Kultowa czołówka „Klanu” i tajemnica wersu o oczach. Jacek Cygan w końcu ujawnił, o kogo chodzi!
Piosenka „Życie jest nowelą” z serialu „Klan” od lat towarzyszy widzom. Niewielu jednak zna prawdziwą historię jej powstania. Jacek Cygan ujawnił, że inspiracją do słów wcale nie był człowiek...
W podcaście Onetu „Rachunek sumienia” Jacek Cygan podzielił się nieznaną dotąd historią powstania piosenki „Życie jest nowelą”. Tekst utworu, który od 1997 r. otwiera każdy odcinek serialu „Klan”, został zainspirowany spojrzeniem psa Cygana podczas spaceru po łąkach, gdzie obecnie znajduje się siedziba TVN. Spacer z psem, który zainspirował hit Wydawałoby się, że słowa piosenki otwierającej każdy odcinek „Klanu” są jedynie poetyckim komentarzem do zmienności życia. Tymczasem w rzeczywistości niosą bardzo osobisty ładunek emocjonalny. Jak zdradził Jacek Cygan w grudniowym odcinku podcastu Onetu „Rachunek sumienia”, kluczowa fraza – „Jak pory roku Vivaldiego, zmienia się światło w twoich oczach” – powstała podczas spaceru z jego ukochanym psem. ZOBACZ TEŻ: Nieplanowany hit PRL-u. Jak kawiarniana sprzeczka dała początek legendzie? Wielbiciele Osieckiej będą w szoku To właśnie Mirza, seter angielski, był adresatem tych słów. Podczas codziennej przechadzki po łąkach, które dziś zajmuje siedziba TVN, Cygan zauważył, jak światło odbija się w oczach zwierzęcia. Zaintrygowany i poruszony tym momentem, przelał tę obserwację na papier, tworząc jeden z najbardziej rozpoznawalnych wersów w historii polskiej telewizji. "Wyszedłem z Mirzą na spacer i mówię do niego: "Mirza, co napisać". A on zawsze, jak chciał coś zrozumieć, to przekrzywiał głowę i tak patrzył na mnie, zobaczyłem to światło w jego oczach, a jak wychodziłem z domu to były "Cztery pory roku" — relacjonował Jacek Cygan. Ekspresowe tempo tworzenia utworu Nie tylko inspiracja była nietuzinkowa – równie wyjątkowe było tempo powstawania utworu. Jacek Cygan napisał tekst „Życie jest nowelą” w ciągu jednego dnia. Już następnego Krzesimir Dębski stworzył do niego muzykę. Wkrótce potem Ryszard Rynkowski, jeden z najbardziej charakterystycznych głosów lat 90., nagrał utwór w studio. " Musiałem napisać tekst w czwartek czy w piątek, w sobotę Krzesimir Dębski muzykę, w niedzielę aranżacja, w poniedziałek Ryszard to nagrał, we wtorek podłączyli do "Klanu" — wspominał. Cały proces zamknął się w kilku dniach, a efekt do dziś pozostaje w pamięci milionów Polaków jako nieodłączny element popkulturowego krajobrazu. Piosenka stała się symbolem serialu, który od 1997 r. gości na antenie TVP. SPRAWDŹ TEŻ: Poznał ją, gdy miała 13 lat. Po latach rozpoznał po oczach i zakochał się bez pamięci
Ma 75 lat i nie zamierza przechodzić na emeryturę. Życie kocha tak bardzo, jak swoją pracę
Jacek Cygan niedawno świętował swój wielki jubileusz, ale zamiast fanfarów, z jego ust padły wyjątkowo szczere. W poruszającym wywiadzie opowiedział o przemijaniu, zmianach w branży muzycznej i... zaskakującym podejściu do starości. Czym podzielił się z fanami?
Jacek Cygan, legenda polskiej sceny muzycznej, świętował niedawno swoje 75. urodziny. Z tej okazji w Opolu odbył się wyjątkowy koncert poświęcony jego twórczości. Mimo jubileuszu artysta nie zamierza zwalniać tempa. W szczerej rozmowie z Plejadą opowiedział o przemijaniu, twórczości i... starości, której w ogóle nie czuje! Jacek Cygan z refleksją o współczesnej muzyce: „To, z czego żyliśmy, już się skończyło" Jacek Cygan od dekad jest filarem polskiej muzyki. To spod jego pióra wyszły takie hity jak „To nie ja” Edyty Górniak, „Dumka na dwa serca”, „Pokolenie” zespołu Kombi, „Łatwopalni" Maryli Rodowicz, czy „Wszystkie dzieci nasze są” Majki Jeżowskiej. W ramach 62. edycji Krajowego Festiwalu Piosenki Polskiej w Opolu zorganizowano koncert dedykowany jego 30-letniemu dorobkowi. Artysta nie ukrywał wzruszenia. „To prawda, radia nie grają zazwyczaj polskich piosenek. To wszystko, z czego żyliśmy, już się skończyło" – powiedział z nutą nostalgii. „My przecież żyliśmy głównie z płyt. Potem płyty CD się sprzedawały [...] A teraz? Nie ma płyt" – dodał szczerze w rozmowie z Plejadą. CZYTAJ RÓWNIEŻ: Natasza Urbańska przerwała milczenie w sprawie rozwodu. Niespodziewanie zamieściła jasny komunikat „Jeszcze się nie zapoznałem ze starością". Jacek Cygan o życiu po 70-tce Pomimo upływu lat, Jacek Cygan nie mówi „dość”. Wciąż współpracuje z młodymi twórcami i chętnie angażuje się w nowe projekty. – „Nawet proszę wtedy o przysłanie jakiegoś demo czy swojego dossier, żebym mógł się zorientować w czyjejś twórczości. No i czasami coś z tego może być, a czasami nic. Jest taka świadomość, że jak ja coś napiszę, to będzie sukces. I ta świadomość jest nieuzasadniona" – wyznał z rozbrajającą szczerością. Choć artysta świętował 75. urodziny, sam przyznaje, że... nie czuje upływu czasu. – „Ja w ogóle nie czuję, że jestem starszym człowiekiem. To jest coś takiego, co trudno mi nawet wytłumaczyć. Jak widzę, że idą rzeczywiście starsi ludzie, to mówię do żony: 'słuchaj, z nami nie jest jeszcze tak źle'. A ona mówi: 'ale oni są młodsi od nas'. No więc tak to wygląda, że naprawdę tego nie czuję. Można powiedzieć, że ja się jeszcze nie zapoznałem ze starością" – opowiada. Mistrz słowa, który przez dekady opowiadał o emocjach innych, dziś szczerze mówi o swoich własnych uczuciach. Pozostaje życzyć mu wielu kolejnych lat twórczej pasji i niegasnącej energii. CZYTAJ TEŻ: Anna Wyszkoni skomentowała mecz Igi Świątek, nagle wspomniała o Darii Abramowicz. Padły mocne słowa
Ta piosenka to hit lat 80.! Festiwal w Opolu należał tylko do niej. Przejmująca ballada zachwyciła Polaków
Miała wówczas 30 lat. Ze skromną fryzurą, w czarnej sukience wyszła, zaśpiewała i... sprawiła, że amfiteatr w Opolu oniemiał z zachwytu. Edyta Geppert w 1984 roku nie miała sobie równych. Historia utworu „Jaka róża, taki cierń”, który wówczas wykonała, jest naprawdę przejmująca. Poznaj ją.
Na festiwalu w Opolu w 1984 roku debiutująca Edyta Geppert poruszyła publiczność do głębi. Jej wykonanie utworu „Jaka róża, taki cierń” sprawiło, że w amfiteatrze zapanowała cisza, a chwilę później rozległy się owacje. Utwór o bolesnym doświadczeniu życia do dziś budzi emocje. Mało kto wie, że mógł mieć zupełnie inny tekst... Cisza, która wstrząsnęła Opolem – Geppert i jej debiut Była nikomu nieznaną, młodą artystką. Szczupła blondynka bez tancerzy, bez świateł i bez jakichkolwiek efektów, które mogłyby rozproszyć słuchacza. Stanęła, zaśpiewała i... sprawiła, że publiczność dosłownie wryło w ławki amfiteatru. To było 30 bardzo długich sekund. Wszystko dlatego, że nikt nie wiedział, jak zareagować. Sensacja czy wielka porażka? Ale w końcu ludzie poderwali się z miejsc i nagrodzili młodą wokalistkę owacjami na stojąco. To był 1984 rok. Festiwal Piosenki Polskiej. Edyta Geppert nie tylko zdobyła nagrodę za najlepszą piosenkę premierową – z miejsca stała się sensacją w całym kraju. Tak narodziła się jej gwiazda, która do dziś lśni jasno... Jak to wszystko się zaczęło? Czytaj także: Najpierw był jej nauczycielem, potem zrodziło się uczucie. Edyta Geppert i Piotr Loretz są małżeństwem od 38 lat View oEmbed on the source website „Nie czułem jej” – czyli do dwóch razy sztuka Muzykę do „Jaka róża, taki cierń” skomponował Włodzimierz Korcz. Ale nie wszystko od razu poszło gładko. Do jego pierwszego spotkania z Edytą Geppert doszło pośrednio dzięki małżonce, Elżbiecie Starosteckiej. Z nią w teatrze współpracował wówczas Piotr Loretz. Poprosił o przesłuchanie tej nikomu nieznanej wokalistki. Ale kompozytor nie wykazywał większego zainteresowania, miał wówczas na głowie sporo innych obowiązków. W końcu dał się namówić. I... nic szczególnego się nie wydarzyło. Początkowo nie był przekonany. Miał wrażenie, że „nie czuje” wokalistki. „Spieszyłem się, nie potrafiłem się skupić, no nie „czułem” jej w ogóle. Potem okazało się, że to było jakieś zaćmienie, że nie wyczułem, że jestem blisko czegoś nadzwyczajnego” – tłumaczył z wyraźnymi wyrzutami sumienia w 2014 roku. Dopiero po kolejnym spotkaniu, zorganizowanym przez aktora Jerzego Dobrowolskiego, przekonał się do Geppert. Ujęła go dyscypliną i pracowitością – przekazał jej bowiem kilka uwag, dotyczących sposobu śpiewania, które niezwłocznie wprowadziła w życie. Był poruszony. Wiedział, że chce z niej zrobić gwiazdę. By tak się stało, musieli wygrać festiwal w Opolu. W tym celu zwrócił się do Wojciecha Młynarskiego, aby napisał tekst, ale z powodów zdrowotnych nie mógł tego zrobić. Zadanie trafiło więc do Jacka Cygana. Czytaj także: „Macierzyństwo mnie wciągnęło i uszczęśliwiło”. Edyta Geppert po urodzeniu syna chciała zrezygnować z kariery <img src="https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/48/2025/06/pap1984060100B-18a4513.jpg" width="1760" height="2760" alt="Edyta Geppert, laureatka nagrody im. Karola Musioła za interpretację piosenki „Jaka róża taki cierń”, XI Krajowy Festiwal Piosenki Polskiej w Opolu, czerwiec 1984 roku" title="Edyta Geppert, laureatka nagrody im. Karola Musioła, XI Krajowy Festiwal Piosenki Polskiej w Opolu, czerwiec 1984 roku" /> Kaseta VHS i brutalna prawda o życiu – przekaz „Jaka róża, taki cierń” Jacek Cygan miał zaledwie kilka dni na stworzenie tekstu. Terminy były bowiem nieubłagane. Co gorsza, nie mógł się zobaczyć osobiście z młodą wokalistką, ponieważ brała ona wówczas udział w Festiwalu Piosenki Aktorskiej we Wrocławiu. „Edyta Geppert wtedy jeszcze nawet nie koncertowała. Była na początku swojej ścieżki. Korcz przywiózł mi jej występ dyplomowy na kasecie VHS, żebym zobaczył, jakie ma możliwości wokalne”, wspominał w rozmowie z Onete. Wiedział, że pisze piosenkę na festiwal, który ogląda cała Polska. Gdy pierwszy raz śpiewał fragmenty tekstu, poczuł, że to będzie coś wyjątkowego. Wersy takie jak „dziesięć pięter i ciemność” do dziś wywołują dreszcze. Piosenka porusza temat trudnych emocji, krzywd i bolesnych doświadczeń oraz samo***stwa. Dla Cygana to utwór o życiu – jego brutalności i możliwości wyboru, którą ono niesie. Najbardziej poruszającym momentem piosenki jest dla niego fragment „noc wiruje wokół nas...”, gdzie – jak mówi – następuje triumf życia nad przeciwnościami. Czytaj także: Onieśmielała ją swoją wielkością i sposobem bycia. Edyta Geppert żałuje, że nie dojrzała do tej przyjaźni Odrzucone wersje, presja sukcesu i tekst, jakiego jeszcze nie było Nie wszyscy byli entuzjastami tekstu Jacka Cygana. Piotr Loretz miał poważne wątpliwości co do treści utworu. Zaproponował alternatywny tekst, jednak Włodzimierz Korcz zdecydowanie odrzucił tę wersję. Mimo nacisków, postawił na swoim – i wysłał Edytę Geppert do Opola z oryginalnym tekstem. Presja była ogromna. To miał być debiut wokalistki i utwór pisany „na zamówienie” festiwalowe. Ale nikt nie spodziewał się, że stanie się on jednym z najbardziej poruszających momentów w historii polskiej piosenki. I hymnem lat 80. „Różo, różo, nasz jest świat | Zostaniemy wciąż młode | Noc wiruje wokół nas| Spójrz, uśpiłam już trwogę | Miłość durna, miłość zła | Nie ma władzy nade mną| Włosy me pochwyci wiatr | Dziesięć pięter i ciemność” – wybrzmiało silnym, przejmującym, bardzo charakterystycznym głosem. Mocny przekaz. Taki, jakiego wówczas nie było praktycznie wcale. Obawy były więc ogromne. Nikt nie wiedział, czego się spodziewać. Nie ma grama przesady w stwierdzeniu, że występ Edyty Geppert w Opolu w 1984 roku zrobił na wszystkich wrażenie piorunujące. „Tłumaczenie fragmentu „dziesięć pięter i ciemność” jest jednoznaczne. To historia o samo•••stwie. Musimy jednak pamiętać o tym, że, nawet jeżeli kończy się, to życie dało nam możliwość wyboru” — tłumaczył autor tekstu (cytat za artykułem Bartosza Sądera z Onetu). Czytaj także: „Moje piosenki są częścią mnie”. Edyta Geppert o wielkiej pasji, jaką jest dla niej muzyka Sukces, który przeszedł do historii polskiej piosenki Publiczność w Opolu była tak poruszona, że przez kilka minut nie potrafiła zareagować. Jacek Cygan, który miał nagrać występ Geppert na magnetofonie, kompletnie zapomniał o urządzeniu, gdy tylko zaczęła śpiewać. Emocje były zbyt silne. Chwilę po występie cały kraj znał nazwisko Edyty Geppert. Utwór „Jaka róża, taki cierń” z miejsca zapisał się w historii jako jedno z najbardziej przejmujących dzieł polskiej sceny muzycznej. Do dziś, kiedy wybrzmiewa ten utwór, wielu słuchaczy zamiera – dokładnie tak, jak wtedy, w 1984 roku. View oEmbed on the source website
Opole 2025. Nie zaprosili jej na festiwal, nie kryje rozczarowania. Słowa Rodowicz mówią wszystko. Tak ją potraktowali
Maryla Rodowicz po raz kolejny nie otrzymała zaproszenia na festiwal w Opolu. Artystka nie kryje rozczarowania. Ralph Kaminski zdradził, że podczas koncertu otrzymał od niej pełnego emocji SMS-a. Gwiazda mimo wszystko nie traci nadziei na powrót na legendarną scenę.
Maryla Rodowicz, jedna z najważniejszych postaci polskiej sceny muzycznej, po raz kolejny nie została zaproszona na Krajowy Festiwal Piosenki Polskiej w Opolu. Choć jej utwór „Łatwopalni” wybrzmiała podczas koncertu „Trzy ćwiartki Jacka Cygana”, artystce nie zaproponowano jego wykonania. – „Nikt mi tego nie proponował” – mówiła z żalem w rozmowie z Plejadą. Emocjonalna wiadomość Maryli Rodowicz do Ralpha Kaminskiego Podczas 62. edycji festiwalu w Opolu wystąpił między innymi Ralph Kaminski, który wcześniej nagrał z Marylą Rodowicz nową wersję „Nie ma jak pompa”. To właśnie on ujawnił, że w trakcie wydarzenia otrzymał od artystki SMS-a. – „No, szkoda mi jest tego. Maryli też jest przykro, że jej nie ma w Opolu. Dziś do mnie napisała SMS-a. Nadal przeżywa sukces naszego występu w Sopocie. Strasznie się z tego cieszy” – powiedział Pomponikowi Kaminski. „Napisałem jej, że bardzo mi jej tutaj brakuje, a ona napisała, że bardzo szkoda i że byśmy tu razem pohasali. Ja myślę, że Maryla wróci do Opola. Ona musi wrócić, bo ma wielkie urodziny pod koniec tego roku", dodał. W międzyczasie fani będą mogli zobaczyć ją w tym mieście podczas trasy koncertowej „Małgośka Forever”. Andrzej Seweryn zaśpiewał hit Rodowicz, ale bez niej Podczas jubileuszu Jacka Cygana to Andrzej Seweryn wykonał piosenkę „Łatwopalni”. Artysta przyznał, że był to dla niego ogromny zaszczyt i emocjonalne przeżycie. „Czułem się tak, jak może się czuć 80-letni aktor, który po raz pierwszy stoi na scenie amfiteatru w Opolu, po raz pierwszy bierze udział w festiwalu piosenki. Kocha to miasto. To miasto jest związane z moim ojcem. Czułem się dobrze, czułem się szczęśliwy [...] Myśmy już śpiewali go przez kilkanaście lat w wielu miejscach w Polsce", wyznał w rozmowie z Pomponikiem. Spytany o nieobecność Maryli odpowiedział: „Nie wiem, jak koncert był organizowany, nie wiem kto, co, jak, dlaczego". CZYTAJ TEŻ: To był największy hit 2004 roku, śpiewała go cała Polska. Mało kto wie, że ta poruszająca ballada była coverem Opole 2025: Maryla Rodowicz odpowiada, czy wystąpi jeszcze na festiwalu Maryla Rodowicz o jego występie dowiedziała się z mediów. Nie kryła rozczarowania. – „[...] Nikt mi tego nie proponował. [...] Z racji tej, że nikt mnie do Opola nie zaprosił, trzeba było umówić inne koncerty w tych dniach, bo przecież takie rzeczy planuje się z dużym wyprzedzeniem. Nie lubię, jak ktoś śpiewa moje piosenki. Wolałabym zrobić to sama, ale — tak jak mówię — nie było zaproszenia” — przyznała szczerze w wywiadzie dla Plejady. Wokalistka zaznacza, że chciałby być na festiwalu. „Pewnie, że miałabym ochotę wystąpić. Opole jest dla mnie ważnym miejscem. Tyle że na razie nic nie mówią i telefon milczy. A ponieważ nie miałam żadnych propozycji, to dlatego mam w tych dniach koncerty", dodała. Choć sytuacja ją zabolała, Maryla Rodowicz nie wyklucza powrotu na festiwal. – „Musiałabym mieć dobry powód. Nie mogę się przecież obrażać na ten legendarny festiwal. Zobaczymy za rok” – skwitowała w rozmowie z Pudelkiem. CZYTAJ RÓWNIEŻ: Dzieci rozliczyły ją z macierzyństwa. Tego błędu Gessler do dziś nie może sobie wybaczyć
Opole 2025. Miał być najjaśniejszą gwiazdą jego benefisu. Tak Jacek Cygan skwitował skandal z udziałem Rynkowskiego
Jacek Cygan, który jeszcze w Opolu z wielkim wzruszeniem dziękował Ryszardowi Rynkowskiemu, został mimowolnie wplątany w skandal. Gdy prawda o incydencie wyszła na jaw, tekściarz nie krył konsternacji. Teraz przerywa milczenie i komentuje sytuację, która rzuciła cień na jego jubileusz.
To miał być wieczór pełen wzruszeń, wspomnień i muzyki. W opolskim Amfiteatrze Tysiąclecia odbył się koncert „Trzy ćwiartki Jacka Cygana” – wyjątkowe wydarzenie zorganizowane z okazji jubileuszu wybitnego autora tekstów. Na scenie pojawili się najwięksi artyści polskiej estrady, by oddać hołd twórczości Cygana. Publiczność – zarówno ta zgromadzona w amfiteatrze, jak i przed telewizorami – świętowała razem z nim. Jednak wśród zaproszonych zabrakło jednej, ważnej postaci. Ryszard Rynkowski, który miał wystąpić podczas koncertu, nie pojawił się w Opolu. Jacek Cygan osobiście poinformował ze sceny, że artysta miał wypadek samochodowy i nie będzie mógł wziąć udziału w uroczystości. Kilkanaście godzin później w sieci pojawiły się doniesienia o incydencie z udziałem wokalisty. W rozmowie z mediami, tak sytuację skomentował Jacek Cygan. Ryszard Rynkowski nie pojawił się na koncercie Jacka Cygana. Wielki koncert z okazji jubileuszu Jacka Cygana podczas 62. Krajowego Festiwalu Polskiej Piosenki w Opolu miał być muzycznym świętem i spotkaniem artystycznych przyjaciół. To on kończył kilkudniowy festiwal muzyki w Opolu. Wśród zaproszonych gości miał pojawić się również Ryszard Rynkowski. Jednak zamiast wspólnego świętowania, pojawił się cień skandalu. Media obiegła wiadomość, że popularny wokalista uległ wypadkowi drogowemu. Początkowo informacja wywołała wielkie poruszenie – nikt nie przypuszczał, że za kulisami kryje się znacznie bardziej niepokojąca prawda. Jacek Cygan poinformował publiczność, że Ryszard Rynkowski nie pojawi się na scenie z powodu kolizji. „Ryszard jechał do Opola. Miał wypadek samochodowy. Obrażenia są bolesne. Ryśku, nikt lepiej od ciebie nie zaśpiewa 'Wypijmy za błędy'. Troszkę się potłukł. Boli, ale nie ma powodów do obaw. To twardy chłop. Ogląda nas teraz", wygłosił ze sceny słynny tekściarz. Zresztą sam wykonał jeden z ich wspólnych hitów – „Jedzie pociąg z daleka”. Gdy Jacek Cygan poprosił zgromadzoną w amfiteatrze publiczność, by symbolicznie podziękowała nieobecnemu Ryszardowi Rynkowskiemu, nikt nie spodziewał się, że za kulisami rozgrywa się zupełnie inny scenariusz. Na prośbę autora tekstów widownia porwała się do gromkich okrzyków: „Dziękujemy, dziękujemy, dziękujemy…”. Z dzisiejszej perspektywy słowa artysty wybrzmiewają dość niefortunnie. Kilkanaście godzin później w mediach pojawiły się informacje, które wywołały ogromne emocje. Czytaj też: Był ikoną lat 90. i i 2000. Nikt nie wiedział, co łączy go z kultowym autorem tekstów Wypadek Ryszarda Rynkowskiego – kulisy zdarzenia W poniedziałek sprawa nabrała dramatycznego wymiaru. Zaraz po wydarzeniu, który wykluczył Ryszarda Rynkowskiego z udziału w opolskim jubileuszu Jacka Cygana, pojawiły się pierwsze oficjalne informacje. Jak przekazał rzecznik prasowy Komendy Powiatowej Policji w Brodnicy - sierż. szt. Paweł Dominiak, do zdarzenia doszło w sobotę, 14 czerwca w miejscowości Zbiczno. „Kierujący pojazdem marki Volkswagen, w wyniku nieprawidłowego wymijania, doprowadził do zderzenia z kierującym Oplem, po czym oddalił się z miejsca zdarzenia”, cytuje Fakt.pl. Przeprowadzone badanie wykazało u Ryszarda Rynkowskiego 1,6 promila alkoholu w wydychanym powietrzu. Artysta został zatrzymany i przewieziony do komendy w Brodnicy. Muzyk usłyszał zarzut prowadzenia pojazdu mechanicznego w stanie nietrzeźwości. Choć sytuacja mogła zakończyć się tragicznie, tym razem los okazał się łaskawy. W wyniku zdarzenia nikt nie doznał poważnych obrażeń, a żaden z uczestników kolizji nie wymagał hospitalizacji. Jak przekazano, Rynkowski przyznał się do winy, lecz odmówił składania dalszych wyjaśnień. „Ryszard R. dostał zarzut kierowania pojazdem w stanie nietrzeźwości. Przyznał się do winy, ale odmówił składania wyjaśnień”, mówił w poniedziałek w rozmowie z „Super Expressem” prok. Rafał Ruta z Prokuratury Okręgowej w Toruniu. To jednak nie oznacza, że sprawa zakończy się bez echa. Artyście grozi kara do trzech lat pozbawienia wolności oraz zakaz prowadzenia pojazdów mechanicznych. Dla wieloletniego artysty i ulubieńca publiczności to bez wątpienia bardzo trudny moment. Sprawdź też: Huczy o jego wypadku, żona Ryszarda Rynkowskiego przerwała milczenie. Prosi o jedno Ryszard Rynkowski wydał oświadczenie, w którym zwrócił się z przeprosinami do fanów. „Drodzy Fani, chciałem wszystkich Was najmocniej przeprosić za zdarzenie z dnia 14 czerwca 2025 roku. Zdaję sobie sprawę z tego, że zawiodłem wielu z Was, szczególnie wspaniałą opolską publiczność. Obiecuję, że sytuacja ta stanowić będzie dla mnie lekcję, z której wyciągnę odpowiednie wnioski", przekazał. Jak poinformował jego adwokat, pojawiły się wątpliwości co do rzeczywistej zawartości alkoholu w organizmie artysty. „Jednocześnie, odnosząc się do pojawiających się w przestrzeni medialnej informacji dotyczącej stwierdzonej u Ryszarda Rynkowskiego zawartości alkoholu w wydychanym powietrzu, obrona wskazuje, iż dla ustalenia rzeczywistego stężenia alkoholu niezbędne będzie przeprowadzenie dowodu z opinii biegłego, bowiem w sprawie zachodzi szereg wątpliwości, których rozstrzygnięcie wymaga wiadomości specjalnych”, zaznaczył adwokat Adam Kozioziembski [cytat za JastrząbPost] Jacek Cygan komentuje incydent z udziałem Ryszarda Rynkowskiego. Co powiedział? Tuż po medialnej burzy wokół Ryszarda Rynkowskiego, dziennikarze „Faktu” zwrócili się z prośbą o komentarz do Jacka Cygana. Tekściarz nie miał wiedzy na temat szczegółów zdarzenia. "Nie wiedziałem o tym", mówił. Choć słynny tekściarz informował publiczność o nieobecności Ryszarda Rynkowskiego i wspomniał o wypadku, nie chciał zdradzić, kto przekazał mu te wieści. CZYTAJ TEŻ: Nie wystąpił w Opolu, teraz przerwał milczenie. Wydał pilne oświadczenie. Tak odpowiada na zarzuty
Był ikoną lat 90. i i 2000. Nikt nie wiedział, co łączy go z kultowym autorem tekstów
Garou powrócił na polską scenę w wielkim stylu. Podczas festiwalu w Opolu 2025 wykonał „Belle” w hołdzie Jackowi Cyganowi, który nauczył go polskiego. A potem… dostał prezent, który rozbawił całą publiczność!
Ostatni dzień festiwalu w Opolu 2025 przyniósł publiczności momenty, których nikt się nie spodziewał. Na scenie pojawił się Garou – wokalista, który w latach 90. i 2000. święcił triumfy także w Polsce. Tym razem wystąpił w wyjątkowym koncercie z okazji 75. urodzin Jacka Cygana, kultowego polskiego autora tekstów. Wspólne wykonanie „Belle” i kulisy ich relacji ujawniły nieznane wcześniej szczegóły, które rozbawiły i wzruszyły publiczność. Garou w Opolu 2025: powrót legendy lat 90. Ostatni dzień 62. Krajowego Festiwalu Piosenki Polskiej w Opolu przyniósł widzom niezapomniane emocje. W trakcie koncertu "Trzy ćwiartki Jacka Cygana", poświęconego 75. urodzinom legendarnego autora tekstów, na scenie pojawił się Garou – kanadyjski wokalista, który podbił polskie serca w latach 90. i 2000. To był powrót w wielkim stylu. Garou, który przez lata cieszył się ogromną popularnością w Polsce, wykonał piosenkę „Belle” z musicalu „Dzwonnik z Notre Dame”. Utwór ten zna niemal każdy, ale mało kto wiedział, że jego polską wersję stworzył właśnie Jacek Cygan. Zobacz też: Garou zachwycił w Opolu! Na liście życzeń artysty był jeden nieoczywisty punkt Wspólny występ z Cugowskim i Januszkiewiczem Na scenie Garou nie był sam. Dołączyli do niego Piotr Cugowski oraz Marcin Januszkiewicz, wspólnie wykonując poruszającą interpretację „Belle”. Występ został nagrodzony burzą oklasków, a Garou nie krył wzruszenia. – „Dobrze być znowu w Polsce” – powiedział ze sceny. Nie obyło się bez żartów. Garou z uśmiechem oznajmił, że swój największy hit „Gitan” zadedykował Cyganowi, ponieważ po francusku „gitan” znaczy „cygan” lub „cyganka”. ZOBACZ TEŻ: Wielka nieobecna w Opolu. To dlatego Rodowicz nie pojawiła się na festiwalu. Ujawniła gorzką prawdę Jacek Cygan i Garou: językowa przygoda TGV i PKP Ich relacja sięga dalej niż tylko muzyka. Jacek Cygan zdradził kulisy ich współpracy, wspominając, jak uczył Garou fonetycznego języka polskiego. – „Ustaliliśmy, że on będzie mówił TGV, a ja będę mówił PKP. On się spytał: ‘Co to jest PKP?’, wyjaśniłem, że to samo, co TGV” – opowiadał Cygan. Ten żartobliwy sposób nauki języka stał się symbolem ich przyjaźni, a jednocześnie ujął publiczność swoją prostotą i humorem. Czytaj też: Nie zgadniesz, dla kogo powstał hit lat 2000. Jacek Cygan pisał „Dumkę na dwa serca” z myślą o zupełnie innej parze Niezwykły prezent: miniaturowy pociąg od Cygana Po występie Garou otrzymał od Jacka Cygana nietypowy upominek – miniaturowy pociąg. Jak wyjaśnił autor tekstów, był to symbol ich wspólnie – a raczej „niezupełnie wspólnie” – spędzonej nocy, jak zażartował ze sceny. Publiczność wybuchła śmiechem, doceniając dystans i ciepło bijące z tej relacji. Prezent ten był ukoronowaniem wieloletniej współpracy, która – jak się okazuje – miała też zabawne, nieznane wcześniej oblicze. Wzruszenie i śmiech na zakończenie festiwalu Na zakończenie swojego występu Garou podziękował publiczności po polsku słowami: – „Dziękuję bardzo Polska!”. Jego obecność, muzyka i wspomnienia sprawiły, że wieczór stał się nie tylko koncertem, ale również sentymentalną podróżą do czasów, gdy jego utwory królowały na listach przebojów. Festiwal w Opolu 2025 zamknął się z ogromnym ładunkiem emocji – wzruszeniem, śmiechem i muzyką, która połączyła pokolenia. A Garou? Udowodnił, że choć lata mijają, jego charyzma i głos wciąż potrafią oczarować polską publiczność. Źródła: plejada.pl, jastrzabpost.pl
Nie zgadniesz, dla kogo powstał hit lat 2000. Jacek Cygan pisał „Dumkę na dwa serca” z myślą o zupełnie innej parze
Piosenka, która wzruszyła całą Polskę i zdobyła miano hitu dekady, mogła brzmieć zupełnie inaczej. „Dumka na dwa serca” pierwotnie była solowym utworem, który miał wykonać ktoś zupełnie inny. Kulisy jej powstania są pełne niespodzianek, wzruszeń i napięcia godnego scenariusza filmowego.
Nie każda piosenka powstaje z myślą o tym, by stać się legendą. „Dumka na dwa serca”, utwór, który poruszył serca milionów Polaków i zapisał się w historii rodzimej kinematografii, początkowo miał całkiem inne przeznaczenie. Jej tekst nie był pisany dla duetu, tytuł brzmiał zupełnie inaczej, a pierwszą wykonawczynią miała być osoba znana z zupełnie innej działalności. Historia tego hitu to pasjonująca opowieść o niespodziewanych zwrotach akcji, napięciu i magii, która rodzi się, gdy sztuka spotyka emocje. Jak powstała „Dumka na dwa serca” – letnia sesja i inspiracje Lato 1998 roku. Jacek Cygan spotyka się z Krzesimirem Dębskim, który prezentuje mu kilka melodii inspirowanych ukraińskim folklorem. Jedna z nich zostaje wybrana jako główny motyw muzyczny filmu Ogniem i mieczem. Powstaje tekst – pierwotnie zatytułowany „Pieśń Heleny” – który miał być solową piosenką oddającą emocje Heleny Kurcewiczówny, uwięzionej przez Bohuna. Pierwsza wykonawczyni miała być zupełnie inna Wstępne plany zakładały, że piosenkę zaśpiewa Izabella Scorupco – odtwórczyni głównej roli w filmie Jerzego Hoffmana. Sprowadzono ze Szwecji jej singiel, by sprawdzić możliwości wokalne. Scorupco odmówiła jednak udziału, uznając, że nie sprosta wymaganiom. Wtedy zapadła decyzja o przekształceniu utworu w duet dla Edyty Górniak i Mieczysława Szcześniaka. Cygan musiał przerobić tekst, który przyjął roboczy tytuł „Pieśń Heleny i Jana”. Zobacz też: Rzucili publiczność na kolana, nie mieli sobie równych. Później Górniak ze łzami w oczach raz na zawsze pożegnała się z Opolem Nagranie w cieniu presji i zimowej zawieruchy Jesienna sesja nagraniowa w warszawskim studiu S-4 była pełna napięcia. Kompozytor Dębski nie mógł wziąć w niej udziału. Edyta i Mietek ostatecznie nagrywali swoje partie osobno, ponieważ wspólne wykonania nie sprostały oczekiwaniom. "Kiedy są nagrywani razem, przestaje to brzmieć, jakby mieli za dużo energii, która rozsadza mikrofony" — wspominał Jacek Cygan w wywiadzie dla Onetu. Producent Rafał Paczkowski pracował niemal bez wytchnienia, aranżując całość i tworząc unikalny klimat utworu. Pomysł zakończenia piosenki a capella był ostatnim dodatkiem, który zadecydował o jej wyjątkowości. Emocjonalny finał – wzruszenia, łzy i nagrody Decydujące przesłuchanie odbyło się w obecności Jerzego Hoffmana. Po wysłuchaniu nagrania reżyser miał łzy w oczach i ze wzruszeniem powiedział: „Jacku, to jest przepiękne”. Dał twórcom błogosławieństwo i pozwolił na wykorzystanie materiałów filmowych. Piosenka zyskała tytuł „Dumka na dwa serca” – inspirowany literackimi dumkami Słowackiego i Goszczyńskiego. W 2007 roku utwór zdobył tytuł najlepszej piosenki filmowej 50-lecia w plebiscycie magazynu Film. Edyta Górniak i Mietek Szcześniak odebrali Złote Kaczki, wspominając nazwiska twórców. CZYTAJ RÓWNIEŻ: Wielka nieobecna w Opolu. To dlatego Rodowicz nie pojawiła się na festiwalu. Ujawniła gorzką prawdę „Dumka” jako hymn pokoleń – od harcerzy po restauracje we Lwowie Historia piosenki to nie tylko jej powstanie, ale też oddziaływanie. Od polskich harcerzy śpiewających ją na obozach na Litwie, po wokalistki w lwowskich restauracjach – „Dumka na dwa serca” na stałe zapisała się w emocjach słuchaczy. Stała się hymnem miłości i nostalgii. W swojej książce Jacek Cygan wspomniał na koniec rozdziału anegdotę, która tylko potwierdza ogromną popularność i zamieszanie, jakie wywołała piosenka artysty na rynku muzycznym. "Na wiosnę 1999 roku na kanwie popularności Dumki na dwa serca zaczęły wychodzić pirackie płyty i kasety, na których często pojawiała się ta piosenka. I oto ktoś przyniósł mi okładkę jednej z takich płyt. Moje zdumione oczy zobaczyły tytuł: Dunka dwa serca ma- E. Górniak i M. Szcześniak! Dunka, nie dumka! Tłumaczę to sobie tym, że ktoś, kto nie znał określenia „ dumka”, myślał, że w to słowo wkradł się błąd literowy. Poprawił je zatem na Dunka- obywatelka Danii. A skoro miał już Dunkę to nie bardzo mu pasowało to dalsze „ na dwa serca.” Słusznie zatem zrobił uprzejmość autorowi i poprawił szyk oraz znaczenie zdania. I jak ja się teraz odwdzięczę". Źródła: Jacek Cygan, „Życie jest piosenką”, Kraków 2014, s. 295–299, zloteprzeboje.pl
Garou zachwycił w Opolu! Na liście życzeń artysty był jeden nieoczywisty punkt
Kanadyjski wokalista Garou wystąpił na festiwalu w Opolu, świętując 75. urodziny Jacka Cygana. Artysta wykonał swoje największe hity, jednak nieoczekiwany upał sprawił mu pewne trudności. Poznaj kulisy tego wyjątkowego wydarzenia.
Magiczna noc, wyjątkowe emocje i zaskakujący gość z Kanady – tak wyglądał jeden z najbardziej wzruszających momentów tegorocznego festiwalu w Opolu. Garou, charyzmatyczny wokalista znany z musicalu „Notre Dame de Paris”, zaśpiewał dla Jacka Cygana z okazji jego 75. urodzin. Za kulisami mówiło się tylko o nim… Garou gościem specjalnym urodzin Jacka Cygana Podczas 61. Krajowego Festiwalu Polskiej Piosenki w Opolu scena rozbłysła wyjątkowym blaskiem. Wszystko za sprawą koncertu „Trzy ćwiartki Jacka Cygana”, który zorganizowano, by uczcić 75. urodziny jednego z najważniejszych twórców polskiej piosenki. Wśród wielu znakomitych artystów pojawiła się międzynarodowa gwiazda – Garou. Kanadyjski wokalista znany z elektryzującego głosu i niezwykłej charyzmy wykonał utwór „Belle Gitan”, który wzruszył publiczność do łez. Jego obecność była niespodzianką wieczoru, a zarazem hołdem dla dorobku Jacka Cygana. Publiczność wstała z miejsc, nagradzając występ owacjami na stojąco. „Za gorąco!” – co zaskoczyło artystę w Polsce? Choć Garou zachwycał na scenie, to jeszcze przed koncertem dał się zaskoczyć… pogodzie. Upał, który panował w Opolu w dniu koncertu, dał się we znaki nawet przyzwyczajonemu do tras koncertowych artyście z Kanady. Kulisy zdradzają, że Garou musiał szybko dostosować się do warunków – wszystko po to, by na scenie dać występ na najwyższym poziomie. Ale nawet gorące słońce nie było w stanie ostudzić emocji tego wieczoru. ZOBACZ TEŻ: Wielka nieobecna w Opolu. To dlatego Rodowicz nie pojawiła się na festiwalu. Ujawniła gorzką prawdę W garderobie Garou – czego potrzebował przed wyjściem na scenę? Jak przystało na artystę światowej klasy, Garou miał swoje wymagania przed występem. W garderobie musiały się woda, miód, winogrona, popielniczka i zapałki. Nic ponad miarę, ale wystarczająco, by zapewnić komfort i prywatność tuż przed wejściem na scenę. Zespół organizacyjny spełnił wszystkie prośby wokalisty, dbając o każdy szczegół. W końcu tak wyjątkowy gość zasługuje na wyjątkowe traktowanie. Garou i Polska – muzyczna więź, która trwa od lat To nie był pierwszy kontakt Garou z polską publicznością, ale tym razem artysta podkreślał, jak bardzo ceni sobie występy w naszym kraju. Ciepłe przyjęcie w Opolu i entuzjazm widowni tylko potwierdziły, że Garou ma w Polsce wiernych fanów, którzy potrafią stworzyć niezapomnianą atmosferę. W wywiadzie zdradził, że wraca do Polski z radością i zawsze z ogromnym szacunkiem do tutejszych słuchaczy. Emocje, jakie towarzyszyły jego występowi, były obustronne. Źródło: Fakt
Zamiast śpiewać, zeszła ze sceny. Po chwili wróciła… z czymś, co wstrzymało oddech publiczności!
Podczas koncertu "Trzy ćwiartki" na 62. Krajowym Festiwalu Piosenki Polskiej w Opolu, Edyta Górniak niespodziewanie opuściła scenę na początku wspólnego wykonania utworu "Za młodzi, za starzy". Jej zachowanie zaskoczyło zarówno publiczność, jak i współwykonawców.
To miał być wieczór pełen muzyki, emocji i wspomnień. Koncert "Trzy ćwiartki" w Opolu 2025 stał się jednym z najgłośniejszych wydarzeń festiwalu – nie tylko za sprawą repertuaru, ale i poruszającego gestu Edyty Górniak, która niespodziewanie opuściła scenę na oczach tysięcy widzów. Scena pełna gwiazd i jeden niespodziewany zwrot akcji W sobotni wieczór amfiteatr w Opolu wypełnił się po brzegi fanami polskiej muzyki. Na scenie pojawiły się największe gwiazdy, by oddać hołd Jackowi Cyganowi – autorowi tekstów, które od dekad poruszają serca Polaków. Wśród artystów nie zabrakło Edyty Górniak, która zapowiedziana została jako jedna z uczestniczek wspólnego wykonania utworu "Za młodzi, za starzy" z repertuaru Ryszarda Rynkowskiego. Gdy zabrzmiały pierwsze dźwięki, wszystko wskazywało na to, że będzie to wzruszający finał wieczoru. Jednak ku zaskoczeniu widzów, Edyta Górniak – zamiast dołączyć do śpiewających kolegów – zdecydowała się zejść ze sceny. Ten gest zaskoczył nie tylko publiczność, ale i obecnych na scenie artystów. ZOBACZ TEŻ: Wielka nieobecna w Opolu. To dlatego Rodowicz nie pojawiła się na festiwalu. Ujawniła gorzką prawdę Widzowie wstrzymali oddech. Co się stało? Górniak, znana z emocjonalnych występów i wrażliwości scenicznej, nie skomentowała w żaden sposób swojego nagłego zejścia ze sceny. Zgromadzeni w amfiteatrze widzowie i miliony przed telewizorami zastanawiali się, czy to chwilowa niedyspozycja, czy świadoma decyzja artystki. Występ trwał dalej, ale brak Edyty był zauważalny i odczuwalny. Powrót z papierowym sercem Po chwili niepewności Edyta Górniak pojawiła się ponownie. Tym razem z papierowym sercem w dłoniach – symbolem, który natychmiast wywołał burzę emocji. Artystka nie podeszła jednak do mikrofonu, nie zaśpiewała ani jednej nuty. Zatrzymała się w cieniu sceny, jakby nie chciała zakłócać występu, a jednocześnie chciała być jego częścią – na swoich warunkach. Ten symboliczny gest pozostawił więcej pytań niż odpowiedzi. Czy był to wyraz osobistych emocji? Artystyczna interpretacja utworu? A może hołd dla Ryszarda Rynkowskiego i samego Jacka Cygana? Festiwal pełen wzruszeń i momentów, które przejdą do historii Koncert "Trzy ćwiartki" miał być celebracją twórczości Jacka Cygana – i taki właśnie był. Pomimo niespodziewanego zachowania Edyty Górniak, wieczór zapisał się złotymi zgłoskami w historii opolskiego festiwalu. Jednak to właśnie moment z udziałem Górniak przykuł największą uwagę. Jej milczenie i papierowe serce pozostawiły widzów z refleksją – może właśnie o tym, że czasem najwięcej mówią gesty, a nie słowa. Źródło: JastrząbPost
Opole 2025: Był wielką gwiazdą lat 80. Mało kto wie, że jego żona również jest artystką. Tak dziś wygląda 71-latek
Erudyta. Człowiek wielu talentów. Ponadczasowy. Taki właśnie jest Andrzej Poniedzielski. Już w niedzielę pojawi się na festiwalu w Opolu w koncercie „Trzy ćwiartki Jacka Cygana - urodziny”. Jakie tajemnice skrywa? Poznaj jego historię.
Andrzej Poniedzielski to postać wyjątkowa w polskiej kulturze – poeta, satyryk, autor tekstów piosenek i reżyser. Jego twórczość łączy głęboką refleksję z subtelnym humorem, a charakterystyczny styl uczynił go jednym z najbardziej rozpoznawalnych artystów w kraju. Wczesne lata i edukacja Dzieciństwo w Iwaniskach i pierwsze kroki artystyczne Andrzej Poniedzielski urodził się 4 lipca 1954 roku w Iwaniskach, niewielkim mieście w województwie świętokrzyskim. Dzieciństwo spędził w otoczeniu wiejskiej kultury i tradycji, co miało niebagatelny wpływ na jego późniejszą wrażliwość artystyczną. W młodym wieku przejawiał zamiłowanie do słowa, muzyki i sceny – pierwsze próby poetyckie podejmował już jako nastolatek. Studia na Politechnice Świętokrzyskiej i początki twórczości Choć jego ścieżka edukacyjna nie była od razu związana z kulturą, Poniedzielski ukończył automatykę przemysłową na Na Wydziale Elektrycznym Politechniki Świętokrzyskiej w Kielcach. Jednak zamiłowanie do sztuki nie pozwoliło mu pozostać w świecie techniki – równolegle rozwijał swoje pasje artystyczne. Już w czasie studiów działał w środowiskach kulturalnych, tworząc wiersze i teksty piosenek. Czytaj także: Elżbieta Adamiak i Andrzej Poniedzielski są razem 42 lata, to najbardziej znane małżeństwo na scenie „poezji śpiewanej” Kariera artystyczna Twórczość poetycka i satyryczna Andrzej Poniedzielski jest autorem wielu tomików poetyckich, m.in. „Chyba już można…” i „Dla duszy – gram”. Jego poezja jest refleksyjna, pełna melancholii, ale też subtelnego humoru. Obok twórczości literackiej rozwijał również działalność satyryczną, komentując rzeczywistość społeczną z dużym dystansem i ironią. Stał się jedną z ikon inteligentnego humoru scenicznego. Współpraca z Jackiem Cyganem i innymi artystami Jednym z najważniejszych aspektów kariery Poniedzielskiego była jego bliska współpraca z Jackiem Cyganem – znanym poetą i autorem tekstów. Panowie wielokrotnie występowali wspólnie na scenie, prezentując programy, które łączyły poezję, muzykę i humor. Ich relacja twórcza oparta była na wzajemnym szacunku, wspólnej estetyce i wyczuciu języka. Andrzej współpracował również z wieloma innymi artystami, m.in. Anną Marią Jopek, Grzegorzem Turnauem, Magdą Umer, Edytą Geppert i Marylą Rodowicz. Działalność kabaretowa i teatralna Poniedzielski występował w kultowych kabaretach, takich jak m.in. Kabaret Pod Egidą. Współpracował również z Kabaretem Olgi Lipińskiej. Był także reżyserem i scenarzystą spektakli muzycznych i estradowych. Jego występy cechowała elegancja, erudycja i lekkość przekazu, które zjednywały mu publiczność w całej Polsce. Czytaj także: Jacek Cygan od niemal pół wieku jest w szczęśliwym związku. Żona jest jego największym wsparciem <img src="https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/48/2025/06/forum-0953863415-28a0e82.jpg" width="1440" height="2160" alt="Andrzej Poniedzielski, Katarzyna Dowbor, rozstrzygnięcia konkursu na dziennikarza europejskiego, laureata Europejskiego Pióra Ekranu, Europejskiego Ekranu i Europejskiego Mikrofonu, hotel Sofitel Victoria, Warszawa, 16.04.2004 rok" title="Andrzej Poniedzielski, Katarzyna Dowbor, rozstrzygnięcia konkursu na dziennikarza europejskiego, laureata Europejskiego Pióra Ekranu, Europejskiego Ekranu i Europejskiego Mikrofonu, hotel Sofitel Victoria, Warszawa, 16.04.2004 rok" /> Życie prywatne Rodzina i związki Andrzej Poniedzielski raczej chroni swoje życie prywatne przed mediami, mimo że tworzy przecież artystyczny związek. Od 45 lat jest mężem Elżbiety Adamiak, która również występuje na scenie. Ma niezwykle charakterystyczny, aksamitny wręcz głos i charyzmę sceniczną. Często nawet razem dają koncerty. Doczekali się dwójki dzieci: bliźniąt Katarzyny i Michała. Dziś oboje są już dorośli i mają swoje dzieci. Relacje rodzinne są dla niego ważne, choć rzadko mówią o nich publicznie. Pasja do ogrodnictwa i życie poza sceną W wolnych chwilach artysta oddaje się ogrodnictwu – to dla niego forma terapii i kontaktu z naturą. Znany jest także z zamiłowania do ciszy i kontemplacji, które znajdują odzwierciedlenie w jego twórczości. Czytaj także: Kiedy Grażyna Łobaszewska myślała, że umiera, prosiła Boga, by dał jej jeszcze przeżyć miłość <img src="https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/48/2024/07/img8hRIBe-0205131.jpg" width="2048" height="1572" alt="Kraków, 2005-10-21. 41. Studencki Festiwal Piosenki. Jubileuszowy koncert "Jesienna zaduma" z okazji 50. urodzin i 30 lat pracy artstycznej El¿biety Adamiak. Na zdj.: El¿bieta Adamiak z mê¿em Andrzejem Poniedzielskim.jb/hm PAP/Jacek Bednarczyk" title="Koncert "Jesienna zaduma"" /> Nagrody i wyróżnienia Mistrz Mowy Polskiej i inne odznaczenia W 2011 roku Andrzej Poniedzielski otrzymał prestiżowy tytuł Mistrza Mowy Polskiej – nagrodę przyznawaną za szczególną dbałość o kulturę języka polskiego. Jest również laureatem wielu innych wyróżnień artystycznych i honorowych. Wpływ na polską kulturę Jego wpływ na kulturę słowa w Polsce jest niepodważalny – setki koncertów, wieczorów autorskich i spotkań literackich uczyniły go jednym z najbardziej szanowanych twórców słowa w kraju. Jego teksty były wykorzystywane w piosenkach, spektaklach i słuchowiskach. Powstało ich ponad 400 - ta liczba robi ogromne wrażenie. Czytaj także: Marek Hłasko kochał Agnieszkę Osiecką, ale ślub wziął z inną. Kim była jedyna żona pisarza? Znaczenie humoru w twórczości Poniedzielskiego Ironiczny i refleksyjny. A na pewno wrażliwy. Człowiek niepowtarzalny. Humor Poniedzielskiego to nie kabaretowy śmiech na zawołanie – to delikatna gra słów, refleksja nad codziennością, często z nutą filozoficznego smutku. W tym stylu artysta pozostaje niezastąpiony – tworzy przestrzeń, w której można się pośmiać, zamyślić i zachwycić słowem. A już w niedzielę 15 czerwca pojawi się na scenie w Opolu... I zapewne jak zwykle pokaże wielką klasę.
Legenda polskiej piosenki bez sentymentów o młodych twórcach. Krótko ich podsumował
Jacek Cygan zaskakuje szczerością, oceniając młodych artystów i ich miejsce we współczesnej muzyce. Zdradza, czego brakuje im do sukcesu. Jednocześnie przygotowuje się do jednego z najważniejszych koncertów swojego życia — jubileuszowego wieczoru w Opolu.
Jacek Cygan nie zostawił suchej nitki na młodym pokoleniu artystów. Znany autor tekstów wyraził swoje zdanie na temat współczesnej sceny muzycznej i podzielił się refleksją na temat początkujących twórców i ich podejścia do kariery. Co – jego zdaniem – stoi na przeszkodzie, by naprawdę zaistnieli? Jacek Cygan współtworzył największe polskie hity Jacek Cygan od lat pozostaje jedną z kluczowych postaci polskiej sceny muzycznej, towarzysząc najważniejszym artystom w ich drodze na szczyt. To właśnie jego teksty stały się fundamentem sukcesów takich gwiazd jak Edyta Geppert, Anna Jurksztowicz, Mieczysław Szcześniak, Ryszard Rynkowski czy Edyta Górniak. Dla niego pisanie piosenek nigdy nie było tylko rzemiosłem – budował z wykonawcami relacje oparte na zaufaniu i wzajemnym zrozumieniu, przekraczając granice czysto zawodowej współpracy. „To jest ogromna satysfakcja i wielka radość, kiedy się coś takiego dzieje, że piosenki wpisują się w biografie artystów. Piosenka musi wychodzić z tych trzewi, jak pani to pięknie nazwała. Tekst powinien się absolutnie utożsamiać z wykonawcą. […] Na ogół, trzeba z wykonawcą zjeść beczkę soli, spędzić parę nocy, popatrzeć sobie w oczy i potem szukać pomysłu na tę osobę. Kim ona ma być w tej piosence? Jaka ma być ta postać, która wychodzi na scenę?”, wspominał w rozmowie z PAP Life. Dodawał, że piosenki zawsze pisze się dla konkretnego artysty. Zapytany o to, czy zdarza mu się odbierać telefony od młodych twórców, którzy proszą go o pomoc w rozwinięciu skrzydeł, odpowiada twierdząco. Czytaj też: Opole 2025: sięgnął po statuetkę, w sieci pełno ochów i achów. Już nikt nie pamięta, że walczył o Eurowizję Junior Jacek Cygan o młodych twórcach: „Nie widzę nadziei” Jacek Cygan nie ukrywa, że napotyka trudności we współpracy z artystami młodego pokolenia. Jak sam przyznaje, zanim zdecyduje się na napisanie tekstu, prosi o przesłanie muzyki — bo to właśnie od niej zazwyczaj zaczyna się jego proces twórczy — oraz o dossier. Jednak w wielu przypadkach już na tym etapie potrafi podjąć decyzję o odmowie. Często ma przeczucie, iż „nic z tego nie będzie”. Dostrzega, że prezentowana muzyka bywa pozbawiona wyrazistości, nie niesie ze sobą potencjału, nie tworzy postaci, którą można by obudować słowem. Jego wieloletnie doświadczenie podpowiada mu, że sam tekst — nawet najlepiej napisany — nie wystarczy, by zbudować trwały sukces. Tymczasem niektórzy młodzi wykonawcy wychodzą z założenia, że nazwisko Cygana samo w sobie gwarantuje powodzenie. On jednak pozostaje nieugięty: bez odpowiednich fundamentów i środków wyrazu nawet jego talent nie wystarczy, by wykreować artystyczną wartość. „Wtedy proszę o przesłanie muzyki, bo przeważnie piszę tekst do muzyki i przesłanie dossier, czyli jakichś swoich nagrań. Na ogół odmawiam, bo widzę, że nic z tego nie będzie, dlatego że ta muzyka nie jest nośna, nie buduje jakiejś postaci. Musi być potencjał na początku. Niektórym się wydaje, że jak ja napiszę, to będzie sukces. A ja widzę, że tu nic z tego nie będzie, bo nie ma środków, żeby ten sukces zbudować”, opowiada w PAP Life Izie Komendołowicz. Sprawdź też: Opole 2025: Nagrody rozdane, emocje nie opadły. „Debiuty” podzieliły internautów, a w sieci burza Jacek Cygan – koncert „Trzy ćwiartki Jacka Cygana” w Opolu Już za kilka dni, 15 czerwca widzowie i publiczność zgromadzona w opolskim amfiteatrze usłyszy niezwykły koncert z okazji 75. urodzin Jacka Cygana. Autor tekstów piosenek ma wielki sentyment do Opola. Już podczas prób do koncertu poczuł, jak silne emocje budzą w nim piosenki, które wybrzmią w niedzielny wieczór. To dla niego moment nie tylko muzycznego wzruszenia, ale i głębokiej refleksji. "Dzisiaj myślę, że to będzie jeden z najważniejszych koncertów mojego życia. Już na próbie się okazało, że te piosenki, które usłyszymy w niedzielę, wywołują we mnie bardzo silne emocje, wzruszenia. I trochę uświadamiają mi, że przez te wszystkie lata powstał jakiś osobny świat piosenkowy, który zbudowałem z przyjaciółmi kompozytorami, muzykami, wokalistami. I że ten świat jest nieprzemijający", opowiada. Źródło: Pap Life
„Dowiedziałem się, że życie jest piękne”. Jacek Cygan o kulisach książki „Ciao Goethe!” i smakach Italii
W szczerym wywiadzie Jacek Cygan opowiada nam o podróży śladami Goethego, włoskich smakach i kulisach powstania książki „Ciao Goethe!”. To opowieść pełna pasji, sztuki i osobistych odkryć.
Przez 15 lat podróżował do Włoch. Powtórzył trasę wielkiej podróży niemieckiego poety Johanna Wolfganga von Goethego z 1786 roku. Powstała z tego wspaniała książka „Ciao Goethe! Śladami Goethego w Italii”. Jakie Włochy pokazuje nam Jacek Cygan? Wywiad pochodzi z magazynu VIVA! 08/2025. Śladami Goethego: wywiad z Jackiem Cyganem Z wykształcenia inżynier cybernetyk, z zamiłowania i talentów – humanista. Autor tomów wierszy i opowiadań, między innymi nagradzanego tomu „Ambulanza”. Erudyta i poliglota, tłumaczył z jidysz pieśni Mordechaja Gebirtiga. Autor sztuk teatralnych, takich jak „Kolacja z Gustavem Klimtem”. Jest też twórcą cantobiografii Jana Pawła II „Santo subito”. Znamy go przede wszystkim jako autora ponad tysiąca piosenek, w tym takich przebojów, jak „Wypijmy za błędy”, „Jaka róża, taki cierń”, „To nie ja byłam Ewą”, „Pokolenie”, „Czas nas uczy pogody”. Teraz poznajemy Jacka Cygana jako wspaniałego cicerone po pełnej zabytków Italii. – Od czego zaczęła się Pana miłość do Włoch, od orbisowskich wycieczek z lat 70.? Nie, miłość wzięła się raczej z opowiadań i wierszy Jarosława Iwaszkiewicza. Pomyślałem, że we Włoszech muszą być prawdziwe skarby kultury, skoro tak wspaniały pisarz poświęca im tyle miejsca. – Pamięta Pan te pierwsze podróże? Pamiętam, że przeżyliśmy z żoną katastrofę kulinarną w Wenecji. Długo nie mogliśmy się zdecydować, gdzie pójść na nasz wymarzony obiad. W końcu, gdy wybraliśmy miejsce, była 14.30 i restaurację nam zamknęli! Kucharz odjechał na swojej vespie do domu na drzemkę. Skończyło się na tym, że kupiliśmy sobie w kiosku kawałki pizzy, wściekli na siebie. Na szczęście wieczorem poszliśmy na kolację i nastrój nam się poprawił. – A skąd w tym Goethe? Od kilkunastu lat podróżuje Pan z żoną po Włoszech jego śladami. Wszystko zaczęło się 15 lat temu. Założyliśmy z francuskimi i niemieckimi przyjaciółmi stowarzyszenie Trójkąt Weimarski, ale nie dla polityków, dla normalnych ludzi. Są w nim artyści, lekarze, nauczyciele. W Weimarze poszedłem do domu Goethego, w którym od lat jest muzeum. Byłem zaskoczony, ile tam jest rzeczy włoskich. Nawet lawa z wulkanu Etna. Dowiedziałem się, że Goethe przez prawie dwa lata podróżował po Włoszech. Przejechał ten kraj z góry na dół, od Tyrolu po Sycylię. Z podróży powstała książka „Italienische Reise”, po polsku „Podróż włoska”. Po powrocie do Polski znalazłem tę książkę, połknęliśmy ją z żoną z zachwytem. Zakochałem się w Goethem jako w partnerze do podróży. – W takim klasyku jak Johann Wolfgang von Goethe? Tak, proszę sobie wyobrazić, że ten spiżowy mąż, postrzegany jako stary nudziarz, wydał mi się bardziej współczesny niż niejeden późniejszy autor. Podobnie jak on zaczynałem zwiedzanie Włoch od północy i pierwszym amfiteatrem rzymskim, który zobaczyłem w całej okazałości, w całej krasie, był amfiteatr starożytny w Weronie. Normalnie każdy pisze – przepiękne dzieło, jaka harmonia, jaka skala! A Goethe mówi coś innego: Patrzę na amfiteatr i czegoś mi tu brakuje… ludzi. Bo takie budowle wznoszono po to, by ludzie mogli na siebie patrzeć i zachwycać się sobą. By tłum mógł siebie choć przez chwilę podziwiać. Cóż to za oryginalne spostrzeżenie! Albo uwaga z Wenecji, kiedy wynajął gondolierów, aby mu śpiewali… Skarży się, że musiał ich wcześniej zarezerwować, bo to coraz rzadsze zjawisko. My z żoną też musieliśmy w Wenecji zarezerwować kogoś, żeby nam zaśpiewał albo zagrał na akordeonie. I tak samo jak 240 lat temu nie było to takie proste. Goethe pisze, że te pieśni były w stylu Rousseau. Ta uwaga mnie wbiła w fotel, bo gdzie francuski myśliciel i pisarz Jan Jakub Rousseau, a gdzie gondolierzy z Wenecji? Ale dzięki Goethemu odkryłem, że Rousseau pisał pieśni, był zdolnym kompozytorem, mieszkał przez kilka lat w Wenecji. Odkrywałem świat, wędrując śladami Goethego, doceniłem niezwykłość tego, że Włochy trwają przez wieki takie same. Można je przeżywać tak samo, ale inaczej. Bo stoją tam te same kościoły, muzea, te same ruiny, to samo Koloseum. Zobacz też: Są nierozłączni od ponad 40 lat. Jacek Cygan wiele zawdzięcza ukochanej żonie Ewie – Goethe pisze, że nigdy nie był tak szczęśliwy jak w Rzymie. Nazywa to miasto Caput Mundi – głową świata. Panu też daje poczucie szczęścia? Rzym to jest miasto do odczuwania wolności, do wałęsania się nawet po tych samych miejscach, odkrywania ich ciągle na nowo! Od Piazza del Popolo do Zatybrza można przejść na piechotę w kilka godzin. W Rzymie jest tyle niezwykłych miejsc, że chce się tam wracać i jeszcze raz to przeżyć. Nie sposób w czasie jednego pobytu wszystkiego odkryć i zapamiętać. Wyjeżdżam z Włoch i gdy przekraczam przełęcz Brennero, już tęsknię. Ktoś mnie kiedyś zapytał: „Dlaczego pan nie mieszka we Włoszech, skoro tak pan kocha Włochy, Rzym?”. Dlatego, że ta tęsknota jest wartością samą w sobie. Ja ją mogę odczuwać tylko w Polsce. – Ktoś powiedział, że na Rzym jest zawsze za mało czasu… To prawda. À propos szczęścia mam taki cytat, który chciałbym przytoczyć. To słowa Goethego z jego rozmów z Johannem Peterem Eckermannem. Mówi o Rzymie, wspominając swoje podróże, sam już wtedy po siedemdziesiątce: „W Rzymie odczułem, czym właściwie jest człowiek. Do tego szczytu, do tego szczęścia doznawania nigdy potem już nie doszedłem. W porównaniu z moim ówczesnym samopoczuciem w Rzymie właściwie już nigdy potem nie byłem równie radosny”. – Opowie Pan o swoich ulubionych miejscach w Rzymie? Mój ulubiony spacer zaczyna się na Piazza del Popolo. Tamtędy, jadąc od Via Flaminia, wjechał do Rzymu Goethe. Spełnił swoje wielkie marzenie. O tym mieście opowiadał mu w dzieciństwie ojciec, w domu wisiały ryciny Rzymu. Na Piazza del Popolo muszę wejść do kościoła Santa Maria del Popolo… – Bazyliki Najświętszej Maryi Panny Wszystkich Ludzi… Są tam dwa genialne obrazy Caravaggia. Goethe ich nie oglądał, nie ceniło się wtedy takiego malarstwa, jak Caravaggio. A miał je na wyciągnięcie ręki, wisiały 200 metrów od jego domu. W kościele Santa Maria del Popolo dwa wieki wcześniej był także inny Niemiec, Marcin Luter. Przyszedł na piechotę z Erfurtu, by dyskutować z papieżem o tym, co niepokoi go w Kościele. Odprawił tutaj mszę, jeszcze jako katolicki duchowny. Ale Goethe o tym nie wiedział. Nie wszedł do tego kościoła. Z Piazza del Popolo przechodzę spacerem w kierunku Schodów Hiszpańskich. Znajduje się tam starożytny stworek postawiony tu w XVI wieku, tak brzydki, że Włosi nazwali go pawianem. Ma imię Babuino. Ten pawian leży rozłożony na fontannie, jest piękny. Dla mnie to obowiązkowy przystanek. Zawsze pijemy tu z żoną kawę. Myślę, że Goethe widział tę rzeźbę, i kiedy pisał w Rzymie scenę „Fausta” w pracowni czarownicy, to wymyślił dwa koczkodany, które mieszają w kotle odmładzającą miksturę dla Fausta. No bo bez Babuino skąd miałyby się brać małpy u Goethego? – Na Schodach Hiszpańskich da się wytrzymać? Bo niby jest tak samo, ale takich tłumów to chyba za czasów Goethego nie było. W Rzymie zawsze było mnóstwo ludzi, a pod Schodami Hiszpańskimi kłębił się tłum nawet za czasów Goethego. Uwielbiały się tu eksponować rzymskie ślicznotki. Spacerując dalej, idę do Panteonu, to miejsce ma niesamowitą energię. Wystarczy tutaj w tym tłumie siedzieć, pić prosecco i patrzeć. Idąc dalej, mijam fontannę di Trevi i przechodzę na Campo di Fiori. O każdej porze dnia i nocy jest tu przecudownie. Posąg Giordana Bruna stoi w głębokim cieniu i zasłonięty kapturem patrzy co rano na targ owocowo-kwiatowo-warzywny, najwspanialszy na świecie. Odkryliśmy tam z żoną zielsko zwane puntarella. – Cykoria szparagowa, u nas raczej nieznana. Na targu pytaliśmy, czy to się je. A niedługo potem, w restauracji Ar Galletto na Piazza Farnese podano nam tę puntarellę z sosem z anchois, cudowna. Następnie przechodzę na Zatybrze. Można potem wrócić przez plac Świętego Piotra i Watykan, dojść do Zamku Świętego Anioła. – A ma Pan swoje miejsca, takie mniej turystyczne? Ale to są moje miejsca, nie myślę o nich jako o turystycznych atrakcjach. Jak mówiłem, Rzym zawsze był tłoczny. Nie chodzi o to, że jest dużo ludzi i że miejsca są znane, tylko żeby w tych miejscach odkryć coś swojego. I na przykład sto metrów od Schodów Hiszpańskich jest Akademia Valentino, miejsce założone przez słynnego projektanta mody. Odbywają się tam pokazy i wystawy. W środku, na placyku znajduje się rzeźba Igora Mitoraja „Bogini Rzymu”. Ogromna żeliwna twarz, z lewego oka płynie woda, która przez lata pokryła policzek smugami barw. To absolutnie moje miejsce. Po lewej stronie Schodów Hiszpańskich znajdziemy knajpeczkę, właściwie bar Il Palazzetto. Pamiętam, kiedy razem z Olgą Tokarczuk promowaliśmy polskie księgozbiory w rzymskich bibliotekach, byliśmy tam na lunchu. Był styczeń, a Rzym raczył nas cudownym słońcem. To także jest moje miejsce. Czytaj również: Jacek Cygan stworzył ''Dumkę na dwa serca'' na dzień przed premierą. Pierwszy tytuł zupełnie mu nie pasował – Czasem z podróży zapamiętujemy rzeczy, które nas zaskoczyły, okazały się inne, niż myśleliśmy. Goethego zaskoczyła radość życia Włochów. Ich umiejętność korzystania z przyjemności życia. A Pana? Mnie to samo. Nigdzie tak nie ma, że kiedy się jest w restauracji, przychodzi kelner i od razu widać, że on nie tylko tu pracuje, ale też żyje. I jest zainteresowany takim człowiekiem jak ja, i jeśli się przekona, że ja coś wiem na temat włoskich potraw i win, jest szczęśliwy. A jak się okaże, że znam pieśni włoskie, to nawet ze mną zaśpiewa. – Rozbawiła mnie w książce anegdota, bodaj z Padwy, o niemieckiej pizzy, z frytkami i parówkami. Jeść we Włoszech niemiecką pizzę to pech. To taki przypadek, pewnie dzięki Goethemu. Włochy to dla mnie przede wszystkim makarony. Napisałem nawet o nich piosenkę „Makarony, włoskie makarony”, śpiewa to wspaniale Jacek Wójcicki. (Jacek Cygan cytuje z pamięci – przyp. red.) „Pasta to danie z ciasta/ I właśnie z tych względów/ Pasta nie zawsze musi być pastą do zębów/ Pasta to jest przed głównym daniem smaczna sprawka/ Ale to nie jest zupa ani też przystawka/ Przystawki bowiem od Sycylii aż po Asti/ Noszą przepięknie brzmiącą nazwę antipasti/ Pasta, ten przysmak z ciasta jest robiony/ I są to, mówiąc w skrócie, wszystkie makarony!”. Jestem uzależniony od spaghetti alle vongole, dobrze wychodzi szczególnie nad morzem. Żona robi cudowną carbonarę i arrabbiatę. W Toskanii pewien kucharz przygotował nam kiedyś zielone spaghetti z posiekaną wątróbką. Ten makaron robi się z grappą truflową! Nie wiedziałem, że taka w ogóle istnieje! Efekt oszałamiający. Moja żona zapytała, gdzie można kupić taką grappę, a on przyniósł ją z kuchni w prezencie, przepraszając, że ma tylko pół butelki. Chciałbym też wspomnieć, że pojechaliśmy kiedyś do Marka Jackowskiego, kompozytora, gitarzysty, twórcy Maanamu, który mieszkał w Castellabate pod Neapolem. Marek był tam bardzo lubiany i na jego cześć w jednej ze świetnych pizzerii wprowadzili do karty dań pizzę di Marco. Ale już Marka nie ma. – Rozmawialiśmy o Rzymie, a kiedy Pan myśli o innym włoskim mieście, o Padwie, co ma Pan przed oczyma? Palmę Goethego. Był botanikiem, napisał prawie naukowe dzieło „Metamorfoza roślin”. Zajmował się też rozszczepieniem światła, pozostały z tego okresu malarskie kręgi świetlne. Zajmował się mineralogią, badał lawę wulkaniczną. W ogrodzie botanicznym – najstarszym na świecie – założonym w XVI wieku znajduje się palma nazwana na jego cześć. Kiedy Goethe ją odwiedził, miała już ponad 200 lat, dziś ma 500 i nazywana jest palma nana, czyli palma babcia. – To trochę niesamowite, że Goethe był w ogrodzie botanicznym, a nie poszedł do kaplicy Scrovegnich? Ta kaplica jest rzeczywiście powalająca, ozdobiona malowidłami Giotta robi niebywałe wrażenie. Nie wiem, czemu Goethe tam nie poszedł, bo przecież cenił Giotta. – Podróżując śladami Goethego, opisuje Pan miasta, które nie są aż tak bardzo znane: Vicenza, Ferrara. Gdyby nie Goethe, nigdy bym nie pojechał do Vicenzy, nikt z moich przyjaciół tam nie był. A teraz wszystkich namawiam, żeby odwiedzili to miasto. Zobaczymy tam wspaniałe, renesansowe budowle Andrei Palladia. Goethe się nim zachwycał. Jego budowle oglądał także w Wenecji. Proszę pamiętać, że w czasach Goethego nie było fotografii. Jeśli chciał mieć pamiątkę, musiał zdobywać ryciny albo rysować samemu. – W książce zastanawia się Pan, na czym polega magia Wenecji. Co sprawia, że miliony ludzi z całego świata tłoczą się w ciasnych uliczkach i biegają jak szaleni z aparatem lub telefonem przy oku. I piszę, że każdy ma swoją Wenecję i przyjeżdża tu choćby dla jednego widoku, jednego zapachu, obrazu, rzeźby. Dla jednego momentu na nabrzeżu Zattere w dzielnicy Dorsoduro, kiedy nad kanałem zachodzi słońce. Wenecja to piękno nie do opisania. Kiedy jadąc vaporetto, czyli tramwajem wodnym, patrzy się na domy i pałace stojące wzdłuż Canal Grande, na rytm tych budowli, to potem w naturalny sposób tęskni się do tego widoku. Znam ludzi, którzy przyjeżdżają do Wenecji, by zobaczyć umierające napisy na murach. Nazwy placów i ulic znajdują się tutaj nie na metalowych tabliczkach, ale są namalowane bezpośrednio na murach. Przyjeżdża się więc do Wenecji i biegnie zobaczyć, czy „murale” jeszcze są, czy nie zostały zamalowane, czy nie wytrawiła ich sól albo morskie wiatry. – Grand Tour, wielka podróż, w którą wyruszył Goethe do Włoch, była modna w XVIII wieku. Służyła nie tylko poznawaniu świata, ale też siebie. A Pan czego się o sobie dowiedział? Dowiedziałem się, że życie jest piękne i że nie ma nic wspanialszego, niż podróżować śladami kogoś, kogo się podziwia. Dotykać tych samych miejsc, patrzeć na te same obrazy. Mieć w pamięci to, co on o tym powiedział. W Padwie zaszedłem do kościoła, zdziwił mnie jego ogrom, był chyba wielkości boiska piłkarskiego, ciemny, pusty. Usiadłem w ostatniej ławce i poczułem się strasznie słaby, samotny. Było zimno, a mnie pot leciał z czoła. Wieczorem otworzyłem „Podróż włoską” Goethego i przeczytałem, że zaszedł do tego samego kościoła Świętej Justyny i poczuł się tak samotny, tak bardzo sam. Miał wrażenie, że gdyby mu się coś stało, to nikt z przyjaciół by go tam nie szukał. Dzielą nas ponad dwa wieki, ale doznanie samotności jest takie samo. Zobacz również: Zawdzięcza mu sukces, Jacek Cygan jest dla niej jak ojciec. Od 30 lat wspiera ją jak nikt! – Swoją książkę „Ciao Goethe!” zadedykował Pan żonie Ewie, która „ma w sobie wszystkie kobiety Goethego”. To jaka jest ta Pana żona? Musiałbym napisać osobną książkę! Kiedy poznawałem kobiety Goethego, zauważyłem, że jest w nich wiele z mojej żony. Zaczynając od wielkiej miłości Goethego, Charlotte von Stein. Charlotte znała się na sztuce, prowadziła z Goethem rozmowy o niej, była niezwykle wrażliwa na malarstwo, muzykę, poezję. Moja żona ma te cechy, a jednocześnie jest w tym odrębna, autonomiczna, często w ogóle nie podziela moich poglądów na temat sztuki, wiersza, piosenki. Z kolei podobnie jak kochanka i późniejsza żona Goethego, Christiane Vulpius, moja żona wspaniale gotuje. Kiedy idzie na bazarek, często pyta, co mi kupić. Christiane też pytała o to Goethego, a on kiedyś napisał do niej: „Kup mi dwie kopy skowronków, udziec jagnięcy…”. Skowronki? Jak to dzisiaj brzmi. – Z Markiem Kondratem wymyślaliście, Panowie, włoskie słowa, takie jak „zorrano”. To się działo u nas w domu, na warszawskiej Sadybie. Przyszedł do nas Marek i wspólnie stworzyliśmy wariację na temat francuskiego aperitifu o nazwie kir. Robi się go z likieru z czarnej porzeczki i białego wina lub szampana. Dla mnie jest zawsze za słodki. Wymyśliliśmy, by zamiast likieru z porzeczki było campari dopełniane prosecco. A żona zaproponowała, by serwować do tego kawałek kruszonego parmezanu. Nasz wynalazek nazwaliśmy z włoska, zorrano, ponieważ uznaliśmy, iż jest tak pyszny, że można go pić co rano. Zaprzyjaźnionym włoskim barmanom bardzo się ten pomysł spodobał. – Dobrze poznał Pan Goethego w czasie swoich podróży? Wielu czytelników jest zaskoczonych, jak bliski jest im Goethe po przeczytaniu tej książki. A przecież dzisiaj on uchodzi za klasyka, postać niemalże pomnikową. Ludzie go znają, ale mało kto czyta. A może warto wrócić do jego liryki, przeczytać „Fausta”, „Ifigenię w Taurydzie”, „Elegie rzymskie”. Jeśli wykonaliśmy jakiś krok w celu poznania człowieka takiego jak Goethe, to może warto wykonać następne. Do tego namawiam w książce „Ciao Goethe!” i ręczę swoim przykładem, że to się duchowo opłaca. „Ciao Goethe! Śladami Goethego w Italii”, wyd. Marginesy, 2025. Niezwykła opowieść już w księgarniach!
„Najpiękniejszy głos Europy”, Edyta Górniak prawie wygrała Eurowizję. Jacek Cygan ujawnia, co poszło nie tak
Edyta Górniak na Eurowizji 1994 zdobyła drugie miejsce. Jacek Cygan ujawnia, że złamanie regulaminu mogło kosztować ją zwycięstwo. Poznaj kulisy tego wydarzenia.
To był wieczór, który miał przejść do historii. Polska debiutowała na Eurowizji, a jej reprezentantką była młoda, charyzmatyczna Edyta Górniak z poruszającą balladą „To nie ja”. Scena w Dublinie, rok 1994. Przed milionami widzów w całej Europie Górniak wyśpiewała drugie miejsce – największy jak dotąd sukces Polski na tym prestiżowym festiwalu. Po latach Jacek Cygan wspomina, co mogło pozbawić ją zwycięstwa. Edyta Górniak i "To nie ja" – sukces na Eurowizji 1994 Dziś występ Edyty Górniak na Eurowizji 1994 jest symbolem triumfu i narodowej dumy. Polska zapisała się złotymi zgłoskami w historii konkursu. Dla wielu fanów wciąż jest to jeden z najlepszych wykonów wszech czasów. Artystka zajęła w konkursie 2. miejsce! "Nigdy nie zapomnę tego momentu, kiedy Edyta zaśpiewała "To nie ja byłam Ewą", zeszła ze sceny i ekipy z wszystkich krajów wstały i przez trzy minuty biły jej brawo. Nie było żadnych wątpliwości co do tego, kto jest najlepszy i kto moralnie wygrał ten festiwal", mówił w jednym z archiwalnych wywiadów dla Plejady. Kulisy ujawnione przez Jacka Cygana rzucają jednak nowe światło na tamte wydarzenia. Piosenka, do której słowa napisał Jacek Cygan, a muzykę skomponował Stanisław Syrewicz, do dziś budzi emocje i zachwyt. Ale za kulisami tego triumfu kryła się kontrowersja, która mogła zmienić bieg historii. Autor tekstu „To nie ja”, po latach opowiedział o incydencie z prób, który mógł wypłynąć na ostateczną punktację. Czytaj też: Zawdzięcza mu sukces, jest dla niej jak ojciec. Od 30 lat wspiera ją jak nikt! <img src="https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/48/2025/05/pap19950313021-90f477d.jpg" width="2577" height="3393" alt="Warszawa 13.03.1995. Gala wrêczenia nagród Akademii Telewizyjnej, Wiktory 1994, odbywaj¹ca siê w hotelu Victoria (hotel Sofitel Victoria Warszawa). Na zdjêciu: zdobywczyni Wiktora 1994, piosenkarka Edyta Górniak.mo PAP/Afa Pixx/Zenon ¯yburtowicz" title="Edyta Górniak, Warszawa 13.03.1995. Gala wręczenia nagród Akademii Telewizyjnej, Wiktory 1994" /> Dlaczego Edyta Górniak nie wygrała Eurowizji 1994? W jednym z ostatnich wywiadów Jacek Cygan wrócił wspomnieniami do tego historycznego wydarzenia. "To była taka piosenka, która musiała spełnić dwie funkcje. Pierwsza to, jak mówiła Edyta, żeby dla tych, którzy nie znają polskiego, to płynęło, żeby nie było tych "sz", "cz", "ż", żeby oni mogli się poddać tej piosence. A druga to jest taka funkcja, żeby ta piosenka wyzwoliła to, co najważniejsze w Edycie, czyli jej wielkie emocje. I dlatego to jest takie mocne", opowiadał w rozmowie ze Światem Gwiazd. Występ Górniak był spektakularny. Jacek Cygan zdradził, że wokalistka podczas próby generalnej wykonała pierwszą zwrotkę piosenki… w języku angielskim. A to było niezgodne z obowiązującym wtedy regulaminem Eurowizji. Część delegacji, w tym przedstawiciele Hiszpanii, Szwecji i Grecji, oskarżyła artystkę o złamanie zasad, które wymagały wykonania utworu w języku ojczystym. Mimo groźby dyskwalifikacji, do Europejskiej Unii Nadawców nie wpłynął oficjalny protest, dzięki czemu Górniak mogła wystąpić na eurowizyjnej scenie. W finale zaprezentowała polskojęzyczną wersję. Zdobyła 166 punktów, zajmując zaszczytne drugie miejsce. Jednak dziś, z perspektywy czasu, pojawia się pytanie: czy złamanie regulaminu mogło wpłynąć na ostateczne notowania jurorów? "Niestety, tam był taki regulaminowy haczyk, że Edyta Górniak na próbie zaśpiewała po angielsku zwrotkę i przez to chyba osiem krajów ją zdyskwalifikowało i w ogóle na nas nie głosowały. Te, dla których Edyta była, powiedzmy sobie szczerze, największą konkurencją i dlatego zajęliśmy drugie miejsce, a nie pierwsze", wyznał Jacek Cygan w rozmowie ze Światem Gwiazd. Edyta Górniak zdobyła serca słuchaczy. Wszyscy byli pod wrażeniem jej niesamowitego talentu! "Po koncercie czekał młody redaktor BBC i powiedział: "To jest najpiękniejszy młody głos Europy". Fakt, że kiedy Edyta skończyła, weszliśmy do tego green roomu, to wszystkie ekipy wstały i biły jej brawo przez dwie minuty" — relacjonował Cygan. Źródło: Świat Gwiazd, Plejada, Wikipedia Sprawdź też: Ujawnił prawdę o hymnie, który Edyta Górniak zaśpiewała na mundialu. Tego nie wiedział nikt
Zawdzięcza mu sukces, jest dla niej jak ojciec. Od 30 lat wspiera ją jak nikt!
Edytę Górniak i Jacka Cygana łączy wyjakowa przyjaźń
Ich losy splotły się wiele lat temu. Edytę Górniak i Jacka Cygana połączyła wyjątkowa wieź. Autor tekstów napisał dla wokalistki jeden z jej największych przebojów – To nie ja, za sprawą którego zapisała się w historii Eurowizji. W wielu wywiadach artysta w samych superlatywach wypowiadał się o Edycie Górniak i mówił ciepło o ich przyjaźni. Wciąż są dla siebie ogromnym wsparciem! Jacek Cygan o przyjaźni z Edytą Górniak. Łączy ich wyjątkowa więź Od zawsze podkreśla, że Edyta Górniak jest artystką wybitną i kompletną - talentem, który nie zdarza się często. Wokalistka posiada dar interpretacji utworów i zawierania w piosenkach swoich emocji. Z kolei autor tekstów jest utytułowanym twórcą, a spod jego pióra wyszły jedne z najpiękniejszych i ponadczasowych polskich utworów. Ta współpraca musiała zaowocować wspaniałymi piosenkami! „Na pewno jest wybitną, niezwykłą artystką. Śpiewaniem umie wyrazić swoją duszę i to, co napiszą jej inni w piosenkach. […] Ale to jest bezdyskusyjne. Jak miałbym się z tym nie zgodzić, skoro to jest po prostu stwierdzenie faktu? Z faktami się nie dyskutuje. I tu nie chodzi tylko o głos. Natura bardzo rzadko obdarza ludzi czymś takim, co ma Edyta Górniak. Ona potrafi swoim śpiewem wyrazić nieprawdopodobne emocje. Muzyka to nie jest skok wzwyż czy pchnięcie kulą. Tu nie liczy się to, kto wyżej czy dalej. Po prostu należy cieszyć się z tego, że Edyta jest z nami i że możemy obcować z jej sztuką wokalną. Bo to jest ogromny dar i jakaś niepowtarzalna magia!”, mówił Jacek Cygan w rozmowie z Plejadą. Czytaj też: Ujawnił prawdę o hymnie, który Edyta Górniak zaśpiewała na mundialu. Tego nie wiedział nikt To Jacek Cygan napisał piosenkę, którą podbiła w 1994 roku Eurowizję. Edyta Górniak z utworem „To nie ja” zajęła drugie miejsce i na stałe zapisała się w historii konkursu. Autor przebojów doskonale pamięta chwilę, w której usłyszał jej wykonanie. Twórca towarzyszył wtedy Edycie Górniak w Dublinie. „Nigdy nie zapomnę tego momentu, kiedy Edyta zaśpiewała "To nie ja byłam Ewą", zeszła ze sceny i ekipy z wszystkich krajów wstały i przez trzy minuty biły jej brawo. Nie było żadnych wątpliwości co do tego, kto jest najlepszy i kto moralnie wygrał ten festiwal”, opowiadał kilka lat temu Michałowi Misiorkowi w Plejadzie. Był zawiedziony, że artystka wówczas nie zajęła pierwszego miejsca. Sześć krajów nie przyznało Edycie Górniak punktów. Jak sugerował Jacek Cygan, najprawdopodobniej chodziło o zazdrość. „Stało się tak, jak się stało, ale dla mnie to żaden problem. Naprawdę nie ma dla mnie znaczenia to, czy było to pierwsze, czy drugie miejsce. Została piosenka, która mimo upływu lat elektryzuje ludzi w każdym wieku. Za każdym razem, gdy Edyta ją śpiewa, dzieje się coś niesamowitego. I to jest ważne”, mówił w rozmowie z Plejadą. Czytaj też: Są nierozłączni od ponad 40 lat. Jacek Cygan wiele zawdzięcza ukochanej żonie Ewie Edyta Górniak i Jacek Cygan nie szczędzą sobie komplementów. Cenią swoje dokonania i talent Autora tekstów piosenek i Edytę Górniak połączyła wyjątkowa przyjaźń. Artysta podkreśla, że pisanie zawsze było jego pasją i znaczącą częścią życia. Z radością tworzy dla kogoś, kto posiada olbrzymi talent i potrafi opowiedzieć historię zawartą w piosence poprzez swoją wrażliwość. Edyta Górniak w swoim repertuarze posiada wiele hitów napisanych przez Jacka Cygana. „Dotyk”, „Jestem Kobietą”, „Pada śnieg”, „Dumka na dwa serca” - te hity znają wszyscy. Gdyby tylko ich losy zawodowe znów się ze sobą połączyły, cieszyłby się z ich współpracy. Mimo upływu lat relacja Edyty Górniak i Jacka Cygana trwa. Wciąż pozostają ze sobą w stałym kontakcie i mocno się wspierają. „Z przyjemnością napisałbym coś dla Edyty. Zresztą, jesteśmy cały czas w kontakcie, mamy dobre relacje. Gdy tylko mogę, wspieram ją moralnie i duchowo. I tak już pewnie będzie zawsze”, opowiadał w 2020 roku w rozmowie z Michałem Misiorkiem dla Plejady. A w rozmowie z Party dodawał: „Widujemy się z Edytą, dużo i ciekawie rozmawiamy. Obie strony są otwarte na przyszłość (śmiech). Ja dobrze wspominam współpracę z Edytą. To dlatego na honorowym miejscu wisi u mnie platynowa płyta za "Dotyk", który rozszedł się w nakładzie miliona egzemplarzy. Dziś byłaby to trzydziestokrotna platyna. Co tu dużo mówić, Edyta to wielki talent”. Z kolei wokalistka w rozmowie z Faktem podkreślała, że ceni talent i doświadczenie artysty. „Jacek jest poetą wielkim i nieśmiertelnym, stworzył tyle pięknych dzieł dla tylu polskich artystów. Bardzo chętnie się z nim spotka”, mówiła. Sam Jacek Cygan sprzeciwiał się też zdaniu, że Edyta Górniak zaprzepaściła swoją szansę i nie zrobiła światowej kariery. Autor tekstów piosenek twierdzi, że na wiele rzeczy nie miała wpływu. Sama nie może mieć sobie nic do zarzucenia. „Edyta perfekcyjnie zrobiła wszystko, by rozpocząć zagraniczną karierę. Niestety, pewne rzeczy były od niej niezależne”, oceniał w Plejadzie. I apelował, by nie skreślać artystki. „Ona wciąż genialnie śpiewa i może nas zawsze czymś zaskoczyć. Nie chciałbym teraz wyjść na cygańskiego wróżbitę, ale powiem tak: każdy ma swoją linię życia. Nie ingerujmy w linię życia Górniak. A co do naszej współpracy, to widzę to tak jak w piosence "To nie ja" - Edyta musi "ogrzać niebo marzeniem!”, oceniał Jacek Cygan w rozmowie z Party. Taka przyjaźń to prawdziwy skarb! Źródło: Plejada wywiad 3 lipca 2020, Party, Fakt, JastrząbPost
Są nierozłączni od ponad 40 lat. Jacek Cygan wiele zawdzięcza ukochanej żonie Ewie
„Zobaczyłem w niej partnerkę na całe życie”
Napisał teksty największych hitów polskiej sceny muzycznej. Wypijmy za błędy, To nie ja, Wszystko ma swój czas, Chwytaj dzień czy Czas nas uczy pogody. To tylko niektóre z nich. Na koncie artysty jest ponad tysiąc piosenek! Poeta, organizator festiwali i scenarzysta… Jak wygląda jego życie prywatne? Jacek Cygan i jego wspólnie z żoną Ewą od ponad 40 lat tworzą szczęśliwy duet. Jak zaczęła się ich relacja? Co mówili o łączącym ich uczuciu? Z okazji urodzin artysty przypominamy ich niezwykłą historię. Artykuł aktualizowany 6.07.2025 r. Jacek Cygan i Ewa Łabuńska: jak się poznali? Historia miłości małżonków „Przekonałem się, że Ewa jest niezwykle interesującą osobą. Mądra, otwarta, serdeczna. Zobaczyłem w niej partnerkę na całe życie”, mówił o ukochanej. Pewnie nie mieliby okazji się spotkać, gdyby nie zrządzenie losu. Jacek Cygan porzucił wyuczony zawód. Nie każdy wie, że poeta studiował na wydziale cybernetyki na Wojskowej Akademii Technicznej. Po ukończeniu uczelni postanowił, że swoją przyszłość zwiąże z muzyką i poświęci się pisaniu tekstów. A wszystko zaczęło się 47 lat temu, a dokładnie w 1978 r. Jacek Cygan i Ewa Łabuńska poznali się na Festiwalu Piosenki Studenckiej w garderobie Teatru im. Słowackiego w Krakowie. On pracował z zespołem Nasza Basia Kochana, którego był współzałożycielem, a pani Ewa pełniła rolę asystentki reżysera festiwalu i była aktorką studenckiego teatru Gong 2. „Siedziałem w garderobie w Teatrze Słowackiego i czekałem na próbę, którą mieliśmy odbyć z zespołem Nasza Basia Kochana”, mówił Jacek Cygan. „Nagle wpada blondynka z rozwianym włosem i pyta: – A ta Nasza Basia Kochana, to kto? – Mówię: – To ja. Ona zaś: – A reszta gdzie? A ja: – Reszta idzie, to są artyści! I to była właśnie Ewa, moja obecna żona, która wywodziła się z ruchu studenckiego i pełniła wtedy rolę asystenta reżysera. Tak poznaliśmy się w 1978 r. Czyli do zbliżenia doszło przez śpiewanie", dodawał w wywiadzie dla archiwumandrzejamolika.pl. Co jakiś czas spotykali się podczas na imprezach artystycznych. Odkrywali, że łączy ich coś więcej. „Później spotykaliśmy się w różnych miejscach związanych z kulturą studencką — na próbach, koncertach, przy ogniskach. Byliśmy sobą tak zafascynowani, że aż zakochani!”, tłumaczyła pani Ewa w jednym z wywiadów. Od tamtej pory są nierozłączni i nie wyobrażają sobie bez siebie życia. Jacek Cygan i jego żona: Szczęśliwi i nierozłączni od lat Wybranka serca Jacka Cygana jest jego muzą i wierną recenzentką. Małżonkowie mogą na siebie liczyć w każdej sytuacji. Ewa Łabuńska wspiera ukochanego w tworzeniu, dba o dom. Pragnęła, by mógł w pełni poświęcać się pasji. „Byłam pewna po dwóch, trzech latach wspólnego bycia, mieszkania razem, że on musi pisać piosenki, a nie doktorat z języków maszyn”, tłumaczyła. Jacek Cygan podkreśla, jak wiele jej zawdzięcza i nie ukrywa, że żona jest wszechstronnie utalentowana. „Gdyby nie ona, nie płaciłbym rachunków, ponieważ nie wiem, gdzie się je płaci. Krany by przeciekały, drzwi skrzypiały, podłogi trzeszczały, a tynki odpadały, bo do prac domowych mam dwie lewe ręce”, wspominał. Artysta docenia również zdolności kulinarne ukochanej. „Przyrządza potrawy z taką łatwością i lekkością, tak szybko i pomysłowo, z takim talentem, że ja mogę co najwyżej próbować napisać o tym wiersz lub piosenkę”, mówił. Zakochani różnią się w wielu kwestiach, mają odmienne charaktery, a jednak połączyło ich wielkie i szczere uczucie. „Na pewno jest jedna różnica bardzo charakterystyczna. Jestem osobą, która robi dwa kroki do przodu i cztery do tyłu, lubię się zapatrzeć w księżyc. Natomiast moja żona stąpa twardo po ziemi, jest konsekwentna, stanowcza. Ale jest między nami harmonia”, zaznaczał artysta w Dobrym Tygodniu. Jacek Cygan i Ewa Cygan: jak dziś wygląda ich życie? Jacek Cygan z ukochaną żoną uwielbiają wspólne podróże, cieszą się małymi rzeczami. Kolekcjonują wspomnienia, ładują baterie i szukają inspiracji. „Ewa preferuje Francję, a ja Włochy. Nie jedziemy do kurortu czy pięciogwiazdkowego hotelu. Szukamy naszych miejsc, na przykład brzegu, z którego mamy akurat ochotę popatrzeć na morze. Albo siadamy wieczorem pod murem i pijemy lokalne wino”, mówił autor hitowych piosenek [cytat za pomponik.pl]. Zakochanych łączy też miłość do muzyki, teatru i… życia. „Staramy się nie żyć automatycznie, nie robić tego, co wypada, tylko iść swoją drogą. Lubimy też razem podróżować, zadedykowałem jej mój tom wierszy „Ambulanza”, zwierzał się Jacek Cygan na łamach Dobrego Tygodnia. Według małżonków, receptą na udany i szczęśliwy związek jest przede wszystkim umiejętność słuchania drugiej osoby. Kiedy pojawiają się nieporozumienia, szybko je wyjaśniają, a konflikty łagodzą. „Trzeba słuchać drugiej osoby, wsłuchiwać się w nią. Dbać o to, by zawsze było dla niej miejsce w naszym życiu”, podkreślał tekściarz.
Jacek Cygan od niemal pół wieku jest w szczęśliwym związku. Żona jest jego największym wsparciem
Małżonkowie mają konkretne plany na najbliższą przyszłość
To właśnie jemu zawdzięczamy sporo ponadczasowych hitów. Jacek Cygan jest autorem tekstów między innymi do piosenki „Wypijmy za błędy”, którą do dziś nucą różne pokolenia Polaków. Artysta spełnia się jednak nie tylko zawodowo, ale i prywatnie. Od wielu lat jest w szczęśliwym związku z ukochaną żoną, Ewą Łabuńską-Cygan. Okazuje się, że zakochani mają konkretne plany na najbliższy czas... [Ostatnia publikacja na VUŻ-u 07.06.2024 r.] Jacek Cygan: życie prywatne. Jak poznał żonę? Jest utalentowanym twórcą, stojącym za wieloma ponadczasowymi hitami, które wciąż pozostają na ustach Polaków. Jacek Cygan odpowiada za teksty takich piosenek, jak „Wszystko ma swój czas” czy „Wypijmy za błędy”, a jego kariera trwa już kilka dekad. Artysta spełnia się również w życiu prywatnym – od niemal pół wieku jest w szczęśliwym związku z ukochaną żoną, Ewą. Na co dzień tworzą wyjątkowo zgraną i udaną parę. Artysta poznał swoją przyszłą żonę w 1978 roku na Festiwalu Piosenki Studenckiej w garderobie Teatru im. Słowackiego w Krakowie. Ewa Łabuńska była wówczas asystentką reżysera festiwalu, zaś Jacek Cygan współpracował z zespołem Nasza Basia Kochana. To właśnie wtedy zaczęła się ich wielka miłość, która niezmiennie trwa do dziś. „Siedziałem w garderobie w Teatrze Słowackiego i czekałem na próbę, którą mieliśmy odbyć z zespołem Nasza Basia Kochana. Nagle wpada blondynka z rozwianym włosem i pyta: "A ta Nasza Basia Kochana, to kto"?. Mówię: "To ja". Ona zaś: "A reszta gdzie"? A ja: "Reszta idzie, to są artyści"! I to była właśnie Ewa, moja obecna żona, która wywodziła się z ruchu studenckiego i pełniła wtedy rolę asystenta reżysera. Tak poznaliśmy się w 1978 r. Czyli do zbliżenia doszło przez śpiewanie”, opowiadał Jacek Cygan w wywiadzie dla archiwumandrzejamolika.pl. Czytaj też: Bajkowy ślub we Włoszech i magiczna sceneria to dopiero początek. Tak wyglądał drugi ślub Hanny Żudziewicz i Jacek Jeschke Jacek Cygan, żona, Ewa Łabuńska-Cygan, Srebrne Jabłka 2004 - nagrody miesięcznika Pani Jacek Cygan, żona, Ewa Łabuńska-Cygan, "Bitwa warszawska 1920" - uroczysta premiera, 2011 rok Jacek Cygan: żona. Kim jest Ewa Łabuńska-Cygan? Jacek Cygan od lat może liczyć na wsparcie ukochanej żony. Ewa Łabuńska-Cygan na co dzień dba o ich wspólny dom i robi, co w jej mocy, by zapewnić mężowi jak najbardziej komfortowe warunki do pracy. Artysta nie ukrywa, że jest ukochanej niezwykle za to wdzięczny. „Gdyby nie ona, nie płaciłbym rachunków, ponieważ nie wiem, gdzie się je płaci. Krany by przeciekały, drzwi skrzypiały, podłogi trzeszczały, a tynki odpadały, bo do prac domowych mam dwie lewe ręce”, mówił w jednym z wywiadów. Zawodowo Jacek Cygan nie może narzekać na brak obowiązków. Ostatnio pojawił się także na 61. Krajowym Festiwalu Polskiej Piosenki w Opolu. Niedługo jednak wraz z ukochaną żoną ma zamiar wybrać się na zasłużone wakacje. Nieco więcej o swoich planach opowiedział w rozmowie z ShowNews.pl. „Po festiwalu w Opola trzeba odreagować i zadzwonić do przyjaciół, by omówić, jak to wszystko wypadło. Mam jeszcze kilka zadań przed wakacjami. Ruszam więc do pracy. Na wakacje jak zwykle jedziemy na południe tam, skąd przylatują bociany. W tym czasie zostawiam telefon w hoteli i jestem całkowicie wolny”, wyznał Jacek Cygan. Zobacz także: Aleksandra Kwaśniewska w wyjątkowy sposób uczciła urodziny mamy. Fani nie kryją zachwytu, w sieci posypało się wiele pięknych słów Jacek Cygan, żona, Ewa Łabuńska-Cygan, uroczystość wręczenia Nagród ZAiKS-u, 2024 rok
Jacek Cygan stworzył ''Dumkę na dwa serca'' na dzień przed premierą. Pierwszy tytuł zupełnie mu nie pasował
"Ostatniej nocy przed pokazaniem piosenki, wymyśliłem!"
Stała się przebojem niemal od razu, kiedy tylko usłyszała ją Polska. "Dumka na dwa serca", do której autorem słów był Jacek Cygan, do tej pory jest jednym z najbardziej znanych polskich utworów. W 1999 roku była prawdziwym hitem. W jednym z wywiadów Cygan opowiedział o kulisach jej powstania. Co zdradził? Tego z pewnością nikt się nie spodziewał... ZOBACZ TEŻ: Lekarze nie dawali jej szans, ich diagnoza była bolesna. Katarzyna Grochola szczerze o chorobie Jacek Cygan o kulisach powstawania "Dumki na dwa serca" Kiedy "Dumkę na dwa serca" wykonała po raz pierwszy Edyta Górniak i Mieczysław Szcześniak, czas jakby się zatrzymał. Słowa napisał sam Jacek Cygan, zaś melodię skomponował Krzesimir Dębski. Utwór otrzymał nawet nagrodę "Złotej Kaczki" dla najlepszej piosenki filmowej 50-lecia. Powstał na potrzeby filmu "Ogniem i mieczem". Niewiele osób wie, że początkowo miał nosić zupełnie inny tytuł. n. Piosenką od razu zachwycił się sam reżyser, Jerzy Hoffman. CZYTAJ TEŻ: Druga córka Ewy Błaszczyk chciała zmienić nazwisko. Marianna Janczarska ujawniła powód "Dumka na dwa serca" miała mieć zupełnie inny tytuł Początkowo utwór miał nosić inny tytuł i nawiązywać do głównych bohaterów "Ogniem i mieczem". "Pieśń Heleny i Jana" wydawała się jednak Cyganowi zbyt oczywistym tytułem. Spędził całą noc nad tym, aby wymyślić coś zupełnie innego, nietypowego, a jednak nawiązującego do historii miłosnej tych dwojga. Ostatecznie tytuł ten również został zaakceptowany, a utwór stał się wielkim hitem słuchanym do dziś. View oEmbed on the source website
Zdradził kulisy swojej twórczości. Gdy nie ma weny, zawsze wraca do jednego sposobu...
Są piosenki, które zna każdy Polak. Okazuje się, że wiele z nich łączy jedno… „Łatwopalni” Maryli Rodowicz, „Pokolenie” Kombii, „To nie ja” Edyty Górniak, „Wypijmy za błędy” Ryszarda Rynkowskiego czy „Czas nas uczy pogody” Grażyny Łobaszewkiej to tylko niektóre z piosenek, do których tekst napisał Jacek Cygan. Autor największych rodzimych przebojów opowiedział o tajnikach swojej pracy. Kulisy zawodu Jacka Cygana. Tekściarz o swoich utworach Kształcił się w zupełnie innym kierunku, ale studiowanie cybernetyki nie zamieniło się w jego pracę. Od 4 dekad Jacek Cygan pomaga artystom spełniać ich marzenia. Dodawać słowa do melodii, które złożone razem często stają się hitami. Czy jedne utwory są dla niego ważniejsze, od innych? Czy te, których nie grają radia, wracają do jego myśli? „One mi się śnią w nocy, bo z tymi, co odniosły sukces, to nie ma kłopotu, ale te, które nie, mówią do mnie w nocy: „Czy ja jestem gorsza?", „dlaczego mnie nikt nie puszcza?". Ja im tłumaczę, że też są wspaniałe, bo są wspaniałe”, powiedział Jacek Cygan w Dzień Dobry TVN. Czytaj też: Michał Wiśniewski przerwał milczenie na temat wyroku sądu Praca twórcza nie zawsze jest łatwa. Według tekściarza najważniejszy jest pomysł. Czasami nie ma go długo, jak w przypadku piosenki „Wypijmy za błędy”. Ostatecznie udało się wymyślić takie słowa, które okazały się ponadczasowe. Gdy jednak weny brak, Jacek Cygan wychodzi na długie spacery. Przewietrzyć głowę to jego koło ratunkowe w momentach bezradności. A co się dzieje, gdy już siada do pisania? Zawsze sięga nie po długopis a ołówek. Artysta potrzebuje wiedzieć, kto będzie wykonawcą utworu. „Tekst piosenki musi być napisany - według mnie - dla kogoś konkretnego, ja muszę spojrzeć w oczy, muszę spędzić z tym człowiekiem parę chwil, muszę go poznać, bo ja muszę stworzyć postać na scenę. On musi wyjść i być wiarygodny, autentyczny, prawdziwy. Ludzie muszą uwierzyć, w te 3 minuty muszą uwierzyć, dlatego to jest takie pasjonujące, ta praca”, usłyszeliśmy w reportażu. Jacek Cygan, 2022 Jacek Cygan o sztucznej inteligencji W tym samym spotkaniu z Dzień Dobry TVN tekściarz został zapytany o to, czy nie obawia się, że jego zawód wyprze sztuczna inteligencja. Artysta jednak nie czuje konkurencji. Wszystko dzięki jednemu szczegółowi. „Kiedyś siostrzeńcy zachęcili mnie, bym zadał zadanie sztucznej inteligencji. I ja to zrobiłem, i w sekundę otrzymałem bardzo poprawny wiersz na zadany temat. Ale było tego błysku, tej tajemnicy, tej duszy. I to jest właśnie ten ratunek, że my jako twórcy jednak jesteśmy niezastąpieni”, usłyszeliśmy. ZOBACZ TEŻ: Małgorzata Kożuchowska pozuje z siostrami. One również zrobiły zawrotne kariery Zgadzacie się z tym? Jacek Cygan, 2017
Na jaw wychodzą nieznane fakty o Zbigniewie Wodeckim. Tego nie zdążył zrobić artysta przed śmiercią
Jacek Cygan podzielił się wzruszającym wspomnieniem...
Choć odszedł nieco ponad 6 lat temu, w maju 2017 roku, to pamięć o nim nadal jest żywa. Fani wciąż słuchają muzyki Zbigniewa Wodeckiego, a jego bliscy co jakiś czas dzielą się swoimi wspomnieniami związanymi z artystą. O jednym z nich opowiedział Jacek Cygan, który współpracował z muzykiem i pisał dla niego teksty. Wyznał, czego nie zdążył zrobić przed śmiercią... Zbigniew Wodecki świętował 40-lecie pracy. Tego nie zdążył zrobić przed śmiercią W maju 2017 roku media obiegła przykra wiadomość o śmierci Zbigniewa Wodeckiego. Artysta słynął nie tylko ze wspaniałego głosu, ale także był niezwykle utalentowanym multiinstrumentalistą. W jego utworach wiele razy mogliśmy usłyszeć partie wykonywane na skrzypcach czy trąbce. Mimo że wokalisty nie ma już od ponad sześciu lat, to pamięć o nim oraz jego muzyka nadal są żywe. Jego piosenki odtwarzane są wiele razy i biją popularnością innych polskich artystów. Muzyk był aktywny aż do ostatnich chwil przed śmiercią. Rozpoczął wówczas trasę koncertową z okazji 40-lecia swojej działalności artystycznej. Planował także przygotować zupełnie nowy utwór dla swoich fanów, którym mógłby ich zaskoczyć. „Piosenkę dla Zbigniewa Wodeckiego napisałem w Zakopanem. Wcześniej spotkaliśmy się w Krakowie. Byliśmy w restauracji na obiedzie i Zbigniew mówi: „Jacuś napisz mi, ale żeby nie było za dużo słów, bo się nie nauczę”. Powiedziałem: „Zbysiu, tam masz taką wokalizę, to chyba nie muszę pisać”. Powiedział: „Napisz mi też, to się opłaci””, zdradził Jacek Cygan. Niestety, Zbigniewowi Wodeckiemu nie było dane nawet zapoznać się z utworem, który został stworzony specjalnie dla niego... „Namęczyłem się. W nocy, po jakiś dwóch tygodniach od tego spotkania, skończyłem tekst. Rano miałem mu to wysłać, ale po włączeniu komputera przeczytałem: „Zbigniew Wodecki miał udar”. Potem było kilka dni i Zbyszek odszedł”, kontynuował Jacek Cygan. Czytaj też: Córka była całym jej światem, nigdy jej nie opuściła. Halinę Szmeterling i Annę Jantar łączyła wyjątkowa relacja Zbigniew Wodecki w sesji dla magazynu VIVA!, 2016 rok Kto zaśpiewał ostatni utwór Zbigniewa Wodeckiego? Ostatecznie tekst napisany dla Zbigniewa Wodeckiego wykonała Kayah, śpiewając piosenkę „Chwytaj dzień”. Jednak dzięki wykorzystaniu cyfrowych technik połączono jej głos z nagraniami wokalu zmarłego artysty. „Jako muzyk zawsze pozostawałam pod ogromnym wrażeniem talentu i muzykalności Zbyszka. Tym większa moja radość, że mogę uczestniczyć w pierwszej edycji stworzonego przez Kasię Wodecką – Stubbs, córkę Zbyszka, festiwalu poświęconego Jego pamięci: „Wodecki Twist Festival”. Ale największym zaszczytem dla mnie jest być częścią pośmiertnej płyty, której sam nie zdążył dokończyć”, wyznała wokalistka. „Napisałam na nią tekst do przepięknej ballady „Na paluszkach”, który opisuje wyścig z czasem, jakiemu wszyscy śmiertelnicy podlegamy. To niezwykłe wyróżnienie – zaśpiewać na tej płycie także „Chwytaj dzień” – duet ze śladem wokalnym, jaki po Zbyszku pozostał”, dodała Kayah. Zobacz także: Córka Borysa Szyca zagrała w filmie, mierzyła się z hejtem. Mówiono, że to tata załatwił jej rolę Jacek Cygan, 14. Festiwal Zaczarowanej Piosenki - finał w Krakowie