Był w polskim jury, teraz ujawnia kulisy głosowania. To dlatego Izrael dostał od Polski najwyższą notę
Finał Eurowizji miał być świętem fanów muzyki, ale w Polsce zmienił się w gigantyczny spór. Jej powodem jest decyzja polskich jurorów, którzy podczas finału Eurowizji przyznali maksymalną notę reprezentantowi Izraela. Burzy nie uciszyło oświadczenie rzeczniczki naszego jury, która ostro zareagowała na hejterskie komentarze pod jej adresem. W końcu głos zabrał jeden z jurorów. W oświadczeniu wyjaśnił, jak to się stało, że 12 punktów od Polski dostał Noam Bettan.
Po każdym finale Eurowizji w internecie zaczyna się dyskusja o tym, które kraje przyznały punkty wykonawcy z Polski. W ubiegłych latach dotyczyło to głównie tego, jaką noty naszym artystom dawali jurorzy z Ukrainy. W tym roku jest inaczej. Burzliwą debatę w mediach społecznościowych wywołał fakt, że polscy jurorzy przyznali 12 punktów, czyli najwyższą możliwą notę, reprezentantowi Izraela. Polskie jury w ogniu krytyki. W tle konflikt na Bliskim Wschodzie i bojkot Izraela Decyzja naszych jurorów wywołała burzę z jednego powodu. Na długo przed finałem pojawiły się głosy, że Izrael należy wykluczyć z konkursu z powodu działań zbrojnych, jakie to państwo toczy w Strefie Gazy i innych rejonach Bliskiego Wschodu. Kilka państw wystąpiły z takim wnioskiem do Europejskiej Unii Nadawców (EBU), która jest organizatorem Eurowizji. Szefowie EBU nie zdecydowali się na taki krok, czego efektem był bojkot konkursu w Islandii, Hiszpanii, Holandii, Irlandii i Słowenii. Żaden z tych krajów nie wysłał do Wiednia swoich reprezentantów, nie a w hiszpańskiej telewizji publicznej zrezygnowano z transmisji finału. Zobacz także: Rzeczniczka polskiego jury na Eurowizji przerywa milczenie po fali krytyki za przyznanie najwyższej noty Izraelowi. "Nie zgadzam się na hejt" Przypomniała to w swoim komentarzu dziennikarka Maria Baładżanow. "Nie rozumiem absolutnie wyborów polskiego jury. Nawet jeżeli piosenka im się podobała, oczywiście mają do tego prawo, nie rozumiem, jak można być tak bezmyślnym i nie pomyśleć o tym, że pięć krajów się wycofało właśnie przez kraj Izrael. Nie rozumiem, jak można nie pomyśleć, nie mieć w sobie żadnej empatii i nie mieć pojęcia o tym, co się dzieje" - napisała w emocjonalnym poście na Instagramie. Czytaj również: Zajęła 12. miejsce, ale mówi o legendarnym wyniku. Tak Alicja Szemplińska skomentowała finał Eurowizji Nie jest to jednak jedyny powód oburzenia na decyzję jury. W zaakceptowaniu werdyktu nie pomogło też to, co wydarzyło się kilka dni przed finałem, gdy Alicja Szemplińska udzielała wywiadu izraelskiemu portalowi EuroMix. Gdy padła prośba o pozdrowienie fanów z Izraela, Polka na chwilę przerwała rozmowę i poszła do swojej ekipy. Gdy po chwili wróciła przed kamerę, pozdrowiła wszystkich fanów Eurowizji. Izraelscy dziennikarze w swoim materiale stwierdzili, że reprezentantka Polski ma problem z fanami z Izraela i boi się skierować do nich choćby kilka słów. Cała ta sytuacja wywołała burzliwą dyskusję. I stała się jednym z argumentów dla tych, którzy krytykowali polskie jury za tak wysoką notę dla piosenki izraelskiego wokalisty. Juror zabiera głos. Tak tłumaczy kontrowersyjną decyzję Członkowie polskiego jury długo nie komentowali tej sprawy. Jedyną reakcją części z nich było zablokowanie komentarzy na profilach w mediach społecznościowych. Ciszę pierwsza przerwała dziennikarka muzyczna Ola Budka, która podczas finału pełniła rolę rzeczniczki naszego jury. Na nią też spadła ogromna krytyka, choć ona jedynie przekazywała na wizji decyzję jurorów. Przypomniała o tym w swoim oświadczeniu. "Jestem rzeczniczką polskiego jury, a nie jego członkinią. Nie brałam udziału w głosowaniu. Wyniki dostaję tuż przed wejściem na wizję, więc nie mogę uzależniać swojej roli od wyników głosowania jury. Nie ma tu miejsca na moje prywatne poglądy" - napisała na Instagramie. Wiele godzin później głos w tej sprawie zabrał prawnik Filip Kuncewicz, który zasiadał w jury razem z Elizą Orzechowską, Jaśkiem Piwowarczykiem, Viki Gabor, Stasiem Kukulskim, Wiktorią Kidą i Maurycym Żółtańskim. W swoim oświadczeniu ujawnił kulisy głosowania. Jak wyjaśnił, decyzja o przyznawanych punktach nie była podejmowana wspólnie, a każdy juror głosował indywidualnie i bez konsultacji z resztą składu. "Wynik głosowania polskiego jury w finale Eurowizji 2026 nie jest wspólną decyzją siedmiu jurorów. Każdy juror głosuje indywidualnie i w tajemnicy. Końcowy wynik to efekt działania algorytmu EBU, który łączy siedem niezależnych list w jeden ranking. Przyznanie 12 punktów nie oznacza, że jurorzy wybrali daną piosenkę jako numer 1. Zasady działania algorytmu EBU są publicznie dostępne. Każda osoba, która wysłała w ostatnich godzinach groźby lub hejt, mogła je sprawdzić w minutę. Nie zrobiła tego" - napisał w oświadczeniu Filip Kuncewicz.
Cudem uszła z życiem, teraz cytuje Biblię na scenie. Eurowizyjny występ Izraelki wywołuje skrajne emocje
Yuval Raphael, 24-letnia izraelska piosenkarka, zyskała serca widzów Eurowizji nie tylko poruszającym utworem „New Day Will Rise”, ale i niezwykłą siłą ducha. Ocalała z masakry podczas festiwalu Nova w 2023 roku, gdzie przez osiem godzin ukrywała się pod ciałami ofiar ataku Hamasu. Dziś jej głos niesie przesłanie nadziei na europejskiej scenie muzycznej.
"Tańczyliśmy, bawiliśmy się, a potem zostaliśmy zaatakowani przez Hamas" – opowiada Yuval Raphael, która przez osiem godzin ukrywała się pod stosami martwych ludzi w przydrożnym schronie. 24-letnią piosenkarkę z Izraela zobaczymy podczas finału Eurowizji w sobotę. Jej piosenka o nadziei i pokoju „New Day Will Rise” (Wstanie nowy dzień) na tyle się spodobała, że znalazła się w gronie dziesięciu utworów wybranych w drugim półfinale Eurowizji przez widzów. Yuval Raphael ma za sobą dramatyczną historię - przeżyła masakrę Hamasu na festiwalu muzycznym Nova, w pobliżu granicy z Gazą, w październiku 2023 roku. Opowiadała o tym między innymi na forum ONZ. Yuval Raphael wspomina atak: nagle muzyka ucichła, zawyły syreny To miał być piękny, radosny dzień i szalona noc. YuvaFl wybrała się na festiwal plenerowy „Nova” ze swoim chłopakiem Adarem. Po trzech godzinach zabawy, ludzie zobaczyli na niebie rakiety wystrzeliwane z Gazy w kierunku Izraela. „Nagle muzyka ucichła i zaczęły wyć syreny. Widzieliśmy rakiety na niebie. Zdarza się to w Izraelu dość często, mnie to specjalnie nie przeszkadzało. Ale mój przyjaciel Adar, który prowadził samochód, powiedział: „Spakuj swoje rzeczy, wyjeżdżamy, już teraz. Na ulicy widzieliśmy wiele osób”, opowiadała Yuval w dzienniku „Le Matin”. Uciekali, gdy uzbrojeni bojownicy Hamasu zaczęli strzelać do młodzieży bawiącej się na imprezie. Yuval i jej przyjaciele schronili się w niewielkim betonowym schronie przeciwbombowym przy drodze. Około 50 osób było stłoczonych, leżących jedna na drugiej. Przeżyło 11 osób , wśród nich Yuval, ale dziewczyna, która bardzo się bała i trzymała ją za rękę, zginęła podczas jednego z rakietowych ostrzałów. Zobacz też: Elżbieta Zapendowska nie gryzła się w język. Szczerze oceniła szanse Steczkowskiej na Eurowizji View oEmbed on the source website Z bunkra, w którym zdołała schronić się Yuval nie było ucieczki Z bunkra nie było ucieczki, napastnicy strzelali wielokrotnie do ukrywających się w schronie ludzi, a następnie wrzucili granaty ręczne. Yuval zdołała zadzwonić do ojca, nagranie z tej rozmowy zostało odtworzone w izraelskim dokumencie o ataku. Płakała, z trudem mówiła: „Tato, wiele osób nie żyje. Wyślij tu policję. Proszę tato, wyślij policję, to pilne... miażdżą mnie” – powiedziała. „Bądź cicho” – odpowiedział. „Yuvali, moja córko. Yuvali, oddychaj głęboko. Ukryj się. Udawaj martwą”. Yuval ukrywała się pod stosem zwłok przez osiem godzin, aż zostali uratowani. Miała wokół siebie ludzi ciężko rannych, wielu martwych. Jakaś dziewczyna umierając poprosiła, by spojrzała na nią. Zobaczyła jej opuchniętą, pełną bólu twarz. Sama Yuval dostała odłamkiem w bark i nogę. „Ból w nodze był nie do zniesienia. Zamknęłam oczy i wyobraziłam sobie moje łóżko, mój dom, moją rodzinę. Ale ból był tak silny, że miałem wrażenie, że moje kości zaczynają się łamać. W pewnym momencie nie wytrzymałam i chciałam wstać. Ale moi przyjaciele powiedzieli: „Jeśli wyjdziesz, jesteś martwa”, wspominała w Le Matin. W innej rozmowie opowiadała: „Uwięziona i bojąca się o swoje życie, byłam świadkiem niewypowiedzianych okropności – zarówno przyjaciele, jak i nieznajomi byli ranni i zabijani na moich oczach” – opowiadała. „Kiedy ciała zamordowanych spadły na nas, zrozumiałam, że ukrywanie się pod nimi było jedynym sposobem, aby przetrwać koszmar”. Tego dnia w wyniku działań bojowników Hamasu zginęło około 1200 osób, a 251 zostało wziętych jako zakładnicy. Czytaj też: 23-latka z Malty rozwścieczyła Eurowizję! Widzowie w szoku po występie Miriany Yuval Raphael musiała zmierzyć się ze swoimi lękami Po uratowaniu przeszła terapię. Jak opowiadała musiała zmierzyć się ze swoimi lękami i porozmawiać o nich. „Więc zrobiłam coś, czego najbardziej się obawiałam: poszłam spać sama, bo bałam się koszmarów. W szpitalu powiedziałam mamie, żeby poszła do domu, a ja spędziłam tam noc sama. Gdy zasypiałam, usłyszałam odgłos strzału – i natychmiast się obudziłam. To była pierwsza noc po ataku. Teraz śnię o tym, co przeżyłam, ale się z tego nie budzę”, wspominała. Do tej pory jeździ na tzw. rekolekcje uzdrawiające, gdzie osoby, które przeżyły ataki, spotykają się i mogą rozmawiać o traumie ze sobą nawzajem lub z terapeutami. "Ludzie, którzy przeszli przez to samo, rozumieją cię, nawet bez słów", mówi piosenkarka. Yuval Raphael była przygotowana na to, że na Konkursie Piosenki Eurowizji może zostać wybuczana. Udział Izraela w konkursie Eurowizji jest dyskusyjny, przez jego zaangażowanie w działania wojenne w strefie Gazy. W wyniku wojny zginęło co najmniej 50 tysięcy ludzi. „Odkładam wszystko na bok i skupiam się na tym, co najważniejsze. Tegoroczne hasło brzmi „zjednoczeni przez muzykę” i właśnie po to tu jesteśmy”, mówi Yuval Raphael. Izraelska piosenkarka urodziła się w 2000 roku w Tel Avivie, mieszka w Ra’anannie w środkowym Izraelu. Przez trzy lata przebywała z rodzicami w Szwajcarii, w Genewie. Wygrała izraelskie eliminacje w show „Wschodząca gwiazda”. Tak znalazła się na 69 Konkursie Piosenki Eurowizja 2025 w Bazylei. Swoją piosenkę „New Day Will Rise” zaśpiewała w trzech językach: angielskim, francuskim i hebrajskim. Jest w niej fragment biblijnej Pieśni nad Pieśniami: "Wiele wód nie zdoła ugasić miłości, nie zatopią jej rzeki". CZYTAJ TEŻ: Bije rekordy w internecie, widzowie oceniają. Internauci są jednogłośni w sprawie Justyny Steczkowskiej
Jerozolima – miasto trzech religii, które nie przestaje fascynować
Ma kilka tysięcy lat. Znajdują się tu święte miejsca trzech religii. Jest sercem izraelsko-palestyńskiego konfliktu i miastem, które fascynuje i przyciąga jak żadne inne na świcie. Po hebrajsku Jeruszalaim, Miasto Pokoju. Po arabsku Al-Quds, Miasto Święte. Jerozolima. Nie leży na żadnym ważnym szlaku handlowym. Nie ma dostępu do morza. Nie jest wielką metropolią. A mimo to jest dla wielu ludzi najważniejszym miastem na świecie. Kenneth Branagh wybrał to miejsce na początek opowieści o Herkulesie Poirot. I choć powieść Agathy Christie „Morderstwo w Orient Expressie” zaczyna się w Aleppo, Branagh przeniósł część wydarzeń właśnie do Jerozolimy, przed Ścianę Płaczu. Pod najsłynniejszą ścianą świata legendarny detektyw stawia oskarżonych o kradzież księdza, rabina i imama (i udowadnia, że… to żaden z nich). Tam było to możliwe, bo Jerozolima to miasto trzech religii. Jedyne takie miejsce na ziemi, w którym jak mówią przewodnicy wszyscy są trochę szaleni. Miasto, w którym Abraham złożył w ofierze swojego syna Izaaka. Miasto ukrzyżowania Chrystusa i wstąpienia Mahometa do nieba. Miasto trzech religii i tysiąca sprzeczności Niektórzy archeolodzy uważają, że powstała nawet w XXVI w p.n.e.. Tradycja żydowska mówi, że założyli ją przodkowie Abrahama, Sem i Eber. Za to biblia podaje, że zamieszkiwali ją Jebuzyci, których pod koniec XI w p.n.e. podbił król Dawid i to właśnie on uczynił z Jerozolimy stolicę Królestwa Izraela. Gdyby nie on być może byłaby dzisiaj maleńkim miasteczkiem, o którym mało kto by słyszał. Dawid kupił ziemię pod budowę świątyni. Wybudował ją jego syn Salomon. Świątynia Jerozolimska stała się najważniejszym miejscem w kulturze, tradycji i religii żydowskiej. Do dzisiejszych czasów został z niej tylko fragment muru oporowego, który stał się świętym miejscem Żydów, nazywanym Ścianą Płaczu. Ten fragment jest też częścią muru, który otacza Wzgórze Świątynne, trzecie najważniejsze miejsce muzułmanów. To tutaj znajduje się Kopuła na Skale i meczet Al-Aksa. Pod kopułą znajduje się skała, na której Abraham złożył ofiarę z syna. Jest jeszcze Bazylika Grobu Świętego , ale ta znajduje się na Starym Mieście w dzielnicy chrześcijańskiej. Stoi na miejscu męki, ukrzyżowania, złożenia do grobu i zmartwychwstania Chrystusa (pierwsza bazylika zbudowana przez cesarza Konstantyna w IV wieku była trzy razy większa niż obecna). W wywiadzie dla Newsweeka Simon Sebag Montefiore, autor książki „Jerozolima. Biografia” mówił: „Przez 1000 lat Jerozolima była wyłącznie żydowska. Przez 400 chrześcijańska. A przez 1300 muzułmańska. I za każdym razem zdobywano to miasto w niezwykle brutalny sposób. Żadne miejsce na świecie nie budzi takiej chęci posiadania go na wyłączność”. Talmud Babiloński, jedna z najważniejszych ksiąg judaizmu głosi, że świat otrzymał dziesięć miar piękna. Dziewięć dostała Jerozolima. Łatwo uwierzyć w te słowa stojąc na szczycie Góry Oliwnej Rozpościera się stamtąd widok na jedyne w swoim rodzaju miasto. Nie ma drugiego takiego w całym Izraelu. Panorama jasnych kaJerozolima jest wyjątkowym miejscem z burzliwą historią, pełną wojen, konfliktów, narodowych dramatów. Tu odwiecznie ścierają się kultury i religie. N 63 F Ściana Płaczu od XVI wieku jest świętym miejscem żydów. Jest to fragment muru oporowego, jaki pozostał po Świątyni Jerozolimskiej i częścią muru okalającego Wzgórze Świątynne. miennych domów rozświetlana jest promieniami słońca odbijającymi się od złotych i srebrnych kopuł świątyń. Plątanina uliczek sprawia, że czujesz się tak jakbyś za chwilę miał się cofnąć w czasie. Możesz też ewentualnie pomyśleć o przyszłości i końcu świata. Chrześcijanie i Żydzi wierzą, że u stóp góry, w Dolinie Jozafata, pojawi się Mesjasz, który będzie budził zmarłych do życia wiecznego. To dlatego znajdujące się tu cmentarze są najdroższe na świecie. Żydowskie groby przykrywają małe kamyki kładzione na jasnych jak domu Jerozolimy kamiennych nagrobkach, chrześcijańskie przykryte są kwiatami. Z dala rozlega się śpiew muezina nawołujący muzułmanów do modlitwy. W takim podniosłym nastroju możemy wkroczyć do Jerozolimy, by odwiedzić święte miejsca judaizmu, islamu i chrześcijaństwa. Wraz z innymi pielgrzymami, przejść Via Dolorosa, albo przez jedyną dostępną dla nie-muzułmanów bramę (dla muzułmanów jest ich jeszcze czternaście) wejść na Wzgórze Świątynne, by zobaczyć miejsce gdzie Mahomet wstąpił do nieba po swojej podróży z Mekki. Stolica? Jest wyjątkowym miejscem z burzliwą historią, pełną wojen, konfliktów, narodowych dramatów. Tu odwiecznie ścierają się kultury i religie. Jest także jednym z powodów konfliktu izraelsko-palestyńskiego. Tu wszystko jest bardziej skomplikowane i poplątane niż gdzie indziej. Postrzegana jako najbardziej rozmodlone miasto świata, jest też miejscem, w którym wszyscy próbują żyć tak normalnie jak to tylko możliwe. Michał Piróg mówi: „Zawsze fascynowało mnie to, że ludzie z jednej strony bali się tam jechać, bo wydawało im się, że jest tam niebezpiecznie, a z drugiej – pielgrzymowali do miejsc świętych. Tutaj nie ma logiki”. Współczesne miasto powstało wokół Starego Miasta otoczonego murami, przez które prowadzi osiem bram (jedna Brama Zachodnia zamknięta jest na stałe). Na zachodzie Jerozolimy znajdują się dzielnice żydowskie w tym słynna Me’a Sze’arim zamieszkiwana przez ortodoksyjnych Żydów. Powstała jako pierwsza żydowska dzielnica poza terenem Starego Miasta. Jej mieszkańcy używają języka jidysz i nie uznają państwa Izrael. Zwykły człowiek może tam wejść, pamiętając, by ubrać i zachowywać się tak, by niego nie zgorszyć. Zdarzały się bowiem wypadki, że mieszkańcy Me’a Sze’arim rzucali kamieniami lub obelgami w nieodpowiednio ubrane kobiety. Michał Piróg wspoPodróże Zachody słońca nad Jerolimą są niewzykle malownicze. Jerozolima to wyjątkowe miasto trzech religii, w którym Abraham złożył w ofierze swoje64 65 F minał, że wszedł do niej, bo miał po drodze. Zdziwiło go, że było tam mnóstwo kawiarni, piekarni. „Jedyne czego tam nie uświadczysz to klub nocny”. Bo kluby nocne w Jerozolimie są, ale powstają w nowych dzielnicach, na obrzeżach. W środku miasta znajduje się za to arabski bazar Mahane Yehuda, który kusi tysiącami zapachów, kolorów, skórzanych wyrobów. To zabawne, że właśnie tu od arabskiego sprzedawcy można kupić sandały takie w jakich chodził Jezus. Via Dolorosa ciągnie się w górę plątaniną wąskich uliczek. Kiedyś rosły tu figi, oliwki, kolorowe azalie i rododendrony. Przy tej pięknej drodze krzyżowano złoczyńców. Na jej końcu znajduje się Bazylika Grobu Świętego pozostająca we współposiadaniu przedstawicieli kilku wyznań. Pielgrzymi z całego świata przyjeżdżają tu, by na jej końcu zapalić świecę lub położyć różaniec na Kamieniu Namaszczenia w swojej intencji. Czasem niosą wielkie krzyże. Mieszkańcy miasta nie zwracają już na nich uwagi, tak jak kiedyś sklepikarze jednym spojrzeniem obdarzali dźwigającego krzyż Chrystusa i wracali do swoich zajęć. Jeśli to nie wystarczy, by wymodlić u Boga potrzebne łaski można też pójść pod Ścianę Płaczu, by tam ramię w ramię z ortodoksyjnymi Żydami włożyć karteczkę z prośbami do Boga pomiędzy kamienie. Nie dziwią też szaleńcy uważający się za Boga, proroka, Chrystusa czy Szatana. Syndrom Jerozolimski może dopaść tam każdego i byc wywołany szokiem jaki wywołuje zderzenie rzeczywistości z wyobrażeniami. To dla nich jest specjalna klinika psychiatryczna, w której mogą dojść do siebie. W takich okolicznościach trudno sobie wyobrazić, że Jerozolima jest też miastem z legalną prostytucją, nocnymi klubami, barami, restauracjami, a święto Purim obchodzi się tu hucznie i pije się wtedy na umór. Wróg czy przyjaciel? Żyjący na przełomie IV i V wieku święty Hieronim twierdził, że nie ma takich haniebnych rzeczy, których by tu nie spróbowano. Żyjący pięć wieków poźniej arabski geograf al-Maqdisī w książce „Description of Syria (Including Palestine)” (cytat za Simon Sebag Montefiore: „Jerozolima:Biografia”): „Jerozolima jest najwspanialszym z miast, ale ma też swoje złe strony. Dlatego mówi się, że Jerozolima jest złotą czarą pełną skorpionów”. Ewelina Rubinstein pisze w książce „Jerozolima. Miasto Boga”: „Organizacja Task Force on Human Trafficking szacuje, że każdego miesiąca mężDzielnica Me’a She’arim zamieszkiwana przez ortodoskynych Żydów jest najstarszą żydowską dzielnicą w Jerozolimie. Wycieczka tam jest jak podróż w czasie. go syna Izaaka, w którym ukrzyżowano Chrystusa, a Mahomet wstąpił do nieba. Podróże czyźni w Izraelu (państwie liczącym nieco ponad 7 i pół miliona mieszkańców) odwiedzają domy publiczne do miliona razy. Roczne dochody branży usług seksualnych szacuje się na około dwa miliardy dolarów amerykańskich”. Autorka pisze też, że większość ludzi zapomina, że Izrael to nie tylko kraj, w którym żyją bogobojni Żydzi, ale też handlarze narkotyków, prostytutki i że na ulicach spotyka się żebraków, pijanych, nałogowo palących papierosy i przeklinających na potęgę. Kilka lat temu Michał Piróg wspominał: „Jerozolima jest zupełnie inna niż rozrywkowy Tel Awiw, choć na placu przy Wielkiej Synagodze ulokowano knajpki pod gołym niebem, coś na kształt warszawskiego Nocnego Marketu. Można też trafić do Mamilla Mall zbudowanego tuż przy Starym Mieście (gdyby ktoś koniecznie chciał robić w Jerozolimie zakupy)”. Arabistka Julia Kapała pisała w magazynie „Lente”: „W szabat Jerozolima zamienia się w twierdzę, z której nie da się wyjechać, a w jej środku niewiele można zrobić. I wtedy nadchodzi Purim. Święto, które udowadnia, że w Izraelu nic nie jest takie, jak się wydaje. Gdzie indziej można zobaczyć chwiejącego się na nogach ultraortodoksyjnego Żyda, który zatacza się dzień po celebracji, ledwo trzymając niemowlaka w rękach? Będąc tam, bawiąc się na Mahane Yehuda, które z Nigdzie indziej nie zachodzi tak słońce jak tam. Niebo robi się całkowicie czerwone. Zwiedzając dzielnicę Me’a She’arim trzeba pamiętać o odpowiednim stroju. Zdarzały się bowiem wypadki, że mieszkańcy rzucali kamieniami lub obelgami w nieodpowiednio ubrane kobiety. Średniowieczna mapa świata z Jerozolimą jako centrum. W Jerozolimie mieszają się kultury i religie. Ale przedstawicie wszystkich mogą spotkać się na arabskim bazarze Mahane Yehuda. 67 F targowiska zamienia się w istny festiwal, rewię kolorów i dźwięków, odniosłam wrażenie, że gdy Jerozolima się bawi, to nie oszczędza się ani trochę. Może to właśnie kontrast radości Purim z jerozolimską codziennością tak bardzo potęguje to wrażenie? A może po prostu Jerozolima jest, jak zawsze, bogobojna? Przecież to właśnie religijny nakaz stanowi, że w Purim należy upić się tak, aby nie być w stanie odróżnić wroga od przyjaciela…”. Jak gdyby nigdy nic Gdy pierwszy raz przyjechałam do Izraela uwierzyłam w powiedzenie, że Tel Awiw się bawi, Hajfa pracuje, a Jerozolima się modli. Prawie wszystko się zgadzało, choć to jednak spore uogólnienie. Owszem Jerozolima się modli, ale poza tym ludzie różnych wyznań i narodowości starają się żyć tu w miarę możliwości normalnie (ale wszyscymają w telefonach zainstalowane aplikacje powiadamiające o ataku rakietowym). Ale czy normalnie w tym miejscu jest w ogóle możliwe? Gdy w 2015 roku leciałam do Jerozolimy po raz kolejny dzień wcześniej w autobusie palestyńscy terroryści zabili dwie osoby, a ranili szesnaście. Mimo takich wydarzeń Jerozolima pełna jest turystów pragnących poznać miasto, jego zabytki, święte miejsca. Mnie zaskoczyło to, że dzień po tych dramatycznych wydarzeniach miasto funkcjonowało jak gdyby nigdy nic. Dziennikarka Małgorzata Kurzajewska-Zarinah mówi: „Moja teściowa, którą kiedyś zapytałam o to, jak żyje się w stanie permanentnego zagrożenia, odpowiedziała, że człowiek jest w stanie przyzwyczaić się do wszystkiego”. I dodaje: „Każdy jest tą sytuacją zmęczony. Ona trwa już 25 lat. Straszne jest, że po obu stronach barykady jest pokolenie ludzi, którzy nie znają świata bez konfliktu”. Dom dla wielu Jerozolima jest niesamowita. Nigdzie indziej nie zachodzi tak słońce jak tam. Niebo robi się wtedy całkowicie czerwone i dodaje koloru domom i budowlom w kolorze piasku. Oszałamiają zapachy, dźwięki, wszechobecny tłum. Fascynują widoki, a zasmuca świadomość, że od wieków Jerozolima jest tyglem konfliktów, z marnymi szansami na ich rozwiązanie. Yotam Ottolenghi (wychowany w części zachodniej żydowskiej) i Sami Tamimi (pochodzący z części muzułmańskiej) teoretycznie nie powinni się przyjaźnić. Poznali ne i dodaje koloru udowlom w kolorze piasku. Oszałamiają też zapachy i dżwięki. się już po opuszczeniu Jerozolimy i zostali przyjaciółmi. We wstępie do książki napisali: „Minęło ponad 20 lat, odkąd obaj opuściliśmy Jerozolimę. To kawał czasu. Więcej niż tam spędziliśmy. Wciąż jednak obaj uważamy Jerozolimę za dom. Nie w sensie miejsca, w którym żyjesz na co dzień lub stale do niego powracasz. Tak naprawdę Jerozolima jest naszym domem wbrew naszej woli. Jest naszym domem, bo nas określa, czy nam się to podoba, czy nie”.
Dla pielgrzymów to Ziemia Święta, gdzie przed wiekami żył Jezus i prorok Mahomet wzniósł się do nieba. Dla turystów, którzy szukają czegoś więcej, pokusa zakosztowania kąpieli w Morzu Martwym, pływania na rafach koralowych w Morzu Czerwonym czy zmierzenia się z suchą jak pieprz pustynią. Niewielki Izrael skrywa mnóstwo atrakcji. W południe słońce przypieka tak mocno, że lepiej schronić się w oazach zacienionych palmami i kafejkach z klimatyzacją. Przyjemny chłód można poczuć też w murach świątyń, czasem dosłownie zadeptywanych przez pielgrzymów. Najgoręcej jest na terenie depresji: w dolinie Jordanu, nad Jeziorem Tyberiadzkim, Morzem Martwym czy w dolinie Arawa. Wiosną temperaturę podnoszą wiatry ze wschodu, zwane hamsin (po arabsku „pięćdziesiąt”), gdyż uważano, że wieją 50 dni w roku. Na szczęście, jest to gruba przesada. CZYTAJ TEŻ: Króliczek czy zajączek wielkanocny? Co jest świątecznym symbolem? View Ediplayer on the source website
City Break w Izraelu, kraju czterech mórz. Co zobaczyć na Ziemi Świętej?
Jerozolima, Tel Awiw i kąpiel w Morzu Martwym
Jeśli zimą 2023 brakuje Wam ciepła, słońca i wilgotnego powietrza, Izrael będzie idealnym miejscem na City Break. Palmy w centrum Tel Awiwu przywitają Was w nieco innej rzeczywistości. Położony wśród czterech mórz, z czego dwa to po prostu ogromne jeziora, nazywane morzami. I chociaż Izrael dąży do tego, aby być jednym z najlepiej rozwiniętych państw na świecie, kwestie religijne i kulturowe wciąż determinują wiele dziedzin życia. Do takiego wyjazdu warto się wcześniej przygotować, bo choć dla Izraelczyków coś wydaje się codziennością, dla nas może być zderzeniem ze ścianą. Jak zaplanować kilkudniowy pobyt w Izraelu? Co zobaczyć podczas pobytu na Ziemi Świętej? Co jeść i jak poruszać się po kraju? CZYTAJ TEŻ: Wybierasz się do Izraela? Zobacz miejsca, które poleca Michał Piróg! Jerozolima, miejsce stylu trzech religii To miejsce, które w Izraelu absolutnie trzeba zobaczyć. Jest kolebką trzech religii: Chrześcijańska, Judaizmu i Islamu. Ma niesamowity klimat i chociaż w odbiorze Jerozolima bywa bardzo trudna, każdy kto ją odwiedza jest zachwycony. W Jerozolimie trzeba zobaczyć słynną Ścianę Płaczu, widoki z Góry Oliwnej, tamtejszy cmentarz oraz kościół Pater Noster, gdzie umieszczone są tablice z modlitwą Ojcze Nasz w wielu językach świata. Ogromne wrażenie robi również multikolorowy targ Mahaneh Yehuda Market. Trzeba zobaczyć również stare miasto z religijnymi symbolami. Tel Awiw, zachwycające miasto W Tel Awiwie nie można pominąć starego miasta Jaffa. Spacer po urokliwych uliczkach sprawia, że przenosimy do klimatu zupełnie niesamowitego i nam nieznanego. To dzielnica pełna artystów, knajpek, pchlich targów i sklepików ze starociami. Tel Awiw jest doskonałym miejscem na kilkudniowy wyjazd. Szerokie, piaszczyste plaże zrzeszają tutaj miłośników opalania oraz sportów wodnych. W Nowym Porcie warto przespacerować się magiczną promenadą. To miasto, które nigdy nie śpi, dlatego jeśli wolicie eksplorować uroki architektury i natury niż muzea i galerie, tutaj odnajdziecie swój prawdziwy żywioł. Morze Martwe - gdzie pojechać? Czy słyszeliście, że Morze Martwe w Izraelu to w rzeczywistości ogromne jezioro? Jego zasolenie jest tak wysokie, że można położyć się na wodzie i spokojnie dryfować. Ciało będzie unosiło się na powierzchni. To jednak ostrzeżenie dla osób, które mają wrażliwą skórę lub choć minimalną ranę na ciele. Wówczas kąpiel w Morzu Martwym może okazać się bardzo bolesna i nieprzyjemna. Będąc w tym miejscu, najlepiej znaleźć plażę wyposażoną w prysznic, aby po kąpieli od razu obmyć ciało z nadmiaru soli. Najpiękniejsze miejsca znaleźć można w Ein Boqeq oraz Hamme Zohar. Wiele osób odwiedza również połączoną blisko Jerozolimy plażę w Ein Gedi. Transport publiczny w dni powszednie i szabat Jeśli wyjazd do Izraela zaplanowaliście w weekend, możecie zaskoczyć się brakiem dostępności wielu miejsc oraz transportu publicznego. Dlaczego? Wszystko przez szabat, czyli ostatni, siódmy dzień tygodnia, który przypada w piątek o zachodzie słońca, trwając zawsze do soboty, również do zachodu. W tym czasie co tydzień Izraelczycy nie pracują, większość atrakcji turystycznych jest zamkniętych i nie funkcjonuje również transport publiczny. Jak więc poruszać się po kraju z uwagi na utrudnienia? Najlepszym rozwiązaniem jest w tym czasie transport pieszy i zwiedzanie okolicy. Jeśli jednak macie już z góry założony plan lub musicie dostać się na lotnisko, najlepszym rozwiązaniem będzie wynajęcie taksówki lub samochodu. Funkcjonują również tak zwane szeruty, czyli małe busiki, które czekają na wypełnienie do ostatniego pasażera. Wówczas ruszają w drogę. W centrum większych miast można spotkać również arabskie autobusy, które bez problemu podróżują w okresie szabatu. Należy jednak pamiętać, że transport w okresie szabatu jest również niemal dwa razy droższy. CZYTAJ TEŻ: Te miejsca warto zobaczyć w Izraelu! Co warto zjeść w Izraelu? Warto wiedzieć, że w Izraelu obowiązuje obowiązek koszerności. Według religii, Izraelczycy nie łączą potraw mięsnych i nabiału. W domach i restauracjach mają np. dwa zlewy, osobne naczynia, garnki i sztućce, a nawet i lodówki, w których osobno przechowują mięso oraz sery, mleko i jogurty. Podział skrupulatnie przestrzegany jest także w restauracjach, gdzie trudno zamówić np. makaron spaghetti posypany parmezanem. W Izraelu można jednak znaleźć również restauracje niekoszerne, które są specjalnie oznaczone. Jeśli chodzi o specjały kuchni izraelskiej, jest to oczywiście hummus, czyli pasta z ciecierzycy, tahini, czosnku, oliwy i przypraw. Najczęściej podaje się go z falafelem czyli kotlecikami z ciecierzycy. To dania w ostatnim czasie również popularne w Polsce. Grzechem byłoby jednak nie spróbować ich w miejscu, z którego się wywodzą. Izraelczycy cenią sobie również świeżo wyciskane soki, a jednym z najpopularniejszych tutaj jest sok z granatu.
Dana International: transpłciowa zwyciężczyni Eurowizji, ikona środowiska LGBT. Tak dziś wygląda
Od zawsze wzbudzała wielkie emocje. Wprowadziła europejski konkurs w nową erę
Jedna majowa noc w 1998 roku zmieniła oblicze Eurowizji. Wszystko za sprawą reprezentującej Izrael Dany International. Jej wygrana z utworem „Diva” wywołała międzynarodową sensację. Nie dość, że była pierwszą transpłciową artystką, biorącą udział w wydarzeniu, to jeszcze zwyciężyła. I to mimo protestów na całym świecie, w tym w jej rodzinnym kraju... Dzięki swojej odwadze stała się ikoną środowiska LGBTQ+. Jak dziś wygląda życie 53-latki? Od zawsze marzyła, by być na scenie. Dzieciństwo Dany International Przyszła na świat drugiego lutego 1969 roku w Tel Awiwie jako drugie z trojga dzieci jemeńskich Żydów. Nadano jej imię Jaron. Od małego wykazywała artystyczne zdolności, dzięki czemu mogła uczęszczać do szkoły muzycznej w rodzinnym mieście. Przełomem był dla niej występ rodaczki, legendarnej artystki Ofry Hazy w Konkursie Piosenki Eurowizji, który odbył się w 1983 roku w Monachium. 14-latka zamarzyła wówczas, by swoją przyszłość związać ze sceną. Od jakiegoś czasu czuła, że jest inna. Początkowo była przekonana, że jest osobą o orientacji homoseksualnej. Już wówczas w jej rodzinie wywołało to pewną sensację. Jednak prawda była inna. Przyszła gwiazda dopiero jako 13-latka dokonała coming outu i potrafiła precyzyjnie określić, w czym rzecz: jest osobą transpłciową. Jednak korekcie płci poddała się dopiero w 1993 roku w Londynie. Zmieniła wówczas oficjalnie imię z Jaron na Szaron. „Potrzebowałam świadomości, że jestem taka, jaka powinnam być: właściwy umysł, wrażliwość we właściwym ciele. Poddając się operacji, poprawiłam błąd natury i Boga”, podkreślała w jednym z wywiadów. Od wielu lat była związana ze społecznością LGBTQ+. Występowała jako drag queen w klubach, odkąd ukończyła 16 lat. W 1988 roku jej talent dostrzegł DJ Offer Nissim. I to był przełom, ponieważ postanowił zaangażować wokalistkę do popularnego i lubianego programu „Le La Lu”, z którym był związany. Na jego potrzeby przybrała pseudonim Saida Sultana. Gdy poddała się operacji korekty płci, zmieniła go na ten bardziej... międzynarodowy, czyli Dana International. I to był strzał w dziesiątkę! Wydała wówczas debiutancki album, który odniósł ogromny komercyjny sukces. Krążek sygnowany jej nowym pseudonimem doczekał się dystrybucji również w Grecji i Egipcie. Rok później premierę miała kolejna płyta – „Umpatampa”. W samym tylko Izraelu osiągnęła status platynowej. Danie zapewniła tytuł artystki roku. Czytaj także: Ofra Haza: ofiara AIDS, którą miał zarazić mąż. Nigdy nie spełniła marzenia o dziecku Dana Interantional, Paryż Francja, sesja zdjęciowa, 17.03.1998 rok Szaron spełnia marzenie. Dana International jedzie na Eurowizję, w kraju styka się z falą hejtu i groźbami Po raz pierwszy starała się o udział w tym międzynarodowym wydarzeniu w 1995 roku. W lokalnych preselekcjach „Kdam” z piosenką „Layla Tov, Europa” uplasowała się jednak na drugim miejscu. Tryumfowała wówczas inna wokalistka, Liora, która w Dublinie zaśpiewała utwór „Amen”. Dana International nie poddała się i nadal pracowała na swój sukces. W 1997 roku wydała krążek „Maganuna” – osiągnął status złotej płyty. I być może właśnie jemu zawdzięczała zaproszenie przez izraelskiego nadawcę do reprezentowania kraju na 43. Konkursie Piosenki Eurowizji, który w maju 1998 roku miał odbyć się w Wielkiej Brytanii. Zadecydowano, że w Brimingham wykona dyskotekową propozycję o wymownym tytule „Diva”. Ta decyzja wywołała skandal. Grupa rabinów wprost stwierdziła, że wybór Dany International na reprezentantkę kraju to „wysyłanie światu mrocznego sygnału". Ortodoksyjni mieszkańcy Izraela określali ją mianem „wynaturzenia, zaprzeczenia naturalności, dekadencji” lub mówili wprost o obrazie społeczeństwa. Jeden z członków izraelskiego parlamentu określił korektę płci, której poddała się wokalistka jako „coś gorszego niż sodomia”. Wtórował mu ówczesny minister zdrowia Shlomo Benizri. „Bóg jest przeciwny temu fenomenowi. To choroba, którą trzeba leczyć, a nie legalizować”, grzmiał. Na artystkę wylała się fala hejtu. Otrzymywała groźby śmierci. Jej muzykę zaczęła bojkotować część rozgłośni radiowych. Ale Dana, jak się wydaje, była już wówczas przyzwyczajona do tego, że wzbudza tak silne emocje. Cierpliwie i konsekwentnie podkreślała, że nie ma zamiaru wdawać się w konflikty i pyskówki. „Ludzie w Izraelu nie wiedzą, czym jest bycie drag. Nie potrafią tego doceniać. To niekiedy bardzo prymitywny kraj”, skonstatowała gorzko na łamach „Jerusalem Post”. Ale nic nie było w stanie jej zatrzymać. Wiedziała, że nie chce milczeć i żaden hejt nie zmusi jej, by zrezygnowała z marzeń. Czytaj także: Kobieta z brodą, która zmieniła oblicze świata. Jakie tajemnice skrywa Conchita Wurst? Dana International po zwycięstwie w Konkursie Piosenki Eurowizji, Birmingham, Wielka Brytania, 09.05.1998 rok Dana International wygrywa Eurowizję. „Bóg jest po mojej stronie” Do brytyjskiego Birmingham jechała jako faworytka. „Reprezentuję liberalny Izrael. Izrael, który akceptuje ludzi takimi, jakimi są”, mówiła w wywiadach. Wzbudzała ogromne zainteresowanie. „To była nowa rzeczywistość, skandale, plotki, jej pojawienie się zawsze budziło zainteresowanie… Chyba nigdy nie widziałam kobiety, która by tak obnosiła się z kobiecością. To było piękne i intrygujące!”, wspominała na łamach eurowizja.org Renata Dąbkowska, która wraz z grupą Sixteen reprezentowała wówczas Polskę. „Ja na próbie niekostiumowej pojawiałam się ubrana dosyć zwyczajnie. A tu zawsze były pióra, suknie… Fantastycznie było obserwować tę feerię barw. Nie czułam niechęci w obliczu docierających do mnie informacji na temat fenomenu tej osoby, raczej ciekawość”, tłumaczyła. I dodała, że według niej w 1998 roku nikt inny nie mógł zwyciężyć. „Dana była nośnym tematem, zamieszanie wokół wokalistki podobne zaś do tego z Hollywood; ekscentryczna, pewna siebie, przebojowa i dobrze wiedząca, co chce osiągnąć. Nie pozwoliła ani na chwilę o sobie zapomnieć, media miały ciągłą pożywkę. Chyba jednak sama atmosfera nowości i inności nie wystarczyłaby; piosenka przygotowana przez Danę brzmiała bardzo eurowizyjnie! Osobiście zakochałam się w propozycji Francji, w chilloutowo-jazzowym utworze, ale pod nosem nuciło się Danę International i nie można się było tego pozbyć, do dziś pamiętam ten utwór (śmiech). To był po prostu przebój”, podkreślała w 2019 roku. View oEmbed on the source website Z powodu gróźb, które otrzymywała, reprezentantka Izraela została ponoć umieszczona w jedynym hotelu w mieście, którego szyby w oknach były kuloodporne. Była to zresztą Eurowizja szczególna: po raz pierwszy znakomita większość krajów głosowała za pomocą systemu audiotele, więc o tym, kto wygra, decydowali głównie widzowie. Publiczność zaś usadzono blisko sceny, przez co była niezwykle widoczna. I jakże inna od tej, którą widać było na innych wydarzeniach tego typu. „To, że publiczność składała się głównie z gejów, było bardzo oczywiste. To wysłało Europie wyraźny sygnał”, zaznaczał w rozmowie z France24 profesor Brian Singleton z Kolegium Trójcy Świętej w Dublinie, który w 2007 roku opublikował w „Queer Studies Journal” artykuł, dotyczący widoczności społeczności LGBTQ+ w Konkursie Piosenki Eurowizji. Utwór „Diva” był szczególny. Popowy, wręcz dyskotekowy. Z wyrazistym beatem, zaś w warstwie tekstowej odwołujący się do ważnych kobiet z historii i mitologii, takich jak Afrodyta czy Kleopatra. Był manifestem kobiecości, podkreśleniem tego, że każdy ma prawo być sobą. Dana International zwyciężyła po niezwykle emocjonującym i pełnym napięcia głosowaniu, zdobywając 172 punkty, w tym trzy najwyższe noty, tzw. dwunastki od Portugalii, Francji i Malty. Gdy odbierała trofeum, na scenę weszła w kultowej już dziś kreacji od Jeana Paula Gaultiera z przymocowanymi do rękawów piórami. „Moje zwycięstwo potwierdziło, że Bóg jest po mojej stronie”, stwierdziła bezkompromisowo po odniesieniu sukcesu. „Chcę wysłać wszystkim swoim krytykom jasny przekaz wybaczenia: spróbujcie mnie zaakceptować. Jestem taka, jaka jestem”, dodała. Czytaj także: Oskarżenia o bycie sektą, Eurowizja, nagła śmierć lidera. Dziwna historia zespołu Sixteen Od lewej: kompozytor utworu „Diva” Sviika Pick, Dana International, autor tekstu piosenki Yoav Ginal, Eurowizja, Birmingham, Wielka Brytania, 09.05.1998 rok Kariera Dany International po Eurowizji: światowa dyskusja o osobach LGBTQ+ Jeszcze przed jej spektakularnym sukcesem w Birmingham w wielu krajach wywołała sensację. Wszak do tej pory widoczność osób ze społeczności LGBTQ+ była niewielka. A Dana International nie dość, że nie ukrywała swojej przynależności do niej, to jeszcze nie przejmowała się falą nienawiści, kierowaną w jej stronę. Była wyrazista, błyskotliwa, pewna siebie. Była zjawiskiem. Byli jednak i tacy, którzy zarzucali jej braki warsztatowe i wokalną miernotę. „Nie jestem Barbrą Streisand czy Mariah Carey. Ludzi nie obchodzi mój głos. Interesuje ich to, że bez lęku wyrażam swoją opinię. Mówią, że jestem taka odważna, a ja po prostu żyję swoim życiem, a nie jest to życie łatwe”, zastrzegała. Jej zwycięstwo w historii Eurowizji uważane jest za przełomowe. Wprowadziło konkurs w nowoczesność, w XXI wiek. Zmieniło jego postrzeganie w mediach i na arenie międzynarodowej. W wielu krajach świata dzięki Danie International zaczęto toczyć dyskusje o widoczności osób transpłciowych i ich obecności w przestrzeni publicznej oraz o przedstawicielach społeczności LGBTQ+ w ogóle. „To był pierwszy raz, kiedy widzowie mieli okazję zobaczyć transpłciową kobietę, która odniosła jakikolwiek sukces. W tym samym czasie, gdy na Eurowizji pojawiła się ta nowa widoczność, europejskie instytucje polityczne i ustawodawcze zaczęły interesować się równością LGBTQ jako wartością”, podkreślała historyczka Catherine Baker na antenie France 24. Gdy Dana International wróciła do kraju po zwycięstwie w konkursie, nie mogła liczyć na zrozumienie i wyrazy sympatii. Wręcz przeciwnie. Jak na ironię, jej sukces podsycił falę hejtu ze strony ortodoksyjnych Żydów. Ci bardziej postępowi stawali w jej obronie. Ona sama zaprezentowała na pierwszej konferencji po przylocie postawę koncyliacyjną. „Chcę, żeby wszyscy byli szczęśliwi. Moje zwycięstwo jest prezentem dla całego Izraela”, podkreślała. Ale dla niektórych był to prezent niechciany. Pod adresem artystki formułowano transfobiczne oskarżenia: że jest „wybrykiem natury i zaprzeczeniem bożego planu stworzenia”. Sytuacji nie poprawiał fakt, że zgodnie z regulaminem Konkursu Piosenki Eurowizji wydarzenie za rok miało odbyć się w Izraelu. Z racji tego, że jego finał przypada zawsze na sobotni wieczór (poprzedzają go próby generalne), dla wielu było to „pogwałceniem prawa szabatowego”. Przedstawiciele ortodoksyjnej części społeczeństwa, najczęściej przy wsparciu rabinów i członków gmin wyznaniowych, grozili nawet obaleniem rządu premiera Binjamina Netanjahu! Nic takiego się jednak nie stało... Czytaj także: Gia Carangi - pierwsza supermodelka, która zmarła na AIDS! "Zbyt piękna, by umierać tak młodo" Dana International na scenie 56. Konkursu Piosenki Eurowizji, Dusseldorf, Niemcy. Próba generalna przed półfinałem. 11.05.2011 rok Dana International: nieudany powrót na konkurs w 2011 roku. Jak wygląda dzisiaj? Rok później w Jerozolimie odbyła się kolejna edycja europejskiego widowiska. W jego trakcie Dana International wykonała swoją wersję przeboju Steviego Wondera „Free”. Gdy wręczała po ogłoszeniu wyników trofeum zwyciężczyni, reprezentantce Szwecji, zasymulowała upadek, co ponownie wywołało w Izraelu skandal. Później skupiała się zarówno na tworzeniu nowych utworów dla siebie, jak i innych artystów. 10 lat po swoim zwycięstwie – w 2008 roku – skomponowała dwujęzyczną balladę „Ke'ilu kan (The Fire in Your Eyes”) dla Boaza Maudy, która została wybrana w ramach lokalnych preselekcji „Kdam” jako reprezentantka Izraela w Konkursie Piosenki Eurowizji. Młody wokalista pewnie awansował do finału, w którym zajął dziewiąte miejsce. Już wówczas Dana International była pytana o powrót na tę szczególną dla niej scenę i o to, czy będzie chciała ponownie poczuć ducha rywalizacji. Konsekwentnie odpowiadała, że stanie się to, gdy zwycięży któryś z krajów tzw. Wielkiej Piątki, czyli automatycznych finalistów widowiska. W gronie tym są m.in. Niemcy, które wygrały Eurowizję w 2010 roku dzięki przebojowi „Satellite” Leny. Rok później Dana International wzięła udział w lokalnych preselekcjach, które wygrała z utworem „Ding Dong”. Wystąpiła w drugim półfinale konkursu 12 maja 2011 roku w kreacji od Jeana Paula Gaultiera, ale tym razem poniosła porażkę. Zajęła zaledwie 15. miejsce i nie awansowała do finału. View oEmbed on the source website Czy to jej zaszkodziło? Raczej nie. Dla wielu wciąż jest ikoną społeczności LGBTQ+, artystką, która ma nietuzinkową, wyrazistą osobowość i wciąż intryguje. Gdy Izrael wygrał europejski konkurs w 2018 roku, rok później Dana International wystąpiła jako gościni specjalna w pierwszym półfinale widowiska w Tel Awiwie, wykonując „Just The Way You Are” z repertuaru Bruno Marsa. A jak ocenia swoje historyczne zwycięstwo w Eurowizji 1998 roku z perspektywy czasu? „Od tamtego momentu władze kraju i ambasady, a także ministerstwo spraw zagranicznych, a nawet ministerstwo turystyki, uczyniły ze mnie swego rodzaju ambasadorkę kraju; kogoś, z kogo są bardzo dumni. Dlatego wolę patrzeć na swój występ na Eurowizji jako zwycięstwo, a nie falę oszczerstw i przykrości”, podsumowała w izraelskim „Haaretz”. Dziś ma 53 lata i nadal pozostaje aktywna zawodowo. Prowadzi również profil na Instagramie, który obserwuje ponad 29 tysięcy osób. Jak wygląda? Możesz zobaczyć poniżej. Czytaj także: Ukrywał orientację i to, że był śmiertelnie chory. W taki sposób lider Queen wyrażał miłość do mamy Źródło: Plejada, Natemat.pl, Eurowizja.org oraz Historia jednej piosenki - eurowizja.org Dana International, Netta Barzilai na scenie 64. Konkursu Piosenki Eurowizji, Tel Awiw, Izrael. 18.05.2019 rok View oEmbed on the source website
Wybierasz się do Izraela? Zobacz miejsca, które poleca Michał Piróg!
Można tu przyjechać na pielgrzymkę albo na zabawę. Każda okazja jest dobra!
Kraj pełen sprzeczności. Można tu przyjechać na pielgrzymkę albo na zabawę i legalnie palić trawkę. Geje plażują obok ortodoksyjnych żydów. „W Izraelu wszystko jest możliwe”, mówi Katarzynie Piątkowskiej w specjalnym wywiadzie Michał Piróg. ZOBACZ: Te miejsca warto zobaczyć w Izraelu! Pod znakiem słońca Gdy 10 lat temu zapytałam Michała Piróga, za co najbardziej kocha Izrael, bez chwili wahania odpowiedział, że za to, że tu zawsze świeci słońce. Siedzieliśmy wtedy na pokładzie samolotu, który za chwilę miał lądować na lotnisku Ben Guriona. Jakie było nasze zdziwienie, kiedy okazało się, że w Izraelu leje, a mieszkańcy z tego powodu niemal skaczą z radości, bo deszcz jest tam na wagę złota. W Izraelu jest ponad 300 słonecznych dni w roku, ale zdarzają się takie momenty, że pada, a na morzu szaleje sztorm. Przekonaliśmy się wtedy, że Izrael jest nieprzewidywalny i zaskakujący. I wspaniały. Sympatia Michała do Izraela nie wynika tylko z tego, że ma żydowskie korzenie. „Kiedy po raz pierwszy w życiu stanąłem na plaży w Ejlacie, poczułem się jak u siebie”. Nic więc dziwnego, że ktokolwiek z jego znajomych wybiera się do Izraela, nie musi zaglądać do przewodnika. Wystarczy, że zadzwoni do Michała, a on opowie wszystko, co wie, powie, dokąd jechać, co zobaczyć i do kogo zadzwonić w razie nagłej potrzeby. Choć żartuje, że nigdy nie pragnął zostać etatowym przewodnikiem. CZYTAJ TEŻ: Podróże 2022: Tej wiosny i lata zakochaj się w Paryżu! Citybreak „Nie wiem, ile razy tam byłem. Kilkadziesiąt na pewno”. Michał uważa, że Izrael stał się modnym kierunkiem ze względu na położenie. „Nie dość, że prawie zawsze jest tam piękna pogoda, to jeszcze w miarę tanio i szybko można się tam dostać. Samolot leci cztery godziny, można więc po prostu wyskoczyć na weekend”. Przez lata Izrael postrzegany był jako miejsce pielgrzymek. „Fascynował mnie ten dualizm. Z jednej strony wszyscy bali się jechać, bo wydawało im się, że jest tam niebezpiecznie, a z drugiej – pielgrzymowali do miejsc świętych. Tutaj nie ma logiki”, żartuje. I dodaje, że na szczęście na przestrzeni ostatnich lat udało się odczarować postrzeganie Izraela przez turystów. „Gdy jeszcze osiem lat temu mówiłem, że jadę, ludzie myśleli, że tam wszyscy do wszystkich strzelają i spadają bomby. Pytali, czy się nie boję, i wątpili, gdy mówiłem, że w Izraelu jest bezpiecznie. Teraz pytają, gdzie zjeść i potańczyć”, śmieje się. Prawie współcześnie Michała fascynuje odmienność kulturowa. Mógłby przecież zamiast do Tel Awiwu lecieć do Madrytu czy Londynu. „Podoba mi się, że tam jest tak niby współcześnie, a jednak wszystko trochę inaczej”. Inna jest mentalność ludzi, którzy w większości są życzliwi i przyjaźnie nastawieni do turystów. Śródziemnomorski luz pozwala się też odprężyć, a kto nie potrzebuje chwili oddechu w ciągu roku? W Europie ludzie zawsze się spieszą. Kobiety w szpilkach biegną ze spotkania na spotkanie, mężczyźni w garniturach i z teczkami w dłoniach zmierzają szybkim krokiem na służbowe spotkania. Zgiełk. Tam tego nie ma. Jest jeszcze jedna rzecz, która sprawia, że Piróg jest częstym gościem w Izraelu. To jedzenie. „Dla mnie jest to bardzo ważny aspekt. Jestem wegetarianinem z przechyłem w kierunku weganizmu. I w Izraelu zawsze mam co zjeść”. Opowiada, że w Tel Awiwie trzeba trzymać rękę na pulsie, bo niemal co tydzień otwiera się jakaś nowa knajpa. „Oczywiście jest kilka takich miejsc, które były zawsze i pewnie zawsze będą. Zaliczam do nich The Old Man and the Sea w najstarszej części Tel Awiwu – Jafie i Mezizim Beach Bar na plaży o tej samej nazwie. Przez długi czas było dla mnie rzeczą niewyobrażalną, żeby być w Izraelu i nie pójść do tych miejsc”. Dzisiaj takich lokali jak Mezizim jest dużo więcej, wszystkie działają 24 godziny na dobę, dlatego nie dziwi, że ciekaw nowych miejsc i ludzi Michał szuka innych lokalizacji. Niezbyt podoba mu się zrewitalizowany teren starej osmańskiej stacji kolejowej, gdzie ulokowały się modne knajpki, między innymi serwująca pyszne hiszpańskie jedzenie Vicky Cristina Barcelona. „Nie przepadam. Ale znam ludzi, którzy są zachwyceni”, mówi. Wegański raj „Jednym z moich ulubionych miejsc jest wegańska restauracja Nanuchka”, opowiada. Zlokalizowana w pobliżu słynnego Bulwaru Rothschilda, jednej z głównych i najdroższych ulic w Tel Awiwie, łączącej Neve Tzedek z teatrem Habima, była świadkiem wielu imprez, które rozpoczynały się tuż po zamknięciu lokalu. „Pamiętam, że odbywały się tam takie harce… że niektórzy mają prawo ich nie pamiętać”, śmieje się Piróg. Przyznaje jednak, że od dłuższego czasu, gdy wybiera się do Izraela, pyta znajomych, co jest nowego i fajnego, bo właśnie to nowe i fajne chce zobaczyć. Przyjeżdżając do Jerozolimy, ludzie chcą odwiedzić miejsca kultu trzech religii – judaizmu, chrześcijaństwa i islamu. Za to do tel Awiwu zjeżdżają, by plażować, odwiedzać nocne kluby i modne knajpki W zależności od tego, jak chce się spędzić czas, można nakreślić różne trasy zwiedzania – można nad morzem, można turystycznie, można spokojnie, rozrywkowo albo kulturalnie. „Tylko z zakupami modowymi jest słabo. Owszem, mają wielkie centra handlowe, jak na przykład Dizengoff Center w Tel Awiwie, ale jeśli chodzi o modę, to są tak zaawansowani jak my w wyprodukowaniu jednoosobowego statku kosmicznego. Gdy jedna z polskich marek otworzyła niedawno tam sklep, doszło do bójek, a ludzie niemal się stratowali”. Michał zakupy więc odpuszcza, chyba że szuka miejscowych wyrobów. Wtedy idzie na Carmel Market pomiędzy dzielnicami Neve Tzedek a Lev Hair, do Jafy albo na ulicę Dizengoffa. Fascynuje go też izraelski teatr: „Zawsze staram się iść do teatru. Fascynuje mnie szczególnie ich sztuka współczesna, tak inna od europejskiej. Dlatego bywam gościem w Malenki Theatre, Suzanne Dellal Center albo w teatrze Habima”. Przez lata Izrael bardzo się zmienił. „To widać dopiero, jak się przyjeżdża po jakimś czasie. W Izraelu zdarzało mi się wielokrotnie, że patrzyłem na miejsce, które widziałem chwilę wcześniej, i kompletnie go nie poznawałem. To widoczne jest w każdym mieście, ale szczególnie w Tel Awiwie, który rozwija się w bardzo szybkim tempie. Mówi się, że Tel Awiw się bawi, Hajfa pracuje, a Jerozolima się modli. To po części jest prawdą, ale do Tel Awiwu powoli przenosi się biznes, a międzynarodowe koncerny najchętniej lokują się właśnie tam”. ZOBACZ WIĘCEJ: Oto wielki oscarowy przewodnik po Los Angeles i Hollywood! Czas na zmiany Tel Awiw zmienił się fizycznie, ale mentalnie wciąż jest taki sam. Kosmopolityczny, otwarty, tolerancyjny. „Izrael ma coś takiego, że niby się zmienia, niby jest bardzo współczesny, ale jest zawieszony w czasie. To nie jest moim zdaniem najbardziej dynamiczny kraj pod względem zmian, bo tam jednak jest Bliski Wschód, ale nie da się nie zauważyć, że idzie do przodu”. Tel Awiw to kluby i nocne życie. „Nie wyobrażam sobie, żeby Hajfa czy Jerozolima była tak rozrywkowa jak Tel Awiw”, mówi Michał. To miasto młodych ludzi, szerokich plaż i legalnej marihuany przyciąga ludzi z całego świata. „Przyznam, że wolałem, gdy turystów było tu trochę mniej”, żartuje i opowiada, że Izrael ma też coś, do czego przyjezdni dostępu nie mają. „Organizuje się tu tysiące imprez w różnych miejscach, na przykład na środku pustyni albo w górach, o których wiedzą tylko mieszkańcy. Jeśli nie jesteś jednym z nich albo nie masz znajomych, którzy mogliby cię zaprosić, to nie tylko na nie nie wejdziesz. Po prostu się o nich nie dowiesz. I oczywiście mnóstwo domówek. A może powinienem powiedzieć »dachówek«?”. Wiele z nich odbywa się na dachach domów zbudowanych w tak modnym dzisiaj stylu Bauhausu. W Tel Awiwie znajduje się ponad cztery tysiące budynków zaprojektowanych w latach 30. XX wieku przez żydowskich architektów, którzy uciekli z nazistowskich Niemiec do Palestyny. To między innymi: Krieger House, Dunkelblum House, The Thermometer House przy Down Frug Street czy Shomo Yafe House. Punkty obowiązkowe Wiadomo, że każdy, kto przyjeżdża tu po raz pierwszy, powinien zobaczyć Jerozolimę. Główne punkty każdej wycieczki to Ściana Płaczu, stary bazar i Bazylika Grobu Pańskiego. To miasto jest zupełnie inne niż rozrywkowy Tel Awiw, choć niedawno na placu przy Wielkiej Synagodze ulokowano knajpki pod gołym niebem, „coś na kształt warszawskiego Nocnego Marketu” mówi Michał. W Jerozolimie mieszczą się siedziby rządowe, kościoły, meczety i synagogi. Większość osób szuka więc tu raczej miejsc kultu niż rozrywek. „Na każde wakacje trzeba jechać z pewnego rodzaju ciekawością. Niezapomniane wrażenia zapewni nie tylko odhaczanie kolejnych punktów z przewodnika, ale po prostu zagubienie się w mieście. Można wtedy trafić do Mamilla Mall zbudowanego tuż przy Starym Mieście (gdyby ktoś koniecznie chciał robić w Jerozolimie zakupy) albo do dzielnicy Me’a She’arim, zamieszkanej przez ortodoksyjnych Żydów. Wszedłem do niej, bo miałem ją po drodze. Było tam mnóstwo kawiarni i piekarni. Ale klubu nocnego tam nie uświadczysz. Wiesz, co mi się tam nie podoba? To, w jaki sposób turyści patrzą na jej mieszkańców. Wchodzą tam jak do zoo. Zwyczaj traktowania ludzi jak małpy jest co najmniej niestosowny. Świadomość tego, że to jest ta dzielnica, powoduje, że ludzie zaczynają zachowywać się abstrakcyjnie”, opowiada. Kraj nieoczywisty Tu, w Tel Awiwie, plaża dla gejów graniczy z tą dla ortodoksów, z tym że odgrodzili się od siebie wysokim murem. „Postawili sobie taki »modern mur«”, trochę żartuje Michał. Można tu przyjechać na pielgrzymkę, ale też legalnie palić trawkę. Jadąc na wielką czerwoną pustynię, można mieć namiastkę Wielkiego Kanionu. Na Pustyni Judzkiej, na zachodnim brzegu Morza Martwego, w kibucu En Gedi można zobaczyć roślinność, której nie powinno tu być (En Gedi jest położone w depresji), a w ośrodkach nad Morzem Martwym odbyć zdrowotne zabiegi. Do jerozolimskiej dzielnicy Me’a She’arim kobiety nie mogą wejść z odkrytymi ramionami, ale za to w Tel Awiwie co roku odbywa się największa na świecie parada gejów. Ten nieoczywisty kraj, pełen sprzeczności i kontrastów, wbrew pozorom jest bardzo bezpieczny: „Ze względu na panującą tam od lat sytuację polityczną ma się poczucie większego bezpieczeństwa, bo cały czas ktoś trzyma rękę na pulsie. Przecież hipotetycznie w każdej chwili coś się może wydarzyć. W Europie żyjemy trochę w takim błogostanie, że nas to nie dotyczy. A to nieprawda, o czym wciąż się przekonujemy. Gdy więc znajomi pytają mnie, czy w Izraelu jest bezpiecznie, odpowiadam, że bezpiecznie. I że naprawdę warto się tam wybrać”. Artykuł ukazał się w magazynie VIVA! MODA 1/2019
Arnaaz Sandhu z Indii została Miss Universe 2021. Kim jest? Co o niej wiemy?
Hinduska pokonała 79 innych kandydatek do tytułu!
Arnaaz Sandhu, reprezentantka Indii została Miss Universe 2021. Konkurs zorganizowano w tym roku w Ejlacie w Izraelu. O tytuł walczyło 80 kandydatek z całego świata. Polskę reprezentowała Miss Polski 2021 Agata Wdowiak. Arnaaz Sandhu to już kolejna Hinduska, która sięgnęła po tytuł Miss Universe. Reprezentantki Indii z racji na swoją nietuzinkową urodę często zostają Miss World, Miss Globe, Miss Earth albo właśnie Miss Universe. W tym roku dołączyła do nich kolejna. ZOBACZ TEŻ: Miss Polski 2021 została wybrana! Która z finalistek otrzymała koronę najpiękniejszej? Wybory Miss Universe 2021 Podczas tury pytań od jurorów Sandhu zwróciła się do młodych ludzi. W swoim przemówieniu przekonywała ich, że na piękno każdego człowieka składa się jego wyjątkowość. Zaapelowała też, żaby młodzi ludzie przestali porównywać się z innymi, bo to może prowadzić do zaburzeń osobowości, chronicznego smutku a nawet depresji. „Uwierzyłam w siebie i dlatego dziś tu stoję” – dodała na koniec przyszła wtedy jeszcze Miss Universe. Sandhu skorzystała też z okazji, aby zwrócić wagę na problem zmian klimatycznych, jakie dotykają naszą planetę. CZYTAJ WIĘCEJ: Olga Buława została mamą! Miss Polski zdradziła imię maleństwa i pokazała urocze zdjęcie ze szpitala W ścisłym finale konkursu znalazły się także Nadia Ferreira z Paragwaju i Lalela Mswane z RPA. Polskę reprezentowała Miss Polski 2021 Agata Wdowiak. Polka stanęła do walki o tytuł, ale nie zakwalifikowała się do finałowej 16. Nagrodę za "Najlepszy kostium narodowy" otrzymała reprezentantka Peru, Yela Rivera. Agata Wdowiak zajęła w tej konkurencji 10 miejsce. Arnaaz Sandhu – kim jest Miss Universe 2021? 21-letnia Arnaaz Sandhu jest początkującą modelką i aktorką, której zdjęcia możemy oglądać na Instagramie. Arnaaz jest też zaangażowaną aktywistką, co dało się zauważyć podczas finału konkursu. Walczy o prawa kobiet i ustanie zmian klimatycznych, a jej idolką jest żona Nicka Johnasa, Priyanka Chopra (która sama w 2000 roku wygrała konkurs Miss World). W wolnym czasie lubi jogę, taniec, gotowanie, grę w szachy i jazdę konną. Jak Wam się podoba nowa Miss Universe 2021? Zasłużyła na tytuł?
18 lat, Teatr Wielki i wspaniały David D’Or. Poznaj szczegóły 18. Festiwalu Kultury Żydowskiej!
Goście specjalni, wyjątkowe chwile i jedyna taka muzyka...
Osiemnaste urodziny to powód do świętowania, a jak świętować to w wyjątkowym miejscu jakim jest Teatr Wielki Opera Narodowa w Warszawie i w towarzystwie znamienitych gości. W odpowiedzi na prośby widzów, David D’Or po raz kolejny wystąpi na Festiwalu Kultury Żydowskiej Warszawa Singera. Kiedy Gołda Tencer opracowywała program tegorocznego festiwalu wiedziała, że to niełatwe zadanie, nie tylko ze względu na pandemię, ale także na oczekiwania wiernej publiczności festiwalowej. Wszak osiemnaste urodziny zobowiązują! Gołda Tencer o Festiwalu Kultury Żydowskiej 2021 „Po ostatnim koncercie w Polsce Fundacja Shalom została zasypana prośbami o ponowne zaproszenie Davida D’Ora do Polski. Pomyślałam, że toświetny pomysł, aby ten wybitny artysta, obdarzony głosem o skali 5 oktaw, wystąpił na koncercie finałowym osiemnastej edycji”, mówi Gołda Tencer, twórczyni festiwalu. Do współpracy przy koncercie zaprosiła Waldemara Dąbrowskiego, Dyrektora Teatru Wielkiego Opery Narodowej, który użyczył Festiwalowi scenę jednego z najbardziej prestiżowych teatrów europejskich. „Wiem, że kiedy się ma marzenia, to trzeba je spełnia. Mówić o nich i prosić o wsparcie. Tak się też stało. Waldemar Dąbrowski przyjął naszą propozycję więc już nic nie mogło nas powstrzyma”, podkreśla Gołda Tencer. Czytaj także: Między nimi była wielka różnica wieku. Mimo to Gołda Tencer i Szymon Szurmiej byli razem 44 lata Festiwal Warszawa Singera 2021. Kim jest David D'Or, gość specjalny wydarzenia? Finał 18. Festiwalu Warszawa Singera odbędzie się na scenie Teatru Wielkiego Opery Narodowej, który został partnerem tegorocznego koncertu finałowego. W tym wyjątkowym gmachu wystąpi David D’Or, który uznawany jest za jednego z największych współczesnych artystów sceny muzycznej Izraela. Mimo że od dziecka przejawiał zdolności wokalne, jego kariera rozwinęła się w czasie służby wojskowej, gdzie był członkiem sekcji rozrywkowej Centralnego Dowództwa Armii Wojskowej. Już wtedy założył swój pierwszy zespół, a jego droga artystyczna zaczęła nabierać tempa. Od 1991 roku wydał 19 albumów długogrających, koncertował na całym świecie, śpiewając dla rzesz swoich fanów oraz najznamienitszych osobistości: Papieża Jana Pawła II, Martina Luthera Kinga III, Prezydenta Szimona Peresa, Prezydenta Baracka Obamy oraz Papieża Benedykta XVI. Jego kariera to pasmo sukcesów poparte także współpracą ze znakomitymi artystami, takimi jak Arik Einstein, Miri Messika, Jasmin Levi i Kobi Aflalo. Ten koncert będzie prawdziwą atrakcjądla fanów muzyki! Czytaj także: Dawid Szurmiej o relacji z matką, gwiazdą Teatru Żydowskiego, Gołdą Tencer David D'Or, gość specjalny Festiwalu Warszawa Singera Festiwal Warszawa Singera - szczegóły, program, goście 18. Festiwal odbędzie się w dniach 21-29 sierpnia w wielu miejscach Warszawy. Program wypełnią jak zawsze dziesiątki dużych imprez i wydarzeń kameralnych. Nie zabraknie na nich także wielkich polskich artystów. Wydarzenia muzyczne uświetnią m.in. Dorota Miśkiewicz, Grażyna Auguścik, Robert Więckiewicz i Mikołaj Trzaska, zespół Shofar, zespół RGG. W ramach Żydowskiego Salonu Literackiego, którego gospodarzem jest Remigiusz Grzela, pojawią się m.in.: wnuczka I.B. Singera Meirav Hen, prof. Monika Adamczyk-Garbowska, Marian Turski, Józef Hen. Nie zabraknie doskonałych przedstawień teatralnych w wykonaniu aktorów Teatru Żydowskiego, które miały premierę w czasie ostatniego sezonu teatralnego. Widzowie będą mieli okazję obejrzeć „Circus Kafka” w reż. Michała Walczaka, „Akademię Pana Kleksa” w reż. Michała Buszewicza czy Mykwę w reż. Karoliny Kirsz i spektakl w jęz. jidysz Burza/Pomiędzy. Der Szturem/Cwiszyn w reż. Damiana J. Necia. Jak co roku inauguracja Festiwalu odbędzie się w Synagodze im. Małżonków Nożyków. W czasie koncertu pojawią się młodzi kantorzy z Izraela, Chaim Stern i Israel Nachman. „Ich koncert pod nazwą „Next generation”, jest wspaniałym symbolem nie tylko urodzin festiwalu, ale także wielkiej siły młodości i pasji, jaka przyświeca nam od początku istnienia”, podkreśla Izabela Teodorkiewicz Wicedyrektor ds. programowych festiwalu. Więcej informacji można uzyskać pod adresem: shalom.org.pl Projekt finansowany ze środków: Miasta Stołecznego Warszawy, Ministra Kultury, Dziedzictwa Narodowego i Sportu pochodzących z Funduszu Promocji Kultury w ramach programu „Muzyka”, realizowanego przez Narodowy Instytut Muzyki i Tańca, Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji, Fundacji Współpracy Polsko-Niemieckiej, Ambasady Izraela w Polsce Partnerzy festiwalu: Samorząd Województwa Mazowieckiego, Stowarzyszenie Autorów ZAIKS, Teatr Żydowski im. Estery Rachel i Idy Kamińskich – Centrum Kultury Jidysz, Teatr Kwadrat im. Edwarda Dziewońskiego, Teatr Wielki-Opera Narodowa, Austriackie Forum Kultury, Gmina Wyznaniowa Żydowska w Warszawie, Muzeum Historii Żydów Polskich POLIN, Filmoteka Narodowa - Instytut Audiowizualny, Żydowski Instytut Historyczny im. E. Ringelbluma, Muzeum Getta Warszawskiego, Projekt Plac Defilad, Port Praski, Hotel The WESTIN WARSAW Czytaj także: „Ludzie żyją tak długo, jak długo są w naszej pamięci”. Gołda Tencer i jej syn, Dawid Szurmiej, o misji Gołda Tencer, twórczyni Festiwalu Warszawa Singera w sesji dla „VIVY!”, grudzień 2019
Jedno z państw właśnie ogłosiło drugi lockdown! Zamknięto szkoły, sklepy, restauracje...
Liczba dziennych zakażeń koronawirusem w 9-milionowym Izraelu budzi duży niepokój. Jeszcze pod koniec sierpnia wartość ta wynosiła około 700 zarażonych na dobę a kilka dni temu było to już ponad 4 tysiące! W związku z dynamiczną i trudną do opanowania sytuacją rząd kraju zatwierdził wprowadzenie kolejnego czasu izolacji. Tak zwany lockdown będzie obowiązywał od piątku. Nowe zasady ponownego lockdownu w Izraelu. Co z Polską? Premier Benjamin Netanjahu ogłosił swoją decyzję w mediach i wytłumaczył, że data obowiązywania drugiego czasu izolacji nie jest przypadkowa. W piątek wieczorem rozpocznie się bowiem Rosz Haszana, czyli bardzo ważne judaistyczne święto, które potrwa aż do niedzieli. „To nie będą takie święta, do jakich jesteśmy przyzwyczajeni. I na pewno nie będziemy mogli świętować z naszymi dalszymi rodzinami”, mówił premier Izraela i dodał, że wprowadzone przepisy będą obowiązywać minimum 3 tygodnie. Według nowych zasad miejscowa ludność nie będzie mogła przemieszczać się dalej, niż 500 metrów od miejsca zamieszkania. Zamknięte zostaną restauracje, szkoły, sklepy, hotele. Pozostaną zaś otwarte apteki i supermarkety. Wyjątkowa sytuacja kiedy będzie można oddalić się do domów dotyczyć będzie też pracowników dojeżdżających do swoich biur. Firmy nie mogą jednak przyjmować żadnych klientów, a i liczba osób pracujących z siedzib marek ma być mocno ograniczona. W Izraelu odnotowano do tej pory aż 150 tysięcy przypadków zarażenia koronawirusem. Prawie 1200 osób zmarło. Osoby, które martwią się, czy także w Polsce przewidywanym scenariuszem jest drugi czas izolacji, mogą czuć się spokojne. „Nie przewiduję możliwości drugiego lockdownu. Nie wyobrażam sobie scenariusza, w którym mielibyśmy do czynienia z ponownym zamknięciem całego kraju. Mogą oczywiście znaleźć się regiony, które będą – jak obecnie - mieć większe obostrzenia, ale zdecydowanie lockdown w skali kraju nie będzie miał miejsca”, mówił minister zdrowia Adam Niedzielski podczas rozmowy z PAP 3 września.
Feministka, zwolenniczka akcji #metoo i zwyciężczyni Eurowizji. Kim jest Netta?
Utwór Toy tryumfował w tegorocznym Konkursie Piosenki Eurowizji. Jest szybki, przebojowy i niesie ze sobą ważne przesłanie, dotyczące akcji #metoo, przeciwdziałaniu przemocy wobec kobiet i molestowaniu seksualnemu. Tym samym po 20 latach od ostatniego zwycięstwa Izraela w widowisku 25-letnia Neta Barzilaj sięgnęła po czwarte dla tego kraju zwycięstwo w historii. View Ediplayer on the source website Kim jest Neta Barzilaj, zwyciężczyni Eurowizji 2018 dla Izraela? Przyszła na świat w centralnym dystrykcie Izraela, Hod ha-Szaron, jednak przez cztery lata wraz z rodziną przebywała w Nigerii. Zgodnie z prawem kraju nad Jordanem, odbyła również obowiązkową służbę wojskową w Izraelskim Korpusie Morskim, zaś pierwsze wokalne szlify zdobywała na... Wydziale Elektroniki w Rimon School of Music. W wywiadach podkreśla, że karierę zaczynała, grając w klubach oraz na weselach. Od zawsze interesowała ją jednak inżyniera dźwięku, dlatego w krótkim czasie na scenie zaczęła używać modulatora głosu, który słychać również w konkursowym utworze Toy. Jej przygoda z Eurowizją rozpoczęła się jesienią 2017 roku, gdy wzięła udział w przesłuchaniach do piątej edycji programu Ha-Kochaw ha-Ba le-Erowizjon, mającego za zadanie wyłonić reprezentanta Izraela na majowy konkurs. Pięła się przez kolejne etapy, by ostatecznie zwyciężyć w wielkim finale widowiska zarówno w głosowaniu jurorów, jak i widzów. Jej piosenka, opublikowana 11 marca 2018 roku, z miejsca podbiła serca fanów i sprawiła, że Izrael znalazł się na pierwszym miejscu zakładów bukmacherskich, jeśli chodzi o wygraną w całym wydarzeniu. Potwierdziły to również kolejne głosowania klubów Miłośników Konkursu Piosenki Eurowizji OGAE, w których 25-latka nie miała sobie równych! 12 maja wygrała wydarzenie, zajmując trzecie miejsce w głosowaniu profesjonalnego jury oraz pierwsze w głosowaniu publiczności. Łącznie uzyskała 529 punktów. Druga w klasyfikacja reprezentantka Cypru, Eleni Foureira, uzyskała ich o 93 mniej, zaś Austriak Cesar Sampson jedynie 342. Eurowizja 2018: Toy Netty: przesłanie, akcja #metoo Jak przyznają twórcy, tekst utworu był inspirowany głośną akcją #metoo, dotyczącą przeciwdziałania molestowaniu seksualnemu i przemocy. Imitowanie odgłosów kurczaka ma natomiast związek z kulturą anglosaską, w której określenie „chicken” oznacza tchórza. W tekście pojawia się również słowo „baka”, oznaczające w języku japońskim idiotę. W utworze chodzi oczywiście o mężczyzn, którzy decydują się używać siły wobec kobiet, ale nie tylko! Neta podkreśla w wywiadach, że utwór to protest przeciwko wykorzystywaniu ludzi w ogóle, toksycznym relacjom i tym, którzy decydują się krzywdzić w jakikolwiek sposób drugą osobę. Poniżej możecie posłuchać konkursowego utworu Izraela i zobaczyć jego występ! View oEmbed on the source website View oEmbed on the source website
Fani ostro rugają Idę Nowakowską za zdjęcie na grobach! Wsparła ją Anna Lewandowska
W stronę prezenterki posypały się gromy. Co odpowiedziała?
Mimo że do tej pory słynęła z nienagannego wizerunku i stroniła od skandali, najnowsza publikacja na profilu Idy Nowakowskiej mocno nadwyrężyło zaufanie jej fanów. Tancerka, która przebywa obecnie w Izraelu, zamieściła nagranie z polskiego cmentarza w Jerozolimie. Niestety, fani oskarżyli ją o ekshibicjonizm i brak poszanowania dla pamięci zmarłych... Słusznie? Ida Nowakowska-Herndon na cmentarzu w Jerozolimie Temat relacjonowania wizyt na cmentarzach, nawet przy okazji takich dni, jak Wszystkich Świętych, wciąż budzi ogromne emocje. Jedni uważają, że to naruszanie tabu związanego ze śmiercią, inni, że w XXI wieku taka postawa pełni funkcję dydaktyczną i może skłonić obserwujących dany profil do refleksji i odwiedzin w miejscach pochówku. Z ostrą krytyką spotkała się z pozoru niewinna fotografia, którą 1 listopada na swoim profilu na Instagramie zamieściła Małgorzata Rozenek-Majdan. Do grona tych, którzy wywołali treściami w mediach społecznościowych kontrowersje, dołączyła również Ida Nowakowska-Herndon. Tancerka i prezenterka podróżuje obecnie po Izraelu. Przy okazji wizyty w Jerozolimie odwiedziła polski cmentarz, na którym spoczywa 86 naszych rodaków. Zrelacjonowała wizytę, publikując nagranie na swoim profilu w mediach społecznościowych. „Polski Cmentarz w Jerozolimie, na którym jest 86 grobów naszych rodaków oraz pomnik upamiętniający cywilów i żołnierzy II Korpusu Polskiego Generała Władysława Andersa, byłych jeńców i więźniów sowieckich łagrów zmarłym w drodze do ojczyzny w latach II Wojny Światowej i po jej zakończeniu. #swietozmarlych #szlaknadziei@badzmyrazem.tvp Pomódlmy się za wszystkich Polaków pochowanych za granicą naszego kraju...”, zaapelowała. Niestety, nie spotkało się to ze zrozumieniem części jej fanów... Internauci ostro skrytykowali Idę Nowakowską za nagranie z cmentarza Oskarżyli oni Idę Nowakowską o tani lans i brak poszanowania dla pamięci zmarłych. „Nakręcanie filmiku na Instagram na cmentarzu nie jest na miejscu. No, ale cóż żyjemy w czasach, kiedy ludzie sprzedają wszystko dla fejmu, nie mają problemu nawet ze zrobieniem selfie w niemieckim obozie śmierci czy na cmentarzu. Dla mnie mało poważne. (...) Ida to nie Wołoszański, Instagram to nie film dokumentalny. Mnie się to nie podoba i mam prawo do swojego zdania”, napisała jedna z fanek, rugając tancerkę. Jednak Ida Nowakowska zachowała zimną krew i cierpliwie starała się wytłumaczyć swój punkt widzenia. „Szanuję Twoje zdanie, aczkolwiek uważam, że właśnie takimi rzeczami należy się dzielić na mediach społecznościowych, które są w tym momencie najbardziej efektywnym sposobem przekazywania wiadomości i emocji... Pozdrawiam Cię serdecznie i wiedz, że moje intencje są tutaj bardzo dobre i naładowane szacunkiem dla historii”, odpowiedziała. Co ciekawe, w komentarzach pod filmikiem wypowiedziała się sama... Anna Lewandowska, której zdjęcie w przebraniu na Halloween wywołało ostatnio podobną falę krytyki. „Byłam tam. Super”, podkreśliła. A jakie jest Twoje zdanie w kwestii zamieszczania w sieci zdjęć i nagrań z wizyt na cmentarzach? To faktycznie „tani lans” czy może walka o zwiększanie świadomości u innych?
Skandal na Eurowizji! Zmieniono wyniki finału przez błąd organizatorów!
W nocy z soboty na niedzielę zakończył się 64. Konkurs Piosenki Eurowizji. Zwycięzcą okazał się Duncan Laurence z Holandii, który wykonał w Tel Awiwie klimatyczną balladę Arcade. W połączonym głosowaniu widzów oraz jurorów 25-latek zdobył 492 punkty i wyprzedził tym samym reprezentanta Włoch Mahmooda (465 punktów) oraz Rosji, Siergieja Łazariewa (369 punktów). Jednak z powodu fatalnej pomyłki Europejskiej Unii Nadawców Publicznych wyniki zostały zmienione, o czym poinformowano w specjalnym komunikacie! Wyniki Eurowizji 2019 zmienione przez błąd w punktacji jury Białorusi Widzowie, którzy śledzili finałowe głosowanie w nocy z soboty na niedzielę zapewne zdziwili się, gdy punktacja jury naszych wschodnich sąsiadów wyświetliła się na tablicy. Okazało się, że noty przyznano krajom, które... w głosowaniach innych państw zajmowały najniższe pozycje w tabeli. To wzbudziło podejrzenia fanów Eurowizji, którzy bardzo szybko zaczęli spekulować, że musiało dojść do fatalnej pomyłki. Teraz przyznała to sama Europejska Unia Nadawców Publicznych w specjalnie wydanym oświadczeniu. Przypomnijmy, że po tym, jak członkowie białoruskiego jury ujawnili w wywiadzie po półfinale, komu przyznali trzy najwyższe noty, zgodnie z regulaminem Konkursu Piosenki Eurowizji zawieszono ich w pełnieniu obowiązków, przez co nie mogli oddać głosów w finale widowiska. Punktację tego kraju, stanowiącą 50% głosów, wyliczono w oparciu o uśrednione głosowanie grup ekspertów z krajów sąsiednich/powiązanych kulturowo: Gruzji, Rosji, Azerbejdżanu oraz Armenii. „Dwunastka przypadła gospodarzom, czyli Izraelowi, który po połączeniu z 18 sekretarzami przyznającymi punkty nie otrzymał ich wcale. Wyróżnione zostały także inne kraje pozostające wówczas na dnie tabeli, w tym Estonia (10 punktów), Niemcy (8 punktów), Hiszpania (6 punktów), Wielka Brytania(5 punktów) czy San Marino (4 punkty). Wśród piosenek znajdujących się w czołówce zestawienia, tylko australijska propozycja zdobyła uznanie jurorów z Białorusi – przypadł jej 1 punkt”, przypomina portal eurowizja.org. Jednak okazało się, że system, który zliczał wyniki, zrobił to w sposób nieprawidłowy i w ten sposób punkty przyznano dziesięciu krajom, które w rankingu zajęły... najgorsze, nie zaś najlepsze miejsca! W komunikacie prasowym, wystosowanym przez organizatora Eurowizji, Europejską Unię Nadawców, potwierdzono błąd. „Mając na uwadze szacunek do artystów oraz nadawców biorących udział w tegorocznym Konkursie Piosenki Eurowizji, zdecydowaliśmy się poprawić końcowe wyniki głosowania, zgodnie z obowiązującymi zasadami. Nowe rezultaty zostały przekazane członkom EBU oraz udostępnione na stronie internetowej eurovision.tv”, czytamy w komunikacie prasowym. Jednocześnie wyrażono ubolewanie, że pomyłka została wykryta stosunkowo późno i podkreślono, że nie zmieniła ostatecznych wyników, biorąc pod uwagę ścisłą czwórkę najwyżej ocenionych finalistów. Da się jednak zauważyć, że w tabeli punktacyjnej zaszły pewne zmiany. I tak za sprawą korekty zwycięzcą głosowania jury została Macedonia Północna, detronizując z pierwszej pozycji Szwecję i w końcowym rankingu awansując z ósmego na siódme miejsce (305 punktów). Awans w rankingu końcowym zanotowały również: Cypr (z 15. na 13. pozycję), San Marino (jedna pozycja, z 20. na 19. miejsce), Malta (z 16. na 14. pozycję) oraz Szwecja (z 6. na 5. miejsce), zaś spadek zaliczyły m.in. takie państwa jak Norwegia (z 5. na 6. pozycję), Słowenia (z 13. na 15. miejsca) oraz Francja (z 14. na 16. pozycję). Oto poprawne wyniki głosowania białoruskiego jury, już po dokonaniu korekty: 12 – Malta 10 – Macedonia Północna 8 – Cypr 7 – Włochy 6 – Holandia 5 – Azerbejdżan 4 – Szwajcaria 3 – Grecja 2 – Szwecja 1 – Rosja Tak natomiast przedstawiają się końcowe wyniki finału 64. Konkursu Piosenki Eurowizji (w nawiasie z poprawną liczbą punktów): 1. Holandia (498) 2. Włochy (472) 3. Rosja (370) 4. Szwajcaria (364) 5. Szwecja (334) 6. Norwegia (331) 7. Macedonia Północna (305) 8. Azerbejdżan (302) 9. Australia (284) 10. Islandia (232) 11. Czechy (157) 12. Dania (120) 13. Cypr (109) 14. Malta (107) 15. Słowenia (105) 16. Francja (105) 17. Albania (90) 18. Serbia (89) 19. San Marino (77) 20. Estonia (76) 21. Grecja (74) 22. Hiszpania (54) 23. Izrael (35) 24. Białoruś (31) 25. Niemcy (24) 26. Wielka Brytania (11) Tulia nie awansowała do finału Eurowizji przez błąd czeskiej jurorki? Portal eurowizja.org przypomina również o podejrzeniach dotyczących popełnienia błędów przez przynajmniej dwóch jurorów, w tym przewodniczącą czeskiego grona eksperckiego. Gdyby nie jej pomyłka, zespół Tulia zakwalifikowałby się do finału widowiska! „Gdyby przedstawiła swoje głosy prawidłowo, w zbiorczym rankingu wszystkich jurorów naszych południowych sąsiadów Polska zdobyłaby 10 punktów (zamiast 7) i tym samym wyprzedziłaby o 1 punkt Białoruś, awansując do finału. Na ten moment EBU nie odniosła się do tej kwestii”, czytamy.
Obok tego nie przejdziesz obojętnie. Koszmar II wojny światowej oczami nieżyjącej instagramerki?
O tym szokującym projekcie mówią wszyscy
Jeśli jeszcze nie natrafiliście na ten profil na Instagramie, to pora to nadrobić. W dobie internetu, gdy niemal każdy szczegół naszego życia na żywo relacjonujemy w sieci, izraelski milioner pokusił się stworzyć nietypowy, ale wyjątkowy projekt, który dziś budzi skrajne emocje i masę kontrowersji. Eva Stories to stworzona na ogromną skalę, przemyślana i dostosowana do wymogów Instagrama ekranizacja wspomnień trzynastoletniej Ewy z inwazji Niemców na Węgry. Spojrzenie na koszmar II wojny światowej widziany oczami nieżyjącej instagramerki to odważne podejście do tego tematu. Jedni są pod wrażeniem, inni krytykują. Jedno jest pewne, efekt jest piorunujący... Eva Stories na Instagramie Eva Stories to profil na Instagramie, który dobitnie pokazuje świat w jakim żyjemy, czyli świat social mediów. Na pomysł stworzenia profilu nieżyjącej nastolatki-instagramerki, wpadł izraelski milioner Mati Kochavi: „Pamięć o Holocauście zanika poza Izraelem. Znaleźliśmy dziennik i pomyśleliśmy: "A co jeśli, zamiast kartki i długopisu, Eva miałaby smartfon i dokumentowała swoje życie?". Więc przenieśliśmy smartfona do 1944 roku”, mówi w jednym z wywiadów. W projekcie wzięło udział 400 osób, a cała produkcja kosztowała miliony dolarów i każdy, kto to obejrzy, nie ma wątpliwości, że efekt jest porażający. „Jeśli chcemy przybliżyć pamięć o Holokauście młodemu pokoleniu, musimy pokazać ją tam, gdzie są. A są na Instagramie”, wyznał. Kilkadziesiąt mini-opowiadań zostało wyemitowane w Izraelskim Dniu Pamięci o Holokauście, który miał miejsce w tym tygodniu. „Cześć, nazywam się Eva. To moja strona. Obserwuj mnie”, zaczyna aktorka, wcielająca się w Evę. W niebieskiej marynarce w stylu lat 40. filmuje się w stylu selfie, opowiadając o swoim szkolnym zauroczeniu i ambicjach zostania sławną fotografką. Jej opowieści urozmaica masa emotikon, hashtagów i oznaczeń lokalizacji. Warto zaznaczyć, że przedstawiona na filmikach Eva Heyman to autentyczna postać. Podobnie jak jej pamiętnik, który mając 13-lat pisała przez kilka miesięcy. Wtedy właśnie została wywieziona do Auschwitz, gdzie czekał ją smutny koniec. Eva Stories pokazuje życie bohaterki tuż przed transportem do obozu. Choć w filmikach nie ma ukazanych krwawych i drastycznych scen, to wiele dzieje się w umysłach widzów. Każdy z nas bowiem wie, jak ta historia się skończy. Pozytywnie ocenił projekt choćby Instytut Yad Vashem w Jerozolimie: „Wykorzystanie mediów społecznościowych do upamiętnienia Holokaustu jest zarówno uzasadnione, jak i skuteczne”, pisze Deutsche Welle. Nie każdemu spodobało się jednak takie podejście do Holocaustu. Próba zaprezentowania tak delikatnej kwestii za sprawą współczesnych środków wzbudziła spore kontrowersje. Pojawiły się krytyczne komentarze, że cały projekt trywializuje okrucieństwo Holokaustu. Według jednego z izraelskich nauczycieli, który pisze do gazety Haaretz, projekt jest „pokazem złego smaku, programowany w agresywny i brutalny sposób”. Projekt wciąż ma jednak wielu zwolenników, a jego znaczenie z pewnością podkreśliły wyniki ankiety przeprowadzonej w ubiegłym roku w Ameryce. Jak pisze The Guardian 2/3 amerykańskich millenialsów nie potrafiło odpowiedzieć na pytanie co to jest Auschwitz, a ponad 1/5 respondentów stwierdziła, że nigdy nie słyszała o Holokauście lub słyszała, ale nie wie, co to. A Wy co myślicie o tym projekcie?
Tulia już po pierwszej próbie w Tel Awiwie! Tak zaprezentują się na Eurowizji
Zagraniczni fani zachwyceni, w Polsce burza i oskarżenia o „kicz, tandetę i żenadę”
Za dokładnie dwa tygodnie poznamy zwycięzcę 64. Konkursu Piosenki Eurowizji, który w tym roku, za sprawą zwycięstwa Netty z Izraela w zeszłorocznej edycji widowiska, odbywa się w Tel Awiwie. Od dzisiaj w Centrum Konferencyjnym trwają próby uczestników pierwszego półfinału, w którym wystąpi również reprezentant Polski, kwartet Tulia. Jak wypadły na scenie? Zagraniczni fani nazywają je „czarnym koniem” wtorkowego koncertu! Tulia po pierwszej próbie w Tel Awiwie: reakcje prasy Od godziny 11.00 do 11.30 Tulia, Dominika, Joanna oraz Patrycja, czyli formacja Tulia, miały w Tel Awiwie pierwszą próbę techniczną, w trakcie której wykonały piosenkę Pali się (Fire of love). Zazwyczaj jest to czas, który wystarcza, aby zaprezentować utwór na konkursowej scenie cztery razy. Niestety, reprezentantki Polski w trakcie pierwszego podejścia miały spore problemy techniczne, związane z odsłuchami i nagłośnieniem. Interweniować musiała produkcja widowiska. Jak jednak podkreślają obecni na miejscu zagraniczni dziennikarze, w tym przedstawiciele uznawanego za najbardziej opiniotwórczy portalu Wiwibloggs, z próby na próbę wokale dziewczyn z Polski brzmiały coraz lepiej i pewniej. W Polsce kontrowersje wzbudziły stroje formacji, szczególnie błyszczące, siateczkowe, czerwone woalki, które w trakcie występu członkinie Tulii zdejmują. Odkrywają za to wielkie złote korony z bogatymi zdobieniami, które mają na głowie. Czytając komentarze internautów m.in. na portalu eurowizja.org można odnieść wrażenie, że są oni rozczarowani pierwszą próbą Polek. Zarzucają prezentacji, że jest kiczowata i tandetna, padł nawet komentarz „żenująca”. Inni z kolei spodziewali się bardziej dynamicznego występu oraz wizualizacji z motywami ludowymi, takimi jak wzory kwiatowe. Zwolennicy twierdzą, że Tulia postawiła na oryginalny występ, kluczowe zaś będą ujęcia kamer i to, jak ich prezentacja będzie wyglądała w przekazie telewizyjnym. Zagraniczni obserwatorzy wprost nazywają Polskę „czarnym koniem tego półfinału”, podkreślają, że dziewczyny wyglądają w kamerze bardzo korzystnie, zaś występ jest majestatyczny, mistyczny a jednocześnie wiele zyska, gdy w hali będzie już obecna publiczność. Tulia po pierwszej próbie w Tel Awiwie: występ, nagranie wideo Wiemy na pewno, że na początku zostanie wykorzystany obrotowy podest, na którym znajduje się cała czwórka. Następnie, przy pierwszym refrenie, przejdą one na scenę i staną przy statywach. W wizualizacjach dominuje czerń oraz czerwień, na dużych ekranach widzimy podobizny ich twarzy, gdy ustami wyśpiewują fragment utworu Pali się (Fire of love). W pewnym momencie Tulia zacznie klaskać, zachęcając publiczność do tej aktywności, co z pewnością dobrze wypadnie w przekazie telewizyjnym. Fragment nagrania z pierwszej próby zamieszczamy poniżej. Natomiast zdjęcia możesz zobaczyć w galerii. Czy Tulii uda się awansować do finału 64. Konkursu Piosenki Eurowizji? Przekonamy się już we wtorek 14 maja około godziny 23.00. Transmisja wydarzenia w Polsce będzie dostępna na TVP1, TVP HD oraz TVP Polonia View oEmbed on the source website View oEmbed on the source website
Kontrowersyjna zwyciężczyni Eurowizji w obcisłym stroju kąpielowym na wybiegu!
Odważny krok i walka ze stereotypami godna podziwu?
Gdy wygrywała zeszłoroczną Eurowizję w Lizbonie dziękowała ze sceny widzom oraz jurorom, że wybrali różnorodność i inność. Sylwetka Netty Barzilai daleka jest od tej, jaką prezentują modelki na wybiegu. Jednak ona swoim stylem bycia i pogodą ducha udowadnia, że można z powodu kilku nadprogramowych kilogramów nie mieć kompleksów. Dlatego też zdecydowała się wziąć udział w jednym z pokazów, który odbył się w ramach tegorocznego tygodnia mody w Tel Awiwie. Netta, zwyciężczyni Eurowizji 2018, o swojej wadze i hejcie Po tym, jak sięgnęła po zwycięstwo w barwach Izraela z piosenką Toy, wylała się na nią fala hejtu. Jedni oskarżali Nettę, że jest dziwakiem, królową kiczu i rozkrzyczaną, przerysowaną wokalistką. Inni widzieli w niej siłę i niebywały talent oraz sojuszniczkę osób LGBTQ, co sama z dumą podkreśla. Odnosząc się do tytułu swojego nowego utworu Bassa Sababa w rozmowie z Oskarem Netkowskim przypomniała swoje słowa sprzed kilku miesięcy, że „według niektórych jest za brzydka i za gruba do tego, żeby robić karierę i pokazywać się ludziom”. Dlatego też w najnowszym utworze wykorzystuje wizerunek jednorożca, by piętnować stereotypy i walczyć z hejtem. „O tym mówi też sam tytuł piosenki. Bassa oznacza coś negatywnego, a Sababa symbolizuje radość i szczęście. Więc te dwa słowa możemy rozumieć jako coś słodko-gorzkiego. Ludzie pod sceną zawsze będą mówili różne rzeczy, ale ostatecznie to ty jesteś na świeczniku i twoja w tym głowa, żeby się obronić. Musiałam pozostać silna i wyważyć w sobie te emocje. Tym bardziej, że tak jak mówisz, ludzie nie traktowali mnie zbyt sprawiedliwie. Ale znalazłam swój złoty środek. Coś pomiędzy słodkim a gorzkim. Ludzie wmawiali mi, że jestem tłusta jak hipopotam. Dlatego odpowiadam im teraz: odwalcie się, jestem nosorożcem!”, deklaruje w wywiadzie dla Wirtualnej Polski. Netta, zwyciężczyni Eurowizji 2018, w kostiumie kąpielowym na Tel Awiw Fashion Week Nic dziwnego, że izraelska marka Bananhot zdecydowała się zaprosić ją jako gościa specjalnego na pokaz swojej nowej kolekcji w ramach Tel Awiw Fashion Week. Netta pojawiła się na wybiegu w jaskrawożółtym stroju kąpielowym, w towarzystwie profesjonalnych modelek. Uśmiech nie schodził z jej twarzy, zaś do zdjęć pozowała z ogromną pewnością siebie. W tym czasie z głośników leciał jej najnowszy przebój Bassa Sababa, który m.in. doczekał się remiksu zeszłorocznego reprezentanta Polski na Eurowizji, DJ'a Gromeego i gości także na krajowych listach przebojów. Ku uciesze fanów, Netta na wybiegu zaprezentowała prostą choreografię do piosenki. W galerii możesz zobaczyć, jak wyglądała. Udany sposób walki ze stereotypowym postrzeganiem kobiecego ciała?
Posłuchaj piosenki, która w maju wybrzmi w biało-czerwonych barwach
W piątek 15 lutego Telewizji Polska ogłosiła, że reprezentantem nadwiślańskiego kraju w Tel Awiwie będzie kwartet Tulia. To one zostały wybrane przez specjalnie powołaną komisję spośród 134 zgłoszeń, które napłynęły do siedziby stacji. Dziś natomiast ogłoszono, jaki utwór wykonają w maju w Izraelu! Zgodnie z oczekiwaniami, to piosenka Pali się (Fire of love). Eurowizja 2019: Znamy piosenkę Tulii Już w czwartek 7 marca za pośrednictwem mediów społecznościowych Tulia poinformowała fanów i media, że premiera piosenki, z którą będą reprezentowały Polskę na Eurowizji w Tel Awiwie odbędzie się 8 marca o godzinie 17.00 i informację podać ma „TVP w specjalnym komunikacie”. Zgodnie z wcześniejszymi spekulacjami, kwartet wykona w Izraelu utwór Pali się (fire of love), kompozycję Nadii Dalin do słów Sonii Krasny (tekst polski) oraz Allana Richa i Juda Friedmana (tekst angielski), pochodzącą z wersji deluxe ich debiutanckiej płyty. Nową wersję piosenki, z częścią tekstu w języku angielskim i zmianami w aranżacji, opublikowano w serwisach streamingowych, zaś teledysk w serwisie VEVO punktualnie o 17.00 (do odsłuchania poniżej). Premiera miała także miejsce w Teleexpressie. „Fire of Love ( Pali się) ” to najdynamiczniejszy i z całą pewnością najbardziej rockowy utwór w repertuarze zespołu Tulia. Wykorzystanie archaicznej techniki wokalnej przez wokalistki - zwanej śpiewokrzykiem w połączeniu z ultra nowoczesnym aranżem daje piorunujące, niepowtarzalne i natychmiast rozpoznawalne brzmienie zespołu, którego nie sposób pomylić z niczym innym na świecie. To specyficzne brzmienie przyniosło już rzesze fanów Tulii na świecie, a występ na Eurowizji da szansę to grono jeszcze powiększyć”, czytamy w komunikacie prasowym. Kim jest Tulia? Zespół tworzą Dominika Siepka, Joanna Sinkiewicz, Patrycja Nowicka i Tulia Biczek, które współpracują ze sobą od 2017 roku, zaś ich styl to połączenie muzyki folkowej oraz nowoczesnego popu. Popularność zyskały rok temu za sprawą coveru Enjoy the silence grupy Depeche Mode, który 16 lutego 2018 roku zamieszczono w serwisie Youtube. Do tej pory nagranie odtworzono ponad 3 miliony razy. Szybko podpisały też kontrakt płytowy z Universal Music Polska. Mimo że po wygranej zespołu w koncercie Debiutów na ubiegłorocznym festiwalu w Opolu z utworem Jeszcze cię nie ma (zdobyły trzy statuetki: nagrodę jurorów i publiczności oraz nagrodę specjalną od ZAiKS) dużo mówiło się o ich udziale w Eurowizji, plotki te przycichły jesienią, gdy okazało się, że publiczny nadawca negocjuje udział w majowym widowisku z Natalią Szroeder. Zgodnie z wylosowaną przez organizatorów w styczniu kolejną, Tulia zaprezentuje się w pierwszej połowie pierwszego półfinału 64. Konkursu Piosenki Eurowizji 14 maja 2019 roku View oEmbed on the source website
Wspaniałe wieści! Natalia Szroeder ma powody do radości...
Po wygranej Roksany Węgiel w Konkursie Piosenki Eurowizji dla Dzieci prezes TVP Jacek Kurski ma apetyt na sukces także w dorosłej wersji wydarzenia! Nic dziwnego, że dokłada wszelkich starań, aby w maju w Tel Awiwie reprezentował nas artysta, który będzie gwarancją perfekcyjnie dopracowanego występu. Według najnowszych doniesień, jego tajną bronią ma okazać się... Natalia Szroeder! Czy w tych plotkach jest ziarno prawdy? Eurowizja 2019: Jacek Kurski o wyborze reprezentanta Polski do Tel Awiwu Już ostatnie słowa prezesa TVP wskazywały na to, że przed przyszłoroczną Eurowizją nie odbędą się krajowe eliminacje, których celem będzie wyłonienie reprezentanta Polski. „Zastanawiamy się, czy to będzie „dyktatorska” decyzja prezesa Telewizji Polskiej czy jednak konkurs. Czasem jest tak, że gusta jury są bardzo dziwne i rozchodzą się z gustami ludzi”, mówił tydzień temu w audycji Marcina Wojciechowskiego w Radiu Zet Jacek Kurski. Podkreślił on, że po wygranej Roksany Węgiel na Eurowizji Dziecięcej w Mińsku, apetyt na sukces jest duży i kwestia wyboru reprezentanta na dorosłą wersję wydarzenia to jedna z kluczowych kwestii, dyskutowanych w gabinecie prezesa. „Czasem jest lepiej zrobić taki wybór intuicyjny, ale wtedy trzeba ponosić za niego pełną odpowiedzialność. Z Roksaną się udało. To był strzał w dziesiątkę. Szukamy formuły”, zdradził. Dodał jednocześnie, że krajowe eliminacje, które były organizowane w poprzednich latach, nie były najlepszym rozwiązaniem. „Wiemy, dlaczego eliminacje nie udawały się do tej pory. Mieliśmy sygnały od prestiżowych, najlepszych polskich wykonawców, że nie chcą uczestniczyć w eliminacjach, gdzie dziewięciu czy dziesięciu artystów musi przegrać, a jeden wygrywa. Jest to takie trochę „liczenie koni na targu”. W związku z czym szukamy formuły bardziej dyskrecjonalnej, która zaangażuje najlepszych, ale jednocześnie nie będzie takiego otwartego konkursu. Może to jest właściwa formuła. Szczegółów jeszcze nie potrafię podać”, zwierzył się Jacek Kurski. Eurowizja 2019: Natalia Szroeder reprezentantką Polski w Izraelu? Nieco więcej szczegółów podał dzisiejszy Fakt. Informator dziennika twierdzi, że Telewizja Polska negocjuje wyjazd do Tel Awiwu z 23-letnią Natalią Szroeder, która wylansowała kilka doskonale przyjętych przez publiczność hitów i w 2016 roku brała udział w Krajowych Eliminacjach przed Eurowizją, która wówczas została zorganizowana w Sztokholmie. Zajęła wówczas 5. miejsce na 9. uczestników. „Prezesowi TVP zależy na pozyskaniu dobrego nazwiska. Ostatnie preselekcje się nie sprawdzały, bo dużo znanych osób odmawiało udziału. Nie chcieli rywalizować z nieznanymi, a czasami obciachowymi muzykami”, twierdzi źródło tabloidu. Receptą na sukces ma okazać się właśnie 23-letnia wokalistka, która o pomoc w znalezieniu odpowiedniego utworu poprosiła swojego partnera, Kubę „Quebonafide" Grabowskiego. Postawiła także telewizji twarde warunki, od których spełnienia uzależnia udział w przyszłorocznej Eurowizji. „Natalia mówi, że jej udział zależy od piosenki i budżetu jaki dostałaby od TVP. Quebo pomaga jej teraz ściągnąć dobrych producentów i muzyków, którzy stworzą ciekawy kawałek. Jeśli piosenka spodoba się w TVP Natalia jest gotowa być naszą kandydatką”, podkreśla informator dziennika. Póki co sama zainteresowana tych doniesień nie skomentowała. Czy faktycznie Natalia Szroeder zdecyduje się na wyjazd do Tel Awiwu?
Przepiękne plaże, saperzy i żołnierze z karabinami. Poznajcie Izrael Karoliny Szostak
Była Miss Izraela, filmowa Wonder Woman. Kim jest Gal Gadot? O niej będzie głośno!
Jedni porównują ją do Kim Kardashian, inni do Meghan Markle. Film z jej udziałem już robi furorę - w samym dniu otwarcia zarobił ponad 100 milionów dolarów. Wszyscy zadają sobie pytanie kim jest Wonder Woman? Była Miss Izraela, żona biznesmena i szczęśliwa mama. Kim jest Gal Gadot? Poznajcie najgorętsze nazwisko w Hollywood tego sezonu! Gal Gadot Wonder Woman Gal Gadot jest debiutującą aktorką, ale na taki debiut może liczyć niewielu. Historia jej życia to scenariusz na dobry film! W 2004 roku, mając zaledwie osiemnaście lat wystartowała w wyborach Miss Izraela. Piękny uśmiech, ciemne oczy i majestatyczne spojrzenie przyniosły jej tytuł Miss. Gal Gadot uznano najpiękniejszą mieszkanką Izraela. Dwa lata później czekała ją przygoda życia. Jak wszystkie rówieśniczki na dwa lata trafiła do izraelskiej armii. „Obowiązkiem Izraelczyka jest iść do wojska. Wszyscy moi przyjaciele byli w wojsku, moi rodzice również, także moi dziadkowie”, powiedziała w jednym z wywiadów. Zobacz: Ten film bije rekordy popularności równe serii o Greyu. W czym tkwi fenomen „Wonder Woman”? Gal Gadot chwilę później rozpoczęła studia. Ukończyła prawo i stosunki międzynarodowe. W rozmowie z W magazine wyznała, że gdy otrzymała propozycję roli w filmie, pomyślała, że jest... zbyt inteligentna, by zostać aktorką. Ta propozycja dała jej jednak do myślenia. Gal Gadot postanowiła spróbować swoich sił w aktorstwie. Ubiegała się o rolę dziewczyny Jamesa Bonda. Ostatecznie otrzymała ją Olga Kurylenko, ale Gal tak zafascynowała praca aktorki, że zaczęła bardziej się tym interesować. Długo nie musiała czekać - dostała pierwszą rolę w serialu. Na swoją chwilę sławy musiała jednak trochę poczekać. W 2009 roku zagrała w filmie „Szybcy i wściekli”, a później w kolejnych dwóch częściach produkcji. Kasowym sukcesem okazała się jednak wygrana castingu do filmu „Wonder Woman”. Polecamy też: „Szybcy i wściekli 8” z rekordem otwarcia! Ile film zarobił w pierwszy weekend? Gal Gadot życie prywatne Gal Gadot swojego przyszłego męża, Yarona Varsano poznała na... pustyni! Aktorkę i właściciela firmy deweloperskiej poznali ze sobą znajomi. „To była dziwna impreza na pustyni z jogą, czakrami i zdrowym jedzeniem”, powiedziała w jednym z wywiadów. Para jest w związku od 9 lat. Wspólnie wychowują dwie córki - Almę, która przyszła na świat w 2011 roku i Mayę urodzoną w marcu 2017 roku. Co ciekawe, wcielając się w Wonder Woman, Gal Gadot była wówczas w ciąży z Mayą! W 2015 roku Gal Gadot wraz z mężem sprzedali luksusowy hotel (The Varsano), za 26 milionów (!) dolarów. Zakupu dokonał rosyjski miliarder, Roman Abramovich.