Maleńczuk nie przebierał w słowach. Wymownie skomentował romans Kory z Terleckim
Niewiele osób pamięta, że zanim stali się symbolami zupełnie różnych światów, połączyło ich gorące uczucie. Ona, przyszła legenda polskiego rocka. On, student historii i lider krakowskich hipisów. W burzliwym roku 1968 ich relacja była pełna buntu, wolności i emocji. Po latach do tej historii wrócił Maciej Maleńczuk, który nie szczędził mocnych słów.
Mało kto dziś pamięta, że zanim Kora została ikoną polskiego rocka, a Ryszard Terlecki jednym z najbardziej rozpoznawalnych polityków PiS, ich drogi połączyła młodzieńcza miłość. W burzliwych czasach końca lat 60., w samym środku hipisowskiej rewolty, byli parą. Do tej niezwykłej historii po latach wrócono w rozmowie Katarzyny Nosowskiej z Maciejem Maleńczukiem. Muzyk nie gryzł się w język. Hipisowska miłość Kory i Terleckiego Był rok 1968, czyli czas studenckich protestów, kontrkultury i młodzieńczego buntu. Właśnie wtedy spotkali się Kora, przyszła wokalistka legendarnego zespołu Maanam, oraz Ryszard Terlecki, student historii na Uniwersytecie Jagiellońskim. On miał 19 lat i w krakowskim środowisku hipisów był postacią znaną. Funkcjonował pod pseudonimem „Pies” i należał do liderów lokalnej sceny. Ona była o dwa lata młodsza. Licealistka wychowana w domu dziecka, która dopiero zaczynała swoją drogę. Między młodymi szybko pojawiło się uczucie. Kora po latach przyznawała, że była w nim zakochana bez pamięci. Wspominała, że liczyło się dla niej przede wszystkim to, aby być blisko niego. Ich relacja miała typowo hipisowski charakter. Pełen wolności, emocji i intensywnych doświadczeń. „Byłam zapatrzona w niego i obchodziło mnie jedynie to, żeby być z nim. W dużej mierze nasz hipisowski związek opierał się na ostrym sek*ie", wspominała artystka. Obecny polityk również nie szczędził jej pięknych słów. „Spodobała mi się od razu – szczupła, śliczna dziewczyna, ciemne długie włosy splecione w dziwne warkoczyki", opowiadał w biografii artystki „Słońca bez końca". Zakochani prowadzili styl życia charakterystyczny dla ówczesnych „dzieci kwiatów”. Latem 1968 roku podróżowali autostopem po Polsce, często bez pieniędzy i konkretnego planu. Wspomnienia z tamtych czasów pokazują, jak surowa potrafiła być codzienność. Zdarzało się, że młodzi hipisi palili niedopałki znalezione na przystankach tramwajowych, a jedzenie zdobywali z resztek pozostawionych w barach. Mimo trudności ten okres zapisał się w historii jako ważny etap w życiu obojga. Zarówno przyszłej gwiazdy rocka, jak i późniejszego polityka. CZYTAJ TEŻ: Jego pierwszą miłością była Kora, zostawiła go dla innego. Ryszard Terlecki szczęście znalazł przy drugiej żonie Maciej Maleńczuk o Korze i Terleckim: „To były postacie mityczne” Do historii ich związku wrócono niedawno w podcaście „Bliskoznaczni”, w którym Katarzyna Nosowska rozmawiała z Maciejem Maleńczukiem. Muzyk przyznał, że w młodości słyszał wiele opowieści o Korze i Terleckim. Według niego oboje byli w środowisku postaciami niemal legendarnymi. „Kojarzyłem. Ona była absolutną gwiazdą i też mityczną postacią, tak samo, jak Terlecki", przyznał. Maleńczuk wspominał, że choć sam nigdy nie spotkał Terleckiego, to krążyło o nim mnóstwo historii. Opowiadano o jego wybrykach, buntowniczym charakterze i hipisowskim stylu życia. Jak mówił, był typowym „hipem”, o którym wszyscy mówili. „To były postacie mityczne. Ja tego "Psa" nigdy nie widziałem. Wszyscy ciągle tylko o nim mówili. Słyszałem, że tu czapkę milicjantowi zrzucił, a tu znowu coś wywinął. Robił różne numery. Pisali też jakieś wiersze i czytali. To był normalny hip. Niejeden z tych pacyfistów, długowłosych hipów, co ich wtedy poznałem, później poszedł z wiekiem w stronę PiS-u. Zdewocieli czy ki ch*j, coś takiego...", dodał. Muzyk stwierdził, że część osób z tego środowiska po latach zaczęła sympatyzować z PiS. W jego ocenie była to dość zaskakująca ewolucja. Katarzyna Nosowska zwróciła jednak uwagę na ważną różnicę między dawnymi partnerami. „A Kora nigdy nie poszła", dopowiedziała. „Kora nie zdewociała. Chociaż Matki Boskie malowała, ale to była ateistka z krwi i kości. Ona była z domu dziecka, a nie z "dobrego" domu, jak Terlecki. Przecież on był z literackiego domu. Jego ojciec był jakimś literaturzyną, że tak powiem. W Krakowie jest tego pełno. Drugorzędnych autorów scenariuszy, których nigdy nie nakręcono", skwitował. CZYTAJ RÓWNIEŻ: Łączyło ich silne i głębokie uczucie. Później Kora zdradziła Ryszarda Terleckiego na jego oczach
Mąż Magdaleny Majtyki przez lata działał za kamerą. Teraz jego słowa poruszyły tysiące ludzi
Piotr Bartos należy do tych artystów, którzy wolą mówić poprzez obrazy niż poprzez publiczne wystąpienia. Twórca związany z kinem niezależnym od lat budował swoją drogę w branży filmowej jako operator, montażysta i reżyser krótkich form.
Piotr Bartos przez lata pozostawał poza medialnym światłem reflektorów, skupiając się na pracy twórczej w świecie filmu. Szersza publiczność usłyszała o nim przy okazji dramatycznych wydarzeń związanych z odejściem jego żony, aktorki Magdaleny Majtyki. Kim jest człowiek, który prywatnie był jej najbliższym partnerem, a zawodowo rozwijał się jako operator, montażysta i twórca filmów? Piotr Bartos – artysta filmowy działający poza pierwszym planem Piotr Bartos od lat pracuje w branży filmowej jako operator obrazu, montażysta oraz reżyser. Jego działalność koncentruje się głównie wokół kina niezależnego, dokumentów i filmów krótkometrażowych – form wymagających dużej wrażliwości i autorskiego spojrzenia. Twórczość Bartosa była prezentowana na festiwalach filmowych w Polsce i za granicą. Projekty, przy których pracował, zdobywały nagrody i wyróżnienia, co pozwoliło mu zbudować pozycję cenionego twórcy w kręgu kina artystycznego. ZOBACZ TEŻ: Szwagier Magdaleny Majtyki nie wytrzymał. Tak skomentował trudną sytuację w rodzinie Magdalena Majtyka i Piotr Bartos przez lata tworzyli udany związek Magdalena Majtyka była aktorką znaną z licznych produkcji telewizyjnych i serialowych. Widzowie mogli zobaczyć ją m.in. w "Na Wspólnej", "Barwach szczęścia", "Ojcu Mateuszu" czy "Komisarzu Alexie". Z Piotrem Bartosem tworzyła związek przez wiele lat, wychowując razem córkę. Choć para nie należała do osób, które chętnie opowiadają o swoim życiu prywatnym w mediach, ich relacja była dobrze znana w środowisku artystycznym. Oboje funkcjonowali w świecie filmu i kultury, dzięki czemu naturalnie dzielili podobną wrażliwość oraz pasję do sztuki. Choć szczegóły ich życia prywatnego pozostawały w dużej mierze poza mediami, wiadomo, że oboje byli silnie związani z Wrocławiem i lokalnym środowiskiem kultury. Piotr Bartos angażował się w inicjatywy artystyczne wraz ze swoim bratem Bartkiem, m.in. jako współtwórca i dyrektor artystyczny festiwalu Kinomural – wydarzenia łączącego sztukę wizualną z przestrzenią miejską. Trudny czas po odejściu Magdaleny Majtyki Na początku marca 2026 roku Magdalena Majtyka zaginęła we Wrocławiu. Informację o jej zniknięciu jako pierwszy nagłośnił jej mąż, który zwrócił się do ludzi z prośbą o pomoc w odnalezieniu aktorki. W czasie poszukiwań Piotr Bartos publikował w mediach społecznościowych poruszające apele o pomoc. Prosił o udostępnianie informacji i kontakt w przypadku jakichkolwiek wskazówek dotyczących miejsca pobytu żony. Te słowa szybko obiegły internet, pokazując, jak ogromną nadzieję pokładał w odnalezieniu ukochanej osoby. W akcję informacyjną włączyło się wiele osób ze świata kultury i telewizji, udostępniając komunikaty o poszukiwaniach. Śmierć Magdaleny Majtyki poruszyła środowisko filmowe i teatralne. Współpracownicy wspominali ją jako osobę profesjonalną, pełną energii i pasji do pracy. W czwartkowy wieczór Piotr Bartos udostępnił informację o pogrzebie aktorki. Ceremonia pogrzebowa Magdaleny Majtyki odbędzie się we wtorek 17 marca 2026 roku o godzinie 12:00. Tym, co najbardziej poruszyło opinię publiczną, były ostatnie słowa mężczyzny skierowane do zmarłej żony: "Kochani, ostatnie pożegnanie z moją kochaną żoną Madziulą odbędzie się we wtorek. Kochanie, nigdy o tobie nie zapomnę, zawsze będę kochał". ZOBACZ: Mąż Magdaleny Majtyki podał datę pogrzebu. W kilku słowach zwrócił się do zmarłej żony
Jan Holoubek szczerze o początkach relacji z Magdaleną Różczką. Kiedyś nie mógł jej znieść
Historia związku Jana Holoubka i Magdaleny Różczki mogłaby posłużyć za scenariusz filmu o miłości, która rodzi się w najmniej spodziewanym momencie. Choć dziś są razem od lat i wychowują córkę, ich pierwsze spotkania na planie w 2012 roku dalekie były od sielanki.
Dziś tworzą jedną z najbardziej dyskretnych par polskiego show-biznesu, ale początki ich relacji wcale nie były romantyczne. Jan Holoubek po latach opowiedział, jak naprawdę wyglądała jego pierwsza współpraca z Magdaleną Różczką. Jak przyznał, początkowo nie tylko nie zapałali do siebie sympatią — ich relacja była na tyle napięta, że reżyser postanowił odejść z planu serialu "Lekarze". Jan Holoubek i Magdalena Różczka poznali się na planie „Lekarzy” Drogi Jana Holoubka i Magdaleny Różczki przecięły się zawodowo. On pracował przy serialu "Lekarze", ona była jedną z głównych aktorek produkcji TVN. Plan serialu, jak wspominał później Holoubek, był miejscem intensywnej pracy i dużych emocji, a tempo produkcji sprawiało, że napięcia między twórcami nie należały do rzadkości. W takich okolicznościach zaczęła się ich znajomość. Dziś trudno w to uwierzyć, ale pierwsze wrażenie nie było najlepsze — operator nie mógł znieść braku dyscypliny u aktorki w pracy. Z perspektywy czasu Holoubek mówił o tym z dużą szczerością w wywiadzie-rzece "Między światłem a cieniem". "Od pierwszego spotkania bardzo się nie polubiliśmy" — wyznał. Jak opowiadał Holoubek, praca przy serialu była wymagająca, a napięcie między nim a Różczką z czasem zaczęło narastać. W wywiadach przyznawał, że pewne sytuacje na planie sprawiały, że frustracja rosła. Po latach Holoubek przyznał, że jego reakcja była bardzo emocjonalna i dziś patrzy na nią z dystansem. "Gdyby to się działo na Zachodzie, to wywaliliby mnie z roboty". ZOBACZ TEŻ: Nie zakochał się w aktorce. W Ewie Gawryluk zobaczył coś znacznie ważniejszego. Dziś są małżeństwem Przypadkowe spotkanie wszystko zmieniło Choć ich pierwsza współpraca nie należała do udanych, los postanowił napisać zupełnie inny scenariusz dla tej znajomości. Po pewnym czasie Holoubek i Różczka spotkali się ponownie — tym razem już poza planem serialu. To właśnie wtedy relacja zaczęła nabierać zupełnie innego charakteru. Bez napięcia związanego z pracą i presją planu zdjęciowego mogli zobaczyć siebie w zupełnie innym świetle. "Magda następne odcinki kręciła już beze mnie. Dopiero po jakimś czasie spotkałem ją zupełnym przypadkiem, poza planem i zakochałem się. Bardzo mi zaimponowała (…). Bo jest czułą osobą, jest nastawiona na dawanie, a nie na branie. Jest dobrym człowiekiem i okazuje to ludziom" — opowiadał. Jan Holoubek i Magdalena Różczka: z trudnego początku do wieloletniego związku Dziś historia Jana Holoubka i Magdaleny Różczki jest przykładem tego, że pierwsze wrażenie nie zawsze bywa trafne. Para od lat pozostaje w związku, wspólnie wychowuje córkę i bardzo konsekwentnie chroni swoje życie prywatne przed mediami. Choć oboje należą do najbardziej rozpoznawalnych postaci polskiego świata filmu i telewizji, rzadko opowiadają publicznie o swojej relacji. Tym bardziej szczere wspomnienia Holoubka o trudnych początkach ich znajomości zwróciły uwagę fanów. SPRAWDŹ TEŻ: Małgorzata Potocka po diagnozie przewartościowała swoje życie. W "Tańcu z Gwiazdami" zdobyła się na osobiste wyznanie
Nie zakochał się w aktorce. W Ewie Gawryluk zobaczył coś znacznie ważniejszego. Dziś są małżeństwem
Aktorka i trener bramkarzy piłki nożnej. Kobieta po przejściach, mężczyzna z przeszłością. Ewa Gawryluk-Domaniecka i Piotr Domaniecki cztery lata temu spotkali się przypadkiem i dali sobie szansę. Katarzynie Piątkowskiej opowiedzieli o swojej miłości, o dużej różnicy wieku, nauce kompromisów i swojej malutkiej, ale zgranej rodzinie.
Pewnego dnia na lotnisku w Warszawie Ewa Gawryluk… po prostu się zgubiła. Z pozoru błaha sytuacja okazała się początkiem historii, której żadne z nich się nie spodziewało – zwłaszcza że aktorka była wtedy świeżo po rozwodzie i wcale nie myślała o nowej relacji. O tym, jak przypadkowe spotkanie przerodziło się w ważną relację, Ewa Gawryluk i jej mąż Piotr opowiadają w szczerej rozmowie. W jego rodzinie film i opera to codzienność. Dlatego sława Ewy Gawryluk nie zrobiła na nim wrażenia. Wywiad VIVA! [...] – Od czego zaczęła się Wasza wspólna historia? Ewa: Od mojego zagubienia na lotnisku w Warszawie. – Przecież to nie jest takie dużo lotnisko (śmiech). Ewa: I znam je dosyć dobrze, bo często na nim bywam, ale okazuje się, że da się. – Może to zrządzenie losu. Ewa: Być może, zwłaszcza że byłam tuż po rozwodzie i nie w głowie były mi nowe znajomości, a co dopiero wchodzenie w nowy związek. Przyznam szczerze, że na myśl o tym odczuwałam pewnego rodzaju niechęć. Tak czy inaczej… wracałam z nocnych zdjęć we Wrocławiu i byłam kompletnie nieprzytomna. A z samolotu wypuszczono pasażerów innym gate’em niż zwykle. I szukając wyjścia do miasta, po prostu się zgubiłam. Piotr: Byłaś naprawdę zagubiona. Do tego stopnia, że pomyślałem, że sprawdzę, czy nie potrzebujesz pomocy. Ewa: Teraz wiem, że Piotrek jest empatyczny i nigdy nikogo nie zostawi bez pomocy. A wtedy skorzystałam z jego wsparcia. [...] Piotr: Odprowadziłem ją do taksówki i dopiero na sam koniec przedstawiliśmy się sobie. – Podszedłeś do niej, bo ją rozpoznałeś? Piotr: Ależ skąd! Ewa była dość dokładnie zasłonięta czapeczką z daszkiem i okularami przeciwsłonecznymi. Ewa: A potem odnalazł moje konto na Instagramie i zaczął do mnie pisać. Najpierw przypomniał się, że to on jest człowiekiem, który nie zostawił mnie w potrzebie. – Potraktowałaś go jak natrętnego fana? Ewa: Ale nie byłam niegrzeczna. Raczej starałam się zachować zdrowy dystans. Aż odkryłam, że nasze pisane rozmowy stają się coraz częstsze, coraz ciekawsze, coraz mniej zdawkowe. Piotr: Nie przeszliśmy jednak na „ty”, a dopiero po miesiącu zaczęliśmy do siebie dzwonić. Ewa: Już wtedy, gdy do siebie pisaliśmy, poczułam, że to może być naprawdę fajna znajomość. Zwłaszcza że Piotrek nie był nachalny. Nikt nikomu miłości nie wyznawał. Wystarczyło, że naprawdę dobrze się czułam, korespondując z nim. Jestem dojrzałą kobietą, mam różne historie za sobą i szybko jestem w stanie wyczuć dobrą energię i to, czy ktoś zasługuje na moją uwagę. Piotr: Ja równie szybko zorientowałem się, jak wartościową kobietą jest Ewa. – Spodobało Ci się to, że jest znaną aktorką? Piotr: To nie miało dla mnie żadnego znaczenia. Moja mama jest kostiumografką, pracowała z Jerzym Kawalerowiczem, Krzysztofem Kieślowskim i Bogusławem Lindą. Moja chrzestna całe życie pracowała jako organizatorka castingów do bardzo dużych produkcji. Moja druga ciocia, Agnieszka Kossakowska była śpiewaczką operową związaną z Teatrem Wielkim – Operą Narodową w Warszawie. Zawsze kręciłem się w świecie filmu, teatru, opery. Mama dbała o mój rozwój kulturalny. Pewnie dlatego świat, w którym jest moja żona, nie robi na mnie wrażenia. Pokochałem ją, Ewę, wspaniałą kobietę, a nie aktorkę. Gdyby zajmowała się czymkolwiek innym, moje uczucie byłoby takie samo. A poza tym mama zapytała ciocię, czy Ewa jest OK, a ciocia potwierdziła (śmiech). [...] Cała rozmowa do przeczytania w nowej VIVIE!. Magazyn dostępny w punktach sprzedaży od czwartku, 12 marca. Co jeszcze w VIVIE! 5/2026? Paulina Gałązka. Jej nietypowa droga do aktorstwa. O tym się mówi. Czy Beatrice i Eugenie Windsor zapłacą za grzechy ojca jeszcze wyższą cenę? Andrzej Giza. Prezes Stowarzyszenia im. Ludwiga van Beethovena o barwnym życiu u boku wybitnych osób w świecie muzyki. Dorota Goldpoint. Jej projekty kochają kobiety biznesu, dyplomacji i gwiazdy. Extra. Słynna barcelońska Bazylika Sagrada Família czekała 144 lata na ukończenie budowy. Podróże – itaka. Z biurem podróży ITAKA odkryjesz więcej!
Alicja Szemplińska jedzie na Eurowizję. Niewielu fanów wie, że jej partner to znany raper
Alicja Szemplińska znów znalazła się w centrum uwagi fanów Eurowizji. Wokalistka, która wygrała "The Voice of Poland" i miała reprezentować Polskę na konkursie w 2020 roku, wraca do tematu występu na europejskiej scenie. Mało kto wie jednak, że w jej życiu prywatnym ważną rolę odgrywa także inny artysta.
Alicja Szemplińska od kilku lat rozwija swoją karierę muzyczną, łącząc popowe i soulowe brzmienia z nowoczesną produkcją. Urodziła się 29 kwietnia 2002 roku w Ciechanowie i już jako nastolatka zaczęła pojawiać się w programach muzycznych. Dzięki nim szybko zdobyła popularność i rozpoznawalność wśród widzów. W ostatnim czasie znów zrobiło się o niej głośno w kontekście Eurowizji. Równolegle zainteresowanie fanów budzi jej życie prywatne – szczególnie związek z raperem Hodakiem. Alicja Szemplińska i Eurowizja. Historia, która zaczęła się kilka lat temu Droga Alicji Szemplińskiej do dużej kariery zaczęła się bardzo wcześnie. Wokalistka od dzieciństwa interesowała się muzyką i brała udział w konkursach wokalnych. Z czasem zaczęła pojawiać się w telewizyjnych talent show, które otworzyły jej drzwi do ogólnopolskiej popularności. Eurowizja stała się jednym z najważniejszych momentów w jej dotychczasowej karierze. Przełom nastąpił w 2019 roku, kiedy Alicja Szemplińska wygrała dziesiątą edycję programu "The Voice of Poland". Miała wtedy zaledwie 17 lat. Jej występy – szczególnie emocjonalne interpretacje ballad – szybko zdobyły sympatię widzów i jurorów. Po zwycięstwie młoda wokalistka podpisała kontrakt płytowy i rozpoczęła pracę nad własnym repertuarem. W 2020 roku Alicja Szemplińska wygrała program "Szansa na sukces. Eurowizja 2020" i została wybrana reprezentantką Polski na konkurs w Rotterdamie. Miała wystąpić z utworem "Empires", który szybko zdobył popularność wśród fanów Eurowizji. Konkurs został jednak odwołany z powodu pandemii COVID-19. Choć artystka nie mogła wystąpić na eurowizyjnej scenie, udział w eliminacjach znacząco zwiększył jej rozpoznawalność. ZOBACZ TEŻ: Elżbieta Zapendowska oceniła wybór Alicji Szemplińskiej na Eurowizję. Wymownie podsumowała decyzję widzów Kim jest partner Alicji Szemplińskiej? Hodak działa na scenie rapowej W życiu prywatnym Alicji Szemplińskiej ważne miejsce zajmuje również muzyka – i to nie tylko ze względu na jej własną karierę. Partnerem wokalistki jest Hodak, raper dobrze znany fanom polskiego hip-hopu. Choć artyści działają w różnych gatunkach muzycznych, ich relacja pokazuje, że te światy mogą się ze sobą przenikać. Hodak, czyli Łukasz Hodakowski, urodził się 4 marca 1996 roku w Wieluniu. Dorastał w Kluczborku, gdzie zaczęła się jego przygoda z kulturą hip-hopową. Na początku interesował się breakdancem, a dopiero później skupił się na tworzeniu muzyki. Z czasem stał się jednym z rozpoznawalnych przedstawicieli młodej sceny rapowej w Polsce. Jego utwory zdobywają miliony odsłon w serwisach streamingowych, a sam artysta współpracował z wieloma twórcami ze środowiska hip-hopowego. Dzięki charakterystycznemu stylowi i nowoczesnemu brzmieniu zbudował własną, wierną publiczność. Związek Alicji Szemplińskiej i Hodaka ma również muzyczny wymiar. Para nagrała kilka wspólnych utworów, które pokazują połączenie dwóch różnych stylistyk. Związek poza światłem reflektorów Choć Alicja Szemplińska i Hodak są rozpoznawalnymi artystami, raczej nie eksponują swojego związku w mediach społecznościowych. 8 marca raper wstawił wspólne zdjęcie z partnerką, wywołując spore poruszenie w sieci. Był to dzień ogłoszenia artystki jako reprezentatki Polski na scenie Eurowizyjnej. Jedno jest jednak pewne – Alicję Szemplińską i Hodaka łączy przede wszystkim pasja do muzyki. Oboje pracują w tej samej branży i dobrze rozumieją specyfikę życia artysty: nagrania w studiu, koncerty czy intensywny tryb pracy. To właśnie wspólne doświadczenia sprawiają, że ich relacja rozwija się równolegle z karierami muzycznymi. SPRAWDŹ TEŻ: „Seryjna zwyciężczyni” talent show znów jedzie na Eurowizję. To o niej Edyta Górniak powiedziała: „Chciałabym, żebyś była moją córką”
Rozstała się z drugim mężem, ale nigdy nie wzięli rozwodu. Ewa Ziętek ujawniła powód. Ależ zaskoczenie
Choć ich drogi rozeszły się już dawno temu, formalnie wciąż łączy ich jedno. Ewa Ziętek od lat żyje sama, ale nie zdecydowała się na rozwód. Dlaczego gwiazda „Złotopolskich” wybrała taką drogę? Jej szczere wyznanie o przysiędze, wierze i samotności zaskakuje nawet najbliższych.
Ewa Ziętek od ponad pięćdziesięciu lat zachwyca widzów talentem i charyzmą. Choć na ekranie często wcielała się w kobiety silne i niezależne, jej prywatne życie nie zawsze układało się jak w filmowym scenariuszu. Wczoraj aktorka obchodziła 73. urodziny. Ulubienica widzów otwarcie przyznaje, że wybrała samotność. Co więcej, mimo rozstania z drugim mężem nigdy nie zdecydowała się na rozwód. Dlaczego? Miłość, która zaprowadziła ją aż do Berlina Pierwszego męża Ewa Ziętek poznała jeszcze w czasach studenckich, gdy kształciła się w szkole teatralnej. Ich uczucie rozwijało się szybko. Młoda artystka była gotowa wiele poświęcić dla miłości. Gdy jej partner otrzymał propozycję pracy w Niemczech, zdecydowała się zawiesić rozwijającą się karierę i wyjechać razem z nim. Początkowo miał to być tylko krótki etap w ich życiu. Rzeczywistość napisała jednak inny scenariusz. Pobyt za granicą przeciągnął się aż do ośmiu lat. To właśnie w Berlinie w 1978 roku przyszła na świat ich córka Agata. Z czasem jednak w małżeństwie zaczęły pojawiać się coraz większe różnice. Choć uczucie było silne, wizje przyszłości okazały się zupełnie inne. Dla Ewy Ziętek scena była czymś więcej niż tylko zawodem, była jej życiem. „Z jednej strony to był świetny materiał na męża, były zaręczyny. A z drugiej strony aktorski plan na życie. Jednak kiedy on powiedział, że z teatrem koniec, to wiedziałam, co robić", wspominała po latach w rozmowie z Polskim Radiem. Decyzja nie była łatwa, ale aktorka nie potrafiła porzucić swojej pasji. Ostatecznie ich drogi się rozeszły. CZYTAJ TEŻ: Nie chciała być samotna, ale w pewnym momencie była na skraju. Przez tego mężczyznę runęła na dno. Tylko cud ją uratował Drugi ślub Ewy Ziętek Drugi rozdział w życiu uczuciowym Ewy Ziętek rozpoczął się wiele lat później i zupełnie niespodziewanie. Podczas jednej z wizyt w Berlinie, gdzie mieszkała jej córka, poznała Rainera Jacoba. Nie była to jednak historia miłości od pierwszego wejrzenia. Jak sama wspominała, potrzebowała czasu, by zaufać nowemu mężczyźnie. Rainer nie poddawał się jednak łatwo i zrobił wiele, aby zdobyć jej serce. „Rainer zadał sobie wiele trudu, aby przekonać mnie, że warto z nim być na dobre i na złe", mówiła w rozmowie z VIVĄ!. Z czasem ich relacja zaczęła dojrzewać. Dla ukochanej Jacob zdecydował się nawet na wielką zmianę w życiu. Przeprowadził się do Polski i rozpoczął naukę języka. Ich związek rozwijał się spokojnie, bez pośpiechu, aż w końcu padło pytanie o ślub. Oświadczyny miały wyjątkowy charakter. W obecności córki aktorki partner wręczył jej pierścionek z brylantem. Para pobrała się w 2000 roku w kościele św. Anny w Warszawie. Na uroczystości pojawiło się wiele znanych postaci świata kultury, m.in. Andrzej Wajda, Krystyna Zachwatowicz, Adam Hanuszkiewicz, Paweł Wawrzecki oraz Grażyna Szapołowska. Mimo wielkich nadziei i starań, również to małżeństwo nie przetrwało próby czasu. Mimo rozstania z mężem, Ewa Ziętek nie wzięła rozwodu Choć Ewa Ziętek rozstała się z drugim mężem, do dziś formalnie pozostaje jego żoną. Aktorka nigdy nie zdecydowała się na rozwód i jak przyznaje, była to świadoma decyzja. „Jestem mężatką. Teoretycznie. Rozstałam się z mężem, ale nie rozwiodłam się. Doskwiera mi samotność, jak każdemu, kto jest bez pary, jednak wolę być sama, bo dzięki temu mogę korzystać w kościele z sakramentów. Jako osoba niebędąca w nowym związku nie postępuję wbrew zaleceniom Kościoła. W mojej decyzji nie ma niczego dziwnego. Nie chcę z nikim być, ponieważ mam ślub kościelny i przed Bogiem przysięgałam wierność Rainerowi. Nie zamierzam go zdradzać", wyznała w rozmowie z „Faktem”. Jak przyznaje aktorka, jej decyzja często budzi zdziwienie wśród znajomych i przyjaciół. Wielu z nich uważa, że mogłaby jeszcze ułożyć sobie życie na nowo. „Moje koleżanki bardzo się dziwiły, że nie chcę z nikim być, bo mam ślub kościelny. Może i bym chciała, ale przecież przysięgałam przed Bogiem", mówiła w rozmowie ze „Zwierciadłem”. Choć samotność bywa bolesna, gwiazda podchodzi do niej z pokorą, bo przecież nawet trudne emocje mogą mieć w życiu swoją wartość. Dziś Ewa Ziętek skupia się na pracy i życiu w zgodzie ze swoimi przekonaniami. I choć jej historia miłosna nie zakończyła się klasycznym happy endem, aktorka pokazuje, że czasem największą siłą jest wierność własnym zasadom. CZYTAJ RÓWNIEŻ: Jest kandydatem na premiera partii PiS, wzbudza niemałe emocje. Mało kto wie, kim jest jego żona. Aż trudno uwierzyć
Jest kandydatem na premiera partii PiS, wzbudza niemałe emocje. Mało kto wie, kim jest jego żona. Aż trudno uwierzyć
Miłość czasem zaczyna się od jednego spojrzenia. Tak było w przypadku Przemysława Czarnka i jego żony Katarzyny. Ich historia nie narodziła się w politycznych kuluarach ani na uniwersyteckich korytarzach, lecz setki kilometrów od Polski, podczas wakacyjnej pracy we Włoszech. To właśnie tam wydarzył się moment, który zmienił całe jego życie.
Przemysław Czarnek od lat należy do najbardziej rozpoznawalnych polityków Prawa i Sprawiedliwości. Były minister edukacji i nauki, znany z wyrazistych poglądów i medialnych wystąpień, ponownie znalazł się w centrum uwagi po tym, jak partia oficjalnie wskazała go jako kandydata na premiera. Choć w polityce nie unika ostrych sporów, w życiu prywatnym stawia na stabilność i rodzinę. Niewiele jednak osób wie, jak zaczęła się jego historia miłosna z żoną Katarzyną. Przemysław Czarnek o żonie. Tak zaczął się ich związek Historia ich znajomości brzmi niemal jak scenariusz romantycznego filmu. Przemysław Czarnek i Katarzyna poznali się jeszcze w czasach studenckich podczas sezonowej pracy we Włoszech. Oboje wyjechali tam, aby dorobić w wakacje, nie spodziewając się, że właśnie tam spotkają swoją drugą połówkę. Polityk pracował w jednym z hoteli, natomiast jego przyszła żona była zatrudniona w restauracji w innym obiekcie. To właśnie wtedy wydarzył się moment, który, jak wspominał po latach, zapamiętał na zawsze. „Pracowałem w jednym hotelu, żona w restauracji w drugim hotelu. No i tam się nasze oczy spotkały”, mówił w rozmowie z „Super Expressem”. Choć dziś Przemysław Czarnek znany jest z pewności siebie, wtedy był raczej nieśmiały. Mimo to znajomość rozwijała się szybko, a po powrocie do Polski relacja nabrała poważnego charakteru. Para stanęła na ślubnym kobiercu w 2000 roku. Od tamtej pory tworzą rodzinę, która dla polityka jest jednym z najważniejszych punktów odniesienia. W publicznych wypowiedziach wielokrotnie podkreślał znaczenie wartości rodzinnych i religijnych. Małżeństwo doczekało się dwójki dzieci: córki Julii oraz syna Mateusza. W lipcu 2023 roku w rodzinie Czarnków odbyła się ważna uroczystość. Jedyna córka polityka wyszła za mąż. Ślub odbył się w lubelskiej parafii św. Stanisława Biskupa i Męczennika, a ceremonię poprowadził kardynał Gerhard Müller, zaprzyjaźniony z rodziną. Na tym jednak nie koniec, rodzina powiększyła się jeszcze bardziej w listopadzie 2024 roku. Wtedy Przemysław Czarnek po raz pierwszy został dziadkiem. Wydarzenie to było dla niego jednym z najważniejszych momentów ostatnich lat. CZYTAJ TEŻ: Elżbieta Zapendowska oceniła wybór Alicji Szemplińskiej na Eurowizję. Wymownie podsumowała decyzję widzów Kim jest Katarzyna Czarnek? Kariera naukowa żony polityka Choć jej mąż należy do najbardziej rozpoznawalnych polityków w kraju, Katarzyna Czarnek konsekwentnie trzyma się z dala od sporów i medialnego rozgłosu. Zamiast tego postawiła na rozwój kariery naukowej. Uzyskała tytuł doktora biologii i od lat związana jest z Katolickim Uniwersytetem Lubelskim. Na uczelni wykładała dietetykę, a także pełniła funkcję zastępczyni dyrektora Instytutu Nauk o Zdrowiu. W maju 2023 roku objęła stanowisko dyrektorki nowo utworzonego Instytutu Nauk Medycznych na Wydziale Medycznym KUL. To ważny krok w jej karierze naukowej, który potwierdził jej pozycję w środowisku akademickim. Mimo że jej mąż jest jedną z najbardziej rozpoznawalnych postaci polskiej polityki, Katarzyna Czarnek bardzo rzadko pojawia się publicznie. Nie udziela wywiadów i unika medialnego rozgłosu. Jedną z nielicznych okazji, kiedy można było zobaczyć ją publicznie, było Narodowe Czytanie Pisma Świętego. Nagranie z tego wydarzenia do dziś można znaleźć w internecie. Choć Przemysław Czarnek często znajduje się w centrum politycznych debat i sporów, jego życie prywatne wygląda zupełnie inaczej. To przede wszystkim wieloletnie małżeństwo, rodzina i spokojna codzienność z dala od reflektorów. Źródło: Plejada.pl. CZYTAJ RÓWNIEŻ: Poznali się na greckiej plaży, są razem ponad 15 lat. Historia miłości Kingi Rusin i Marka Kujawy to gotowy scenariusz na film
Nie chciała być samotna, ale w pewnym momencie była na skraju. Przez tego mężczyznę runęła na dno. Tylko cud ją uratował
Za uśmiechem i ciętym dowcipem kryła się historia, o której przez lata wiedziało zaledwie kilka osób. Hanka Bielicka, uwielbiana przez publiczność gwiazda estrady, raz w życiu zakochała się naprawdę. Marzyła, że zostanie jego żoną. On jednak wybrał inną kobietę. Dopiero po latach ujawniono dramatyczne kulisy tej sekretnej miłości.
Hanka Bielicka była jedną z najbardziej charyzmatycznych postaci polskiej sceny. Publiczność kochała ją za humor, charakterystyczny głos i niezwykłą energię. Jednak jej życie prywatne wcale nie przypominało komedii. Choć otaczał ją tłum wielbicieli, tylko jeden mężczyzna potrafił naprawdę poruszyć jej serce. I właśnie ta miłość przyniosła jej największe rozczarowanie. Hanka Bielicka i Jerzy Baranowski. Miłość, która zaczęła się w Polskim Radiu Gdy w 1958 roku Hanka Bielicka poznała Jerzego Baranowskiego, była już dojrzałą kobietą. Miała za sobą rozwód z Jerzym Duszyńskim. „Jako żona się nie spełniałam, małżeństwo zakończyłam jako półdziewica. Moja i Jurka miłość to była miłość w starym stylu. Romantyczna i platoniczna", wyznała w autobiografii. Wydawało się, że sprawy sercowe nie są już dla niej najważniejsze. Los miał jednak inne plany. Baranowski pracował w Polskim Radiu jako satyryk i współtworzył powrót popularnego przed wojną programu „Podwieczorek przy mikrofonie”. Bielicka została zaproszona do obsady i miała wcielić się w postać Dziuni Pietrusińskiej. Właśnie wtedy ich drogi się przecięły. Aktorka zakochała się niemal natychmiast. To uczucie okazało się zupełnie inne niż wszystko, czego doświadczyła wcześniej. Znajomi artystki twierdzili, że Jerzy Baranowski był jedynym mężczyzną, który potrafił obudzić w niej prawdziwą namiętność. O ich związku wiedziało jednak niewiele osób. Jednym z nielicznych wtajemniczonych był Zbigniew Korpolewski, reżyser widowisk estradowych, aktor i prezenter. Po latach w swojej książce „Umarłam ze śmiechu" wspominał, że to właśnie przy Baranowskim aktorka po raz pierwszy odkryła zupełnie nowe emocje i doświadczenia. „Z nim po raz pierwszy doznała pełnej satysfakcji. Odkrył przed nią zupełnie jej wcześniej nieznane tajniki miłości. To nagłe olśnienie uzależniło ją całkowicie od tego partnera", czytamy. Relacja była jednak skomplikowana od samego początku. Satyryk był żonaty i bardzo zależało mu na tym, aby ich romans pozostał tajemnicą. Bielicka zgadzała się na to, choć z czasem coraz trudniej było jej zaakceptować rolę "tej drugiej". CZYTAJ TEŻ: Poznali się na greckiej plaży, są razem ponad 15 lat. Historia miłości Kingi Rusin i Marka Kujawy to gotowy scenariusz na film Szokująca prawda o drugim romansie Jerzego Baranowskiego Ich związek toczył się z dala od ciekawskich spojrzeń. Spotykali się w hotelach lub w kawalerce przyjaciela Baranowskiego, który zostawiał im klucze, gdy wyjeżdżał z Warszawy. Dla aktorki taka sytuacja była jednak coraz bardziej bolesna. Była osobą dumną i trudno było jej pogodzić się z rolą kobiety stojącej w cieniu czyjegoś małżeństwa. Z czasem zaczęła naciskać ukochanego, aby zakończył swoje małżeństwo. Wydawało się, że jest to jedyna droga do wspólnej przyszłości. „Ta zabawa w chowanego nie wychodziła mi na zdrowie. Byłam zbyt dumna, by pogodzić się z rolą tej trzeciej", ujawniła w swojej książce. Jerzy Baranowski rzeczywiście zdecydował się na rozwód. Bielicka mogła mieć nadzieję, że wreszcie będą razem. Szybko jednak okazało się, że rzeczywistość wygląda zupełnie inaczej. Satyryk miał bowiem romans nie tylko z nią. W jego życiu pojawiła się znacznie młodsza kobieta. Gdy zaszła z nim w ciążę, sytuacja zmieniła się całkowicie. To właśnie ją Baranowski wybrał na swoją żonę. Wiadomość o ślubie ukochanego była dla Hanki Bielickiej ogromnym wstrząsem. Aktorka przeżyła to tak mocno, że w pewnym momencie zdecydowała się targnąć na własne życie. Na szczęście dramat zakończył się interwencją lekarzy i płukaniem żołądka. O całym zdarzeniu Bielicka powiedziała tylko jednej osobie, Zbigniewowi Korpolewskiemu. To właśnie on po latach ujawnił tę historię, tłumacząc, że pozwala ona lepiej zrozumieć psychikę artystki i powody, dla których tak całkowicie oddała się pracy. „Cały ten epizod znam z relacji pani Hani i długo zastanawiałem się, czy powinienem go opisywać, ale w końcu doszedłem do wniosku, że dla pełnego poznania jej psychiki i zrozumienia, dlaczego artystka tak bez reszty poświęciła się swojej pracy, także tę sprawę trzeba przypomnieć", wyjaśniał. Po tym doświadczeniu Hanka Bielicka postanowiła raz na zawsze zamknąć ten rozdział życia. Usunęła Baranowskiego nie tylko ze swojej codzienności, lecz także ze wspomnień. Nigdy nie wymieniła jego nazwiska w autobiografii ani w wywiadach. Jakby chciała wymazać go ze swojej historii. Aktorka już nigdy nie otworzyła serca przed żadnym mężczyzną. Pod koniec życia przyznała jednak z goryczą, że być może był to błąd. Samotność zaczęła jej coraz bardziej doskwierać. W jednym z ostatnich wywiadów powiedziała szczerze: „To moja wina, że jestem sama, a raczej osamotniona”. Hanka Bielicka odeszła dokładnie 20 lat temu, czyli 9 marca 2006 roku w warszawskim szpitalu przy ulicy Banacha. Przyczyną były powikłania po operacji tętniaka aorty. Choć na scenie przez lata bawiła miliony Polaków, jej życie prywatne skrywało historię wielkiej, niespełnionej miłości. Miłości, która przyszła niespodziewanie… i zostawiła po sobie ślad na całe życie. CZYTAJ RÓWNIEŻ: Pobrali się w Berlinie, w Polsce wciąż nie mają prawa do ślubu. Jacek Dehnel o swoim ponad 20-letnim związku
Sekretne kulisy małżeństwa Calvina Kleina. Po rozwodzie związał się z dużo młodszym mężczyzną
Niewiele osób wiedziało, jak naprawdę wyglądało ich życie za zamkniętymi drzwiami. Kelly i Calvin Klein przez lata uchodzili za jedną z najbardziej stylowych par świata mody. Gdy ich małżeństwo się rozpadło, wyszły na jaw fakty, które dla wielu były zaskoczeniem. Historia projektanta, jego byłej żony i nowego związku z dużo młodszym modelem znów wraca na języki.
Serial „Love Story: John F. Kennedy Jr. & Carolyn Bessette” sprawił, że znów mówi się o jednej z najbardziej fascynujących epok w świecie mody i nowojorskiej elity. Wśród nazwisk przewijających się w tej historii pojawia się także duet, który przez lata uchodził za jedną z najbardziej stylowych par branży: Kelly i Calvin Klein. Ich związek był pełen blasku, wielkich nazwisk i emocji, a jego finał zaskoczył wielu obserwatorów. Od asystentki do żony projektanta. Historia Kelly i Calvina Kleina Historia Kelly i Calvina Kleina zaczęła się jak scenariusz filmu. Zanim została jego żoną, pracowała jako asystentka projektanta. Z czasem ich zawodowa relacja zaczęła zmieniać się w coś znacznie bardziej osobistego. Przełom nastąpił podczas wyjazdu do Włoch w 1981 roku, gdzie para wybrała się na zakupy. To właśnie wtedy Calvin Klein zdecydował się zrobić kolejny krok i poprosić Kelly o rękę. Ich relacja była już wtedy bardzo bliska, a decyzja projektanta tylko przypieczętowała rozwijające się uczucie. Ślub wzięli w Rzymie w 1986 roku. Kelly Klein po latach wspominała atmosferę tamtych dni w rozmowie z „Vanity Fair”. „Wchodził do pokoju i to było tak, jakby zapalały się światła. Każdego dnia zaczynał się film. Czułam się o wiele bardziej wyjątkowa, kiedy wchodził do pokoju”. Słowa te doskonale oddają magnetyzm, jaki projektant roztaczał wokół siebie. Zarówno w świecie mody, jak i w życiu prywatnym. Przez lata para uchodziła za jedną z najbardziej stylowych w branży. Ich życie toczyło się w otoczeniu największych nazwisk mody i show-biznesu. Bywali na najważniejszych wydarzeniach, a ich nazwisko kojarzono z luksusem, prestiżem i charakterystycznym stylem marki Calvin Klein. Dla wielu obserwatorów byli parą idealną. Taką, która świetnie odnajduje się zarówno w prywatnym życiu, jak i w wymagającym świecie wielkiej mody. CZYTAJ TEŻ: „Byli celebrytami epoki”. Historia miłości Tyszkiewicz i Wajdy zakończyła się po półtora roku Rozstanie, które zaskoczyło wszystkich Dlatego informacja o rozstaniu w 1996 roku była dla wielu prawdziwym szokiem. Po latach wspólnego życia małżeństwo zdecydowało się zakończyć swój związek. Co ciekawe, para nie spieszyła się z formalnościami. Oficjalny rozwód nastąpił dopiero dekadę później, czyli w 2006 roku, co tylko podsycało spekulacje na temat ich relacji. Po zakończeniu małżeństwa także Kelly Klein rozpoczęła zupełnie nowy rozdział. W 2007 roku została mamą. Jej syn przyszedł na świat dzięki pomocy surogatki. Dla byłej żony artysty był to moment, który całkowicie odmienił jej życie i nadał mu nowy sens. Calvin Klein natomiast niedługo potem związał się z modelem Nickiem Gruberem, który był od niego młodszy aż o 48 lat. Dla części opinii publicznej nie była to jednak wielka niespodzianka. Sam projektant otwarcie mówił o swoich doświadczeniach w rozmowie z „Vanity Fair” w 2008 roku. „Doświadczyłem sek*u z mężczyznami i kobietami. Zakochałem się w kobietach. Ożeniłem się z kobietami. I mam rodzinę”. Słowa te pokazują, że jego życie uczuciowe było znacznie bardziej złożone, niż mogło się wydawać na pierwszy rzut oka. Od niemal 10 lat wybitny artysta związany jest z młodszym o 45 lat Kevinem Bakerem. Historia Kelly i Calvina Kleina bywa dziś przywoływana w kontekście pojęcia „lawendowego małżeństwa”. Termin ten odnosi się do związków zawieranych przez osoby homoseksualne lub biseksualne, które decydują się na formalne małżeństwo heteroseksualne, często po to, by ukryć swoją orientację lub zyskać inne korzyści, na przykład związane ze wspólnym prowadzeniem życia. Pierwsze takie związki pojawiały się już na początku XX wieku, w czasach, gdy społeczeństwa były znacznie mniej tolerancyjne wobec różnorodności orientacji seksualnych. Dziś pojęcie to powraca w zupełnie innym kontekście. Współcześnie niektórzy młodzi ludzie dostrzegają w takich relacjach również praktyczne korzyści. CZYTAJ RÓWNIEŻ: Niedawno straciła prawa do muzyki, a tu takie wieści. Britney Spears już nigdy nie odbuduje wizerunku?
Zostawiła dla niego męża. Barbara Wrzesińska była pewna, że znalazła miłość życia, ale on odszedł do młodszej aktorki
Barbara Wrzesińska wierzyła, że po dwóch nieudanych małżeństwach wreszcie znalazła prawdziwą miłość. Dla Jacka Janczarskiego zostawiła stabilne życie i zdecydowała się na wszystko od nowa. Ich relacja zaczęła się niewinnie – od spotkań w środowisku artystycznym i przyjaźni. Z czasem zamieniła się w wielkie uczucie, które miało trwać na zawsze. Los napisał jednak dla nich zupełnie inny scenariusz.
Historia tej miłości rozgrywała się w świecie artystów – teatrów, kabaretów i radiowych studiów. Barbara Wrzesińska była już wtedy cenioną aktorką, którą widzowie znali z ról teatralnych i telewizyjnych. Jacek Janczarski dopiero budował swoją pozycję jako satyryk i scenarzysta, ale jego talent i błyskotliwość szybko przyciągały ludzi. Ich drogi przecięły się w momencie, gdy żadne z nich nie spodziewało się, że znajdzie się na progu historii, która na lata zmieni ich życie. Miłość, dla której Barbara Wrzesińska zostawiła męża Barbara Wrzesińska poznała Jacka Janczarskiego w środowisku artystycznym Warszawy. Początkowo byli tylko znajomymi – spotykali się na przyjęciach, w teatrach, w gronie wspólnych przyjaciół. Jednak z czasem między nimi pojawiła się wyraźna chemia. Ich relacja zaczęła się w sposób niemal filmowy. Jak po latach wspominała aktorka: "Nasza historia zaczęła się od klipsa. Ja go zgubiłam, on znalazł" – opowiadała po latach Barbara Wrzesińska w rozmowie przywoływanej przez Magazyn Retro. W tamtym czasie była jeszcze żoną Macieja Maciąga. Ich małżeństwo trwało już kilka lat i mieli syna. Jednak uczucie do Janczarskiego okazało się silniejsze. Aktorka zdecydowała się na trudny krok – rozwód i rozpoczęcie nowego życia. W środowisku artystycznym było to wydarzenie szeroko komentowane. Zwłaszcza że Janczarski wcześniej związany był z satyryczką Marią Czubaszek. Sama Wrzesińska wspominała później z uśmiechem, że Czubaszek "odstąpiła jej go", gdy zobaczyła, jak bardzo są sobą zafascynowani. ZOBACZ TEŻ: To przez Barbarę Wrzesińską powstał wielki przebój Przybory. Ich romans miał sekret, o którym mało kto wie Barbara Wrzesińska i Jacek Janczarski. Nowe życie i małżeństwo, które miało być na zawsze Barbara Wrzesińska wierzyła, że wreszcie znalazła partnera, z którym stworzy prawdziwy dom. W 1974 roku para wzięła ślub. Rok później na świat przyszedł ich syn Borys. Janczarski – urodzony 27 lutego 1945 roku w Kurowie – był jednym z najzdolniejszych autorów swojego pokolenia. Pisał słuchowiska, scenariusze i teksty satyryczne, a ogromną popularność przyniosła mu radiowa audycja "Kocham pana, panie Sułku". Dla Wrzesińskiej był nie tylko mężem, ale też partnerem intelektualnym. Oboje uwielbiali rozmowy o sztuce, literaturze i teatrze. Aktorka wspominała później, że Janczarski potrafił być niezwykle czarujący. Potrafił ją zachwycić i rozśmieszyć. Był bardzo inteligentny, dowcipny, miał ogromny urok. Z myślą o wspólnej przyszłości zaczęli budować życie poza Warszawą. Na Mazurach powstał ich letni dom, w którym planowali spędzać weekendy i wakacje. To właśnie tam mieli odpoczywać od warszawskiego zgiełku. Przez pewien czas wydawało się, że wreszcie znaleźli równowagę. Pierwszy kryzys w związku Wrzesińskiej i Janczarskiego Z czasem jednak w ich związku zaczęły pojawiać się napięcia. Kariera Barbary Wrzesińskiej rozwijała się dynamicznie. Aktorka była rozpoznawalna i lubiana, szczególnie dzięki roli Panny Basieńki w "Kabareciku" Olgi Lipińskiej. Janczarski – choć sam był cenionym twórcą – coraz gorzej znosił sytuacje, w których to jego żona znajdowała się w centrum uwagi. Wrzesińska po latach mówiła o tym z dużą szczerością: "To, co mu się we mnie na początku podobało, później zaczęło działać na moją niekorzyść". Był człowiekiem niezwykle wrażliwym, ale – jak wspominała – brakowało mu wiary w siebie. Kiedy jego kariera przechodziła trudniejsze momenty, potrafił reagować frustracją i wycofaniem. To właśnie wtedy między nimi zaczął pojawiać się coraz większy dystans. Jacek Janczarski zostawił żonę dla Ewy Błaszczyk Na początku lat 80. ich małżeństwo przeżywało już poważny kryzys. Przełom nastąpił podczas pracy nad filmem "Wigilia ’81". Na planie spotkały się dwie aktorki – Barbara Wrzesińska i młodsza o kilkanaście lat Ewa Błaszczyk. Janczarski odwiedzał żonę podczas zdjęć. Wtedy właśnie poznał Błaszczyk. Między nim a młodą aktorką pojawiło się silne porozumienie. Oboje byli wtedy w innych związkach, dlatego początkowo starali się ignorować rodzące się uczucie. Jednak z czasem okazało się, że nie potrafią o sobie zapomnieć. Rok później Janczarski podjął decyzję o rozwodzie z Wrzesińską. Aktorka dowiedziała się, że jej mąż zakochał się w koleżance z planu – młodszej od niej o 17 lat. Dla Wrzesińskiej był to ogromny cios. Rozpad małżeństwa był dla Barbary Wrzesińskiej jednym z najtrudniejszych momentów w życiu. Tym bardziej że to właśnie dla Janczarskiego kiedyś zostawiła poprzedniego męża. Po latach mówiła o tym z gorzkim dystansem: "Mężowie mi się nie udali" – przyznała Magazynowi Retro. Choć początkowo miała żal do Ewy Błaszczyk, z czasem spojrzała na tę historię z większym spokojem. Zrozumiała, że odpowiedzialność za rozpad małżeństwa spoczywa przede wszystkim na jej mężu. Po rozwodzie Janczarski ożenił się z Błaszczyk. Para doczekała się bliźniaczek – Aleksandry i Marianny. SPRAWDŹ TEŻ: Historia Miry Kubasińskiej i Tadeusza Nalepy zaczęła się niepozornie. Potem stworzyli legendę Breakout
Historia Miry Kubasińskiej i Tadeusza Nalepy zaczęła się niepozornie. Potem stworzyli legendę Breakout
Tadeusz Nalepa i Mira Kubasińska stworzyli jeden z najbardziej elektryzujących duetów w historii polskiej muzyki. Ich uczucie rodziło się w rytmie bluesa – na scenie, w klubach i podczas koncertowych tras. Razem zbudowali legendę zespołów Blackout i Breakout, a ich wspólna droga była pełna pasji, sukcesów, ale też trudnych wyborów.
Tadeusz Nalepa i Mira Kubasińska poznali się na początku lat 60., gdy polska scena muzyczna dopiero odkrywała rock and rolla. On – gitarzysta o niepowtarzalnym stylu i kompozytor z wielkimi ambicjami. Ona – wokalistka o niezwykłej barwie głosu, która potrafiła zahipnotyzować publiczność. Szybko okazało się, że łączy ich coś więcej niż tylko muzyka. Ich relacja niemal od początku była nierozerwalnie związana ze sceną. Miłość, która zaczęła się od muzyki. Jak poznali się Mira Kubasińska i Tadeusz Nalepa? Ich historia zaczęła się skromnie – od spotkania w Rzeszowie i pierwszych rozmów o muzyce. Zanim jednak stanęli razem na scenie, wymieniali listy. Jak po latach wspominała wokalistka, początki tej znajomości były bardzo zwyczajne. "Za mnie odpisywały koleżanki, bo ja strasznie bazgroliłam" – wspominała początki relacji z Nalepą Kubasińska. Przełom nastąpił w 1963 roku podczas Festiwalu Młodych Talentów w Szczecinie, gdzie wspólnie wystąpili przed publicznością. Ich duet natychmiast zwrócił uwagę – nie tylko muzyczną energią, ale też niezwykłą chemią. Kilka miesięcy później byli już nierozłączni. W styczniu 1964 roku wzięli ślub w Wałbrzychu. Mieli zaledwie po dwadzieścia kilka lat i ogromne marzenia. Nikt wtedy nie przypuszczał, że młode małżeństwo stanie się wkrótce jedną z najbardziej legendarnych par w historii polskiej muzyki. ZOBACZ TEŻ: Józef Kondrat poświęcił się dla ratowania żony. Jedna decyzja zrujnowała mu życie Blackout i Breakout. Miłość i muzyka stworzyły legendę Ich wspólna droga artystyczna zaczęła się na dobre w połowie lat 60. W 1965 roku Nalepa założył zespół Blackout, który współtworzyła także Kubasińska. Grupa szybko zdobyła popularność i stała się jednym z najważniejszych zespołów bigbitowych w Polsce. Kilka lat później muzycy zmienili nazwę na Breakout i zaczęli grać bardziej bluesowego rocka. To właśnie wtedy narodziła się legenda. Albumy takie jak Na drugim brzegu tęczy czy Blues ugruntowały ich pozycję na scenie. <img src="https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/48/2026/03/pap19690801017-5381cef.jpg" width="1831" height="1824" alt="Zespół "Breakout" (od lewej) saksofon Włodzimierz Nahorny, Józef Hajdasz, Tadeusz Nalepa, Mira Kubasińska i Piotr Nowak. Sopot 1969. Miêdzynardowy Festiwal Piosenki w Sopocie." title="Zespół "Breakout" (od lewej) saksofon Włodzimierz Nahorny, Józef Hajdasz, Tadeusz Nalepa, Mira Kubasińska i Piotr Nowak. Sopot 1969. Miêdzynardowy Festiwal Piosenki w Sopocie." /> Mira była dla zespołu kimś więcej niż tylko wokalistką. Jej charyzma i charakterystyczny, mocny głos sprawiały, że każdy koncert stawał się wydarzeniem. Publiczność kochała ją za autentyczność i emocje, które potrafiła przekazać w każdej piosence. Mimo ogromnej popularności Kubasińska zawsze podkreślała swoją zwyczajność. W wywiadach często dystansowała się od wizerunku gwiazdy: "Nie jestem żadną artystką. Jestem zwyczajną babą, która kocha dom, swoich mężczyzn i babskie obowiązki. Nigdy nie traktowałam śpiewania jako źródła życiowej satysfakcji. To normalna praca dla utrzymania rodziny." (cyt. za Onet.pl) Ten kontrast między sceniczną potęgą a prywatną skromnością sprawiał, że była postacią niezwykle autentyczną. Rodzina w cieniu kariery. Narodziny syna i życie w trasie Rok po ślubie na świat przyszedł ich syn Piotr Nalepa, który wiele lat później sam został gitarzystą i muzykiem bluesowym. Młodzi rodzice bardzo szybko znaleźli się jednak w wirze koncertów i tras. Breakout niemal nie schodził ze sceny, a życie artystów w PRL oznaczało ciągłe podróże i występy w całym kraju. Bywało, że muzyka wygrywała z codziennością. W pewnym momencie małżeństwo zdecydowało się powierzyć opiekę nad synem bliskim, bo nie byli w stanie pogodzić intensywnej kariery z wychowywaniem dziecka. Po latach Kubasińska wspominała ten moment z bólem. "On nas po pół roku nie poznał", mówiła. (cyt. za Onet.pl) Wokalistka skarżyła się również na popularność, która w szczytowym momencie kariery okazała się nie do zniesienia: "Nie miałam chwili dla siebie, nie mogłam spokojnie wyjść na spacer z dzieckiem, nie mogłam wejść do sklepu, do restauracji, bo zawsze znaleźli się jacyś ciekawscy." Kryzys w małżeństwie Kubasińskiej i Nalepy Lata 70. były dla zespołu Breakout okresem ogromnych sukcesów. Ich muzyka wyznaczała nowe kierunki w polskim rocku, a koncerty przyciągały tłumy fanów. Jednak wraz z rosnącą popularnością pojawiały się także napięcia. Życie w trasie, presja sukcesu i różnice charakterów zaczęły odbijać się na relacji małżonków. To, co na scenie wyglądało jak idealna harmonia, w prywatnym życiu stawało się coraz trudniejsze. Ich znajomi wspominali, że między artystami coraz częściej dochodziło do sporów. Związek trwał jeszcze wiele lat, ale – jak później przyznawał sam Nalepa – w rzeczywistości zaczął rozpadać się dużo wcześniej. W 1980 roku Tadeusz Nalepa i Mira Kubasińska oficjalnie się rozwiedli. Ich decyzja była jednak przemyślana i dojrzale podjęta. Muzyk po latach tłumaczył: "Małżeństwo wcześniej już się rozpadało, tylko byliśmy na tyle dojrzali, aby postanowić, że Piotrek – przynajmniej do matury – nie będzie się w tym orientował." Choć ich związek nie przetrwał próby czasu, historia Tadeusza Nalepy i Miry Kubasińskiej na zawsze pozostała częścią legendy polskiego rocka. Kubasińska zmarła 25 października 2005 roku, mając 61 lat. Tadeusz Nalepa odszedł dwa lata później – 4 marca 2007 roku. SPRAWDŹ TEŻ: Bardini kochał się w Kwiatkowskiej, ale ona go nie wybrała. Życie spędził u boku innej kobiety
Są małżeństwem od 38 lat i wciąż patrzą w tym samym kierunku. Sekret związku Doroty Wellman i jej męża Krzysztofa
Ślub w 1988 roku i historia, która zaczęła się na planie filmowym w latach 80. Dorota Wellman i Krzysztof Wellman przeszli przez kryzysy, zagrożoną ciążę i długą walkę o dziecko. Dziś mówią wprost: było warto. Jak poznali się na planie „Schodami w górę, schodami w dół” i co sprawiło, że wciąż patrzą w tym samym kierunku?
Mimo imponującego stażu, realizują włoski model związku. Mąż Doroty Wellman, Krzysztof, jest jej wielkim oparciem. Są małżeństwem od 38 lat, ale ich relacja przechodziła różne koleje. Były kryzys, wzloty, upadki i proza dnia codziennego. Dziś wiedzą, że było warto o siebie walczyć. Świata poza sobą nie widzą i wciąż patrzą w tym samym kierunku. Jak się poznali? Jaka jest ich recepta na udany związek? Oto historia Doroty i Krzysztofa Wellmanów... View Ediplayer on the source website Kim jest mąż Doroty Wellman? To utalentowany fotograf, poznali się na planie Krzysztof Wellman ma 67 lat. Z zawodu jest fotografem, fotosistą i fotografikiem oraz członkiem Okręgu Warszawskiego Związku Polskich Artystów Fotografików. Poznali się z przyszłą żoną w latach 80. na planie filmu „Schodami w górę, schodami w dół”. On był fotografem, który współpracował z wielkimi autorytetami kinematografii, w tym między innymi z Krzysztofem Kieślowskim, Juliuszem Machulskim czy Krzysztofem Zanussim. Natomiast 27-letnia wówczas Dorota Wellman pełniła funkcję drugiego reżysera. Nie była to jednak miłość od pierwszego wejrzenia, chociaż Dorocie Wellman wydał się bardzo przystojny. „Przypominał mi żołnierza izraelskiego. Ubrany był na zielono, miał duży semicki nos i burzę ciemnych włosów. Był też duszą towarzystwa. Ludzie skupiali się wokół niego, a zwłaszcza kobiety”, wspominała w jednym z wywiadów. Jak się okazało, Krzysztof Wellman był wówczas w trakcie rozwodu, dlatego, zanim znajomość przerodziła się w uczucie, po prostu się ze sobą zaprzyjaźnili... W rozmowie z jednym z miesięczników dziennikarka przyznała, że w pierwszych latach znajomości ich relacja miała charakter wyłącznie platoniczny. To była przyjaźń zbudowana na bazie wspólnych zainteresowań i pracy. Wellman opowiadała, że „fajnie się z nim gadało”, żartowała także: „Inne były od kochania i od seksu, a ja byłam od gadania. Dopiero potem przerodziło się to w bliższy związek”. Według anegdoty ostatecznym sprawdzianem była wycieczka w góry, na którą przyszły mąż zaprosił Dorotę Wellman oraz inną kobietę. Ta jednak założyła na wspinaczkę eleganckie buty i nie była w stanie dotrzymać kroku parze... Wszystko wydawało się zatem przesądzone. Czytaj także: Dorota Szelągowska szczerze o okresie, który wywrócił jej życie do góry nogami. Długo to ukrywała. "Przestałam w ogóle wychodzić z domu" Dorota Wellman, Krzysztof Wellman, około 2000 roku Dorota Wellman z mężem Krzysztofem i synem Jakubem Dorota Wellman i Krzysztof Wellman: historia miłości Sakramentalne „tak” powiedzieli sobie w 1988 roku. Po ślubie ich największym marzeniem było dziecko. Nie od razu udało się je spełnić. Przeszli długą drogę do tego, by zostać rodzicami. Dziennikarka przyjmowała ogromne dawki hormonów, by zajść w ciąże. „Wzięłam tyle hormonów, że powinnam nimi sikać. Jestem z tego powodu bardziej otyła, niż powinnam być, bo niestety u mnie ta karuzela hormonalna trwa, ale mam to gdzieś, bo nieważne jest to, że jestem gruba, ale że mam mojego syna – króla mojego świata”, wspominała w wywiadzie dla „Dzień Dobry TVN”. Ale w końcu trud się opłacił. Niestety, ciąża Doroty Wellman była zagrożona. Dla niej i jej męża był to czas oczekiwania, wymagający, trudny. Na szczęście w 1993 roku na świat przyszedł ich upragniony syn, Kuba. Od tamtej pory cieszą się życiem i wspierają w trudnych momentach. Zdarza się jednak, że dochodzi między nimi do spięć. „Nie ma w nas nienawiści. Jeśli się kłócimy, to tylko o rzeczy ważne”, wyznała kiedyś Wellman i dodała: „Człowiek sprawdza się w życiu podczas gorszych dni, kryzysów”. Innym razem żartowała jednak: „Z czasem tyle nienawiści się w nas zbiera, że chciałoby się zabić tę drugą osobę. Czasem zresztą mam taką ochotę. Kiedy mąż mnie wkurza, obmyślam precyzyjny plan jego bolesnej i męczącej śmierci. Myślę o zupie grzybowej ze sromotników, o kawie z trucizną (śmiech). A potem mi to przechodzi”, zwierzyła się magazynowi „Kobieta i życie”. View Burdaffi on the source website Dziennikarka jest wymagająca zarówno wobec męża, jak i syna. „Wychowała ich sobie” zgodnie z tym, jaki ma być współczesny mężczyzna. „Ma być aktywny, ma pracować. Nic mu się nie stanie, jak nauczy się obsługi pralki czy wyprasuje koszulę. Myślę, że podział klasyczny: »Mężczyzna pracuje, kobieta go obsługuje«, po prostu się skończył”, stwierdziła w wywiadzie z magazynem „SHOW”. W 2023 roku Dorota i Krzysztof Wellmanowie świętowali 35-lecie małżeństwa. Czy dzisiaj dziennikarka bywa zazdrosna o męża? „Gdybym miała być zazdrosna o męża, który fotografuje piękne aktorki, to bym się powiesiła”, śmiała się w jednej z rozmów. „Nie mam czasu na zazdrość. Mam zaufanie do męża, a jeśli coś ma się zdarzyć, to się i tak zdarzy. Poza tym, jestem naprawdę głęboko przekonana, że drugiej takiej jak ja nie będzie mieć”. Czytaj także: Zendaya i Tom Holland wzięli potajemny ślub?! W internecie huczy. Wiadomo, kto puścił parę z ust Dorota Wellman z mężem Krzysztofem i synem Jakubem Dorota Wellman, Małgorzata Potocka, Krzysztof Wellman, wernisaż wystawy zdjęć Krzysztofa Wellmana, Warszawa, 03.02.2020 rok
Ogłoszono ją gwiazdą "Wednesday". Winona Ryder od lat jest wierna miłości, która zaczęła się od pomyłki
Winona Ryder, amerykańska aktorka, której kariera zaczęła się pod koniec lat 80. i przyniosła jej status ikony kina (m.in. Beetlejuice, Edward Nożycoręki), w 2026 roku znów znalazła się w centrum uwagi — ogłoszono, że dołączyła do obsady trzeciego sezonu serialu Netflix Wednesday, wcielając się w postać Tabithy. To kolejny rozdział jej długoletniego powrotu na szczyt po sukcesie Stranger Things.
Jednak równie interesująca jak jej kariera ekranowa jest historia miłości, którą aktorka pielęgnuje od ponad dekady z partnerem Scottem Mackinlayem Hahnem — związkiem, który zaczął się od uroczego nieporozumienia i przetrwał presję show-biznesu. Winona Ryder i Scott Mackinlay Hahn. Od pomyłki do miłości Winona Ryder i Scott Mackinlay Hahn poznali się w 2011 roku na premierze filmu Black Swan. W tamtym momencie Hahn, przedsiębiorca i projektant mody, nie miał pojęcia, z kim naprawdę rozmawia — pomylił Winonę z inną aktorką, Millą Jovovich, i pochwalił ją za jej rzekomą rolę w Piątym elemencie. Dla wielu byłoby to faux-pas, ale dla Winony było początkiem wyjątkowej relacji, którą oboje szybko potrafili obrócić w żart i przyciągnąć się wzajemnie. Ten nieoczywisty start okazał się fundamentem trwałego związku, który aktorka określa jako jedno z największych szczęść w jej życiu. Scott Mackinlay Hahn – partner z dala od Hollywood Scott Mackinlay Hahn to nie aktor ani celebryta z pierwszych stron gazet — jest projektantem mody, przedsiębiorcą i współzałożycielem marki Loomstate, znanej z ekologicznej i zrównoważonej odzieży. Jego praca nie obraca się wokół Hollywood, lecz wokół etycznej mody i odpowiedzialnej produkcji, co od początku wyróżniało go na tle dawnych partnerów aktorki. Hahn wychował się na Fire Island w stanie Nowy Jork, a później przeniósł się do Brooklynu, gdzie budował swoją markę i podejście do mody oparte na organicznych materiałach i społecznym zaangażowaniu. Ona natomiast zdobywała doświadczenie na planach filmowych i red carpetach — ich światy na pierwszy rzut oka wyglądały różnie, ale z czasem okazały się doskonale kompatybilne. ZOBACZ TEŻ: Synowa Violetty Villas oceniła Drzymalską w roli wybitnej artystki. Jej słowa nie pozostawiają złudzeń Trwały związek w cieniu celebryckiego świata Relacja Winony i Scotta trwa od 2011 roku i w większości pozostawała prywatna — para długo unikała wspólnych zdjęć i rzadko pojawiała się wspólnie na wydarzeniach publicznych. Ich pierwsze wspólne wyjście na czerwonym dywanie miało miejsce dopiero przy premierze Stranger Things w 2016 roku. Mimo że Ryder wcześniej była związana z postaciami znanymi na całym świecie (m.in. narzeczeństwo z Johnnym Deppem), to teraz to właśnie stabilność i normalność z Hahn’em przynoszą jej największe zadowolenie. W wywiadach podkreśla, że czuje się “naprawdę szczęśliwa” i jest wdzięczna za związek oparty na wzajemnym szacunku i zrozumieniu. Choć para nie eksponuje się w mediach, Scott pojawiał się przy Winonie na ważnych wydarzeniach branżowych, jak Screen Actors Guild Awards, premiery seriali czy festiwale filmowe, w tym na festiwalu w Wenecji, gdzie jego obecność u boku aktorki przyciągnęła uwagę prasy i fanów. Winona Ryder ogłoszona gwiazdą Wednesday W 2026 roku Netflix ogłosił, że Winona Ryder dołącza do obsady trzeciego sezonu Wednesday, popularnego serialu o przygodach tytułowej postaci w Nevermore Academy. Jej udział w tej produkcji wzbudził duże emocje wśród fanów, ponieważ serial jest jednym z najchętniej oglądanych tytułów platformy, a jej postać Tabithy ma dodać nowy wymiar do opowieści. To również kolejny dowód na to, że aktorka nie tylko pielęgnuje życie osobiste, ale skutecznie łączy je z dynamiczną karierą — i robi to z klasą, unikając skandali i nadmiernego rozgłosu. Jej relacja z Hahn’em, trwająca ponad dekadę, jest często postrzegana jako przykład trwałości i autentyczności w świecie, gdzie takie wartości bywają deficytowe. SPRAWDŹ TEŻ: Gwiazdor "Rancza" od 47 lat jest wierny jednej kobiecie. Mają jeden nietypowy zwyczaj
Gwiazdor "Rancza" od 47 lat jest wierny jednej kobiecie. Mają jeden nietypowy zwyczaj
Gwiazdor „Rancza” Leon Charewicz od niemal pół wieku tworzy szczęśliwe małżeństwo z żoną Zofią. W świecie artystycznym to rzadkość. Ich relacja dojrzewała z dala od skandali i blasku fleszy, a dziś imponuje spokojem i lojalnością. Jest jednak coś, co wyróżnia ich na tle innych par ze świata teatru – nietypowy zwyczaj związany z premierami.
Leon Charewicz urodził się 24 lutego 1951 roku w Warszawie. Jest absolwentem warszawskiej Państwowej Wyższej Szkoły Teatralnej w Łodzi, którą ukończył w 1974 roku. Od początku swojej drogi zawodowej związany był przede wszystkim z teatrem, choć szerokiej publiczności dał się poznać dzięki rolom filmowym i serialowym, w tym w kultowym "Ranczu". Mimo rozpoznawalności zawsze konsekwentnie oddzielał życie zawodowe od prywatnego. Historia miłości Leona Charewicza i jego żony Zofii. Teatr jako początek wielkiej miłości Gwiazdor "Rancza" swoją przyszłą żonę poznał w środowisku, które było dla nich naturalnym światem – w teatrze. Zofia Charewicz również była aktorką. Ich relacja zaczęła się od wspólnej pracy, rozmów o rolach, prób i codzienności scenicznej. W tamtym czasie teatr był przestrzenią intensywnych emocji, ale też miejscem, gdzie rodziły się trwałe więzi. "Poznałem żonę w Teatrze Nowym w Łodzi 46 lat temu. Zofia również była aktorką i razem występowaliśmy na scenie w sztuce "Pan Jowialski" Aleksandra Fredry. Byliśmy już wtedy po ślubie. Kiedy na świat przyszła nasza córka Natalia żona zrezygnowała z pracy, bo chciała poświęcić swój czas dziecku" – opowiadał aktor dla "Złotej Sceny". Ich uczucie dojrzewało spokojnie, bez medialnego rozgłosu, a ich małżeństwo trwa do dziś – to już 47 lat wspólnego życia. Oboje wiedzieli, że scena bywa wymagająca, dlatego w domu starali się budować przestrzeń spokoju i bezpieczeństwa. ZOBACZ TEŻ: Legenda "Krzyżaków" i historia wielkiej miłości. To on dawał jej siłę wtedy, gdy brakowało nadziei Kim jest córka Leona Charewicza? Narodziny córki były dla nich momentem przełomowym. Zofia zdecydowała się wówczas ograniczyć aktywność zawodową i poświęcić więcej czasu rodzinie. Ich córka nie wybrała drogi medialnej. "Aktorstwo to jest ciężki zawód szczególnie dla kobiet. Wybrała branżę nieartystyczną", stwierdził aktor w rozmowie ze "Złotą Sceną". Rodzina Charewiczów konsekwentnie strzeże prywatności i praktycznie nie pojawia się publicznie razem. Gwiazdor "Rancza" nie zaprasza żony na premiery Jednym z najbardziej zaskakujących elementów rodzinnej relacji jest zwyczaj, o którym Leon Charewicz opowiadał w wywiadach. Aktor nie zaprasza żony ani córki na premiery swoich spektakli. Jak tłumaczył, premiery są wydarzeniami pełnymi napięcia i presji: "One są takie nieprawdziwe, napompowane, bo zapraszamy wtedy kolegów aktorów, media, władze". Charewicz uważa, że nie jest to przestrzeń, w której jego najbliżsi muszą uczestniczyć. Zamiast tego woli, by oglądały go podczas zwykłych przedstawień, w spokojniejszej atmosferze. "Po dziesiątym spektaklu rodzina może mnie zobaczyć. Wtedy wszystko, już się ładnie układa, jest spokojniej bez nerwów. Czekam też, co powie moja żona. Czy mnie skrytykuje?", mówił "Złotej Scenie". Historia Leona Charewicza pokazuje, że można być rozpoznawalnym aktorem i jednocześnie chronić to, co najważniejsze. Bez ostentacyjnych gestów i obecności na czerwonych dywanach. Czasem największym dowodem miłości jest właśnie konsekwencja – i wierne trwanie przy jednej osobie przez całe dorosłe życie. SPRAWDŹ TEŻ: Zdzisław Beksiński miał łatkę dziwaka, ale dla Zofii był miłością życia. Razem szli przez ciemność aż do samego końca Źródło: Złota Scena
Zdzisław Beksiński miał łatkę dziwaka, ale dla Zofii był miłością życia. Razem szli przez ciemność aż do samego końca
Przez lata tworzyli świat tylko dla siebie. On – artysta z mroczną wyobraźnią, ona – cicha bohaterka codzienności, która trzymała wszystko w ryzach. Miłość Zdzisława i Zofii Beksińskich była silniejsza niż choroba, dramaty i śmierć.
Byli ze sobą na dobre i na złe. Zdzisława i Zofię Beksińskich połączyła wielka miłość, w wierności i uczuciu trwali do samego końca. Ukochana artysty była jego muzą, najważniejszą modelką, ogromnym oparciem i pomocą. Nawet na łożu śmierci myślała jedynie o tym, jak zapobiec popadnięciu idealnego świata męża w ruinę. Tymczasem on — artysta z przyklejoną łatką dziwaka — robił wszystko, aby jak najlepiej odnaleźć się w roli męża oraz ojca ich syna Tomasza. Oto niezwykła historia rodziny Beksińskich… Zdzisław i Zofia Beksińscy — jak się poznali? Historia miłości Mistrza i jego muzy Jako młody chłopak porzucił własne marzenia, aby zadowolić swojego ojca, Stanisława Beksińskiego. Zdzisław Beksiński po ukończeniu Liceum Ogólnokształcącego w Sanoku zapragnął kontynuować naukę w Akademii Sztuk Pięknych lub szkole filmowej. Wybitnie uzdolnionemu oraz wrażliwemu na sztukę mężczyźnie udało mu dostać się na pierwszą z uczelni, z której ostatecznie zrezygnował — dziś nie da się zaprzeczyć, że gdyby nie namowy głowy rodziny, historia Beksińskiego potoczyłaby się zupełnie inaczej. Pomimo osobistej niechęci ostatecznie wybrał architekturę, zawierając z ojcem umowę. Stanisław Beksiński obiecał synowi, że jeśli ten ukończy kierunek na politechnice w Krakowie, będzie mógł pójść na wymarzoną reżyserię. Młody Zdzisław nie czerpał jednak satysfakcji z obranego przez siebie kierunku, nawet zajęcia z rysunku przestały go cieszyć… Jednak bardzo szybko okazało się, że wyjazd do wielkiego miasta, choć nie przyniósł artyście spełnienia na tle dydaktycznym, dał mu coś znacznie więcej — szansę na wielką miłość. Bezgranicznym uczuciem na dobre i na złe obdarzył piękną studentkę filologii romańskiej na Uniwersytecie Jagiellońskim, Zofię Helenę Stankiewicz. Na ślubnym kobiercu stanęli 30 kwietnia 1951 roku w rodzinnej miejscowości Zofii, czyli Dynowie. W osobistym archiwum Zdzisława Beksińskiego nie znalazło się jednak żadne zdjęcie ze ślubu. Słynący z zamiłowania do dokumentowania wszystkiego Mistrz przed uroczystością pożyczył koledze aparat… którego ten zapomniał mu oddać. Zawarcie związku małżeńskiego Beksińskich dało jednak początek kilku rodzinnym dramatom. Rok później zmarł ojciec Zdzisława. Zofia z kolei zachorowała na gruźlicę — leczono ją w Krakowie i Zakopanem, z trudem doszła do siebie w Sanoku, rodzinnym mieście swojego męża. Nigdy już nie wróciła na uczelnię. Tymczasem artysta kończy architekturę na politechnice, lecz zobowiązany ówczesnymi przepisami o nakazie pracy, do ukochanej powrócił dopiero w 1955 roku. ZOBACZ TEŻ: Legenda "Krzyżaków" i historia wielkiej miłości. To on dawał jej siłę wtedy, gdy brakowało nadziei Wspólne życie Zdzisława i Zofii Beksińskich oraz narodziny syna Tomasza Tworzyli związek niezwykły — piękny, wierny, przepełniony tym bezgranicznym uczuciem, w którym trwali wspólnie do samego końca. Podczas gdy Zdzisław rzucił się w wir pracy, Zofia przez cały czas czuwała i sprawowała nad nim opiekę. Była osobą spokojną, o dobrym sercu. Godziła się na wszystko, w pełni akceptowała każde żądania oraz dziwactwa Beksińskiego. Dla niego zrobiła prawo jazdy, przestała chodzić do kościoła. Została również muzą oraz największą inspiracją, gdy pozowała przed mężem nago, nierzadko skrępowana sznurami. Wierzyła w jego talent oraz to, że takiemu życiu należy się podporządkować. Trzymała jego świat w ryzach i pilnowała, aby się nie posypał — i nie tylko świat, ale również mężczyzna, którego pokochała całym sercem. Zdzisław i Zofia Beksińscy prowadzili spokojne życie w Sanoku. Artysta poświęcał się sztuce, w wolnych chwilach realizując swoją pasję do filmu. Na nagraniach uwielbiał uwieczniać efekty postępującej pracy przy obrazach, ich wspólne mieszkanie, ale również ukochaną żonę. Zofia Beksińska jest główną bohaterką pokaźnej części prywatnego archiwum rodziny. Gdy Mistrz kierował kamerę w jej stronę, błyszczały mu się oczy… Tak bardzo był zakochany w kobiecie swoich snów. W końcu, po latach pytań i nalegań ze strony krewnych, na świecie pojawił się ich jedyny potomek. Chłopiec urodził się szóstego listopada 1958 roku i otrzymał imię Tomasz. A chociaż Zdzisław Beksiński podobno bardzo obawiał się, że jego poukładane małżeństwo z Zofią może posypać się wraz z pojawieniem się dziecka, tak się nigdy nie stało. Skrycie pragnął jednak córki, której nigdy się nie doczekał. Z kolei Tomka wychowywał na swojego… kumpla. Dziś można by uznać, że w domu Beksińskich panował zakaz zakazywania. Ich syn dorastał, mogąc robić wszystko, czego zapragnęła jego młodzieńcza dusza... Zdzisław i Zofia Beksińscy — przeklęta rodzina? Tą miłość przerwała choroba i śmierć Tomasz stawał się coraz starszy, a wraz z kolejnymi latami rosła jego fascynacja śmiercią… Zofia bardzo martwiła się o ich ukochanego jedynaka, który nienawidził swojego życia i miał za sobą kilka prób samobójczych. Brawurowo zajęła się domem oraz mężczyznami, z którymi żyła pod jednym dachem. Gotowała obiady, sprzątała — a także pieczołowicie dbała, aby to, co wspólnymi siłami zbudowali, nie posypało się pewnego dnia w drobny mak. W międzyczasie zostali zmuszeni do przeprowadzki z ukochanego Sanoka, po decyzji o rozbiórce rodzinnego domu Beksińskich. W piątkę postanowili wyjechać do Warszawy w 1977 roku — zabrali ze sobą bowiem swoje schorowane matki, wymagające nieustannej opieki. Aby odciążyć Beksińskiego, ten obowiązek przyjęła na siebie małżonka. Spokój rodziny Beksińskich bywał zachwiany wielokrotnie, lecz prawdziwym dramatem w rodzinie okazała się diagnoza Zofii. Kobieta, która w minionych latach stała się swoistym spoiwem między nią, mężem pracoholikiem oraz nieszczęśliwym synem, okazała się śmiertelnie chora na tętniaka aorty. Żona Beksińskiego wiedziała, że jej żywot powoli dobiega końca. Ostatnie miesiące poświęciła na przygotowania wybranka swojego serca do samodzielnego życia, podczas gdy malarz skrupulatnie notował wszystkie rady i zalecenia dobrodusznej małżonki. 22 września 1998 roku ich trwającą blisko 47 lat miłość przerywa śmierć Zofii. Odejście ukochanej było dla niego bolesnym ciosem. "To głupie, ale stale mam takie wrażenie, że się jeszcze zobaczymy i porozmawiamy. Zbyt długo byliśmy razem. Jest niedającą się usunąć częścią mnie samego", pisał artysta w swoim dzienniku. (cytat za "Beksiński. Dzień po dniu kończącego się życia") Zofia Beksińska A był to dopiero początek pasma nieszczęść, przez które do Beksińskich niesłusznie przylgnęła łatka rodziny przeklętej... Rok później, 24 grudnia 1999 roku Tomasz Beksiński odbiera sobie życie. Tymczasem jego ojciec cieszy się, że wydarzyło się to dopiero po śmierci Zofii. "Chyba dobrze się stało, że umieramy w mojej rodzinie w takiej kolejności. Gdybym odszedł pierwszy, a teraz umarł Tomek, to dla Zosi byłoby to nieporównywalnie cięższe przeżycie niż dla mnie. Nie można sobie nawet wyobrazić jej cierpienia i zagubienia. Gdybyśmy umarli oboje, w dowolnej kolejności, to Tomek sam chyba nie dałby sobie rady ze swym życiem i światem realnym. Tak jak się stało, stało się najsprawiedliwiej i nie można uważać, że Bóg się na nas uwziął. Ja mam najgrubszą skórę i ja zostałem na deser", pisał wówczas w swoich dziennikach, a parę lat później zostaje pozbawiony życia w swoim mieszkaniu w Warszawie. Zdzisław Beksiński zmarł w nocy z 21 na 22 lutego 2005 roku, zaledwie na kilka dni przed swoimi 76. urodzinami. SPRAWDŹ TEŻ: Los odebrał jej ukochaną córkę i męża. Do dziś nie pogodziła się z tą stratą, ale pociechę dają jej wnuki i muzyka Zdjęcia udostępnione dzięki życzliwości Muzeum Historycznego w Sanoku, w którym znajduje się największa na świecie ekspozycja prezentująca bogatą i różnorodną twórczość Zdzisława Beksińskiego. Źródło: Magazynszum.pl, Wiadomosci.gazeta.pl, Dziennikpolski24.pl
Legenda "Krzyżaków" i historia wielkiej miłości. To on dawał jej siłę wtedy, gdy brakowało nadziei
Urszula Modrzyńska i Zbigniew Józefowicz stworzyli związek, który przetrwał zarówno blask wielkiej sławy, jak i długie lata choroby oraz wycofania z życia publicznego. Ona – zapamiętana jako Jagienka z "Krzyżaków", jedna z najpiękniejszych twarzy polskiego kina lat 60. On – aktor teatralny, wierny partner i cichy bohater ich codzienności. Ich historia to opowieść o miłości, która nie potrzebowała sceny ani oklasków, by być prawdziwą.
Kiedy publiczność zachwycała się jej urodą i talentem, niewielu wiedziało, że najważniejszą rolę w życiu Urszuli Modrzyńskiej odgrywał nie filmowy partner, lecz mężczyzna, który czekał na nią w domu. Zbigniew Józefowicz nie stał w świetle reflektorów, ale to on stał się jej oparciem w momentach, gdy świat przestawał być łaskawy. Urszula Modrzyńska i Zbigniew Józefowicz: miłość, która zaczęła się w teatrze Urszula Modrzyńska urodziła się 23 lutego 1928 roku w Srebrnikach. Zbigniew Józefowicz przyszedł na świat 8 czerwca 1925 roku w Tarnowie. Łódź była dla nich wspólną przestrzenią życia — miastem pracy, domu i ostatnich lat. Ich drogi przecięły się w środowisku teatralnym. Oboje byli związani z Teatrem Dramatycznym w Poznaniu.. To właśnie tam, podczas prób do spektaklu "Mieszczanie", budowali swoje zawodowe fundamenty i tam zrodziło się ich uczucie. Od początku zwracano uwagę na urodę i sceniczną wyrazistość Modrzyńskiej. Józefowicz również był aktorem dramatycznym, konsekwentnie związanym z łódzkim środowiskiem artystycznym. Ich relacja rozwijała się bez medialnego szumu — dojrzewała w kulisach teatru, w rozmowach, w codziennej pracy. Z czasem zostali małżeństwem. Doczekali się syna, Stanisława. Ich życie było osadzone w rytmie prób, premier i zwykłej codzienności. ZOBACZ TEŻ: Był legendą PRL, jego ostatnie chwile naznaczone były cierpieniem. Tylko jedna osoba została przy nim do końca Urszula Modrzyńska była ikoną "Krzyżaków” Rola Jagienki w filmie Aleksandra Forda „Krzyżacy” (1960) przyniosła Urszuli Modrzyńskiej ogólnopolską sławę. Film stał się jednym z największych sukcesów frekwencyjnych w historii polskiego kina, a ona — symbolem młodzieńczej siły i urody. Sukces miał jednak swoją cenę. Aktorka została silnie utożsamiona z jedną rolą. Z czasem jej filmowa kariera zaczęła wyhamowywać. W teatrze nadal pracowała, ale nie była już w centrum zainteresowania branży. W tym czasie ich małżeństwo pozostawało stabilne. Zbigniew Józefowicz nie konkurował z jej rozpoznawalnością. Ich relacja opierała się na partnerstwie i wspólnym życiu poza kamerą. W przeciwieństwie do wielu artystycznych związków, ich małżeństwo nie rozpadło się pod presją sukcesu. Gdy przyszła choroba, ich miłość została wystawiona na próbę Z biegiem lat Urszula Modrzyńska zaczęła zmagać się z poważnymi problemami zdrowotnymi. Choroba, która po raz pierwszy dała o sobie znać w latach 60. sprawiła, że wycofała się z życia publicznego i coraz rzadziej opuszczała mieszkanie. Dla osoby przez lata funkcjonującej w przestrzeni sceny i filmu była to radykalna zmiana. "[Kazimierz Dejmek] zapragnął, by zagrała Irinę w »Trzech siostrach« Czechowa. Już podczas pracy nad spektaklem pojawiły się pierwsze oznaki choroby. Trzy miesiące trwało leczenie. Dejmek na tyle ją cenił, że przesunął na kolejny sezon premierę spektaklu. Niestety, w tym czasie odwrócił się od niej film" — wspominał mąż aktorki. (cyt. za Plejada) W tym czasie Zbigniew Józefowicz przejął na siebie ciężar codzienności. Opiekował się żoną i trwał przy niej w okresie, gdy jej świat znacząco się skurczył. Był przy niej do samego końca. Ich życie w ostatnich latach koncentrowało się wokół domu w Łodzi. Na początku lat 80. aktorka przeszła na rentę, już praktycznie nie pojawiała się publicznie. On nie odszedł. To właśnie w tym czasie ich relacja nabrała najgłębszego znaczenia. "Miałam wzloty i upadki, ale więcej było chwil wzniosłych, co przeważyło i pewnie dlatego nie stałam się kobietą zgorzkniałą" — mówiła w jednym z ostatnich wywiadów. Urszula Modrzyńska zmarła 11 grudnia 2010 roku. Miała 82 lata. Zbigniew Józefowicz przeżył ją o sześć lat — zmarł 24 sierpnia 2016 roku w wieku 91 lat. Oboje zostali pochowani w Łodzi. SPRAWDŹ TEŻ: Peter Fonda dziś świętowałby urodziny. Dopiero wspólny film zakończył jego wieloletni konflikt z ojcem Żródło: Plejada.pl, Pomponik.pl
Rok podchodów i randka jak z filmu. Filip Gurłacz długo nie wierzył, że ma u niej szansę
Filip Gurłacz i Małgorzata Patryn-Gurłacz w podcaście "Partnerzy" prowadzonym przez Beatę Biały opowiedzieli o tym, jak rodziło się ich uczucie – od studenckiej "fuksówki", przez nieśmiałe podchody, aż po zimowy bieg przez planty w Białymstoku...
W rozmowie realizowanej przez "Twój Styl" wybrzmiewa dojrzałość i czułość, ale też szczerość wobec własnych wad i lęków. Opowieść aktorów nie jest bajką o idealnych połówkach jabłka. To historia o komplementarności, o byciu razem pomimo wszystko – i o decyzjach, które podejmuje się błyskawicznie, by nie stracić kogoś najważniejszego. Filip Gurłacz i Małgorzata Patryn-Gurłacz. Historia miłości Poznali się na studiach, na Wydziale Sztuki Lalkarskiej. Ona – dziewczyna w ogrodniczkach. On – chłopak, który jeszcze nie wiedział, że za chwilę jego życie zmieni kierunek. „Czy ja od razu wiedziałem? [...] nie, nie od razu. To mnie trafił piorun za drugim razem, kiedy spojrzałem na Gosię” – przyznał Filip Gurłacz w podcaście "Partnerzy". Pierwsze spojrzenie było tylko "jakimś zainteresowaniem". Drugie – zatrzymaniem. "Myślę, że kwestia dwóch, trzech tygodni, kiedy tak faktycznie nie spojrzałem, tylko tak się zapatrzyłem, zatrzymałem się na Gosi chwilę i mnie urzekło". W tym "zapatrzeniu" było coś więcej niż studencka fascynacja: "Urzekła mnie bardzo transparentność, czystość, jakaś taka intuicja, która mi powiedziała, że to oprócz urody, która dla mnie osobiście była ważna. Gosia mi się zawsze podobała bardzo, no to też jakby, że to dobry człowiek jest. Że ona w normalnych sytuacjach nie odbiera nikomu godności. Traktuje ludzi i świat z szacunkiem. Ma mądrość, którą ja podziwiam". Pierwsze tygodnie studiów upłynęły pod znakiem fuksówki. "Spaliśmy po kilka godzin na dobę. Wykonywaliśmy dużo zadań przez starszych kolegów zleconych. I byliśmy przebrani za świeczki” – wspominała Małgorzata Patryn-Gurłacz. Kartony, pomarańczowa gąbka udająca płomień, teatralna oprawa – wszystko brzmi jak anegdota z młodości. A jednak właśnie wtedy Filip zobaczył coś, co zostało z nim do dziś. "Widziałem w tobie jakieś światło" – powiedział. Małgorzata, słysząc jego słowa, zareagowała z czułością i lekkim zakłopotaniem: "Dziękuję ci za te słowa. To rzeczywiście wysoką poprzeczkę postawiłeś". Zażartowała też, że tym bardziej docenia jego komplement, skoro byli wtedy przebrani za świeczki. ZOBACZ TEŻ: Byli nierozłączni przez pół wieku. 4 lata temu odszedł za swoją miłością Podchody trwały rok. Ich pierwsza randka była rodem z filmu To nie była historia, w której po "drugim spojrzeniu" pada zaproszenie na randkę. "Te nasze podchody to trwały tak z rok" – przyznała Małgorzata. Filip nie ukrywał, że brakowało mu pewności siebie. "Gosia mi się jawiła jako osoba taka bardzo wykształcona, oczytana, mądrzejsza ode mnie. Więc ja byłem zagubiony i zakłopotany w tym, w jaki sposób miałbym okazać moje zainteresowanie". Wydawało mu się, że to nie jego liga. Wychowany w Słupsku, słuchający hip-hopu, czuł, że pochodzą z odległych światów. A jednak coś ich do siebie ciągnęło. Byli w jednej grupie, spędzali ze sobą czas, tworzyli paczkę przyjaciół. Zainteresowanie powoli dojrzewało. Filip śmiał się przed kamerą: "Ja to czasem mówię, że gdybym był smerfem, to bym był Ciamajdą". Nie był zdobywcą. Wspomniał o bardzo prostym, niedwuznacznym okazywaniu zainteresowania Gosią. Czasem nieudolnym wręcz. Ale w tej nieporadności było coś ujmującego. Małgorzata z czułością wspomniała jedną z pierwszych randek jak scenę z filmu: "Filip w jednej z sal przygotował stolik, dwa kubeczki z kawą. I dostałam telefon na wykładzie, żeby wyjść do jakiejś tam sali. Więc zrobiliśmy sobie wagary w jednej z sal teatralnych”. Kawa, którą oboje uwielbiają, była pretekstem, by przez chwilę być tylko we dwoje. Filip Gurłacz nie chciał stracić ukochanej. Podjął decyzję w ostatniej chwili Jednym z najmocniejszych obrazów w ich opowieści jest scena kłótni. Młodzi, dumni, przekonani o swojej racji, rozeszli się w dwie strony. "Minęło może z pięć, sześć minut tego mojego spaceru do domu, to zatrzymałem się i wpadła mi taka myśl do głowy, że jeżeli teraz się nie odwrócę i nie pobiegnę i nie naprawię, to może nic z tego nie wyjść" – wspominał Filip. Była zima. Planty w parku w Białymstoku. Ciężka kurtka. "Odwróciłem się i zacząłem biec po prostu i gonić". Dodał, że się zmachał, ale najważniejsze było coś innego: "Takie miałem wtedy poczucie. I ono jest fajne w ogóle, że zawalczyłem". Aktor stara się nie idealizować siebie. "Mi bardzo ciężko, no ja jestem jakiś taki nasiąknięty, bym powiedział właśnie taką dumą" – przyznał. Wie, że nie zawsze potrafi od razu przyznać się do błędu. Ale wie też, że idą w jednym kierunku. A Małgorzata? Na pytanie, pomimo czego jest z Filipem, odpowiedziała bez wahania: "Pomimo wszystko. I tak już zostanie". SPRAWDŹ TEŻ: Prawie 50 lat razem pomimo burz. Aleksander Kwaśniewski ujawnia kulisy małżeństwa. Bez tej jednej rzeczy nie daliby rady Źródło: Twój Styl
Kochali się od młodości, ślub wzięli po 47 latach. Alan Rickman i jego wielka miłość trwali przy sobie do ostatnich chwil
Historia Alana Rickmana i Rimy Horton brzmi jak scenariusz romantycznego filmu, choć była całkowicie prawdziwa. Poznali się jako nastolatkowie, dojrzewali razem, budowali wspólne życie bez rozgłosu i bez potrzeby publicznych deklaracji. Ich relacja przetrwała próbę czasu, sławę, chorobę... To opowieść o miłości cichej, wiernej i głębokiej.
Alan Rickman był jednym z najbardziej charyzmatycznych aktorów swojego pokolenia, ale prywatnie pozostawał człowiekiem niezwykle powściągliwym. W świecie czerwonych dywanów i fleszy aparatów jego najważniejszą rolą była ta, której nie oglądała publiczność — rola partnera u boku Rimy Horton. I to właśnie w tej relacji odnajdywał stabilność, która pozwalała mu być artystą spełnionym. Alan Rickman i Rima Horton. Młodzieńcze spotkanie, które zmieniło całe życie Alan Rickman urodził się 21 lutego 1946 roku w Londynie jako drugie z czworga dzieci Margaret Doreen Rose i Bernarda Rickmana. Jego ojciec, robotnik fabryczny pochodzenia irlandzkiego, zmarł, gdy Alan miał zaledwie osiem lat. Wczesna strata i odpowiedzialność za rodzinę ukształtowały jego wrażliwość i powagę, które później stały się jego znakiem rozpoznawczym. Rimę Horton poznał w 1965 roku, gdy miał 19 lat. Ona była o rok młodsza. Ich uczucie rozwijało się spokojnie — w rozmowach, wspólnych próbach, długich spacerach. Już wtedy coś ich połączyło na tyle mocno, że nie rozstali się nigdy. View oEmbed on the source website Rickman studiował później w Royal Academy of Dramatic Art (RADA), jednej z najbardziej prestiżowych szkół aktorskich w Wielkiej Brytanii. Zanim jednak zdobył światową sławę, pracował jako grafik, współprowadził studio projektowe i mozolnie budował swoją pozycję na scenie teatralnej. Rima w tym czasie rozwijała karierę naukową — została wykładowczynią ekonomii na Kingston University oraz aktywną działaczką Partii Pracy, przez lata pełniąc funkcję radnej w londyńskiej dzielnicy Kensington i Chelsea. Miłość dojrzewała razem z nimi. ZOBACZ TEŻ: Kiedy poznał ojca ukochanej, usłyszał zaskakujące pytanie. Tak zaczęła się ostatnia miłość Roberta Duvalla Historia wieloletniej miłości Alana Rickmana W 1972 roku Alan Rickman i Rima Horton zamieszkali razem. W czasach, gdy świat coraz bardziej fascynował się prywatnością gwiazd, oni konsekwentnie chronili swoją intymność. Nie udzielali wspólnych wywiadów, nie epatowali uczuciem na ściankach, nie budowali medialnego wizerunku "idealnej pary". Między nimi było coś znacznie trwalszego niż publiczne gesty. Rickman wielokrotnie podkreślał, że Rima jest osobą niezwykle inteligentną, lojalną i silną. Ich związek opierał się na partnerstwie i wzajemnym szacunku. Nie mieli dzieci, czego aktor żałował. "Uwielbiałbym rodzinę. Czasami myślę, że w idealnym świecie trójka dzieci w wieku 12, 10 i 8 lat zostałaby nam powierzona, a my bylibyśmy wspaniałymi rodzicami dla tej rodziny" — przyznał w jednym z wywiadów. (cyt. za Plejada.pl) Alan Rickman i Rima Horton wzięli ślub po 47 latach Choć byli razem niemal pół wieku, formalnie pobrali się dopiero w 2012 roku w Nowym Jorku. Ceremonia była kameralna, intymna, bez gości i bez rozgłosu. Alan Rickman dopiero trzy lata później zdradził w jednym z wywiadów, że wręczył Rimie prosty pierścionek i że "nikogo z nimi nie było". W 2015 roku zdiagnozowano u niego raka trzustki. Choroba postępowała szybko i bezlitośnie. Mimo to do końca starał się pracować i zachować godność, z której słynął. Alan Rickman – wielki aktor, wierny partner Świat zapamiętał go jako Severusa Snape’a z serii o Harrym Potterze, Hansa Grubera ze "Szklanej pułapki", pułkownika Brandona w "Rozważnej i romantycznej" czy niezapomnianego bohatera "To właśnie miłość". Jego głęboki głos i magnetyczna obecność sprawiały, że każda rola nabierała wyjątkowego ciężaru. Ale prywatnie Alan Rickman był człowiekiem zdystansowanym wobec sławy. Najważniejsze decyzje konsultował z Rimą. To ona była jego pierwszym widzem i najbardziej surowym recenzentem. To jej ufał bezgranicznie. 14 stycznia 2016 roku Alan Rickman zmarł w Londynie w wieku 69 lat. Do ostatnich chwil towarzyszyła mu ukochana kobieta. Ich wspólne życie zakończyło się tak, jak przebiegało — w ciszy, bez spektaklu, z ogromnym szacunkiem dla prywatności. SPRAWDŹ TEŻ: Robert Duvall odszedł z jednym niespełnionym marzeniem. Rzadko o tym mówił
Kiedy poznał ojca ukochanej, usłyszał zaskakujące pytanie. Tak zaczęła się ostatnia miłość Roberta Duvalla
Luciana Pedraza i Robert Duvall stworzyli jeden z najbardziej niezwykłych związków w historii Hollywood. Dzieliło ich 41 lat, połączył przypadek na ulicy Buenos Aires. Ich historia, pełna czułości i dystansu, zakończyła się w lutym 2026 roku wraz ze śmiercią aktora. To opowieść o miłości, która przyszła późno, ale okazała się najtrwalsza.
Robert Duvall przez dekady był ikoną amerykańskiego kina. Laureat Oscara za rolę w filmie "Czułe słówka", niezapomniany Tom Hagen z "Ojca chrzestnego" i podpułkownik Kilgore z "Czasu apokalipsy", miał za sobą trzy małżeństwa, zanim spotkał kobietę, która odmieniła jego codzienność. Luciana Pedraza stała się jego czwartą żoną i – jak sam podkreślał – największym spokojem jego życia. Robert Duvall i Luciana Pedraza. Los zetknął ich na ulicy Buenos Aires W 1997 roku Duvall przebywał w Argentynie. Miał wtedy 65 lat, był po rozwodzie i – jak przyznawał – skupiony głównie na pracy. Luciana Pedraza pochodziła z tradycyjnej argentyńskiej rodziny. Jej ojciec był lekarzem, a ona sama nie miała nic wspólnego z hollywoodzkim światem. To ona pierwsza podeszła do aktora. Nie dlatego, że był gwiazdą, lecz dlatego, że wydał jej się interesującym mężczyzną. Zaprosiła go na pokaz tanga, który organizowali jej przyjaciele. Ich znajomość rozwijała się bez medialnego pośpiechu. Spotykali się między Argentyną a Stanami Zjednoczonymi, odkrywając wspólne pasje i ucząc się siebie nawzajem. Duvall zakochał się nie tylko w Lucianie, ale i w jej ojczyźnie. Różnica wieku, która budziła emocje Między Lucianą Pedrazą a Robertem Duvallem było 41 lat różnicy. Gdy zaczęli pojawiać się publicznie, media szybko podchwyciły ten temat. Dla jednych była to romantyczna historia, dla innych – powód do spekulacji. Oni sami podchodzili do tego z dystansem. Duvall w wywiadach podkreślał, że wiek nie ma znaczenia, jeśli ludzie rozumieją się bez słów. Luciana nigdy nie próbowała budować kariery wyłącznie na nazwisku męża. Zachowała własną tożsamość i niezależność. Pobrali się w 2005 roku. Duvall miał 74 lata, Luciana 33. Było to jego czwarte małżeństwo – i najdłuższe. Pierwsze spotkanie Duvalla z ojcem Luciany stało się anegdotą, którą aktor opowiadał z rozbawieniem. Przyszły teść miał zapytać: "Mam mówić do ciebie synu czy tato?". Para nie doczekała się wspólnych dzieci, ale zaangażowali się w działalność charytatywną. W 2001 roku założyli fundację wspierającą dzieci i rodziny w trudnej sytuacji, szczególnie w Argentynie. Był to ważny element ich wspólnej misji. ZOBACZ TEŻ: Rafał Maserak świętuje dziś urodziny. Mało kto wie, kim jest kobieta, która skradła jego serce Robert Duvall nie żyje. Tak żona oddała mu hołd Robert Duvall zmarł 15 lutego 2026 roku w wieku 95 lat. Do końca pozostawał pod opieką i wsparciem żony. W informacji o jego śmierci przekazano, że odszedł w otoczeniu bliskich. "Dla mnie był po prostu wszystkim. Jego pasja do zawodu dorównywała jedynie głębokiej miłości do postaci, pysznych posiłków i brylowania w towarzystwie. W każdej ze swoich licznych ról Bob oddawał się całkowicie swoim bohaterom i prawdzie ludzkiego ducha, którą reprezentowali. W ten sposób pozostawił nam wszystkim coś trwałego i niezapomnianego" – pisała o nim ukochana. Luciana Pedraza przez trzy dekady była nie tylko jego żoną, ale i najbliższą powierniczką. W świecie pełnym przelotnych relacji ich historia stała się dowodem, że miłość może przyjść w każdym wieku – niespodziewanie, na ulicy obcego miasta. Dla Roberta Duvalla była to ostatnia miłość. Dla Luciany – wielka część życia. Ich historia, rozpoczęta od żartobliwego pytania przyszłego teścia, zapisała się jako jedna z najbardziej poruszających opowieści o dojrzałym uczuciu w historii Hollywood. SPRAWDŹ TEŻ: Najpierw tajny ślub, teraz dziecko! Historia miłości Marcina Gortata i Żanety Stanisławskiej zaskakuje
Rafał Maserak świętuje dziś urodziny. Mało kto wie, kim jest kobieta, która skradła jego serce
Małgorzata Lis to kobieta, która od kilku lat stoi u boku Rafała Maseraka — jednego z najbardziej rozpoznawalnych tancerzy w Polsce. Choć konsekwentnie unika medialnego rozgłosu, jej relacja z jurorem „Tańca z Gwiazdami” budzi zainteresowanie. Razem wychowują syna, planują wspólną przyszłość i pokazują, że miłość można budować z dala od skandali i blasku fleszy.
Gdy Rafał Maserak świętuje kolejne urodziny, uwagę mediów przyciąga nie tylko jego imponująca kariera, ale również życie prywatne, które przez lata pozostawało w cieniu. Dziś wiadomo, że u jego boku stoi kobieta, która wybrała prywatność zamiast show-biznesu. Kim jest Małgorzata Lis i jak wygląda ich wspólna historia? Kim jest Małgorzata Lis — partnerka Rafała Maseraka? Małgorzata Lis nie jest osobą publiczną i nie funkcjonuje w świecie telewizji czy estrady. W przeciwieństwie do wielu partnerek gwiazd show-biznesu nie buduje swojej rozpoznawalności na medialnej obecności. Z dostępnych informacji wynika, że nie jest związana zawodowo z branżą rozrywkową, ma prawnicze wykształcenie, a jej życie koncentruje się przede wszystkim wokół rodziny i codzienności z dala od czerwonych dywanów. Para konsekwentnie chroni swoją prywatność, nie ujawniając wielu szczegółów dotyczących życia osobistego czy zawodowego Małgorzaty Lis. To podejście wyraźnie odróżnia ich relację od wcześniejszych, szeroko komentowanych związków tancerza. Rafał Maserak i Małgorzata Lis wspólnie wychowują syna W marcu 2020 roku Rafał Maserak i Małgorzata Lis zostali rodzicami. Na świat przyszedł ich syn Leonard. Informacja o narodzinach dziecka została potwierdzona przez samego tancerza, który nie krył wzruszenia i radości z nowej roli. Ojcostwo stało się dla Maseraka jednym z najważniejszych doświadczeń życiowych. W wywiadach podkreślał, że narodziny syna zmieniły jego perspektywę i hierarchię wartości, a sam chłopiec jest jego największą pociechą. "On wszystko chce robić i troszeczkę widzę siebie, jak byłem w jego wieku. Mama mi opowiada, jak byłem w tym wieku i mówi: „Ty po prostu wszystko chciałeś robić". Chce tańczyć, ale nie jest takim zagorzałym tancerzem. Na razie kopie w piłkę, trenuje judo, na zajęciach przedszkolnych wykonuje wszystko, co tylko jest możliwe, więc próbuje. Musi na pewno dużo tej swojej niespożytej energii gdzieś wyładować. Ja też taki byłem, więc jest taka nadzieja, że może coś wybierze, w jakąś taką stronę artystyczną pójdzie", zwierzał się "Plejadzie". Wspólne zdjęcia z sesji ciążowej oraz późniejsze rodzinne kadry pokazały ich jako zgraną, ciepłą rodzinę. ZOBACZ TEŻ: Ciche dni? Nie w ich domu. Rafał Brzoska zawarł z żoną ważną umowę. Ten jeden zapis zaskakuje Media informowały również o zaręczynach pary. Rafał Maserak oświadczył się Małgorzacie Lis, co zostało potwierdzone w wywiadach i relacjach prasowych. W przestrzeni medialnej pojawiały się doniesienia o planowanym ślubie, jednak uroczystość była przekładana. "Obecne okoliczności nie sprzyjają temu, by brać ślub. Lepiej będzie, jak skupimy się na wychowywaniu syna" - mówił w 2020 roku tancerz w rozmowie z "Twoim Imperium". Temat powracał w wywiadach jeszcze kilkukrotnie. "Założyliśmy rodzinę, a pojawienie się na świecie dziecka jest dużo ważniejsze niż obrączki. Ale żeby była jasność: osobiście nie mam nic przeciwko instytucji małżeństwa. Więc myślę, że ten dzień ślubu kiedyś nadejdzie", powiedział z kolei dla "Na żywo" jakiś czas temu. Prywatność w życiu Rafała Maseraka To właśnie dyskrecja sprawia, że postać Małgorzaty Lis budzi zainteresowanie — pozostaje bowiem poza schematem partnerki celebryty. Ich historia pokazuje, że można tworzyć stabilny związek w świecie pełnym kamer, nie rezygnując z prawa do intymności. Dziś, gdy Rafał Maserak świętuje urodziny, trudno nie zauważyć, że jednym z jego największych życiowych osiągnięć — obok sukcesów zawodowych — jest właśnie rodzina, którą stworzyli. To relacja budowana z dala od skandali, w atmosferze wzajemnego szacunku i dojrzałości. SPRAWDŹ TEŻ: Dzieli ich 16 lat, łączy wielka miłość. Magdalena Cielecka dosadnie o różnicy wieku między nią a ukochanym. Nie brała jeńców
Ciche dni? Nie w ich domu. Rafał Brzoska zawarł z żoną ważną umowę. Ten jeden zapis zaskakuje
Rafał Brzoska w najnowszym wywiadzie przyznał, że w jego małżeństwie z Omeną Mensah zdarzają się kłótnie. Para postanowiła jednak uregulować je formalnie — podpisując u notariusza umowę z jasną zasadą. O czy mowa?
Na pierwszy rzut oka – duet idealny: sukces, wspólne projekty i imponujący dorobek. Rafał Brzoska w podcaście „Biznes Misja” uchylił jednak rąbka tajemnicy i przyznał, że w jego małżeństwie z Omeną Mensah zdarzają się kłótnie. Różnica? Polega na tym, że zasady ich rozwiązywania zostały spisane i podpisane… u notariusza. Szczegóły zaskakują. Rafał Brzoska i Omenaa Mensah tworzą duet idealny Rafał Brzoska i Omenaa Mensah od lat przyciągają spojrzenia – nie tylko jako para, lecz jako duet, który z równą swobodą porusza się w świecie wielkiego biznesu i medialnych reflektorów. Ich związek budzi zainteresowanie, bo splata w sobie dwa silne światy: przedsiębiorczość i rozpoznawalność. Wspólne projekty, aktywność biznesowa i zaangażowanie w działalność charytatywną sprawiają, że o tej relacji mówi się szerzej niż tylko w kontekście sukcesu. W 2019 r. powiedzieli sobie „tak”, formalizując relację, którą budowali już wcześniej. W dniu ślubu byli rodzicami dwuletniego syna, a ich wspólna droga miała już solidne fundamenty. Od tamtej pory konsekwentnie łączą życie prywatne z zawodowym. W mediach społecznościowych dzielą się wybranymi momentami: kadrami z podróży, kulisami przedsięwzięć, wspólnymi inicjatywami. Tworzą obraz duetu, który działa ramię w ramię. Jednak, jak podkreślił sam założyciel i prezes InPostu, nawet w ich relacji nie brakuje codziennych napięć. Czytaj też: Omenaa Mensah i Rafał Brzoska rozkręcają aukcję na WOŚP. Nie uwierzysz, co wystawili na licytację! Będzie rekord? Umowa u notariusza. Tak Brzoska i Mensah regulują małżeńskie spory W jednym z najnowszych wywiadów Rafał Brzoska zaskoczył szczerością. Przedsiębiorca przyznał, że jego małżeństwo z Omeną Mensah nie jest wolne od kłótni. Zakochani zawarli między sobą umowę u notariusza. Konkretny zapis w akcie notarialnym precyzyjnie reguluje sposób rozwiązywania sporów. „Mamy taką umowę, którą zawarliśmy między sobą u notariusza. Jednym z punktów tej umowy jest to, że jeśli się kłócimy — a też się kłócimy, ostatni raz kłóciliśmy się może z trzy tygodnie temu, zajęło nam to mniej niż trzy godziny, żeby się pogodzić”, wyznał w rozmowie z „Biznes Misja”. Czytaj też: Rafał Brzoska zostanie nowym prezydentem? Został spytany wprost. Jego odpowiedź zaskakuje Jeden z zapisów dotyczy tego, że osoba, która rozpoczęła kłótnię, ma dokładnie 24 godziny, by zrobić pierwszy krok i przeprosić. Bez przeciągania ciszy, bez odkładania rozmowy na później. „Jeden z tych punktów mówi, że ta osoba, która rozpoczęła kłótnię, w ciągu 24 godzin musi przyjść i przeprosić. A jeżeli tego nie zrobi, to w ciągu kolejnych 24 godzin, obydwie osoby udają się do kogoś, kto jest takim niezależnym arbitrem i mówimy, co nam leży. I tego punktu nigdy nie naruszyliśmy”, dodawał Rafał Brzoska. Ta historia pokazuje, że fundamentem relacji pozostają proste zasady: rozmowa, odpowiedzialność i gotowość do przeprosin. Rafał Brzoska i Omenaa Mensah nie udają, że ich małżeństwo jest wolne od sporów. Zamiast tego otwarcie przyznają, że postanowili nadać im ramy. W świecie, w którym wiele związków rozpada się przez brak komunikacji, ich notarialna umowa może brzmieć zaskakująco — ale równie zaskakująco dojrzale.
30 lat miłości, jeden moment prawdy. Co wydarzyło się za kulisami życia Walewskiej?
Małgorzata Walewska przez niemal trzy dekady była związana z Piotrem Kokosińskim. Ich relacja przetrwała młodzieńcze uniesienia i próbę czasu, jednak nagle się zakończyła. Co się wydarzyło? W tle pojawiła się choroba, dramatyczna diagnoza i głęboka refleksja nad miłością. A potem — nieodwracalna strata...
Przez niemal 30 lat stanowili zgrany duet. Małgorzata Walewska i Piotr Kokosiński uchodzili za parę, którą połączyło coś więcej niż tylko młodzieńcza miłość. Wydawało się, że są sobie pisani – do czasu. Zaskakująco to sama artystka postanowiła zakończyć wieloletni związek. Co ją do tego skłoniło? W tle pojawiła się choroba, która niespodziewanie przewartościowała jej życie. Ostatnia publikacja na FB 6.01.2026 r. Małgorzata Walewska i Piotr Kokosiński. Od młodzieńczej fascynacji do rodziny Ich historia zaczęła się jeszcze w nastoletnich latach. Ona miała 17 lat i była przekonana, że spotkała mężczyznę swojego życia. On – młodszy o rok – nie był gotów na deklaracje, które od razu zaczęła składać Małgorzata. Mimo różnic uczucie przetrwało próbę czasu. Związek przechodził przez różne fazy, ale oboje wierzyli, że są sobie przeznaczeni. Walewska marzyła o dziecku już jako bardzo młoda dziewczyna, ale to Piotr pierwszy poruszył temat założenia rodziny – wiele lat później. „Któregoś dnia zapytał mnie, czy nie moglibyśmy mieć dziecka. Pomyślałam: zwariował. A teraz mamy piękną córeczkę i jesteśmy szczęśliwi”, wspominała w rozmowie z „Na Żywo”. W międzyczasie jej kariera rozwijała się błyskawicznie. Koncerty, podróże, kolejne kontrakty – to wszystko sprawiało, że coraz mniej było jej w domu. Na początku cieszyło ją, że partner rozumie jej pasję i poświęcenie dla muzyki. Miłość kontra scena Zakochani planowali ślub, ale przeszkodą okazał się dwuletni kontrakt Walewskiej. Artystka występowała na najważniejszych scenach operowych w Europie i na świecie. Jednak sukces zawodowy zaczął odbijać się na relacji. Codzienność wypełniły nieporozumienia i narastająca zazdrość. „Mój mąż chciał kiedyś wejść za kulisy po spektaklu, ale napotkał opór strażnika. Mówi: 'Jestem mężem pani Walewskiej', a strażnik na to: 'Mąż to był wczoraj! Z kwiatami!!!'” – opowiadała z goryczą w „Na Żywo”. Z czasem widywali się coraz rzadziej, kontaktowali głównie online. Właśnie wtedy ich związek zaczął się kruszyć. Walewska nie poddawała się bez walki, ale problemy narastały… Choroba, która przewartościowała wszystko Przełomowy moment nadszedł w 2010 r., gdy w Operze Krakowskiej artystka zasłabła tuż przed wyjściem na scenę. To, co początkowo wydawało się przemęczeniem, okazało się poważnym zagrożeniem życia. „Tuż przed wejściem na scenę moje serce zaczęło bić nierytmicznie. Czasem arytmia sama ustępowała, ale nie w tym przypadku. Wysiłek na scenie zakończył się obrzękiem płuc i utratą przytomności”, relacjonowała w rozmowie z „Na Żywo”. „Z każdą kolejną frazą czułam, że mój oddech jest coraz krótszy. Wciągałam powietrze, charcząc głośno. Bałam się, że publiczność to usłyszy. Na szczęście skończył się pierwszy akt. Zbiegłam ze sceny ostatkiem sił, starając się dramat przerobić na interpretację. [...] Wtedy już walczyłam o życie. Za kulisami zatrzymałam się przy stanowisku inspicjentki. Poprosiłam, żeby wezwała karetkę i zadzwoniła do mojej zmienniczki Moniki Ledzion, aby dokończyła za mnie spektakl. Miała tylko przerwę, aby wszystko zorganizować. Zapytała jeszcze: 'Czy jest aż tak źle?'. A ja już nie byłam w stanie odpowiedzieć. Położyłam się na podłodze, bo poczułam, że upadnę." To był początek długiej walki o zdrowie. Po trzech dniach na intensywnej terapii i dwóch operacjach serca okazało się, że diagnoza była błędna. Prawdziwą przyczyną złego stanu zdrowia była borelioza – zdiagnozowana dopiero po roku. Przebudzenie i rozstanie Cztery miesiące leczenia to był czas nie tylko dla ciała, ale i dla duszy. Walewska zaczęła analizować swoje życie i związek. Doszła do bolesnych wniosków – że przez lata idealizowała relację z Kokosińskim. I że pora się rozstać. „Dotarło do mnie, że potrzebuję mężczyzny 'na dobre i na złe'. Takiego, który byłby dla mnie oparciem, który pomógłby mi podejmować ważne decyzje i był przy mnie wtedy, gdy go naprawdę potrzebuję” – wyznała. ZOBACZ TEŻ: Zmienili zakończenie, bo było za prawdziwe. Ten film z PRL-u ukryto na lata Decyzję ogłosiła oficjalnie na początku 2014 r. na łamach magazynu VIVA!. „Podjęłam decyzję, że po 30 latach muszę się rozstać z miłością mojego życia. Miłością, z której kiedyś czerpałam siłę, a która przez ostatnie parę lat zaczęła mnie niszczyć. Walczyłam, ale okazało się, że jedyne wyjście to rozstanie. Dla mnie to był upadek moich ideałów i koniec wiary w wieczną miłość między kobietą a mężczyzną. W styczniu 2015 minął rok od rozstania. Powoli zaczynam myśleć o sobie jak o człowieku wolnym”. Nie minął nawet rok, gdy dotarła do niej kolejna tragiczna wiadomość – Piotr Kokosiński zmarł nagle w styczniu 2016 r. Mimo że nie byli już razem, strata była ogromna. Nowy rozdział – babcia, jurorka, diwa Dziś Małgorzata Walewska wciąż zachwyca publiczność swoim głosem. Od 2014 r. jest jurorką w programie „Twoja twarz brzmi znajomo”. W 2021 r. jej życie zyskało zupełnie nowy wymiar – została babcią. Jej córka, Alicja Kokosińska, urodziła dziewczynkę, która natychmiast zawładnęła sercem sławnej diwy. „Kiedy trzymam w ręku to małe stworzenie, ten skarb i koncentruję się na tym, co nowego wydarzyło się w jej życiu, a skończyła właśnie 5 miesięcy, jest cudownie” – mówiła z radością w rozmowie z „Faktem”.
Dla niej porzucił wiarę, dla niego zrezygnowała z kariery. Dlaczego idealna para polskiego show-biznesu się rozpadła?
Ich historia miłości zaczęła się jak bajka – przypadkowe spotkanie, szybki ślub, wspólne marzenia. Z czasem jednak pojawiły się cienie, które zniszczyły ten obrazek. Co naprawdę wydarzyło się w związku Haliny Mlynkovej i Łukasza Nowickiego?
W oczach wielu byli parą idealną. Ale za kulisami ich relacji kryło się znacznie więcej, niż mogło się wydawać... Jak potoczyła się historia Haliny Mlynkovej i Łukasza Nowickiego? Oto ich historia miłości. Ostatnia publikacja na FB 6.01.2026 r. Pierwsze spotkanie – magia jednego wieczoru Halina Mlynkova i Łukasz Nowicki poznali się w 2002 r. w krakowskiej „Piwnicy pod Baranami”. Artystka, wtedy jeszcze wokalistka zespołu Brathanki, przybyła na promocję książki Jana Nowickiego. Wieczór prowadził jego syn, Łukasz. Spotkanie miało charakter kulturalny, jednak dla dwójki bohaterów ten wieczór stał się początkiem czegoś większego. „Zauważyłem wysoką kobietę. Właściwie miałem twarz na wysokości jej piersi. Siatkarka, koszykarka? – pomyślałem. Dopiero potem się okazało, że to 174 cm wzrostu plus szpilki, a ja zorientowałem się, że to wokalistka Brathanków. Spodobała mi się, intrygowała” – wspominał Łukasz w rozmowie cytowanej przez z polki.pl. Ich znajomość rozwijała się szybko. Z pomocą przyszedł Zbigniew Preisner, który zainicjował ich bliższy kontakt, prowokując przypadkowe rozmowy i spotkania. Podczas jednej z imprez odprawiono nawet żartobliwy „ślub” – z obrączkami z folii aluminiowej i fałszywym księdzem. Choć zabawny, ten gest zapoczątkował prawdziwe uczucie. ZOBACZ TEŻ: 30 lat miłości, jeden moment prawdy. Co wydarzyło się za kulisami życia Walewskiej? Związek na pełnych obrotach Łukasz, mimo że mieszkał w Warszawie, coraz częściej bywał w Krakowie. Początkowo połączyła ich przyjaźń, lecz uczucie przyszło niespodziewanie szybko. Święta Bożego Narodzenia spędzili już razem, a po kilku miesiącach zdecydowali się na ślub. Ceremonia odbyła się w rodzinnych stronach Haliny na Zaolziu. Jako że wokalistka była wyznania ewangelickiego, Łukasz zdecydował się zmienić religię – zrobił to z miłości. Pobrali się w sierpniu 2003 r. Kilka miesięcy później na świat przyszedł ich syn, Piotr. Publicznie prezentowali się jako para idealna. Często razem, uśmiechnięci, zgrani. W 2007 r. Łukasz w rozmowie z „Galą” z czułością opowiadał o Halinie: „Ideałem kobiety jest zdecydowanie Halina. Wyobraź sobie bukiet kwiatów, który został zerwany jakiś czas temu i nadal nie więdnie. Wciąż jest piękny i soczysty. Taka jest właśnie Halina. Czeszka, ale Polka. Piękna kobieta”. Cień codzienności i cena sukcesu Z czasem jednak życie rodzinne zaczęło zderzać się z codziennymi wyzwaniami. Halina poświęciła swoją karierę, by zająć się synem – decyzja, która kosztowała ją wiele emocjonalnie. „Od narodzin Piotrusia żyję z ciągłymi wyrzutami sumienia. [...] Kiedy jestem z nim, to myślę o uciekającym czasie, o niewykorzystanych szansach, o tym, że nie realizuję się zawodowo. [...] Muszę wyjeżdżać, poznawać świat, tęsknić, tulić się i płakać po powrocie z radości. Nie umiem inaczej” – mówiła w „Gali”. Równolegle Łukasz angażował się w wiele projektów zawodowych – seriale, programy telewizyjne, prowadzenie „Pytania na śniadanie”. Coraz rzadziej bywał w domu. „Stanowczo za mało czasu poświęcam Piotrkowi. To moja wina. [...] Kocham mojego syna, ale to wcale nie znaczy, że mam mu poświęcać cały wolny czas” – przyznał szczerze w tym samym magazynie. Rozstanie, które zaskoczyło wszystkich Ich małżeństwo, choć pozornie idealne, zaczęło się chwiać. Gdy w 2012 r. ogłoszono rozwód, opinia publiczna była w szoku. Para nigdy nie ujawniła oficjalnych powodów rozstania. Pojawiały się spekulacje, ale żadne z nich nie komentowało medialnych doniesień. Choć nie są już razem, dziś oboje mówią o sobie z szacunkiem. Halina w rozmowie z JastrząbPost przyznała: „Żyjemy bardzo osobnymi życiami. On ma swój świat, ja mam swój świat. Ja myślę, że ludzie nie powinni już sobie wchodzić w drogę i tego się trzymamy. Nasz syn jest już pełnoletni. Oni się spotykają, umawiają. To już idzie poza mną”. Łukasz z kolei w rozmowie z „Taka jak Ty” dodał: „Halina jest matką mojego syna. Co za tym idzie, jedną z najważniejszych osób, jakie spotkałem w moim życiu. [...] Jeżeli z kimś spędzasz 10 lat swojego życia, a potem źle o nim mówisz, bądź źle go traktujesz w swoich wspomnieniach, to jakbyś źle traktował samego siebie”. Nowe rozdziały w ich życiu Dziś każde z nich ułożyło sobie życie na nowo. Łukasz w 2016 r. ożenił się z Olgą Paszowską, z którą tworzy rodzinę. Halina z kolei po kilku trudnych relacjach znalazła szczęście u boku Marcina Kindli. Para również doczekała się dziecka. Choć ich wspólna historia dobiegła końca, oboje potrafią mówić o niej z godnością i spokojem. To rzadkość w świecie show-biznesu, gdzie każde rozstanie staje się sensacją. Mlynkova i Nowicki udowadniają, że można inaczej – z klasą, wdzięcznością i szacunkiem. SPRAWDŹ TEŻ: Mało kto pamięta, że gwiazda Magdy M., zanim poznała swojego męża była zaręczona z aktorem, w którym kochały się wszystkie Polki
Nie widzieli poza sobą świata, ich serca biły w jednym rytmie. Zbigniew i Anna Religowie byli razem mimo przeciwności
Nie była to miłość od pierwszego wejrzenia, ale ich uczucie dojrzewało i przetrwało niemal pół wieku. Ona – spokojna, oddana, zawsze w cieniu. On – charyzmatyczny, wybitny kardiochirurg, który zmieniał historię polskiej medycyny. Ich związek to opowieść o lojalności, wsparciu i sile, która rozkwitała mimo przeciwności.
Nazywano go Geniuszem serca – dosłownie i w przenośni. Ona była jego cichą opoką, żoną człowieka, który jeszcze za życia stał się legendą. Ich historia nie zaczęła się od fajerwerków. To nie była miłość od pierwszego wejrzenia, lecz uczucie, które rosło z każdym dniem i przetrwało pół wieku. Prawdziwa, wierna, niezachwiana… aż do ostatniego tchu. Śmierć ich rozdzieliła, ale nie złamała więzi, która ich łączyła. Niestety dziś media obiegła informacja o śmierci Anny Wajszczuk-Religi, żony profesora Zbigniewa Religi. Zbigniew i Anna Religa: tak zaczęła się ich historia. Nie od razu zaiskrzyło... Ich drogi przecięły się na medycynie – młodzi, ambitni, pełni pasji. Zbigniew Religa i Anna Wajszczuk nie zakochali się od pierwszego wejrzenia. Wszystko rodziło się powoli, z czasu spędzanego razem, z rozmów, wspólnych planów, codzienności. „Jak to studenci spędzaliśmy ze sobą bardzo dużo czasu. Do pewnego momentu w dużej grupie, a potem coraz bardziej we dwoje. Na dobre poznaliśmy się właściwie na drugim roku studiów, a od trzeciego, jak to się wtedy mówiło, zaczęliśmy ze sobą chodzić, choć jeszcze oddzielnie wyjeżdżaliśmy na wakacje” – wspominała po latach Anna Wajszczuk-Religa w rozmowie z Faktem. To był początek wielkiej miłości, która – choć z pozoru zwyczajna – przetrwała pół wieku. Choć oboje wybrali medycynę, ich drogi zawodowe od początku biegły nieco inaczej. Ona zakochana w teorii, on – w praktyce i pracy ze studentami. „Mówił, że jestem zdolniejsza, bo nigdy nie miałam problemów z zaliczaniem egzaminów czy kolokwiów, a niewiele czasu spędzałam na uczelni” – wspominała Anna Wajszczuk-Religa w rozmowie z Agnieszką Nabrdalik w książce Dzisiaj rozmawiamy o Pani. Związek rozwijał się powoli, bez presji. Ślub? Nie zaprzątali sobie tym głowy. Do czasu... Kiedy Anna wyjechała na staż do Francji, oboje boleśnie odczuli brak swojej obecności. Listy, telefony – to było za mało. Po powrocie nie potrzebowali już więcej znaków – postanowili się pobrać. Ona zdecydowała, że pozostanie przy dwóch nazwiskach: „tak zdecydowałam podczas podpisywania aktu ślubu. Wcześniej nigdy ze Zbyszkiem o tym nie rozmawialiśmy”, zdradziła w jednym z wywiadów. Na obrączkach wygrawerowali datę ślubu: 20 października 1963 roku, ale wspólne życie zaczęli... osobno. Anna i Zbigniew Religa: miłość na odległość, która przetrwała wszystko Od początku ich wspólnego życia byli w ciągłych rozjazdach. Ona – w jednym miejscu, on – w drugim. Rzadko razem, ale zawsze blisko sercem. Mimo trudności udało im się stworzyć rodzinę. W 1963 roku na świat przyszła ich córka Małgosia, a cztery lata później – syn Grzegorz. Anna była jego cichą opoką, wsparciem w chwilach, gdy świat walił się na głowę. Choć przez większość życia byli bardziej osobno niż razem, ich więź była silniejsza niż dystans. „O naszej rozłące w dużej mierze decydowały niezależne od nas sytuacje” – mówiła z nostalgią. Zbigniew Religa nigdy nie potrafił postawić siebie ponad pacjentów. Ich dobro było dla niego świętością. Gdy rozpoczął pracę w Zabrzu, Anna często do niego dojeżdżała. „Mąż nie opowiadał za dużo, najważniejsze było dla niego, że ktoś jest obok. Że jest herbata, pościelone łóżko, ktoś mówi: "Połóż się". Mógł spokojnie zasnąć” – wspominała w rozmowie z gazeta.pl. Ten czas w Zabrzu był dla nich próbą – wyczerpującą, bolesną. Anna nie kryła, że to był najtrudniejszy okres ich wspólnego życia. „Były momenty krytyczne, gdy mąż kompletnie się załamywał. W klinice widzieli, że jak coś się z nim dzieje, to trzeba mnie wezwać i następnego dnia będzie spokój. Psychologicznie to było proste: przyjeżdżała bliska osoba, której można wyjawić wszystkie swoje żale, pretensje, problemy, nie odgrywając tego mocnego. To błyskawicznie rozładowywało całą sytuację” – mówiła Agnieszce Nabrdalik. Tylko przy niej mógł być sobą. „Inaczej mógł być pijany, mógł być wściekły – ale mimo wszystko musiał być silny i musiał decydować. Przy mnie mógł powiedzieć wszystko” – wyznała z czułością. Choć życie zawodowe pochłaniało ich niemal całkowicie, znajdowali przestrzeń na wspólne chwile. Kochali podróże. „Staraliśmy się zwiedzać. A później były już dwa miejsca, gdzie jeździliśmy wyłącznie po to, żeby odpoczywać. Pomijam działkę nad Bugiem. Pierwsze to Pojezierze Zachodnie w okolicach Drawska – mimo odległości wracaliśmy tam kilka razy w roku. Drugim była Afryka. Zaczęło się od Wysp Zielonego Przylądka, potem Zimbabwe, Afryka Południowa, Mauritius” – opowiadała z błyskiem w oku w rozmowie z Faktem. Zobacz także: Nie żyje Anna Wajszczuk-Religa, żona słynnego kardiochirurga. Miała 85 lat <img src="https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/48/2024/07/imgkjJD7V-41f457b.jpg" width="2000" height="1333" alt="PHOTO MARIUSZ GRZELAK / SE / EWST NEWS WYSZKOW MINISTER ZDROWIA ZBIGNIEW RELIGA WYPOCZYWA NA SWOJEJ DZIALCE KOLO WYSZKOWA PO ZABIEGU WYCIECIA RAKA Z PLUCA N/Z ZBIGNIEW RELIGA PISZE APEL WZYWAJACY LUDZI DO BADAN OKRESOWYCH. PO PRAWEJ ZONA ANNA MINISTER DZIALKA WYPOCZYNEK 9/06/2007 FOTO MARIUSZ GRZELAK" title="Minister Religa wypoczywa na dzia?ce w Wyszkowie" /> Choć na sali operacyjnej czuł się jak ryba w wodzie, w pewnym momencie postanowił przenieść swoje zaangażowanie na zupełnie inny grunt. Zbigniew Religa wkroczył w świat polityki – nie dla kariery, lecz z misją. Chciał zmieniać system, który znał od podszewki. Marzył o nowoczesnej, skutecznej i empatycznej służbie zdrowia. „Wiedział na pewno, jak służba zdrowia nie powinna wyglądać. Gdy został ministrem, było przygotowanych kilka ustaw, które miały zmienić służbę zdrowia. Czas ministrowania był jednak bardzo krótki, bo to były niepełne dwa lata […]. Ponieważ nie posiadał silnego zaplecza partyjnego, uważałam, że nie będzie miał większych szans na przeprowadzenie wielu rzeczy. Ale kibicowałam mu w tym sensie, że widziałam jego zaangażowanie. Wierzyłam, że przy takim jego zdecydowaniu może coś z tego wyjść”, wyjawiła żona Religi Faktowi. Zbigniew Religa — choroba Wszystko zaczęło się niepozornie – rok 2003 i pierwsze niepokojące objawy. Początkowo lekarze podejrzewali nowotwór nerki lub pęcherza. Diagnoza okazała się jednak znacznie poważniejsza – rak płuc. „Stwierdził, że nie będzie się oszczędzał, nie będzie się zastanawiał, co mu wolno, a czego nie, bo i tak ma nie więcej niż pięć, siedem lat życia. Okazało się, że trafił w mniejszą liczbę” – wspominała Anna Wajszczuk-Religa. W końcu pojawiła się diagnoza — rak płuc. Choroba postępowała szybko – przerzuty do nadnerczy, później do mózgu. A jednak nie zatracili się w bólu. Odbyli podróż sentymentalną – Rodos, potem Stany Zjednoczone: Atlantic City, Detroit. Ale stan Zbigniewa zaczął się gwałtownie pogarszać. Po powrocie do Warszawy przeszedł poważną operację – usunięto mu nerkę i część wątroby. W styczniu pojawił się jeszcze na komisji sejmowej, ale w marcu był już cieniem siebie. Wiedział, że to koniec. „Zbyszek powiedział: »Zobaczysz, jak mnie zabraknie, to będzie ci bardzo ciężko«”. Myślę, że zdawał sobie sprawę, że jest dla mnie wielkim wsparciem, pod wieloma względami — psychicznym, finansowym, że jego pozycja w środowisku lekarzy i polityków też nam pomagała. W szafce nocnej w jego pokoju znaleźliśmy testament z jednym zdaniem: „wszystkie rzeczy zapisuję żonie”, wyznała Agnieszce Nabrdalik. Po jego śmierci Anna Religa nie ukrywała bólu. „Brak osoby jest odczuwalny cały czas. Mimo upływu lat wciąż łapię się na tym, że chcę zadzwonić do męża, coś mu powiedzieć. Sama obecność jest najważniejsza. Tęsknię i za wspólnym wyjazdem, i za wspólnym mieszkaniem. Za wszystkim” – za wspólnymi wyjazdami, rozmowami, mieszkaniem. Zostały jej wspomnienia i… Fundacja Rozwoju Kardiochirurgii – największe dzieło życia jej męża. W 2014 roku na ekrany kin trafił film Bogowie w reżyserii Łukasza Palkowskiego. Tomasz Kot wcielił się w postać profesora Religi. Dla Anny było to bolesne, ale i ważne przeżycie. „Dopiero po obejrzeniu Bogów zdałam sobie sprawę z tego, że mój mąż jest legendą. Pewnie autorzy filmu myślą inaczej, ale według mnie jego sukcesy to przede wszystkim zasługa osobowości Zbyszka – jego ambicji, uporu, ciężkiej pracy i charyzmy” Zobacz również: Mało kto wiedział, jak wygląda. Córka aktorskiej pary debiutuje na salonach. Zjawiskowa piękność. Ma 14 lat Nie żyje Anna Wajszczuk-Religa Dzisiaj media obiegła informacja o śmierci dr n. med. Anny Wajszczuk-Religi. Okazuje się, że ukochana wybitnego profesora odeszła 23 czerwca w wieku 85 lat. Smutne wieści przekazało Stowarzyszenie Transplantacji Serca im. prof. Zbigniewa Religi. "Z głębokim smutkiem dowiedzieliśmy się, że dziś, w wieku 85 lat, zmarła Pani dr Anna Wajszczuk - Religa, żona prof. Zbigniewa Religi. Członkowie Stowarzyszenia Transplantacji Serca składają najszczersze wyrazy współczucia rodzinie, bliskim oraz przyjaciołom Pani Doktor. Informacje o terminie uroczystości pogrzebowych zostaną podane przez rodzinę w późniejszym czasie", czytamy w mediach społecznościowych. <img src="https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/48/2024/07/imgkTqh0y-f6aa1ee.jpg" width="1500" height="1000" alt="scena z: Zbigniew Religa SK: czerwiec 2006, Premiera "Jeszcze jeden do puli?!" w Teatrze Komedia, "Jeszcze jeden do puli?!", Teatr Komedia, Zbigniew Religa z ¿on¹, garnitur granatowy, koszula niebieska, krawat niebieski, rêka fot. Kurnikowski/AKPA" title="imgkTqh0y-f6aa1ee" />
Była jego studentką, stała się miłością życia. Żadne z nich nie spodziewało się tego uczucia
Ona – młoda studentka, on – legenda sceny, profesor z dorobkiem. Dzieliło ich niemal trzy dekady, ale połączyło uczucie, które zaskoczyło wszystkich. Związek Olgi Sawickiej i Zbigniewa Zapasiewicza to opowieść o miłości na przekór życiu, chorobie i przeszłości.
Poznali się na korytarzach Warszawskiej Szkoły Teatralnej. Ona była studentką, on profesorem, aktorem z imponującym dorobkiem, autorytetem. Dzieliło ich 27 lat, ale połączyło głębokie uczucie. Na pewno intensywne, ale czy szczere? Wątpliwości na ten temat wielokrotnie wyrażały osoby postronne. Zbigniew Zapasiewicz był jednym z najbardziej uznanych aktorów, ale jego prywatne życie było w rozsypce. Miał za sobą dwa nieudane małżeństwa i jakieś romanse. Zmagał się z demonem choroby alkoholowej. Ale Olga Sawicka odmieniła jego – wydawałoby się – tragiczny los... W rocznicę jego śmierci przypomnijmy tę poruszającą historię. [Ostatnia aktualizacja: 13.09.2025] Zobacz też: Rozstawali się i wracali do siebie. Historia miłości Roberta Rozmusa i Ewy Kwiatkowskiej Zbigniew Zapasiewicz i Olga Sawicka: historia miłości Gdy zaczął spotykać się z o 27 lat młodszą studentką wszyscy myśleli, że to kolejny przelotny romans. Warszawa huczała od plotek. Do niej, jak wspominała, dochodziły kąśliwe opinie. Mówiono o niej: „karierowiczka”, „beztalencie”, „spryciara”. Ale oni na przekór całemu światu byli razem i byli szczęśliwi. Jak wyglądało ich życie? Zbigniew Zapasiewicz to jeden z najwybitniejszych polskich aktorów. Stworzył kreacje, które weszły do historii polskiego teatru i kina. Takie filmy, jak „Za ścianą”, „Bez znieczulenia”, „Matka królów” sprawiły, że stał się aktorem uznanym i popularnym. W „Barwach ochronnych” zobaczył go amerykański gwiazdor Warren Beatty. Zachwycił się, miał dla Zapasiewicza rolę, ale aktora nie wypuszczono z kraju. Gdyby nie żelazna kurtyna, może byłby gwiazdą Hollywood. Był w środowisku autorytetem. „Zapasiewicz nawet, jak się pomyli, to ma rację - mówił o nim inny wybitny aktor Jerzy Radziwiłłowicz. Urodził się w 1934 roku jako Jan Zapasiewicz, Zbigniewem został później na cześć zmarłego ojca. Dorastał w inteligenckiej rodzinie na warszawskim Żoliborzu. Poprzez matkę spokrewniony był z wybitną rodziną Kreczmarów, Janem i Jerzym. Obaj opiekowali się nim po śmierci jego ojca w 1937 roku. W szkole nazywano go słoniem, bo chodził w za dużych wojskowych butach i tupał. Po maturze wybrał chemię na Politechnice Warszawskiej, ale po pierwszym roku zaryzykował i zdał do Szkoły Teatralnej. Kiedy powiedział o tym Janowi Kreczmarowi z prośbą o jakąś poradę, wuj odpowiedział: „Ale przecież ja nawet nie wiem, jak ty mówisz, bo ty nigdy nic nie mówisz”. Zbigniew Zapasiewicz był zamknięty w sobie, nieśmiały. Pierwszy rok Szkoły Teatralnej wspominał jako koszmar, ciągłe przełamywanie siebie i pokonywanie barier nieśmiałości. Olga Sawicka pochodziła z dobrej kochającej się rodziny. Nigdy niczego jej nie zabraniano ani nie narzucano. Gdy rodzice dowiedzieli się, że chce iść do Szkoły Teatralnej zgodzili się, choć przestrzegali ją, że będzie trudno. Czytaj także: Kiedy miała 12 lat, jej ojciec odszedł od rodziny. Anna Lewandowska ma za sobą bardzo trudne chwile... Zbigniew Zapasiewicz i Krystyna Maciejewska Gdy się spotkali z Olgą Sawicką mieli za sobą inne przeżycia. Ona była dziewczyną aktora Dariusza Jakubowskiego. Podobno uchodzili za fajną parę, której wróżono szczęśliwą przyszłość. Zbigniew Zapasiewicz miał za sobą jedno małżeństwo, drugie chyliło się ku upadkowi. Jeszcze na studiach zakochał się w aktorce Krystynie Maciejewskiej, była z tego samego pokolenia, o rok od niego starsza. W połowie lat 60 zdecydowali się na ślub. Ale ich drogi, przynajmniej te zawodowe, zaczęły się rozchodzić. Zbigniew Zapasiewicz szybko został dostrzeżony jako aktor, robił karierę. Jego żona nie miała takiego powodzenia, choć widzowie pamiętają ją może z epizodów w „Czterdziestolatku” czy serialu „Dom”. Niespełnienie zawodowe kładło się cieniem na małżeńskim życiu. Zaczęły się kłótnie, a czasem głośne awantury. To podobno wtedy aktor zaczął pić, by uciec od problemów. Z czasem alkohol coraz bardziej władał jego życiem, choć nigdy nie ucierpiała na tym praca. Małżeństwo z Krystyną Maciejewską-Zapasiewicz – bo aktorka zawsze używała podwójnego nazwiska – nie przetrwało codziennych trudów. Rozstali się, ona została w mieszkaniu na warszawskim Żoliborzu. Była tam do niedawna, bo zmarła w styczniu tego roku, bardzo lubianą osobą, popierała opozycję, KOD. Czytaj także: Jego walkę z chorobą śledziła cała Polska. Do końca wierzył, że wyzdrowieje Zbigniew Zapasiewicz do drugiej żony: niepotrzebnie Cię dręczę Zbigniew Zapasiewicz i Iwona Słoczyńska spotkali się na początku lat 70. w Teatrze Nowym w Łodzi. Aktorka wspomina, że miał „piękny stosunek do kobiet, wielki wdzięk i urok”. To dla niego przeniosła się do Warszawy, grali razem w Teatrze Dramatycznym. W pewnym momencie w teatrze były obie żony profesora Zapasiewicza, co musiało być trudne do zniesienia. Małżeństwo z Iwoną Słoczyńską także nie przetrwało. Zapasiewicz rzadko bywał w domu, dużo pracował, bankietował, pił. Czuł, że alkohol staje się coraz większym problemem w jego życiu. Z jednej strony tracił nad sobą kontrolę, z drugiej jako aktor był człowiekiem bardzo zdyscyplinowanym i obowiązkowym. Wspaniałym pedagogiem Warszawskiej Szkoły Teatralnej. Mówił, że jeśli aktora nie ma na spektaklu, to znaczy, że nie żyje. Grał nawet tego dnia, kiedy zmarła jego mama, z którą był bardzo związany. Iwona Słoczyńska (dzisiaj Iwona Sydor) była pierwszą kobietą, dla której próbował wyzwolić się z nałogu. „Kocham Cię i dziś uświadomiłem sobie, jak bardzo cierpisz i jak ja niepotrzebnie i okrutnie Cię dręczę. Tak dalej nie może być. Wziąłem lekarstwo, bo widocznie bez tego nie daję rady. Jestem naprawdę niesamowicie wyczerpany i wyjałowiony”, napisał do żony w jednym z listów. A jednak zdecydował się na rozstanie. To on odszedł, dla jego żony było to trudne i bolesne przeżycie. Ale ułożyła sobie życie na nowo, od lat mieszka w USA. Zobacz też: Jolanta Kwaśniewska w żałobie. Była pierwsza dama przekazała smutne wieści Zbigniew Zapasiewicz, plan filmu „Opowieści weekendowe: urok wszeteczny”, 1996-1998 rok Z Olgą Sawicką stworzył prawdziwy dom Zbigniew tak wspominał początki znajomości z Olgą Sawicką: „Po pewnych trudach udało mi się ją nakłonić do tego, żebyśmy byli razem. Bardzo się tego bała i wcale się nie dziwię. Byłem człowiekiem pięćdziesięcioletnim, a ona miała 23 lata. Ale zaryzykowała..”, pisał w książce „Zapasowe maski” (Prószyński- ska, 2003 rok). Na początku nie mieli gdzie mieszkać. Zbigniew Zapasiewicz nigdy nie dbał o dobra materialne, uchodził za niepraktycznego, niezaradnego życiowo człowieka. Być może też z powodu choroby alkoholowej nie radził sobie w życiu. Przez kilka lat on – wielki aktor – mieszkał w hotelu pracowniczym. „Nie mieliśmy gdzie mieszkać i miotaliśmy się po zupełnie przypadkowych miejscach. Pamiętam, jak wracaliśmy z jednego z pierwszych wspólnych urlopów w Krynicy Morskiej. Jadąc do Warszawy moją starą dacią, nie wiedzieliśmy, gdzie się w ogóle zatrzymamy”, wspominał. Ostatecznie zamieszkali na warszawskiej Starówce. Zbigniew Zapasiewicz bardzo zmienił się u boku Olgi Sawickiej, zaczęło go cieszyć życie rodzinne, polubił wakacje. Był w dobrej formie, z czasem przestał pić. Pozbył się tego „przymusu". Na początku nie myśleli o ślubie, ale żeby uregulować swoją sytuację pobrali się w 1991 roku. Uważał, że Olga Sawicka poświęciła się dla niego, bo ten związek zaważył na jej życiu zawodowym. Dawano jej do zrozumienia, że jest „tylko” żoną Zbigniewa Zapasiewicza, dyrektorzy teatrów nie chcieli jej angażować. Jak mówił, jego żona „obijała się o mur”. Grała głównie u boku męża, byli razem w Teatrze Dramatycznym, potem w Powszechnym. To na pewno nie było mile widziane. „Gdyby nasz związek nie opierał się na autentycznym uczuciu, skończyłby się ze sto razy”, mówiła Olga Sawicka. (cytuję za interia.pl) Olga Sawicka o Zapasiewiczu: nie miał wad tylko wadki „Rola konkubiny nie jest łatwa, szczególnie w kraju, gdzie mówi się o wolności i tolerancji, a często postępuje odwrotnie”, mówiła Olga Sawicka w „Życiu na gorąco". Ślub dawał jej poczucie bezpieczeństwa i porządkował różne rzeczy prawnie. W codziennym życiu to ona była od zadań specjalnych, jak remonty czy pilnowanie płatności, Zbigniew Zapasiewicz pomagał. Ale jak tłumaczyła: „Zbyszkowi zawdzięczam to, gdzie jestem i kim jestem. Wierzę, że jeśli przebywa się z wyjątkowym człowiekiem, to przejmuje się od niego choć trochę jego cech. Był inteligentny, mądry. Nie miał wad, tylko wadki: niezaradność, roztargnienie”. Ich szczęśliwe życie przerwała nieoczekiwana tragedia. Aktor odszedł nagle. Okazało się, że choruje na zaawansowanego raka wątroby, choroba długo nie dawała o sobie znać. Zbigniew Zapasiewicz umarł trzy dni po diagnozie – 14 lipca 2009 roku. Został pochowany na warszawskich Powązkach. Olga Sawicka długo nie mogła pozbierać się po śmierci męża. Była pewna, że już nie spotka mężczyzny, z którym będzie potrafiła stworzyć dom. Ale spotkała Krzysztofa, biznesmena, są dzisiaj szczęśliwą parą.