Syn Joanny Racewicz nie pamięta taty. „Jest dla niego tylko postacią ze zdjęć, filmów i opowieści”. Tak wygląda dziś Igor Janeczek
Joanna Racewicz dla swojego syna z dnia na dzień musiała stać się matką i ojcem. Dziś Igor ma już 17 lat i nadal jest oczkiem w głowie swojej mamy. Tak dziś wygląda!
„Czy można nauczyć się żyć bez powietrza?” — pytała z bólem Joanna Racewicz, wracając do osobistej tragedii sprzed 15 lat. Kilka lat temu w szczerej, głęboko poruszającej rozmowie z Krystyną Pytlakowską otworzyła serce jak nigdy wcześniej. Opowiedziała o próbie ułożenia życia na nowo po stracie i o macierzyństwie, które stało się jej ratunkiem. Mówi o dziennikarstwie — zawodzie, który daje jej siłę, i o pisaniu książek — które leczy rany duszy. Ale przede wszystkim mówi o synu. O chłopcu, który jest jej całym światem. Joanna Racewicz o wychowaniu syna. Czy pamięta tatę? Masz kogo kochać. Jesteś dumna ze swojego syna Igora. Bardzo, bo jest fantastycznym człowiekiem. Mądry, empatyczny. Świetny organizator. Zaczynał naukę w liceum filmowym, ale teraz uczy się w liceum Artes Liberales. Nasza szkoła marzeń. Tylko 34 uczniów i grupa fantastycznych nauczycieli. Nie ma ocen, presji, wyścigu i agresji. Za to dużo wsparcia, rozmów i mądrego kształtowania młodych ludzi. W Twoim życiu nie było miejsca na pomyłki? No właśnie. Długo nie pozwalałam sobie na potknięcia, na niedoskonałości. Musiałam być perfekcyjna, tak jak cała moja dawna szkoła i rodzina. Cały czas zmagałam się z wewnętrznym batem, który popędzał mnie do przodu. Ale szczęśliwie przed pięćdziesiątką dochodzę do wniosku, że nie muszę być taka idealna. Że znajduję się w tym miejscu, w którym powinnam być. I taka, jaka mogę być. Teraz świat zaroił się od mistrzów nauki życia i coachów. Wszyscy chcą ci wmówić, jak masz żyć. A ja, gdy słyszę: bądź najlepszą wersją siebie, to zaciskam pięści. Patrzę na młode dziewczyny i myślę, czy one też są trenowane w wyimaginowanym idealizmie. Żeby być perfekcyjnymi pod każdym względem. Świetne jako żony, mamy, kochanki, pracownice, szefowe, kobiety. Igora urodziłam po trzydziestce. Według obecnej narracji – za późno, w wieku nieidealnym na macierzyństwo. CZYTAJ TAKŻE: Joanna Racewicz: „Pamiętam moment, kiedy musiałam powiedzieć niespełna dwuletniemu dziecku, że tata już nie wróci” A czemu odkładałaś? Bo pracowałam w Telewizji Polskiej na śmieciowej umowie. O moim „być albo nie być” decydował grafik wywieszany na tablicy pod koniec miesiąca. Gdy zaszłam w pierwszą ciążę, nikogo to nie obchodziło. Straciliśmy dziecko, potem jeszcze jedno. Dlatego nie zostałam matką, mając dwadzieścia parę lat. Motywacje więc są bardzo różne i nikomu nic do tego. Jesteś feministką? Jestem po stronie kobiet, całym sercem. Jeśli rozumiemy feminizm jako bycie za kobietami, a nie przeciwko mężczyznom, to tak, jestem. Nie wymachuję pałką bejsbolową, krzycząc: „Samiec, twój wróg!”, tylko wychowuję syna na człowieka, który również opowiada się po stronie kobiet, na dżentelmena. Liczą się nawet drobne gesty. Syn zawsze otwiera mi drzwi do samochodu, zamyka je. Może podpatrzył to u ojca? Nie pamięta taty. Miał dwa lata, gdy ten zginął. Tata jest dla niego tylko postacią ze zdjęć, filmów i opowieści. Trochę jak superbohater z Uniwersum Marvela. Ktoś silny, niezłomny, na posterunku do samego końca. Nie potrafię sobie wyobrazić, co wtedy czułaś. Paweł zostawił kartkę w kieszeni swojej marynarki. Można było na niej odczytać: „Kocham was” napisane chwiejnym pismem. Chciał, żebyśmy to znaleźli. Igor bardzo często pytał o ojca i z żalem patrzył na tatusiów przyjeżdżających na mecze synów. Ale to chyba bardziej ja miałam większy o to żal do losu niż on. Igor Janeczek chodzi do szkoły bez ocen. Na czym to polega? Przy okazji sesji do VIVY! dziennikarka opowiedziała VIVIE.pl o szkole, do której chodzi jej syn. Jak to możliwe, że nauczyciele nie stawiają tam ocen? „To jest fantastyczny koncept. Podczas roku szkolnego są informacje zwrotne dla młodych ludzi i po części dla rodziców. Chociaż dla nas trochę mniej, dlatego że młodzi ludzie uczeni tam są odpowiedzialności za siebie, za własne osiągnięcia, za własne sukcesy Uczeni również podążania swoją drogą, a nie ścigania się, kto dalej, kto lepiej, kto mocniej. Każdy jest w czymś dobry i te ich umiejętności są tam niezwykle doceniane i hołubione. Jak się okazało, że mój syn zaczyna grać w szachy, a dziecięcy sobie coraz lepiej zaczyna ogrywać mistrzów szachowych, to jest w tym wzmacniany i jest w tym wspierany niezwykle”, powiedziała VIVIE.pl Joanna Racewicz. „Oceny są tylko na koniec roku po to, żeby chociażby zachować ten element szkoły, żeby było świadectwo i żeby na świadectwie były oceny wyrażone opisowo, ale w ciągu roku nie. I to się niezwykle sprawdza, bo można nauczyć młodego człowieka potrzeby uczenia się nie dla ocen, tylko dla frajdy i dla samego siebie, dla zdobywania nowych informacji, a nie dlatego czy będzie jeden, dwa, trzy czy sześć”, dodała przed naszą kamerą. W dalszej części wywiadu wspomniała także, że martwi się, myśląc o przyszłości Igora. Z jakich powodów? Zachęcamy do wysłuchania wideo. Tak wygląda dziś syn Joanny Racewicz. Igor Janeczek świętuje 17. urodziny Joanna Racewicz co roku z wielką radością świętuje urodziny syna. Tym razem siedemnastą rocznicę jego narodzin uczciła wyjątkową publikacją na Instagramie, w której złożyła Igorowi naprawdę wzruszające życzenia. „Został tylko rok i będziesz dorosły. Matura. Test na dojrzałość. Droga do nowego życia. Autostrada w świat. Rzeczy, które latami pakowałam Ci do walizki. Te, które będziesz musiał zebrać jeszcze sam. Milion moich niepewności” rozpoczęła podpis pod dwoma zdjęciami — jednym sprzed lat, które wykonał jej mąż i ojciec Igora, Paweł Janeczek, oraz drugim — aktualnym. W dalszej części wpisu melancholijnie powróciła do dnia, w którym jej ukochany mąż uchwycił na zdjęciu syna. „Gdyby można było cofnąć czas, i znów mieć Cię w ramionach w naszym dawnym odległym życiu powtórzyłabym Ci to, co tego dnia, gdy Tata naciskał migawkę aparatu — że zawsze będziemy Cię kochać. Ponad wszystko. Dlatego, że i mimo to. Bez granic i limitów. Bez warunków. Na zawsze. Oboje. W osobnych i niepojęcie wspólnych wymiarach. Nie ma większego uczucia ponad miłość do małego — dużego Człowieka, który mieszkał kiedyś pod sercem” czytamy. Sprawdź również: „Chcę dziękować, że byłeś”. Oto niezwykła historia miłości Joanny Racewicz i Pawła Janeczka
Joanna Racewicz: „Pamiętam moment, kiedy musiałam powiedzieć niespełna dwuletniemu dziecku, że tata już nie wróci”
Dziennikarkę i jej syna łączy wyjątkowa relacja
Kilka miesięcy temu po raz pierwszy wspólnie udzielili wywiadu. Mama i syn. Joannę Racewicz i jej syna łączy wyjątkowa relacja. Nastolatek jest niezwykle utalentowany, ma zmysł filmowca. „Myśli obrazami, wspaniale filmuje i potrafi swoje »dzieła« łączyć, zachowując oś montażową, rytm, chronologię. Do tego świetnie argumentuje i potrafi bronić swojego zdania. Może byłby dobrym operatorem? Może zajmie się negocjacjami? Świat naszych dzieci jest zagadką. Ich zawody pewnie jeszcze nie istnieją”, opowiadała dziennikarka. [Ostatnia aktualizacja: 1.06.2024] Chłopiec szybko dojrzał i stał się ogromną podporą dla mamy. „Igor jest bardzo odrębną istotą. Taki zresztą był od samego początku. „Tata” – to było jego pierwsze słowo. A zaraz potem: „Ja siam”. Zawsze próbował pokazać: dam radę, potrafię”, mówiła dziennikarka w rozmowie z Beatą Nowicką. Gdy jego tata, Paweł Janeczek, zginął 14 lat temu w katastrofie smoleńskiej, chłopiec miał dwa latka. Tamte tragiczne wydarzenia zmieniły na zawsze ich rodzinę. Joanna Racewicz doskonale pamięta moment, w którym musiała powiedzieć dziecku, że jego tata odszedł. Janusz Korczak 80 lat temu pisał: „Nie oczekuj, że twoje dziecko będzie takie, jakim ty chcesz, żeby było. Pomóż mu stać się sobą, a nie tobą”. Joanna: Tak! Nie ma nic gorszego niż wtłaczanie go w garnitur, który nie jest na jego miarę. Dziecko to nie projekt. Każąc mu realizować nasze niespełnione nadzieje, gotujemy piekło i rezerwujemy miejsce w kolejce do psychoterapeuty. Z Igorem od samego początku rozmawiałam niemal jak z dorosłą osobą. Nie oszukiwałam. Nie cukrowałam. Pamiętam moment, kiedy musiałam powiedzieć niespełna dwuletniemu dziecku, że tata już nie wróci. Psychologowie radzili: „Proszę delikatnie, że wyjechał, zasnął”. Nie mogę tak powiedzieć, bo zapyta: „To kiedy wróci?”. Nie mogę powiedzieć, że zasnął, bo zapyta, kiedy się obudzi. Trudne… Joanna: Nie tylko dla mnie. Wielu rodziców jest w takiej sytuacji. Każdego dnia w czyimś domu ktoś musi udźwignąć takie zadanie i powiedzieć dziecku zdanie najtrudniejsze z możliwych. Słowa, które nie przechodzą przez gardło. Jak powiedzieć dziewięcioletniej dziewczynce, że jej mama, Iza z Pszczyny, umarła, bo lekarze czekali, aż przestanie bić serce dziecka, które nie miało szans? Ile takich dziewczyn jeszcze będzie? Co musi się wydarzyć, żeby katoni od obrony moralności pojęli, że spór o aborcję to coś znacznie bardziej skomplikowanego niż mówienie, czy jesteś za życiem, czy nie. Wydawanie zakazów skończy się turystyką aborcyjną albo wysypem domorosłych „szeptuch” z ziołami i pogrzebaczami. Będą kolejne tragedie. Zobacz też: Artur Gadowski poruszająco o córce z zespołem Downa. Jak wygląda ich życie? Już są… Jak powiedzieć dziecku o śmierci? Joanna: Najważniejsze, żeby być uczciwym. Oszukiwane dziecko też będzie kłamać. Co z tego, że dorosły będzie chciał nagiąć rzeczywistość „w dobrej wierze”? Dziecko też oszukuje, żeby nas chronić. Przed poczuciem rozczarowania, że nie jest takie, o jakim marzymy, przed gniewem, strachem. Chciałabym, żeby mój syn wiedział, że w życiu jest miejsce na każdą emocję. Trzeba dać im miejsce, uważność i czas. Oswoić. „Nie bądź zły; przestań się wściekać; nie płacz; nie krzycz” – ile razy to słyszymy? U nas jest zasada: mów, co czujesz. Dawaj upust energii, bo kumulowana w środku obróci się przeciwko tobie. Przyjdź o tym pogadać, gdy będziesz gotowy. Co Pani wtedy powiedziała dwuletniemu Igorowi? Joanna: Prawdę. Na jego miarę. Że tata był w pracy, z prezydentem, że był wypadek, samolot spadł i wszyscy zginęli. Tata już nigdy nie wróci. Będzie przy nas na zawsze, ale zupełnie inaczej. Mogę Ci zadać trudne pytanie? Igor: Oczywiście. Pamiętasz tatę? Igor: Głównie ze zdjęć. Pamiętam, jak byliśmy wszyscy razem na pikniku w Królikarni. To moje ostatnie wspomnienie z tatą. Joanna: Niesamowite, że to pamiętasz…
Syn Joanny Racewicz nie pamięta ojca, mama jest jego najlepszą przyjaciółką. Igor Janeczek skończył 16 lat
Dziennikarka złożyła mu publiczne życzenia
Od czasu tragicznej śmierci męża, Pawła Janeczka, Joanna Racewicz samodzielnie wychowuje nastoletniego syna. Igor jest jej najlepszym przyjacielem, a właśnie dziś skończył 16 lat. Dziennikarka wciąż nie może nadziwić się, jak szybko jej pociecha dorasta... Jak co roku, z okazji urodzin nastolatka opublikowała szczególny wpis z dedykacją. Łza kręci się w oku... Igor Janeczek dorastał bez ojca. Mama jest jego najwierniejszą powierniczką 10 kwietnia 2010 r. To wtedy życiem Joanny Racewicz i jej 2-letniego wówczas syna Igora wstrząsnęła rodzinna tragedia. Mąż dziennikarki zginął w katastrofie smoleńskiej, a jej serce rozpadło się na tysiące kawałków. Pomimo bólu i ogromnej rozpaczy, musiała pozostać silna dla niezdającego sobie sprawy z wagi sytuacji dziecka. Powiedziała mu wówczas, że "tata był w pracy, z prezydentem, że był wypadek, samolot spadł i wszyscy zginęli. Tata już nigdy nie wróci. Będzie przy nas na zawsze, ale zupełnie inaczej" — wyznała w VIVIE! w 2021 r. Joanna Racewicz, Igor Janeczek, VIVA! 25/2021 Igor tatę pamięta głównie ze zdjęć i skrawków wspomnień. Mama, patrząc mu w oczy, do dziś widzi w nich odbicie tragicznie zmarłego męża. Ich więź, choć zbudowana na fundamentach wielkiego dramatu, jest piękna i jedyna w swoim rodzaju. "Mama zawsze traktowała mnie jak małego człowieka, a nie dziecko. To różnica. […] Ja pytam mamę, co dzieje się w świecie dorosłych, a mama mnie, co dzieje się w świecie nastolatków" — opowiadał nastolatek w rozmowie z Beatą Nowicką. CZYTAJ TAKŻE: Przetrwali kryzysy, syn jest dla niej ogromnym wsparciem. Jaką mamą jest Katarzyna Nosowska? Jaką mamą jest prezenterka w jego oczach? "Bardzo fajna, równa, ma super poczucie humoru. Czasami irytująca i nie do wytrzymania, muszę to przyznać. Trochę nadopiekuńcza. Lubi dużo o mnie wiedzieć. Często pyta: „Co teraz czujesz? O czym myślisz?”. Albo – jak każda mama: „Masz coś zadane?”, a dobrze wiesz, mamiś, że zadania domowe robię w szkole, bo tam jestem w trybie szkolnym, a w domu – w trybie domowym. Oddzielam te dwa światy", dodawał przezornie. Joanna Racewicz, Igor Janeczek, VIVA! 25/2021 Joanna Racewicz pokazała syna z okazji urodzin. Igor bardzo się zmienił Tę piękną relację pielęgnują każdego dnia, a dziennikarka chętnie chwali się dorastającym synem w mediach społecznościowych. Dziś Igor Janeczek obchodzi 16. urodziny. Jak co roku, z tej okazji Joanna Racewicz opublikowała na Instagramie serię zdjęć oraz wzruszający wpis poświęcony nastolatkowi. "Pamiętam pierwszą chwilę. Zapach skóry, którego słodycz zachowam na zawsze. Krzyk, który zapisał się w sercu. Ciebie w ramionach Taty, szerokich i pewnych. Szczęście, od którego ciągle brakowało tchu" — rozpoczęła. SPRAWDŹ RÓWNIEŻ: Roksana Węgiel stanęła w obronie ojca. Gwiazda nie zgadza się z ustaleniami sądu w kwestii jej najbliższych "Ty. Cud, w który nigdy nie przestaliśmy wierzyć. Za który nieustannie dziękuję. Dziś szczególnie. Z miliona powodów. I jednego najważniejszego: JESTEŚ. W zupełności wystarczy, by kochać. Być, gdy będę potrzebna. Patrzeć, jak idziesz w swoją stronę. Mocny mną. Silny Nim. Prawdziwy. Wyjątkowy Sobą". Załączone kadry przedstawiają archiwalne kadry ukazujące małego Igora, oraz nieco nowsze, na którym nastolatek idzie zwrócony plecami do aparatu. "Jesteśmy przy Tobie. Zawsze. Nawet, gdy nas nie ma. Ty wiesz. Idź", zakończyła symbolicznie Joanna Racewicz. Igorowi składamy najpiękniejsze życzenia z okazji urodzin, spełnienia marzeń i wspaniałych chwil!
Syn Joanny Racewicz chodzi do wyjątkowej szkoły. Szesnastolatek nie odrabia pracy domowej
„Potrafi szanować czas, który jest na naukę w szkole i ten, który jest na odpoczynek”
Jakiś czas temu Joanna Racewicz udzieliła VIVIE.pl wywiadu, w którym opowiedziała, że jej syn Igor Janeczek chodzi do wyjątkowej szkoły, w której uczniowie nie są oceniani, a po skończonych zajęciach mogą zapomnieć o szkole: nie jest im zadawana żadna praca domowa. Teraz zdecydowała się przybliżyć, jaki wpływ taki system ma na wyniki w nauce szesnastolatka. Syn Joanny Racewicz nie odrabia pracy domowej: „nie zauważyłam, żeby opuścił się w rozwoju i edukacji” Joanna Racewicz przyznała, że jej syn Igor Janeczek chodzi do bardzo wyjątkowej szkoły, w której w ciągu roku nie ma w ogóle ocen, a po całym dniu w szkole nauczyciele nie zadają pracy domowej. „To jest fantastyczny koncept. Podczas roku szkolnego są informacje zwrotne dla młodych ludzi i po części dla rodziców. Chociaż dla nas trochę mniej, dlatego że młodzi ludzie uczeni tam są odpowiedzialności za siebie, za własne osiągnięcia, za własne sukcesy; Uczeni również podążania swoją drogą, a nie ścigania się, kto dalej, kto lepiej, kto mocniej. Każdy jest w czymś dobry i te ich umiejętności są tam niezwykle doceniane i hołubione. Jak się okazało, że mój syn zaczyna grać w szachy, a radzi sobie coraz lepiej, zaczyna ogrywać mistrzów szachowych, to jest w tym wzmacniany i jest w tym wspierany niezwykle”, mówiła w zeszłym roku VIVIE.pl Joanna Racewicz. Teraz w wywiadzie dla Plejady ponownie zabrała głos w tej sprawie. Przyznała, że wbrew powszechnemu przekonaniu, że prace domowe są kluczowe dla rozwoju ucznia, jej syn wcale nie opuścił się w nauce. Jego wyniki są lepsze niż zadowalające. „Powtórzę, od dwóch lat mój Igor nie ma zadawanych prac domowych i nie zauważyłam, żeby opuścił się w rozwoju i edukacji. Wręcz przeciwnie, potrafi szanować czas, który jest na naukę w szkole i ten, który jest na odpoczynek czy na rozwijanie swoich pasji, na treningi w domu” mogliśmy przeczytać. Dziennikarka jest zwolenniczką tego, by taki system został wprowadzony także do innych szkół. Czytaj także: Emilia Dankwa nie spotyka się na co dzień z rówieśnikami. "Uczęszczam do szkoły w chmurze" Szkoła bez pracy domowej ma coraz więcej zwolenników Ostatnio w mediach coraz częściej pojawia się dyskurs na temat zadawania uczniom pracy domowej. Wybrana kilka miesięcy temu nowa ministra edukacji Barbara Nowacka zaproponowała szereg zmian w polskim szkolnictwie. Jedną z jej propozycji było odejście od obowiązkowych prac domowych. Według ministry nauczyciele mogliby ją zadawać, jednak nie powinna być ona obowiązkowa i oceniana. Coraz więcej osób zgadza się z tym poglądem: rodzice zauważają, jak przytłoczone nauką są ich pociechy. Dokładnie takie samo zdanie na ten temat ma Joanna Racewicz. „Proszę pamiętać, że młodzi ludzie są w szkole tyle, ile my jesteśmy w pracy. To są bardzo często nawet dłuższe dnie pracy szkolnej. Potem jeszcze przynoszą ją do domu i muszą odrabiać słupki albo rysować bezsensowne szlaczki, jak to się dzieje w szkole podstawowej w pierwszych klasach. Ja rozumiem, że chodzi o wyrobienie ręki, ale ten czas powinien być zamknięty do tego momentu szkolnego” tłumaczyła w rozmowie z Plejadą. Dodała również, że taka sytuacja pozytywnie odbiłaby się na relacjach rodziców z ich dziećmi. „Cudownie, jeśli rodzice odzyskają swoje dzieci w domu i będą mieli szansę na spędzanie z nimi czasu na wyjazdy, na wyjścia, choćby na pójście do kina. Jest tyle fantastycznych propozycji, tyle pomysłów na spędzanie czasu. Pytanie, czy wszyscy rodzice będą umieli z tego dobrze skorzystać, ale to już zupełnie inna sprawa” mogliśmy przeczytać. Zobacz również: Dzieci Leszka Lichoty i Ilony Wrońskiej po latach nauki w domu powróciły do szkoły. Szybko się rozczarowały Joanna Racewicz, Igor Janeczek, VIVA! 25/2021 Joanna Racewicz, Igor Janeczek, VIVA! 25/2021 Joanna Racewicz, Igor Janeczek, VIVA! 2010
Joanna Racewicz pokazała metamorfozę syna. Internauci nie mają wątpliwości, do kogo jest podobny
Od czasu tragicznej śmierci męża, Pawła Janeczka, Joanna Racewicz samodzielnie wychowuje nastoletniego już syna. Z chłopcem łączy ją wyjątkowa, bliska więź. Teraz dziennikarka zabrała go do zaprzyjaźnionego fryzjera i podzieliła się w mediach społecznościowych nagraniem z jego metamorfozy. Internauci nie mają wątpliwości, do kogo jest podobny... Syn Joanny Racewicz przeszedł metamorfozę Z okazji 50. rocznicy urodzin swojego męża Joanna Racewicz opublikowała w mediach społecznościowych wiersz swojego autorstwa. Paweł Janeczek zginął tragicznie w Smoleńsku podczas katastrofy lotniczej prezydenckiego samolotu. Zakochani stanęli na ślubnym kobiercu w 2004 roku, a cztery lata później na świat przyszedł ich syn, Igor. Dziś chłopiec jest już nastolatkiem i na ogół nie pokazywał się na zdjęciach z mamą. Najczęściej można było zobaczyć na fotografiach jego... plecy. Tym razem jednak Igor zrobił wyjątek i zapozował z mamą do uroczego kadru. „Za zgodą synka. Bez pleców”, zapewniła Joanna Racewicz. Nastolatek wybrał się razem z nią do zaprzyjaźnionego fryzjera i przeszedł metamorfozę. Internauci od razu zauważyli niezwykły podobieństwo chłopca do jego taty. Czytaj też: Monika Richardson zapozowała ze Zbigniewem Zamachowskim przed salą rozpraw. Serdecznie podziękowała byłemu mężowi Joanna Racewicz, Igor Janeczek w sesji dla magazynu VIVA!, 2021 rok Joanna Racewicz, Igor Janeczek w sesji dla magazynu VIVA!, 2021 rok Joanna Racewicz na zdjęciu z synem. Opublikowała czuły wpis 15-letni Igor Janeczek, który jak dotąd unikał pokazywania twarzy w mediach społecznościowych swojej mamy, wybrał się wraz z nią do Leszka Czajki, przyjaciela Joanny Racewicz i fryzjera. „Na każdego z nich zawsze mogę liczyć, o każdym powiedzieć, że jest przyjacielem. Każdy innym, obaj - oddanymi. Szczególnymi”, napisała dziennikarka podkreślając więź łączącą ją zarówno z ukochanym synem, jak i Leszkiem Czajką, z którym przyjaźni się od ponad 20 lat. „Obaj są lojalni, szczerzy, oddani, szlachetni. Jestem szczęściarą, że są w moim życiu. Oraz że specjalnie u 'wujka Leszka' mamy zdjęcie”, dodała. Leszek Czajka zafundował synowi Joanny Racewicz wspaniałą metamorfozę. „Rodzinne zdjęcie. Za zgodą synka. Bez pleców. Duża zmiana. Idzie odwilż? A może to chwilowe... Leszku, dziękujemy za metamorfozę Igora. Cała rodzina już teraz jest odmieniona”, pisała dziennikarka. Pod nagraniem, jakie zamieściła na swoim profilu natychmiast posypała się masa komentarzy. „Asia, jaki piękny chłopak z Igora wyrósł! A wiem, że nie tylko piękny, ale też mądry! Niech świat mu sprzyja!”, pisała Kinga Rusin. Internauci od razu zauważyli także, że Igor jest niesamowicie podobny do swojego ojca. „Podobny do taty”, „Mieć takich facetów obok siebie to szczęście”, „Synek to prawdziwy przystojniak”, brzmiały niektóre z komentarzy. Zobacz także: Maja Ostaszewska o mały włos nie straciła drugiego dziecka. "Była walka o każdy kolejny dzień utrzymania ciąży"
Po śmierci męża musiała zostać również ojcem. Joanna Racewicz wychowała syna samotnie
Łączy ich wyjątkowa więź. Joanna Racewicz samodzielnie wychowuje jedynego syna. Igor Janeczek miał zaledwie dwa latka, gdy jego tata, Paweł Janeczek zginął w katastrofie smoleńskiej. To był dla dziennikarki trudny czas, ale wiedziała, że musi być silna dla swojego dziecka. To on jest jej motywacją i wsparciem. Wychowała go na wspaniałego, mądrego i empatycznego młodego człowieka. Z okazji urodzin Joanny Racewicz przypominamy jej relację z synem Igorem. Joanna Racewicz relacja z synem, Igorem Janeczkiem Los nie był dla nich łaskawy… Szczęśliwe życie rodziny przerwała nagła śmierć. Porucznik BOR, Paweł Janeczek zmarł w katastrofie smoleńskiej. Gdyby 10 kwietnia 2010 roku nie wziął zastępstwa za kolegę, dziś mógłby cieszyć się wspólnymi chwilami z najbliższymi. Trzynaście lat temu serce Joanny Racewicz rozpadło się na kawałki. „To nie On miał być na pokładzie. Zamiana z kolegą. Zamiana na wagę życia. Dziesięć dni później ocalony niósł trumnę”, pisała w jednym z postów. Dziennikarka każdego dnia, myśli o ukochanym, tęskni, opowiada o nim synowi... Jedyna pociecha pary przyszła na świat 23 kwietnia 2008 roku. Igor jest oczkiem w głowie dziennikarki. Joanna Racewicz cały czas widzi swojego męża spoglądając w oczy dziecka. Syn był dla niej ogromną siłą oraz wsparciem w trudnych chwilach. Dla niego starała się budować szczęśliwą przyszłość. Igor miał zaledwie dwa latka, gdy tata zginął w katastrofie lotniczej w Smoleńsku. Przekazanie dziecku informacji o śmierci nie było łatwe, ale jak podkreślała dziennikarka – „najważniejsze, żeby być uczciwym”. Joanna Racewicz powiedziała wtedy dwuletniemu Igorowi prawdę na jego miarę. „Że tata był w pracy, z prezydentem, że był wypadek, samolot spadł i wszyscy zginęli. Tata już nigdy nie wróci. Będzie przy nas na zawsze, ale zupełnie inaczej”, wyznała w 2021 roku w VIVIE!. Igor pamięta tatę głównie ze zdjęć i wciąż wraca do niego jedno wspomnienie pikniku w Królikarni. Często prosił mamę, by opowiadała mu o ojcu. Przestał to robić, gdy zebrał wszystkie opowieści i zostawić tatę tylko dla siebie. Zobacz też: „Chcę dziękować, że byłeś”. Oto niezwykła historia miłości Joanny Racewicz i Pawła Janeczka Bardzo ważne było dla niej, by nauczyć syna mówienia o emocjach i radzenia sobie z nimi. „Dziecko też oszukuje, żeby nas chronić. Przed poczuciem rozczarowania, że nie jest takie, o jakim marzymy, przed gniewem, strachem. Chciałabym, żeby mój syn wiedział, że w życiu jest miejsce na każdą emocję. Trzeba dać im miejsce, uważność i czas. Oswoić. „Nie bądź zły; przestań się wściekać; nie płacz; nie krzycz” – ile razy to słyszymy? U nas jest zasada: mów, co czujesz. Dawaj upust energii, bo kumulowana w środku obróci się przeciwko tobie. Przyjdź o tym pogadać, gdy będziesz gotowy”, mówiła w rozmowie z Beatą Nowicką dla VIVY! w 2021 roku Igor Janeczek o relacji z mamą Dziennikarka jest dumna z syna i jego osiągnięć. Chłopiec szybko dojrzał, stał się dla mamy ogromnym wsparciem. To dobrze wychowany, wrażliwy i mądry chłopiec. Joanna Racewicz zauważa, że Igor od samego początku jest bardzo odrębną istotą i wielu kwestiach przypomina jej męża. Po Pawle Janeczku odziedziczył dystans do świata, i duży spokój. „Kiedy się śpieszę, potrafi poczęstować mnie zdaniem: „Pośpiech jest taki prymitywny, mamiś, przestań. To ci nie pasuje”. Kiedy robię pięć rzeczy naraz, jak każda kobieta zresztą, Igor kończy jedną czynność i dopiero zabiera się za kolejną. Niespiesznie, z namaszczeniem. Obiecuję sobie, że się tego od niego nauczę. Dzieci mogą być mistrzami. Perfekcyjnie dotykają naszych czułych miejsc, pokazują deficyty. Dopiero dzieci pomagają nam naprawdę dorosnąć”, zwierzała się. Joanna Racewicz patrzy na syna z zachwytem. Nastolatek jest niezwykle utalentowany. Pasjonuje się filmem i niewykluczone, że to właśnie ze sztuką zwiąże swoją przyszłość. „Myśli obrazami, wspaniale filmuje i potrafi swoje »dzieła« łączyć, zachowując oś montażową, rytm, chronologię. Do tego świetnie argumentuje i potrafi bronić swojego zdania. Może byłby dobrym operatorem? Może zajmie się negocjacjami? Świat naszych dzieci jest zagadką. Ich zawody pewnie jeszcze nie istnieją”, zwierzała się Joanna Racewicz w rozmowie z Beatą Nowicką w 2021 roku. Czytaj też: Krystyna Loska i Grażyna Torbicka: zawsze mogą na siebie liczyć. Jak wygląda relacja mamy i córki, dwóch ikon dziennikarstwa? Joanna Racewicz, Igor Janeczek, VIVA! 25/2021 Igor wiele zawdzięcza mamie. Docenia to, że zawsze traktowała go jak dorosłego człowieka i odkąd pamięta spędzali dużo czasu rozmawiając. Dziennikarka podejmowała z nim tematy o sytuacji w Polsce, pandemii, zagrożeniach. „Mama zawsze traktowała mnie jak małego człowieka, a nie dziecko. To różnica. […] Ja pytam mamę, co dzieje się w świecie dorosłych, a mama mnie, co dzieje się w świecie nastolatków”. Jaką mamą w oczach Igora jest mama? „Bardzo fajna, równa, ma super poczucie humoru. Czasami irytująca i nie do wytrzymania, muszę to przyznać. Trochę nadopiekuńcza. Lubi dużo o mnie wiedzieć. Często pyta: „Co teraz czujesz? O czym myślisz?”. Albo – jak każda mama: „Masz coś zadane?”, a dobrze wiesz, mamiś, że zadania domowe robię w szkole, bo tam jestem w trybie szkolnym, a w domu – w trybie domowym. Oddzielam te dwa światy”, mówił nastolatek w rozmowie z Beatą Nowicką w 2021 roku. Pod koniec kwietnia 2023 roku Igor Janeczek świętował urodziny. Dziennikarka złożyła synowi poruszające życzenia i pokazała serię fotografii, które przestawiają najważniejsze momenty. „15 lat temu świat zawirował. Pierwszy krzyk, pierwszy zapach, dotyk. Ktoś położył mi tuż przy twarzy mały-wielki cud. Kruchy wtedy, drobny, a już ogromny. Pierwsza kąpiel w mocnych tatowych objęciach, pierwszy uśmiech, krok, pierwsze słowo. Błękit oczu, w których zamykał się wszechświat. Miłość bez końca, serce zanurzone w niebie. Tęsknię za czasem, gdy mieściłeś się na dłoni. Podziwiam, jak przerastasz mnie o głowę. Mądry, wspaniały, silny, niemodnie lojalny. Byt spod serca, pod każdym względem osobny. Niech rosną Ci skrzydła, codziennie mocniejsze. Niech niosą tam, gdzie tylko zapragniesz. Marzenia są drogą serca. W Twoim jest mapa. Gdybyś ją zgubił — jestem. Zawsze gdy potrzeba. Kocham, bez końca, Twoja M. ❤️ PS.: Pomyślcie dziś ciepło, proszę, o tym wspaniałym Młodym Człowieku. Wiele już przeszedł. Ocean przed Nim. Wasze wsparcie będzie bezcenne", napisała. Joannie Recewicz i Igorowi Janeczkowi życzymy wszystkiego, co najpiękniejsze!
Joanna Racewicz świętuje 15. urodziny syna. Poruszające słowa i zdjęcia
„15 lat temu świat zawirował...", napisała
Wczoraj, czyli 23 kwietnia Joanna Racewicz opublikowała niezwykle poruszający wpis. Słynna dziennikarka w wyjątkowy sposób postanowiła uczcić 15. urodziny syna — Igora Janeczka. Zobaczcie wzruszający post ulubienicy publiczności. View Ediplayer on the source website Joanna Racewicz i Paweł Janeczek — historia miłości, syn, dziecko, Igor Janeczek Para poznała się w 2002 roku na pokładzie jednego z rządowych samolotów. Oboje poczuli wtedy motylki w brzuchu. Nie ukrywali swojego szczęścia i miłości. Dwa lata od pierwszego spotkania, postanowili wziąć ślub. Co więcej, w 2008 roku Joanna Racewicz i Paweł Janeczek zostali rodzicami Igora. Nikt jednak nie spodziewał się, że dwa lata później dojdzie do ogromnej tragedii. Ukochany słynnej dziennikarki w 2010 roku zginął w katastrofie smoleńskiej. CZYTAJ TEŻ: Małgorzatę Sochę i jej mamę łączy niezwykła więź. Upływający czas wiele zmienił w ich relacji Joanna Racewicz świętuje 15. urodziny syna — Igora Janeczka Od tamtego czasu to właśnie Joanna Racewicz stała się dla Igora zarówno mamą, jak i ojcem. Dziennikarka nie ukrywa też, że dziecko jest jej oczkiem w głowie i największym skarbem. Nic więc dziwnego, że w dniu jego 15. urodzin postanowiła opublikować poruszający wpis na Instagramie. Poza pięknymi słowami możemy zobaczyć jeszcze kilka fotografii, które przedstawiają Igora w najważniejszych momentach jego życia. „15 lat temu świat zawirował. Pierwszy krzyk, pierwszy zapach, dotyk. Ktoś położył mi tuż przy twarzy mały-wielki cud. Kruchy wtedy, drobny, a już ogromny. Pierwsza kąpiel w mocnych tatowych objęciach, pierwszy uśmiech, krok, pierwsze słowo. Błękit oczu, w których zamykał się wszechświat. Miłość bez końca, serce zanurzone w niebie. Tęsknię za czasem, gdy mieściłeś się na dłoni. Podziwiam, jak przerastasz mnie o głowę. Mądry, wspaniały, silny, niemodnie lojalny. Byt spod serca, pod każdym względem osobny. Niech rosną Ci skrzydła, codziennie mocniejsze. Niech niosą tam, gdzie tylko zapragniesz. Marzenia są drogą serca. W Twoim jest mapa. Gdybyś ją zgubił — jestem. Zawsze gdy potrzeba. Kocham, bez końca, Twoja M. ❤️ PS.: Pomyślcie dziś ciepło, proszę, o tym wspaniałym Młodym Człowieku. Wiele już przeszedł. Ocean przed Nim. Wasze wsparcie będzie bezcenne", napisała. Dziennikarka mimo wszystko stara się chronić prywatność 15-latka i bardzo szanuje jego przestrzeń osobistą. Mamy nadzieję, że to, co najlepsze dopiero przed nimi. Dumnej mamie i jej synowi życzymy wszystkiego, co najlepsze. CZYTAJ RÓWNIEŻ: Apoloniusz Tajner we wzruszających słowach o zachowaniu Dawida Kubackiego wobec żony
Joanna Racewicz dwa razy straciła dziecko. „Umarło we mnie”
Dziennikarka zareagowała na słowa Jarosława Kaczyńskiego
Joanna Racewicz, podobnie jak wiele innych kobiet show-biznesu, zareagowała na skandaliczne słowa Jarosława Kaczyńskiego, w których winą za niską dzietność w kraju obarczył rzekomy alkoholizm kobiet. Dziennikarka postanowiła opisać swoją trudną historię w mediach społecznościowych. "Odwlekałam macierzyństwo ze strachu o przyszłość". Joanna Racewicz reaguje na słowa Jarosława Kaczyńskiego Gwiazdy show-biznesu natychmiast zaprotestowały na oburzające słowa polityka, które wygłosił podczas sobotniego spotkania z wyborcami Prawa i Sprawiedliwości w Ełku. „Jak kobieta do 25. roku życia daje w szyję, to nie jest to dobry prognostyk. Dzieci nie będzie”, padło z ust prezesa Prawa i Sprawiedliwości Jarosława Kaczyńskiego, który tym samym zasugerował, że ilość spożywanego przez kobiety alkoholu wpływa bezpośrednio na niski przyrost naturalny w Polsce. Wśród kobiet, które zareagowały na słowa polityka, znalazła się Joanna Racewicz. Dziennikarka we wzruszającym wpisie podzieliła się historią swoich starań o dziecko. Podobnie jak wcześniej Anna Lewandowska, przyznała, że doświadczyła utraty ciąży. Joanna Racewicz z synem w sesji dla VIVY!, 2021 r. Joanna Racewicz dwa razy straciła dziecko Dziennikarka na profilu na Instagramie opublikowała zdjęcie ze swoim 14-letnim synem Igorem, które opatrzyła mocnym, osobistym wpisem. 49-latka przywołała dramatyczny czas w swoim życiu, kiedy straciła posadę w TVP i doznała dwóch poronień. Była prezenterka "Wiadomości" często wspomina swojego ukochanego męża, Pawła Janeczka, który zginął tragicznie 10 kwietnia 2010 roku w katastrofie smoleńskiej. Dziennikarka i tym razem wspomniała o byłym poruczniku Biura Ochrony Rządu w swoim przejmującym wyznaniu. To ja i mój syn. Urodziłam sporo po trzydziestce. Nie, nie dlatego, że "dawałam w szyję", Panie Prezesie. Odwlekałam macierzyństwo ze strachu o przyszłość. Nasze pierwsze dziecko było za słabe, żeby przeżyć. Umarło we mnie. Bywa. Potem chcieliśmy zbudować gniazdo. Dom. Nie oglądaliśmy się na państwo. Byliśmy we dwoje, młodzi. Szczęśliwi, czytamy. W kolejnej części wpisu Joanna Racewicz wróciła pamięcią do etapu, w którym straciła pracę przez wzgląd na jej poglądy polityczne. Była wtedy w trzecim miesiącu ciąży i na skutek silnego stresu, straciła dziecko. Aż przyszedł "pierwszy PIS" i rękami swoich komisarzy wyrzucił mnie z pracy - wspomina. Uchodziłam za "lewaczkę". Mówiłam: "To trzeci miesiąc ciąży". Nie miało znaczenia. "Nie pasujesz nam". To była umowa o dzieło, a nie etat. Nazywają to: "śmieciówka". Zna Pan? Zero praw. Zero szans na obronę. Drugie dziecko też straciliśmy. "Nie ma powodów medycznych, wygląda na silny stres" - tyle diagnoza. Czytaj też: Anna Lewandowska straciła ciążę. „Podobnie jak inne kobiety, doświadczyłam poronienia” Joanna Racewicz z synem w sesji dla VIVY!, 2021 r. Po tym traumatycznym doświadczeniu dziennikarka przez kolejne lata mierzyła się z depresją. Przyszła depresja. Trzymała w garści latami. Wtedy kiepsko z prokreacją. Czy ktoś z TVP się mną zainteresował? Nie, Panie Prezesie. Tylko usta pełne frazesów o polityce prorodzinnej. Pańska Bratowa poprosiła swojego Męża, Prezydenta, o dłuższy urlop dla szefa swojej ochrony, mojego męża. "Niech się pan zajmie żoną". Paweł został ze mną w domu. Trzymał za rękę. Powtarzał: "damy radę". Joanna Racewicz i jej mąż doczekali się upragnionego dziecka. W 2008 roku na świat przyszedł Igor Janeczek. Dwa lata później wydarzyła się największa tragedia w życiu ich rodziny. Matka i syn stracili najbliższą im osobę. Dwa lata później stał się cud. Syn. Wyczekany, wytęskniony. Aż przyszedł 10 kwietnia i lot w jedną stronę. Początek kampanii o reelekcję. Wszystkim zależało, żeby wylądować. Panu też, prawda? Zostawmy śledztwo. Pomówmy o emocjach. O publicznej żałobie rozciągniętej na lata. O marszach z pochodniami co miesiąc. Przepychankach na cmentarzu, dyskusjach podgrzewanych na wiecach: "Znamy prawdę, prawda już blisko", pisała dziennikarka. Paweł Janeczek, mąż Joanny Racewicz, były porucznik BOR-u Joanna Racewicz zakończyła swój pełen trudnych emocji wpis słowami o sile kobiet i o ponoszeniu konsekwencji, I - na koniec - o spotkaniu z mężem po ośmiu latach. W Zakładzie Medycyny Sądowej w Lublinie. Prosiłam: "Zostawcie go, jest ostatni. A jeśli tak - nie ma pomyłki. Byłam w Moskwie. Do zalutowania trumny. Wiem, jak jest ubrany. Opisać?". Znów nie słuchał nikt. A teraz? Czy słyszy Pan oburzenie? Wściekłość? Żal? Bezsilność? Smutek? Nie można pogardzać kobietami. Nasz gniew potrafi poruszyć trony. Czasem wystarczy iskra. Czytaj również: Joanna Racewicz wspomina męża w pięknym wierszu: „Z koszul uleciał zapach skóry…”
Tak Igor Janeczek zapamiętał tatę. Joanna Racewicz dba, by jego wspomnienia nigdy nie wyblakły
Kiedy tata Igora Janeczka zginął w katastrofie smoleńskiej, chłopiec miał zaledwie dwa latka. Dziś jest już nastolatkiem, którego z mamą, Joanną Racewicz, łączy wyjątkowa więź. Oboje są dla siebie wsparciem i siłą. Dziennikarka zawsze traktowała syna jak małego człowieka, a nie jak dziecko. Po stracie ukochanego męża również była szczera ze swoją pociechą... „Tata już nigdy nie wróci. Będzie przy nas na zawsze, ale zupełnie inaczej", tłumaczyła chłopcu. Przez długi czas opowiadała mu o tacie. Czy Igor go pamięta? Jedno wspomnienie zostanie z nim na zawsze... Z okazji urodzin Joanny Racewicz przypominamy fragment wywiadu z dziennikarką i jej synem, którego udzielili Beacie Nowickiej dla magazynu VIVA!. Jak powiedzieć dziecku o śmierci? Joanna: Najważniejsze, żeby być uczciwym. Oszukiwane dziecko też będzie kłamać. Co z tego, że dorosły będzie chciał nagiąć rzeczywistość „w dobrej wierze”? Dziecko też oszukuje, żeby nas chronić. Przed poczuciem rozczarowania, że nie jest takie, o jakim marzymy, przed gniewem, strachem. Chciałabym, żeby mój syn wiedział, że w życiu jest miejsce na każdą emocję. Trzeba dać im miejsce, uważność i czas. Oswoić. „Nie bądź zły; przestań się wściekać; nie płacz; nie krzycz” – ile razy to słyszymy? U nas jest zasada: mów, co czujesz. Dawaj upust energii, bo kumulowana w środku obróci się przeciwko tobie. Przyjdź o tym pogadać, gdy będziesz gotowy. Co Pani wtedy powiedziała dwuletniemu Igorowi? Joanna: Prawdę. Na jego miarę. Że tata był w pracy, z prezydentem, że był wypadek, samolot spadł i wszyscy zginęli. Tata już nigdy nie wróci. Będzie przy nas na zawsze, ale zupełnie inaczej. Mogę Ci zadać trudne pytanie? Igor: Oczywiście. Pamiętasz tatę? Igor: Głównie ze zdjęć. Pamiętam, jak byliśmy wszyscy razem na pikniku w Królikarni. To moje ostatnie wspomnienie z tatą. Joanna: Niesamowite, że to pamiętasz… Czy mama może choć trochę zastąpić tatę? Igor: Nikt nie jest w stanie tego zrobić, ale nie narzekam. Kiedyś często prosiłem mamę, żeby opowiadała mi o tacie. Jedna z moich ulubionych historii to nasza wyprawa nad morze. Uwielbiałem raczkować po plaży, ale kiedy wiatr sypał mi w twarz piaskiem, strasznie mnie to złościło. Tata brał mnie wtedy na barana. Mama śmieje się, że w raczkowaniu byłem bardzo szybki. Wystarczyła chwila nieuwagi i znikałem z pola widzenia. Joanna: Któregoś dnia Igor powiedział, że już nie potrzebuje tych opowieści. Igor: Chciałem je wszystkie zebrać, poukładać i zostawić tatę już tylko dla siebie. Czytaj też: „Chcę dziękować, że byłeś”. Oto niezwykła historia miłości Joanny Racewicz i Pawła Janeczka Jesteście silni oboje. Joanna: Igor jest bardzo odrębną istotą. Taki zresztą był od samego początku. „Tata” – to było jego pierwsze słowo. A zaraz potem: „Ja siam”. Zawsze próbował pokazać: dam radę, potrafię. Miałam wtedy sposób: brałam piłeczkę albo kamyczek, kładłam na miniaturowej dłoni Igora i pytałam: „Jaki ci się wydaje, syneczku, ten kamyk: mały czy duży?”. Mówiłeś: „Duży”. Potem do małej dziecinnej rączki przykładałam swoją, dorosłą, i pytałam: „A teraz?”. „Dużo mniejszy. Malutki”. „Tak samo jest z kłopotami”, tłumaczyłam. „Jeśli się nimi podzielisz z kimś, komu ufasz, od razu zmaleją”. To długo działało. Igor: Teraz moja ręka jest większa od twojej, mamiś. Co Igor odziedziczył po ojcu? Joanna: Dystans. Do siebie, otoczenia, do świata. Duży spokój. Kiedy się śpieszę, potrafi poczęstować mnie zdaniem: „Pośpiech jest taki prymitywny, mamiś, przestań. To ci nie pasuje”. Kiedy robię pięć rzeczy naraz, jak każda kobieta zresztą, Igor kończy jedną czynność i dopiero zabiera się za kolejną. Niespiesznie, z namaszczeniem. Obiecuję sobie, że się tego od niego nauczę. Dzieci mogą być mistrzami. Perfekcyjnie dotykają naszych czułych miejsc, pokazują deficyty. Dopiero dzieci pomagają nam naprawdę dorosnąć. Widzimy, jak piękną więź Joanna Racewicz zbudowała przez lata z synem. Z okazji urodzin życzymy, by ich miłość zawsze była tak silna i czysta. Sprawdź również: Córka Aleksandry Popławskiej ma 17 lat i artystyczną duszę. Jak dziś wygląda Antonina? Joanna Racewicz i Igor Janeczek w sesji dla magazynu VIVA!, 2021 rok
Syn Joanny Racewicz skończył 14 lat! Dziennikarka złożyła mu piękne życzenia
12 lat temu oboje stracili bardzo ważną osobę w swoim życiu. 10 kwietnia 2010 roku w katastrofie smoleńskiej zginął Paweł Janeczek, porucznik BOR. Kiedy doszło do tragedii, Igor Janeczek miał dopiero dwa lata. Od tamtej pory Joanna Racewicz opowiada synowi o ojcu, chłopiec zna go głównie z tych opowieści. „Myślę. Tęsknię. Opowiadam o Tobie naszemu Synowi. Jesteś legendą, opowieścią, bajką na dobranoc. Tęsknię. Ale już nie chcę płakać. Chcę dziękować, że byłeś. I że wciąż mogę patrzeć w Twoje oczy – patrząc w oczy Igora”, napisała o zmarłym mężu w 2021 roku dziennikarka. Po 12 latach od katastrofy 48-latka i jej nastoletni syn wydają się być bezpieczni i szczęśliwi w swoim towarzystwie. Stworzyli piękną relację, o której opowiedzieli kilka miesięcy temu na łamach magazynu VIVA!. Zobacz też: „Chcę dziękować, że byłeś”. Oto niezwykła historia miłości Joanny Racewicz i Pawła Janeczka Jak wygląda relacja Joanny Racewicz z synem? Syn Joanny Racewicz pasjonuje się filmem; dumna mama opisała, że ma do tego smykałkę. „Myśli obrazami, wspaniale filmuje i potrafi swoje »dzieła« łączyć, zachowując oś montażową, rytm, chronologię. Do tego świetnie argumentuje i potrafi bronić swojego zdania. Może byłby dobrym operatorem? Może zajmie się negocjacjami? Świat naszych dzieci jest zagadką. Ich zawody pewnie jeszcze nie istnieją”, opowiadała w wywiadzie Beaty Nowickiej dziennikarka. Joanna Racewicz podkreśliła, że dziś jej syn pełni również rolę jej opiekuna i nawzajem otaczają się troską. „Igor jest bardzo odrębną istotą. Taki zresztą był od samego początku. „Tata” – to było jego pierwsze słowo. A zaraz potem: „Ja siam”. Zawsze próbował pokazać: dam radę, potrafię”, mówiła dziennikarka. Igor Janeczek skończył 14 lat. Joanna Racewicz złożyła mu piękne życzenia 24 kwietnia syn Joanny Racewicz skończył 14 lat, a dumna mama opublikowała z tej okazji bardzo wzruszający wpis na Instagramie. Pod dwoma zdjęciami, jednym z wczesnego dzieciństwa Igora i drugim, z teraźniejszości, opisała pierwsze chwile tuż po tym, jak urodziła swoją pociechę. "14 lat temu zostałam mamą. Morze szczęścia i ocean niepokojów. I najdłuższa chwila w życiu, między "ma pani syna" a Twoim pierwszym krzykiem. Dotyk małego ciałka położonego na piersiach. Zapach. Łzy Twojego Taty. Ciepło oddechu na policzku. Słowa, które więzły w gardle. Wyczekany, wytęskniony. Wyrwany Losowi. Syn lepszy niż Marzenie. Wtedy byłeś jak okruszek, dziś - wyższy o pół głowy. Synku, dobrze, że jesteś. Dokładnie taki, jaki jesteś. Mój Skarb. Moje Wszystko. Kocham bardziej, niż myślisz. I mrużę oczy, gdy patrzę na Twoje skrzydła". Pod tymi słowami dziennikarka złożyła synowi piękne życzenia: "Zazdroszczę wszystkim, którzy będą Cię mieli za przyjaciela. Bo potrafisz być szczery, niezłomny i oddany, jak nikt. Bądź szczęśliwy, spełniaj marzenia, broń tego, w co wierzysz. Kochaj i bądź kochany. Bądź sobą. Zawsze. Cudownych 14. urodzin". Dołączamy się do tych pięknych słów i życzymy Igorowi wszystkiego, co najlepsze.
Joanna Racewicz: „Dopiero dzieci pomagają nam naprawdę dorosnąć”
Dziennikarka czule o relacji z synem. Co Igor odziedziczył po ojcu?
Strata męża, samotne macierzyństwo... Joanna Racewicz wychowuje syna na wspaniałego mężczyznę. Igor ma 13 lat, a mama jest duma z jego osiągnięć, pasji, dojrzałości i wartości, które sobą reprezentuje. Nastolatek jest niezwykle utalentowany, ma zmysł filmowca. „Myśli obrazami, wspaniale filmuje i potrafi swoje „dzieła” łączyć, zachowując oś montażową, rytm, chronologię. Do tego świetnie argumentuje i potrafi bronić swojego zdania. Może byłby dobrym operatorem? Może zajmie się negocjacjami? Świat naszych dzieci jest zagadką. Ich zawody pewnie jeszcze nie istnieją”, mówi dziennikarka. Joanna Racewicz przyznaje, że wiele uczy się od syna. „Dzieci mogą być mistrzami. Perfekcyjnie dotykają naszych czułych miejsc, pokazują deficyty. Dopiero dzieci pomagają nam naprawdę dorosnąć”, wspomina w rozmowie z Beatą Nowicką. Czy mama może choć trochę zastąpić tatę? Igor: Nikt nie jest w stanie tego zrobić, ale nie narzekam. Kiedyś często prosiłem mamę, żeby opowiadała mi o tacie. Jedna z moich ulubionych historii to nasza wyprawa nad morze. Uwielbiałem raczkować po plaży, ale kiedy wiatr sypał mi w twarz piaskiem, strasznie mnie to złościło. Tata brał mnie wtedy na barana. Mama śmieje się, że w raczkowaniu byłem bardzo szybki. Wystarczyła chwila nieuwagi i znikałem z pola widzenia. Joanna: Któregoś dnia Igor powiedział, że już nie potrzebuje tych opowieści. Igor: Chciałem je wszystkie zebrać, poukładać i zostawić tatę już tylko dla siebie. Jesteście silni oboje. Joanna: Igor jest bardzo odrębną istotą. Taki zresztą był od samego początku. „Tata” – to było jego pierwsze słowo. A zaraz potem: „Ja siam”. Zawsze próbował pokazać: dam radę, potrafię. Miałam wtedy sposób: brałam piłeczkę albo kamyczek, kładłam na miniaturowej dłoni Igora i pytałam: „Jaki ci się wydaje, syneczku, ten kamyk: mały czy duży?”. Mówiłeś: „Duży”. Potem do małej dziecinnej rączki przykładałam swoją, dorosłą, i pytałam: „A teraz?”. „Dużo mniejszy. Malutki”. „Tak samo jest z kłopotami”, tłumaczyłam. „Jeśli się nimi podzielisz z kimś, komu ufasz, od razu zmaleją”. To długo działało. Igor: Teraz moja ręka jest większa od twojej, mamiś. Przeczytaj też: Po raz pierwszy razem. Joanna Racewicz z synem o wspomnieniach, dorastaniu i nowym życiu Co Igor odziedziczył po ojcu? Joanna: Dystans. Do siebie, otoczenia, do świata. Duży spokój. Kiedy się śpieszę, potrafi poczęstować mnie zdaniem: „Pośpiech jest taki prymitywny, mamiś, przestań. To ci nie pasuje”. Kiedy robię pięć rzeczy naraz, jak każda kobieta zresztą, Igor kończy jedną czynność i dopiero zabiera się za kolejną. Niespiesznie, z namaszczeniem. Obiecuję sobie, że się tego od niego nauczę. Dzieci mogą być mistrzami. Perfekcyjnie dotykają naszych czułych miejsc, pokazują deficyty. Dopiero dzieci pomagają nam naprawdę dorosnąć. Myśli Pani, że może syna uzbroić, zabezpieczyć przed wejściem w świat dorosłych, w który niedługo wkroczy? Joanna: Od pierwszej chwili szykujemy dziecko do tego, żeby pewnego dnia wyfrunęło z gniazda. Długo jesteśmy najważniejszym punktem odniesienia. Przychodzi jednak moment, gdy trzeba pozwolić na samodzielne wybory. Mój drugi, po Korczaku, mistrz, Jesper Juul, mówi: „Dawniej dzieci kształtowały swoje kompetencje społeczne w zabawie i komunikacji z innymi dziećmi. Takiej możliwości już prawie nie mają, bo nawet kiedy są razem, to dookoła stoją dorośli, którzy się do wszystkiego wtrącają”. Dobrze, żeby zaufali mądrości swoich dzieci. Odpowiedzialność za wybory i ponoszenie konsekwencji to są słowa klucze do dorosłości. Jeśli rodzic będzie nieustannie stał z kołem ratunkowym i drżał o każdy krok, będzie w tej roli do końca życia. Trzeba być blisko, z czułością i troską, ale też dawać prawo do odrębnego życia. Życie naszych dzieci zostanie na zawsze naznaczone przez ostatnie dwa lata. Joanna: Naszym doświadczeniem pokoleniowym jest stan wojenny, puste półki, wojsko na ulicach i brak „Teleranka” w niedzielę. Dla pokolenia Igora to będzie pandemia, strach, izolacja, zdalne lekcje i ograniczenie przestrzeni do pokoju, który stał się bawialnią, szkołą i miejscem spotkań w jednym. Dla nich cały świat zamknął się w wirtualnej rzeczywistości. Konsekwencje będziemy ponosić latami. Gabinety psychoterapeutów są pełne. Ostatnio próbowałam umówić córce znajomych wizytę u psychiatry i najbliższy termin na cito to był marzec 2022 roku. Dzieci toną w sieci. My, dorośli, jeszcze sobie jakoś radzimy, ale młodzi ludzie mają problem z odróżnianiem realności od fikcji. Słyszała pani o serialu „Squid Game”? Koreańska produkcja, w której są strażnicy i gracze, wyspa odizolowana od świata i gra na śmierć i życie? Dzieci „bawią się” w to w szkołach, naśladując piekielne zasady, w których jest tylko rywalizacja i walka o przetrwanie. Dorośli zamawiają im stroje z filmu na karnawał. Gdyby zadali sobie trud sprawdzenia, gdzie jest dziecko, gdy drzwi do pokoju są zamknięte… A gry komputerowe? Nastolatki na zdalnych lekcjach – niby się logują na biologię albo chemię, a w rzeczywistości wsiąkają w platformy gamingowe. Temat rzeka. Już nie potrafią funkcjonować bez protezy z nierealnego świata. Rozmowa, taka prosta czynność, zanika. Komunikaty kończą się na etapie trzech słów i pięciu emotek. Chciałabym, żeby mój syn umiał rozmawiać. Umie, bo Pani go nauczyła. Joanna: Rozmawiamy bardzo dużo w domu. Byłoby wspaniale, żeby tak było też w szkole. Większość, niestety, perfekcyjnie uczy, jak wygląda układ rozrodczy żaby, każe znać na wyrywki tablicę Mendelejewa, ale nie daje narzędzi, które naprawdę będą w życiu ważne. Gdzie miejsce na współpracę, gdy promuje się liderów i prymusów, a zadania w grupach to rzadkość? Gdzie szansa na wymianę myśli, argumentowanie, gdy konflikty rozwiązuje dorosły ex cathedra? Tyle się mówi w psychologii o „wzmocnieniach pozytywnych”, a co robi nauczyciel? Bierze do ręki czerwony długopis i zaznacza błędy. A gdyby spróbował wziąć zielony i pokazać miejsca, gdzie jest dobrze? Pochwalić za to, co młody człowiek już opanował? Liczy się znajomość encyklopedii i świadectwo z paskiem, a nie sztuka spojrzenia w oczy drugiemu człowiekowi i wysłuchanie jego racji. Zobacz też: Joanna Racewicz: „Pamiętam moment, kiedy musiałam powiedzieć niespełna dwuletniemu dziecku, że tata już nie wróci” Nauczyć: proszę, dziękuję, przepraszam – magicznego zestawu słów, których coraz rzadziej używamy. Joanna: A które każdy powinien mieć spakowane na drogę. Może mniej byłoby wszechobecnego hejtu i jadu. Może potrafilibyśmy się naprawdę pięknie różnić, a nie iść na noże, bo głosujemy na inne partie i inaczej rozumiemy wolność. Wtedy nikt nie byłby w stanie wmówić, że uchodźcy przynoszą zarazę, a tęczowa flaga to obraza uczuć religijnych. Chciałabym, żeby Igor powiedział kiedyś: „Fajnie, że pokazałaś mi, że na świecie jest dość miejsca dla każdego, że inność jest wartością, a nie zagrożeniem, że warto bronić swoich granic i pielęgnować dobro”. Jak był mały, lubił bajkę o indiańskim chłopcu, któremu dziadek wódz powiedział: „Każdy ma w sobie dwa wilki, dobrego i złego. Dobry to radość, miłość, nadzieja, prawda, przyjaźń. Zły to strach, złość, chciwość, zazdrość, kłamstwo”. „A który z nich wygrywa?”, pyta wnuczek. „Ten, którego dokarmiasz”. Cały wywiad z Joanną Racewicz i Igorem Janeczkiem w nowej VIVIE!. Magazyn dostępny w punktach sprzedaży od 30 grudnia.
Po raz pierwszy razem. Joanna Racewicz z synem o wspomnieniach, dorastaniu i nowym życiu
Tak wygląda dziś syn dziennikarki. Igor Janeczek ma już 13 lat
Matka i syn. Znana dziennikarka i bystry, dojrzały chłopak. Dwugłos pokoleń. „Ja pytam mamę, co dzieje się w świecie dorosłych, a mama mnie, co dzieje się w świecie nastolatków”, mówi Igor Janeczek. W duecie z mamą Joanną Racewicz opowiadają Beacie Nowickiej o Szczepanie, zakontraktowanych zasadach, tacie Igora, śmierci, wspomnieniach, „Squid Game”, zagadkach i… przyszłości. Rodzina w komplecie: mama, syn i… Szczepan. Igor: Zgadza się. On jest jak członek naszej rodziny. Dlaczego chciałem akurat szpica? Byliśmy z mamą na meczu polo, gdzie jeden z gości przyszedł z takim psem. Był cudny. Pokochałem go i zapragnąłem. Mama się wzbraniała, aż któregoś dnia powiedziała: „Dobrze, będzie szpic, jeśli wytrzymasz próbę”. Zawarliśmy umowę, że przez dwa miesiące codziennie o szóstej rano wychodzę na spacer z wymyślonym psem. Gdy mamy nie było w domu, bo miała poranny program w telewizji, nagrywałem filmik i wysyłałem. Był listopad, a potem grudzień. Ciemno, zimno. Joanna Racewicz: Wybacz, synku, będę szczera, ale zakładałam, że nie udźwigniesz tego wyzwania. Że w pewnym momencie poddasz się. A ty z uporem godnym najważniejszej sprawy w życiu dzień w dzień wstawałeś przed świtem. Nie było wyjścia… W Wigilię dwa lata temu, w pudełku z Mikołajem trzymiesięczny wtedy Szczepan czekał pod choinką. Igor: Imię wybraliśmy wcześniej. To trochę śmieszna historia. Kiedyś zapytałem: „Co czytasz?”, a mama odpowiedziała: „Królestwo” Szczepana Twardocha. Ooo, Szczepan… fajne imię dla mojego psa. Joanna: (śmiech). Pozdrawiamy serdecznie Szczepana Twardocha. „Dziecko pragnie mieć psa, by go kochać, dorosły – by czuć się kochanym”, pisał aforysta Andrzej Majewski. Igor: Szczepan to moja wielka miłość. Był malutki, kiedy zaczęła się pandemia. Podczas lekcji on-line leżał koło biurka. Do tej pory razem się uczymy. Wskakuje wtedy na łóżko, kładzie się obok i wpycha swój ryjek pod moją rękę. Niezawodny sposób na obudzenie to Szczepan wskakujący na łóżko. Jestem wtedy bez szans. Zobacz też: Joanna Racewicz pokazała nowe, urocze zdjęcia ze swoim 13-letnim synem. Jak dziś wygląda? Dzieci słyną ze szczerości, więc zapytam: jaka jest mama? Wiem już, że zasadnicza. Igor: Bardzo fajna, równa, ma super poczucie humoru. Czasami irytująca i nie do wytrzymania, muszę to przyznać. Trochę nadopiekuńcza. Lubi dużo o mnie wiedzieć. Często pyta: „Co teraz czujesz? O czym myślisz?”. Albo – jak każda mama: „Masz coś zadane?”, a dobrze wiesz, mamiś, że zadania domowe robię w szkole, bo tam jestem w trybie szkolnym, a w domu – w trybie domowym. Oddzielam te dwa światy. Igor, nigdy wcześniej nie rozmawiałam z tak dojrzałym 13-latkiem. Igor: Dziękuję. Miło to słyszeć. Ale bywa różnie. Czasami jestem taki opanowany jak dzisiaj, a czasami pewnie by tak pani nie powiedziała. Mama zawsze traktowała mnie jak małego człowieka, a nie dziecko. To różnica. Odkąd pamiętam, bardzo dużo rozmawialiśmy. Ostatnio o sytuacji w Polsce, o tym, co dzieje się na granicy z Białorusią, o covidzie, szczepieniach, zagrożeniach, o hejcie. O imigrantach, którzy marzą, żeby odnaleźć swoje miejsce na świecie, walczą o lepsze życie, ale znaleźli się w pułapce między zasiekami z jednej i z drugiej strony. Nie rozumiałem tego, więc mama mi tłumaczyła. A i tak trudno to pojąć. Wcześniej razem poszliśmy na strajk kobiet. Mama mówiła, że trzeba tam być. Powiedziała mi, co to jest aborcja i o co chodzi w „piekle kobiet”. Ja pytam mamę, co dzieje się w świecie dorosłych, a mama mnie, co dzieje się w świecie nastolatków. [...] Jakie są najważniejsze zasady w Waszym domu? Igor: Mamy dużo ustaleń. Często zawieramy umowy. Na przykład za złe oceny dostaję nagrodę negatywną. To jest odpowiednik słowa kara czy konsekwencja, ale nie brzmi aż tak kategorycznie. Kiedy przynoszę złą ocenę, tracę przywileje, nie mogę korzystać z komputera. Za dobre idziemy z mamą poskakać do parku trampolin, pojeździć na gokartach albo co chcemy. Pomyślałem, mamiś, że powinniśmy zakontraktować nową zasadę – dobre oceny niwelują złe. Co ty na to? Trójkę z polskiego niweluje szóstka z WOS-u? Joanna: (śmiech). Temat do przemyślenia… Cały wywiad z Joanną Racewicz i Igorem Janeczkiem w nowej VIVIE!. Magazyn dostępny w punktach sprzedaży od 30 grudnia. Co jeszcze w nowej VIVIE! 25/2021? Zuzanna Grabowska i Paweł Domagała. To o niej są jego piosenki. Niezwykła historia małżeństwa dwojga artystów. Dwayne Johnson - wrestler, futbolista i… najlepiej zarabiający amerykański aktor. Co stoi za jego sukcesem? Matteo Bocelli - syn Andrei Bocellego o relacji ze sławnym ojcem i o tym, jak w takiej rodzinie odnaleźć własną drogę. A w VIVIE! Extra: Lalibela, święte miejsce Etiopskiego Kościoła Ortodoksyjnego. Legenda głosi, że to miasto budowali ludzie i anioły. Miało być Nową Jerozolimą... A także, wielki horoskop na 2022 rok!