Viva.pl
type: channel
link: https://viva.pl
date: 2024-07-26T13:53:32.000Z
update period: hourly
update frequency: 1
update base: 2000-01-01T12:00+00:00
items: Olena Leonenko-Głowacka o Januszu Głowackim: „Cały czas jest ze mną, czuję go… Moja miłość trwa”
items: Tak zapamiętaliśmy Janusza Głowackiego, jednego z najwybitniejszych polskich dramaturgów
items: Janusz Głowacki i Ewa Zadrzyńska: pomimo rozwodu pozostali bliskimi przyjaciółmi
items: „Miałam tak ciekawe życie, jakbym miała dwa życia!”. Ostatni wywiad Zuzanny Łapickiej...
items: Janusz Głowacki - mistrz sarkazmu: „Mam okropną opinię i z wielkim trudem na nią zapracowałem”
items: „Najbardziej kręciło ją pisanie i faceci”. Dziś Agnieszka Osiecka obchodziłaby urodziny
items: Olena Leonenko-Głowacka o mężu: „Do ostatniej chwili nie wiedział, że umiera”
items: Seks, kłamstwa i taśmy filmowe. Czyli szalone lata 60...
items: „Cały czas jest ze mną, czuję go, słyszę… Moja miłość się nie skończyła, trwa”
items: Małgorzata i Radosław Majdanowie o tym, czego nauczyły ich wspólne podróże…
items: Dziś rocznica śmierci Janusza Głowackiego. Przypominamy rozmowę pisarza z córką Zuzanną
items: Kwaśniewski, Szapołowska, Komorowski... Polska elita pożegnała Janusza Głowackiego
items: TYLKO U NAS „Pewne podobieństwo charakterów”. Przypominamy wywiad VIVY! z Januszem Głowackim i jego córką
items: Janusz Głowacki z córką na wyjątkowych fotografiach sprzed lat. Tak wspólnie pozowali w VIVIE!
items: Żona Janusza Głowackiego, Olena Leonenko-Głowacka o miłości i życiu w Kijowie
items: Tadla, Janda, Fijał, Lis... Gwiazdy wspominają Janusza Głowackiego
items: TYLKO U NAS „Potrafił zobaczyć więcej niż wszyscy”. Jerzy Iwaszkiewicz wspomina Janusza Głowackiego
items: „W domu liczyły się tylko dystans i ironia”. Wywiad VIVY! z Januszem Głowackim i jego córką

Olena Leonenko-Głowacka o Januszu Głowackim: „Cały czas jest ze mną, czuję go… Moja miłość trwa”
type: item
date: 2023-09-13T09:43:02.000Z
subject: Ludzie
subject: Niezwykłe historie
subject: Archiwum VIVY! wywiady
subject: Historia miłości
subject: Janusz Głowacki
subject: niezwykłe historie
description: Światowej sławy pisarz przyszedł na świat 85 lat temu
encoded: Odszedł 19 sierpnia 2017 roku, pozostawiając po sobie pustkę nie do wypełnienia. Dziś przypada 85. rocznica jego urodzin. Janusz Głowacki: światowej sławy pisarz, dramaturg, scenarzysta. Od wielu miesięcy pisał kolejną książkę. Nie mógł wiedzieć, że ostatnią. „Bezsenność w czasach karnawału” składała w całość jego żona Olena Leonenko-Głowacka. Rok po jego odejściu po raz pierwszy od śmierci męża opowiedziała o życiu z Januszem i bez Janusza. O bezsenności, związku artystów, kochaniu i umieraniu. W końcu o książce, na którą czeka cały świat. Przypominamy wywiad, który ukazał się w magazynie VIVA! w październiku 2018 roku. Olena Leonenko-Głowacka i Janusz Głowacki: historia miłości Bezsenność w czasie karnawału” to Twoja książka o Januszu Głowackim czy książka Janusza Głowackiego? Janusza Głowackiego. Pracowałam nad kompozycją książki. Były dość długie fragmenty, które Janusz napisał, a pan Staszek przepisał w wersji komputerowej. Zawsze drukowałam mu tekst, a Janusz na marginesach zaznaczał swoje uwagi. Widziałam, że trzeba wątek rozszerzyć. I w rękopisach znajdowałam potrzebne fragmenty. Spędziłam z rękopisami dziewięć miesięcy. Mimo żałoby dałam radę oddać książkę w terminie. Janusz powtarzał, że jesteśmy „spółką na kółkach” – zawsze oddawaliśmy robotę na czas. Dlatego uznałam, że Janusz by sobie życzył, żebym ja teraz dotrzymała terminu. Pracując z Januszem, nauczyłam się jego języka, sposobu myślenia. Miał w sobie niezwykłą dyscyplinę. Pisał codziennie, od szóstej rano do pierwszej po południu, po czym spotykaliśmy się w mojej pracowni przy Grzybowskiej, gdzie gotowałam mu obiad według zasady „pięciu przemian” – kupowałam tylko produkty ekologiczne. Janusz miewał spotkania w Czytelniku, chodził tam towarzysko, ale po śmierci Henryka Berezy, Gustawa Holoubka, Tadeusza Konwickiego uważał, że Czytelnik dla niego się skończył. Byliście razem 20 lat? Dziewiętnaście. Zaczęliśmy od „Czwartej siostry” w Teatrze Polskim we Wrocławiu. Robiłam muzykę do tej prapremiery i ch…

imgRF0n9K-018b848.jpg
width: 560
height: 444

Tak zapamiętaliśmy Janusza Głowackiego, jednego z najwybitniejszych polskich dramaturgów
type: item
date: 2023-08-19T05:05:00.000Z
subject: Ludzie
subject: Niezwykłe historie
subject: Janusz Głowacki
subject: niezwykłe historie
subject: śmierć
description: Pisarz odszedł 6 lat temu
encoded: Odszedł sześć lat temu, 19 sierpnia 2017 roku. Kiedy poszła wieść, że nie żyje, nikt nie uwierzył. Surrealistyczny żart, jak z jego książek, sztuk, scenariuszy. Puenta, na którą nikt nie był przygotowany. Życie składa się też ze śmierci, ale w jego przypadku było to dziwnie absurdalne. Lubił cytować Fausta, więc może wszyscy wierzyliśmy, że tak jak on zaprzedał duszę diabłu. O Januszu Głowackim pisała Katarzyna Przybyszewska-Ortonowska. Artykuł ukazał się wjednym z archiwalnych wydań magazynu VIVA!. Wspomnienie o Januszu Głowackim Tamtego popołudnia odprowadziłam go wzrokiem aż do Czytelnika. Okna mojego gabinetu wychodzą na Wiejską. Ogólnie dużo się tu dzieje. Demonstracje, marsze, politycy, telewizyjne kamery i artyści wpadający na obiad do kultowej kawiarni. Głowacki na stałe wpisał się w ten obraz. Lubił zaglądać do Czytelnika, choć jego towarzystwo powoli się wykruszało. Gustaw Holoubek, Andrzej Łapicki, Henryk Bereza, Tadeusz Konwicki… Niewielu mogło usiąść przy „stoliku Holoubka”, nad którym wisi zdjęcie „Aktora nad Aktorami”. Jakiś czas temu powieszono też portret Tadeusza Konwickiego. Słynna pani Jadzia, która wydawała obiady, głośno krzycząc: „Schabowy do odebrania!”, kiedy jeszcze żyła, przeganiała wszystkich. Ale nie Głowackiego. Po drodze na chwilę przystanął przed witryną księgarni, ktoś go zagadał, stali może minutę, dwie. Wyglądał jak zawsze. Miał rozpiętą koszulę jak zawsze, chodaki na nogach, jak zawsze. Rękę w kieszeni, jak zawsze. Pożegnał się z tym kimś skinieniem głowy, jeszcze dwa kroki i zniknął w drzwiach Czytelnika. Wróciłam do biurka. Teraz myślę, że powinnam pobiec do kawiarni, przywitać się. Ale skąd mogłam wiedzieć, że widzę go po raz ostatni? Zobacz: Janusz Głowacki - mistrz sarkazmu: „Mam okropną opinię i z wielkim trudem na nią zapracowałem” Jerzy Iwaszkiewicz, dziennikarz, felietonista, od lat 50. ubiegłego stulecia przyjaciel Głowackiego, mówi, że kiedy usłyszał o jego śmierci, pomyślał, że to żart. Niesmaczny, ale żart. Siedzieli …

imgKp0SJ1-d4a1c4b.jpg
width: 1009
height: 800

Janusz Głowacki i Ewa Zadrzyńska: pomimo rozwodu pozostali bliskimi przyjaciółmi
type: item
date: 2022-01-17T13:16:02.000Z
creator: Marta Nawacka
subject: Ludzie
subject: Niezwykłe historie
subject: Historia miłości
subject: Janusz Głowacki
subject: niezwykłe historie
description: „Przyjaźnili się do końca”, mówiła córka pary
encoded: Po wielu latach wspólnego życia ich małżeństwo się skończyło. Jednak mimo rozstania z Ewą Zadrzyńską relacje w rodzinie Janusza Głowackiego nie uległy pogorszeniu. Para wciąż potrafiła świetnie się ze sobą dogadywać i utrzymywać doskonały kontakt oraz więź z córką Zuzanną. Ślub z drugą żoną również nie przysporzył konfliktów, a wręcz przeciwnie – wszystkie trzy panie czuły, że są sobie bliskie... Janusz Głowacki: małżeństwo z Ewą Zadrzyńską Jeden z najwybitniejszych polskich dramaturgów miał dwie żony. Pierwszą z nich była Ewa Zadrzyńska, dziennikarka i reżyserka. Parze urodziła się córka, Zuzanna, która – podobnie jak rodzice – jest felietonistką i byłą publicystką dziennika „The New York Times”. Gdy ich pociecha miała już ponad dwadzieścia lat, Janusz Głowacki rozwiódł się z żoną. Później związał się z Oleną Leonenko, ukraińską aktorką i pieśniarką, z którą także się ożenił. Mimo rozstania z pierwszą żoną wciąż pozostawał z nią w przyjacielskich stosunkach. „Myślę, że takie rozstanie bywa traumą, kiedy życie codzienne się zmienia, pojawiają się konflikty czy kontakt z którymś z rodziców jest utrudniony. A ja już nie mieszkałam z rodzicami i w moich relacjach z nimi nic się nie zmieniło. Pozostali w dobrych relacjach. Przyjaźnili się do końca”, mówiła Zuzanna Głowacka w wywiadzie dla „Twojego Stylu”. Ich rozstanie nie wpłynęło także na relacje Zuzi oraz Ewy z drugą żoną Janusza Głowackiego, Oleną. „Czujemy się sobie bliskie, jesteśmy jak klan czarownic”, wyznała córka pisarza. Czytaj również: Olena Leonenko-Głowacka o Januszu Głowackim: „Cały czas jest ze mną, czuję go… Moja miłość trwa” Janusz Głowacki i jego pierwsza żona Ewa Zadrzyńska, Warszawa, 11.07.1980 rok Ewa Zadrzyńska, Zuzanna Głowacka i Olena Leonenko, msza w intencji zmarłego Janusza Głowackiego, 10.09.2017, Warszawa Ewa Zadrzyńska – kim jest pierwsza żona Janusza Głowackiego? Pierwsza żona Janusza Głowackiego jest dziennikarką, reżyserką i autorką opowiadań. Artykuły jej autorstwa mogliśmy przeczytać …

img6lXYnE-9b589c9.jpg
width: 560
height: 444

„Miałam tak ciekawe życie, jakbym miała dwa życia!”. Ostatni wywiad Zuzanny Łapickiej...
type: item
date: 2021-12-21T11:20:01.000Z
creator: rpraszynski
subject: Ludzie
subject: Wywiady VIVY
subject: Andrzej Łapicki
subject: Daniel Olbrychski
subject: Janusz Głowacki
subject: Robert De Niro
subject: Zuzanna Łapicka
description: …w którym szczerze rozlicza się z życiem
encoded: Zaprosiła mnie do domu. Zuzanna Łapicka mieszkała sama pośród pamiątek – na ścianie wisiał jej akt autorstwa Franciszka Starowieyskiego i zdjęcie dworku, który przed wojną należał do jej rodziny. Trzymała się świetnie. Dowcipna, pogodna, inteligentna. O chorobie mówiła spokojnie, właśnie brała chemię, była dobrej myśli. Opowiadała o córce, która przyleciała z Nowego Jorku, planowała kolejną książkę. Jej łagodna pewność siebie była zaraźliwa, wyszedłem przekonany, że przed nami jeszcze niejeden wywiad. Później zaczęły się problemy… [Ostatnia aktualizacja treści na VUŻ 20.03.2024 r.] Ostatni wywiad Zuzanny Łapickiej Autoryzowała wywiad, ale nie chciała, żeby robić jej zdjęcia. Wciąż była w szpitalu, choroba atakowała. Zuzanna Łapicka czekała na koniec kuracji. My czekaliśmy wraz z nią. Dzisiaj została tylko ta rozmowa. Ostatnia, w której dziennikarka szczerze rozlicza się z życiem. Pogodnie wspomina męża, Daniela Olbrychskiego, który do wiernych nie należał. Opowiada anegdoty o wielkich tego świata, których poznała – Robercie de Niro i Gerardzie Depardieu. Z czułością wspomina przyjaciół rodziny – Tadeusza Konwickiego i Stanisława Dygata. Opowiada o ludziach i świecie, który już odszedł. Jak ona. Janusz Głowacki namawiał Panią do pisania? Właściwie zawsze. Spędzaliśmy wakacje w Chałupach, na Florydzie i w Zakopanem. Gdy słyszał moje anegdoty, mówił: „Przestań gadać, tylko pisz”. Uważał, że nie zapisane nie zostaje. Mam od niego sms z lipca, a umarł w sierpniu: „Szczerze żałuję, że nie piszesz”. Jest patronem mojej książeczki „Dodaj do znajomych”. Jestem mu za to bardzo wdzięczna. Zacznijmy od początku. Jak podrywał Panią Daniel Olbrychski? Jako nastolatka chodziłam na wszystkie jego filmy. Byłam wielbicielką. Znałam go prywatnie, ojciec pracował z nim w Teatrze Narodowym. Daniel odwiedzał nas ze swoją pierwszą żoną, Moniką i synem Rafałem. Gdy skończyłam 18 lat i byłam ciągle szanująca się dziewicą, nakleił na drzwiach do mojego pokoju „Mam 18 lat, już mi wszystko wol…

imgv4rWUD-5d2176f.jpg
width: 1010
height: 800

Janusz Głowacki - mistrz sarkazmu: „Mam okropną opinię i z wielkim trudem na nią zapracowałem”
type: item
date: 2021-11-26T16:34:02.000Z
creator: wkostyra
subject: Ludzie
subject: Newsy
subject: Janusz Głowacki
subject: literatura
subject: śmierć
description: W tym roku minęły cztery lata od śmierci dramaturga
encoded: W tym roku minęły cztery lata od śmierci Janusza Głowackiego. Był wybitną postacią polskiej kultury, dramatopisarzem, prozaikiem, scenarzystą, autorem słuchowisk radiowych, eseistą. Przez wiele lat tworzył w Nowym Jorku. Prywatnie pisarz był związany z aktorką i pieśniarką Oleną Leonenko. Zmarł nagle w Egipicie. Miał 79 lat. Jak go zapamiętaliśmy? View Ediplayer on the source website Styl Janusza Głowackiego Jego teksty zawsze były aktualne i trafne. Był znany ze swojego cynizmu, ironii, dystansu do świata i poczucia humoru. W wywiadzie dla Gazety Wyborczej powiedział o sobie: „Chociaż, jak wiadomo, Prus nazywał się naprawdę Aleksander Głowacki, nic mnie z nim nie łączy. Może poza tym, że jego pomnik stoi przed Bristolem, gdzie ja wypiłem dużo wódki. No i on pisał Kroniki o Warszawie, a ja felietony, między innymi o warszawce”. CZYTAJ TEŻ: Żona Janusza Głowackiego, Olena Leonenko-Głowacka o miłości i życiu w Kijowie Choć spod jego pióra wyszły dziesiątki tekstów, mówiono, że prowadzi rozrywkowy tryb życia: „Ja wiem. Ja mam okropną opinię i z wielkim trudem na nią zapracowałem. No bo przecież jakby wszyscy wiedzieli, że ja co rano zasłaniam okna i piszę pięć godzin, codziennie, to kto by mnie szanował”, powiedział w wywiadzie. Był znany ze swojego cynizmu, ironii, dystansu do świata i poczucia humoru… Janusz Głowacki - życiorys Janusz Głowacki urodził się 13 września 1938 roku w Poznaniu. W młodości studiował historię na Uniwersytecie Warszawskim, ale za namową matki przeniósł się na wydział aktorski Państwowej Wyższej Szkoły Teatralnej. „Toczyłem się po podłodze jako jajko albo szumiałem jako drzewo w Nocy listopadowej, przy czym mnie to gorzej niż innym wychodziło. Powiem prawdę: ja w ogóle odmówiłem bycia jajkiem. Pani profesor Maria Wiercińska spytała: Dlaczego, Januszu, nie chcesz się tak jak wszyscy toczyć? Bo ja się pani profesor wstydzę, odpowiedziałem szczerze. I wtedy zostałem po raz pierwszy w życiu oskarżony o cynizm”, wspominał w książce Z głowy. Po pier…

img8Cxqn3-f3be7b6.jpg
width: 1009
height: 800

„Najbardziej kręciło ją pisanie i faceci”. Dziś Agnieszka Osiecka obchodziłaby urodziny
type: item
date: 2020-10-09T10:44:03.000Z
creator: aleszczynska
subject: Kultura
subject: Ludzie
subject: Muzyka
subject: Newsy
subject: Agnieszka Osiecka
subject: Janusz Głowacki
subject: Maryla Rodowicz
subject: śmierć
description: Bez niej nie powstałyby najsłynniejsze polskie przeboje
encoded: Agnieszka Osiecka we wspomnieniach polskich artystów - z okazji 84. rocznicy urodzin poetki. Mu­siała ko­chać, cier­pieć i doświad­czać naj­sil­niej­szych emo­cji. Go­niła za wiel­ką miłością, tęsk­niła. Wte­dy pisa­nie szło tak lek­ko, jak od­dy­cha­nie. Na ka­wiar­nia­nych ser­wet­kach Ca­fe Sax przy Fran­cu­skiej, gdzie sia­dała przy swoim sto­li­ku, w oka­mgnie­niu po­wsta­wały tra­fia­ją­ce w sed­no, chwy­ta­ją­ce za ser­ce pio­sen­ki. „Wi­dzisz, mała, jak to jest, ty­le ser­ca, ta­ki gest…” Jej teksty zapisały się na stałe w polskiej kulturze, i znają je wszyscy, niezależnie od wieku. Aż trudno uwierzyć, że minęło już 23 lata od śmierci poetki, bez której nie powstałyby najsłynniejsze polskie przeboje. By uczcić pamięć Agnieszki Osieckiej przypominamy tekst, który ukazał się w "VIVIE!" w 2007 roku. Rocznica śmierci Agnieszki Osieckiej Jest au­tor­ką nie­skoń­czo­nej licz­by pięk­nych fraz. Te szla­gwor­ty, zwro­ty, ty­tuły stały się cząst­ką języ­ko­we­go krwio­bie­gu. Każ­dy miał je za swo­je: „Ko­bie­ta z prze­szłością, męż­czy­zna po przejściach”, „Go­nić kró­licz­ka”, „Dziś praw­dzi­wych Cy­ga­nów już nie ma”, „I znów księż­nicz­ka An­na spa­dła z ko­nia”, „Ni­ko­mu nie żal pięk­nych ko­biet”... Dla Da­nie­la Pas­sen­ta ta­kim zwro­tem szcze­gól­nym jest: „Tyl­ko nie mów do mnie jak do żo­ny”. Uwa­ża go za uni­wer­sal­ny, do­ty­czą­cy obu płci, nie tyl­ko ko­biet. Mar­ko­wi Gre­chu­cie tak spodo­bały się tek­sty pio­se­nek „Raj­ski de­ser” i „Raj”, że skom­po­no­wał do nich mu­zy­kę. Je­go żo­na Da­nu­ta pa­mięta, że na wy­obraźnię po­działał mu re­fren: „Ole, ole, ola, oli, niech ży­ją mło­de żą­dze. Ole, ole, ola, oli, do­pó­ki są pie­nią­dze”. Kry­sty­na Ko­fta przy­swo­iła so­bie zwrot „Nie mam in­ne­go wyjścia”: „Agniesz­kę Osiec­ką po­znałam na pre­mie­rze jej pierw­szej sztu­ki »Niech no tyl­ko za­kwit­ną ja­bło­nie«. Pa­miętam, że była ubra­na w ciem­no­czer­wo­ną suk­nię z je­dwa­biu, na ręku miała wiel­ki ze­ga­rek. Mój szwa­gier Jo­nasz Ko­fta n…

imgsdlhwJ-baeae78.jpg
width: 1009
height: 800

Olena Leonenko-Głowacka o mężu: „Do ostatniej chwili nie wiedział, że umiera”
type: item
date: 2019-09-13T10:41:03.000Z
subject: Ludzie
subject: Newsy
subject: Wywiady VIVY
subject: Janusz Głowacki
subject: śmierć gwiazd
description: Janusz Głowacki obchodziłby dzisiaj 81 urodziny
encoded: Ponad dwa lata temu odszedł Janusz Głowacki, światowej sławy pisarz, dramaturg, scenarzysta. Od wielu miesięcy pisał kolejną książkę. Nie mógł wiedzieć, że ostatnią. Bezsenność w czasach karnawału składała w całość jego żona Olena Leonenko-Głowacka. Rok temu po raz pierwszy od śmierci męża opowiedziała o życiu z Januszem i bez Janusza. Wywiad z Olena Leonenko-Głowacką W poruszającej rozmowie z Krystyną Pytlakowską żona Janusza Głowackiego opowiedziała o bezsenności, związku artystów, kochaniu i umieraniu. Dlaczego pojechaliście do Egiptu w najbardziej upalny miesiąc? Wcześniej byliśmy w Juracie i tam cały czas padał deszcz. Janusz powiedział, że jest przemęczony, musi skończyć książkę i nabrać sił, poleżeć na słońcu, popływać. Powiedziałam mu, że w Afryce ja go nie uratuję, gdyby się coś stało. Odparł, że to jest poza dyskusją. Na lotnisku stałam w gigantycznej kolejce, a Janusz tylko donosił mi espresso, a potem siedział i sobie coś notował do tej książki. W samolocie powiedziałam: „Jeszcze możemy wysiąść”. Miałaś przeczucie? Miałam lęki. I obawy. Ale Janusz uważał, że tam są klimatyzatory, więc nic mu nie grozi. Zrobił wszystko, jak chciał, w Egipcie rozluźnił się, miał ciekawe towarzystwo swoich przyjaciół, do których dołączyliśmy. Do ostatniej chwili był w dobrej formie. Wiedziałaś, że ma kłopoty z krążeniem? Nie. Miesiąc przed wyjazdem dowiedzieliśmy się, że ma nadciśnienie. Kupiłam mu ciśnieniomierz i leki. Dzień przed śmiercią poszedł popływać. Był straszny upał. W pokoju żalił się, że jest mu za gorąco, choć klimatyzację nastawiliśmy na 16 stopni. Prosiłam, żebyśmy pojechali do szpitala. Odmówił… Proszę cię, nie mogę o tym rozmawiać. Ale to ważne, co się mówi ukochanej osobie w ostatniej chwili życia. Powiedział, że widzi wokół mnie światło i zapytał, czy jestem aniołem. Do ostatniej chwili nie wiedział, że umiera. Zawsze wierzyliśmy, że umrzemy razem. W ostatnich godzinach mówił, że chce żyć. Janusz umarł, a ja umarłam zaraz po pogrzebie. Wcześniej musiałam…

imgebqhou-043846d.jpg
width: 1009
height: 800

Seks, kłamstwa i taśmy filmowe. Czyli szalone lata 60...
type: item
date: 2019-08-11T08:56:04.000Z
creator: rpraszynski
subject: Kultura
subject: Styl życia
subject: Andrzej Wajda
subject: Beata Tyszkiewicz
subject: Janusz Głowacki
subject: Zbigniew Cybulski
description: Czas, kiedy polscy filmowcy byli bogami. Jak żyli? Gdzie się bawili?
encoded: Polska lat 60. była roztańczoną wyspą pełną genialnych artystów. Filmowcy byli bogami. Jak żyli? Gdzie się bawili? I dlaczego to wszystko musiało się rozpaść? Artykuł ukazał się w papierowej wersji dwutygodnika VIVA! NA rynku od 25 lipca 2019 r. Dekada zaczyna się „Zezowatym szczęściem” z epokową rolą Bogusława Kobieli, a kończy kultowym Rejsem Marka Piwowskiego z niezapomnianymi dialogami Zdzisława Maklakiewicza i Jana Himilsbacha. Lata 60. w Polsce rozpięte były między tragedią, a groteską. Na świecie dzieci kwiaty żyły wolną miłością. W Polsce artyści też chcieli żyć inaczej, buntowali się, robili wielką sztukę i nosili się jak stado wielobarwnych papug. Dwaj aktorzy, którzy mieli niebawem zginąć – Zbigniew Cybulski i Bogusław Kobiela, wkręcali się nawzajem w ostre żarty. Bobek załatwił Zbyszkowi na Wybrzeżu fikcyjny wywiad radiowy, w którym gwiazdę Popiołu i diamentu niespodziewanie zapytano o... polityczną sytuację w Jemenie, o której nie miał bladego pojęcia! Wkurzony tym, że wyszedł na głupka, Cybulski poprzysiągł zemstę. Nasłał na Kobielę atrakcyjną dziewczynę, która zaciągnęła go do własnego mieszkania. Gdy Bobek był już w negliżu, dziewczyna wyszła, a w pokoju pojawiło się kilku drabów w rzeźnickich fartuchach z nożami w ręku. Ponieważ na Wybrzeżu krążyły pogłoski o bandzie, która zabija ludzi na mięso, aktor uwierzył w grozę napadu. Jak pisze Sławomir Koper w książce Gwiazdy kina PRL: „Kobiela padł na kolana, szlochając, błagał o litość”. Gdy nagle do pokoju wpadł Cybulski ze znajomymi, szczęśliwy Bobek podziękował im za uratowanie życia. Upłynęła dłuższa chwila, zanim zorientował się, że padł ofiarą mistyfikacji! Niewinni czarodzieje Lata 60. wydają na świat ikony sztuki. Wielka Brytania ma swoich Beatlesów, Polska Czerwone Gitary. Ameryka swojego Jamesa Deana, Polska Zbyszka Cybulskiego. Francuzi swoją Catherinę Deneuve, Polacy Beatę Tyszkiewicz. Wszyscy w Polsce chcieli żyć, jak reszta świata. Chcieli zapomnieć o wojnie, która zmasakrowała kraj i komun…

imgroLK8m-94feb48.jpg
width: 1009
height: 800

„Cały czas jest ze mną, czuję go, słyszę… Moja miłość się nie skończyła, trwa”
type: item
date: 2018-10-24T11:55:29.000Z
creator: Olga Figaszewska
subject: Wideo
subject: Za kulisami sesji
subject: Janusz Głowacki
description: Olena Leonenko poruszająco o życiu z Januszem Głowackim
encoded: Ponad rok temu odszedł Janusz Głowacki, światowej sławy pisarz, dramaturg, scenarzysta. Od wielu miesięcy pisał kolejną książkę. Nie mógł wiedzieć, że ostatnią. Bezsenność w czasach karnawału składała w całość jego żona Olena Leonenko-Głowacka. Po raz pierwszy od śmierci męża mówi o życiu z Januszem i bez Janusza. Jak wyglądała ich relacja? O bezsenności, związku artystów, kochaniu i umieraniu, a także o książce, na którą wszyscy czekają, artystka opowiedziała Krystynie Pytlakowskiej. Olena Leonenko-Głowacka o Januszu Głowackim Byli razem dziewiętnaście lat. Spotkali się w Teatrze Polskim we Wrocławiu. Olena robiła muzykę i choreografię do Czwartej siostry. „Kilka dni przed próbą generalną ustawiałam scenę „Pokaz kamizelek kuloodpornych” i ładnie chodziłam po wybiegu w kolorowej, uszytej z koła spódnicy, z dużym białym kotem na ramieniu, który miał na imię Yuki, czyli śnieg po japońsku. Uratowałam go ze śmietnika. Janusz powiedział, że wirowałam w sposób, który zakręcił jego światem. A ja patrzyłam na człowieka, który nie umiał znaleźć sobie miejsca na widowni. Wydawał mi się tak strasznie samotny. Potem dowiedziałam się, że to słynny warszawski playboy, co jeszcze bardziej zniechęciło mnie do tej znajomości. Pierwsze zdanie, które usłyszałam od niego: „Pani jest teraz moją ulubioną kompozytorką”, uznałam za tani sposób podrywu. Nie odbierałam więc jego telefonów przez kilka tygodni, aż przyszedł czas trzeciej próby generalnej w Teatrze Powszechnym w Warszawie. Wtedy usłyszałam od Kajtka Kowalskiego, że Janusz smali cholewki do Oleny. Jeszcze bardziej mnie to oburzyło. Nie znałam określenia „Warszawka”, z którą Janusz dawał sobie wspaniale radę. Miałam wówczas wiele kontraktów teatralnych, dużo pracy z wybitnymi artystami. Ale potem, kiedy byliśmy już blisko, jakoś przestałam być zapraszana do współpracy. Zabawne, relacja z Januszem zamknęła mi wiele dróg. To było zaskoczenie. Naiwnie uważałam, że trochę ugruntowałam swoją pozycję zawodową. Zrobiłam muzykę i choreog…

imgx4bkjc-f719a7c.jpg
width: 1009
height: 800

Małgorzata i Radosław Majdanowie o tym, czego nauczyły ich wspólne podróże…
type: item
date: 2018-10-16T11:50:10.000Z
creator: Olga Figaszewska
subject: Ludzie
subject: Newsy
subject: Janusz Głowacki
subject: Małgorzata Rozenek-Majdan
subject: Michał Czernecki
subject: Radosław Majdan
description: Sprawdź, co jeszcze w nowej wyjątkowej VIVIE! de Luxe!
encoded: Właśnie wrócili z Izraela. Trudno policzyć, która to ich podróż. Tylko w ciągu ostatnich dwóch lat zjeździli prawie cały świat. Jaki jest sposób na dobry program telewizyjny? Wysłać gdzieś Małgosię i Radka. Ale ich podróże to coś więcej niż tylko wycieczki. Podróż do Azji z programem Azja Express przyniosła im ogromną popularność, w Iron Majdan mierzyli się ze swoimi słabościami. Czego dowiedzieli się o sobie w drodze? Czego szukają w dalekich krajach? O tym opowiedzieli w najnowszym wydaniu magazynu VIVA! Żyją na pełnych obrotach. Tak jest teraz. A co będzie, kiedy to się skończy? Małgosia czasem marzy o tym, żeby po prostu odpocząć, ale na razie będzie musiała odłożyć te plany na później, bo czekają kolejne projekty. Radosław pamięta, kiedy zakończył karierę piłkarską i jego życie nagle zwolniło. To był trudny moment, ale oni nie boją się nudy w życiu. „Samo życie jest podróżą”, mówi Małgorzata Rozenek-Majdan. Co jeszcze w nowej VIVIE! de Luxe 21/2018 Olena Leonenko-Głowacka w pierwszej rozmowie po śmieci Janusza Głowackiego. Jerzy Antkowiak i Tomasz Ossoliński. Mistrz i jego uczeń wspólnie przypomnieli kultową markę PRL-u Modę Polską i zdradzają kulisy powstania niezwykłej wystawy. Michał Czernecki w przejmującej rozmowie o próbach samobójczych, dzieciństwie, małżeńskich i ojcowskich relacjach oraz karierze. Gianni, Donatella i Santo Versace. Walczyli z przeciwnościami losu, widmem bankructwa i z własnymi demonami i mimo to stworzyli potężną modową markę. Jak tego dokonali? A także: Modowa rewolucja Evy Minge, bogate Rosjanki zbijają fortuny, wyznaczają trendy i trzymają się razem. A w VIVA! Podróże o luksusowych wakacjach i urlopie na pustyni. Nowa VIVA! de Luxe w kioskach już od 18 października!

img0fowaw-f11a4e0.jpg
width: 1009
height: 800

Dziś rocznica śmierci Janusza Głowackiego. Przypominamy rozmowę pisarza z córką Zuzanną
type: item
date: 2018-08-19T10:58:46.000Z
creator: Sylwia Olech
subject: Ludzie
subject: Newsy
subject: Wywiady VIVY
subject: Janusz Głowacki
subject: śmierć gwiazd
description: „Ależ jesteście do siebie podobni! Aż mnie zatkało!”
encoded: Rok temu, 19 sierpnia 2017 roku, zmarł Janusz Głowacki. Przypominamy jego zabawną, a zarazem wzruszającą rozmowę z córką, Zuzanną. Wywiadu udzielili VIVIE! w 2010 roku. Wywiad z Januszem Głowackim „Ależ jesteście do siebie podobni! Aż mnie zatkało!”, tak zaczęła tę wyjątkową rozmowę z Januszem Głowackim i jego córką, Liliana Śnieg-Czaplewska. To było spotkanie pełne czułości, śmiechu, ale przede wszystkim rozmowa, pokazująca prawdziwą relację ojca z córką. Co ich łączy, a co dzieli? O czym chętnie mówią mediom, a co pozostawiają tylko dla siebie? Ależ jesteście do siebie podobni! Aż mnie zatkało! Zuza Głowacka: Wiem, często nas mylą na ulicy (śmiech). Jest też pewne podobieństwo charakteru. Janusz, Twoje dziecko pisze… Janusz Głowacki: Są większe nieszczęścia. Zuzia ma olbrzymi słuch językowy, a bez tego pisać się nie da. Pisać bez słuchu to tak, jak tańczyć bez nogi. To robił z sukcesem tylko jeden rosyjski pilot w filmie Opowieść o prawdziwym człowieku. Zuzia w tym, co pisze, ma dystans i poczucie autoironii. Zauważyłam to w Twoich felietonach. Ciekawe, skąd się wzięła ta ironia? Z.G.: Z domu. W domu liczyły się tylko dystans i ironia. Jak chciałam coś powiedzieć poważnie, to natychmiast mi przerywano. Ironia i dystans pomagały nam wszystkim przetrwać na początku emigracji. Wyjechałam do Nowego Jorku jako trzyipółlatka. Przerażona, nagle znalazłam się w świecie, w którym ogłuchłam. Nie znałam angielskiego. Ale byłam raczej silna… J.G.: Fizycznie i psychicznie. Z.G.: Pierwszego dnia w przedszkolu nie rozumiałam, co się dookoła mówi i dzieje. Ale zobaczyłam, że jakieś dzieci siedzą na wózku, i zaczęłam je ciągnąć. Ucieszyły się i zaakceptowały mnie. Niestety, tak dobrze ciągnęłam, że zostałam w przedszkolu obsadzona na stałe w tej roli, nawet kiedy już nauczyłam się mówić po angielsku. Od tamtego czasu ciągle czuję, że coś albo kogoś ciągnę – często bez sensu i bez powodu. Wcześnie zetknęłaś się ze słynną amerykańską multikulturowością? Z.G.: Od przedszkola żydowski…

imgTnxeiM-51cb7b4.jpg
width: 1009
height: 800

Kwaśniewski, Szapołowska, Komorowski... Polska elita pożegnała Janusza Głowackiego
type: item
date: 2017-09-11T12:30:27.000Z
creator: Olga Figaszewska
subject: Kultura
subject: Ludzie
subject: Newsy
subject: Aleksander Kwaśniewski
subject: Bronisław Komorowski
subject: Grażyna Szapołowska
subject: Janusz Głowacki
subject: Jerzy Iwaszkiewicz
subject: Maria Niklińska
subject: pogrzeb

imgvsOXwF-6614423.jpg
width: 1708
height: 688

TYLKO U NAS „Pewne podobieństwo charakterów”. Przypominamy wywiad VIVY! z Januszem Głowackim i jego córką
type: item
date: 2017-08-20T17:30:25.000Z
creator: Gabriela Czernecka
subject: Ludzie
subject: Niezwykłe historie
subject: Janusz Głowacki
subject: niezwykłe historie
encoded: „Ależ jesteście do siebie podobni! Aż mnie zatkało!” tak zaczęła tę wyjątkową rozmowę z Januszem Głowackim i jego córką, Liliana Śnieg-Czaplewska. To było spotkanie pełne czułości, śmiechu, ale przede wszystkim rozmowa, pokazująca prawdziwą relację ojca z córką. Co ich łączy, a co dzieli? O czym chętnie mówią mediom, a co pozostawiają tylko dla siebie? 19 sierpnia 2017 roku zmarł Janusz Głowacki. Dziś przypominamy jego zabawną, a zarazem wzruszającą rozmowę z córką, Zuzanną. Wywiadu udzielili Vivie! w 2010 roku. Polecamy: Janusz Głowacki z córką Zuzanną na wyjątkowych fotografiach sprzed lat. Tak wspólnie pozowali Vivie! Wywiad z Januszem Głowackim Ależ jesteście do siebie podobni! Aż mnie zatkało! Zuza Głowacka: Wiem, często nas mylą na ulicy (śmiech). Jest też pewne podobieństwo charakteru. – Janusz, Twoje dziecko pisze… Janusz Głowacki: Są większe nieszczęścia. Zuzia ma olbrzymi słuch językowy, a bez tego pisać się nie da. Pisać bez słuchu to tak, jak tańczyć bez nogi. To robił z sukcesem tylko jeden rosyjski pilot w filmie „Opowieść o prawdziwym człowieku”. Zuzia w tym, co pisze, ma dystans i poczucie autoironii. – Zauważyłam to w Twoich felietonach. Ciekawe, skąd się wzięła ta ironia? Z.G.: Z domu. W domu liczyły się tylko dystans i ironia. Jak chciałam coś powiedzieć poważnie, to natychmiast mi przerywano. Ironia i dystans pomagały nam wszystkim przetrwać na początku emigracji. Wyjechałam do Nowego Jorku jako trzyipółlatka. Przerażona, nagle znalazłam się w świecie, w którym ogłuchłam. Nie znałam angielskiego. Ale byłam raczej silna… J.G.: Fizycznie i psychicznie. Z.G.: Pierwszego dnia w przedszkolu nie rozumiałam, co się dookoła mówi i dzieje. Ale zobaczyłam, że jakieś dzieci siedzą na wózku, i zaczęłam je ciągnąć. Ucieszyły się i zaakceptowały mnie. Niestety, tak dobrze ciągnęłam, że zostałam w przedszkolu obsadzona na stałe w tej roli, nawet kiedy już nauczyłam się mówić po angielsku. Od tamtego czasu ciągle czuję, że coś albo kogoś ciągnę – często bez sens…

imgnVj2BS-e3a1d10.jpg
width: 1426
height: 800

Janusz Głowacki z córką na wyjątkowych fotografiach sprzed lat. Tak wspólnie pozowali w VIVIE!
type: item
date: 2017-08-20T15:30:32.000Z
creator: Gabriela Czernecka
subject: Ludzie
subject: Newsy
subject: Wywiady VIVY
subject: dzieci gwiazd
subject: Janusz Głowacki

imgNve3Gf-5b6d87d.jpg
width: 1426
height: 800

Żona Janusza Głowackiego, Olena Leonenko-Głowacka o miłości i życiu w Kijowie
type: item
date: 2017-08-20T11:30:54.000Z
creator: Gabriela Czernecka
subject: Kultura
subject: Ludzie
subject: Newsy
subject: Janusz Głowacki

imgHhtGwg-60cc289.jpg
width: 1000
height: 667

Tadla, Janda, Fijał, Lis... Gwiazdy wspominają Janusza Głowackiego
type: item
date: 2017-08-20T07:30:13.000Z
creator: Gabriela Czernecka
subject: Kultura
subject: Ludzie
subject: Newsy
subject: Janusz Głowacki

imgk5qmlH-2c1cd81.jpg
width: 1426
height: 800

TYLKO U NAS „Potrafił zobaczyć więcej niż wszyscy”. Jerzy Iwaszkiewicz wspomina Janusza Głowackiego
type: item
date: 2017-08-19T19:00:00.000Z
creator: wkostyra
subject: Ludzie
subject: Newsy
subject: Janusz Głowacki
encoded: Jerzy Iwaszkiewicz, wybitny dziennikarz, od lat przyjaźnił się z Januszem Głowackim. Gdy dowiedział się o jego śmieci, podzielił się z nami swoim wspomnieniem pisarza. Zobacz także: Janusz Głowacki nie żyje. Wybitny prozaik miał 79 lat Jerzy Iwaszkiewicz o Januszu Głowackim „To nieprawdopodobne. Jeszcze tydzień temu byliśmy na wspólnych wakacjach w Juracie i jedliśmy w Jastarni placki kartoflane, bo bardzo je lubił. Był z żoną Oleną, od paru lat byli małżeństwem. Nie obnosili się tym, choć było to dla nich ważne. Chodził z rozpięta koszula i zgrywał playboya, ale to było udawane. Przyjaźniłem się z nim. Napisał wstępy do moich dwóch książek z felietonami. On napisał tak, że «Świat się kończy, ludzie giną, nic już nie ma, Titanic zatonął, ale bal w hotelu Bryza w Juracie trwa», i to jest cała tajemnica. Miał niesamowitą umiejętność skrótu. W jednym zdaniu potrafił zawrzeć coś, co znaczy dziesięć razy więcej. Potrafił zobaczyć więcej niż wszyscy. Zabrałem go kiedyś na łódkę, na regaty. Żona gotowała kolację, a on nic nie powiedział, tylko «wiesz, ja sobie teraz usnę». I taki był Głowacki”. Janusz Głowacki i Jerzy Iwaszkiewicz Zobacz także: „W domu liczyły się tylko dystans i ironia”. Wywiad VIVY! z Januszem Głowackim i jego córką

imgzE0ZrU-59a65b6.jpg
width: 1202
height: 800

„W domu liczyły się tylko dystans i ironia”. Wywiad VIVY! z Januszem Głowackim i jego córką
type: item
date: 2017-08-19T16:30:00.000Z
creator: dduda
subject: Książka
subject: Kultura
subject: Ludzie
subject: Newsy
subject: Janusz Głowacki
subject: książka
encoded: W sobotę 19 sierpnia odszedł Janusz Głowacki, wybitny prozaik, dramaturg, scenarzysta, felietonista i eseista. Był jednym z nielicznych polskich artystów, którzy odnoszą sukcesy również poza granicami naszego kraju. Od 1983 roku mieszkał w Nowym Jorku. Po upadku komunizmu dramaturg podzielił swoje życie pomiędzy Stany a Polskę. Zobacz także: Janusz Głowacki nie żyje. Wybitny prozaik miał 79 lat Janusz Głowacki z córka w wywiadzie dla „VIVY!’’ Przypominamy fragment wywiadu dramaturga, którego udzielił VIVIE! razem z jedyną córką, Zuzą Głowacką: – Ależ jesteście do siebie podobni! Aż mnie zatkało! Zuza Głowacka: Wiem, często nas mylą na ulicy (śmiech). Jest też pewne podobieństwo charakteru. – Janusz, Twoje dziecko pisze… Janusz Głowacki: Są większe nieszczęścia. Zuzia ma olbrzymi słuch językowy, a bez tego pisać się nie da. Pisać bez słuchu to tak, jak tańczyć bez nogi. To robił z sukcesem tylko jeden rosyjski pilot w filmie „Opowieść o prawdziwym człowieku”. Zuzia w tym, co pisze, ma dystans i poczucie autoironii. – Zauważyłam to w Twoich felietonach. Ciekawe, skąd się wzięła ta ironia? Z.G.: Z domu. W domu liczyły się tylko dystans i ironia. Jak chciałam coś powiedzieć poważnie, to natychmiast mi przerywano. Ironia i dystans pomagały nam wszystkim przetrwać na początku emigracji. Wyjechałam do Nowego Jorku jako trzyipółlatka. Przerażona, nagle znalazłam się w świecie, w którym ogłuchłam. Nie znałam angielskiego. Ale byłam raczej silna… J.G.: Fizycznie i psychicznie. Z.G.: Pierwszego dnia w przedszkolu nie rozumiałam, co się dookoła mówi i dzieje. Ale zobaczyłam, że jakieś dzieci siedzą na wózku, i zaczęłam je ciągnąć. Ucieszyły się i zaakceptowały mnie. Niestety, tak dobrze ciągnęłam, że zostałam w przedszkolu obsadzona na stałe w tej roli, nawet kiedy już nauczyłam się mówić po angielsku. Od tamtego czasu ciągle czuję, że coś albo kogoś ciągnę – często bez sensu i bez powodu. – Wcześnie zetknęłaś się ze słynną amerykańską multikulturowością? Z.G.: Od przedszkola ż…

img89qFog-dd096e7.jpg
width: 820
height: 330