Był najważniejszym mężczyzną jej życia. Profesor Ewa Łętowska o miłości, która nigdy się nie kończy
To opowieść o miłości, która przetrwała wszystko – od studenckich lat bez grosza, przez wspólne sukcesy naukowe, aż po samotność po nagłej stracie. Profesor Ewa Łętowska i jej mąż Janusz Łętowski stworzyli niezwykły związek, oparty na partnerstwie, wspólnych pasjach i bezgranicznym zaufaniu.
To była miłość, która nie potrzebowała wielkich gestów, ale trwała przez dekady. Profesor Ewa Łętowska, wybitna prawniczka, nie mówiła nigdy o odejściu męża jedynie w kategoriach straty. Mówiła o życiu bez drugiej osoby – tej, z którą przez lata dzieliła każdy dzień, każde zdanie, każdy wyjazd. Ewa Łętowska męża poznała jeszcze na studiach, był miłością jej życia Ewa Łętowska jest wybitnym profesorem prawa, kobietą-instytucją. W latach 80. była pierwszym w Polsce Rzecznikiem Praw Obywatelskich. Jest autorytetem prawniczym, ale niewielu z nas kojarzy się z gorącymi uczuciami, miłością , rodziną. Tymczasem jej historia jest niezwykła. Z mężem Januszem Łętowskim poznali się na studiach prawniczych. Podobnie, jak ona został profesorem prawa. Ich pierwsze spotkanie? Siedzieli razem na wykładzie i on rozlał atrament na jej notatki. Ewa, wtedy Ołtarzewska wiedziała, że wyjdzie za mąż za kolegę z roku. Jej rodzina odnosiła się do tego bez entuzjazmu, obawiając się, że mąż może przeszkadzać w karierze naukowej młodej studentki. Ale ona wiedziała doskonale, że jest odwrotnie, że wraz z gronem kilkorga jeszcze kolegów stanowią „pakiet” wzajemnie się utwierdzający w ambicjach i aspiracjach intelektualnych. Kontynuacji tego klimatu oczekiwała w małżeństwie. Z Januszem Łętowskim pobrali się na początku lat 60. rok po zakończeniu studiów. Czytaj też: Wielka ikona PRLu miała żal do wybitnej prawniczki. O ich konflikcie huczała cała Polska. Poznaj jego kulisy Ewa i Janusz Łętowscy: Zaczynali od zera, żyli biednie Jako młodzi ludzie zaczynali wszystko wspólnie, żyli biednie, brakowało im pieniędzy. Długo nie mieli własnego mieszkania. W latach 60. nie można było nawet wziąć kredytu na mieszkanie, nie było takich kredytów. Jak wspominała profesor Ewa Łętowska pierwszego skromnego M3 na warszawskim osiedlu „Za Żelazną Bramą” doczekali się w 1969 roku, „miałam prawie 30 lat, byłam już po doktoracie. Wciąż tam mieszkałam, obejmując funkcję Rzecznika Praw Obywatelskich w 1987 roku. Wiele osób myślało, że to żart, bo wiedzieli, że tam są naprawdę marne mieszkania. Nauka życia. To były również czasy ubogie w możliwości. Nie kusił wielki świat, nie było szans na studiowanie za granicą", mówiła w rozmowie dla "Vivy". Janusz Łętowski był od żony o rok starszy, urodził się w 1939 roku w Warszawie. Jego ojciec był oficerem AK, walczył w Powstaniu warszawskim. Po wojnie siedział kilka lat w więzieniu, a gdy go wypuścili, szybko zmarł. Janusza Łętowskiego wychowywała matka. Jak mówiła profesor Ewa Łętowska „Teściowa była mądrą kobietą, wychowała syna tak, że absolutnie nie miał żadnych maczystowskich ciągot”. Stworzyli partnerski związek, znany w środowisku równo ciągnący tandem prywatny i zawodowy. "Byliśmy dosyć popularną parą, więc ulubioną zabawą kolegów było zastanawianie się, kto kogo ciągnie do góry, kto komu coś napisał. Co było o tyle prawdziwe, że faktycznie, jak pracowaliśmy w tandemie, bywało tak, że jakąś rzecz, w której byłam lepsza, ja mu napisałam. I vice versa. Bardzo uczciwie zbudowaliśmy partnerski związek", opowiadała profesor Łętowska w "Vivie". To mąż namówił ją, by przyjęła funkcję Rzecznika Praw Obywatelskich. Powiedział: spróbuj, a ja zdejmę ci z głowy dom. I tak zrobił. „Nie wiedziałam, ile kosztuje bułka, to był zresztą okres reformy Balcerowicza, ceny szalały, a ja nie miałam o niczym pojęcia. Jak skończyłam kadencję, usłyszałam: „A teraz czas zejść z obłoków” (śmiech), mówiła profesor Łętowska w jednej z rozmów. Nie tylko pisali wspólnie artykuły prawnicze. Mieli też wspólne zainteresowania – ich pasją była opera. Muzyka klasyczna związała ich równie silnie, jak prawo, pisali teksty, robili audycje, programy. Byli znani jako Łętowscy - para prawników, humanistów, znawców muzyki. Czytaj także: Kultowa gwiazda PRL-u i miłość, o której plotkował cały kraj. Tak to się naprawdę skończyło Prof. Ewa Łętowska o małżeńskich relacjach: Kłócić się? To strata czasu. Upierać się? Bez sensu Jak wspominała ich relacje? W przejmującym wywiadzie z Teresą Torańską mówiła: „Kłócić się? To strata czasu. Upierać się? Bez sensu. Upierać to się mogę w pracy, ale w domu nie ma o co. Co będzie na obiad? Przecież to nieważne. Mnie zresztą nie zależało, czyje będzie na wierzchu. (…) My podobnie myśleliśmy. Tak, zdecydowanie podobnie. To efekt strasznie długiego czasu, jaki spędziło się razem, i rozmów. Myśmy dużo ze sobą gadali. Całymi dniami, całe życie”. Jak wspominała w morzu nieszczęść, które ich otaczało byli dziećmi szczęścia. Magdalena Bajer pisała, że pod wpływem męża, który był pragmatykiem profesor Ewa Łętowska stała się, jak sama mówiła: „stałocieplna, poniżej temperatury wrzenia”. Ich najdłuższe rozstanie? Trwało 3 miesiące na 40 lat związku. Profesor Ewa Łętowska wyjechała do Berlina, uważała że traci czas zawodowo. A, że była tam bez męża nic ją nie cieszyło. „Nie dobrze ten Berlin wspominam, bo byłam sama”, wspominała. Ich życie prywatne i zawodowe przeplatało się. Gdy Janusz Łętowski odszedł nagle, na serce, pozostawił po sobie pustkę, której nie da się wypełnić słowami. Czytaj także: Villas nie chciała jej znać, Dowbor miała do niej żal. Liczne konflikty i kosmiczne długi zrujnowały Irenę Dziedzic Pejzaż bez niego Profesor Łętowski odszedł przedwcześnie w wieku 59 lat. Zdiagnozowano u niego chorobę Parkinsona. Oboje wiedzieli, co to oznacza. Ale zanim choroba zdążyła się rozwinąć, dało o sobie znać serce. Profesor Ewa Łętowska musiała nauczyć się żyć na nowo, sama. W książce „Są” z 2007 roku Ewa Łętowska opowiadała Teresie Torańskiej, że o swoim mężu – Januszu - po jego śmierci myśli nieustannie. Że już nie poprowadzi audycji o operze, bo zawsze robili to razem. Że w żałobie sięgnęła po antydepresanty. Że na powrót Łętowskiego wciąż czekają ich psy - Klucher i Hawaj. Że długo nie mogła słuchać płyt, które wspólnie kolekcjonowali 40 lat. Że wszystko straciło sens, bo zabrakło celu. Że nie samotność jest najgorsza, tylko poczucie beznadziei. Jak mówiła w pierwszych miesiącach była tylko ściana albo sufit, zależnie od tego gdzie patrzyła. Długo zajęło jej znalezienie rytmu życia, który nie będzie tylko przeżywaniem pustki. Przez czterdzieści lat zbierali płyty –katalogowanie tego zbioru stało się dla niej czymś więcej niż archiwizacją. To forma kontaktu, echo rozmów, których już nie ma. „Popatrz, Łętowski, jakie to fajne” – mówiła do siebie. Małżeństwo jako teatr – scena, na której gra się razem Dla Ewy Łętowskiej małżeństwo to nie mit ani instytucja. To teatr – ale nie dramatyczny, tylko pełen życzliwości, autoironii, dialogu. „Byliśmy dla siebie i aktorami, i publicznością” – mówi. On był bardzo towarzyski, lubił błyszczeć, opowiadał anegdoty, ona go w tym wspierała, bo ceniła jego towarzyskość, choć sama nie znosiła wieczornych imprez i koktajli. Ich wspólne życie nie było jednak bajką – to była codzienna, solidna praca nad relacją. „Zawsze uważałam, że tyle mam od życia, ile włożę”. Kiedyś wyjeżdżali nawet na konferencje razem, byle być obok. Ich największym wspólnym odkryciem był święty Nektariusz, odnaleziony przypadkiem w Grecji, w Koryncie na ikonie w cerkwi. Teraz jego ikona wisi nad jej łóżkiem. "A tłumy na via Appia są zawsze młode", cytowała Bernarda Shaw. I mówiła: Świat trwa. Pomimo. "Bardzo się pilnuję, by na plecy innych nie ładować swoich problemów. Bo ludzie są kochani, okazali mi wiele sympatii, mają dużo cierpliwości. Ale nie lubią nieszczęść. Mają prawo ich nie lubić. I są zajęci. Trzeba ich brak czasu uszanować. Nikt nie ma prawa oczekiwać od świata, że świat będzie się nim zajmował. Świat ma swoje sprawy", tłumaczyła w rozmowie dla "Wysokich Obcasów" Praca dawała jej odskocznie, pozwalała „odfajkować dzień, tydzień, miesiąc”. Ale też tworzyła poczucie celu. „Najgorsze to brak horyzontu”. Teraz sama sobie stawia zadania, sama się mobilizuje. Profesor Ewa Łętowska ma 85 lat. Nadal jest cenioną i znaną prawniczką, komentatorką naszej rzeczywistości. Czytaj także: Niewinne spojrzenia na korytarzach TVP przerodziły się w burzliwy romans. A potem przyszła zemsta
Wielka ikona PRLu miała żal do wybitnej prawniczki. O ich konflikcie huczała cała Polska. Poznaj jego kulisy
Wybitne jednostki. Silne kobiety. I... konflikt, o którym huczało na Woronicza. Irena Dziedzic formułowała pod adresem profesor Ewy Łętowskiej poważne oskarżenia. Poznaj kulisy tej relacji, która zaskoczyła wszystkich. O tym, jak było naprawdę, pamięta niewielu.
Irena Dziedzic przez dekady uchodziła za niedościgniony wzór profesjonalizmu w polskiej telewizji. Jej programy, takie jak „Tele-Echo”, gromadziły przed odbiornikami miliony widzów. W latach 90., w nowej rzeczywistości politycznej i medialnej, zdecydowała się na współpracę z prof. Ewą Łętowską – pierwszym w Polsce Rzecznikiem Praw Obywatelskich. Projekt, który miał łączyć dziennikarskie doświadczenie Ireny Dziedzic i autorytet prawniczy Ewy Łętowskiej, szybko przerodził się jednak w medialny rozłam. Zdaniem Ireny Dziedzic, ta relacja zawodowa zakończyła się bolesnym odejściem... jej samej. Irena Dziedzic i Ewa Łętowska - historia znajomości Irena Dziedzic nazywana jest Żelazną Damą polskiej telewizji. Krążą o niej do tej pory legendy. Była bardzo profesjonalna, prowadziła pierwszy polski talk show „Tele-Echo”, ale miała trudny charakter. Każdy, kto stanął jej na drodze, musiał zniknąć z telewizji. Jeśli kogoś nie lubiła, niszczyła go. Tak było między innymi z Katarzyną Dowbor, która – gdyby nie trafiła pod skrzydła innej legendy telewizji – Edyty Wojtczak – nie miałaby szans na Woronicza. Młoda, piękna kobieta budziła zazdrość Ireny Dziedzic, jej rosnąca popularność – wywoływała niechęć. Z Ewą Łętowską spotkały się w 1988 roku. Władze TVP zaproponowały wtedy Irenie Dziedzic – uznanej dziennikarce - prowadzenie rozmów z prawniczką. Wydawało się, że obie kobiety stworzą silny duet. Ich wspólna audycja miała ambitny cel – edukować widzów z zakresu prawa obywatelskiego w przystępny sposób. Dla Dziedzic była to próba redefinicji swojej roli w nowej epoce medialnej. Czytaj także: Kultowa gwiazda PRL-u i miłość, o której plotkował cały kraj. Tak to się naprawdę skończyło „Rozmowy z prof. Ewą Łętowską” – ambitny projekt czy pole minowe? Program miał być nowoczesny, oparty na partnerskim dialogu, jednak Irena Dziedzic, przyzwyczajona do pełnej kontroli nad produkcją i treścią, szybko zaczęła odczuwać napięcia. Z jej późniejszych relacji wynikało, że prof. Ewa Łętowska – choć bezpośrednio nie zaatakowała prowadzącej – miała stwarzać atmosferę nieufności. Wbrew pozorom chyba nie były dobrze dobrane. Dla Ireny Dziedzic zagadnienia prawnicze, na przykład tajniki reprywatyzacji, na pewno nie były łatwe. Musiała się do każdego odcinka bardzo przygotowywać, prosić o pomoc innych prawników. Z kolei Ewa Łętowska była nieobyta przed kamerą, co zresztą w nowych czasach mogło być jej atutem. Irena Dziedzic zwracała jednak uwagę na każdy szczegół: tembr głosu, układ ciała, ubranie, że powinno być stonowane. Pilnowała długości wypowiedzi, zżymała się, nie bez racji, że prawnicy mówią 15 minut, zamiast 15 sekund. Wypominała prof. Ewie Łętowskiej, że nie tyle mówiła, co krzyczała, kładła się na stole, wyrzucała ramiona poza kadr. „Musiałam ją nauczyć, że przy siedzeniu plecy z podudziem powinny tworzyć kąt prosty. Mnie tego uczono, od kiedy zaczynałam siadać”, wspominała. „Pani profesor z trudem, bo z trudem, ale przyznaję że jednak czegoś ją nauczyłam”, pisała w swojej książce „Teraz Ja. 99 pytań do mistrzyni telewizyjnego wywiadu”. Ewa Łętowska przyznała po latach, że nauczyła się, by na wizyty w studiu telewizyjnym zawsze zakładać ciemne pończochy. Noga lepiej wygląda. Czytaj także: Villas nie chciała jej znać, Dowbor miała do niej żal. Liczne konflikty i kosmiczne długi zrujnowały Irenę Dziedzic Irena Dziedzic uważała, że przez Ewę Łętowską musiała odejść z telewizji Wytrzymały ze sobą nie tak krótko. Rozmawiały na wizji przez 3 lata – od 1988 roku do 19991. Któregoś dnia Irenie Dziedzic podziękowano. Ona uważała, że stała za tym Ewa Łętowska, choć nigdy nie miała na to żadnego dowodu. Uważała, że profesor Łętowska wolała innego rozmówcę - Marka Markiewicza, który ją w końcu zastąpił. Dziedzic, niezwykle wrażliwa na ocenę swojego dorobku, odeszła wtedy definitywnie z telewizji. Do końca zachowała zadrę do Ewy Łętowskiej i …Lecha Wałęsy, którego także oskarżała o swoje rozstanie z telewizją – jako jedyny odmówił jej udziału w programie „Wywiady Ireny Dziedzic”. Pisała ironicznie, że kiedy odeszła z telewizji, jej rozmowy z Ewą Łętowską oddano rzeczywiście Markowi Markiewiczowi. „Nikt nie przeszkadzał jednej stronie krzyczeć, drugiej szeleścić, a obojgu robić to równocześnie. Nikt nie przeszkadzał im też leżeć na stole, równocześnie wyrzucać ramiona poza kadr. A za światło w studio powinni oboje podać sprawę do sądu. Za naruszenie dóbr osobistych”, kpiła dziennikarka. Czytaj także: Niewinne spojrzenia na korytarzach TVP przerodziły się w burzliwy romans. A potem przyszła zemsta Irena Dziedzic i Ewa Łętowska dwie kobiety, dwa życiorysy Dzieliło je 15 lat – Irena Dziedzic urodziła się w 1925 roku w Kołomyi. Ewa Łętowska, z domu Ołtarzewska, urodziła się w 1940 roku w Warszawie. Irena Dziedzic maturę zdawała eksternistycznie. Nie miała czasu na studia, dziennikarstwa uczyła się w biegu. Najpierw pisała do gazet. W latach 50. zaczęła robić karierę w radio, potem szybko sprawdziła się w telewizji. Była jedną z najbardziej rozpoznawalnych twarzy PRLu, ikoną TVP. Głośne były jej romanse, m.in. z aktorem Ignacym Gogolewskim i kolegą po fachu Janem Suzinem. Miała jednego męża, dziennikarza radiowego Janusza Bałabana. Rozwiodła się w latach 50. i nigdy potem nie wyszła za mąż. Wychowano ją tak, by była dobrą matką i żoną, ale nigdy tego nie zrealizowała, nie chciała takiego życia dla siebie. Irena Dziedzic pilnie strzegła swojej prywatności – także wieku, który traktowała niemal jak tajemnicę służbową. Gdy jeden z kolegów zapytał ją o metrykę, odpowiedziała, że ma trzydzieści lat. Zdziwiony przypomniał, że taką samą odpowiedź usłyszał kilka lat wcześniej. „Nie zmieniam zdania” – odparła bez cienia wahania. W latach 2000 toczyła bój o swoje dobre imię – sąd uznał ją za kłamcę lustracyjnego. Miała być współpracownikiem SB w latach 1958-1966. Zmarła samotnie w 2018 roku. Ewa Łętowska jest profesorem nauk prawnych, wielkim prawniczym autorytetem. Była pierwszym w Polsce Rzecznikiem Praw Obywatelskich, sędzią Sądu Najwyższego i Trybunału Konstytucyjnego. Jej pasją jest nie tylko prawo, ale także opera. Rozważania prawnicze zaczynała często od librett operowych. Miłością jej życia był mąż Janusz Łętowski, którego poznała jeszcze na studiach. Nie ma dzieci. Od lat jest wdową. Ma 85 lat, mieszka w Warszawie. Ewa Łętowska nigdy publicznie nie komentowała zarzutów Ireny Dziedzic, jej kariera biegła jednak innym torem. Trudno powiedzieć, by mogła mieć wpływ na losy dziennikarki. Decydowały o tym władze TVP i sama Irena Dziedzic - jeszcze wtedy instytucja, wielka gwiazda telewizji na Woronicza... Czytaj także: Próbowano zniszczyć jej karierę, wyrzucono ją z TVP. Irena Dziedzic przez lata walczyła o swoje dobre imię
Kultowa gwiazda PRL-u i miłość, o której plotkował cały kraj. Tak to się naprawdę skończyło
W latach 60. ich romans elektryzował warszawskie salony i środowisko artystyczne. Irena Dziedzic – charyzmatyczna gwiazda Telewizji Polskiej – i Ignacy Gogolewski – jeden z najbardziej utalentowanych aktorów swojego pokolenia – poznali się na planie kultowego „Tele-Echa”. Ich uczucie wybuchło nagle i z impetem, burząc dotychczasowe życie prywatne aktora i wywołując medialny skandal. Oto opowieść o namiętności, zdradzie i samotności w cieniu reflektorów.
W latach 60. ich relacja była na ustach niemal całej Warszawy. Jedna z najbardziej rozpoznawalnych twarzy polskiej telewizji oraz utalentowany aktor poznali się podczas pracy nad programem „Tele-Echo”. Między Ireną Dziedzic a Ignacym Gogolewskim szybko zaiskrzyło. Choć aktor był wtedy mężem Katarzyny Łaniewskiej, z którą miał córkę, zaczął coraz częściej znikać z domu. Wkrótce okazało się, że przeprowadził się piętro niżej – do mieszkania dziennikarki. Ostatnia publikacja na FB 27.12.2025 r. Irena Dziedzic: była jedną z najpopularniejszych prezenterek w Polsce Karierę w Polskim Radiu rozpoczęła na początku lat 50., ale to w Telewizji Polskiej odnalazła swoje powołanie. W 1956 roku dołączyła do zespołu i błyskawicznie zdobyła sympatię widzów dzięki „Tele-Echu” – pierwszemu talk-show w Polsce. Program, w którym prowadziła otwarte rozmowy z ludźmi kultury, sztuki i polityki, uczynił z niej ikonę dziennikarstwa. Przez ćwierć wieku prowadziła go z niezmienną klasą. Sukcesy zawodowe sprawiły, że również jej życie prywatne wzbudzało ogromne zainteresowanie. Dziedzic pilnie strzegła swojej prywatności – także wieku, który traktowała niemal jak tajemnicę służbową. Gdy jeden z kolegów zapytał ją o metrykę, odpowiedziała, że ma trzydzieści lat. Zdziwiony przypomniał, że taką samą odpowiedź usłyszał kilka lat wcześniej. „Nie zmieniam zdania” – odparła bez cienia zawahania. Według Emilii Krakowskiej, Dziedzic zawsze była obiektem plotek. Plotkowano o jej rzekomych związkach z Janem Suzinem, Józefem Cyrankiewiczem czy Edwardem Gierkiem. Krążyły nawet teorie o tajemniczym dziecku, którego ojcem miał być dziennikarz Grzegorz Woźniak – co oboje później obracali w żart. Sama Dziedzic nie miała dzieci. Jej jedynym małżeństwem był związek z Januszem Bałabanem, dziennikarzem radiowym. Po rozwodzie już nigdy nie zdecydowała się na ślub, choć przez pewien czas miała nadzieję, że zmieni to Jan Suzin – on jednak wybrał inną kobietę. SPRAWDŹ TEŻ: Zaczęło się od miłosnego gestu. Potem był hit lat 90. i legenda, która trwa do dziś Irena Dziedzic, Sopot, 1977 r. Irena Dziedzic i Ignacy Gogolewski: historia miłości Wkrótce i Dziedzic znalazła się po drugiej stronie – jako „ta trzecia”. Spotkanie z Gogolewskim na planie „Tele-Echa” szybko przerodziło się w romans. Była charyzmatyczna, inteligentna i pełna wdzięku – aktor szybko uległ jej urokowi. Choć mieszkali w tej samej kamienicy, poznali się dopiero na planie. Dziedzic mogła nie wiedzieć, że jej wybranek ma rodzinę: żonę i kilkuletnią córkę. Z początku starali się utrzymać swój związek w tajemnicy. Gogolewski jednak coraz częściej nocował u Ireny, a z czasem na stałe się do niej przeniósł, zostawiając rodzinę. Ta decyzja odbiła się szerokim echem w środowisku artystycznym. „Mąż odszedł w 1962 roku. Zamieszkał cztery piętra niżej – u wielkiej gwiazdy telewizji” – wspominała po latach Katarzyna Łaniewska. „Zazwyczaj mężczyźni odchodzą do młodszych. Mój mąż odszedł do starszej”, opowiadała w jednym z wywiadów. Choć zdrada była dla niej bolesna, z czasem Łaniewska zdołała wybaczyć byłemu mężowi. Dla dobra córki starali się utrzymać dobre relacje. Rozwód odbył się bez awantur – para przyszła na niego wspólnie, a po rozprawie poszli razem na kawę. „Z tej miłości zostało mi to, co najcenniejsze – córka, wnuki i umiejętność recytacji wiersza. Tego nauczył mnie Inek” – mówiła. Czytaj też: Danuta Szaflarska była przede wszystkim aktorką, mamą w drugiej kolejności. Jak wyglądały jej relacje z córkami? Irena Dziedzic i Ignacy Gogolewski: rozstali się po dwóch latach Związek Dziedzic i Gogolewskiego trwał dwa lata. Kiedy dziennikarka wróciła z podróży do Stanów Zjednoczonych, zastała puste mieszkanie – aktor opuścił je bez słowa. Mimo prób przekonania go do powrotu Gogolewski nie chciał wracać. Jego serce było już gdzie indziej. „To kobiety mnie wybierały. Myślały, że jestem spokojny i uległy, więc łatwo będzie mną kierować. Tylko Irena nie próbowała mnie zdominować – wiedziała, że to nie ma sensu” – mówił po latach w książce „Od Gustawa-Konrada do Antka Boryny”. Po rozstaniu z Dziedzic Gogolewski związał się m.in. z Niną Andrycz i Joanną Rawik. Dziennikarka nie potrafiła mu jednak wybaczyć odejścia. Jeszcze raz spotkali się zawodowo – w programie „Tele-Echo”, gdzie aktor pojawił się z Emilią Krakowską, swoją partnerką z filmu „Chłopi”. Emilia Krakowska wspominała, że Dziedzic zaprosiła ją wcześniej do mieszkania, by wspólnie przygotować się do programu. „Chciała mnie oswoić i jednocześnie wybadać, jakie relacje łączą mnie z Inkiem” – mówiła. Choć spodziewała się chłodu czy dystansu, spotkała się z pełnym profesjonalizmem. Niezależna do końca W kolejnych latach pojawiały się plotki o kolejnych romansach Ireny Dziedzic, jednak żaden mężczyzna nie został przy niej na dłużej. Sama podkreślała, że choć wychowano ją na przykładną żonę i matkę, w dorosłym życiu wybrała inną drogę – samodzielność i zawodową niezależność. „A pan Inek? Niedługo potem objął teatr w Katowicach i znów zaangażował się w nowe relacje – tym razem cierpiała kolejna kobieta…” – czytamy w książce Aleksandry Szarłat Prezenterki. Zobacz też: Polacy dorastali przy jej piosenkach. Była gwiazdą PRL, ale nikt nie znał jej prawdziwego nazwiska Ignacy Gogolewski
Niewinne spojrzenia na korytarzach TVP przerodziły się w burzliwy romans. A potem przyszła zemsta
Rozstanie Ireny Dziedzic i Jana Suzina miało swoje konsekwencje...
Byli twarzami Telewizji Polskiej, symbolem klasy i profesjonalizmu. Połączyło ich uczucie, które w czasach PRL budziło poruszenie, mimo że o życiu prywatnym gwiazd mówiło się półgębkiem. Historia Ireny Dziedzic i Jana Suzina to opowieść o wielkiej miłości, wspólnych planach, ale i bolesnym rozstaniu, które miało swoje konsekwencje – także finansowe. W czasach, gdy na ekranie królowała cenzura, a życie prywatne prezenterów nie przedostawało się do prasy, romans Ireny Dziedzic i Jana Suzina był wyjątkiem. Ich związek śledzili nie tylko współpracownicy, ale i widzowie. On – dystyngowany prezenter z głosem, który znała cała Polska. Ona – charyzmatyczna dziennikarka i pionierka talk-show. Ich historia rozpoczęła się od fascynacji i wzajemnego zauroczenia, a zakończyła się sceną rodem z dramatu: z walizkami za drzwiami, interwencją komornika i... zemstą, która na długo zapisała się w historii mediów. Irena Dziedzic – królowa „Tele-Echa” i ikona TVP Irena Dziedzic rozpoczęła karierę w Polskim Radiu, ale to Telewizja Polska okazała się jej naturalnym środowiskiem. W 1956 roku została twarzą nowatorskiego programu „Tele-Echo”, który jako pierwszy w Polsce łączył formę talk-show i magazynu informacyjnego. Jej styl prowadzenia, elegancja i profesjonalizm przyciągały miliony widzów. Przez ponad 25 lat stała się synonimem klasy i wysokiej kultury dziennikarskiej. ZOBACZ TEŻ: Próbowano zniszczyć jej karierę, wyrzucono ją z TVP. Irena Dziedzic przez lata walczyła o swoje dobre imię Jan Suzin – głos PRL-u, który przypadkiem trafił do telewizji Suzin z wykształcenia był architektem. Do telewizji trafił przez znajomych, którzy zgłosili go na casting: „Wysoki, przystojny, z głębokim głosem – idealny na ekran” – mówili. W komisji castingowej zasiadali m.in. Adam Hanuszkiewicz oraz... Irena Dziedzic. To właśnie ona miała powiedzieć, że od razu ujął ją jego dystyngowany sposób bycia i poczucie humoru. Na przesłuchaniu Suzin zażartował: „Mam dla państwa dobrą wiadomość. Po przerwie szykujemy rzecz, która na pewno się państwu spodoba. Otóż Telewizja Polska kupiła w Paryżu serię filmów dla panów, które będziemy nadawać codziennie w godzinach wieczornych”. Ten żart zadecydował o jego przyszłości w mediach. Został ulubieńcem widzów i przez kolejne dekady komentował najważniejsze transmisje filmowe i wydarzenia. Uczucie na wizji – romans Dziedzic i Suzina Między dwojgiem ikon TVP bardzo szybko narodziło się uczucie. Problemem był jednak fakt, że Irena Dziedzic wciąż była mężatką – jej związek z inżynierem Januszem Bałabanem chylił się ku końcowi, lecz rozwodu jeszcze nie było. Tymczasem Dziedzic i Suzin nie zamierzali ukrywać się ze swoim uczuciem. Wkrótce dziennikarka wynajęła mieszkanie przy ulicy Hożej, do którego wprowadziła się z nowym partnerem. Ich relacja była na tyle poważna, że para zaczęła planować ślub i wspólne życie. Kupno samochodu AWZ P70 miało być symbolicznym początkiem tej nowej drogi. Auto kosztowało 65 tysięcy złotych – majątek w tamtych czasach. Dzięki koneksjom Ireny w partii udało się zdobyć talon, ale aby zrealizować zakup, potrzebny był kredyt. Ponieważ nie byli małżeństwem, formalności wymagały, by to Dziedzic została kredytobiorcą, a Suzin i jego znajomy – poręczycielami. <img src="https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/48/2024/07/imga0avHa-762775e.jpg" width="2375" height="1600" alt="13 Festiwal Piosenki Radzieckiej. Zielona Gora. 1977 r. NZ: Krystyna Loska, Jan Suzin,Image: 431155631, License: Rights-managed, Restrictions: UWAGA!!! Cena minimalna dla publikacji w prasie i ksiazkach - 200 PLN xxxx, Model Release: no, Credit line: Romuald Broniarek / Forum" title="13 Festiwal Piosenki Radzieckiej. Zielona Gora." /> Dramatyczne rozstanie i akt zemsty Związek rozpadł się równie gwałtownie, jak się rozpoczął. Suzin, znany z uroku i zamiłowania do towarzystwa kobiet, coraz częściej znikał z domu, wracał późno. Plotki mówiły o jego relacji z aktorką Alicją Pawlicką. Dziedzic, poinformowana przez znajomych, nie czekała na wyjaśnienia. Spakowała jego rzeczy i wystawiła za drzwi. Ale to nie koniec. Pozostawiła sobie kluczyki do wspólnego samochodu i... przestała spłacać raty kredytu. Komornik odwiedził Suzina i jego kolegę – poręczyciela. Sprawa odbiła się szerokim echem w środowisku. Zorganizowano partyjne zebranie, na którym przyznano Dziedzic trzy tysiące złotych pomocy. Pieniądze przeznaczyła na zakupy w Modzie Polskiej – pierwszym luksusowym domu mody w PRL. IPN, sprzedaż auta i słowa pełne żalu W aktach IPN-u opisano dokładnie, co wydarzyło się po rozstaniu: „Po zerwaniu z Suzinem, Dziedzicówna zabrała mu samochód, sprzedała, a pieniądze całe wzięła sobie. Posunięcie to motywowała ponoć następująco: Po pierwsze nie będzie Suzin woził byle ‘dz**ek’ samochodem, którym kiedyś jeździła Irena Dziedzic. Po drugie, w okresie płacenia rat Suzin był bez grosza, u niej mieszkał, u niej jadł za jej pieniądze, a więc wóz jest jej”. Suzin ostatecznie spłacił dług. Dla Dziedzic była to forma symbolicznej zemsty i rozliczenia za zawiedzione uczucia. Dla niego – kolejny dowód, że za każdą historią miłosną kryje się także cień ludzkich emocji: dumy, zazdrości i bólu. Samochodem już nigdy więcej się nie pocieszył, ale za to jego związek z Alicją Pawlicką, dla której zostawił Irenę Dziedzic, był bardzo udany. Para była ze sobą do końca jego dni. CZYTAJ TEŻ: Wyleczyła się przy nim z traumy, był miłością jej życia. Jan Suzin i Alicja Pawlicka byli wspaniałym małżeństwem Źródła: swiatseriali.interia.pl, pomponik.pl, YT Paula Rodak
Villas nie chciała jej znać, Dowbor miała do niej żal. Liczne konflikty i kosmiczne długi zrujnowały Irenę Dziedzic
Była ikoną telewizji, błyszczała na ekranie. Jej życie skrywało jednak wiele sekretów
O śmierci Ireny Dziedzic dowiedzieliśmy się 12 stycznia 2019 roku, lecz dziennikarka tak naprawdę odeszła dwa miesiące wcześniej - 5 listopada 2018 roku. Okazuje się, że ulubienica publiczności za życia skrywała wiele tajemnic i miała długi. Oto mniej znane oblicze prezenterki. Tajemnicza śmierć Ireny Dziedzic Prokuratura po śmierci Ireny Dziedzic prowadziła śledztwo w sprawie nieumyślnego spowodowania śmierci. „Prokuratura Rejonowa Warszawa Praga-Południe w Warszawie prowadzi od 6 listopada 2018 r. śledztwo dotyczące nieumyślnego spowodowania śmierci pani Sylwii Ireny Dziedzic, która zmarła w szpitalu w dniu 5 listopada 2018 r., przez ok. 10 dni”, informował wówczas Super Express. „W toku śledztwa zlecono sekcję zwłok Ireny Dziedzic, który wykazała cechy niewydolności krążeniowo-oddechowej oraz zmiany chorobowe u pokrzywdzonej. Zlecono dalsze badania toksykologiczne”, poinformował rzecznik. Finalnie okazało się, że dziennikarka zmarła w szpitalu na Pradze-Południe w Warszawie. Do jej śmierci nie przyczyniły się też osoby trzecie. Wyszło również na jaw, że 1 lipca 2018 roku prezenterka TVP złamała nogę, następnie przewróciła się w swoim domu i nie była w stanie się poruszać o własnych siłach. „Nie była już najmłodsza. Miała 93,5 roku i od tego ciągłego leżenia coś tam się jej w płucach porobiło. Zabrali ją do szpitala 4 listopada, a następnego dnia umarła. Jedna z lekarek uważała, że za późno została przywieziona. Dlatego wkroczyła prokuratura, sąd. Miała się odbyć sekcja, żeby wykryć, czy nie było żadnych zaniedbań. Moim zdaniem ta Ukrainka bardzo dobrze się o nią troszczyła”, mówiła przyjaciółka ulubienicy widzów w rozmowie z Wirtualną Polską. CZYTAJ TEŻ: Pojawiła się publicznie, wywołała zaniepokojenie. Mowa ciała Williama mówi wszystko o stanie Kate? Pogrzeb Ireny Dziedzic Nie każdy też wie, że Irena Dziedzic miała poważne długi, nad którymi nie potrafiła zapanować. „Irena miała ogromny talent do robienia długów. Właściwie za nic w życiu nie chciała płacić. Kiedy jeszcze pracowała w telewizji, to oni płacili za nią, np. rachunki za telefon. Ale po tym, gdy nastała Solidarność i musiała się pożegnać z posadą, nie miał jej już kto pomagać. Nie była zbyt lubiana wśród sąsiadów, ani też wśród współpracowników w telewizji. W pewnym momencie za gaz i światło miała ponad 34 tys. zł. długu. Zaczęli zgłaszać się różni wierzyciele. Pod domem zbierali się ludzie, którym winna była pieniądze, prawnicy, w końcu wkroczył komornik. Wyceniono dom na zaledwie 770 tys. i już pierwszego dnia kilka osób chciało go kupić”, mówiła jedna z jej znajomych. „Pożyczała pieniądze od masy ludzi, ale nikomu nie oddawała. Właściwie chyba tylko ze mną się uczciwie rozliczała. Pamiętam, że musiała aż trzy przystanki jechać, żeby kupić pół chleba. Bo we wszystkich sklepach, kioskach i aptekach już wiedzieli, że nie płaci. Był taki dziennikarz, który z 18 lat temu wyliczał, że miała około stu założonych spraw”, dodawała. Niedługo po śmierci dziennikarki, RMF FM poinformował, że Irena Dziedzic mieszkała w bardzo złych warunkach. „Mieszkanie było brudne, zarobaczone, panował fetor, nie było ani jednej rzeczy nadającej się do ubrania. Naczynia były brudne, kuchenka gazowa uległa rozszczelnieniu i ulatniał się gaz”, mówiła Pani doktor, która się nią zajmowała. Nie jest też tajemnicą, że prezenterka nie miała przy sobie nikogo bliskiego. Jej ciało więc przez kilka miesięcy leżało w kostnicy, gdyż nie miał kto się zająć organizacją pogrzebu. Prokuratura poszukiwała jej krewnych i okazało się, że nie ma nikogo. Ostatecznie została pochowana w poniedziałek 14 stycznia na cmentarzu w Laskach. CZYTAJ RÓWNIEŻ: Pochodzi z Izraela, jest od niej dwie dekady starszy. Kim jest mąż Weroniki Książkiewicz? Skandale Ireny Dziedzic Z pracy w TVP zrezygnowała nagle, nieustannie przekonywała, że odeszła dobrowolnie. „Została wyrzucona", twierdził wówczas Janusz Atlas w swojej książce. „Klimat był taki, żeby rozprawić się z pięknoduchami i pani Dziedzic miała być przykładowym pięknoduchem", dodawał. To właśnie w 1981 roku na łamach tygodnika „Płomienie" ukazał się tekst Janusza Ratzko, w którym stwierdził, że Irena Dziedzic „załatwia sobie w kraju różne życiowe sprawy bez płacenia za nie". Padły tam wówczas mocne oskarżenia. Stwierdzono, że dziennikarka żyje na kredyt i jest winna innym ludziom wiele pieniędzy. „Dziedzicowa jest winna 84 tysiące złotych osobie prywatnej, 6 tysięcy producentowi kuchenek i ponad 8 tysięcy fabryce mebli", pisano. „Coś tam kupiła, coś zamówiła, ale nie zapłaciła. Ratzko legitymował się jakimiś notatkami, ale nie zadbał o solidne dowody", kwitował Janusz Atlas. „Ona się ciągle procesowała. Plotek było dużo, ale dobrze kojarzę tylko, jak kupiła meble na raty, ale ich nie spłacała. A jak dyrektor fabryki chciał wyegzekwować dług, odparowała, żeby zadzwonił do prezesa Szczepańskiego, by jej więcej płacił", dodawał w „Gazecie Wyborczej" Jerzy Gruza. Irena Dziedzic długo nie czekała i wytoczyła proces. Ostatecznie zapadł nieprawomocny wyrok, w którym skazano Janusza Ratzko na karę grzywny i wycofanie wszystkiego, co napisał o dziennikarce. „Proces pani Dziedzic z ewidentnymi łobuzami bulwersował znacznie społeczeństwo, które wreszcie mogło sobie poplotkować", podsumował Janusz Atlas. Ale to nie była jedyna osoba, z którą dziennikarka miała na pieńku. Okazuje się, że nie przepadała za Katarzyną Dowbor, która była ulubienicą Edyty Wojtczak. „Dziedzicowa strasznie się mnie czepiała. Nie lubiła mnie. [...] Chciała mnie przejąć od Edyty, ale Edyta się nie zgodziła. I za to Dziedzic mnie znienawidziła", wspominała w „Prezenterkach". Legendarna prezenterka nie gryzła się w język i mówiła wprost: „Nie udzielałam rad pani Dowbor. Nie zwracała się do mnie — ja nie proponowałam. [...] Znalazła się w telewizji dzięki jego [byłego męża, Janusza Atłasa] zabiegom u płk. Wojciechowskiego. Czegóż mogłam nauczyć tak ustosunkowaną osobę? [...] Jakich technik używać wobec kogoś, kto najwidoczniej całą nadzieję pokłada w urodzie?", opisywała Irena Dziedzic w książce „Teraz ja. 99 pytań do mistrzyni telewizyjnego wywiadu". Na ironię losu, po wielu latach Katarzyna Dowbor remontowała mieszkanie, w którym przebywała Irena Dziedzic. CZYTAJ TEŻ: Nie żyje Donald Sutherland. Laureat honorowego Oscara miał 88 lat Kolejną osobą, której nie lubiła, była Violetta Villas. Piosenkarka wypowiadała się o dziennikarce w superlatywach i nie spodziewała się, że niebawem sprawi jej wiele przykrości. „Przyszła do mnie do garderoby i powiedziała, że mam niemodną fryzurę i że trzeba mi przerzedzić włosy. „Wytniemy je!” - zarządziła, złapała nożyczki i wystrzygła mnie jak mniszkę. Wyglądałam okropnie, beczałam przez to w toalecie i nie chciałam wyjść” wspominała. Na tym jednak nie koniec. Przed 1. Międzynarodowym Festiwalem Piosenki w Sopocie, Irena Dziedzic poszła do Jerzego Gruzy, reżysera wydarzenia i zrobiła mu awanturę o „postawienie tej wiejskiej dziewuchy przed kamerą”. Po latach Gruza wyznał, że może i Irena Dziedzic nie lubiła wokalistki, ale z pewnością jej nie ostrzygła. „Z Violettą były problemy: jak ją ubrać, jak uczesać. Była zjawiskowa głosowo, ale niestety ciężka do ubrania i pokazania. Kamera jej po prostu nie lubiła. Jej włosy to był naprawdę wielki kłopot. Na tym festiwalu kazano jej włosy upiąć, ale nikt ich nie wycinał”, mówił. Co więcej, diwa polskiej piosenki przyznała, że Irena Dziedzic przekonała dyrektora Pagartu, by podsunął jej umowę. Było tam wówczas napisane, że jej strojami i fryzurami będą zajmować się specjaliści. „I odtąd oni mnie krzywdzili. To, co dla mnie dobierali, nie pasowało do mojego typu urody”, kwitowała wokalistka w rozmowie z Angorą. Największa afera wybuchła jednak w Opolu w 1964 roku. „Przyjechała Violetta do wielkiego świata w jakiejś koszmarnej kiecce, której przed koncertem nikt nie obejrzał. Kiedy weszła na estradę, wszystkim organizatorom, zwłaszcza Irenie Dziedzic, nogi się ugięły. Ale było już za późno", zwierzał się Wacław Panek w książce „Czarownice nad Opolem". Do Ireny Dziedzic ponoć zadzwonił sam premier Cyrankiewicz, który nakazał jej, by okiełznała Villas. Ona więc poszła do garderobianej i poleciła, by przebrała wokalistkę w białą suknię na ramiączkach, rozszerzaną ku dołowi. „Wyglądałam, jakby ktoś zerwał z okna firankę i ją na mnie powiesił”, kwitowała diwa. Tamtego wieczora wyszła więc na scenę w wymaganej stylizacji, lecz powitały ją salwy śmiechu. Od tamtej pory Villas już nigdy nie chciała słyszeć o Irenie Dziedzic i już do końca życia nie utrzymywały ze sobą kontaktu. CZYTAJ RÓWNIEŻ: Rodzina i miłość są ich fundamentem. Dorota Kolak i Igor Michalski od ponad 40 lat tworzą szczęśliwy duet!
Próbowano zniszczyć jej karierę, wyrzucono ją z TVP. Irena Dziedzic przez lata walczyła o swoje dobre imię
Po latach pisała, że oszczerstwa na jej temat pojawiły się z zazdrości kolegów po fachu
Irena Dziedzic przez lata zapracowała na swój tytuł „żelaznej damy” telewizji publicznej. Przed laty prowadziła kultowe „Tele-Echo”, z którego zniknęła w atmosferze skandalu. Nie każdy zdaje sobie sprawę, że nie odeszła z telewizji z własnej woli, jak deklarowała, ale została do tego zmuszona przez jednego ze swoich współpracowników. To właśnie działania Janusza Ratzko sprawiły, że niegdyś gwiazda TVP osunęła się w cień. Jak wyglądał ich konflikt i dlaczego dziennikarzowi tak zależało, by zniszczyć karierę koleżanki? Irena Dziedzic przez ćwierć wieku była gwiazdą „Tele-Echa” Irena Dziedzic po raz ostatni pojawiła się jako prowadząca „Tele-Echa” w kwietniu 1981 r. Telewidzowie przez długi czas nie mieli najmniejszego pojęcia, że w życiu nie tylko zawodowym, ale także prywatnym ich ulubionej prezenterki wcale nie układało się tak dobrze jak w wyreżyserowanych programach. Gdy po latach zdecydowała się opisać swoją historię na łamach biografii „Teraz ja... 99 pytań do mistrzyni telewizyjnego wywiadu”, sugerowała, że zrezygnowała z pracy w „Tele-Echu”, ponieważ nie miała już czasu na program. Jak sugerowała, większość czasu i energii miała poświęcać na... procesy sądowe z ludźmi, którzy próbowali zniszczyć jej karierę. Dopiero po dłuższym czasie wyszło na jaw, że dziennikarka nieco podkolorowała tę historię, a wiele rzeczy nie było wcale prawdą. Tak naprawdę z pracy na Woronicza miała... zostać wyrzucona. Czytaj także: Ta decyzja złamała mu serce, dziś zaczyna wszystko od nowa. Paweł Małaszyński ma za sobą trudny czas Irena Dziedzic Irena Dziedzic miała żyć na kredyt. Na czas batalii sądowej rozstała się z TVP Dziennikarz Janusz Atlas na łamach wydanej w 1992 r. książki „Atlas kryminalny” jasno przedstawił prawdziwy tok wydarzeń. Jak wyznał, dziennikarka wcale nie odeszła z programu, z którym związana była przez ponad 25 lat, z własnej woli, a została z niego zwolniona. „Klimat był taki, żeby rozprawić się z pięknoduchami, i pani Dziedzic miała być przykładowym pięknoduchem” opisywał publicysta. Jak możemy się dowiedzieć z publikacji, wszystko miało zacząć się 11 lat wcześniej, gdy w tygodniku „Płomienie” ukazał się artykuł autorstwa Janusza Ratzko i Jerzego Pardusa, według którego Irena Dziedzic „załatwiała sobie w kraju różne życiowe sprawy bez płacenia za nie”. W artykule można było przeczytać o rzekomych problemach finansowych gwiazdy TVP i życiu na kredyt. „Dziedzicowa jest winna 84 tysiące złotych osobie prywatnej, 6 tysięcy producentowi kuchenek i ponad 8 tysięcy fabryce mebli” pisano wówczas. Te informacje oczywiście bardzo szybko się rozeszły, i wkrótce dotarły także do pracodawców dziennikarki, którzy nie zamierzali ryzykować dla niej swojej reputacji. Jeśli chciała powrócić do pracy, musiała udowodnić, że plotki są jedynie plotkami i oczyścić swoje nazwisko. Właśnie wtedy sprawa wstąpiła na drogę prawną i Irena Dziedzic po raz pierwszy pozwała dziennikarzy „Płomieni”. Jak szybko się okazało, nie było to jednorazowe wydarzenie, a początek kilkuletniej batalii... Zobacz również: Nie ochrzciła dzieci, apeluje, by inni szli jej śladem. Magda Mołek lata temu odcięła się od Kościoła Irena Dziedzic Janusz Ratzko miał na celu zniszczyć karierę Ireny Dziedzic Janusz Ratzko nie miał jednych solidnych dowodów na potwierdzenie swoich oskarżeń. „Coś tam kupiła, coś zamówiła, ale nie zapłaciła. Ratzko legitymował się jakimiś notatkami, ale nie zadbał o solidne dowody” pisał w swojej książce Janusz Atlas. Sądowa sprzeczka trwała aż pięć lat. Jerzy Gruza, reżyser „Tele-Echa” wspomniał wówczas na łamach „Gazety Wyborczej”, że jego koleżanka z planu się „ciągle procesowała”. „Plotek było dużo, ale dobrze kojarzę tylko, jak kupiła meble na raty, ale ich nie spłacała. A jak dyrektor fabryki chciał wyegzekwować dług, odparowała, żeby zadzwonił do prezesa Szczepańskiego, by jej więcej płacił”. W 1983 r. sąd wydał jednak wyrok niekorzystny dla dziennikarza, a Irena Dziedzic powróciła do pracy w TVP. Wówczas musiał wycofać oskarżenia, a także zapłacić grzywnę za obrażenie koleżanki po fachu. Nie od razu jednak się poddał i odwołał się do wyroku, jednakże po kilku kolejnych latach nieustannej batalii sądowej Irenie Dziedzic udało się udowodnić, że podane w „Płomieniach” informacje mijały się z prawdą. Sprawdź też: O mały włos, a zostałaby zdyskwalifikowana. Edyta Górniak gorzko o kulisach występu w Eurowizji Irena Dziedzic Dopiero w 2013 r. wyszło na jaw, dlaczego Januszowi Ratzko tak bardzo zależało, by upokorzyć Irenę Dziedzic. Okazało się, że zaledwie kilka lat przed opublikowaniem swojego artykułu napisał inny oczerniający ją tekst, bazowany na aktach sądowych. Jak podaje portal niezależna.pl, przed publikacją tekstu sama zainteresowana miała się o nim dowiedzieć, i postanowiła użyć swojej pozycji i poprosiła wpływowych znajomych i przyjaciół, by artykuł nigdy się nie ukazał. W rezultacie pracodawcy dziennikarza mi oskarżyli go o „szkalowanie sprzyjających władzy dziennikarzy”, co odbiło się na jego reputacji, czego Janusz Ratzko nie mógł zapomnieć przez lata. Po latach prezenterka na swoim blogu napisała, że „zazdrościł jej sukcesów i nie mógł znieść, że jako dziennikarz nie dorasta jej nawet do pięt”. Irena Dziedzic [Ostatnia publikacja na Viva Historie 07.05.2024 r.]
Pół wieku temu jego popularność sięgała szczytów. Z telewizji zniknął nagle. Co teraz robi Grzegorz Woźniak?
Miał być nieślubnym dzieckiem Ireny Dziedzic
Utalentowany prezenter uwielbiany przez miliony Polaków Grzegorz Woźniak świętuje dziś 60. lecie debiutu w „Dzienniku Telewizyjnym”. Znany ze swojego profesjonalizmu i charyzmy, przez lata przyciągał całe rzesze widzów przed ekrany. Jego umiejętność poruszania się przed kamerą oraz naturalny talent do prowadzenia programów sprawiły, że stał się jednym z najbardziej rozpoznawalnych prezenterów PRL-u. Sława dopiekła mu jednak plotek, które rozchodziły się w błyskawicznym tempie: według jednej z nich miał być nieślubnym dzieckiem Ireny Dziedzic. [Ostatnia publikacja na VUŻ-u i Viva Historie 20.12.2024 r.] Grzegorz Woźniak: nieślubny syn dziennikarskiej gwiazdy? Jedną z najgłośniejszych plotek na temat Grzegorza Woźniaka były doniesienia, jakoby miał być dzieckiem z pozamałżeńskiego związku Ireny Dziedzic, legendarnej prezenterki Telewizji Polskiej, wieloletniej gospodyni programu publicystyczno-rozrywkowego „Tele-Echo”. Jak się okazało, kobieta wiedziała o tych pomówieniach i uważała je za całkiem zabawne. Swojego młodszego kolegę z „Dziennika Telewizyjnego” zaczęła nawet nazywać „synkiem”. Wiadomo jednak było, że w całej sytuacji nie było nawet ziarna prawdy, chociaż Grzegorz Woźniak odbierał związane z nią komentarze jako komplement: „Nigdy nie zaprzeczałem tej plotce. Nie dlatego, abym miał odciąć się od mojej biologicznej matki, ale być „synem” Ireny Dziedzic — to nobilitacja. Moja prawdziwa mama często mnie pytała: „A cóż tam słychać u twojej mamusi?” miał powiedzieć w rozmowie, którą po latach prowadząca „Tele-Echa” przytoczyła w swojej książce „Teraz ja…”. Czytaj też: Trzy razy wychodziła za mąż, poprzednich związków nie wspomina dobrze. Życie uczuciowe Elżbiety Jaworowicz jest niezwykle barwne <img src="https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/48/2024/08/imgIk4i7u-9f4890a.jpg" width="1600" height="2379" alt="Warszawa, 1991. Grzegorz Wozniak, dziennikarz, prezenter telewizyjny.,Image: 427765871, License: Rights-managed, Restrictions: Cena minimalna dla publikacji online 50 zł a dla drukowanych 250 zł, Model Release: no, Credit line: Piotr Ciesla / RSW / Forum" title="Grzegorz Wozniak, 1991" /> Grzegorz Woźniak, Warszawa, 1991 rok Najprzystojniejszy prezenter PRL-owskiej telewizji Grzegorz Woźniak niewiarygodnie szybko zdobył serca telewidzów. Ponoć minął zaledwie jeden dzień od jego debiutu, gdy z młodego, niedoświadczonego absolwenta dziennikarstwa Uniwersytetu Warszawskiego stał się wschodzącą gwiazdą Telewizji Polskiej. Okrzyknięto go „najprzystojniejszym prezenterem TVP”, a od tamtego czasu ludzie siadali przed telewizorami nie tylko po, by oglądać wiadomości, lecz by przyglądać się ulubionemu, przystojnemu prowadzącemu. Z „Dziennikiem” Grzegorz Woźniak związany był przez prawie 30 lat, nie tylko jako prowadzący, ale również zagranicznym korespondentem i komentatorem. Ostatni raz poprowadził „Dziennik” 5 listopada 1989 r. Następnego dnia dostał wypowiedzenie umowy i zniknął z ekranów na zawsze. Zobacz także: Byli jedną z najgorętszych par w polskim show-biznesie. Weronika Rosati i Piotr Adamczyk rozstali się nagle Trudny okres w życiu Grzegorza Woźniaka Gdy pod koniec lat 80. ubiegłego wieku były prezenter nagle stracił pracę, w jego życiu nastąpił ciężki okres. Mimo poważnych problemów finansowych deklarował, że nie ubiegał się o świadczenia socjalne. Zamiast tego, próbował znaleźć swoje miejsce w polityce. Wstąpił do partii SLD, gdzie został doradcą ds. mediów. W 1995 r. był również zaangażowany w kampanię wyborów prezydenckich. W międzyczasie zajął się tłumaczeniem książek, w szczególności poświęconych polityce Stanów Zjednoczonych, co zostało jego pasją przez lata. Od roku 1990 r. ma na swoim koncie ponad 30 tłumaczeń. Obecnie w wieku 83. lat trzyma się z dala od mediów i polityki. Prywatnie jest mężem producentki TVP Barbary Grad-Woźniak, którą poślubił w 1988 r. Mimo swojej długiej kariery i zasługom dziennikarskim, dzięki którym stał się ikoną w swojej branży, nigdy nie planował powrotu do mediów, sugerując, że po latach przerwy nie odnalazłby się jako prezenter. Czytaj również: Niekonwencjonalne małżeństwo Willa Smitha i Jady Pinkett-Smith. Jak udało im się przetrwać kryzys? <img src="https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/48/2024/08/imgT28UFE-b5831ff.jpg" width="1600" height="2240" alt="Warszawa, 07.1988. Grzegorz Wozniak - dziennikarz i spiker telewizyjny, prezenter "Dziennika Telewizyjnego".,Image: 428374815, License: Rights-managed, Restrictions: Cena minimalna dla publikacji online 50 zł a dla drukowanych 250 zł, Model Release: no, Credit line: Andrzej Wiernicki / Forum" title="Grzegorz Wozniak" /> Grzegorz Woźniak, Warszawa, 07.1998 rok
Irena Dziedzic zostawiła męża dla innego mężczyzny, później sama została porzucona
Jak wyglądały miłosne relacje popularnej dziennikarki?
Irena Dziedzic to prawdziwa legenda w świecie dziennikarskim. W PRL-u nie było nikogo, kto by o niej nie słyszał. Nazywano ją żelazną damą telewizji, przez 25 lat prowadziła popularny w TVP program "Tele-Echo" – pierwszy w Polsce talk-show. Atrakcyjna, zdolna i profesjonalna - w czasach swojej największej popularności to dziennikarka "rozdawała karty" i w życiu prywatnym wybierała sobie mężczyzn. Jak wyglądały miłosne relacje Ireny Dziedzic i dlaczego ostatnie lata życia spędziła w samotności? Irena Dziedzic wybierała mężczyzn, którzy ją zostawiali Pierwszym mężem dziennikarki był inżynier i dziennikarz radiowy, Janusz Bałłaban. Ich związek przetrwał zaledwie kilka lat, bowiem pod koniec lat 50. Irena Dziedzic straciła głowę dla swojego nowego, młodszego o kilka lat kolegi z branży, Jana Suzina. Przystojny, dopiero początkujący w zawodzie dziennikarza mężczyzna, oczarował starszą koleżankę swoją charyzmą i poczuciem humoru. Niebawem na korytarzach TVP huczało od plotek o ich romansie, a na ich potwierdzenie wcale nie trzeba było długo czekać, para bowiem nie ukrywała się ze swoim uczuciem, mimo że Irena Dziedzic oficjalnie wciąż była żoną Janusza Bałłabana. Zakochani wynajęli mieszkanie w centrum Warszawy, przymierzali się do ślubnych planów, a nawet kupili wspólny samochód, który już wkrótce stał się głównym przedmiotem anegdot. Samochód był na kredyt, a że dziennikarze nie byli małżeństwem, to Irena Dziedzic wzięła tę pożyczkę na siebie. Z kolei Suzin z jednym z kolegów zostali żyrantami. Sielanka dobiegła końca, kiedy Irena Dziedzic odkryła, że ukochany zdradza ją z aktorką Alicją Pawlicką. Bolesne rozstanie zwieńczyło wyrzucenie Jana Suzina z mieszkania i zemsta w postaci niespłacania przez dziennikarkę kolejnych rat samochodu, który zatrzymała dla siebie. W efekcie niewierny kochanek musiał uporać się z wizytą komornika i honorową spłatą zaciągniętego kredytu. Czytaj też: Wpadła w długi i cierpiała samotnie. Irena Dziedzic żyła w fatalnych warunkach... Jan Suzin Irena Dziedzic i Ignacy Gogolewski: historia relacji Kolejnym partnerem sławnej dziennikarki był aktor, Ignacy Gogolewski. Przez dłuższy czas byli sąsiadami w tej samej kamienicy, ale poznali się dopiero na planie prowadzonego przez Dziedzic "Tele-Echa". Zapałali do siebie uczuciem, które wkrótce miało wywołać skandal. Okazało się, że czarujący aktor ma rodzinę. Jego żoną była Katarzyna Łaniewska, z którą miał czteroletnią córkę Agnieszkę. Na początku Gogolewski utrzymywał swój romans w tajemnicy, ale wkrótce zapragnął rozpocząć nowe życie z charyzmatyczną dziennikarką i przeprowadził się do jej mieszkania, porzucając swoją rodzinę. "Mąż odszedł w 1962 r. Wyprowadził się cztery piętra niżej. Mieszkała tam wielka gwiazda telewizji. Starsza ode mnie o 8 lat" – opowiadała po latach aktorka, Katarzyna Łaniewska, która ostatecznie wybaczyła mężowi zdradę i dla dobra córki próbowała pracować nad neutralną relacją z Gogolewskim. Tą, która nie wybaczyła aktorowi odejścia, była natomiast Irena Dziedzic. Ich związek przetrwał dwa lata, a po tym czasie Gogolewski zostawił gwiazdę TVP, wyprowadzając się z mieszkania pod jej nieobecność. Dziennikarka wyjechała wówczas na kilka tygodni do USA, po powrocie namawiała ukochanego do powrotu, ale ich związek był już wtedy przeszłością. Ignacy Gogolewski związał się już bowiem z Ewą Kwiecień - koleżanką z Teatru Narodowego. Irena Dziedzic bardzo przeżyła tę stratę. Przeczytaj także: Joanna Rawik chciała się zabić z miłości do Ignacego Gogolewskiego, miała trzy próby samobójcze Barbara Horawianka i Ignacy Gogolewski w filmie "Samotność we dwoje" Irena Dziedzic w ostatnich latach życia żyła samotnie W kolejnych latach można było usłyszeć o jeszcze kilku romansach słynnej dziennikarki, ale żaden mężczyzna nie okazał się partnerem na całe życie. Sama Irena Dziedzic wyznała w pewnym momencie, że wychowano ją na dobrą matkę i żonę, ale ona zrobiła w swoim życiu bardzo dużo, żeby być kobietą niezależną, przede wszystkim od mężczyzn. Nigdy też nie chciała mieć dzieci. Zobacz także: Marta Lipińska i Maciej Englert są razem od 54 lat. Oto historia ich wyjątkowej miłości W latach 90. pożegnała się z telewizją na dobre, a w ostatnich latach życia zaszyła się w swoim mieszkaniu na Saskiej Kępie. Żyła bardzo samotnie, zmarła w wieku 93 lat, 5 listopada 2018 roku w jednym ze szpitali na Pradze-Południe. O jej śmierci poinformowano jednak dopiero dwa miesiące później. W tym czasie szukano bliskich, którzy zechcieliby gwiazdę pochować. "Irena Dziedzic była największą gwiazdą polskiej telewizji w czasach PRL. Inteligencja, klasa, perfekcja, zawoalowana złośliwość, ironia", napisano po śmierci dziennikarki.