyszła na świat 7.11.2000 roku. Okazuje się, że dzień jej narodziny skrywają pewną tajemnicę. Nikt nie zna ich dokładnej daty. „W sumie nikt nie wie (nawet bilologiczna mama) jaki dokładnie to był dzień, bo nikt tego nie odnotował, nie powstał akt urodzenia, ale… Tak Kabula zdecydowała jakiś czas temu i teraz tak jest OFICJALNIE! Z tej okazji (i nie tylko z tej!) KOCHANA CÓREŃKO, ŻYCZĘ Ci WSZYSTKIEGO, CO NAJLEPSZE!!! Kabulka, jesteś dla mnie wzorem odwagi i wytrwałości”, pisała Martyna Wojciechowska. Gwiazda opublikowała nagranie adoptowanej córki i opowiedziała o jej licznych talentach, które wciąż rozwija. „Zobaczcie na tę pięknie uśmiechniętą dziewczynę, która odważnie sięga po marzenia i nie boi się życia! Niedługo zacznie swoje studia prawnicze, pokochała śpiew i dzieli się swoją pasją w sieci. Kto jeszcze nie subskrybuje Jej kanału na YouTube albo nie śledzi Jej socialmediów niech koniecznie nadrabia! Szyje też własnoręcznie piękne sukienki (i nie tylko) choć ma tylko jedną rękę”, dodała podróżniczka. Martyna Wojciechowska zaznaczyła, że Kabula pozostawiła za sobą wszystkie dramatyczne wydarzenia. Nie ogląda się wstecz i ma w sobie ogromną siłę. „W tej Kobiecie nie ma już dzisiaj żadnego śladu po przestraszonej dziewczynie, którą poznałam kilka lat temu. A obserwowanie tej zmiany jest dla mnie jedną z najpiękniejszych rzeczy w życiu”, pisała gwiazda. A my przyłączamy się do tych pięknych życzeń. Wszystkiego dobrego dla Kabuli! Zobacz też: Martyna Wojciechowska o historii Kabuli: „trzema machnięciami maczety odrąbali jej rękę”
Cztery lata temu Martyna Wojciechowska adoptowała Kabulę z Tanzanii. Co u niej słychać?
Kiedyś musiała przeżyć piekło. Teraz przed albinoską piękna przyszłość
Siedem lat temu Martyna Wojciechowska wyjechała z kamerą do Tanzanii. To miały być dla dziennikarki po prostu nagrania do jej programu. Praca nad tym odcinkiem zmieniła jednak dalsze życie ulubienicy widzów. Na miejscu prezenterka poznała Kabulę Nkalango, której historia poruszyła ją do łez. 23-letnia mieszkanka Tanzanii trzy lata później dzięki staraniom Martyny stała się jej adoptowaną córką. Co dziś słychać u Kabuli? View Ediplayer on the source website Kabula Nkalango – czym się dziś zajmuje? Cierpiąca na albinizm 23-letnia Kabula ma za sobą trudną przeszłość, ponieważ w Tanzanii każdy albinos traktowany jest jak cel polowań. Dopiero pomoc Martyny Wojciechowskiej sprawiła, że młoda kobieta otrzymała pomoc i schronienie. Dziś mieszka w bezpiecznym miejscu, czyli wybudowanym przez fundację podróżniczki domu. Ucząca się prawa adoptowana córka Martyny Wojciechowskiej ma szansę pracować w przyszłości w organizacji założonej przez żoną Przemka Kossakowskiego. „Kabula jest w jakimś sensie matką chrzestną Fundacji, z czego jest bardzo dumna. Dzięki niej jest nazwa UNAWEZA. A poza tym Kabula już na początku naszej znajomości powiedziała, że chce zostać prawnikiem, by pomagać osobom słabszym, wykluczonym, takim jak ona. To jej największe życiowe marzenie i plan, więc absolutnie w przyszłości widzę dużą rolę Kabuli w fundacji”, obiecała nam przed kamerą Martyna Wojciechowska 2 lata temu. Na co dzień Kabula spełnia się też w innej swojej pasji – śpiewie. Pięć miesięcy temu 23-latka założyła kanał na YouTubie, na którym opublikowała swój pierwszy klip. Piosenka HUKUMU doczekała się 80 tysięcy odtworzeń. Tak dobry wynik zmotywował Kabulę do rozwijania wokalnego talentu. Kilka dni temu w sieci pojawił się kolejny nagrany występ albinoski. Także i w tym przypadku adoptowana córka dziennikarki mogła liczyć na jej wsparcie i udostępnienie materiału wideo. „Jestem z Niej taka dumna! Kiedy patrzę na ten uśmiech i błyszczące oczy to widzę, jak wielkie szczęście daje jej śpiewanie. Nie ma piękniejszego widoku, niż człowiek, który podąża za swoimi marzeniami i je realizuje. Krok po kroku”, napisała w sieci Martyna Wojciechowska i odesłała do profilu córki zachęcając do zostawiania jej miłych komentarzy w języku angielskim. Albinosi w Tanzanii – historia Kabuli Przypomnijmy, że 23-letnia Kabula Nkalango mieszka w północno-zachodniej Tanzanii. Pierwsze lata życie dziewczynka spędziła w wiosce Kahama. Jako albinoska nie miała i nie ma łatwego życia. Państwo, w którym spędza każdy dzień to najgorsze miejsce na świecie dla osób z bielactwem. Dlaczego? „Każdego dnia mogą zostać ofiarami polowania na ludzi. Pracowaliśmy nad tym tematem przez prawie pięć lat. Oglądałam zdjęcia rozczłonkowanych ciał niemowlaków, ekshumacji ciał, rąk i nóg odrąbanych na amulety”, opowiadała w Wysokich Obcasach Martyna Wojciechowska, która w 2017 roku adoptowała Kabulę. Najgorsze wydarzenie w życiu Kabuli miało miejsce, gdy dziewczynka miała 12 lat. To wtedy dwóch mężczyzn wtargnęło nocą do jej domu i odrąbało jej rękę wierząc, że będzie to dla nich amulet. „Choć trudno w to uwierzyć, w Tanzanii, w tak turystycznym kraju, w XXI w. wciąż niektórzy wierzą w to, że części ciała osób dotkniętych albinizmem mają magiczną moc. Przyrządzane są z nich eliksiry i amulety...”, pisała w przeszłości Martyna Wojciechowska w sieci. CZYTAJ TEŻ: Córka Martyny Wojciechowskiej zostanie poddana operacji! Choć Kabula Nkalango jest piękna i zdolna to nie ma też stałego kontaktu ze swoją biologiczną rodziną. Ta ją bowiem odtrąciła. „Kiedy się urodziłam, ojciec powiedział mamie, że nie chce w domu takiego dziecka. Oddali mnie do babci. Spędziłam u niej trzy-cztery lata. Gdy mama chciała mnie zabrać, tata zdecydował, że w takim razie on się wyprowadzi. Odszedł i nigdy go potem nie widziałam. Gdybym dziś minęła tego człowieka na ulicy, nawet nie wiedziałabym, że jest moim ojcem”, mówiła w 2018 roku polskim mediom. Na szczęście od kilku lat dziewczynka jest pod dobrą opieką Martyny Wojciechowskiej. Ma świetne oceny, rozwija się śpiewając i zgłębiając prawo, a także na pewno nie może doczekać się kolejnego spotkania na żywo ze swoją przybraną mamą. I my mamy nadzieję, że mimo trudnych pandemicznych czasów, w końcu dojdzie do wymiany uścisków między paniami.
Martyna Wojciechowska skończyła 46 lat. Kabula przesłała jej wyjątkowy prezent!
Podarek prosto z serca wzruszył internautów
Wczoraj Martyna Wojciechowska obchodziła swoje 46. urodziny. O tym święcie nie zapomnieli oczywiście fani i bliscy dziennikarki – w tym jej adoptowana córka Kabula. Mieszkanka Tanzanii nie mogła osobiście uściskać swojej drugiej mamy, ale zrobiła wszystko, by 28 września był dla niej wyjątkowy. Podróżniczka otrzymała od 22-latki śliczną grafikę i życzenia. Życzenia od Kabuli dla Martyny Wojciechowskiej Dzień przed urodzinami, Martyna Wojciechowska opublikowała na swoim Instagramie grafikę, którą Kabula stworzyła specjalnie dla niej. Do obrazka był dołączony list. „Dziękuję Bogu za wszystkie jego uczynki w jej życiu, od urodzenia do teraz. Dziękuję Bogu za to, że dał jej serce i wizje, które ma przemierzając cały świat z wyciągniętą pomocną dłonią. Modlę się, aby Bóg chronił ją przed wszelkimi przeszkodami, które utrudniają jej spełnienie tego co chce osiągnąć. Dziękuję również Bogu za wprowadzenie jej do mojego życia” czytamy w nim. „Dziękuję Jej za wszystko, co zrobiła dla mnie i wielu innych ludzi. Droga Mamo, życzę Ci miłych i szczęśliwych urodzin, ciesz się swoim wyjątkowym dniem i bądź błogosławiona”, dopisała dalej Kabula, co jeszcze mocniej wzruszyło internautów. Prezent zdecydowanie od serca! Z tego samego miejsca pochodzi też chęć do wspierania fundacji Martyny Wojciechowskiej. Gwiazda przypomniała w kolejnym poście, że UNAWEZA kończy rok! Przy okazji zachęciła do wpłat. „Do grona PRZYJACIÓŁ FUNDACJI i naszych PODOPIECZNYCH dołączyły 432 OSOBY, które są z nami na stałe i wspierają nasze działania każdego miesiąca poprzez projekty PASZPORT UNAWEZA i BILET DO LEPSZEGO ŻYCIA (na instastory wrzucam link do nich, gdyby ktoś z Was chciał dołączyć!) DZIĘKUJĘ WAM WSZYSTKIM Z CAŁEGO SERCA! Bez Was ta podróż nie byłaby możliwa”, czytamy na profilu Martyny Wojciechowskiej. Dziennikarka napisała także, że w pierwszy rok jej Fundacja zebrała aż 1,5 miliona na pomoc ludziom rozsianym po krańcach świata. Spodziewaliście się takiej sumy? Życzmy więcej i więcej! A także spotykania osób o tak wielkim sercu jak Kabula.
Martyna Wojciechowska podzieliła się ogromnym sukcesem Kabuli!
21-latka z albinizmem ma kolejne marzenie...
Historia Kabuli wstrząsnęła kilka lat temu całą Polską. Dziewczynka, która od dziecka jest albinoską, 9 lat temu stała się ofiarą mieszkańców Tanzanii, którzy odcięli jej rękę. Wszystko przez to, że część miejscowej ludności prześladuje osoby chore na bielactwo. Wierzą oni, że części ich ciała mają moc amuletów… Przeszłość 21-latki poruszyła też Martynę Wojciechowską. Podróżniczka nie tylko zrobiła o niej reportaż, ale i zaadoptowała dziewczynkę. Teraz dziennikarka podzieliła się kolejnym sukcesem przyszłej pani prawnik. Martyna Wojciechowska o ukończeniu szkoły przez Kabulę i jej planach W jednym z ostatnich wydań Dzień dobry TVN wyświetlono materiał o Kabuli. Dowiedzieliśmy się z niego, że dziewczynka ukończyła właśnie szkołę! „Na początku nie było łatwo. Większość osób mnie nie akceptowała. Pierwszy raz doświadczyłam dyskryminacji chyba w czasie przerwy w lekcjach. Mimo wszystko nie pozwoliłam im się złamać i uczyłam się dla siebie. Nie dla szkoły”, mówiła marząca o zostaniu prawnikiem 21-latka. W uroczystości zakończenia roku szkolnego uczestniczyła między innymi biologiczna mama Kabuli. „Jestem bardzo dumna z Kabuli. To była wspaniała uroczystość. Przyszło wielu jej przyjaciół. To dla nas wielki dzień”, mówiła Lemi Ngwambeleja przed kamerą. W Tanzanii nie zabrakło też samej Martyny Wojciechowskiej! „Ona jest najdoskonalszym dowodem na to, że niemożliwe nie istnieje, bo jeśli ona - z małej miejscowości, przy takich wyzwaniach fizycznych, z którymi musi się zmagać, może być najlepszą uczennicą, jeśli może spełniać swoje marzenia, to każdy może to zrobić”, opowiadała na wizji wyraźnie wzruszona dziennikarka. Martyna Wojciechowska zwróciła też uwagę na przemianę Kabuli, która poza prawem zainteresowana jest też modą. „Sukienka, którą widzieliśmy w materiale – ta kwiecista – to uszyty strój przez samą Kabulę. W Tanzanii nie ma zbyt wielu sklepów z ubraniami, więc kupujemy kolorowe materiały i Kabula szyje kreacje. Widziałam, jak to robi – pomaga sobie brodą, ramieniem. Ma się wrażenie, że dla tej dziewczyny nie ma żadnej przeszkody”, mówiła Martyna Wojciechowska w TVN. Na Instagramie pokazała z kolei zdjęcie 21-latki ubranej w inną piękną stylizację. „Odważne kolory, modne dodatki - Kabula chce się podobać! Mimo swoich tragicznych wspomnień, chce dzisiaj żyć normalnie - cieszyć się z małych rzeczy i też po kobiecemu godzinami wybierać odpowiednie kapelusze/torebki/biżuterię do koloru sukienki! Kto by o tym pomyślał kilka lat temu…”, czytamy na Instagramie Fundacji Unaweza. Kolejne marzenie Kabuli. Budowa domu dla dzieci z albinizmem Fundacja Martyny Wojciechowskiej postawiła przed sobą poważny cel. Pokrywa się on z marzeniem Kabuli, a jest to ukończenie budowy domu, w którym w przyszłości zamieszkają dzieci chore na bielactwo. UNAWEZA chce też umożliwić młodzieży ukończenie szkół średnich. „Obecnie naszym najbardziej pilnym projektem jest budowa domu z albinizmem w Tanzanii, o którym było w materiale. W tej chwili mamy już pięć podopiecznych i tych dzieciaków mam nadzieję będzie więcej. (...) Potrzebujemy jeszcze około 200 tysięcy złotych”, mówiła Martyna Wojciechowska w Dzień Dobry TVN. Kabula odwiedziła już dom, w którym niedługo zamieszka. Na razie został dla niej przygotowany mały pokój z pięknym widokiem. W przyszłości, gdy 21-latka ukończy kolejny stopień edukacji i zostanie prawnikiem, będzie mogła przenieść się do większego pomieszczenia, które będzie też jednocześnie jej biurem. Martyna Wojciechowska podkreśliła w materiale, że Kabula jest inspiracją dla wielu swoich koleżanek, które też chcą pójść w jej ślady. Dla wielbicieli dziewczynki mamy jeszcze jedną niespodziankę. Okazuje się, że adoptowana córka Martyny Wojciechowskiej po raz drugi odwiedzi w kwietniu Polskę! „Kabula będzie w Polsce na miesiąc albo dwa – na zasłużone wakacje. Będzie morze, będą góry, może wizyta w Dzień Dobry TVN – wszystko będzie”, opowiadała dziennikarka na wizji. Już nie możemy doczekać się kolejnych pięknych, rodzinnych zdjęć Kabuli i Martyny! Wszystkich, którzy chcą pomóc ukończyć budowę tanzańskiego domu zapraszamy na stronę Fundacji UNAWEZA, na której można dokonywać wpłat.
Martyna Wojciechowska obchodzi dziś 45. urodziny: „Zrobiłam sobie piękny prezent”
Zdobyła Koronę Ziemi. Ukończyła Rajd Dakar. W męskim świecie wytycza nowe szlaki kobietom. Ale Martyna Wojciechowska już nie chce się ścigać. Chce pomagać. Założyła Fundację UNAWEZA, która wspiera bohaterki jej programów Kobieta na krańcu świata. Skąd wziął się pomysł? Podróżniczka zdradziła to tylko nam! Przeczytaj fragment wywiadu, który przeprowadził Roman Praszyński. Martyna Wojciechowska pierwszy raz o Fundacji UNAWEZA Jaki szczyt zdobywasz dzisiaj? Globalny zasięg pozytywnego działania. Poczucie, że moje działanie ma wpływ na ludzi wokół mnie, w Polsce, ale też w innej części globu. Założyłam fundację. Za każdym razem, kiedy jechałam na kraniec świata i spełniałam się jako dziennikarz, czułam, że nie mogę zostawić moich bohaterów z problemami. Gdyby mieć trochę pieniędzy i pomocnika na miejscu, gdyby pokazać właściwy kierunek, potrzymać za rękę, wesprzeć w realizacji ich celów. Pomóc zmienić życie. Podejmowałam się heroicznych prób z oddaną grupą przyjaciół. Organizowaliśmy zbiórki wśród krewnych i znajomych, żeby pomóc komuś na Filipinach, w Tanzanii czy Boliwii. Budowaliśmy sieć, ale potrzebowaliśmy struktury. Więc ją mamy. Fundacja UNAWEZA właśnie zaczęła działać, 28 września oficjalnie zaczynamy finansować projekty równocześnie w kilku miejscach świata. Zrobiłam sobie piękny prezent na moje 45. urodziny! Naszym celem jest wspieranie kobiet, ich dzieci i rodzin. Wyrównanie szans i edukacja. Póki co będziemy zajmować się bohaterkami, które poznałam w trakcie realizacji programu „Kobieta na krańcu świata”. UNAWEZA? Z języka suahili, po angielsku znaczy „you can”, po polsku „możesz”. To słowo usłyszałem od Kabuli w 2014 roku, kiedy spotkałam ją po raz pierwszy. Zobaczyłam je w zeszycie do suahili, zaintrygowało mnie. Zapytałam, co znaczy, a ona po raz pierwszy podniosła głowę i spojrzała na mnie. Bo na początku mnie ignorowała i była wręcz opryskliwa. Powiedziała: „You can”. Piękna historia. Zdałam sobie sprawę, że wszystko, co robiłam, doprowadziło mnie właśnie do tego miejsca. Zawsze wiedziałam, że sensem mojego życia jest pomaganie innym. Widziałam się co prawda w szpitalu polowym gdzieś w Afryce. I nie wykluczam, że tam trafię. Ale na razie jestem w Polsce i zajmuję się realizacją projektu o światowym zasięgu. Więcej o życiu i planach Martyny Wojciechowskiej przeczytasz w najnowszej VIVIE! Numer poświęcony kobiecej sile już od jutra w kioskach.
Kabula ma powód do świętowania! Z tej okazji Martyna Wojciechowska opublikowała wyjątkowy wpis
Ich wspólne zdjęcie też nas rozczuliło...
Już ponad cztery lata mijają odkąd Martyna Wojciechowska zaadoptowała Kabulę - bohaterkę programu Kobieta na krańcu świata, która choruje na albinizm. W Tanzanii, czyli tam, gdzie Kabula mieszka niestety jest to jednoznaczne z pewnego rodzaju wyrokiem. Miejscowa ludność wierzy bowiem, że eliksiry z kawałków ciał osób cierpiących na bielactwo przynoszą powodzenie. Na szczęście dziś życie Kabuli jest już pełne spokoju. A poza tym, przyszła pani prawnik obchodzi dziś 21. urodziny! Urodzinowe życzenia dla Kabuli Z tej okazji Martyna Wojciechowska opublikowała w sieci specjalny post, w którym złożyła najserdeczniejsze życzenia swojej adoptowanej córce. „Moja kochana KABULA MA DZISIAJ URODZINY!!!❤ Skończyła właśnie… 21 lat! Patrzę na Jej uśmiechniętą buzię na zdjęciach i nie mogę uwierzyć w to, jak wiele się zmieniło od naszego pierwszego spotkania w 2015 roku, kiedy przyjechałam do Tanzanii, żeby zrealizować film dokumentalny „The Ghost People”. Kiedyś tak bardzo skryta w sobie, odgrodzona od świata, pełna żalu za to, co Ją spotkało... Dzisiaj to zupełnie inna KOBIETA! Pełna marzeń, zapału do pracy, chęci pomocy innym… i radości! Moja adoptowana córka, dziewczyna, która zmieniła moje życie bardziej niż ja Jej. Tak się cieszę, że mogę być częścią Jej świata”, napisała podróżniczka na Instagramie. Do wpisu dołączone zostało też wyjątkowo urocze zdjęcie obu pań, które zostało wykonane podczas wizyty 21-latki w Warszawie. A jak dziś radzi sobie Kabula? Martyna Wojciechowska zdradziła nam to kilka miesięcy temu. „U Kabuli doskonale. Jesteśmy w stałym kontakcie, na bieżąco dostaję świeże relacje i aktualne zdjęcia. Kabula czuje się zdecydowanie lepiej od kiedy ma przyrodnią siostrę – 15-letnią Tatu. Kabula dalej się uczy i niezmiennie z bardzo dobrymi wynikami kończy kolejne semestry. Wciąż jest jedną z najlepszych uczennic. W szkole jest starsza od swoich rówieśników, bo później zaczęła edukację, ale to sprawia, że jest świetnym przykładem dla swoich młodszych koleżanek z uczelni”, powiedziała nam Martyna w kwietniu i dodała, kilka słów na temat najbliższych planów dziewczynki. „Jest bardzo zdeterminowana żeby dostać się na studia prawnicze w stolicy Tanzanii. Mamy już zebrane na to środki – wszystko dzięki niezwykłej hojności widzów”, usłyszeliśmy od dziennikarki. Przy okazji urodzin Kabuli składamy jej życzenia spełnienia marzeń, siły, determinacji i samych dobrych ludzi dookoła.
Kabula miała okazję spotkać się z biologiczną mamą. Te zdjęcia są wzruszające!
Martyna Wojciechowska zdradziła szczegóły
Adoptowana córka Martyny Wojciechowskiej Kabula spotkała się z biologiczną mamą! To spotkanie uwieczniono na zdjęciach, a podzieliła się nimi z internautami sama Martyna. Na Instagramie podróżniczki pojawiły się trzy wyjątkowe fotografie. Jak przebiegło spotkanie? Zobaczcie sami! Kabula spotkała się z biologiczną mamą! Martyna Wojciechowska od ponad dziesięciu lat jest szczęśliwą mamą Marysi, która jest owocem jej związku z Jerzym Błaszczykiem. Jeszcze do niedawna niewielu wiedziało, że Martyna Wojciechowska adoptowała dziecko. O Kabuli zrobiło się głośno po jednym z odcinków Kobiety na krańcu świata, którego została bohaterką. 20-letnia Kabula jest albinoską, co w szczególności w Tanzanii, traktowane jest jako wyrok śmierci. Na świecie na bielactwo cierpi co 20 tysięczna osoba, ale w Tanzanii to schorzenie występuje kilkanaście razy częściej niż w innych częściach kuli ziemskiej. W tym kraju albinosi traktowani są więc jak żywe sztabki złota - z kawałków ich ciał robi się cenne amulety, które mają zapewnić noszącym je bogactwo, pozycję i władzę. To właśnie z tego powodu Kabula doświadczyła m.in. przemocy z rąk handlarzami ludźmi, o czym opowiedziała w programie Martyny. Życie Kabuli nie było łatwe. Zanim stanęła na drodze Martyny, dziewczyna musiała zmierzyć się z wieloma przykrymi sytuacjami. „Trzema machnięciami maczety odrąbali jej rękę”, wyznała w rozmowie z Romanem Praszyńskim dla VIVY! podróżniczka. Historia dziewczyny wzruszyła podróżniczkę i mocno zapadła w jej sercu. Nic więc dziwnego, że decyzja o adopcji była natychmiastowa. Dziś Kabula ma już za sobą pełną emocji wizytę w Polsce. Miała okazję zwiedzić, Kraków, Warszawę oraz polskie góry, a także poznała najbliższych swojej mamy. Podczas wizyty w naszym kraju nie zabrakło także spotkania z biologiczną córką Martyny, Marysią. Dziewczyny zrobiły sobie nawet wspólne zdjęcie. Teraz Kabula miała okazję spotkać się z kolejną ważną dla niej osobą. Jak zdradziła Martyna Wojciechowska, Kabula na kilka dni przed świętami Bożego Narodzenia spotkała się z biologiczną mamą! „Zobaczcie jak wiele się zmieniło od momentu, kiedy poznałam Kabulę kilka lat temu. Wycofana, nieufna, pełna żalu do świata, za to co Ją spotkało. Z dala od rodziny. Dzisiaj uśmiechnięta, pełna marzeń wspaniała kobieta!❤️ Kilka dni przed Świętami Bożego Narodzenia, Kabula ponownie spotkała się z mamą! Wspaniale widzieć takie obrazy!”, napisała na Instagramie pod zdjęciami Kabuli i jej biologicznej mamy. Zobaczcie wyjątkowo rozczulające zdjęcia autorstwa księdza Janusza Machoty ze Stowarzyszenia Misji Afrykańskich.
Jak córki Martyny Wojciechowskiej spędzały razem czas w Polsce?
Zobacz pierwsze wspólne zdjęcia Marysi i Kabuli!
Latem Polskę odwiedziła adoptowana córka Martyny Wojciechowskiej, Kabula. Dziennikarka poznała ją podczas nagrywania odcinka swojego programu w Tanzanii. Dziewczyna jest chora na bielactwo i w ojczyźnie padła ofiarą okrutnych przesądów i wierzeń. Gwiazda postanowiła adoptować Kabulę – finansować jej życie i edukację. W wakacje Kabula przyjechała do Polski. Zwiedzała Warszawę oraz polskie góry, a także poznała najbliższych swojej mamy. „Mówi do mnie mamo. To mnie niezwykle wzrusza”, zdradziła dziennikarka. W internecie właśnie pojawiły się wspólne zdjęcia, na których widzimy obie córki dziennikarki. Jak córki Martyny Wojciechowskiej spędzały razem czas? 20-letnia Kabula zapewniała, że Polska bardzo jej się podoba. Spędziła tutaj dziesięć dni i była zachwycona przyjazną atmosferą i ludźmi, których spotykała na swojej drodze. Martynie Wojciechowskiej najbardziej zależało na tym, by Kabula spotkała się z jej biologiczną córką, Marysią! W jakiej atmosferze przebiegło ich spotkanie? Martyna Wojciechowska zdradziła wtedy, że między Marysią i Kabulą pojawiła się wyjątkowa nić porozumienia. Bardzo się polubiły. Razem jeździły na rolkach i plotkowały o matematyce. Kabula poznała także rodziców podróżniczki, którzy przygotowali dla niej prawdziwie rodzinny obiad. Dziennikarka zabrała również Kabulę w polskie góry. „Marysia udostępniła jej nawet swój pokój na cały okres pobytu. Miło spędzałyśmy czas we trzy. Bardzo się wzruszyłam, kiedy zobaczyłam, jak moja córka bardzo się w to wszystko zaangażowała i jaka to ważna dla niej lekcja empatii. Jestem dumna, że wychowałam Marysię na wrażliwą i pełną miłości do ludzi i świata dziewczynkę”, wyznała dziennikarka w rozmowie z Super Expressem. To, jak dokładnie przebiegała wizyta Kabuli w Polsce, będzie można obejrzeć w programie Kobieta na krańcu świata w najbliższą niedzielę, 9 grudnia o godzinie 11.
Wiemy, jak wyglądało pierwsze spotkanie Marysi z adoptowaną córką Martyny Wojciechowskiej!
Kabula, adoptowana córka Martyny Wojciechowskiej przyjechała niedawno do Warszawy. Spędziła tutaj dziesięć wspaniałych dni. „Mówi do mnie mamo. To mnie niezwykle wzrusza”, zdradziła Martyna w ostatnim wywiadzie. Kabula była zachwycona przyjazną atmosferą i ludźmi, których spotykała na swojej drodze. W końcu miała okazję poznać także rodzinę podróżniczki. Czy córka Martyny Wojciechowskiej nie jest zazdrosna o Kabulę? Jakie łączą je relacje? Jakie relacje łączą córkę Martyny Wojciechowskiej z Kabulą? Martyna Wojciechowska poznała Kabulę cztery lata temu podczas kręcenia kolejnego odcinka Kobiety na krańcu świata. Historia albinoski z Tanzanii poruszyła nie tylko widzów programu, ale również samą prowadzącą. „Trzema machnięciami maczety odrąbali jej rękę”, mówiła Martyna w jednym z wywiadów VIVY!. W Tanzanii osoby dotknięte albinizmem traktowane są jako przedmiot polowań. Miejscowi wierzą, że amulety i eliksiry z ich ciał mają magiczną moc. Od kilku lat podróżniczka finansowo wspiera Kabulę. Postanowiła adoptować ją na odległość. „Kiedy poznałam Kabulę, była wystraszoną zamkniętą w sobie dziewczynką. Dzisiaj jest wspaniałą Kobietą, silną, uśmiechniętą i z głową pełną marzeń ❤ ”, pisała podróżniczka. W końcu jej przybrana córka mogła odwiedzić Polskę. Zwiedziła Warszawę i wybrała się w góry! Ale przede wszystkim, poznała najbliższych Martyny Wojciechowskiej. Podróżniczce zależało na tym, by w końcu spotkała się z jej biologiczną córką, Marysią! W końcu nigdy nie maiły okazji się poznać. W jakiej atmosferze przebiegło ich spotkanie? W rozmowie z Super Expressem, Martyna Wojciechowska zdradziła, że między Marysią i Kabulą pojawiła się wyjątkowa nić porozumienia. Bardzo się polubiły. „Marysia udostępniła jej nawet swój pokój na cały okres pobytu. Miło spędzałyśmy czas we trzy”, wyznała gwiazda. Okazuje się, że córka podróżniczki pilnowała, by jej przyszywanej siostrze niczego nie brakowało. Martyna Wojciechowska przypomniała, że Marysia sama organizowała zbiórkę pieniędzy w swojej szkolę na fundację Między niebem a ziemią, która pomagała w pełnieniu opieki nad Kabulą. „Bardzo się wzruszyłam, kiedy zobaczyłam, jak moja córka bardzo się w to wszystko zaangażowała i jaka to ważna dla niej lekcja empatii. Jestem dumna, że wychowałam Marysię na wrażliwą i pełną miłości do ludzi i świata dziewczynkę”, dodała. Nie dziwi nas, że córka Martyny Wojciechowskiej wyrosła na wrażliwą, cudowną dziewczynkę. Przykład idzie z góry!
Wzruszające wyznanie Kabuli: „Kiedy zostałam zaatakowana Bóg wcale mnie nie opuścił”
„Trzema machnięciami maczety odrąbali jej rękę”
Wizyta Kabuli w Polsce wywołała w naszych mediach nie lada poruszenie. To była pierwsza taka podróż adoptowanej córki Martyny Wojciechowskiej. Czekało ją chociażby wyjątkowe spotkanie z Marysią, biologiczną córką podróżniczki oraz wizyta u lekarza. Podróż Kabuli do Polski dobiegła końca już jakiś czas temu. Dziennikarka w rozmowie z Uwagą TVN podsumowała przyjazd adoptowanej córki. Adoptowana córka Martyny Wojciechowskiej Kabula w Polsce Wizyta Kabuli w Polsce trwała zaledwie dziesięć dni, ale jak podsumowuje ją sama dziewczyna - to była podróż jej życia. Adoptowana córka Martyny Wojciechowskiej podczas pobytu w Polsce miała okazję m.in. zwiedzić Warszawę oraz Kraków. Wraz z podróżniczką wybrała się także na Kasprowy Wierch. I to właśnie podczas górskiej wędrówki po Tatrach towarzyszyli im dziennikarze Uwagi TVN. „Bardzo chciałam zabrać Kabulę w góry. Zależało mi na tym, bo góry są też dla mnie bardzo ważne. To jaka jestem w życiu zdeterminowana to właśnie zasługa gór”, wyznała podróżniczka. Martyna Wojciechowska i Kabula poznały się cztery lata temu w zamkniętym ośrodku dla albinosów w Tanzanii. Tam dziennikarka miała okazję poznać jej dramatyczną historię. Gdy Kabula miała 12 lat została napadnięta we własnym domu. „Trzema machnięciami maczety odrąbali jej rękę”, wyznała w rozmowie z Romanem Praszyńskim dla VIVY! podróżniczka. „Było około 23. Nieznani mężczyźni zaczęli dobijać się do naszego domu. zapytałam ki m są nie odpowiadali. Po chwili wyłamali drwi kamieniem. Chcieli pieniędzy. Mama mówiła, że nie ma. Wtedy zaczęli nas bić. Złapali Kabule, przenieśli do drugiego pokoju. Położyli na łóżku, a pod rękę podłożyli kawałek drewna. Po chwili usłyszałam trzy cięcia. Odrąbali jej rękę. Ja umieram mamo, krzyczała. Zaraz umrę”, słyszymy fragmenty jednego z programów Kobiety na krańcu świata. Pierwszy wywiad Kabuli Dziewczyna jest albionoską, co w pewnym sensie traktowane jest jako swoisty "wyrok śmierci". Na bielactwo na świecie cierpi co 20 tysięczna osoba, ale w Tanzanii to schorzenie występuje kilkanaście razy częściej niż w innych częściach kuli ziemskiej. Albinosi w Tanzanii są więc traktowani jak żywe sztabki złota - z kawałków ich ciał robi się cenne amulety, które mają zapewnić noszącym je bogactwo, pozycję i władzę. To właśnie z tego powodu Kabula doświadczyła m.in. przemocy z rąk handlarzami ludźmi. Historia Kabuli bardzo zapadła podróżniczce w serce. Ta najpierw zorganizowała zbiórkę, by polepszyć jej warunki, a później adopcję. Kabula jest jej za to ogromnie wdzięczna, a ich więź widać na odległość. „Wiara jest dla mnie bardzo ważna, bo daje nadzieję i pozwala być szczęśliwą. A Bóg jest dla mnie najważniejszą osobą. To on sprawił, że mogę oglądać te widoki”, wyznała Kabula uśmiechając się od ucha do ucha. Kabula jest już w Tanzanii i dalej realizuje swoje marzenie o zostaniu prawnikiem. Obecnie ma 20 lat i chodzi o szkoły średniej, gdzie zyskuje świetne wyniki w nauce. Mieszka w akademiku. „Moim największym marzeniem jest zostać adwokatem, żebym mogła walczyć o prawa dzieci, które nie mogą się same bronić. szczególnie te, naznaczone albinizmem”, mówi. Mamy ogromną nadzieję, że jej marzenie się spełni, a Kabuli uda się pomóc innym dzieciom dotkniętym albnizmem.
Kabula bała się przylecieć do Polski! Co się stało?
Kilka dni spędzonych w naszym kraju było dla Kabuli ogromnie ważnym wydarzeniem. Dwudziestolatka mogła spotkać się z Martyną Wojciechowską i jej bliskimi, a przy okazji opowiedzieć wszystkim Polakom o swojej przejmującej historii. Okazuje się jednak, że przylot do Polski był dla przyszłej studentki prawa bardzo stresującym wydarzeniem... Kabula bała się odrzucenia. Kabula o pobycie w Polsce. Jak go wspomina? Na chwilę przed wylotem z Polski, Kabula udzieliła wywiadu, w którym wspomniała, że przed przyjazdem do naszego kraju miała wiele obaw. „Zanim przyjechałam, nie wiedziałam, czego się spodziewać, jak zostanę odebrana. Zaskoczyło mnie, ile dostałam tu ciepła. Ludzie podchodzą, pytają, jak się czuję, chcą robić sobie ze mną zdjęcie, mówią, że moja historia ich inspiruje. Bałam się odrzucenia, wykluczenia, a tymczasem poczułam, że jestem częścią tego społeczeństwa. Chciałam pobyć z mamą, zwiedzić Polskę, a proszę, ile dostałam od innych”, powiedziała adoptowana córka Wojciechowskiej w rozmowie z Wysokimi Obcasami. Martyna Wojciechowska dodała, że sama nie spodziewała się tak ogromnego odzewu Polaków na historię Kabuli. „Kiedy pojechałyśmy na Kasprowy Wierch, jeden ze spotkanych po drodze turystów powiedział: „A to pani! Poznałem panią po córce!”. To oznacza, że historia, którą przywiozłam z Tanzanii, jest ważniejsza niż moja rozpoznawalna twarz. Przez ostatnie dni dostałam wiele maili i telefonów od osób gotowych zaangażować się w pomoc osobom dotkniętym albinizmem w Tanzanii. Bez tego „pomagania pod publikę” (przyp. red.: o które, część internautów oskarżała Martynę Wojciechowską) nigdy by się to pewnie nie wydarzyło”, czytamy w magazynie. Jak pomóc Kabuli i innym chorym na bielactwo? Martyna Wojciechowska odpowiedziała też na pytanie, co możemy zrobić, by pomóc osobom z albinizmem, dla których życie choćby w Tanzanii jest niebezpieczeństwem. Dziennikarka sama korzysta ze wsparcia jednej z fundacji. „Wierzę, że masowy nacisk na rząd Tanzanii musi spowodować zmianę polityki. Potrzebna jest edukacja. Na razie kraj, który żyje z turystyki, pozwala na to, żeby szamani mieli większy wpływ na lokalną ludność niż nauczyciele i lekarze. W XXI wieku miejscowi wierzą, że seks z kobietą z albinizmem uleczy ich z AIDS! A jeśli mowa o mniejszej skali... Wspieram plan Stowarzyszenia Misji Afrykańskich, żeby wybudować w Mwanzie, na północy Tanzanii, dom, w którym albinosi będą mogli znaleźć schronienie. Jest pomysł, żeby stworzyć centrum edukacyjne, które przygotowywałoby ich do samodzielnego życia i wspierało osoby, które borykają się z takim samym problemem…”, powiedziała dziennikarka. Dziś Kabula jest już w Tanzanii i dalej realizuje swoje marzenie o zostaniu prawnikiem. Z ogromnym zainteresowaniem będziemy śledzić dalszy ciąg jej historii. Mocno trzymamy kciuki, żeby ona i wszyscy ludzie dobrej woli zmienili sytuację w Tanzanii.