„Nie jestem aktorem filmowym”. Tego o Siarze nie wiedział nikt. Kulisy „Kilera” wyszły po latach
1 czerwca mijają dwa lata od śmierci Janusza Rewińskiego — aktora, satyryka i twórcy jednej z najbardziej kultowych postaci polskiego kina lat 90. W książce „Siara. I nic nie jest jasne” Beata Biały wraca do fenomenu bohatera z filmów Kiler i Kiler-ów 2-óch, pokazując, dlaczego Siara stał się czymś więcej niż ekranowym gangsterem. Publikujemy fragment poświęcony roli, która na zawsze zapisała Rewińskiego w historii polskiej popkultury.
Był bezwzględny, groteskowy i śmieszny do bólu. Siara — bohater grany przez Janusza Rewińskiego — stał się symbolem Polski czasu transformacji: pełnej chaosu, aspiracji i absurdu. Cytaty z Kilera weszły do codziennego języka, a sam Rewiński stworzył postać, która do dziś żyje własnym życiem w memach, kabaretach i politycznych komentarzach. W książce „Siara. I nic nie jest jasne” Beata Biały pokazuje kulisy narodzin tej roli oraz to, dlaczego Siara okazał się nie tylko filmowym gangsterem, ale także ironicznym lustrem polskiej rzeczywistości. "Siara. I nic nie jest jasne". Fragment biografii Janusza Rewińskiego Był rok 1996. Wszystko zaczęło się niepozornie. Gdzieś na styku lat, na przełomie epok, kiedy Polska uczyła się chodzić w nowych butach, choć jeszcze miała odciski po starych. Juliusz Machulski szukał kogoś, kto będzie nie tylko aktorem, ale znakiem. Znakiem czasu, groteski i prawdy. Kogoś, kto nie zagra Siary, ale się nim stanie. Rewiński był jak cień przechodzący przez ekran lat dziewięćdziesiątych. Był już znany, rozpoznawalny, cytowany. Ale wciąż osobny. Miał w sobie coś z uśpionego lwa – niby śpi, ale wystarczy jeden dźwięk, jedno zdanie i nagle wszystko staje się prawdziwe. Machulski twierdził, że Rewiński to była intuicja. Patrzył na niego i widział Polskę. Taką, jakiej się baliśmy i jaką kochaliśmy jednocześnie. Złotą, obciachową, pełną czułości i tandety. Scenariusz Kilera był szyty na przekór – to miał być film sensacyjny, który się z siebie śmieje. Główny bohater to postać niechcący wciągnięta w mitologię. Ale żeby to działało, potrzebny był ktoś, kto pod twardym tekstem pokaże miękkie podbrzusze. „Gdy przeczytałem pierwszą wersję scenariusza Piotra Wereśniaka, od razu pomyślałem o Januszu, jednak uznałem, że to zbyt oczywiste, i zaproponowałem tę rolę innemu aktorowi. Wtedy moja żona Ewa, która robiła kostiumy do Kilera, powiedziała: »Czy ty zwariowałeś? Przecież to jest rola dla Janusza« – wspominał Juliusz Machulski. – Na szczęście ten inny aktor zrezygnował i to Rewiński zagrał Siarę. I wiedzieliśmy, że sequela już nie da się bez niego zrobić. Pracowaliśmy przy nim z radością, bo to taka wisienka na torcie: sukces już był, teraz możemy świętować. Był chyba bardzo zadowolony z tej roli. Śmiał się, że na jego syna koledzy w szkole wołają Siarka”. Rewiński miał wątpliwości. „Nie jestem aktorem filmowym” – mówił, zapalając papierosa. Ale Siara, postać, która miała być przerysowana, w wykonaniu Rewińskiego stawała się czymś więcej – alegorią. „Panie Waldku, pan się nie boi...” – mówił, patrząc przez szybę, i wszyscy wiedzieli, że ten tekst nie jest o Waldku. Że to o nas. O Polsce, która stoi za szybą i udaje, że wszystko kontroluje. Machulski wspominał, że z Rewińskim nie trzeba było rozmawiać o psychologii postaci. On miał to w oczach. Grał spojrzeniem, zawahaniem, zacięciem papierosa. Siara był w nim jak kurz na płaszczu – nie do zmycia. Na planie był skupiony, cichy. Nie improwizował wiele. Każde słowo było jak szyta na miarę marynarka – trochę za ciasna, trochę za szeroka, ale dokładnie taka, jakiej potrzebował film. Gdy kończyła się scena, nie wychodził z roli. Po prostu milkł. Siara nigdy nie był grany – on był rejestrowany. Kamera tylko uchwyciła to, co i tak w nim istniało. „Siara to był typ z rynsztoku z aspiracjami do salonu – mówił Rewiński z przekąsem. – Ale przecież Polska cała wtedy taka była”. „Był doskonały, jeśli chodzi o podawanie tekstu, timing mówienia, robienia pauz; to jest coś, czego się nie można nauczyć, albo aktor to ma albo nie – mówił Juliusz Machulski. – Był też niezwykle zdyscyplinowany i zawsze gotowy do pracy, a ja mogłem mu zaufać, bo wiedziałem, że wszystko, co zrobi, cokolwiek powie, będzie, po pierwsze, zabawne, a po drugie prawdziwe, co jest rzadkością. To się zapewne przekładało także na jego życie poza filmem: myślę, że ludzie głosowali na Polską Partię Przyjaciół Piwa – która przecież nie miała specjalnych kompetencji politycznych – właśnie dlatego, że on był jej twarzą”. ZOBACZ: Dopiero co pochował ojca, nie było mu dane przeżyć żałoby. Syn Janusza Rewińskiego smutno opowiada o tym, jak wygląda dziś jego życie Juliusz Machulski tworząc Kilera w 1997 roku, mówił, że to nie miał być film sensacyjny. To miała być bajka dla dorosłych. O tym, jak bardzo pragniemy zmiany, a jak bardzo się jej boimy. Bajka. Groteska. A jednak, jak każda dobra bajka, prawdziwsza od dokumentu. Grany przez Janusza Rewińskiego Siara był gangsterem, ale był też ministrem, urzędnikiem, biznesmenem. Miał twarz nowobogackiej klasy średniej, styl chłopa pańszczyźnianego, gest esbeka i słownictwo satyryka. Był uosobieniem chaosu transformacji, tej, w której wszystko było możliwe, ale nic nie było pewne. W Kilerze jest scena, która przeszła do historii polskiego kina, a jej pointa stała się cytatem powtarzanym przez lata. Siara wyszukuje w swojej komórce numer agencji towarzyskiej, mówiąc: „Memory, find...”, i czeka na połączenie. Gdy telefon zostaje odebrany, mówi: „Siara!”, po czym rzuca komentarz: „I wszystko jasne...”. W jego mniemaniu to naturalny krok w planie ugoszczenia „legendy” – Jurka Kilera. Jeszcze wtedy nikt nie przeczuwa, że Kiler jest zwykłym taksówkarzem wplątanym w grę, a nie zimnokrwistym płatnym zabójcą, którego boją się nawet najtwardsi gracze półświatka. Scena łączy absurd, brawurę i specyficzne poczucie humoru Rewińskiego – mieszankę, która sprawiła, że cytat żyje w języku potocznym do dziś. Inna z najbardziej pamiętnych scen Kilera rozgrywa się, gdy Siara i Jurek Kiler siedzą w domu Siary i nagle na progu pojawia się jego żona Rysia. Siara przedstawia ją słowami: „To jest moja żona lafirynda, a to jest mój najlepszy przyjaciel, ale nie martw się, przyjacielu, ona już se idzie”. Gabrysia – jak woli mówić o sobie pani Siarzewska – nie zamierza jednak odpuścić i kokietuje gościa, pytając, czy może zrobić mu kanapki albo usmażyć jajka. To wywołuje legendarną ripostę Siary: „Cycki se usmaż! Ty wiesz, kto to jest? Ty wiesz, kto to jest?! To jest Kiler! On se może jeść Chateau, może se jeść ostrygę, może se jeść, co chce, a nie twoje rozpaćkane kanapki!”. W tej krótkiej wymianie zdań zawiera się cały absurd sytuacji – gangster z przesadną czcią traktuje człowieka, którego bierze za płatnego mordercę, a w tle jego żona, wyraźnie bardziej zainteresowana przystojnym „gościem” niż małżeńską lojalnością. To właśnie zderzenie brawury, groteski i obyczajowego przerysowania uczyniło ten dialog kultowym. Mateusz Katner w „Pleografie” pisze: „(...) gangster Siara – parweniusz i sybaryta, którego nieokrzesanie bawi. Siarzewski używa srebrnej zastawy do jedzenia białej kiełbasy, koniak pije z butelki, a w jego wypowiedziach jest pełno błędów gramatycznych i leksykalnych”68. Siara mówi językiem lęku i śmiechu. Jego frazy, niby banalne, są jak pęknięcia w murze: pokazują, gdzie kończy się fasada. Kiedy mówi: „Wąski, jak ty mnie zaimponowałeś w tej chwili!”, to jest nie tylko śmieszne. To echo tysiąca rozmów w biurach, na stacjach benzynowych, w urzędach gmin. Komplement będący groźbą. Śmiech, który rani. W postaci Siary zaklęte są resztki PRL-u przetarte przez zachwyt nowoczesnością i podszyte nieufnością. Dlatego tak mocno działał na widzów – bo nie był wymyślony. Był złożony z elementów znajomych: wąsów wujka, kurtki sąsiada, powiedzonek szefa z lat dziewięćdziesiątych. Rewiński sam mówił o tej roli: „Nie musiałem grać. Wystarczyło pamiętać. Ja znałem takich ludzi. Czasem sam byłem jednym z nich”. – Janusz w kinie bawił się świetnie – opowiada Izabella Olejnik. – Mógł pokazać swoje poczucie humoru, zmysł do żartu, lekkość, którą miał w kabarecie. Przychodziło mu to lewą ręką. Z buca kabaretowego uczynił postać z władzą i pieniędzmi, ale to było coś więcej, coś pełniejszego. A kiedy przyszła propozycja roli Siary, idealna, na miarę jego możliwości, wcale mnie nie dziwiło, że uderzył w to z całą mocą. To była rola życia. Ta, która zostanie w pamięci. Transformacja była snem. I była też koszmarem. I może właśnie dlatego potrzebowała bohatera, który mówił jak z bajki, ale działał jak z ulicy. Siara był tym snem – śmiesznym, gorzkim, powtarzanym do znudzenia jak frazy z filmu, które zna się na pamięć. Ale za każdym razem brzmią inaczej. Bo Polska, jak Siara, też próbowała robić dobre wrażenie. Też mówiła: „Buenos Aires!” zamiast przyznać, że nie wie, co dalej. I może właśnie dlatego do dziś go pamiętamy. Nie jak gangstera. Jak lustro. Jak śmiech, który został po przemianie. Kiedy film wszedł do kin, Polska zareagowała jak na spotkanie ze sobą – z zaskoczeniem. Są cytaty, które zostają na chwilę. I są takie, które wgryzają się w język jak guma do żucia w podeszwę buta – trudno je usunąć, trudno zapomnieć. Cytaty z Siary, bohatera filmów Kiler i Kiler-ów 2-óch, należą do tej drugiej kategorii. Nie były tylko śmieszne. Były – i wciąż są – opowieścią o polskiej mentalności końca XX wieku. „Panie Waldku, pan się nie boi, cała Polska z panem stoi”. To jedno zdanie, wypowiedziane przez Janusza Rewińskiego z ironiczną czułością, stało się więcej niż bon motem. Było parodią hasła Lecha Wałęsy z 1990 roku. Ale też symbolem czasów, gdy język polityki mieszał się z kabaretem, a powaga z groteską. Powtarzano je wszędzie: w domach, w szkołach, na podwórkach. Stawało się mantrą na trudne czasy, a czasem przekleństwem. „A pamiętasz, Rychu, jak żeś powiedział, że jak będziesz w sejmie, to mnie nie poznasz?”. Ten cytat to gotowa analiza polityki transformacyjnej. W jednym zdaniu cała historia układów, zdrad, wspólnych interesów i zapomnianych przyjaźni. (...) Rewiński nigdy więcej nie wrócił do podobnej roli. Nie musiał. Siara był jego maską, którą raz założył i nie zdjął. Nie dlatego, że nie chciał. Ale dlatego, że ona wrosła. W język. W kulturę. W pamięć. To była rola życia. Bo czasem życie samo pisze role, które trzeba tylko wypowiedzieć szeptem. Albo śmiechem, który aż boli. Ale choć wielu uważa, że szczyt popularności Siary przypadał na końcówkę lat dziewięćdziesiątych, to nie do końca prawda. Jego słowa nie tyle się zestarzały, ile przystosowały – przeszły do kulturowego podziemia, a potem znów wypłynęły. W 2022 roku viralem stało się nagranie z TikToka, na którym dziewczyna przerywa kłótnię rodziców zdaniem: „Wąski, jak ty mnie zaimponowałeś w tej chwili!”. Śmiech był natychmiastowy. Komentarze? Setki. Wszyscy wiedzieli, co to znaczy. Skąd pochodzi. Co niesie. SPRAWDŹ TEŻ: W swoim ostatnim wywiadzie Janusz Rewiński nie przypominał już dawnego siebie. Aktor dokonał kilku gorzkich podsumowań (...) „Zawsze powtarzał, że u mnie na planie czuje się zaopiekowany. Traktowałem to jako największy komplement” – wspominał Machulski. Bo Janusz Rewiński nie należał do aktorów, którym wystarczyło wyznaczenie miejsca i podanie tekstu. On potrzebował relacji, partnerstwa, swoistego kontraktu zaufania. A Machulski potrafił go dać – z luzem, ale i z dyscypliną, która nie upokarza, tylko buduje przestrzeń do swobody. Spotkali się ponownie przy filmie Superprodukcja, w którym Rewiński wcielił się w producenta filmowego – grubą rybę z grubym portfelem, chodzącą niezbyt prostymi ścieżkami. Był w tej roli sugestywny, przedziwnie aktualny, jakby przeczuwający, że Polska już za chwilę obudzi się w cieniu afery Rywina. Według Juliusza Machulskiego Rewiński w tej roli był profetyczny. Grał jakby z przymrużeniem oka, ale z czymś cięższym pod skórą. Z poczuciem, że świat filmu to nie tylko światła i ujęcia, ale też wpływy, układy, podszepty. Potem mieli jeszcze parę projektów, może mniej komediowych, bardziej refleksyjnych, ale z różnych względów nie doszły do skutku. Dla Machulskiego Rewiński pozostał kimś, kto nie tylko grał postaci, ale też je od wewnątrz prześwietlał z inteligencją, ironią i czymś, co można nazwać intuicją obywatelską. Był geniuszem pointy. Mistrzem momentu, który wbijał się w pamięć jak haczyk z przynętą. Cezary Pazura, dzielący z Januszem Rewińskim ekran w filmach Kiler i Kiler-ów 2-óch, mówi o nim z podziwem, śmiechem, ale i z wyczuwalną czułością. W opowieści o Rewie miesza się absurd komedii, pot i zmęczenie planu, refleksja o zawodzie aktora i hołd dla talentu, którego nie da się podrobić. „On był mistrzem krótkiego strzału – wspomina Pazura. – Jak się odezwał, to już nie trzeba było nic więcej mówić. On miał rytm i miał słuch. I ten śmiech, który się po nim niósł, to była najczystsza forma reakcji, bez wymuszenia”. Pamiętna scena w jacuzzi – ta, w której siedzą z Rewińskim, a w wodzie pływają kawałki sushi, kieliszki, absurdy. „To było piekielnie trudne – mówi Pazura. – Jacuzzi tak szumiało, że musieliśmy mówić głośniej, niż się wydaje. Nie mogliśmy użyć mikroportów ani postsynchronów, bo chcieliśmy, żeby scena była prawdziwa. Intymna, ale słyszalna. Mówiliśmy tak, żeby mikrofon nad nami to chwycił. I Janusz był w tym mistrzem. Wiedział, gdzie spojrzeć, gdzie puścić głos, jak się zawiesić”. Ale Rewiński nie był tylko aktorem, był też dramaturgiem planu, współtwórcą żartów, redaktorem dialogów. „W drugim Kilerze bardzo dużo tekstów wymyślał. Spotykaliśmy się z Julkiem, z Rysiem Zatorskim, ze scenarzystą – i Rewa. Czytaliśmy. On mówił: »To jest genialny scenariusz, to jest zajebisty film«. A ja jeszcze nie rozumiałem, bo nie umiałem wtedy czytać scenariuszy jak trzeba. A on już wiedział, co w nim drzemie”. Był też bezbłędnym wyczuwaczem tempa. Wiedział, kiedy żart działa, a kiedy... działa aż za bardzo. „Druga część Kilera była śmieszniejsza. Ale w kinie ludzie nie słyszeli żartów, bo się jeszcze śmiali z poprzedniego. Żart był za blisko żartu. Trzeba to było oglądać w domu, samemu. Bo dla tłumu to już było za dużo – jak kabaret. Ale myśmy się tym bawili. Bo przecież jak masz Rewińskiego, Stuhra, mnie – to ciągnie, żeby podkręcać śrubę”. Czasem ta śruba przekręcała się w zwyczajne życie. Czasem bolało. Czasem pachniało sushi, a czasem papierowym kubkiem. Pazura wspomina jeden z bardziej niezręcznych momentów, gdy po sukcesie pierwszej części zażyczył sobie własnej przyczepy na planie. Luksusu, który wówczas był w Polsce fanaberią. „Ja dostałem przyczepę, bo tylko ja poprosiłem – opowiada Pazura. – A potem wracam z obiadem, a tam Rewiński i profesor Stuhr – na taborecikach, z kubeczków, gdzieś przy ścianie. I mówię: »Panowie, chodźcie do mnie, mam miejsce«. A oni: »Nie, nie, Czarku. To twoja przyczepa. Siedź se sam«. Nie wiedziałem, czy żartują, czy są źli. Ale to byli moi mistrzowie. I to była dla mnie lekcja pokory. Bo przeczołgali mnie chłopaki”. Były też momenty spontaniczne – te, które przeszły do historii. „Pamiętacie, jak ona mówi: »Usmażę panu jajka«, a on: »Cycki se usmaż«? To był mój żart. Powiedziałem Rewie, że to śmieszne, ale żeby on to powiedział. I on mówi: »Biorę«. No to mówimy: »Dobra, zróbmy, najwyżej się wytnie«. Tyle że dziś nikt by już tego nie wyciął”. Rewiński miał dar – umiał nie tylko rozśmieszać, ale też widzieć strukturę komedii. Wiedział, gdzie puścić żart, jak opóźnić puentę, kiedy ją wystrzelić. Rozumiał, że śmiech nie rodzi się w tekstach, ale w oddechu, w tym, co między słowami. I w tym był naprawdę wielki. Książka „Siara. I nic nie jest jasne” Beaty Biały miała premierę 28 stycznia 2026 r.
Wszyscy myśleli, że byli najlepszymi przyjaciółmi. Piasecki zaskoczył wyznaniem o Januszu Rewińskim
Krzysztof Piasecki i Janusz Rewiński przez lata uchodzili za jeden z najbardziej charakterystycznych duetów polskiej satyry. Widzowie pamiętają ich z programów telewizyjnych i kabaretowych, ale to, co działo się poza kamerami, było o wiele bardziej złożone.
Krzysztof Piasecki i Janusz Rewiński to nazwiska, które przez dekady pojawiały się obok siebie na polskich scenach kabaretowych i w telewizji. Rewiński, znany m.in. z kultowej roli "Siary" w komedii Kiler, i Piasecki, barwny satyryk z wyjątkowym poczuciem humoru, stworzyli duet, który rozbawiał publiczność przez lata. Razem prowadzili popularne programy takie jak Ale plama, który przez wiele sezonów komentował z przymrużeniem oka bieżące wydarzenia. Widzowie kochali ich interakcje, dowcip i dynamikę — i choć ich telewizyjna chemia była ewidentna, życie poza kamerami bywało bardziej skomplikowane. Janusz Rewiński i Krzysztof Piasecki byli uznawani za przyjaciół Na początku 2026 roku ukazała się biografia Janusza Rewińskiego Siara. I nic nie jest jasne, autorstwa Beaty Biały, w której pojawiły się sugestie, że obaj satyrycy byli nie tylko partnerami scenicznymi, ale też bliskimi przyjaciółmi. Jednak Piasecki postanowił zabrać głos i… nieco skorygować ten obraz. We wpisie na Facebooku Piasecki jasno dał do zrozumienia, że choć darzył Rewińskiego ogromnym szacunkiem i serdecznością, to nie uważał siebie za jego "przyjaciela" w tradycyjnym sensie. Twierdzi, że jego własne pojmowanie tego słowa różni się od tego, co ludzie często wyobrażają sobie o relacji między bliskimi współpracownikami. TYLKO NA VIVA.PL: Szczerze wyznanie Oliwii Bieniuk. Po szkole filmowej zderzyła się z rzeczywistością: „Uczę się cierpliwości" Krzysztof Piasecki gorzko skomentował słowa w biografii Janusza Rewińskiego Artysta dał do zrozumienia, że określenie "najlepszy przyjaciel" jest dla niego pojęciem bardzo poważnym i zobowiązującym. W jego odczuciu relacja z Rewińskim była ważna, pełna wspólnych doświadczeń scenicznych i zawodowych, ale nie spełniała definicji przyjaźni w jej najbardziej intymnym, osobistym wymiarze. "Tydzień temu ukazała się pierwsza książka o Januszu Rewińskim. Autorka, pani Beata Biały, uznała, że byłem jego najlepszym przyjacielem. Protestowałem. Zaczęła mnie pytać. «Pokłócił się kiedyś z panem?». «Nie» — odpowiedziałem. 'Byliście razem na wakacjach?». «Tak» — znów odpowiedziałem. «To dlaczego pan twierdzi, że nie był pan jego przyjacielem?». Inaczej sobie wyobrażam przyjaźń. Jak mówiłem: «był człowiekiem trudnym». «Ale z panem nie miał konfliktów». Nie, ale z wieloma miał — czasem wyłącznie" — napisał. "I dlatego w książce występuję jako najlepszy przyjaciel. Choć przecież każdy człowiek może mieć swoją definicję przyjaźni. Kiedyś powiedziałem, że człowiek nie przyjaźni się z artystą, tylko z człowiekiem", dodał na koniec. SPRAWDŹ TEŻ: Robert Duvall odszedł z jednym niespełnionym marzeniem. Rzadko o tym mówił
Najnowsza biografia legendarnego Siary ujawnia nieznane kulisy jego życia. Tego z pewnością nie wiedzieliście
Pierwsza w historii biografia Janusza Rewińskiego – jednego z najbardziej charyzmatycznych i zagadkowych aktorów polskiego kina. Autorka Beata Biały odkrywa prawdę o człowieku, który zapisał się w popkulturze jako „Siara” z „Kilera”, a jednocześnie był osobą skrytą i nieoczywistą.
Nowa książka Beaty Biały „Siara. I nic nie jest jasne” to pierwsza biografia Janusza Rewińskiego – aktora, który na zawsze zapisał się w historii polskiej popkultury jako Siara z „Kilera”. Pełna wspomnień, nieznanych faktów i osobistych relacji, ujawnia nieoczywiste oblicze człowieka, który śmieszył całą Polskę, choć sam nie zawsze miał powody do śmiechu. Kim naprawdę był Janusz Rewiński? Kulisy życia aktora Beata Biały w książce „Siara. I nic nie jest jasne” przedstawia pierwszą biografię Janusza Rewińskiego – aktora, kabareciarza, polityka i rolnika. Prywatnie był osobą cichą i zamkniętą, choć na ekranie błyszczał ekspresją i humorem. Publiczność pokochała go za kultowe role w filmach i kabaretach, jednak jego życie poza kamerą pozostawało tajemnicą – aż do teraz. ZOBACZ TEŻ: Janusz Rewiński porzucił aktorstwo, pod koniec życia mieszkał na wsi. Siara z Kilera izolował się nawet od bliskich Biografia pełna anegdot – co znajdziesz w książce „Siara”? Książka liczy 304 strony i zawiera bogaty zbiór wspomnień z planów filmowych i kabaretowych. Przepełniona anegdotami, odsłania kulisy najważniejszych momentów w karierze Rewińskiego – od sceny kabaretowej lat 80. i 90., przez kultowe produkcje jak „Kiler”, „Tygrysy Europy”, po jego działalność polityczną w Polskiej Partii Przyjaciół Piwa. "Jedyną opowieścią z dzieciństwa, którą zachował, była historia sandałów. Nowe. Kupione przez matkę. Dumne jak księżycowe buty. Poszedł w nich nad rzekę. Zdjął. Ułożył na trawie tak, żeby widzieć je z wody. Pływał. Pluskał się. Odwrócił wzrok na chwilę. Nie było sandałów. Wyskoczył. A na brzegu chłopiec, który z nimi ucieka. Dogonił go. Krzyknął: „To moje! Ukradłeś!”. Chłopiec spojrzał na niego i powiedział coś, co utkwiło w Januszu na zawsze: „Ja nie ukradłem. Ja tylko po cichu wziąłem”. Ileż w tym zdaniu było z Polski" - czytamy w książce. W książce nie brakuje również wspomnień z czasów szkolnych. "W technikum był inny niż reszta. Nie buntownik, ale ktoś, kto nie pasował. Przychodził na lekcje, rysował, liczył, ale w oczach miał coś niespokojnego. Jakby stale myślał o czymś, co nie mieści się w zeszycie. Koledzy mówili o śrubach, o przyszłości w zakładach lotniczych. On – o ludziach. O tym, co śmieszne i bolesne jednocześnie. Bywały wieczory, kiedy sala w internacie zamieniała się w małą scenę. Nieformalną, bez dekoracji, bez reflektorów, ale wystarczyło, że wszedł i zaczął mówić. Parodiował nauczycieli, opowiadał niestworzone historie o tym, jak silniki same odlatują z pracowni. Naśladował głosy, gesty, miny. A potem cicho siadał na łóżku, jakby nic się nie stało. Jakby śmiech innych miał tylko przez chwilę ogrzać jego własną samotność. Śmiał się pierwszy – z siebie, z życia, z absurdu. Ale nigdy z innych. Ten śmiech był ciepły, troskliwy, czasem wyprzedzający łzy" czytamy. Siara – postać kultowa. Dlaczego Polacy go pokochali? Janusz Rewiński zyskał status ikony dzięki roli Siary w filmie „Kiler”. Jego słowa „Mają rozmach, skurwysyny” przeszły do historii i na stałe wpisały się do polskiej popkultury. Równie ciepło wspominane są jego występy w Kabarecie Olgi Lipińskiej oraz programach satyrycznych jak „Ale plama”. Rewiński był symbolem inteligentnego humoru i wyjątkowej charyzmy, której nie dało się podrobić. CZYTAJ TEŻ: Porzucił show-biznes, został rolnikiem. Cezary Pazura ujawnił, co się dzieje z filmowym Siarą! "Inna z najbardziej pamiętnych scen Kilera rozgrywa się, gdy Siara i Jurek Kiler siedzą w domu Siary i nagle na progu pojawia się jego żona Rysia. Siara przedstawia ją słowami: „To jest moja żona lafirynda, a to jest mój najlepszy przyjaciel, ale nie martw się, przyjacielu, ona już se idzie”. Gabrysia – jak woli mówić o sobie pani Siarzewska – nie zamierza jednak odpuścić i kokietuje gościa, pytając, czy może zrobić mu kanapki albo usmażyć jajka. To wywołuje legendarną ripostę Siary: „Cycki se usmaż! Ty wiesz, kto to jest? Ty wiesz, kto to jest?! To jest Kiler! On se może jeść Chateau, może se jeść ostrygę, może se jeść, co chce, a nie twoje rozpaćkane kanapki!”. W tej krótkiej wymianie zdań zawiera się cały absurd sytuacji – gangster z przesadną czcią traktuje człowieka, którego bierze za płatnego mordercę, a w tle jego żona, wyraźnie bardziej zainteresowana przystojnym „gościem” niż małżeńską lojalnością. To właśnie zderzenie brawury, groteski i obyczajowego przerysowania uczyniło ten dialog kultowym" - czytamy. Wypowiedzi bliskich i przyjaciół – Rewiński oczami innych Biografia zawiera wspomnienia osób, które znały Rewińskiego osobiście – m.in. jego syna Aleksandra, Krzysztofa Piaseckiego, Pawła Deląga, Beaty Ścibakówny i Krystyny Tkacz. Ich słowa tworzą wielowymiarowy portret człowieka, który bawił miliony, ale sam najczęściej milczał. Cezary Pazura zauważa, że Rewiński „nie był bratłatą”, a przez to jeszcze bardziej intrygował. Juliusz Machulski dodaje, że aktor ten gwarantował 95% sukcesu filmu. Książka „Siara. I nic nie jest jasne” skierowana jest do szerokiego grona odbiorców – od fanów Rewińskiego i jego kreacji w filmach „Kiler” i „Kiler-ów 2-óch”, przez miłośników kabaretów lat 80. i 90., po entuzjastów biografii i literatury non-fiction. To obowiązkowa lektura dla każdego, kto z sentymentem wraca do polskich komedii i kultowych cytatów. Książka „Siara. I nic nie jest jasne” Beaty Biały będzie miała premierę 28 stycznia 2026 r.
Nieznane oblicze Janusza Rewińskiego. Syn filmowego Siary ujawnił, jakim był ojcem
"Nie miał takiego podejścia, że moje dziecko jest najlepsze"
Szerszej publiczności dał się poznać jako Siara w kultowym filmie "Kiler". Janusz Rewiński odszedł pierwszego dnia czerwca tego roku. Kilka miesięcy po jego śmierci na kanapie niedzielnego wydania "Halo tu Polsat" zasiadł jego syn, który w rozmowie z prowadzącymi wspomniał, jakim ojcem był legendarny aktor. Okazuje się, że prywatnie cenił sobie spokój i rodzinę, a cały jego wolny czas pochłaniało... uprawianie ogródka. Syn Rewińskiego odsłonił jego prywatne oblicze Janusz Rewiński rolą Siary zapisał się w historii polskiej kinematografii — jednak prywatnie do końca pozostał skromnym i stroniącym od sławy człowiekiem. Po jego śmierci cały kraj pogrążył się w żałobie. Synowie artysty pożegnali wówczas ojca w mediach społecznościowych kultowym cytatem z filmu "Kiler": "Buenas noches, Senior Siarra!". Teraz goszczący w "Halo tu Polsat" Aleksander Rewiński wyjaśnił, że choć sytuacja była poważna, to są przekonani, że ich ojciec z pewnością doceniłby ten gest. "Myślę, że tata bez względu na powagę sytuacji życzyłby sobie takiego pożegnania, ponieważ zawsze chciał zachować jakiś element. Taki, który jest nie do końca poważny" — zdradził syn filmowego Siary. ZOBACZ: Dopiero co pochował ojca, nie było mu dane przeżyć żałoby. Syn Janusza Rewińskiego smutno opowiada o tym, jak wygląda dziś jego życie W rozmowie przypomniał też moment, w którym zrozumiał, że jest synem znanego aktora, a ich nazwisko zna cały kraj. "Pamiętam w pokoju mojego brata wielki czerwony plakat z Cezarym Pazurą na środku z napisem Kiler. Nie wiedziałem przez długi czas, o co chodzi, dlaczego to wisi w tym pokoju? Z dużym opóźnieniem zorientowałem się, że chodzi o komedię, w której mój tata grał niemałą rolę, stworzył kultową postać, z którą de facto wszyscy go utożsamiają. To był ten moment, kiedy sobie zdałem sprawę, że mój tata jest osobą publiczną. Jest aktorem" — wspominał Aleksander Rewiński. Janusz Rewiński we wspomnieniach syna. Takim był tatą Choć cieszył się gigantyczną popularnością, prywatnie pozostał człowiekiem skromnym, pełnym miłości do najbliższych. Janusz Rewiński miał swoje hobby, któremu poświęcał się do ostatnich dni. Oddzielał życie prywatne od zawodowego. Takim właśnie zapamiętał go syn: "Pamiętam go głównie z takich obrazków, że ogarniał ogród, grabił skoszoną trawę, dbał o szklarnię. Mieliśmy wtedy taką małą szklarnię z pomidorami i pamiętam go właśnie z takich bardzo trywialnych sytuacji. Pamiętam też, jak na walkmanie, którego pożyczył chyba ode mnie albo od mojego brata, pierwszy raz ćwiczył piosenkę "Zigaretten nach Berlin", która później została użyta jako taki główny kawałek w serialu "Tygrysy Europy", dodawał. Od dzieci aktora zawsze wymagało się znacznie więcej... Syn przyznaje, że trudno było mu uniknąć, porównań do popularnego członka rodziny. Najmocniej odczuł to w momencie, gdy chciał samodzielnie pracować na własne nazwisko. "Myślę, że w tej chwili jest taki moment, kiedy ta kwestia, że to był Janusz Rewiński, nie zniknie nigdy. Myślę, że nie powinno się od tego uciekać, bo to jest po prostu droga donikąd. Natomiast pamiętam, że mi to czasami ułatwiało i czasem utrudniało życie. Kiedy zdawałem na uczelnię muzyczną, to wiedziałem doskonale, że pomimo to, że się mówi, bo znany rodzic, nepotyzm i tak dalej, to zdawałem sobie doskonale sprawę, że jednak śpiewak klasyczny musi śpiewać, że tu się nic nie zamaskuje. To jest jakby sytuacja czarno na białym. Tak samo, jak z dobrym aktorstwem" — zaznaczał. Aleksander Rewiński wspomniał go jako ojca wymagającego, a jednocześnie nieprzeceniającego sukcesy własnych dzieci. Kiedy coś mu się podobało, nie omieszkał im o tym powiedzieć — a gdy miejsce miała sytuacja wprost przeciwna, potrafił być bardzo surowy. "Był chyba typem takiego rodzica, który nie miał takiego podejścia, że moje dziecko jest najlepsze we wszystkim. Przykładowo są takie typy rodziców, kiedy twierdzą, że moje dziecko jest bardzo muzykalne, nie otworzyło ust, ale jestem przeświadczony, że jest bardzo muzykalne. On był daleki od tego", podsumował. SPRAWDŹ TEŻ: W swoim ostatnim wywiadzie Janusz Rewiński nie przypominał już dawnego siebie. Aktor dokonał kilku gorzkich podsumowań Źródło: Plejada.pl
Cezary Pazura nie pojawił się na pogrzebie Janusza Rewińskiego. Zdradził powód. "Niosę swój krzyż"
Aktora przytłoczyły rodzinne problemy...
Śmierć Janusza Rewińskiego zasmuciła wielu fanów. Pogrzeb niezapomnianego gwiazdora "Kilera" odbył się 7 czerwca. Zjawiły się na nim całe tłumy — wśród żałobników zabrakło jednak Cezarego Pazury, który grał z nim w kinowych hitach. Okazuje się, że za nieobecnością aktora stoją sprawy rodzinne. Jego ojciec jest w bardzo ciężkim stanie... Janusz Rewiński dostał propozycję powrotu na ekran Janusz Rewiński zagrał w dwóch częściach kultowego dziś filmu "Kiler" u boku Cezarego Pazury. Wykreowane przez nich postacie na zawsze zapisały się w historii polskiego kina. Jednak w ostatnich latach odtwórca roli "Siary" usunął się w cień i ani myślał wrócić do aktorstwa. Mimo bezpośrednich propozycji ponownego wcielenia się w Stefana Siarzewskiego pozostawał nieugięty. Jego ekranowy partner głęboko ubolewał nad tą decyzją. Janusz Rewiński: aktor, satyryk, Warszawa, 30.03.1993 r. "Trudno komentować odejście kogoś wspaniałego, wybitnego. To jest zawsze wyrwa w dziedzinie, którą uprawiał. Trochę nas do tej wyrwy przyzwyczaił, bo się wycofał z działalności publicznej już wiele lat temu, ale cały czas liczyliśmy na jego powrót i to wielki powrót. Być może w "Killerze" trzecim, ale teraz już wiemy, że to nie nastąpi" — wyznał Cezary Pazura w rozmowie z JastrząbPost. CZYTAJ TAKŻE: Dopiero co pochował ojca, nie było mu dane przeżyć żałoby. Syn Janusza Rewińskiego smutno opowiada o tym, jak wygląda dziś jego życie Cezary Pazura nie pojawił się na pogrzebie Rewińskiego. Zdradził powód Mimo nostalgii do osoby Janusza Rewińskiego Pazura nie zjawił się na jego pogrzebie. Wielu fanów było zaskoczonych decyzją aktora — w końcu o przyjacielu zawsze wypowiadał się z sympatią, był też głęboko zasmucony informacją o jego śmierci. "Zawsze serce pęka, kiedy odchodzą wspaniali artyści. On był artystą przez duże "A". To był wspaniały facet, miał wielkie umiejętności" — wspominał kolegę filmowy Kiler na antenie Kanału Zero. Cezary Pazura: plan filmu Kiler, 1997 r. Reporterka JastrząbPost postanowiła zatem spytać go o powód nieobecności na cmentarzu. Okazuje się, że stoją za tym rodzinne problemy, a Cezary Pazura przechodzi teraz bardzo trudny okres. Pogrzeb kolegi odbył się w niefortunnym dla niego czasie. "Powód był tylko jeden jedyny. Ja mam tatę w bardzo ciężkim stanie. Odwiedziny w szpitalu są w określonych godzinach. Nie mogłem być na pogrzebie, bo mam swoje problemy, niosę swój krzyż" — wyznał zasmucony aktor. Cezary Pazura po latach odbudował relacje z ojcem Cezary Pazura nie miał łatwego dzieciństwa — surowy ojciec trzymał go krótko i pilnował dyscypliny. "Nie brakowało mi ze strony ojca ciepła, tylko wiary we mnie. Za moich czasów nie wyglądało to tak, że tata czasem wziął na kolana i pogłaskał. Ojciec po prostu był. I był głównie od tego, by czasem wziąć pas [...], zamiast rozpieszczać synów" — wspominał niegdyś w wywiadzie dla WP. Mężczyzna sam posiadał złe wzorce rodzinne, lecz na szczęście nie odbiło się to na ich relacji w późniejszych latach. Tacie artysty życzymy dużo sił i wszystkiego dobrego. SPRAWDŹ RÓWNIEŻ: Agata Kulesza wróciła do domu grozy i po raz pierwszy odetchnęła z ulgą. To tam doświadczyła rodzinnego dramatu
Dopiero co pochował ojca, nie było mu dane przeżyć żałoby. Syn Janusza Rewińskiego smutno opowiada o tym, jak wygląda dziś jego życie
„Gdyby ktoś zapytał mnie, dlaczego zawód artysty jest niby taki trudny to odpowiedziałbym, że właśnie dlatego”
Smutna informacja o śmierci Janusza Rewińskiego pojawiła się w mediach już ponad dwa tygodnie temu. Od tamtego czas u zdążyło pożegnać go wiele przyjaciół, współpracowników, ludzi świata artystycznego oraz politycznego. Kilka dni temu, już po pogrzebie artysty, głos zdecydował się zabrać także syn zmarłego, Aleksander Rewiński. W sieci pojawił się jego smutny wpis o tym, jak w ostatnim czasie wygląda jego życie. Zmarł Janusz Rewiński. Bliscy pożegnali aktora po raz ostatni Janusz Rewiński był znanym politykiem i aktorem. Jego legendarna rola Siary w „Kilerze” i jego sequelu zapisała się na zawsze na kartach historii polskiego kina. Niestety artysta przegrał walkę z chorobą i zmarł 1 czerwca 2024 r., pozostawiając na świecie żonę i dwóch dorosłych synów. Jonasz Rewiński napisał wówczas: „1 czerwca Tata stoczył walkę ze swoim stanem zdrowia. Niestety tym razem nie dał rady. Przez wiele lat Tata dawał radość i uśmiech nie tylko nam, ale i wszystkim wokół. Teraz świat jest jakby taki sam, ale uśmiechu nagle zabrakło. Janusz Rewiński. Aktor, satyryk, poseł na Sejm I kadencji. Dziękujemy za wszystko. Gdziekolwiek teraz jesteś, mamy nadzieję, że „mają rozmach”. Buenas noches, Senior Siarra”, czytaliśmy. Tydzień później odbył się pogrzeb Janusza Rewińskiego, podczas którego wszyscy bliscy po raz ostatni mogli się z nim pożegnać. Wówczas głos zabrał jego drugi syn, Aleksander. „Tata zawsze był profesjonalistą w swojej dziedzinie. Dbał o najdrobniejsze szczegóły swoich postaci, by dawać im jakiś element prawdy. Pragnął być autentyczny. [...] Przyszliśmy tu, by go pożegnać, ale ja mówię mu do zobaczenia”, mówił. Teraz, już prawie trzy tygodnie po śmierci ojca muzyk postanowił zabrać głos jeszcze raz. Tym razem opowiedział o tym, jak wygląda jego życie po pożegnaniu ojca. Zobacz też: Wszystkie Polki szalały na jego punkcie! Dziś stroni od blasku fleszy i mieszka w lesie Janusz Rewiński, pogrzeb, Warszawa, 07.06.2024 rok Syn Janusza Rewińskiego opowiedział, jak wygląda jego życie po pogrzebie ojca Aleksander Rewiński zamieścił na Instagramie tajemniczy i dość smutny wpis. To właśnie tam przyznał, że chociaż właśnie pożegnał jedną z najważniejszych osób w życiu — swojego ojca — nie było dane mu odpowiednio przeżyć żałoby. Aleksander z zawodu jest muzykiem, a dokładnie śpiewakiem operowym, który występował na wielkich scenach w Polsce i Europie. Najpierw syn „Siary” podziękował obserwatorom: „Dziękuję wszystkim za liczne słowa wsparcia i wyrazy współczucia”, później zaś opisał, że wraca właśnie z koncertu w Austrii. Mimo tego, że właśnie pochował ojca, nie mógł zrezygnować z pracy i zawieść publiczności. „Gdyby ktoś zapytał mnie, dlaczego zawód artysty jest niby taki trudny to odpowiedziałbym, że właśnie dlatego. W okresie żałoby emocje i uczucia biorą górę, a grafik koncertowy zmusza do przechodzenia ponad wszystkim i wymaga bycia na 99.9 procent na scenie... Śpiewak klasyczny to ponoć tzw. zawód doskonały. Ale czy na pewno i za jaką cenę?” pytał retorycznie w publikacji... Czytaj także: Paliła trzy paczki papierosów dziennie, do końca walczyła z nałogiem. „Chleba mogłoby mi w domu zabraknąć, ale nie papierosów" Janusz Rewiński
Cezary Pazura wspomina Janusza Rewińskiego. Głos zabrały także inne gwiazdy, ich słowa wyciskają łzy
Przykra informacja o śmierci Janusza Rewińskiego pogrążyła w smutku nie tylko bliskich aktora, ale także jego fanów oraz kolegów po fachu. Cezary Pazura, a także inni znani i lubiani wspominają go w poruszających słowach. Nie ma wątpliwości, że filmowy Siara był niezwykle cenionym artystą... Janusz Rewiński nie żyje. Cezary Pazura wspomina kolegę po fachu Karierę rozpoczynał jeszcze na studiach, kiedy występował w „Spotkaniach z Balladą” Wiesława Dymnego, a także w słynnej Piwnicy pod Baranami w Krakowie. Później Janusz Rewiński związał się z legendarnym już kabaretem Tey, w którym współpracował między innymi z Bohdanem Smoleniem. Bez wątpienia jednak największą popularność przyniosła mu rola Siary w filmach z serii „Kiler” i to właśnie jako Stefana Siarzewskiego zapamiętało go większość fanów. W ostatnich latach Janusz Rewiński stronił jednak od show-biznesu i wybrał życie z dala od miejskiego zgiełku, a także swoich bliskich. Mimo że odciął się również od wielu znajomych, ci zapamiętali go jako wspaniałego, ciepłego i serdecznego człowieka, a także niezwykle utalentowanego artystę. Aktor wystąpił w dwóch częściach kultowego dziś filmu „Kiler” u boku Cezarego Pazury. „Najpiękniejsze momenty przeżyłem z nim, grając filmie "Kiler" Juliusza Machulskiego, no i potem "Kilerów dwóch", dlatego że stworzył na ówczesne czasy taki model polskiego gangstera, czyli nowobogackiego faceta, który zawsze kręci, oszukuje, ale ma nieprawdopodobny wdzięk. On tego bohatera opatrzył wdziękiem”, mówił filmowy Kiler o koledze na antenie Kanału Zero. Cezary Pazura nie krył smutku, gdy dowiedział się o śmierci Janusza Rewińskiego... „Zawsze serce pęka, kiedy odchodzą wspaniali artyści. On był artystą przez duże "A". To był wspaniały facet, miał wielkie umiejętności”, mówił Cezary Pazura. Okazuje się, że ostatnie słowa, jakie zamienił z kolegą dotyczyły propozycji zawodowej. „Ostatni raz kiedy z nim rozmawiałem przez telefon – to było niedawno, kilka miesięcy temu – kiedy zadzwoniłem do niego i zapytałem go, czy zagra w "Kilerze 3", gdyby taki film powstał. Usłyszałem w słuchawce: "nie, dziękuję, nie jestem zainteresowany". I to były ostatnie słowa Janusza Rewińskiego, jakie usłyszałem: "nie, dziękuję, nie jestem zainteresowany", wyznał. Czytaj też: Wzruszające pożegnanie syna i podziękowanie od prezydenta. Tak wyglądał pogrzeb Janusza Rewińskiego Przed projekcją filmu "Kiler-ów 2-óch", Janusz Rewiński i sobowtór Adam Kochaniec Cezary Pazura w sesji dla magazynu VIVA!, 2020 rok Gwiazdy o Januszu Rewińskim Na śmierć Janusza Rewińskiego nie pozostali obecni także inni jego koledzy po fachu. Jednym z nich jest przyjaciel aktora, Tadeusz Drozda. „Janusza mogę wspominać tylko znakomicie. Przez długi czas mieliśmy taki telewizyjny tandem, jak robiliśmy program telewizyjny "Dyżurny satyryk kraju". Janusz był fantastycznym improwizatorem. Myśmy sobie tylko hasła rzucali. Ruszała kamera i program nagrywał się sam. Przejechaliśmy Polskę wzdłuż i w poprzek na estradach, więc znaliśmy się jak łyse konie”, zwierzył się w rozmowie z plotek.pl. Tadeusz Drozda opowiedział także o ostatniej rozmowie z kolegą. „Nasza ostatnia rozmowa była dawno. Byłem u niego w tym jego młynie (w Mińsku Mazowieckim - przyp. red.). On jakoś tam gości z estrady specjalnie nie zapraszał. To była jego oaza. Siedzieliśmy sobie nad stawem, gdzie hodował ryby i rozkoszowaliśmy się ciszą i naturą, bo miał tam pięknie (...). Bardzo mu to odpowiadało. Wyłączył się z życia scenicznego, telewizyjnego i filmowego i w ogóle mu tego nie brakowało”, wyznał satyryk. Wojciech Mann także uczcił Janusza Rewińskiego, zamieszczając wpis w mediach społecznościowych. „Zarówno wtedy, gdy byliśmy blisko, jak i wtedy, gdy byliśmy dalej od siebie, potrafiłeś mnie rozpogodzić i rozśmieszyć. A teraz tak bardzo mnie zasmuciłeś…”, napisał. „Na tę wiadomość zareagowałam bardzo źle, bo mieliśmy robić razem film, to raz. Po drugie, ja z nim grałam w serialu "Ale się kręci", później z nim grałam parę w "Tygrysach Europy". My się bardzo lubiliśmy, a on nie wszystkich lubił. Był bardzo specyficzny. Miałam tę przyjemność, że on miał do mnie słabość”, wyznała z kolei Joanna Kurowska w rozmowie z pudelek.pl. Zobacz także: Nie żyje Barbara Sienkiewicz, najstarsza matka w Polsce Wojciech Mann w sesji dla magazynu VIVA!, 2022 rok Tadeusz Drozda, Sopot 10 Festiwal Top Trendy, 27.05.2012 Joanna Kurowska, Plan serialu "Druga szansa", Warszawa, 22.03.2016 r. Janusz Rewiński, aktor, satyryk, Warszawa, 30.03.1993 rok
Wzruszające pożegnanie syna i podziękowanie od prezydenta. Tak wyglądał pogrzeb Janusza Rewińskiego
Pierwszego czerwca media obiegła informacja o śmierci Janusza Rewińskiego. Aktor odszedł w wieku 74 lat, a informację o śmierci przekazał jego syn za pośrednictwem mediów społecznościowych. Natomiast dzisiaj, czyli 7 czerwca odbył się pogrzeb ulubieńca publiczności. Tak wyglądała uroczystość. Pogrzeb Janusza Rewińskiego Jonasz Rewiński napisał wówczas: „1 czerwca Tata stoczył walkę ze swoim stanem zdrowia. Niestety tym razem nie dał rady. Przez wiele lat Tata dawał radość i uśmiech nie tylko nam, ale i wszystkim wokół. Teraz świat jest jakby taki sam, ale uśmiechu nagle zabrakło. Janusz Rewiński. Aktor, satyryk, poseł na Sejm I kadencji. Dziękujemy za wszystko. Gdziekolwiek teraz jesteś, mamy nadzieję że "mają rozmach". Buenas noches, Senior Siarra", czytaliśmy. Dzisiaj o godzinie 12:00 odbyło się ostatnie pożegnanie Janusza Rewińskiego, aktora znanego między innymi z filmu Kiler. Msza święta odbyła się o godzinie 12:00 w kościele p.w. Matki Bożej Anielskiej w Radości. Na uroczystość przybyli bliscy aktora oraz jego przyjaciółki i przyjaciele z branży. CZYTAJ TEŻ: Prowadził ''Jaka to melodia?'' i nagle zniknął. Robert Janowski ma wrócić do TVP Janusz Rewiński, pogrzeb, Warszawa, 07.06.2024 rok Relacja z pogrzebu Janusza Rewińskiego Pogrzeb rozpoczął się o godzinie 12:00 w uroczystość Najświętszego Serca Pana Jezusa, które również przypada na 7 czerwca 2024 roku. „Był fantastycznym człowiekiem. Otwartym na ludzi i pomocnym. Zawsze znalazł czas na rozmowę. Miał swoje problemy, ale nigdy nie obarczał nimi innych", wspomina aktora jego fan w rozmowie z Super Expressem. To samo źródło podkreśla, że uroczystość była skromna. Na miejscu zjawili się przyjaciele i rodzina, między innymi Zenon Laskowik. Na początku mszy świętej, Tadeusz Deszkiewicz, czyli doradca prezydenta Andrzeja Dudy przeczytał list od głowy państwa, który podziękował artyście za wsparcie podczas kampanii wyborczej w 2015 roku. „Żył i tworzył tak, jak pragnął. Na swoich zasadach. Był człowiekiem wolnym i niezależnym", słyszeliśmy. Prezydent naszego kraju postanowił również uhonorować ulubieńca publiczności odznaczeniem za wybitne zasługi artystyczne. „Dla niego czas na ziemi się zakończył. [...] Najpierw zrodził go sobie w sercu i posłużył się jego rodzicami tu na ziemi. Pan Bóg zabiera ludzi do siebie w najlepszym momencie", mówił ksiądz podczas mszy świętej. „Na pogrzebach łatwiej się mówi niż na ślubach, bo na pogrzebach nie da się uciec od myśli o kruchości i przemijaniu naszego życia", kontynuował. „Życie Janusza Rewińskiego zmienia się, ale się nie kończy [...] To nieprawda, że nie ma ludzi niezastąpionych. Nie było i nie będzie drugiego takiego Janusza. Już nie będzie można cieszyć się jego obecnością [...] Janusz kochał życie i bardzo się go kurczowo trzymał, ale chciał już wracać do tego świata. Wybrał życie wieczne", podsumował. Na sam koniec głos zabrał syn aktora — Aleksander Rewiński. „Tata zawsze był profesjonalistą w swojej dziedzinie. Dbał o najdrobniejsze szczegóły swoich postaci, by dawać im jakiś element prawdy. Pragnął być autentyczny [...] Za dobre wyniki w szkole dostawałem prezenty. Kiedyś dostałem biografię Ireny Kwiatkowskiej i wieczne pióro, z dedykacją. [...] Jak będziesz starym piernikiem, zostań malarzem albo muzykiem... Jestem muzykiem. [...] Przyszliśmy tu, by go pożegnać, ale ja mówię mu do zobaczenia", mówił. Po mszy świętej ciało aktora zostało przewiezione na pobliski cmentarz. CZYTAJ RÓWNIEŻ: Natalia Kukulska przerwała milczenie w sprawie Natalii Niemen. Nie mogła już dłużej czekać Janusz Rewiński, pogrzeb, Warszawa, 07.06.2024 rok Janusz Rewiński, pogrzeb, Warszawa, 07.06.2024 rok Janusz Rewiński, pogrzeb, Warszawa, 07.06.2024 rok Janusz Rewiński, pogrzeb, Warszawa, 07.06.2024 rok
Pod koniec życia zupełnie odciął się od innych. Tak wyglądały ostatnie lata Janusza Rewińskiego
„Teraz świat jest jakby taki sam, ale uśmiechu nagle zabrakło”
Jeden z najsłynniejszych polskich aktorów zmarł 1 czerwca, pozostawiając pogrążonych w żalu bliskich oraz fanów. Janusz Rewiński wielu z nas już zawsze będzie się kojarzył z kultową rolą Siary z filmu „Kiler”. Gdy odszedł, miał 74 lata. Od długiego czasu żył na uboczu, z dala od najbliższych, żony, dwóch synów oraz znajomych. Swój azyl odnalazł w młynie. Janusz Rewiński nie żyje Przykrą informację o śmierci Janusza Rewińskiego przekazał jego syn, Jonasz Rewiński. „1 czerwca Tata stoczył walkę ze swoim stanem zdrowia. Niestety, tym razem nie dał rady. Przez wiele lat Tata dawał radość i uśmiech nie tylko nam, ale i wszystkim wokół. Teraz świat jest jakby taki sam, ale uśmiechu nagle zabrakło”, przekazał we wtorek za pośrednictwem mediów społecznościowych. Z odejściem słynnego, filmowego Siary wciąż trudno się pogodzić. Janusz Rewiński pozostawił pogrążonych w żalu bliskich, a także całą rzeszę fanów, którzy do dziś pamiętają jego kultowe role. Okazuje się, że w ostatnich latach życia aktor zupełnie oddalił się od innych... Zamieszkał w młynie w okolicach Mińska Mazowieckiego, gdzie na roli, pośród owiec, koni i kur odnalazł swój azyl. Czytaj też: W swoim ostatnim wywiadzie Janusz Rewiński nie przypominał już dawnego siebie. Aktor dokonał kilku gorzkich podsumowań Janusz Rewiński, aktor, satyryk, Warszawa, 30.03.1993 rok Janusz Rewiński w swoim gospodarstwie we wsi Dzielnik, 26.05.2006 rok Janusz Rewiński – ostatnie lata życia Mimo wielkiej kariery, jaką udało mu się zrobić, w ostatnich latach życia Janusz Rewiński postawił na ciszę i spokój. Wycofał się z show-biznesu i życia publicznego, a także odciął się od innych ludzi. Aktor mieszkał na warszawskiej Ochocie, jednak postanowił poszukać swojego miejsca z dala od miejskiego zgiełku. Zazdrościł swojemu przyjacielowi, Tadeuszowi Droździe, który mieszkał daleko od centrum, sam jednak chciał jeszcze bardziej zacisznego miejsca. Janusz Rewiński kupił 12-hektarową ziemię oraz stary młyn pod Mińskiem Mazowieckim. Przeprowadził remont, a następnie tam zamieszkał. Szybko okazało się, że to miejsce okazało się jego azylem, w którym mógł się cieszyć spokojnym życiem. „Mam las, stawy rybne, łąki i pastwiska. Hoduję cztery konie, dziesięć owiec, cztery kozy, kury i kaczki. Koszę łąki, suszę siano, wycinam gałęzie, zabezpieczam sobie opał, drewno na zimę”, mówił w rozmowie z shownews.pl. Jak donosił Super Express, Janusz Rewiński zamieszkał w młynie sam. Choć mówiono, że był żonaty z Iwoną Biernacką, to w rzeczywistości mieli nigdy nie wziąć ślubu, a w ostatnich latach mieszkali osobno. Zobacz także: Wojciech Mann pożegnał Janusza Rewińskiego. Skierował do przyjaciela poruszające słowa Janusz Rewiński w swoim gospodarstwie, 15.05.2008 rok Janusz Rewiński w swoim gospodarstwie, 15.05.2008 rok
W swoim ostatnim wywiadzie Janusz Rewiński nie przypominał już dawnego siebie. Aktor dokonał kilku gorzkich podsumowań
"Myślę, że lepszych wspomnień nie będzie, od tych które były...", wyznał w ostatniej upublicznionej rozmowie
W ostatnich latach życia Janusz Rewiński wiódł życie samotnika i nie dążył do kontaktu z ludźmi. Podkreślał, że w dni, kiedy nie dzwoni nawet telefon, jest mu bardzo dobrze. Po długim milczeniu aktor zgodził się na wywiad, w którym podzielił się kilkoma ważnymi przemyśleniami. Była to jednocześnie rozmowa pełna gorzkich słów. [Ostatnia publikacja na VUŻ-u 07.06.2024 r.] Janusz Rewiński: usunął się z show-biznesu, żył na uboczu Od kilku dni bliscy, znajomi i fani żegnają Janusza Rewińskiego wzruszającymi wpisami, wspomnieniami i wypowiedziami. Aktor przed laty należał do czołówki aktorów komediowych w polskim show-biznesie. Zaczynał od występów w kabarecie Tey Zenona Laskowika i Bohdana Smolenia oraz w Kabarecie Olgi Lipińskiej. Do historii popkultury przeszedł dzięki roli gangstera Stefana "Siary" Siarzewskiego w filmie "Kiler" Juliusza Machulskiego. Janusz Rewiński, plan serialu „Tygrysy Europy”, 2001 r. Janusz Rewiński w pewnym momencie wycofał się z show-biznesu i wyprowadził z miasta. Zamieszkał we wsi Nowodwór, koło Mińska Mazowieckiego, gdzie prowadził gospodarstwo i wiódł dość samotne życie. Po długim milczeniu zgodził się na pierwszy od lat występ przed kamerą. Aktor w 2023 roku udzielił ponad godzinnego wywiadu w programie "Szykowne rozmowy". Nie uszło uwadze widzów, że 73-letni aktor bardzo się zmienił. Stracił na wadze, miał dłuższe włosy i brodę, na twarzy wyróżniały się jego charakterystyczne czarne, krzaczaste brwi i nieco przygaszony już uśmiech. W wypowiedziach Janusza Rewińskiego łatwo rozpoznać jego dawną charyzmę, a mimo to jego głos wydawał się przygaszony, a refleksje gorzkie. Zobacz też: Wojciech Mann pożegnał Janusza Rewińskiego. Skierował do przyjaciela poruszające słowa View oEmbed on the source website Janusz Rewiński w ostatnim wywiadzie przed śmiercią W ostatnim wywiadzie Janusz Rewiński wygłosił wiele opinii na temat ówczesnej sytuacji politycznej, podzielił się licznymi ciekawymi uwagami, co widzowie przyjęli z dużym entuzjazmem. "Żałuję, że dopiero teraz odkrywam i zapoznaję się z wypowiedziami, poglądami i naukami Pana Janusza. Patriota, Wielki Polak", brzmiał jeden z komentarzy pod filmem. Aktor nie unikał także tematów z życia prywatnego, wyznał, że polubił się z samotnym życiem i nie zabiega o kontakt zarówno z rodziną, jak i ze znajomymi. "Wraz z upływem czasu czuję coraz mniejszą potrzebę kontaktu z ludźmi, znajomymi i nieznajomymi. Nie szukam nowych znajomości, chyba jestem już samotnikiem. Bardzo dobrze się czuję sam", wyznał. "Zrobiłem to eksperymentalnie, że pojechałem na ranczo – mam tutaj konie i inne zwierzęta, mam co tutaj robić i jestem zajęty cały dzień" – dodał. Janusz Rewiński podkreślał, że sam nie zabiega o kontakt ze światem zewnętrznym i kiedy bywają w jego życiu dni, że nie zadzwoni nawet telefon, odczuwa ulgę, że nie musi z nikim rozmawiać. Doceniał wspomnienia, ale z jego wypowiedzi można odczytać, że nie miał w planach tworzyć już nowych. "Generalnie, bywają dni, kiedy się nawet telefon do mnie nie odzywa i wtedy jest mi bardzo dobrze. A jak chcę, to sobie wspominam różne rzeczy i myślę, że lepszych wspomnień nie będzie, od tych które były...", podsumował ze smutkiem Janusz Rewiński. Czytaj też: Przyjaciel Janusza Rewińskiego zdradził, na co chorował aktor. "Mężczyźni tak mają, że się nie leczą" Janusz Rewiński w swoim gospodarstwie we wsi Dzielnik, 26.05.2006 rok [Ostatnia publikacja na Viva Historie 07.06.2024 r.]
Wojciech Mann pożegnał Janusza Rewińskiego. Skierował do przyjaciela poruszające słowa
Informacja o śmierci Janusza Rewińskiego pogrążyła w głębokim smutku zarówno rodzinę i bliskich aktora, jak i jego fanów. Dobrego przyjaciela pożegnali także Wojciech Mann, Tadeusz Drozda czy Krzysztof Piasecki, który zdradził, z jakimi problemami zdrowotnymi zmagał się satyryk. Słowa pierwszego z nich są niezwykle poruszające. Piękne i smutne jednocześnie. Janusz Rewiński nie żyje. Co było przyczyną jego śmierci? We wtorek 4 czerwca media obiegła przykra informacja o śmierci Janusza Rewińskiego. Wiadomość ta wstrząsnęła światem filmu, a także przyjaciółmi i fanami aktora. Doskonale znaliśmy go z występów w kabarecie Tey Zenona Laskowika i Bohdana Smolenia, jak również w Kabarecie Olgi Lipińskiej. Dla wielu jednak pozostał niezapomnianym „Siarą” z filmu „Kiler”. „Tata stoczył walkę ze swoim stanem zdrowia. Niestety tym razem nie dał rady. Przez wiele lat, tata dawał radość i uśmiech nie tylko nam, ale i wszystkim wokół. Teraz świat jest jakby taki sam, ale uśmiechu nagle zabrakło”, napisał w mediach społecznościowych Jonasz Rewiński. Aktor zmarł 1 czerwca w wieku 74 lat. Jak wyznał Krzysztof Piasecki, zmagał się z cukrzycą, jednak nie wiadomo, czy to ona była przyczyną jego śmierci. „Janusz miał pierwsze załamanie stanu zdrowia po całym cyklu "Plam". Wylądował wtedy w szpitalu. Potem się dowiedziałem, że to chodziło o rodzaj cukrzycy. Pytałem go, czy sobie bada cukier, to powiedział, że nie. Wie pani, mężczyźni tak mają podobno, że się nie leczą”, wyznał Krzysztof Piasecki w rozmowie z Faktem. Czytaj też: Doczekał się dwóch synów, prawie nigdy ich nie widywał. Jak wyglądała relacja Janusza Rewińskiego z dziećmi? Wojciech Mann, wystawa Kazimierz Mann, sztuka to sztuka w Muzeum Etnograficznym w Krakowie, 14.06.2019, Kraków Janusz Rewiński Wojciech Mann żegna Janusza Rewińskiego Przyjaciel zmarłego aktora, Wojciech Mann, pożegnał go poruszającymi słowami w mediach społecznościowych. Fani nie kryli wdzięczności za tak piękne, a jednocześnie smutne pożegnanie. „Zarówno wtedy, gdy byliśmy blisko, jak i wtedy, gdy byliśmy dalej od siebie, potrafiłeś mnie rozpogodzić i rozśmieszyć. A teraz tak bardzo mnie zasmuciłeś…”, czytaliśmy na Facebooku. Internauci dziękowali Wojciechowi Mannowi za ten przejaw klasy i inteligencji, której często brak w dzisiejszym świecie, a jego wpis uznali za piękny i wzruszający. „Panie Wojciechu...kłaniam się nisko czapką do ziemi. Dziękuję za te słowa... tak pełne człowieczeństwa w tym ogłupiałym świecie”, „Panie Wojtku przykro. Proszę pamiętać, że Pan od lat mnie rozpogadza i pociesza i rozśmiesza... nie tylko mnie”, „Pięknie i wyjątkowo”, możemy przeczytać w komentarzach pod wpisem. Zobacz także: Syn Kory przez ostatni rok walczył o dobre imię matki. Sprawa z sensacyjną biografią artystki doczekała się finału <iframe allow="autoplay; clipboard-write; encrypted-media; picture-in-picture; web-share" allowfullscreen="true" frameborder="0" height="250" scrolling="no" src="https://www.facebook.com/plugins/post.php?href=https%3A%2F%2Fwww.facebook.com%2Fwojciechmannofficial%2Fposts%2Fpfbid02oQCKWRdnpnM9CAMLjeFekRHWroDJp9ZudpNcfP8tGrHTtiQRoLgdNm5zeHHzXMANl&show_text=true&width=500&preview=comet_preview" style="border:none;overflow:hidden" width="500"> Tadeusz Drozda o Januszu Rewińskim. Wspomina o ich ostatniej rozmowie W rozmowie z Plotkiem Janusza Rewińskiego wspomniał również Tadeusz Drozda. „Janusza mogę wspominać tylko znakomicie. Przez długi czas mieliśmy taki telewizyjny tandem, jak robiliśmy program telewizyjny "Dyżurny satyryk kraju". Janusz był fantastycznym improwizatorem. Myśmy sobie tylko hasła rzucali. Ruszała kamera i program nagrywał się sam. Przejechaliśmy Polskę wzdłuż i w poprzek na estradach, więc znaliśmy się jak łyse konie”, mówił satyryk. Tadeusz Drozda odniósł się również do życia prywatnego swojego kolegi po fachu. „On mieszkał obok mnie w Radości. Później zrezygnował z cywilizacji i wyprowadził się za Mińsk Mazowiecki, gdzie kupił młyn”, zdradził. Satyryk wyznał, że od ich ostatniej rozmowy minęło już trochę czasu. „Nasza ostatnia rozmowa była dawno. Byłem u niego w tym jego młynie. On jakoś tam gości z estrady specjalnie nie zapraszał. To była jego oaza. Siedzieliśmy sobie nad stawem, gdzie hodował ryby i rozkoszowaliśmy się ciszą i naturą, bo miał tam pięknie”, mówił Tadeusz Drozda i dodał: „Bardzo mu to odpowiadało. Wyłączył się z życia scenicznego, telewizyjnego i filmowego i w ogóle mu tego nie brakowało”. Czytaj również: Klub Zbigniewa Jakubasa odniósł niebywały sukces. Córka miliardera również robi karierę Janusz Rewiński w programie "Szykowne rozmowy" Tadeusz Drozda, Sopot 10 Festiwal Top Trendy, 27.05.2012
Przyjaciel Janusza Rewińskiego zdradził, na co chorował aktor. "Mężczyźni tak mają, że się nie leczą"
Na kilka miesięcy przed śmiercią aktora fani zauważyli zmianę w jego wyglądzie
Wczoraj media obiegła smutna wiadomość o śmierci lubianego i uznanego aktora. Janusz Rewiński zmarł w wieku 74 lat. W ostatnich miesiącach jego wygląd zaniepokoił fanów. Okazuje się, że aktor zmagał się z poważną chorobą. W tej sprawie zabrał głos jego przyjaciel. Janusz Rewiński: przyjaźń z Krzysztofem Piaseckim Kochał rozbawiać ludzi i być w towarzystwie, jednak ostatnie lata życia Janusz Rewiński spędził na wsi, gdzie prowadził dość samotne życie. Jednym z kolegów po fachu, którzy kilka razy odwiedzili aktora w jego samotni, był Krzysztof Piasecki. Panowie przez wiele lat prowadzili razem popularny program satyryczny "Ale plama". Artysta wspominał, że zakładał on dwóch siedzących i gadających ze sobą facetów, co jak podkreślił, "jest wbrew wszelkim telewizyjnym zasadom", ale okazało się, że widzowie od początku byli takim formatem żywo zainteresowani. "Pracowaliśmy sześć lat. Dostaliśmy Wiktora na zakończenie tej pracy i po tym Wiktorze TVN się z nami pożegnał", wspominał Krzysztof Piasecki w rozmowie z redakcją "Fakt". Po zakończonym programie panowie pozostali w kontakcie, Piasecki podkreślił, że był chyba jedynym człowiekiem, z którym Janusz Rewiński się nie skłócił, bo jak przyznał, jego przyjaciel "miał tę taką umiejętność". "Po tym wszystkim zaszył na wsi, byłem u niego parę razy, no i jakiś wywiad czytałem, w którym mówił, że jest sam i że mu to dobrze", opowiadał dla Faktu. Ostatnim wywiadem, którego udzielił Janusz Rewiński, był ten sprzed niemal roku. Można na nim zauważyć zmianę w wyglądzie aktora, który znacząco stracił na wadze. View oEmbed on the source website Zobacz także: Hanka Bielicka: w tajemnicy przed ojcem zdała do szkoły teatralnej. Aktorstwo uratowało ją od zsyłki na Sybir Janusz Rewiński: na co chorował aktor? Krzysztof Piasecki w rozmowie z Faktem wypowiedział się także na temat choroby przyjaciela. "Janusz miał pierwsze załamanie stanu zdrowia po całym cyklu "Plam". Wylądował wtedy w szpitalu. Potem się dowiedziałem, że to chodziło o rodzaj cukrzycy. Pytałem go, czy sobie bada cukier, to powiedział, że nie. Wie pani, mężczyźni tak mają podobno, że się nie leczą", podsumował smutno przyjaciel Rewińskiego. To, czy bezpośrednią przyczyną śmierci były powikłania związane z cukrzycą, nie jest potwierdzone. Syn aktora informując o śmierci taty, przekazał, że Janusz Rewiński "1 czerwca stoczył walkę ze swoim stanem zdrowia. Niestety tym razem nie dał rady". Czytaj też: Doczekał się dwóch synów, prawie nigdy ich nie widywał. Jak wyglądała relacja Janusza Rewińskiego z dziećmi? Krzysztof Piasecki i Janusz Rewiński, 2007 r. Janusz Rewiński w swoim gospodarstwie we wsi Dzielnik, 26.05.2006 rok
Doczekał się dwóch synów, prawie nigdy ich nie widywał. Jak wyglądała relacja Janusza Rewińskiego z dziećmi?
Jeden z nich planował iść w ślady ojca, drugi zaś podbija europejskie sceny operowe
Janusz Rewiński doczekał się dwóch synów: początkowo mieli dobre relacje, później jednak oddalili się od siebie i widywali się bardzo rzadko. Chociaż jeden z nich początkowo chciał iść w ślady ojca, finalnie jednak obaj zajęli się czymś zupełnie innym. Jeden z nich pracuje dziś w mediach, drugi zaś — ma niesamowity talent muzyczny. Kim są i co dziś robią synowie Janusza Rewińskiego? Janusz Rewiński: „Moi synowie mnie nie widzą miesiącami” Przed laty znany ze swojego humoru Janusz Rewiński kochał rozbawiać ludzi i być w towarzystwie. Ostatnie kilka lat spędził jednak dość samotnie: odciął się od rodziny i bliskich i przeprowadził się na wieś. Ta nagła zmiana nie ominęła także jego dwóch synów, z którymi prawie nigdy nie rozmawiał. „Nie szukam nowych znajomości, chyba jestem już samotnikiem. Bardzo dobrze się czuję sam. W tym wieku na szczęście nie potrzebuję kontaktu z rodziną. Moi synowie mnie nie widzą miesiącami. Im to nie jest potrzebne i ja im nie jestem potrzebny” mówił gwiazdor „Kilera” w programie „Szykowne rozmowy”. Przyjrzeliśmy się bliżej pociechom aktora. Co ciekawe, jeden z nich planował (tak jak wcześniej jego ojciec) zająć się polityką, później jednak wybrał dla siebie inną ścieżkę. Jego młodszy brat zaś zachwyca swoim głosem fanów opery! Zobaczcie sami. Czytaj też: Nie żyje Janusz Rewiński. Aktor i polityk miał 74 lata Janusz Rewiński, 2003 rok, Warszawa Premiera filmu „Superprodukcja” Kim są i co dziś robią synowie Janusza Rewińskiego? Starszy syn Janusza Rewińskiego i Iwony Biernackiej, Jonasz Rewiński, urodził się w 1983 r. i w tym roku świętować będzie 41. urodziny. Już w dzieciństwie przyjaciele nazywali go... „Siarką”, co było nawiązaniem do kultowej roli „Siary”, w którą wcielił się jego ojciec. Jonasz nie myślał o tym, by tak jak jego ojciec, zostać aktorem. Spodobało mu się znacznie bardziej drugie zajęcie jego ojca: polityka. Dlatego więc studiował na Wydziale Prawa Uniwersytetu Warszawskiego oraz Wydziale Prawa na University of East Anglia w Norwich, a później startował z listy PIS-u jako kandydat na posła. Niestety nie udało mu się zdobyć wystarczającej liczby głosów i później zrezygnował z polityki na rzecz telewizji. Od 2016 r. Jonasza Rewińskiego mogliśmy zobaczyć w TV Republika, gdzie wraz z Antonim Trzmielem prowadził program „Blogosfera”. W 2018 r. przeniósł się na antenę TVP Info, gdzie pojawiał się w programie „Minęła 20”. Dziś zaś programy z jego udziałem możemy oglądać na antenie TVP World. Jego młodszy brat, Aleksander Rewiński, przyszedł na świat w Warszawie w 1991 r. Tam również ukończył Wydział Wokalny Uniwersytetu Muzycznego Fryderyka Chopina, a później wybrał się za granicę, by studiować na Mozarteum w austriackim Salzburgu. W 2015 r. został śpiewakiem tenorowym, a dwa lata później pojawił się w słynnym Teatro alla Scala. Od tamtego czasu można było go usłyszeć na scenach w Polsce i w Austrii w takich operach jak La Scuola de' Gelosi Antonia Salieriego czy Filandro Nicola Porpory. Zobacz też: Stanisław Rozenek ma ukryty talent, niebawem opuści Polskę. Tak dziś wygląda życie 18-latka Ostatnia publikacja na Viva Historie 06.06.2024 r.
Janusz Rewiński porzucił aktorstwo, pod koniec życia mieszkał na wsi. Siara z Kilera izolował się nawet od bliskich
Mimo że miał na koncie wiele już dziś kultowych ról, stronił od medialnego zgiełku. Widzowie z pewnością pamiętają go z takich produkcji, jak Zmiennicy, Tygrysy Europy czy Podróże pana Kleksa. Jednak dla Janusza Rewińskiego tą najważniejszą rolą był Stefan „Siara” Siarzewski z kultowego „Kilera.”. Artysta do samego końca unikał życia w świetle reflektorów, unikał imprez branżowych. Wycofał się z życia publicznego, żył na wsi. Janusze Rewiński – początki kariery, ostatnie chwile Janusz Rewiński przyszedł na świat w Żarach 16 września 1949 roku. Ukończył Technikum Budowy Silników Lotniczych we Wrocławiu, ale aktorska pasja okazała się silniejsza, dlatego postanowił zdawać na studia teatralne. I tak związał swoją przyszłość ze sceną. Janusz Rewiński był absolwentem Wydziału Aktorskiego PWST w Krakowie. Jeszcze w trakcie studiów udowodnił swój talent. Swoją karierę rozpoczął w latach 80., grając rolę Romana Żelaznego, reżysera telewizyjnego w filmie To tylko rock. To nie tylko świetny aktor, a także satyryk. Na swoim koncie ma występ w Spotkaniach z Balladą u Wiesława Dymnego. Pojawiał się w Piwnicy pod Baranami. Janusz Rewiński związał się potem z kabaretem Tey. Współpracował też z Kabaretem Olgi Lipińskiej. Scena bez wątpienia była jego żywiołem! Czytaj także: Serca widzów zdobył rolą „Siary”. Później wiódł życie samotnika i izolował się od żony i synów View Burdaffi on the source website Janusz Rewiński w serialu Zmiennicy, 1986 rok „Chodziłem do Piwnicy pod Baranami i chciałem być jak oni. Imponował mi Wiesław Dymny. Był w tym rodzaj emocji i władzy nad publicznością. W kabarecie aktor jest małym führerem. Stoi na scenie i wie, co z ludźmi zrobić, żeby się śmiali, kiedy tylko on zechce. Taki facet nic innego nie robi, tylko stoi i mówi. Nic go nie chroni, żaden makijaż i żaden kostium, pod którym mógłby się ukryć. Chciałem, żeby to był mój zawód”, tłumaczył w rozmowie z Polityką. Szerokiej publiczności dał się zapamiętać jako świetny aktor. Stworzył m.in. kreacje w Zmiennikach, Pierścieniu i róży, Podróżach pana Kleksa, Tygrysach Europy. Największą popularność przyniosła mu rola Stefana „Siary” Siarzewskiego w Kilerze, a potem w kontynuacji Kilerów dwóch. Na początku lat 90. Janusz Rewiński miał krótką przygodę z polityką. Satyryk, który do tej pory komentował świat polityki, sam został wybrany posłem I kadencji Sejmu z ramienia Polskiej Partii Przyjaciół Piwa. Tak Janusz Rewiński mówił o powrocie na scenę Przez kilka lat (1998–2004) w duecie z Krzysztofem Piaseckim prowadził program Ale plama, który emitowany był na antenie TVN. Z show-biznesu odszedł ze względu na brak kolejnych propozycji filmowych i nie tylko... Aktor miał ku temu powody. „Skończył się już zawód satyryka. Jest pełno epigonów, podrabiaczy i amatorów. Mnie się nie zatrudnia. TVP ze mnie zrezygnowała, ja zrezygnowałem z TVN, kinematografia nie istnieje. Był sobie Siara, był Nowak, zagrałem kilka kawałków, to może już wystarczy”, wyjaśniał w rozmowie z Polityką. Czytaj także: Magdalena Różczka poświęca się pomaganiu innym. Aktorka założyła wyjątkową fundację Janusz Rewiński, Krzysztof Piasecki, 2007 rok, Przebojowa Noc wydanie sylwestrowe Jak wyglądały ostatnie chwile Janusza Rewińskiego? Aktorstwo zamienił na gospodarstwo. Zajmował się rolnictwem i hodowlą. Wiele lat temu Janusz Rewiński osiedlił się we wsi Nowodwór w okolicach Mińska Mazowieckiego. Zdarzało się, że w okolicy ktoś go rozpoznawał, kiedy akurat w telewizji powtarzany był film z jego udziałem. „Jak dzieci we wsi kłaniają mi się pod sklepem, to wiem, że w telewizji właśnie powtarzają film z moim udziałem. Opowiadają mi scenę i już wiem, który to”, mówił w komentarzu dla Świat&Ludzie. Aktor został właścicielem ziemskim. Uprawiał 12 hektarów ziemi i czerpał z tego satysfakcję. „Na 12 hektarach ziemi mam las, stawy rybne, łąki i pastwiska. Hoduję cztery konie, dziesięć owiec, cztery kozy, kury i kaczki. Koszę łąki, suszę siano, wycinam gałęzie, zabezpieczam sobie opał, drewno na zimę”, zdradzał Janusz Rewiński w komentarzu dla WP.PL. Tam aktor znalazł swoją przystań. „Gdybym od rana do nocy nie zajmował się rolnictwem, na które sam siebie skazałem, to chyba bym zwariował albo coś złego by się ze mną stało”, dodawał. Jakiś czas temu serwis Plejada.pl poinformował, że Janusz Rewiński angażował się w sprawy swojego regionu i wspierał tamtejszą społeczność. Publicznie nie pojawiał się niemal wcale. Z małymi, politycznymi wyjątkami... Wspierał bowiem m.in. kampanię prezydencką Andrzeja Dudy oraz wystąpił w 2019 roku w spocie wyborczym Prawa i Sprawiedliwości. Czytaj także: W domu traktowano ją jak chłopca, wołano na nią męskim imieniem. Tak Jolanta Kwaśniewska wspomina rodzinny dom Janusz Rewiński, 2010 rok Janusz Rewiński wiódł życie samotnika. Izolował się nawet od bliskich W lipcu 2023 udzielił natomiast wywiadu Evie Szykownej i Piotrowi Zwiefce w internetowym programie „Szykowne rozmowy”. W dosyć długiej rozmowie nawiązywał chętnie do polityki, jednak dał się również namówić na zwierzenia, dotyczące życia prywatnego. Przypomnijmy, że aktor od ponad 30 lat był szczęśliwym mężem Iwony Biernackiej, z którą doczekał się dwóch synów: Jonasza (dziennikarz, pracownik TVP) i Aleksandra (śpiewak operowy). Pytany o receptę na udany związek odparł wówczas, że takowej nie posiada i nikomu jej nie poda. Równie oschła była jego wypowiedź, dotycząca podobieństwa synów do niego. „Mój starszy syn ma 40 lat, młodszy 32. [...] Nie umiem powiedzieć, nie wiem. Ja nie widzę żadnego podobieństwa, niech ktoś się doszukuje”, skwitował. W tamtym wywiadzie przyznał jednocześnie, że wiedzie życie samotnika i jest to przez niego stan pożądany. Nie czuł się zbyt często potrzeby kontaktu z innymi ludźmi i dotyczyło to wszystkich: zarówno rodziny, jak i znajomych. „Nie szukam nowych znajomości, chyba jestem już samotnikiem. Bardzo dobrze się czuję sam. Zrobiłem to eksperymentalnie, że pojechałem na ranczo – mam tutaj konie i inne zwierzęta, mam co tutaj robić i jestem zajęty cały dzień”, relacjonował. Co ciekawe, dotyczyło to również kontaktów z najbliższą rodziną Janusza Rewińskiego. „Moi synowie mnie nie widzą miesiącami. Im to nie jest potrzebne i ja im nie jestem potrzebny... Ja się interesuję tym, jak oni przetrzymają zimę, bo muszą się jakoś ogrzać”, zwierzał się. Dodawał przy tym, że to, co spotkało go w życiu najlepszego, już minęło. Samotność to stan, który lubił, dawał mu dużo komfortu. Nie czuł potrzeby rozmawiania z kimkolwiek, czasem jedynie wspominał to, co go spotkało: karierę, ludzi, piękne momenty... „Generalnie, bywają dni, kiedy się nawet telefon do mnie nie odzywa i wtedy jest mi bardzo dobrze. A jak chcę, to sobie wspominam różne rzeczy i myślę, że lepszych wspomnień nie będzie, od tych które były...”, podsumował smutno Janusz Rewiński. Niestety dzisiaj media obiegła informacja o jego śmieci. Okazuje się, że artysta odszedł 1 czerwca. Niezwykle smutna wiadomość przekazał jego syn, Jonasz Rewiński. „Teraz świat jest jakby taki sam, ale uśmiechu nagle zabrakło. Dziękujemy za wszystko. Gdziekolwiek teraz jesteś, mamy nadzieję że 'mają rozmach'. Buenas noches, Senior Siarra!”, napisał. Aktor miał 74 lata. Źródło: Plejada Czytaj także: Nie żyje Janusz Rewiński. Aktor i polityk miał 74 lata Janusz Rewiński w programie „Szykowne rozmowy”, lipiec 2023 roku
Serca widzów zdobył rolą „Siary”. Później wiódł życie samotnika i izolował się od żony i synów
„Bywają dni, kiedy się nawet telefon do mnie nie odzywa”, mówił Janusz Rewiński
Jeszcze jakiś czas temu Janusz Rewiński dość często pojawiał się na eventach branżowych i wytwornych wydarzeniach. Później całkowicie zmienił swoje życie. Mieszkał na wsi, gdzie prowadził rolę i unikał mediów, a jedyne, co pozostało niezmienne, to jego charakterystyczna broda. Słynny „Siara” z „Kilera” odszedł w zapomnienie, izolując się nawet od najbliższych... Jak wyglądały jego relacje z żoną i synami? Artykuł aktualizowany 26.12.2024 r. [Ostatnia publikacja treści na VUŻ i Viva Historie 30.12.2024 r.] Janusz Rewiński był legendą polskiego kina Roli Siary z „Kilera” nie da się zapomnieć. Cięty język, pewność siebie. Prawdziwa legenda polskiego kina. Stefan „Siara” Siarzewski, zinterpretowany przez Rewińskiego, często komentuje wydarzenia społeczne, polityczne, a nawet międzynarodowe. Jego kultowe powiedzenia są obecne na językach całej Polski po dziś dzień, chociaż od premiery filmu minęło już tyle lat. Janusz Rewiński, dawniej satyryk i aktor, zmienił jednak całkowicie swoje życie, a show-biznes stał się dla niego całkowicie obcym środowiskiem. Wszystko dlatego, że z czasem przestał otrzymywać angaże. Nie pomagał również alkoholizm i problemy z agresją. "Wiem, że powtarzają film z moim udziałem, gdy dzieci we wsi kłaniają mi się pod sklepem. Opowiadają mi scenę i już wiem, który to", powiedział w wywiadzie dla magazynu "Świat & Ludzie". Janusz Rewiński później zaczął zajmować się rolnictwem i ani myślał wracać do świata kina. Jeszcze dwie dekady temu był jednym z najbardziej rozpoznawalnych satyryków w Polsce. Zajmował się nie tylko satyrą i filmem, ale również polityką. Zasiadał przez jedną kadencję w Sejmie, by później w TVN prowadzić przez wiele lat program „Ale plama”. "Robiąc program 'Ale plama', staliśmy po stronie elektoratu, staraliśmy się podszczypywać wszystkie opcje polityczne równo. Jednak w programie 'Szkoda gadać' Janusz zmienił swoje podejście. Miał jednostronne poglądy. Starałem się z nim o tym rozmawiać i to równoważyć. Satyryk powinien być bezstronny, atakować głupotę i oszustwa. Może mieć swoje poglądy, ale ujawniając je, staje się niewiarygodny", wyznał Krzysztof Piasecki, współprowadzący program. ZOBACZ: W swoim ostatnim wywiadzie Janusz Rewiński nie przypominał już dawnego siebie. Aktor dokonał kilku gorzkich podsumowań Janusz Rewiński i Iwona Biernacka: historia miłości Kiedy branża filmowa nie była nim już zainteresowana, przeprowadził się za miasto. Tam na ziemi kupionej kilka lat wcześniej, rozpoczął rolę. Janusz Rewiński prowadził spokojne życie na wsi. Nie było jednak wiadomo, czy była z nim żona. W jednym z wywiadów aktor przyznał, że nie ma kontaktu z rodziną i czuje się samotnikiem, któremu jest dobrze tak, jak jest. Chociaż niewiele wiadomo o ich relacji, małżeństwem byli ponad 30 lat. Wspólnie wychowali dwóch synów, Jonasza i Aleksandra. Synowie nie są blisko z ojcem. Z wypowiedzi aktora w mediach wynika, że na wsi mógł on mieszkać sam, stąd nawiązania do samotności i życia w odosobnieniu. Wiemy jedynie, że swoją żonę, Iwonę Biernacką, poznał w teatrze w latach 80. Janusz Rewiński zmarł 1 czerwca, o czym poinformował jego syn, Jonasz Rewiński. „Teraz świat jest jakby taki sam, ale uśmiechu nagle zabrakło. Dziękujemy za wszystko. Gdziekolwiek teraz jesteś, mamy nadzieję, że 'mają rozmach'. Buenas noches, Senior Siarra!”, napisał. Aktor miał 74 lata. SPRAWDŹ: Janusz Rewiński porzucił aktorstwo, pod koniec życia mieszkał na wsi. Siara z Kilera izolował się nawet od bliskich
Nie żyje Janusz Rewiński. Aktor i polityk miał 74 lata
"Buenas noches, Senior Siarra!" pożegnał go syn
Nie żyje Janusz Rewiński, polski aktor, kabareciarz i polityk. Fani uwielbiali go przede wszystkim za rolę w "Kilerze". Informację o jego śmierci przekazał syn, Jonasz Rewiński, który pożegnał go czułymi słowami. Dziś świat filmu stracił kogoś naprawdę wyjątkowego... Nie żyje Janusz Rewiński Syn Janusza Rewińskiego przekazał dziś bardzo smutną informację. Jego ojciec, Janusz Rewiński, niestety zmarł 1 czerwca. Rodzina i bliscy potrzebowali chwili, aby pogodzić się ze stratą. Fani filmowego Siary pogrążeni są w smutku wraz z rodziną. Miał 74 lata. "Teraz świat jest jakby taki sam, ale uśmiechu nagle zabrakło. Dziękujemy za wszystko. Gdziekolwiek teraz jesteś, mamy nadzieję że 'mają rozmach'. Buenas noches, Senior Siarra!" - napisał Jonasz Rewiński. Kim był Janusz Rewiński? Przede wszystkim zasłynął z genialnej roli Stefana "Siary" Siarzewskiego z komedii "Kiler". W latach 90. był prawdziwą ikoną, a jego postać stała się legendą. Udzielał się również w polityce, chociaż serce ciągnęło go na scenę. Miał niesamowite poczucie humoru, które chętnie wykorzystywał w skeczach kabaretowych. Jeszcze podczas studiów, występował w "Piwnicy pod Baranami", a największą popularność przyniosły mu dodatkowo występy w kabarecie Olgi Lipińskiej. "Przez wiele lat Tata dawał radość i uśmiech nie tylko nam, ale i wszystkim wokół" - pisał Jonasz Rewiński. Rodzinie i bliskim składamy najszczersze kondolencje.
Zagrali w kultowym Kilerze. Czy Janusz Rewiński i Jan Englert nadal mają ze sobą kontakt?
Janusz Rewiński i Jan Englert cieszą się niesłabnącą sympatią widzów. Zagrali w najpopularniejszych polskich produkcjach, które do dziś gromadzą przed telewizorami tysiące fanów. Mogliśmy ich podziwiać w kultowych już filmach – Kiler i Kiler-ów 2-óch. Jak wyglądają relacje aktorów poza pracą? Czy nadal mają ze sobą kontakt? Jan Englert i Janusz Rewiński zagrali w kultowym Kilerze. Jak wygląda dziś ich relacja? Kreacja Stefana Siary Siarzewskiego w Kilerze była jego najważniejszą rolą. Janusz Rewiński zyskał ogromną popularność. Widzowie mogli podziwiać aktora w produkcjach – Tygrysy Europy, Pierścień i róża czy Zmiennicy, a większość kojarzy go także z występów kabaretowych. Na swoim koncie miał także krótką przygodę z polityką. Jednak po pewnym czasie aktor wycofał się z życia publicznego i zamieszkał na wsi, gdzie odnalazł upragniony spokój. Jak podają media, osiedlił się w okolicach Mińska Mazowieckiego, gdzie zajmuje się kilkunastohektarowym gospodarstwem. Od ponad 30 lat jest mężem Iwony Biernackiej, z którą wychował dwóch synów: Jonasza i Aleksandra. I jak przekonuje w najnowszym wywiadzie, jest typem samotnika, dlatego często ucieka przed ludźmi. „Wraz z upływem czasu czuję coraz mniejszą potrzebę kontaktu z ludźmi, znajomymi i nieznajomymi. Nie szukam nowych znajomości, chyba jestem już samotnikiem. Bardzo dobrze się czuję sam. Zrobiłem to eksperymentalnie, że pojechałem na ranczo – mam tutaj konie i inne zwierzęta, mam co tutaj robić i jestem zajęty cały dzień”, mówił niedawno w rozmowie z Evą Szykowną i Piotrem Zwiefką w internetowym programie „Szykowne rozmowy”. Czytaj też: Janusz Rewiński porzucił aktorstwo i żyje na wsi. Dziś Siara z Kilera izoluje się nawet od bliskich Janusz Rewiński, Jan Englert, Plan zdjęciowy filmu Kiler-ów 2-óch, Warszawa 1998. Jan Englert o Januszu Rewińskim. Czy mają ze sobą kontakt? Są dni, gdy telefon Janusza Rewińskiego milczy, i jak sam podkreślał, wcale mu to nie przeszkadza. Być może zmieniło się to kilka dni temu, kiedy obchodził urodziny. 16 września aktor skończył 74 lata. Z pewnością bliscy, przyjaciele i znajomi ruszyli z życzeniami. Jeden z portali zapytał Jana Englerta, czy ma jeszcze kontakt z filmowym Siarą. Przypomnijmy, że na ekranie Jan Englert zagrał jego wroga, gangstera Ferdynanda Lipskiego. Od tamtej pory minęło 25 lat. Okazuje się, że aktorzy nie mają ze sobą kontaktu. „Janusz Rewiński? Widziałem go tylko na planie Kilera 25 lat temu. Nie mam z nim kontaktu, więc nie mam o czy mówić”, wytłumaczył Jan Englert w rozmowie z portalem Shownews.pl. Sprawdź też: Porzucił show-biznes, został rolnikiem. Cezary Pazura ujawnił, co się dzieje z filmowym Siarą! Janusz Rewiński, Jan Englert, Hanna Bakuła, Warszawa 1998. Plan zdjęciowy Kiler-ów 2-óch
Porzucił show-biznes, został rolnikiem. Cezary Pazura ujawnił, co się dzieje z filmowym Siarą!
„Jest taki moment w życiu każdego artysty, że ma dosyć", mówił aktor
Nad zniknięciem Janusza Rewińskiego z ekranów do dziś ubolewa wielu fanów. Jedną z najbardziej kultowych i rozpoznawalnych ról artysty była postać Siary w filmie Kiler. Jak potoczyły się jego losy po rezygnacji z aktorstwa? Całą prawdę oraz swoje osobiste zdanie w sprawie ujawnił Cezary Pazura podczas jednego z ostatnich wywiadów. Były aktor całkowicie przewartościował swoje życie. Czy drogi obu panów za jakiś czas znów się skrzyżują? Janusz Rewiński porzucił show-biznes. Czym się zajmuje? Z show-biznesu zrezygnował niemal dwie dekady temu. Zadecydował o tym nie tylko brak nowych propozycji filmowych. Janusz Rewiński miał ku temu osobiste powody. „Skończył się już zawód satyryka. Jest pełno epigonów, podrabiaczy i amatorów. Mnie się nie zatrudnia. TVP ze mnie zrezygnowała, ja zrezygnowałem z TVN, kinematografia nie istnieje. Był sobie Siara, był Nowak, zagrałem kilka kawałków, to może już wystarczy”, tłumaczył przed laty w rozmowie z Polityką. ZOBACZ: Janusz Rewiński porzucił aktorstwo. Czym zajmuje się dziś Siara z kultowego filmu Kiler? Janusz Rewiński od tamtego czasu całkowicie przewartościował swoje życie. Dziś zajmuje się rolnictwem i hodowlą, a swoją bezpieczną przystań stworzył w okolicach Mińska Mazowieckiego. Niewiele również wskazuje na to, że tęskno mu do aktorstwa… Janusz Rewiński, 2003 rok, Warszawa Premiera filmu "Superprodukcja Co dzieje się z filmowym Siarą? Cezary Pazura ujawnił prawdę Teraz temat znajomego z planu poruszył z kolei Cezary Pazura. W wywiadzie dla serwisu Wirtualna Polska wyznał, że od wielu lat nie mają ze sobą kontaktu. Aktor nie ukrywa, że ceni go za odważny wybór, lecz szkoda, że branża straciła tak wybitnego satyryka. „Informacje znam sprzed wielu lat, że się wyprowadził poza Warszawę, że taki ma tryb życia raczej spokojny, tak zdecydował. Ja cenię sobie zawsze wybory wszystkich, ale szkoda”, mówił. W dalszej części poruszył temat niezwykłego talentu aktorskiego Janusza Rewińskiego. Filmowy Siara posiadał w sobie prawdziwy dar, który mógł zapewnić mu w branży ogromną karierę. Wszystko wskazuje na to, że porzucenie show-biznesu wiązało się również z zakończeniem części znajomości. Cezary Pazura wyraził jednak szczere chęci na spotkanie w przyszłości. „Ja bym chciał się z nim znowu spotkać. [...] On się pojawiał, zaczynał mówić i ja już się śmiałem [...] To jest dar, urodzić się kimś takim. Bo wie Pan, to za sobą ciągniesz wagony pieniędzy, bo po prostu ludzie chcą na Ciebie patrzeć i się śmiać. I to jest człowiek bez twarzy, bo on ma całą twarz w brodzie, tylko ma oczy i brodę. I on tymi oczami i brodą zrobił gigantyczną karierę. [...] Mnie bardzo żal tego, że on się wycofał. Jest taki moment w życiu każdego artysty, że ma dosyć…”, podsumował filmowy Kiler. SPRAWDŹ RÓWNIEŻ: Życie boleśnie doświadczyło Ewę Morelle, pierwszą polską celebrytkę… Śmierć syna, zawiła relacja z wnuczką Czy drogi obu panów za jakiś czas znów się skrzyżują? Tego właśnie im życzymy. Cezary Pazura, plan filmu Kiler, 1997 Cezary Pazura, VIVA! 2/2020