Zrezygnowała z kariery dla miłości. Sławomira Łozińska dopiero po rozwodzie z Olejniczakiem zrozumiała prawdę. „Kochałam za bardzo. Nie oczekiwałam niczego w zamian"
Ich uczucie było intensywne i pełne nadziei, ale życie napisało zupełnie inny scenariusz. Sławomira Łozińska i Janusz Olejniczak stworzyli związek, który zakończył się rozwodem, bólem i osobistą tragedią. Po latach ich relacja zaskoczyła wszystkich, a śmierć pianisty ponownie przywołała tę niezwykłą historię.
Sławomira Łozińska i Janusz Olejniczak to dwie bardzo znane, wybitne postacie. Ona aktorka, która ma na swoim koncie kilkadziesiąt ról filmowych i teatralnych, ale chyba na zawsze zostanie zapamiętana jako Bronka z kultowego serialu „Daleko od szosy”. On wybitny pianista, pedagog, juror konkursu Chopinowskiego. Zakochali się w sobie tak bardzo, że postanowili połączyć się „małżeńskim węzłem” i powiedzieć sobie tak. Dlaczego nie udało się im życie we dwoje? Sławomira Łozińska mówiła, że z Januszem Olejniczakiem ma lepsze kontakty po rozwodzie, niż miała jako żona. W nocy z 20 na 21 października 2024 roku do mediów spłynęła niezwykle smutna informacja o śmierci wybitnego pianisty. Janusz Olejniczak miał 72 lata, na początku miesiąca świętował urodziny. "Wspaniały artysta i przepiękny człowiek, o cudownych charakterze, który każdemu dobrze życzył", pisała o nic współpracowniczka, Joanna Ławrynowicz-Just. Przypominamy jego niezwykłą historię miłości ze Sławomirą Łozińską... Sławomira Łozińska i Janusz Olejniczak: historia miłości Sławomira Łozińska i Janusz Olejniczak poznali się w połowie lat 70., oboje byli jeszcze studentami, ale już z widokami na dużą karierę. Ona jeszcze jako studentka została zaangażowana do Teatru Narodowego, co zawsze jest prestiżowe. On jako 18-latek był finalistą Konkursu Chopinowskiego. Sławomira Łozińska urodziła się w 1953 roku w Warszawie, już w liceum wiedziała, że chce być aktorką. Dostała się za pierwszym razem do warszawskiej Szkoły Teatralnej, studiowała na roku, który uchodził za wybitny, byli na nim m.in. Joanna Szczepkowska, Ewa Ziętek, Emilian Kamiński, Paweł Wawrzecki. Ogromną popularność przyniosła jej rola Bronki w „Daleko od szosy”. Niektórzy nawet dziwili się, że aktorka z Warszawy tak świetnie zagrała wiejską dziewczynę. Uczesana w staromodny kok, kiczowato wystrojona była urocza, ciepła, kobieca. Wielu widzów kibicowało jej bardziej niż miastowej Ani. Rok później Sławomira Łozińska świetnie wypadła w roli Justyny w ekranizacji powieści „Granica”. Grała w wielu filmach i serialach, m.in. Joannę Racewicz w serialu „W labiryncie”. Od 2007 roku wciela się w postać Barbary Jakubik w „Barwach szczęścia”. A niedawno wróciła na duży ekran grając główną rolę w filmie inspirowanym życiem Jolanty Brzeskiej „Lokatorka”. Janusz Olejniczak urodził się w 1952 roku. Wszyscy w jego rodzinie wiedzieli, że będzie pianistą, on też. Nigdy nie miał w tej sprawie wahań i dylematów. Miał 18 lat, gdy został laureatem konkursu chopinowskiego w 1970 roku. Z jednej strony otworzyło mu to wiele drzwi, ale wiedział też, że stale jest oceniany, weryfikowany. Ciężko pracował na miano jednego z najbardziej uznanych polskich pianistów, a od czasu do czasu bywał aktorem – grał Fryderyka Chopina w filmie Andrzeja Żuławskiego „Błękitna nuta” u boku Sophie Marceau. Sławomira Łozińska i Janusz Olejniczak: jak wyglądał ich związek? Kiedy Janusz Olejniczak poznał Sławomirą Łozińską, oboje wiedzieli, że to jest miłość, która zakończy się decyzją o wspólnym życiu. Znajomi ich ostrzegali, mówili, że ich małżeństwo nie ma prawa się udać, bo mają za silne osobowości. Ale oni nie chcieli tego słuchać. Po dwóch latach znajomości wzięli ślub. Sławomira Łozińska prawie wycofała się z zawodu. Dostawała różne propozycje, ale nie miała serca do pracy. Rodzina stała się dla niej najważniejsza. Nie chciała słuchać rad koleżanek aktorek, które namawiały ją, żeby nie zrywała z aktorstwem. Zatrudniła jednak opiekunkę do dzieci, która odciążyła ją z części obowiązków. Gdy w 1978 rok urodził się ich starszy syn Tomek, Sławomira Łozińska ograniczyła aktywność zawodową, gdy po pięciu latach na świat przyszedł młodszy — Paweł, poświęciła się w całości domowi. Miała pewnego rodzaju wymówkę, bo trwał jeszcze stan wojenny. "Był bojkot telewizji – nie przyjmowaliśmy tam pracy. Spalił się Teatr Narodowy, gdzie miałam etat. Zajmowałam się synami. Macierzyństwo okazało się odkryciem. Bardzo chciałam je dobrze przeżyć. I bardzo się denerwowałam, kiedy coś odrywało mnie od tej powinności”. Dla męża była matką, żoną, kochanką i panią od kserowania nut „Ojciec z pewnością nie był typem samca alfa. Był łagodny i troskliwy. To moja matka często przejmowała męską rolę w naszej rodzinie — jest władcza i dzielna. Z tego powodu do dzisiaj czuję przed nią respekt. Może taka była albo po prostu nie miała innego wyjścia, żyjąc z moim ojcem. Musiała przejąć wiele jego obowiązków, to ona była ta odpowiedzialna”, wspominał ich syn Paweł Olejniczak, dzisiaj dyrygent (cyt. za wyborcza.pl). Sławomira Łozińska próbowała pilnować porządku w domu, co nie jest łatwe przy małych dzieciach i mężu, który jest roztargnionym artystą i żyje we własnym świecie. Syn nazwał go Piotrusiem panem. Sławomira Łozińska próbowała także organizować życie artystyczne męża, szybko jednak okazało się, że jemu to nie odpowiada. „Byłam od zawożenia dokumentów we właściwe miejsca, kontaktów z Pagartem, kserowania nut, wożenia i odbierania ubrań z pralni. Ale na pewno nie byłam osobą, która odpowiadała za pracę Janusza w sposób duchowy. Bardzo szybko to odczułam, więc skupiłam się na ksero”, opowiadała w rozmowie dla „Zwierciadła”. Pozbawiona własnego życia, skupiona na domu, stała się nie tylko klasyczną tradwife (tradycyjną kobietą przy mężu), ale zaczęła popadać w uzależnienie od męża i jego miłości. „Byłam tak skupiona na wyczuwaniu jego nastrojów, że nie odróżniałam dnia od nocy, lata od zimy. Kochałam za bardzo. Pragnęłam czułości, akceptacji. Nie oczekiwałam niczego w zamian”, mówiła w rozmowie z miesięcznikiem „Pani”. I dodawała: „Wydaje ci się, że nie możesz bez tej drugiej osoby oddychać, chociaż w głębi duszy wiesz, że wszystko, co dobre dawno minęło”. Samotna matka i proza życia Janusz Olejniczak rozwijał się jako pianista, koncertował, a ona płaciła rachunki, naprawiała kran, wbijała gwoździe. Do niczego go nie angażowała, ktoś nawet zapytał: „A co jest z Pani mężem, siedzi w więzieniu?” Bo tak był nieobecny. Czy jej nie kochał? Na pewno kochał, ale po latach mówił, że nie dorośli do ślubu. „A na pewno ja. Na miły Bóg, mi się wydaje, że ja dopiero parę lat temu dojrzałem. Długie miałem dzieciństwo, całe czterdzieści lat (śmiech). Podobno mężczyźni dojrzewają później, ale za to dokładniej”. Ona w pewnej chwili zorientowała się, że w codzienności jest samotną matką, a jej mąż nawet nie docenia tego, jak bardzo zdejmuje mu z głowy tzw. prozę życia. Na wspólnym wyjeździe byli całą rodziną tylko raz, w Maroku. A jednak przy tym wszystkim, przy długich nieobecnościach ojca, i pewnie coraz większej irytacji mamy, Paweł Olejniczak zachował wspomnienie kochającego domu. I ojca, który był dla niego mistrzem, nut nauczył go wcześniej niż alfabetu. Pamiętał też stojący w domu fortepian, na którym jego ojciec zawsze grał. Małżeństwo się rozpadło, ale pojawiła się przyjaźń Sławomira Łozińska i Janusz Olejniczak przetrwali w małżeństwie 18 lat. Janusz Olejniczak odszedł, ze Sławomirą Łozińską rozwiedli się ostatecznie w 1995 roku. „Nasze małżeństwo rozpadło się, bo myślę, że po prostu musiało się rozpaść. Sławka zaczęła robić karierę. Wszyscy pamiętają ją z serialu "Daleko od szosy", ale przecież zrobiła w życiu dużo innych rzeczy. Ja zacząłem koncertować po świecie. I myślę, że prędzej czy później nasze drogi musiały się rozejść, bo każdy miał swoje intensywne życie. I chyba nie było nam razem po drodze. Na szczęście dziś żyjemy w bardzo przyjaznych stosunkach. I mogę szczerze powiedzieć, że Sławka wreszcie znalazła faceta, którego akceptuję i bardzo lubię”. Janusz Olejniczak ożenił się z Elżbietą Dmochowską — aktorka i córką znanego aktora Mariusza Dmochowskiego, ale z nią także się rozwiódł. Sławomira Łozińska związała się z aktorem Andrzejem Makowieckim. Po rozwodzie, który był dla niej traumą, miała tak niską samoocenę, że odrzucała poważne role. Uważała, że im nie podoła. Nie było jej łatwo po dłuższej przerwie wrócić do zawodu. W 1994 roku zajęła się pracą w telewizji, prowadziła program „Kawa czy herbata”. W 2002 roku, kiedy wszystko wydawało się zmierzać ku dobremu, byli małżonkowie przeżyli straszną tragedię — była nią nieoczekiwana śmierć ich starszego syna Tomasza Olejniczaka, studenta medycyny, alpinisty, żeglarza. Zmarł po zwichnięciu nogi, przez błąd lekarski — lekarz zapomniał mu podać zastrzyk antyzakrzepowy. Aktorka na długi czas wycofała się z aktywnego życia, zamilkła, piła, brała leki. „To było niewyobrażalne. […] Myślałam, że tylko obłęd będzie moim życiem. Ale pamiętam moment, kiedy kilka dni po pogrzebie Tomka poczułam, że wstępuje we mnie jakaś zwierzęca siła, nieprawdopodobna moc. To był sygnał, że muszę trwać”, wyznała przed laty. Z byłym mężem wspierali się w tych ciężkich chwilach, w pewnym sensie zaprzyjaźnili. Ten element przyjaźni, jak nazwała go aktorka, bardzo im pomógł w relacji. Gdy w 2009 roku zmarła mama Sławomiry Łozińskiej, Janusz Olejniczak przyjechał, by wesprzeć aktorkę. „Piliśmy kawę i milczeliśmy. To jest niesamowite: przeżyć piekło z człowiekiem, rozwieść się, a potem wiedzieć, że rzucił wszystko, żeby przez chwilę pobyć z tobą w cierpieniu”, opowiadała. Artyści do samego końca pozostawali w kontakcie. Aktywni zawodowo, zabiegani, ale bliscy sobie. Ich przyjaźń przerwała śmierć pianisty — Janusz Olejniczak zmarł 20 października na zawał serca. ZOBACZ: 50 lat temu grał Stasia w kultowym filmie „W pustyni i w puszczy”. Dziś Tomasz Mędrzak zmaga się z ciężką chorobą. Padł ważny apel <img src="https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/48/2023/02/forum-0427746060-bb4502b.jpg" width="1384" height="2244" alt="Janusz Olejniczak, Wizyta Michaela Jacksona w Warszawie, 27-28.05.1997,Image: 427746060, License: Rights-managed, Restrictions: Cena minimalna dla publikacji online 50 zł a dla drukowanych 250 zł, Model Release: no, Credit line: Studio69 / Studio69 / Forum" title="Janusz Olejniczak" />
Młodszego wspierał w pasji, w starszym widział samego siebie. Janusz Olejniczak czule mówił o synach
Był dumny z pociech, do końca wierzył w ich sukces
Zapamiętamy go na zawsze jako nadzwyczajnego pianistę, jeden z najwybitniejszych chopinistów, wielki talent... W pamięci bliskich zapisał się jako wspaniały ojciec, troskliwy partner, "Piotruś Pan", który do końca szukał swojego miejsca i bał się dorosnąć. Choć Janusz Olejniczak nie odnalazł stabilizacji u boku żadnej kobiety, tak jego dwa małżeństwa przyniosły owoce w postaci trójki synów. Jeden z nich zmarł w wyniku niefortunnego wypadku. Dla pozostałej dwójki do końca pozostał ukochanym tatą, na którym zawsze mogli polegać... Janusz Olejniczak był mistrzem dla drugiego syna. Pierwszego stracił W 2002 roku Janusz Olejniczak i jego pierwsza (była wówczas) żona Sławomira Łozińska, przeżyli stratę najstarszego syna, Tomka. Mężczyzna zmarł na zator w wyniku błędu lekarzy. Zrozpaczeni rodzice poświęcili wówczas całą uwagę jego nieco młodszemu bratu, Pawłowi. "Po tym zdarzeniu rodzice martwili się o mnie jeszcze bardziej i już tylko na mnie skupiali całą swoją uwagę. Wyjechałem na studia do Krakowa i zacząłem szaleć. Musiałem jakoś to wszystko odreagować. Rzuciłem studia dyrygenckie i wróciłem do Warszawy. Był to rodzaj młodzieńczego buntu, taka mała wojenka ze światem" — wyznał drugi syn Janusza i Sławomiry w rozmowie z Gazetą Wyborczą. Paweł Olejniczak wdał się w ojca, czym pianista chętnie chwalił się w wywiadach. "Jest bardzo podobny do mnie. I chyba jak ja, jest z tych facetów, co dojrzewają później. Powinien grać na fortepianie, ale jak skończył liceum doradziłem mu skrzypce. Potem studiował dyrygenturę" — opowiadał. (cyt. za Onet Muzyka) W tej samej rozmowie przyznał, że łączy ich bardzo bliska relacja. Starszy syn chętnie go odwiedzał, a wspólna pasja dawała im mnóstwo tematów do rozmowy. "Wiele nas łączy. W głębi duszy obaj jesteśmy tak samo dziecinni i podobnie kochamy muzykę. Rozumiemy swoje problemy, zakręty życiowe i porażki. Mamy te same rozterki, bóle egzystencjalne i te same melancholie" — podkreślał syn słynnego chopinisty w rozmowie z Gazetą Wyborczą, dodając, że ojciec był dla niego jak przyjaciel "Zdarza się, że chodzimy razem na imprezy. Rozmawiam z nim o wielu sprawach: od tych codziennych po te metafizyczne. Słuchamy siebie nawzajem i jestem pewien, że nigdy nie usłyszę od niego stereotypowych zwrotów ojca do syna, że będzie szanował moje wybory. Co najwyżej wyrazi swoje zdanie i stwierdzi, że coś nie ma sensu". ZOBACZ: "Kochałam za bardzo. Nie oczekiwałam niczego w zamian". Aktorka i wybitny pianista wydawali się dla siebie stworzeni Janusz Olejniczak zaraził Pawła miłością do muzyki Paweł Olejniczak już we wczesnych latach zapragnął pójść w ślady ojca. Mówił o nim: mój mistrz. Nut nauczył się wcześniej niż alfabetu, podziwiał stojący w domu fortepian i z dnia na dzień coraz bardziej wsiąkał w świat muzyki. Był dumny z taty, że był tak świetnym pianistą. Najważniejszym wspomnieniem na zawsze pozostanie dla niego dzień, kiedy wspólnie wystąpili na scenie. "Ojciec grał, a ja dyrygowałem orkiestrą przy projekcie "Głosy gór". Widziałem, że jest ze mnie dumny, że mogę, że potrafię. To był niezwykły i wzruszający dla nas moment" — wyznał w Gazecie Wyborczej. W ojcu miał wsparcie i siłę. Janusz Olejniczak nigdy nie narzucał mu podążania tą samą drogą, którą on miał już za sobą. Gdy w głowie starszego syna zrodził się chaos, pianista dodawał mu otuchy dobrym słowem. " [Ojciec] zawsze mi mówił: "To jest twoja droga. Musisz to wszystko przeżyć. Lepiej wcześniej niż później". Często powtarzał: "Nic nie musisz". Ufałem mu i szedłem swoją drogą", dodawał Paweł. Trzeci syn Janusza Olejniczaka wybrał inną drogę. Ojciec wspierał go w pasji Po rozwodzie z pierwszą żoną Janusz Olejniczak ożenił się ponownie. Kolejną wybranką pianisty została aktorka Elżbieta Dmochowska, z którą doczekał się trzeciego syna. Chłopiec dostał na imię Jan. Pomimo decyzji o powiększeniu rodziny również i ten związek bardzo szybko przeszedł do historii. Mimo to byli małżonkowie darzyli się szacunkiem, a pianista utrzymywał stały kontakt z najmłodszą latoroślą. "Z jego mamą od dawna nie mieszkamy razem, ale jesteśmy w przyjaźni. Jasio mój ma 13 lat i jest prawie mojego wzrostu. Jest takim moim promyczkiem, który jest strasznie ważny w moim życiu. Jasio ma pasję samochodową, jeździ na wyścigach w gokartach, ma licencję" — mówił o nim w 2012 roku Beacie Biały. Mistrz był bardzo dumny z syna i jego pasji. Jan czuł jego wsparcie i miłość na każdym kroku. " [...] Uważam, że powinno się realizować swoje pasje. Ten sport w dodatku wymaga spokoju, i koncentracji, i szczególnych predyspozycji, które Jasiek ma. Co widać też w szkole, bo bardzo dobrze się uczy. Oczywiście do szkoły przykłada się z całego serca, bo też wie, że od tego zależy, czy pozwolimy mu na ten sport", podkreślał. W kolejnych latach Janusz Olejniczak unikał zwierzeń na temat swojego życia prywatnego. Wybitny pianista zmarł 20 października, otoczony najbliższą rodziną. SPRAWDŹ: Był wrażliwy na miłość, mawiał, że potrzebuje jej jak powietrza. Jego drugie małżeństwo nie przetrwało próby czasu
Janusz Olejniczak przed laty przeżył tragedię. Nigdy nie pogodził się ze stratą syna
"Śmierć naszego Tomka jest dla nas ogromną blizną..."
W środku nocy podano informację o nagłej śmierci Janusza Olejniczaka. Wybitny pianista odszedł w wieku 72 lat. Pozostawił po sobie wybitny dorobek, a swoimi osiągnięciami zapisał się na kartach historii. Prywatnie muzyk musiał poradzić sobie z ogromnym dramatem, który z dnia na dzień spadł na jego rodzinę. [Ostatnia publikacja na VUŻ i Viva Historie: 22.10.2024 r.] Janusz Olejniczak stracił 24-letniego syna. Tragedia zbliżyła go z byłą żoną Poruszająca historia rodziny Janusza Olejniczaka znana jest głównie z perspektywy jego pierwszej żony, Sławomiry Łozińskiej. Krótko po rozwodzie aktorki i wybitnego pianisty doszło do niewyobrażalnej tragedii. Starszy z synów pary stracił życie w wieku 24 lat. Tomasz Olejniczak zmarł na zator w nocy 13 kwietnia 2002 roku. Nic nie zapowiadało tej tragedii... "Był zapalonym żeglarzem, najlepszym studentem na medycynie, miał dziewczynę. Wysiadał z autobusu i skręcił nogę, założyli mu gips. W nocy dostał zatoru, rano już nie żył”, mówił w rozmowie z magazynem Pani Tadeusz Chudecki, prywatnie przyjaciel aktorki. ZOBACZ: Życie boleśnie doświadczyło Sławomirę Łozińską. Syn aktorki zmarł nagle w wieku 24 lat... Sławomira Łozińska zniknęła na długo z przestrzeni publicznej. Śmierć syna kompletnie ją złamała. W trudnym czasie mogła liczyć na wsparcie byłego męża, który bardzo przeżył odejście pierworodnego. "Pokaleczona bliskość... Ale rzeczywiście, śmierć naszego syna Tomka jest dla nas ogromną blizną, która nie zagoi się do końca życia. [...] Pewne stany ducha zostały zabite raz na zawsze" — wspominał z bólem pianista. (cyt. za Onet Muzyka) Janusz Olejniczak i Sławomira Łozińska wspierali się do końca Aktorka nie ukrywała, że odejście starszego syna bardzo zbliżyło ją z byłym mężem. "Dziś mamy dla siebie ogromny szacunek, zawsze możemy na siebie liczyć. W całym swoim małżeństwie nie czułam się z Januszem tak szczęśliwa, jak po naszym rozwodzie. I choć każde z nas ma swoje życie, łączy nas taka pokaleczona bliskość" — zwierzała się w rozmowie z Rewią. On również z czułością wypowiadał się o matce swoich synów. Rozpad małżeństwa był nieunikniony, jednak to właśnie ta decyzja pozwoliła im na zbudowanie serdecznej i pełnej wsparcia przyjaźni. "Prędzej czy później nasze drogi musiały się rozejść, bo każdy miał swoje intensywne życie. I chyba nie było nam razem po drodze. Na szczęście dziś żyjemy w bardzo przyjaznych stosunkach" — tłumaczył. Po rozwodzie oboje podjęli próby układania życia na nowo. Sławomira Łozińska wiązała się z kilkoma mężczyznami, zanim trafiła na Andrzeja Makowieckiego, z którym była aż do śmierci. "Mogę szczerze powiedzieć, że Sławka wreszcie znalazła faceta, którego akceptuję i bardzo lubię. [...] Poprzednich nie znosiłem. A z Andrzejem Makowieckim jest okej — mówił o nim Janusz Olejniczak. (cyt. za Onet Muzyka) Po rodzinnej tragedii byli małżonkowie skupili całą swoją uwagę na swoim drugim synu. Janusz Olejniczak widział w nim młodszą wersję siebie. Ostatecznie Paweł poszedł w jego ślady i również związał swoje życie z muzyką. "Jest bardzo podobny do mnie. I chyba jak ja, jest z tych facetów, co dojrzewają później. Powinien grać na fortepianie, ale jak skończył liceum doradziłem mu skrzypce. Potem studiował dyrygenturę" — mówił o nim artysta. Wspierali się do samego końca, w trudnych chwilach byli dla siebie oparciem. Pokaleczona bliskość, przyjaźń, wspólna tragedia połączyły ich na zawsze. Niestety w środku nocy nadeszła wiadomość o śmierci wybitnego pianisty. Janusz Olejniczak zmarł krótko po 72. urodzinach. SPRAWDŹ TEŻ: "Kochałam za bardzo. Nie oczekiwałam niczego w zamian". Aktorka i wybitny pianista wydawali się dla siebie stworzeni Źródło: kultura.onet.pl/muzyka/wywiady-i-artykuly/a-ja-bezczelnie-mam-w-planie-jeszcze-znalezc-milosc/0q0n4ds
Nie żyje Janusz Olejniczak. Wybitny pianista miał 72 lata
"Wspaniały artysta i przepiękny człowiek, o cudownych charakterze, który każdemu dobrze życzył"
Tuż przed północą spłynęła do nas bardzo smutna wiadomość. Polskie Radio Chopin na Facebooku przekazało, że Janusz Olejniczak nie żyje. Jeden z najwybitniejszych współczesnych chopinistów miał 72 lata. Niecałe trzy tygodnie temu obchodził urodziny. Janusz Olejniczak nie żyje "Z wielkim smutkiem i niedowierzaniem informujemy, że odszedł Janusz Olejniczak — wspaniały polski pianista i znakomity interpretator muzyki Fryderyka Chopina" — czytamy. W oświadczeniu rodzina pianisty przekazała, że Janusz Olejniczak zmarł 20 października w otoczeniu najbliższych. "Jego niezwykła wrażliwość muzyczna, zwłaszcza w interpretacjach utworów Fryderyka Chopina, przyniosła mu międzynarodową sławę i uznanie. Był najmłodszym laureatem VIII Międzynarodowego Konkursu Pianistycznego im. Fryderyka Chopina w 1970 roku, a w swojej długiej karierze reprezentował Polskę, koncertując na najważniejszych scenach świata. Współpracował z wybitnymi dyrygentami, orkiestrami i muzykami. Za swoje nagrania oraz działalność artystyczną otrzymał liczne nagrody i wyróżnienia, w tym najwyższe odznaczenia państwowe, takie jak Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski" — możemy przeczytać. Wybitny muzyk zmarł na zawał serca niecałe trzy tygodnie po swoich 72. urodzinach. Głos zabrała także jego współpracowniczka, Joanna Ławrynowicz-Just. "To ogromnie przytłaczająca wiadomość. Wspaniały artysta i przepiękny człowiek, o cudownych charakterze, który każdemu dobrze życzył" — wspomina artystka. "To był również nasz wspaniały kolega, z którym pracowaliśmy razem w katedrze fortepianu Uniwersytetu Muzycznego Fryderyka Chopina. Trudno nam sobie wyobrazić, jak będziemy dalej funkcjonować bez Janusza, który wprowadzał tyle ciepła, tyle życzliwości, cudownej artystycznej atmosfery, swojej niepowtarzalnej osobowości". Kim był Janusz Olejniczak? Śmierć Janusza Olejniczaka to koniec pewnej ery. Był on jednym z pierwszych oraz najwybitniejszych wykonawców muzyki Chopina na instrumentach historycznych, a także muzyki do filmów, m.in. do "Pianisty". Zaś w 1970 roku został najmłodszym laureatem VIII Międzynarodowego Konkursu Pianistycznego imienia Fryderyka Chopina. Został także nagrodzony na Międzynarodowym Konkursie imienia Alfreda Caselli w Neapolu. Muzyka Chopina towarzyszyła mu przez całe życie i miała wpływ na całą jego karierę. Wrażliwość muzyczna oraz doskonała znajomość twórczości pozwalała na interpretacje, które były szeroko doceniane na całym świecie. ZOBACZ: "Kochałam za bardzo. Nie oczekiwałam niczego w zamian". Aktorka i wybitny pianista wydawali się dla siebie stworzeni Zmarły pianista był żonaty dwukrotnie. Z pierwszą żoną, aktorką Sławomirą Łozińską miał dwóch synów: Tomasza i Pawła. Starszy z nich zmarł w 2002 roku w wieku zaledwie 24 lat. Druga wybranką Janusza Olejniczaka została Elżbieta Dmochowska. Jednak i to małżeństwo nie przetrwało próby czasu. Bliskim i rodzinie artysty składamy najszczersze wyrazy współczucia.