Jerzy Bińczycki nie chciał grać w "Znachorze", bał się jednego. Prawda po latach wyszła na jaw
Jerzy Bińczycki, odtwórca roli profesora Wilczura w „Znachorze” z 1981 roku, miał poważne obawy przed przyjęciem tej roli. Dowiedz się, dlaczego niemal zrezygnował z udziału w legendarnym filmie.
To miał być tylko kolejny film. Kolejna rola. Ale dla Jerzego Bińczyckiego decyzja o przyjęciu roli profesora Rafała Wilczura w ekranizacji „Znachora” w reżyserii Jerzego Hoffmana w 1981 roku była jednym z największych dylematów w karierze. Dlaczego? Kulisy powstawania filmu „Znachor” z 1981 roku Ekranizacja powieści Tadeusza Dołęgi-Mostowicza z 1981 roku była wielkim przedsięwzięciem. "Znachor" powstawał w trudnym czasie dla polskiej kinematografii, w cieniu przemian społecznych i politycznych. Reżyser Jerzy Hoffman wiedział, że potrzebuje aktora o wielkiej charyzmie i wrażliwości. To właśnie dlatego upatrzył sobie Jerzego Bińczyckiego. Ale nie miał łatwego zadania, bowiem ten długo wzbraniał się przed przyjęciem roli. Bińczycki nie ukrywał, że najlepiej czuje się na teatralnej scenie. Pamiętał, gdy w przeszłości ktoś powiedział mu, że jest niefilmowy. Kiedy w końcu się zgodził, wkroczył na plan z pełnym oddaniem. Stworzył postać, która zachwycała głębią, ciepłem i autentycznością. Profesor Rafał Wilczur w jego wykonaniu stał się jednym z najbardziej poruszających bohaterów polskiego kina. Czytaj też: Dzieliło ich 17 lat, połączyła miłość. Niezwykła historia Jerzego i Elżbiety Bińczyckich Dlaczego Jerzy Bińczycki nie chciał zagrać w „Znachorze”? Bińczycki był perfekcjonistą, ale miał świadomość, że staje przed ogromnym wyzwaniem. Mistrz sceny teatralnej obawiał się zaszufladkowania — nie chciał, by jedno filmowe wcielenie na zawsze przywarło do jego nazwiska. Zwłaszcza, że występ w nominowanej do Oscara produkcji Jerzego Antczaka „Noce i dnie” przyniósł Jerzemu Bińczyckiemu ogromną popularność, ale miał też swoją cenę. Aktor na lata stał się więźniem jednej roli, z którą publiczność bezlitośnie go utożsamiała. Nic dziwnego, że kiedy pojawiła się propozycja zagrania w „Znachorze”, ogarnęły go wątpliwości. Obawiał się, że po raz kolejny wpadnie w pułapkę jednej, dominującej kreacji, która przysłoni jego wszechstronność i teatralną wrażliwość. „Nie zdążyłem jeszcze wydostać się z szuflady z napisem 'Bogumił Niechcic' z 'Nocy i dni', a już miałbym dać się zamknąć w następnej?”, mówił [cytat za Pomponik.pl]. Hoffman robił wszystko, by ściągnąć go na plan Znachora. Napisał do niego list, w którym wyznał wprost, że ta rola jest skrojona dla Bińczyckiego. „Bez Ciebie tego filmu nie będzie. Ty się urodziłeś do tej roli. To go przekonało”, wspominał reżyser w wywiadzie-rzece [cytat za Pomponik.pl]. Jerzy Bińczycki – rola, która przeszła do historii polskiego kina Dziś nikt nie wyobraża sobie „Znachora” bez Jerzego Bińczyckiego. Jego kreacja profesora Wilczura jest uważana za jedną z najwybitniejszych w historii polskiej kinematografii. Film Jerzego Hoffmana, dzięki pełnemu emocji i prawdy występowi aktora, stał się nie tylko ekranizacją popularnej powieści, ale także ponadczasowym obrazem o miłości, stracie i odkupieniu. Ironią losu pozostaje fakt, że aktor, który tak bardzo wahał się przed przyjęciem roli, stworzył jedną z najbardziej ikonicznych kreacji filmowych. Jego profesor Wilczur to postać, która wzrusza kolejne pokolenia i przypomina, że czasem największe lęki prowadzą do największych zwycięstw. Źródło: Pomponik, Radio ZET Sprawdź też: Odszedł nagle... Tak wyglądały ostatnie chwile Jerzego Bińczyckiego
Nie żyje córka Jerzego Bińczyckiego. Magdalena Łaptaś miała zaledwie 58 lat
W cieniu sławy swojego ojca, Jerzego Bińczyckiego, stworzyła własną, niezwykle wartościową ścieżkę. Choć unikała medialnego zgiełku, jej praca i pasja naukowa zyskały ogromne uznanie. Zmarła w wieku 58 lat. Kim była naprawdę i dlaczego jej odejście poruszyło środowisko naukowe i kulturalne?
Wczoraj media obiegła smutna wiadomość. Zmarła Magdalena Łaptaś – wybitna historyczka sztuki, archeolożka, a prywatnie córka Jerzego Bińczyckiego. Choć unikała medialnego rozgłosu, dorobek naukowy przyniósł jej uznanie, które znacznie wykraczało poza środowisko akademickie. Kim była córka Jerzego Bińczyckiego? Jerzy Bińczycki przed laty wykreował niezapomnianą postać profesora Wilczura ze Znachora. Do dziś filmy z jego udziałem są puszczane w telewizji. W życiu prywatnym artysta był ojcem Magdaleny Łaptaś, która była wybitną historyczką. Dzisiaj jednak media obiegła informacja o śmierci 58-letniej archeolożki. Nigdy nie interesowała się show-biznesem, unikała błysku fleszy, mimo że wychował ją jeden z najpopularniejszych aktorów w Polsce. Postanowiła jednak pójść zupełnie inną ścieżką niż jej tata. Magdalena Łaptaś oddała swoje serce nauce. Jej ogromna pasja, wiedza oraz zaangażowanie zostało docenione nie tylko przez kolegów i koleżanki ze środowiska akademickiego, ale też przez studentów. „Po ślubie zmieniłam nazwisko, bo nawet na studiach kojarzono mnie z tatą. A ja chciałam sama na wszystko zapracować", wyjaśniała w rozmowie z magazynem Zwierciadło. CZYTAJ RÓWNIEŻ: Walczyła do końca, gasła powoli. Buzek ujawniła dramatyczną prawdę o ostatnich chwilach wielkiej aktorki Nie żyje Magdalena Łaptaś, córka Jerzego Bińczyckiego Magdalena Łaptaś była specjalistką w zakresie sztuki bizantyńskiej oraz dziedzictwa chrześcijańskiego Egiptu i Nubii. Przez lata związana była z Muzeum Narodowym w Warszawie oraz Uniwersytetem Kardynała Stefana Wyszyńskiego, gdzie nie tylko prowadziła badania, ale również kształciła kolejne pokolenia studentów. Informację o jej śmierci przekazał UKSW, z którym była bardzo mocno związana. „Z głębokim żalem zawiadamiamy o śmierci naszej Koleżanki, dr Magdaleny Łaptaś – cenionej badaczki, historyczki sztuki oraz archeolożki, byłego pracownika Instytutu Archeologii UKSW w Warszawie. Dr Magdalena Łaptaś specjalizowała się w badaniach nad sztuką bizantyńską oraz sztuką chrześcijańskiego Egiptu i Nubii. Jej prace naukowe dotyczyły głównie malarstwa ściennego oraz ikonografii chrześcijańskiej tych regionów. Brała udział w licznych ekspedycjach archeologicznych, m.in. w Sudanie i była autorką wielu publikacji naukowych w Polsce i na świecie. Jej działalność przyczyniła się do lepszego zrozumienia dziedzictwa kulturowego średniowiecznego Egiptu i Nubii. Była również zaangażowana w popularyzację wiedzy o sztuce i archeologii, współpracując z muzeami oraz prowadząc działalność edukacyjną. Rodzinie, bliskim oraz współpracownikom śp. Magdaleny Łaptaś składamy wyrazy współczucia", czytamy na stronie uczelni. Przypomnijmy, że w 2023 roku została odznaczona Srebrnym Krzyżem Zasługi za naukowe zaangażowanie oraz wkład w rozwój polskiej humanistyki. CZYTAJ TEŻ: Pakosińska odeszła, ale nikt nie znał prawdy. Cieślak po latach przerwał milczenie w sprawie Kabaretu Moralnego Niepokoju
Córka Jerzego Bińczyckiego w szczerym wyznaniu o ojcu: "miał problem z hazardem i alkoholem"
Wybitny aktor w życiu prywatnym zmagał się z nałogami
Pierwsze małżeństwo Jerzego Bińczyckiego trwało niecałą dekadę, aktor jako dwudziestokilkulatek związał się z koleżanką z teatralnej sceny, Elżbietą Willówną. Na temat relacji aktorskiej pary wiadomo było bardzo niewiele, a informacje, które pojawiały się na łamach prasy, zawierały w sobie dużo nieścisłości. Jedyna córka aktora, choć przez wiele lat starała się chronić swoją prywatność, zdecydowała się opowiedzieć, jak naprawdę wyglądało małżeństwo jej rodziców, lata dorastania i relacja z tatą. Córka Jerzego Bińczyckiego udzieliła szczerego wywiadu o tacie Znakomity Rafał Wilczur w „Znachorze”, wspaniały Bogumił Niechcic w „Nocach i dniach”. Jerzy Bińczycki był aktorem, którego kreacje dziś nazywamy ponadczasowymi, a mimo upływu lat, filmy z jego udziałem wciąż biją rekordy popularności. Za sprawą najnowszej adaptacji "Znachora" i zestawiania jej z produkcją z 1982 roku, nazwisko aktora na nowo rozbrzmiało na łamach mediów. Postaci, z jakich zasłynął na szklanym ekranie Jerzy Bińczycki sprawiły, że także prywatnie zaczął być postrzegany jako uosobienie dobra. W pewnym momencie sam przyznawał, że chciałby podtrzymywać to wrażenie. Córka serialowego Bogumiła Niechcica postanowiła po raz pierwszy udzielić wywiadu, w którym przybliżyła wizerunek aktora jako ojca - człowieka, który miał wiele zalet, ale też wad. „Tato pracował nad sobą i chciał się zmienić”, wyznała dr Magdalena Łaptaś w rozmowie z Joanną Derdą na łamach Zwierciadła. Miał 28 lat, gdy po raz pierwszy stanął na ślubnym kobiercu. Jerzego Bińczyckiego i Elżbietę Willównę łączyła pasja do teatru, oboje byli młodymi aktorami u progu kariery. Pobrali się w 1965 roku, doczekali się córki Magdaleny. Małżeństwo rozstało się po niemal dekadzie. Na przestrzeni lat powstało wiele publikacji, które zawierały niedopowiedzenia i nieścisłości w związku z pierwszym małżeństwem Jerzego Bińczyckiego. Córka aktorskiej pary, dr Magdalena Łaptaś, historyczka sztuki i archeolożka, postanowiła po raz pierwszy opowiedzieć tę historię ze swojej perspektywy i położyć kres nieprawdziwym informacjom w temacie m.in. rozstania swoich rodziców. W rozmowie z Joanną Derdą córka aktora podkreśliła, że relacja jej rodziców nie była chwilową znajomością, która zakończyła się od razu po tym, jak na świecie pojawiło się dziecko. "Czułam się zawsze dzieckiem chcianym i kochanym", wyznała na łamach Zwierciadła. "W małżeństwie moich rodziców był podział ról: mama była od wychowywania i nauki, a tata od przyjemności. To trochę wyidealizowało jego obraz w moich oczach", dodała Magdalena Łaptaś. Podczas gdy Elżbieta Willówna prowadziła zdrowy tryb życia, nie paliła, zdrowo się odżywiała i unikała popularnych wtedy, artystycznych zgromadzeń np. w SPATiF-ie, jej mąż traktował te towarzyskie wydarzenia jako część swojej pracy. "Myślę, że dla taty, który bardzo poważnie traktował swoją karierę, SPATiF był trochę jak , tam się przychodziło po spektaklach, tam się omawiało, kto jak zagrał, jeśli się tam bywało, było się na bieżąco. Przy alkoholu i papierosach załatwiało się kolejne angaże i nawiązywało kontakty zawodowe", mówiła córka Jerzego Bińczyckiego w rozmowie dla Zwierciadła. Zdarzało się, że aktor zabierał w takie miejsca też córkę, która zapamiętała z tych wypadów opary dymu, wesołe towarzystwo i alkohol lejący się strumieniami, choć, jak zaznaczyła, tylko przez kolegów taty, bo przy niej powstrzymywał się od picia. Zobacz też: Jej głos znały miliony dzieci w PRL-u. Danuta Mancewicz zerwała zaręczyny z Ryszardem Baryczem, jednym z największych amantów Polski Ludowej Jerzy Bińczycki, Kraków 1997 rok Córka filmowego Znachora o tajemnicach ojca Choć dziś wiele mówi się o szkodliwości alkoholu, w tamtym okresie był on nieodłączną częścią wszystkich spotkań towarzyskich w artystycznym światku. Jak się okazuje, Jerzy Bińczycki, podobnie jak wielu jego kolegów z branży, również mierzył się z problemem alkoholowym. Nie stronił także od hazardu. "Teraz we wszystkich tekstach pojawia się wypowiedź taty, że nie wierzył w małżeństwa aktorskie. Moim zdaniem to było sprytne odwrócenie uwagi od rzeczywistego problemu i pewnego rodzaju ucieczka od odpowiedzialności. Bo trzeba otwarcie powiedzieć, że tato miał problem z hazardem i alkoholem. W domu starano się nie poruszać tego tematu – ani mama, ani babcia, ani rodzina taty o tym nie mówili, ale Kraków jest specyficznym miejscem, trudno takie rzeczy ukryć, wiele słyszałam z tzw. miasta. Choćby o zamiłowaniu taty do gry w karty na pieniądze", wyznała Magdalena Łaptaś w wywiadzie dla "Zwierciadła". Córka aktora wyznała, że według niej to właśnie alkohol był jednym z powodów, dla którego jej rodzice się rozstali. Mimo oczywistych źródeł problemów, w domu Bińczyckich starano się nie poruszać tematu nałogów. Nigdy też nie wyciągano tej informacji na zewnątrz - wszystko po to, aby nie zaszkodzić wizerunkowi znanego aktora. "Niemniej o jego skłonnościach opowiedzieli jego koledzy: Leszek Piskorz, Edward Linde-Lubaszenko, Jerzy Fedorowicz. Wspomniał o tym także Jerzy Antczak w swojej książceł", wskazała Magdalena Łaptaś w Zwierciadle. W "Nocach i dniach" Jerzy Bińczycki stworzył wybitną postać Bogumiła, człowieka niezwykle szlachetnego, niemal pozbawionego wad. Córka aktora wyznała, że w pewnym momencie jej ojciec chciał, żeby widziano go takim również w życiu prywatnym. "Świadomie tworzył swój wizerunek wyidealizowany, niekoniecznie zgodny z rzeczywistością. Tymczasem prawda jest taka, że w pewnym momencie popłynął", powiedziała córka aktora. "Jednak pracował nad sobą i chciał się zmienić", dodała. Zobacz też: Roman Wilhelmi i Iwona Bielska: połączył ich gorący romans. Aktor chciał dla ukochanej skakać z balkonu
Marek Walczewski i Jerzy Bińczycki zaprzyjaźnili się w liceum, byli nierozłączni. Później ich drogi zaczęły się rozchodzić...
Zaprzyjaźnili się jeszcze w liceum. Byli wówczas młodzi i niezwykle energiczni. Los nie chciał, by ich drogi szybko się rozeszły. Dlaczego? Otóż gdy Marek Walczewski postanowił zdawać do szkoły teatralnej, Jerzy Bińczycki wspierał go całym sercem i podtrzymywał na duchu. I choć sam nie zamierzał próbować swoich sił w aktorstwie, pojechał z kolegą na egzamin... Historia przyjaźni Marka Walczewskiego i Jerzego Bińczyckiego Stali przed salą egzaminacyjną. Marek był bardzo zestresowany, natomiast Jerzego opanował wewnętrzny spokój. Przyglądał się wszystkiemu, co go otaczało, aż w pewnym momencie dostrzegł Aleksandrę Górską, która później przez jakiś czas była jego miłością. Jerzy Bińczycki do egzaminu przystąpił dla żartu, bez wcześniejszego przygotowania. Ku zaskoczeniu wszystkich, skradł serca komisji i został przyjęty. „Umiał pół "Bagnetu na broń" i modlił się, żeby o więcej nie pytali", wspominała jego żona. Relacja Marka Walczewskiego i filmowego Znachora z każdym dniem rosła w siłę. Traktowali się jak bracia. „Binio na zewnątrz wydawał się spokojny, ale wewnątrz szalał. Miewał dziwne pomysły. Rozrabiali razem z moim byłym mężem, Markiem Walczewskim. Takie dwa wariaty”, mówiła Anna Polony w rozmowie z Dobrym Tygodniem. Nic więc dziwnego, że Jerzy Bińczycki spytał kolegę, czy chciałby zostać ojcem chrzestnym jego córki — Magdaleny. Zgodził się i oddał jej nawet swoje skrzypce. „Marek rozstał się ze skrzypcami, oddał je swojej chrześniaczce, córce Jurka Bińczyckiego, który był jego wielkim przyjacielem jeszcze z Krakowa. Ale pamiętam, jak wygrywał cygańskie melodie", opowiadała Małgorzata Niemirska. CZYTAJ TEŻ: Tytułowy Znachor z powieści Tadeusza Dołęgi-Mostowicza istniał naprawdę. Kto był jego pierwowzorem? Marek Walczewski Jerzy Bińczycki Marek Walczewski i Jerzy Bińczycki — relacja W wolnych chwilach ze sobą walczyli. Bińczycki był doskonałym bokserem, natomiast Walczewski uzdolnionym szermierzem. Z niektórych źródeł wynika, że ich bójki zaczynały się na czwartym piętrze, a kończyły na parterze. Kto okazywał się zwycięzcą? Okazuje się, że najczęściej triumfował Jerzy Bińczycki. „Miał przyjaciela, Jurka Bińczyckiego, i innych postawnych koleżków, z którymi ciągle przegrywał jako chudziuśki szparag. Chciał nawet boksować, bo Jurek był bokserem, ale tak się kiedyś — na prośbę Marka — poboksowali, że na pamiątkę została mu złamana przegroda nosowa. Próbował różnych sportów, włącznie z gimnastyką artystyczną, co też źle się skończyło. Raz udało mu się zrobić tzw. fiflaka z obrotami w powietrzu, ale jak chciał powtórzyć ten wyczyn przy kolegach, to już upadł na głowę zamiast na nogi. Wrócił do domu z lekko przekrzywioną głową, a mamusia pyta go: "Co, synku, tak się dziwisz?". Wszędzie był więc najgorszy. A że miał świetny refleks, to postanowił spróbować szermierki. Zawsze mówił, że sport go uratował, bo skończyłby na ulicy. Kiepsko się uczył i wyrzucili go z liceum. Wtedy trener postawił mu warunek, że albo będzie się uczył, albo z treningami koniec. I Marek zdał maturę w innym liceum. Ale i tak potem pozbyli się go za "złe reprezentowanie polskiej szermierki". Na mistrzostwach juniorów w Brukseli działacze pozabierali im pieniądze, czymś handlowali i — żeby zaoszczędzić na sportowcach — załatwili im nocleg w burdelu. No a Marek — szczery chłopak — wszystko potem w kraju rozpowiedział", dodawała Małgorzata Niemirska. A jak wspominał tamte czasy Marek Walczewski? „Największym i niewybaczalnym moim grzechem było przerwanie gry na skrzypcach. Dlaczego to zrobiłem? Bo opętał mnie kolejny demon — szermierka. Przyszły pierwsze sukcesy, zdobyłem mistrzostwo juniorów, wyjechałem na mistrzostwa do Brukseli jako reprezentant kadry. W półfinale przegrałem walkę, więc finał oglądałem z trybuny. Nie wiem, jaki czort mnie podkusił, że zabrałem ze sobą dopiero co zakupiony pistolet na wodę. Kilka rzędów przede mną siedział elegancki, łysy jegomość. Jak go zobaczyłem, to znów we mnie demon wstąpił i zacząłem w jego łysinę strzelać z wodniaka. On udawał, że się nic nie dzieje — nie reagował. W pewnym momencie ktoś szepnął mi do ucha: „Za to, co zrobiłeś, zostaniesz ukarany. Będziesz łysy". No i stało się", wspominał z uśmiechem Marek Walczewski. „Ktoś doradził Markowi masaż pokrzywami na porost włosów. Pojechaliśmy za miasto. Marek zerwał garść pokrzyw i zaczął się nimi smagać po głowie. Efekt był taki, że po 15 minutach głowa świeciła mu się jak czerwona lampa sygnalizacyjna", wspominał Jerzy Bińczycki z uśmiechem na twarzy. Czy Jerzy Bińczycki i Marek Walczewski do samego końca mieli dobry kontakt? Z niektórych źródeł wynika, że zachowali poprawne stosunki. Inne zaś podkreślają, że w pewnym momencie ich drogi się rozeszły... CZYTAJ RÓWNIEŻ: Leon Niemczyk kochał aktorstwo i kobiety. W wywiadach opowiadał, że miał sześć żon Marek Walczewski Jerzy Bińczycki
Odszedł nagle... Tak wyglądały ostatnie chwile Jerzego Bińczyckiego
„Dwa lata po jego śmierci były najgorsze, nie mogłam płakać, byłam jak kamień”, wspomina Elżbieta Bińczycka
Bińczycki: aktor, który stworzył niezapomniane kreacje. W sercach Polaków zapisał się przede wszystkim kreacjami Rafała Wilczura w Znachorze oraz Bogumiła Niechcia w Nocach i dniach. Fani są zgodni, że odszedł zbyt wcześnie i nie da się zapełnić pustki, jaką zostawił Jerzy Bińczycki. Aktor zmarł nagle na zawał serca. 2 października przypada 25. rocznica śmierci wspaniałego artysty. [Ostatnia publikacja na Viva Historie i VUŻ 03.11.2024 r.] Jerzy Bińczycki – na stałe zapisał się w sercach widzów „Aktorstwo jest jednym z tych zawodów, w których zawsze chce się pracować, niezależnie od zmęczenia, stanu ducha i kondycji”, opowiadał Bińczycki. Aktor wybrał swój zawód przez przypadek. A może takie było jego przeznaczenie? Bińczycki Jerzy swoje życie związał z teatrem, scena była jego miłością. A film? Występowanie przed kamerą go onieśmielało. Był zaskoczony, gdy otrzymał angaż do Nocy i dni, w dodatku bez zdjęć próbnych. Tłumaczył reżyserowi, że zaproszenie go do produkcji to strzał w kolano. Chciał nawet oddawać pieniądze za zużytą taśmę filmową. „Film? Niech pan zapomni, panie reżyserze. Jako dobrze wychowany człowiek z Krakowa nie mógł pominąć tytułu: 'Panie reżyserze, ja się do filmu nie nadaję. Wszystkie próbne zdjęcia spaliłem. Uchwalono, że jestem niefilmowy”, wspominał Jerzy Antczak w rozmowie z tvp.pl. Tymczasem film osiągnął sukces, a krytycy podkreślali, że aktor stworzył z widzami wyjątkowy kontakt. Do dziś losy Bogumiła Niechcica poruszają kolejne pokolenia widzów. Potem zachwycał w Zaklętym dworze, Podróży do Arabii, Zaległym urlopie. W 1981 roku pojawił się w kultowym Znachorze w reżyserii Jerzego Hoffmana. „Na czym zasadzała się siła aktorstwa Jerzego Bińczyckiego? Po dziś dzień nie wiem, jakim aktorem był Bińczycki. To banał, jeśli powiem, że dobrym, ale czy wielkim? Na pewno był szlachetnym człowiekiem. To z niego emanowało. Przed kamerą Binio zawsze wydawał się niesłychanie prawdziwy. Wolno mówił, wolno się ruszał”, opowiadał Jerzy Hoffman. Czytaj też: Jerzy Bińczycki na studiach związał się z Aleksandrą Górską. Ich uczucie jednak nie przetrwało Bińczycki: aktor odszedł nagle Na ekranie był prawdziwy, poruszał do głębi, zachwycał. To była niezwykła siła Jerzego Bińczyckiego. A prywatnie? „Bińczycki to był przede wszystkim wspaniały, zaskakująco życzliwy człowiek. Uosobienie dobra", wspominał Jerzy Trela. Bińczycki Jerzy miał przed sobą jeszcze wiele ról. Nie doczekał swoich dwóch filmowych premier – Pana Tadeusza i Syzyfowych prac. Odszedł zbyt wcześnie. Pozostawił pogrążonych w żałobie bliskich, przyjaciół i wiernych fanów. Z drugą żoną, Elżbietą Bińczycką przez prawie 20 lat tworzyli zgrane małżeństwo. Rozdzieliła ich śmierć. Wspólnie wychowywali syna, Jana. „Małżeństwo nam się udało, niestety trwało tylko dwadzieścia lat, ale… byliśmy zgodną parą, mimo różnych temperamentów, spojrzenia na życie. Miałam wielkie poczucie bezpieczeństwa, które wraz z jego śmiercią się skończyło. Nie było mi łatwo i nie jest”, mówiła pani Elżbieta w rozmowie z Super Expressem. Na kilka miesięcy przed śmiercią Jerzy Bińczycki został dyrektorem Starego Teatru. W pełni angażował się w działalność placówki. Nowa rola była dla niego sporym obciążeniem, wiązała się z wielkim stresem. To negatywnie odbijało się na jego zdrowiu. Lekarze ostrzegali aktora, mówili, że powinien się oszczędzać, odpuścić. On jednak tych rad nie posłuchał... Niestety miało to dla niego tragiczne skutki. Jego serce nie wytrzymało. Ulubieniec widzów miał zawał, lekarzom nie udało się go uratować. Aktor odszedł 2 października 1998 roku, 25 lat temu. Sprawdź też: Chociaż ich małżeństwo nie przetrwało, zawsze mówił o niej z szacunkiem. Kim jest pierwsza żona Jerzego Bińczyckiego? <img src="https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/48/2024/07/imgs2wEoo-e1858d0.jpg" width="1306" height="1771" alt="W Krakowie wrêczono "Z³ote Maski", nagrody dla najpopularniejszych aktorów i spektaklu w Krakowie. Otrzymali je m.in. Jerzy Biñczycki oraz "Opis obyczajów II" grany w Teatrze im. J. S³owackiego. N/z: Jerzy Biñczycki ze "Zlot¹ Mask¹". PAP-CAF - Jacek Bednarczyk" title="Jerzy Binczycki" /> Jerzy Bińczycki, Kraków 1997 rok Bińczycki Jerzy: ostatnie chwile Tego dnia Jerzy i Elżbieta Bińczyccy wybrali się na bal charytatywny w Muzeum Narodowym. Funkcja dyrektora wiązała się z obowiązkiem uczestnictwa w spotkaniach, rautach... Nie przepadał za tym, ale to była część jego pracy. „Tata wiązał muchę, widać było, że bardzo nie chce mu się wychodzić. Mruknął pod nosem, że wolałby malować płot w Karwieńskich Błotach, niż iść na ten bal. Jednak poszli, a kiedy wrócili w nocy, spałem już. Mama obudziła mnie rano z informacją, że dzieje się coś złego, z ojcem nie ma kontaktu, nie reaguje. Nie wiedziałem, że to, co mi powiedział, będzie ostatnim. A powiedział, że trzeba mieć dystans do wszelkiego blichtru, być sobą”, opowiadał Jan Bińczycki w Dzienniku Polskim. Z kolei żona aktora wspominała: „Wróciliśmy z Dobroczynnego Balu Maltańskiego, zdjął smoking, przysnął, zdjęłam mu z nosa okulary. Ciężko oddychał. To był rozległy zawał serca”. Zobacz także: Chociaż ich małżeństwo nie przetrwało, zawsze mówił o niej z szacunkiem. Kim jest pierwsza żona Jerzego Bińczyckiego? Jan miał 16,5 roku, gdy stracił ojca. Jerzy Bińczycki nie widział ważnych dla niego momentów – matury, egzaminów na studia czy dyplomu. „Jurek strasznie się o nas martwił, jak sobie poradzimy bez niego, stale do tego wracał, bo był z natury pesymistą. Może by się zdziwił, że sobie dałam radę? Myślał, że jestem takim kruchym, delikatnym stworzeniem, któremu wszyscy mogą zrobić krzywdę, i że trzeba się mną opiekować. Ja to podtrzymywałam, bo on był z tym szczęśliwy”, opowiada w poruszającym wspomnieniu Elżbieta Bińczycka w rozmowie z Super Expressem. Bińczycki aktor spoczął w Alei Zasłużonych Cmentarza Rakowickiego w Krakowie. W ostatniej drodze żegnała go rodzina, przyjaciele i tłumy fanów. „Zostawiłeś mało przyjazną aurę początku października, w której moknąć będzie Twój nieprzygotowany na przyjście jesieni ogród. Zostawiłeś piękne oczy Elżbiety, w których trwogę potwierdza przepastne zdumienie, że może jednak zniknąłeś na zawsze. Zostawiłeś chłopięcy smutek Jaśka... Wierzę, że zmarli jak nikt integrują żywych. A jeśli Twoja śmierć tego nie potwierdzi, oznaczać to będzie, że trumnę, w której spoczywasz, otaczają martwi”, mówił Jan Nowicki. Elżbieta Bińczycka często myśli o mężu, przypomina sobie wspólne chwile. „Dwa lata po jego śmierci były najgorsze, nie mogłam płakać, byłam jak kamień. […] Często myślę sobie, że i tak miałam szczęście, że udało mi się bardziej niż innym - i małżeństwo i syn”, mówi w nowym wywiadzie dla Super Expressu. Źródło: Super Express, Onet Kultura, Dziennik.pl Interia, Pomponik
Jerzy Bińczycki na studiach związał się z Aleksandrą Górską. Ich uczucie jednak nie przetrwało
Aktor był niezwykle zauroczony młodszą koleżanką
Wybitny aktor znany między innymi z ról w „Znachorze” i „Nocach i dniach” dwukrotnie stawał na ślubnym kobiercu. Jednak zanim przyszło mu się żenić, na studiach zakochał się w dwa lata młodszej, uroczej koleżance... Jerzy Bińczycki i Aleksandra Górska stworzyli związek, jednak szybko okazało się, że wspólne życie nie było im pisane. Jak potoczyła się ta relacja? [Ostatnia publikacja na Viva.pl: 21.02.2025 r.] [Ostatnia publikacja na VUŻ-u i Viva Historie 24.02.2025 r.] Jerzy Bińczycki i Aleksandra Górska: jak się poznali? Kiedy Aleksandra Górska pierwszy raz zobaczyła starszego od siebie o dwa lata Jerzego Bińczyckiego, stała właśnie przed salą, w której odbywały się egzaminy wstępne w krakowskiej szkole teatralnej. Przyszedł w towarzystwie kolegi i wcale nie zamierzał zostać aktorem. Chciał studiować architekturę, a na miejscu pojawił się, by... wesprzeć przyjaciela, Marka Walczewskiego. Słynny filmowy Znachor postanowił jednak dla żartu spróbować swoich sił. Ku jego zaskoczeniu, oczarował członków komisji egzaminacyjnej i przyjęto go na studia. Śliczna blondynka szybko zawróciła w głowie Jerzemu Bińczyckiemu. Zaczął o nią zabiegać i starał się być wszędzie tam, gdzie mógł ją spotkać. W tym samym czasie aktora dotknęła także ogromna tragedia... Zmarła jego ukochana mama, która była najbliższą mu osobą i stanowiła jego ideał kobiety. Bardzo mocno to przeżył, a gdy pogrążył się w wielkim smutku, to właśnie Aleksandra Górska wspierała go i dodawała otuchy. Jerzy Bińczycki napisał nawet dla niej romantyczny wiersz. Niestety ukochana Jerzego Bińczyckiego była wówczas zakochana w kimś innym. Jednak kiedy po drugim roku jej chłopak został wzięty do wojska, ich uczucie powoli zaczęło wygasać. Wtedy odtwórca roli Znachora postanowił wykorzystać swoją okazję. Aleksandra Górska i aktor zostali parą, jednak ich relacja nie należała do najłatwiejszych. „Binio na zewnątrz wydawał się spokojny, ale wewnątrz szalał. Miewał dziwne pomysły. Rozrabiali razem z moim byłym mężem, Markiem Walczewskim. Takie dwa wariaty”, opowiadała Anna Polony w Dobrym Tygodniu. Czytaj też: Adam Woronowicz dla ukochanej zachował czystość aż do ślubu. Agnieszka jest jego największą opoką Jerzy Bińczycki Jerzy Bińczycki i Aleksandra Górska: dlaczego im nie wyszło? Z czasem Aleksandra Górska miała poczuć, że związek z Jerzym Bińczyckim to jednak nie to. W 1960 roku, po dyplomie, wyjechała do Katowic, gdzie dołączyła do Teatru Śląskiego im. Stanisława Wyspiańskiego. Aktor ukończył akademię rok później i również dostał pracę w tym samym miejscu. Miał wówczas nadzieję, że uda mu się odzyskać ukochaną, jednak okazało się, że ona zupełnie straciła głowę dla kolegi z teatru, Andrzeja Szajewskiego... Zakochana Aleksandra Górska z czasem wyszła za niego za mąż. Jerzy Bińczycki zaś ożenił się z inną aktorką z katowickiego teatru, Elżbietą Will. Wszyscy wrócili do Krakowa, a filmowy Znachor i jego żona niedługo później powitali na świecie córkę, Magdalenę. Niestety ostatecznie ich związek nie przetrwał. „Małżeństwo jest pewnym hazardem. Mówi się: na całe życie, ale nie zawsze się to spełnia. I ja przeżyłem rozstanie. Choć wysoko cenię dom i rodzinę, to najważniejsze dla mnie wartości”, mówił aktor. Jerzy Bińczycki był przekonany, że związek dwojga aktorów skazany jest na porażkę. „Nie wierzę w aktorskie małżeństwa, te związki mają małe szanse na przetrwanie”, tłumaczył. Relacja Aleksandry Górskiej i Andrzeja Szajewskiego także nie przetrwała próby czasu. Do rozstania miała się przyczynić choroba mężczyzny. Aktorka skupiła się przede wszystkim na wychowaniu dwóch synów. Serce Jerzego Bińczyckiego po jakimś czasie ponownie zabiło mocniej, do młodszej o 17 lat studentki teatrologii, Elżbiety. W 1980 roku para wzięła ślub, a po dwóch latach doczekała się syna. Ich miłość rozdzieliła nagła śmierć aktora w 1998 roku... Zobacz także: Chociaż ich małżeństwo nie przetrwało, zawsze mówił o niej z szacunkiem. Kim jest pierwsza żona Jerzego Bińczyckiego? Aleksandra Górska, Warszawa, 17.04.2013
Chociaż ich małżeństwo nie przetrwało, zawsze mówił o niej z szacunkiem. Kim jest pierwsza żona Jerzego Bińczyckiego?
Para rozstała się po narodzinach dziecka
Kariera Jerzego Bińczyckiego rozpędziła się po tym, jak zagrał w kultowej dziś ekranizacji „Nocy i Dni”. W życiu prywatnym jednego z najważniejszych aktorów w historii polskiego kina jednak nie wszystko układało się tak, jak w jego karierze. Z pierwszą żoną rozstał się już po narodzinach córki Magdaleny. Jak wyglądało małżeństwo dwójki aktorów? Kim był Jerzy Bińczycki? Początki kariery Jerzego Bińczyckiego sięgają lat 60. ubiegłego wieku. Po ukończeniu Wyższej Szkoły Teatralnej im. Ludwika Solskiego w Krakowie związał się z Teatrem Śląskim w Katowicach. Tam zadebiutował, wcielając się w postać Starka w inscenizacji „Ludzi królestwa” Roberta Penna Warrena. Następnie przeniósł się na deski Starego Teatru w Krakowie, z którym związanym był prawie do końca swojego życia. Prócz długiej kariery teatralnej, aktor nie był obcy także miłośnikom zarówno wielkiego, jak i małego ekranu. Za najbardziej znane role artysty można przyjąć kreację Bogumiła, głównego bohatera nominowanego do Oscarów filmu „Noce i Dnie” z 1975 roku oraz profesora Rafała Wilczura z kultowego dziś melodramatu „Znachor” z 1982 r. Czytaj także: Mirosław Konarowski chciał stanąć u jej boku. Joanna Trzepiecińska nigdy nie odwzajemniła jego uczuć Jerzy Bińczycki w roli Bogumiła Niechcica, „Noce i Dnie”, lata 70. XX wieku Jerzy Bińczycki i Elżbieta Willówna: połączył ich teatr Pierwszą studencką miłością aktora miała być Aleksandra Górska, koleżanka z wydziału na krakowskiej uczelni — niestety bez wzajemności. Zakochany Jerzy Bińczycki miał się nawet zdobyć na oświadczyny, jednakże jego zaloty zostały odrzucone. Co gorsza, chwilę później na wyznanie swoich uczuć do tej samej dziewczyny zdecydował się ich wspólny kolega z Teatru Śląskiego, Andrzej Szajewski. Aktorka bez zawahania powiedziała „tak”, co ze smutkiem przyjął Jerzy Bińczycki. Jednak nie poddawał się w poszukiwaniu miłości. Chwilę później w życiu aktora pojawiła się inna kobieta, dzięki której udało mu się zapomnieć o pierwszym zawodzie miłosnym. Elżbietę Willównę, także aktorkę, poznał nigdzie indziej jak w teatrze. Para zakochała się w sobie i zaczęli się spotykać. W 1965 roku wzięli ślub i z Katowic przeprowadzili się do Krakowa. Wkrótce później na świecie przywitali swoje jedyne dziecko: córkę Magdalenę. Jakim byli małżeństwem? Trudno powiedzieć. Oboje nie mówili dużo na ten temat. Jerzy Bińczycki i Elżbieta Willówna: nie wierzył w aktorskie małżeństwa Po kilku spędzonych razem latach okazało się, że wspólna pasja do aktorstwa i dziecko nie wystarczyły, by spoić ich małżeństwo na zawsze. Para rozstała się, zachowując dobre stosunki. Aktor nawet po rozwodzie o swojej pierwszej rodzinie wypowiadał się z szacunkiem i wdzięcznością. W wywiadzie dla magazynu „Pani” wyznał: „Dom i rodzina to dla mnie najważniejsze wartości, ale... nie wierzę w aktorskie małżeństwa, bo mają małe szanse na przetrwanie”. Po rozwodzie para grywała razem w teatrze. Jerzy Bińczycki pozostał także obecny w życiu swojej córki, obecnie wykładowczyni Uniwersytetu Kardynała Stefana Wyszyńskiego w Warszawie. Jak miał mówić: „z pierwszego krótkotrwałego małżeństwa udała mi się tylko córka Magda” – miał mówić (cytat za „Życiem na gorąco”). Faktem jest jednak, że między nim a byłą żoną panowały dobre relacje, była zawsze wobec niego lojalna. Elżbieta Willówna w przyszłym miesiącu skończy 85 lat. Czytaj także: Jerzy Bińczycki nie chciał, by syn poszedł w jego ślady. Jan Bińczycki często wraca do filmów taty <iframe allow="autoplay; clipboard-write; encrypted-media; picture-in-picture; web-share" allowfullscreen="true" frameborder="0" height="662" scrolling="no" src="https://www.facebook.com/plugins/post.php?href=https%3A%2F%2Fwww.facebook.com%2Fpermalink.php%3Fstory_fbid%3Dpfbid02TDDKSTXvgLstdKiDHzFuSJpcKPutpDCuHjtoN32udSeXqK6F1PqT9vyfAhJkHZkal%26id%3D100003571985755&show_text=true&width=500" style="border:none;overflow:hidden" width="500"> Więcej zdjęć pierwszej żony Jerzego Bińczyckiego znajdziesz POD TYM LINKIEM Po rozstaniu z pierwszą żoną Jerzy Bińczycki rzucił się w wir pracy i przez wiele lat nie założył rodziny. Wszystko zmieniło się, gdy poznał o 17 lat od siebie młodszą teatrolożkę Elżbietę Godorowską, ówczesną studentkę polonistyki. Razem doczekali się syna Jana (ur. 1982 r.), z wykształcenia kulturoznawcę. Para była ze sobą aż do nagłej śmierci aktora w 1998 roku. Jerzy Bińczycki spoczął na Cmentarzu Rakowicki w Alei Zasłużonych. Bliscy wciąż pielęgnują po nim pamięć, zaś widzowie pamiętają kultowe role. Przyjaciele podkreślają, że był człowiekiem ciepłym, o niezwykłej klasie, na którego zawsze można było liczyć... Czytaj także: Dzieliło ich 17 lat, połączyła miłość. Niezwykła historia Jerzego i Elżbiety Bińczyckich Jerzy Bińczycki z drugą żoną i synem, 1994
„Małżeństwo to hazard”, mawiał Jerzy Bińczycki. Wybitny aktor dwa razy stawał na ślubnym kobiercu
Ostatnie lata życia spędził u boku młodszej od niego o 17 lat Elżbiety
Na ekranie niezapomniany Bogumił Niechcic z „Nocy i dni”, a także doskonale znany widzom Rafał Wilczur ze „Znachora”, w prywatnym życiu Jerzy Bińczycki, nazywany przez kolegów „Biniem”, słynął z wielkiej życzliwości i szczególnego poczucia humoru. Żenił się dwukrotnie. Z pierwszego małżeństwa z aktorką Elżbietą Will doczekał się córki, z drugiego — syna. Gdy zakończył się jego pierwszy związek, wyznał, że nie wierzy w aktorskie małżeństwa. Kilka lat później w jego życiu pojawiła się Elżbieta Godorowska — studentka teatrologii, która chciała tylko zrobić wywiad ze swoim idolem. Żadne z nich nie spodziewało się wtedy, że połączy ich miłość... [Artykuł aktualizowany na Viva.pl 06.09.24 r.] Jerzy Bińczycki: pierwsze małżeństwo Pierwszą miłością, którą przeżył w szkole aktorskiej Jerzy Bińczycki miała być Aleksandra Górska, młodsza o dwa lata studentka krakowskiej PWST. To właśnie ona pomogła mu przejść przez trudny etap żałoby po mamie, którą przyszły aktor pożegnał nagle w okresie zdawania egzaminów na studia. Zostali parą, ale ich związek zakończył się krótko po ukończeniu studiów przez Bińczyckiego. Wyjechał wtedy za ukochaną do Teatru Śląskiego, ale okazało się, że na miejscu ma rywala, Andrzej Szajewskiego. To właśnie on został mężem Aleksandry Górskiej. Jadwiga Barańska i Jerzy Bińczycki w filmie „Noce i dnie”, 1975 r. Złamane serce aktora uleczyła Elżbieta Willówna, koleżanka po fachu, którą poznał w tym samym teatrze. Zakochali się w sobie, w 1965 roku wzięli ślub, a po przeprowadzce do Krakowa założyli rodzinę. Para powitała na świecie córkę Magdalenę, ale ich małżeństwo niestety nie przetrwało próby czasu. Choć wydawali się bardzo zgraną parą i często widywano ich razem na scenie Starego Teatru, to ostatecznie zdecydowali się iść przez życie osobno. Rozwiedli się w pokojowej atmosferze, a potem jeszcze wiele razy grywali wspólnie na tej samej scenie. Aktor zawsze wypowiadał się o byłej żonie ciepło i z szacunkiem. Zapytany o rozstanie, odpowiedział, że małżeństwo to hazard. „Mówi się: na całe życie, ale nie zawsze się to spełnia. Ludzie się rozstają. Ja też przeżyłem rozwód” — wyznał Jerzy Bińczycki. „Dom i rodzina to dla mnie najważniejsze wartości, ale... nie wierzę w aktorskie małżeństwa, bo mają małe szanse na przetrwanie”, podkreślił. Potem na długie lata zrezygnował ze stałych związków i skupił się na pracy — zachwycał na scenie ukochanego Starego Teatru w Krakowie, a w 1975 r. nastąpił przełom w jego karierze filmowej. Jerzy Antczak przekonał go do przyjęcia roli Bogumiła Niechcica w adaptacji „Nocy i dni” Marii Dąbrowskiej. Aktor na początku nie był pewny tego wyzwania, tłumacząc, że do tej pory grywał tylko epizody. Wtedy jeszcze nie przypuszczał, że to właśnie po tej roli zyska filmową nieśmiertelność. Czytaj również: Był ponadczasową ikoną muzyki, ale także kochającym synem i bratem. Tak wspominała Freddiego Mercury'ego młodsza siostra 1981. Jerzy Bińczycki w filmie „Znachor” Jerzy Bińczycki i Elżbieta Godorowska historia miłości Początek lat 80. przyniósł aktorowi nową miłość. Elżbieta Godorowska była wówczas studentką teatrologii Uniwersytetu Jagiellońskiego, młodszą od niego o 17 lat, i poprosiła Jerzego Bińczyckiego o wywiad. Znała go jeszcze ze sceny Starego Teatru, gdzie chadzała we wczesnych latach. „Jako dziecko przychodziłam z rodzicami do krakowskiego SPATiF-u. Mój ojczym był dziennikarzem, znał środowisko aktorskie. Poznałam Jurka już jako 17-latka, a kiedy byłam na trzecim roku polonistyki, świeżo po egzaminie z literatury współczesnej, gdzie omawiałam twórczość Marii Dąbrowskiej, poprosiłam go o wywiad” — wspominała ich pierwsze spotkanie Elżbieta Godorowska. Od razu po wywiadzie aktor wręczył pięknej studentce zaproszenie do Starego Teatru na premierę reżyserowanej przez siebie sztuki „Queen Mary”. Później spotkali się na bankiecie. Ich znajomość bardzo szybko zamieniła się w przyjaźń, a ta poprowadziła ich do głębokiego uczucia. Poczuli, że są sobie pisani. Różnica wieku w ogóle nie miała dla nich znaczenia. „Takiej kobiety szukałem. Zarówno mnie, jak i jej zależało na tym, żeby mieć prawdziwy dom, rodzinę. Tego nam brakowało. Mimo różnych temperamentów i rytmów wewnętrznych nasze marzenia i wyobrażenia o domu gdzieś się spotkały”, opowiadał Jerzy Bińczycki w wywiadzie dla magazynu „Pani”. „To układanie wspólnego życia było dla mnie czasem wielkiego renesansu. Zaczęło się coś na nowo w mojej biografii, co zmieniło sens mojego życia” — wyznał z ekscytacją aktor. Zobacz też: W PRL-u była ikoną muzyki, wszyscy śpiewali jej wielki hit. Rena Rolska zeszła ze sceny u szczytu popularności Jerzy i Elżbieta Bińczyccy: małżeństwo, syn W 1982 r. na świat przyszedł jedyny syn aktora i jego drugiej żony, Jan. Dla 45-letniego wówczas Jerzego Bińczyckiego pojawienie się drugiego dziecka stało się ogromnym wydarzeniem. „Zobaczyłam męża pierwszy raz po porodzie. Ten duży mężczyzna w długim czarnym płaszczu stał i po prostu płakał” — opowiadała w jednym z wywiadów Elżbieta Bińczycka. „Tworzyliśmy typową, mieszczańską rodzinę z rytuałem niedzielnych obiadów, podziałem obowiązków... Ale tata nie wprowadzał w domu reżimu. Nie chciał, żebym poszedł jego drogą i został aktorem. Straszył mnie tylko, żartując, że jak nie będę się uczył, to będzie musiał upchnąć mnie jakoś w teatrze jako halabardnika” — opowiadał Jan Bińczycki, który dziś jest literaturoznawcą i publicystą. Jerzy Bińczycki podkreślał, że dom i rodzina, to dla niego wartości największe i rzeczywiście, w swoim dojrzałym życiu wiernie im hołdował. Poza spędzaniem czasu z bliskimi, aktor odnalazł nową pasję — ogrodnictwo, w które angażował się latem, gdy jeździli z żoną do ich domu w Karwieńskich Błotach. „W komponowaniu ogrodu widać było jego poczucie estetyki, tak samo w domu nad morzem, który sam wymyślił i dużo rzeczy sam zrobił. Tam też był ogród, z warzywnikiem skomponowanym kolorystycznie. W Krakowie były kwiaty wiosenne i jesienne, a letnie – nad morzem” – mówiła Elżbieta Bińczycka w wywiadzie dla „Gazety Wyborczej”. Syn aktora wspominał na łamach „Dziennika Polskiego”, że Jerzy Bińczycki był swojemu nowemu hobby bardzo oddany. „Cierpliwie i skrupulatnie przecinał wzdłuż dwulitrowe, plastikowe butelki po coca-coli i konstruował z nich akwedukty do nawadniania swoich roślin”, opowiadał Jan. Z kolei Elżbieta Bińczycka opowiadała, że najpiękniejszymi okazami z ogrodu jej męża były dynie, za które niejednokrotnie otrzymywał nagrody na wystawach rolniczych. Czytaj też: Olga Lipińska nie miała łatwego dzieciństwa, uważana była w domu za tą gorszą córkę. To zaważyło na jej życiu Jerzy Bińczycki, realizacja filmu pt. Noce i Dnie, 1972 r. Jerzy Bińczycki: śmierć W 1998 r. Jerzy Bińczycki został dyrektorem Starego Teatru, swojego ukochanego miejsca, które znał od podszewki. Aktor miał bardzo dużo planów związanych z tym miejscem w związku z nowo objętą funkcją. „Nie podejrzewałam go o taki zapas energii, myślenia, pasji. Ten teatr znał świetnie, od piwnic po strych, wszystkich ludzi, mechanizmy, relacje międzyludzkie”, opowiadała po latach Elżbieta Bińczycka w rozmowie z „Gazetą Wyborczą”. W notatniku męża znalazła wiele pomysłów na nowe spektakle, których niestety nie zdążył wdrożyć w życie. Funkcję dyrektora sprawował zaledwie przez cztery miesiące... Jerzy Bińczycki zmarł na zawał serca 2 października 1998 r. Syn aktora wspominał, że ostatnie słowa, które usłyszał od ojca, brzmiały: „Trzeba mieć dystans do wszelkiego blichtru, być sobą”. Źródła: rp.pl, kultura.onet.pl, plejada.pl, swiatseriali.interia.pl [Ostatnia publikacja na VUŻu: 28.04.2024 rok]
Śmierć Jerzego Bińczyckiego była zaskoczeniem. Tak dzisiaj wygląda grób „Znachora”
Śmierć Jerzego Bińczyckiego była sporym zaskoczeniem dla jego fanów. Aktor odszedł 2 października 1998 roku, mając 61 lat. Widzowie doskonale znali go między innymi z fenomenalnej roli profesora Rafała Wilczura w „Znachorze” czy Bogumiła Niechcica w „Nocach i dniach”. [Aktualizacja na VIVA! Historie 4.08.2024 r., zaś na VIVA!.pl: 31.10.2024 r.]. Jerzy Bińczycki jako profesor Rafał Wilczur w „Znachorze” Dla wielu fanów Jerzy Bińczycki pozostaje przede wszystkim profesorem Rafałem Wilczurem z kultowego „Znachora” Jerzego Hoffmana. Obok niego, w filmie mogliśmy zobaczyć także inne wielkie nazwiska, takie jak Piotr Fronczewski, Anna Dymna, Artur Barciś, Bożena Dykiel czy Tomasz Stockinger. Mimo że od premiery produkcji minęły już ponad cztery dekady, to popularność „Znachora” nie słabnie. Jerzy Bińczycki miał na swoim koncie wiele wspaniałych ról zarówno filmowych, jak i teatralnych. Mogliśmy oglądać go w „Syzyfowych pracach”, „Ucieczce z kina „Wolność”, „Panu Tadeuszu”, „Janosiku”, „Magnacie”, „Lecie leśnych ludzi” czy jako Felicjana Dulskiego w serialu „Z biegiem lat, z biegiem dni” oraz profesora Filidora w „Ferdydurke”. Największą miłością aktora był jednak teatr. Jerzy Bińczycki zaczynał swoją karierę w Teatrze Śląskim im. Stanisława Wyspiańskiego w Katowicach. Następnie związany był z Teatrem Starym w Krakowie. Tam zachwycał między innmi jako Edek w „Tangu” Sławomira Mrożka, jako Tomasz Becket w „Mordzie na katedrze” czy jako Poloniusz w „Hamlecie”. Sam także zajmował się reżyserią. Jerzy Bińczycki Jerzy Bińczycki został dyrektorem Starego Teatru. Tak wygląda jego grób Przez kilka dekad Jerzy Bińczycki związany był z krakowskim Starym Teatrem, a w lipcu 1998 roku wybrano go na dyrektora. „Nowa funkcja była dla niego zbyt wielkim stresem i obciążeniem”, zdradził Jerzy Hoffman, który nie ukrywał troski o przyjaciela. Lekarze podkreślali, że aktor powinien się oszczędzać i zbyt mocno nie angażować się w sprawy teatru. On jednak nie słuchał tych rad... Niestety miało to dla niego tragiczne skutki. Zaledwie trzy miesiące po objęciu funkcji dyrektora teatru, serce Jerzego Bińczyckiego nie wytrzymało. Zmarł 2 października 1998 roku. „Jestem wstrząśnięty, umarł niezwykły człowiek. Binio był taki jak jego role, cudownie ciepły i bardzo wrażliwy”, mówił Jerzy Hoffman po śmierci przyjaciela. „Znaliśmy się z Biniem doskonale od czasu pracy nad „Znachorem”, gdzie obsadziłem go w głównej roli. Jego role odpowiadały prywatnemu wizerunkowi. Ta jego niebywała dobroć była zresztą wypisana na twarzy”, dodał. SPRAWDŹ RÓWNIEŻ: Poznały się na planie, ich przyjaźń była jednostronna. Renata Pałys wspomina Marzenę Kipiel-Sztukę Jerzego Bińczyckiego pochowano w Alei Zasłużonych na Cmentarzy Rakowickim w Krakowie. Charakterystyczny nagrobek aktora wciąż odwiedzany jest nie tylko przez jego bliskich, ale także fanów. Mogiła jest szczególna. Na wysokim pomniku znajduje się logo Starego Teatru, z którym odtwórca roli Rafała Wilczura związany był do końca swoich dni... Grób Jerzego Bińczyckiego Grób Jerzego Bińczyckiego