Ich dom jest jego bezpieczną przystanią. Jakub Józef Orliński ma niezwykłą relację z dziadkami
Przez większość roku Jakub Józef Orliński nie mieszka w Polsce. Odpowiadając na zaproszenia ze świata, wiele podróżuje i pracuje z dala od rodzinnego domu. Dlatego zawsze gdy wraca na swój ukochany warszawski Żoliborz, czuje dużą wdzięczność. Podobnie, gdy ma czas spotkać się z ukochanymi dziadkami. Jaką ma z nimi relację? Jakub Józef Orliński o babci i dziadku. Mają po 92 lata Choć spełnił już wiele swoich marzeń, ciągłe bycie w podróży ma też swoje ciemne strony. To rozłąka z rodziną i przyjaciółmi, którą Jakub Józef Orliński odczuwa coraz dotkliwiej. „Jedna z takich bolących spraw, która ostatnio mnie dotknęła, to jest to, że gdy tak wiele podróżujesz po świecie, to Twoi bliscy zawsze zakładają, że nie ma Cię na miejscu, w Warszawie. Omijają cię wszystkie śluby, urodziny ważnych przyjaciół, rodziny, nawet pogrzeby. I to jest smutne. To boli, bo to są rzeczy, których nikt Ci nie odda, nie zwróci takich wspomnień”, mówi przed kamerą VIVY.pl „Takie jest życie, ale też nie mogę narzekać, bo jak najczęściej staram się wracać, a do tego każdy projekt zaczynam z Warszawy”, słyszymy. Warszawy, w której mieszkają bliscy kontratenora. „Jak już jestem, to zawsze się staram spotkać z dziadkami, którzy mają już po 92 lata!. Są w superformie i to jest dla mnie ogromna przyjemność móc sobie z nimi pogadać”, opowiada nam Jakub Józef Orliński. Czytaj też: Za sukces płaci wysoką cenę, Jakub Józef Orliński wprost mówi o swojej porażce. "Znajomi zaczynają mnie skreślać" „Uwielbiam mojego dziadka, który bardzo często jeździł np. do Paryża. I do tej pory pyta mnie: a byłeś w tej restauracji? A tam jest taki sklep przy tej i przy tej ulicy, prawda? Mówię mu wtedy: dziadku, byłem tam, ale nie ma takiego sklepu, nie ma już tej restauracji. A dziadek się upiera, że 60 lat temu była i na pewno dalej tam jest. To jest kochane. Niewiele osób ma takie szczęście, że ma taką nić porozumienia z dziadkami. To jest jednak już inne pokolenie”, opowiada nam śpiewak. I podkreśla, jak ważna są dla niego więzi rodzinne. „Bardzo to jest dla mnie cenne, żeby zachować taką relację. Szczególnie, że moi dziadkowie to są bardzo fajni, mili i kontaktowi ludzie, więc ja po prostu uwielbiam wracać do Polski i mieć ten swój przystanek u dziadków”. Całą rozmowę z Jakubem Józefem Orlińskim znajdziesz na górze strony lub na naszym YouTubie. View oEmbed on the source website
Gdy stracił głos, mocno odczuł tego konsekwencje: „Moja wartość równa się zero”
Jakub Józef Orliński o utracie narzędzia pracy i... emeryturze!
Od wielu lat śpiewa na światowych scenach, dumnie reprezentując polskie barwy. Jakub Józef Orliński robi wiele, by dbać o swój warsztat i zawsze być w najwyższej zawodowej formie. Był jednak czas, w którym stracił głos. Co to dla niego oznacza? I kiedy śpiewacy operowi myślą o emeryturze? Zapytaliśmy. Jakub Józef Orliński o problemach z głosem i przyszłości Ma zaledwie 34 lata, a jego kariera ma się świetnie. Mimo tego zdarza mu się myśleć o emeryturze. A dokładniej o zabezpieczeniu finansowym swojej przyszłości. „Niestety jako freelancer nie mam czegoś takiego, że nagle sobie przestanę pracować i będę dostawał od państwa jakieś tam pieniądze. Nie, nie będę dostawał, więc trzeba sobie wszystko dobrze rozplanować i myśleć zawczasu. Ja myślę”, opowiada VIVIE.pl Jakub Józef Orliński. „Jeśli mowa o jakiś strategiach działania, to np. też wyobrażam sobie, co mógłbym zrobić, jeśli któregoś dnia obudzę się i nie będę miał głosu. To są bardzo realne możliwości i trzeba się z taką wizją mierzyć”, dodaje. OBEJRZYJ RÓWNIEŻ: Wziął udział w otwarciu Igrzysk, mówi o ciemnych stronach. Jakub Józef Orliński: „Odchorowałem to..." Jaka jest cena jego sukcesu? Czy zdarzyło mu się już borykać z problemami z głosem. Tak. Taki obrót zdarzeń mocno wpłynął na Jakuba. „Jest to straszne i miałem taką sytuację jakiś czas temu, że obudziłem się schorowany i nie miałem głosu. Jako śpiewak czułem się bez sensu. Dla mnie to taka sytuacja, w której ja w ogóle nie istnieję. Moja wartość równa się zero. Jak nie mniej. Bo był głos, a nie ma. To są takie trudne momenty dla takich ludzi jak ja. […] I to są momenty, kiedy myślisz o przyszłości. Myślę, że to całkiem normalne, że ludzie już w pewnym momencie zastanawiają się, co będzie kiedyś, co będzie dalej”, zaznaczył przed kamerą VIVY.pl. Całą rozmowę z kontratenorem znajdziesz na górze strony oraz na naszym YouTubie. View oEmbed on the source website
Wziął udział w otwarciu Igrzysk, mówi o ciemnych stronach. Jakub Józef Orliński: „Odchorowałem to..."
Jaka jest cena jego sukcesu? „Miałem problem z dojściem do siebie”
Jego niecodzienny głos zna cały świat. Jeszcze większy rozgłos przyniósł jego talentowi występ podczas otwarcia zeszłorocznych Igrzysk Olimpijskich we Francji. Jakub Józef Orliński opowiedział nam o tym, jak wspomina ten szczególny dla jego kariery czas. Choć o mówili o nim wszyscy i było się czym zachwycać, istniały też jego ciemne strony. Jaka jest cena spełniania marzeń? Jakub Józef Orliński o Igrzyskach w Paryżu. Musiał dojść do siebie W lipcu 2024 oczarował świat swoim występem na otwarciu Letnich Igrzysk Olimpijskich. Jako jedyny Polak reprezentował nas podczas artystycznej części tego wydarzenia. Jakub Józef Orliński mówi, co jest ważne, aby w jego zawodzie zachować balans i spokój. Bo za każdym sukcesem stoją też stresy, godziny prób i skrajne emocje. „To, co ważne, to że trzeba mieć obok siebie kogoś, kto jest wyrozumiały. Bo to jest bardzo trudny zawód. I nie mówię tego tylko dlatego, że czasami jestem na drugim końcu świata, ale też jest wymagający pod względem takim emocjonalnym. Ja po prostu nieraz po występie jestem na długo wypruty z sił”, opowiedział w rozmowie z VIVĄ.pl. Rafał Kowalski zapytał o przykład takiego wydarzenia. Okazuje się, że to, co działo się we Francji, wiązało się nie tylko z radością. „Takim przykładem na pewno były Igrzyska Olimpijskie. To się udało, ja tam zaśpiewałem i to jest wspaniałe. Ale żeby to się udało, to jest 6 miesięcy ciężkiej pracy, 6 miesięcy formalności, podpisywania dokumentów. Do tego zapisy w formie gróźb, temat kat, jeśli temat wyjdzie. A ty nie jesteś w stanie udowodnić, że to nie wyszło od Ciebie. Tam jest tyle rzeczy, które nagle mogą pójść nie po twojej myśli, że to jest ostatecznie bardzo stresujące. Kortyzol wystrzeliwuje tak, że Ci wysadza mózg. Ja to odchorowywałem ostro i później miałem dość duży problem z dojściem do siebie. A cały czas musiałem być w trasie, musiałem śpiewać i dawać z siebie wszystko. Gdyby nie miesięczne wakacje po tym wszystkim, to byłoby ciężko”, przyznał nam kontratenor. Jaka jest cena sukcesu? Odpowiada Jakub Józef Orliński Prywatnie bohater naszego najnowszego wywiadu dla VIVY.pl jest osobą, która czuje się bardzo zżyta z tymi, którzy są dla niego od dawna ważni. Cena popularności i spełniania przez Jakuba marzeń wiążę się najczęściej właśnie z tym tematem… „Jedna z takich bolących spraw, która ostatnio mnie dotknęła, to jest to, że gdy tak wiele podróżujesz po świecie, to Twoi bliscy zawsze zakładają, że nie ma Cię na miejscu, w Warszawie. Omijają cię wszystkie śluby, urodziny ważnych przyjaciół, rodziny, nawet pogrzeby. I to jest smutne. To boli, bo to są rzeczy, których nikt Ci nie odda, nie zwróci takich wspomnień”, mówi nam śpiewak operowy przed kamerą. „Jestem osobą, która jest bardzo blisko z moją rodziną i przyjaciółmi. No i boli mnie to, że oni wszyscy się cały czas spotykają i budują tę swoją relację, a ja jestem z boku Miałem taką sytuację, że ktoś po prostu nie dodał mnie do założonego przy jakiejś okazji czatu grupowego. Po prostu pomyślano, że mnie jak zwykle nie ma, a ja akurat za tym tysięcznym razem byłem. Było mi troszeczkę przykro, ale ja też nie mogę zakładać, że wszyscy moi przyjaciele będą budowali swoje plany na moim kalendarzu. Jest to absolutnie jasne”, dodaje w rozmowie z naszym serwisem. Czytaj też: Za sukces płaci wysoką cenę, Jakub Józef Orliński wprost mówi o swojej porażce. "Znajomi zaczynają mnie skreślać" Cały wywiad znajdziesz na górze strony. View oEmbed on the source website
Był drugim Polakiem po Bernardzie Ładyszu, który dostąpił niesamowitego zaszczytu. Ten występ otworzył przed nim nowe drzwi
„To były wielkie emocje”, opowiada Jakub Józef Orliński
Cieszy się ogromną popularnością na całym świecie. Występy Jakuba Józefa Orlińskiego to prawdziwa muzyczna uczta. Zdarza się, że podczas występów nakłania publiczność do wspólnego śpiewania. "Na moich koncertach ludzie wstają, krzyczą, reagują żywiołowo i dzięki temu są ze mną w tym przedstawieniu. A ja jako artysta uczę się kierować ich atencją. Wiem, jak to zrobić", opowiada Katarzynie Piątkowskiej światowej sławy kontratenor. Jakub Józef Orliński wie, jak porwać za sobą tłumy. "Dzisiaj wiem, że umiejętność wzbudzenia emocji w słuchaczach jest ważniejsza niż perfekcyjna wymowa czy idealne dźwięki. Tego można się nauczyć, charyzmy nie da rady. Trzeba ją wykrzesać, wydobyć, wykopać", opowiada. W nowym wywiadzie VIVY! opowiedział o występie podczas otwarcia igrzysk olimpijskich w Paryżu. Jak do niego doszło? TYLKO W VIVIE!: Jakub Józef Orliński o muzyce i występie na otwarciu igrzysk olimpijskich w Paryżu Jakub Józef Orliński: W moim zawodzie jest tak, że często śpiewacy są wyuczeni pewnych schematów. Na przykład, jeśli śpiewają coś smutno, to zawsze rączka leci do serca. Uważam, że to są tandetne gesty. Jestem zwolennikiem improwizacji. Lubię pójść za tym, co dzieje się tu i teraz. Jeśli chcę na scenie przemieścić się w prawo, to idę w prawo, nawet jeśli wyuczyłem się, że podczas tej arii powinienem iść w lewo. Dla widza takie małe zmiany nie mają pewnie znaczenia, ale mają dla mnie, bo ja dokładnie wiem, co chcę publiczności przekazać. Są oczywiście punkty zawieszenia, kluczowe dla orkiestry i niezmienialne, żeby wiedzieli, co będzie dalej. W „#LetsBaRock” bardzo dużo improwizujemy. Ten tytuł jest przewrotny, bo nie chodzi tylko o rock’n’roll, ale o „let’s rock”, zachętę do zabawy muzyką barokową. – A o muzyce klasycznej często mówi się „poważna”. Dlatego unikam tego sformułowania, po którym natychmiast następuje skojarzenie: „bądźmy sztywni”. Oczywiście zdarzało mi się śpiewać, będąc wystrojonym w smoking, który od razu powodował nawet inną postawę, poważną taką, sztywną, bo czułem, że już bardziej elegancko być nie może. Ubiór ma znaczenie i taki smoking podkreśla powagę sytuacji. Ale mi zależy na tym, żeby muzyce klasycznej przywrócić blask tamtych lat. Kiedy Chopin, Schubert czy Karłowicz spotykali się na salonach, grali sobie, gawędzili i nie byli smutni i poważni. Owszem, nosili te swoje fraczki, ale to nie wywoływało poczucia niedostępności, bo wszyscy tak chodzili ubrani. Dzisiaj muzyka klasyczna wydaje się nieprzystępna, a taka nie jest. Wydaje mi się, że nasze czasy zabiły przyjemność z przeżywania czegoś naprawdę. Na przykład jesteś w teatrze, coś cię rozśmieszyło i próbujesz się powstrzymać, bo nie wypada roześmiać się w głos. Ja jadę z tematem ostro. Uważam, że jeśli ktoś czuje, że musi się roześmiać, niech się roześmieje. Jestem wyszkolony, by nie przerwać śpiewania tylko z tego powodu, że ktoś w czwartym rzędzie za głośno westchnął albo chlipnął, bo się wzruszył. Na moich koncertach ludzie wstają, krzyczą, reagują żywiołowo i dzięki temu są ze mną w tym przedstawieniu. A ja jako artysta uczę się kierować ich atencją. Wiem, jak to zrobić. [...] Czytaj też: Za sukces płaci wysoką cenę, Jakub Józef Orliński wprost mówi o swojej porażce. "Znajomi zaczynają mnie skreślać" – Zawsze jesteś otoczony ludźmi, na samotność nie narzekasz? Czasem potrzebuję pobyć sam. I wtedy jest to mój świadomy wybór. Wiesz, przyszło mi do głowy, co jest moją porażką. – Co? To, że znajomi zaczynają mnie skreślać. – To porażka czy raczej cena za bycie znanym na całym świecie śpiewakiem? To porażka, której podłoże rozumiem. Mnie prawie nigdy nie ma. Ale ostatnio byłem, a przyjaciele spotkali się beze mnie, bo nie wiedzieli, że jestem. Było mi przykro, jednak nie mogę od nich oczekiwać, że będą z zapartym tchem śledzili mój kalendarz. Nie wszystko kręci się wokół mnie. Mnie nie ma, a życie przecież toczy się swoim rytmem. Dlatego chcę więcej być w domu, żeby być dla moich bliskich. Nauczyłem się mądrzej układać swój kalendarz. Dobra, przyznam się… staram się, ale nie zawsze mi wychodzi. – To zapewne po Twoim występie na otwarciu igrzysk olimpijskich. Faktycznie, otworzyły się przede mną różne nowe drzwi. TYLKO W VIVE!: Dziś Jakub Józef Orliński jest na szczycie, jednak życie go nie oszczędzało. Gorzko mówi o początkach i spektakularnych porażkach. Tego nie wiedział nikt – Nie gniewaj się, ale już chyba nigdy nie powtórzy się sytuacja, kiedy śpiewasz przed milionami ludzi naraz. Raczej nie ma na to szans. Dlatego tym bardziej cieszę się, że mogłem tego wszystkiego doświadczyć. Nasze występy, nie tylko mój, ale wszystkich artystów, do samego końca były okryte tajemnicą. Nawet rodzice i chłopaki z ekipy nie wiedzieli, co ma się wydarzyć. Zadzwoniłem tylko do nich i powiedziałem, że mój utwór prawdopodobnie będzie zagrany na otwarciu i żeby koniecznie oglądali. Wszyscy byli w szoku. – Długo starałeś się o ten występ? Mój menedżer kilka miesięcy pisał do organizatorów, a gdy w końcu dostał odpowiedź, brzmiała ona: „Wspaniale! Myśleliśmy o zaproszeniu Jakuba Józefa Orlińskiego na to wydarzenie”. Byłem drugim Polakiem po Bernardzie Ładyszu, który miał tak niesamowitą możliwość. To były wielkie emocje. Zwłaszcza w tym momencie, kiedy o mały włos nie wylądowałem w Sekwanie, bo było tak ślisko. – Deszcz pokrzyżował plany. Zależy, jak do tego podejść. Ja czułem, że deszcz sprawił, że było i pięknie, i dramatycznie. Po prostu jak w operze. Za pomoc w realizacji sesji dziękujemy Teatrowi Wielkiemu – Operze Narodowej w Warszawie. __________________________ Cały wywiad w nowym wydaniu VIVY! Magazyn dostępny w punktach sprzedaży w całej Polsce od czwartku, 27 marca 2025 roku. Za pomoc w realizacji sesji dziękujemy Teatrowi Wielkiemu – Operze Narodowej w Warszawie. Album Jakuba Józefa Orlińskiego „Gluck: Orfeo & Euridice” ukazał się w 2024 roku, wyd. Erato. TYLKO W VIVIE!: Jakub Józef Orliński ujawnił prawdę o partnerce. Smutne wieści dla wszystkich fanek artysty
Za sukces płaci wysoką cenę, Jakub Józef Orliński wprost mówi o swojej porażce. "Znajomi zaczynają mnie skreślać"
W poruszającym wywiadzie ujawnia kulisy życia prywatnego
Światowej sławy kontratenor. Jakub Józef Orliński na co dzień występuje na najważniejszych operowych scenach świata. O jego występie podczas igrzysk olimpijskich w Paryżu mówili wszyscy. Za jego sukcesem stoi ciężka praca, talent, pokora i upór. Początki jego kariery nie były usłane różami. W rozmowie z Katarzyną Piątkowską przyznał, ze każda porażka ukształtowała jego charakter. "Mówię teraz z perspektywy 34-latka, który sieje mądrość (śmiech), ale każdy upadek miał dla mnie duże znaczenie. Gdybym za którymś razem się poddał, przestał walczyć, oglądał się za siebie, nie byłbym dziś w tym miejscu, w którym jestem", wyznaje. Jest artystą dojrzałym, bez przerwy się rozwija i jest głodny nauki. A prywatnie to rodzinny człowiek, dla którego pielęgnowanie relacji jest niezwykle ważne. Ciągłe podróże, życie na walizkach tego nie ułatwiają... W niezwykle szczerej rozmowie przyznał, co uważa za swoją porażkę i czy nie czuje się samotny. Zapraszamy do przeczytania fragmentu wywiadu z Jakubem Józefem Orlińskim. Jakub Józef Orliński w VIVIE!: o pielęgnowaniu relacji i życiu na walizkach – Często zadaję to pytanie muzykom, z którymi rozmawiam. Jak ważna jest dla Ciebie cisza? To jest jedno z najpotężniejszych narzędzi muzycznych. Cisza jest muzyką. Jeśli jesteś artystą, który potrafi zapanować nad publicznością do tego stopnia, żeby zapadła grobowa cisza, żeby cztery tysiące osób czekało w napięciu na twój kolejny oddech, żeby byli z tobą w tej ciszy… jest naprawdę dobrze. Nic nie może się temu równać. Nawet ta publiczność śpiewająca ze mną arie z barokowych oper. Wiesz, ludzie bardzo często nie wiedzą, o czym śpiewam, bo nie znają starowłoskiego, ale czują, bo wysyłam im moją energię. I ta cisza… Potężna. Wspaniała. Doświadczyłem już tego, choć nie jest to częste. – To na scenie, a w życiu? Odpoczywasz w ciszy? W życiu to jest stan trudny do osiągnięcia. Jesteśmy otoczeni ludźmi, dźwiękami, cały czas coś klika, pstryka, brzęczy, szumi. Odcięcie się od tego wszystkiego, wytrwanie bez dźwięków powoduje, że jestem potem bardziej kreatywny. TYLKO W VIVE!: Dziś Jakub Józef Orliński jest na szczycie, jednak życie go nie oszczędzało. Gorzko mówi o początkach i spektakularnych porażkach. Tego nie wiedział nikt – Co Ci daje koncertowanie? Buduje mnie doświadczanie piękna sztuki w dziwnych, przypadkowych ludzkich konstelacjach, jakie zapewniają sale koncertowe czy muzea. Fajnie jest coś takiego przeżywać w nieznanym towarzystwie.[...] – Ciągle jesteś w podróży. Takie życie, jakie prowadzisz, jest trudne dla związku? Najważniejsze jest zaufanie i pielęgnowanie miłości. Moja narzeczona często ze mną podróżuje, a ja swoje plany układam tak, żeby nie było mnie w domu maksymalnie trzy tygodnie. Po tym czasie muszę wrócić. Nawet na parę godzin. Jestem bardzo rodzinnym człowiekiem i pielęgnowanie relacji jest dla mnie niezwykle ważne. Staram się więc, żeby raz na jakiś czas jakieś kwiatki wjechały, żebyśmy poszli do kina… nie, z tym, jak mówiłem, słabo nam idzie, spotkali się z przyjaciółmi. Chodzi o to, żeby w relacji nie było poczucia, że tylko moja praca jest ważna, a narzeczona jest gdzieś obok. I chociaż wiedziała, na co się pisze, nie mogę wymagać, żeby zawsze była szczęśliwa. – Zawsze jesteś otoczony ludźmi, na samotność nie narzekasz? Czasem potrzebuję pobyć sam. I wtedy jest to mój świadomy wybór. Wiesz, przyszło mi do głowy, co jest moją porażką. – Co? To, że znajomi zaczynają mnie skreślać. – To porażka czy raczej cena za bycie znanym na całym świecie śpiewakiem? To porażka, której podłoże rozumiem. Mnie prawie nigdy nie ma. Ale ostatnio byłem, a przyjaciele spotkali się beze mnie, bo nie wiedzieli, że jestem. Było mi przykro, jednak nie mogę od nich oczekiwać, że będą z zapartym tchem śledzili mój kalendarz. Nie wszystko kręci się wokół mnie. Mnie nie ma, a życie przecież toczy się swoim rytmem. Dlatego chcę więcej być w domu, żeby być dla moich bliskich. Nauczyłem się mądrzej układać swój kalendarz. Dobra, przyznam się… staram się, ale nie zawsze mi wychodzi. _____________________________________________ Cały wywiad w nowym wydaniu VIVY! Magazyn dostępny w punktach sprzedaży w całej Polsce od czwartku, 27 marca 2025 roku. Za pomoc w realizacji sesji dziękujemy Teatrowi Wielkiemu – Operze Narodowej w Warszawie. Album Jakuba Józefa Orlińskiego „Gluck: Orfeo & Euridice” ukazał się w 2024 roku, wyd. Erato. TYLKO W VIVIE!: Jakub Józef Orliński ujawnił prawdę o partnerce. Smutne wieści dla wszystkich fanek artysty
Jakub Józef Orliński ujawnił prawdę o partnerce. Smutne wieści dla wszystkich fanek artysty
„Najważniejsze jest zaufanie i pielęgnowanie miłości”
Występuje na najważniejszych operowych scenach na świecie. Wydał kilkanaście albumów z muzyką barokową i zaprezentował swój talent przed 28 milionami widzów podczas ceremonii otwarcia igrzysk olimpijskich w Paryżu. Mało kto zna prywatne oblicze Jakuba Józefa Orlińskiego. Artysta ujawnił je w rozmowie z Katarzyną Piątkowską. Jakub Józef Orliński prywatnie. Jakim jest partnerem? Wywiad VIVA! – Mówiliśmy o emocjach, jakie przeżywają słuchacze podczas Twoich koncertów. Kiedy Ty ostatnio się wzruszyłeś, siedząc na widowni? Poszedłem z moją narzeczoną, drugi raz w historii naszego związku, do kina. Oglądaliśmy film „Minghun” z Marcinem Dorocińskim i byłem autentycznie wzruszony. Płakałem. Pan Dorociński zrobił coś absolutnie pięknego i genialnego. W tym filmie zachwycił mnie minimalizm. Piękne kadry, niedużo dialogów, cisza… [...] – Śpiewasz w domu? Nie lubię tego robić. Owszem, czasem coś ćwiczę, czasem uczę się nut, ale nie za dużo. – A przy goleniu? Coś jak (tu Jakub zaczyna nucić): It’s beginning to look a lot like Christmas? No to wiadomo, że mi się zdarza. Moja narzeczona często jest pytana, czy i co jej śpiewam. Kiedyś więc mnie nagrała. Nie chciałabyś tego usłyszeć (śmiech). Nie lubię pytania o to, czy umiem normalnie zaśpiewać. Wtedy mi się wydaje, że ktoś uważa, że nie śpiewam normalnie. A dla mnie normalnie to jest kontratenorem. Ale zanim mnie zapytasz, to powiem ci, że umiem. To jest inna technika śpiewania. Ale inaczej też śpiewam do czterotysięcznej publiczności, kiedy po prostu, kolokwialnie mówiąc, drę ryja, a inaczej na przykład do mikrofonu tak jak na „#LetsBaRock”. Gdybym huknął do tego mikrofonu takim głosem, jak śpiewam na dużej sali, ludziom by mózgi popękały. Ważne jest, żeby nauczyć się przerzucać między technikami. – Ciągle jesteś w podróży. Takie życie, jakie prowadzisz, jest trudne dla związku? Najważniejsze jest zaufanie i pielęgnowanie miłości. Moja narzeczona często ze mną podróżuje, a ja swoje plany układam tak, żeby nie było mnie w domu maksymalnie trzy tygodnie. Po tym czasie muszę wrócić. Nawet na parę godzin. Jestem bardzo rodzinnym człowiekiem i pielęgnowanie relacji jest dla mnie niezwykle ważne. Staram się więc, żeby raz na jakiś czas jakieś kwiatki wjechały, żebyśmy poszli do kina… nie, z tym, jak mówiłem, słabo nam idzie, spotkali się z przyjaciółmi. Chodzi o to, żeby w relacji nie było poczucia, że tylko moja praca jest ważna, a narzeczona jest gdzieś obok. I chociaż wiedziała, na co się pisze, nie mogę wymagać, żeby zawsze była szczęśliwa. – Zawsze jesteś otoczony ludźmi, na samotność nie narzekasz? Czasem potrzebuję pobyć sam. I wtedy jest to mój świadomy wybór. Wiesz, przyszło mi do głowy, co jest moją porażką. – Co? To, że znajomi zaczynają mnie skreślać. – To porażka czy raczej cena za bycie znanym na całym świecie śpiewakiem? To porażka, której podłoże rozumiem. Mnie prawie nigdy nie ma. Ale ostatnio byłem, a przyjaciele spotkali się beze mnie, bo nie wiedzieli, że jestem. Było mi przykro, jednak nie mogę od nich oczekiwać, że będą z zapartym tchem śledzili mój kalendarz. Nie wszystko kręci się wokół mnie. Mnie nie ma, a życie przecież toczy się swoim rytmem. Dlatego chcę więcej być w domu, żeby być dla moich bliskich. Nauczyłem się mądrzej układać swój kalendarz. Dobra, przyznam się… staram się, ale nie zawsze mi wychodzi. [...] Cały wywiad w nowym wydaniu VIVY!. Magazyn dostępny w punktach sprzedaży w całej Polsce od czwartku, 27 marca 2025 roku. SPRAWDŹ TEŻ: Dziś Jakub Józef Orliński jest na szczycie, jednak życie go nie oszczędzało. Gorzko mówi o początkach i spektakularnych porażkach. Tego nie wiedział nikt Za pomoc w realizacji sesji dziękujemy Teatrowi Wielkiemu – Operze Narodowej w Warszawie. Album Jakuba Józefa Orlińskiego „Gluck: Orfeo & Euridice” ukazał się w 2024 roku, wyd. Erato.
Dziś Jakub Józef Orliński jest na szczycie, jednak życie go nie oszczędzało. Gorzko mówi o początkach i spektakularnych porażkach. Tego nie wiedział nikt
"Zdarzało się, że zaczynałem śpiewać, a ludzie wychodzili z sali albo zaczynali się śmiać z mojego wysokiego głosu"
Występuje na najważniejszych operowych scenach świata od Paryża po Buenos Aires. Wydał kilkanaście płyt z muzyką barokową i zaśpiewał przed 28 milionami słuchaczy podczas otwarcia igrzysk olimpijskich w Paryżu. Światowej sławy kontratenor Katarzynie Piątkowskiej opowiedział o odrzuceniu, cenie sukcesu, pielęgnowaniu miłości i towarzyskim wykluczeniu. Oto Jakub Józef Orliński. Prawdziwy. Bez ściemy. Jakub Józef Orliński w wywiadzie VIVY! o smaku sukcesu i goryczy porażki Z filmu „Seksmisja” pochodzi cytat: „Od jutra, proszę pana, to będą: wywiady, autografy, wizyty w zakładach pracy”. To teraz Twoja rzeczywistość? (Śmiech). Jeśli chodzi o wizyty w zakładach pracy, pod koniec roku zostałem zaproszony na spotkanie z uczniami liceum plastycznego, do którego chodziłem. Po drodze rozmyślałem, że niedawno sam tę szkołę kończyłem. A potem się zorientowałem, że minęło już 16 lat i uczniowie mówią do mnie „proszę pana”. To było niezwykle ciekawe spotkanie. Zadali mi dużo interesujących pytań. [...] Znam pewną Szwajcarkę, bardzo wiekową panią, która potrafi z Genewy skoczyć na Twój koncert do Amsterdamu. Takie historie są niesamowite i szalenie miłe. Ostatnio słuchaczka Radia 357 wylicytowała kawę ze mną za 14 i pół tysiąca złotych. Cieszę się, że nasze spotkanie poszło za tyle pieniędzy, bo ja chętnie wspieram akcje charytatywne, ale – jak mówię – wciąż jest mi trudno uwierzyć, że takie sytuacje stały się moim udziałem. To są sukcesy, o których zapewne rozmawiałeś na spotkaniu z uczniami Twojego liceum. O porażkach też im opowiadałeś? Oczywiście. I mówiłem im, że to nie jest tylko czas przeszły, ponieważ porażki ponoszę cały czas. Poza tym nie ukrywam, że początki mojej muzycznej kariery nie były pasmem sukcesów. Trzeba o tym mówić, bo młodzież, która spędza mnóstwo czasu w social mediach, widzi wyidealizowany świat i nie zdaje sobie sprawy z tego, że on jest nieprawdziwy. Ja nie pokazuję u siebie tylko tego, co kolorowe i fajne. Pokazuję, kim jestem naprawdę. [...] Nie wstydzisz się też opowiadać o odrzuceniu? Każda moja porażka, każde odrzucenie w momencie, gdy miało miejsce, było tym największym, najgorszym. Tylko że one ukształtowały mój charakter. Mówię teraz z perspektywy 34-latka, który sieje mądrość (śmiech), ale każdy upadek miał dla mnie duże znaczenie. Gdybym za którymś razem się poddał, przestał walczyć, oglądał się za siebie, nie byłbym dziś w tym miejscu, w którym jestem. Gdy ktoś zamyka przed Tobą drzwi, wchodzisz oknem? Raczej szukam innego budynku. Na początku mojej drogi muzycznej miałem w sobie dużo goryczy, że nikt mnie nie chce. Na przykład nie przyjęto mnie na Uniwersytet Muzyczny imienia Fryderyka Chopina, a mi się wydawało, że jestem już na podobnym poziomie co moi koledzy, którzy się tam dostali. To było dla mnie potwornie trudne doświadczenie. Poza tym bycie kontratenorem w tamtym czasie, czyli w 2009 roku, a było nas wtedy może trzech w Polsce, nie było łatwe. Zdarzało się, że zaczynałem śpiewać, a ludzie wychodzili z sali albo zaczynali się śmiać z mojego wysokiego głosu. Czytaj też: Była powierniczką i przyjaciółką, Joanna Brodzik zawdzięcza jej wszystko. Wspominając ukochaną babcię, nie ukrywa wzruszenia Teraz takie reakcje Ci chyba nie grożą, nawet jeśli zafałszujesz. Zdziwiłabyś się, zdarzają się, ale teraz to mnie bawi, a nie smuci. W listopadzie razem z moim przyjacielem Aleksandrem Dębiczem wydaliśmy płytę „#LetsBaRock”. Ten program graliśmy w tym roku w różnych miejscach w Europie, między innymi w legendarnej sali Concertgebouw w Amsterdamie. Można powiedzieć, że jest to sanktuarium muzyki klasycznej. Występowałem tam już wcześniej z wcześniejszym programem „Beyond”, który jest zupełnie inny od „#LetsBaRock”. A oni mają tam już swoją regularną publiczność, która przychodzi niezależnie od tego, kto i co gra. „#LetsBaRock” jest programem wyprodukowanym w mocno rozrywkowy, popowy sposób, mimo że są tam utwory barokowe. Dlatego dla niektórych melomanów ta płyta może być kontrowersyjna i prowokacyjna. W Amsterdamie było tak: wyszliśmy na scenę, serdecznie przywitałem się z publicznością, bo zawsze lubię nawiązać z nią kontakt, zagraliśmy pierwszy utwór i wtedy dwóch starszych panów wstało i wyszło z sali. Gdy szli do drzwi, powiedziałem im, że nie jestem zły, że tego nie dźwignęli. [...] Jak z nieśmiałego chłopaka stałeś się pewnym siebie mężczyzną? Pomógł mi w tym breaking, dzięki któremu nauczyłem się przejmować przestrzeń. Jest coś takiego jak cypher, który polega na tym, że tancerze ustawiają się w okręgu i jedna osoba wychodzi na środek, i zaczyna tańczyć. Nie można tam sobie wejść tak nieśmiało, będąc zgarbionym i zapatrzonym w ziemię, bo za chwilę ktoś cię wykopie. Musisz te 30, 45 albo 60 sekund wykorzystać i przejąć koło, pokazać, że ono należy do ciebie. Dla mnie to było trudne, bo nie byłem pewny siebie ani w tańcu, ani w śpiewaniu, ani w malowaniu. Trochę to trwało, ale jednak nauczyłem się, jak zawładnąć przestrzenią. Nie tylko w cypherze. Na scenie również. To jest moja przestrzeń, mój dom, moje miejsce. Breaking pomógł mi zmienić postawę wobec świata, ludzi, występów. Dzięki tym doświadczeniom, gdy wchodziłem na przykład na jakieś przesłuchania, przestawałem myśleć, że jestem jednym ze stu śpiewaków, którzy chcą się pokazać jury z jak najlepszej strony. Zacząłem wchodzić z poczuciem, że to jury powinno się cieszyć, że daję przed nimi koncert. Brzmi, jakbym się przechwalał? Trudno. Zrobiłem tych przesłuchań setki, czasem w wielkich salach, czasem w klitkach i dzięki temu, że wyćwiczyłem pewność siebie, jestem w stanie wysłać dobrą, przekonującą energię. A to ona sprawia, że przestaje mieć znaczenie, czy dałem dobry występ, czy może nie trafiłem w jakieś nuty, pomyliłem słowa albo nie dociągnąłem frazy. Dzisiaj wiem, że umiejętność wzbudzenia emocji w słuchaczach jest ważniejsza niż perfekcyjna wymowa czy idealne dźwięki. Tego można się nauczyć, charyzmy nie da rady. Trzeba ją wykrzesać, wydobyć, wykopać. Za pomoc w realizacji sesji dziękujemy Teatrowi Wielkiemu – Operze Narodowej w Warszawie. Cały wywiad w nowym wydaniu VIVY! Magazyn dostępny w punktach sprzedaży w całej Polsce od czwartku, 27 marca 2025 roku. Czytaj też: Jakub Józef Orliński na swoim koncie ma niezwykły dorobek. Za swoje dokonania otrzymał prestiżową nagrodę Co jeszcze w nowej VIVIE! 6/2025? Helena Norowicz - Polska Iris Apfel, modelka i aktorka, w niezwykle inspirującej rozmowie. Melania Trump kontra Ivanka Trump Dwie najdroższe kobiety Donalda Trumpa prowadzą ze sobą wojnę. Dlaczego? Harlan Coben. Na podstawie jego powieści powstają świetne seriale kryminalne. Jaki jest prywatnie? Orina Krajewska. Współprowadząca Fundację Małgosi Braunek Bądź, propagatorka zdrowego stylu życia o drodze do samoświadomości. W VIVIE! Extra Niezwykłe wydarzenie muzyczne w papieskiej bazylice Santa Maria Maggiore ku czci dwóch wielkich Polaków. Album Jakuba Józefa Orlińskiego „Gluck: Orfeo & Euridice” ukazał się w 2024 roku, wyd. Erato.
To był ich rok! Największe objawienia 2024, których długo nie zapomnimy
Tych osobistości i ich dokonań długo nie zapomnimy! Vanessa Aleksander, Luna, Jakub Józef Orliński... Kto jeszcze zachwycił nas w minionym roku?
Zachwycali w filmach i na scenie, na kortach czy boiskach... Tych osobistości i ich dokonań długo nie zapomnimy! Aktorskie objawienia 2024 Vanessa Aleksander. Pokochano ją za świetne role w produkcjach tj. "Wojenne dziewczyny" czy "Rojst". W tym roku udowodniła, że nie tylko świetnie gra, ale również... tańczy! Aktorka została prawdziwym objawieniem 15. edycji "Tańca z Gwiazdami". Zachwycająca już od pierwszego odcinka, gnała jak burza po pierwsze miejsce na podium. I nie mogło być inaczej — Vanessa Aleksander oraz jej taneczny partner Michał Bartkiewicz sięgnęli po Kryształową Kulę. Konrad Eleryk. Początkowo nie marzył o aktorstwie, a dziś szturmem podbija Netflixa! To wszystko za sprawą hitowej produkcji "Idź przodem, bracie". Choć w branży zaistniał lata temu, to dopiero teraz może poszczycić się szerszą rozpoznawalnością wśród widzów. Równie zachwycający w serialu są pozostali odtwórcy głównych ról: Marcin Kowalczyk oraz Piotr Witkowski. Julia Chętnicka. Choć aktorski debiut zaliczyła jako mała dziewczynka w serialu "Na Wspólnej", to dopiero stosunkowo niedawno zrobiło się o niej głośno! Aktorka wystąpiła w filmie "Wróbel" Tomasza Gąssowskiego. Dwa lata wcześniej mogliśmy oglądając ją w netflixowym hicie "Królowa", gdzie wystąpiła u boku Andrzeja Seweryna w roli jego wnuczki. Jesteśmy przekonani, że jeszcze nie raz o niej usłyszymy! Artystyczne objawienia 2024 Luna. Tegoroczna reprezentantka Polski na Konkursie Eurowizji. Artystyczna dusza, niezłomna, kipiąca energią, jedyna w swoim rodzaju — to jedne z wielu określeń, które można by przypisać do tej nowej gwiazdy sceny. Niedawno wokalistka zapowiedziała nadejście kolejnego albumu, który ukaże się już na początku przyszłego roku. Anna Iwanek. Podbiła serca całego kraju, co zapewniło jej zwycięstwo 15. edycji programu "The Voice of Poland". Od lat tworzy prawdziwe hity, lecz dopiero teraz zyskała wielką rozpoznawalność i uznanie. Jest szczera i autentyczna, co zostało docenione przez tysiące podziwiających ją widzów. Kolejny rok z pewnością przyniesie jej kolejne pasmo wielkich sukcesów! Jakub Józef Orliński. Człowiek wielu talentów. Ma hipnotyzujący głos, tańczy breakdance, a jego występ na Igrzyskach Olimpijskich stał się prawdziwym wiralem w przestrzeni internetowej. Za swoje zasługi został uhonorowany wyjątkowy odznaczeniem: złotym medalem „Zasłużony Kulturze Gloria Artis”, nadany mu z rąk ministry kultury i dziedzictwa narodowego Hanny Wróblewskiej. Sportowe objawienia 2024 Julia Szeremeta. Na tegorocznych Igrzyskach Olimpijskich wywalczyła srebrny medal w boksie kobiet w kategorii do 57 kg. To pierwszy krążek w historii polskiego boksu, co docenione zostało przez fanów sportu w całym kraju. 21-latka błyskawicznie została nową gwiazdą polskiego sportu i jeszcze nie raz ujrzymy ją na ringu! Aleksandra Mirosław. Utalentowana sporstmenka, która w swoim dorobku ma wiele medali międzynarodowych imprez, a także rekordy świata we wspinaczce sportowej. W tym roku osiągnęła kolejny spektakularny sukces, zdobywając złoty medal na Igrzyskach Olimpijskich w Paryżu! <img src="https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/48/2024/08/EN016281633569-52d7a66-e1724242712658.jpg" width="1613" height="1203" alt="Gold medallist Poland's Aleksandra Miroslaw celebrates on the podium during the medal ceremony for the the women's sport climbing speed competition during the Paris 2024 Olympic Games at Le Bourget Sport Climbing Venue in Le Bourget on August 7, 2024. (Photo by Fabrice COFFRINI / AFP)" title="Aleksandra Mirosław, złoty medal, Paryż 2024" /> Tomasz Fornal. Po Igrzyskach Olimpijskich w Paryżu stał się najpopularniejszym siatkarzem w kraju. Przyjmujący ma na koncie wiele sukcesów, w tym upragnione wicemistrzostwo olimpijskie, po które sięgnął w składzie trzynastu zawodników: Grzegorz Łomacz, Marcin Janusz, Wilfredo Leon, Aleksander Śliwka, Kamil Semeniuk, Tomasz Fornal, Jakub Kochanowski, Mateusz Bieniek, Norbert Huber, Bartosz Kurek, Łukasz Kaczmarek, Bartłomiej Bołądź, Paweł Zatorski.
Występem na otwarciu Igrzysk w Paryżu zachwycił świat. Ale nie wszystko poszło zgodnie z planem
„Jest mi trochę przykro”, mówi nam Jakub Józef Orliński
Jakub Józef Orliński będzie gościem specjalnym jednego z odcinków najnowszej edycji Top Model. Nasz zakochany w breakingu kontratenor opowiedział nam podczas specjalnego pokazu mody w Sopocie o tym, jakie są jego wcześniejsze doświadczenia z modelingiem. Przy okazji zdradził kulisy swojego występu podczas Ceremonii Otwarcia Igrzysk Olimpijskich w Paryżu. Jakub Józef Orliński o igrzyskach. Jak udało mu się wystąpić? Ile zepsuła pogoda? Przy okazji wywiadu z nami Jakub Józef Orliński wyjawił, że wystąpić podczas tej niezwykłej imprezy było jego niezwykłym marzeniem. I dlatego o ten angaż postarał się… sam! „Tak szczerze mówiąc nigdy nie dojdziemy prawdy, jak to się udało. Ale ja sobie to wymyśliłem! Ponad pół roku temu pomyślałem, że pierwszy raz w historii musi być podczas otwarcia breaking. Dla mnie to było ważne, by ten temat nagłośnić. Postawiłem przed moim managerem taki cel, by jakoś wcisnąć temat tańca i mojego śpiewania do igrzysk. Ale nie marzyliśmy, że skończy się to aż tak!”, ekscytował się przed kamerą VIVY.pl. Rafał Kowalski zapytał też, jaki wpływ na ostateczny efekt performance’u miał fakt, że w chwili jego wykonywania rozpętała się ulewa. „To było zupełnie co innego, niż planowaliśmy. Do ostatniej chwili nie padał deszcz, aż w końcu na występie spadł. Ze wszystkimi artystami ćwiczyliśmy układ całe miesiące, a ostatecznie wykonaliśmy to inaczej. Jedni mieli skakać nade mną, inni robić salta – ekstremalnych elementów tam miało być ogrom. I jest mi trochę przykro z powodu innych performerów, który nie mogli wykonać swojej pracy przez pogodę. Przygotowywali się miesiącami a ostatecznie stali w miejscu i w tym czasie pokazywano łódki. Miało się dziać dużo dużo więcej”, usłyszeliśmy. Co jeszcze zdradził nam Jakub Józef Orliński? Materiał możesz obejrzeć na górze strony. Z kolei występ Kuby w Top Model będzie emitowany w TVN tej jesieni. CZYTAJ TAKŻE: O tym talencie mówi cały świat! Polak zaśpiewał na ceremonii otwarcia Igrzysk Olimpijskich
Zachwycił cały świat, teraz otrzymał wyjątkową nagrodę. Jakub Józef Orliński odebrał medal za zasługi
Chociaż Jakub Józef Orliński jest jednym z najbardziej utalentowanych polskich śpiewaków, który robi karierę na całym świecie, głośno zrobiło się o nim dopiero dość niedawno podczas otwarcia tegorocznych Igrzysk Olimpijskich w Paryżu. Swoim występem zachwycił się cały świat! Teraz 33-latek odebrał ogromne wyróżnienie za swoje zasługi. Polak zachwycił świat na ceremonii otwarcia Igrzysk Olimpijskich Na Igrzyskach Olimpijskich, które w tym roku odbyły się w Paryżu, nie zabrakło polskich akcentów. Nasza reprezentacja wróciła do kraju z dziesięcioma medalami. Jednak powinniśmy być dumni nie tylko z naszych sportowców, ale również i artystów. Jednym z Polaków, który zaprezentował swoje niezwykłe talenty podczas ceremonii otwarcia Igrzysk był śpiewak Jakub Józef Orliński. 33-latek zaśpiewał „Viens, Hymen” z opery „Zamorskie zaloty”, a także... popisał się swoimi umiejętnościami breakdance! Ten występ łączący dwa zupełnie różne nurty sztuki zachwycił cały świat. Jakiś czas temu artysta udzielił Onetowi wywiadu, w którym przyznał, że przygotowywał się do swojego występu w tajemnicy. „Musiałem przez sześć miesięcy żyć w sekrecie. Pół roku nic nikomu nie mówić. Tylko mój manager wiedział. Nie mogłem się tym z nikim podzielić. No dobra, pod koniec musiałem już powiedzieć mojej dziewczynie, bo nie wytrzymałem. Ale wiedziałem, że jej się uda dotrzymać sekretu. I udało, byłem z niej bardzo dumny” opowiadał. Jego ciężka praca zaowocowała wyśmienitym występem mimo trudnych warunków atmosferycznych. Teraz wkład 33-latka w sztukę doceniono odznaczeniem na krajowym poziomie! Jaką nagrodę otrzymał Jakub Józef Orliński? Czytaj też: Jakub Józef Orliński, śpiewak operowy, który kocha... breakdance Jakub Józef Orliński otrzymał wyjątkowe odznaczenie Teraz, już po zakończeniu Igrzysk Olimpijskich, Jakub Józef Orliński ponownie został wyróżniony na tle innych artystów. 15 sierpnia śpiewak wystąpił podczas otwarcia wystawy „Dar Paderewskiego” w Muzeum Wnętrz w Otwocku Wielkim. Później został uhonorowany wyjątkowy odznaczeniem: złotym medalem „Zasłużony Kulturze Gloria Artis”, nadany mu z rąk ministry kultury i dziedzictwa narodowego Hanny Wróblewskiej. „Było mi niezmiernie miło wręczyć to wyróżnienie kontratenorowi, który tak wspaniale reprezentuje naszą kulturę na światowych scenach. Wspólnie z Aleksandrem Dębiczem zachwycili nas swoim talentem i pasją na koncercie w Muzeum Wnętrz w Otwocku Wielkim” mówiła Hanna Wróblewska przy wręczaniu odznaczenia. Zobacz także: Marcin Dorociński zachwyca w nowej międzynarodowej produkcji. W sieci pojawił się trailer