„Nie mogłem przechodzić żałoby”. Tak Jacek Olszewski mówił o życiu po śmierci Agaty Mróz. Ten wywiad wzrusza do dziś
4 czerwca mija 18 lat od śmierci Agaty Mróz-Olszewskiej – wybitnej siatkarki, która do końca walczyła o życie i marzenie o macierzyństwie. W rocznicę jej odejścia przypominamy poruszającą rozmowę Jacka Olszewskiego dla „Vivy!” z 2017 roku – o bólu po stracie, samotnym ojcostwie, ale też o nadziei i miłości, która przyszła niespodziewanie.
Kiedy w czerwcu 2008 roku Agata Mróz-Olszewska zmarła zaledwie dwa miesiące po narodzinach córki Liliany, cały kraj przeżywał tę tragedię razem z jej rodziną. Jacek Olszewski został sam z maleńkim dzieckiem i niewyobrażalnym bólem, ale – jak sam mówił – nie miał czasu na rozpacz. Przez lata budował codzienność od nowa, angażował się w działalność fundacji i pomagał innym. W rozmowie z Krystyną Pytlakowską opowiedział o życiu po stracie, o pamięci, która nie gaśnie, i o tym, że nawet po największej tragedii można jeszcze spotkać kogoś, kto „nas pokocha”. Jacek Olszewski: wywiad dla VIVY! po stracie Agaty Mróz Czwarty czerwca 2008 roku. Ten dzień na zawsze zmienił jego życie. Po ciężkiej chorobie odeszła jego ukochana żona, wybitna siatkarka Agata Mróz. Miał wtedy 34 lata, a ich córeczka Liliana – dwa miesiące. I tylko czasem, gdy nie był zajęty opieką nad małą, zastanawiał się, co by było, gdyby w ich świecie pojawiła się jakaś dziewczyna. Pojawiła się. O życiu po stracie, nadziei, spłacaniu długu i budowaniu rodziny na nowo Jacek Olszewski i Agnieszka Frąckowiak rozmawiają z Krystyną Pytlakowską. Od roku są ze sobą, od niedawna razem mieszkają, dziewięcioletnia Lilka mówi do Agnieszki „mamusiu” i prosi ojca, żeby nie zmieniał obiektu uczuć. Po wielkiej traumie, jaką była dla Jacka śmierć jego żony, siatkarki Agaty Mróz, tuż po narodzinach ich córeczki, wreszcie nastał czas spokoju i budowania przyszłości z inną kobietą. Spotykam się z obojgiem w knajpce na Saskiej Kępie. Najpierw rozmawiam z Jackiem, Agnieszka się przysłuchuje. Potem i ona włącza się do rozmowy. Odnoszę wrażenie, że dopuścili mnie do swojej tajemnicy, jaką jest miłość, która przytrafiła się mężczyźnie po przejściach i kobiecie z przeszłością – cytując słowa znanej piosenki Agnieszki Osieckiej. Ich oczy nie kłamią, nie mają nic do ukrycia, dają sobie wzajemnie szczęście. I to jest najważniejsze. – Jacku, czy po śmieci Agaty myślałeś, że jeszcze sobie ułożysz z kimś życie? Jacek: Myślę, że tak, chociaż maleńkie dziecko absorbowało mnie przez 24 godziny na dobę, a wtedy nie ma czasu na myślenie. Tylko kiedy czasami nie byłem zajęty opieką nad Lilką, bo ona spała, a ja wtedy mogłem robić coś innego, mimowolnie zastanawiałem się, jakby to było, gdyby w moim życiu pojawiła się jakaś dziewczyna. Miałem 33 lata i swoje zadania do wykonania tutaj, na ziemi. Wielokrotnie zastanawiałem się, czy gdybym odszedł pierwszy, chciałbym, żeby Agata ułożyła sobie przyszłość. Tak – myślałem – ale tylko z kimś dobrym, kto pokochałby naszą córeczkę. – To było już wtedy, gdy podniosłeś się po jej śmierci i nastąpił etap uzdrawiania duszy? Jacek: Nie miałem etapów ani podnoszenia się, ani zdrowienia, od razu musiałem wstać i iść dalej. Nie mogłem przechodzić żałoby, bo w domu było dwumiesięczne dziecko, którym musiałem się opiekować, musiałem się uśmiechać, nie poddawać się przygnębieniu i smutkowi, bo Lilka by to wyczuła. Dziecko jest jak sejsmograf, odbiera nasze myśli i nastroje. – Byłeś przygotowany na śmierć Agaty? Kiedy się spotkaliście, już było wiadomo, że jest chora. Jacek: Tak, ale nigdy nie zakłada się z góry, że to choroba śmiertelna. Czy ktoś, kto obserwował jej mecze, widział, że tak mało czasu ma przed sobą? Nie, nikt nie jest przygotowany na śmierć najbliższej osoby. Walczy się do samego końca i wierzy się, że będzie dobrze. – I nie myśleliście o tym najgorszym? Jacek: Raz rozmawialiśmy o tym, że może się nie udać, ale nie prowadziliśmy rozmów typu: jak umrę, to… Powiedzieliśmy sobie, że zrobimy wszystko, aby się udało, i żyliśmy dalej jak normalna rodzina. Podczas tej rozmowy obiecałem tylko Agacie, że w razie czego ja zajmę się dzieckiem. Nie wyobrażałem sobie, że oddam je komuś pod opiekę, bo sobie nie poradzę, tak jak jeden z wdowców, który oddał dziecko rodzinie zastępczej, gdyż nie dawał rady psychicznie. – Lilka to prezent miłości od Agaty. Jacek: Być może to prezent, chociaż jest w tym coś więcej. Ja dopatruję się w narodzinach córeczki ręki opatrzności. Być może plan był taki, że Agata zaszła w ciążę, by jej szpik zaczął normalnie funkcjonować. W każdym razie mieliśmy taką nadzieję. Ja zresztą zawsze trzymam się pozytywnych myśli, a nie katastroficznych. – Jak żyć po takiej stracie? Jacek: Trzeba znaleźć cel i nim się cieszyć. Powstała fundacja „Kropla życia”, jeździłem z Lilką po całym kraju, rejestrowaliśmy dawców szpiku, prowadziliśmy wykłady, dlaczego warto ten szpik oddawać. Spłacałem dług, jaki zaciągnąłem u ludzi, którzy kiedyś pomagali Agacie. Ona miała bardzo rzadką grupę krwi B Rh-, więc Polacy z tą samą grupą tłumnie oddawali krew w stacjach krwiodawstwa, żeby mogła donosić ciążę. Kiedy szukaliśmy dawców, w Polsce było zarejestrowanych 40 tysięcy osób, dzisiaj jest ich ponad milion. Nie miałem więc czasu na depresję, na smutek. Zobacz też: Stracił miłość życia i został sam z dwumiesięcznym dzieckiem. Historia ich miłości poruszyła całą Polskę. „Nie pytam Boga, dlaczego mi ją zabrał…” – Myślałeś wtedy o ułożeniu sobie życia z inną kobietą? Jacek: Szczerze mówiąc, chciałem tego. Moja teściowa po śmierci teścia poznała mężczyznę, już dobrze po sześćdziesiątce, zakochała się i są szczęśliwi. Natomiast moja mama po śmierci taty jest nadal sama. Mam więc dwa skrajne przypadki i widzę, że warto być z kimś, nawet po dramatycznych przejściach. Tylko tyle, że nie można tu być niecierpliwym i szukać kogoś na siłę, żeby wypełnić pustkę. Grażyna Wolszczak powiedziała mi kiedyś: „Jeżeli masz kogoś poznać i z kimś być, to musi być między wami chemia, takie wow”. Kiedy poznałem Agnieszkę, było między nami to wow. Mogę powiedzieć, że jestem bardzo bogatym człowiekiem, ponieważ miałem swoją wielką miłość, a teraz jest druga, która właśnie siedzi obok mnie. – Agnieszko, nie bałaś się mężczyzny po tak ciężkich, trudnych doświadczeniach? Agnieszka: Tak naprawdę nic o nich nie wiedziałam. Między nami zaiskrzyło, zanim zdążyliśmy sobie wzajemnie opowiedzieć nasze życia. – Gdzie się spotkaliście? Agnieszka: Mało romantycznie, bo na portalu randkowym w internecie. Jacek: Trudno powiedzieć, czy szukałem tam miłości, po prostu chciałem dać sobie szansę, ponieważ najłatwiej jest siedzieć w domu i czekać nie wiadomo na co. Wtedy prawdopodobieństwo znalezienia kogoś jest żadne. Listonosz sam nie przyniesie ci niczyjej wizytówki. Wieczorami więc, gdy Lilka już spała, rozmawiałem wirtualnie z różnymi dziewczynami. Agnieszka: Zachowywałeś się uczciwie, bo nie ukrywałeś się, miałeś login Jacek i umieściłeś prawdziwe zdjęcie. Tylko że ja ciebie na nim nie rozpoznałam, nie wiedziałam, że ty to ty. Jacek: Rozpoznali mnie natomiast inni. Po wyemitowaniu filmu o mnie i Agacie w tvn w ciągu trzech dni dostałem 500 zaproszeń i mnóstwo ciepłych komentarzy. A na Facebooku też liczne propozycje matrymonialne. Z Agusią spotkaliśmy się realnie dosyć szybko, bo szkoda czasu na dłuższe klikanie. Agnieszka: To tobie się spieszyło. Jacek: A tobie nie? Trzeba było się spotkać, bo dopiero wtedy wiadomo, jacy naprawdę jesteśmy. Można z kimś świetnie rozmawiać na czacie, wysyłać i dostawać mnóstwo maili, a potem w kontakcie osobistym okazuje się, że ta osoba jest całkiem inna. Siadacie i milczycie, i nie macie sobie nic do powiedzenia. – Spotykałeś się wcześniej z kobietami z internetu? Jacek: Kilka razy z kimś mi się fajnie pisało, a potem w kawiarni musiałem przez dwie godziny wygłaszać monolog. Na pytanie, czy się jeszcze spotkamy, odpowiedziałem, że raczej nie, bo nie tak to sobie wyobrażałem. – Pamiętacie swoją pierwszą rozmowę internetową? Jacek: Pamiętamy, ale usunęliśmy ją z naszego konta, bo życie biegło dalej. Po co rozpamiętywać? Analizować każde słowo? Agnieszka: Największym problemem był fakt, że mieszkałam we Wrocławiu, a Jacek w Warszawie. Kiedy się o tym dowiedział, przez dwa dni się do mnie nie odezwał. Jacek: Bo stwierdziłem, że 400 kilometrów to trochę za daleko – jak ja będę do niej jeździł? I postanowiłem dać spokój. Ale potem pomyślałem, że może jednak warto spróbować, bo taka fajna dziewczyna. A przede wszystkim nie kojarzyła mnie, nie patrzyła na mnie przez pryzmat przeszłości, litując się nade mną. – Ale wiedziałaś, że ma dziecko? Jacek: To wiedziała od razu. Agnieszka: Ale ja też mam dzieci, więc to nie skreślało Jacka w moich oczach. Myślę, że większość ludzi po czterdziestce ma dzieci. Jacek: Agusia jest nawet babcią. – Wkręcacie mnie. Agnieszka: Mam dwie dorosłe córki, a starsza z nich ma córeczkę. Naprawdę więc jestem szczęśliwą babcią. Pomyślałam, że przecież jego dziecko ma matkę, tak jak moje córki mają ojca, z którym rozwiodłam się dawno temu. Nie jest to więc niczym niezwykłym i dziecko nie odstraszyło mnie zupełnie. – Wiele kobiet jednak obawiałoby się takiego obciążenia, wiedząc, że córka jest dla ich partnera najważniejsza na świecie. Odważna jesteś. Agnieszka: Odważna? Po prostu wiem, na czym polega rodzicielstwo i że cudze dziecko można kochać tak samo jak własne. Moje córki były małe już dawno temu, ale teraz dzięki wnuczce wróciłam jakby do okresu ich dzieciństwa. Jestem więc na bieżąco. Jacek: Nie chciałbym związać się z kobietą bezdzietną, która nie wie, na czym to polega. Nie chciałbym też małolaty, która zupełnie inaczej postrzega świat. Można się zauroczyć ciałem, urodą, ale to przecież trwa dość krótko. Chciałem znaleźć kobietę dojrzałą, piękną, interesującą. Taką, z którą będę mógł o wszystkim porozmawiać. Uroda przemija, ale to ciepło, które masz w sobie, zostaje. Agnieszka: Uroda przemija?! Tak myślisz. Jacek: No, może przeminie za 30 lat (śmiech). Agnieszka: Jestem od ciebie starsza o cztery lata, ale mentalnie to ty przy mnie jesteś staruszkiem. Zobacz też: Miała dwa miesiące, gdy straciła mamę. Teraz córka ikony siatkówki kontynuuje jej dziedzictwo. Aż trudno uwierzyć – No dobrze, nie dogryzajcie sobie. Kiedy poczułeś, że jesteś gotowy na nowy związek? Jacek: Dużo wcześniej przed poznaniem Agnieszki spotykałem się z kimś, ale to się skończyło. Nie pasowaliśmy do siebie. Tak naprawdę, gdy poznałem Agnieszkę, poczułem, że to Ona i że możemy stworzyć rodzinę. Niedługo przedtem zmieniłem na portalu status z nieokreślonego na wdowca, tak naprawdę dopiero wtedy zaakceptowałem to, kim jestem, po ośmiu latach. – A więc jednak tyle lat przechodziłeś swoją prywatną żałobę? Jacek: Może ja tak tego nie odczuwałem, siłę dawały mi spotkania z ludźmi. Tworzyliśmy ustawę o transplantacji, poznawałem osoby po przeszczepach. Pamiętam, jak musiałem uspokajać matkę dziewczyny, która po przeszczepie zaszła w ciążę. Tylko raz czułem się kompletnie bezradny, miałem ochotę wtedy usiąść i płakać. – Co się stało? Jacek: Ja muszę mieć wszystko poukładane, zorganizowane, butelki, napoje, pampersy. Pojechałem z Lilką zawieźć samochód do warsztatu i mieliśmy za chwilę wrócić autobusem, a tymczasem spadł śnieg, paraliż komunikacyjny, korki, żadna taksówka nie mogła przyjechać. Stałem na mrozie z wózkiem, dziecko płacze, głodne. Miałem wtedy spotkanie z Marią Kaczyńską i Jolantą Kwaśniewską, na które nie dojechałem. Czułem się bezsilny, nie wiedziałem, co robić, wracaliśmy do domu cztery godziny. Lilka miała wtedy około roku. – Nie chciałeś córki zostawiać z nikim, zabierałeś ją wszędzie? Jacek: Nie chciałem się z nią rozstawać. Zresztą ona była grzeczna, właściwie cały czas spała. Nigdy nie uważałem, że jest dla mnie jakimś ciężarem, a każdy jej uśmiech był dla mnie nagrodą. To urocza dziewczynka. – Patrzyłeś na nią i myślałeś, że jest w niej część Twojej żony Agaty? Jacek: Jest do niej bardzo podobna. Emanuje taką sama pozytywną energią, zaraża nią ludzi. Kiedyś w autobusie pani siedząca naprzeciwko powiedziała: „Dziewczynko, jakie ty masz śliczne oczy, nie mogę od nich się oderwać”. – Już wiem, co zobaczyłeś w Agnieszce. Ona ma w sobie taką samą akceptację życia, empatię i piękne oczy jak Twoja córka. Agnieszka: Ale nigdy nie interesowałam się sportem, to dla mnie obcy świat, nie grałam w siatkówkę ani w kosza. Moje życie toczyło się inaczej. Dzięki Jackowi weszłam w zupełnie obce środowisko i poznaję nowe tematy. – Ale on też wchodzi w Twój świat. Jesteś znaną stylistką, we Wrocławiu miałaś salony piękności. Agnieszka: Ale pozamykałam je wszystkie i próbuję znaleźć swoje miejsce w Warszawie, co wcale nie jest łatwe. Ja nie jestem tylko makijażystką, zajmuję się całością, włosami, kreacjami. Nie sądziłam, że będzie mi tak trudno odnaleźć się w Warszawie. – No tak, tu jest duża konkurencja. Jacek: Ale jesteś doskonałym fachowcem, poza tym uśmiechnięta, ciepła, otwarta. To zaprocentuje. Agnieszka: Mam nadzieję. Nie było innego wyjścia, musiałam się przeprowadzić i zmienić całe swoje życie, bo przez kilka miesięcy znajomości zaliczyliśmy, jeżdżąc do siebie, 25 tysięcy kilometrów. – Gdy zobaczyłaś Jacka po raz pierwszy… Agnieszka: Był z Lilką oczywiście, a ja poczułam, że to moja rodzina po prostu. Jacek: Nie było łatwo, bo młoda była zazdrosna. Agnieszka: Wiedziałam, co to dziecko czuje, jak się niepokoi o swojego tatę. Moje córki też miały świadomość, że Jacek to nie jest miłostka, chłopak, z którym można się spotkać i pójść do kina, że to poważna sprawa. I że teraz będziemy mieć większą rodzinę. Jacek: Kiedy młodsza córka Agi miała problemy z nogą, znalazłem lekarza, pojechałem z nią na zabieg. Powiedziała wtedy: „Obcy facet, a jest dla mnie jak ojciec, który pomaga”. – A Lilka nazwała kiedyś Agnieszkę „mamą”? Agnieszka: Krótko po wizycie u mnie, gdzie usłyszała, jak moja młodsza córka mówi „mamo”, też tak zaczęła mnie nazywać. A na urodziny dostałam od niej własnoręcznie zrobioną bransoletkę, a do niej dołączony liścik: „Kocham moją mamę”. Myślałam, że się z płaczu uduszę, ze wzruszenia. Mała to słodziaczek, mam jej ostatnie zdjęcia i dedykację napisaną na odwrocie: „Mamusia i Lilusia”, a pośrodku narysowane serce. – Nie miałeś, Jacku, wyjścia, musiałeś zakochać się w Agnieszce, choćby dla Lilki. Jacek: Nie musiałem, jestem przekorny, ale potem bym tego żałował. Gdy pierwszy raz zobaczyłem ją w realu, pomyślałem, że to moja Agusia. A teraz przynoszę jej codziennie kawę do łóżeczka. – Widzę, jak na Ciebie patrzy. Agnieszka: Ale to nie jest mężczyzna, który bez przerwy powtarza: „Boże, jakaś ty piękna”. Może mówić, że kocha, ale na ogół jest oszczędny w słowach. Jacek: Same słowa nie wystarczą, za nimi muszą iść czyny. A ty też jesteś ostatnia, jeśli chodzi o pochwały i komplementy. Przyganiał kocioł garnkowi. Agnieszka: Udowodniłam ci już chyba, że jesteś dla mnie kimś wyjątkowym. Nie uciekłam od ciebie. Masz w sobie wszystko, czego potrzebuję. Zamieszkałam z tobą, mimo że nie mam tu kompletnie nikogo, chociaż dorobiłam się już jednej przyjaciółki. – Ile czasu potrzebowałaś, żeby nawiązać z Lilką bliskie relacje? Agnieszka: One się jakoś same wyprostowały. Przede wszystkim nie chciałam zajmować miejsca jej mamy. Stałam z boku i obserwowałam, chyba po trzech miesiącach mała wyczuła, że nie musi już walczyć o Jacka, bo ja jej go nie chcę odebrać. Jacek: Wiedziałem, że tak będzie, bo gdy spotkaliśmy się we Wrocławiu całą rodziną, od razu zauważyłem, że tam nikt ze sobą nie rywalizuje, nikt się nie kłóci i było tak, jakbyśmy się zobaczyli po latach. A wnuczka Agi traktuje Lilkę jak siostrę. Agnieszka: Są w sobie zakochane. Moja wnuczka jest Mulatką, jej tata pochodzi z Nigerii. Nasza rodzina jest więc wielokulturowa. – Teraz już nie możesz przestać być mamą Lilki, a to duża odpowiedzialność. Jacek: Mamy tego świadomość. Agnieszka: No i jesteśmy jej rodzicami. Jacek: Lilka powiedziała mi, że już nie chciałaby, żeby tata miał inną dziewczynę, bo ona chce z Agnieszką być zawsze. Agnieszka: I poprosiła mnie o rękę. – A Jacek Cię poprosił? Jacek: Jeszcze nie. Agnieszka: I dlatego Lilka bardzo skarży na niego. – Boisz się ślubu? Jacek: Nie, myśmy już mieli kiedyś swoje śluby. I ten nasz powinien być inny, skromny. Gdy nadejdzie odpowiedni czas, wszystko zorganizuję. – Lilka często pyta Cię o Agatę? Jacek: Nie, ona wie, że ta mama gdzieś tam jest, ale przecież nigdy jej nie poznała. – Powiedziałeś, że przypłaciła życiem jej przyjście na świat? Jacek: Nigdy, bronię ją przed tym. Poza tym to media tak wymyśliły. Agata zmarła tylko dlatego, że została zakażona bakterią. Spędziła przecież w szpitalu osiem miesięcy. A miała wyniszczony organizm i brak odporności. To nie przez Lilkę umarła, tylko przez brud w szpitalu. Agnieszka: Czasem rozmawiam z nią o jej mamie. Mówię: „Ja też nie mam mamy i też za nią tęsknię”. Dziecku trzeba tłumaczyć i nie robić z niczego dramatu. Jacek: Jest o tyle łatwiej, że nawet moja teściowa bardzo Agnieszkę polubiła. – Dobrze już nie być samemu, prawda? Jacek: Nigdy nie byłem sam, bo miałem moje szczęście – Lilkę, ale fajnie jest mieć też kogoś dorosłego, z kim można pogadać, a nie tylko oglądać bajki. Czasem rozmawiamy o przyszłości, ale nie wybiegamy za daleko, cieszymy się tym, co mamy. Agnieszka: A mamy teraz tyle do zrobienia. Właściwie wszystko dzieje się u nas jakby od samego początku. Czytaj również: „Podjęłam walkę o moje dziecko”. Przypominamy ostatnią rozmowę z siatkarką Agatą Mróz <img src="https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/48/2024/07/imgGuvJW8-b071dd8.jpg" width="2000" height="1269" alt="PHOTO ROBERT SZWEDOWSKI /EAST NEWS TARNOW SLUB BYLEJ REPREZENTANTKI POLSKI SIATKARKI AGATY MROZ Z JACKIEM OLSZEWSKIM N/Z AGATA I JACEK W SAMOCHODZIE SLUBNYM CADILAC ELDORADO AGATA MROZ JACEK OLSZEWSKI KOSCIOL MALZENSTWO SIATKARKA ZNANI LUDZIE GWIAZDA SIATKOWKI ZNANYCH LUDZI SIATKOWKA SPORTU MILOSC 09/06/2007 FOTO ROBERT SZWEDOWSKI" title="?lub siatkarki Agaty Mróz" />
Stracił miłość życia i został sam z dwumiesięcznym dzieckiem. Historia ich miłości poruszyła całą Polskę. „Nie pytam Boga, dlaczego mi ją zabrał…”
Gdyby żyła, dziś świętowałaby 44. urodziny. Agata Mróz-Olszewska – jedna z najbardziej poruszających postaci w historii polskiego sportu – do dziś pozostaje symbolem odwagi, miłości i walki do końca. Jej historia, choć tragicznie krótka, wciąż inspiruje i przypomina, jak wielką siłę ma serce, które nie przestaje wierzyć.
Agata Mróz-Olszewska – siatkarka z sercem wojowniczki i duszą marzycielki. Dziś obchodziłaby 44. urodziny. Choć od jej odejścia minęły lata, pamięć o niej wciąż jest żywa, a jej historia – pełna nadziei, determinacji i miłości – porusza kolejne pokolenia. Marzyła o byciu mamą i mimo poważnej choroby nigdy nie zrezygnowała z tego pragnienia. Dwa tygodnie po narodzinach córeczki Liliany przeszła przeszczep szpiku kostnego. Nie zdążyła jednak nacieszyć się macierzyństwem – odeszła dwa miesiące później. Do końca wierzyła, do końca walczyła. Kochała całym sercem – i była kochana. View Ediplayer on the source website Agata Mróz-Olszewska i Jacek Olszewski: historia miłości Miała zaledwie 17 lat, gdy usłyszała diagnozę – mielodysplazja szpiku. Świat sportu właśnie otwierał przed nią ramiona, a ona musiała zejść z boiska, by stoczyć swoją najtrudniejszą walkę – o życie. Trzy lata poza grą, trzy lata niepewności, leczenia, nadziei. Ale wróciła. Silniejsza, bardziej zdeterminowana, gotowa na wszystko. Gdy wyniki zaczęły się poprawiać, ponownie stanęła na parkiecie. Żyła, jakby każdy dzień mógł być ostatnim. Walczyła, inspirowała, zachwycała. W barwach reprezentacji Polski błyszczała jak mało kto – I nigdy nie przestała wierzyć, że warto marzyć – nawet wtedy, gdy los nie był łaskawy. W trudnych chwilach zawsze stali obok rodzice, którzy zawzięcie o nią walczyli i to dzięki nim odnajdywała w sobie niesamowite pokłady siły. „To mnie nauczyło, że warto walczyć do końca”, wspominała w wywiadzie VIVY!. Potem jej tarczą był ukochany mąż, Jacek Olszewski. „Kiedy trzeba – pogłaszcze, kiedy trzeba – zmotywuje do działania. Stoi za mną cały czas. Jacek jeszcze nigdy mnie nie zawiódł. Skoro on tak wierzy we mnie, to ja przecież nie mogę go zawieść. Nie wiem, czy sama dałabym sobie radę. (…) Jacek był moim łącznikiem ze światem zewnętrznym. Chwilami tarczą obronną”, wspominała Agata Mróz-Olszewska w rozmowie z Sylwią Borowską w 2008 roku. Czy to był przypadek? A może przeznaczenie? Jacek Olszewski pojawił się w życiu Agaty zupełnie niespodziewanie – na górskim szlaku w Szczyrku. Ale trudno uwierzyć, że to było tylko zrządzenie losu. Ona sama przyznawała, że wcześniej wchodziła w relacje, które nie miały przyszłości. Dopiero on – spokojny, wspierający, ciepły – okazał się tym jedynym. Od pierwszego spotkania coś ich połączyło. Jakby los szeptał im do ucha: „To wasza historia”. I tak się zaczęła – piękna, głęboka miłość, która przetrwała wszystko. Nawet najtrudniejsze chwile. „Spotkaliśmy się na stoku w Szczyrku. To był dzień, kiedy pierwszy raz w życiu założyłam narty na nogi. Nie można było mnie nie zauważyć. Szybko znaleźliśmy wspólny język. Nie mogliśmy się rozstać. Grałam wtedy w Bielsku-Białej, on przyjechał ze znajomymi na tydzień do Szczyrku”, zwierzała się siatkarka. To jedno spotkanie połączyło ich na zawsze. Stali się nierozłączni. Oboje zawalczyli o ten związek i swoje uczucie. Agata Mróz-Olszewska przyznała, że choroba nauczyła ją jednego – niczego nie należy odkładać na później. Zwłaszcza miłości. „Rano trenowałam, jechałam do Szczyrku, choćby na obiad, a potem wracałam znowu na trening. Od początku czuliśmy się dobrze w swoim towarzystwie. Samo to coś znaczy, że po tygodniu znajomości zaryzykowałam podróż nocą w zamieci śnieżnej do Warszawy, żeby znowu go zobaczyć. Po meczu w Kaliszu wsiadłam w dresach do samochodu i ruszyłam. Nie wiedziałam nawet, gdzie mieszka. Dojechałam o czwartej nad ranem. Wykręcam numer komórki i modlę się, żeby odebrał. Odbiera. Mówię: „Cześć, jestem w Warszawie, spotkamy się?”. Potem wszystko szybko się potoczyło. Od chwili, kiedy zachorowałam, nie odkładam już nic na później. Niczego nie planuję. Nauczyłam się żyć tu i teraz”, wyznała Agata Mróz-Olszewska w VIVIE!. Zobacz też: Była spełnieniem marzeń Agaty Mróz. Dziś córka wybitnej siatkarki ma 16 lat i wiadomo, czym się zajmuje <img src="https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/48/2024/07/imgrBVZ7n-3b267ab.jpg" width="1600" height="1837" alt="PHOTO: AGENCJA SE/EAST NEWS BIELSKO BIALA SIATKOWKA SPORT MECZ STAL BKS / GRZESKI KALISZ N/Z AGATA MROZ VOLLEYBALL GAME STAL BKS VS GRZESKI KALISZ AGATA MROZ Warsaw, Poland 04/06/2008 Agata Mroz died at the age of 26. One of the best Polish volleyball players lost her last battle against leukemia. In the picture: Agata Mroz" title="Mecz siatkowki BKS Grzeski" /> Agata Mróz w 2005 roku Agata Mróz-Olszewska i Jacek Olszewski o miłości i rodzinie Przy Jacku Olszewskim Agata Mróz odnalazła to, czego szukała przez lata – prawdziwe szczęście i bezwarunkową miłość. Był jej opoką, spokojną przystanią, do której zawsze mogła wrócić – nawet wtedy, gdy świat walił się w gruzy. Pobrali się 9 czerwca 2007 roku, ale los nie dał im zbyt wiele czasu tylko dla siebie. „Czasami musiało nam wystarczyć tyle, że zjedliśmy w szpitalu pizzę przy świeczce”, mówiła z uśmiechem Agata – i właśnie w tych drobnych chwilach odnajdywali wielkie szczęście. Ceniła w Jacku jego wewnętrzny spokój, umiejętność niesienia ukojenia. Przy nim – jak sama mówiła – nawet największe problemy traciły na znaczeniu. Bo miłość, którą dzielili, potrafiła rozjaśnić nawet najciemniejsze dni. „Mam w nim wielkie oparcie. (...) Jacek jest bardzo energiczny i przedsiębiorczy. Ciągle proponuje: chodźmy tam, zobaczmy to. Nie zawsze za nim nadążam”, wspominała. Kolejne miesiące były dla nich intensywne i pełne niepokoju. Jacek Olszewski był przy ukochanej w chwilach zwątpienia, bezsilności i bólu. Widział na co dzień jej cierpienie. Wspólnie spędzony czas, był dla nich prawdziwym darem, za który zawsze będzie wdzięczny. „Mówiła, że to, co nas łączy, to spokój. Nie musieliśmy nawet ze sobą rozmawiać, by się rozumieć. Przez te dwa wspólne lata chyba tylko raz się pokłóciliśmy. Zawsze potrafiliśmy się pogodzić”, mówił w wywiadzie z Moniką Kotowską. Jacek Olszewski kilka lat temu w rozmowie z VIVĄ! mówił, że jego żona nigdy nie zakładała z góry najgorszego scenariusza. Oboje z takim nastawieniem przechodzili ten trudny okres. Wspólnie byli nastawieni na walkę i budowanie swojej szczęśliwej przyszłości. „Nikt nie jest przygotowany na śmierć najbliższej osoby. Walczy się do samego końca i wierzy się, że będzie dobrze. (…) Powiedzieliśmy sobie, że zrobimy wszystko, aby się udało, i żyliśmy dalej jak normalna rodzina. Podczas tej rozmowy obiecałem tylko Agacie, że w razie czego ja zajmę się dzieckiem. Nie wyobrażałem sobie, że oddam je komuś pod opiekę, bo sobie nie poradzę, tak jak jeden z wdowców, który oddał dziecko rodzinie zastępczej, gdyż nie dawał rady psychicznie”, podkreślał w 2017 roku w rozmowie z Krystyną Pytlakowską. Czytaj także: Wdowiec po Agacie Mróz wziął ślub. Jacek Olszewski pokazał zdjęcie z uroczystości <img src="https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/48/2024/07/imgxPKswr-3aa051f.jpg" width="1202" height="2000" alt="PHOTO ROBERT SZWEDOWSKI /EAST NEWS TARNOW SLUB BYLEJ REPREZENTANTKI POLSKI SIATKARKI AGATY MROZ Z JACKIEM OLSZEWSKIM N/Z AGATA I JACEK POCALUNEK AGATA MROZ JACEK OLSZEWSKI KOSCIOL MALZENSTWO SIATKARKA ZNANI LUDZIE GWIAZDA SIATKOWKI ZNANYCH LUDZI SIATKOWKA SPORTU MILOSC SUKNIA SLUBNA 09/06/2007 FOTO ROBERT SZWEDOWSKI" title="?lub siatkarki Agaty Mróz" /> <img src="https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/48/2024/07/imgzNGhLo-7a25620.jpg" width="2000" height="1269" alt="PHOTO ROBERT SZWEDOWSKI /EAST NEWS TARNOW SLUB BYLEJ REPREZENTANTKI POLSKI SIATKARKI AGATY MROZ Z JACKIEM OLSZEWSKIM N/Z AGATA I JACEK W SAMOCHODZIE SLUBNYM CADILAC ELDORADO AGATA MROZ JACEK OLSZEWSKI KOSCIOL MALZENSTWO SIATKARKA ZNANI LUDZIE GWIAZDA SIATKOWKI ZNANYCH LUDZI SIATKOWKA SPORTU MILOSC 09/06/2007 FOTO ROBERT SZWEDOWSKI" title="?lub siatkarki Agaty Mróz" /> Ślub Agaty Mróz-Olszewskiej i Jacka Olszewskiego, czerwiec 2007 roku Na początku 2008 roku siatkarka poinformowała, że spodziewa się dziecka. Nie mogła uwierzyć, gdy zobaczyła dwie magiczne kreski na teście ciążowym. Na początku nie dawała wiary, że faktycznie jest w ciąży. Wcześniej lekarze informowali ją, że w jej sytuacji zdrowotnej to niemożliwe. Organizm był bardzo osłabiony. Po wykonaniu kolejnego testu zadzwoniła do męża, by poinformować go o tej wspaniałej nowinie. Agata Mróz-Olszewska była wtedy przed kwalifikacją do przeszczepu szpiku, który był dla niej ratunkiem. „Jestem w ciąży!” Po drugiej stronie krótka cisza i śmiech. Myślał, że to żart. Zadzwoniłam do lekarki, która też była zaskoczona, ale żeby mieć stuprocentową pewność, wysłała mnie na badania. Już miałam wyznaczony termin operacji – 22 listopada. Pojechałam wcześniej na kwalifikację do Katowic po to tylko, żeby powiedzieć: „niestety, muszę to przesunąć, bo jestem w ciąży.”. Komisja lekarska zamarła. Nikt nie był na to przygotowany”, wspominała w wywiadzie Sylwii Borowskiej dla VIVY! w 2008 roku. Sprawdź też: Magda Umer i Andrzej Nardelli: wróżono im rychły ślub. Ale on zginął tragicznie w 1972 roku Córka była jej największym szczęściem Niektórzy lekarze sugerowali, że powinna usunąć ciążę. Ale Agata Mróz-Olszewska nie brała tego pod uwagę. Chciała zawalczyć o swoją córeczkę, a termin przeszczepu odwołano. Na szczęście udało sie odnaleźć specjalistów, którzy podjęli walkę o dziecko i mamę, dając jej nadzieję, wsparcie. ,,W dziewiątym tygodniu zobaczyłam na USG tę maleńką kijankę i od razu zaczęłam szukać kontaktu z hematologami, którzy poprowadziliby moją ciążę. Byli lekarze, którzy sugerowali, że powinnam ją usunąć", zwierzała się. Wraz z mężem pomyśleli, że dziecko to znak od Boga. „Że jeszcze w naszym wspólnym życiu coś jest nam dane. Że zasługujemy na szczęście. Najpierw czekałam na właściwego mężczyznę, a kiedy już byliśmy z Jackiem po ślubie, to skłamałabym, gdybym powiedziała, że nie rozmawialiśmy o dziecku. Nie planowaliśmy tego, ale też nie broniliśmy się. Ostatnią szansę miałam przed przeszczepem”, wspominała Agata Mróz-Olszewska. Dla Agaty ciąża była nie tylko spełnieniem marzeń, ale też ogromnym wyzwaniem – fizycznym i psychicznym. Jej mąż, Jacek Olszewski, był wtedy przy niej każdego dnia. Towarzyszył jej na wszystkich badaniach, trzymał za rękę, gdy bolało najbardziej. „Patrzyłem, jak bardzo cierpiała… Miała transfuzje, krwiaki na nogach usuwane operacyjnie, nie mogła chodzić. A mimo to trwała – z nadzieją, z wiarą, z miłością do dziecka, którego tak bardzo pragnęła”, wspominał w rozmowie z Moniką Kotowską. 4 kwietnia 2008 roku para powitała na świecie córeczkę, Lilianę. Dziewczynka urodziła się w 7 miesiącu ciąży, jako wcześniak. „Kiedy zobaczyłam Lilianę, zaczęłam płakać. Taka maleńka. Dwa kilogramy szczęścia. Cieszyłam się, że się udało. Że jest z nami. Że jest zdrowa. Widzę w niej Jacka. Wykapany tata”, mówiła Agata Mróz-Olszewska wspominając chwilę, gdy zobaczyła córkę po raz pierwszy. Każdego dnia dziękowała Bogu za kolejny dzień i zdrowie córki. Rodzina była dla niej najważniejsza. Nie marzyła o powrocie na boisko, ale wierzyła, że wszystko się jeszcze uda, że będzie patrzeć, jak jej córeczka stawia pierwsze kroki. Że wraz z mężem będzie kolekcjonowała wspólnie te wspomnienia... Najtrudniejsze chwile przyszły po przeszczepie szpiku. Zabieg odbył się w maju 2008 roku, kilka miesięcy po tym, jak został przesunięty ze względu na ciążę. „Tłumaczę sobie, że ten zabieg, który był zaplanowany na listopad, mógł skończyć się dokładnie tak samo. Może więc dostaliśmy od losu dodatkowe siedem miesięcy i dziecko? Tak wolę myśleć”, przekonywał Jacek Olszewski. W trakcie leczenia małżonkowie nagrywali film „Lekcja Agaty”. To miało być świadectwo jej walki po wygranym przeszczepie. Zależało im na tym, by obalić mity i dodać sił innym osobom, które mają w sobie ogromny strach. „Niestety, życie napisało za nas inny scenariusz. I nie mieliśmy na to wpływu”, wspominał Jacek Olszewski rok po odejściu żony. Agata Mróz-Olszewska: śmierć Choć przeszczep szpiku kostnego się udał, organizm Agaty był zbyt słaby, by poradzić sobie z kolejnym ciosem. Infekcja, która przyszła nagle, okazała się bezlitosna. Wstrząs septyczny odebrał jej życie... Agata Mróz-Olszewska odeszła 4 czerwca 2008 roku, mając zaledwie 26 lat. Dwa miesiące wcześniej została mamą. Jej odejście poruszyło całą Polskę – bo do końca była symbolem odwagi, siły i miłości. Jacek Olszewski został sam z maleńką Lilianą w ramionach. Rok po śmierci ukochanej powiedział w rozmowie z Moniką Kotowską słowa, które wzruszają do dziś: „Nie pytam Boga, dlaczego mi ją zabrał, tylko dziękuję mu za to, że postawił Agatę na mojej drodze.” Nie mógł się załamać, musiał być silny dla swojego dziecka, by zapewnić Lilianie bezpieczeństwo i szczęście. „Nie mogłem przechodzić żałoby, bo w domu było dwumiesięczne dziecko, którym musiałem się opiekować, musiałem się uśmiechać, nie poddawać się przygnębieniu i smutkowi, bo Lilka by to wyczuła. Dziecko jest jak sejsmograf, odbiera nasze myśli i nastroje”, zwierzał się w 2017 roku w rozmowie z Krystyną Pytlakowską dla „VIVY!”. Po stracie ukochanej żony Jacek Olszewski znalazł jeszcze jeden cel. Powstała fundacja Kropla życia. Mąż siatkarki podróżował z córką po całym kraju, rejestrował dawców szpiku, prowadził wykłady. „Spłacałem dług, jaki zaciągnąłem u ludzi, którzy kiedyś pomagali Agacie”, mówił. Gdy Jacek Olszewski wspomina żonę, zawsze widzi przed oczami uśmiechniętą Agatę. „Wciąż widzę jej uśmiech, jej oczy. Zawsze takie ciepłe. W Agacie urzekła mnie naturalność. (…) Chciałbym, żeby ludzie o niej nie zapominali. Wtedy będę spokojny, że swoją walkę wygrała. (…) Mam czasem takie wrażenie, że ona na mnie patrzy, że widzi. I jak chcę zrobić coś głupiego, zaraz myślę: „i co teraz powiedziałaby Agata?”. Może kiedyś odpowie mi we śnie? Co myśli, czy dobrze sobie radzę? Czekam na to spotkanie”, mówił Jacek Olszewski wiele lat temu w rozmowie z Moniką Kotowską. Aż trudno uwierzyć, że siatkarki nie ma z nami już prawie 17 lat... Czytaj także: Siostra Agaty Mróz przerwała milczenie. Wspomina ostatnie spotkanie... „Przyjeżdżaj, jest źle” Jacek Olszewski z córką, Lilianą w sesji VIVY! z 2017 roku:
Ma 17 lat i oczy jak Agata Mróz. Liliana Olszewska pojawiła się publicznie pierwszy raz tak wyraźnie
Ma 17 lat i w oczach wielu nosi odbicie swojej mamy – Agaty Mróz. Liliana Olszewska po raz pierwszy tak wyraźnie pojawiła się publicznie, towarzysząc ojcu Jackowi Olszewskiemu i jego żonie Anecie w programie „Halo tu Polsat”. To wystąpienie poruszyło widzów do łez.
Jako nastolatka wkraczająca w dorosłość, Liliana Olszewska po raz pierwszy dała się szerzej poznać szerszej publiczności. 17-latka, która dorastała z dala od medialnego zgiełku, wystąpiła u boku swojego taty, Jacka Olszewskiego, i jego żony Anety w programie „Halo tu Polsat”. Jej obecność przed kamerami wywołała falę wzruszeń i emocjonalnych reakcji wśród widzów. Córka Agaty Mróz – dorastała w cieniu wielkiej straty Jej mama była ikoną siatkówki, kobietą silną, pełną pasji i odwagi. Liliana Olszewska przyszła na świat w 2008 roku – zaledwie kilka tygodni przed śmiercią Agaty Mróz. Choć nie miała szansy poznać mamy, jej obecność i dziedzictwo towarzyszą jej każdego dnia. Teraz, jako 17-latka, po raz pierwszy tak wyraźnie pojawiła się publicznie. I zrobiła to z ogromną klasą. Wystąpiła w programie „Halo tu Polsat”, gdzie pojawiła się razem z ojcem, Jackiem Olszewskim, oraz jego obecną żoną – Anetą. Wspólnie podzielili się swoją historią – wzruszającą opowieścią o sile miłości, nadziei i budowaniu życia na nowo. ZOBACZ TEŻ: „Nie pytam Boga, dlaczego mi ją zabrał, tylko dziękuję mu za to, że postawił Agatę na mojej drodze”. Tak Jacek Olszewski wspomina ukochaną żonę Program, który poruszył widzów – „Halo tu Polsat” Widzowie programu „Halo tu Polsat” byli świadkami niezwykłej rozmowy. Trójka gości – ojciec, córka i macocha – opowiadała z otwartością o codzienności, relacjach i wyzwaniach, które przynosi życie w rodzinie patchworkowej. Liliana zachwyciła nie tylko swoją dojrzałością, ale także spokojem i wewnętrzną harmonią. Podkreśliła, że cieszy się szczęściem ojca i że jego związek z Anetą daje im wszystkim poczucie stabilizacji. Aneta Olszewska z kolei mówiła z czułością o relacjach z pasierbicą. Choć początki bywały trudne, dziś tworzą bliską, wspierającą się rodzinę. W oczach Jacka Olszewskiego widać było dumę – z córki, z jej drogi, jaką przeszła, i z domu, który udało im się wspólnie zbudować. Rodzina patchworkowa – zbudowana na zrozumieniu i uczuciu W rozmowie padło wiele słów o codziennym życiu, o tym, jak ważne są szczerość i empatia. Liliana mówiła o wdzięczności, że może dorastać w domu pełnym wsparcia i zrozumienia. Dla niej macocha nie jest tylko „drugą żoną taty”, ale osobą, która wniosła do ich życia spokój i ciepło. Rodzina Olszewskich pokazała, że nawet z najtrudniejszych doświadczeń można zbudować coś dobrego. Ich historia to przykład na to, że miłość ma różne oblicza – a najważniejsza jest otwartość serc. CZYTAJ TEŻ: Jacek Olszewski przerwał milczenie po ślubie: „To wymknęło się spod kontroli” Agata Mróz – duch obecny w każdym wspomnieniu Choć Agata Mróz odeszła 17 lat temu, jej obecność czuć w każdym słowie Jacka i Liliany. Ojciec nie pozwala, by pamięć o niej zgasła – dzieli się historiami, pokazuje zdjęcia, wspomina jej siłę i dobroć. Dzięki temu Liliana ma szansę poznać mamę – nie tylko jako sportsmenkę, ale przede wszystkim jako kobietę i matkę. To właśnie te wspomnienia, przechowywane z miłością, są fundamentem ich wspólnego życia. A występ w telewizji był nie tylko pokazaniem rodzinnych relacji, ale też hołdem dla Agaty – kobiety, której nieobecność wciąż jest głęboko odczuwana. Źródło: Party
Tak wyglądała podróż poślubna Jacka Olszewskiego i jego ukochanej. Kadry zapierają dech w piersiach!
Wdowiec po Agacie Mróz układa swoje życie na nowo. Zdradził plany na przyszłość
Jacek Olszewski długo nie mówił o tym głośno. Teraz nie ukrywa swojej radości, od kilku lat buduje swoje życie u boku ukochanej Anety. W sierpniu 2024 roku w sieci pojawił się romantyczny kadr z wyjątkowej uroczystości. Jacek i Aneta Olszewscy są już po ślubie. Gdzie spędzili miesiąc miodowy? Jacek Olszewski niedawno się ożenił. U boku ukochanej Anety odnalazł szczęście Szesnaście lat temu pożegnał ukochaną żonę. Agata Mróz-Olszewska była wspaniałą, utytułowaną siatkarką. W 2008 roku odeszła po walce z wyczerpującą chorobą, pozostawiając pogrążonych w żałobie bliskich. Jacek Olszewski został sam z małą dwumiesięczną córeczką, Lilianą, która stała się jego całym światem. To jej poświęcał każdą chwilę i to dzięki niej nie zamierzał się podawać. "Starałem się, żeby Lilka jak najmniej odczuwała brak matki, zawsze spędzaliśmy ze sobą dużo czasu. Ale przecież nie da się do końca mamy zastąpić…", mówił w wywiadzie dla PAP Life w 2023 roku. Córka była jego siłą napędową, a dziś 16-latka idzie w ślady mamy i spełnia się na boisku. Upłynęło sporo czasu, zanim poczuł, że chce budować swoje życie na nowo. Nie zamykał swojego serca na miłość. W wywiadach podkreślał, że nie było mu łatwo znaleźć partnerkę, która byłaby gotowa zmierzyć się z legendą Agaty Mróz. W końcu na jego drodze pojawiła się ona… Jego ukochana, Aneta sprawiła, że wszystko zaczęło się układać. Jacek Olszewski dziś z radością patrzy w przyszłość. Razem tworzą pachtworkową rodzinę z dwoma synami pani Anety i Lilianą. "Kiedyś czułem się samotny, a teraz czasem jest nadmiar wszystkiego. Ale tak jest fajnie. Moja partnerka ma świetny kontakt z Lilą, dzieciaki świetnie się ze sobą dogadują. Dlatego z radością patrzę w przyszłość", opowiadał w rozmowie z PAP. W sierpniu w mediach społecznościowych pojawiło się zdjęcie państwa młodych. Ślub odbył pary odbył się w dniu urodzin Jacka Olszewskiego. „Najpiękniejszy prezent urodzinowy, jaki można sobie wymarzyć”, wyznał. Pod wpisem pojawiło się wiele gratulacji i zachwytów. „Prawdę mówiąc, chcieliśmy uniknąć rozgłosu, ale po publikacji zdjęcia na FB, wymknęło się to spod kontroli”, komentował w rozmowie z Faktem. Zapytany o to, czy planuje miesiąc miodowy odpowiedział przekornie: „Zakochani są cały czas na miesiącu miodowym”. Czytaj też: Jacek Olszewski: „Nie pytam Boga, dlaczego mi ją zabrał, tylko dziękuję mu za to, że postawił Agatę na mojej drodze” Jacek i Aneta Olszewscy w podroży poślubnej Jacek Olszewski kilka dni temu zamieścił na swoim profilu kolejny wpis, w którym opowiedział o podróży poślubnej, podziękował też wszystkim za niesamowity odzew i życzenia. „Dziękujemy ogromnie wszystkim za życzenia. Nie spodziewaliśmy się tak wielu gratulacji i jest to dla nas bardzo miłe, że tak wiele osób nam nieznanych życzy nam szczęścia i miłości”, wyznał. Dokąd państwo młodzi udali się na wypoczynek? Wybór nie był przypadkowy. Zakochani nie wyjeżdżali za granicę, ale postawili na piękne miejsce, które znajduje się niedaleko Nidzicy. Tam zachwycali się pięknem natury i spokojem. Okazuje się, że to tutaj planują swoją przyszłość. „My przebywamy w cudnej lokalizacji niedaleko Nidzicy nad jeziorem Kownatki. Obecnie powstaje tu inwestycja Kownatki Lake House gdzie planujemy spędzić naszą emeryturę, ale również być tu zawsze, gdy chcemy się wyrwać ze zgiełku Warszawy i pooddychać czystym powietrzem oraz wykąpać się w przezroczystej wodzie. Jak widać dom jest jeszcze w takim stanie, że nie bardzo można w nim zamieszkać (chyba, że się postawi w nim namiot), ale już teraz można popływać łodzią motorową z napędem elektrycznym (jezioro objęte jest strefą ciszy) na SUP-ie lub kajaku”, opisywał Jacek Olszewski. Na końcu nie szczędził komplementów ukochanej żonie. "Moja żona prezentuje się prześlicznie w łodzi", dodał. Życzymy wszystkiego, co najpiękniejsze! Sprawdź też: Wdowiec po Agacie Mróz wziął ślub. Jacek Olszewski pokazał zdjęcie z uroczystości Źródło: Fakt, Wideoportal, Świat Gwiazd, Pomponik
Jacek Olszewski przerwał milczenie po ślubie: „To wymknęło się spod kontroli”
Wdowiec po Agacie Mróz nie spodziewał się takiej reakcji w mediach
Jacek Olszewski był mężem polskiej siatkarki Agaty Mróz. Ich szczęście nie trwało długo: para niespełna rok po ślubie została rozdzielona przez tragiczną śmierć sportowczyni po walce z wyczerpującą chorobą. Dziś, ponad piętnaście lat później, wdowiec układa sobie życie u boku nowej żony. Niedawno pochwalił się w internecie zdjęciami ze ślubu. Teraz przyznał, że... sytuacja wymknęła się spod kontroli. Wdowiec po Agacie Mróz ponownie stanął na ślubnym kobiercu Po latach życia w samotności Jacek Olszewski, wdowiec po zmarłej Agacie Mróz, znów odnalazł szczęście. Od kilku lat spotykał się z nową partnerką, z którą postanowili założyć rodzinę. Teraz zdecydowali się na legalizację swojego związku: para wzięła ślub, który zorganizowano w Pałacu Zegrzyńskim. Szczęśliwy pan młody pochwalił się fotografią, na której pozuje z ukochaną, z obserwatorami na Facebooku. Publikacja w kilka dni zyskała ponad tysiąc polubień i komentarzy z gratulacjami dla radosnej pary. Teraz Jacek Olszewski udzielił krótkiego wywiadu, w którym przyznał, że nie spodziewał się takiej reakcji. Dodał, że ta sytuacja zupełnie wymknęła się spod kontroli... Czytaj też: Wdowiec po Agacie Mróz wziął ślub. Jacek Olszewski pokazał zdjęcie z uroczystości Jacek Olszewski o drugim ślubie: „wymknęło się to spod kontroli” Jacek Olszewski stanął na ślubnym kobiercu z wybranką swojego serca, Anetą, która na co dzień pracuje z osobami niepełnosprawnymi oraz zmagającymi się z chorobami nowotworowymi. Niedawno w rozmowie z „Faktem” pan młody przyznał, że nie przypuszczał, że jego ślub wywoła takie emocji w sieci i w mediach. „Prawdę mówiąc, chcieliśmy uniknąć rozgłosu, ale po publikacji zdjęcia na FB, wymknęło się to spod kontroli” wyznał. Dodał także, że pomimo kilku momentów, w których zrobiło się o nich głośno, ma nadzieję, że zainteresowanie niedługo ucichnie, a jego rodzina będzie mogła ponownie żyć z dala od centrum uwagi, tak jak wcześniej. Małżonkom życzymy wszystkiego co dobre! Zobacz także: Jacek Olszewski: „Nie pytam Boga, dlaczego mi ją zabrał, tylko dziękuję mu za to, że postawił Agatę na mojej drodze”
Wdowiec po Agacie Mróz wziął ślub. Jacek Olszewski pokazał zdjęcie z uroczystości
Jacek Olszewski 16 lat temu stracił ukochaną żonę — Agata Mróz poświęciła życie dla ich wspólnej córki. Ich historią żyła cała Polska. Choć każdy kibicował słynnej siatkarce i jej najbliższym, 4 czerwca 2008 roku do mediów spłynęła niezwykle smutna informacja. Jakiś czas później wdowiec po Agacie zdecydował się ułożyć swoje życie na nowo. Właśnie przekazał wieści o ślubie z wieloletnią ukochaną. Wdowiec po Agacie Mróz od lat jest w szczęśliwym związku Agata Mróz-Olszewska była utytułowaną siatkarką i wielokrotną reprezentantką Polski. Jej życie i kariera legły jednak w gruzach, kiedy zdiagnozowano u niej białaczkę. W tym samym czasie okazało się, że jest w ciąży. Dopiero po porodzie mogła kontynuować leczenie oraz długo wyczekiwany przeszczep szpiku. Historię sportsmenki z zapartym tchem śledził cały kraj. A choć finalnie udało się jej urodzić zdrową córkę, z walki o życie niestety nie udało się wyjść obronną ręką... Jacek Olszewski z córką "Bądź szczęśliwy, nie żałuję swojej decyzji. Gdybym miała jeszcze raz wybierać, wybrałabym tak samo. Jestem szczęśliwa, odchodzę spełniona" — miała powiedzieć mężowi tuż przed śmiercią. Jacek Olszewski nie mógł załamać się dla ich wspólnego dziecka oraz skupić na zapewnieniu dziewczynce bezpiecznej przestrzeni. "Nie mogłem przechodzić żałoby, bo w domu było dwumiesięczne dziecko, którym musiałem się opiekować, musiałem się uśmiechać, nie poddawać się przygnębieniu i smutkowi, bo Lilka by to wyczuła. Dziecko jest jak sejsmograf, odbiera nasze myśli i nastrój", wyznał w 2017 roku Krystynie Pytlakowskiej. CZYTAJ TEŻ: Jacek Olszewski: „Nie pytam Boga, dlaczego mi ją zabrał, tylko dziękuję mu za to, że postawił Agatę na mojej drodze” Po czasie poczuł się gotowy, aby na nowo ułożyć sobie życie. Nie każda kobieta była gotowa związać się z nim na stałe, a równocześnie zmierzyć z legendą zmarłej Agaty Mróz. "Media wykreowały mój idealny wizerunek, a ja przecież jestem tylko człowiekiem. Myślę, że także z tego powodu nie było mi łatwo znaleźć partnerkę, która byłaby gotowa zmierzyć się z legendą Agaty. Wiele kobiet zwyczajnie się tego bało" — ujawnił rok temu w rozmowie z serwisem PAP. <img src="https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/48/2024/07/imgGuvJW8-b071dd8.jpg" width="2000" height="1269" alt="PHOTO ROBERT SZWEDOWSKI /EAST NEWS TARNOW SLUB BYLEJ REPREZENTANTKI POLSKI SIATKARKI AGATY MROZ Z JACKIEM OLSZEWSKIM N/Z AGATA I JACEK W SAMOCHODZIE SLUBNYM CADILAC ELDORADO AGATA MROZ JACEK OLSZEWSKI KOSCIOL MALZENSTWO SIATKARKA ZNANI LUDZIE GWIAZDA SIATKOWKI ZNANYCH LUDZI SIATKOWKA SPORTU MILOSC 09/06/2007 FOTO ROBERT SZWEDOWSKI" title="?lub siatkarki Agaty Mróz" /> Jacek Olszewski wziął drugi ślub! Posypały się gratulacje W tym samym wywiadzie wspomniał o swojej aktualne partnerce, Anecie. To ona na nowo wniosła do jego życia blask. "W końcu spotkałem Anetę i od 2,5 roku razem z jej dwoma synami i Lilą tworzymy dużą, szczęśliwą rodzinę. Kiedyś czułem się samotny, a teraz czasem jest nadmiar wszystkiego. Ale tak jest fajnie. Moja partnerka ma świetny kontakt z Lilą, dzieciaki świetnie się ze sobą dogadują. Dlatego z radością patrzę w przyszłość" — opowiadał wdowiec po legendarnej siatkarce. Dziś oboje nie ukrywają swojego szczęścia. Po blisko czterech latach związku para stanęła na ślubnym kobiercu. 19 sierpnia br. Jacek Olszewski opublikował romantyczne zdjęcie z dnia uroczystości, która najprawdopodobniej miała miejsce w dniu jego urodzin. "Najpiękniejszy prezent urodzinowy, jaki można sobie wymarzyć - czytamy w opisie kadru, na którym pozują, a ich twarze zdobią szerokie uśmiechy. Życzymy wszystkiego najlepszego! Artykuł aktualizowany na VIVA! Historie 20.08.2024 r.
Kraśko, Janiak, Stuhr... Znani ojcowie i ich dzieci w sesjach VIVY!
Agustin Egurrola, Jerzy Stuhr, Olivier Janiak, Piotr Kraśko... Co ich łączy? Wszyscy oni są ojcami i mają dziś swoje święto! A także wszyscy wystąpili z dziećmi w wyjątkowych sesjach VIVY!, które dziś przypominamy. Co mówili o wychowywaniu swoich pociech? Znani ojcowie o swoich dzieciach. Sesje VIVY! „Carmen przyszła na świat taka malutka, ważyła niecałe trzy kilo, miała czterdzieści dziewięć centymetrów. Czarne włoski na główce. Otworzyła oczy i spojrzała na mnie pierwszego. Pępowinę przecinałem na dwa razy, tak bardzo drżały mi ręce”, wyznał w wywiadzie Agustin Egurrola o swojej córce, która urodziła się w 2008 roku. Z kolei Piotr Kraśko miał wątpliwości, czy jest dobrym tatą! Mówił nam: „Na początku wydawało mi się, że zupełnie nie wiem, co robić. Zajęło mi więcej czasu bycie spokojnym w roli ojca niż Malinie [tak Kraśko nazywa swoją żonę — przyp. red.], która była wspaniała od pierwszej chwili. Ona nie była pewna, czy wszystko robi dobrze, ale robiła wszystko idealnie. Ja miałem dużo wątpliwości, czy robię wszystko, tak jak powinienem i słusznie”. Olivier Janiak wyznał natomiast, że „nieustannie myślę o odpowiedzialności, która wiąże się z ojcostwem. Kiedy budzę się rano i patrzę na moich trzech synów, którzy wchodzą na mnie, bo chcą się bawić i przytulać, myślę o tym, że muszę jeszcze przynajmniej naście lat pożyć, żeby zadbać o byt tych chłopaków. I ich matki oczywiście”. Nasi bohaterowie mają dzieci w różnym wieku. Małe i zupełnie dorosłe. Ojcostwo to dla nich najważniejsza rola w życiu, bo jak mówi rosyjskie przysłowie: „Jeśli żyjesz nie zostając ojcem, umrzesz nie będąc człowiekiem”. TYLKO W VIVIE: Córeczka jest dla całym światem. Dzięki niej Hanna Żudziewicz i Jacek Jeschke poczuli, że bardziej niż kiedykolwiek są jednością Zobaczcie, jak znani ojcowie wyglądali w sesjach VIVY! Lista tych, którzy wystąpili przed naszym obiektywem ze swoimi dziećmi jest znacznie dłuższa. Zobacz, kto jeszcze dumnie prezentował się na zdjęciach ze swoimi pociechami na przestrzeni ostatnich lat.
Była spełnieniem marzeń Agaty Mróz. Dziś córka wybitnej siatkarki ma 16 lat i wiadomo, czym się zajmuje
Mama Liliany odłożyła leczenie, żeby móc ją urodzić
To już 16 lat, odkąd odeszła Agata Mróz. Jej historię śledziła cała Polska. Wybitna siatkarka dowiedziała się, że jest w ciąży, gdy jej stan zdrowia był bardzo zły. Miała nawet wyznaczoną datę operacji przeszczepu szpiku kostnego. Ale upragnione dziecko było ważniejsze niż wszystko inne... Agata Mróz urodziła córeczkę 4 kwietnia 2008 roku. Odeszła 4 czerwca 2008. Przypominamy fragment tej wyjątkowej rozmowy z siatkarką. Zobacz, czym się dziś zajmuje i jak obecnie wygląda córka Agaty Mróz, Liliana Olszewska. Ma 16 lat i wyrosła na śliczną dziewczynkę! Narodziny córki były dla niej cudem: fragment wywiadu Agaty Mróz-Olszewskiej Agata Mróz-Olszewska: Sama nie mogłam uwierzyć, kiedy zobaczyłam te dwie magiczne kreseczki. Jadąc we wrześniu na kwalifikację do przeszczepu szpiku, musiałam rutynowo zrobić test ciążowy. W pierwszej chwili myślałam, że to pomyłka. Zrobiłam drugi test i wynik powtarzał się. Lekarze mówili, że przy moim stanie zdrowia jest to prawie niemożliwe. Zadzwoniłam szybko do męża. Mówię: „Kochanie, usiądź…”. Przestraszył się, bo myślał, że coś złego dzieje się ze mną. „Jestem w ciąży!” Po drugiej stronie krótka cisza i śmiech. Myślał, że to żart. Zadzwoniłam do lekarki, która też była zaskoczona, ale żeby mieć stuprocentową pewność, wysłała mnie na badania. Już miałam wyznaczony termin operacji – 22 listopada. Pojechałam wcześniej na kwalifikację do Katowic po to tylko, żeby powiedzieć: „Niestety, muszę to przesunąć, bo jestem w ciąży”. Komisja lekarska zamarła. Nikt nie był na to przygotowany. Zobacz też: Wychowywał je jak własne dzieci, nazywały go „tatusiem”. Prawda o ich relacji wyszła na jaw po latach Kobieca intuicja nic Ci wcześniej nie podpowiadała? Agata Mróz-Olszewska: Mój organizm jest nieprzewidywalny. Nauczyłam się pewne symptomy wyolbrzymiać, a pewne wprost przeciwnie – ignorować. To ciągłe balansowanie na krawędzi. Skala reakcji i odczuć jest ogromna. Dużo jest niespodzianek. Dopiero kiedy już miałam pewność, że jestem w ciąży, przypomniało mi się, że ostatnio faktycznie zaczęłam jeść rzeczy, za którymi do tej pory nie przepadałam. Na przykład żółty ser. Wierzysz w to, że dziecko nie pojawia się na świecie przez przypadek? Agata Mróz-Olszewska: Tak. Kiedy już ochłonęliśmy, pomyśleliśmy z Jackiem, że to dobry znak od Boga. Że jeszcze w naszym wspólnym życiu coś jest nam dane. Że zasługujemy na szczęście. Najpierw czekałam na właściwego mężczyznę, a kiedy już byliśmy z Jackiem po ślubie, to skłamałabym, gdybym powiedziała, że nie rozmawialiśmy o dziecku. Nie planowaliśmy tego, ale też nie broniliśmy się. Ostatnią szansę miałam przed przeszczepem. W moim przypadku ryzyko niedonoszenia ciąży było większe niż u zdrowej kobiety. Przekonywało mnie to, że mielodysplazja szpiku nie jest chorobą genetyczną. Gdyby było inaczej, w ogóle nie byłoby mowy o ciąży. Nie zaryzykowałabym. Co czułaś, gdy zobaczyłaś Lilianę po raz pierwszy? Agata Mróz-Olszewska: Kiedy obudziłam się z narkozy, Jacek pokazał mi film, który nagrał po urodzeniu. Kiedy mogłam już usiąść na wózku, wydałam komendę: „Jedziemy!”. W jednej ręce z cewnikiem, w drugiej z drenem. Nieważne. Jedziemy. Kiedy zobaczyłam Lilianę, zaczęłam płakać. Taka maleńka. Dwa kilogramy szczęścia. Cieszyłam się, że się udało. Że jest z nami. Że jest zdrowa. Widzę w niej Jacka. Wykapany tata. Agata Mróz odeszła, gdy mała Liliana miała zaledwie dwa miesiące. Została pod opieką taty. Jacek Olszewski nie załamał się i ani przez chwilę nie brał pod uwagę tego, że nie będzie wychowywał córki sam. O swoim podejściu do samotnego ojcostwa opowiedział w wywiadzie w 2009 roku. Jacek Olszewski o córce Jacek Olszewski: Ostatnio znalazłem w domu test ciążowy Agaty. Spojrzałem na tę cienką czerwoną kreseczkę i zrobiło mi się ciepło na duszy. Ja tego dziecka pod sercem nie nosiłem, mogłem Agatę wspierać, ale to ona wybrała. Chodziłem z nią na każde badanie. I długo czułem nieznośny ciężar. Wiedziałem, że kiedy zacznie się dziać bardzo źle, to ja będę musiał podjąć najtrudniejszą decyzję: usuwamy ciążę, bo ratujemy Agatę! Ona nigdy nie wybrałaby siebie. Patrzyłem, jak bardzo cierpiała. Miała transfuzje, krwiaki nóg usuwane operacyjnie, nie mogła chodzić, ale niezłomnie czekała na dziecko. Odetchnąłem dopiero, kiedy dotrwaliśmy do piątego miesiąca. Wtedy zacząłem się cieszyć, było wiadomo, że można już będzie ratować je obie. Wtedy naprawdę pomyślałem o sobie: ja – ojciec. O tym, że może jej się nie udać, rozmawiałeś z Agatą tylko raz. Co wtedy Ci powiedziała? Jacek Olszewski: Że nie wyobraża sobie, by ktoś inny poza mną mógłby wychowywać jej dziecko. Gdy umarła, mogłem zacząć pić, oddać Lilkę rodzicom albo do domu opieki. Tak, tak, nie dziw się. Oboje dobrze znaliśmy kobietę, która mając dziecko, poznała mężczyznę, on tego dziecka nie akceptował, i co? Zostawiła je w ośrodku wychowawczym. Dziś ta kobieta nie ma szczęścia, szacunku wśród ludzi, a dziecko się stoczyło. Nie musiałem obiecywać Agacie, że nigdy tak nie zrobię. Wiedziałem, że nie mógłbym tego cudu, Lilki, oddać za nic nikomu. Ale bałeś się, czy to udźwigniesz? Jacek Olszewski: Czasem człowiek po wielkiej stracie zamartwia się tak, aż sięga dna. I wtedy może się odbić. Nie miałem takiej możliwości. Musiałem się trzymać, dla dziecka. Rodzice Agaty zaproponowali, żebym u nich zostawił małą. Nie chciałem. Jeszcze przyjdzie taki czas, kiedy będzie jeździła do dziadków na wakacje. Parę dni po pogrzebie moja mama powiedziała: „Może zrezygnuję z pracy i zajmę się Lilką, bo ty chyba sobie nie poradzisz?”. Wykrzyczałem: „Muszę, mamo! Córka jest wszystkim, co mi zostało!”. Radziłem sobie od samego początku. Lilka była wcześniakiem, ale kiedy wreszcie znalazła się w domu, siedziałem z nią całe dnie. Po pracy wpadała do mnie mama, wtedy jechałem do szpitala do Agaty. Wracałem. A w nocy wstawałem do córeczki równo co trzy godziny. Co czułeś, kiedy Lilka po raz pierwszy powiedziała „mama”? Jacek Olszewski: A wiesz, że jej pierwsze słowo brzmiało „tata”. Mówi też „mama”, choć przecież jej tego nie uczyłem. Zobacz też: Córka Beaty Tyszkiewicz poślubiła szkolną miłość. Aktorka wyprawiła im huczne wesele w dworku Ślub Agaty Mróz-Olszewskiej i Jacka Olszewskiego, 11.06.2007 rok Jak obecnie wygląda i co robi Liliana Olszewska? Liliana Olszewska, czyli córka Agaty Mróz, wyrosła na śliczną dziewczynę. Do niedawna była dość mocno aktywna w internecie, w szczególności na platformie TikTok. Obecnie publikuje kadry ze swojego życia na profilu na Instagramie. W 2021 roku razem z tatą, Jackiem Olszewskim pojawiła się w Dzień Dobry TVN. ,,Wiem, że mojemu tacie było ze mną ciężko, bo nie byłam łatwym dzieckiem, (...) jak się nie kłóciliśmy, było dobrze. Byłam ruchliwym dzieckiem i dużo gadałam", wspominała córka Agaty Mróz. Okazuje się, że podobnie jak jej mama, kocha sport. Zaczęła grać w siatkówkę w klubie KS Saska Warszawa. ,,To jakoś samo wyszło, jak byłam mała. Podszedł do taty mój teraźniejszy trener i zapytał, czy nie chciałabym dołączyć do klubu. Ale wtedy nie byłam jeszcze pewna, czy chcę grać w siatkówkę. Dopiero później uznałam, że chcę spróbować i bardzo mnie wciągnęło", mówiła dwa lata temu w Pytaniu na śniadanie. A w 2021 roku w Dzień Dobry TVN dodawała: ,,Niektórzy mówią, że jak gram w siatkówkę, to mam do niej [do mamy] bardzo podobne ruchy i że w ogóle jesteśmy do siebie podobne, ale ja tam tego podobieństwa nie widzę". 16-latka niedawno dołączyła do młodzieżowego zespołu Energa MKS Kalisz. Jej tata, mimo że stara się wspierać córkę w jej pasjach, miał trudności z zaakceptowaniem akurat tej ścieżki. "Chroniłem Lilianę, jak mogłem, by nie grała siatkówki. Ale córce siatkówka bardzo się spodobała", mówił Jacek Olszewski Przeglądowi Sportowemu Onet w 2020 r. Podkreśla jednak, że chciałby, by jego córka odnalazła swoją drogę w życiu i robiła to, co sprawia jej przyjemność. Pragnie zaszczepić w niej najważniejsze wartości. „Chciałbym, by była uśmiechnięta, towarzyska i liczyła się z innymi. Śmieję się, że Liliana to mieszanka wybuchowa, bo przecież płynie w niej krew wielu osób. Największą wartością jest drugi człowiek. I niesienie mu pomocy, gdy tego potrzebuje. Jak wspomniałem, ważne, by znaleźć w życiu swój cel i mam nadzieję, że z córką tak właśnie się stanie. A jeśli pójdzie zawodowo w ślady mamy, znów będę miał komu kibicować…”, wyjaśniał Jacek Olszewski w rozmowie z Onet Sport z 2020 roku. W naszej galerii możesz zobaczyć, jak zmieniała się na przestrzeni lat Liliana, 16-letnia dziś córka Agaty Mróz-Olszewskiej i Jacka Olszewskiego. <iframe allow="autoplay; clipboard-write; encrypted-media; picture-in-picture; web-share" allowfullscreen="true" frameborder="0" height="590" scrolling="no" src="https://www.facebook.com/plugins/post.php?href=https%3A%2F%2Fwww.facebook.com%2Fjacek.olszewski.161%2Fposts%2Fpfbid0v418VL7rhig65ERudNezV7ybTdUxFdjC2FXjz8GCozpVpTYoPWiqRVv6dndXKuH6l&show_text=true&width=500" style="border:none;overflow:hidden" width="500">
Córka Agaty Mróz przyznała, jak traktuje hejterskie komentarze. „Kiedyś brałam to do siebie”
Liliana i Jacek Olszewscy udzielili wspólnego wywiadu
Agata Mróz, utalentowana i uwielbiana siatkarka, przez wiele lat zmagała się z ciężką chorobą. W walce o odzyskanie zdrowia kibicowała jej cała Polska. Kiedy miała już wyznaczoną datę operacji przeszczepu szpiku kostnego, dowiedziała się, że zostanie mamą. W kwietniu 2008 roku urodziła Lilianę. Dziś córka Agaty i Jacka Olszewskich ma 13 lat. W najnowszym wywiadzie opowiedziała o planach na przyszłość oraz ujawniła, jak radzi sobie z negatywnymi komentarzami na swój temat. Liliana Olszewska, córka Agaty Mróz i Jacka Olszewskiego. Czym się zajmuje? Historia Agaty Mróz, reprezentantki Polski w piłce siatkowej i dwukrotnej Mistrzyni Europy, poruszyła całą Polskę. Z chorobą, mielodysplazją szpiku, zmagała się od 17 roku życia, ale nigdy nie zrezygnowała z grania i pomimo problemów ze zdrowiem, odnosiła duże sukcesy. Była spełniona nie tylko w sporcie, ale i w życiu prywatnym. W 2007 roku wzięła ślub z ukochanym Jackiem Olszewskim. Kiedy u Agaty Mróz zdiagnozowano białaczkę, przerwała sportową karierę, aby zająć się zdrowiem. Podczas badań, poprzedzających zabieg, dowiedziała się, że jest w ciąży. Wybór był dla niej oczywisty. Jak stwierdził Jacek Olszewski, mąż siatkarki, gdyby jeszcze raz musiała dokonać wyboru, podjęłaby taką samą decyzję. ZOBACZ: „Podjęłam walkę o moje dziecko”. Przypominamy ostatnią rozmowę z siatkarką Agatą Mróz „Mama umarła. Tak było i tak jest. Trzeba się z tym pogodzić”, przyznała Liliana Olszewska, córka pary, na antenie Dzień Dobry TVN. Nastolatka nie ukrywa jednak, że pomimo upływu lat, wciąż zmaga się z hejtem. „Kiedyś miałam tak, że brałam to wszystko do siebie i tak myślałam, ale mam przyjaciół i rodzinę, którzy mi mówili, że tak nie jest. Martwiłam się, dużo razy miałam z tym problem, ale każdy zaprzeczał i mówił dlaczego tak naprawdę żyję. Cieszę się, że mam takie wsparcie”, odpowiedziała na pytanie Marcina Prokopa o bolesne komentarze, które sugerują, że gdyby się nie urodziła, to jej mama by żyła. Trzynastolatka zdradziła w rozmowie, że poszła w ślady mamy, jeśli chodzi o sport. Od ponad dwóch lat gra w jednym z warszawskich klubów siatkarskich. „Nie widzę podobieństwa”, przyznała szczerze, opowiadając, że wiele osób porównuje jej sposób grania do umiejętności Agaty Mróz. Jacek Olszewski stwierdził, że nie był pewny, czy córka powinna grać, bo nie chciał, żeby odczuwała presję. Już po pierwszych zajęciach okazało się jednak, że świetnie odnajduje się w tym sporcie. Otrzymała także propozycję związaną z modelingiem i ją przyjęła, ale to siatkówka jest jej numerem jeden. Ojciec i córka opowiedzieli również o relacji, jaka ich łączy. „Wiem, że mojemu tacie było ze mną ciężko, bo nie byłam łatwym dzieckiem [...] Jak się nie kłóciliśmy było dobrze. [...] Byłam ruchliwym dzieckiem i dużo gadałam”, ujawniła nastolatka. Jacek Olszewski nie ukrywa, że wielu rzeczy musiał się nauczyć, ale nie ma dla niego tematów tabu, jeśli chodzi o wychowanie dorastającej pociechy. Lilianie Olszewskiej życzymy wielu sukcesów! Liliana i Jacek Olszewscy opowiedzieli o walce z hejtem i relacji, jaka ich łączy Agata Mróz o córce Lilianie „Jadąc we wrześniu na kwalifikację do przeszczepu szpiku, musiałam zrobić test ciążowy. W pierwszej chwili myślałam, że to pomyłka. Zrobiłam drugi test i wynik powtarzał się. Lekarze mówili, że przy moim stanie zdrowia jest to prawie niemożliwe. Zadzwoniłam szybko do męża. Mówię: „Kochanie, usiądź...”. Przestraszył się, bo myślał, że coś złego dzieje się ze mną. „Jestem w ciąży!” Po drugiej stronie krótka cisza i śmiech. Myślał, że to żart. [...] Już miałam wyznaczony termin operacji – 22 listopada. Pojechałam wcześniej na kwalifikację do Katowic po to tylko, żeby powiedzieć: „Niestety, muszę to przesunąć, bo jestem w ciąży”, opowiadała w wywiadzie VIVY! Agata Mróz-Olszewska. „Kiedy już ochłonęliśmy, pomyśleliśmy z Jackiem, że to dobry znak od Boga. Że jeszcze w naszym wspólnym życiu coś jest nam dane. Że zasługujemy na szczęście. [...] W moim przypadku ryzyko niedonoszenia ciąży było większe niż u zdrowej kobiety. Przekonywało mnie to, że mielodysplazja szpiku nie jest chorobą genetyczną. Gdyby było inaczej, w ogóle nie byłoby mowy o ciąży. Nie zaryzykowałabym”, dodała w rozmowie z 2008 roku, wkrótce po narodzinach córeczki. „Kiedy zobaczyłam Lilianę, zaczęłam płakać. Taka maleńka. Dwa kilogramy szczęścia. Cieszyłam się, że się udało. Że jest z nami. Że jest zdrowa. Widzę w niej Jacka. Wykapany tata”. ZOBACZ: Jacek Olszewski: „Nie pytam Boga, dlaczego mi ją zabrał, tylko dziękuję mu za to, że postawił Agatę na mojej drodze” Agata Mróz zmarła dwa miesiące po narodzinach córki i dwa tygodnie po operacji, która miała uratować jej życie. Niestety, zanim przeszczep się przyjął, wdała się infekcja, która wywołała śmiertelną sepsę. Odeszła 4 czerwca 2008 roku w wieku 26 lat. Źródło: Dzień Dobry TVN Agata Mróz-Olszewska i Jacek Olszewski z córką Lilianą, 2008 rok
„Podjęłam walkę o moje dziecko”. Przypominamy ostatnią rozmowę z siatkarką Agatą Mróz
Jedna z najzdolniejszych polskich siatkarek Agata Mróz-Olszewska odeszła po długiej i heroicznej walce z chorobą
Jedna z najzdolniejszych polskich siatkarek Agata Mróz-Olszewska odeszła po długiej i heroicznej walce z chorobą. 7 kwietnia obchodziłaby urodziny. W maju 2008 roku udzieliła dwutygodnikowi VIVA! poruszającego wywiadu, w którym opowiedziała o macierzyństwie, zmaganiu z białaczką oraz miłości, która jest silniejsza niż choroba... Przypominamy tę niezwykłą rozmowę. Ostatni wywiad Agaty Mróz Wtedy nikt nie przypuszczał, jak tragiczne potoczą się jej losy. Agata Mróz zmarła 2 miesiące po urodzeniu córeczki i 2 tygodnie po przeszczepie szpiku kostnego, który miał uratować jej życie. Niestety, zanim przeszczep się przyjął, a nowy szpik zaczął działać, wdała się infekcja, która wywołała śmiertelną sepsę. Z chorobą – mielodysplazją szpiku – Agata zmagała się od 17. roku życia. Walczyła dzielnie o zdrowie i swoje szczęście. Przed długi czas z powodzeniem – i w sporcie, i w życiu – zdobywała złote medale, miała kochającego męża, piękną córeczkę. Gdy odeszła, miała zaledwie 26 lat i opłakiwała ją cała Polska. Choć od tego momentu minęło kilkanaście lat, jej historia nadal porusza. I nas, i Was. Dlatego prezentujemy dziś pełną archiwalną rozmowę Sylwii Borowskiej z Agatą Mróz. O szczęściu, walce, ukochanych i najbliższych ludziach, niespodziewanej ciąży i balansowaniu na krawędzi. Sylwia Borowska, autorka wywiadu, namawiała Agatę Mróz na spotkanie aż 8 miesięcy. Gdy siatkarka w końcu się zgodziła, jej córka – Liliana – miała zaledwie miesiąc, a ona sama była bardzo szczęśliwa i pełna nadziei na przyszłość. To był czas wyjątkowy i taka jest ta rozmowa. Przypominamy ją w całości w naszej galerii, razem z osobistymi zdjęciami z archiwum prywatnego Agaty Mróz-Olszewskiej.
Jej śmierć poruszyła całą Polskę. Agata Mróz-Olszewska dziś obchodziłaby urodziny...
Nigdy się nie poddała i z nadzieją patrzyła w przyszłość
Mija dwunasta rocznica śmierci Agaty Mróz-Olszewskiej. Zdobywczyni złotych medali grała w polskiej reprezentacji piłki siatkowej kobiet, a jednocześnie walczyła z ciężką chorobą. Mielodysplazję szpiku kostnego zdiagnozowano u niej, kiedy miała 17 lat. Nigdy się jednak nie poddała i z nadzieją patrzyła w przyszłość. Wspomnienie Agaty Mróz Agata Mróz-Olszewska cieszyła się wielkim uznaniem, nie tylko wśród fanów sportu. W 2007 roku kibice przyznali jej nagrodę Siatkarski Plus w kategorii Osobowość Polskiej Siatkówki. Dziś jest patronką kilku szkół i hal sportowych. Jak przyznawała w wywiadach, siły dodawał jej fakt, że „kocha i jest kochana”. Największym wsparciem zawsze byli dla niej rodzice, a później również ukochany mąż, Jacek Olszewski. Zakochani wzięli ślub w 2007 roku, a niedługo potem ogłosili, że spodziewają się dziecka. Ich córeczka Liliana urodziła się 4 kwietnia 2008 roku. Dwa tygodnie później, 22 maja 2008 roku, Agata Mróz przeszła zabieg przeszczepienia szpiku kostnego, który miał uratować jej życie. Niestety, wdała się infekcja, która wywołała śmiertelną sepsę. Agata Mróz-Olszewska zmarła 4 czerwca 2008 roku. Miała zaledwie 26 lat.
Agata Mróz-Olszewska obchodziłaby dziś swoje 39. urodziny...
Agata Mróz skończyłaby dziś 39 lat. Siatkarka odeszła 12 lat temu, 4 czerwca 2008 roku. Wciąż jednak żyje w sercach tysięcy fanów, którzy wspominają ją ciepło i kibicują jej rodzinie. Rocznica urodzin Agaty Mróz Zdobywczyni złotych medali grała w polskiej reprezentacji, ale jednocześnie walczyła z ciężką chorobą. Mielodysplazję szpiku kostnego zdiagnozowano u niej, kiedy miała 17 lat. Nigdy się nie poddała, starała się żyć normalnie i wspierało ją w tym wiele osób. W oczekiwaniu na przeszczep Agata Mróz regularnie musiała przechodzić transfuzję krwi. Zobacz: „Podjęłam walkę o moje dziecko”. Ostatnia rozmowa z siatkarką Agatą Mróz Ponieważ miała rzadką grupę B Rh-, trudno było o dawców. Zorganizowano dla niej specjalną zbiórkę krwi, którą wspierali przyjaciele i fani. Można powiedzieć, że gdyby nie miłość ludzi wokół niej, na świat nie przyszłaby Liliana. Córeczka urodziła się 4 kwietnia i była wcześniakiem, Agata musiała walczyć także o jej zdrowie. 22 maja 2008 roku przeszła zabieg przeszczepienia szpiku kostnego, który miał uratować jej życie. Niestety, zanim przeszczep się przyjął, a nowy szpik zaczął działać, wdała się infekcja, która wywołała śmiertelną sepsę. W chwili śmierci Agata miała 26 lat. Cała Polska płakała... Jej poświęcenie i miłość do rodziny stały się symbolem, który do tej pory jest upamiętniany. Rozgrywa się jej memoriały, jest także patronką szkół i hali sportowej.
Córka Agaty Mróz udzieliła wywiadu! Opowiedziała o swoich planach
Liliana Olszewska ma już 12 lat. Pójdzie w ślady sławnej mamy?
Od śmierci Agaty Mróz minęło w tym roku 12 lat. Siatkarka przegrała walkę z białaczką. Zmarła 4 czerwca 2008 roku. Dwa miesiące wcześniej na świat przyszła jej córeczka, Liliana Olszewska. Dziś dziewczynka ma 12 lat i rozwija swoje pasje. W wywiadzie opowiedział o nich jej ojciec. Jacek Olszewski przyznał, że być może jego latorośl zwiąże przyszłość z... siatkówką! Ale to nie jedyna dziedzina, w której chce się spełniać. Jacek Olszewski o przyszłości Liliany Olszewskiej, córki Agaty Mróz Była spełnieniem marzeń swojej mamy o macierzyństwie. Urodziła się jako wcześniak. Wszystko po to, żeby jej mama mogła przejść przeszczep szpiku. Niestety, mimo operacji, Agata Mróz zmarła dwa tygodnie po jej wykonaniu na skutek posocznicy i związanego z nią wstrząsu septycznego. Od tamtej pory Lilianą Olszewską zajmuje się jej ojciec. Jak ujawnił niedawno, dziewczynka boleśnie doświadczyła jakiś czas temu hejtu. Przeczytała w Internecie, że „gdyby się nie urodziła, jej mama by żyła”. Na szczęście w tak trudnych chwilach niestrudzenie wspiera ją tata. Jacek Olszewski zwierzył się, że odbył z córką rozmowę, w trakcie której wyjaśnił całą sytuację. Zapewnił również, że jej przyjście na świat było wspólną decyzją obojga rodziców. Oboje gościli niedawno w studiu „Pytania na śniadanie”, gdzie opowiedzieli, jak wygląda obecnie ich życie. Okazuje się, że Liliana odziedziczyła w genach talent po sławnej mamie i... gra w siatkówkę! Początkowo Jacek Olszewski był wobec tego pomysłu sceptyczny. W końcu jednak ustąpił. Dzięki temu jego córka dołączyła do szkolnego klubu i póki co odnosi w tej dziedzinie sukcesy! „Ja ją przez wiele lat próbowałem powstrzymać od siatkówki, bo wszyscy mówili, że skoro mama grała, to córka też powinna grać. Próbowaliśmy różnych sportów, ale nie wiem, czy stety, czy niestety, skończyło się na... siatkówce. To jest dopiero jej drugi rok kariery w klubie KS Saska, więc zobaczymy. Na razie efekty są megazadowalające”, podkreślił dumny tata. Jacek i Liliana Olszewscy w „Pytanie na śniadanie” Liliana Olszewska pójdzie w ślady Agaty Mróz? Sama Liliana Olszewska przed kamerami przyznała, że w jej odczuciu wszystko wyszło naturalnie. Choć wie, że posiada talent, skupia się przede wszystkim na osiąganiu wyznaczonych celów. „To jakoś samo wyszło, jak byłam mała. Podszedł do taty mój teraźniejszy trener i zapytał, czy nie chciałabym dołączyć do klubu. Ale wtedy nie byłam jeszcze pewna, czy chcę grać w siatkówkę. Dopiero później uznałam, że chcę spróbować i bardzo mnie wciągnęło. (...) Ja się tym nie chwalę, ale zawsze jest jakaś motywacja”, zwierzyła się skromna 12-latka. Mimo zainteresowania sportem, Liliana Olszewska tak naprawdę chciałaby spełniać się w... modelingu. Jej tata nie ma nic przeciwko, więc być może dziewczynkę czeka błyskotliwa kariera. „Myślę, że spróbujemy. Lila się jeszcze trochę wstydzi. Może nie jako karierę modelki, bo to jest ciężkie, ale jako przygodę na pewno chcielibyśmy spróbować. Mamy znajomego, który prowadzi agencję, więc pewnie to zrobimy”, zdradził Jacek Olszewski. Jak narodził się ten pomysł? Okazuje się stoi za nim... tata 12-latki! „Nigdy nie myślałam o tym, dopiero kiedy tata mi podał taki pomysł, pomyślałam, że to może być spoko, bo mam do tego dobrą figurę, a też trzeba próbować wielu rzeczy”, ujawniła dziewczynka. Jacek Olszewski przyznał natomiast, że bacznie śledzi to, co dzieje się w świecie modelingu i podsuwa pewne pomysły córce. „Teraz w czasie koronawirusa, jak Lila przegląda katalogi i widzi modelkę, która nosi rozmiar S czy M, kupuje to i jest idealne”, opowiadał mężczyzna. Trzymamy kciuki za plany Liliany Olszewskiej i mamy nadzieję, że spełnią się wszystkie jej marzenia! Poniżej prezentujemy aktualne zdjęcia dziewczynki. Liliana Olszewska, córka Agaty Mróz, skończyła w tym roku 12 lat: Dziewczynka odziedziczyła talent po sławnej mamie i gra w siatkówkę: Jednak jej tata wpadł na pomysł, by spróbowała także swoich sił w modelingu:
Córka Agaty Mróz-Olszewskiej padła ofiarą hejtu! Potworne słowa
„Czytała na forach komentarze, że gdyby się nie urodziła, to jej mama by żyła”, mówi zbulwersowany tata
Jej heroiczną walkę o życie śledziła cała Polska. Agata Mróz-Olszewska odeszła 12 lat temu, pozostawiając pogrążonego w żałobie męża i maleńką córeczkę. Za nieco ponad tydzień obchodziłaby 38. urodziny. Z tej okazji Jacek Olszewski udzielił wywiadu, w którym opowiedział o bólu po stracie ukochanej, dorastającym dziecku oraz układaniu sobie życia na nowo... Jacek Olszewski o Agacie Mróz-Olszewskiej Mielodysplazja szpiku. Ta diagnoza zabrzmiała dla nich jak wyrok. Tym bardziej, że chwilę wcześniej wzięli ślub. Gdy okazało się, że siatkarka jest w ciąży, lekarze zaczęli odradzać jej urodzenie dziecka. Drżeli o zdrowie i życie pacjentki. Jednak tak samo jak na boisku, tak i w życiu była konsekwentna i nieugięta w podejmowaniu decyzji. Tak było i tym razem. 4 kwietnia na świat przyszła córeczka, której wraz z mężem nadali imię Liliana. Ten czas był dla nich niewyobrażalnie trudny... „Nikomu nie życzę, by znalazł się w podobnym położeniu. Każdy wybór może okazać się zły. Jeśli żona zdecydowała, że chce walczyć o dziecko, byłem od tego, by ją wspierać. Każdy sam decyduje o własnym losie. Żyjemy „w stadzie”, ale tak naprawdę w dużym stopniu jesteśmy egoistami. Okres po urodzeniu Lilki był pełen skrajnych emocji. Chodziłem do pracy, a później latałem po szpitalach. Nie analizuję już tego, co się wtedy działo, bo wiem, że nie miałem na to wpływu”, wspomina Jacek Olszewski w rozmowie z Dariuszem Faronem dla Onet.pl. I podkreśla, że na śmierć ukochanej osoby nie można się przygotować. Tak było również w jego przypadku. „Nie, to niewykonalne. Zresztą po śmierci Agaty nastąpiły w moim życiu kolejne tragedie. Teść miał guza i lekarze dawali mu sześć miesięcy, a męczył się 1,5 roku. Cierpiał, bo chemia zżerała jego organizm od środka. Wiedzieliśmy, że każde nasze spotkanie może być tym ostatnim. W międzyczasie odszedł tata. Dzień wcześniej poszedł do sklepu, później wypił w domu piwko, nic złego się nie działo, a o czwartej nad ranem doszło do zatrzymania krążenia. Nie zdołał nawet dojść do kuchni. A więc dwie zupełnie różne historie i odmienne okoliczności śmierci – na jedną staraliśmy się przygotować, druga przyszła nagle. Gdybym mógł wybrać, wolałbym odejść tak jak mój tata, bo nie cierpiał i nie doświadczał tego, że organizm z każdym kolejnym dniem słabnie”, podkreśla. Czy miał pretensja do Boga lub losu, że stracił żonę i to zaledwie dwa miesiące po narodzinach maleńkiej córeczki? „Nie, nigdy nie zastanawiałem się, dlaczego trafiło na mnie. W trakcie choroby żony przygotowywaliśmy ze znajomym księdzem projekt filmowy „Lekcja Agaty”. Materiał pokazuje między innymi to, jak żona traktowała chorobę. Pytana, czy zastanawia się, dlaczego spotkało to właśnie ją, odpowiedziała: „A dlaczego miałoby spotkać kogoś innego? Tak po prostu wyszło”. Ja traktuję to podobnie. Trzeba zaakceptować to, co się wydarzyło”, przekonuje. Jacek Olszewski o córce, Lilianie Olszewskiej Wiedział, że nie może poddać się rozpaczy. Musiał opiekować się maleńką córeczką. To ona była dla niego światłem i celem w tej niewyobrażalnie trudnej sytuacji. „Gdy Agata zmarła, Liliana miała dwa miesiące, potrzebowała opieki i wsparcia. Mojego uśmiechu, bo dziecko jest swego rodzaju barometrem i chłonie emocje. Jeśli chodziłbym zdołowany, córka czułaby zapewne to samo. Nie miałem czasu, żeby się załamać. Pomogli mi też obcy ludzie, którzy dali mi wsparcie. Kiedyś na imprezie sportowej w Spodku podszedł do mnie podchmielony chłopak i powiedział: „mam nadzieję, że kiedyś będę tak dobrym ojcem jak pan”, mówi wzruszony w rozmowie z Dariuszem Faronem. I dodaje, że samotne ojcostwo nie było dla niego przekleństwem a wielkim wyzwaniem, któremu starał się sprostać ze wszystkich sił. „Pamiętam pierwszą kąpiel w szpitalu, Lilka ważyła 2 kg, była wielkości mojej dłoni. Otworzyłem tę dłoń i praktycznie całą ją zakryłem. Mama, która stała z tyłu, niesamowicie się zdenerwowała. Krzyczała: „Matko, ty połamiesz to dziecko swoimi wielkimi łapskami!”. Ale pielęgniarki stwierdziły, że świetnie sobie radzę. Nawet pytały, czy to na pewno moje pierwsze dziecko. Od razu bardzo dobrze poczułem się w roli ojca”, wspomina. Podkreśla również, ze nie boi się rozmawiać z Lilianą o uczuciach i emocjach. „Mam w sobie sporo cech, które zwykle przypisuje się kobietom. Mówię między innymi o wrażliwości i swego rodzaju delikatności. Najfajniejsze w byciu ojcem są momenty, kiedy dziecko się uśmiecha, przytula się i mówi, że cię kocha. Ale nie robię „ach” i „och” nad każdą rzeczą, którą zrobi córka, nie jesteśmy złączeni pępowiną. Gdy Lilka jedzie na obóz i dzwoni raz na tydzień, nie mam z tym problemu, jeśli wiem, że wszystko jest w porządku”, deklaruje. Wyjawił również, że rozmawiał z córką i przedstawił jej historię mamy. Wszystko m.in. z powodu potwornych komentarzy, które mała Liliana czytała w sieci. „Tak, kiedyś odbyliśmy taką rozmowę, bo w internecie pojawiają się różne komentarze, niektórzy są fachowcami dosłownie w każdej kwestii. Nie zdają sobie sprawy, że słowem można komuś wyrządzić wielką krzywdę, nawet jeśli robi się to nieświadomie. Córka czytała na forach komentarze, że gdyby ona się nie urodziła, to jej mama by żyła. Łapała doła, więc pogadaliśmy o tym, jak było naprawdę. Wytłumaczyłem Lilce, że w żaden sposób nie przyczyniła się do odejścia mamy. Dziś rzadko wracamy do przeszłości, staramy się myśleć o tym, co przed nami. Wspominanie tego, co było, może boleć”, przyznaje. Wyjawił również, że nie uczestniczy w memoriałach Agaty Mróz-Olszewskiej, ponieważ „musi iść do przodu”. I zdradza, że chronił córkę przed tym, by... nie grała w siatkówkę! Dlaczego? „Wielu ludzi twierdziło, że skoro mama tak świetnie radziła sobie na boisku, córka też musi iść tą drogą. Chciałem, by Lilka sama zdecydowała, co chce robić. Dziś dzieci często realizują plany i ambicje rodziców, choć nie mają chęci”, wyjaśnia. Jednak okazuje się, że Lialiana poszła w ślady sławnej mamy i jest świetną początkującą zawodniczką! „Córce siatkówka bardzo się spodobała, trenuje w lokalnym klubie i robi szybkie postępy. Ma bardzo dobre warunki, bo w wieku dwunastu lat mierzy 173 cm. Niedawno wraz z koleżankami z drużyny szkolnej wywalczyła czwarte miejsce w Warszawie. Była też na testach do kadry Mazowsza. Odezwało się kilka klubów, ale na razie to ma być zabawa, a nie harówka. Nie musi zrobić kariery, najważniejsze, by była szczęśliwa”, podkreśla Jacek Olszewski. Trzymamy kciuki za plany i marzenia córki Agaty Mróz-Olszewskiej oraz jej męża! Liliana Olszewska skończy 4 kwietnia 2020 roku 12 lat: Tak córka Agaty Mróz wygląda obecnie:
„Ja nie szukam drugiej Agaty. Miłość sama przyjdzie…”
Jacek Olszewski wspomina ukochaną żonę i mówi o miłości do córeczki
Jacek Olszewski przeżył ogromną tragedię. Agata Mróz zmarła 4 czerwca 2008 roku, dwa tygodnie po przeszczepie szpiku kostnego, który miał uwolnić ją od mielodysplazji szpiku. Niestety organizm zaatakowała infekcja. Po śmierci ukochanej żony, Agaty Mróz nie załamał się. Jacek Olszewski samotnie podjął się wychowania ich córki. Był silny, przede wszystkim dla Liliany. Próbował na nowo ułożyć sobie życie. Wydawało się, że spotkał miłość, ale niedawno rozstał się ze swoją partnerką, która mogła dać jego córce namiastkę rodziny. Czy nadal szuka prawdziwego uczucia? Jak wspomina ukochaną żonę? Czy Liliana pójdzie w ślady mamy? Jacek Olszewski w rozmowie z Krystyną Pytlakowską opowiedział o bólu po stracie żony, nadziei i miłości do córki. Jacku jesteś znany głównie jako mąż wybitnej siatkarki Agaty Mróz, która zmarła 11 lat temu, 4 czerwca Wiem, i pewnie w świadomości ludzi zawsze będę jej mężem. Przypomina mi się film „Mąż swojej żony”, on był wybitnym kompozytorem ,ale znano go przede wszystkim jako męża Fołtasiówny. To podobnie jak ja, pracuję jako inżynier, jestem doceniany za swoją pracę, projektuję nowoczesne urządzenia medyczne leczące wiele schorzeń, ale jak się przestawiam, to widzę w oczach tej drugiej osoby błysk porozumienia: a, to panu żona umarła. Tak , tylko, że to było jedenaście lat temu a teraz to ja się czuję przede wszystkim ojcem naszej córki Lilki, która urodziła się czwartego kwietnia i właśnie były jej jedenaste urodziny. To był dla Ciebie bardzo szczęśliwy dzień. Bardzo, bo narodziło się takie małe, piękne, z czarnymi włoskami, brązowymi ślepkami. I nie miała pojęcia, że 2 miesiące po jej przyjściu na świat umarła jej mama. Długo byliście z Agatą ? Dwa i pół roku, ale tak naprawdę to jeden rok Agata spędziła w Hiszpanii a drugi w szpitalu. Tego czasu- tylko dla nas było bardzo mało. Choć każdą wolną chwilę staraliśmy się spędzać razem. Wiedziałeś, że to potrwa tak krótko? Nie, od początku zakładaliśmy, że wszystko będzie dobrze. Ja zresztą jestem urodzonym optymistą, zawsze zakładam wygraną a nie przegraną i że wszystko będzie super, a jeżeli coś idzie nie tak jak byśmy chcieli to lekcja, z której musimy wyciągnąć wnioski. A poza tym gdy wszystko się udaje, to zaczynamy cierpieć na brak pokory i patrzeć na innych z góry. Taki byłeś? Nie do końca. Ale czasami owszem, bywało. Kiedy poznałeś Agatę, już była chora? Była chora od siedemnastego roku życia. Wtedy zdiagnozowano u niej mielodysplazję. Ale nie wyglądała na chorą, była bardzo silna i dobrze sobie radziła z chorobą. Nie narzekała, nie chciała nikogo tym, że choruje obciążać. Ale ja byłam z nią cały czas i wiedziałem, kiedy gorzej się czuje. Nie chciała jednak. żebym się nią opiekował, traktował ją jak chorą. Była bardzo samodzielna. Pod tym względem byliśmy do siebie bardzo podobni. Ja też zawsze staram się zrobić wszystko sam. Proszę o pomoc w ostateczności. Ale Ty z chęcią pomagasz. Przekonałam się o tym, kiedy szukałeś dla mnie fachowca od kręgosłupa. Bo jeżeli pomagamy ludziom to pomagamy sobie. Lepiej się ze sobą czujemy, gdy zrobiliśmy coś dobrego. To egoistyczne podejście, ale taki egoizm akceptuję. Bardzo kochałeś Agatę? Bardzo, od razu się w sobie zakochaliśmy, a w ciągu roku wzięliśmy ślub, który zaplanowaliśmy po trzech miesiącach znajomości. Planowaliście z pełną odpowiedzialnością też dziecko? Tak, chociaż usłyszeliśmy wiele negatywnych opinii na ten temat i komentarzy o fanaberiach gwiazdy, która rodzi dziecko zamiast sama się leczyć. To było naprawdę bardzo krzywdzące i przykre. Niedawno zadzwonił do mnie nieznajomy chłopak, którego żona w ciąży ma białaczkę. On chciał tylko porozmawiać, bo żonie nie może zwierzyć się z własnych obaw. A boi się cholernie o tę żonę i czy im się uda. Powiedziałem mu, że nie rozwieję jego wątpliwości, ale powinien żonę wspierać, bo to jest głównie jej decyzja i że ja miałem dokładnie tak samo. Znaleźliśmy dobrych lekarzy, którzy chcieli ciążę poprowadzić, znaleźliśmy dobre szpitale. Organizowaliśmy zbiórki krwi. Ja do tej pory oddaję krew w stacji krwiodawstwa. Tę krwią Agata się dzieliła z innymi potrzebującymi. bo ludzie ustawiali się w kolejkach, żeby oddać krew dla mojej żony. No i donosiła tę ciążę do momentu kiedy dziecko było już zdolne do przeżycia. Jak się czuła po porodzie? Była strasznie osłabiona, ciążą ją mocno wyeksploatowała ale my trzymaliśmy się nadziei, że są przypadki, gdy po urodzeniu dziecka choroba ustępuje. A nawet można pobrać krew pępowinową do przeszczepu. U Agaty ciążę stwierdzono wtedy, gdy pojechaliśmy na kwalifikacje do przeszczepu szpiku. Uznaliśmy to za znak z góry. Agata powiedziała: no nie, teraz się temu nie poddam, dopiero gdy urodzę. W tym momencie najważniejsze dla niej było urodzenie dziecka i dlatego ten przeszczep przesunęła w czasie. Też tak bardzo chciałeś dziecka? Tak, tylko że bardzo się tego wszystkiego bałem. Bo dla mnie najważniejsze było życie mojej żony. Nie chciałem jednak, żeby kiedyś żałowała, że zdecydowała się na aborcję. Wiem, jak bardzo kobiety to przeżywają, nawet po wielu latach. Uszanowałem więc jej decyzję. Byłeś przy porodzie? Tak, chociaż nie na sali operacyjnej. Agata rodziła przez cesarskie cięcie. Ale przez szybę wszystko widziałem. I kiedy mała przyszła na świat lekarz, który Agatę prowadził, podniósł kciuk do góry, dając mi znak, że wszystko jest ok. Pamiętasz ile Twoja córka ważyła? Dwa kilo zero osiem deko. I mierzyła czterdzieści siedem centymetrów. Długa i chuda. Od razu wylądowała w inkubatorze bo urodziła się przecież w siódmym miesiącu ciąży. Agata była szczęśliwa? Myślę, że bardzo, spełniło się jej największe marzenie. A gdy lekarka powiedziała, że dziecko ma dziewięć na dzisiaj punktów w skali Abgar, wybuchnęła płaczem z wielkiego szczęścia. Półprzytomna, po środkach przeciwbólowych na przemian śmiała się i płakała. Nigdy tego nie zapomnę. Ale potem kiedy już można było zrobić jej przeczep, okazało się, że nosi w sobie bakterie, które ją pokonały i odebrały jej życie.. Nikt was nie ostrzegł? Ostrzegano, istniała alternatywa albo przeszczep albo życie z chemią. Ale Agata nie chciała takiego życia, zdecydowała się więc na przeszczep, co jest w sumie dość prostym zabiegiem. Ale przez dwa tygodnie co najmniej układ odpornościowy jest bezbronny. A u Agaty bakteria zaatakowała bardzo szybko. Niby wszystko było dobrze, ale nagle straciła przytomność. Chyba czuła. że umiera. bo chciała pożegnać się z córką. 1 czerwca pani doktor pozwoliła nam na chwilę wejść. To był naprawdę ten ostatni raz. Powiedziała Ci coś, co będziesz pamiętać do końca swojego życia? Nie, tylko raz rozmawialiśmy na ten temat, co będzie jeśli… To było jeszcze przed przeszczepem. Powiedziałem: ,,Nie wygłupiaj się. Wszystko będzie dobrze". ,,Masz się zająć dzieckiem" - nakazała. No i się zajmuję. Wróciłem wtedy z Lilka do domu, spakowaliśmy rzeczy i pojechaliśmy do Wrocławia. Gdzie Agata miała mieć zabieg przeszczepu krwi. To była nasza pierwsza wspólna podróż, ale Lilka była bardzo spokojnym dzieckiem, budziła się tylko na karmienie co trzy godziny. Nie było z nią żadnego kłopotu. A potem… Agata odeszła. I wtedy tak naprawdę poczułeś się ojcem? Ojcem poczułem się od początku. To ja pierwszy wykąpałem córkę, to ja ją karmiłem, to ja ją nosiłem i masowałem plecki. Moja mama stała zestresowana obok: przecież ty ja połamiesz tymi wielkimi łapami. Ale po chwili dodała: gdy ją wziąłeś na ręce, to zobaczyłam, że dasz sobie radę. Często myślisz o Agacie? Nie muszę, bo gdy patrzę na Lilkę widzę w jej twarzy całą mamę. Oczy tylko ma po mnie. Nawet wadę zgryzu ma taką, jaką miała Agata. A charakter? Charakter Lilki to mieszanka. Zresztą my z Agatę tez byliśmy do siebie podobni. Wszędzie było nas pełno jako dzieci i zawsze chcieliśmy decydować. A Lilka to chce tego jeszcze bardziej niż ja. Nie znała mamy ale wie, że jest jej córką i może mieć predyspozycje sportowe po matce. Gra tak jak ona w siatkówkę choć próbowała rożnych sportów. Widzę, że ma zacięcie siatkarki. Zresztą ma odpowiedni wzrost, już jest najwyższa w klasie. Tylko taka chudziutka, ale to też po mamie. Wiem, że chciałbyś ułożyć sobie życie, że szukasz odpowiedniej kobiety i że rozstałeś się z tą, która mogła Twojej córce dać namiastkę rodziny. Ale przecież drugiej Agaty nie znajdziesz. Ale ja nie szukam drugiej Agaty i nie chcę żeby osoba, z którą będę, patrzyła na mnie głównie przez pryzmat mojej zmarłej żony. Najlepiej byłoby, gdybym poznał kogoś jako anonim, żeby ta osoba kompletnie mnie z niczym i nikim nie kojarzyła. Żeby zobaczyła jaki ja jestem naprawdę i nie czytała żadnych komentarzy. Nie chcesz czy nie możesz być sam? Nie chciałem i nie chcę, ale nie chce też tracić czasu na niedobre związki. Żyjemy przecież tak krótko. Oczywiście nie ma związków idealnych. ale z każdego coś dobrego albo złego w nas zostaje. Każdy związek nas zmienia. Ciebie chyba najbardziej zmieniła Twoja córka. To prawda, bo żyjąc z małą damą nie można być nerwowym gburem. Mnie cieszy gdy koleżanki Liliany mówią: ale twój tata jest fajny, taki koleżeński. Bo ja zabieram je czasem do restauracji, żebyśmy coś razem zjedli. Przy Lilce stałeś się podobno łagodniejszy? To na pewno, ale duży wpływ na mnie też miała moja siostra, którą przez dwa lata uczyłem matematyki. Nauczyłem się wtedy cierpliwości. Dzisiaj też kilku osobom udzielam lekcji i widzę też różnicę między nauczaniem innych i swojego dziecka. Przy innych dzieciach poziom zdenerwowania jest o wiele mniejszy. Na Lilkę potrafię czasem krzyknąć, nie wymagam od niej żeby miała same szóstki, chodzi tylko o to żeby była bardziej zorganizowana. A poza tym ma mieć prawdziwe dzieciństwo i radość z życia. Nie odczuwa braku mamy? Myślę, że nie wie jak to jest mieć mamę. Dla niej fajne jest to, że ma tatę, ciocię, wujka i dwie babcie. Jedna z nich mieszka daleko. Rozmawiasz z córką o Agacie? Niezbyt często ale myślę, że z czasem to nastąpi. Gdy dojrzeje do takiego wieku, że będzie interesowało ją wszystko, co robiła jej mama. Ja sam to tak odczuwam. Ostatnio byłem z moją mamą w jej rodzinnych stronach, w miejscach, których dawno nie odwiedzała. Kiedy byłem młodszy, nie interesowałem się za bardzo środowiskiem, w którym dorastała moja mama. A teraz wszystko mnie ciekawiło. Lilka jest na takim etapie, że jeszcze nie szuka korzeni. Ale być może kiedyś będzie szukała śladów matki. Tak, i znajdzie ich całe mnóstwo: medale, puchary, koszulki z autografami, itd. To wszystko jest przechowywane przez mamę Agaty. To są jakby relikwie. Ostatnio Liliana dostała w prezencie koszulkę mamy z ostatniego klubu, w którym grała, w Murcii w Hiszpanii, i była z niej bardzo dumna. Wszystkim opowiadała: to koszulka mojej mamy, która wygrywała w niej mecze. Powiem ci tyle, że bez Lilki moje życie nie miałoby sensu. Dla dziecka wraca się do domu, bo ona na ciebie czeka. Nie wyjeżdża się służbowo, bo z kim zostawić małą. Moja mama powiedziała mi kiedyś z zawodem w głosie: Jacek, twoi znajomi z politechniki są już doktorami. A ty? Ale przecież ja nie miałem żadnego wyboru. Bo Ty masz doktorat z ojcostwa. Czego Ci życzyć Jacku? Tylko zdrowia, bo człowiek nie jest niezniszczalny. A nie miłości? Miłość to sama przyjdzie. Zresztą mam dużo miłości mojego dziecka i pozytywnej energii od wszystkich ludzi, którzy mnie otaczają. A miłość do kobiety? Na pewno przyjdzie, tylko trzeba mocno w to wierzyć i czekać na odpowiednią osobę.
Jacek Olszewski i Agnieszka Frąckowiak rozstali się po trzech latach!
Nie tak łatwo jest ułożyć sobie życie po stracie partnerki. Wprawdzie Agata Mróz, żona Jacka Olszewskiego nie żyje już od 11 lat, to on cały czas pełni rolę wdowca. Próbuje znaleźć kobietę swojego życia, ale jest to bardzo trudne zwłaszcza, że przyzwyczaił się do bycia samotnym ojcem. Wydawało się, że razem z Agnieszką Frąckowiak stworzą prawdziwą rodzinę. Poznali się na jednym z portali randkowych. ,,Trudno powiedzieć, czy szukałem tam miłości, po prostu chciałem dać sobie szansę, ponieważ najłatwiej jest siedzieć w domu i czekać nie wiadomo na co. Wtedy prawdopodobieństwo znalezienia kogoś jest żadne. Listonosz sam nie przyniesie ci niczyjej wizytówki", wspominał w wywiadzie VIVY!. Dla miłości Agnieszka zostawiła swoje dotychczasowe życie we Wrocławiu i przeprowadziła się do Warszawy. Jak twierdzą ich znajomi, para rozstała się na początku roku. Dlaczego? Jacek Olszewski i Agnieszka Frąckowiak rozstali się Jacek Olszewski i Agnieszka Frąckowiak próbowali sobie ułożyć wspólne życie. Byli ze sobą trzy lata. Ona jest dojrzałą kobietą, on dorosłym mężczyzną. Każdy ma swoje nawyki i przyzwyczajenia. Trudno je do siebie dopasować. Po burzliwym okresie Agnieszka wyprowadziła się od Jacka ze wspólnego mieszkania i wróciła do Wrocławia. W tej sytuacji najbardziej żal córeczki Agaty Mróz, Liliany, która zdążyła się już do niej przyzwyczaić. ,,Krótko po wizycie u mnie, gdzie usłyszała jak moja młodsza córka mówi mamo, też tak zaczęła mnie nazywać. A na urodziny dostałam od niej własnoręcznie zrobioną bransoletkę, a do niej dołączony liścik: kocham moją mamę. Myślałam, że się z płaczu uduszę ze wzruszenia. Mała to słodziaczek, mam jej ostatnie zdjęcia i dedykację napisaną na odwrocie: Mamusia i Lilusia, a po środku narysowane serce", mówiła Agnieszka Frąckowiak w wywiadzie VIVY!. Jak zdradza nam przyjaciółka Agnieszki i jej klientka (Agnieszka zajmuje się wizażem i budowaniem wizerunku) bardzo tęskni za dziewczynką i nie chciałaby ucinać z nią kontaktu. Ciekawe tylko, czy Jacek Olszewski się na to zgodzi, ale przecież jest wspaniałym człowiekiem i dobro dziecka również leży mu na sercu. Znajomi uważają, że rozstanie pary nie jest ostateczne i że jeszcze do siebie wrócą. Przerwa może pozytywnie wpłynąć na ich relację. Wciąż pozostają ze sobą w kontakcie telefonicznym. Agnieszka ma dwie dorosłe córki i wnuczki, więc nie narzeka na brak obowiązków.
„Nie prowadziliśmy rozmów typu: jak umrę, to…’’. Jacek Olszewski wspomina Agatę Mróz!
Dziś Agata Mróz skończyłaby 36 lat. W wywiadzie, którego Jacek Olszewski udzielił magazynowi VIVA! w czerwcu 2017 r., opowiedział o stracie ukochanej żony. Po jej śmierci został sam z córeczką. Tylko nam opowiedział, jak wspomina Agatę Mróz. Jacek Olszewski o Agacie Mróz Mąż Agaty Mróz zmierzył się z tragedią i ułożył sobie życie - jest teraz zakochany i szczęśliwy. Poza tym jest dumnym tatą Liliany. Mówi, że nie musi oglądać zdjęć, by pamiętać o zmarłej żonie, córka przez cały czas przypomina mu o Agacie. W naszym video mówi, że najważniejsze jest pielęgnowanie dobrych wspomnień i emocji, a nie oglądanie zdjęć i rozpamiętywanie własnych nieszczęść. Jacek: Nie miałem etapów ani podnoszenia się, ani zdrowienia, od razu musiałem wstać i iść dalej. Nie mogłem przechodzić żałoby, bo w domu było dwumiesięczne dziecko, którym musiałem się opiekować, musiałem się uśmiechać, nie poddawać się przygnębieniu i smutkowi, bo Lilka by to wyczuła. Dziecko jest jak sejsmograf, odbiera nasze myśli i nastroje. – Byłeś przygotowany na śmierć Agaty? Kiedy się spotkaliście, już było wiadomo, że jest chora. Jacek: Tak, ale nigdy nie zakłada się z góry, że to choroba śmiertelna. Czy ktoś, kto obserwował jej mecze, widział, że tak mało czasu ma przed sobą? Nie, nikt nie jest przygotowany na śmierć najbliższej osoby. Walczy się do samego końca i wierzy się, że będzie dobrze. – I nie myśleliście o tym najgorszym? Jacek: Raz rozmawialiśmy o tym, że może się nie udać, ale nie prowadziliśmy rozmów typu: jak umrę, to… Powiedzieliśmy sobie, że zrobimy wszystko, aby się udało, i żyliśmy dalej jak normalna rodzina. Podczas tej rozmowy obiecałem tylko Agacie, że w razie czego ja zajmę się dzieckiem. Nie wyobrażałem sobie, że oddam je komuś pod opiekę, bo sobie nie poradzę, tak jak jeden z wdowców, który oddał dziecko rodzinie zastępczej, gdyż nie dawał rady psychicznie. – Lilka to prezent miłości od Agaty. Jacek: Być może to prezent, chociaż jest w tym coś więcej. Ja dopatruję się w narodzinach córeczki ręki opatrzności. Być może plan był taki, że Agata zaszła w ciążę, by jej szpik zaczął normalnie funkcjonować. W każdym razie mieliśmy taką nadzieję. Ja zresztą zawsze trzymam się pozytywnych myśli, a nie katastroficznych. – Jak żyć po takiej stracie? Jacek: Trzeba znaleźć cel i nim się cieszyć. Powstała fundacja „Kropla życia”, jeździłem z Lilką po całym kraju, rejestrowaliśmy dawców szpiku, prowadziliśmy wykłady, dlaczego warto ten szpik oddawać. Spłacałem dług, jaki zaciągnąłem u ludzi, którzy kiedyś pomagali Agacie. Ona miała bardzo rzadką grupę krwi B Rh-, więc Polacy z tą samą grupą tłumnie oddawali krew w stacjach krwiodawstwa, żeby mogła donosić ciążę. Kiedy szukaliśmy dawców, w Polsce było zarejestrowanych 40 tysięcy osób, dzisiaj jest ich ponad milion. Nie miałem więc czasu na depresję, na smutek. – Myślałeś wtedy o ułożeniu sobie życia z inną kobietą? Jacek: Szczerze mówiąc, chciałem tego. Moja teściowa po śmierci teścia poznała mężczyznę, już dobrze po sześćdziesiątce, zakochała się i są szczęśliwi. Natomiast moja mama po śmierci taty jest nadal sama. Mam więc dwa skrajne przypadki i widzę, że warto być z kimś, nawet po dramatycznych przejściach. Tylko tyle, że nie można tu być niecierpliwym i szukać kogoś na siłę, żeby wypełnić pustkę. Grażyna Wolszczak powiedziała mi kiedyś: „Jeżeli masz kogoś poznać i z kimś być, to musi być między wami chemia, takie wow”. Kiedy poznałem Agnieszkę, było między nami to wow. Mogę powiedzieć, że jestem bardzo bogatym człowiekiem, ponieważ miałem swoją wielką miłość, a teraz jest druga, która właśnie siedzi obok mnie.
TYLKO U NAS Jacek Olszewski o stracie Agaty Mróz: „Nikt nie jest przygotowany na śmierć najbliższej osoby”
Jacek Olszewski przeszedł wielką traumę po śmierci żony, siatkarki Agaty Mróz, tuż po narodzinach ich córeczki. Teraz wreszcie nastał dla niego czas spokoju i budowania przyszłości z inną kobietą. Ale jak było wtedy? Jak poradził sobie w tamtych trudnych chwilach? Czy nadal wspomina Agatę? Jacek Olszewski o Agacie Mróz - Byłeś przygotowany na śmierć Agaty? Kiedy się spotkaliście, już było wiadomo, że jest chora. Jacek: Tak, ale nigdy nie zakłada się z góry, że to choroba śmiertelna. Czy ktoś, kto obserwował jej mecze widział, że tak mało czasu ma przed sobą? Nie, nikt nie jest przygotowany na śmierć najbliższej osoby. Walczy się do samego końca i wierzy się, że będzie dobrze. - I nie myśleliście o tym najgorszym? Jacek: Raz rozmawialiśmy o tym, że może się nie udać, ale nie prowadziliśmy rozmów typu: jak umrę to… Powiedzieliśmy sobie, że zrobimy wszystko, aby się udało i żyliśmy dalej jak normalna rodzina. Podczas tej rozmowy obiecałem tylko Agacie, że w razie czego ja zajmę się dzieckiem, nie wyobrażałem sobie, że oddam je komuś pod opiekę, bo sobie nie poradzę, tak jak jeden z wdowców, który oddał dziecko rodzinie zastępczej, gdyż nie dawał rady psychicznie. - Lilka to prezent miłości od Agaty. Jacek: Być może to prezent, chociaż jest w tym coś więcej. Ja dopatruję się w narodzinach córeczki ręki opatrzności. Być może plan był taki, że Agata zaszła w ciąże, by jej szpik zaczął normalnie funkcjonować. W każdym razie mieliśmy taką nadzieję. Ja zresztą zawsze trzymam się pozytywnych myśli, a nie katastroficznych. - Jak żyć po takiej stracie? Jacek: Trzeba znaleźć cel i nim się cieszyć. Powstała fundacja „Kropla życia”, jeździłem z Lilką po całym kraju, rejestrowaliśmy dawców szpiku, prowadziliśmy wykłady, dlaczego warto ten szpik oddawać. Spłacałem dług, jaki zaciągnąłem u ludzi, którzy kiedyś pomagali Agacie. Ona miała bardzo rzadką grupę krwi BRH - , więc Polacy z tą samą grupą tłumnie oddawali krew w stacjach krwiodawstwa, żeby mogła donosić ciążę. Kiedy szukaliśmy dawców, w Polsce było zarejestrowanych czterdzieści tysięcy osób, dzisiaj jest ich ponad milion. Nie miałem więc czasu na depresję, na smutek. - Lilka często pyta cię o Agatę? Jacek: Nie, ona wie że ta mama gdzieś tam jest, ale przecież nigdy jej nie poznała. - Powiedziałeś, że przypłaciła życiem jej przyjście na świat? Jacek: Nigdy, bronię ją przed tym. Poza tym to media tak wymyśliły. Agata zmarła tylko dlatego, że została zakażona bakterią. Spędziła przecież w szpitalu osiem miesięcy. A miała wyniszczony organizm i brak odporności. To nie przez Lilkę umarła, tylko przez brud w szpitalu. Agnieszka: Czasem rozmawiam z nią o jej mamie, mówię: ja też nie mam mamy i też za nią tęsknię. Dziecku trzeba tłumaczyć i nie robić z niczego dramatu. Cały wywiad z najnowszej VIVIE!, już w kioskach. Zobacz także: Dziękowała Bogu, że przeżyła kolejny dzień. Przypominamy ostatni wywiad VIVY! z Agatą Mróz
Jakim ojcem jest Jacek Olszewski i jak spędza z córką czas wolny?
Jacek Olszewski po śmierci żony od początku wychowywał córkę sam. Ani przez chwilę nie przyszło mu do głowy, by mogło być inaczej! Jakim jest ojcem? Jak wychowuje córkę? Od czasu ich poprzedniej sesji dla VIVY! upłynęło kilka lat i Liliana wyrosła na najwyższą dziewczynkę w swojej klasie! Jakie są jej zainteresowania? Co robi z tatą w wolnym czasie? Czy odziedziczyła talent sportowy po mamie, Agacie Mróz? Zobaczcie dziewięcioletnią Lilianę w naszym wyjątkowym video!
„Gdy nadejdzie odpowiedni czas…”. Jacek Olszewski planuje ślub z nową partnerką?
Agnieszka Frąckowiak i Jacek Olszewski są razem od zaledwie roku, ale oboje są pewni, że odnaleźli prawdziwą miłość. Dla Jacka Agnieszka zostawiła swoje dotychczasowe życie we Wrocławiu i przeprowadziła się do Warszawy. Zamieszkali razem i z Lilianą, córką Jacka i Agaty Mróz, tworzą prawdziwą rodzinę. Czy teraz nadejdzie pora na ślub? - Gdzie się spotkaliście? Agnieszka: Mało romantycznie, bo na portalu randkowym w Internecie. Jacek: Trudno powiedzieć, czy szukałem tam miłości, po prostu chciałem dać sobie szansę, ponieważ najłatwiej jest siedzieć w domu i czekać nie wiadomo na co. Wtedy prawdopodobieństwo znalezienia kogoś jest żadne. Listonosz sam nie przyniesie ci niczyjej wizytówki. - Gdy zobaczyłaś Jacka po raz pierwszy… Agnieszka: Był z Lilką oczywiście, a ja poczułam, że to moja rodzina po prostu. Jacek: Nie było łatwo, bo młoda była zazdrosna. Agnieszka: Wiedziałam, co to dziecko czuje, jak się niepokoi o swojego tatę. Moje córki też miały świadomość, że Jacek to nie jest miłostka, chłopak z którym można się spotkać i pójść do kina, że to poważna sprawa. I że teraz będziemy mieć większą rodzinę. Jacek: Kiedy młodsza córka Agi miała problemy z nogą, znalazłem lekarza, pojechałem z nią na zabieg. Powiedziała wtedy: obcy facet, a jest dla mnie jak ojciec, który pomaga. - A Lilka nazwała kiedyś Agnieszkę mama? Agnieszka: Krótko po wizycie u mnie, gdzie usłyszała jak moja młodsza córka mówi mamo, też tak zaczęła mnie nazywać. A na urodziny dostałam od niej własnoręcznie zrobioną bransoletkę, a do niej dołączony liścik: kocham moją mamę. Myślałam, że się z płaczu uduszę ze wzruszenia. Mała to słodziaczek, mam jej ostatnie zdjęcia i dedykację napisaną na odwrocie: Mamusia i Lilusia, a po środku narysowane serce. - Teraz już nie możesz przestać być mamą Lilki, a to duża odpowiedzialność. Jacek: Mamy tego świadomość. Agnieszka: No i jesteśmy jej rodzicami. Jacek: Lilka powiedziała mi, że już nie chciałaby, żeby tata miała inną dziewczynę, bo ona chce z Agnieszką być zawsze. Agnieszka: I poprosiła mnie o rękę. - A Jacek cię poprosił? Jacek: Jeszcze nie. Agnieszka: I dlatego Lilka bardzo skarży na niego. - Boisz się ślubu? Jacek: Nie, myśmy już mieli kiedyś swoje śluby. I ten nasz powinien być inny, skromny. Gdy nadejdzie odpowiedni czas, wszystko zorganizuję.
Jacek Olszewski: „Jestem bogatym człowiekiem, ponieważ miałem swoją wielką miłość”
Jacek Olszewski jest bohaterem najnowszego numeru VIVY!. Wdowiec po Agacie Mróz w rozmowie z Krystyną Pytlakowską opowiedział o śmierci, która na zawsze zmieniła jego życie. 4 czerwca 2008 roku odeszła jego ukochana żona oraz wybitna siatkarka. Jacek Olszewski — wywiad VIVA! Rozmowa jest tym bardziej wyjątkowa, gdyż wywiadu udzielił wspólnie ze swoją partnerką Agnieszką Frąckowiak. - Jacku, czy po śmieci Agaty myślałeś, że jeszcze sobie ułożysz z kimś życie? Jacek: Myślę, że tak, chociaż maleńkie dziecko absorbowało mnie przez dwadzieścia cztery godziny na dobę, a wtedy nie ma czasu na myślenie . Tylko kiedy czasami nie byłem zajęty opieką nad Lilką, bo ona spała, a ja wtedy mogłem robić coś innego, mimowolnie zastanawiałem się, jakby to było, gdyby w moim życiu pojawiła się jakaś dziewczyna. Miałem trzydzieści trzy lata i swoje zadania do wykonania tutaj ,na ziemi. Wielokrotnie zastanawiałem się, czy gdybym odszedł pierwszy chciałbym, żeby Agata ułożyła sobie przyszłość. Tak - myślałem, ale tylko z kimś dobrym, kto pokochałby naszą córeczkę. - Agnieszko, nie bałaś się mężczyzny po tak ciężkich, trudnych doświadczeniach? Agnieszka: Tak naprawdę nic o nich nie wiedziałam. Miedzy nami zaiskrzyło, zanim zdążyliśmy sobie wzajemnie opowiedzieć nasze życia. - Ale wiedziałaś, że ma dziecko? Jacek: To wiedziała od razu. Agnieszka: Ale ja też mam dzieci, wiec to nie skreślało Jacka w moich oczach. Myślę, że większość ludzi po czterdziestce ma dzieci. Jacek: Agusia jest nawet babcią. - Wkręcacie mnie. Agnieszka: Mam dwie dorosłe córki, a starsza z nich ma córeczkę. Naprawdę więc jestem szczęśliwą babcią. Pomyślałam, że przecież jego dziecko ma matkę, tak jak moje córki mają ojca, z którym rozwiodłam się dawno temu. Nie jest to więc niczym niezwykłym i dziecko nie odstraszyło mnie zupełnie.
Po utracie żony przez lata był sam, teraz odnalazł miłość. TYLKO NAM Jacek Olszewski opowiedział o nowym związku
Po utracie ukochanej żony Agaty Mróz, przez osiem lat Jacek Olszewski był samotnym ojcem. Jak mówi, nie czuł samotności, bo miał Lilianę, ale z czasem brakowało mu partnerki do rozmowy. Nie przyspieszał jednak biegu wydarzeń i miłość znalazła go sama. On i Agnieszka Frąckowiak są ze sobą od roku, od niedawna razem mieszkają, a dziewięcioletnia Lilka mówi do Agnieszki „mamusiu”. Jacek Olszewski: Mogę powiedzieć, że jestem bardzo bogatym człowiekiem, ponieważ miałem swoją wielką miłość, a teraz jest druga, która właśnie siedzi obok mnie. Jacek Olszewski o miłości do Agnieszki W najnowszej VIVIE! razem opowiedzieli, jak rozpoczął się ich związek i czy nie bali się związać z kimś po przejściach. - Jacku, czy po śmieci Agaty myślałeś, że jeszcze sobie ułożysz z kimś życie? Jacek: Myślę, że tak, chociaż maleńkie dziecko absorbowało mnie przez dwadzieścia cztery godziny na dobę, a wtedy nie ma czasu na myślenie . Tylko kiedy czasami nie byłem zajęty opieką nad Lilką, bo ona spała, a ja wtedy mogłem robić coś innego, mimowolnie zastanawiałem się, jakby to było, gdyby w moim życiu pojawiła się jakaś dziewczyna. Miałem trzydzieści trzy lata i swoje zadania do wykonania tutaj ,na ziemi. Wielokrotnie zastanawiałem się, czy gdybym odszedł pierwszy chciałbym, żeby Agata ułożyła sobie przyszłość. Tak - myślałem, ale tylko z kimś dobrym, kto pokochałby naszą córeczkę. - Agnieszko, nie bałaś się mężczyzny po tak ciężkich, trudnych doświadczeniach? Agnieszka: Tak naprawdę nic o nich nie wiedziałam. Miedzy nami zaiskrzyło, zanim zdążyliśmy sobie wzajemnie opowiedzieć nasze życia. - Ale wiedziałaś, że ma dziecko? Jacek: To wiedziała od razu. Agnieszka: Ale ja też mam dzieci, wiec to nie skreślało Jacka w moich oczach. Myślę, że większość ludzi po czterdziestce ma dzieci. Jacek: Agusia jest nawet babcią. - Wkręcacie mnie. Agnieszka: Mam dwie dorosłe córki, a starsza z nich ma córeczkę. Naprawdę więc jestem szczęśliwą babcią. Pomyślałam, że przecież jego dziecko ma matkę, tak jak moje córki mają ojca, z którym rozwiodłam się dawno temu. Nie jest to więc niczym niezwykłym i dziecko nie odstraszyło mnie zupełnie. - Wiele kobiet jednak obawiałoby się takiego obciążenia wiedząc, że córka jest dla ich partnera najważniejsza na świecie. Odważna jesteś. Agnieszka: Odważna? Po prostu wiem na czym polega rodzicielstwo i że cudze dziecko można kochać tak samo jak własne. Moje córki były małe już dawno temu, ale teraz dzięki wnuczce wróciłam jakby do okresu ich dzieciństwa. Jestem więc na bieżąco. Jacek: Nie chciałabym związać się z kobietą bezdzietną, która nie wie, na czym to polega. Nie chciałbym też małolaty, która zupełnie inaczej postrzega świat. Można się zauroczyć ciałem, urodą ale to przecież trwa dość krótko. Chciałem znaleźć kobietę dojrzałą, piękną interesującą. Taką, z którą będę mógł o wszystkim porozmawiać . Uroda przemija ,ale to ciepło która masz w sobie zostaje. Agnieszka: Uroda przemija?! Tak myślisz. Jacek: No może przeminie za trzydzieści lat. (śmiech) Agnieszka: Jestem od ciebie starsza o cztery lata, ale mentalnie to ty przy mnie jesteś staruszkiem. Cały wywiad z najnowszej VIVIE!, od czwartku w kioskach! Zobacz także: Dziękowała Bogu, że przeżyła kolejny dzień. Przypominamy ostatni wywiad VIVY! z Agatą Mróz
Jacek Olszewski, wdowiec po Agacie Mróz, odnalazł nową miłość. Zobaczcie jego partnerkę!
Agata Mróz odeszła prawie 9 lat temu. Siatkarka była uwielbiana przez Polaków. Była znakomitą zawodniczką, ale stała się symbolem heroicznej walki z chorobą nowotworową oraz poświęcenia dla dziecka. Zobacz też: „Historia zatoczyła koło”. Jacek Olszewski wspomina Agatę Mróz EKSKLUZYWNE VIDEO Jacek Olszewski ma nową partnerkę Mąż siatkarki, Jacek Olszewski, musiał zmierzyć się z samotnym wychowywaniem dziecka. Jednak teraz w jego życiu pojawiła się nowa miłość. Po latach bycia samotnym ojcem w końcu znalazł kobietę, której zaufał. Poznali się przez Internet, bo jak sam powiedział, nie miał czasu, by umawiać się na randki. Agnieszka Frąckowiak, która jest stylistką, na początku nie wiedziała, że Jacek był mężem znanej Agaty. W programie „Pytanie na śniadanie” powiedziała, że nie zamierza porównywać się z jej legendą. Zamiast tego okazała Jackowi wsparcie i zrozumienie. Sama ma dorosłą córkę, więc szybko odnalazła wspólny język z małą Lilianą. Czy dziewczynka od razu ją zaakceptowała? W „Pytaniu na śniadanie” Jacek Olszewski powiedział: Tak, choć na początku była zazdrosna. Widzi tatę szczęśliwego uśmiechniętego, a z drugiej strony to nie moja zasługa. Sama namawiała, żebym kogoś miał. Pisała mi kartki: „tato ożeń się w końcu”. Agnieszka pochodzi z Wrocławia, ale specjalnie dla nich przeniosła się do Warszawy. Są razem od roku, ale dopiero niedawno postanowili nie ukrywać swojego związku. „Nie buduje się nowych związków jeśli nie zamknie się poprzedniego. Ja w końcu zaakceptowałem swój status cywilny. I zmieniłem go z nieokreślonego na wdowiec.” Agata Mróz wyszła za mąż za Jacka Olszewskiego 9 czerwca 2007 roku i niebawem ogłosiła, że spodziewa się dziecka. 4 kwietnia urodziła małą Lilianę. Córeczka była wcześniakiem, więc Agata musiała walczyć także o jej zdrowie. 22 maja 2008 roku sama przeszła zabieg przeszczepienia szpiku kostnego. Niestety dwa tygodnie później odeszła. Cała Polska płakała. Jej poświęcenie i miłość do rodziny stały się symbolem, który do tej pory jest upamiętniany. Rozgrywa się jej memoriały, jest także patronką szkół i hali sportowej. W 2012 roku powstał film „Nad życie”, w którym w postać znanej siatkarki wcieliła się Olga Bołądź. Przeczytaj też: TYLKO U NAS Jacek Olszewski: „Jestem bogatym człowiekiem, ponieważ miałem swoją wielką miłość”