Tworzyli niezapomniany duet, ale za kulisami ich życia rozgrywał się dramat. Los Elżbiety Dmoch i Janusza Kruka wciąż porusza
Za sukcesem zespołu 2 plus 1 kryła się historia, która mogłaby stać się scenariuszem poruszającego dramatu. Elżbieta Dmoch i Janusz Kruk połączyli życie prywatne z zawodowym, ale ich wielka miłość nie przetrwała próby czasu. Były zdrady, rozstanie, przedwczesna śmierć i samotność, z którą wokalistka mierzy się do dziś.
Polska ABBA. Stworzony przez nich repertuar jest ponadczasowy. Kolejne pokolenia Polaków nucą przeboje 2 plus 1. Trzonem formacji było małżeństwo: Elżbieta Dmoch oraz Janusz Kruk. Ich historia to gotowy materiał na film, ale dramatyczny, bez happy endu. Jest w niej element fanatyzmu, wszechogarniającej pasji, poczucia osamotnienia. Oraz zdrady, śmierć i załamanie nerwowe... Ten związek od początku naznaczony był skazą. Elżbieta Dmoch i Janusz Kruk: historia miłości Poznali się na studniówce Elżbiety Dmoch na warszawskim Grochowie pod koniec lat 60-tych. Janusz Kruk grał wówczas w zespole Warszawskie Kuranty. Wraz z kolegą przygrywał uczniom podczas zabawy. W tłumie dostrzegł piękną 17-latkę. „Janusz wypatrzył piękną wysoką dziewczynę, która wystartowała w konkursie piosenki podczas tego wieczoru ”, wspominał potem Cezary Szlązak. Elżbieta Dmoch od dzieciństwa chodziła na lekcje śpiewu. Uczęszczała także do szkoły muzycznej. Kiedy Janusz Kruk usłyszał jej anielski głos, nie było odwrotu. Nastolatka dołączyła do Warszawskich Kurantów jako wokalistka i flecistka. W 1971 roku grupa zmieniła nazwę na 2 plus 1 i podbiła polską scenę muzyczną! Wygrywali kolejne festiwale muzyczne, a utwory Chodź, pomaluj mój świat”, „Windą do nieba”, „Iść w stronę słońca” na zawsze zapisały się w historii. Zespół koncertował także po Japonii, Kanadzie, USA, Kubie czy ZSRR. Czytaj też: Po 21 latach Mandaryna i Wiśniewski znów piszą wspólną historię. Teraz rozważają ważny krok. „Zastanawiamy się” Bez wątpienia Elżbieta była gwiazdą zespołu. Zwracała na siebie uwagę i cieszyła się sympatią fanów. Janusz Kruk nie mógł dłużej ukrywać, że zakochał się bez pamięci w młodej dziewczynie. Urzekła go swoim talentem, skromnością i niebywałą urodą. Nie wróżono im szczęścia. On – hulaka, ona – wokalistka o niezwykłej wrażliwości. Ale Elżbieta również odwzajemniła jego uczucia. Dla niej zostawił żonę i dziecko. Pobrali się zaraz po jego rozwodzie w 1973 roku i zamieszkali na warszawskiej Sadybie. W ich domu toczyło się całe artystyczne życie towarzyskie. Po 1985 roku zespół nie był już tak popularny. A to przełożyło się na fatalne relacje małżonków. ,,Dla Kruka każdy pretekst był dobry, aby urwać się z flachą na miasto, i gdyby nie upór Elżbiety, nie skomponowałby nawet połowy tego, co po nim zostało”, mówił przyjaciel pary, Marek Dutkiewicz. Znajomi Elżbiety i Janusza mówili, że w ich małżeństwie brakowało dzieci. W końcu się rozstali… A ponieważ historia lubi się powtarzać, muzyk zdradzał ukochaną z innymi kobietami. Osoby z ich otoczenia były zgodne, że związek Elżbiety i Janusza od początku naznaczony był skazą. Zbudowali swoją miłość, rozbijając poprzednią rodzinę. Za to przyszło im zapłacić. „Elżbieta była fanatycznie zakochana w Januszu. Janusz też ją kochał, ale kiedy spotkał inną na swojej drodze, odszedł od Elżbiety. Wtedy zaczęła chorować”, wspominała Barbara Sawicka, przyjaciółka wokalistki. https://www.youtube.com/watch?v=aWQz6lrZ3Pw Byli małżonkowie zaczęli układać swoje życie na nowo. Janusz Kruk zamieszkał z trzecią żoną. Wspólnie doczekali się dwóch synów. Porzucił także karierę muzyczną. Niestety miał poważne problemy ze zdrowiem. Janusz Kruk przeszedł operację wszczepienia zastawek. Powinien się oszczędzać, ale nie stosował się do zaleceń lekarzy. Dalej korzystał z życia po swojemu, jak zwykle – imprezując. Zmarł w 1992 na zawał serca. Miał zaledwie 45 lat. Byli małżonkowie do końca pozostawali w dobrych relacjach. Jeszcze przed rozwodem Janusz Kruk miał zapewniać byłą miłość o ciepłym uczuciu, jakim ją darzy. Dla Elżbiety wciąż był wielką miłością i mówi się, że do końca wierzyła w to, że znów będą razem, dlatego zgodziła się na przyjaźń. Nie próbowała go też zatrzymać, kiedy odchodził do innej. Jak wygląda dziś życie Elżbiety Dmoch? Po jego śmierci wokalistka przeżyła załamanie nerwowe, popadła w dep*esję i zniknęła ze sceny. Wraz ze śmiercią Janusza pogrzebała marzenia i całą nadzieję. „Patrzyliśmy, czy Elżbieta przyjdzie. Nie było jej, ale potem przyszła z jedną różą. Przyszła i widziałam jej twarz, że to było straszne przeżycie dla niej”, mówiła o ostatnim pożegnaniu muzyka Maria Szabłowska w programie Taka miłość się nie zdarza. Na scenę wróciła na krótko na przełomie 1998 i 1999 roku, gdy reaktywowano legendarny zespół. „Była w świetnej formie, nawet jeśli nie czuła się na scenie po takiej przerwie zbyt pewnie. Publiczność przyjęła ją owacyjnie, na granicy szaleństwa. Ela była tak zachwycona, że byliśmy pewni, iż ją odzyskaliśmy”, mówiła Maria Szabłowska. Ostatni raz publicznie zaśpiewała w 2002 roku w Łomży, gdy wraz z członkami młodej formacji PopArt wykonała największe przeboje ze swojego repertuaru. Wiadomo, że Elżbieta Dmoch zaszyła się w swoim mieszkaniu. Żyła głównie z oszczędności. Kiedy zabrakło pieniędzy, zamieniła je na dom na odludziu. „Nigdy nie płaciła składek ZUS. Nie przyjmowała też pieniędzy zebranych przez przyjaciół. Mieszkała sama w M3, które później musiała opuścić z powodu zaległości czynszowych”, mówiła w jednym z wywiadów Maria Szabłowska, dziennikarka radiowa i telewizyjna. „Nasze kontakty urwały się. Elżbieta nie chce pomocy i odtrąca każdy życzliwy gest. Dobrze, że chociaż przyjmuje skromną emeryturę, jaką co miesiąc przynosi jej listonosz oraz zaczęła pobierać pieniądze z tantiem”, opowiadał z kolei Cezary Szlązak, członek grupy. Czytaj też: Debiutowali z rozmachem! Legendarny zespół PRL-u tym hitem podbił serca słuchaczy. Jego refren zna każdy Polak W 2005 roku jej losem zainteresowali się dziennikarze Uwagi TVN, którzy ujawnili, że gwiazda mieszka w fatalnych warunkach w nieogrzewanym domu bez bieżącej wody we wsi Gładków koło Tarczyna. Dziś Elżbieta Dmoch prowadzi spokojne życie z dala od mediów i show-biznesu. Od kilku lat znajduje się pod opieką Polskiej Fundacji Muzycznej, która pomaga jej w codziennym funkcjonowaniu. Artystka mieszka na warszawskiej Saskiej Kępie. Oddani fani postanowili odmienić miejsce, które od lat jest azylem Elżbiety Dmoch. Najpierw wyremontowali kuchnię i łazienkę, później odświeżyli także przedpokój oraz pokój dzienny. A dzięki uregulowaniu kwestii praw do swojej twórczości, zaczęła wreszcie otrzymywać należne tantiemy za przeboje zespołu 2 plus 1. Mimo problemów zdrowotnych i konieczności wsparcia w codziennych sprawach nie jest sama – regularnie odwiedzają ją osoby zaangażowane w pomoc wokalistce. „Najlepiej czuje się w swoim fotelu, wpatrzona w fotografię Janusza Kruka, wiszącą na ścianie. Czasem słucha piosenek zespołu 2 plus 1. Rzadko widują ją sąsiadki. Chodzi zgarbiona, nieuczesana. I wciąż ubiera się na czarno, jakby jej żałoba nie miała końca”, twierdził jakiś czas temu informator jednego z tygodników. A niedawno w rozmowie z Faktem prezes Polskiej Fundacji Muzycznej, Tomasz Kopeć mówił: „W każdym tygodniu ktoś ją odwiedza. Poza tym cały czas jesteśmy pod telefonem, więc pani Ela zawsze może do nas zadzwonić. Około siedmiu, ośmiu osób stara się Elżbiecie pomagać w zakupach, czy w sprzątaniu”. I chociaż fani bardzo chcieliby znów zobaczyć ją na scenie, ona nie ma złudzeń. „Czasem spotykam się z fanami i wiem, że by tego chcieli. Ale nie ma o tym mowy. Nigdy nie wrócę do śpiewania. To zamknięty rozdział. Straciłam miłość do muzyki i ludziom nic do tego”, mówiła w rozmowie z Faktem w 2022 roku. Czytaj też: Legenda „2 plus 1” odcięła się od świata, tak dziś żyje. Przyjaciel ujawnia kulisy jej smutnej codzienności Elżbieta Dmoch po 2000 roku Źródło: Plejada, Interia Muzyka, Super Express, Uwaga TVN, Fakt, Pomponik.pl, Dziennik Wschodni
Był ikoną PRL, z żoną spędził prawie 60 lat. Mało kto pamięta, że też była aktorką
Byli razem przez blisko 60 lat i udowodnili, że wielka miłość naprawdę istnieje. Hanna Zembrzuska i Jan Kobuszewski przeszli przez sukcesy, choroby i bolesne życiowe próby, ale nigdy nie zwątpili ani w siebie, ani w swoje uczucie. Ich historia do dziś wzrusza i pozostaje jedną z najpiękniejszych opowieści o małżeństwie w polskim świecie kultury.
Nie szukali rozgłosu, nie opowiadali o swoim życiu na okładkach kolorowych magazynów, a mimo to stali się symbolem zgodnego i trwałego małżeństwa. Jan Kobuszewski zawsze podkreślał, że największym szczęściem, jakie go spotkało, była Hanna Zembrzuska – kobieta, która wspierała go w najtrudniejszych chwilach i kibicowała jego imponującej karierze. Ona z kolei do końca życia nie potrafiła pogodzić się z jego odejściem. Ich historia pokazuje, że prawdziwa miłość to nie tylko wielkie gesty, ale przede wszystkim codzienna obecność, lojalność i wspólne pokonywanie przeciwności losu. Hanna Zembrzuska i Jan Kobuszewski: jak się poznali? To było zrządzenie losu, bo Kobuszewski za pierwszym razem do Szkoły się nie dostał, poszedł na wydział lalkarski. Cud, że nie stracił wiary w siebie, choć wyciął go na egzaminie legendarny Jacek Woszczerowicz, który powiedział krótko „nie nadajesz się”. Poszło o wadę wymowy, Kobuszewski cały rok ćwiczył dykcję, za drugim zdał. Hannę spotkał na szkolnym korytarzu. „Ta miłość spadła na mnie jak grom z jasnego nieba. Nigdy wcześniej nie widziałem piękniejszej dziewczyny ”, wspominał po latach. Hanna była rzeczywiście śliczna, kochało się w niej wielu kolegów, ale ona wybrała „dryblasa z głową w chmurach” i nigdy tego nie żałowała. Imponował jej fantazją, inteligencją, poczuciem humoru. Był wysportowany, grał w siatkówkę, koszykówkę, był szermierzem, jeździł jak wyczynowiec na motocyklach. A poza wszystkim był w niej totalnie zakochany. Do tego stopnia, że gdy zdobył się na oficjalne oświadczyny... zaniemówił z wrażenia. „Gdy przyszedłem do rodziców Hanny, odwaliłem się w garnitur, kupiłem kwiaty, które wręczyłem przyszłej teściowej. Z tremy nie mogła mi jednak przejść przez gardło formuła, że proszę o rękę ich córki. W końcu ojciec Hani się zdenerwował: - „Ty, Janek, zdaje się, że chciałeś o coś poprosić! A my tu sobie gadamy półtorej godziny o niczym!” – upomniał go ojciec przyszłej Panny młodej. Zawsze się nią zachwycał, mówił, że Hanna to piękna kobieta, inteligentna, dobra aktorka, niepowtarzalna narzeczona, wyjątkowa żona. I wzorowa matka! Czytaj także: Ten kultowy serial uczynił z niej legendę. Tak dziś wygląda 96-letnia „Pani Bukiet” Jan Kobuszewski: dzieciństwo, początki kariery aktorskiej Oboje byli z tego samego pokolenia lat 30. (urodzeni w 1934 roku), które jako dzieci pamiętało wojnę. Może Hanna, która urodziła się w Sofii, gdzie od kilku pokoleń mieszkała jej rodzina, trochę mniej, ale Jan Kobuszewski – rodowity warszawiak, jak najbardziej. „Byłem 11-letnim staruszkiem z bagażem pamięci dramatycznych przeżyć, pogrzebów, widoku trupów, pożarów, zniszczeń”, wspominał. Jest taka opowieść, że jego mamie odradzano urodzenie trzeciego dziecka, miała już dwie córki, chorowała na nerki. Bliscy i lekarze straszyli ją, że dzieciak może urodzić się chory. Mówili: Po co Ci to? Ale ona uparła się i tak na przekór wszystkim Janek pojawił się na świecie. Opowiadał o sobie, że chciał być księdzem, a został aktorem – odwrotnie niż Jan Paweł II. Szybko zrobił karierę, tuż po szkole. Zadebiutował w telewizji już w 1955 roku, bardzo szybko, błyskawicznie też zdobył popularność. Starsi widzowie pamiętają go z programu "Wielokropek", w którym występował w duecie z niskim i korpulentnym Janem Kociniakiem. Nie ma sensu wymieniać tu ról Jana Kobuszewskiego, bo zagrał ich ponad 400! Mówiono o nim: „król komedii”. Jedni będą go pamiętać z teatrów telewizji, sztuk Fredry, Gogola, Czechowa. Inni z legendarnego warszawskiego kabaretu Dudek. Bał się kabaretowej scenki, ale na te występy namówiła go żona. Był tam świetny, na YouTube można obejrzeć słynny skecz „Ucz się Jasiu" (Kobuszewski + Gołas), z którego fraza „wężykiem Panie majster, wężykiem” weszła do potocznego języka. Albo „Piosenkę Niekochanego” ze szlagwortem „Księżyca misa lśni/ świat cały zwisa mi/ bo ja nikogo nie potrafię kochać już”. Trzeba też przypomnieć, że był wspaniałym Panem Janeczkiem w kabarecie Olgi Lipińskiej, a jego miny, dąsy, pozy i to jak bawił się swoim przydługim ciałem - śmieszyło pokolenia. Podobno nie miał szczęścia do filmu i nie lubił w nim grać, mawiał, że jest za leniwy, by wstawać rano i lecieć na plan, ale jego dorobek filmowy jest też imponujący, m.in. u Barei, czy Rzeszewskiego. Podobno oddał rolę „Pana Kleksa”, czego potem żałował, ostatecznie zagrał ją Piotr Fronczewski. Jak na to nie patrzeć, kariera Kobuszewskiego była potężna. Czytaj także: Piotr i Robert Glińscy, czyli bracia na dwóch krańcach. Jeden publicznie upokarzał drugiego Jan Kobuszewski jako "zmarnowany Chaplin polskiego kina" Agnieszka Osiecka, jego wielbicielka, pisała w książce „Fotonostalgia": „Kobuszewski jest graficzny. Powinny wszędzie wisieć plakaty, obrazy i znaki drogowe z postacią Kobuszewskiego w tańcu. Powinien powstać serial filmów animowanych pod tytułem Przygody młodego znaku zapytania, a w roli znaku zapytania powinien wystąpić Jan Kobuszewski. Powinien być prowadzony w szkole teatralnej i filmowej specjalny kurs pt. Fenomen aktorstwa Jana Kobuszewskiego”. Nazywała go też zmarnowanym Chaplinem polskiego kina", Chaplinem, bo jego wygłupy zawsze były podszyte melancholią i refleksją. Halina zagrała Syrenkę w baśniowym filmie „Warszawska syrena” o początkach miasta i historii Warsa i Sawy, zagrała Helenę Trojańską w spektaklu Odprawa posłów greckich z 1961 roku, grywała epizody w filmach, ale wielkiej kariery nie zrobiła. I znana była raczej jako żona Jana Kobuszewskiego. Zobacz też: Znajomi nie dawali im szans, oni kochali się do szaleństwa. Po latach utarli wszystkim nosa Jan Kobuszewski: ślub z ukochaną Ślub wzięli w październiku 1956 roku, w warszawskim kościele św. Anny. Ksiądz był zachwycony, że tak pięknie wyrecytowali przysięgę, jakby skończyli Szkołę Teatralną. Śmieli się, że właśnie to zrobili. Gdy rok później urodziła się ich jedyna córka Martyna, pani Hanna zajęła się wychowaniem dziecka, a mąż pracą. Z domu wychodził zazwyczaj bladym świtem i wracał późno w nocy. „Dla rodziny wypruwałem sobie żyły. Ale warto było! Staraliśmy się uczciwie przejść przez życie. Nie wszystko się udawało, ale się staraliśmy. I jesteśmy nadal zadowoleni z życia! ”, mówił w jednym z wywiadów. O swojej żonie zawsze mówił z poruszeniem. Była dla niego ideałem. Pytany o receptę na szczęśliwe małżeństwo odpowiadał, że niezbędna jest cierpliwość, tolerancja i... ułańska fantazja. To właśnie one pomagają iść razem w zgodzie przez życie i sprawiają, że do związku nie wkrada się rutyna i nuda. Żona pilnowała, by zdrowo się odżywiał, zawsze pod ręką miał owoc albo szklankę soku. Był pogodny i skromny, nigdy nie odmawiał zdjęć i autografów, uważał, że to część jego pracy. Nie lubił mówić o prywatności, dom uważał za swoją twierdzę. Razem z Hanną, zamiast bywać, woleli wyjechać na Warmię, gdzie kupili ziemię i postawili dom, pracować w ogrodzie, majsterkować. „Miłość czyni cuda” Mówił, że są z żoną jak papużki nierozłączki i jak jednemu coś się dzieje, to drugie nie może żyć. I choć byli ze sobą zawsze szczęśliwi, to nie mieli łatwego życia. Oboje ciężko chorowali. U Jana Kobuszewskiego wykryto w końcu lat 80. raka jelita, brzmiało to jak wyrok. Ale udało mu się zwalczyć chorobę, mówił, że nie podniósłby się, gdyby nie żona, podkreślał, że to Hanna była dla niego największym wsparciem. Walczyła wspólnie z nim i lekarzami. „Miłość czyni cuda”, komentował. Potem rak uderzył jeszcze raz, i znowu to żona i jej determinacja w walce o niego sprawiły, że był w stanie poddać się trudnej operacji i rehabilitować. Gdy po latach u Hanny Zembrzuskiej zdiagnozowano niewydolność nerek, to on opiekował się nią z największym oddaniem i poświęceniem. Martwił się, że zabraknie pieniędzy na drogie lekarstwa. Szukał wsparcia w modlitwie, zawsze był bardzo wierzący. W domu wpojono mu wartości, którym starał się być wierny. Jak mówił, najważniejsze są Bóg, małżeństwo i rodzina. Swoje 80. urodziny świętował na Jasnej Górze. Pielgrzymował też na Jasną Górę, by Bóg dał mu siły. „Wspaniała rodzina to największy dar, jaki dostałem od losu, a Hania to najpiękniejszy prezent od Boga. Wspiera mnie, inspiruje, jest przy mnie” – mówił (cytuję za Interia.pl). Zobacz także: Poznali się na uczelni, pobrali się tuż po studiach. Kim jest żona Alberta Bachledy-Curusia, jednego z „książąt Podhala”? <img src="https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/48/2024/07/imgaqgA0m-11cc216.jpg" width="1600" height="2400" alt="Hanna Zembrzuska-Kobuszewska, Jan Kobuszewski "Przyjazne dusze" Pam Valentine - premiera, Teatr Kwadrat, 28.03.2008 Studio69,Image: 474514444, License: Rights-managed, Restrictions: , Model Release: no, Credit line: Studio69 / Studio69 / Forum" title="Hanna Zembrzuska-Kobuszewska, Jan Kobuszewski" /> Hanna Zembrzuska: „Ciężko mi bez niego” Wydawało się, że wszystko zmierza ku dobremu. Hanna Zembrzuska także wyszła z chorobowych opresji, nie musiała jeździć na dializy. Cieszyli się życiem, wnukami. Ale na przestrzeni czasu stan aktora pogorszył się i z tego ataku raka już nie był w stanie się podnieść. Zmarł w domu, otoczony bliskimi, we wrześniu 2019 roku. Maria Winiarska, żona jego siostrzeńca Wiktora Zborowskiego, powiedziała, że zawsze zostanie dla niego puste miejsce przy stole. On sam martwił się o zdrowie żony, o to, jak sobie poradzi, kiedy jego zabraknie. A Hanna Zembrzuska bardzo za nim tęskniła... Pytana, jak żyje, mówiła, że byle jak. „Mogę liczyć na wsparcie. Nie jestem sama z tym wszystkim, ale tęsknię. Ciężko mi bez niego” (cytat za wp.pl). Wdowa po wielkim aktorze zmarła 16 czerwca 2023 roku. „Dziś odeszła Hanna Zembrzuska. Aktorka. Moja Ciocia. Żona ś.p. Janka Kobuszewskiego. Piękna Pani. Śpij Haneczko spokojnie" — napisał Wiktor Zborowski. ZOBACZ TAKŻE: Dla kariery poświęciła wiele, nigdy nie doczekała się własnych dzieci. Iwona Pavlović synów drugiego męża pokochała jak własnych
Poznali się kilka lat temu, uczucie przyszło po czasie. Tak Rafał Brzozowski poznał ukochaną
Ich historia nie zaczęła się od romantycznego wyznania, lecz od przypadkowego spotkania podczas koncertu charytatywnego. Dopiero po latach odnowiona znajomość przerodziła się w przyjaźń, a z czasem w miłość, którą Rafał Brzozowski i Helena przypieczętowali ślubem 1 sierpnia.
Nie była to miłość od pierwszego wejrzenia ani historia, która rozegrała się w ciągu kilku tygodni. Drogi Rafała Brzozowskiego i Heleny przecięły się wiele lat temu, lecz dopiero po latach ich znajomość nabrała zupełnie nowego znaczenia. Dziś są małżeństwem, a sam wokalista po raz pierwszy zdecydował się opowiedzieć o relacji, którą przez długi czas chronił przed opinią publiczną. Pierwsze spotkanie nastąpiło wiele lat temu podczas koncertu charytatywnego Historia Rafała Brzozowskiego i Heleny rozpoczęła się znacznie wcześniej, niż mogłoby się wydawać osobom, które dopiero teraz usłyszały o nowej żonie artysty. Jak wyznał wokalista w rozmowie z "Super Expressem", poznali się wiele lat temu podczas jednego z koncertów charytatywnych. W tamtym czasie Helena śpiewała w chórze razem ze swoim zespołem. Muzyczne spotkanie nie stało się jednak początkiem związku. Po koncercie każde z nich wróciło do własnego życia i własnych obowiązków. Choć ich drogi jeszcze kilkukrotnie się przecinały – zespół Heleny występował z Rafałem Brzozowskim podczas kilku koncertów – nie oznaczało to jeszcze narodzin głębszego uczucia. Była to znajomość, która przez długi czas pozostawała jedynie jednym z wielu zawodowych kontaktów. Oboje żyli własnym życiem, a przyszłość miała dopiero pokazać, że ich historia nie została jeszcze napisana do końca. ZOBACZ TEŻ: Teściowa Rafała Brzozowskiego zdradziła, jaki jest prywatnie. Nie ma żadnych wątpliwości Po latach los ponownie ich połączył Przełom nastąpił dopiero 2,5 roku temu. To właśnie wtedy, jak zdradził Rafał Brzozowski, ich znajomość odnowiła się. Nie był to jednak gwałtowny początek romantycznej relacji. Wręcz przeciwnie – wszystko rozwijało się spokojnie i naturalnie. Artysta podkreślił, że ich wspólna droga rozpoczęła się od przyjaźni, wzajemnego szacunku oraz zrozumienia. Zamiast pośpiechu pojawiły się rozmowy, obecność i stopniowe budowanie zaufania. To właśnie te fundamenty sprawiły, że relacja z czasem zaczęła nabierać coraz większego znaczenia. Brzozowski przyznał również, że był to dla niego ważny okres w życiu prywatnym. Jak powiedział, starał się poukładać swoje rozchwiane prywatnie życie. W tym czasie Helena była obok niego, wspierając go i stając się osobą, na której mógł polegać. Przyjaźń przerodziła się w dojrzałą miłość Wokalista nie ukrywa, że to właśnie cierpliwość i wzajemne wsparcie sprawiły, iż ich relacja zmieniła swój charakter. Z biegiem czasu przyjaźń ustąpiła miejsca uczuciu. Rafał Brzozowski opisał ich związek jako bardzo dojrzałą relację opartą na wzajemnym szacunku, przyjaźni oraz obustronnej akceptacji. To właśnie te wartości, jak wynika z jego słów, stały się najważniejszym fundamentem ich wspólnego życia. Nie mówił o spektakularnych gestach czy nagłych zwrotach akcji. Zamiast tego zwrócił uwagę na codzienną obecność, wsparcie i zaufanie, które rodziły się stopniowo. Z jego wypowiedzi wyłania się obraz relacji budowanej spokojnie, bez pośpiechu, z przekonaniem, że najtrwalsze uczucia potrzebują czasu. CZYTAJ TEŻ: Rafał Brzozowski po raz pierwszy opowiedział o żonie. "To anioł, który odmienił moje życie" "To anioł, który odmienił moje życie" Kilka miesięcy temu Rafał Brzozowski zrozumiał, że Helena jest kobietą, z którą chce związać swoją przyszłość. W rozmowie z "Super Expressem" nie szczędził jej ciepłych słów. Przyznał, że dostrzega w niej osobę, przy której może i chce się rozwijać. Opisał ją jako kobietę piękną, mądrą i bardzo skromną w sposobie bycia. Podkreślił również, że ceni jej wartości oraz zasady moralne. Najbardziej zapadły jednak w pamięć jego słowa, w których nazwał Helenę "aniołem, który odmienił moje życie". To właśnie w ten sposób podsumował wpływ, jaki – jak sam przyznał – jego ukochana wywarła na jego codzienność. "Poznaliśmy się wiele lat temu na jednym z koncertów charytatywnych. Helena śpiewała wtedy z zespołem w chórze. Potem ten zespół wystąpił ze mną podczas kilku koncertów, ale każde z nas żyło wówczas swoim życiem. 2,5 roku temu nasza znajomość się odnowiła i zaczęła się od przyjaźni, szacunku i wzajemnego zrozumienia. Ja starałem się poukładać swoje rozchwiane prywatnie życie, a Helena bardzo mnie w tym wspierała, stając się powoli najbliższą mi osobą. To bardzo dojrzała relacja oparta na wzajemnym szacunku, przyjaźni i obustronnej akceptacji" - wyznał Brzozowski. Zwieńczeniem tej historii był ślub Historia, która rozpoczęła się wiele lat temu podczas koncertu charytatywnego, znalazła swój kolejny ważny rozdział 1 sierpnia. Tego dnia Rafał Brzozowski i Helena powiedzieli sobie sakramentalne "tak" w kościele w Nowym Dworze Mazowieckim. Uroczystość odbyła się w obecności blisko 400 zaproszonych gości. Wśród nich znaleźli się między innymi Małgorzata Tomaszewska, bracia Mroczek, Andrzej Piaseczny oraz Krzysztof Gojdź. Choć para przez długi czas skutecznie chroniła swoją prywatność, dziś wiadomo już, że ich historia nie rozpoczęła się nagle. Była efektem wielu lat znajomości, odnowionej relacji, przyjaźni i wzajemnego wsparcia. Dopiero z czasem – jak opowiedział sam Rafał Brzozowski – przerodziła się w miłość, którą postanowili przypieczętować małżeństwem. Źródło: SuperExpress, Pudelek
Jacek Poniedziałek i Krzysztof Warlikowski stworzyli nietypowy związek. Finał był bardzo bolesny
W 2005 roku dokonał jednego z najgłośniejszych coming outów. Jacek Poniedziałek jest zadeklarowanym gejem i nie boi się mówić o swojej miłości do mężczyzn. "Moja homoseksualność i otwartość w tej kwestii [...] tak bardzo „towarzyszy” mojemu publicznemu funkcjonowaniu, że nie wyobrażam sobie inaczej" — wyznał kilka lat temu w wywiadzie dla Repliki. Jego najdłuższy związek trwał aż szesnaście lat — pod koniec lat 80. aktor związał się z reżyserem teatralnym, Krzysztofem Warlikowskim. Pozornie nierozłączni, zarówno w pracy jak i życiu prywatnym... Nie było to jednak uczucie wolne od skaz. Jacek Poniedziałek — życie po coming oucie Dwadzieścia lat temu Jacek Poniedziałek wyszedł z szafy przed całą Polską i ogłosił, że jest homoseksualny. "Mam już 40 lat. Nie będę się wygłupiał i bredził coś o idealnej kobiecie, której wciąż szukam. Jestem gejem i tyle" — padło podczas jednego z wywiadów. Jednak zgodnie z przewidywaniami — to wyznanie zupełnie nie zaszkodziło jego dalszej karierze. "Nie miałem żadnych problemów związanych z propozycjami aktorskimi. Może lekkie zawirowania i przyhamowanie odczułem na początku. Ze strachu, z dezorientacji tych, którzy obsadzają do ról? Może bano się, jak zareaguje widownia?" — przyznawał w rozmowie z VIVĄ.pl. Aktor dość regularnie pojawia się na scenie oraz małym ekranie. W wywiadzie dla magazynu Replika dodał z kolei, że publiczny coming out dał mu wolność oraz nieprawdopodobną siłę do bycia sobą. Ze swojej otwartości znany jest nie tylko fanom, ale również całemu środowisku artystycznemu. "Mnie bycie wyoutowanym daje niesamowity komfort – przychodzę do pracy nad powiedzmy, nowym filmem, poznaję nową ekipę, nowych ludzi – zaznajamiam się z nimi i często sam zaczynam żartować z własnego pedalstwa. Oni są na początku może trochę zaskoczeni, a potem gratulują mi dystansu. A ja uwielbiam robić sobie z tego jaja albo przeginać się", podkreślał. Dziś Jacek Poniedziałek czerpie z życia garściami, otwarcie mówi o swoim zamiłowaniu do przygodnego seksu oraz zakrapianych alkoholem imprez. W pewnym momencie pojawiły się też używki, przez które o mały włos nie stoczył się na dno. "Piłem coraz więcej, co w naszym środowisku jest dosyć często. Nie mówię tego, aby się usprawiedliwiać. Chcę po prostu wyjaśnić ten mechanizm. To jest głód, który pojawia się po spektaklach. Które są długie, wymagające, które potrafią cię przeorać. Po tym oczekuje się pewnego rodzaju nagrody. Kończyło się to piciem i nie ukrywam, że też ćpaniem" — tłumaczył w podcaście Rozmowy w kuchni w 2020 roku. ZOBACZ TEŻ: Jan Englert nie odwrócił się od byłej żony. W trudnych chwilach wciąż może liczyć na jego wsparcie Jacek Poniedziałek i Krzysztof Warlikowski — historia miłości Jednak jego droga do coming outu była bardzo długa i wyboista, okraszona strachem i poczuciem winy... "Jako nastolatek miałem dziewczynę i chciałem być heteroseksualistą. Czułem, że będę homoseksualistą, z którego wszyscy będą się śmiać, którego będą poniżać. Pierwotnie traktowałem swój homoseksualizm jako rodzaj fanaberii, wmawiałem sobie, że to przejdzie" — wyznał Jacek Poniedziałek w wywiadzie dla serwisu Onet w przeszłości. Nie przeszło mu nigdy. A jako 24-letni student krakowskiej szkoły teatralnej, poznał trzy lata starszego reżysera Krzysztofa Warlikowskiego. I właśnie to spotkanie wywróciło całe jego życie do góry nogami. Wieloletnia znajomość oraz współpraca Poniedziałka i Warlikowskiego rozpoczęła się warsztatem z Białych nocy Dostojewskiego. Był to czas, kiedy młody student powoli oswajał się ze swoją seksualnością. "Tak, jestem gejem, ale przede wszystkim człowiekiem", miał tymczasem powiedzieć reżyser w wywiadzie dla The New York Times, będąc równocześnie... mężem scenografki Małgorzaty Szczęśniak. Gdy wchodził w związek z młodszym aktorem, to małżeństwo nadal trwało. Przez blisko szesnaście lat żyli w miłosnym trójkącie, a ponoć Jacek Poniedziałek nawet pomieszkiwał przez jakiś czas u partnera i jego małżonki. Seks stanowił jeden z mocniejszych fundamentów ich relacji. "Nigdy nie miałem go tylko dla siebie. Ona też pewnie płakała, bo musiała go dzielić ze mną" — twierdził. Jacek Poniedziałek bardzo szybko stał się jednym z czołowych aktorów teatru kochanka, a następnie przenieśli się razem do Teatru Rozmaitości. To właśnie tam powstał kontrowersyjny, homoseksualny Hamlet Szekspira, w którym Poniedziałek wystąpił nago, a na którym krytycy nie pozostawili suchej nitki. Zwracali równocześnie uwagę na dojrzałość Poniedziałka w budowaniu postaci tytułowego Hamleta. Sam Warlikowski wypowiedział się obszernie o swoim artyście w wywiadzie dla Gazety Wyborczej. "Droga Jacka do Hamleta była długa. Grał już role główne, ale często też miał do wykonania skromne zadania. Jacek nie jest aktorem, który zadomowił się w jednym zespole teatralnym, pamięta o swoich zadaniach i jest mu z tym dobrze. [...] Precyzyjnie pracuje nad każdą rolą. Od pierwszych prób "Hamleta" intensywnie przygotowywał się do roli duńskiego księcia. Szybko zaczął wynurzać się z mroku. Jego Hamlet stawał się coraz bardziej wyrazisty. Problem jednak polegał na tym, że ja starałem się jak najdłużej w tym mroku pozostać. Bałem się, że coś przegapię, stopowałem go. Nie było mi łatwo zarazić go swoją wizją. Dopiero niedawno udało nam się te dwa światy połączyć. Jacek to silna osobowość, dojrzała, ukształtowana". Z kolei Jacek Poniedziałek opisywał go w swojej książce z dozą pewnego przygnębienia: "Warlik jest mistrzem, wiadomo, robi niezaprzeczalne arcydzieła. Ale może trochę za bardzo się nimi przejmuje, żyje nimi, one go pochłaniają, zjadają go w całości z butami, a mnie razem z nim". <img src="https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/48/2024/07/imgNJcovN-f9ba3b1.jpg" width="1600" height="2400" alt="Warszawa, 06.04.2016. Nowy Teatr Otwarcie N/z. Krzysztof Warlikowski - rezyser, zalozyciel i dyrektor artystyczny - Nowy Teatr.,Image: 429157940, License: Rights-managed, Restrictions: Cena minimalna 50 PLN, Model Release: no, Credit line: Krzysztof Zuczkowski / Forum" title="Krzysztof Warlikowski" /> Dlaczego Jacek Poniedziałek i Krzysztof Warlikowski rozstali się? Tworzyli udany związek przez ponad dekadę, lecz Jackowi wciąż czegoś brakowało. Poszukiwał dodatkowych wrażeń, aż w końcu niewierność wypaliła całą miłość i zaufanie, jakie do siebie mieli. "Krzysiek mi wybaczył, tylko problem polegał na tym, że kłamałem. Gdybym umiał porozmawiać szczerze… Ale nie umiałem. Wydawało mi się, że jak będę milczał lub kłamał, to mniej będę go ranił, a było odwrotnie" — mówił w wywiadzie dla Repliki. I przyznał, że dziś nie boi się skonfrontować z bolesną prawdą. Był świadomy, że krzywdzi ukochanego. "Wchodziłem właśnie w dorosłe życie, zaczynałem karierę, a gdy się rozstawaliśmy, byłem ponad 40-letnim starym koniem. Zachowywałem się nieraz jak głupek i tchórz." Kłamstwa aktora zaprzepaściły ich miłość, choć ostatecznie udało im rozejść się we względnej zgodzie — pomimo pozostawionych skaz na wspomnieniach. "To ja jego zdradzałem, a on mnie nie. Nasz związek mógłby trwać do dziś, tylko ja go skrzywdziłem, on wpadł w depresję, to zostawiło jakieś rany. Dziś, i już od lat, jesteśmy przyjaciółmi – czuli dla siebie, łagodni, lojalni, dobrzy, wyrozumiali – to jest wielka wartość. Można pozostawać w bliskiej relacji bez seksu", dodał w tej samej rozmowie. Po bolesnym rozstaniu Jacek Poniedziałek był w poważnych związkach jeszcze dwukrotnie, lecz żaden nie był w stanie dorównać stażem do jego relacji z Warlikowskim. W swojej książce "(Nie)dziennik" wspomniał o pięknym brunecie z ASP oraz chłopaku nazywanym przez siebie Pytią. Żadna z relacji nie przetrwała próby czasu — za to dziś aktor gustuje w przelotnych znajomościach. SPRAWDŹ TEŻ: Dzieli ich 17 lat, łączy wszystko inne. U jej boku Krystian Wieczorek uwierzył w miłość i założył rodzinę Źródło: Replika.pl, Culture.pl, RP.pl
Dzieli ich 17 lat, łączy wszystko inne. U jej boku Krystian Wieczorek uwierzył w miłość i założył rodzinę
Miłość przyszła do niego niespodziewanie i na zawsze odmieniła jego życie. Krystian Wieczorek, przez lata samotny i skryty, odnalazł swoje szczęście u boku Marii Szafirskiej. Choć dzieli ich 17 lat różnicy, połączyło ich głębokie uczucie, które zaowocowało małżeństwem i narodzinami córki Anieli. To historia miłości silniejszej niż czas.
Przez lata nie znalazł szczęścia w miłości. Sam bardzo chronił swoją prywatność i nie mówił zbyt wiele o tym, jak wyglądają jako relacje z kobietami. Fani snuli jedynie domysły, których aktor nigdy nie potwierdzał... Aż w końcu miłość sama zapukała do jego drzwi. Maria Szafirka jest od niego 17 lat młodsza, jednak to nie przeszkodziło im w założeniu szczęśliwej rodziny. Wspólnie wychowują córkę, Anielę. Jak wyglądała historia ich miłości? Krystian Wieczorek i Maria Szafirska – historia miłości Krystian Wieczorek urodził się 5 sierpnia 1975 roku. Dziś obchodzi urodziny. Artysta należy do grona najpopularniejszych i najprzystojniejszych polskich aktorów. Chociaż zawsze wzdychało do niego wiele kobiet, on nie zamierzał składać wielkich deklaracji uczuciowych. Za to czekał cierpliwie na tą jedyną. Nie wiedział, że pewien plan zdjęciowy zmieni na zawsze całe jego życie. To właśnie podczas pracy nad kolejnymi odcinkami serialu „M jak miłość” poznał swoją przyszłą żonę. Maria Szafirska była wówczas studentką szkoły filmowej w Łodzi. Coś zaiskrzyło. Gdy Krystian Wieczorek zobaczył młodą aktorkę wiedział, że to nie będzie ich ostatnie spotkanie. Był przekonany, że to kobieta, z którą chce dzielić życie i miał przeczucie, że będą razem. Zobacz też: Groził jej i córce, z domu uciekała w pośpiechu. Tylko w VIVIE! Katarzyna Grochola we wstrząsającym wyznaniu: „Wiedziałam, że kolejny raz zakończy się tragedią” „Jak poznałem Marysię to miałem taką intuicję potężną, takie przeczucie, że to jest ta osoba. Nie znaliśmy się i już wiedziałem, że będziemy razem. To jest coś więcej - instancja wyższa. Mówi: już chłopcze się nie męcz, to ta, tu. Właściwa”, zwierzał się w Pytaniu na śniadanie. Zakochanych dzieli 17 lat, jednak nie na tym się skupiają. Najważniejsze jest uczucie, które ich połączyło. Para przez długi czas utrzymywała swój związek w tajemnicy. Maria Szafirska i Krystian Wieczorek nie należą do osób, które opowiadają o swoim życiu prywatnym, unikają blasku fleszy i wywiadów. W 2016 roku stanęli na ślubnym kobiercu. Ślub był cichy, a zakochani przyrzekali sobie miłość w otoczeniu bliskich. „Nie chcieliśmy z Marią, aby nasza uroczystość stała się wydarzeniem medialnym. Gdybyśmy zorganizowali ją w Warszawie, nie mielibyśmy spokoju. A tak zaprosiliśmy na Podlasie tylko najbliższych: rodzinę i garstkę przyjaciół. Nikt nas nie sypnął paparazzim. I było cudownie, spokojnie... Moja żona tego dnia wyglądała wspaniale”, mówił aktor w wywiadzie dla Party. Z kolei w podróż poślubną wybrali się do Grecji. „Był to tydzień na Cefaloni, to jest jedna z takich wysp z Grecji, która jest jeszcze nieodkryta. Wspaniałe miejsce nietknięte masową turystyką. Taka troszkę podróż poślubna, ale my się śmiejemy, że teraz każda będzie poślubna. To nie był miesiąc miodowy, bo na miesiąc mnie nie stać, żeby tak rzucić wszystko”, mówił. Sprawdź też: Jan Englert nie odwrócił się od byłej żony. W trudnych chwilach wciąż może liczyć na jego wsparcie Krystian Wieczorek o miłości i rodzinie „Pięć pięknych lat wyjętych z samotności. Kombajn, Spółdzielnia, Snopowiązałka - jednym słowem...Małżeństwo”, pisał aktor pod jednym ze wspólnych kadrów z żoną. Krystian Wieczorek i Maria Szafirska wiodą spokojne i szczęśliwe życie. Są dla siebie wsparciem i inspiracją. „Moje życie po ślubie się zmieniło. To jak sobie myślisz, że to jest do końca życia, a może jeszcze dłużej, jest fantastyczną perspektywą. Moja żona ostatnio wysłała mi takiego mema, faceta z dzieckiem podpisany, że słabi mężczyźni mają kochanki, a prawdziwi mają rodziny. I myślę, że jest taka odpowiedzialność, że się przed Bogiem przysięgało. To jest inny kaliber, że nie tylko człowiek człowiekowi obiecał, że będziemy dbać o siebie i walczyć każdego dnia, ale że to nie jest obietnica rzucona na wiatr”, dodawał aktor. Małżonkowie na pierwszym miejscu zawsze stawiają rodzinę. Wspólnie doczekali się córeczki. Aniela przyszła na świat w 2018 roku. Pojawienie się dziecka było ogromną rewolucją, ale przede wszystkim jest niekończącym się źródłem radości. „Nie potrafię nawet opisać, jak bardzo czuję się szczęśliwy. Kiedy ludzie się kochają i mogą zobaczyć owoc swojej miłości w postaci nowego życia, to jest po prostu piękne”, mówił aktor. Czytaj też: Irena Lepper wszystko mu wybaczała i zawsze czekała na jego powrót. Andrzej Lepper nie był jej wierny W 2021 roku Krystian Wieczorek ze względu na rozłąkę z najbliższymi, postanowił wycofać się z serialu Komisarz Alex. Zależało mu na tym, by mógł więcej czasu spędzać z żoną i córeczką. Zdawał sobie sprawę, że mógłby wiele stracić. „Mam małe dziecko, rodzinę i bycie marynarzem w Łodzi przez cztery lata było zabieraniem czasu mojej rodzinie. […] Przyszedł ten moment, że wracanie do domu jest ważniejsze niż wracanie do hotelu. Nie chciałem składać mojej rodziny na ołtarzu aktorstwa. To była bardzo przemyślana decyzja. Nie chciałem być jak Zbyszek Wodecki, na którego widok córka mówiła: „Mamo, patrz, pan z telewizji do nas przyjechał”, tłumaczył w Show. Co jakiś czas mediach społecznościowych możemy podziwiać romantyczne kadry aktorskiej pary. Krystian Wieczorek i Maria Szafirska zachwycają na wspólnych zdjęciach. Uśmiech nie schodzi z ich twarzy, a swoim szczęściem i pozytywną energią zarażają fanów na Instagramie. Dziś aktor obchodzi kolejne urodziny. Ukochana żona jest dla niego wszystkim i wspólnie tworzą wyjątkową parę. Życzymy wszystkiego, co najpiękniejsze! Maria Szafirska, Krystian Wieczorek Warszawa, 28.11.2022 r. Pokaz z udziałem twórców Human to Human. Krystian Wieczorek, Maria Szafirska, premiera filmu Furioza, 2021 Życzymy wszystkiego, co najpiękniejsze! Źródło: Świat Seriali, Pytanie na śniadanie
Jan Englert nie odwrócił się od byłej żony. W trudnych chwilach wciąż może liczyć na jego wsparcie
Barbara Sołtysik przez lata tworzyła jedno z najbardziej znanych małżeństw aktorskich z Janem Englertem. Choć ich związek nie przetrwał próby czasu, dziś wspomina go bez żalu. Aktorka zmaga się obecnie z ciężką chorobą i przebywa pod opieką specjalistów. Jak wyglądało jej życie u boku słynnego aktora?
On ma na koncie spektakularne sukcesy. Jest uznanym wykładowcą Akademii Teatralnej w Warszawie, pełnił również funkcję dyrektora artystycznego Teatru Narodowego w Warszawie. Prywatnie zaś Jan Englert od ponad ćwierć wieku jest związany z Beatą Ścibakówną, z którą doczekali się córki Heleny. Ale wcześniej żoną aktora była Barbara Sołtysik, również aktorka. Związek nie przetrwał próby czasu. Rozstali się po 33 latach. Dziś artystka obchodzi 84. urodziny. Barbara Sołtysik była żoną Jana Englerta. Jak potoczyło się jej życie? Piękna blondynka o ciemnych oczach. Charakterystyczna. Z silną osobowością, piekielnie zdolna. Do czasu matury trenowała balet i wcale nie myślała o aktorstwie. Do krakowskiej szkoły teatralnej, do której zdawała za namową nauczycielki, nie dostała się z powodu braku warunków fizycznych (miała lekkiego zeza). Ale w tym czasie w Warszawie dyrektorem akademii teatralnej był Jan Kreczmar, który... miał tę samą wadę! Została przyjęta, szybko dostrzeżono jej ogromny talent. Profesorowie twierdzili jednak, że jest zbyt nieśmiała. By ją ośmielić, została oddana pod skrzydła... Jana Englerta, opiekuna grupy. Mimo że początkowo nie darzyli się sympatią, z czasem wybuchło między nimi wielkie uczucie. Na tyle silne, że na drugim roku wzięli skromny ślub. „Była to jednak skromna, studencka uroczystość, nie mieli obrączek, nie było też morza kwiatów ani hucznego wesela. Wręcz przeciwnie – na ślubie zabrakło nawet rodziców państwa młodych, którzy nic nie wiedzieli o tej uroczystości. Obecna była tylko ciocia Barbary oraz jej przyjaciółka”, przypomina serwis Plejada w artykule Izabelli Kalczewskiej. Kariera Barbary Sołtysik po ukończeniu studiów szybko nabierała tempa. Odnosiła wiele sukcesów zawodowych, a dzięki jej znakomitym wystąpieniom na deskach Teatru Współczesnego została okrzyknięta jedną z najlepszych młodych aktorek tego pokolenia. Na dużym i małym ekranie też radziła sobie doskonale. Znana jest przede wszystkim z ról w serialach Dom (znakomita rola Bawolikowej) oraz Barwy szczęścia. Wystąpiła też w takich produkcjach, jak Stawka większa niż życie, Życie rodzinne, Dziewczyna i chłopak czy Tato. Rozwój jej kariery został przyhamowany przez macierzyństwo, jednak aktorka absolutnie tego nie żałowała. Niedługo po narodzinach syna Tomka zaproponowano jej tournée po Stanach Zjednoczonych. Pomimo ogromnej tęsknoty za małym synkiem i niepokoju, Barbara Sołtysik zdecydowała się wyjechać, czego nie wspomina dobrze. Miała nadzieję zarobić za oceanem na utrzymanie rodziny, jednak po pierwszej wypłacie została od razu okradziona. Niedługo potem Englertom urodziły się bliźniaczki. Kariera Jana Englerta coraz prężniej wtedy się rozwijała, podczas gdy Barbara Sołtysik opiekowała się trójką dzieci i domem. Priorytety miała jasno ustalone. Rodzina była dla niej tą najważniejszą rolą... Mimo tego otrzymywała cały czas propozycje zawodowe. Z mężem zagrali m.in. parę kochanków w serialu „Poślizg”. Spotkali się również na planie serialu „Dom”. Z czasem zaczęli się jednak od siebie oddalać... ZOBACZ TEŻ: Irena Lepper wszystko mu wybaczała i zawsze czekała na jego powrót. Andrzej Lepper nie był jej wierny Barbara Sołtysik i Jan Englert doczekali się trójki dzieci, lecz rozstanie było nieuniknione On coraz rzadziej bywał w domu. Stawiał na rozwój kariery, nie chciał przegapić swojego momentu. „Kiedy byliśmy jeszcze młodzi, uważaliśmy z Jankiem, że warto żyć tylko 33 lata. I rzeczywiście, to się sprawdziło. Byliśmy razem przez taki właśnie okres. Niestety poza teatrem mieliśmy zupełnie inne zainteresowania. I inne wartości. On chciał być zawsze ceniony, a ja – lubiana. I udało się nam. Ja mam mnóstwo przyjaciół, on był świetnym rektorem Szkoły Teatralnej w Warszawie, a teraz doskonale zarządza Teatrem Narodowym. Nasze drogi się jednak rozeszły”, zwierzała się po latach na łamach „Tygodnika Angora” Barbara Sołtysik (cytat za Plejadą). Ich małżeństwo ostatecznie zakończyło się w 1994 roku. Wzięli wówczas rozwód. „Umówiliśmy się z żoną, że nie rozstaniemy się, dopóki dzieci nie będą dorosłe. I tak się stało. Nie przeszkodziło to wszystkim mediom pisać, że „zostawił żonę z trojgiem dzieci”. Moje dzieci miały już wtedy 20 lat, więc nie były dziećmi” - mówił w rozmowie z TVN Jan Englert. Aktor niedługo potem ożenił się ze swoją studentką, Beatą Ścibakówną. Są ze sobą do dziś, doczekali się córki Heleny. Choć rozpad związku z pewnością nie był dla Barbary Sołtysik łatwym doświadczeniem, nie chowa urazy, a życie u boku byłego męża wspomina w superlatywach. Nieraz podkreślała, że utrzymuje z nim serdeczne, dobre relacje. Po raz drugi za mąż jednak nie wyszła. Barbara Sołtysik zmaga się z poważną chorobą W 2015 roku aktorka ostatecznie zakończyła karierę. Ostatnią jej rolą była ta Wandy w serialu „Barwy szczęścia”. Niestety, przed Barbarą Sołtysik i jej rodziną kolejny trudny czas. Już od kilku lat media donoszą o ciężkiej chorobie aktorki. „To podstępna choroba. Dziś jej codzienność to strzępy obrazów, które rozmazują się w zakamarkach niepamięci. Przeszłość już nigdy jej nie dotknie. Nawet we wspomnieniach”, pisało swego czasu „Życie na gorąco”. Jakiś czas temu została umieszczona w specjalistycznym ośrodku, gdzie wykwalifikowany personel czuwa nad jej zdrowiem. Była żona Jana Englerta ma poważne problemy z pamięcią. Na jaką chorobę cierpi? Nigdy nie zostało to określone wprost. Jednak w trudnych chwilach może liczyć na wsparcie aktora, który odwiedza ją, wspierany przez Beatę Ścibakównę. "Przyjeżdża i przywozi to, co pani Basia lubi najbardziej. [...] Fantastycznie to wszystko zorganizowali i są bardzo zaangażowani", przekazała swego czasu "Rewii" osoba pracująca w placówce. Kiedy Barbara Sołtysik przestała pojawiać się na deskach teatru oraz na ekranach telewizorów, fani jej talentu mieli nadzieję, że to jedynie krótka przerwa od występów. Prawda jest jednak smutna. Nie wiadomo, czy będziemy mieli jeszcze okazję podziwiać jej ogromny talent na żywo. Na razie pozostają tylko archiwalne nagrania... SPRAWDŹ TEŻ: Jedna rola Elżbiety Zającówny zmieniła całe jego życie. Zakochał się, zanim ją poznał
Irena Lepper wszystko mu wybaczała i zawsze czekała na jego powrót. Andrzej Lepper nie był jej wierny
Przez 34 lata tworzyli małżeństwo, które przetrwało wiele trudnych chwil. Gdy Andrzej Lepper angażował się w działalność polityczną i większość czasu spędzał z dala od domu, Irena Lepper pozostawała jego największym wsparciem. Mimo kryzysów, głośnych skandali i zdrady nie zdecydowała się zakończyć ich związku. Ich wspólną historię zakończyła dopiero tragedia. Jak rozpoczęła się ich znajomość i co sprawiło, że Irena zakochała się w przyszłym liderze Samoobrony?
To była miłość od pierwszego wejrzenia. Byli razem przez 34 lata. Kiedy Andrzej Lepper wszedł do polityki i dzielił swoje życie na dwie części Polski, Irena Lepper zawsze wiernie czekała na niego w domu. Wybaczała mu błędy i małżeńską niewierność. Nie było mowy o rozwodzie. Ich miłość przerwała jednak tragedia. Jak się poznali i co ujęło ją w polityku? Andrzej Lepper i Irena Lepper: historia miłości To była prawdziwa miłość. Poznali się na prywatce u wspólnej koleżanki, która wyjeżdżała z rodziną do RFN i chciała pożegnać przyjaciół. Lepper pracował wówczas jako kierownik PGR-u. Od razu między nimi zaiskrzyło. ZOBACZ TEŻ: To ona na początku grała córkę Stefana Karwowskiego w "Czterdziestolatku". Grażyna Woźniak rzuciła rolę przez rodziców "Od razu się przysiadł do mnie. To była taka miłość od pierwszego wejrzenia. Polubiliśmy się bardzo, dużo rozmawialiśmy" - mówiła Irena Lepper dla i.pl. Andrzej Lepper i Irena, wtedy jeszcze Leszczewska zostali małżeństwem w 1977 roku. Para doczekała się trójki dzieci, syna Tomasza oraz córek, Małgorzaty i Renaty. Lepper był bardzo troskliwym ojcem. Sam wychował się bez taty od 11. roku życia, dlatego też swoim dzieciom chciał okazać jak najwięcej uwagi. Irena Lepper o mężu Ich dom był oazą, do której Lepper uciekał od polityki. To tutaj była miłość i szczęście, co również podkreśliła kiedyś jego żona. "Nie przyjaźnię się z żadnym posłem ani posłanką. Nie zapraszam ich do swojego domu. Dom jest dla mnie, Andrzeja i moich dzieci "- wyznała Irena Lepper, żona Andrzeja Leppera, kiedy ten kandydował na prezydenta RP dla i.pl. W ich domu nie rozmawiali o polityce. Prowadzili normalne życie i robili wszystko, aby wychować dzieci w spokoju, bez fleszy i reporterów. "Mamy dwie wspaniałe córki, jedna kończy aplikację, druga psychologię na Uniwersytecie Gdańskim. Mamy syna i troje wnuków. Nigdy nie łączyliśmy tych światów. Naszych dzieci nie ma w mediach. Najmłodsza córka Renia dostała propozycję, żeby wystąpić w "Tańcu z gwiazdami", ale jej nie przyjęła. Była po maturze, zaczynała właśnie studia, nie miała do tego głowy. Zresztą niepotrzebny nam medialny splendor. Bardzo chroniłam swoje dzieci przed tym światem i może mi się udało" - mówiła dla i.pl. Irena Lepper bardzo kochała męża. Mówiła o nim w czułych słowach, zawsze z niecierpliwością czekając na jego powrót o domu z Warszawy. W domu był zupełnie inną osobą, niż w Warszawie, w polityce. Mówiło się o nim, że jest porywczy, że jest cholerykiem. W domu nikt go takiego nie znał. "Jest bardzo ciepły. Dużo rozmawia ze mną, dziećmi, wnukami. W ogóle wszystkie problemy rozwiązujemy w domu, przy stole. Owszem, Andrzej jest uparty, czasami się spieramy, jak to w małżeństwie. Ale nigdy tych sporów nie prowadzimy przy dzieciach. Uważam, że dorośli swoje sprawy powinni załatwiać między sobą." - podkreślała Irena Lepper dla i.pl. Chociaż Andrzej Lepper w polityce był bardzo znany, Irena Lepper starała się zawsze by z tyłu. Nie czerpała z popularności męża, wspierała go zawsze, ale po cichu. Podkreślała, że dla niej najważniejszą wartością zawsze była i będzie rodzina, dom i dzieci. "Poświęciłam wszystko, by stworzyć ten dom, cudowną rodzinę. Dla mnie nie były ważne kapelusze, uroczystości. Byliśmy z prezydentem Lechem Kaczyńskim na obiedzie na Jasnej Górze, ale stawałam obok męża tylko w najważniejszych momentach. Dla mnie najcenniejsza zawsze była rodzina, dzieci i dom" - wspominała. dla i.pl.​​​​​​ Andrzej Lepper o licznych zdradach w małżeństwie Chociaż wydawało się, że byli szczęśliwą parą, wyjazd Andrzeja Leppera do Warszawy wprowadził do ich życia sporo chaosu. Polityk miał wielokrotnie zdradzać żonę o czym sam opowiedział w jednym z wywiadów. Irena Lepper z kolei wybaczyła mężowi niewierność i udało im się zażegnać kryzys. Nie planowali rozwodu. ZOBACZ TEŻ: Tajemnice Mariusza Kamińskiego: w młodości wyrzucono go ze szkoły, siedział w poprawczaku... "Świętym nie jestem. Warszawa kusiła różnymi imprezami, uroczystościami. Wszyscy zachowywali się mile. Chcieli rozmawiać. Kobiety też. Alkohol ośmielał. No i stało się. Kilka razy zdradziłem żonę. Ale to nie były żadne romanse. Raczej chwile słabości. Było też tak, że ktoś mnie poznał z kobietą. Później dowiedziałem się, że to była prostytutka. Kto jest bez grzechu, niech rzuca we mnie kamieniem. To już jest za mną. Nie chcę do tego wracać" — wyznał Andrzej Lepper w wywiadzie dla "Super Expressu". Andrzej Lepper i Irena Lepper: ostatnia rozmowa w życiu 4 sierpnia 2011 roku Andrzej Lepper zadzwonił do żony. Było około 20:30, jak zeznawała wcześniej jego żona. Przez telefon był bardzo roztrzęsiony, opowiadał jej o spotkaniu z Tymochowiczem. Obiecał, że wróci do domu już jutro, około godziny 15. Żona specjalnie dla niego przygotowała jego ulubione danie, kaczkę, jednak ten już się nie pojawił. "Był bardzo wystraszony, wręcz roztrzęsiony. Jakby się czegoś bał. Mówiła mi, że rozmawiali bardzo poważnie, zachęcała go, by sobie dał spokój z polityką, że gospodarstwo, jak już mówiłem, bardzo piękne, go potrzebuje. To była według jej relacji bardzo dobra, pozytywna, porządkująca pewne sprawy rozmowa. Andrzej nocował w domu, a rano miał stwierdzić, że rzeczywiście żona ma rację, że jego czas w polityce minął, trzeba dać sobie spokój" – powiedział portalowi wPolityce Artur Balazs, wspominając rozmowę z Ireną Lepper. Ani żona Leppera, ani jego bliscy publicznie nie komentowali sprawy samobójstwa, które Andrzej Lepper popełnił 5 sierpnia 2011 roku. Mieli być razem do końca życia, mimo wielu przeciwności. Ich miłość przerwała śmierć.
Wspierała go w chorobie, trwała przy nim do końca. Historia miłości Andrzeja i Agaty Morozowskich porusza do łez
Smutna wiadomość obiegła dziś polskie media. Odszedł Andrzej Morozowski, ceniony i lubiany dziennikarz TVN. Od długiego czasu walczył z chorobą nowotworową, o czym powiedział otwarcie w marcu tego roku, gdy wrócił do pracy po kilkumiesięcznej przerwie. W walce o zdrowie mógł liczyć na wsparcie ukochanej Agaty, z którą przeżył 25 lat. Lata temu oboje walczyli o zdrowie swojego jedynego syna.
To jeden z najsmutniejszych dni w historii polskich mediów. Nie żyje Andrzej Morozowski, jeden z najbardziej znanych dziennikarzy telewizyjnych. Wiadomość o jego odejściu wstrząsnęła jego przyjaciółmi, fanami jego talentu, widzami stacji TVN24, którzy liczyli na to, że dziennikarz wygra walkę z nowotworem. Śmierć Morozowskiego najbardziej dotknęła jego żonę Agatę. Byli razem ponad ćwierć wieku, a on zawsze mógł liczyć na jej wsparcie. Agata Morozowska o mężu: „Przez trudne chwile możemy przejść razem” Andrzej i Agata Morozowscy byli małżeństwem już ponad ćwierć wieku. Jak wspominała żona dziennikarza, poznali się dziękipolityce! „Andrzeja poznałam w Sejmie, obydwoje byliśmy dziennikarzami, Andrzej pracował wtedy w Radiu Zet i tak to się zaczęło” - mówiła Agata Mrozowska, która wtedy pracowała w "Gazecie Wyborczej". Owocem ich związku jest ich jedyny syn, Jan. Gdy chłopiec była mały, poważnie zachorował. „Gdy urodził się nasz synek, był chory i to była dla naszego małżeństwa bardzo poważna próba. Myślę, że od tamtej pory wiemy, jak bardzo możemy na siebie liczyć. Na szczęście wszystko skończyło się dobrze i to, co zostało, to świadomość, że przez trudne chwile możemy przejść razem” wspominała. Trudne doświadczenia z chorobą syna zmotywowały ich do działania. To m.in. z inicjatywy jego i jego żony powstał Charytatywny Bal Dziennikarzy. „Nasz syn Jasiek urodził się ciężko chory. Od czterech miesięcy przebywał w Centrum Zdrowia Dziecka. Byliśmy z Agatą zszokowani siermiężnymi warunkami, które tam panowały. Łóżka z czasów PRL. Pokoje z łazienkami, z których część nie działała. Jedyny porządny sprzęt, który wtedy widzieliśmy, był opatrzony serduszkiem WOŚP. Zdawaliśmy sobie sprawę z tego, że podobnie wygląda wiele szpitali w Polsce” wspominał Andrzej Morozowski dla press.pl. Tak narodziła się w nim idea, że trzeba coś zmienić. Czytaj również: Ewa Błaszczyk nie poddaje się w walce o zdrowie córki. Wyznanie aktorki chwyta za serce „To było na imprezie sylwestrowej z Andrzejem Morozowskim i Agatą Nowakowską. Rozmawialiśmy wtedy między innymi o dzieciach i trudnej sytuacji w Centrum Zdrowia Dziecka. Zaproponowałam, że może zorganizowalibyśmy na ten cel bal charytatywny. Zaraz jednak zaczęłam się zastanawiać, że to duże przedsięwzięcie, trzeba znaleźć sponsorów, zrobić listę gości, wysłać zaproszenia... Ale Andrzej powiedział: „A co tam, od razu idziemy!”. I tak to się zaczęło”, wspominała Dominika Wielowieyska. „No i spróbowaliśmy. Motorem tego przedsięwzięcia była Agata Nowakowska. Była ze mną w zarządzie i wykonywała gros pracy” dodała. Andrzej Morozowski z żoną Agatą na Charytatywnym Balu Dziennikarzy w 2007 r. To żona Andrzeja Morozowskiego rządziła w ich związku Byli małżeństwem nietypowym. Jak w wywiadzie z Romanem Praszyńskim dla Gali w 2005 r. wyznał Tomasz Sekielski, wieloletni współpracownik Andrzeja Morozowskiego, w tym związku szefem była Agata Morozowska. „Agata rządzi u nich w rodzinie. Andrzej, gdy prowadzi rozmowę w studiu, jest bardzo zasadniczy. W domu, mam wrażenie, jest czasem bezradny. Potrzebuje przewodnika. I to Agata wyznacza cele. Gdy widzę, jak Andrzej grzecznie chodzi w domu, czuję do Agaty olbrzymi respekt i szacunek. Mam wrażenie, że on się jej boi, więc sam wolę nie podskakiwać” zażartował. Dodał jednak, że mimo pozoru posiadania twardej ręki, dziennikarka ma tak naprawdę całkiem przyjazną naturę. „Jest ciepła i miła. Jest wspaniałą, wyrozumiałą kobietą. Potrafi tolerować faceta, którego w domu właściwie nie ma”. Chociaż Andrzej Morozowski często wypowiadał się o swojej żonie i o ich małżeństwie, przez długi czas na jego palcu nie można było zauważyć ślubnej obrączki. Zapytany przez rozmawiającego z nim Romana Praszyńskiego o powód, wyznał, że... ją zgubił! „Agata znalazła i schowała, mówiąc, że nie potrafię uszanować drogich rzeczy” - tłumaczył żartobliwie. Zobacz również: Andrzej Morozowski to spełniony dziennikarz, mąż i ojciec. Z synem dzielą go... poglądy polityczne Andrzej Morozowski spierał się z żoną o politykę, jednak zawsze mógł na nią liczyć Ich małżeństwo było niecodzienne także dlatego, że oboje mieli ten sam zawód. Jak wyznał w jednym z wywiadów Andrzej Morozowski, nie zawsze udawało im się oddzielić życie zawodowe od życia prywatnego: „To czasem rodzi problemy. Kłócimy się o to, co było w „Prześwietleniu”. Takie rodzinne, polityczne spory”. Mimo wszystko zawsze jednak mogli na siebie liczyć, zarówno w sprawach ważnych, jak i codziennych, niewielkich problemach. Gdy prowadzący show „Teraz My” wyznał, że choruje na dysleksję, przytoczył anegdotę, że często rolę jego prywatnego słownika odgrywa właśnie jego żona. „Zazwyczaj wysyłam Agacie SMS-y z pytaniem, jak się pisze jakiś wyraz, ale ostatnio nie miałem czasu” - wyznał w rozmowie z VIVĄ!. Gdy sytuacja jednak wymagała natychmiastowej konsultacji, z pomocą przyszedł mu syn: „Siedziałem z Jaśkiem w domu i pytam go: Synu, jak się pisze żartobliwy? Jasiek spojrzał na mnie z wyższością: Ty naprawdę nie wiesz takich rzeczy, tato? Było mi głupio” - zaśmiał się dziennikarz. Na wsparcie ukochanej mógł liczyć także w ostatnim czasie, gdy zmagał się z chorobą nowotworową. Żona i syn byli przy nim do ostatnich dni. Wspomniał o tym we wzruszającym pożegnaniu na antenie TVN24 Tomasz Sianecki. "Andrzej Morozowski odszedł po naprawdę bardzo ciężkiej chorobie, którą znosił bardzo dzielnie, wraz ze swoją żoną Agatą. Dzisiaj odszedł od Agaty, od nas, od państwa" - powiedział. Bliskim Andrzeja Morozowskiego składamy wyrazy współczucia. Andrzej Morozowski z synem Janem, 2018 r. Andrzej Morozowski dla programu Dzień Dobry TVN, 2022 r.
Jedna rola Elżbiety Zającówny zmieniła całe jego życie. Zakochał się, zanim ją poznał
Zobaczył ją na ekranie i już wiedział, że to ta jedyna. Ich miłość nie była idealna, ale prawdziwa – pełna wzruszeń, prób i czułości. Elżbieta Zającówna i Krzysztof Jaroszyński byli razem blisko 40 lat.
Gdy Elżbieta Zającówna pojawiła się jako zjawiskowa Natalia w kultowej komedii „Vabank” Juliusza Machulskiego, Krzysztof Jaroszyński zakochał się bez pamięci. Mimo że było to początkowo uczucie platoniczne, bo scenarzysta zobaczył ją tylko na ekranie. Miała zaledwie 23 lata i emanowała niecodziennym magnetyzmem. Choć znał ją tylko z kina, już wtedy wiedział, że to kobieta jedyna w swoim rodzaju. I że musi ją poznać… Los nie kazał mu długo czekać. Wkrótce zwrócono się do niego z propozycją napisania sztuki dla warszawskiego Teatru Syrena. Elżbieta grała tam wówczas regularnie. Gdy spotkali się twarzą w twarz, serce Krzysztofa zabiło mocniej. Ale... nie obsadził jej w swoim tekście. Uznał, że jest zbyt młoda do roli. Zającówna poczuła się dotknięta. Była rozczarowana, a może i trochę obrażona. On jednak nie zamierzał się poddawać. Z determinacją godną romantycznego bohatera zapraszał ją na kolacje, przynosił róże, przepraszał. I choć planowana sztuka nigdy nie ujrzała światła dziennego, narodziło się coś znacznie piękniejszego – miłość, która przetrwała próbę czasu. Wspólnie doczekali się córki Gabrieli, przeszli razem przez wzloty i upadki. A ich historia to dowód na to, że prawdziwe uczucie potrafi przezwyciężyć wszystko. Los rozdzielił ich przedwcześnie... Elżbieta Zającówna i Krzysztof Jaroszyński: historia miłości Krzysztof Jaroszyński już wtedy miał ugruntowaną pozycję w świecie artystycznym. Urodzony w 1953 roku w Warszawie, niemal natychmiast po maturze wskoczył na scenę życia publicznego i z miejsca podbił serca słuchaczy. Inteligentny dowcip, błyskotliwość i satyryczna precyzja – to był jego znak rozpoznawczy. Gdy miał zaledwie 21 lat, rozpoczął pracę w legendarnym magazynie radiowym „60 minut na godzinę”, który współtworzyły takie tuzy jak Maria Czubaszek, Jacek Fedorowicz, Jonasz Kofta czy Stefan Friedman. Była to prawdziwa kuźnia talentów i elita polskiego humoru tamtych lat. Szybko stał się jednym z czołowych twórców kabaretu – występował w słynnym „Pod Egidą”, pisał teksty dla gwiazd sceny: Piotra Fronczewskiego, Krystyny Sienkiewicz czy Janusza Gajosa. To spod jego pióra wyszedł m.in. kultowy monolog „Kultura”, który do dziś można znaleźć na YouTubie i który wciąż bawi kolejne pokolenia. Czytaj także: Pusta kawalerka, ledwie 30 metrów. Początki małżeństwa Jolanty i Aleksandra Kwaśniewskich nie należały do łatwych Elżbieta Zającówna przyszła na świat w Krakowie, ale jej historia już od pierwszych chwil była nieco bardziej zawiła. Rodzice marzyli o chłopcu – to miało być spełnienie ich rodzinnych planów. Los jednak zadecydował inaczej. I choć ojciec szybko pokochał swoją córkę, to nie porzucił marzenia o „pomocniku w domu”. Elżbieta od najmłodszych lat była dziewczynką, która potrafiła wbić gwóźdź, obsłużyć wiertarkę i bez wahania wymienić koło w samochodzie. Twarda, niezależna, a przy tym obdarzona niezwykłym urokiem – już wtedy wyróżniała się z tłumu. „Dzięki temu umiem posługiwać się wiertarką, wbić gwóźdź, wymienić koło w samochodzie”, mówiła w jednym z wywiadów. Po drugie, chciała być sportsmenką. Jej życie mogło potoczyć się zupełnie inaczej. Elżbieta Zającówna od dziecka marzyła o karierze sportowej i miała zdawać na Akademię Wychowania Fizycznego. Wszystko szło zgodnie z planem – do momentu badań lekarskich. Diagnoza była jak zimny prysznic: choroba Von Willebranda, rzadka przypadłość powodująca zaburzenia krzepliwości krwi i długotrwałe krwawienia. Sport wyczynowy? Zakazany temat. Nie poddała się. Z wdziękiem i determinacją sięgnęła po plan B – złożyła dokumenty do krakowskiej szkoły teatralnej. I… zdała za pierwszym podejściem. Charyzma, uroda i talent zrobiły swoje. Widzowie szybko ją pokochali – najpierw za role w „Vabank 2”, „Seksmisji”, „CK Dezerterach”, a potem bezgranicznie jako Hankę Trzebuchowską w popularnym serialu „Matki, żony i kochanki”. Stała się jedną z ulubienic polskiego kina lat 80. i 90. CZYTAJ TEŻ: Joanna Kulig dostała nową rolę i jest nie do poznania. Tak wygląda jako Britney Spears Elżbieta Zającówna i Krzysztof Jaroszyński: kryzysy Nie od razu planowali wspólną przyszłość. Zarówno Elżbieta, jak i Krzysztof mieli za sobą emocjonalne bagaże, doświadczenia, które uczyły ostrożności. Małżeństwo? Początkowo nie było nawet tematem rozmów. A jednak… los znów zadrwił z planów. Na początku lat 90. stanęli na ślubnym kobiercu – choć nie obyło się bez przygód. Zapomnieli obrączek. Nerwy, nieporozumienia, cicha kłótnia… aż w końcu ktoś z gości pożyczył im swoje. Mówiono, że to na szczęście. I rzeczywiście, mimo burz, ich małżeństwo przetrwało próbę czasu. Byli jak ogień i woda. Elżbieta – pogodna, uśmiechnięta, potrafiąca cieszyć się drobiazgami. Krzysztof – temperamentny choleryk, często poważny, czasem wręcz ponury. Jak wielu satyryków, prywatnie był daleki od scenicznego dowcipu. Ale to właśnie ta różnorodność ich przyciągała i sprawiała, że nie potrafili bez siebie żyć. „Nie wiem, czy jestem aż takim ponurakiem. Ale prawdą jest, że dość łatwo się irytuję i wpadam w gniew. Co prawda szybko mi też przechodzi. To zasługa żony, która jak nikt potrafi mnie rozładować”, mówił w jednej z rozmów. W tej parze to on był artystą, ona pragmatyczką, która doprowadzała do finału jego pomysły. I królową domu. „Jako osoba o silnym charakterze niczego ze mną nie uzgadnia. Wydaje polecenia i natychmiast je wykonuje. Kiedy na przykład trzeba zawiesić karnisz, natychmiast sięga po wiertarkę. Nie daje mi żadnych szans, bym udowodnił, że doskonale umiem radzić sobie z tego typu zajęciami. Ela w domu jest prawdziwym szefem”, tłumaczył Krzysztof Jaroszyński w rozmowie z Se.pl. Oboje żartowali, że ich związek jest raczej pogodny niż zgodny. Ona pytana kiedyś, jak jest w domu małżeństwa aktorskiego, powiedziała, że podobnie, jak w każdym domu, gdzie dwójka ludzi ciężko pracuje. „Od innych rodzin różnią nas tylko pory powrotów z pracy. Ja na ogół kończę pracę o 22.00, a podczas wyjazdowych występów o 2, 3, 4... w nocy”. ZOBACZ TEŻ: Tak wygląda jedyna córka Elżbiety Zającównej. Co dziś robi Gabriela Jaroszyńska? Elżbieta Zającówna i Krzysztof Jaroszyński: Na chwilę zapomnieliśmy, że się kochamy Byli jedną z najbardziej lubianych par polskiego show-biznesu – piękni, utalentowani, z klasą. Fani śledzili ich każdy krok, a media z czułością opisywały kolejne etapy ich życia. Wiadomo było, że z utęsknieniem czekali na dziecko. Gdy na świecie pojawiła się ich córka, Gabriela, nie kryli wzruszenia. Mała wkrótce dorosła, a dziś Gabriela to niezależna kobieta z pasją. Choć miała swój epizod aktorski w serialu „Graczykowie”, nie poszła w ślady sławnych rodziców. Studiowała japonistykę, jest instruktorką tańca K-Pop i z zaangażowaniem promuje kulturę azjatycką w Polsce. Elżbieta, w momencie narodzin córki, bez wahania odsunęła karierę na dalszy plan. Skupiła się na macierzyństwie i domowym życiu w zaciszu żoliborskiej willi. Krzysztof – wciąż zawodowo aktywny – pracował intensywnie. Ich wspólne życie zaczęło się powoli rozchodzić... Był moment, gdy ich nazwiska znów pojawiły się na łamach kolorowych magazynów – tym razem w kontekście plotek. Media szeptały o domniemanym romansie Krzysztofa Jaroszyńskiego z modelką Iloną Felicjańską. Mówiono, że związek jednej z najbardziej znanych par show-biznesu przechodzi poważny kryzys. Czy była w tym prawda? Tego nigdy nie potwierdzili. Ale jedno jest pewne – nawet jeśli ich relacja stanęła wtedy na zakręcie, potrafili wspólnie przez niego przejść. Cicho, z godnością, bez publicznego prania brudów. Jakby wiedzieli, że ich historia zasługuje na drugą szansę. Elżbieta Zającówna opowiadała w 2011 roku: „Kiedy urodziła się Gabrysia, Krzysztof poczuł się odtrącony. Na chwilę zapomnieliśmy, że się kochamy. Szybko jednak doszliśmy do wniosku, że musimy ratować nasz związek. Postanowiliśmy poświęcać sobie więcej uwagi, zrezygnowaliśmy z niektórych zawodowych planów — tych, które wymagały od nas ciągłych wyjazdów. Założyliśmy firmę, by pracować na miejscu, w Warszawie” czytamy w SE.pl. ZOBACZ RÓWNIEŻ: Najpierw plotki o rozwodzie, a tu takie wieści. Emilia Komarnicka i Redbad Klynstra rozwiewają wszelkie wątpliwości Nauczyli się być ze sobą Mówiła też, że nauczyli się „być ze sobą”, a nie obok siebie. Elżbieta ze względu na swoją chorobę zrezygnowała z intensywnej pracy aktorskiej. „Nie chcę umrzeć na scenie” - mówiła. Krzysztof mniej występował na estradzie. Zajął się bardziej pisaniem, m.in. scenariuszy do takich seriali jak „Daleko od noszy”, gdzie rolę ordynatora grał niezapomniany Krzysztof Kowalewski, czy „Graczykowie”. Założyli firmę producencką „Gabi” nazwaną tak na cześć córki. Elżbieta Zającówna angażowała się w działalność charytatywną, była wiceprezesem fundacji Polsat, mówiła, że jej choroba nauczyła ją dostrzegania potrzeb innych, a zwłaszcza dzieci. Ich życie raz jeszcze wystawione zostało na próbę w 2015 roku. Krzysztof Jaroszyński przeżył poważny wypadek samochodowy – prowadzony przez niego BMW zderzył się z TIR-em. Widok auta mroził krew w żyłach, a on sam jeszcze długo wracał myślami do tamtego dnia. Sam przyznawał, że to, że wyszedł z tej kraksy praktycznie bez szwanku, to nawet nie było szczęście. To był cud. „28 lipca, kilka minut po 10 rano, otrzymałem drugie życie”, napisał. Mąż Elżbiety Zającówny podziękował wtedy w emocjonalnym wpisie swojemu synowi Mikołajowi, który przyjechał po niego do szpitala w Świeciu, tuż po wypadku, żonie i córce oraz lekarzom, którzy zajęli się nim „niczym w amerykańskim serialu”. Dziękował też sile wyższej, św. Krzysztofowi, patronowi kierowców. „I mojemu Patronowi, którego obrazek nad przednią szybą cudem ocalał nietknięty...” Krzysztof Jaroszyński prowadzi kabaret „PanDemon”, w wielu teatrach grana była jego sztuka „Roma i Julian”, komentuje różne zdarzenia na swoim Facebooku. Elżbieta Zającówna grała sporadycznie, w 2020 roku można ją było zobaczyć na przykład w serialu „Mały zgon” na Canal+. Pytana w czasie jednego z internetowych czatów, czy czuje się spełniona jako kobieta i aktorka, mówiła: „Tak, ja zawsze powtarzam, że czuję się szczęśliwą osobą, zarówno w życiu, jak i w zawodzie”. Los rozdzielił małżonków zbyt wcześnie. Elżbieta Zającówna nie żyje W dniu 28.10.2024 roku media obiegły smutne wieści o śmierci Elżbiety Zającówny. Miała zaledwie 66 lat. O jej śmierci poinformował Związek Artystów Scen Polskich. ZOBACZ TEŻ: Była dla niej całym światem. Elżbietę Zającównę łączyła z córką wyjątkowa więź <img src="https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/48/2024/07/imgmkb1uq-53e3385.jpg" width="1600" height="2424" alt="N/z Krzysztof Jaroszynski z corka Premiera spektaklu "BIZNES" w rezyserii Jerzego Bonczaka Warszawa , Polska . 2010-10-08 .,Image: 427253311, License: Rights-managed, Restrictions: , Model Release: no, Credit line: Krzysztof Kuczyk / Forum" title="Premiera spektaklu "BIZNES" w rezyserii Jerzego Bonczaka" />
Mało kto wiedział, skąd pochodzi żona Rafała Brzozowskiego. Ten szczegół zaskoczył wszystkich
Rafał Brzozowski powiedział swojej ukochanej "tak". Para pobrała się 1 sierpnia podczas kameralnej ceremonii, a ich historia od początku rozwijała się wokół wspólnej pasji do muzyki. Gdy emocje po ślubie nieco opadły, uwagę internautów przykuł jeszcze jeden szczegół – biografia Heleny. Okazało się, że żona wokalisty ma podwójne obywatelstwo, co dla wielu było niemałym zaskoczeniem.
Przez długi czas Rafał Brzozowski bardzo konsekwentnie oddzielał życie zawodowe od prywatnego. Choć od lat pozostaje jedną z najbardziej rozpoznawalnych postaci polskiej sceny muzycznej i telewizji, rzadko opowiadał o swoich relacjach uczuciowych. Nic więc dziwnego, że wiadomość o ślubie wywołała ogromne zainteresowanie. Dopiero w ostatnich tygodniach media zaczęły odkrywać kolejne informacje o kobiecie, która skradła jego serce. Helena od lat związana jest z muzyką, jednak do tej pory pozostawała z dala od show-biznesowego zgiełku. Teraz zainteresowanie wzbudza nie tylko ich wspólna historia, ale także jej międzynarodowe korzenie. Rafał Brzozowski i Helena są już po ślubie. Ich historia zaczęła się od wspólnej pasji do muzyki 1 sierpnia Rafał Brzozowski i Helena powiedzieli sobie sakramentalne "tak", pieczętując związek, który dojrzewał z dala od blasku fleszy. Choć artysta od dawna chronił swoją prywatność, osoby z jego otoczenia podkreślają, że ich relacja rozwijała się spokojnie i naturalnie. W centrum tej historii od początku była muzyka. To właśnie wspólna pasja do śpiewania i występów sprawiła, że ich drogi się przecięły, a zawodowa znajomość z czasem przerodziła się w głębokie uczucie. ZOBACZ: Pierwszy taniec Rafała Brzozowskiego i jego żony trafił do sieci. Wybrali ponadczasowy hit Wodeckiego Kim jest Helena, żona Rafała Brzozowskiego? To właśnie jej podwójne obywatelstwo zaskoczyło opinię publiczną Choć Helena przez lata pozostawała poza światem show-biznesu, nie oznacza to, że jest osobą anonimową. Żona Rafała Brzozowskiego od lat rozwija swoją muzyczną pasję, ale z powodzeniem realizuje się także zawodowo poza sceną. Jak podają media, prowadzi również gabinet związany z branżą beauty i dermatologią estetyczną, łącząc działalność artystyczną z biznesem. To właśnie ta różnorodność zawodowych doświadczeń sprawiła, że po ujawnieniu jej tożsamości wiele osób zaczęło interesować się jej życiem. Jednym z najczęściej komentowanych faktów okazało się jednak jej podwójne obywatelstwo. Helena urodziła się we Francji, dzięki czemu posiada zarówno obywatelstwo francuskie, jak i polskie obywatelstwo. Ten element biografii szybko zwrócił uwagę opinii publicznej, ponieważ wcześniej niewiele było wiadomo o jej rodzinnych korzeniach. Choć sama nie eksponuje tego w mediach, informacja o francuskim miejscu urodzenia stała się jedną z najczęściej przywoływanych ciekawostek po ślubie z Rafałem Brzozowskim. SPRAWDŹ TEŻ: Pierwsze zdjęcia Rafała Brzozowskiego po ślubie. Wymowny wpis poruszył fanów
Zendaya była dla Toma Hollanda ukojeniem w najtrudniejszym momencie. Dziś o ich związku mówi świat, przełamują stereotypy
Zendaya i Tom Holland przez lata konsekwentnie chronili swoją prywatność, zaprzeczając plotkom o romansie. Wszystko zmieniło się, gdy paparazzi sfotografowali ich podczas pocałunku, a fani zyskali potwierdzenie, że filmowy Peter Parker i MJ są parą również poza planem. Dziś uchodzą za jeden z najbardziej zgodnych duetów Hollywood, a ich historia pokazuje, że miłość potrafi przetrwać presję sławy i medialne zainteresowanie.
Zendaya i Tom Holland długo ukrywali swoje uczucie. Gdy dziennikarze ich o to pytali, zawsze odmawiali komentarza. Każdą plotkę, również starali się dementować. „To moja najlepsza przyjaciółka”, mówił o koleżance z planu aktor. Kiedy fotoreporterzy przyłapali ich na całowaniu się, nabrali wody w usta. Internet wtedy zawrzał. Fani nie mieli żadnych wątpliwości. Tom Holland i Zendaya są w związku. Ostatecznie przyznali, że łączy ich coś więcej niż przyjaźń. Nareszcie Peter Parker znalazł swoją MJ. Razem przełamują stereotypy, bo w końcu to miłość jest najważniejsza. Początki miłości Toma Hollanda i Zendayi Młody artysta największą sławę zyskał dzięki produkcjom Marvela. Tom Holland wykreował niezwykle oryginalną wersję Spider-Mana. W jednym z wywiadów opowiedział jak, wyglądały początki znajomości z filmową MJ: „Jesteśmy najlepszymi przyjaciółmi. Jest wspaniała. Cieszę się, że ją poznałem. Zendaya zdobyła sławę jako dziecko, ja dopiero wkraczam do show-biznesu. Gdy czuję się niepewnie, dzwonię do niej z pytaniem, jak poradzić sobie z popularnością”, czytaliśmy. A ona? Zaczynała w produkcjach Disneya, jednak na szczęście nie została zaszufladkowana. W ostatnich latach sławę przyniosła jej rola w serialu „Euforia”. To właśnie za wcielenie się w postać Rue otrzymała nagrodę Emmy. Pojawiła się również w „Diunie”, „Malcolm i Marie”, „Challengers" czy właśnie u boku Toma Hollanda w „Spider-Manie”. W życiu prywatnym wspiera każdą kobietę. Udowadnia im, że wszystko jest możliwe, niezależnie od koloru skóry czy pochodzenia. Zanim aktorka poznała młodego Brytyjczyka, nie była w żadnym związku. Długo była singielką, co jej nie przeszkadzało. Wolała skupić się na karierze. Toma Hollanda poznała dopiero na planie filmowym do „Spider-Mana: Homecoming” w 2016 roku. Podczas trasy promocyjnej za każdym razem zaprzeczali plotkom, które mówiły, że między nimi pojawiła się chemia. Fani bardzo chcieli, żeby pogłoski stały się prawdą. Jak wiadomo, wiele podejrzeń zostało potwierdzonych przez „anonimowe źródła”. Osoby ze środowiska ulubieńców widzów opowiedzieli magazynowi „People”, że „Zendaya i Tom spędzają ze sobą tyle czasu, ile to możliwe”, czytaliśmy latem 2017 roku. Oni jednak konsekwentnie milczeli. A co ich połączyło? Ponoć ogromne poczucie humoru. Aktorzy udowodnili, że mają również dystans do siebie. Kiedy pojawiły się informacje, że mają spędzić wspólne wakacje, napisali: „Czekaj, czekaj… moim ulubionym newsem jest to, że jedziemy razem na wakacje HA! Od lat nie byłam na wakacjach!”, dementowała Zendaya. „A czy trasa promocyjna się liczy?”, dodał Tom. CZYTAJ TEŻ: O tym jeszcze nigdy nie mówił! Tak Wojciech Szczęsny poznał miłość swojego życia! Sesja do filmu „Spiderman: Homecoming” w Madrycie. Tom Holland i Zendaya, 14.06.2017 rok W pewnym momencie ludzi obiegła informacja, że Zendaya spędza wolne chwile z Jacobem Elordim, z którym gra w serialu „Euforia”. Później widziano ich, jak całują się w Nowym Jorku, jednak aktor z czasem związał się z Kaią Gerber. A co w tym, czasie robił Tom? On podczas pandemii zamieszkał z Nadią Parkes, którą postanowił przedstawić rodzinie i przyjaciołom, jako „oficjalną dziewczynę”. Czas pokazał, że nic z tego nie wyszło i oboje wrócili do punktu wyjścia. Na początku 2021 roku internet na nowo zawrzał, ponieważ pojawiły się zdjęcia, na których było widać jak... Tom Holland i Zendaya wymieniają się pocałunkami! „Nareszcie!”, pisali wówczas rozradowani internauci. Ale czy już oficjalnie byli razem? Nie, oboje milczeli. Przyjaciele pary w kolejnych magazynach informowali, że „pomagają sobie nawzajem złapać równowagę”. Później filmowy Peter Parker zabrał swoją dziewczynę na wesele znajomego. W dodatku 1 września 2021, z okazji jej urodzin, opublikował wspólne zdjęcie na swoich social-mediach. „Moja MJ, wszystkiego najlepszego”, napisał wówczas. „Największym sposobem, w jaki mi pomogła, jest po prostu towarzystwo, wiesz, jak dwoje przyjaciół spotykających się razem, jak doświadczanie tego świata, przeżywanie tych samych problemów w tym samym czasie, posiadanie ramienia, na którym można się wypłakać. To była ważna sprawa dla nas obojga. Naprawdę jesteśmy rodziną. Nie ma zakątka świata, gdzie nie dotarłby Spider-Man, więc naprawdę miło jest mieć rodzinę, z którą mogę się tym dzielić”, opowiadał Tom w rozmowie z Entertainment Tonight. Od tamtego czasu Zendaya coraz częściej gościła na jego Instagramie. Na profilu aktora coraz częściej zaczęły pojawiać się zdjęcia Zendayi, w których wspierał jej najnowsze projekty. Fani oczekiwali w niecierpliwości, aż w końcu publicznie przyznają się do łączącego ich uczucia. W pewnym momencie Zendaya zaczęła również rzucać podpowiedzi, które sugerowały, że ich relacja weszła na zupełnie inny poziom. Gdy Timothéego Chalameta spytano w kim kocha się, Zendaya, odpowiedział: „Wiadomo, że w Tomie Hollandzie”. Jaka była jej reakcja? Znaczący chichot. Po dwóch miesiącach od jej 25. urodzin Tom wyznał, że: „Gdy jest się znanym, traci się kontrolę nad swoją prywatnością, a miłość przeżywa się na oczach całego świata. Trzeba tyle z siebie dać, że to, co najważniejsze, chce się zachować dla siebie. Szanuję ją za bardzo, żeby o tym mówić. To też jej historia, nasza historia. Gdy będziemy gotowi, zaczniemy ją opowiadać”, czytaliśmy. CZYTAJ RÓWNIEŻ: Potwierdził ślub i zdementował bolesne plotki. Dawid Ogrodnik wydał sensacyjne oświadczenie Zendaya i Tom Holland. Sesja do filmu „Spider-Man: No Way Home”, 05.12.2021 rok Tom Holland i Zendaya – historia miłości Dzisiaj Zendaya i Tom Holland tworzą jedną z najpiękniejszych par Hollywood. Oboje przełamują stereotypy. Aktorka jest znacząco wyższa od swojego ukochanego. „Pamiętam, jak robiliśmy testy ekranowe „Spider-Mana”. Musiałbyś zadać to pytanie Jonowi Wattsowi, ale każda dziewczyna, którą testowaliśmy dla obu ról, była wyższa ode mnie. Zastanawiam się, czy to była decyzja Jona. Nie było nikogo, kto byłby niższy niż ja. Szczerze mówiąc, jestem dość niski. Więc może to była decyzja podjęta przez reżysera i coś, czego był świadomy i chciał przełamać stereotyp. Uważam, że to jest świetne”, wyznał aktor w jednym z wywiadów dla Jessici Shaw. Aktor zwrócił również uwagę na to, że stereotyp na punkcie wzrostu jest niedorzeczny. Dla nich najważniejsza jest miłość, a wzrost czy wygląd nie mają dla nich znaczenia. „Zendaya jest niewiele wyższa. Może co najwyżej centymetr lub dwa. To nie jest tak, jak ludzie mówią: „Jak się całujecie? To musi być takie trudne”, powiedział Tom Holland. Zupełnie nie krępuje się, gdy pojawiają się razem na jakiejś uroczystości, a jego partnerka zakłada dodatkowo wysokie szpilki. SPRAWDŹ TEŻ: Emilia Komarnicka nabrała wody w usta, a plotki przybierają na sile. Najnowsze doniesienia nie pozostawiają złudzeń Zendaya i Tom Holland, jako Peter Parker i MJ. Fragment z filmu „Spider-Man: Bez drogi do domu”, 2021 rok <img src="https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/48/2024/07/imgDXy22V-abd8ef2.jpg" width="2000" height="879" alt="Ferrari Press Agency Spider-Man 1 Ref 13487 17/11/2021 See Ferrari text Pictures must credit: Marvel Studios / Sony Here???s a first glimpse at the new trailer for the latest and eagerly awaited Marvel superhero universe movie, Spider-Man: No Way Home.And Tom Holland???s Peter Parker alias Spider-Man, finds himself going up against old foes in the shape of Green Goblin, Doc Ock, Electro, Sandman and LizardThe trailer starts from where the previous instalment ???Spider-Man: Far From Home??? had ended as his identity as Spider-Man is revealed at the end of 2019 film.Parker seeks the help of Doctor Strange played by Benedict Cumberbatch. But his indecision instead opens the multi-verse and unleashes a suite of villains from previous Spider-Man franchises, including Willem Dafoe???s Green Goblin from 2002???s ???Spider-Man???.Alfred Molina???s Otto Octavius from Spider-Man 2, Thomas Haden Church???s Sandman from Spider-Man 3, Rhys Ifans??? the Lizard from The Amazing Spider-Man and Jamie Foxx???s Electro from 2014???s The Amazing Spider-Man 2. OPS: Clip from the second trailer for Spider-Man: No Way Home.Tom Holland as Spider-Man and Zendaya as MJ share a kiss Picture supplied by Ferrari" title="Trailer filmu Spider-Man: No Way Home" /> W 2021 r. para w końcu zdecydowała się przyznać, co ich łączy. Nie zrobili jednak tego na swoich warunkach — wścibskie media zupełnie odebrały im prywatność. „Nie sądzę, że chodziło o brak gotowości. Po prostu nie chcieliśmy [o tym mówić — przyp. red.]” mówił Tom Holland w rozmowie z GQ. „To wspólne uczucie [które nas łączy — przyp. red.] jest takie, że kiedy naprawdę kogoś kochasz i troszczysz się o kogoś, pewne chwile lub rzeczy chciałbyś mieć na własność.… Myślę, że kochanie kogoś jest rzeczą świętą i wyjątkową, i czymś, z czym chcesz radzić sobie, doświadczać, zaznawać i cieszyć się jedynie pomiędzy dwojgiem ludzi, którzy się kochają” mówiła zaś Zendaya. Tom Holland i Zendaya dbają o swoją prywatność. Artyści wzięli ślub w tajemnicy Nadal nieczęsto rozmawiają o życiu prywatnym, ale za to nie ukrywają swojego związku i razem wychodzą na czerwone dywany. W tym roku potwierdzili, że wzięli ślub w tajemnicy. Nie opublikowali jednak żadnych zdjęć z ceremonii. W sieci próżno również szukać wycieków materiałów od osob, które mogły zostać zaproszone. Teraz, gdy ulubienica widzów pojawi się wokół ukochanego, on patrzy na nią z wielką czułością i nie jest w stanie oderwać od niej wzroku. Zendaya jest mniej wylewna, chociaż zdarzają się wyjątki. „Jestem z ciebie dumna, mój Spider-Manie”, skomentowała jeden z jego postów. Oboje z dnia na dzień są pewni swoich uczuć. Zdarza się, że wolne chwile spędzają ze swoimi rodzicami, chociaż mieszkają na różnych kontynentach. Zendaya odwiedza Wielką Brytanię, skąd pochodzi jej ukochany. On również robi dla niej co może. Ponoć Brytyjczyk regularnie odwiedzał swoją partnerkę na planie „Euforii”. O szczegółach swojej miłości jednak dalej nikomu nie mówią. Życie prywatne jest dla nich niezwykle ważne. Nie chcą się z nim dzielić, a ich tajemniczość bardziej podsyca plotki. Podejrzewano, że para kupiła pierwszą posiadłość, w której razem mieli zamieszać. „Są bardzo zakochani i chcieli, aby ich pierwszy dom znajdował się w Londynie, gdzie dorastał Tom. Wszyscy są z tego powodu zachwyceni”, informowało anonimowe źródło. Kolejną pogłoską była rzekoma ciąża Zendayi. „Po co wymyślać takie głupoty. Dlatego już nie wchodzę na Twittera”, zdementowała tę plotkę artystka. Na pewno wiemy, że oboje tworzą zgrany duet. Miłość i szczęście nigdy ich nie opuszcza. ZOBACZ RÓWNIEŻ: Wnuczka Krzysztofa Kowalewskiego wzięła ślub z kobietą. Panie planują kolejne uroczystości! Zendaya i Tom Holland podczas premiery filmu „Spider-Man: No Way Home”, 13.12.2021 rok
Żona Grzegorza Turnaua jest od niego starsza o 8 lat. Mało kto zna kulisy ich związku
Grzegorz Turnau i Maryna Barfuss od lat udowadniają, że miłość może dojrzewać z dala od blasku fleszy. Połączyła ich muzyka, wspólna praca i życie w trasie, a z czasem także rodzina oraz niezwykle trwała więź. Choć rzadko opowiadają o sobie publicznie, ich historia należy do najbardziej niezwykłych w polskim świecie artystycznym.
Od ponad czterech dekad świata poza sobą nie widzą. Dzielili ze sobą nie tylko życie prywatne, lecz także zawodowe i to właśnie od wspólnych występów rozpoczęła się ich znajomość. Mało kto wie, kim jest żona Grzegorza Turnaua. Jak sam mówi, „być może to wspólne życie w trasie utrwaliło więź małżeńską”. Maryna Barfuss, u boku której uwielbiany artysta odnalazł szczęście, to kobieta niezwykle utalentowana. Od lat 80. patrzą w tym samym kierunku... Grzegorz Turnau i Maryna Barfuss — jak się poznali? Ona, wykształcona i niesamowicie uzdolniona flecistka, i on — skromny muzyk na początku swojej kariery. Maryna Barfuss regularnie występowała w Piwnicy pod Baranami, której Grzegorz Turnau był stałym bywalcem. Los chciał, że drogi tych dwojga pewnego dnia się skrzyżowały — tym sposobem rozpoczęła się nie tylko ich zawodowa współpraca, ale również miłość, która przetrwała aż do dziś. Jej owocem jest urodzona w 1988 roku córka Antonina. Grzegorz Turnau z córką, Antoniną Turnau To rzadkość w artystycznym świecie, aby para wytrwała w zgodzie aż tyle lat. Od zawsze unikali ścianek oraz wystawnego życia, a uczucie nie było na pokaz. Będąc zgodnymi co do cenienia sobie prywatności, postanowili trzymać się z dala od mediów. Grzegorz Turnau tylko kilka razy wspominał o żonie w wywiadach — jak chociażby podczas rozmowy z portalem Gazeta.pl przyznał, że ich drogi zawodowe w ostatnim czasie nieco się rozeszły. Nie przełożyło się to jednak na prywatne relacje. Wzloty i upadki nie były im straszne. CZYTAJ TAKŻE: Maryna Barfuss i Grzegorz Turnau: historia tajemniczej miłości flecistki i pianisty „Maryna już od dość dawna nie gra ze mną w zespole, choć staram się, by na każdej płycie coś zagrała na flecie. Wybrała inne, pasjonujące ją zajęcie. W latach 90. intensywnie współpracowaliśmy jako muzycy. Być może to wspólne życie w trasie utrwaliło więź małżeńską, dla której, jak wiemy, życie rock'n'rollowe zazwyczaj nie jest zbyt łaskawe” — przyznał wówczas muzyk. Grzegorz Turnau z żoną, Maryna Barfuss, 7.12.2004 Kim jest Maryna Barfuss, żona Grzegorza Turnau? Urodziła się 16 lipca 1959 roku w Krakowie. Z tym pięknym miastem związała całe swoje życie zawodowe i artystyczne, i również w nim poznała Grzegorza — muzyka, który wywrócił jej świat do góry nogami. Jest osiem lat starsza od swojego męża, lecz to nie przeszkodziło im w stworzeniu pięknej relacji, dzięki której stanęli na ślubnym kobiercu. Są niemalże nierozłączni i unikają skandali, dzięki czemu zapracowali sobie na miano jednej z najbardziej zgodnych i lubianych par w show-biznesie. To właśnie ona pomagała mu przy tworzeniu debiutanckiej płyty. Po sukcesie pierwszego krążka z zapałem zaangażowała się w pracę przy kolejnych albumach — Grzegorz Turnau przyznał kiedyś, iż zawsze stara się, aby na każdym znalazła się chociaż jedna piosenka z jej udziałem. SPRAWDŹ RÓWNIEŻ: Grzegorz Turnau stracił głowę dla wnuczki. Córka Marka Kondrata jest dla muzyka najcenniejszym skarbem Prywatnie są rodzicami córki. Antonina pojawiła się na świecie krótko po ślubie pary, dziś znana jest w mediach jako żona o 39 lat starszego Marka Kondrata. O tym związku swego czasu było bardzo głośno — nic więc dziwnego, że stroniący od zainteresowania rodzice mieli wobec całej sytuacji mieszane odczucia. Nie zabierali jednak głosu w sprawie. Uczyniła to dopiero osoba z bliskiego otoczenia, która ujawniła, że pojawiły się pewne wątpliwości, lecz dziś rodzice bardzo wspierają swoje jedyne dziecko. „Maryna zrozumiała, że Antonina jest zakochana jak nigdy dotąd. Martwiła się jednak, czy związek z tak dojrzałym mężczyzną da jej jedynaczce szczęście. I jak poradzi sobie, będąc obiektem zainteresowania mediów” — przekazało wówczas Na Żywo. Warto dodać, że Maryna i Grzegorz są także dumnymi dziadkami wnuczki Helenki, która jest ich największym szczęściem! Życzymy dużo radości i spełnienia dla całej rodziny. Grzegorz Turnau z żoną, Maryna Barfuss, 16.04.2004
Natalia Kukulska szczerze o kryzysach w małżeństwie. „Gdyby ktoś teraz zapytał mnie…”
Natalia Kukulska rzadko mówi o swoim życiu prywatnym, dlatego jej najnowsze wyznanie wzbudziło duże zainteresowanie. Artystka otwarcie opowiedziała o kryzysach w małżeństwie z Michałem Dąbrówką i przyznała, że ich związek przechodził przez bardzo trudne chwile.
Natalia Kukulska rzadko dzieli się szczegółami swojego życia prywatnego, jednak tym razem zrobiła wyjątek. W najnowszych rozmowach opowiedziała o kryzysach, które pojawiły się w jej małżeństwie z Michałem Dąbrówką. Artystka przyznała, że ich relacja przechodziła przez trudne etapy, a dziś patrzy na tamte wydarzenia z zupełnie innej perspektywy. Natalia Kukulska o kryzysach w małżeństwie z Michałem Dąbrówką Natalia Kukulska od lat należy do grona najbardziej rozpoznawalnych polskich artystek. Ze sceną muzyczną związana jest od dzieciństwa, a mimo upływu lat nadal aktywnie rozwija swoją karierę. Równocześnie od wielu lat tworzy związek z Michałem Dąbrówką. Para pobrała się w 2000 roku i wspólnie wychowuje troje dzieci. Choć artystka zazwyczaj chroni swoją prywatność i rzadko opowiada o życiu rodzinnym, tym razem zdecydowała się na szczere wyznanie. W najnowszym wywiadzie oraz podczas rozmowy w podcaście „Portret” opowiedziała o doświadczeniach związanych z małżeństwem i nie ukrywała, że również w ich relacji pojawiały się trudne momenty. Jak podkreśliła, ich wspólna historia nie była pozbawiona wzlotów i upadków, a uczucie przez lata ulegało zmianom. W wywiadzie dla Vivy, Michał Dąbrówka mówił z kolei: "Może to nie był kryzys między nami, ale pięć lat po ślubie miałem epizod depresji, który trochę zaburzył poczucie szczęścia i sielanki, jakie do tamtej pory nam towarzyszyło. Nie wstydzę się dziś do tego przyznać. Byłem w dziwnym stanie, tkwiłem w smutku i lęku, zastanawiałem się, co się dzieje z moją głową. Na początku myślałem, że to jesienna chandra, spadek nastroju, normalny w naszym klimacie. Ale to nie mijało. Zacząłem szukać pomocy. Przeczytałem stosy książek, by dowiedzieć się, czym jest depresja. Ludzie wstydzą się o tym mówić, bo myślą, że depresja jest chorobą psychiczną, a w dzisiejszych czasach co trzeci człowiek ma depresję. Musiałem nauczyć się z tym żyć i zrobić wszystko, by przetrwać. Do tej pory żyliśmy trochę jak w bańce. Myśleliśmy, że będzie to trwać wiecznie. Że zawsze będzie wszystko dobrze i będziemy się tylko pozytywnie nakręcać. Niestety…" ZOBACZ TEŻ: Nie chciał śpiewać jak sławna mama, gra na niezwykłym instrumencie. Jedyny syn Natalii Kukulskiej kończy dziś 26 lat. Ale przystojniak! „Miłość się nie zmienia” – co wyznała artystka w podcaście „Portret”? W rozmowie w podcaście „Portret” Natalia Kukulska mówiła o tym, jak postrzega miłość po wielu latach wspólnego życia. Jak wyznała: „Miłość się nie zmienia, zmienia się jej temperatura i to nie znaczy, że jest coraz niższa, ale po prostu się cały czas zmienia. Cały czas są wzloty i upadki.” Artystka zwróciła uwagę, że relacja między dwojgiem ludzi nie pozostaje niezmienna. Według niej zmienia się sposób przeżywania uczuć, a trudniejsze okresy są naturalnym elementem wspólnego życia. Natalia Kukulska przyznała również, że z biegiem czasu inaczej patrzy na wydarzenia, które kiedyś były dla niej bardzo trudne. Jak powiedziała, życie nauczyło ją, że wszystko się zmienia, a doświadczenia – nawet te bolesne – mogą mieć swój cel. To właśnie dlatego dziś nie potrafi jednoznacznie odpowiedzieć na pytanie, czy chciałaby całkowicie wymazać trudne chwile ze swojego małżeństwa. Był moment, gdy związek mógł się rozpaść O kryzysach w swoim małżeństwie Natalia Kukulska opowiedziała także w rozmowie z Pudelkiem. Nie ukrywała, że ich relacja przeszła przez bardzo wymagający etap. Jak przyznała, zdarzył się moment, w którym małżeństwo mogło się zakończyć. Powiedziała również, że ona i Michał Dąbrówka musieli odpowiedzieć sobie na pytanie, czy nadal chcą walczyć o swój związek. Artystka otwarcie przyznała, że nie zamierza ukrywać faktu, iż taki etap rzeczywiście miał miejsce. Jednocześnie podkreśliła, że trudności nie oznaczają końca relacji, lecz mogą być jednym z etapów wspólnego życia. Dlaczego Natalia Kukulska nie chciałaby wymazać trudnych doświadczeń? Jednym z najbardziej poruszających fragmentów wypowiedzi Natalii Kukulskiej było wyznanie dotyczące spojrzenia na przeszłość. Artystka powiedziała, że gdyby dziś ktoś zapytał ją, czy chciałaby usunąć z życia wszystkie trudne wydarzenia, bardzo długo musiałaby się nad tym zastanawiać. Takie podejście wynika z przekonania, że doświadczenia, nawet jeśli były bolesne, wpłynęły na rozwój ich relacji. Z jej słów wynika, że obecnie patrzy na tamte wydarzenia z większym zrozumieniem niż w chwili, gdy się wydarzały. Jednocześnie zaznaczyła, że życie nauczyło ją zaufania do tego, że wszystko się zmienia, a wydarzenia mają swój cel. Jak Natalia Kukulska i Michał Dąbrówka pokonali kryzysy? W rozmowie z Pudelkiem Natalia Kukulska wskazała również, co – jej zdaniem – pozwoliło im przetrwać najtrudniejsze chwile. Jak przyznała, ona i Michał Dąbrówka pokonali kryzysy dzięki wspólnemu wysiłkowi oraz miłości. Podkreśliła, że uczucie między nimi nie zniknęło, nawet wtedy, gdy pojawiały się problemy lub wzajemna złość. Artystka zaznaczyła również, że trudności są etapami, które mogą pojawić się w każdym związku. Dodała jednak, że obecnie ma wrażenie, iż najtrudniejszy okres mają już za sobą. Jej wypowiedzi pokazują, że po 25 latach wspólnego życia nadal patrzy na swoje małżeństwo jako relację, która zmieniała się na przestrzeni lat i wymagała zaangażowania obojga partnerów. Jednocześnie nie ukrywa, że doświadczenia związane z kryzysami stały się częścią ich wspólnej historii i dziś ocenia je z zupełnie innej perspektywy. Źródło: podcast "Portret"
Iga Cembrzyńska kochała tylko jego. Te słowa o Andrzeju Kondratiuku dziś poruszają jeszcze bardziej
Miłość Igi Cembrzyńskiej i Andrzeja Kondratiuka przez ponad cztery dekady była fundamentem ich życia i twórczości. Choć stronili od rozgłosu, stworzyli jedną z najbardziej niezwykłych relacji w polskiej kulturze. Po śmierci aktorki ich historia ponownie wybrzmiewa jako opowieść o uczuciu, które przetrwało próbę czasu, choroby i największych życiowych dramatów.
Byli sobie pisani. Uczucie, które ich połączyło, było niezwykle silne, do utraty tchu i zmysłów. Iga Cembrzyńska świata nie widziała poza Andrzejem Kondratiukiem. „Był dla mnie wszystkim. Bez niego jestem nikim. Ja i Andrzej to jedno, bez niego nie mam po co żyć”, mówiła. Mimo że uchodzili za ekscentryków a nawet dziwaków, byli nierozłączni. W pracy i w życiu. Żyli spokojnie we wsi Gzowo, nigdy nie interesował ich blichtr sławy. Ich filmy uważano za niemal prywatne, oddające indywidualność tej relacji i sposób ich codziennego funkcjonowania. I byli za nie nagradzani na festiwalach. Gdy Andrzej Kondratiuk odszedł, świata Igi Cembrzyńskiej się zawalił. Dziś media obeiegła informacji o śmierci uwielbianej artystki. Iga Cembrzyńska i Andrzej Kondratiuk: historia miłości Poznali się w 1970 roku na planie filmu Andrzeja Kondratiuka „Hydrozagadka” – oryginalnego i od razu głośnego. Dzisiaj o takich filmach mówi się kultowe, a dialogi z nich powtarzają kolejne pokolenia. Iga Cembrzyńska zagrała w nim… Czołówkę. Wystylizowana na wielką gwiazdę wyliczała: reżyseria…, scenografia…, w rolach głównych… Powstała z tego zabawna scenka: View Ediplayer on the source website Andrzej Kondratiuk musiał na nią wtedy zwrócić uwagę, musiał podziwiać, że sama to wymyśliła i tak świetnie wykonała. Ale spotykać zaczęli się dopiero rok później. Swatała ich podobno barmanka w warszawskim Klubie Aktora, słynnym SPATIF-ie w Alejach Ujazdowskich. Pewnego dnia widząc, że przyszli zamówiła trzy wódki i zawołała: „Wypijmy za was, bo jesteście sobie pisani!”. Oboje byli z innych światów. I nie trzeba cofać się aż do dzieciństwa. Choć ono w przypadku Andrzeja Kondratiuka i jego brata Janusza było na pewno trudne – rodzina przeżyła wojenną tułaczkę, a po wojnie bracia wracali do Polski z Kazachstanu, skąd wykradł ich ojciec. Wszystko na nielegalnych papierach, więc gdy razem z synami byli już w kraju, zemdlał z emocji. Iga Cembrzyńska (rocznik 1939) doświadczyła oczywiście wojny, bombardowań. Ale rodzice robili wszystko by ocalić jej dzieciństwo. W Toruniu, gdzie się urodziła, chodziła do szkoły muzycznej, grała na fortepianie. Do warszawskiej Szkoły Teatralnej dostała się bez problemu. Tak naprawdę ma na imię Maria, imię – Iga to jej pseudonim. Na studiach mieszkała w pokoju z Elżbietą Czyżewską, ale się nie polubiły. Podobno Czyżewska otworzyła kiedyś jej paczkę przysłaną z domu i głośno poinformowała: „Nic ciekawego nie ma, ale biustonosza to ci już nie oddam!”. Czytaj też: Iga Cembrzyńska nie żyje. Wybitna aktorka i artystka odeszła w wieku 87 lat Iga Cembrzyńska w filmie Andrzeja Kondratiuka "Hydrozagadka", 1970 r. Iga Cembrzyńska i Andrzej Kondratiuk: jak się poznali? Andrzej Kondratiuk zawsze szukał swojej drogi, swojego miejsca w polskim kinie i sytuował się poza tzw. mainstreamem. Iga Cembrzyńska była megagwiazdą. W latach 60 grała już w modnych filmach i serialach (m.in. „Stawce większej niż życie”). Uwielbiał ją guru polskiego kina, Wojciech Has. Jej wokalizy chwalił Krzysztof Komeda. Na scenie opolskiego festiwalu wylansowała wielkie przeboje: „W siną dal”, „Bo ja tak mówiłam żartem”, „Mój intymny mały świat”, „Peruwiankę”. Mówiono: „Iga to szlagier. Nowoczesność, świeżość, młodość i gracja”. Ładna, zmysłowa, miała w sobie coś przewrotnego. Była wtedy żoną wybitnego polskiego filozofa, Andrzeja Kasi. Prowadzili inteligencki, otwarty dom, ale coraz bardziej oddalali się od siebie. Andrzej Kasia był przytłoczony karierą żony, nie lubił gdy mówiono do niego Pan Cembrzyński. Ona wspominała, że mąż nie potrafił śpiewać i że zazdrościł jej kariery. Odeszła, biorąc pod pachę ulubioną suczkę Figę. Czytaj także: Latami pisano o 16 latach różnicy. Justyna i Robert Korzeniowscy w końcu ujawnili, jak jest naprawdę Nigdy nie zakochiwała się pierwsza Mówiła, że nigdy nie zakochiwała się w mężczyznach. To oni ją podrywali. Ale opowiadała, że gdy zobaczyła Andrzeja Kondratiuka „serce jej zatrzepotało”. Nie była pewna, czy chce się aż tak angażować. Przestraszyła się tego uczucia. Chciała zerwać. Pewnego dnia, gdy wracała od niego, wsuwając kartkę z pożegnaniem pod drzwi, Andrzej Kondratiuk niespodziewanie znalazł się na jej drodze. Rzucił się pod koła auta i zawołał: „Chcesz mnie zabić, wariatko? Zostawiasz mnie, przecież i tak będziemy razem!”, opowiadała w rozmowie z Elżbietą Pawełek. Wprowadziła się do niego, do mieszkania w bloku przy Świętokrzyskiej w Warszawie. W tym mieszkaniu było głośno i radośnie, aż sąsiad czasem walił w kaloryfer i wołał: „Artyści, ku**a, cisza ma być!”. Po pewnym czasie wybudowali dom w Gzowie, niedaleko Pułtuska. „Andrzej zawsze był samotnikiem, i wielbicielem przyrody. Lepiej czuł się na wsi ze swoimi psami, kotami i sikorkami niż z ludźmi”, wspomina jego brat Janusz. Sama Iga Cembrzyńska kompletnie się dla męża zmieniła. Stała się jego muzą, prywatną aktorką, wierną towarzyszką, współpracowniczką, organizatorką codzienności, tak by on mógł poświęcić się tylko tworzeniu. Godzinami potrafili rozmawiać o scenach i dialogach, kiedy on miał wenę, ona spisywała na gorąco cały scenariusz filmu. Przeczytaj także: Zarobiła fortunę, choć nie koncertuje. Kate Bush stroni od blichtru sławy i tylko raz zagrała trasę Filmy były częścią ich życia W Gzowie nakręcili piękne obrazy: „Gwiezdny pył”, „Cztery pory roku”, „Wrzeciono czasu”. Ryzykowali, wkładali w nie wszystkie zarobione i pożyczone pieniądze, aby tylko zachować niezależność. Żyć i pracować, tak jak sami chcieli. To był pomysł na życie i tworzenie Andrzeja Kondratiuka, w który ona tak bardzo uwierzyła. Byli królem i królową swojego świata. Ale też sami dygali kamery, statywy, budowali wszystko, co potrzebne. „Chodziliśmy do lasu, polowaliśmy na śpiew słowika. Wstawaliśmy o świcie, by uchwycić wschód słońca. Andrzej tygodniami czekał na odpowiednie światło i chodził wściekły, gdy akurat lał deszcz. A jak już było to słońce, krzyczał na całe Gzowo: »Igusia, mam, mam słońce, ułapałem kamerą, chodź szybko!«”, wspominała. Filmy były częścią życia, Kondratiuk opowiadał w nich o miłości do żony, o starzeniu się, o przemijaniu akcentując powracający cykl pór roku, rytm dnia i nocy, rytualną powtarzalność codziennych czynności. Żyli blisko natury, otoczeni przez psy i koty. Coraz bardziej skupieni na swoim świecie. Co nie znaczy, że Iga nie grała u innych reżyserów, bo grała dużo, m.in. wspaniałe role w filmach Barbary Sas, dawała też recitale. Z Andrzejem Kondratiukiem była ponad 40 lat. Na początku lat dwutysięcznych jej mąż zaczął chorować. Najpierw był rak węzłów chłonnych, z którego jakoś udało mu się wyjść, potem w 2005 roku dramatyczny wylew. Gdy Iga Cembrzyńska wróciła ze spaceru z psem, zobaczyła męża nieprzytomnego. Zaczęła się walka o jego życie. Przysięgła wtedy, że wyrwie go śmierci, zrezygnowała z pracy, żeby stale przy nim być. I gdy wydawało się, że jest lepiej, nowotwór uderzył po raz drugi. Ostatnie miesiące życia Andrzej Kondratiuk spędził u swojego brata, Janusza, Iga stale tam dojeżdżała, ale nie była w stanie sama podołać opiece nad mężem. W wywiadzie dla „VIVA!”, mówiła: „To, że się komuś ślubuje: »I nie opuszczę cię aż do śmierci« to tylko formułka. Potem trzeba zdać egzamin z miłości”. Kadr z filmu "Wrzeciono czasu" Iga Cembrzyńska i Andrzej Kondratiuk: śmierć Kiedy mąż zmarł w czerwcu 2016 roku, mając 79 lat, jej świat zniknął wraz z nim. Nie potrafiła się z tym pogodzić, mówiono, że całkowicie odizolowała się od ludzi, że pije, jest uzależniona. W 2018 roku odmówiła zagrania w biograficznym filmie swojego szwagra Janusza Kondratiuka „Jak pies z kotem”. Tłumaczyła, że nie chce zagrać gorzej, niż grała kiedyś. Przeżyła drastyczne sytuacje ze swoją rodziną, która chciała ją ubezwłasnowolnić i zamknąć w domu opieki. Wybronił ją brat męża – Janusz Kondratiuk. Swoją starość uważała za dramatyczną, choć dzisiaj podobno ma się lepiej. O swoim związku z Andrzejem Kondratiukiem powiedziała kiedyś: „Nie wierzyłam, że można aż tak kochać”. Dziś media obiegła informacja o śmierci uwielbianej artystki. Rodzinie i najbliższym składamy najszczersze kondolencje. Zobacz: Wyciekły szczegóły dotyczące ślubu Ronaldo i Georginy. Wyjątkowi goście i miejsce, które zachwyca to dopiero początek Korzystałam z książek: Magdalena Adaszewska: „Mój intymny świat. Rozmowy z Igą Cembrzyńską”, Prószyński i s-ka, Warszawa, 2016 i Barbara Rybałtowska „Iga sama i w duecie”, Akapit Press, 2001.
Niewiele osób wie, jak Anna Korcz poznała męża. Po 19 latach powiedzieli sobie „tak”
Anna Korcz, znana z roli w serialu "Na Wspólnej", po latach poszukiwań miłości, odnalazła szczęście u boku Pawła Pigonia. Po 19 latach związku para wzięła ślub w tajemnicy, dzieląc się radosną nowiną dopiero po ceremonii. Oto historia ich miłości.
Dla Anny Korcz los nie zawsze był łaskawy… Gwiazda serialu Na Wspólnej długo szukała miłości. „Mężczyzna i miłość są dla mnie najważniejsi na świecie i dają mi napęd do życia. Oddaję im się bez reszty”, wspominała w jednym z wywiadów. Szczęście znalazła u boku Pawła Pigonia, z którym wzięła ślub po 19 latach związku! Jak rozpoczęła się ich znajomość? Przypominamy tę niezwykłą historię miłości. Anna Korcz: wczesne lata i pierwsze małżeństwo Anna Korcz urodziła się 30 lipca 1968 roku w Warszawie. Dorastała w rozbitej rodzinie; jej matka samotnie ją wychowywała, a kontakt z ojcem był znikomy. "Czterdzieści pięć lat temu kobieta samotnie wychowująca dziecko była napiętnowana. Żyłyśmy z mamą w klimacie niepewności, wyobcowania. W dzieciństwie nie zawsze czułam się bezpieczna" – wspominała w rozmowie z Agatą Młynarską. W wieku 21 lat Anna wyszła za Roberta Korcza. Para doczekała się dwóch córek: Anny i Katarzyny. Niestety, małżeństwo zakończyło się rozwodem w 2003 roku. Aktorka nie ukrywała, że silnie przeżyła rozstanie. "Zapłakane poduszki, palenie papierosów. Na szczęście nie wpadłam w alkoholizm, ale to pewnie tylko dlatego, że źle się czuję po alkoholu. Lekarz stwierdził u mnie zaawansowaną nerwicę wegetatywną" – opowiadała na łamach "Świat i Ludzie". CZYTAJ TEŻ: Mówili, że nie umieją bez siebie żyć, byli razem na dobre i na złe. Historia miłości Bogumiły Wander i Krzysztofa Baranowskiego wzrusza do dziś Anna Korcz i Paweł Pigoń: historia miłości Trzy lata po rozwodzie Anna poznała Pawła Pigonia na planie serialu "Na Wspólnej", gdzie wypożyczał luksusowy samochód do produkcji. Ich znajomość przerodziła się w głębokie uczucie. "Wypożyczał do serialu 'Na Wspólnej' luksusowy samochód, którym jeździł mój ówczesny serialowy partner Krzysio Wakuliński. Trwało to ze dwa lata i któregoś dnia spytałam w żartach, gdzie jest prawdziwy właściciel tego wozu. Wtedy poznałam Pawła" – zwierzała się w "Pani Domu". W 2010 roku para powitała na świecie syna, Jana. "13 lat temu urodziłam ostatnie z moich trojga dzieci. Byłam już dojrzałą kobietą! Spotkałam się wówczas z wielką falą miłości, ale też pojawiły się komentarze bardzo niemiłe. Cały czas jednak jako osoba wierząca będę uważała, że narodziny każdego dziecka to Cud Świata. Mój Cud ma dzisiaj 13 lat!" – pisała aktorka w 2023 roku. ZOBACZ TEŻ: Kobieta po przejściach, mężczyzna z przeszłością. TYLKO W VIVIE! Justyna i Robert Korzeniowscy mówili o swojej wielkiej miłości. Zaskakujące, jak się poznali Tajemny ślub po 19 latach związku Po 19 latach wspólnego życia Anna Korcz i Paweł Pigoń postanowili wziąć ślub. Ceremonia odbyła się w tajemnicy przed mediami, a radosną nowinę ogłosiła dopiero po fakcie Agata Młynarska, publikując zdjęcia z uroczystości na Instagramie. "Po 19 latach powiedzieli sobie TAK! Aniu i Pawle! Niech miłość fruwa nad Wami do końca świata! Bądźcie szczęśliwi i zawsze tak kolorowi!" – napisała dziennikarka. Panna młoda wystąpiła w oryginalnej, tiulowej sukni w kolorze fuksji, zaprojektowanej przez Dorotę Goldpoint, z wiankiem na głowie, co podkreślało jej naturalność i radość z tego wyjątkowego dnia. SPRAWDŹ: Kochała go od nastoletnich lat. Po śmierci Ryśka Riedla została sama z poruszającą obietnicą Anna Korcz i Paweł Pigoń: relacje rodzinne i życie prywatne Anna Korcz i Paweł Pigoń prowadzą wspólnie ośrodek Zacisze w Pomiechówku, który stał się ich drugim domem. Aktorka podkreśla, że znalazła w nim spokój i równowagę, a wspólna praca z partnerem umacnia ich związek. "Zacisze", którego jest właścicielką, stało się jej drugim domem. Paweł Pigoń ma dwóch synów z poprzedniego małżeństwa. Anna Korcz stara się utrzymywać z nimi dobre relacje, nie próbując zastępować im matki. "Nie kochamy, ale lubimy się. Starszemu zapowiedziałam, że nigdy w życiu nie będę próbowała odegrać roli jego mamy, zawsze będę z boku, będę pomagała jeśli będzie taka potrzeba. Dziecko natychmiast czuje się bezpieczne psychicznie po takiej informacji" – wyznała Anna Korcz w rozmowie z "Dzień Dobry TVN" z 2019 roku. Aktorka jest również babcią – jej córka Anna urodziła syna, co było dla niej wielkim szczęściem.
Mówili, że nie umieją bez siebie żyć, byli razem na dobre i na złe. Historia miłości Bogumiły Wander i Krzysztofa Baranowskiego wzrusza do dziś
Bogumiła Wander i Krzysztof Baranowski stworzyli jedną z najbardziej niezwykłych historii miłosnych polskiego show-biznesu. Ich uczucie przetrwało ponad cztery dekady i nie wygasło nawet wtedy, gdy ciężka choroba odebrała legendarnej spikerce pamięć o ukochanym. To opowieść o miłości, która przetrwała największe życiowe sztormy.
Bogumiłę Wander i Krzysztofa Baranowskiego połączyło wyjątkowe uczucie. Ona – ikona telewizji, popularna spikerka i prowadząca największych festiwali w Polsce. On – żeglarz, kapitan jachtowy, dziennikarz. W chwili gdy się poznali oboje byli w związkach małżeńskich. Ich romans, wzajemna fascynacja przerodził się w trwały związek, oparty na przyjaźni i miłości. 30 lipca 2024 roku media obiegła smutna informacja o śmierci legendarnej spikerki. W ostatnich latach przed śmiercią Bogumiła Wander cierpiała z powodu ciężkiej choroby. Mimo że nie pamiętała już ukochanego, on trwał przy niej w najtrudniejszych momentach... Historia miłości Bogumiły Wander i Krzysztofa Baranowskiego Poznali się ponad 40 lat temu. Żadne z nich nie zdawało sobie sprawy, że pewne spotkanie i wymiana zdań odmieni ich życie. Oboje byli pasjonatami. Bogumiła Wander kochała dziennikarstwo, pracowała w telewizji i w tym się spełniała. Przez wielu do dziś uważana jest za ikonę. Z kolei Krzysztof Baranowski zakochał się w morzu i podróżował po całym świecie. Miał już wtedy wyrobione nazwisko. Kiedy Bogumiła Wander pojawiła się w jego życiu, całkowicie go zafascynowała. „Nie miałem w planach zakochania się, to zawsze jest spontaniczne, przypadkowe”, podkreślał żeglarz w rozmowie z Krystyną Pytlakowską dla VIVY! W 2018 roku. „Kiedy pierwszy raz zauważyłam Krzysztofa na balu architektów, nie myślałam, że się to tak potoczy”, dodawała Bogumiła Wander. Krzysztof Baranowski wrócił wtedy z samotnego rejsu dookoła świata i doskonale znał dziennikarkę z telewizji. Na balu zwrócił uwagę na tę zjawiskową piękność. To wystarczyło, by pojawiła się iskra. Bogumiła Wander, Krzysztof Baranowski, Warszawa 2003 rok Okazja do rozmowy pojawiła się nieco później. Dziennikarka nie miała samochodu i pewnego dnia czekała na taksówkę przy Woronicza. Wtedy podszedł do niej pewien mężczyzna. „Gdzie mam panią podwieźć?”, zapytał Krzysztof Baranowski. „A potem napisał do mnie bardzo romantyczny list”, wspomina Bogumiła Wander. Krzysztof Baranowski podziękował w nim za spotkanie. W rozmowie z Krystyną Pytlakowską wyznał, jak ta chwila wyglądała z jego perspektywy. „Bogusia właściwie sprowokowała nasz związek, bo najpierw, kiedy ją odwiozłem z telewizji do domu, czekała jeszcze na progu i pomachała mi ręką, jak zawróciłem”. Bogumiła Wander nie odpisała wtedy na otrzymany list. Postanowiła odwiedzić jego nadawcę, ponieważ pracowali w jednym budynku. Wtedy w rewanżu Krzysztof Baranowski zaprosił ją na obiad do Kuźni Wilanowskiej. To był początek. Wiele ich różniło, ale połączyła wielka miłość Czuli, że są sobie bardzo bliscy. „Dłuższy czas mówiliśmy sobie na »pan« i »pani«. Między nami to uczucie dojrzewało powoli, baliśmy się, że nic z tego nie będzie”, wspominał Krzysztof Baranowski. Nawiązała się między nimi pewna więź, którą trudno było wytłumaczyć. Wspólne rozmowy i czas, jaki sobie poświęcali, zbliżały ich do siebie. Nawet różnice nie stawały im na przeszkodzie. „My z Bogusią żyjemy w zupełnie różnych światach. To, że się kochamy, jest fenomenem, ponieważ w gruncie rzeczy nic nas nie powinno łączyć. Ona pije czerwone wino, a ja białe, ona pali papierosy, a ja nie. Mamy inne usposobienie, inne poglądy. A jednak nie umielibyśmy bez siebie żyć”, dodawał z czułością pisarz w rozmowie z VIVĄ! Bogumiła Wander i Krzysztof Baranowski w sesji VIVY!, 2018 rok: Krzysztof Baranowski nie przypuszczał, że to uczucie będzie trwało dalej i wspólnie będą świętować 40 wspólnych lat. W swojej książce „Spowiedź kapitana” pisał, że swoją ukochaną uważał za najpiękniejszą kobietę w Polsce i do dziś pozostaje wierny tym słowom. W chwili poznania oboje mieli rodziny. Bogumiła Wander miała syna, którego wychowywała z mężem, a dziennikarz żonę i dwójkę dzieci. Losu nie udało im się jednak oszukać. „Po prostu zauroczyłem się Bogusią i idąc za swoim sercem, chciałem choć przez chwilę być blisko niej. Nie myślałem, że zwiążemy się na zawsze. Tym bardziej że miałem żonę, dzieci. Jak rzucić to wszystko? A jednak rzuciłem”, dodawał w VIVIE!. Dzieci Krzysztofa Baranowskiego, jak sam podkreślił, akceptowały Bogumiłę Wander. Zdążyły ją lepiej poznać. Mimo upływu lat żeglarz nie ukrywał, że wciąż ma wyrzuty sumienia. Dla jego byłej żony, Ewy, rozstanie było bolesne. Nigdy nie myślał o rozwodzie, ale nie przewidział pewnych „komplikacji”. Kobieta dowiedziała się o jego romansie, przeglądając jego dziennik i postawiła mu ultimatum - albo ona i dzieci, albo gwiazda telewizji. I chociaż obiecał zerwać kontakt z Bogumiłą Wander, nie dotrzymał słowa. Próbował zachować dyskrecję, ale w jego małżeństwie coraz częściej dochodziło do kłótni. Jedna z nich okazała się tą ostatnią. Krzysztof Baranowski podkreśla, że wciąż między nim a byłą żoną jest inna forma miłości. Jednak jego relacja z Bogumiłą Wander nie był „zachcianką”, a prawdziwym, namiętnym i silnym uczuciem. Czytaj też: Tylko u nas: Sandra Kubicka wyznała poruszającą prawdę o "ciemnych myślach". Padły szczere słowa o najtrudniejszym czasie Bogumiła Wander i Krzysztof Baranowski w sesji VIVY!, 2018 rok: Dlatego gdy na horyzoncie pojawiła się miłość, także Bogumiła Wander postanowiła się jej poddać. Zwłaszcza, że tkwiła w związku bez niej. Odeszła od męża. „Nie walczyłam o podział majątku, bo chciałam mieć tylko święty spokój”, podkreślała ikona telewizji w rozmowie z VIVĄ. „Dawno temu podjęłam decyzję, że jednak odchodzę od Juliusza, bo go po prostu nie kocham. A dla mnie uczucie jest ważniejsze od dóbr materialnych i willi na Saskiej Kępie. I od tego czasu jesteśmy razem z Krzysztofem”, dodawała. Na łamach swojej książki, Krzysztof Baranowski pisał: „okazała się cudowną kochanką. Sprawa zaczęła wyglądać poważnie. Bo już nie potrafiłem przestać o niej myśleć. No i brnęliśmy w to. Po latach Bogusia powiedziała mi, że nigdy nie kochała męża. Wyszła za niego, bo potrzebowała kogoś, kto się nią zaopiekuje, otoczy męskim ramieniem. On chyba też jej nie kochał – chciał mieć klejnocik w koronie, była taką kobietą-trofeum”. Życie nas zaskoczyło, ale teraz zauważam, że tak pięknego okresu jak z Bogusią nigdy nie miałem Podobno mąż Bogumiły Wander wiedział o jej romansie i schadzkach. „Pamiętam, jak kiedyś zaprosiła mnie do swego domu przy tej uliczce w ślepym zaułku. Pobiegłem z duszą na ramieniu. I cały czas czekałem z lękiem, kiedy drzwi się otworzą i w progu stanie mąż. Ale nic takiego nie nastąpiło. W 1980 roku on objął placówkę handlową w Brukseli i Bogusia wyjechała z nim za granicę”, powiedział w „rozmowie rzece” z Beatą Biały w książce Spowiedź kapitana. Ten wyjazd tylko uświadomił im, jak wiele dla siebie znaczą. Zakochani podkreślali w wywiadach, że to były trudne chwile, ale trzeba było przez nie przejść. Długo się zastanawiali nad swoja decyzją i mocno ją przeżywali. Wiedzieli, na co się porywają i że ich wybory wpłyną na losy osób, z którymi do tej pory szli przez życie. Znajomi akceptowali ich relację. To oni mieli namówić zakochanych do tego, by w końcu wzięli ślub. Uroczystość odbyła się w 2005 roku w Konstancinie, gdzie potem para wybudowała swoje miejsce na ziemi. Bogumiła Wander i Krzysztof Baranowski w sesji VIVY!, 2018 rok: Bogumiła Wander i Krzysztof Baranowski tworzyli zgrany związek Bogumiła Wander mówiła Krystynie Pytlakowskiej dla VIVY!, że ukochany nie dawał jej powodów do zazdrości. Kiedy wyruszał w rejs, tęskniła za nim do tego stopnia, że potrafiła polecieć do niego, żeby zobaczyć czy nic mu nie zagraża. Bywało, że wspólnie pływali. „Myślę, że Krzysztof nigdy mnie nie zdradził, i wierzę w to, inaczej dawno bym już umarła”, podkreślała. „Życie nas zaskoczyło, ale teraz zauważam, że tak pięknego okresu jak z Bogusią nigdy nie miałem”, mówił z kolei Krzysztof Baranowski. W rozmowie z Krystyną Pytlakowską podkreślali, jak w każdym małżeństwie i tu zdarzały się kryzysy, sprzeczki. A mimo tego Bogumiła Wander w 2018 roku zaznaczała, że są szczęśliwi u swojego boku. „Ani razu nie żałowałam, że zakochaliśmy się w sobie. Czuję się, jakby Bóg mi tego Krzysztofa z nieba zrzucił”. Ani razu nie żałowałam, że zakochaliśmy się w sobie. Podkreślali też, że sekret ich związku polega na pielęgnowaniu uczucia. „Jeżeli coś rdzewieje, trzeba to naoliwić, naprawić. Psuć się wszystko musi, zawsze coś się psuje", zaznaczał Krzysztof Baranowski. Ona nauczyła go czułości, a on do końca zabiegał o jej względy. Byli dla siebie wsparciem i udowadniali, że mogą na siebie liczyć w każdej sytuacji… Zwłaszcza, gdy los mocno ich doświadczył. Bogumiła Wander w ostatnich latach ciężko chorowała W 2020 roku w mediach pojawiła się informacja o pogarszającym się stanie ikony telewizji. Mąż spikerki przyznał, że gwiazda choruje na Alzheimera. Bogumiła Wander przebywała w specjalistycznym ośrodku w Konstancinie, gdzie znajduje się pod najlepszą opieką. ,,Żona choruje. Dlatego jest nieobecna w życiu publicznym i już raczej tak zostanie", mówił Krzysztof Baranowski. Cierpiał, gdy przez pandemię nie mógł odwiedzać ukochanej. „Bogusia żyje już w innym świecie. Oddałbym wszystko, by mnie pamiętała”, mówił Krzysztof Baranowski w komentarzu dla Pomponika. Ostatnie lata były dla jej partnera bolesne. „Kiedyś wydawało mi się, że przetrwam każdy życiowy sztorm. Teraz coraz trudniej jest mi w to wierzyć…”, zwierzał się. „Nie poznaje mnie, ale będziemy się teraz częściej widywać i może coś się zmieni”, podkreślał z nadzieją w głosie mąż prezenterki w rozmowie z „Dobrym tygodniem”. Niestety, spotkanie do którego doszło po 1,5 roku niewidzenia się, ujawniło brutalną prawdę o stanie zdrowia legendy telewizji. „Zastałem ją w dobrej formie, siedziałem przy niej, trzymałem za rękę. Nawet sobie tutaj tańczyła. Obecnie żyje już w innym świecie i nie ma nawet świadomości, że była wielką gwiazdą”, wyjawiał żeglarz. W rozmowie z „Dzień Dobry TVN” Krzysztof Baranowski przyznawał, że był zmuszony sprzedać ich okazałą willę, w której spędzili wiele cudownych lat, aby sfinansować opiekę nad żoną w Konstancinie. „Taka jest prawda, to było niezbędne, nie mówiąc o tym, że taka piękna i okazała willa dla jednego człowieka to jest za dużo i za duże wydatki z tego wynikają, tak że bardzo jestem szczęśliwy z tego małego mieszkanka”, oznajmił. 30 lipca 2024 roku rodzina spikerki przekazała smutne oświadczenie. "Nie żyje Bogumiła Wander. Legendarna spikerka telewizyjna i jedna z największych gwiazd TVP odeszła we wtorek, 30 lipca po długiej chorobie. Ikona telewizji miała 80 lat", czytamy. Bogumiła Wander i Krzysztof Baranowski w sesji VIVY!, 2018 rok:
Kochała go od nastoletnich lat. Po śmierci Ryśka Riedla została sama z poruszającą obietnicą
Ryszard i Małgorzata Riedlowie byli razem od nastoletnich lat i przeszli przez miłość, sławę oraz dramat uzależnienia. Po śmierci legendarnego wokalisty Dżemu podjęła decyzję, której nie zmieniła już do końca życia.
Ryszard „Rysiek” Riedel zmarł w wieku zaledwie 38 lat. Swoim śpiewem porywał tłumy, był wielkim idolem a jednocześnie ofiarą nałogu. Zabiły go narkotyki, nawet na odwyku ktoś szmuglował mu heroinę. Na kilka godzin przed śmiercią chciał jeszcze uciec ze szpitala. Dla jego żony ta śmierć była szokiem. Nie potrafiła się już więcej z nikim związać. Poznali się jako nastolatkowie, byli ze sobą prawie „od zawsze”. Małgorzata, zwana przez przyjaciół Golą, mówiła, że nie mogłaby być z nikim, bo czuje, że Rysiek wciąż „na nią patrzy”. Był uwielbiany, ale i niełatwy w relacjach. Jak to się stało, że ta wielka miłość tak tragicznie się skończyła? Ryszard Riedel i Małgorzata Pol: historia miłości Pamiętacie film „Skazany na bluesa?” To właśnie w roli Ryszarda Riedla po raz pierwszy serca widzów zdobył Tomasz Kot. Riedel był zjawiskiem, legendą polskiego bluesa, uwielbianym przez fanów wokalistą, frontmanem „Dżemu”. Śpiewał zawsze z serca, prawdziwie, nawet kiedy był gwiazdą nie dał z siebie zrobić jakiegoś estradowego produktu. Każdy koncert zaczynał pamiętnym: „Sie macie ludzie!” Jego piosenki śpiewają pokolenia: „Sen o Victorii”, „Czerwony jak cegła”, „Naiwne pytania” ze słowami „w życiu piękne są tylko chwile”, „Modlitwa”, „Wehikuł czasu ”, „Słodka”, „Whisky”. Urodził się w 1956 roku w Tychach, na Śląsku. W tym mieście ma dzisiaj swój mural i można chodzić jego śladami. Nie był dobrym uczniem, nawet z muzyki. Nigdy się jej zresztą nie uczył, był wielkim samorodnym talentem. Na obozach harcerskich śpiewał na ogniskach a'capella piosenki Beatlesów udawanym angielskim. Edukację zakończył na siódmej klasie szkoły podstawowej. Dobre oceny miał tylko z zachowania i plastyki. W dzieciństwie fascynował się Indianami, uwielbiał westerny i takich bohaterów, jak Winettou. Potrafił obejrzeć parę seansów dziennie. Był introwertyczny, osobny, mówiono o nim „ten hippis” – miał długie włosy, nosił na szyi koraliki. A przy boku trzymał gitarę. Imał się różnych zajęć, pracował jako murarz, zaganiacz byków. Jego przyjaciele z młodości mówią, że żyli wtedy jak niebieskie ptaki, a ludzie patrzyli kosym okiem, skąd mają pieniądze na piwo... Małgorzata Pol była wielką miłością Ryszarda Riedla Z Małgorzatą Pol, czyli Golą, poznali się jeszcze jako 15-latkowie, w początku lat 70. To była młodzież ze śląskich blokowisk, wtedy szarych, biednych. Spotkali się po raz pierwszy w wesołym miasteczku, które rozlokowało się na łąkach pomiędzy tyskim stadionem GKS-u i Technikum Budowlanym. Zapamiętała go jako niepozornego chłopca, z włosami na jeżyka. Na koszulce miał własnoręcznie namalowanego Jimiego Hendrixa. Należała do tej samej co on grupy młodych ludzi, którzy chodzili w dżinsach i flanelowych koszulach. Ona uczyła się w wieczorowym liceum, on próbował eksternistycznie skończyć podstawówkę, co się nie udało. Kiedy przychodził po nią do szkoły zapamiętała, że w plecaku miał zawsze jeden zeszyt (do wszystkiego), kapcie i… butelkę piwa, które wypijał w ciągu dnia. Wstydził się zapytać wprost, czy zostanie jego dziewczyną. A kiedy wreszcie się odważył i usłyszał, że tak, z radości wziął ją za rękę i pobiegli przez park. Rysiek śpiewał na cały głos „I’m going home” słynnej brytyjskiej grupy bluesowej „Ten Years After”. Razem też chodzili na próby „Dżemu” do Domu Kultury „Górnik”. Gdy Riedel po raz pierwszy tam się pojawił, miał 17 lat i koledzy patrzyli na niego trochę protekcjonalnie. Ale gdy zaśpiewał, zrobił kolosalne wrażenie. Małgorzata i Rysiek Riedel: ciąża i ślub W 1977 roku Małgorzata zaszła w ciążę. W jednej z rozmów wspominała: „nigdy mi się nie oświadczył, nie było pierścionka zaręczynowego. A ja akurat w jego urodziny, 7. września, byłam u lekarza, no i przyniosłam mu prezent. Chyba pierwszy raz czekał na mnie w domu i nie wyszedł do kumpli. Jak przyszłam, zadał tylko jedno pytanie: . A ja: . Wtedy on: . Bynajmniej nie był szczęśliwy z tego powodu”. Mama Ryśka powiedział: „to musisz się żenić”. Zaczęło się ustalanie terminów, zapraszanie gości. A gdy wszystko było już gotowe, przyszły pan młody… zniknął na miesiąc. Oblewał z kolegami kawalerskie życie. „Rano w dniu ślubu poszłam do fryzjera, a po drodze wstąpiłam do jego domu. Nie było go jeszcze. Pomyślałam, że jak nie przyjdzie, to przynajmniej będę miała fryzurę zrobioną”, opowiadała Gola. View Burdaffi on the source website Marek Hanke, jeden z przyjaciół Ryśka z młodości i pierwszy menedżer „Dżemu” wspominał, jak Riedel obudził się i zaczął nerwowo pytać, jaki jest dzień. Gdy dowiedział się, że sobota, krzyknął: „K…przecież ja mam dzisiaj ślub”. I poleciał, Marek Hanke jeszcze na schodach wołał: „Riedel, przecież mamy jechać do Kołobrzegu”. W odpowiedzi usłyszał: „Dobra, ożenię się i zaraz wracam”. Bo planował wtedy z kumplami, że pojadą do Kołobrzegu albo w Bieszczady na wyręb lasu. Zobacz też: Ryszard Riedel całe życie ostrzegał syna przed narkotykami. "Robił to tak sugestywnie, że nigdy nie chciałem ich spróbować" Małgorzata Riedel: ślub z włóczęgą Wspominała, że na ślubie on wyglądał jak siedem nieszczęść, zasłaniał twarz włosami. Nie było jasne, czy się podpisał na akcie małżeńskim, w każdym razie urzędniczka poprosiła, by podpisał się „jeszcze raz”. Po dwóch tygodniach brali ślub kościelny i w tym czasie Riedel zdążył mieć już stan przedzawałowy, dostać zakaz picia alkoholu, zawieruszyć się na dwa tygodnie, i wrócić bez obrączki, którą Małgorzata wykupiła potem w jednej z knajp. Na pewno nie był łatwym partnerem, miał naturę włóczęgi, introwertyka, outsidera. Ryszard i Małgorzata Riedlowie: jakimi byli rodzicami? A przy tym wszystkim okazało się, że potrafią być dobrą, kochającą się rodziną. Mieli dwoje dzieci: Sebastiana (urodzonego w 1978 roku ) dzisiaj muzyka, lidera zespołu „Cree” i o dwa lata młodszą córkę Karolinę. Riedel – gdy bywał w domu – sprzątał, robił zakupy, czasem nawet gotował – rodzina śmiała się, że najlepiej wychodzi mu budyń. Spędzali ze sobą dużo czasu. Jego córka Karolina zapamiętała, że przed jedną z Wigilii wziął Biblię i zaczął czytać, aż Małgorzata się zdziwiła: „co ty taki święty jesteś?”. On wszystkich pobłogosławił i dopiero wtedy siedli do stołu. Był dobrym, ciepłym ojcem. Karolina wspominała, jak wspólnie ubierali choinkę na święta, jak ojciec przejmował się wigilią, szykował makówki. Z synem chodzili na długie spacery na Paprocany, dzielnicę, gdzie jest jezioro, zieleń. Dużo rozmawiali. O muzyce, dziewczynach, i… narkotykach, przed którymi Riedel przestrzegał syna. „Tłumaczył mi, że są złe, że to choroba, z którą on walczy. Powiedział mi kiedyś, że gdyby przyłapał mnie na braniu, to chyba by mnie zabił”, wspominał Sebastian Riedel. Czasem zabierał syna w trasę Dżemu. „Kiedyś na Rawę Blues do Katowic, której był gwiazdą, pojechał zwykłym autobusem. Na miejscu zespół kwaterował w jakimś hotelu lub akademiku, a tata zabierał mnie na pobliskie pole namiotowe i mówił: „chodź, będzie fajnie nad jeziorkiem”. Podczas jednego z występów Dżemu jako dzieciak wyszedłem na scenę i chciałem zaśpiewać. Nie bałem się, bo dzięki tacie ze sceną byłem oswojony. Chcieli mnie wygonić, ale publiczność nie pozwoliła. Spojrzałem na tatę, a on powiedział: „to śpiewaj” i zaśpiewaliśmy razem”. Czytaj także: Sebastian Riedel po śmierci taty został jedyną mężczyzną w domu. Jedna piosenka przypomina mu o mamie... Ryszard Riedel walczył z nałogiem. Gola przez jakiś czas też Jak wielu wybitnie utalentowanych, nadwrażliwych ludzi pchał się w zabójcze sytuacje. Tak było z narkotykami. Gola długo nie domyślała się, co się dzieje. Na początku wydawało się , że Rysiek jest bardziej rozmowny, weselszy, wzięła to za dobrą monetę sądząc, że zaczyna się zmieniać na lepsze. Zorientowała się dopiero wtedy, gdy dostał zapaści. Brać tak na dobre zaczął po urodzeniu dzieci. Był znany, jeździł na koncerty, całe tygodnie spędzał poza domem. Nie wiedziała, co ma robić, o mały włos sama nie wpadła w nałóg. Pojechała z nim razem w trasę, źle się czuła, Rysiek zapytał, czy chciałaby spróbować. Nałóg wciągnął ją na kilka lat, w końcu trafiła na odwyk. Nie wiadomo, co by się stało, gdyby nie dzieci, które jej pomogły, uratowały ją. Wiedziała, że dla nich warto żyć. Potem przez wiele lat była wolontariuszką szpitala w Chorzowie, gdzie pomagała uzależnionym. Dlaczego Riedel brał? Jak wspominał jego przyjaciel Zygmunt „Pudel” Pydych na początku z głupoty, z ciekawości. Pierwszy „kompot” wzięli jeszcze na tyskich Paprocanach. Od 1979 roku Ryszard Riedel miał już grupę znajomych, z którymi regularnie ćpali. Zdawał sobie sprawę z konsekwencji. Trafiał wiele razy na odwyk, próbował pokonać nałóg, ale nigdy nie wyszedł z uzależnienia. Pod koniec życia widać było, że chudnie, nie mógł jeść, nie poznawał ludzi. Ale cały czas koncertował. Martwił się, że niektórzy zaczęli traktować go z przesadnym namaszczeniem. „Jak Bóg wie kogo, jak jakiegoś idola, niemal z czcią. Przeszkadza mi i dziwi takie zachowanie. Kiedyś tego nie było”, mówił w wywiadzie dla „Rock’N”Rolla”. Ostrzegał młodych ludzi, by nie brali używek, bo „te zabawki raczej źle się kończą". Czytaj także: Ubierał z nią choinkę, była jego oczkiem w głowie. Córka Ryszarda Riedla wciąż ma przy sobie cenną pamiątkę po ojcu Ryszard Riedel: przyczyna śmierci Zmarł 30 lipca 1994 roku. Gola czekała na powrót dzieci z wakacji. Gdy przyjechały, zadzwoniła do Chorzowa. I wtedy lekarz powiedział, że jej mąż nie żyje… „Oficjalnie powodem śmierci była niewydolność serca. Na jego pogrzeb przyjechały tysiące ludzi, ktoś powiedział, że w tym dniu na cmentarzu było więcej żywych niż umarłych. Małgorzata, dzieci, mama Ryśka płakali. Sebastian wraz z kwiatami na trumnie położył harmonijkę ojca. Ludzie śpiewali przeboje Dżemu: „Wehikuł czasu”, „Whisky” i „Sen o Victorii”. „Nigdy od tego czasu nie pomyślałam o sobie w tym sensie, że jestem wdową. Raczej że jestem sama”, tłumaczyła we wspomnieniach Małgorzata Riedel. Nie chciała się już z nikim wiązać. Mówiła, że „Rysiek patrzy”. Cieszyła się dziećmi, wnukami, i tym, że wiedzą, kim był dziadek Rysio. „Myślę, że dzisiaj też wyszłabym za Ryśka, choć parę rzeczy bym zmieniła. Czasami ludzie mówią: „Gosia, tyle lat minęło, a ty ciągle sama”. Ale nie umiałabym inaczej. Są tacy, którzy myślą, że ja bazuję teraz na jego legendzie. Tak mówią ci, którzy nie znają mnie, ani Ryśka nie znali”, opowiadała. Na grobie Ryśka widnieje cytat „W życiu piękne są tylko chwile”. Kiedy w 2007 roku po ciężkiej chorobie zmarła Małgorzata Riedel i została pochowana razem z mężem, na płycie nagrobnej pojawiła się sentencja „Tylko ty i ja” - „Poprzez las, chmury zbrodni/Poprzez łzy Twoich modlitw/ ja jeszcze kocham/ja jeszcze kocham/ Ty i ja musimy dalej trwać". To miłosna ballada „Dżemu", której tekst Rysiek napisał dla żony.
VIVA! Bez Tabu: Małgorzata Pieczyńska od 40 lat jest zakochana w jednym mężczyźnie. Ale jego oświadczyn wielokrotnie nie przyjęła. Problemy z pierścionkiem pojawiły się też później...
Małgorzata Pieczyńska była gościnią Marioli Bojarskiej-Ferenc w programie VIVA! Bez Tabu, gdzie z dużą szczerością wróciła do historii swojej wielkiej miłości. Opowiedziała o pierwszym spotkaniu z Gabrielem Wróblewskim, życiu w Szwecji, wielokrotnie odrzucanych oświadczynach i niezwykłej historii pierścionka zaręczynowego, która do dziś wydaje się niemal nieprawdopodobna.
Nie każda historia miłosna zaczyna się od fajerwerków, ale ta z pewnością miała filmowy scenariusz. Poznali się podczas pokazu filmu w Sztokholmie, a jedno zdanie wypowiedziane przez Gabriela Wróblewskiego zostało z Małgorzatą Pieczyńską na całe życie. W rozmowie z Mariolą Bojarską-Ferenc aktorka opowiedziała o tym, jak wyglądały początki ich związku i dlaczego, mimo wielkiej miłości, ślub przez długi czas nie był dla niej oczywistością. Małgorzata Pieczyńska wspomina pierwsze spotkanie z Gabrielem. "Jeśli zestarzeje się pani jak Suzanne, będzie mi się pani podobać całe życie" Choć od tamtych wydarzeń minęły już cztery dekady, Małgorzata Pieczyńska z niezwykłą dokładnością pamięta dzień, który odmienił jej życie. W programie VIVA! Bez Tabu wróciła wspomnieniami do wyjazdu do Sztokholmu, gdzie razem z Januszem Zaorskim prezentowała film Jezioro Bodeńskie. To właśnie tam poznała Gabriela Wróblewskiego – mężczyznę, z którym od 40 lat tworzy szczęśliwy związek. Aktorka przyznała, że w tamtym czasie była już dwa lata po rozwodzie. Nie spodziewała się, że zwykły wieczór po projekcji filmu okaże się początkiem nowego rozdziału w jej życiu. Wszystko zaczęło się od propozycji Janusza Zaorskiego, który postanowił przedstawić ją swojemu przyjacielowi. „Ja byłam po rozwodzie wtedy, chyba dwa lata, dokładnie dwa lata. I Janusz mówi: „Poznam cię z moim przyjacielem z młodości. I jest po rozwodzie”. „Dawno?”. „No, jakieś dwa lata”. Ja mówię: „No dobra, fajny?”. „Bardzo fajny”. „Przystojny?”. „Bardzo przystojny”. „No dobra, to poznaj”. No i jesteśmy po tej projekcji, siedzimy w jakiejś tam knajpie i wchodzi facet, zatkało mnie zupełnie. Ja mówię: „Janusz, czy to ten?”. „Ten”” – wspominała. Jak się okazało, pierwsze słowa Gabriela Wróblewskiego również na długo zapadły jej w pamięć. Nie zaczął od komplementu dotyczącego urody, ale nawiązał do postaci, którą zagrała w Jeziorze Bodeńskim. „Podchodzi Gabryś i mówi: „Byłem przed chwilą na projekcji. To pani grała Suzanne?”. „Tak”. Bo Suzanne była postacią, miała 25 lat w obozie jenieckim nad Jeziorem Bodeńskim, a potem spotyka się z głównym bohaterem, którego grał Krzysiek Pieczyński. Spotykają się po 30 latach i jako tacy już siwi, starzy rozmawiają ze sobą. No i komentują tę młodość. I on mówi: „Jeśli zestarzeje się pani jak Suzanne, będzie mi się pani podobać całe życie”.” ZOBACZ TEŻ: To była miłość od pierwszego wejrzenia. Jerzy Bończak od pół wieku jest wierny jednej kobiecie. Rodzina zapłaciła wysoką cenę za jego sławę Małgorzata Pieczyńska wielokrotnie odrzucała oświadczyny. Dziś z uśmiechem wspomina historię pierścionka Choć ich miłość przetrwała próbę czasu, droga do małżeństwa nie była oczywista. W rozmowie z Mariolą Bojarską-Ferenc aktorka zdradziła, że Gabriel Wróblewski oświadczał się jej więcej niż raz. Jak sama przyznała, przez długi czas nie była gotowa powiedzieć "tak". Dziś z uśmiechem wraca do tamtych wydarzeń, a jeszcze większe emocje budzi w niej historia ukochanego pierścionka zaręczynowego. Zapytana o oświadczyny odpowiedziała krótko, ale wymownie: „Wielokrotnie były nieprzyjmowane.” Pierścionek jednak został z nią na lata i do dziś ma dla niej wyjątkową wartość. Niedawno okazało się jednak, że wymaga naprawy. Z biżuterii wypadł drogocenny kamień, a aktorka była przekonana, że odnalezienie go graniczy z cudem. „Ostatnio naprawiam mój ten ukochany pierścionek. Bo coś tam się zepsuło, ale to też jest coś niesamowitego, bo jakiś tam drogocenny kamień z tego pierścionka wypadł. [...] Akurat Gabryś był w domu, ja z garażu weszłam do mieszkania i on mówi: „Ojej, no to szukamy może”” – opowiadała. Poszukiwania nie przynosiły efektów. Najpierw sprawdzili mieszkanie, później samochód. Nic nie wskazywało na to, że brylant uda się odzyskać. Kiedy wydawało się, że kamień przepadł na dobre, wydarzyło się coś, czego sama do dziś nie potrafi racjonalnie wytłumaczyć. „[...] Idę po tym garażu i widzę, że coś się świeci. Przy samej takiej kratce ściekowej. Patrzę, brylant. Naprawdę coś niesamowitego” – zakończyła z uśmiechem. SPRAWDŹ TEŻ: W życiu jest ascetyczny i zdystansowany. Co go bawi i rozwściecza? TYLKO W VIVIE! Paweł Wilczak: „Zawsze myślę, że wszystko fajne przede mną” Całe wideo znajdziecie na naszym YouTube. Zapraszamy do oglądania. View oEmbed on the source website
Gwiazdor "Świata według Kiepskich" jest szczęśliwie zakochany. Z żoną od 40 lat tworzą wyjątkowy duet. Mało kto wie, czym zajmuje się jego ukochana
Ich wspólna historia trwa już ponad cztery dekady, ale Maria Hempel-Dyblik od zawsze wybierała własną drogę. Zamiast świata celebrytów postawiła na sztukę.
Za jednym z najbardziej charakterystycznych aktorów polskiego kina stoi kobieta, która od lat pozostaje wierna własnym wyborom. Maria Hempel-Dyblik nie zabiega o uwagę mediów – zamiast tego konsekwentnie buduje swój artystyczny dorobek. Choć z Lechem Dyblikiem tworzy małżeństwo od ponad 40 lat, to jej historia zasługuje na uwagę także z zupełnie innego powodu. Ponad 40 lat wspólnego życia z Lechem Dyblikiem Ponad 40 lat wspólnego życia, trzy córki i konsekwentnie strzeżona prywatność. Lech Dyblik i Maria Hempel-Dyblik od dekad tworzą małżeństwo z dala od medialnego zgiełku, nie pozwalając, by zawodowa rozpoznawalność aktora zdominowała ich życie rodzinne. Wspólnie wychowali Zofię, Marię i Annę, a dom zawsze pozostawał przestrzenią chronioną przed blaskiem fleszy. Czytaj też: Uzależnienie powoli go wykańczało. Dzisiaj Lech Dyblik jest przykładem dla innych Choć sam Lech Dyblik wielokrotnie pojawiał się na ekranie ( wystąpił w „Pierwszej miłości”, „Ranczu”, „Gang zielonej rękawiczki”, „Chłopi”, „Świecie według Kiepskich”) i udzielał wywiadów dotyczących swojej kariery oraz osobistych doświadczeń. Za sceniczną charyzmą kryła się historia, o której nigdy nie bał się mówić. Bez upiększeń i bez uciekania od trudnych wspomnień opowiadał o walce z chorobą alkoholową. Z biegiem lat nałóg coraz mocniej odciskał swoje piętno – nie tylko na jego pracy, lecz także na relacjach z najbliższymi. Dziś Lech Dyblik nie ukrywa, że udało mu się odbudować to, co w pewnym momencie wydawało się zagrożone. W jednym z wywiadów podkreślał, że ocalił swoje życie. „Udało się to wszystko pozbierać, nie tracąc zbyt dużo po drodze. Mam tę samą żonę, w Dzień Ojca dzwonią do mnie wszystkie trzy córki. Dla ludzi w rozsypce pozytywne przesłanie jest cholernie istotne. Staram się pozostawać uważny, aby nie zbyć na ulicy kogoś, kto potrzebuje pogadania. Niedawno byłem na kilku piknikach parafialnych w różnych częściach Polski. Najlepsze miejsca na rozmowę o tych niełatwych sprawach to kościół i kryminał”, opowiadał aktor w rozmowie z Onetem. U boku aktora przez wszystkie te lata pozostawała Maria Hempel-Dyblik. Choć jej nazwisko pojawia się w mediach znacznie rzadziej, konsekwentnie podąża własną drogą. Z dala od blasku fleszy rozwija działalność artystyczną, skupiając się na pracy twórczej i prezentowaniu swoich realizacji przede wszystkim za pośrednictwem autorskiej strony internetowej. Historia Marii Hempel-Dyblik pokazuje, że życie u boku znanego aktora nie musi oznaczać obecności na czerwonych dywanach. W jej świecie od lat pierwsze skrzypce gra sztuka – to jej poświęca swoją uwagę, konsekwentnie budując własny dorobek. Wykształcenie i artystyczna droga Marii Hempel-Dyblik W świecie, w którym rozpoznawalność często staje się celem samym w sobie, Maria Hempel-Dyblik od lat wybiera zupełnie inną drogę. Zanim poświęciła się pracy twórczej, ukończyła Politechnikę Wrocławską na kierunku Architektura i Formy Przemysłowe, a następnie Akademię Sztuk Pięknych w Krakowie i Akademię Sztuk Pięknych w Warszawie. Dziś tworzy jako architektka i rzeźbiarka, rozwijając własny język artystyczny z dala od medialnego szumu. O swojej twórczości opowiada nie w wywiadach, lecz poprzez prace, które publikuje na oficjalnej stronie internetowej. To tam prezentuje kolejne realizacje i aktualne fotografie, pozwalając odbiorcom zajrzeć do świata budowanego z pasji, doświadczenia i konsekwencji. Link do strony udostępnia również w mediach społecznościowych, pozostawiając sztukę w roli najlepszego przedstawienia swojej działalności. Jednym z najważniejszych obszarów działalności Marii Hempel-Dyblik pozostaje ceramika. Jak opisuje na swojej stronie, od dwóch dekad doskonali warsztat, tworząc na styku architektury, rzeźby i malarstwa. Jej realizacje czerpią inspiracje z ikon oraz sztuki bizantyjskiej, gotyckiej i rzymskiej. „Używam różnych technik rzeźbiarskich i ceramicznych, w tym płaskorzeźbionych obrazów, szkliwionych i złoconych, często wykonywanych techniką raku. Moje prace inspirowane są ikonami, bizantyjską, gotycką i rzymską sztuką figuralną. (...) Wykonuję również naczynia stołowe — ręcznie toczone misy, tace i inne funkcjonalne formy”, opisywała. Czytaj też: Zachwycił całą Polskę jako dziecko. Edward Dymek stracił wszystko i odszedł w zapomnieniu
Poświęciła karierę dla rodziny, gorzko tego pożałowała. Historia miłości Grażyny i Jana Kulczyków
Oboje aspirowali na parę wybitnych prawników, lecz z biegiem lat ich plany uległy zmianie. Jan Kulczyk postanowił wkroczyć na ścieżkę biznesową. Wsparcie ukochanej żony, Grażyny Kulczyk, okazało się wówczas bezcenne. Aby wspomóc zapracowanego męża, porzuciła własne marzenia oraz karierę, aby zająć się wspólnym domostwem i dziećmi, podczas gdy biznesmen efektywnie pomnażał ich majątek. Ambicje Grażyny Kulczyk sięgały jednak znacznie wyżej…
Razem w biznesie, a także... w życiu. Jan Kulczyk zbudował swoje imperium razem z żoną, Grażyną Kulczyk, a także dzięki jej poświęceniu. Przez wiele lat stanowili power couple wśród przedsiębiorców. Ona zajmowała się domem i dziećmi, on pomnażał majątek. Swoje marzenia odłożyła na później. Razem byli przez 33 lata... Wszystko jednak zmieniło się, gdy pojawiła się inna kobieta, z którą biznesmen zaczął układać sobie życie. Oto tajemnice ich wyjątkowej relacji. Jan i Grażyna Kulczyk. Historia miłości Zakochali się w sobie w trakcie studiów. Oboje uczęszczali na prawo na Uniwersytecie Adama Mickiewicza w Poznaniu. Jan marzył, aby zostać wybitnym prawnikiem. Grażyna natomiast skrycie pragnęła związać swoje życie ze sztuką. Wpadli na siebie na balu absolutoryjnym prawników na macierzystej uczelni, między nimi błyskawicznie zaiskrzyło. „Był uroczy. Inny niż wszyscy, dowcipny, inteligentny, zaskakujący”, wspominała Grażyna w wywiadach. Niedługo później zostali parą. Jan Kulczyk nie wytrwał długo w swoich marzeniach. Do pewnego momentu robił karierę na uczelni, gdzie uzyskał tytuł doktora, jednak dzięki wsparciu rodziców zajął się biznesem. Grażyna trwała zaś u boku ukochanego, z którym wzięła ślub na początku lat 70. Małżonkowie zajęli się rozwijaniem swoich karier. Jan coraz prężniej działał jako biznesmen. Z ojcem Henrykiem importował produkty z Niemiec i tym sposobem zarobił pierwszy milion dolarów. Grażyna Kulczyk natomiast realizowała się w pracy naukowej na uczelni, aplikację zrobiła w Zielonej Górze. Ona także bardzo ciężko pracowała na swój sukces. Zobacz też: To była miłość od pierwszego wejrzenia. Jerzy Bończak od pół wieku jest wierny jednej kobiecie. Rodzina zapłaciła wysoką cenę za jego sławę Grażyna Kulczyk i Jan Kulczyk, bal Polsko-Niemieckiej Izby Przemysłowo-Handlowej, styczeń 2003 rok Był to bardzo trudny i wymagający czas dla kobiety. Gdy na świecie pojawiła się ich córka Dominika, Grażyna zdecydowała się porzucić pracę na uczelni, aby zająć się dzieckiem i domem. Niedługo później małżonkom urodził się syn Sebastian. Z zapracowanym partnerem nie była w stanie dzielić obowiązków domowych, choć nie ukrywała, że bardzo potrzebowała wsparcia ukochanego. Niejednokrotnie wypominała mu, że to dla niego porzuciła swoją karierę. Na dodatek dokuczliwa okazała się samotność, gdy jej bliscy zaczęli oddalać się, nie mogąc pojąć problemów Grażyny. Przecież z pozoru niczego jej nie brakowało… Oprócz męża u boku. Szybko okazało się, że pieniądze to nie wszystko. „Dawne przyjaciółki nie rozumiały mnie, zazdrościły mi 500-metrowego domu, ciuchów. A ja im zazdrościłam, że swoich mężów mają przy sobie, że oni dbają o remont mieszkania, pomagają wychowywać dzieci. Jan pojawiał się w domu tylko na weekend. A one mówiły: »Głupia, przynajmniej możesz sobie kupić futro«”, tłumaczyła w wywiadzie dla „Twojego Stylu”. Czytaj także: Dominika Chorosińska przed laty rozstała się z mężem. TYLKO W VIVIE! mówiła wprost: „Uczucie umierało we mnie od wielu miesięcy” Grażyna Kulczyk i Jan Kulczyk, Festiwal Gwiazd w Międzyzdrojach, 03.07.2005 rok Grażyna Kulczyk zmieniła swoje życie Grażyna Kulczyk bardzo chciała być aktywna zawodowo. Przez lata skupiała się tylko na obowiązkach żony i matki, lecz ostatecznie stwierdziła, że w końcu nadszedł czas na realizowanie swoich ambicji. Podobnie jak mąż, postawiła na biznes. Dlatego w latach 80. zajęła się importem rowerów z Tajwanu. Początki nie były proste nie tylko ze względu na barierę językową, lecz także dlatego, że w tym biznesie była jedyną kobietą. Pomimo trudności, udało się jej odnieść sukces, który zaostrzył apetyt na więcej. Jako miłośniczka sztuki zainwestowała w projekt Starego Browaru, otworzonego w 2003 roku w Poznaniu. Budowlę uznano za dzieło architektury i obsypano licznymi nagrodami. Małżeństwo Kulczyków od lat wspierało polską kulturę i kolekcjonowało dzieła, jednak za sukcesem centrum handlu i sztuki stała wyłącznie Grażyna Kulczyk. „Wszystko, co mam, zarobiłam sama. Owszem, przez wiele lat pracowaliśmy razem. W pierwszym okresie naszego małżeństwa właściwie wspólnie kreowaliśmy nasz biznes. Jan, wielki wizjoner, rozwijał kolejne firmy, a ja byłam jego operacyjnym zapleczem”, wyznała w wywiadzie dla „Forbes”. Czytaj także: Odszedł z PiS i dołączył do Morawieckiego. Kim naprawdę jest Piotr Uściński? Grażyna Kulczyk i Jan Kulczyk, Festiwal Gwiazd w Międzyzdrojach, lipiec 2004 Rozstanie i śmierć Jana Kulczyka Dwa lata po otwarciu Starego Browaru nastąpił rozpad małżeństwa Kulczyków. Jan i Grażyna oficjalnie rozstali się w 2006 roku w Londynie, po 33 latach wspólnego życia. Sprawiedliwie podzielili swój majątek i rozeszli się w dobrej atmosferze. Dla Grażyny Kulczyk był to ogromny przełom w karierze biznesowej. Dzieci pary także ruszyły w ślady rodziców i z powodzeniem pną się po kolejnych szczeblach zestawień polskich miliarderów. Dominika i Sebastian w 2023 roku znaleźli się na liście 100 Najbogatszych Polaków według „Forbes”. Jan Kulczyk po rozwodzie spadł na moment z pierwszego miejsca najbogatszych Polaków, ale szybko wrócił na szczyt. Jakiś czas później ułożył sobie życie z młodszą od siebie Joanną Przetakiewicz. W 2022 projektantka wprost wyznała, że przyczyniła się do rozpadu pierwszego małżeństwa miliardera... „To był armagedon. To była sytuacja szalenie trudna i przykra, bo prawdą jest i nie mam co tutaj ukrywać i opowiadać bajek, że to z mojego powodu tak się stało. A mogłabym opowiadać, że od dawna może już się nie rozumieli, może nie do końca chcieli być ze sobą, skoro tak się stało. To nie jest prawda, to są bzdury. Ja nie mam zamiaru tutaj udawać świętej i opowiadać, że tak się stało, a to w ogóle nie jest moja wina (…) To była tak wielka miłość z mojej strony, że była o wiele silniejsza niż wyrzuty sumienia”, przyznała Joanna Przetakiewicz Pudelkowi. Dodała jednocześnie, że z Grażyną Kulczyk ma dobre relacje: bardzo długo rozmawiały m.in. przy okazji pierwszej rocznicy śmierci miliardera (odszedł w Austrii pod koniec lipca 2015 roku). I to właśnie była żona była wówczas tą osobą, która specjalnie udała się do Wiednia, aby sprowadzić jego ciało do Polski... Grażyna Kulczyk i Jan Kulczyk, Festiwal Gwiazd w Międzyzdrojach, 2000 rok Jan Kulczyk, Grażyna Kulczyk, Dominika Kulczyk, Warszawa, 18.05.2012 rok Grażyna Kulczyk, Jan Kulczyk, pokaz premierowego odcinka „Efektu Domina” Dominiki Kulczyk, 11.02.2014 rok
To była miłość od pierwszego wejrzenia. Jerzy Bończak od pół wieku jest wierny jednej kobiecie. Rodzina zapłaciła wysoką cenę za jego sławę
Ich historia mogłaby stać się scenariuszem filmu. Była miłość od pierwszego wejrzenia, lata wspólnego życia, zawodowe sukcesy, ale też kryzysy, które wystawiły ich związek na najcięższą próbę. Dziś Jerzy i Ewa Bończakowie udowadniają, że prawdziwa miłość potrafi przetrwać naprawdę wiele.
Jest jednym z najbardziej cenionych reżyserów teatralnych i aktorów w Polsce, a w swoim dorobku ma ponad trzysta ról! Prywatnie Jerzy Bończak jest także szczęśliwym mężem, ojcem oraz dziadkiem. Nigdy nie ukrywał, że najbliżsi płacili wysoką cenę za jego sukces... Wraz z ukochaną żoną jest już pół wieku po ślubie i, choć ich związek przechodził wzloty i upadki, to zawsze udawało im się zawalczyć o miłość. „To prawda, że życie z aktorem do łatwych nie należy. Za to nigdy nie jest nudne”, wspominała ukochana artysty. Co mówili o małżeństwie i relacji, jaka ich łączy? Jak Jerzy Bończak poznał ukochaną? Ich historia zaczęła się jak scena z romantycznego filmu. Był 1972 rok, a młoda Ewa pracowała w telewizyjnej redakcji rozrywki. Pewnego wieczoru, razem ze swoją znajomą z pracy Stanisławą Ryster, wybrała się do Teatru Rozmaitości na premierę spektaklu „Hultaj”. Po przedstawieniu wszyscy trafili na bankiet do legendarnego SPATiF-u. To właśnie tam po raz pierwszy spotkała 23-letniego Jerzego Bończaka. To była miłość od pierwszego wejrzenia. Chociaż aktor zdobył jej numer telefonu, to nigdy nie zadzwonił. „Po prostu postanowiłem zagrać. Wydaje mi się, że człowiek odkrywający się natychmiast, od razu, jest przegrany, nie ma szans w dalszym etapie”, mówił Jerzy Bończak w jednym z wywiadów [cytat za Film Wp.pl]. Okazało się, że byli sobie przeznaczeni. Po kilku miesiącach spotkali się ponownie na Woronicza. To spotkanie zmieniło ich życie i udowodniło, że nie są w stanie uciec od tej miłości. Od tamtej pory są nierozłączni i wspólnie podążają przez życie. Połączyło ich szczere uczucie, pewność, że mogą liczyć na siebie w każdej sytuacji. Jerzemu Bończakowi zależało na kontynuowaniu znajomości. Jednak artysta miał wiele obaw. Myślał, że związek pozbawi go niezależności i pewnym stopniu ograniczy. „Nigdy nie chciałem być zdominowany przez swoją partnerkę. Nie chciałem, by po wypowiedzeniu słowa: „kocham” założyła mi kajdanki na ręce i opaskę na oczy. Kocham swoją żonę, ale zdaję sobie sprawę, że dwoje ludzi w związku nie może tak do końca odkryć swoich kart”, mówił [cytat za fakt.pl]. SPRAWDŹ TEŻ: Wiśniewski i Mandaryna po raz pierwszy razem w TV po ogłoszeniu związku. Tym razem chodziło o coś znacznie ważniejszego Jerzy i Ewa Bończakowie, 2000 rok Historia miłości Jerzego i Ewy Bończaków Jerzy i Ewa Bończakowie pobrali się zanim na świecie pojawiło się ich pierwsze dziecko. Był 1976 rok. Zakochanym długo nie spieszyło się do sformalizowania związku. Podkreślali, że podpisywanie zobowiązań nie jest konieczne. „Ewie zależało na sformalizowaniu naszego związku. Była w ciąży, rozumiałem, że ślub da jej poczucie bezpieczeństwa, więc zostaliśmy małżeństwem”, cytował wypowiedź aktora Na Żywo. Nie każdy wie, że artysta nie nosi obrączki. Okazje się, że jest przesądny. W jednym z wywiadów opowiedział pewną historię. „Kiedy po ślubie założyłem obrączkę, jak nożem uciął skończyły się dla mnie wszystkie propozycje pracy. Przez miesiąc nikt nie zadzwonił, nawet z radia. Powiedziałem do żony, że zdejmuję obrączkę. I proszę mi wierzyć, następnego dnia posypały się oferty. Poprosiłem żonę o wybaczenie i schowałem obrączkę do szuflady”, mówił Jerzy Bończak [cytat za Fakt]. Praca dla Jerzego Bończaka zawsze była bardzo ważna. Aktor cały czas spełnia się w zawodzie. W wywiadach nie ukrywał, że często podporządkowywał swoim życiowym obowiązkom. Spawy rodzinne na swoje barki brała jego żona, Ewa. Ukochana aktora podkreślała, że związek z nim nie jest prosty i bywa nieprzewidywalny. „Mamy tak mało czasu dla siebie, że właściwie wciąż od nowa się poznajemy. Oczywiście nie wszystko nas w sobie zachwyca. Najtrudniej jest przed premierą, kiedy cała rodzina usiłuje Jurkowi pomóc. Aktorzy przeżywają stresy samotnie, ale wiem, że Jurek zawsze czeka na moją recenzję. I choć nie lubi, gdy coś mi się nie podoba, uważnie słucha moich rad ”, zwierzała się pani Ewa. A Jerzy Bończak mówi wprost, że na każdym kroku liczy się z jej zdaniem i słucha uwag ukochanej. Wspólnie doczekali się dwójki pociech: Piotra i Anny. Artysta podziwia ją, jak wiele poświęciła, ile była w stanie udźwignąć. Żona imponuje mu swoją siłą. „Żona przejęła trudny obowiązek wychowywania dzieci. Zwolniła mnie z tego. Nie odczuwałem tego, że brakuje mnie w domu. Taki jestem, taki zawód uprawiam, już tego nie zmienię. Aktorstwo to dla mnie najważniejsza rzecz w życiu. Poświęcam temu najwięcej czasu. Rodzina może mieć o to słuszne pretensje. Praca w teatrze mnie napędza, dzięki temu żyję”, mówił w Kulisach Sławy TVN. Syn aktora potwierdza, że częste wyjazdy, angaże taty odbiły się na ich relacjach. „Będąc dzieckiem odczuwałem jego wielki brak, bo go po prostu z nami nie było. Dużo pracował, późno wracał i tak się mijaliśmy. Porozumienie między nami pojawiło się dopiero, jak zacząłem dorastać. Wcześniej nie byłem dla niego partnerem”, dodawał Piotr Bończak. Teraz czas i uwagę Jerzy Bończak poświęca ukochanym wnukom. Na nich przelewa swoją miłość. ZOBACZ TEŻ: Nigdy wcześniej o tym nie mówiła. Tak wygląda związek Doroty Choteckiej z Radosławem Pazurą Aktor nie ukrywa też, że ma za sobą trudną walkę. W okresie szczytu popularności, wpadł w sidła nałogu. Tak próbował odreagowywać stres związany z zawodem. W końcu alkohol zaczął przeszkadzać mu w pracy, wpływał na jego zdrowie i relacje. Zagrażał też jego małżeństwu. „A dla mnie praca, razem z rodziną, to najważniejsze rzeczy w życiu”, tłumaczył. Udało mu się zawalczyć o siebie i pokonać uzależnienie dzięki ogromnemu wsparciu żony, determinacji. ,,Nie wiem, czy wyszedłbym na prostą, gdyby nie wsparcie żony”, mówił. „Kończąc 50 lat, na imprezie urodzinowej zrobiłem sobie drinka i postanowiłem, że to będzie ostatni drink w moim życiu. Nie do końca się to udało, bo po drodze miałem dwie, trzy wpadki, ale one już definitywnie zakończyły ten rozdział mojego życia”, mówił w Kulisach Sławy. To był też sprawdzian dla ich relacji. Dziś Jerzy i Ewa Bończakowie cieszą się życiem. Kochają się, wspierają… Potrafią pielęgnować swoją miłość. Najchętniej wypoczywają w domu na Warmii. Tam też aktor ucieka, kiedy czuje, że potrzebuje chwili samotności. „W ciszy mogę się odizolować od pędzącego świata i przede wszystkim odpocząć. Ewa nie tęskni za mną, bo dzięki takim rozstaniom poznajemy się na nowo”, cytat za Fakt.pl. Dzisiaj Jerzy Bończak świętuje swoje 77. urodziny. My życzymy mu kolejnych szczęśliwych lat. Czytaj też: Dominika Chorosińska przed laty rozstała się z mężem. TYLKO W VIVIE! mówiła wprost: „Uczucie umierało we mnie od wielu miesięcy” Jerzy Bończak z żoną Ewą, 2014 rok Źródło: Kulisy Sławy TVN, Na Żywo, Fakt.pl, Świat Seriali, Fakt, Film Wp.pl, Pomponik.pl, Interia
Anna Świątczak i Michał Wiśniewski mieli śluby jak z bajki. Nikt nie przypuszczał, jak potoczą się ich losy
Dziś mija kolejna rocznica jednego z najbardziej komentowanych ślubów w polskim show-biznesie. Choć kiedyś wydawali się nierozłączni, ich małżeństwo nie przetrwało próby czasu.
Bajkowy ślub, wspólne marzenia i miłość, która miała przetrwać wszystko. Anna Świątczak i Michał Wiśniewski poznali się dzięki muzyce, a ich uczucie szybko przerodziło się w małżeństwo. Pod koniec lipca powiedzieli sobie "tak" podczas uroczystości w Magdalence, a dziś rocznica ich ślubu znów przywołuje historię jednej z najgłośniejszych relacji w polskim show-biznesie. Dlaczego związek, który wydawał się tak silny, ostatecznie nie przetrwał? Anna Świątczak i Michał Wiśniewski. Historia miłości, dwa śluby i wielkie nadzieje Anna Świątczak i Michał Wiśniewski poznali się w 2003 roku, kiedy wokalistka dołączyła do zespołu Ich Troje. Między muzykami bardzo szybko pojawiło się uczucie, które z czasem przerodziło się w poważny związek. Po trzech latach postanowili zalegalizować swoją relację. Najpierw zawarli ślub cywilny, a następnie powiedzieli sobie sakramentalne "tak". Symboliczna ceremonia odbyła się w 2006 roku w Las Vegas podczas trasy koncertowej zespołu po Stanach Zjednoczonych. Kilka tygodni później, pod koniec lipca, zakochani świętowali także swój ślub kościelny w Magdalence. Dziś właśnie ta rocznica ponownie przypomina o historii ich związku. Przez długi czas uchodzili za jedną z najbardziej zakochanych par polskiej sceny muzycznej. Chętnie okazywali sobie uczucia i wspólnie pojawiali się na wydarzeniach branżowych. Fani byli przekonani, że ich miłość przetrwa każdą próbę. Z czasem jednak życie napisało zupełnie inny scenariusz. „Nie jest łatwo być z Michałem Wiśniewskim" — mówiła w rozmowie z "Dziennikiem Wschodnim". „On jest ciągle z przodu, a ja sobie jestem gdzieś z tyłu i robię dodatkowe rzeczy. I jest super!" — dodawała, dementując wówczas plotki o kryzysie. Małżonkowie doczekali się także dwóch córek. Etiennette urodziła się w 2006 roku, a Vivienne dwa lata później. Wydawało się, że ich rodzina jest kompletna, a Anna Świątczak spełniła swoje największe marzenia. ZOBACZ TEŻ: Pięć głośnych ślubów i pięć burzliwych rozstań. Tak zaczynały się i kończyły wszystkie małżeństwa Michała Wiśniewskiego Anna Świątczak czuła, że czegoś jej brakuje. "To był rollercoaster" Z czasem wokalistka zaczęła jednak otwarcie mówić o wewnętrznej pustce i ogromnym zmęczeniu życiem w świetle reflektorów. „Biblia mówi, że przewrotne jest serce człowieka i niewierne. To był rollercoaster! Wtedy nie miałam czasu, żeby zastanowić się nad tym, co się ze mną dzieje i dlaczego. Tydzień w tydzień graliśmy koncerty od czwartku do niedzieli" — wspominała. Najtrudniejsze okazało się zainteresowanie mediów oraz fala internetowego hejtu. „To był czas, kiedy rodziły się portale plotkarskie, a kolorowe gazetki nabierały na sile. Okazało się, że dziennikarzy w ogóle nie interesuje to, jak śpiewam i co myślę, tylko to, jak wygląda moje życie i co jem na śniadanie. Zupełnie tego nie dźwignęłam. [...] Zaczął wylewać się na mnie hejt, na który w ogóle nie byłam przygotowana" — wyznała w rozmowie z Plejadą. Jak później opowiadała, ogromne znaczenie miała dla niej wiara. Przeżyła nawrócenie i zaczęła inaczej patrzeć zarówno na swoje życie, jak i relację z Michałem Wiśniewskim. Z czasem uczucie między małżonkami zaczęło wygasać, a problemy rodzinne narastały. Dlaczego Anna Świątczak i Michał Wiśniewski się rozstali? W 2011 roku podjęli decyzję o rozstaniu. Choć przez lata wydawali się zgodnym małżeństwem, ich relacja nie przetrwała próby czasu. Po rozwodzie Anna Świątczak przyznawała, że rozpad związku odbił się także na jej życiu zawodowym. „Słyszałam argumenty, że żadnej z żon, byłych czy aktualnych, Michała Wiśniewskiego nie zamierzamy promować. Czułam ten garb" — mówiła w programie "Znani – nam nieznani". Mimo zakończenia małżeństwa oboje podkreślają, że najważniejsze pozostaje dobro dzieci. „Dla każdego dorosłego w tym naszym rodzinnym składzie to jest bardzo ważne. (...) Między nami dorosłymi może być różnie, natomiast dzieci mogą zawsze na siebie liczyć, być w dobrych relacjach i wiedzieć, że mają siebie. Zawsze o to dbaliśmy" — mówiła Anna Świątczak w rozmowie cytowanej przez cozatydzien.tvn.pl. Dziś wokalistka nie ukrywa, że zamknęła ten rozdział swojego życia. Ułożyła sobie życie u boku perkusisty Michała Żeńcy, otwarcie mówi o swojej wierze i przyznaje, że wszystkie doświadczenia — nawet te najtrudniejsze — uczyniły ją silniejszą. Choć ich drogi rozeszły się wiele lat temu, pod koniec lipca historia Anny Świątczak i Michała Wiśniewskiego regularnie wraca we wspomnieniach fanów. Rocznica ślubu przypomina bowiem o związku, który przez lata wydawał się niemal idealny. SPRAWDŹ TEŻ: Rok po rozwodzie z Michałem Wiśniewskim powiedziała „tak”. Od 14 lat Anna Świątczak jest szczęśliwie zakochana. Mało kto wie, kim jest jej mąż
Miliony ją uwielbiały. Po tej decyzji Jackie Kennedy przestała być ulubienicą Amerykanów
Przez lata była symbolem godności, elegancji i narodowej żałoby. Gdy Jackie Kennedy ogłosiła, że poślubi Aristotelisa Onassisa, Ameryka zareagowała gniewem i niedowierzaniem. W jednej chwili przestała być „świętą Jackie”, a jej nowy związek uznano za zdradę pamięci o Johnie F. Kennedym.
Przez lata była symbolem elegancji, siły i godności. Po tragicznej śmierci Johna F. Kennedy’ego Amerykanie niemal wynieśli ją na ołtarze. Wszystko zmieniło się jesienią 1968 roku, kiedy Jackie Kennedy ogłosiła, że poślubi greckiego miliardera Aristotelisa Onassisa. Dla opinii publicznej był to szok. W jednej chwili przestała być „świętą Jackie”, a stała się kobietą, której wielu nie chciało już podziwiać. Życie Jackie Kennedy po śmierci Johna F. Kennedy’ego 22 listopada 1963 roku oczy całego świata zwróciły się ku Dallas. Jackie Kennedy siedziała obok męża, gdy padły strzały, które śmiertelnie raniły prezydenta Stanów Zjednoczonych. Kilka godzin później, w różowym kostiumie poplamionym krwią, stała u boku Lyndona B. Johnsona podczas jego zaprzysiężenia na pokładzie Air Force One. Nie chciała się przebrać. Miała powiedzieć, że ludzie powinni zobaczyć, co zrobiono jej mężowi. Trzy dni później, 25 listopada 1963 roku, szła za trumną Johna F. Kennedy’ego wraz z niespełna sześcioletnią Caroline i trzyletnim Johnem. Dla milionów Amerykanów stała się uosobieniem odwagi, opanowania i godności. Publiczność widziała jednak tylko zdjęcia. Za chłodną maską kryły się rozpacz, bezsenność i trauma. Jackie nie potrafiła poradzić sobie ze wspomnieniami z Dallas. Zmagała się z zespołem stresu pourazowego, a codzienne funkcjonowanie kosztowało ją ogromnie dużo siły. Po śmierci prezydenta szczególne miejsce w życiu Jackie zajął Robert Kennedy. Zostawiał żonę Ethel i dzieci, by spędzać czas z wdową po bracie oraz jej rodziną. Pomagał jej przetrwać najtrudniejsze dni i stał się jednym z najbliższych jej ludzi. Podobno ich więź miała z czasem przerodzić się w romans. Związek ten miał trwać z przerwami od 1964 roku. 5 czerwca 1968 roku Robert Kennedy został postrzelony w hotelu Ambassador w Los Angeles. Jackie natychmiast poleciała do Kalifornii. Zmarł następnego dnia. Ta śmierć otworzyła wszystkie rany. Najpierw straciła Jacka, później Boba. Powróciły wspomnienia zamachu, pierwszych dni po tragedii i paraliżującego lęku. Jackie ponownie wpadła w depresję i zaczęła panicznie bać się o życie swoich dzieci. Była przekonana, że w Ameryce „polowano na Kennedych”. Wiedziała jedno: musi uciec. CZYTAJ RÓWNIEŻ: Królowa przedwojennych komedii trzy razy wychodziła za mąż. Miłość przyniosła jej więcej łez niż radości. Dopiero po latach wyszło na jaw, jak wiele wycierpiała Dlaczego Jackie Kennedy wybrała Aristotelisa Onassisa? Aristoteles Onassis był greckim magnatem żeglugowym, rozwodnikiem i jednym z najbogatszych ludzi na świecie. Od lat pozostawał w burzliwym związku z Marią Callas, ale oficjalnie był wolny. Jackie poznała go pod koniec lat 50., gdy zaprosił młodego senatora Johna F. Kennedy’ego i jego żonę na drinka. Ich znajomość zacieśniła się w 1963 roku, kiedy po śmierci syna Jackie odpoczywała na należącym do miliardera jachcie. Po zamachu w Dallas Onassis zaczął otwarcie ją adorować. Był hojny, czarujący i troskliwy. Potrafił również zdobyć sympatię Caroline i Johna Juniora. Jackie zaczęła rozważać jego propozycję małżeństwa. Robert Kennedy stanowczo ją od tego odwodził. Nie ufał Onassisowi, uważał go za człowieka podejrzanego i obawiał się, że związek ten zniszczy legendę Kennedych. Po śmierci Roberta nic już nie powstrzymywało Jackie przed podjęciem decyzji. Otrzymała nawet błogosławieństwo Rose Kennedy. Onassis miał własną wyspę, ogromny jacht Christina O. i fortunę, która mogła zagwarantować Jackie oraz jej dzieciom życie z dala od zagrożenia. Oferował nie tylko luksus, lecz przede wszystkim bezpieczeństwo, którego tak rozpaczliwie potrzebowała. CZYTAJ TEŻ: Po publikacji zdjęć Meghan Markle rozpętała się dyskusja. Ekspertka wskazała jeden problem Ślub, który oburzył Amerykę 17 października 1968 roku Jackie Kennedy i Aristoteles Onassis poinformowali, że za trzy dni wezmą ślub. Reakcja była gwałtowna. Media pisały o gniewie, szoku i niedowierzaniu. Niemiecki „Bild” donosił, że oburzony jest cały świat. W Szwecji pytano: „Jackie! Jak mogłaś?”. Krytyczne głosy popłynęły nawet z Watykanu. Dla wielu Amerykanów Jackie zdradziła pamięć o zamordowanym prezydencie. Kobieta, którą wcześniej podziwiano za klasę i oddanie rodzinie, została oskarżona o wyrachowanie. Zaczęto mówić o niej „Jackie O.”, a określenie to przez długi czas miało pogardliwy wydźwięk. 20 października 1968 roku para pobrała się na greckiej wyspie Skorpios. Jackie wystąpiła w krótkiej sukni od Valentino. Wyglądała młodo, dziewczęco i zupełnie inaczej niż w czasach, gdy jako pierwsza dama reprezentowała powagę Białego Domu. Jej styl również przeszedł zmianę. Tweedowe kostiumy ustąpiły miejsca spodniom capri, dopasowanym bluzkom, kolorowym sukienkom i ogromnym okularom przeciwsłonecznym. Jackie odrzuciła część dawnych konwenansów i zaczęła żyć na własnych zasadach. Onassis rozpieszczał żonę drogimi prezentami i zapewniał jej luksusowe życie. Ich relacja od początku była jednak zabezpieczona szczegółową intercyzą. Jackie otrzymała od niego 3 mln dol. jeszcze przed ślubem, a po milionie przypadło Caroline i Johnowi. Umowa gwarantowała jej również 625 tys. dol. rocznie na podróże i „komfort życia”, a także kolejne pieniądze na wypadek rozstania lub śmierci męża. CZYTAJ RÓWNIEŻ: Kora miała przerzuty, nie chciała odchodzić. Ostatnie chwile były gehenną, ale do końca walczyła Małżeństwo Jackie i Onassisa dalekie od szczęścia Z czasem relacja zaczęła się jednak psuć. Onassis ponownie zbliżył się do Marii Callas. Miał też obrażać Jackie w obecności znajomych. Ona coraz częściej opuszczała Grecję i wracała do Nowego Jorku, gdzie rozpoczęła terapię. Przyznawała, że Onassis „wyciągnął ją z mroku”, ale po kilku latach małżeństwa znów cierpiała na ataki paniki. Była coraz bardziej osamotniona, a mąż nie dawał jej ochrony i wsparcia, które wcześniej obiecywał. W styczniu 1973 roku syn Aristotelisa Onassisa, Alexander, zginął w katastrofie lotniczej. Tragedia na krótko zbliżyła małżonków, ale wkrótce ich relacja ponownie stała się pełna napięć. Onassis pogrążał się w rozpaczy i alkoholu. Obwiniał Jackie o nieszczęścia, które spadły na jego rodzinę. Miał twierdzić, że przyniosła do niej śmierć. W końcu ją uderzył. Wtedy zrozumiała, że ich wspólna droga dobiega końca. Nadal mogła liczyć na Rose Kennedy. Teściowa nigdy nie dała jej odczuć, że po ślubie z Onassisem przestała należeć do rodziny Kennedych. Wciąż darzyła ją podziwem i uczuciem. Jackie i Aristoteles nie zdążyli sfinalizować rozwodu. Onassis zmarł 15 marca 1975 roku. Jackie odziedziczyła 26 mln dol. Po jego śmierci mogła rozpocząć kolejny etap życia. Uwolniła się od roli wiecznej wdowy, legendy „Camelotu” i oczekiwań społeczeństwa, które przez lata próbowało decydować, kim powinna być. Z czasem również Amerykanie zaczęli patrzeć na jej decyzje z większym zrozumieniem. Na przełomie lat 70. i 80. określenie „Jackie O.” przestało być obelgą. Ponownie stało się synonimem elegancji, klasy i nowoczesnej kobiecości. Jej małżeństwo z Onassisem nie okazało się szczęśliwą historią. Było jednak próbą ucieczki przed strachem, żałobą i życiem pod nieustanną obserwacją. Jackie nie chciała już być narodowym symbolem. Chciała odzyskać prawo do decydowania o sobie. CZYTAJ TEŻ: Kochał ją do końca życia, ale nie zdołał jej zatrzymać. Historia Kasi Sobczyk i Henryka Fabiana wciąż porusza
Królowa przedwojennych komedii trzy razy wychodziła za mąż. Miłość przyniosła jej więcej łez niż radości. Dopiero po latach wyszło na jaw, jak wiele wycierpiała
Na scenie zachwycała lekkością i humorem, ale za kulisami jej życie dalekie było od komedii. Mieczysława Ćwiklińska przeżyła trzy burzliwe małżeństwa, a mimo osobistych rozczarowań stworzyła jedną z największych karier w historii polskiego teatru i kina.
Pierwszy mąż był strasznym zazdrośnikiem, drugi nie był jej wierny, a trzeci lekką ręką wydawał to, co zarobiła. Mieczysława Ćwiklińska mimo turbulencji w życiu prywatnym, zawodowo odnosiła wielkie sukcesy. Wychowywana przez parę aktorów, początkowo nie znosiła przebywania na scenie, ale w dorosłym życiu olśniła widownię i krytyków. Jak potoczyło się jej życie? Kim była Mieczysława Ćwiklińska? Urodziła się 1 stycznia 1879 r. w Lublinie. Wychowywana była przez aktorkę Aleksandrę Ficzkowską i jej partnera, również aktora, Marcelego Trapszę. Mama Mieczysławy poślubiła ukochanego dwa lata po urodzeniu córki, która nigdy nie poznała swojego biologicznego ojca. Gdy dziewczynka miała 13 lat, Trapsza uznał ją za swoje dziecko. Nastoletnia Mieczysława uczyła się na pensji w Poznaniu, chciała zostać nauczycielką. Mimo że, jak mawiano, urodziła się w garderobie teatralnej, a swoje pierwsze lata życia spędziła za kulisami prowincjonalnych teatrów, nie w głowie jej był zawód aktorki. Mieczysława panicznie bała się publicznych występów. "Koleżanki mówiły o mnie: to jest córka aktorzycy. Uważano, że dziecko aktora powinno umieć zagrać każdą rzecz, a ja miałam nieprawdopodobną tremę. Kiedy już miałam wyjść na scenę, nie chciałam za nic, siłą mnie wypychali" – opowiadała w książce pt. "Rozmowy z panią Miecią". Aktorstwo okazało się jednak przeznaczeniem Mieczysławy, która jako 21-latka zadebiutowała na scenie Teatru Ludowego. Mentorem i wsparciem był dla niej jej ojciec, Marceli Trapszo. Na pseudonim artystyczny młoda aktorka dość przypadkowo wybrała nazwisko Gryf, ale nie zostało z nią ono na długo. Swoją trzecią rolę grała już jako Ćwiklińska, od nazwiska swojej babki. Po udanej premierze krytycy rozpływali się nad "swobodą w traktowaniu roli" i "doskonałą dykcją" Mieczysławy. Młoda aktorka bardzo szybko zjednała sobie także publiczność, a teatr stał się jej ulubionym miejscem, mimo że przez cały czas walczyła z tremą. Czytaj również: Kora miała przerzuty, nie chciała odchodzić. Ostatnie chwile były gehenną, ale do końca walczyła Nie umiała przekonać się natomiast do branży filmowej, uznając, że "kamera filmowa nie jest przyjacielem kobiet, że bezlitośnie dekonspiruje to, co chciałyby ukryć przed okiem widza". Dopiero w wieku 54 lat po raz pierwszy pojawiła się na ekranie. Był 1933 rok, gdy zagrała Idalię Porecką w komedii "Jego ekscelencja subiekt" Michała Waszyńskiego, u boku Eugeniusza Bodo, Iny Benity i Konrada Toma. Mieczysława Ćwiklińska po raz kolejny pokazała wówczas, że jest świetną aktorką komediową. Jednak tak bardzo bała się reakcji publiczności na swoją filmową przygodę, że przysięgła, że nie pojawi się na premierze. Obawy aktorki okazały się oczywiście niesłuszne, widzowie już wkrótce okrzyknęli ją królową polskiej przedwojennej komedii i domagali się więcej Ćwiklińskiej na ekranie. Od tamtej pory, nawet gdy aktorka pojawiała się w rolach drugoplanowych, i tak ściągała do kin tłumy, które potem bawiła swoją grą do łez. Do 1939 roku zdążyła zagrać w aż 37 filmach! Sam Tadeusz Boy-Żeleński określił jej talent jako dobro państwowe. Mieczysława Ćwiklińska: życie prywatne, małżeństwa Udane życie zawodowe nie zagwarantowało jednak utalentowanej aktorce szczęścia w miłości. Po raz pierwszy wyszła za mąż, nie mając jeszcze 20 lat, a jej wybrankiem został Zygmunt Bartkiewicz, dziennikarz i malarz, starszy od niej o 11 lat. Ich małżeństwo przetrwało niewiele ponad rok. Ukochany aktorki nadużywał alkoholu i nie stronił od innych kobiet. W dodatku okazał się o swoją żonę chorobliwie zazdrosny. Oboje mieszkali wówczas w Łodzi, a młoda Mieczysława podejmowała ważne decyzje co do swojej dalszej drogi zawodowej. Postanowiła spakować walizki i wyprowadzić się do Warszawy. Związek aktorki z Bartkiewiczem trwał zaledwie kilkanaście miesięcy, ale małżeństwem w dokumentach byli jeszcze przez kilka lat. Zostawiony przez żonę dziennikarz nie chciał dać jej rozwodu. Dopiero gdy w 1908 roku, Mieczysława Ćwiklińska poznała Henryka Madera, w którym zakochała się z wzajemnością, postanowiła przyspieszyć sprawę rozwodu. Żeby ostatecznie zakończyć swoje pierwsze małżeństwo, aktorka musiała zmienić wyznanie. Wówczas konsystorz Kościoła Ewangelicko-Augsburskiego uznał związek za rozwiązany "z winy żony". W konsekwencji Mieczysława Ćwiklińska nie mogła wyjść za mąż przez kolejne sześć lat. Czytaj też: Niespodziewana diagnoza złamała jej życie: „Wróciłam do hotelu i płakałam; zwolniono mnie z pracy”. Szczere wyznanie Sandry Kubickiej tylko w „Ocal siebie” Ewy Chodakowskiej Aktorka Mieczysława Ćwiklińska w otoczeniu kilku uczestników balu, 1930 r. Na ślub z Henrykiem Maderem, który był synem właściciela hotelu Victoria przy ul. Jasnej 8., musiała poczekać do czerwca 1919 r. Mimo że nazywała go swoją prawdziwą miłością, ukochany zdążył zdradzić aktorkę jeszcze zanim stanęli na ślubnym kobiercu, z jej przyjaciółką. Wybaczyła mu ten i jeszcze kilka innych romansów, w które Mader angażował się po ślubie. "Pochłonięta pracą, mniej miałam czasu na obowiązki domowe, z czym mój mąż, lubiący wesołe życie towarzyskie, przyjęcia i wizyty, nie mógł się pogodzić. Przy rozbieżności zainteresowań małżonków często tak bywa, zwłaszcza gdy żona jest osobą bardziej zajętą i zaabsorbowaną pracą. No i tak skończyła się moja wielka, prawdziwa miłość", opowiadała Mieczysława Ćwiklińska. W 1928 roku była rozwódką po raz drugi. Po latach miała żałować swojej decyzji o wyprowadzce od męża i rozstaniu. Pocieszenie znalazła w ramionach młodszego od siebie o 21 lat aktora, Stefana Hnydzińskiego, z którym wystąpiła w kilku telewizyjnych produkcjach. Nie był to jednak związek oparty na szczerości i lojalności. Wydawało się, że taką relację stworzyła dopiero u boku trzeciego męża, Mariana Steinsberga. Był młodszym o osiem lat wydawcą i księgarzem żydowskiego pochodzenia. Poznali się podczas jednego z gościnnych występów Mieczysławy Ćwiklińskiej w Bydgoszczy we wrześniu 1931 roku. Steinsberga trafiła strzała amora. Codziennie uwodził swoją muzę, wysyłając jej kilka bukietów kwiatów. Już w następnym roku wzięli ślub, zwieńczony podróżą do Włoch, ale i to małżeństwo nie przetrwało. Aktorka całe dnie spędzała w teatrach i na planach filmowych, a w tym samym czasie jej towarzyski małżonek wydawał jej pieniądze w najmodniejszych warszawskich miejscach rozrywki. Rozstali się przed wakacjami 1939 roku, aktorka planowała wyprowadzkę z Warszawy i rozpoczęcie nowego rozdziału w życiu, ale wszystkie te plany pokrzyżował wybuch II wojny światowej. W tym okresie chcąc pomóc byłemu mężowi, sprzedała dwie cenne chińskie wazy, dzięki czemu Marian Steinsberg mógł podjąć się ucieczki do Szwajcarii. Niestety mężczyznę złapano na granicy i wysłano do warszawskiego getta. W ciężkich warunkach zmarł w 1943 roku. Zobacz też: Daniel Olbrychski i Jan Englert rywalizowali o względy tej samej kobiety! Atmosferę podgrzewał Kazimierz Kutz Mieczysława Ćwiklińska w swoim mieszkaniu, 1936 r. Mieczysława Ćwiklińska: kariera po wojnie Po zakończeniu wojny aktorka powróciła na deski teatrów i ponownie odniosła wielki sukces. Pomiędzy listopadem 1958 r. a majem 1971 r. ponad 1500 razy wcieliła się w rolę Babki w sztuce "Drzewa umierają stojąc" Alejandro Casona. Jeśli chodzi o filmy, zagrała jeszcze tylko w jednym, pt. "Ulica Graniczna" Aleksandra Forda. "Niektórzy się dziwią, że ja w moim wieku jeszcze chcę pracować. Ale moja praca to moje życie. Kiedy przestanę pracować, umrę", mówiła (cytat za Plejada.pl). Mieczysława Ćwiklińska zmarła w południe 28 lipca 1972 r. po tym, jak lekarze zdiagnozowali u niej ostre zapalenie pęcherzyka żółciowego i postanowili operować aktorkę. Już nigdy nie wybudziła się po tym zabiegu... Gustaw Holoubek na pogrzebie artystki pożegnał ją poruszającymi słowami: "Była aktorką w najpiękniejszym i najgłębszym tego słowa znaczeniu, a więc kimś, kto całe swoje życie ujawnił, odsłonił i ofiarował innym na codzienny pokarm ich umysłów i serc". Mieczysława Ćwiklińska, 1950 r. Źródła: plejada.pl, stare-kino.pl
Kochał ją do końca życia, ale nie zdołał jej zatrzymać. Historia Kasi Sobczyk i Henryka Fabiana wciąż porusza
Kasia Sobczyk i Henryk Fabian zakochali się w sobie w czasach największej popularności zespołu Czerwono-Czarni. Wspólnie występowali na scenie, założyli rodzinę i próbowali podbić Amerykę. Z biegiem lat ich relacja przeszła jednak ciężką próbę. W rocznicę śmierci wokalistki przypominamy historię jednego z najbardziej znanych małżeństw polskiej muzyki.
Kasia Sobczyk i Henryk Fabian zakochali się w sobie do szaleństwa. Śpiewali razem przebój „Zakochani są sami na świecie”. On nie miał takiej popularności jak jego żona. Kasia Sobczyk wylansowała wiele przebojów w różnym stylu – rock’n’rollowe „Nie bądź taki szybki Bill”, liryczną piosenkę „Mały książę”, melancholijną „Był taki ktoś”. Miała wygląd dziewczynki, dołeczki w buzi, była ujmująca. Wydawało się, że z Henrykiem Fabianem stworzą dobry duet w życiu i na estradzie. Jak potoczyły się losy pary? Dziś mija 16 lat od śmierci wokalistki. Kasia Sobczyk i Henryk Fabian – historia relacji. Jak się poznali? Tak naprawdę ona miała na imię Kazimiera, a on nazywał się Henryk Sawicki. Ale w latach 60. była moda na pseudonimy, wielu artystów przybierało różne imiona i nazwiska. Ona została Kasią, bo Kazimiera to nie było imię dla nowoczesnej, big-beatowej dziewczyny. A on stał się Henrykiem Fabianem. Poznali się w latach 60., kiedy Henryk dołączył do zespołu Czerwono-Czarni. Kasia Sobczyk występowała w nim od 16. roku życia, przeszła tam z zespołu "Biało-Zieloni". Na festiwalu Młodych talentów w Szczecinie weszła do Złotej Dziesiątki wykonawców i na długie lata związała się z Czerwono-Czarnymi. W latach 60. w zespole grał kompozytor, spod którego ręki wychodziły niemal same przeboje – Ryszard Poznakowski i Seweryn Krajewski. Na "gitariadzie" to Seweryn Krajewski zaśpiewał piosenkę „Wspomnienia z wakacji”. Henryk Fabian dołączył do zespołu na przełomie 1965/66 roku i niemal z miejsca zdobył serce Kasi. Urodzony w 1942 roku — był od swojej partnerki o 3 lata starszy, wychował się w Szczecinie. Należał do grupy młodzieży, która związana była z big-beatem i spotykała się w modnej kawiarni Sorrento, nazywali siebie Gangiem z Sorrento. Zobacz też: Była tuż obok, gdy życie wystawiło go na ciężką próbę. Marek i Urszula Sieroccy są razem 40 lat na dobre i na złe <img src="https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/48/2024/08/imgA9USpa-61268ac.jpg" width="2047" height="1600" alt="Warszawa, 04.1967. Katarzyna Sobczyk, piosenkarka.,Image: 427789763, License: Rights-managed, Restrictions: Cena minimalna dla publikacji online 50 zł a dla drukowanych 250 zł, Model Release: no, Credit line: Jerzy Plonski / RSW / Forum" title="Katarzyna Sobczyk, piosenkarka" /> Kasia Sobczyk: pierwsi partnerzy, dramat w życiu osobistym Kasia Sobczyk miała już za sobą kilka ciężkich uczuciowych zakrętów. Jako nastolatka zakochała się, mając 18 lat, dokonała aborcji. Wyznała to w wywiadzie, który – zgodnie z wolą piosenkarki - został opublikowany dopiero po jej śmierci. Przyznała w nim mocnych słowach – „Zabiłam”, że rzeczywiście usunęła wtedy ciążę. „Miałam 18 lat. Byłam w ciąży z saksofonistą. Bardzo go kochałam i on mnie wtedy też kochał. Powiedział: Fajnie, będziemy mieli dziecko. Niczym się nie przejmuj, tylko jeszcze zaśpiewaj w Opolu'. Zaśpiewałam i za tę piosenkę dostałam nagrodę. A potem on zaprowadził mnie do lekarza i usunęliśmy tę ciążę”, opowiadała. I dodawała: „Moja wielka miłość mi minęła. Została krzywda”. Długo nie mogła pogodzić się z tym, co zrobiła. „Budziłam się na poduszce mokrej od łez”, wyznała. Zobacz też: Zdobyła tytuł Miss Polonia, a potem obnażyła kulisy tego konkursu. Odeszła nagle w wieku zaledwie 33 lat. Okoliczności śmierci Magdaleny Jaworskiej ujawniono dopiero po latach Potem zakochała się w kompozytorze Zbigniewie Bizoniu. To przez tę miłość zaprzepaściła swoją wielką życiową szansę. Nie wyjechała do Paryża, choć bardzo podobała się szefowi słynnej sali koncertowej „Olimpia” i promotorowi gwiazd Bruno Coquatrixowi. Czuł, że ma potencjał i chciał ją kreować na międzynarodową gwiazdę. Ale Katarzyna Sobczyk nie chciała zostawić ukochanego Zbyszka i nie zdecydowała się na wyjazd. „Byłam bardzo młoda, zakochana, nie zawsze pewna swego losu w życiu osobistym. Myślałam, że jak wyjadę do Paryża bez mojej miłości, to cały świat się zawali”, wspominała w rozmowie z Januszem Kopciem. Bizoń wkrótce ją rzucił, nic nie wyszło ani z wielkiej miłości, ani z paryskiej kariery. Kasia Sobczyk i Henryk Fabian: historia miłości Henryk Fabian mógł się podobać. Był przystojny, miał estradowy wdzięk. Śpiewał takie przeboje, jak „17 milionów” czy „Napiszę do Ciebie z dalekiej podróży”. Z Kasią Sobczyk, która szukała pocieszenia w jego ramionach, szybko zaczęli romansować. Zrozumieli jednak, że łączy ich coś więcej. Może miłość na całe życie... W końcu lat 60. wzięli ślub. „Byliśmy w sobie bardzo, bardzo zakochani”, wspominała Katarzyna Sobczyk. Odeszli z „Czerwono-Czarnych”, w 1970 roku założyli grupę „Wiatraki”, która jednak szybko się rozpadła. W 1975 roku przyszedł na świat ich syn Sergiusz, jedyne dziecko, bardzo utalentowane muzycznie. Ale Katarzyna Sobczyk i Henryk Fabian, pochłonięci karierą i koncertowaniem mieli coraz mniej czasu dla siebie, a nie mieli go prawie wcale dla dziecka. Oddali półrocznego synka na wychowanie znajomym - Danucie i Franciszkowi Sitkom. Kasia Sobczyk powtórzyła ten sam błąd, co jej matka – jako mała dziewczyna też została oddana na wychowanie, po półtora roku nie poznała mamy. To oddanie, odrzucenie było dla niej wielką traumą. A potem zafundowała to samo własnemu dziecku. Oboje z Henrykiem postanowili wtedy spróbować kariery w USA. Jak wielu muzyków, którzy w Polsce odnieśli sukces, wierzyli, że to samo uda się za oceanem. Niestety, ich amerykański sen się nie spełnił. Nie poradzili sobie jako muzycy. Nie poradzili sobie też jako małżeństwo. Katarzyna Sobczyk: wyjazd do USA, kryzys w małżeństwie Katarzyna Sobczyk mówiła, że w Ameryce wszystko się zmieniło. Jej mąż chodził własnymi drogami i poczuł „wolność samca”. Po latach wspominała: „Martwiłam się o mój związek, nie myślałam o nagraniach, lecz o tym, aby utrzymać małżeństwo. Niestety, rozsypało się podczas naszego pobytu w USA na początku lat 80. Ameryka źle wpłynęła na mojego Henryka. On jednak chodził swoimi ścieżkami. Zmienił się. Taki syndrom wolności samca”. Ale Henryk Fabian kochał ją. Namawiał, by razem wrócili do Polski. Czuł, że niczego w Stanach nie zdobędą. Ona nie chciała. I chociaż w USA nie wiodło jej się najlepiej, jak wielu muzyków imała się różnych zajęć, pracowała jako pokojówka. Gorzej, że zaczęła mieć problemy ze sobą, z alkoholem. Zresztą problemy z piciem mieli oboje. Oddalali się od siebie coraz bardziej, w końcu rozstali się ostatecznie w 1992 roku. Ich syn Sergiusz mówił, że Henryk kochał Kasię do końca życia. Nie był jednak w stanie namówić żony, by do niego wróciła. Czytaj też: Niewiele osób wie, że to on odkrył Romana Polańskiego. Polak, który uciekł przed śmiercią i spełnił hollywoodzki sen Śmierć męża Katarzyny Sobczyk. Życie wokalistki po powrocie do kraju Henryk Fabian zmarł nagle w 1998 roku, podczas pobytu w Chicago. „Nadużywał alkoholu, a w Polsce się to pogłębiło”, mówiła piosenkarka w rozmowie z magazynem „Angora”. „Gdy zmarł, było mi naprawdę ciężko. Pomyślałam sobie, że gdybym była przy nim, byłoby inaczej”. Kasia Sobczyk po latach wróciła do Polski, ale ani ona, ani wcześniej jej mąż nie potrafili się już odnaleźć na polskiej scenie muzycznej. Pojawiali się na koncertach zatytułowanych „Dinozaury rocka”. Piosenkarka próbowała odbudować relację z synem. Odwiedziła go po raz pierwszy, gdy Sergiusz Fabian miał 17 lat. „Kupiłem mamie wielki bukiet kwiatów. W końcu mogliśmy się zobaczyć i usłyszeć, spojrzeć sobie w oczy. Płakaliśmy oboje. Miałem rodzinę Sitków, poczciwych, prawych ludzi, ale lubiłem przebywać u taty, byłem ulepiony z innej gliny, kochałem muzykę. I nagle pojawiła się w moim życiu mama”, wspominał Sergiusz Fabian. Kiedy chorowała na raka, syn opiekował się nią do końca. Mieli wspólnie koncertować, ale piosenkarka już tego nie doczekała. Zmarła 28 lipca 2010 roku, dwanaście lat po śmierci męża. Zmarł też Sergiusz Fabian w trzy lata po śmierci matki, miał zaledwie 38 lat.