Była żona Dwayne'a Johnsona nie zniknęła z jego życia. Razem stworzyli hollywoodzkie imperium
Premiera aktorskiej „Vaiany” sprawiła, że o Dwaynie Johnsonie znów mówi cały świat. Aktor ponownie wciela się w Maui, ale jednocześnie odpowiada za produkcję filmu wspólnie z osobami, które od lat należą do jego najbliższego zawodowego grona. Wśród nich znajduje się także Dany Garcia – kobieta, która przez lata była jego żoną.
Choć ich małżeństwo zakończyło się już wiele lat temu, historia Dwayne'a Johnsona i Dany Garcia wciąż pozostaje jedną z najbardziej nietypowych w Hollywood. Poznali się jeszcze jako bardzo młodzi ludzie, razem zakładali rodzinę, wspierali się w najtrudniejszych momentach i wspólnie przeszli przez rozwód. Dziś nadal prowadzą razem biznes, produkują największe hollywoodzkie hity i zgodnie podkreślają, że rozstanie nie przekreśliło wzajemnego szacunku. Jak doszło do tego, że byli małżonkowie stali się jednymi z najbliższych partnerów zawodowych? Poznali się jeszcze na studiach. Tak zaczęła się historia miłości Dwayne'a Johnsona i Dany Garcia Historia ich związku rozpoczęła się na początku lat 90. na University of Miami, gdzie oboje studiowali. Dwayne Johnson był wówczas młodym futbolistą marzącym o zawodowej karierze sportowej, natomiast Dany Garcia studiowała zarządzanie i już wtedy wyróżniała się przedsiębiorczością. To właśnie na kampusie po raz pierwszy się poznali. Johnson miał około 18 lat, a Garcia była od niego o cztery lata starsza. Ich relacja rozwijała się z dala od błysku fleszy. W tamtym czasie nikt nie przypuszczał, że Dwayne stanie się jedną z największych gwiazd wrestlingu, a później Hollywood. Dany towarzyszyła mu jednak na długo przed światową sławą – widziała zarówno jego sukcesy, jak i chwile zwątpienia. Kiedy po zakończeniu przygody z futbolem amerykańskim próbował odnaleźć nową drogę zawodową, mogła obserwować, jak rodzi się fenomen „The Rocka”. Po kilku latach związku para pobrała się 3 maja 1997 roku. Małżeństwo przypadło na okres dynamicznego rozwoju kariery Johnsona w WWE. Popularność rosła z miesiąca na miesiąc, a razem z nią pojawiały się kolejne zawodowe wyzwania i coraz częstsze podróże. Mimo to starali się budować stabilny dom i wspierać się w realizacji wspólnych marzeń. Cztery lata później, w 2001 roku, na świat przyszła ich córka Simone Alexandra Johnson, która z czasem również związała swoją przyszłość z wrestlingiem. ZOBACZ TEŻ: Bad Bunny związał się z jedną z najsłynniejszych modelek świata Ich dyskretny związek rozpalał plotki, choć oni sami unikali rozgłosu Wspólnie wychowywali córkę, ale zrozumieli, że ich drogi się rozchodzą Narodziny Simone były dla nich jednym z najważniejszych momentów w życiu. Oboje wielokrotnie podkreślali, że rodzicielstwo zawsze pozostawało dla nich priorytetem. Jednak wraz z upływem lat coraz wyraźniej dostrzegali, że choć tworzą zgrany zespół jako rodzice, ich małżeństwo przestało odpowiadać temu, kim stali się jako ludzie. W 2007 roku ogłosili decyzję o rozwodzie. Nie towarzyszyły jej medialne konflikty ani publiczne oskarżenia. Mimo wszystko dla Dwayne'a Johnsona był to bardzo trudny okres. Po latach przyznał, że zawierając małżeństwo, człowiek wierzy, iż będzie ono trwało przez całe życie, jednak rzeczywistość nie zawsze układa się zgodnie z planem. Rozpad rodziny mocno nim wstrząsnął, a największym pytaniem, jakie sobie zadawał, było to, jakim ojcem będzie dla swojej córki. W rozmowie w podcaście The Hollywood Reporter's Awards Chatter aktor wyznał również, że właśnie wtedy przechodził kolejny epizod depresji. Wspominał, że był to moment pełen niepewności, w którym próbował poukładać własne życie i odnaleźć równowagę po zakończeniu wieloletniego związku. To doświadczenie wpłynęło także na jego zawodowe decyzje. Johnson przyznał, że przez pewien czas świadomie wybierał przede wszystkim lekkie, familijne produkcje. Jak tłumaczył, nie był wtedy gotowy na role wymagające emocjonalnego obnażenia. Potrzebował historii z pogodnym zakończeniem – takich, które same dawały mu poczucie nadziei i spokoju. Z perspektywy czasu przyznał, że właśnie dlatego z ogromną radością pracował przy filmach familijnych, bo pomagały mu przejść przez jeden z najtrudniejszych etapów życia. Rozwód nie zakończył ich wspólnej historii. Dziś Dwayne Johnson i Dany Garcia tworzą biznesowy duet To, co wydarzyło się po rozwodzie, do dziś budzi zdumienie wielu osób. Zamiast całkowicie zakończyć wspólny rozdział, Dwayne Johnson i Dany Garcia postanowili zbudować nową relację – opartą na przyjaźni, zaufaniu i wspólnych celach zawodowych. W 2008 roku Garcia została menedżerką byłego męża, a kilka lat później ich współpraca weszła na zupełnie nowy poziom. W 2012 roku wspólnie założyli Seven Bucks Productions, firmę producencką odpowiedzialną za wiele największych projektów z udziałem Johnsona. Studio stoi za takimi produkcjami jak Jumanji, Jungle Cruise, Red Notice, Black Adam, a także aktorską „Vaianą”, w której Johnson ponownie wciela się w Maui. W rozmowie z Oprah Winfrey w 2020 roku aktor podkreślił, że ich rozwód nigdy nie był pełen wzajemnych pretensji. Jak wyjaśnił, po prostu zrozumieli, że małżeństwo nie było im pisane. Pozostali jednak świetnymi przyjaciółmi, którzy zrozumieli, że razem mogą osiągnąć coś wielkiego. "To była po prostu jedna z tych sytuacji, kiedy nie był to burzliwy rozwód. Po prostu… małżeństwo nie było nam dane [...] ale oboje mieliśmy smykałkę do interesów i do osiągania celów. Pomyśleliśmy więc: a co, gdybyśmy dalej razem robili interesy?”, mówił. To właśnie ta decyzja okazała się jednym z najważniejszych momentów w ich życiu. Dziś są partnerami biznesowymi, współtworzą jedną z najbardziej rozpoznawalnych firm producenckich w Hollywood i niezmiennie wspierają się przy kolejnych projektach. Dziś Dwayne Johnson jest szczęśliwie związany z Lauren Hashian, z którą wychowuje dwie córki – Jasmine i Tianę. Co ciekawe, ich patchworkowa rodzina od lat uchodzi za przykład wzajemnego szacunku i dobrych relacji. Doskonale było to widać podczas światowej premiery aktorskiej „Vaiany”, gdzie aktor pojawił się nie tylko z obecną żoną i dziećmi, ale również z byłą żoną. Ten wspólny występ po raz kolejny pokazał, że mimo zakończenia małżeństwa nadal pozostają sobie bliscy i wspierają się zarówno prywatnie, jak i zawodowo. SPRAWDŹ RÓWNIEŻ: Jednego z partnerów poznała w sądzie, drugi był młodszy o 10 lat. Tak wyglądało życie uczuciowe Marty Wiśniewskiej <img src="https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/48/2026/07/GettyImages-2285136577-148f6c4.jpg" width="5582" height="3720" alt="Dave Rienzi, Dany Garcia,, Lauren Hashian, Jasmine Johnson, Dwayne Johnson, Tiana Johnson, Ata Johnson, Ava Raine i Tatyanna Dumas. Światowa premiera filmu "Vaiana". Hollywood Bowl in Los Angeles, California, 7.07.2026." title="Dave Rienzi, Dany Garcia,, Lauren Hashian, Jasmine Johnson, Dwayne Johnson, Tiana Johnson, Ata Johnson, Ava Raine i Tatyanna Dumas. Światowa premiera filmu "Vaiana". Hollywood Bowl in Los Angeles, California, 7.07.2026." />
Autorka „Cudzoziemki” przez lata skrywała te uczucia. Wyznała je dopiero umierającemu mężowi
Dziś mija 37 lat od śmierci Marii Kuncewiczowej – jednej z najwybitniejszych polskich pisarek, autorki niezapomnianej **„Cudzoziemki”**. Choć stworzyła jedną z najpiękniejszych opowieści o skomplikowanych uczuciach, jej własne małżeństwo dalekie było od romantycznych uniesień. Z Jerzym Kuncewiczem przeżyła 63 lata – pełne prób, rozstań, niewierności, ale także niezwykłej lojalności i przyjaźni, których prawdziwą wartość dostrzegła w pełni dopiero u kresu wspólnego życia.
Maria Kuncewiczowa - autorka „Cudzoziemki”, jedna z najbardziej znanych i docenianych polskich pisarek, wyszła za mąż w wieku 26 lat. Jej wybrankiem nie był nikt ze środowiska artystycznego, ale prawnik, adwokat i polityk Jerzy Kuncewicz. Nie wiedziała, czy dobrze robi, wychodząc za mąż, nie była zakochana po uszy. Właściwie wydawała się dosyć oziębła. Początki tego małżeństwa były trudne... Maria i Jerzy Kuncewiczowie dawali sobie wiele swobody Jak pisała dr Alicja Szałagan – znawczyni biografii Marii Kuncewicz – małżeństwo przetrwało, bo mąż dał żonie „długie lejce”. Sama Maria Kuncewicz wspominała: „Dawaliśmy sobie bardzo daleko posuniętą swobodę. [...] Tak się składało, że to, co w innym układzie współżycia mogłoby się stać katastrofą nie do naprawienia, u nas przemieniało się w okres próby, okres oddalenia, rozwidlenia dróg, które potem mają się znowu spotkać” Jak układał się związek Marii i Jerzego Kuncewiczów, który trwał 63 lata, do śmierci Jerzego w 1984 roku? Zobacz też: Wykreowała siebie jako Joannę Chmielewską, autorkę powieści kryminalnych. Czy była tak silna i radosna, jaką oficjalnie ją znamy? Maria i Jerzy Kuncewiczowie: historia miłości Maria Kuncewicz z domu Szczepańska urodziła się w 1895 roku w Samarze w Rosji, wróciła do Polski jako nastolatka. Jej ojciec był dyrektorem gimnazjum w Płocku. Maria studiowała polonistykę i filozofię w Polsce oraz literaturę francuską na Uniwersytecie w Nancy, we Francji. Uczyła się także śpiewu w konserwatoriach polskich i francuskich. W 1936 roku wydała powieść „Cudzoziemka”, która przyniosła jej sławę i uznanie, wcześniej w 1933 roku ukazał się piękny zbiór opowiadań „Dwa księżyce”. Występowała jako śpiewaczka, pracowała jako tłumaczka w Ministerstwie Spraw Zagranicznych. Była też autorką pierwszej polskiej powieści radiowej „Dni powszednie państwa Kowalskich” i „Kowalscy się odnaleźli”. Zobacz też: Ona nazywała go korzonkiem, on mówił do niej robaczku. Historia miłości Andrzeja Korzyńskiego i jego żony Sylwii Sokorskiej-Korzyńskiej Jerzy Kuncewicz urodził się w 1893 roku w szlacheckiej rodzinie. Studia prawnicze, rozpoczęte w Liege, we Francji, ukończył w Polsce. Pracował jako nauczyciel przyrody w Lublinie. Po ukończeniu studiów prawniczych został adwokatem. Jako polityk był ludowcem. Jerzy i Maria Kuncewiczowie pobrali się w 1921 roku. Ona pisała, że „wchodząc w małżeństwo zwalczyła siebie”. Widziała jednak uczucia męża. W 1927 roku małżonkowie zaczęli jeździć jako letnicy do modnego już wówczas Kazimierza Dolnego. Zakochali się w tym miejscu, kupili tu dom w pięknej okolicy, na górze Wąwozu Małachowskiego. Jerzy Kuncewicz przy pomocy znajomego architekta przebudował go, tworząc niezwykłe miejsce otoczone ogrodem. Były w nim piękne kwiaty i pawie, mąż stworzył dla żony idylliczne miejsce. Ale cieszyli się nim dwa lata, do 1939 roku, kiedy ich świat zmiotła wojna. Słynna „Kuncewiczówka”, czy inaczej „Willa pod wiewiórką”, trwa do tej pory i jest domem-muzeum pisarki i jej męża. Maria Kuncewiczowa do męża: Nie było między nami ani miłosnego czadu, ani nałogu wspólnej sypialni Czy było to szczęśliwe małżeństwo? Trudno powiedzieć, nie stała za nim wielka miłość ze strony Marii, ani namiętne pożądanie. W listach do męża pisarka zwierzała się „(…) łatwiej jest ludzi przywiązywać do siebie książkami niż własną osobą, własnym życiem. Zwłaszcza, że nasze wspólne życie pozbawione było pasji. Nie było między nami ani miłosnego czadu, ani nałogu wspólnej sypialni, więc rzeczywiście coś istotnego, coś trwalszego niż erotyzm musiało wejść między nas i tak nas z sobą związać. Że Ty tak sobie cenisz to coś, że nie masz do mnie żalu za wszelkie braki naszego współżycia (które są wynikiem winy obustronnej), uważam za wielką łaskę, doprawdy niezasłużoną”. Zobacz też: Kim była „Krysta”? Dwie twarze znanej pisarki Krystyny Siesickiej Maria Kuncewiczowa: fintifluszek nie lubię Czy byli sobie wierni? Nie. Głośny był romans Marii Kuncewiczowej z wybitnym pisarzem Adolfem Rudnickim, który przyjeżdżał do Kazimierza. Była w nim zakochana, po rozstaniu próbowała nawet targnąć się na życie. Pisała, że Alek to straszny człowiek, tym bardziej, że i bezprzykładnie uroczy. „Nie bawią mnie chłopcy. Świństw, ani tych wszystkich drobnych fintifluszek nie lubię. Bardzo mnie to śmieszy i nudzi, a miłość widać nie jest mi pisana. Ha, trudno. Wszystkiego mieć nie można”, tłumaczyła Maria Kuncewiczowa w jednym z listów. Trudno powiedzieć, dlaczego się rozstali. Rudnicki ożenił się z inna kobietą, miał zresztą trzy żony. Utrzymywali kontakt z Marią, ale ich romans się skończył. Jerzy Kuncewicz wiedział oczywiście o wszystkim. Wybaczył żonie zdradę, choć musiało go to wiele kosztować. Nie mógł żyć bez ukochanej Marynki. Sam też nie był święty, podobno w Kazimierzu miał jakiś romans, ale nie tak głośny i znaczący, jak jego żona. <img src="https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/48/2024/07/img8EoYiG-2d3cf20.jpg" width="2019" height="1600" alt="Kazimierz Dolny, 1978. Maria Kuncewiczowa, pisarka - w swoim domu; z lewej maz Piotr Kuncewicz.,Image: 431120185, License: Rights-managed, Restrictions: Cena minimalna dla publikacji online 50 zł a dla drukowanych 250 zł, Model Release: no, Credit line: Michal Browarski / Forum" title="Maria Kuncewiczowa, pisarka" /> Jerzy kochany, najmilszy Więź między nimi tworzył nie tylko wspólny dom i wspólne życie, ale też narodziny w 1922 roku jedynego dziecka, ukochanego syna Witolda. Maria bardzo kochała syna, rozpaczała, gdy po wojnie wyjechał do USA. Mąż był dla niej wsparciem, gdy przeżywała męczarnie niepokoju podczas wojny – Witold był w marynarce wojennej, jako telegrafista służył na ORP „Wilk”, uratowano go z tonącego okrętu „Jastrząb”. Po wojnie zamieszkał w USA, w Virginii. Rodzice pojechali do Ameryki za nim, ale nie bardzo tam im się wiodło i wrócili do Europy, potem do Polski. Maria Kuncewiczowa bardzo tęskniła za synem. Bardzo głęboko przeżywała macierzyństwo, zastanawiała się, czy była dobrą matką, czy w ogóle bardziej niż matką nie była koleżanką, zbyt pobłażliwą dla syna. Obwiniała się za jego niepowodzenia, m.in. rozpad pierwszego małżeństwa. Jerzy, nieswojo mi bez Ciebie Maria i Jerzy Kuncewiczowie w czasie wojny wyemigrowali z Polski, mieszkali w Anglii, potem w USA. Na emigracji było im ciężko. Maria próbowała zrobić międzynarodową karierę jako pisarka, ale to się nie udało. W emigracyjnej pustce bardzo przeżywała rozstania z mężem. Kiedy nie było go u jej boku, czuła, jak jest bliski i ważny w jej życiu. Pisała, że bez niego czuje się zagubiona. „Wstyd się przyznać, ale bardzo mi Ciebie brak (…) Jerzy, mój złoty, bardzo kochany, [...] żałuję każdej chwili, że Ciebie nie ma; Mnie też jest bardzo nieswojo bez Ciebie”. Marzyła, by wrócił i zaczął „gderać i huczeć”. Mąż był jej przyjacielem, doradcą, agentem literackim. Oboje z obywatelstwem amerykańskim wrócili do Polski w początku lat 60. Od 1962 roku znowu razem mieszkali w swoim domu w Kazimierzu Dolnym. Nie był to już taki azyl, jak przed wojną, bo przy Kuncewiczówce wyrósł ogromny wypoczynkowy ośrodek „Dom prasy”. Jak wspominała ich znajoma malarka Uta Gnatowska, Państwo Kuncewiczowie mieli w sobie niespożytą młodzieńczą energię i apetyt na życie. W przypadku Jerzego Kuncewicza całkiem dosłowny apetyt, bo był potężny, mówił tubalnym głosem, stanowiąc przeciwieństwo delikatniej, kruchej żony. Maria Kuncewiczowa opowiadała anegdotę, jak Jerzy w najlepszych cukierniach i kawiarniach wyjmował z kieszeni kanapkę z szynką. Był mięsożerny, ale nie lubił słodyczy. Dobrze gotował, robił legendarny irlandzki gulasz z jagnięciny. Zobacz też: Maciej Damięcki zakochał się w niej bez pamięci. Ona twierdziła, że rozwód ocalił go przed tragedią Maria Kuncewiczowa do umierającego męża: jak ciebie kocham, jak pragnę, jak dziękuję Jerzy Kuncewicz miał kłopoty ze zdrowiem. Chorował na serce, zmarł w 1984 roku. Maria Kuncewiczowa niesłychanie przeżyła śmierć męża. Wspominała, jak przy łóżku umierającego męża szeptała „czułe wyrazy z żarliwością, jakiej skąpiłam, kiedy byłam młoda. Teraz omdlewałam z żalu: dlaczego? dlaczego? Dlaczego szczędziłam tak długo tej mowy erotycznej, jedynej prawdy serca? [...] Słuchaj, jak ja ciebie kocham, jak pragnę, jak dziękuję!”. Czuła się niebywale samotna, opuszczona. Twierdziła, ze mąż jest wciąż obecny w domu. Jak pisała Uta Gnatowska, pomagająca pisarce w pracach domowych pani Janeczka słyszała, jak Maria Kuncewiczowa rozmawiała z mężem. Była przyzwyczajona do jego opieki, obecności. Do wspólnego przeżywania świata, wymiany myśli, rozmowy. W książce „Listy do męża”, którą wydała po śmierci Jerzego, napisała: „Mijał drugi rok, odkąd ciebie zakopano. W miejsce bieli napływała szarość, codziennie bardziej zielona. Otóż któregoś ranka niechciana wierzba oszalała. Za­skrzypiała, potrząsnęła koroną, zamiotła sobą powietrze i runęła w szum, bezład, w liściastą zawieruchę, w zemstę za strach przed burzą, za nudę upałów, za zimne anielstwo śniegu, za wszystko, czego ona ani my nie lubiliśmy. Katastrofa była tak gęsta i niespodziewana, że mój świat się zachwiał i ty w twoim nowym bycie chyba także doznałeś wstrząsu”. Maria Kuncewiczowa zmarła w 1989 roku w Kazimierzu Dolnym i tam została pochowana. Syn Witold Kuncewicz zmarł w 2009 roku w Virginii, wcześniej przekazał do muzeum swoich rodziców mnóstwo pamiątek. Korzystałam m.in. z tekstu Alicji Szałagan „Ciężar obecności”: dopełnienie autobiograficznych wątków w twórczości Marii Kuncewiczowej w listach do męża (1944-1958). Pamiętnik literacki.
To on od lat stoi u jej boku. Mało kto wie, kim jest mąż Marleny Drozdowskiej: "Zawsze napędzała mnie miłość"
Za sukcesem Marleny Drozdowskiej stoi nie tylko talent i lata pracy, ale także wsparcie najbliższej osoby. Choć artystka od dekad należy do grona najbardziej rozpoznawalnych gwiazd polskiej sceny muzycznej, o jej małżeństwie z Janem Drozdowskim wiadomo zaskakująco niewiele. To właśnie on od lat towarzyszy jej zarówno w życiu prywatnym, jak i na muzycznej drodze.
Marlena Drozdowska świętuje urodziny! Artystka, która wraz z Markiem Kondratem wylansowała kultowy przebój „Mydełko Fa”, od lat należy do grona najbardziej rozpoznawalnych gwiazd polskiej sceny muzycznej. Choć niezmiennie zachwyca publiczność swoimi występami, z dala od reflektorów stawia na spokój i prywatność. U jej boku od lat jest Jan Drozdowski – mąż, gitarzysta i współtwórca wielu artystycznych sukcesów. To właśnie on odegrał niezwykle ważną rolę w jej karierze, choć o ich wieloletnim związku wiadomo naprawdę niewiele... Marlena Drozdowska śpiewała wielki hit lat 90. Mąż wspiera ją w karierze i prywatnie Droga na szczyt Marleny Drozdowskiej okupiona była licznymi wzlotami i upadkami. Ukochana przez Polaków artystka odniosła gigantyczny sukces w ojczyźnie, ale również za granicą. "Po ukończeniu szkoły zaczęłam na dobre podróżować po całej Europie: Niemcy, Austria, Szwajcaria, Włochy z moim zespołem "Hotline". [...] Miałam chyba szczęście do ludzi, bo zawsze lądowałam w jakimś zakątku świata i każdy chciał, bym śpiewała i śpiewała — pisze na swojej stronie internetowej. (cyt. marlenadrozdowska.pl/biografia) Marlena Drozdowska, 1999 r. <img src="https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/48/2024/07/imgNH21Up-a00a327.jpg" width="1505" height="2342" alt="Marlena Drozdowska. UWAGA!!! Cena minimalna dla publikacji w prasie i ksiazkach - 200 PLN xxxx,Image: 427952413, License: Rights-managed, Restrictions: Cena minimalna dla publikacji w prasie i ksiazkach - 200 PLN, Model Release: no, Credit line: Maciej Czajkowski / Studio69 / Forum" title="Marlena Drozdowska" /> Marlena Drozdowska przez wiele lat dzieliła życie na kilka domów w różnych krajach. W pewnym momencie zdecydowała się jednak na powrót do Polski, aby tu kontynuować karierę artystyczną. Zrobiła to za namową osób z branży po tym, jak jej piosenka "Bajadera plaża" wygrała plebiscyt popularnego Lata z radiem. "Tego samego zdania był również mój mąż Janek Drozdowski — świetny gitarzysta i szef artystyczny moich działań muzycznych zarówno w świecie jak i w Polsce" — zaznacza. ZOBACZ: Wylansowała Mydełko Fa, niemal nic na nim nie zarobiła. Tak dziś żyje Marlena Drozdowska Kim jest Jan Drozdowski, mąż Marleny Drozdowskiej? Marlena Drozdowska niemalże w ogóle nie wspomina o ukochanym. Ceni sobie życie prywatne i nie czuje potrzeby dzielenia się nim ze swoimi fanami. Obecnie rzadko kiedy decyduje się na rozmowy z dziennikarzami — a gdy to robi, zdecydowanie woli opowiadać o muzyce oraz swoich scenicznych doświadczeniach. Marlena Drozdowska, 2018 Jedno jest pewne: Jan Drozdowski miał gigantyczny wpływ na jej karierę. Jest nie tylko niezastąpionym wsparciem, ale też inspiracją dla występów oraz jej artystycznej osobowości. "Duży wpływ na mnie ma otaczająca rzeczywistość i związane z tym różne rozmyślania, czasem nawet smutne. Kto mnie zna mówi, że to niemożliwe. Tak naprawdę zawsze napędzała mnie miłość, a ona bywa różna. Czasem zawiła, czasem anielska, a czasem jest tylko latawcem" — zaznaczała w jednym z wywiadów. (cyt. polskaplyta-polskamuzyka.pl/2023/06/20/tak-naprawde-zawsze-napedzala-mnie-milosc-a-ona-bywa-rozna-marlena-drozdowska-wywiad/) SPRAWDŹ RÓWNIEŻ: Trzy razy stawała na ślubnym kobiercu, odbiła partnera Marii Czubaszek. Barbara Wrzesińska przez lata szukała swojego szczęścia w miłości Osiągnięcia na koncie muzyka robią ogromne wrażenie. Był członkiem wielu zespołów, prowadził też własne grupy muzyczne, z którymi występował w Europie. W swoim dorobku ma ponad 300 płyt oraz muzykę, którą zrealizował do kilkuset filmów, seriali, audycji i programów Polskiego Radia i Telewizji Polskiej, a także na potrzeby twórców spektakli teatralnych. Wspiera też żonę w artystycznych przedsięwzięciach — komponował dla niej piosenki oraz brał czynny udział w nagrywaniu niektórych płyt. Jan Drozdowski — przewodniczący zarządu Z.A.W. Stoart. Warszawa, 12.06.2015 <img src="https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/48/2024/07/img7ceSZR-c8bda47.jpg" width="2400" height="1600" alt="Warszawa, 12.06.2015. Debata "Zmiana sposobu pobierania oplat za publiczne odtwarzanie muzyki, klipow i filmow"; n/z Jan Drozdowski - przewodniczacy zarzadu Z.A.W. Stoart.,Image: 429467076, License: Rights-managed, Restrictions: , Model Release: no, Credit line: Marek Wisniewski / Puls Biznesu / Forum" title="Debata nad oplatami za publiczne odtwarzanie" /> Marlena Drozdowska z mężem, Janem Drozdowskim
Mało kto wiedział, kim była pierwsza żona Andrzeja Żuławskiego. Ich historia skrywa niejedną tajemnicę
Barbara Baranowska zachwycała urodą i talentem, jednak świadomie wybrała życie z dala od blasku reflektorów. Choć Roman Polański widział ją w obsadzie filmu „Nóż w wodzie”, odrzuciła propozycję, stawiając na własną drogę artystyczną.
Piękna, niezwykle zdolna kobieta, doskonale znana w środowisku filmowym. Barbara Baranowska miała nawet zagrać rolę w „Nożu w wodzie” Romana Polańskiego, ale się nie zgodziła. Ostatecznie trafiła ona na konto Jolanty Umeckiej. „Basha” – bo tak o niej mówiono – nie szukała blichtru sławy, stroniła od błysku fleszy. Interesowała ją przede wszystkim praca artystyczna: graficzna, związana z projektowaniem plakatów i okładek książek. Mało kto pamięta, ale była ona również żoną Andrzeja Żuławskiego. Jak wyglądała ich relacja? Czy rozpadła się przez Małgorzatę Braunek? Oto jej sekrety i tajemnice... Andrzej Żuławski i Barbara Baranowska: jak się poznali? Andrzej Żuławski był nie tylko utalentowanym reżyserem, ale też pięknym i fascynującym mężczyzną, w którym kochało się na zabój wiele kobiet. Miał charyzmę, urodę, świetnie się ubierał. Wszyscy wspominali, że miał też wielkie ego - od dziecka uchodził za geniusza w słynnym, rodzinnym klanie Żuławskich – ale był też niezwykle ciekawym człowiekiem. Z Barbarą Baranowską poznali się w 1962 roku, na planie filmu „Miłość dwudziestolatków”, międzynarodowej koprodukcji. Andrzej Żuławski był wtedy asystentem Andrzeja Wajdy i dopiero początkującym reżyserem. Barbara Baranowska urodzona w 1934 roku była od niego o sześć lat starsza, miała już męża. Był nim wybitny pisarz, ocalały z Holokaustu - Adolf Rudnicki. Wydawali się udanym małżeństwem i dobrze rozumiejącą się para artystów. Barbara Baranowska robiła okładki do książek Rudnickiego, które robią wrażenie do dzisiaj. Kiedy jednak spotkała Andrzeja Żuławskiego, straciła dla niego głowę. Adolf Rudnicki niesamowicie przeżył to rozstanie, odchorował je, przeszedł zawał. Gdy widział Andrzeja Żuławskiego na ulicy, krzyczał: „masz krew na rękach!”. Zobacz też: Jerzy Waldorff i Mieczysław Jankowski żyli razem 60 lat. Jako para zawsze w ukryciu Andrzej Żuławski, 1975 r. Andrzej Żuławski i Barbara Baranowska: historia miłości Dla Barbary Baranowskiej małżeństwo z Andrzejem Żuławskim to był zupełnie nowy rodzaj związku. Pierwszy mąż był od niej starszy o 25 lat, drugi młodszy. Aleksandra Szarłat, biografka Żuławskiego, autorka głośnej książki „Szaman”, mówiła, że reżyser kojarzył Barbarę – pierwszą kobietę, która poślubił - z ciepłem i macierzyństwem. Jeśli w kobietach szukał matki, to ona była tego przykładem. Oboje wyjechali do Paryża, dobrze im się powodziło. Jeździli na wakacje do modnego wówczas Saint- Tropez, Andrzej Żuławski kupił we Francji najpierw pięknego Triumpha, a potem Porsche 911. Ale tym, na czym mu najbardziej zależało, było zrobienie filmu. Dopiero walczył o swoją pozycję i markę. Zobacz też: Anna Gornostaj i Stanisław Mączyński są razem blisko 40 lat. Długo czekali na dzieci Kadr z filmu "Do widzenia, do jutra", 1960 Barbara nie była kobietą u boku męża, ale znaną plastyczką. Dzisiaj zalicza się ją, jako jedną z niewielu kobiet, do twórczyń Polskiej Szkoły Plakatu. Projektowała m.in. plakat do głośnego debiutu Janusza Morgenszterna, filmu „Do widzenia, do jutra”, za granicą plakaty do filmów Milosa Formana i Stevena Spielberga. Robiła też kostiumy filmowe. W Paryżu funkcjonowała jako Basha Baranowska i to ona pierwsza zaczęła robić karierę, co miało być rysą na ich małżeństwie i ubodło dumę Żuławskiego. Barbara „Basha” Baranowska i Andrzej Żuławski: rozstanie Dlaczego ich małżeństwo nie przetrwało? Sam Andrzej Żuławski wspominał: „(…) Nagle zacząłem widzieć, że żyję z kimś, kto jest ode mnie o wiele bardziej ułożony: tu lodówka, tu stół, mieszczański porządek. Basia nie chciała mieć dzieci, nie lubiła ich. Ja z kolei uwielbiałem. (…) była bardzo zdolną malarką, która nie chciała malować, zilustrowała kilkanaście książek dla dzieci, wiele plakatów namalowała. Tylko jej się nigdy nie chciało, nie czuła tej potrzeby. Miała natomiast potrzebę łagodnie uregulowanego życia i tak zwanych kominków, czyli żeby pójść do psiapsiółki i przy kominku obmówić wszystko. Więc pewnego dnia wsiadłem do tego piekielnego porsche, zostawiłem jej walizkę pełną pieniędzy i pojechałem do Warszawy” (cytuję za książką Aleksandry Szarłat „Szaman”) Żuławski był kobieciarzem. W trakcie małżeństwa z Barbarą Baranowską romansował z aktorką Joanną Kasperską, która grała w jego telewizyjnym filmie „Pavoncello” z 1967 roku. Wygrała wtedy rywalizację o rolę z Małgorzatą Braunek. Nie wiedziała, przynajmniej na początku, że Żuławski ma żonę. „Dowiedziałam się, gdy już byłam zakochana. Ale Andrzej wszędzie mnie zabierał: na przyjęcie do Wajdy, na obiady do restauracji, woził samochodem, pokazywał się ze mną oficjalnie”, opowiadała w jednym z wywiadów. Nie wspominał o ślubie, mówił jednak, że ją kocha, chciał, żeby mieli wspólny dom. Ale Joanna Kasperska zerwała, uciekła od niego, przeczuwała, że ten związek będzie dla niej destrukcyjny. Dwa lata później Andrzej Żuławski spotkał Małgorzatę Braunek w Paryżu, podczas promocji filmu „Polowanie na muchy” i zakochał się w niej. Ich romans stał się głośny, w Polsce okrzyknięto ich najpiękniejszą filmową parą. Gdyby Barbara Baranowska zdecydowała się wtedy wrócić do Warszawy, może uratowałaby małżeństwo… kto wie? Z drugiej strony, gdy pisze się o miłościach życia Andrzeja Żuławskiego zawsze pojawiają się nazwiska Ewy Tuwin, córki Juliana Tuwima i wielkiej młodzieńczej miłości reżysera, którą wspominał całe lata; Małgorzaty Braunek i Sophie Marceau. Czytaj także: Joanna Szczepkowska to znana aktorka, była żona Mirosława Konarowskiego. Co się z nią dzisiaj dzieje? Dzięki Żuławskiemu poznała miłość życia Podobno Barbara Baranowska na wiele tygodni przed rozstaniem z Żuławskim zauważyła, że jej mąż trzyma za firanką wór żeglarski i pakuje do niego rzeczy. Z tym worem Żuławski w końcu lat 60. wrócił do Warszawy. „Zanim Andrzej spotkał Małgosię Braunek, odebrał wspaniałą kobietę Adolfowi Rudnickiemu. Odebrał mu ją, ponieważ chciał wejść w środowisko. Szybko wyjechali do Paryża, a on po jakimś czasie poszedł po zapałki i nie wrócił. Nagle została sama. A on pojawił się w Warszawie zachwycony Małgosią. Zamieszkał przy Gwardzistów, a potem wciągnął tam Małgosię. Odwiedzałam ją tam. Basia była zrozpaczona”, tak wspominała tamte relacje aktorka Emilia Krakowska. Zobacz też: Nie był łatwym partnerem, ale kochał szalenie. Andrzej Żuławski najdłuższy związek stworzył z francuską aktorką Sophie Marceau Barbara Baranowska na pewno przeżyła to rozstanie, ale nie została tak do końca sama. Szybko zainteresował się nią poznany przez Andrzeja Żuławskiego francuski producent filmowy Christian Ferry. Zamieszkali razem w 1970 roku, pobrali się i byli szczęśliwym małżeństwem przez wiele lat, do śmierci Christiana Ferry’ego w 2011 roku. Aleksandra Szarłat wspominała, że w 2017 dostała za pośrednictwem Krystyny Demskiej-Olbrychskiej w prezencie od Basi jedno zdanie: „Andrzejowi zawdzięczam najwspanialszą rzecz, jaka spotkała mnie w całym moim życiu. To dzięki niemu poznałam Christiana Ferry’ego – mojego mężczyznę, mężczyznę mojego życia”. Już po rozwodzie z Andrzejem Żuławskim zaprojektowała piękny plakat do jego głośnego na świecie filmu „Opętanie” z Isabel Adjani (z którą zresztą też romansował). A w 1985 roku spod jej ręki wyszła okładka do płyty nastoletniej Sophie Marceau „Certitude”, z jej portretem z niesamowitymi błękitnymi oczami. Barbara „Basha” Baranowska mieszka do dzisiaj we Francji. Korzystałam z książki Aleksandry Szarłat „Żuławski. Szaman”, wyd. Agora, 2019.
Bad Bunny związał się z jedną z najsłynniejszych modelek świata Ich dyskretny związek rozpalał plotki, choć oni sami unikali rozgłosu
Bad Bunny występuje dziś w Warszawie, a jego koncert ponownie kieruje uwagę fanów nie tylko na muzykę, lecz także na życie prywatne artysty. Jednym z najgłośniejszych rozdziałów była relacja z Kendall Jenner. Choć ich związek trwał niespełna rok i od początku pozostawał z dala od medialnego szumu, przez wiele miesięcy wzbudzał ogromne zainteresowanie na całym świecie.
Portorykański gwiazdor od lat konsekwentnie oddziela karierę od życia prywatnego. Gdy w 2023 roku zaczęto łączyć go z Kendall Jenner, para nie potwierdzała doniesień i unikała wspólnych wywiadów czy publicznych deklaracji. Mimo to każde ich wspólne wyjście natychmiast trafiało na nagłówki światowych mediów, a fani zastanawiali się, czy to początek jednej z najbardziej zaskakujących relacji w show-biznesie. Bad Bunny ma na koncie kilka głośnych związków. To relacja z Kendall Jenner w 2023 roku odbiła się najszerszym echem Choć Bad Bunny należy dziś do największych gwiazd światowej muzyki, przez lata starał się oddzielać karierę od życia uczuciowego. Najdłużej był związany z projektantką biżuterii Gabrielą Berlingeri, z którą tworzył parę przez kilka lat i sporadycznie pokazywał się publicznie. W mediach pojawiały się również informacje o jego wcześniejszej relacji z Carliz De La Cruz, jednak dopiero związek z Kendall Jenner wywołał prawdziwą lawinę komentarzy. Wiosną 2023 roku nazwiska portorykańskiego artysty i jednej z najbardziej rozpoznawalnych modelek świata zaczęły regularnie pojawiać się obok siebie. Dla wielu fanów było to spore zaskoczenie. Ona od lat funkcjonowała w centrum zainteresowania mediów, on natomiast konsekwentnie unikał opowiadania o swoim życiu prywatnym. To właśnie ten kontrast sprawił, że ich relacja od początku budziła ogromną ciekawość. Jednocześnie para robiła wszystko, by nie stać się kolejnym celebryckim duetem żyjącym na oczach paparazzich. ZOBACZ TEŻ: Jednego z partnerów poznała w sądzie, drugi był młodszy o 10 lat. Tak wyglądało życie uczuciowe Marty Wiśniewskiej Tak zaczęła się historia Bad Bunny'ego i Kendall Jenner. Poznali się dzięki wspólnym znajomym Pierwsze doniesienia o ich znajomości pojawiły się na początku 2023 roku. Według informacji magazynu People Kendall Jenner i Bad Bunny poznali się za pośrednictwem wspólnych znajomych, krótko po tym, jak muzyk przeprowadził się do Los Angeles. Jak przekazywało źródło cytowane przez magazyn: „Jenner niedawno zaczęła spotykać się z Bad Bunnym. Zostali sobie przedstawieni przez znajomych. Parę tygodni wcześniej on przeprowadził się do LA i kupił tam dom. Kendall go lubi i dobrze się bawi w jego towarzystwie. Jest inny od jej poprzednich chłopaków. Bardzo uroczy.” Choć od początku pojawiały się kolejne zdjęcia i relacje świadków, para nie zdecydowała się oficjalnie potwierdzić związku. W przeciwieństwie do wielu hollywoodzkich romansów nie było wspólnych wywiadów ani publicznych deklaracji. Zamiast tego chodzili na dyskretne kolacje, spotkania z przyjaciółmi i wydarzenia, podczas których starali się nie zwracać na siebie nadmiernej uwagi. To właśnie ta naturalność i brak potrzeby nieustannego eksponowania relacji sprawiły, że wielu obserwatorów określało ich związek jako wyjątkowo niemedialny. Ich uczucie rozwijało się z dala od fleszy. Po niespełna roku wszystko dobiegło końca Z czasem Bad Bunny i Kendall Jenner coraz częściej pojawiali się razem. Paparazzi fotografowali ich podczas wspólnych wyjazdów, kolacji czy tygodni mody, a ich obecność obok siebie podczas pokazu Gucci we wrześniu 2023 roku została odebrana jako jeden z nielicznych publicznych sygnałów, że rzeczywiście są parą. Nadal jednak oboje pozostawali wierni swojej zasadzie, by nie opowiadać o uczuciach przed kamerami. Pod koniec 2023 roku zagraniczne media poinformowały, że ich drogi się rozeszły. Relacja zakończyła się po niespełna roku, a źródła podkreślały, że rozstanie przebiegło w spokojnej atmosferze. Kilka miesięcy później ponownie zaczęły pojawiać się informacje o ich zbliżeniu. Wiosną 2024 roku byli widywani razem, co natychmiast wywołało spekulacje o powrocie. Ostatecznie we wrześniu 2024 roku zagraniczne media ujawniły, że choć utrzymują dobre relacje i darzą się sympatią, nie są już parą. Ich historia zakończyła się bez publicznych konfliktów czy medialnych przepychanek, pozostawiając po sobie obraz związku, który od początku do końca bardziej opierał się na dyskrecji niż na rozgłosie. SPRAWDŹ TEŻ: Przeszli przez najtrudniejszą próbę. Teraz Marta i Dawid Kubaccy świętują wielkie szczęście. Historia ich miłości porusza
Jednego z partnerów poznała w sądzie, drugi był młodszy o 10 lat. Tak wyglądało życie uczuciowe Marty Wiśniewskiej
Powrót Mandaryny i Michała Wiśniewskiego zaskoczył wielu fanów. Lider Ich Troje potwierdził, że para znów jest razem i spotyka się od czerwca. Zanim jednak ich drogi ponownie się zeszły, Marta Wiśniewska przez lata układała sobie życie u boku kilku partnerów. Przypominamy jej związki oraz historię, która ponownie zaprowadziła ją do byłego męża.
Relacja Mandaryny i Michała Wiśniewskiego od ponad dwóch dekad budzi ogromne emocje. Ich głośny związek, medialny ślub, rozwód i późniejsze przyjacielskie relacje wielokrotnie trafiały na pierwsze strony portali. Teraz, gdy artysta oficjalnie potwierdził ich powrót, zainteresowanie ponownie skupiło się na życiu prywatnym tancerki i piosenkarki. Zanim jednak doszło do tego nieoczekiwanego zwrotu, Mandaryna była związana z kilkoma mężczyznami. Michał Wiśniewski i Mandaryna znów są razem. Ich historia zatoczyła koło Historia Mandaryny i Michała Wiśniewskiego zaczęła się pod koniec lat 90., gdy tancerka dołączyła do zespołu Ich Troje. Z czasem zawodowa współpraca przerodziła się w uczucie, a para szybko stała się jednym z najgorętszych duetów polskiego show-biznesu. Pobrali się w 2002 roku, a niedługo później zorganizowali spektakularny ślub w szwedzkiej Kirunie, transmitowany przez telewizję i śledzony przez miliony widzów. Doczekali się dwojga dzieci – syna Xaviera oraz córki Fabienne – którzy do dziś pozostają dla nich najważniejszym ogniwem łączącym rodzinę. Choć ich małżeństwo zakończyło się rozwodem w 2006 roku, z biegiem lat byli partnerzy wielokrotnie podkreślali, że udało im się wypracować dobre relacje. Łączyło ich wychowanie dzieci, wspólne rodzinne uroczystości, a od czasu do czasu także projekty zawodowe i publiczne spotkania. W ostatnich tygodniach nie brakowało spekulacji, że między nimi ponownie pojawiła się bliskość, jednak dopiero teraz Michał Wiśniewski oficjalnie potwierdził, że znów są razem. W opublikowanym oświadczeniu zaznaczył, że ich relacja odżyła pod koniec czerwca i stanowczo zaprzeczył sugestiom, jakoby doszło do tego wcześniej. Sama Mandaryna w zeszłorocznej rozmowie z Rafałem Kowalskim dla Viva.pl z dużym dystansem wspominała ich wspólne lata: "My lecieliśmy bardzo wysoko – pod każdym względem. Naprawdę, trochę się nie da tego zero-jedynkowo skomentować i opisać, bo trochę wychodziliśmy poza każdy nawias, poza każdy schemat. Jeśli można było zrobić coś inaczej, to na pewno my to robiliśmy. Oczywiście na pewno było dużo rzeczy, które nie były okej, ale nie chcę ich dziś szczegółowiej oceniać”. ZOBACZ TEŻ: Wiśniewski potwierdził związek z Mandaryną. Pola wskazała na jeden sporny szczegół Po rozstaniu każde z nich próbowało ułożyć sobie życie na nowo. Michał Wiśniewski ponownie stawał na ślubnym kobiercu, a Mandaryna przez lata związała się z kilkoma partnerami. Kim byli mężczyźni, którzy pojawili się w jej życiu, zanim ponownie odnalazła szczęście u boku byłego męża? Z kim była Mandaryna po rozwodzie z Michałem Wiśniewskim? Oto kolejni partnerzy gwiazdy Po zakończeniu małżeństwa z Michałem Wiśniewskim Mandaryna znacznie bardziej chroniła swoją prywatność niż w czasach największej popularności Ich Troje. Choć nie ukrywała wszystkich relacji, zdecydowanie rzadziej opowiadała o nich publicznie. Mimo to kilka związków artystki było szeroko opisywanych przez media i potwierdzanych podczas wspólnych wystąpień czy oficjalnych wydarzeń. Hubert Chmielewski i Michał Szatkowski. Dwa krótkie rozdziały po rozwodzie Pierwszym partnerem, z którym Mandarynę łączono po rozpadzie małżeństwa, był jej menadżer Hubert Chmielewski. Niedługo później media informowały o relacji tancerki z Michałem Szatkowskim, trenerem koszykówki. Oboje poważnie myśleli o przyszłości. Mężczyzna przeprowadził się dla niej do Warszawy, gdzie wspólnie prowadzili szkołę tańca. "Nie jest prawdą, że chcę wykreować się przy Marcie, zrobić karierę dzięki jej nazwisku. Ja ją kocham i pragnę stworzyć z nią rodzinę" – mówił o ukochanej w 2008 roku. (cyt. za Onet.pl) Związek nie przetrwał próby czasu, a Mandaryna już w kolejnych latach zaczęła pojawiać się publicznie u boku następnego partnera. Wojciech Bąkiewicz. Trener, z którym Mandaryna związała się na kilka lat Jednym z najdłuższych związków Mandaryny po rozwodzie była relacja z Wojciechem Bąkiewiczem. Para poznała się dzięki wspólnej pasji i przez kilka lat tworzyła zgodny związek. Wspólnie pojawiali się na branżowych wydarzeniach, a artystka nie ukrywała, że u jego boku odzyskała spokój po burzliwych doświadczeniach z przeszłości. W rozmowie z magazynem "Świat&Ludzie" mówiła o nim wyjątkowo czule: "Jest pierwszą osobą, której zwierzam się z kłopotów i z którą konsultuję wszystkie ważne decyzje. To miłość". Najbardziej zaskakującym wątkiem pozostaje jednak relacja, którą w tamtych latach Wojciech zbudował z samym Michałem Wiśniewskim. "Nie czuję żadnej zazdrości o byłego partnera Marty. Mało tego, spotykamy się czasem w męskich sytuacjach. Ostatnio próbowałem nauczyć Michała Wiśniewskiego grać w tenisa. Inna sprawa, że był... żałosny" – żartował w programie "Między kuchnią a salonem". Paweł Wójcik. Prawnik, u którego odnalazła spokój Kolejnym ważnym rozdziałem w życiu uczuciowym Mandaryny był związek z prawnikiem Pawłem Wójcikiem. Poznali się w sądzie, gdzie każde z nich czekało na swoją rozprawę. Z przypadkowej rozmowy wykiełkowało prawdziwe uczucie, a niedługo później ich relacja została ujawniona podczas wspólnych wyjść i wydarzeń branżowych. Artystka sprawiała wrażenie szczęśliwej. Media rozpisywały się o tym, że po latach medialnych zawirowań odnalazła bardziej spokojne życie u boku partnera spoza świata show-biznesu. Ten związek również nie zakończył się jednak wspólną przyszłością. Ani Mandaryna, ani Paweł Wójcik nie komentowali szerzej powodów rozstania, pozostawiając tę część swojego życia wyłącznie dla siebie. Adrian Szlażewicz. O 10 lat młodszy partner i ostatni związek przed powrotem do Michała Wiśniewskiego Ostatnim publicznie znanym partnerem Mandaryny przed ponownym związaniem się z Michałem Wiśniewskim był Adrian Szlażewicz, oświetleniowiec młodszy od niej o dziesięć lat. Z czasem para zaczęła wspólnie pojawiać się na wydarzeniach i nie ukrywała wzajemnego uczucia. Różnica wieku nie stanowiła dla nich przeszkody, a sama Mandaryna podkreślała, że w relacjach najważniejsze są wzajemny szacunek i zrozumienie. Po pewnym czasie ich drogi się rozeszły, na co wskazywały poszlaki w mediach społecznościowych: zniknęły wspólne zdjęcia, a także obserwacje swoich profili. Dopiero po zakończeniu tej relacji, wiele miesięcy później, los ponownie połączył Mandarynę z Michałem Wiśniewskim. Jak oficjalnie potwierdził lider Ich Troje, zaczęli ponownie spotykać się pod koniec czerwca, dając swojej historii jeszcze jedną szansę. SPRAWDŹ TEŻ: "Jak mogłam nie wiedzieć?" Dominika Tajner ujawniła, co działo się za kulisami związku Mandaryny i Wiśniewskiego
Legendarną polską parę potępił Watykan. O niej mówiono, że dostaje role filmowe, bo... jest żoną
Spojrzenie, którego nie sposób zapomnieć. Delikatna uroda, hipnotyzująca obecność i talent, dzięki któremu przeszła do historii polskiego kina. Lucyna Winnicka zachwycała na ekranie, ale równie fascynujące było jej życie prywatne. W 98. rocznicę urodzin aktorki przypominamy niezwykłą historię miłości, którą przeżyła z Jerzym Kawalerowiczem – uczucia silniejszego od różnic, wystawionego na próbę przez zdradę i zakończonego rozstaniem, po którym pozostał wzajemny szacunek.
Zagrała tytułową rolę w głośnym filmie „Matka Joanna od Aniołów”. Czarno-biały, ascetyczny obraz, będący adaptacją opowiadania Jarosława Iwaszkiewicza, jest dziś uważany za kultowy. Przedstawia historię mniszek w klasztorze w Ludyniu, na Smoleńszczyźnie, które zostały opętane. Najbardziej wyrazistą postacią jest w nim Lucyna Winnicka, która wcieliła się w przeoryszę. Prywatnie była żoną Jerzego Kawalerowicza. W filmie wydawała się piękna, ciepła, ale również niepokojąca, jakby skrywająca jakąś tajemnicę. Odrazę budziły zwłaszcza sceny diabelskiego szaleństwa, które odgrywała. A prywatnie? Z mężem dzieliło ich sporo lat, ale połączyło gorące uczucie. Mimo że kres tej miłości położyła zdrada, po rozstaniu udało się im zachować niezwykle serdeczne relacje... Jerzy Kawalerowicz i Lucyna Winnicka: ich wspólne dzieło Film, nakręcony w 1960 roku, został szybko oprotestowany przez Episkopat Polski, do czego przyłączył się też Watykan. Biskupi uznali, że jest atakiem na wiarę i Kościół. Ale PRL-owskie władze jakoś pozwoliły na jego ukończenie i – w atmosferze skandalu – dotarł na festiwal do Cannes, gdzie otrzymał Srebrną Palmę, a Lucyna Winnicka nagrodę dla najlepszej aktorki zagranicznej. Nie byłoby tego filmu – dzisiaj podziwianego na świecie klasyka polskiej kinematografii – bez Jerzego Kawalerowicza i hipnotyzującej roli Lucyny Winnickiej. We dwoje rozumieli się bez słów. Poznali się też na planie w 1954 roku. Czytaj także: Pierwsza żona miała mieć na Zbigniewa Zapasiewicza niszczący wpływ, ale długo nie potrafił się od niej uwolnić Jerzy Kawalerowicz i Lucyna Winnicka: jak się poznali? Dzieliło ich 6 lat i różne doświadczenia. Jerzy Kawalerowicz urodził się w Ukrainie, niedaleko Kołomyi, w czasie wojny rodzinie udało się uciec do Polski, do Krakowa. Skończył Kursy Przysposabiające do Reżyserii (tuż po wojnie w Polsce nie było jeszcze szkoły filmowej), parę lat studiował na krakowskiej Akademii Sztuk Pięknych. Poznał tam malarkę Marię Gunter, była jego pierwszą wielką miłością i pierwszą żoną. Razem mieszkali, razem malowali. Mieli dwoje dzieci – Kingę i Jacka. Był przystojny, efektowny, szybko zyskał autorytet, stał się „instytucją”. Podobał się kobietom i sam był wrażliwy na ich wdzięki. Żartował nawet, że reżyser „nie powinien składać przysięgi małżeńskiej”. Lucyna Winnicka miała 26 lat, była śliczną, delikatną blondynką, pochodziła z dobrej warszawskiej rodziny (ojciec był adwokatem). Była świetnie wykształcona – od szkoły podstawowej, słynnej Plater-Zyberkówny, przez uznane liceum Reytana, po Szkołę Teatralną i prawo na Uniwersytecie Warszawskim. Za pierwszym razem nie zrobiła na Jerzym wielkiego wrażenia, śmiał się do kolegów, że wygląda jak rozdeptany mops. Miała jego zdaniem zbyt „tłustą twarz”. Dał jej jednak główną rolę w swoim filmie „Pod gwiazdą frygijską”. Ona zwróciła uwagę na „siłę i zdecydowanie” Kawalerowicza. I coś między nimi zaiskrzyło, bo od tamtej pory Kawalerowicz zaczął jeździć do niej do Szczecina, gdzie grała w teatrze. Czytaj także: Zakochał się w niej bez pamięci. Zostawiła go z dnia na dzień z dwójką maleńkich dzieci <img src="https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/48/2024/07/img7hMN8p-846f0f6.jpg" width="2190" height="1600" alt="1954. Plan filmu "Pod gwiazda frygijska" w rezyserii Jerzego Kawalerowicza, n/z Lucyna Winnicka (C), Jerzy Kawalerowicz (P).,Image: 428978651, License: Rights-managed, Restrictions: *** Uwaga! Zakaz uzycia w reklamie. Zakaz przetwarzania i fotomontazu. Cena minimalna na publikacje online 50,00 PLN ***, Model Release: no, Credit line: archiwum Filmu / Forum" title="Plan filmu "Pod gwiazda frygijska"" /> 1954 rok. Plan filmu „Pod gwiazdą frygijską”, Lucyna Winnicka, Jerzy Kawalerowicz Jerzy Kawalerowicz i Lucyna Winnicka: "Pociąg" Kiedy pisał scenariusz do swojego pierwszego wielkiego filmu „Pociągu” (1959 rok) byli już razem. On to ukrywał, nie chciał, by plotkowano, że pisze scenariusz z myślą o żonie i daje jej główną rolę – Marty. Podobno na planie traktował ją bardzo surowe. Ale, zakochany przemontował film, gdy okazało się, że Lucynie Winnickiej nie podoba się zbyt duża rola innej aktorki Teresy Szmigielówny (po latach Szmigielówna wspominała: „Miałam zagrać inną rolę, niż grałam na planie, a na premierze zobaczyłam jeszcze inną”). Lucynie Winnickiej partnerował w „Pociągu” wspaniały Leon Niemczyk (a było to jeszcze przed „Nożem w wodzie” Romana Polańskiego) i Zbigniew Cybulski w nietypowej dla siebie roli natrętnego, nieznośnego adoratora, który nie może zrozumieć, dlaczego Marta nie chce z nim być. Mówiono potem, że Cybulski wywróżył sobie tym filmem własną śmierć – skakał w nim do pociągu, uczepiony ramy okna. Tak czy inaczej „Pociąg” był wydarzeniem, niesamowicie nostalgiczny, nastrojowy, czemu pomagała muzyka opracowana przez Andrzeja Trzaskowskiego (ojca Rafała Trzaskowskiego) i piękne wokalizy Wandy Warskiej. Powtarzano frazy z filmu, jak ta mówiona przez Lucynę Winnicką: „Nikt nie chce kochać, każdy chce być kochany”. Ona sama jest w tym filmie doskonała, przykuwa wzrok, intryguje, gra na tłumionych emocjach, których czasem jedynie się domyślamy. Film i rola Winnickiej zostały obsypane nagrodami, m.in. na festiwalu w Wenecji Słynny reżyser Martin Scorsese, widząc film po latach, określił go jako masterpiece – arcydzieło i pokazywał na swoich autorskich przeglądach. Zobacz także: Grażyna Staniszewska i Wojciech Noszczyk byli razem ponad pół wieku i nigdy się sobą nie nudzili Winnicka jedzie odbić męża Lata 60. to szczęśliwy czas w ich życiu. Dużo podróżują, co jest ich wspólną pasją. Znana jest anegdota, jak pewien zafascynowany Winnicką Algierczyk zaoferował Jerzemu Kawalerowiczowi, że wymieni ją na stado baranów. Na co Kawalerowicz miał odpowiedzieć: „Ale gdzie ja je pomieszczę?!”. Kupują dom na warszawskim Żoliborzu – bliźniaka wspólnie z innym znanym małżeństwem Zofią Nasierowską i Januszem Majewskim. Adres na ulicy Fortecznej jest znany w Warszawie. Obie pary przyjaźnią się, dzieci bawią się razem w ogródku. Kawalerowiczowie mieli dwoje dzieci – Agatę i Piotra. Jedna z żoliborskich znajomych Winnickiej wspominała, że gdy mały Piotruś zobaczył „Matkę Joannę od Aniołów”, rozpłakał się i powiedział: „To nie jest moja mamusia. Moja jest dobra i kochana”. Kawalerowicz kręci swój chyba najpopularniejszy film: „Faraona”, na podstawie powieści Bolesława Prusa, Winnicka grywa u innych reżyserów, m.in. w „Pamiętniku Pani Hanki”, przedwojennym czytadle przeniesionym na ekran przez Stanisława Lorentowicza, „Godzinie pąsowej róży”, „Sposobie bycia”. Sprawy komplikują się w końcu lat 60. Jerzy Kawalerowicz marzył o ekranizacji „Austerii”, powieści Juliana Stryjkowskiego. Ale film o środowisku galicyjskich żydowskich ortodoksów, szukających schronienia przed pogromami, nie był mile widziany przez polityczne władze. A po '68 roku w ogóle nie miał szans na realizację (ostatecznie reżyser zrobił go w 1983 roku i jest to piękny film z wielką rolą Franciszka Pieczki). Kawalerowicz wyjeżdża do Włoch, gdzie jest ceniony i podziwiany. Tam w 1971 roku robi film „Magdalena”, który okazuje się klapą, choć muzykę napisał do niego sam Ennio Morricone. Do tego wybucha skandal, bo Jerzy odbija producentowi jego narzeczoną, aktorkę i seksbombę Lisę Gastoni. Włosi są wściekli, skarżą się do polskiego Ministerstwa Kultury, grożą nagłośnieniem międzynarodowego skandalu obyczajowego. Lucyna Winnicka, która w Warszawie opiekuje się dopiero co narodzonym synkiem, dowiaduje się przez przypadek, że jej mąż ma romans i pragnie spędzić resztę życia we Włoszech. Momentalnie jedzie tam i przywozi go z powrotem. Nikt nie wie, ile ją to kosztowało nerwów i emocji. Na ich małżeństwie pojawia się poważna rysa. Będą razem jeszcze kilka lat, by w połowie lat 70. wziąć rozwód. Ona będzie już sama, on żeni się po raz trzeci z wybitną scenografką Magdaleną Dipont. Czytaj także: Loda Halama: kiedy zginął jej mąż, schronienia szukała u teściowej. Ta chciała odebrać jej syna <img src="https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/48/2024/07/imgvFTVVB-a846bbf.jpg" width="1995" height="1600" alt="Warszawa, 1967. Realizacja sceny do filmu "Gra" w rezyserii Jerzego Kawalerowicza. N/z od lewej: Wieslaw Golas, Lucyna Winnicka, Jerzy Kawalerowicz.,Image: 428178174, License: Rights-managed, Restrictions: UWAGA!!! Cena minimalna dla publikacji w prasie i ksiazkach - 200 PLN xxxx, Model Release: no, Credit line: Marek Zurn / Forum" title="krecenie filmu "Gra", 1967" /> Warszawa, 1967. Realizacja sceny do filmu „Gra”, N/z od lewej: Wiesław Gołas, Lucyna Winnicka, Jerzy Kawalerowicz Była aktorka, jest joginka Mniej więcej w tym samym czasie Winnicka odchodzi od aktorstwa, które zaczyna ją nudzić. Mówi, że usycha, że na nic ciekawego już nie czeka. „Szłam po niewłaściwych torach. Przyglądałam się wzajemnemu podgryzaniu i oskarżaniu o kradzież ról, nie umiałam walczyć o swoje, zamykałam się w skorupie” – wyjaśniała tę decyzję w „Polityce”. Podróżuje po świecie, m.in. do Japonii, Nepalu, Indii, mieszka w Aśramie, fascynuje się hinduizmem, buddyzmem, jogą, holistyczną medycyną, którą zaczyna propagować jeszcze w głębokim PRL-u. I ma ogromny udział w rozpowszechnieniu i jogi, i medycyny Dalekiego Wschodu w Polsce. To ona także popularyzuje słynną terapię oddechową „rebirthing”. Wielu ludzi śmiało się wtedy, że znana aktorka zajmuje się takimi „dziwnymi” sprawami. Ale znacznie więcej ją podziwiało i uwielbiało. W 1977 roku tworzy „Akademię Dobrego Życia”, jedną z pierwszych u nas samopomocowych organizacji. W 1998 roku jest współzałożycielką „Transparenty International Polska” – organizacji do walki z korupcją. Pisze książki, które stają się bestsellerami. Wykonuje pracę, która na wielu ludzi ma wpływ nie mniejszy niż filmy, które robi w tym czasie jej były mąż. Oboje mają zresztą dobre, przyjacielskie relacje. On wspiera ją jak może, przyznaje, że zajęty pracą miał za mało czasu dla dzieci. Próbuje to nadrobić. Jerzy Kawalerowicz umiera w styczniu 2007 roku, nie odzyskując przytomności po wylewie. Do końca czuwa przy nim żona. Rok później Lucyna Winnicka trafia do domu opieki społecznej w Palmirach, umiera po długiej chorobie w styczniu 2013 roku. Mówiła, że dzięki rolom filmowym czuje się tak, jakby zdobyła kawałek nieśmiertelności. „Gdy będę leżała w grobie, ludzie będą mnie widzieli żywą, ładną i młodą”. Czytaj także: Namawiano ją, by przerwała ciążę ze względu na karierę. Maria Koterbska nie chciała o tym słyszeć Warszawa 09.1962. Reżyser filmowy Jerzy Kawalerowicz i aktorka Lucyna Winnicka
Wzięli ślub na biegunie, potem wszystko się rozpadło. Po 21 latach historia zatoczyła zaskakujące koło
Jeszcze niedawno wydawało się, że ich historia na zawsze pozostanie jednym z najbardziej pamiętnych romansów polskiego show-biznesu. Tymczasem po ponad dwóch dekadach Michał Wiśniewski oficjalnie potwierdził, że znów jest z Mandaryną, kończąc miesiące spekulacji specjalnym oświadczeniem.
Byli prawdziwą power couple swoich czasów, a ich związkiem żyła cała Polska. Miłość Mandaryny i Michała Wiśniewskiego była prawdziwym medialnym ewenementem. Z uwagi na ówczesną popularność lidera Ich Troje i fakt, że stacja TVN emitowała show Jestem jaki jestem, transmisji z ich ślubu poświęcono cały odcinek programu, który śledziło setki tysięcy Polaków. Jak wyglądała ich wspólna? Przypominamy historię miłości słynnego power couple, która po 21 latach znów do siebie wróciła. Ślub Mandaryny i Michała Wiśniewskiego w Kirunie - szczegóły Uroczystość odbyła się w lodowej kaplicy. Mandaryna miała na sobie suknię ozdobioną trzydziestoma tysiącami małych brylantów, w jej włosy wplecione zostały również pióra. Do ołtarza natomiast Michała Wiśniewskiego i jego wybrankę zawiozły... sanie, zaprzęgnięte w renifery. Niestety, związek nie przetrwał próby czasu. Para rozwiodła się 18 kwietnia 2006 roku. Do dziś są jednak uważani za pierwszą power couple, która zdobyła masową popularność w Polsce. Owocem związku pary jest dwójka dzieci: syn Xavier i córka Fabienne. Oboje mają świetny kontakt z rodzicami. A jak to wszystko się zaczęło? Czytaj także: Femme, Mandaryna, Tajner... Poznaj historie burzliwych małżeństw Michała Wiśniewskiego! <img src="https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/48/2024/07/imgsgH8Pc-6da7631.jpg" width="1242" height="2000" alt="16.02.2005 Warszawa al Armi Ludowej 26 Klub Extravaganza Michal Wisniewski razem z New Yorker prezentuje pierwsza kolekcje RedHead by New Yorker oraz Nowy projekt Muzyczny RedHead n/z Michal Wisniewski z zona Marta Wisniewska fot Piotr Fotek/Reporter" title="Reporter Poland 2005" /> Michał Wiśniewski, Mandaryna, Warszawa al. Armii Ludowej 26, Klub Extravaganza, 16.02.2005 rok Historia miłości Michała Wiśniewskiego i Mandaryny Poznali się w 2000 roku, gdy Mandaryna została tancerką w grupie, która towarzyszyła Ich Troje w trasach koncertowych. Później zaczęła również układać choreografie. Co prawda Michał Wiśniewski formalnie nadal był mężem Magdy Femme, ale wiedział już, że przyszłość chce związać z kimś innym... Ich ślub cywilny odbył się dwa lata później i był naprawdę nietuzinkowy. Ona była wówczas ubrana w dres, on... miał nogę w gipsie. A wszystko odbywało się w szaleńczym pośpiechu. „Michał zadzwonił do mnie 4.15, po czym powiedział, że 4.45 muszę się stawić w urzędzie stanu cywilnego, bo właśnie dzisiaj już bierzemy ślub. Ja oczywiście wiedziałam, że będziemy brać ten ślub, ale nie wiedziałam o której godzinie i którego dnia. Wsiadłam w samochód, przyjechałam do rodziców, kazałam im się natychmiast ubierać i jechać, bo będziemy się żenić”, wspominała w jednym z wywiadów (cytuję za Jastrząbpost.pl). Po latach lider Ich Troje żałował tej decyzji i uważał, że popełnił duży błąd, organizując ją w takim tempie. „Dziś mogę się przyznać, że to był bardzo prostacki krok, bo jaka księżniczka nie marzy o tym, żeby założyć białą suknię, żeby stanąć przed ołtarzem i powiedzieć „tak”, a nie przyjść w ciuchach po próbie przed koncertem i podpisać akt notarialny. Trochę żałosne, dzisiaj to rozumiem”, deklarował. Gdy byli już rodzicami dwójki pięknych dzieci wiedzieli, że chcą również wziąć ślub kościelny. Uroczystość odbyła się we wspomnianej Kirunie. Świadkami tego bajkowego wydarzenia było 100 gości. O ich transport zatroszczyła się para młoda, która wynajęła w tym celu samolot. Stylizacja, którą tego wieczoru miała na sobie Mandaryna, robiła ogromne wrażenie. Biała suknia była wysadzana 30 tysiącami niewielkich brylantów, w jej włosy zostały wplecione biała pióra, zaś całości dopełniały długie, koronkowe kozaki. Poniżej nagranie tej wyjątkowej uroczystości. Czytaj także: Ich współpraca przerodziła się w miłość. Dziś pozostają przyjaciółmi. Historia Małgorzaty Szumowskiej i Michała Englerta View oEmbed on the source website Mandaryna, Michał Wiśniewski, Dzień Dobry TVN, Warszawa, 26.09.2010 rok Koniec bajki. Rozstanie Michała Wiśniewskiego i Mandaryny Mimo wielkiej popularności, między nimi nieustannie iskrzyło. Każdy, kto oglądał program „Jestem jaki jestem” pamięta, że małżonkowie regularnie się kłócili. Wzajemne pretensje, uzależnienie Michała Wiśniewskiego od alkoholu, napięcia i życie w błysku fleszy miały swoją ogromną cenę. Rozstanie było zatem kwestią czasu... „Nie odnalazłam się w tym. Musiałam się bronić. To już był ten czas, by ta ścieżka…, by jeden znak był w prawo, a drugi w lewo”, wspominała Mandaryna w programie Pauliny Biernat „Taniec życia”. Z kolei w 2018 roku na antenie „Pytania na śniadanie” ujawniła, że małżeństwo z liderem Ich Troje było dla niej swoistą traumą i odcisnęło bolesne piętno na jej psychice. „Rozwód z pewnością zabiera dzieciom kawałek rodzinnej sytuacji, ale po rozwodzie możemy dać im więcej szczęścia, bowiem domy, w których od rana do wieczora są wieczne awantury, rzucanie talerzami i ciągła trauma są dużo gorsze od tych, w których rodzice żyją osobno. Nigdy nie traktowałam ich jak dzieci po rozwodzie, nad którymi trzeba się w jakiś specjalny sposób pochylać. Nigdy moje dzieci nie spotkały się z sytuacją samotności mamy, w moim domu zawsze było dużo ludzi”, podsumowała szczerze. Gdy podjęli definitywną decyzję o rozstaniu, Michał Wiśniewski poinformował o tym na łamach strony internetowej osobiście. „Marta i ja nie jesteśmy razem… Największa porażka… moja porażka… w moim życiu… I tak będę Cię kochał…”, podkreślił. Czytaj także: Deklarował, że religia jest dla niego ważna. Mimo to odszedł od kościoła katolickiego i nie ochrzcił dzieci Michał Wiśniewski zablokował byłą żonę w mediach społecznościowych Mimo że przez lata ich relacje były napięte, w 2010 roku nastąpił przełom. Pogodzili się i zaczęli odbudowywać tę relację. On w „Dzień Dobry TVN” ujawnił wówczas, że zostanie jej menadżerem. Ona w lipcu 2020 roku wróciła do Ich Troje jako choreografka grupy. Nie na długo, bowiem okazało się, że byli małżonkowie mimo upływu lat nie są w stanie choćby współpracować. Ich drogi ponownie się rozeszły, utrzymywali ze sobą znikomy kontakt. Nie rozmawiali na tematy zawodowe, konsultowali się wyłącznie w sprawach dzieci. W Party gwiazdor wypowiadał się na temat powrotu do muzyki swojej byłej żony. „Skoncentrowałbym się na tym, co robiła do tej pory, czyli duży show, królowa dance, którą była. Kontynuowałbym to i robiłbym glamour. Marta od tego odeszła i chce być bliżej ziemi. To wszystko poprawne, to wszystko fajne, ale to nie jest ta Mandaryna, którą ja znam ze sceny”. Mandaryna odpowiadała byłemu partnerowi na łamach Jastrząb Post. „Cieszę się, że Michał nie jest moim producentem. Ja już dawno wybrałam swoją własną drogę i cieszę się, że przechodzę przez własne drzwi. Ja tego nie słuchałam, ale nie mam problemu z tym, że Michałowi nie podoba się coś, co ja robię, bo nie zależy mi na dobrej opinii wszystkich. Nie będę spełniać oczekiwań mojego męża, z którym rozwiodłam się 15 lat temu. Inaczej świat naprawdę by zwariował. [...] Mamy trochę inny gust, jesteśmy innymi ludźmi, co innego jara nas muzycznie. Może dlatego ja nie śpiewam piosenek podobnych do Ich Troje, a Ich Troje nie śpiewa piosenek podobnych do moich. Ja mam swoją stronę. Bardziej taneczną i taką, którą czuję”. Mandaryna, Marta Wiśniewska, Xavier Wiśniewski, Fabienne Wiśniewska, Dzień Dobry TVN, Warszawa, 28.11.2021 rok Po tym, jak Mandaryna zasugerowała, że zachowanie byłego męża przed i poza kamerami może się znacznie różnić, ten postanowił wymownie zablokować ją w mediach społecznościowych. „Myślę, że niepotrzebne jest wypowiadanie się na mój temat. Mamy wspaniałe dzieci, które nas będą łączyć do końca życia. Natomiast absolutnie eliminuję ze swojego życia wszystkich tych, którzy życzą mi źle. (...) Nie potrzebuję takich komentarzy od osób najbliższych" - odpowiedział, zapytany przez dziennikarza Pudelka o jego obecne relacje z Mandaryną w maju 2022 roku. Dodał wówczas, że pomimo tego będzie utrzymywał z nią kontakt wyłącznie z uwagi na dobro dzieci. Z kolei wokalistka kilka miesięcy później podkreśliła, że ich relacja z Michałem Wiśniewskim jest zmienna. „Bardzo kocha swoje dzieci, to nie ulega wątpliwości. Natomiast między nami relacje są różne – siekiera raz wisi w powietrzu, raz topór jest zakopany. Ale to nie ma żadnego znaczenia jeśli chodzi o nasze dzieci. I Michał je kocha, i ja. I to jest absolutnie najważniejsze. A to, że my czasem nie możemy się dogadać, to staramy się, żeby to nie miało wpływu na nasze dzieci. One wiedzą, że miłość do nich jest po obu stronach. Mam wrażenie, że są bardzo mądre życiowo. Mają duży dystans do świata, ale też taką przyjemną otwartość – lubią samych siebie, lubią ludzi wokół", tłumaczyła w podcaście Tak mamy!. Później byli małżonkowie znów połączyli siły. A wszystko za sprawą syna. Xavier poprosił rodziców o pomoc w tworzeniu teledysku Plan. Michał Wiśniewski potwierdził ponowny związek z Mandaryną Michał Wiśniewski w oświadczeniu potwierdził, że wrócił do swojej byłej żony, Marty "Mandaryny" Wiśniewskiej. Tym samym lider Ich Troje zakończył wielomiesięczne spekulacje dotyczące ich relacji i po raz pierwszy publicznie przyznał, że ponownie tworzą parę. W swojej wypowiedzi odniósł się również do okoliczności odnowienia tej znajomości oraz podkreślił, że chce skupić się na budowaniu wspólnej przyszłości.
Kamil Uno ujawnia nieznane kulisy "Love is Blind". "Dostałem plaska na twarz"
Kamil "Uno" po raz pierwszy tak otwarcie opowiedział o kulisach relacji z Julią z programu "Love is Blind Polska". W podcaście "W ciemno" ujawnił, że – jak twierdzi – podczas nagrań w Grecji został uderzony w twarz. Wyjaśnił również, dlaczego sytuacja ta była dla niego szczególnie trudna.
Choć pierwszy sezon programu "Love is Blind Polska" dobiegł końca, emocje wokół uczestników wciąż nie opadają. Kamil "Uno", który w finale nie powiedział Julii "tak", zdecydował się opowiedzieć o wydarzeniach, których – jak twierdzi – widzowie nie zobaczyli na ekranie. W podcaście "W ciemno" poruszył temat wcześniejszych doświadczeń z przemocą oraz opisał sytuację z Grecji, która miała wywołać u niego bolesne wspomnienia. Kamil Uno opowiedział o przemocy, której miał doświadczać przed udziałem w programie Podczas rozmowy w podcaście "W ciemno" Kamil Uno wrócił do wydarzeń ze swojego poprzedniego związku. Jak relacjonował, przemocy fizycznej wobec niego miała dopuszczać się siostra jego byłej partnerki. Według jego słów sytuacje te nie były jednorazowe. Twierdził, że dochodziło do rękoczynów wielokrotnie, a świadkami zdarzeń miały być inne osoby. Jak mówił, nie potrafił poradzić sobie z tym, co się działo, a dodatkowo jego ówczesna partnerka – w jego ocenie – nie stanęła w jego obronie. Wspominał również, że kolejne lata tej relacji stawały się coraz trudniejsze. Kamil opowiedział także o okolicznościach poprzedzających udział w programie "Love is Blind Polska". Jak przekazał, nadal mieszkał w tym samym budynku co była partnerka, jednak na innych poziomach i w oddzielnych mieszkaniach. Wyjaśnił, że trwało rozliczenie związane ze sprzedażą jego części nieruchomości, które – według jego relacji – zakończyło się dopiero z udziałem adwokata. ZOBACZ TEŻ: To, co zrobił swojej żonie, mrozi krew w żyłach. Uczestnik "Love Is Blind" trafił do więzienia na 15 lat Julia miała wiedzieć o sytuacji Kamila od początku znajomości W trakcie rozmowy Kamil stwierdził, że Julia od początku znała jego sytuację życiową. Według jego relacji poinformował ją zarówno o trwającym procesie rozliczenia z byłą partnerką, jak i o wcześniejszych doświadczeniach związanych z przemocą. Jak mówił, uczestniczka programu zaakceptowała tę sytuację. W jego ocenie nie ukrywał przed nią żadnych okoliczności dotyczących swojej przeszłości ani spraw związanych z poprzednim związkiem. Kamil twierdzi, że w Grecji dostał "plaska na twarz" Najgłośniejszym fragmentem rozmowy okazało się wspomnienie wydarzeń z pobytu w Grecji podczas nagrań programu. Kamil powiedział, że istnieją sceny, które ostatecznie nie znalazły się w wyemitowanych odcinkach. Według jego relacji podczas pobytu w jacuzzi Julia miała gorszy dzień. Kamil wspominał, że próbował rozluźnić atmosferę, mówiąc, aby przestała się złościć i skupiła się na wspólnym odpoczynku. Chwilę później – jak twierdzi – miał zostać uderzony w twarz. Jak podkreślał, zdarzenie wywołało u niego natychmiastowe skojarzenie z wcześniejszymi doświadczeniami przemocy fizycznej. Opisywał, że pojawił się u niego "flashback", przez który zaczął zastanawiać się, czy podobne sytuacje mogą się powtarzać. Kamil zaznaczył również, że scena ta – według niego – została nagrana, jednak nie została pokazana widzom programu. "Afera łódzka" i kolejne konflikty w relacji z Julią W podcaście Kamil odniósł się także do atmosfery panującej w jego relacji z Julią. Jak twierdził, między nimi dochodziło do wielu krzyków i napiętych sytuacji. Odniósł się również do wypowiedzi Julii, która – jak powiedział – podczas jednej z transmisji na żywo zarzucała mu podnoszenie głosu. Kamil przedstawił własną wersję wydarzeń i wskazał na sytuację określaną przez niego jako "afera łódzka". Według jego relacji próbował wtedy spokojnie rozmawiać, jednak rozmowa miała być wielokrotnie przerywana. Twierdził, że ostatecznie zdecydował się wyjść z mieszkania, ponieważ nie był w stanie dalej uczestniczyć w kłótni. Jak mówił, podobnych sytuacji miało być więcej, a jego reakcją często była chęć oddalenia się od konfliktu. Co dokładnie powiedział Kamil w podcaście "W ciemno"? Rozmowa Kamila Uno w podcaście "W ciemno" rzuciła nowe światło na jego doświadczenia, zarówno sprzed udziału w "Love is Blind Polska", jak i na kulisy relacji z Julią. Uczestnik programu opowiedział o wcześniejszych doświadczeniach z przemocą fizyczną, trudnym rozliczeniu z byłą partnerką oraz sytuacjach, które – jak twierdzi – nie zostały pokazane widzom. Przedstawione przez Kamila wydarzenia są jego relacją z przebiegu opisanych sytuacji. W materiale źródłowym nie przedstawiono stanowiska Julii odnoszącego się do wypowiedzi uczestnika zawartych w podcaście "W ciemno". Źródło: Pudelek
Bagi i Magda Tarnowska coraz śmielej mówią o łączącym ich uczuciu. Tym razem zdradzili coś wyjątkowego
Przez wiele miesięcy fani zastanawiali się, czy między Bagim i Magdaleną Tarnowską jest coś więcej niż przyjaźń. W czerwcu para oficjalnie potwierdziła swój związek, a teraz zrobiła kolejny krok. Podczas transmisji na TikToku zakochani zdradzili, od kiedy są razem. Okazuje się, że data nie jest przypadkowa.
Ich relacja od początku wzbudzała ogromne emocje. Chemia, którą widzowie dostrzegli jeszcze podczas wspólnych występów w "Tańcu z gwiazdami", szybko stała się tematem licznych dyskusji w mediach społecznościowych. Choć przez długi czas oboje unikali jednoznacznych deklaracji, z czasem postanowili przestać ukrywać uczucie. Najpierw potwierdzili związek w romantyczny sposób, a teraz podzielili się z fanami kolejnym, bardzo osobistym szczegółem swojej historii. Bagi i Magda Tarnowska potwierdzili związek. Po miesiącach spekulacji przestali się ukrywać O tym, że Bagi i Magdalena Tarnowska mogą być parą, mówiło się od miesięcy. Widzowie zwracali uwagę na ich wyjątkową więź, która była widoczna jeszcze podczas wspólnej przygody z programem "Taniec z gwiazdami". Choć w mediach społecznościowych regularnie pojawiały się kolejne domysły, zakochani konsekwentnie chronili swoją prywatność i nie odnosili się do pojawiających się plotek. Przełom nastąpił na początku czerwca. To właśnie wtedy para opublikowała romantyczne nagranie z koncertu Kaśki Sochackiej. Uwieczniony na filmie pocałunek rozwiał wszelkie wątpliwości i stał się oficjalnym potwierdzeniem ich związku. Fani nie kryli radości, a pod publikacją błyskawicznie pojawiły się tysiące gratulacji i ciepłych komentarzy. Od tamtej pory Bagi i Magdalena Tarnowska coraz swobodniej pokazują wspólne chwile. Choć wciąż dbają o swoją prywatność, nie mają już oporów przed dzieleniem się z obserwatorami wybranymi momentami ze swojego życia. Dzięki temu ich sympatycy mogą lepiej poznać historię tej relacji. Tylko w VIVA! Bez Tabu: Brak pierścionka, nietypowa rozmowa z mamą... Beata Ścibakówna o nieznanych kulisach związku z Janem Englertem Bagi i Magda Tarnowska zdradzili, od kiedy są razem. "Mogę powiedzieć?" Choć oficjalnie potwierdzili swój związek dopiero w czerwcu, okazuje się, że ich historia rozpoczęła się znacznie wcześniej. Podczas jednej z transmisji na TikToku para postanowiła odpowiedzieć na pytanie nurtujące wielu obserwatorów – od kiedy właściwie są razem. Rozmowa przebiegła w bardzo swobodnej atmosferze. — Mogę powiedzieć? — zapytała Magdalena Tarnowska, spoglądając w stronę Bagiego. — No powiedz — odpowiedział influencer. Chwilę później padła konkretna data. Magdalena wyznała, że ich związek rozpoczął się 14 lutego. Ta szczera odpowiedź szybko obiegła media społecznościowe i spotkała się z entuzjastyczną reakcją fanów, którzy od miesięcy kibicowali tej relacji. Data nie umknęła również uwadze internautów. Walentynki od lat kojarzą się z miłością i początkiem romantycznych historii, dlatego wiele osób uznało, że trudno byłoby wyobrazić sobie bardziej symboliczny moment na rozpoczęcie wspólnej drogi. SPRAWDŹ TEŻ: Michał Wiśniewski przerwał milczenie w sprawie rozwodu. Ujawnia zaskakujące kulisy: "Żadna z moich byłych żon nie wchodziła z pozwem na 700 stron"
Halina Mlynkova zrobiła wyjątek. Takich zdjęć z partnerem niemal nigdy nie publikuje. Okazja była szczególna
Halina Mlynkova rzadko odsłania przed fanami najbardziej prywatne chwile ze swojego życia. Tym razem zrobiła wyjątek. Z okazji 47. urodzin Marcina Kindly opublikowała pełen czułości wpis, w którym nie zabrakło wyznań, wdzięczności i słów pokazujących, jak silna więź łączy dziś zakochanych.
Choć para konsekwentnie chroni swoją prywatność, od czasu do czasu dzieli się z obserwatorami krótkimi momentami codziennego szczęścia. Najnowsza publikacja Haliny Mlynkovej nie była jednak zwykłym urodzinowym wpisem. W kilku zdaniach artystka pokazała, jak wielkim szacunkiem darzy partnera i jak ważne miejsce zajmuje on w jej życiu. To właśnie szczerość sprawiła, że życzenia szybko zwróciły uwagę fanów. Halina Mlynkova i Marcin Kindla stworzyli spokojną przystań. Ich miłość dojrzewa z dala od blasku fleszy Historia Haliny Mlynkovej i Marcina Kindly od początku rozwija się z dala od medialnego zgiełku. Choć oboje są doskonale znani w świecie muzyki, zdecydowali się chronić to, co dla nich najcenniejsze. Ich relacja nie opiera się na spektakularnych gestach czy częstych wystąpieniach na branżowych wydarzeniach. Znacznie ważniejsze są dla nich codzienność, wzajemne wsparcie i życie rodzinne. Marcin Kindla od lat należy do grona cenionych kompozytorów i producentów muzycznych. Współpracował z wieloma polskimi artystami, a z Haliną Mlynkovą połączyła go nie tylko wspólna pasja do muzyki, ale również podobne spojrzenie na życie. Z czasem zawodowa znajomość przerodziła się w głębokie uczucie, które dziś stanowi jeden z najważniejszych filarów ich codzienności. Para wspólnie wychowuje syna Leo i bardzo świadomie dba o swoją prywatność. W wywiadach Halina Mlynkova podkreślała, że przy Marcinie odnalazła spokój, bezpieczeństwo i partnerstwo, o których wcześniej marzyła. Ich wspólne zdjęcia trafiają do mediów społecznościowych niezwykle rzadko, dlatego każda taka publikacja wywołuje duże zainteresowanie fanów. To właśnie ta naturalność i brak potrzeby nieustannego opowiadania o swoim życiu sprawiają, że wielu obserwatorów odbiera ich relację jako autentyczną i pełną wzajemnego szacunku. SPRAWDŹ TEŻ: Gwiazdor „M jak miłość” powalczy o Kryształową Kulę. Mało kto wie, że pochodzi z artystycznej rodziny. Jego siostra też robi karierę przed kamerą Halina Mlynkova wzruszyła życzeniami dla Marcina Kindly. Każde słowo płynie prosto z serca 47. urodziny Marcina Kindly stały się dla Haliny Mlynkovej okazją do wyjątkowego wyznania. Wokalistka opublikowała wspólne zdjęcie, a towarzyszący mu wpis szybko poruszył fanów. Nie były to klasyczne życzenia ograniczające się do kilku uprzejmych zdań. Artystka postawiła na szczerość i opowiedziała o tym, jak ogromnym podziwem darzy swojego ukochanego. Napisała: „Jestem pełna podziwu dla Marcina w dźwiganiu tego świata. Jeśli to prawda, że przychodząc na ten świat podpisujemy kontrakt na to, jak nasze życie będzie wyglądać, to powiem Wam, że Marcin Kindla był i jest kozakiem. Kocham Cię!” To zaledwie kilka zdań, ale trudno nie dostrzec emocji, które za nimi stoją. Internauci szybko zasypali publikację komentarzami z życzeniami dla Marcina Kindly oraz słowami uznania pod adresem pary. Halina Mlynkova po raz kolejny pokazała, że najpiękniejsze słowa nie muszą być długie. Czasem wystarczy kilka prostych słów, by opowiedzieć o miłości, szacunku i partnerstwie, które buduje się każdego dnia. TYLKO U NAS: Nie doceniają Doroty Wellman w TVN? Marcin Prokop szczerze o rozczarowujących prawach telewizji
Wyrzekł się dziecka, o mały włos nie zginął przez kobietę. Mroczne oblicze Czesława Miłosza
Czesław Miłosz był dwukrotnie żonaty, ale w jego życiu pojawiło się znacznie więcej kobiet. Miłości, romanse i wieloletnie fascynacje nie tylko wpływały na jego prywatne losy, lecz także odciskały piętno na twórczości noblisty. W 115. rocznicę urodzin pisarza przypominamy historie kobiet, które stały się jego partnerkami, kochankami i muzami oraz relacje, które do dziś budzą emocje.
Dwukrotnie żonaty. Pomiędzy pisarzem, a jego drugą żoną było 33 lata różnicy. Poza tym miewał dużo pobocznych znajomości niekiedy zmieniających się w romanse z kobietami, które urastały do rangi „muz”. Z tych wszystkich relacji pisarz doczekał się trójki potomstwa, z których jednego się wyrzekł i nigdy go nie poznał. Ile kobiet było w jego życiu? Dużo, to na pewno. Z okazji 115. rocznicy urodzin noblisty, przypominamy historie jego miłości. Kobiety Czesława Miłosza. Historie miłości pisarza Do kobiet pociąg zaczął odczuwać bardzo wcześnie. Podobno już w wieku kilku lat Czesław Miłosz zafascynował się swoją… ciotką. Pierwszą inicjację seksualną przeżył z o wiele starszą od siebie kobietą, Ireną. Sam miał wtedy kilkanaście lat, a Irena była mężatką. To było jego pierwsze, prawdziwe zakochanie i pierwsze wielkie rozczarowanie. Poznali się w Krasnogrudzie, na wakacjach. Kiedy odkrył, że obiekt jego westchnień romansuje również z pewnym maturzystą z Warszawy, załamał się i postanowił z żalu zagrać ze sobą w... zabójczą rosyjską ruletkę. Na szczęście przeżył, ale rozczarowanie Ireną było tak duże, że sądził, że już nigdy więcej nie zaangażuje się w żaden związek. „Okropnie męczy mnie zakochanie się, w które wpadam od czasu do czasu mimo swojej woli”, pisał wtedy w liście do Jarosława Iwaszkiewicza. „Pornografię lubię, ale nie dlatego, że daje jakiś dreszczyk – erotomanem nigdy nie będę” - wyznał (źródło: Plejada.pl). Czytaj też: „Ranczo” wraca, a serialowy Szymek Solejuk odsłania kulisy produkcji. Tak dostał rolę, którą pokochała Polska. Czy znów pojawi się na ekranie? Czesław Miłosz: romanse z czasów studiów Kolejne przygody miłosne przyszły jednak szybko, bo już na studiach, na Uniwersytecie Stefana Batorego w Wilnie, Miłosz sporo romansował. Na liście jego ówczesnych wybranek znalazła się m.in. Klementyna Sołonowicz - przyszła matka Daniela Olbrychskiego. Miłosz miał dla niej czułe przezwisko: „Czarująca dziewczyna z Drohiczyna”. W temacie romansów z późniejszymi mamami znanych polskich aktorów, można jeszcze wyróżnić Irenę Górską, studentkę Wileńskiego Studium Teatralnego, która w późniejszym małżeństwie miała dwóch synów: Macieja i Damiana Damięckich. Irena Górska podczas pierwszego przedstawienia Teatru Nowego Podczas jednej z wakacyjnych przerw, gdy uczył się do jesiennej sesji poprawkowej, poznał Tolę. Nie wiadomo o niej za wiele, ale był to z pewnością romans, który zostawił w pisarzu wyraziste wspomnienia. „Ale jej zapach, jej zapach dręczy mnie ciągle. Tolu, zdaje mi się, że wtedy, kiedy przestaję rachować i odmierzać każdy krok, kiedy jestem kapryśnym dzieckiem – wtedy jestem – zakochany”, pisał o niej (źródło: kobieta.wp.pl). Wśród przelotnych studenckich romansów znalazł się jeden poważniejszy, trwający kilka lat, który Miłosz nazwał „prawdziwą i tragiczną miłością chłopięcego wieku”. Poeta zakochał się w zamożnej studentce prawa, Jadwidze Waszkiewicz. Ich relację przerwała ciąża. Kiedy Miłosz się o tym dowiedział, zostawił Jadwigę, a w liście, który jej potem wysłał, napisał, że nie sądzi, że to on jest ojcem dziecka. Prędzej któryś z jego kolegów. Jadwiga urodziła dziecko, a potem oddała je do adopcji. Miłosz wypominał to sobie do końca życia. Po latach napisał do kochanki jeszcze jeden list, pełen żalu: „Jak patrzę wstecz, to swego życia zupełnie nie rozumiem. (…) Lato w Barciach, 1934. I ciągłe pytania, dlaczego tak a tak postąpiłem” (źródło: Plejada.pl). Przez kolejną ze swoich kochanek, stracił dach nad głową. Kiedy gospodyni stancji zobaczyła, że rano z jego pokoju wymyka się starsza i zamężna Nika Kłosowska, wyrzuciła go za niemoralne prowadzenie się. Nie do końca wiadomo, czy miał z Niką romans, czy tylko przesiadywali razem po nocach. Mówił o niej: „lubiła się bawić, tańczyć, lubiła pracować”. Zobacz też: Robert Więckiewicz przeszedł dla niej ogromną przemianę. Ukochana postawiła jeden warunek Czesław Miłosz: pierwsza żona Pierwszą żonę, Janinę, odbił innemu. Spotkali się w latach 30. Janina, z domu Dłuska, była wtedy w związku z Eugeniuszem Cękalskim, znanym reżyserem, z którym poznała się, gdy pracowała w Polskim Radiu. Była starsza od Miłosza o dwa lata. Studentka prawa na uniwersytecie Warszawskim bardzo chciała, żeby w przyszłości nie musiała mierzyć się z taką biedą, jaką znała z dzieciństwa. W towarzystwie była zdystansowana i surowa, a jej słabą cechą była skłonność do picia. Przyszłego noblistę poznała tak jak swojego męża. Miłosz, wtedy początkujący poeta, zjawił się w biurowcu Polskiego Radia, a ona ogromnie się w nim zakochała. On z kolei bardzo się nią zafascynował, ale chciał utrzymać tę znajomość tylko na poziomie duchowym. Wiele lat później mówił: „Narobiłem sobie urojeń, że nienawidzę kobiet, że seks jest diabelski, bo przez niego zostałem zraniony (…). W wieku lat 26 wyobraziłem sobie, że zmniejsza się moja seksualna potencja. Moje zakochanie się w Jance było szukaniem »miłości czystej«, braterstwa dusz etc., a upór w tej miłości i gotowość narażania w jej imię na szwank swojej skóry, wcale nie wyklucza podstawowego błędu” (źródło: kobieta.wp.pl). Ostatecznie ich relacja ewaluowała, do tego stopnia, że wkrótce zaczęli pomieszkiwać razem u pisarza na warszawskich Dynasach. Sytuacja skomplikowała się o tyle, że Janina wciąż pozostawała żoną Cękalskiego. Tak to wyglądało aż do stycznia 1944, kiedy Czesław i Janina wzięli ślub. Nie była to jednak do końca sformalizowana ceremonia, bo jej pierwszy mąż w tym czasie przebywał na Zachodzie. W rzeczywistości pobrali się z Miłoszem dopiero w styczniu 1956 roku. Założyli rodzinę i doczekali się dwójki synów, Antoniego i Piotra. Gdy Miłosz stał się już rozpoznawalnym pisarzem, ona wolała pozostać w jego cieniu. Nie była fanką środowiska literackiego i nie chciała, żeby mąż cokolwiek o niej mówił. Jedynym pisarzem, którego akceptowała, był tylko on. „Była najzupełniej prostolinijna, czysta. (…) Nie była podobna do tych żon pisarzy, które celebrują. (…) Na to była zbyt ironiczna, a mnie ta jej ironia wychodziła na dobre. (…) Ceniła moje pisanie, i aż zarzucałem jej, że jestem jedynym piszącym, którego aprobuje”, mówił o niej (źródło: kobieta.wp.pl). Przez swoje ostatnie dziesięć lat życia chorowała na Alzheimera. Miłosz bardzo przeżył fakt, że Janina już nigdy nie będzie taka, jak wcześniej, mimo to opiekował się nią z oddaniem do jej ostatnich chwil. Gdy zmarła w kwietniu 1986 r. w Berkeley, poeta napisał dla niej wiersz pt. „Na pożegnanie mojej żony Janiny”, w którym wyznał: „Kochałem ją, nie wiedząc kim była naprawdę. Zadawałem jej ból, goniąc za moją ułudą. Zdradzałem ją z kobietami, jej jednej wierny. Zaznaliśmy wiele szczęścia i wiele nieszczęścia”. Czytaj również: Ewa Błaszczyk zaskoczyła wyznaniem. Teraz ujawniła kulisy kultowego serialu. To nie ona miała zagrać główną rolę Czesław Miłosz i Jeanne Hersch historia miłości W międzyczasie pisarz związał się z filozofką Jeanne Hersch, obywatelką Szwajcarii polskiego pochodzenia, która przepowiedziała mu Nobla. Ich relacja była bardzo intensywna i wykraczająca poza fizyczną fascynację. Godzinami wymieniali się poglądami i prowadzili niekończące się dyskusje. Była jego prawdziwą muzą. Zainspirowała go do napisania powieści „Zdobycie władzy”, którą ona potem przetłumaczyła na francuski. Zamieszkali nawet razem w jednym z paryskich hoteli, a on chciał dla niej zostawić żonę i synów. Po pewnym czasie harmonia w ich relacja zaczęła być mocno zaburzona. Miłosz żalił się przyjacielowi, że Jeanne urządzała mu wielkie awantury, co chwila rozstają się i schodzą. Miłosz ostatecznie wybrał rodzinę. Zanim jednak zdecydował się na powrót do żony, napisał do niej list z Paryża, w którym poprosił, aby ta porzuciła dla niego Stany Zjednoczone (gdzie przeprowadziła się po wojnie) i przyjechała do niego z synami. Jednocześnie poinformował ją, że jej przyjazd spowoduje cierpienie innej kobiety. Ostatecznie to on wrócił do niej i pobrali się w 1956 roku. Jeanne Hersch Czesław Miłosz i tajemnicza Ewa Wśród romansów Miłosza nie można zapomnieć o najbardziej tajemniczej postaci ze wszystkich, Ewie (to jej pseudonim – kobieta nie zgodziła się na ujawnienie danych osobowych, choć znawcy twórczości Miłosza nie mają problemu z jej rozpoznaniem). Poznali się jesienią 1979 roku. Ewa była młodszą od Miłosza o trzydzieści jeden lat dziennikarką z Polski i miała przeprowadzić z pisarzem cykl wywiadów. Ta początkowo czysto zawodowa relacja przerodziła się w coś znacznie głębszego. Kobieta zafascynowała poetę na tyle, że zaproponował jej, żeby została jego asystentką. Narodziła się pomiędzy nimi silna więź. Ewę z powodzeniem można nazwać kolejną, wielką muzą Miłosza. Pod jej wpływem jego twórczość zyskała na intensywności. Napisał wtedy tom wierszy „Nieobjęta ziemia” (1984). Przy żadnej innej partnerce nie czuł się tak zainspirowany, jak przy niej. Ich romans trwał trzy lata, pisarz jednak i dla niej nie zostawił żony, która wtedy chorowała. „Nigdy nie myślałem, że w wieku od siedemdziesięciu do siedemdziesięciu trzech [lat] będę Romeo, jako że moi koledzy szkolni są stare dziady”, pisał w liście do Jadwigi Waszkiewicz, swojej dawnej kochanki. Nie podejrzewał też, że wkrótce znowu się ożeni. I to za sprawą Ewy właśnie. Przeczytaj także: Na stadionie była mistrzynią, w domu po prostu mamą. Niewielu wie, czym zajmują się synowie Ireny Szewińskiej. Jeden został znanym politykiem Czesław Miłosz: druga żona W 1982 r. na Uniwersytecie w Atlancie Ewa zorganizowała Miłoszowi spotkanie autorskie. To właśnie tam poznał Carol Thigpen - dziekan do spraw studenckich, która przy okazji była najlepszą przyjaciółką jego asystentki. Z pozoru różniło ich wszystko: Carol, którą potem nazywał Karoliną, była od niego młodsza o 33 lata, pochodzili z innych krajów i mieli różne wyznania, ale poza tym połączyła ich do siebie wzajemna słabość i wspólne rytuały. Dzień zaczynali od kawy, lubili czytać gazety, oboje pracowali przed południem i toczyli ze sobą długie rozmowy. Bardzo zbliżyły ich do siebie wspólne podróże, zwłaszcza na Litwę, w rodzinne strony poety. Pobrali się (w obrządku katolickim) 1 października 1992 roku. Wpływ młodszej żony sprawił, że Miłosz odmłodniał. Podobno zaraziła go czytaniem książek Małgorzaty Musierowicz i kolejnych tomów Harry’ego Pottera. Lubił też oglądać „Złotopolskich” i filmy Larsa von Triera. Poeta mówił o Carol, że jest ona równowagą do jego stanów depresyjnych. Tłumaczka Elżbieta Jogałła, była dyrektorka Instytutu Polskiego w Rzymie i radczyni kulturalna polskiej ambasady, kiedy spotkała ich w 1992 r., powiedziała: „Myślę, że stanowili świetnie dobraną parę. Oboje cieszyli się sobą nawzajem. W Carol były ciepło i spokój, których Miłosz bardzo potrzebował. Widywałam, jak spacerowali, bardzo miło było na nich patrzeć. Bardzo się kochali”. Po 1993 r. małżeństwo zamieszkało w Krakowie, w kamienicy przy ul. Bogusławskiego. Na okres zimowy jeździli do ukochanej Kalifornii. Po kilku latach Carol niespodziewanie podupadła na zdrowiu. Amerykańscy lekarze zdiagnozowali u niej zespół mielodysplastyczny (MDS), zaburzenie funkcjonowania szpiku kostnego i krwi. Chorobę odkryto w jej zaawansowanym stadium. Wbrew radom lekarzy, Miłosz poleciał do Stanów, by czuwać przy łóżku umierającej żony. Jej ostatnie słowa brzmiały: „Nie martw się, Czesław. Miłość tam nas połączy”. Carol odeszła 16 sierpnia 2002 roku w wieku pięćdziesięciu ośmiu lat. Miłosz bardzo przeżył jej śmierć. Zadedykował jej utwór „Orfeusz i Eurydyka”. W jednym z wywiadów mówił: „Pisałem ten utwór nocami, zamiast rozmyślać o śmierci żony. (…) Leciałem z Krakowa do San Francisco, wiedząc, że Carol umiera i że koniec jest nieunikniony; jedyne, o co chodziło, to żeby zdążyć do szpitala przed jej śmiercią. I właściwie ta podróż po Hadesie to jest moja podróż do San Francisco i wędrówka po szpitalu”. Czesław Miłosz odszedł 14 sierpnia 2004 roku, niemal dokładnie dwa lata po śmierci ukochanej Carol. Carol i Czesław Miłosz Źródła: kobieta.wp.pl, Plejada.pl, Miłosz. Biografia, Andrzej Franaszek, wyd. Znak, Kraków 2011
Robert Więckiewicz przeszedł dla niej ogromną przemianę. Ukochana postawiła jeden warunek
Od ponad dwóch dekad Robert Więckiewicz i Natalia Adaszyńska tworzą związek, który przeszedł wiele trudnych chwil. Poznali się w 1999 roku, doczekali się syna Konstantego i konsekwentnie chronią swoją prywatność. W ich historii nie zabrakło kryzysów, które udało się wspólnie przetrwać.
Są razem od ponad dwóch dekad. Wspólnie przetrwali największe kryzysy, między innymi jego zdradę i częste zaglądanie do kieliszka... Robert Więckiewicz i jego ukochana, Natalia Adaszyńska, bardzo rzadko pojawiają się razem publicznie. O wiele bardziej wolą spokój i ciepło domowego ogniska. Zwieńczeniem ich miłości jest syn, Konstanty. Co mówili o łączącym ich uczuciu? W dniu kolejnych urodzin aktora poznaj ich historię. Robert Więckiewicz i Natalia Adaszyńska: od razu trafiła go strzała Amora Poznali się w 1999 roku w Teatrze Rozmaitości. Ona była tam wówczas kierowniczką literacką. On rozpoczął dwuletnią stałą współpracę z placówką. Co prawda miał już na koncie kilka ról, ale te najbardziej znaczące były dopiero przed nim. By rozwijać karierę, przeniósł się z Poznania, gdzie został wyrzucony z teatru, do stolicy. Wiedział, że w Warszawie może liczyć na bardziej intratne propozycje i współpracę z największymi. Początki nie były łatwe. Mieszkał u rodziny, klepał biedę, korzystał z pomocy znajomych. Ale w końcu jego los się odmienił... I to nie tylko zawodowo! Robert Więckiewicz miał zakochać się w Natalii Adaszyńskiej od pierwszego wejrzenia, ale... bez wzajemności. Ona wiedziała, że wówczas 32-letni aktor prowadzi hulaszczy tryb życia, często zagląda do kieliszka i lubi ostro imprezować. Stolica stwarzała mu niemal nieograniczone możliwości. Ale dla tej kobiety był w stanie się zmienić. Zaczął się o nią starać. Spotykali się. Choć nie wiadomo, o czym rozmawiali, bardzo prawdopodobne, że połączyła ich pasja i miłość do sztuki a dokładniej teatru. Po kilku miesiącach Natalia Adaszyńska zaczęła odwzajemniać uczucie aktora. On postanowił zrezygnować z imprezowego stylu życia i suto zakrapianych wypadów z kolegami na miasto. Dali sobie szansę... A to wcale nie było takie proste. Czytaj także: Nie chciano im dać ślubu! Jacek Jeschke i Hania Żudziewicz pierwszy raz o problemach wokół wesela we Włoszech: „Goście czekali i o niczym nie wiedzieli” Robert Więckiewicz, Natalia Adaszyńska, premiera filmu „Świadek koronny”, Warszawa, 24.01.2007 rok Robert Więckiewicz: byłe kochanki twierdziły, że nie jest na wspólne życie Robert Więckiewicz sam dziwił się swojemu fenomenowi. A wiadomo, że kobiety lgnęły do niego od zawsze. „Robert miał powodzenie u dziewczyn. Potrafił zauroczyć zachowaniem, bogatym słownictwem”, wspominał w 2012 roku w rozmowie z Romanem Praszyńskim dla „VIVY!” Jacek Cichański, towarzysz młodzieńczych zabaw aktora, obecnie nauczyciel. Aktor pochodzi z Nowej Rudy z robotniczego domu, w którym się nie przelewało. Ojciec górnik, matka pielęgniarka. Ma młodszą siostrę. Całe dnie spędzał na podwórku, biegał za piłką. Miał talent, wzięto go nawet do jednego z lokalnych klubów. Ale marzenia o byciu sportowcem pozbawiła go kontuzja kręgosłupa. Na tyle poważna, że wylądował w szpitalu i groził mu wózek inwalidzki. Ale on od zawsze był twardzielem i potrafił o siebie zawalczyć. Zaczął z kolegami chodzić do lokalnego kina Barbara. Tak zabijali czas. Oglądali wszystko, jak leci. „Potem na ławkach przy blokach opowiadaliśmy sobie te filmy”, wspominał Cichański. „Robert wcielał się w postacie. Po »Wejściu smoka« był Bruce’em Lee”. Nie chce być górnikiem. Za dużo naoglądał się w rodzinie 40-letnich mężczyzn z pylicą. Idzie do technikum budowlanego w Legnicy. Tam wpada w oko nauczycielce, która prowadzi kółko teatralne. Ma zostać aktorem? Czemu nie? Zwłaszcza że tak może wymigać się od wojska”, pisał w 2012 roku na łamach „VIVY!” Roman Praszyński. Wówczas narodziła się w nim pasja. Studia aktorskie podjął we Wrocławiu. I już wtedy prowadził styl życia, w którym królowały alkohol, romanse i bójki. „Kiedyś byłem totalnym cholerykiem, wariatem. Lubiłem się bić. I byłem w tym dobry”, wspominał w jednym z wywiadów. Pamiątką po tym jest blizna na jego czole. A kobiety? W czasie studiów zakochał się w jednej z koleżanek, która kilka lat później zginęła w wypadku samochodowym. W jego relacjach z nimi nie brakowało adrenaliny. Były burzliwe. Wie, że nie jest typem amanta - delikatnie mówiąc. I może właśnie dzięki temu wzbudza tak duże zainteresowanie u płci pięknej? Na pewno uwagę przyciąga jego głęboki głos. „W Poznaniu, gdzie po szkole trafia do teatru, dziewczyny same chcą, aby je podrywał. „Uwodzę kobiety mimo woli”, tłumaczy. „Nieraz sam się dziwiłem, jak mi się to udaje. Przecież nie jestem klasycznym przystojniakiem. Myślę, że to był syndrom »pięknej i bestii«. Może silny, brzydki facet to jest jakaś konkretna propozycja?”, zastanawiał się w rozmowie z Agnieszką Prokopowicz dla „VIVY!” w 2007 roku. „W Poznaniu mieszka bardzo skromnie, w kawalerce, którą na peerelowskim osiedlu wynajmuje teatr. Miłosne gniazdko? Kobiety do niego lgną, ale nie zawsze potrafi to docenić. Czasem górę bierze chuligan. Jedną z nich uderzył. Wstydzi się tego do dzisiaj. „Byłem chamem, uważałem, że skoro mnie sprowokowała, to jestem usprawiedliwiony”, ocenia sam siebie. Od jego dawnej kochanki słyszę, że jest świetnym kumplem, kolegą do zabaw, ale żaden z niego towarzysz na wspólne życie. Chorobliwie zazdrosny, śledził ją”, pisał Roman Praszyński w 2012 roku. Wszystko się zmieniło, gdy poznał ją... Czytaj także: Agata Młynarska pokazała syna. Internauci od razu zobaczyli w nim Wojciecha Młynarskiego Robert Więckiewicz, Natalia Adaszyńska, Aula Politechniki Warszawskiej, XIII Charytatywny Bal Dziennikarzy, 05.02.2011 rok Robert Więckiewicz, Natalia Adaszyńska, Teatr Narodowy, Warszawa, wręczenie Polskich Nagród Filmowych Orły 2012, 04.03.2013 rok Robert Więckiewicz i Natalia Adaszyńska: miłość na przekór zdradom i kryzysom Ona uchodzi za osobę energiczną, kontaktową i uśmiechniętą. Pełną empatii, cierpliwą. Pełni rolę jego menadżerki. W 2003 roku na świat przyszedł ich syn, któremu nadali imię Konstanty. I to właściwie tyle... Mimo wielkiej popularności i kolejnych znakomitych ról ustalili, że będą strzegli prywatności. Nie chcą opowiadać o swoim związku, jedynie czasem Robert Więckiewicz robi wyjątek. On sam przyznawał, że „aktor to z zasady człowiek o trudnym charakterze”. „Mam momenty zwątpienia w siebie. Zmuszam się do wstawania rano z łóżka”, zwierzał się. Nikt nie ma wątpliwości, że w ich domu z ogródkiem na warszawskiej Saskiej Kępie to ona jest kierowniczką. „Robert chętnie zgadza się na taki układ. Jest drugim dzieckiem…”, zdradzała nam jej znajoma w 2012 roku. „Nasze spotkanie zeszło się w czasie z moim dojrzewaniem”, powiedział VIVIE! w 2007 roku. „Byłem już po trzydziestce i uznałem, że wystarczy tego lekkiego i hulaszczego życia”, dodawał. Choć nie wierzy w monogamię, bardzo się stara. „Ja bym chciał poznać kobietę, z którą jestem, a to nie jest proces obliczony na pięć, dziesięć czy piętnaście lat”, tłumaczył. „A skoro odbijam się w niej, jak w lustrze, to poznając ją, poznaję siebie”. Od zawsze był ambitny. Chciał być spełniony jako aktor. Gdy dostrzeżono jego talent, zaczął dostawać kolejne ważne role. Nie odrzucał propozycji. Ale to odbiło się na jego życiu prywatnym. Podobno na skutek presji zaczął coraz częściej zaglądać do kieliszka. Tak odreagowywał stres. Ona walczyła o niego i małżeństwo zawsze. Nawet wówczas, gdy w 2012 roku przy okazji prac nad filmem „Wałęsa. Człowiek z nadziei” Polskę obiegły jego zdjęcia z tajemniczą blondynką, którą całował na ławce w parku. O tym romansie mówili dekadę temu wszyscy. Podobno to przelało czarę goryczy i aktor musiał błagać żonę o kolejną szansę. Miał wówczas usłyszeć, że otrzyma ją, ale pod dwoma warunkami: całkowitej abstynencji i zerwania kontaktów z innymi kobietami. Posłuchał się jej. Od tego czasu w ich domu wreszcie jest spokój. Natalia Adaszyńska odpowiada za koordynację zawodowych działań męża, towarzyszy mu na co dzień i nieustannie wspiera. On wie, jak wiele jej zawdzięcza. Nie tylko jako aktor, choć w tej materii na brak propozycji nie ma co narzekać. Ma świadomość, że spotkał kobietę, która jest jego opoką i wspaniałą partnerką. Wyrozumiałą, pogodną, świetnie zorganizowaną. Kochającą. Co jest kluczem w ich związku? Wydaje się, że... anielska wręcz cierpliwość żony Roberta Więckiewicza. „Cierpliwość na pewno przydaje się jej przy boku męża aktora”, stwierdził w rozmowie z „VIVĄ!” w 2012 roku Piotr Najsztub. Czytaj także: Katarzyna Bosacka pokazała zdjęcie z rocznicy ślubu. To ostatnie ujęcie skradło całe show Robert Więckiewicz, Natalia Adaszyńska, 40. Festiwal Filmowy w Gdyni - dzień 1, Gdynia, 14.09.2015 rok Robert Więckiewicz, Natalia Adaszyńska, Warszawa, wręczenie Polskich Nagród Filmowych Orły 2019, 02.03.2020 rok Źrodło: VIVA!, Pomponik, Se.pl
Przeżyli razem 60 lat. Gasła na jego oczach, zabrakło im czasu, by spełnić wielkie marzenie
Mija 8 lat od śmierci Ireny Szewińskiej. Janusz Szewiński, z którym spędziła ponad pół wieku, nie ukrywa, że każdego dnia wraca myślami do ukochanej żony. Ich historia zaczęła się na stadionie, przerodziła w małżeństwo i wspólne życie pełne sportowych sukcesów oraz rodzinnego wsparcia. Dziś wspomnienia o lekkoatletce pozostają dla niego wciąż żywe.
Znali się przez niemal sześć dekad. Irena Szewińska miała w nim oparcie, był jej opoką, bez względu na życiowe zawirowania. Nie ma dnia, żeby Janusz Szewiński nie myślał o swojej żonie... Nie czuje się już samotny, ale bardzo doskwiera mu tęsknota. O relacji z ukochaną mówił: „To była piękna miłość. W ogóle nie rozmawialiśmy o śmierci i marzyliśmy, by pojechać wspólnie na igrzyska do Tokio, ale Irena nie zdążyła”. Jak wyglądał związek siedmiokrotnej medalistki olimpijskiej i jej ukochanego męża? Dziś mija 8 lat od śmierci lekkoatletki... Jak poznali się Irena Szewińska i Janusz Szewiński? Swojego przyszłego męża poznała na bieżni. Była ona najwybitniejszą polską lekkoatletką. Jej ukochany natomiast był płotkarzem z renomą. Odkąd się poznali, mieli się ku sobie. Z czasem Janusz Szewiński został jej trenerem. Po jakimś czasie, bo w 1967 roku, wzięli ślub. „Spotkałem ją pierwszy raz na stadionie Polonii Warszawa, wtedy razem uprawialiśmy lekkoatletykę. Pamiętam, jak w 1962 roku pojechaliśmy na zgrupowanie do Kluczborka i wracając pociągiem, graliśmy we flirt. Już wtedy bardzo mi się podobała, ale nie wiedziałem na początku, czy z wzajemnością, bo była zamknięta w sobie. W końcu mama ją zapytała: „Masz tam, Irenko, jakiegoś kawalera?” – „No, mam takiego starszego pana.” A ja byłem starszy 4,5 roku! Ale nie załamałem się, tylko śmiałem się z jej słów. Chodziliśmy na spacery, do kina… Irena bardzo lubiła tańczyć, ale ja za parkietem nie przepadałem. Pamiętam, jak mieliśmy zakończenie sezonu połączone z wieczorkiem tanecznym, a ja już wtedy pasjonowałem się fotografią. Wręczyłem Irenie paczkę jej zdjęć. Myślała, że każdy zawodnik otrzymuje taki prezent. Dopiero później się dowiedziała, że przygotowałem fotografie specjalnie dla niej”, opowiadał Janusz Szewiński. Mąż lekkoatletki dodał również, że wiele kłamstw pojawiło się w mediach na temat ich relacji: „Na przykład, że czasem jako jej trener nie chciałem wychodzić na trening, gdy padało, a Irena szła sama, bo była taka wytrwała. Nic takiego nie miało miejsca. Kiedyś Jerzy Urban napisał też w swojej książce, że Polska Ludowa wydała Irenę za mąż, żeby zmienić jej żydowskie nazwisko. Dajmy spokój… dziś nie chce mi się już prostować niektórych informacji, to nie ma sensu. W każdym razie na wspólną kawę też nie czekałem pół roku. W 1967 roku wzięliśmy ślub i zorganizowaliśmy wesele na 40 osób w Hotelu Europejskim. To były trudne czasy, ale przecież musieliśmy godnie uczcić nasze zaślubiny. Na szczęście teść kolegi z Przeglądu Sportowego pracował jako dyrektor hotelu, dzięki temu załatwiłem salę po niższej cenie. A wcześniej, gdy pojechałem na wycieczkę do Związku Radzieckiego, kupiłem w Moskwie pierścionek z małym brylancikiem, żeby się oświadczyć”, wspominał. Czytaj także: Romeo Beckham wcieli się w geja. Filmowy debiut syna Davida Beckhama już wywołuje emocje Dzieci Ireny Szewińskiej Irena Szewińska kiedyś powiedziała: „za moimi sukcesami stali najbliżsi. Cieszę się, że nigdy nie musiałam wybierać między karierą a rodziną”. Miała dwóch synów. Starszy z nich – Andrzej – poszedł w ślady rodziców i również został sportowcem. Był siatkarzem grającym w polskiej reprezentacji na pozycji atakującego. Kiedy zakończył karierę, postanowił zostać działaczem sportowym i politykiem. Przez dwie kadencje pełnił funkcję senatora, a następnie został wiceprezydentem Częstochowy. Młodszy syn o imieniu Jarosław zajmuje się programowaniem oraz informatyką. Irena Szewińska była również szczęśliwą babcią dwójki wnucząt: Ady i Adama. <img src="https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/48/2024/07/img3pMF5R-76c8f0d.jpg" width="2400" height="1600" alt="Warszawa, 2007. Irena Szewinska z mezem. 73. Plebiscyt Przegladu Sportowego na 10 najlepszych sportowcow Polski. Gala Mistrzow Sportu, 5.01.2008. Sala Kongresowa. Fot. Krzysztof Jarosz / FORUM,Image: 424923706, License: Rights-managed, Restrictions: , Model Release: no, Credit line: Krzysztof Jarosz / Forum" title="Irena Szewinska z mezem" /> <img src="https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/48/2024/07/imgIk5rSi-08f611f.jpg" width="2181" height="1600" alt="Warszawa, 1968. Restauracja Kongresowa. Bal MIstrzow Sportu; n/z Irena Szewinska i Janusz Szewinski na Balu MIstrzow Sportu,,Image: 428341695, License: Rights-managed, Restrictions: UWAGA!!! Cena minimalna dla publikacji w prasie i ksiazkach - 200 PLN xxxx, Model Release: no, Credit line: Jan Rozmarynowski / Forum" title="Warszawa, Irena Szewinska i Janusz Szewinski" /> Jak dzisiaj wspomina żonę Janusz Szewiński? W rozmowie z Dariuszem Faronem mąż lekkoatletki mówił: „Rany ciągle są świeże. Z Ireną spędziłem większość swojego życia, byliśmy małżeństwem przez 51 lat, a znaliśmy się prawie sześćdziesiąt, więc dziś bardzo mocno odczuwam jej nieobecność. Zostałem w domu sam, mam dwa psy i kota. Dobrze, że syn blisko mieszka i często mnie odwiedza. Bardziej niż samotność doskwiera mi tęsknota za żoną. Jak pan wie, pracowałem przez lata jako fotoreporter Przeglądu Sportowego, mam w domu tysiące zdjęć Ireny, bo dokumentowałem jej karierę od samego początku. Gdzie nie spojrzę, widzę żonę, jej puchary, medale… Z jednej strony tęsknię, z drugiej – w pewnym sensie ciągle jest obecna w moim życiu”, podkreślał wzruszony. „Ponad 50 lat byliśmy cały czas razem. Nawet na oficjalnych spotkaniach prosiła, żeby jej towarzyszyć. Robiła wrażenie twardej kobiety, ale było inaczej. Dlatego zawsze wolała, żebym był przy niej. A w końcu zostałem w naszym domu sam – z trzema starymi psami i kotem. Wokół mam jej obrazy, fotografie. Cały czas odczuwam jakby obecność Ireny. I tylko to mnie trzyma przy życiu…”, mówił z kolei Maciejowi Petruczenko w wywiadzie dla Przeglądu Sportowego. „Nie żyję wyłącznie przeszłością, ale też nie odcinam się od niej. I, tak jak panu powiedziałem na początku, codziennie myślę o Irenie. To była piękna kariera sportowa, ale też piękna miłość...”, opowiadał w tym samym wywiadzie. Mąż lekkoatletki często wspomina wspólne przygody czy wyjazdy. „Na przyjęcie do prezydenta Francji w pałacu przyjechaliśmy maluchem. Ochrona zaczęła mnie gonić i krzyczeć, żebym spier****”, wspomina z uśmiechem. Na rodzinę spadł jednak w końcu bolesny cios. Irena Szewińska zachorowała. „Niestety w 2013 roku dość przypadkowo, przy okazji innych badań, lekarze stwierdzili, że są przerzuty na kości, płuca i wątrobę. Mimo trudnej sytuacji udało się zahamować rozwój raka aż do momentu, gdy pojawiła się wspomniana białaczka. Irenka walczyła do samego końca. Kilka dni przed pójściem do szpitala, w ostatnim stadium choroby, była nawet na Pikniku Olimpijskim. Na zewnątrz nie dawała po sobie poznać, że cierpi, ale gdy wracała do domu, od razu się kładła. Brała dwie bardzo silne chemie równocześnie, a to jest coś strasznego. Człowiek zaczyna chodzić po ścianach”, wspomina. CZYTAJ TAKŻE: Nie bez powodu zrobił taką karierę. Wykształcenie męża Kingi Dudy może zaskoczyć „Starałem się podnosić Irenę na duchu, pocieszać ją w trudnych momentach. Mocno przeżywałem jej chorobę, ale nie okazywałem tego. Rak nie był w naszym domu żadnym tabu, bo nie dało się uniknąć tematu, ale cały czas miałem nadzieję, że żona wygra tę walkę. Zresztą ona też żyła nadzieją. W ogóle nie rozmawialiśmy o tym, że Irena może odejść. Marzyliśmy, by pojechać razem na nadchodzące igrzyska olimpijskie do Tokio, bo żona uwielbiała to miasto, miała z Japonii dużo pięknych wspomnień i była tam popularna. Bardzo chcieliśmy tam wrócić, ale Irena nie zdążyła…”, dodaje. „Takie momenty jak rocznice, są dla mnie szczególnie trudne. Zresztą i tak nie ma dnia, bym nie myślał o żonie. Bardzo długo chorowała na nowotwór, ale mogła z tego wyjść i być tutaj ze mną. Brała mnóstwo środków przeciwbólowych i antybiotyków, przez co poleciały wyniki krwi. Straciła odporność i zachorowała na galopującą białaczkę. W piątek miała wyjść ze szpitala. Jeszcze w środę normalnie rozmawialiśmy, oglądaliśmy nawet mecz Polska – Japonia w piłce nożnej. I nagle stan żony z godziny na godzinę bardzo się pogarszał. Dzień później odeszła”, czytamy. „Mówi się, że czas leczy rany, ale tak nie jest w moim wypadku. Wciąż myślę o Irenie, przeglądam jej zdjęcia i choć lata mijają, wydaje mi się, że odeszła nie dawniej niż wczoraj. Zdawałem sobie sprawę z jej postępującej choroby nowotworowej, ale nie sądziłem, że koniec nastąpi tak szybko. Bo przecież doszło już do zahamowania schorzenia. Byliśmy oboje pełni optymizmu. I nagle wszystko runęło. Myślę o tym codziennie i trudno mi się z poczucia wielkiej pustki wyzwolić”, mówił Janusz Szewiński w rozmowie z Maciejem Petruczenko dla Przeglądu Sportowego. W innej rozmowie dodał, że „z pustki po Irence nie wyzwoli się do końca życia”. Od śmierci lekkoatletki mija właśnie 8 lat... <img src="https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/48/2024/07/imgcpXefs-969341e.jpg" width="1600" height="2282" alt="N/z Irena Szewinska i jej maz Janusz Szewinski. Uroczysta Gala - I Miedzynarodowy Festiwal Filmow i Programow Sportowych. Centrum Olimpijskie - Warszawa, Polska. 2007-02-19. . I International Festival of Sport Movies and Programmes. Warsaw, Poland. 2007-02-19. .,Image: 427198911, License: Rights-managed, Restrictions: , Model Release: no, Credit line: Krzysztof Kuczyk / Forum" title="I Miedzynarodowy Festiwal Filmow i Programow Sportowych" /> <img src="https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/48/2024/07/imgMsQTvl-95883f9.jpg" width="1665" height="1600" alt="Warszawa, 04.1970. Irena Szewinska z mezem Januszem Szewinskim i ich synem Andrzejem. UWAGA!!! Cena minimalna dla publikacji w prasie i ksiazkach - 200 PLN xxxx,Image: 429033059, License: Rights-managed, Restrictions: Ze zbiorow Muzeum Sportu i Turystyki. UWAGA!!! Cena minimalna dla publikacji w prasie i ksiazkach - 200 PLN xxxx, Model Release: no, Credit line: Tomasz Prazmowski / Forum" title="Irena Szewinska z mezem i synem" />
Cejrowski i Pawlikowska uchodzili za idealne małżeństwo, lecz nikt nie wiedział, co się działo za zamkniętymi drzwiami. Po latach prawda ujrzała światło dzienne
Choć przez lata uchodzili za jedną z najbardziej znanych par polskiego świata podróżników, ich związek okazał się znacznie bardziej skomplikowany, niż przypuszczano. Z okazji urodzin Wojciecha Cejrowskiego przypominamy historię jego relacji z Beatą Pawlikowską. Od wspólnej pasji i tajemniczego ślubu po bolesne rozstanie i szczere wyznania po latach.
Przez lata uchodzili za parę, którą połączyła nie tylko miłość, ale przede wszystkim wspólna pasja do odkrywania świata. Beata Pawlikowska i Wojciech Cejrowski byli jednym z najbardziej rozpoznawalnych duetów podróżniczych w Polsce. Dopiero wiele lat po rozstaniu podróżniczka zdecydowała się opowiedzieć, jak naprawdę wyglądało ich małżeństwo. Z okazji urodzin Wojciecha Cejrowskiego wracamy do historii związku, który z zewnątrz wydawał się niemal idealny. Poznali się w latach 90., w tajemnicy powiedzieli sobie "tak" Beata Pawlikowska i Wojciech Cejrowski poznali się w 1993 roku w Radiu Kolor. Oboje prowadzili audycję podróżniczą „Aeroplan”, a wspólne zainteresowania szybko zbliżyły ich do siebie. Jak sama wspominała po latach, właśnie podróżowanie było tym, co najmocniej ich połączyło. „Łączyła nas wspólna pasja — podróżowanie. Podróżowaliśmy sporo razem” ,mówiła w programie Kuby Wojewódzkiego. Już rok po poznaniu para zdecydowała się na ślub kościelny. Ceremonia odbyła się w tajemnicy, jednak jak po latach ujawniła Beata Pawlikowska, małżeństwo nie zostało zgłoszone do Urzędu Stanu Cywilnego. W praktyce oznaczało to, że w świetle polskich dokumentów nigdy nie przestała być panną. W rozmowie z magazynem „VIVA!” wyjaśniła tę nietypową sytuację. „To był dziwny ślub. Zawarty w kościele, ale nie przekazany dalej do urzędu stanu cywilnego. To znaczy, że oficjalnie w polskich dokumentach jestem i zawsze byłam panną. Dlatego potem nie było rozwodu”, tłumaczyła. CZYTAJ TEŻ: Nie tylko Mette-Marit. Ten szwedzki książę również żyje dzięki transplantacji Po latach Beata Pawlikowska ujawniła, co naprawdę działo się w ich małżeństwie Przez długi czas niewiele mówiło się o problemach w ich relacji. Wizerunek zgodnej pary podróżników skutecznie przesłaniał to, co działo się w życiu prywatnym. Ich związek zakończył się jednak w 2004 roku. Później ich małżeństwo zostało unieważnione przez sąd biskupi. Po latach Beata Pawlikowska otwarcie przyznała, że wspólne życie było znacznie trudniejsze, niż mogło się wydawać. Podkreśliła, że różniły ich nie tylko poglądy, ale także stosunek do własnej twórczości zawodowej. „Nie lubiliśmy się, nie byliśmy przyjaciółmi. Ja nie lubiłam jego kontrowersyjnego programu w telewizji, bo kompletnie nie zgadzałam się z jego poglądami, on nie znosił moich książek, szczególnie tych o życiu. Walczyliśmy, trzaskaliśmy drzwiami, rozstawaliśmy się, wracaliśmy”, wyznała. Podróżniczka nie ukrywała również, że choć formalnie Wojciech Cejrowski był jej mężem, nie uważa go za największą miłość swojego życia. „Cejrowski to był mąż i niemąż jednocześnie, ale nie był miłością mojego życia. Gdyby był, nie odeszłabym”, mówiła. Jeszcze szerzej o emocjach, które towarzyszyły ich relacji, opowiedziała w rozmowie z Żurnalistą. Przyznała, że ich związek opierał się na skrajnych uczuciach, a codzienność była pełna napięć. „Miotamy się między niechęcią, miłością, poczuciem winy i obowiązku. Raz się kochamy, potem trzaskamy drzwiami. To nie jest dobra miłość. To jest rodzaj niewoli. Uczciwie było przyznać się do tego i odejść”, stwierdziła. Mimo trudnych doświadczeń Beata Pawlikowska podkreśla, że z perspektywy czasu nie czuje żalu do byłego partnera. Wręcz przeciwnie – uważa, że zakończenie tego etapu życia było dla niej ważną lekcją. W rozmowie z „Faktem” powiedziała: „Wprost przeciwnie, jestem mu wdzięczna, dlatego że poszłam za tym, co czułam w sercu i mogłam dzięki rozstaniu poznać i zrozumieć siebie. Zawsze będę Wojtka szanować”. Do medialnych doniesień dotyczących zakończenia związku odniósł się także Wojciech Cejrowski. W 2010 roku podkreślał, że żyje zgodnie z nauczaniem Kościoła katolickiego. „Żyję w zgodzie z nauczaniem Kościoła Katolickiego. Na każdej mszy przystępuję do Komunii Świętej. (..) Nie jest prawdą, że mam za sobą rozwód”, zaznaczał. Historia Beaty Pawlikowskiej i Wojciecha Cejrowskiego pokazuje, że wspólna pasja nie zawsze wystarcza do zbudowania trwałego związku. Choć przez lata byli jedną z najbardziej rozpoznawalnych par polskich mediów, po czasie okazało się, że za publicznym wizerunkiem kryły się liczne konflikty, odmienne poglądy i trudne emocje. Dziś oboje podążają własnymi drogami, a do wspólnej przeszłości wracają jedynie przy okazji nielicznych wywiadów i wspomnień. CZYTAJ RÓWNIEŻ: Talent odziedziczyła po mamie. Mogła zostać gwiazdą, ale wybrała inną drogę. Nie do wiary, czym zajmuje się córka Izabeli Trojanowskiej
Tylko jego George Michael szczerze pokochał, żałoba po odejściu miłości życia trwała latami. Ich historia miłości porusza do głębi
To miało być tylko jedno spojrzenie. Tłum, światła, muzyka... A jednak coś między nimi się wydarzyło. Nikt z publiczności nie wiedział, że tego wieczoru George Michael spotkał mężczyznę, który miał stać się jego największą miłością – i największym cierpieniem.
George Michael zakochał się od pierwszego wejrzenia podczas koncertu w Rio. Anselmo Feleppa zawrócił mu w głowie, ale ich historia zakończyła się tragicznie. Po śmierci partnera muzyk nigdy się nie pozbierał, a żałoba ciągnęła się latami, To właśnie po stracie ukochanego stworzył najważniejszy album w karierze. Kim był Anselmo Feleppa – mężczyzna, który zawładnął sercem George’a Michaela? 25 stycznia 1991 rok, festiwal Rock in Rio w Brazylii. George Michael ma już status światowej gwiazdy. Wśród 160 tysięcy osób na widowni, piosenkarz dostrzega 31-letniego Anselmo Feleppę. To spojrzenie miało zmienić wszystko. Podczas wykonywania „Careless Whisper” ulubieniec publiczności zauważył, jak mężczyzna wpatruje się w niego z intensywnością, która całkowicie go rozproszyła. Wokalista wyznał później, że to był ten moment, gdy poczuł specyficzne „kliknięcie”, przeczucie, że ten człowiek zostanie częścią jego życia. Nie mylił się. „Był taki słodki. Tak mnie rozpraszał, że trzymałem się z dala od tego kąta, w którym stał, bo inaczej myślałem, że naprawdę się rozproszę i zapomnę słów", wspominał w filmie „Freedom Uncut". Mimo że sądził, iż Anselmo może być w związku z kobietą, los postanowił dać im jeszcze jedną szansę. Kilka dni później Feleppa pojawił się na tej samej wyspie, gdzie George Michael spędzał czas z przyjaciółmi. To spotkanie przerodziło się w coś wyjątkowego. Tak zaczęła się ich romantyczna historia. Dzięki relacji z Brazylijczykiem wokalista odważył się na najważniejsze wyznanie. Ujawnił wówczas prawdę o swojej orientacji bliskim przyjaciołom i współpracownikom. Miłość z Anselmo dała mu siłę, by postawić się własnej wytwórni muzycznej i przejąć kontrolę nad swoją twórczością. Wokalista nie krył, że był wtedy najszczęśliwszym człowiekiem na ziemi. „Byłem szczęśliwszy niż kiedykolwiek w całym moim życiu. Sława, pieniądze, wszystkie te rzeczy. Wszystko inne zbladło”, mówił w wywiadzie dla magazynu „Attitude". Feleppa był tym jedynym, u boku którego czuł się naprawdę kochany. CZYTAJ TEŻ: Po głośnym rozstaniu z Katy Perry usunął się w cień. Teraz znów jest zakochany View oEmbed on the source website Tragiczna historia miłości George’a Michaela i Anselmo Feleppa Kilka miesięcy po rozpoczęciu związku, u Anselmo pojawiły się pierwsze objawy choroby. W 1991 roku w okresie świąt Bożego Narodzenia George Michael przeżywał piekło – bał się, że ukochany może być zakażony wirusem HIV. Co więcej, rodzina artysty jeszcze wtedy nie wiedziała, że jest gejem. Nie dzielił się więc swoimi troskami, był osamotniony. Piosenkarz wspominał, że tamte miesiące były "najtrudniejszym i najmroczniejszym czasem". „Siedziałem przy wigilijnym stole, nie wiedząc, czy mój partner, o którym ludzie wokół stołu w ogóle nie wiedzieli... nie wiedząc, czy mężczyzna, w którym byłem zakochany, był śmiertelnie chory", mówił. Po Nowym Roku Feleppa przyjechał do Wielkiej Brytanii z diagnozą – AIDS. Strach, który zdominował George’a Michaela, pogłębił się, gdy zaledwie miesiąc wcześniej zmarł Freddie Mercury. Przypomnijmy, że muzyk wystąpił na Wembley ku jego pamięci, modląc się jednocześnie o życie Anselmo. „Chciałem po prostu umrzeć w środku. Byłem tak przytłoczony śpiewaniem piosenek człowieka, którego czciłem jako dziecko, a który odszedł w taki sam sposób, jakiego teraz miał doświadczyć mój partner", mówił w „Red Line". „To była najgłośniejsza modlitwa w moim życiu... Fakt, że to stało się to w ten sposób... Mój Boże, mówimy teraz o przeznaczeniu", dodał. Stan partnera z każdym dniem się pogarszał. W pewnym momencie zdecydował, że chce wrócić do Brazylii, by tam, wśród bliskich, spędzić ostatnie chwile. George Michael obwiniał się do końca życia, ponieważ czuł, że ukochany odpuścił leczenie w Europie i USA – ze strachu przed ujawnieniem ich relacji przez tabloidy. Feleppa zmarł 26 marca 1993 roku w Rio de Janeiro w wyniku wylewu krwi do mózgu wywołanego AIDS. Miał 36 lat. „Doświadczyłem dosłownie pięciu lub sześciu miesięcy czystej radości, zanim dowiedziałem się, że jest chory. Potem był już tylko strach — czysty strach. Żałuję tylko, że nie miałem trochę więcej czasu, zanim zostało mi to odebrane", wyznał w 1999 roku w „The Advocate". CZYTAJ RÓWNIEŻ: Mieli stworzyć muzyczne arcydzieło, ale Freddie Mercury uciekł od Michaela Jacksona. Wszystko przekreśliło jedno wydarzenie George Michael nigdy nie podniósł się po śmierci partnera Po śmierci ukochanego George Michael wpadł w żałobę, którą sam określał jako "totalny koszmar". Przez dwa lata nie był w stanie tworzyć muzyki. Dopiero album „Older” z 1996 roku przyniósł pewnego rodzaju katharsis. To na nim zawarł całą swoją rozpacz, ból i próbę uzdrowienia duszy. Płytę zadedykował Feleppie. Otwierający ją utwór „Jesus to a Child” był intymnym hołdem dla ukochanego. Gdy Michael wykonał go po raz pierwszy na MTV Europe Music Awards w 1994 roku, nikt jeszcze nie znał jego kontekstu. Dopiero później stało się jasne, że to była muzyczna modlitwa. Michael zmienił się fizycznie i psychicznie. Zerwał z wizerunkiem amanta, postawił na refleksję, jazzowe inspiracje i dojrzałość. „Older” okazał się jego najważniejszym dziełem. Ale zarazem był to dowód na to, że jego szczęście skończyło się z odejściem Anselmo. „Myślę, że [wzmacnia to] całe doświadczenie związane z utratą Anselmo, okres żałoby, który trwał około dwóch lat, podczas których nie napisałem ani jednej nuty. A potem absolutna świadomość, że następny album, który napiszę, będzie dotyczył żałoby i powrotu do zdrowia. Moim zdaniem "Older" to mój największy moment. I jak już wcześniej mówiłem, nie chcę już nigdy więcej być w ten sposób zainspirowany", wspominał w „Red Line". Po śmierci partnera George Michael nie był już tym samym człowiekiem. Choć próbował ułożyć sobie życie – m.in. w wieloletnim związku z Kenny'm Gossem – nie odzyskał pełni szczęścia. Artysta popadł w depresję, a po śmierci matki w 1997 roku całkowicie się załamał. Uzależnił się od alkoholu i narkotyków. Według ekspertów cierpiał na żałobę patologiczną – niezwykle długotrwały i intensywny stan emocjonalnego bólu. Elton John, jego przyjaciel, przyznał po latach, że George Michael nie chciał zmienić swojego życia, by wyjść z tego stanu. „On po prostu nie chciał tu być”, powiedział z żalem. George Michael zmarł w Boże Narodzenie 2016 roku. U jego boku był wtedy Fadi Fawaz, ostatni partner artysty. Ale wszyscy, którzy znali go bliżej, wiedzieli, że w jego sercu na zawsze pozostał tylko jeden – Anselmo Feleppa. CZYTAJ TEŻ: Justyna Steczkowska spotkała Michaela Jacksona. Po latach wyznała, jaki był naprawdę View oEmbed on the source website
Gdy się poznali, była w związku z innym, o ich góralskim ślubie huczało. Od ponad dekady są nierozłączni
Ich historia zaczęła się od przypadkowego spotkania, które mogło nigdy nie przerodzić się w związek. A jednak los chciał inaczej. Paulina Krupińska i Sebastian Karpiel-Bułecka są dziś jedną z najbardziej lubianych par w polskim show-biznesie.
To miał być tylko przypadkowy uścisk dłoni podczas zimowej imprezy, a jednak los miał wobec nich inne plany. Paulina Krupińska i Sebastian Karpiel-Bułecka poznali się lata temu i choć początkowo nic nie wskazywało na romantyczną przyszłość, ich drogi przecięły się ponownie – tym razem na dobre. Dziś są małżeństwem, rodzicami dwójki dzieci i jedną z najbardziej dyskretnych, ale cenionych par w polskim show-biznesie. Jak wyglądała ich droga do wspólnego życia? Miłość, która zaczęła się od przypadku Paulina Krupińska i Sebastian Karpiel-Bułecka po raz pierwszy spotkali się podczas zimowej imprezy, na której Zakopower dał koncert. Choć uścisnęli sobie dłonie, nie zapowiadało się na coś poważniejszego – Krupińska była wówczas związana z Tadeuszem Bachledą-Curusiem. Ich drogi szybko się rozeszły. Rok później, kiedy związek Pauliny i Tadeusza chylił się ku końcowi, Sebastian przypadkiem natknął się na Paulinę w Warszawie. Połączyli ich wspólni znajomi i rozmowy, które szybko przerodziły się w coś więcej. Choć długo utrzymywali relację w tajemnicy, to ślub Rozalii Mancewicz ujawnił ich związek światu. Czytaj także: „Jestem wściekły na psychiatrę”. Grzegorz Małecki usłyszał diagnozę w wieku 50 lat. To zmieniło wszystko Rodzina na pierwszym miejscu W 2015 roku na świat przyszła ich córka Antonina – choć media początkowo mylnie podały jej imię. Dwa lata później urodził się ich syn Jędrzej. Dopiero w 2019 roku para wzięła ślub, choć zmiana statusu nie wpłynęła na ich codzienne życie. Karpiel-Bułecka podkreślał, że kluczem do szczęśliwego związku jest wolność i wzajemne zrozumienie. Paulina Krupińska po ślubie wróciła do aktywności zawodowej – wzięła udział w „Dance Dance Dance” i została prowadzącą „Dzień Dobry TVN”. Mimo różnic – ona konkretna, on artystyczny – tworzą zgodny duet. Krupińska szczerze przyznała, że życie z artystą bywa niełatwe, ale związek daje jej wewnętrzny spokój i szczęście. Czytaj także: Cała Polska żyła ich ślubem. Anna i Robert Lewandowscy powiedzieli sobie „tak” dwa razy. Historia ich miłości skrywa więcej, niż myślisz
Fanki jej nie znosiły, koledzy kpi­li z jej urody. Ale tylko ona wyciągnęła Paula McCartneya z dna, gdy po rozpadzie Beatlesów stracił sens życia
Blisko 30 lat razem, wspólne życie bez rozstań i wsparcie w najtrudniejszych momentach kariery. Linda i Paul McCartney stworzyli związek, który przetrwał presję sławy, kryzys po rozpadzie Beatlesów i ciężką chorobę. To właśnie Linda pomogła muzykowi odnaleźć sens życia, gdy sam przyznawał, że czuł się bezużyteczny i pogrążał się w alkoholu.
Koledzy McCartneya śmiali się, że bierze za żonę mało seksowną Amerykankę. Ale to Linda wyprowadziła go z depresji, gdy po rozpadzie Beatlesów czuł się bezużyteczny, pił i nie miał żadnego pomysłu na życie. Byli inni. Ona kochała pustynię, łąki i zwierzęta. On uwielbiał miasto i imprezy. A jednak udało się im jak rzadko której parze. Linda i Paul McCartney przeżyli ze sobą blisko 30 lat. Z okazji 84. urodzin artysty, przypominamy jego historię z pierwszą żoną. Linda i Paul McCartney: pierwsze spotkanie „To musiała być magia / Wieczorem, gdy się poznaliśmy / Jeślibym cię nie zatrzymał / Zawsze bym tego żałował / Kilka minut później / Byłabyś już za drzwiami / Ja byłbym samotny / już na zawsze”, śpiewał Paul McCartney o ich pierwszym spotkaniu w piosence „Magic” z płyty „Driving Rain” wydanej niedługo po śmierci Lindy w 1998 roku. I z pewnością tak myślał z perspektywy niemal 30 wspólnie przeżytych lat. Intensywnych lat, w czasie których podobno nawet jednej nocy nie spędzili osobno. Czy istniało drugie takie małżeństwo? Poznali się wiosną 1967 roku w londyńskim nocnym klubie Bag O’Nails, ale wtedy ani Lindzie, ani Paulowi ten wieczór nie wydał się szczególnie magiczny. 28-letnia amerykańska fotografka Linda Eastman przyleciała do Londynu na premierę płyty Beatlesów „Sgt. Pepper’s Lonely Hearts Club Band”. Kilka dni przed konferencją wypatrzyła Paula w klubie, gdzie bawiła się ze znajomymi. On ją też zauważył. Gdy zmierzała już do wyjścia, zagrodził jej drogę i powiedział: „Cześć, jestem Paul McCartney. Wychodzisz już? Może chciałabyś do nas dołączyć, idziemy dalej się bawić”. Linda odparła, że wie, kim jest, i chętnie dołączy. Spotkali się jeszcze na premierze płyty i przyjęciu wydanym z tej okazji. Zamienili kilka zdań. Potem Linda wróciła do Nowego Jorku. Trudno uwierzyć, że ich pierwsze spotkanie wywołało w Paulu falę gorących uczuć. Uwielbiał otaczać się kobietami. W tamtym czasie miał oficjalną dziewczynę, młodziutką aktorkę Jane Asher, oraz kilka nieoficjalnych kochanek. Był przy tym sztywniakiem, który lubił narzucać zasady. Dziewczyny, zazwyczaj blondynki w stylu Brigitte Bardot, miały być dopełnieniem wizerunku najbardziej fantastycznego faceta na świecie. Dyktował im, jak powinny się ubierać, malować, czesać i z kim spotykać. Jane miała arystokratyczne pochodzenie, co dodatkowo imponowało Paulowi. Spędzali weekendy w posiadłościach bogaczy, popijali herbatkę i spotykali się z elitą. Chłopak z robotniczej rodziny wszedł do świata znanego mu jedynie z książek. Czytaj także: To tymi zdjęciami Doda chciała podbić świat modelingu. Fani nie mogą oderwać wzroku Paul McCartney, Linda McCartney, rozdanie Grammy, Los Angeles, 16.03.1971 rok Kim była pierwsza żona Paula McCartneya? Na Lindzie towarzystwo czy kariera nie robiły wielkiego wrażenia. Była wolnym ptakiem. Pochodziła z zamożnej żydowskiej rodziny. Jej ojciec, Lee Eastman, był szanowanym prawnikiem artystów. Ale ona nie zamierzała iść w jego ślady. Miała w nosie dobrą uczelnię, wolała jechać do koledżu do dalekiej Arizony, gdzie były konie i pustynia. Nie było nic wspanialszego od galopowania przez pustkowia. Poznała tam studenta geologii Josepha Melville’a See Jr. i zaszła z nim w ciążę. Pobrali się, urodziła się Heather. Małżeństwo przetrwało półtora roku. Linda wróciła do Nowego Jorku. Szybko weszła w świat mediów. W 1965 roku poznała młodego fotografa Davida Daltona. Chciała robić zdjęcia, a on zgodził się nauczyć ją warsztatu. Zostali kochankami. Dobrze się bawiła, a jako fotografka najlepiej czuła się wśród muzyków. Miała dobre podejście, rockmani jej słuchali, fascynowała ich, choć nie była klasyczną pięknością.Uwodziła ich bezpośrednim stylem pracy. „Wszyscy chcieli z nią się przespać! – mówił Dalton – Naprawdę, wszyscy się nakręcili! Pomyślałem sobie: jest niezła, będzie robiła dobre zdjęcia”. Na długiej liście jej jednodniowych romansów znaleźli się Mick Jagger i Jim Morrison. Czytaj także: Poprosił ją o rękę na pierwszym spotkaniu, byli ze sobą 26 lat. Tak wyglądała historia miłości Tomasza i Agnieszki Kotów Paul McCartney i Linda McCartney z córkami Mary i Heather, 12.05.1971 rok Przy Lindzie mógł być sobą Po raz drugi Linda i Paul spotkali się w maju rok później w Nowym Jorku. Lennon i McCartney przyjechali promować nowy biznes Beatlesów – wytwórnię płytową Apple Records. Podczas jednej z konferencji prasowych Paul wypatrzył znajomą twarz – blondynkę, niespecjalnie seksowną, ale smukłą, o pięknych dłoniach i ciężkich powiekach. To była Linda. Poprosił ją o numer telefonu. Wyrwała czek z książeczki i zapisała. Przed powrotem do Anglii zdążyli wybrać się na przejażdżkę limuzyną. W czerwcu Paul znowu był Stanach, tym razem w Los Angeles. Zadzwonił pod numer z czeku i zostawił wiadomość, że zaprasza. Przyjechała i bez długich wstępów poszli do łóżka. Linda wróciła do Nowego Jorku zakochana. Paul miotał się między imprezami, narkotykami, panienkami, kłótniami i pracą. Czuł się samotny. „Przyjedź do Londynu, żeby pobyć tu ze mną”, poprosił Lindę. Miała wszystko rzucić, zostawić córkę i jechać? „A jak tam pojadę i będę częścią haremu?”, pytała wieloletniego przyjaciela Danny’ego Fieldsa. „Czy ty żartujesz? To jest Paul McCartney! To najpiękniejszy facet na świecie! Wynoś się stąd!”, usłyszała. Paul pracował, więc z lotniska odebrał ją szofer. Gdy Linda przekroczyła próg ogromnego domu McCartneya, zastała pobalangowy smród i bałagan. Lodówka świeciła pustkami, a kudłaty pies skulony w kącie wyglądał na głodnego. Zakasała rękawy, kazała zrobić zakupy, przywróciła porządek. Przyrządziła obiad. Uwielbiała gotować, mogła w kuchni spędzać długie godziny nad coraz to wymyślniejszymi daniami. Była zagorzałą wegetarianką, czym szybko zaraziła Paula. Dobrze się czuli ze sobą. Palili trawę – ten nałóg towarzyszył im całe wspólne życie – zwiedzali miasto, kochali się, jedli i dużo się śmiali. Paul przy Lindzie był sobą, nie musiał niczego udawać. View Burdaffi on the source website Czytaj także: Jest ich największym skarbem, dziś to ona rządzi w ich domu. TYLKO W VIVIE! Hanna Żudziewicz i Jacek Jeschke czule o ukochanej córeczce, Róży Paul McCartney, Linda McCartney, rozdanie Grammy, Londyn, 21.11.1973 rok Linda i Paul McCartney historia miłości Fanki wystające pod domem McCartneya nie podzielały ich szczęścia. Życzyły Lindzie jak najgorzej. Tabloidy z kolei rozpisywały się o „niemodnej Amerykance” kręcącej się koło ich narodowego skarbu. „Twoja mama rzeczywiście inaczej się ubierała. Lubiła się odróżniać. Gdy ktoś zwracał mi uwagę: »Linda ma na nogach skarpetki nie od pary«, odpowiadałem: »Myślisz, że ona o tym nie wie?«”, powie McCartney w filmie nakręconym przez ich najstarszą córkę Mary. Uciekli do Nowego Jorku. To był cudowny beztroski czas. Mieszkali z Heather w małym mieszkaniu Lindy na Manhattanie. Paul zapuścił brodę, ubierał się na pchlich targach. Nikt go nie rozpoznawał. Na chwilę stali się zwykłą parą zakochanych. Jeździli metrem, łazili po muzeach, kawiarniach. Spędzali czas z Heather, którą Paul bardzo pokochał – później oficjalnie zaadoptował. Gdy kiedyś przechodzili koło buddyjskiej świątyni, Paul złapał Lindę za ręce i powiedział: „Pobierzmy się! Tu i teraz”.Linda się roześmiała i pokręciła głową. „Właśnie się rozwiodłam. Lubię moją niezależność”. Ale od tamtej pory już się nie rozstawali. Do Londynu wrócili z Heather. Potem pojechali na wakacje do Portugalii. Linda zaszła w ciążę. Pobrali się w marcu 1969 roku w londyńskim urzędzie stanu cywilnego. To miał być cichy ślub. Nie zaprosili nawet Beatlesów. Ale paparazzi ich przechytrzyli. Przed urzędem czekał tłum fotoreporterów i rozhisteryzowanych zawiedzionych fanek. Stało się: Amerykanka ukradła im idola. Czytaj także: Zachwycił Amerykę, jeden casting odmienił jego życie. TYLKO NAM Omar Sangare ujawnia kulisy sukcesu: "Nie mogłem uwierzyć, że dogoniłem to marzenie tak szybko" Paul McCartney, Linda McCartney, Los Angeles, Kalifornia, 02.04.1974 rok Dzielna żona, partnerka we wszystkim Paul nie trzeźwiał. Nie mył się. Nie jadł. Nie odzywał. Linda sprzątała po nim puste butelki po whisky porozrzucane po ich domu na odludziu w Szkocji. Mieli tu wieść sielskie życie blisko natury z córeczkami – w sierpniu 1969 roku przyszła na świat Mary – z końmi, owcami i psami. Ale odejście Johna Lennona i rozpad Beatlesów rozłożył McCartneya na łopatki. „Czułem się bezużyteczny, niepotrzebny. Tylko chlałem”, wyznał lata później. Linda miała dość. Kazała mu się otrząsnąć, wykąpać i zabrać do roboty. „Dom czeka na wykończenie, to jedno, jesteś znakomitym muzykiem i nie możesz marnować talentu, to drugie!”, krzyczała. Wyrwała go z marazmu. Paul zaczął komponować, Linda gotowała, robiła zdjęcia, jeździli konno i budowali dom. „Potrzebuję partnera, będziesz ze mną grać”, oświadczył pewnego dnia żonie. „Nie jestem muzykiem, nie śpiewam, nie gram na żadnym instrumencie”, broniła się. Ale krótko. Uczył ją. Nagrali wspólną płytę. Potem została klawiszowcem w ich nowym zespole Wings i śpiewała drugi głos. Dobrze się bawiła na scenie, lubiła atmosferę koncertów, ale też musiała znosić bezlitosną krytykę, że fałszuje, że nie ma talentu. Z natury była cicha, ale gdy się wkurzyła, potrafiła odpalić: „Krytykują mnie, a nawet mnie nie znają. Muzyka to wielka zabawa. I dobrze się bawię”. Paul potrafił się na nią wściekać w czasie prób, ale publicznie zawsze jej bronił: „Moja wspaniała żona jest moją inspiracją, potrzebuję jej na scenie, jest świetna, bez niej nie byłoby Wingsów”. Nieważne, że Linda była kiepskim muzykiem, liczyło się, że wszystko robili wspólnie. Linda zastąpiła Paulowi Johna Lennona. Była nie tylko najcudowniejszą żoną i kochanką, ale też jedyną przyjaciółką i współpracowniczką. Urodziła im się kolejna córka Stella, a kilka lat później wymarzony syn James. W trasę jeździli całą rodziną. Wracali do domu zmordowani. Zamieszkali na farmie w Sussex nad kanałem La Manche, gdzie wiedli zwyczajne życie. Nie zatrudniali armii służących, mieli jedną i tę samą gosposię przez lata. Dzieci chodziły do państwowej szkoły. Nie różniły się od rówieśników poza tym, że więcej podróżowały. Gdy pod koniec lat 70. rozpadł się pierwszy skład „Wingsów", Paul zdał sobie sprawę, że nie wygra z „The Clash" czy „Sex Pistols". Przestał być liderem popkultury. Ale czuł się uzależniony od sceny, więc zatrudniali nowych muzyków i nadal jeździli w trasy. Linda była już tym nieco znużona,zaczęła realizować swoje marzenia: pisała książki kucharskie, robiła zdjęcia i angażowała się w obronę praw zwierząt. „Nie jem niczego, co ma twarz”, mówiła publicznie. A także: „Jeśli rzeźnie miałyby szklane ściany, cały świat przeszedłby na wegetarianizm”. Została najsłynniejszą wegetarianką na świecie. Paul z dumą jej kibicował. 8 grudnia 1995 roku zdiagnozowano u Lindy raka piersi. Najpierw miał to być niegroźny guz. Szybko jednak okazał się nie taki łagodny i konieczna była chemioterapia. Nastąpiły przerzuty. Paul z każdym dniem tracił Lindę. Nie odstępował jej na krok.„Jesteś najpiękniejszą kobietą na świecie”, mówił, gdy ścięła włosy króciutko. W marcu 1998 roku polecieli jeszcze do Paryża na pokaz kolekcji Stelli. Po powrocie Linda zdecydowała, że chce jechać na ukochane ranczo do Arizony. Ranki spędzali tam na przejażdżkach konnych po pustyni. Dni z dziećmi w ogrodzie. 16 kwietnia Linda nie miała już siły, by wstać z łóżka. Paul czuwał przy niej cały dzień i noc. Nazajutrz podobno zdążył jej jeszcze wyszeptać do ucha: „Siedzisz na swoim ukochanym koniu appaloosa, jest piękny wiosenny dzień, jedziemy sobie przez las. Wszędzie kwitną dzwonki i niebo jest czyste i niebieskie”.- W tekście wykorzystano książki: „Paul McCartney. Życie” Petera Carlina (tłum. Piotr Metz, wyd. Axis Mundi) i „McCartney w rozmowach” Paula du Noyer (tłum. Maciej Studencki, wyd. Bukowy Las). Czytaj także: Talent to nie wszystko. TYLKO W VIVIE! Hanna Żudziewicz i Jacek Jeschke zdradzają receptę na wygraną w „Tańcu z Gwiazdami” Tekst ukazał się w miesięczniku „Uroda Życia” 6/2017 AUTORKA: Maria Fedro-Boniecka Paul McCartney, Linda McCartney, lata 90. XX wieku
Los postawił ją na jego drodze po latach. Reszta potoczyła się błyskawicznie
Już 20 czerwca Michał i Aleksandra Żebrowscy będą świętować 17. rocznicę ślubu. Ich historia miłości jest jednak daleka od schematów – aktor poznał swoją przyszłą żonę, gdy była jeszcze kilkuletnią dziewczynką, a na wzajemne uczucie musiał czekać wiele lat. Dziś tworzą szczęśliwą rodzinę i wychowują czworo dzieci.
Michał Żebrowski i jego żona Aleksandra dwudziestego czerwca będą świętować kolejną rocznicę ślubu. W tym roku minie 17 lat, odkąd powiedzieli sobie sakramentalne tak! Jednak zanim do tego doszło, aktor musiał poczekać kilkanaście lat, aż jego wybranka zainteresuje się nim jako mężczyzną... Michał Żebrowski poznał bowiem przyszłą żonę, gdy ta... miała zaledwie 5 lat. Zakochani doczekali się wspólnie trzech synów, a w 2022 roku powitali na świecie swoją czwartą pociechę, córeczkę. Z okazji urodzin Michała Żebrowskiego, przypominamy wyjątkową historię miłości aktora i jego żony, Aleksandry. View Ediplayer on the source website Historia poznania Aleksandry i Michała Żebrowskich Jak to możliwe, że ulubienic widzów i właścicielka marki z ubraniami i akcesoriami dla mam oraz dzieci poznali się, gdy on miał 18 lat, a ona zaledwie 5? Wszystko potoczyło się naturalnie, ponieważ rodziny przyszłych małżonków przyjaźniły się ze sobą i między innymi spędzały razem wakacje. Z czasem kontakt zanikł zupełnie aż do kursu języka angielskiego, na którym Aleksandra i Michał trafili do tej samej grupy. Wspólne zajęcia nie trwały jednak długo, bo… aktorowi i nastolatce miało się razem źle uczyć! Musiały minąć 3 lata, by na spotkaniu podyplomowym po studiach z marketingu i zarządzania para poczuła do siebie chemię. „Wpadliśmy na siebie i od tego się zaczęło. Pijąc kawę, spojrzałem na nią i zrozumiałem, że naprzeciw mnie siedzi moja przyszła żona”, mówił w Elle Michał Żebrowski, śmiejąc się, że widocznie Aleksandra nie była wcześniej gotowa poślubić starego dziada. CZYTAJ TAKŻE: Gdy się poznali, ona miała już córkę. Borysa Budkę i jego żonę dzieli 7 lat Michał Żebrowski, Aleksandra Żebrowska, 2011 rok Ulubieniec widzów długo nie mógł znaleźć prawdziwej miłości. W wywiadach przyznawał, że stracił nadzieję, że rodzinne życie jest mu pisane. "Ożeniłem się w wieku 37 lat, kiedy straciłem nadzieję, że to mi się w życiu przytrafi. Byłem przekonany, że to mnie ominie, że jestem skazany na samotność. Kiedy już nawet pogodziłem się z tym, że nie znajdę bratniej duszy, pojawiła się Ola", opowiadał w Gali. Bizneswoman zakochała się w przystojnym aktorze, ale od zawsze podkreślała, że nigdy nie traktowała go jak gwiazdora. Są nawet filmy z Michałem Żebrowskim w roli głównej, których 36-latka do tej pory nie oglądała. Tak czy tak para szybko podjęła kolejne kroki zbliżające ich do sformalizowania związku. „Kiedy się zaręczyliśmy, miałam 21 lat. Moja rodzina przeprowadzała się akurat za granicę, zbiegło się to więc z przymusowym usamodzielnieniem, bo do tej pory mieszkałam z rodzicami. Miałam świadomość, że rozpoczynam nowy etap w moim życiu – na pewno bardziej dorosły. Rok później byliśmy po ślubie”, mówiła ukochana artysty w wywiadzie dla „Plejady”. Tylko miesiąc spotkań wystarczył, by Michał Żebrowski poprosił dziewczynę o rękę. „Ale nie wydawało nam się to szalone. Czuliśmy, że chcemy założyć rodzinę i na szczęście nie potrzebowaliśmy czasu, żeby to analizować”, dodała w tym samym wywiadzie Ola Żebrowska. A w 2022 roku w VIVIE! wspominała: "Ja byłam bardzo zakochana i chciałam stworzyć z Michałem rodzinę. To był mój plan". Michał i Aleksandra wspierają się na każdym kroku. Aktor ceni w ukochanej fakt, że nie traktuje go jak wielkiego gwiazdora. Przy niej może być sobą. "Moja żona nie traktuje mnie jak gwiazdora. Dzięki temu czuję się przy niej swobodnie – nie muszę się spinać ani niczego udowadniać. Jednocześnie jest dla mnie ogromnym wsparciem i wiem, trzyma za mnie kciuki", dodawał w rozmowie z Elle. Ślub Michała i Aleksandry Żebrowskich - tak wyglądał ich wielki dzień Michał Żebrowski i Ola – jeszcze wtedy – Adamczyk przysięgli sobie miłość na całe życie w ważnym dla pary miejscu. Ślub gwiazd odbył się 20 czerwca 2009 roku na polanie Rynias w Tatrach, niedaleko domu letniskowego należącego do aktora. Świadkiem pana młodego miał być kolega ze szkoły (a zawodowo polityk) Rafał Trzaskowski, z kolei świadkową panny młodej została jej siostra. Młodym nie przeszkadzała w zabawie nawet kapryśna pogoda, a pan młody miał potraktować ten dzień bardzo poważnie. Elegancji dodawał mu tradycyjny góralski strój. „Czekała na niego narzeczona z najbliższą rodziną. Michał padł na kolana przed rodzicami i przyszłymi teściami, by prosić ich o błogosławieństwo”, czytali po ceremonii czytelnicy Super Expressu. Wśród gości zabrakło wielkich nazwisk, nowożeńcy chcieli spędzić ten piękny czas z najbliższą rodziną i przyjaciółmi. ZOBACZ TAKŻE: Od 40 lat nierozłączni w życiu prywatnym i zawodowym. Lech Janerka nie ukrywa, że dzięki żonie wciąż jest muzykiem Michał i Aleksandra Żebrowscy wychowują czwórkę dzieci Choć lata mijają, a zakochani dojrzewają, to Aleksandra i Michał Żebrowscy wciąż mają w oczach te iskry, które połączyły ich na początku. „Odkąd się poznaliśmy, zmieniła się, dojrzała. Urodziła dwoje dzieci, założyła firmę, nabrała pewności siebie. Nie straciła jednak spontaniczności i uśmiechu na co dzień”, mówił Michał Żebrowski o żonie w magazynie „Pani”. Dziś małżonkowie są rodzicami trzech synów: Franciszka (urodzonego w 2010 roku), Henryka (urodzonego w 2013 roku) i Feliksa, który przyszedł na świat 6 sierpnia 2020 roku. Z kolei w wakacje 2022 roku powitali na świecie swoją pierwszą córeczkę, Łucję. W jednym z wywiadów VIVY!, Aleksandra Żebrowska mówiła o w poruszających słowach o roli mamy: "Macierzyństwo kojarzyło mi się z opieką nad dzieckiem: przewijaniem, karmieniem, myciem, usypianiem. To były umiejętności, które miałam w małym palcu i bardzo je lubiłam, bo dzięki nim czułam się dorosła i odpowiedzialna. Byłam przekonana, że jak nikt jestem przygotowana do bycia mamą. Kiedy nią zostałam, odkryłam, że to zupełnie inna jazda. To, czego doświadczyłam, opiekując się siostrami, było ułamkiem tych przeżyć. Z dnia na dzień stałam się inną osobą, zmieniłam się fizycznie, emocjonalnie, hormonalnie i psychicznie. Zaczęłam prowadzić inny tryb życia, miałam nowe troski, radości, przestałam myśleć o sobie. Do tego doszedł lęk o zdrowie dzieci i wątpliwości, czy będę dobrą mamą… To są rzeczy, na które kompletnie nie byłam przygotowana. Zresztą nie da się do nich przygotować, nawet jeśli przeczytasz mnóstwo fachowych książek. Kiedy byłam w ciąży z drugim dzieckiem, wiedziałam, z czym będę się mierzyć. Ale dopóki tego nie doświadczysz, trudno to zrozumieć", tłumaczyła w rozmowie z Beatą Nowicką. Michał Żebrowski, Aleksandra Żebrowska, Róże Gali, 20.11.2017 rok, Warszawa Zakochani troszczą się o czwórkę swoich pociech. Michał i Aleksandra Żebrowscy zaszczepiają w nich najważniejsze wartości. Cieszą się każdą chwilą z dziećmi i pielęgnują swoją relację. Gwiazdorska para, choć regularnie publikuje posty w mediach społecznościowych, stara się chronić prywatność dzieci. Jednak od czasu do czasu zdarza im się robić wyjątki. Widać, że bardzo się kochają, a rodzina jest dla nich najważniejsza. "Jestem rodzinnym człowiekiem. To rodzina daje mi siłę i napęd do codziennego działania", wspominał Michał Żebrowski na łamach Pani. Z okazji urodzin aktorowi i całej jego rodzinie życzymy wszystkiego najpiękniejszego! Michał Żebrowski, Aleksandra Żebrowska, 2023 rok
Przez lata mieszkał z mamą i bał się małżeństwa. Dopiero Elżbieta odmieniła życie Krzysztofa Zanussiego
Krzysztof Zanussi kończy dziś 87 lat. Jeden z najwybitniejszych polskich reżyserów przez lata strzegł swojej prywatności, ale jego historia miłosna mogłaby posłużyć za scenariusz filmowy. Na ślub zdecydował się dopiero po czterdziestce, wcześniej mieszkał z mamą i długo pozostawał samotny. Dziś nie wyobraża sobie życia bez żony Elżbiety Grocholskiej-Zanussi, z którą tworzy jedno z najbardziej zgodnych i trwałych małżeństw w polskim świecie kultury.
Zdecydował się na ślub z nią, gdy był już po czterdziestce. Wcześniej mieszkał z mamą. Długo był sam. Dziś nie wyobraża sobie życia bez małżonki. „Mój mąż jest ideałem, on nie ma konkurencji i nic nie może nas rozdzielić", mówiła Elżbieta Grocholska-Zanussi w książce „Życie rodzinne Zanussich”. Jej mąż opowiadał, że są monogamicznym małżeństwem, jakich niewiele w środowisku artystycznym. Nigdy się nie zdradzili, nie byli w innym związku. Krzysztof Zanussi długo nie mówił o swoim życiu osobistym. Kim jest jego żona i jak wygląda życie znanego reżysera? Krzysztof Zanussi i Elżbieta Grocholska-Zanussi: historia miłości Krzysztof Zanussi to jeden z najwybitniejszych polskich reżyserów o międzynarodowej sławie. Jego filmy, mi.n. „Życie rodzinne”, „Iluminacja” , „Barwy ochronne”, „Cwał”, „Spiralę” cały czas dobrze się ogląda, były ważne dla pokoleń polskich widzów i nagradzane za granicą. Za film „Rok spokojnego słońca” reżyser dostał „Złote lwy” na festiwalu filmowym w Wenecji. W kinie uchodzi za moralistę, jego bohaterowie stają przez wyborem między własnym szczęściem a powinnością wobec innych, między ideałami młodości a praktyką życia. Krzysztof Zanussi urodził się w 1939 roku w Warszawie, jako jedyne dziecko Wandy z domu Niewiadomskiej i Jerzego Zanussiego, inżyniera budowlanego. Jego ojciec był z pochodzenia Włochem, z Friulii. Włoscy kuzyni reżysera byli właścicielami znanej marki AGD Zanussi, proponowali mu kiedyś, by został u nich i zaczął pracę w firmie, ale nie przystał na to. Wtedy już wiedział, że chce być reżyserem. Wrócił do szkoły, do „Filmówki", zdając sobie sprawę, że być może zrezygnował z „dolce vita" we Włoszech. W domu miał status zdolnego jedynaka, rodzice wiele się po nim spodziewali, ale on po maturze szukał swojej drogi blisko 10 lat. Studiował fizykę, filozofię, w końcu trafił na studia filmowe do Łodzi. Bardzo szybko został doceniony jako reżyser, jego pierwsze filmu takie, jak „Struktura kryształu”, czy „Życie rodzinne” były wydarzeniami. To u niego debiutowała filmowo Maja Komorowska, grali Daniel Olbrychski, Zbigniew Zapasiewicz, Jan Kreczmar. A także zagraniczne gwiazdy: Valeria Golino, Scott Wilson. Krzysztof Zanussi był zawsze bardzo związany z matką. Opowiadał, że spędzili ze sobą mnóstwo czasu na rozmowach podniosłych i potocznych. „Zaszczepiła mi pogląd, że nie wolno być człowiekiem, który sobie coś rości, bo nic nam się tak naprawdę nie należy. Wszystko jest łaską Bożą”, mówił w książce „Życie rodzinne Zanussich”. Zobacz też: Domek na drzewie, oranżeria, pamiątki rodzinne sprzed wojny. Tak mieszka Krzysztof Zanussi Kim jest żona Krzysztofa Zanussiego? Katarzyna Grocholska jest malarką, ukończyła Akademię Sztuk Pięknych. Przed laty malowała pięknie porcelanowe serwisy na zamówienie bogatych ludzi, m.in. prezydenta Francji Valéry'ego Giscarda d'Estainga. Uprawiała także malarstwo religijne, malowała obrazy dla Watykanu – świętych z polskim rodowodem. Ogromne 5-metrowe płótna tworzyła z poświęceniem, stojąc na drabinie. W przeciwieństwie do swojego męża urodziła się w dużej rodzinie, miała 9 rodzeństwa, i aż 7 braci! Pochodzi z bardzo dobrej szlacheckiej rodziny Grocholskich skoligaconej z książęcym rodem Czetwertyńskich. Jej ojciec oświadczył się matce, zrzucając bukiet kwiatów z samolotu, którym leciał nad jej majątkiem. Ona sama z Krzysztofem Zanussim poznała się ponad 40 lat temu i chyba w ich związku nie było tak brawurowych historii. Szybko jednak poczuli, że są do siebie podobni. Oboje byli singlami, artystami, wyznawali podobne wartości, są na przykład zdeklarowanymi katolikami. W Bochotnicy k. Kazimierza Dolnego ufundowali nawet kościół pod wezwaniem Ducha Świętego. Krzysztof Zanussi miał wiele obaw, czy jako dorosły, ukształtowany już człowiek zdoła odnaleźć się w małżeństwie, tym bardziej że jest człowiekiem, który raczej wzmacnia dystans, niż go skraca. Lubi oficjalne formy kontaktu (rzadko przechodzi „na Ty”), oficjalne ubranie (garnitur, krawat). Długo przekonywał się do związku, był go niepewny. Ale po latach mówił: „Szkoda, żeśmy się za późno pobrali, że od razu nie miałem odwagi skoczyć w to uczucie”. „Myślę, że byłoby lepiej, gdybyśmy spotkali się wcześniej. Wcześniej nauczylibyśmy się siebie wzajemnie. A nie było nam łatwo się uczyć. Żona jest bardzo niezależnym człowiekiem, ja też nie zwykłem się liczyć z kimkolwiek. Robię, co uznaję za stosowne, a tu nagle pojawił się ktoś, kto stawia opór. Straszne odkrycie”. I dalej: „Młodym ludziom, z którymi mam kontakt, powtarzam, że miłość to przede wszystkim ciężka praca. Nie żadne uczucia, żadne wzdychania. Człowiek wiąże się z drugim, jeżeli pomyślał o jego dobru. I postawił je przed swoim. To się świetnie mówi, ale wprowadzać w życie - to męka” (cytuję z kobieta.pl). On podkreśla, że miłość to ciężka praca, a nie powiew namiętności. Dla niej miłość to stały rozwój, który osiąga się ciężkim wysiłkiem. Krzysztof Zanussi i Elżbieta Grocholska-Zanussi: jak wygląda ich codzienność? Krzysztof Zanussi podziwia żonę, że umie wszystko zrobić, zbudować. Niedawno zrealizowała marzenie z dzieciństwa i wybudowała dla nich domek na drzewie. Mogą tam wejść po drabinie, wypić herbatę. W ich związku podział ról jest taki, że on zarabia pieniądze - robi filmy, wykłada. A ona prowadzi dom. Potrafi w nim zrobić naprawdę wszystko, nawet naprawić elektryczność, zająć się hydraulika. Szlifierką wycina kafle. Krzysztof Zanussi przez długie lata przyzwyczajony był do życia na planie filmowym, w hotelach, w samolotach. To z Elżbietą stworzył pierwszy poważny dom na warszawskim Żoliborzu. Gdy remontowali willę, Elżbieta Grocholska-Zanussi sama była kierownikiem budowy, nadzorowała prace, kładła parkiet, projektowała grzejniki. Mają tu ukochane meble, obrazy, przedmioty. Królestwem Krzysztofa Zanussiego jest strych zwany cichą norką. Ma tu swoje filmy, orzechowe biurko i obraz „Młodzieniec”, o którym myśleli, że może jest autentykiem Rafaela, ale okazał się, że nie. Elżbieta Grocholska-Zanussi zajęła się życiem domowym, także dlatego, że dała pierwszeństwo mężowi jako artyście. Uważa, że jego filmy są w stanie bardziej dotknąć czyjejś duszy niż jej obrazy. Zobacz też: Krzysztof Zanussi o ukochanej żonie. Pobrali się późno: „Uważam to za błąd mojego życia” Państwo Zanussi mają też piękny dom w podwarszawskich Laskach, widać, że jest urządzony przez artystkę, która ma niezwykłe wyrzucie do przedmiotu, koloru, do urządzania wnętrz. Do domu przylega oranżeria, która pełni rolę salonu, gdy zjeżdżają goście. Dziełem Elżbiety Grocholskiej-Zanussi jest również ogród, po którym biega gromada przygarniętych psów i kotów („mieszkam w zoo”, żartował Krzysztof Zanussi w jednej z rozmów). Na 50. urodziny męża posadziła w nim 50 drzew i krzewów, m.in. piękny tulipanowiec, który do dzisiaj już zdążył wyrosnąć. W Laskach mają swoje miejsce „durnostoje", czyli wszystkie nagrody i statuetki, jakie otrzymał reżyser. Nazwał je tak, bo bywają ładniejsze i brzydsze, choć wszystkie są mu drogie. Jest szafa przeznaczona tylko na stroje uniwersyteckie do wykładów i doktoratów honoris causa. Kasetki na medale i odznaczenia. Biblioteka połączona z salką kinową. Nie zniszczyć w sobie tego, co najcenniejsze Od wielu lat Krzysztof Zanussi jest stale w rozjazdach, do żony pisze pocztówki, które ona nie zawsze wyjmuje ze skrzynki, o co miał żal. Ale zbierała je, czasem czytała hurtem. Widać po tych pocztówkach, jak często reżyser podróżował, zmieniał miasta, kontynenty. Żeby zrobić żonie przyjemność, przywoził jej ulubione perfumy „Mistery”. Czasem się kłócą, potrafią na siebie warczeć, być jak pies z kotem. Oboje mają silne osobowości. Zawsze pomaga im na to poczucie humoru i …miłość. To ona sprawia, że nie chcieli naruszyć, zniszczyć tego, co najcenniejsze. Przez lata mieszkała z nimi mama reżysera. Elżbieta Grocholska była jej wdzięczna, że „ustąpiła jej miejsca przy jedynaku”. Ale chyba obie rywalizowały o względy Zanussiego, ścigały się na przykład, która szybciej zrobi pyszny obiad, Elżbiecie Grocholskiej zajmowało to 20 minut, ale mamie reżysera tylko kwadrans! Obie darzyły się sympatią i szacunkiem. Korzystałam z książki Barbara Gruszka-Zych „Życie rodzinne Zanussich. Rozmowy z Elżbietą i Krzysztofem”, wyd. Działania Wizualne, Wydawnictwo Ursines, 2019
Los odebrał mu ukochaną, ale dał jeszcze jedną szansę. Historia Henryka Gołębiewskiego chwyta za serce
Henryk Gołębiewski, jeden z najbardziej rozpoznawalnych aktorów dziecięcych PRL-u, świętuje 70. urodziny. Jego życie naznaczone było bolesnymi stratami, walką z chorobą oraz trudnościami finansowymi. Mimo przeciwności losu odnalazł szczęście u boku Marzenny Gołębiewskiej i dziś cieszy się spokojnym życiem rodzinnym wraz z córką Różą.
Już jako mały chłopiec zdobył gigantyczną sławę i rozpoznawalność. Henryk Gołębiewski należał do grona najpopularniejszych aktorów dziecięcych PRL-u — choć obecnie jego kariera zwolniła tempa, to nigdy nie porzucił ścieżki artystycznej. Właśnie skończył 70 lat i cieszy się spokojnym życiem u boku małżonki oraz ich córki. Marzenna nieoczekiwanie pojawiła się na jego drodze, gdy przeżywał żałobę po zmarłej miłości. „Często myślałem o Mirze, dopiero niedawno sobie odpuściłem. Moja żona Marzenna początkowo była nawet o nią zazdrosna" — przyznał kilka lat w wywiadzie VIVY!. Oto ich niezwykła historia. Henryk Gołębiewski i Marzenna Gołębiewska — historia miłości „Każdy z nas musi kiedyś umrzeć. I że to normalne. Ale jak wynosili trumnę z moją mamą, to mi twarz wykrzywił paraliż, miałem minę jak Quasimodo, lecz nie płakałem na głos. Ja to w ogóle jak dorosłem, to łzy chowam gdzieś głęboko w sobie" — przyznał twardo aktor w VIVIE! w 2016 roku. W krótkim czasie śmierć zabrała mu dwóch braci, matkę, ojca, oraz Mirę — kobietę, z którą żył przez blisko dwie dekady. O tym, że zmarła, dowiedział się podczas pracy na planie Ediego. „Nie mogłem w to uwierzyć. Taka młoda dziewczyna. Dlaczego? Nagle cały świat mi się zawalił. Gdyby nie ekipa filmowa, pewnie kompletnie bym się załamał", zwierzał się na łamach swojej książki. Henryk Gołębiewski, Viva! maj 2016 Bardzo przeżył stratę ukochanej, lecz los wkrótce miał się do niego uśmiechnąć... Był rok 2002, gdy podczas imprezy w jednym z pobliskich pubów drogi Henryka Gołębiewskiego i jego przyszłej żony przecięły się po raz pierwszy. Marzenna Matusiak zawitała do klubu razem z koleżanką. Rozmawiając z nowo poznanym mężczyzną, nie zdawała sobie sprawy, że ma do czynienia ze znanym aktorem. On nie miał nic przeciwko, szybko stracił dla niej głowę. Kobieta stała się wierną towarzyszką aktora podczas podróży po całym kraju, związanych z promocjami filmu Edi. Z kolei on... bardzo długo żył wspomnieniami o dawnej miłości. Strata ukochanej odcisnęła na nim bolesne piętno, którego wyzbył się dopiero po latach związku. „Staram się być opanowany, chociaż często myślałem o Mirze, dopiero niedawno sobie odpuściłem. Moja żona Marzenna początkowo była nawet o nią zazdrosna. Mówili, że jest do niej podobna. Że wybieram podobne kobiety" — opowiadał w 2016 roku. I dodał, że nie wyobraża sobie życia bez żony, choć ich związek nigdy nie był wolny od sprzeczek. „Kocham Marzennę, chociaż czasem mnie denerwuje". Było im razem dobrze, choć w domu nie zawsze się przelewało. Gdy osłabło zainteresowanie aktorem, małżonków wspomagała jego siostra. Później żyli z pensji Marzenny, która została strażniczką miejską. „Czynsz 600 złotych i drugie tyle zostawało na inne rachunki", wspominał trudne czasy. Z kolei w rozmowie z Życiem na Gorąco stwierdził, że z żoną idealnie do siebie pasują. "Ja spokojny facet, a Marzenna bardzo energiczna. Ale dobrze, że jesteśmy inni. W końcu ponoć przeciwieństwa się przyciągają". Marzenna Matusiak, Henryk Gołębiewski, 16.09.2004 Marzenna Matusiak, Henryk Gołębiewski, 16.10.2009 Henryk Gołębiewski — żona wspierała go w walce z nowotworem. Potem doczekali się córki W sierpniu 2008 roku na świat przyszła ich wspólna córka, Róża. Jednak okres oczekiwania na dziecko naznaczony był ciężką walką z nowotworem, którą aktorowi udało się szczęśliwie zwyciężyć. „Pierwsza myśl była taka, że córka się urodzi, a ja umrę. Ale już następnego dnia inaczej na to spojrzałem. Pomyślałem: Inni pokonują raka, to dlaczego nie ja? Zamartwianie się nie ma sensu. Trzeba pozytywnie myśleć. A ja całe życie pozytywnie myślę. To naprawdę pomaga" — opowiadał dziennikarzowi Życia na Gorąco. ZOBACZ TAKŻE: Dziś ich kontakt jest ograniczony, lecz są dla siebie największym wsparciem. Tak Mrozu mówił o relacji z bratem Z kolei w VIVIE! wspominał, co czuł, gdy przedstawiono mu diagnozę. To między innymi myśl o powiększeniu rodziny pomogła mu pokonać chorobę. „Kiedy zachorowałem na złośliwy nowotwór nosa, w pierwszej chwili poczułem się tak, jakbym dostał obuchem po głowie. Ale na drugi dzień już papieros w zęby, uśmiech na twarzy. Mam chodzić i się denerwować, walić łbem o ścianę? Inni wyzdrowieli, to i ja wyjdę z tego". Henryk Gołębiewski z rodziną, Viva! maj 2016 Dziś Henryk i Marzenna Gołębiewscy prowadzą udane życie i cieszą się wspólnym czasem z 18-letnią córką. Kilka lat temu cała trójka wzięła udział we wspólnej sesji dla VIVY!. A jak wygląda ich codzienność? Do szczęścia potrzebują naprawdę niewiele... „Mamy 51 metrów, są 3 osoby, zmieszczą się i mniej jest do sprzątania. [...] Każdy kąt znam, w dodatku mieszkamy przy metrze, samochód nawet niepotrzebny. Mamy mały ogródeczek, piwnicę z kolei dużą, mogę się schować", zwierzał się jakiś czas temu w rozmowie z tygodnikiem Świat i Ludzie. SPRAWDŹ RÓWNIEŻ: Tomasz Wolny zakończył pracę w Telewizji Polskiej. Nie poprowadzi ważnego wydarzenia, teraz apeluje do widzów Panu Henrykowi Gołębiewskiego życzymy wszystkiego najwspanialszego z okazji urodzin i serdecznie pozdrawiamy! Henryk Gołębiewski, Viva! maj 2016 Henryk Gołębiewski, Viva! maj 2016
Anita Lipnicka długo nie wierzyła w małżeństwo. To dla tego mężczyzny zmieniła zdanie
Anita Lipnicka przez lata nie widziała siebie w roli panny młodej. Wszystko zmieniło się, gdy na jej drodze pojawił się Mark Gray. Choć dzieliły ich setki kilometrów, stworzyli trwały związek, który w 2016 roku przypieczętowali ślubem na greckiej wyspie Hydra. Dziś wokalistka otwarcie przyznaje, że była to jedna z najlepszych decyzji w jej życiu.
Anita Lipnicka od lat należy do grona najbardziej cenionych polskich wokalistek. Choć jej życie zawodowe niezmiennie budzi zainteresowanie fanów, artystka wyjątkowo chroni swoją prywatność. Tym większe emocje wzbudza historia jej związku z Markiem Grayem, brytyjskim artystą, dla którego zdecydowała się otworzyć nowy rozdział życia. Historia miłości Anity Lipnickiej i Marka Graya Ich relacja od początku nie należała do najłatwiejszych. Kiedy się poznali, mieszkali w dwóch różnych krajach. Ona była związana z Warszawą, on na co dzień żył i pracował w Londynie. Mimo dzielącej ich odległości szybko odkryli, że łączy ich coś wyjątkowego. Zanim zaczęli wspólnie planować przyszłość, przez długi czas utrzymywali kontakt na odległość, odwiedzając się i budując wzajemne zaufanie. Z czasem Mark Gray podjął ważną decyzję i przeprowadził się do Polski. Był to dla niego ogromny krok. Zostawiał za sobą życie zawodowe w Wielkiej Brytanii oraz bliskich. Jak się jednak okazało, szybko odnalazł się w nowej rzeczywistości i pokochał kraj swojej ukochanej. "Ja bez Anity nie mogę żyć. A co mnie w niej szczególnie ujęło? Nie podam żadnej długiej listy. Dla mnie jest po prostu niezwykłą kobietą, dobrym człowiekiem, świetną wokalistką i zawodowcem", wyznał na łamach magazynu Pani. Choć Anita Lipnicka nigdy nie ukrywała, że nie należała do kobiet marzących o tradycyjnym ślubie, miłość zmieniła jej spojrzenie na małżeństwo. W wywiadach wielokrotnie podkreślała, że przez lata zastanawiała się nad sensem formalizowania związku. Dopiero relacja z Markiem sprawiła, że zaczęła postrzegać ślub jako symbol wzajemnego zaufania, szacunku i odpowiedzialności. "Nigdy nie byłam typem kobiety, która marzy o białej sukni z welonem. Nieraz się zastanawiałam, po co ludziom ten papier? Teraz już wiem. Po to, żeby uporządkować sprawy między sobą. Żeby podkreślić wzajemny szacunek, miłość i oddanie. To taki skok w przepaść z zamkniętymi oczami — musicie sobie zaufać. Nam ślub był też potrzebny do tego, aby udowodnić dzieciom i światu, że to nie jest żadna przelotna znajomość", wyjaśniła w tej samej rozmowie. CZYTAJ TEŻ: FIFA otwiera sejf dla Szymona Marciniaka. Tyle zarobi na mundialu, że trudno uwierzyć Anita Lipnicka o ślubie po czterdziestce: „Jedna z najwspanialszych przygód mojego życia” Para powiedziała sobie „tak” we wrześniu 2016 roku podczas kameralnej ceremonii na greckiej wyspie Hydra. Wśród gości znaleźli się wyłącznie najbliżsi. Dla zakochanych był to wyjątkowy moment, który miał potwierdzić siłę ich uczucia i wspólnych planów na przyszłość. Sama artystka przyznała później, że wyszła za mąż dopiero po czterdziestce i była to decyzja całkowicie świadoma. Podkreślała, że nigdy nie fascynowały jej ślubne tradycje, a szczęście wyobrażała sobie zupełnie inaczej. Z perspektywy czasu nie ma jednak wątpliwości, że rozpoczęła wtedy jedną z najważniejszych przygód swojego życia. "W młodości wcale nie marzyłam o ślubie — biały welon ani marsz Mendelsona nie wpisywały się jakoś specjalnie w moje wyobrażenie o szczęściu. Wyszłam za mąż dopiero w wieku 41 lat! Świadomie i na własnych warunkach. I tak zaczęła się jedna z najwspanialszych przygód mojego życia", przyznała Anita Lipnicka na Instagramie. "Im dłużej w niej trwam, tym bardziej jestem przekonana, że człowiek wbrew pozorom nie potrzebuje miłości za młodu, kiedy tak się za nią ugania. Potrzebuje jej znacznie później, kiedy nie ma już siły gonić", dodała. Dziś Anita Lipnicka i Mark Gray należą do tych par show-biznesu, które nie potrzebują rozgłosu, by udowadniać siłę swojego związku. Rzadko pojawiają się razem na branżowych wydarzeniach i nie epatują prywatnością w mediach społecznościowych. Zamiast tego stawiają na codzienność, wzajemne wsparcie i wspólne pasje. "On mnie wyciąga z dołów, w których lubię przebywać — nostalgiczne, smutne dźwięki, zaangażowane kino i mroczna literatura. Tymczasem Mark słucha pozytywnej, tanecznej muzyki, uwielbia filmy w stylu Marvela, kolekcjonuje stare komiksy", mówiła artystka. Wokalistka nie ukrywa również, że obecność męża wiele zmieniła w jej życiu. Jak sama przyznawała, Mark wniósł do ich relacji więcej lekkości, spontaniczności i optymizmu. Dzięki niemu nauczyła się patrzeć na wiele spraw z większym dystansem. "Jest o dwa lata młodszy ode mnie, ale nieraz zachowuje się jak nastolatek, choć odpowiedzialności mu nie brakuje. A ja przy nim odmłodniałam. Wcześniej ciągle się starałam, aby dotrzymać kroku drugiej stronie, teraz, przy Marku, wyluzowałam", kontynuowała. CZYTAJ RÓWNIEŻ: Michał Bajor przez lata ukrywał ten rozdział kariery. Mało kto wie, że zagrał w filmie nominowanym do Oscara
TYLKO U NAS: Poznali się zupełnym przypadkiem, połączył ich nieoczywisty temat. Krzysztof i Joanna Ibiszowie nigdy nie zapomną pierwszego spotkania...
Choć ich historia zaczęła się od przypadkowego spotkania, dziś trudno wyobrazić sobie ją bez wspólnych pasji. Joanna i Krzysztof Ibiszowie w rozmowie z Rafałem Kowalskim dla formatu „Kula VIVY!” opowiedzieli o tym, jak joga pojawiła się w ich życiu i dlaczego stała się czymś więcej niż tylko aktywnością fizyczną.
Joanna i Krzysztof Ibiszowie od lat pokazują, że udany związek buduje się nie tylko na uczuciach, ale także na wspólnych doświadczeniach. W najnowszej rozmowie dla „Kuli VIVY!” wrócili wspomnieniami do początków swojej relacji, a także opowiedzieli o tym, jaką rolę odgrywa w niej joga. Nie zabrakło osobistych anegdot, ciepłych wspomnień i refleksji o czasie spędzanym razem. Czy joga połączyła Joannę i Krzysztofa Ibiszów? Historia zaczęła się od jednego pytania Historia Joanny i Krzysztofa Ibiszów od początku miała w sobie coś filmowego. Jak zdradziła Joanna Ibisz w wywiadzie dla magazynu „Pani”, para poznała się na początku pandemii COVID-19 w klubie sportowym w centrum Warszawy. To właśnie tam po raz pierwszy zwróciła uwagę na jednego z najbardziej rozpoznawalnych prezenterów w Polsce. Choć trudno mówić o miłości od pierwszego wejrzenia, jedno jest pewne – temat jogi okazał się idealnym początkiem rozmowy, która z czasem przerodziła się w coś znacznie większego. Podczas rozmowy z Rafałem Kowalskim prowadzący nie mógł pominąć pytania, które nasuwało się samo. Czy joga rzeczywiście łączy ludzi? „Rozumiem, że to jest nawiązanie do naszej historii. [...] No, wiesz, chodzi o to, że nas trochę połączyła, ale raczej to było takie zagadanie o jogę” – odpowiedziała Joanna Ibisz. Dziś joga zajmuje w ich życiu zupełnie inne miejsce niż na początku znajomości. Nie jest już tylko wspomnieniem pierwszej rozmowy, ale także sposobem na wspólne spędzanie czasu. Para zdradziła, że nawet jedną z ważnych rocznic postanowiła świętować właśnie w takim klimacie. „Natomiast drugą rocznicę ślubu spędziliśmy na wyjeździe jogowym” – opowiedziała Joanna. „Pojechaliśmy na takie warsztaty i tam świętowaliśmy rocznicę ślubu. Było bardzo przyjemnie” – dodał Krzysztof. ZOBACZ: Zmuszony był próbować trzykrotnie, dopiero ostatnie oświadczyny miały szczęśliwe zakończenie. TYLKO W VIVIE! Krzysztof Ibisz opowiedział, jak starał się o rękę ukochanej Krzysztof Ibisz nie udawał eksperta. Tak naprawdę zaczęła się rozmowa o jodze Wiele osób mogłoby przypuszczać, że joga była jedynie wygodnym pretekstem do rozpoczęcia znajomości. Jak się jednak okazuje, Krzysztof Ibisz już wcześniej interesował się tą formą aktywności i miał za sobą pierwsze doświadczenia związane z praktyką. „Rzeczywiście zagadałem Asię o jogę, jak pierwszy raz ją zobaczyłem” – wspominał Krzysztof Ibisz. Rafał Kowalski nie krył ciekawości. „Ale miałeś wtedy pojęcie o jodze?” – zapytał. Joanna odpowiedziała natychmiast: „Właśnie miał”. Prezenter wyjaśnił, skąd wzięło się jego zainteresowanie tą formą aktywności: „Troszkę tak, bo ja kiedyś uczęszczałem na zajęcia, potem miałem przerwę, potem znowu i wciąż mi chodzi po głowie, że to byłoby dla mnie super”. Choć od pierwszego spotkania minęło już kilka lat, temat jogi wciąż pozostaje obecny w ich życiu. Co więcej, Krzysztof Ibisz uważa, że może ona pozytywnie wpływać również na relacje między partnerami. „Ale joga w ogóle dla par, czy na warsztatach, czy jak po prostu pójść na zajęcia, to jest cudowna sprawa” – podsumował. Całe wideo znajdziecie na naszym YouTube. Zapraszamy do oglądania. View oEmbed on the source website
Mało kto słyszał o żonie Adama Mularczyka. To dzięki niej jego dzieło przetrwało do dziś
Dla widzów był cenionym aktorem i człowiekiem teatru. Dla niej pozostawał przede wszystkim mężem, partnerem i ojcem ich syna. Historia Adama Mularczyka i Zofii Wróblewskiej-Mularczyk to opowieść o wspólnym życiu, emigracji, pasji do kultury oraz dziele, które przetrwało długo po śmierci artysty.
Choć Adam Mularczyk zapisał się w historii polskiego kina i teatru dzięki charakterystycznym rolom oraz działalności pedagogicznej, jego prywatne życie pozostawało znacznie mniej znane. Tymczasem właśnie w nim kryje się jedna z najbardziej poruszających historii związanych z aktorem. U boku miał bowiem kobietę, która po jego śmierci nie tylko zachowała pamięć o jego dokonaniach, ale także doprowadziła do tego, że jego teatralna misja trwa do dziś. Dziś przypada rocznica śmierci Adama Mularczyka. Kim był aktor, którego władze PRL uznały za „wroga ludu”? 12 czerwca przypada rocznica śmierci Adama Mularczyka – aktora, reżysera, pedagoga i człowieka teatru, który przez całe życie pozostawał wierny swojej pasji. Urodził się 13 stycznia 1923 roku w Krakowie, a zmarł 12 czerwca 1996 roku w Filadelfii. Widzowie pamiętają go przede wszystkim z ról w takich produkcjach jak „Poszukiwany, poszukiwana”, „Nie lubię poniedziałku”, „Wojna domowa” czy „Popioły”, choć sam wielokrotnie podkreślał, że najważniejszy był dla niego teatr. Już podczas okupacji organizował Krakowski Teatr Podziemny, a po wojnie występował m.in. w Teatrze Nowym, Teatrze Narodowym i Teatrze Polskim. Przez lata uczył również studentów i kleryków sztuki wystąpień publicznych. Właśnie ta działalność oraz jego kontakty ze środowiskami kościelnymi nie podobały się władzom PRL. W 1973 roku został uznany za „wroga ludu”, co ostatecznie doprowadziło do decyzji o wyjeździe z kraju. Razem z żoną Zofią i synem opuścił Polskę i rozpoczął nowe życie w Stanach Zjednoczonych. Dla wielu pozostaje symbolem artysty, który nie potrafił żyć bez sceny. Jak wspominał po latach Witold Sadowy, Mularczyk był człowiekiem „obłąkanym na punkcie teatru”. To właśnie ta pasja stała się osią całego jego życia – zarówno w Polsce, jak i później na emigracji. ZOBACZ TEŻ: Gdy tracił wzrok, stała się jego oczami. Mało kto wiedział, jak wielką rolę odegrała żona gwiazdora „Czterdziestolatka” Dla świata był artystą, dla najbliższych przede wszystkim kochającym mężem i ojcem. Kim była jego żona, Zofia Wróblewska-Mularczyk? Historia Adama Mularczyka nie byłaby pełna bez opowieści o kobiecie, która przez dziesięciolecia stała u jego boku. Zofia Wróblewska-Mularczyk nie była związana zawodowo ze sceną. Jej świat tworzyła nauka. Z wykształcenia jest lekarzem wirusologiem, absolwentką Akademii Medycznej w Warszawie. Jeszcze przed emigracją odbywała praktykę w Filadelfii, a później pracowała naukowo w Instytucie Wistara u profesora Hilarego Koprowskiego, twórcy szczepionki przeciw chorobie Heinego-Medina. Przez lata uchodziła za jedną z jego najbliższych współpracowniczek. Mimo własnych zawodowych sukcesów pozostawała także najważniejszym wsparciem dla męża. Gdy Adam Mularczyk znalazł się w trudnej sytuacji politycznej i podjął decyzję o wyjeździe z Polski, nie zawahała się rozpocząć wszystkiego od nowa po drugiej stronie oceanu. W 1973 roku razem z synem wyruszyli do Filadelfii, miasta, które miało stać się ich nowym domem. Emigracja oznaczała dla obojga konieczność budowania codzienności od podstaw. Mularczyk nie mógł wykonywać zawodu w takim zakresie jak w Polsce, a życie na obczyźnie wymagało wielu wyrzeczeń. Mimo to małżonkowie nie porzucili marzeń. Wręcz przeciwnie – właśnie w Stanach Zjednoczonych rozpoczęli najważniejszy wspólny rozdział swojej historii. Wspólne marzenie za oceanem. Teatr, który połączył ich na zawsze Po przyjeździe do Filadelfii Adam Mularczyk nie potrafił rozstać się z teatrem. Tęsknota za sceną okazała się silniejsza od przeciwności losu. W listopadzie 1973 roku powołał do życia Polski Teatr Dramatyczny w Filadelfii. Pierwszą premierą była „Niespodzianka” Karola Huberta Rostworowskiego. Spektakl spotkał się z bardzo dobrym przyjęciem publiczności, jednak problemy finansowe sprawiły, że działalność teatru nie mogła być prowadzona w sposób ciągły. Choć przez pewien czas pracował poza zawodem, nie porzucił marzenia o powrocie na scenę. W 1996 roku udało mu się zebrać grupę entuzjastów i rozpocząć przygotowania do wystawienia „Werbla domowego” Jana Kantego Gregorowicza. Nie doczekał jednak premiery. Zmarł 12 czerwca 1996 roku w trakcie prac nad przedstawieniem. Jeszcze w dniu pogrzebu współpracownicy aktora obiecali, że doprowadzą rozpoczęty projekt do końca. Wówczas wydarzyło się coś, czego wcześniej niewielu mogło się spodziewać. Zofia Wróblewska-Mularczyk, która przez większość życia związana była ze światem nauki, postanowiła zaangażować się w działalność teatru i kontynuować dzieło męża. Po latach Witold Sadowy wspominał ten moment słowami: „Zarażona bakcylem teatru jego Zofia po śmierci Adama postanowiła kontynuować jego dzieło. Zaproponowała mi, abyśmy wspólnie skończyli sztukę. Przyjąłem tę propozycję z radością. Przez 10 lat jeździłem do Stanów Zjednoczonych i uczyłem trudnej sztuki aktorskiej tych zapaleńców, których ściągnęła do swego zespołu i zaraziła swoją pasją. Pokochali teatr, a ja pokochałem ich. Tworzyliśmy jedną wielką rodzinę, nad którą czuwał i czuwa nadal duch Adama”. Pod kierownictwem Zofii Wróblewskiej-Mularczyk teatr nie tylko przetrwał, ale zaczął rozwijać się dalej. Wystawiano kolejne spektakle, w tym „Werbel domowy”, „Grube ryby” Michała Bałuckiego czy „Porwanie Sabinek” w adaptacji Juliana Tuwima. Z czasem scena przyjęła nazwę Polskiego Teatru Dramatycznego im. Adama Mularczyka, stając się jednym z ważniejszych ośrodków polskiej kultury wśród Polonii amerykańskiej. Zofia Wróblewska-Mularczyk postanowiła zadbać nie tylko o teatralną spuściznę męża. W 1996 roku, zgodnie z jego wolą, ufundowała Nagrodę im. Adama Mularczyka dla najlepszego studenta lub studentki Wydziału Aktorskiego Akademii Teatralnej im. Aleksandra Zelwerowicza w Warszawie. Wyróżnienie miało wspierać młodych adeptów sztuki aktorskiej i przypominać o człowieku, który przez całe życie wierzył w znaczenie edukacji oraz pracy z młodymi talentami. Dzięki jej zaangażowaniu teatr, któremu poświęcił całe życie, nie zniknął wraz z odejściem aktora. Wręcz przeciwnie — trwa do dziś jako żywy pomnik ich wspólnej historii. SPRAWDŹ TEŻ: Przez lata była szczęśliwa u boku Janusza Michałowskiego. Tego jednego jednak jej zabrakło Źródło: dziennik.com, rozrywka.radiozet.pl, viva.pl
Jedna rozmowa zmieniła wszystko. Tak zaczęła się miłość Pawła Deląga i Patrycji Komorowskiej
Paweł Deląg i Patrycja Komorowska udowadniają, że najważniejsze decyzje rodzą się z miłości i wzajemnego zrozumienia. Choć ich związek rozwijał się z dala od medialnego zgiełku, od początku nie brakowało w nim szczerości. Dziś para oczekuje narodzin pierwszego wspólnego dziecka, a ich historia pokazuje, jak wspólne marzenia mogą stać się rzeczywistością.
Choć przez lata Paweł Deląg uchodził za jednego z najbardziej tajemniczych aktorów polskiego show-biznesu, dziś nie ukrywa już swojego szczęścia. U boku Patrycji Komorowskiej odnalazł spokój, a ich relacja właśnie wkracza w kolejny, wyjątkowy etap. Para oczekuje narodzin pierwszego wspólnego dziecka, jednak ich historia zaczęła się znacznie wcześniej. Od szczerej rozmowy do wspólnej przyszłości. Jak rozwijał się związek Patrycji Komorowskiej i Pawła Deląga? Patrycja Komorowska, psycholożka i właścicielka poradni zdrowia psychicznego, przez długi czas pozostawała z dala od medialnego świata. Gdy związała się z Pawłem Delągiem, nie szukała rozgłosu ani zainteresowania mediów. Ich relacja rozwijała się z dala od błysków fleszy, oparta na wzajemnym zrozumieniu i podobnym spojrzeniu na życie. Od początku ich znajomości nie brakowało szczerości. Patrycja nie ukrywała, że marzy o macierzyństwie i chciałaby w przyszłości zostać mamą. Jak sama przyznała, temat ten pojawił się już na początku związku. Nie był to jednak powód do napięć czy trudnych rozmów. Wręcz przeciwnie. Paweł Deląg miał doskonale rozumieć jej pragnienia i podchodzić do nich z dużym spokojem. „Na początku relacji poruszaliśmy ten temat. Paweł wiedział, że ja to rozważam i że chciałabym być kiedyś mamą i jak najbardziej to rozumiał. Zawsze powtarzał, że takie rzeczy po prostu się dzieją, naturalnie, jeśli dwoje ludzi się kocha”, wyznała. Psychoterapeutka zdradziła swoim obserwatorom, że aktor od początku wiedział o jej marzeniach związanych z założeniem rodziny. Jego reakcja była dla niej ważnym sygnałem, że patrzą w tym samym kierunku. Para nie planowała niczego pod presją czasu. Oboje byli zgodni, że najważniejsze jest budowanie relacji opartej na uczuciu i wzajemnym zaufaniu. CZYTAJ TEŻ: Od medalisty mistrzostw świata do nowej gwiazdy TVP. Jeden moment zmienił wszystko w życiu Kadziewicza Miłość, podróże i dziecko w drodze. Nowy rozdział w życiu Pawła Deląga i Patrycji Komorowskiej Z biegiem miesięcy ich uczucie tylko się umacniało. Zakochani coraz częściej pojawiali się razem publicznie, a Patrycja zaczęła stopniowo otwierać się również na obecność w mediach społecznościowych. Fani mogli obserwować wspólne chwile, podróże oraz codzienność pary. W ostatnich miesiącach odwiedzili między innymi Miami, Paryż oraz Portugalię, chętnie dokumentując swoje wyjazdy. Przełomowym momentem okazał się koniec marca, gdy zakochani przekazali radosną wiadomość o powiększeniu rodziny. Dla Patrycji Komorowskiej będzie to pierwsze dziecko. Dla Pawła Deląga – ojca dwóch dorosłych synów – kolejny ważny rozdział w życiu rodzinnym. Od czasu ogłoszenia ciąży przyszła mama coraz częściej dzieli się swoimi emocjami związanymi z oczekiwaniem na dziecko. Nie ukrywa, że to spełnienie marzenia, które towarzyszyło jej od dawna. Para poznała już płeć dziecka, a także wybrała imię, choć tej informacji wciąż nie ujawnia publicznie. Ostatnio zakochani postanowili podzielić się z fanami jeszcze bardziej osobistym momentem. Paweł Deląg opublikował nagranie zza kulis ciążowej sesji zdjęciowej. W białych koszulach i jeansach pozowali przed obiektywem, nie kryjąc czułości i wzajemnej bliskości. Patrycja wyeksponowała zaokrąglony brzuszek, a kadry szybko przyciągnęły uwagę internautów. Dziś ich historia miłości wkracza w nowy etap. To opowieść o relacji budowanej na szczerości, wspólnych wartościach i marzeniach, które właśnie stają się rzeczywistością. Wszystko wskazuje na to, że Paweł Deląg i Patrycja Komorowska z ogromną radością przygotowują się do najważniejszej roli w swoim życiu – roli rodziców wspólnego dziecka. CZYTAJ RÓWNIEŻ: Gdy związała się z Januszem Józefowiczem, spadła na nią fala krytyki. Dziś Natasza Urbańska mówi wprost: "Atak skumulował się na mnie"