Cejrowski i Pawlikowska uchodzili za idealne małżeństwo, lecz nikt nie wiedział, co się działo za zamkniętymi drzwiami. Po latach prawda ujrzała światło dzienne
Choć przez lata uchodzili za jedną z najbardziej znanych par polskiego świata podróżników, ich związek okazał się znacznie bardziej skomplikowany, niż przypuszczano. Z okazji urodzin Wojciecha Cejrowskiego przypominamy historię jego relacji z Beatą Pawlikowską. Od wspólnej pasji i tajemniczego ślubu po bolesne rozstanie i szczere wyznania po latach.
Przez lata uchodzili za parę, którą połączyła nie tylko miłość, ale przede wszystkim wspólna pasja do odkrywania świata. Beata Pawlikowska i Wojciech Cejrowski byli jednym z najbardziej rozpoznawalnych duetów podróżniczych w Polsce. Dopiero wiele lat po rozstaniu podróżniczka zdecydowała się opowiedzieć, jak naprawdę wyglądało ich małżeństwo. Z okazji urodzin Wojciecha Cejrowskiego wracamy do historii związku, który z zewnątrz wydawał się niemal idealny. Poznali się w latach 90., w tajemnicy powiedzieli sobie "tak" Beata Pawlikowska i Wojciech Cejrowski poznali się w 1993 roku w Radiu Kolor. Oboje prowadzili audycję podróżniczą „Aeroplan”, a wspólne zainteresowania szybko zbliżyły ich do siebie. Jak sama wspominała po latach, właśnie podróżowanie było tym, co najmocniej ich połączyło. „Łączyła nas wspólna pasja — podróżowanie. Podróżowaliśmy sporo razem” ,mówiła w programie Kuby Wojewódzkiego. Już rok po poznaniu para zdecydowała się na ślub kościelny. Ceremonia odbyła się w tajemnicy, jednak jak po latach ujawniła Beata Pawlikowska, małżeństwo nie zostało zgłoszone do Urzędu Stanu Cywilnego. W praktyce oznaczało to, że w świetle polskich dokumentów nigdy nie przestała być panną. W rozmowie z magazynem „VIVA!” wyjaśniła tę nietypową sytuację. „To był dziwny ślub. Zawarty w kościele, ale nie przekazany dalej do urzędu stanu cywilnego. To znaczy, że oficjalnie w polskich dokumentach jestem i zawsze byłam panną. Dlatego potem nie było rozwodu”, tłumaczyła. CZYTAJ TEŻ: Nie tylko Mette-Marit. Ten szwedzki książę również żyje dzięki transplantacji Po latach Beata Pawlikowska ujawniła, co naprawdę działo się w ich małżeństwie Przez długi czas niewiele mówiło się o problemach w ich relacji. Wizerunek zgodnej pary podróżników skutecznie przesłaniał to, co działo się w życiu prywatnym. Ich związek zakończył się jednak w 2004 roku. Później ich małżeństwo zostało unieważnione przez sąd biskupi. Po latach Beata Pawlikowska otwarcie przyznała, że wspólne życie było znacznie trudniejsze, niż mogło się wydawać. Podkreśliła, że różniły ich nie tylko poglądy, ale także stosunek do własnej twórczości zawodowej. „Nie lubiliśmy się, nie byliśmy przyjaciółmi. Ja nie lubiłam jego kontrowersyjnego programu w telewizji, bo kompletnie nie zgadzałam się z jego poglądami, on nie znosił moich książek, szczególnie tych o życiu. Walczyliśmy, trzaskaliśmy drzwiami, rozstawaliśmy się, wracaliśmy”, wyznała. Podróżniczka nie ukrywała również, że choć formalnie Wojciech Cejrowski był jej mężem, nie uważa go za największą miłość swojego życia. „Cejrowski to był mąż i niemąż jednocześnie, ale nie był miłością mojego życia. Gdyby był, nie odeszłabym”, mówiła. Jeszcze szerzej o emocjach, które towarzyszyły ich relacji, opowiedziała w rozmowie z Żurnalistą. Przyznała, że ich związek opierał się na skrajnych uczuciach, a codzienność była pełna napięć. „Miotamy się między niechęcią, miłością, poczuciem winy i obowiązku. Raz się kochamy, potem trzaskamy drzwiami. To nie jest dobra miłość. To jest rodzaj niewoli. Uczciwie było przyznać się do tego i odejść”, stwierdziła. Mimo trudnych doświadczeń Beata Pawlikowska podkreśla, że z perspektywy czasu nie czuje żalu do byłego partnera. Wręcz przeciwnie – uważa, że zakończenie tego etapu życia było dla niej ważną lekcją. W rozmowie z „Faktem” powiedziała: „Wprost przeciwnie, jestem mu wdzięczna, dlatego że poszłam za tym, co czułam w sercu i mogłam dzięki rozstaniu poznać i zrozumieć siebie. Zawsze będę Wojtka szanować”. Do medialnych doniesień dotyczących zakończenia związku odniósł się także Wojciech Cejrowski. W 2010 roku podkreślał, że żyje zgodnie z nauczaniem Kościoła katolickiego. „Żyję w zgodzie z nauczaniem Kościoła Katolickiego. Na każdej mszy przystępuję do Komunii Świętej. (..) Nie jest prawdą, że mam za sobą rozwód”, zaznaczał. Historia Beaty Pawlikowskiej i Wojciecha Cejrowskiego pokazuje, że wspólna pasja nie zawsze wystarcza do zbudowania trwałego związku. Choć przez lata byli jedną z najbardziej rozpoznawalnych par polskich mediów, po czasie okazało się, że za publicznym wizerunkiem kryły się liczne konflikty, odmienne poglądy i trudne emocje. Dziś oboje podążają własnymi drogami, a do wspólnej przeszłości wracają jedynie przy okazji nielicznych wywiadów i wspomnień. CZYTAJ RÓWNIEŻ: Talent odziedziczyła po mamie. Mogła zostać gwiazdą, ale wybrała inną drogę. Nie do wiary, czym zajmuje się córka Izabeli Trojanowskiej
Miała dość nieudanych związków. Najpierw lekcja tańca, potem wielka miłość. Tak znany aktor zdobył serce gwiazdy „Rancza”
Połączyły ich teatr, taniec i wspólna pasja do sztuki. Choć oboje od lat są obecni na ekranie, swoją miłość konsekwentnie chronili przed mediami. Anna Iberszer i Tomasz Drabek stworzyli relację opartą na zaufaniu, partnerstwie i wzajemnym wsparciu, które nie zawiodło nawet w najtrudniejszych chwilach.
Nie wszystkie historie miłosne zaczynają się od wielkich gestów. Czasem wystarczy jedno spotkanie, jedno pytanie i chwila, która z pozoru nie zapowiada niczego wyjątkowego. Anna Iberszer i Tomasz Drabek od ponad 15 lat tworzą udane małżeństwo, choć wielu widzów „Rancza” do dziś nie kojarzy, że aktorzy związani z kultowym serialem są parą także poza ekranem. Ich historia rozpoczęła się od lekcji tańca, a później potoczyła się własnym rytmem. Wszystko zaczęło się od prośby o lekcję tańca Najciekawsze historie często mają zaskakująco proste początki. Zanim widzowie zaczęli kojarzyć ich z telewizyjnych produkcji, ich drogi przecięły się w teatrze. To właśnie w Bielsku-Białej Anna Iberszer i Tomasz Drabek spotkali się razem podczas pracy przy spektaklu „Mistrz i Małgorzata”. Nikt nie przypuszczał wtedy, że zawodowa współpraca stanie się początkiem relacji, która przetrwa kolejne dekady. Aktorka nie była gotowa na nowy związek. Miała za sobą trudny etap życia i ostatnią rzeczą, o której wtedy myślała, była kolejna relacja. Skupiała się na pracy, a przyszłość chciała układać na własnych zasadach. „Miałam za sobą kilka niezbyt udanych związków. Byłam sama i było mi z tym dobrze”, mówiła Anna Iberszer w rozmowie z Dobrym Tygodniem. Jak wspominała aktorka, Tomasz Drabek poprosił ją kiedyś o lekcję tanga. Gwiazda „Rancza” od lat związana jest ze światem tańca, zdobywając uznanie jako mistrzyni flamenco i tanga argentyńskiego. Jest również choreografką, a swoją wiedzą i doświadczeniem chętnie dzieli się z innymi. Czytaj też: Tak wygląda dziś Kasia Solejuk z „Rancza”. Jej metamorfoza zaskoczyła fanów serialu. 29-latka spełnia się w zupełnie nowej roli Z pozoru była to zwyczajna prośba, jednak właśnie od niej rozpoczęła się znajomość, która z czasem przerodziła się w głębsze uczucie. „Wiem, że musiało go to sporo kosztować”, mówiła aktorka w rozmowie z Newserią. I dodawała: „Choć się nie przyznaje, myślę, że to była miłość od pierwszego wejrzenia”. Paradoks tej historii polega na tym, że choć taniec przyczynił się do ich spotkania, dziś małżonkowie zgodnie przyznają, że wspólne występy na parkiecie nie należą do ich mocnych stron. Anna Iberszer, od lat związana z tańcem towarzyskim i prowadząca warsztaty taneczne, najczęściej występuje u boku swojego przyjaciela Piotra Woźniaka. Sama aktorka z charakterystycznym dla siebie dystansem opowiadała o tym w jednym z wywiadów. Jak przyznała, jej mąż świetnie radzi sobie na parkiecie, jednak nie wtedy, gdy mają tańczyć razem. „Mój mąż bardzo fajnie tańczy solo i z innymi, natomiast razem się zgrać nie możemy. Zatańczyliśmy pierwszy taniec na weselu i chyba wystarczy”, mówiła w Złotej Scenie. Tomasz Drabek nie miał wątpliwości, że chce związać z Anną Iberszer swoją przyszłość. Już pół roku po ich pierwszej lekcji tańca nie miał wątpliwości, że chce się jej oświadczyć. Dla wielu osób taki krok mógłby wydawać się błyskawiczny, jednak aktor był przekonany o swoich uczuciach. Ona patrzyła na tę decyzję z nieco innej perspektywy. Choć między nimi rodziło się coraz silniejsze uczucie, nie była gotowa od razu odpowiedzieć twierdząco. Potrzebowała czasu, by oswoić myśl o małżeństwie i wszystkim, co się z nim wiąże. „Zawsze miałam olbrzymią potrzebę wolności i bałam się, że małżeństwo może mi ją odebrać”, opowiadała w Dobrym Tygodniu. Z kolei w rozmowie z Newserią dodawała, że nie wyobrażałaby sobie związku z osobą, która nie byłaby związana ze światem artystycznym: „Trudno mi sobie wyobrazić, żeby mógł to zrozumieć ktoś spoza branży. Tzn. w momencie, kiedy mi się nawarstwia i czasowo, i psychicznie, wiadomo, że jak się zbliża premiera, do tego są spektakle, to to napięcie rośnie i obydwoje wiemy, jak to działa”. Czytaj też: Reżyser „Rancza” ujawnił szczegóły obsady nowego sezonu. W serialu pojawi się aż 9 nowych aktorek Anna Iberszer i Tomasz Drabek tworzą zgrany duet prywatnie i zawodowo Choć Anna Iberszer i Tomasz Drabek konsekwentnie chronią swoją prywatność, wiadomo, że od lat tworzą nie tylko udane małżeństwo, ale także rodzinę. Para doczekała się syna, Karola, a codzienność od dawna oznacza dla nich nieustanne godzenie życia zawodowego z obowiązkami rodzicielskimi. Nie jest to zadanie łatwe, zwłaszcza że oboje należą do grona artystów, którzy nie mogą narzekać na brak zawodowych wyzwań. Anna Iberszer od 2003 roku regularnie pojawia się zarówno na scenie teatralnej, jak i przed kamerami. Widzowie mieli okazję oglądać ją w wielu popularnych produkcjach, między innymi w „Klanie”, „Tangu z aniołem”, „Ojcu Mateuszu”, „Na dobre i na złe” czy „Uroczysku”. Każda z tych ról potwierdzała jej wszechstronność i konsekwentnie budowaną pozycję w polskim świecie aktorskim. Serca fanów podbiła jako Franceska Andreani w „Ranczo”. Równie imponująco prezentuje się zawodowa droga Tomasza Drabka. Aktor związany z warszawskim Teatrem Polskim od lat z powodzeniem łączy pracę sceniczną z występami na ekranie. Publiczność mogła oglądać go w takich produkcjach jak „Czas honoru”, „Przyjaciółki”, „Ucho Prezesa”, „The Office PL”, „Wielka Warszawska”, „LARP. Miłość, trolle i inne questy” czy „Minuta ciszy”. Niewielu widzów zwróciło jednak uwagę na fakt, że także Tomasz Drabek miał swój epizod w „Ranczo”. Aktor pojawił się w 7. sezonie serialu. Wcielił się w postać mecenasa Gabrielskiego. Dla fanów produkcji może to być zaskakujące odkrycie, bo choć oboje znaleźli się w obsadzie popularnej produkcji, ich prywatna relacja przez lata pozostawała poza zainteresowaniem szerszej publiczności. Dla małżonków syn jest największym skarbem. Już jako kilkuletni chłopiec zaskakiwał kreatywnością i naturalną swobodą wyrażania siebie. Z entuzjazmem odkrywał świat tańca, a szczególnie bliski stał mu się hip-hop. Nie ograniczał się jednak do odtwarzania gotowych układów — najwięcej radości sprawiało mu tworzenie własnych improwizacji i szukanie indywidualnego języka ruchu. Rozwija się muzycznie i gra na pianinie, konsekwentnie podążając ścieżką kreatywności. „Ma romantyczną duszę i wierzę, że sztuka zawsze będzie mu towarzyszyć, nawet jeśli nie stanie się jego zawodem”, mówiła Anna Iberszer w rozmowie ze Złotą Sceną. Czytaj też: Powrót do „Rancza” okazał się dla niej wyjątkowy. Emilia Komarnicka ujawniła kulisy Miłość do Włoch Choć oboje od lat żyją w świecie teatru i telewizji, ich prywatność wypełniają znacznie prostsze przyjemności. Jedną z nich są podróże do Włoch, które zajmują szczególne miejsce w sercu Anny Iberszer. Aktorka, mająca włoskie korzenie, zaraziła swoją fascynacją Italią również męża. Dziś wspólne wyjazdy stały się dla nich sposobem na złapanie oddechu od zawodowego tempa i celebrowanie chwil tylko we dwoje.„Kochamy wszystko, co włoskie. Lubimy robić sobie kilkudniowe wypady do Włoch, żeby delektować się włoskimi smakami i zapachami”, opowiadała w Dzień Dobry TVN. Dziś, pytana o ich związek, nie opowiada o spektakularnych gestach ani wielkich deklaracjach. Znacznie ważniejsze okazują się codzienne drobiazgi, które przez lata budują prawdziwą bliskość. „Zawsze jak mam gorszy dzień, wystarczy, że spojrzę w jego roześmiane oczy i zły nastrój pryska”, opowiadała gwiazda Rancza na łamach Dobrego Tygodnia. Największą wartość takiej obecności odkrywa się zwykle w najtrudniejszych momentach. Dla aktorki takim doświadczeniem był rok 2023, kiedy pożegnała oboje rodziców. W tym bolesnym czasie Tomasz nie odstępował jej na krok, dając siłę i poczucie bezpieczeństwa, których najbardziej potrzebowała. Historia miłości Anny Iberszer i Tomasza Drabka porusza. Czasem wystarczy jedno spotkanie, wspólna pasja i pewność, że obok jest ktoś, kto zostaje na dobre i na złe. Życzymy wszystkiego, co najpiękniejsze. Źródło: Pomponik, Radio ZET, Kobieta, Złota Scena
Krzysztof Ziemiec skłamał na pierwszym spotkaniu. Tak zaczęła się miłość, która przetrwała największą tragedię
Krzysztof Ziemiec i Danuta Ziemiec są razem od ponad 25 lat. Ich historia zaczęła się od przypadkowego spotkania na imprezie karnawałowej, a z czasem przerodziła się w trwałe małżeństwo. Wspólnie wychowali trójkę dzieci i przetrwali dramatyczny pożar z 2008 roku, w którym dziennikarz doznał ciężkich poparzeń, ratując swoją rodzinę.
Krzysztof Ziemiec swoją przyszłą żonę wypatrzył na imprezie karnawałowej. Wtedy nie wiedzieli, że z zauroczenia na prywatce narodzi się piękna miłość, która trwa już ćwierć wieku. Przez te lata przywitali na świecie trójkę dzieci i stawili czoła poważnym problemom: gdy w życiu napotkała ich tragedia, w której dziennikarz omal nie stracił życia, razem udało im się zawalczyć o swoją przyszłość. Jak wygląda małżeństwo Krzysztofa i Danuty Ziemców? Krzysztof Ziemiec zakończył karierę w TVP Pod koniec 2023 r. w mediach publicznych zaszedł szereg zmian. Z anteny poznikało wiele znanych twarzy. Jedną z nich był Krzysztof Ziemiec, który rozstał się z TVP po ponad 20 latach. Dopiero teraz, po długiej niejasności, na jaw wyszły szczegóły tego rozstania. Mimo zniknięcia z ekranów telewizorów dziennikarz nie rozstał się ze swoim zawodem na dobre: przez cały czas można było go usłyszeć w audycji „Gość Krzysztofa Ziemca” w radiu RMF FM. Chociaż dziennikarz jest związany z pracą w mediach już od ponad dwóch dekad, przyznał, że ta praca wcale nie była jego marzeniem. Dziennikarstwo pojawiło się w jego życiu zupełnie przypadkiem: na początku studiował a Wydziale Inżynierii Środowiska Politechniki Warszawskiej. Z czasem udało mu się jednak pokochać i dziś ani myśli o zmianie branży. Co ciekawe, przypadkiem w jego życiu pojawiło się więcej, niż jedynie kariera. Przypadek zadecydował także o jego życiu miłosnym: swoją przyszłą żonę poznał na karnawałowej imprezie. Chociaż dziś jest kochającym mężem i ojcem, do wszystkiego mogłoby nie dojść, gdyby nowo poznanej koleżance... nie skłamał o tym, czym się zajmuje. Co dokładnie wydarzyło się tamtego wieczora? Czytaj także: Mieli stworzyć muzyczne arcydzieło, ale Freddie Mercury uciekł od Michaela Jacksona. Wszystko przekreśliło jedno wydarzenie Krzysztof Ziemiec z żoną, Wiktory, 21 maja 2010 r. Krzysztof Ziemiec i Danuta Ziemiec — historia miłości, związek, małżeństwo Był koniec lat 90. ubiegłego wieku, gdy Krzysztof Ziemiec wraz z przyjaciółmi świętowali karnawał. Dziennikarz był wtedy na studiach i nie podchodził jeszcze tak poważnie do życia. Na imprezę wybrał się w garniturze pożyczonym od wujka, ponieważ nie posiadał własnego. Gdy się bawił, w oko wpadła mu nieznajoma dziewczyna, której chciał za wszelką cenę zaimponować. Wybrał jednak dość nietypowy sposób. „Udawałem nieudacznika. Przyszłej żonie powiedziałem, że na co dzień jestem rozwozicielem mleka, który jeździ NRD-owskim roburem. Uwierzyła, co mnie trochę zdziwiło. Ale dała złapać się na haczyk. I tak to się zaczęło” opowiadał po latach na łamach „Faktu”. Po wspólnie spędzonej potańcówce Krzysztof Ziemiec i jego sympatia zaczęli się spotykać. Wkrótce narodziło się między nimi coś więcej niż przyjaźń. Na randki umawiali się na warszawskiej Starówce, a wolny czas spędzali aktynie m.in. na spływach kajakowych. Oboje zdecydowali, że nie będą się spieszyć: na ślubnym kobiercu stanęli dopiero po pięciu latach związku. „Przysięgę małżeńską składaliśmy świadomie, to nie były dla nas puste słowa” tłumaczył decyzję dziennikarz. Małżonkowie chcieli dojrzeć do tej decyzji i zaplanować sobie życie. Jak się okazało, ich wybór był słuszny: dziś para może szczycić się ponad 25-letnim stażem i trójką wspaniałych dzieci: córki Mariannę i Olgę oraz syna Franciszka. Nie ukrywają, że na początku zdarzały się im sprzeczki, lecz dziś dogadują się świetnie. „Im jest się dłużej z drugą osobą, tym życie jest fajniejsze. [...] Teraz oboje jesteśmy bardziej dojrzali i od razu rozwiązujemy problemy” opowiadał. Zobacz również: Tylko jego George Michael szczerze pokochał, żałoba po odejściu miłości życia trwała latami. Ich historia miłości porusza do głębi Krzysztof Ziemiec z żoną Danutą i dziećmi, kino Praha 25.02.2011 Krzysztof Ziemiec ocalił rodzinę z płomieni. Omal nie przypłacił tego życiem W 2008 r. w domu Krzysztofa i Danuty Ziemców doszło do strasznego wypadku: zapalił się garnek z parafiną, od którego płomieniami zajęła się kuchnia, a później także część domu. Dziennikarz nie wahał się ani chwili: jego natychmiastową reakcją była próba zapewnienia bezpieczeństwa rodziny. Próbował wynieść z domu płonące naczynie, jednakże przypadkowo wylał na siebie rozżarzoną substancję. „Nie pomyślałem, że garnek był rozgrzany do czerwoności i wypadnie mi z rąk. Płonąca parafina oblała mnie i podłogę. W ten ogień padałem, wstawałem. W korytarzu natychmiast zajęła się kupiona kilka tygodni wcześniej szafka. Nad nią były korki, które się przepaliły, wszystko wysadziło. Trwało to sekundy, może minuty” opowiadał o wydarzeniu. Gdy ogień zajął także drzwi, odcinając im drogę ucieczki, zdecydował się poświęcić i za wszelką cenę umożliwić dzieciom i żonie wyjście na zewnątrz. W rezultacie bardzo ucierpiał: ponad 50% jego ciała uległo poparzeniu. Jego postawa nie poszła jednak na marne: udało mu się wszystkich uratować. To wydarzenie zmieniło całe ich dotychczasowe życie, nie tylko pod względem fizycznym (dziennikarz bardzo długo dochodził do zdrowia), ale przede wszystkim pozwolił im je przewartościować. Krzysztof Ziemiec, Danuta Ziemiec, syn Franek, 2013 W czasie rehabilitacji to właśnie żona była dla niego największym wsparciem. „Patrzyłem na żonę, jak ledwo jest w stanie uwinąć się z tym wszystkim – dom, trójka dzieci i jeszcze chory, nieszczęsny mąż, którego trzeba zawieść na rehabilitacje. I, mimo że miałem momenty zwątpienia, żona nigdy się nie poddała. Nie pokazała po sobie, że jest bez sił. Wiedziała, że nie może. Bo kiedy ona się załamie, ja w jej twarzy zobaczę poparzonego, obolałego i zrezygnowanego siebie. To działa jak lustro” mówił. W rozmowie z VIVĄ! oboje przyznali, że ich życie nie było takie samo. Część rzeczy zmieniła się jednak na lepsze. Krzysztof Ziemiec przyznał, że po pożarze częściej rozmyślał nad życiem i priorytetami i postanowił spędzać więcej czasu z bliskimi, których omal nie stracił. Jego żona przyznała, że ich relacja również uległa wielkiej zmianie. „Jestem wylewna, zawsze mówiłam „kocham” i dawałam sygnał, że sama tego potrzebuję. Krzyś dawniej bronił się przed podobnymi deklaracjami. „To przecież oczywiste”, słyszałam” opowiadała przed laty Danuta Ziemiec w rozmowie z Moniką Kotowską. Jej mąż przytaknął, że po tym, co przeszli razem, było już zupełnie inaczej: „[...] Sam domagałem się takich słów. Kochasz? Kocham. I wciąż chcę rozmawiać o tym, co nas łączy” mówił. Zobacz także: Po głośnym rozstaniu z Katy Perry usunął się w cień. Teraz znów jest zakochany Krzysztof Ziemiec, VIVA! 17/2013 Krzysztof Ziemiec z żoną, Danutą Ziemiec
Tylko jego George Michael szczerze pokochał, żałoba po odejściu miłości życia trwała latami. Ich historia miłości porusza do głębi
To miało być tylko jedno spojrzenie. Tłum, światła, muzyka... A jednak coś między nimi się wydarzyło. Nikt z publiczności nie wiedział, że tego wieczoru George Michael spotkał mężczyznę, który miał stać się jego największą miłością – i największym cierpieniem.
George Michael zakochał się od pierwszego wejrzenia podczas koncertu w Rio. Anselmo Feleppa zawrócił mu w głowie, ale ich historia zakończyła się tragicznie. Po śmierci partnera muzyk nigdy się nie pozbierał, a żałoba ciągnęła się latami, To właśnie po stracie ukochanego stworzył najważniejszy album w karierze. Kim był Anselmo Feleppa – mężczyzna, który zawładnął sercem George’a Michaela? 25 stycznia 1991 rok, festiwal Rock in Rio w Brazylii. George Michael ma już status światowej gwiazdy. Wśród 160 tysięcy osób na widowni, piosenkarz dostrzega 31-letniego Anselmo Feleppę. To spojrzenie miało zmienić wszystko. Podczas wykonywania „Careless Whisper” ulubieniec publiczności zauważył, jak mężczyzna wpatruje się w niego z intensywnością, która całkowicie go rozproszyła. Wokalista wyznał później, że to był ten moment, gdy poczuł specyficzne „kliknięcie”, przeczucie, że ten człowiek zostanie częścią jego życia. Nie mylił się. „Był taki słodki. Tak mnie rozpraszał, że trzymałem się z dala od tego kąta, w którym stał, bo inaczej myślałem, że naprawdę się rozproszę i zapomnę słów", wspominał w filmie „Freedom Uncut". Mimo że sądził, iż Anselmo może być w związku z kobietą, los postanowił dać im jeszcze jedną szansę. Kilka dni później Feleppa pojawił się na tej samej wyspie, gdzie George Michael spędzał czas z przyjaciółmi. To spotkanie przerodziło się w coś wyjątkowego. Tak zaczęła się ich romantyczna historia. Dzięki relacji z Brazylijczykiem wokalista odważył się na najważniejsze wyznanie. Ujawnił wówczas prawdę o swojej orientacji bliskim przyjaciołom i współpracownikom. Miłość z Anselmo dała mu siłę, by postawić się własnej wytwórni muzycznej i przejąć kontrolę nad swoją twórczością. Wokalista nie krył, że był wtedy najszczęśliwszym człowiekiem na ziemi. „Byłem szczęśliwszy niż kiedykolwiek w całym moim życiu. Sława, pieniądze, wszystkie te rzeczy. Wszystko inne zbladło”, mówił w wywiadzie dla magazynu „Attitude". Feleppa był tym jedynym, u boku którego czuł się naprawdę kochany. CZYTAJ TEŻ: Po głośnym rozstaniu z Katy Perry usunął się w cień. Teraz znów jest zakochany View oEmbed on the source website Tragiczna historia miłości George’a Michaela i Anselmo Feleppa Kilka miesięcy po rozpoczęciu związku, u Anselmo pojawiły się pierwsze objawy choroby. W 1991 roku w okresie świąt Bożego Narodzenia George Michael przeżywał piekło – bał się, że ukochany może być zakażony wirusem HIV. Co więcej, rodzina artysty jeszcze wtedy nie wiedziała, że jest gejem. Nie dzielił się więc swoimi troskami, był osamotniony. Piosenkarz wspominał, że tamte miesiące były "najtrudniejszym i najmroczniejszym czasem". „Siedziałem przy wigilijnym stole, nie wiedząc, czy mój partner, o którym ludzie wokół stołu w ogóle nie wiedzieli... nie wiedząc, czy mężczyzna, w którym byłem zakochany, był śmiertelnie chory", mówił. Po Nowym Roku Feleppa przyjechał do Wielkiej Brytanii z diagnozą – AIDS. Strach, który zdominował George’a Michaela, pogłębił się, gdy zaledwie miesiąc wcześniej zmarł Freddie Mercury. Przypomnijmy, że muzyk wystąpił na Wembley ku jego pamięci, modląc się jednocześnie o życie Anselmo. „Chciałem po prostu umrzeć w środku. Byłem tak przytłoczony śpiewaniem piosenek człowieka, którego czciłem jako dziecko, a który odszedł w taki sam sposób, jakiego teraz miał doświadczyć mój partner", mówił w „Red Line". „To była najgłośniejsza modlitwa w moim życiu... Fakt, że to stało się to w ten sposób... Mój Boże, mówimy teraz o przeznaczeniu", dodał. Stan partnera z każdym dniem się pogarszał. W pewnym momencie zdecydował, że chce wrócić do Brazylii, by tam, wśród bliskich, spędzić ostatnie chwile. George Michael obwiniał się do końca życia, ponieważ czuł, że ukochany odpuścił leczenie w Europie i USA – ze strachu przed ujawnieniem ich relacji przez tabloidy. Feleppa zmarł 26 marca 1993 roku w Rio de Janeiro w wyniku wylewu krwi do mózgu wywołanego AIDS. Miał 36 lat. „Doświadczyłem dosłownie pięciu lub sześciu miesięcy czystej radości, zanim dowiedziałem się, że jest chory. Potem był już tylko strach — czysty strach. Żałuję tylko, że nie miałem trochę więcej czasu, zanim zostało mi to odebrane", wyznał w 1999 roku w „The Advocate". CZYTAJ RÓWNIEŻ: Mieli stworzyć muzyczne arcydzieło, ale Freddie Mercury uciekł od Michaela Jacksona. Wszystko przekreśliło jedno wydarzenie George Michael nigdy nie podniósł się po śmierci partnera Po śmierci ukochanego George Michael wpadł w żałobę, którą sam określał jako "totalny koszmar". Przez dwa lata nie był w stanie tworzyć muzyki. Dopiero album „Older” z 1996 roku przyniósł pewnego rodzaju katharsis. To na nim zawarł całą swoją rozpacz, ból i próbę uzdrowienia duszy. Płytę zadedykował Feleppie. Otwierający ją utwór „Jesus to a Child” był intymnym hołdem dla ukochanego. Gdy Michael wykonał go po raz pierwszy na MTV Europe Music Awards w 1994 roku, nikt jeszcze nie znał jego kontekstu. Dopiero później stało się jasne, że to była muzyczna modlitwa. Michael zmienił się fizycznie i psychicznie. Zerwał z wizerunkiem amanta, postawił na refleksję, jazzowe inspiracje i dojrzałość. „Older” okazał się jego najważniejszym dziełem. Ale zarazem był to dowód na to, że jego szczęście skończyło się z odejściem Anselmo. „Myślę, że [wzmacnia to] całe doświadczenie związane z utratą Anselmo, okres żałoby, który trwał około dwóch lat, podczas których nie napisałem ani jednej nuty. A potem absolutna świadomość, że następny album, który napiszę, będzie dotyczył żałoby i powrotu do zdrowia. Moim zdaniem "Older" to mój największy moment. I jak już wcześniej mówiłem, nie chcę już nigdy więcej być w ten sposób zainspirowany", wspominał w „Red Line". Po śmierci partnera George Michael nie był już tym samym człowiekiem. Choć próbował ułożyć sobie życie – m.in. w wieloletnim związku z Kenny'm Gossem – nie odzyskał pełni szczęścia. Artysta popadł w depresję, a po śmierci matki w 1997 roku całkowicie się załamał. Uzależnił się od alkoholu i narkotyków. Według ekspertów cierpiał na żałobę patologiczną – niezwykle długotrwały i intensywny stan emocjonalnego bólu. Elton John, jego przyjaciel, przyznał po latach, że George Michael nie chciał zmienić swojego życia, by wyjść z tego stanu. „On po prostu nie chciał tu być”, powiedział z żalem. George Michael zmarł w Boże Narodzenie 2016 roku. U jego boku był wtedy Fadi Fawaz, ostatni partner artysty. Ale wszyscy, którzy znali go bliżej, wiedzieli, że w jego sercu na zawsze pozostał tylko jeden – Anselmo Feleppa. CZYTAJ TEŻ: Justyna Steczkowska spotkała Michaela Jacksona. Po latach wyznała, jaki był naprawdę View oEmbed on the source website
To, co zrobił swojej żonie, mrozi krew w żyłach. Uczestnik "Love Is Blind" trafił do więzienia na 15 lat
Telewizyjna historia miłosna zakończyła się wyrokiem sądu. Santiago Martínez, uczestnik programu "Love Is Blind: Argentyna", został skazany na 15 lat więzienia. Sprawa dotyczy przemocy wobec jego byłej żony Emily Ceco, którą poznał podczas udziału w reality show.
Historia, która rozpoczęła się od telewizyjnego eksperymentu miłosnego, zakończyła się przed sądem. Santiago Martínez, uczestnik pierwszej edycji programu "Love Is Blind: Argentyna", został skazany na 15 lat więzienia. Sprawa dotyczy przemocy wobec jego byłej żony Emily Ceco, którą poznał podczas udziału w reality show. Po ogłoszeniu wyroku kobieta przyznała, że wreszcie może odzyskać spokój. Santiago Martínez usłyszał wyrok. Za co został skazany? Santiago Martínez, uczestnik pierwszego sezonu programu "Love Is Blind: Argentyna", został skazany na 15 lat więzienia. Wyrok ogłoszono 25 marca bieżącego roku. Prawnicy Emily Ceco wnosili o wymierzenie 16 lat pozbawienia wolności. Wskazywali, że Santiago Martínez ponosi odpowiedzialność za bezprawne przetrzymywanie, próbę zabójstwa w kontekście przemocy wobec kobiet oraz wielokrotne pobicie. Ostatecznie sąd orzekł karę 15 lat więzienia. Po ogłoszeniu wyroku Emily Ceco nie ukrywała emocji. W rozmowie z programem "Puro Show" podkreśliła, że nie zamierza świętować z szacunku dla drugiej rodziny, ale czuje, że zakończył się bardzo trudny etap jej życia. – Czuję, że to wreszcie koniec. Nie chcę świętować z szacunku dla drugiej rodziny, ale w końcu będę mogła zaznać spokoju – powiedziała. Była uczestniczka programu dodała również, że wyrok daje jej poczucie bezpieczeństwa i ukojenie. Przyznała jednocześnie, że nie wie, co wydarzy się po ewentualnym wyjściu byłego męża z więzienia, jednak ma nadzieję, że wymiar sprawiedliwości nadal będzie ją chronił. ZOBACZ TEŻ: Nikt nie wierzył w ich miłość, dziś wszyscy patrzą na nich z podziwem. Daria i Filip z "Love is Blind" mówią o rodzicielstwie Emily Ceco opowiedziała o przemocy i pokazała obrażenia Emily Ceco i Santiago Martínez poznali się podczas pierwszej edycji programu "Love Is Blind: Argentyna". Para zdecydowała się na ślub jeszcze w trakcie realizacji programu. Pierwsze zawiadomienie dotyczące przemocy Emily Ceco złożyła w lutym 2025 roku. Niedługo później wystąpiła w programie "El ejército de la mañana", gdzie pokazała opuchnięte oko oraz siniaki na rękach. Jak twierdziła, obrażenia były skutkiem pobicia przez męża. Według relacji Emily do ataku miało dojść po jej wieczorze panieńskim. Kobieta opowiadała, że Santiago Martínez zdenerwował się po obejrzeniu nagrań z imprezy, na których tańczyła podczas przedstawienia. Jak relacjonowała, gdy zaczęła się pakować, została uderzona w głowę i plecy. Twierdziła również, że później została przewrócona na łóżko i duszona. W jednym z kolejnych wywiadów powiedziała wprost, że jej były mąż próbował ją zabić. Przy okazji opisywania tej sprawy specjaliści przypominają, że wczesne sygnały przemocy w związku bywają bagatelizowane zarówno przez ofiary, jak i ich otoczenie. CZYTAJ TEŻ: Marta i Damian z "Love is Blind" przechodzą trudniejszy moment? Fani z niepokojem śledzą ich historię Widzowie "Love Is Blind: Argentyna" wcześniej zwracali uwagę na zachowanie uczestnika Jeszcze podczas emisji programu część widzów komentowała zachowanie Santiago Martíneza wobec Emily Ceco. W mediach społecznościowych szeroko dyskutowano scenę, w której uczestnik zabrał partnerce talerz i stwierdził, że "za dużo je". Po ujawnieniu sprawy jeden z prowadzących program opublikował w serwisie X fragment zgłoszenia prawnego złożonego przez Emily Ceco. Według przekazanego materiału Santiago Martínez początkowo bagatelizował sytuację. W wiadomości skierowanej do byłej partnerki zapewniał, że dni pełne kłótni, krzyków, wyzwisk i wybuchów złości mają się zakończyć. Pisał również, że zawiódł Emily, popełnił błędy, których się po sobie nie spodziewał, a swoje zachowanie wiązał z traumami i trudnym dzieciństwem. Deklarował także chęć pracy nad sobą. Emily Ceco nie dawała jednak sygnałów, że zamierza wybaczyć byłemu mężowi. Wielokrotnie podkreślała, że najważniejsze jest dla niej odzyskanie poczucia bezpieczeństwa i spokojnego życia. Sprawa odbiła się szerokim echem wokół programu Netfliksa Historia Emily Ceco i Santiago Martíneza stała się jedną z najgłośniejszych spraw związanych z programem "Love Is Blind: Argentyna". Para poznała się dzięki telewizyjnemu formatowi i zdecydowała się zawrzeć małżeństwo przed kamerami. Z czasem ich relacja znalazła jednak swój finał przed sądem. W tym samym czasie zakończyła się również pierwsza edycja programu "Love Is Blind: Polska". W polskiej odsłonie ślub wzięły dwie pary, a ogłoszono także datę premiery odcinka Reunion, w którym widzowie poznają dalsze losy uczestników. Źródło: naTemat.pl
Poznali się, gdy byli dziećmi. Zabiegał o nią przez lata, są razem ponad trzy dekady. Paweł Małaszyński wiele zawdzięcza ukochanej
Paweł Małaszyński i Joanna Chitruszko poznali się już w przedszkolu, jednak ich uczucie narodziło się dopiero wiele lat później. Aktor nie ukrywa, że przez długi czas zabiegał o względy ukochanej, z którą dziś tworzy szczęśliwe małżeństwo i wychowuje dwoje dzieci. Ich historia pokazuje, że prawdziwa miłość potrafi dojrzewać przez lata.
Idąc do przedszkola z pewnością nie podejrzewał, że właśnie tam spotka swoją przyszłą żonę. „Śliczna i delikatna blondynka nad talerzem mlecznej zupy”, wspominał Paweł Małaszyński. Ich miłość rozkwitła dopiero po wielu latach. „Zdo­by­wa­łem ją przez do­brych kil­ka lat", zwierzał się aktor, a dzisiaj widać, że jego trud nie poszedł na marne. Zakochani są razem już prawie trzy dekady! A jak rodziło się ich uczucie? Oto historia miłości Pawła Małaszyńskiego i Joanny Chitruszko. Paweł Małaszyński i Joanna Chitruszko – połączyła ich wielka miłość On – jeden z najprzystojniejszych i najbardziej cenionych polskich aktorów. Fani kochają go za role w Magdzie M., Białej sukience, czy Listach do M. Brawurowo wciela się w kolejne kreacje artystyczne i spełnia się jako muzyk w zespole Cochise. Ona – tancerka i choreografka. Ich dwa różne światy połączyła miłość. Są dla siebie ogromnym podporą i inspiracją. Żona wspiera Pawła Małaszyńskiego w jego przedsięwzięciach, a on jest dumny z jej osiągnięć. „Moja Lwica. Kobieta. Napędza mnie do działania tu i teraz. Mobilizuje mnie, kiedy dopada mnie słabość i zwątpienie. To ona ma tę siłę, by mnie podnieść i to dzięki niej potrafię odbić się od najgłębszego dna. Siłą lwa jest jego lwica, która w zetknięciu z trudnymi okolicznościami zawsze przedkłada dobro osób, które kocha, nad własne”, pisał aktor. Czytaj też: Michael Jackson błagał o pomoc i marzył o wielkim powrocie. Tego nie zdążył zrobić przed śmiercią Od ponad 30 lat zakochani tworzą szczęśliwy związek. Rzadko pojawiają się na czerwonym dywanie i strzegą swojej prywatności, a najważniejsza jest dla nich rodzina. Zdarza się, że aktor zamieszcza w sieci pełne czułości kadry z małżonką. Widać, że darzą się szczerym uczuciem, a ich związek oparty jest na przyjaźni. Paweł Małaszyński na py­ta­nia, czy żo­na nie jest za­zdro­sna o je­go pra­cę i fan­ki, od­po­wia­da nie­zmien­nie: „Ona wie, że nie zro­bię nic głu­pie­go. Za dużo mam do stra­ce­nia”. Paweł Małaszyński i Joanna Chitruszko, 2006 rok Finał plebiscytu Viva! Najpiekniejsi Paweł Małaszyński o recepcie na udany związek Od czego zaczęła się historia Joanny Chitruszko i Pawła Małaszyńskiego? Ich drogi skrzyżowały się w szkole podstawowej i liceum w Białymstoku. W wywiadzie dla magazynu Pani, aktor wyznał, że wciąż pamięta czasy przedszkola i chwilę, w której zobaczył swoją przyszłą żonę po raz pierwszy. „Śliczna i delikatna blondynka nad talerzem mlecznej zupy”, opowiadał. Nie od razu połączyło ich wielkie uczucie. Chociaż mieszkali zaledwie 150 metrów od siebie, niezbyt często udawało im się zamienić ze sobą kilka zdań. Czytaj też: TYLKO U NAS: Żona Piotra Machalicy opowiada o ich ostatnich wspólnych chwilach. „Za ten ostatni telefon, za to ostatnie "kocham cię" będę wdzięczna do końca życia” Strzała amora trafiła ich w liceum. Wtedy obiecał sobie, że ta wspaniała dziewczyna zostanie jego żoną. Dotrzymał słowa. Pewnego dnia Pa­weł zo­ba­czył, jak Jo­an­na scho­dzi ze scho­dów. Miał wra­że­nie, że wi­dzi ją pierw­szy raz w ży­ciu. Za­ko­chał się od ra­zu. A ona nie. Dłu­go nie zwra­ca­ła na nie­go uwa­gi. „Zdo­by­wa­łem ją przez do­brych kil­ka lat. Jo­asia mia­ła oka­zję się prze­ko­nać, że ta mo­ja mi­łość to nie jest ja­kieś tam przelotne uczu­cie”, opo­wia­dał. To było przeznaczenie, ale temu szczęściu oboje musieli pomóc. Przetrwali rozłąkę, kiedy Pa­weł stu­dio­wał we Wro­cła­wiu, a Jo­asia po stu­diach pe­da­go­gicz­nych prze­nio­sła się do Ka­li­sza, że­by w te­atrze tań­ca re­ali­zo­wać swo­ją naj­więk­szą pa­sję – ta­niec współ­cze­sny. W końcu postawili wszystko na jedną kartę. Od tamtej pory wspólnie pielęgnują swoją miłość. „Co mi dało liceum? Dało męża. Mąż mój się wtedy we mnie zakochał i tak jest do dzisiaj. To chyba jest najważniejsze”, mówiła Joanna Chitruszko. Paweł Małaszyński z żoną w 2007 roku 17 sierpnia 2002 roku para postanowiła stanąć na ślubnym kobiercu. ,,Ja szyb­ko się ustat­ko­wa­łem, za­ło­ży­łem ro­dzi­nę i w ogó­le cie­szę się tym, co mam teraz. Oczy­wi­ście czasa­mi z żo­ną wspomina­my, jak to faj­nie kie­dyś się ba­lan­go­wa­ło. Ja uwiel­biam mo­ją rodzi­nę", mówił aktor. Para wspólnie doczekała się dwójki pociech. Wychowują syna Jeremiasza i córkę Leę, z których są niesamowicie dumni. Od czasu do czasu, na Instagramie aktora możemy podziwiać rodzinne kadry. Swoim dzieciom para przekazuje najważniejsze wartości, uczy szacunku do drugiego człowieka, empatii i odpowiedzialności. Jaka jest recepta pary na udany związek? Paweł Małaszyński ma dla wszystkich jedną radę. „Nigdy nie było, nie ma i chyba nie będzie takiej recepty. Rada? Czy to możliwe, by jedna chwila była tak idealna, a następna potrafiła zniszczyć ci życie? Tak. Połączenie silnych osobowości generuje konflikty. Trzeba wciąż na nowo uczyć się odpowiednio dopełniać i uzupełniać, by nie zwariować”, pisał w odpowiedzi na jeden z komentarzy fanów. Paweł Małaszyński nie ukrywa swojej miłości do żony. Za pośrednictwem Instagrama wyznaje jej swoje uczucia. Romantyczne wpisy za każdym razem ujmują jego wielbicieli. „25 lat razem, a dopiero teraz Nasz związek osiąga dojrzałość i pełnoletność. Dziś, 18 lat po zawarciu przymierza, możemy wreszcie puścić wodze fantazji i oficjalnie zaszaleć. I jak zawsze... dokądkolwiek zmierzamy, to wiem, że dojdziemy tam razem”, dodawał w 2020 roku. Z kolei w trzy lata później na IG aktora pojawił się kolejny poruszający wpis. "Przez te wspólne 28 lat, nad moim dzikim i potłuczonym sercem pracowała kobieta, znacznie lepsza ode mnie pod każdym względem. Wszystkiego, co najlepsze dziewczyno, kobieto, żono. Kocham Cię❤️", pisał. Aktor wraz z żoną sporo podróżują. Małżonkowie wszystkie przygody uwielbiają przeżywać razem. Jak napisał ulubieniec widzów na swoim Instagramie: Kiedy kogoś kochacie, możecie kochać siebie❤️ . [Ostatnia publikacja na Viva Historie 12.06.2024 r.] Joanna Chitruszko, Paweł Małaszyński, "Kim jest Pan Schmitt?"- premiera spektaklu, 2024
Porzucona żona i nowa ukochana połączyły siły, by uratować mu życie. O tym trójkącie mówiła cała Warszawa
24 czerwca mija 110. rocznica urodzin Lidii Wysockiej – jednej z najpiękniejszych i najbardziej wszechstronnych gwiazd przedwojennego polskiego kina. Aktorka, reżyserka, twórczyni legendarnego kabaretu Wagabunda i kobieta o niezwykłej charyzmie osiągnęła wielki sukces zawodowy, ale jej życie prywatne naznaczone było trudnymi wyborami i bolesnymi rozstaniami. Przez lata związana była ze Zbigniewem Sawanem, który porzucił dla niej żonę, słynną aktorkę Marię Malicką. Choć ich miłość przetrwała wojnę i wiele przeciwności losu, ostatecznie również zakończyła się rozwodem.
Lidia Wysocka, która przyszła na świat dokładnie 110 lat temu – 24 czerwca 1916 roku – była nie tylko jedną z najpiękniejszych polskich aktorek, ale także artystką obdarzoną wyjątkowym talentem i nieprzeciętną osobowością. Zachwycała publiczność zarówno na ekranie, jak i na scenie, a po wojnie stworzyła jeden z najpopularniejszych kabaretów w kraju. Mimo imponującej kariery nie zaznała jednak pełni szczęścia w życiu osobistym. Jej wielka miłość do aktora Zbigniewa Sawana, który zostawił dla niej Marię Malicką, przez lata wydawała się historią ze szczęśliwym zakończeniem. Los napisał jednak dla tej pary zupełnie inny scenariusz. Kim była Lidia Wysocka? W 110. rocznicę urodzin przypominamy niezwykłą gwiazdę polskiego kina Lidia Ludwika Wysocka urodziła się 24 czerwca 1916 r. w Rogaczewie (dzisiejsza Białoruś) jako córka Waleriana Wysockiego i Alfredy z Wysockich. Jej ojciec zmarł, kiedy miała kilka miesięcy, a w lutym 1930 r. jej matka wyszła za mąż za urzędnika Stanisława Guzika. Od najmłodszych lat Lidia marzyła o karierze filmowej, więc już jako siedemnastolatka wzięła udział w konkursie na królową magazynu filmowego „Kino”. „Nie trzeba być nawet znawcą, żeby dostrzec wyjątkową fotogeniczność panny Li; zwłaszcza oczy wyróżniają się blaskiem i wyrazem” – opisywał ją wówczas poświęcony kinematografii periodyk. W konkursie Wysocka została wyróżniona jako jedna z najpiękniejszych uczestniczek, co tylko utwierdziło ją w przekonaniu, że chce zostać aktorką teatralną i filmową. Wstąpiła do Państwowego Instytutu Sztuki Teatralnej, którego założycielem i dyrektorem był wybitny aktor Aleksander Zelwerowicz. Choć nie pozwalał on swoim uczniom występować w filmach na pierwszym roku studiów, dla Lidii zrobił wyjątek, dzięki czemu już w 1935 r. zagrała główną rolę w filmie Marty Flanz „Kochaj tylko mnie”, a rok później wystąpiła w filmie Michała Waszyńskiego „Papa się żeni”. Użyczyła też głosu głównej bohaterce brytyjskiego filmu „Siostra Marta jest szpiegiem” w jednym z pierwszych polskich dubbingów. Do wybuchu wojny wystąpiła jeszcze w sześciu filmach, między innymi w „Gehennie”, „Sercu matki” i „Złotej masce”. Po ukończeniu PIST-u zaczęła też grać na deskach stołecznego Teatru Polskiego, a sztuki z jej udziałem cieszyły się dużą popularnością. Czytaj też: Marian Glinka miał być „polskim Schwarzeneggerem”. Zmarł krótko po tym, jak usłyszał diagnozę Lidia Wysocka; lata: 1936 - 1939 Miłość zatrzymała ją w kraju, odrzuciła szansę na karierę w Hollywood W 1938 r. Lidia Wysocka otrzymała propozycję kontraktu na pół roku próby od jednej z hollywoodzkich wytwórni filmowych, lecz odrzuciła tę intratną z pozoru ofertę. „Doskonale zdaję sobie sprawę, jakby to wyglądało. Po półrocznej próbie siedzenia w zamkniętej willi i nauce angielskiego dano by mi pieniądze na powrót do domu, zgodnie z umową” – mówiła dziennikarce „Kina” Wandzie Kalinowskiej. Nie tylko znajomość branży filmowej i rozwijająca się kariera zatrzymały Lidię Wysocką w Warszawie, ale też namiętne uczucie, jakie połączyło ją ze starszym od niej o dwanaście lat aktorem Zbigniewem Sawanem. Poznała go na planie filmu Michała Waszyńskiego „Ostatnia brygada”, w którym on wcielał się w postać Andrzeja Dowmunta, a ona w jego żonę Martę Rzecką. Różnica wieku była jednak w relacji Sawana i Wysockiej najmniejszym problemem – popularny aktor był od 1929 r. żonaty ze słynną aktorką Marią Malicką, z którą wspólnie prowadził Teatr Malickiej. Malicka miała nadzieję, że uda jej się uratować małżeństwo narodzinami dziecka, lecz nawet przyjście na świat ich córki Małgorzaty nie uchroniło tego związku przed rozpadem. Na początku 1939 r. Sawan wyprowadził się od żony i zrezygnował ze współprowadzenia ich teatru. Przez kilka miesięcy grał w Teatrze na Pohulance w Wilnie, a w sierpniu 1939 r. występował z Lidią Wysocką w Bydgoszczy w komedii „Po co daleko szukać”. Wybuch II wojny światowej zastał Wysocką w Warszawie, lecz już 5 września 1939 r. udała się do domu swojej matki w podwarszawskich Chyliczkach. Tam w październiku 1939 r. odwiedziła ją… niemiecka reżyserka i scenarzystka Leni Riefenstahl. Siostra Sawana, aktorka Jaga Boryta, wspominała po latach w książce „A chciałam być tylko aktorką…”: „Na parterze szykuje się kolacja. Leni dowiedziawszy się, że w tym domu mieszkają aktorzy, składa im wizytę, zapraszając na przyjęcie. Kiedy Zbyszkowie [Zbigniew Sawan i Lidia Wysocka – przyp. aut.] odmawiają, Leni z promiennym uśmiechem oznajmia, że przecież już jest koniec wojny i koniec tragedii, na co Lidia bardzo chłodno odpowiada jej, że dla nas tragedia właśnie się zaczyna. Niemka chłodnieje i wychodzi”. Zobacz też: Anna Antonowicz zagrała w 5. sezonie „The Crown”. Przed laty było głośno o jej romansie ze znanym aktorem Maria Malicka i Zbigniew Sawan Lidia Wysocka: uratowała ukochanego z obozu, pomogła jej w tym jego żona Pod koniec 1939 r. Lidia Wysocka zaczęła pracować w Kawiarni Artystów Filmowych w Warszawie, w której w czerwcu 1940 r. utworzyła z kolegami kabaret artystyczny Na Antresoli. Już w pierwszych miesiącach okupacji odwiedził ją tam współpracujący z Niemcami aktor Igo Sym, który zaproponował jej… kontrakt filmowy w niemieckiej wytwórni UFA. „Zaproponowano mi, że ja pojadę do tej Ufy, że oni mnie będą uczyli języka i będę gwiazdą filmu niemieckiego [...]. Oczywiście odmówiłam” – opowiadała po latach w poświęconym Symowi filmie dokumentalnym. Być może ta odmowa była jedną z przyczyn, dla której po likwidacji aktora przez polskie podziemie w marcu 1941 r. trafiła wraz ze Zbigniewem Sawanem do więzienia na Pawiaku. Lidia Wysocka została zwolniona z Pawiaka już 9 kwietnia 1941 r., lecz jej partner został wywieziony do Auschwitz. W uwolnieniu artysty dopomogły Lidii jej przyjaciółka Ina Benita oraz… Maria Malicka, która cały czas kochała ojca swojej córeczki. Wysocka i Benita urządziły w Chyliczkach przyjęcie na cześć wpływowego niemieckiego urzędnika z Pałacu Brühla, aby udobruchać go w sprawie więzionego aktora, Malicka zaś chodziła po niemieckich urzędach, narażając się na złośliwe plotki, które po wojnie odbiły się na jej karierze. W końcu 25 listopada 1941 r. Sawan wrócił do stęsknionej Lidii, komentując swój pobyt w obozie słowami: „Jeśli miałbym tam kiedyś wrócić, to tylko po cyjanku”. Czytaj też: Judy Garland — najbardziej nieszczęśliwa gwiazda Hollywood. Jej życie było jak zbyt mocny koktajl Lidia Wysocki i Zbigniew Sawan: ślub, dziecko Jesienią 1943 r. Lidia Wysocka urodziła Sawanowi syna Piotra Nowakowskiego, lecz już kilka miesięcy po porodzie wróciła na scenę. W 1944 r. występowała na deskach teatru jawnego Miniatury w reżyserowanych przez Sawana spektaklach, takich jak „Mąż i żona” Aleksandra Fredry czy „Kaprysy Marianny” Alfreda de Musseta. Para zalegalizowała swój związek dopiero 3 lutego 1948 r. w Warszawie, ponieważ do 1947 r. Zbigniew Sawan był formalnie mężem Marii Malickiej. W powojennej Polsce Wysocka z powodzeniem kontynuowała swoją karierę aktorską, występując w Miejskich Teatrach Dramatycznych, Teatrze Miniatury i Teatrze Nowym w Warszawie, gdzie najczęściej grała w spektaklach w reżyserii Sawana. W latach 1948–1950 była z kolei gwiazdą Teatru Polskiego w Szczecinie, którego dyrektorem został… jej ukochany mąż. Czytaj również: Krystyna Tkacz długo żałowała, że wzięła z nim ślub. Mąż zdradzał ją na potęgę Lidia Wysocka i Jerzy Roland w jednej ze scen przedstawienia, 1938 r. Lidia Wysocka: kabaret Wagabunda, rozstanie z ukochanym W 1950 r. Wysocka i Sawan wrócili do Warszawy, gdzie aktorka zaczęła występować na deskach Teatru Buffo. Największym osiągnięciem artystki było jednak założenie w 1956 r. kabaretu Wagabunda, który prowadziła z powodzeniem przez kolejnych dwanaście lat, będąc w nim jednocześnie kierownikiem artystycznym, reżyserem i aktorką. W Wagabundzie występowały takie gwiazdy jak Maria Koterbska, Wiesław Michnikowski, Jacek Fedorowicz, Jeremi Przybora czy Zbigniew Cybulski. „Był to najlepszy kabaret tamtych czasów, który objechał bez żadnych dotacji kawał świata i bawił publiczność na obu półkulach. Po opłaceniu kosztów przynosił jeszcze zyski. Gościł wielokrotnie w Stanach Zjednoczonych, Kanadzie, Wielkiej Brytanii, Szkocji, Izraelu i w Czechosłowacji” – wspominał po latach aktor Witold Sadowy. Sukcesy na polu artystycznym nie szły jednak w parze ze szczęściem w życiu prywatnym, ponieważ w 1957 r. rozstała się ze Zbigniewem Sawanem. Trzecią żoną aktora została w 1958 r. zaledwie 21-letnia Krystyna Wróblewska, z którą doczekał się syna Macieja. Lidia Wysocka nie zdecydowała się zaś na kolejne małżeństwo. Po zakończeniu działalności Wagabundy grała na deskach Teatru Syrena, między innymi w rewii „Wielki Dodek” na cześć Adolfa Dymszy. Występowała też w kinie Polski Ludowej, między innymi w filmach „Irena do domu!”, „Rozstanie”, „Sekret” i „Zaczarowane podwórko”, a w latach 80. i 90 – już po przejściu na emeryturę – czytała swoje felietony na antenie Polskiego Radia. „Przestałam pisać felietony, bo były za złośliwe i przestały podobać się »odgórnie«. Publiczność bardzo to doceniała, ale po prostu byłam złośliwą staruszką” – mówiła w rozmowie z dziennikarzem Stanisławem Janickim. Zobacz też: Przeżyli gorący romans w Jastrzębiej Górze, a potem zamieszkali razem z mężem Kaliny Jędrusik Lidia Wysocka: ostatnie chwile, śmierć Lidia Wysocka zmarła 2 stycznia 2006 r. w Warszawie w wieku 90 lat, przeżywszy Zbigniewa Sawana o niecałe dwadzieścia dwa lata. Została pochowana na cmentarzu komunalnym w Piasecznie, gdzie w 2009 r. spoczął również jej jedyny syn Piotr Nowakowski, aktor i reżyser w piaseczyńskim domu kultury. Witold Sadowy w pożegnalnym artykule pisał o aktorce: „Była osobą elegancką, świetnie ubraną, o wykwintnych manierach i dużym poczuciu humoru. Profesjonalistka wysokiej klasy. Znakomita aktorka, ogromnie pracowita i wymagająca. Nie znosiła partactwa i miernoty. Znała swoją wartość i ceniła się. Zawsze utrzymywała dystans i nie pozwalała na spoufalanie się. Dlatego może uważano, że jest zarozumiała. Ale to nieprawda. Dla mnie była zawsze miła i czarująca i taką ją zachowam w pamięci zawsze”. Zbigniew Sawan
„Jesteśmy oboje okropnymi ludźmi”. Romans Małgorzaty Braunek i Andrzeja Żuławskiego wybuchł w atmosferze skandalu
Dziś mija 12 lat od śmierci Małgorzaty Braunek – jednej z najbardziej fascynujących aktorek polskiego kina. Zachwycała urodą, magnetyzmem i tajemniczością, a sławę przyniosła jej rola w kultowym „Polowaniu na muchy” Andrzeja Wajdy. Była ikoną swojej epoki, kobietą wyprzedzającą czasy, która nie bała się żyć po swojemu. W jej życiu nie brakowało wielkich sukcesów, odważnych decyzji i burzliwych uczuć. Jednym z najważniejszych rozdziałów była miłość do Andrzeja Żuławskiego – namiętna, pełna artystycznej fascynacji, ale też dramatów, które ostatecznie doprowadziły do rozstania.
Małgorzata Braunek sławę zyskała dzięki „Polowaniu na muchy” Andrzeja Wajdy z 1969 roku, ekranizacji opowiadania Janusza Głowackiego. Wielce utalentowana. Piękna, przyciągająca uwagę i wzrok. Hipnotyzująca. U mężczyzn powodowała szybsze bicie serca. Może dlatego, że urodą odbiegała od klasycznych rysów, które reprezentowały Beata Tyszkiewicz czy Barbara Brylska? Była nowym typem kobiety, otaczała ją w jakimś sensie aura tajemnicy. Była silna, naturalna i niezależna. Z natury nieco hipisowska, ale przy tym oryginalna, wyróżniająca się. Roztaczała wokół swój czar: wszystkie dziewczyny były w nią zapatrzone, chciały nosić takie same fryzury, sukienki o podobnym kroju, do tego oczywiście kozaki, zaś na nos zakładały okulary, które dzięki temu filmowi zyskały miano much. Nową twarzą w polskiej kinematografii zachwycała się sama Agnieszka Osiecka, która mówiła o niej z lekką zazdrością: „weszła Małgosia, wężowato zgrabna”. Rzeczywiście, gdy aktorka pojawiała się np. w lobby hotelu Europejskiego, które w latach 60. było modnym miejscem spotkań warszawskiej elity, ściągała wszystkie spojrzenia. A jakie tajemnice skrywało jej życie prywatne? Z Andrzejem Żuławskim połączyło ją silne, niezwykłe uczucie. Takie, które wywołuje skojarzenie z siłami nadprzyrodzonymi... Małgorzata Braunek i Andrzej Żuławski: historia miłości. Jak się poznali? Z Andrzejem Żuławskim poznali się przypadkiem, na przełomie lat 60. i 70. w trakcie światowego tournée filmu „Polowanie na Muchy”. Ekipa leciała do Rio de Janeiro. Po drodze mieli przesiadkę w Paryżu. Andrzej Żuławski, który mieszkał wówczas we Francji, był umówiony z Andrzejem Wajdą, że podrzuci mu po drodze książkę. „Jaki on piękny”, pomyślała Małgorzata, widząc Andrzeja Żuławskiego przez chwilę na paryskim lotnisku Orly. „Zawsze pociągali mnie piękni, trochę nieobliczalni artyści”, zwierzała się w wywiadzie rzece „Jabłoń w ogrodzie, morze jest blisko” (rozmowa Artura Cieślara, wyd. Znak, 2016). Miała wtedy 23 lata i była już żoną aktora Janusza Guttnera (znanego m.in. z serialu „M, jak miłość”). Gdy za niego wychodziła, była jeszcze studentką, jej mama nie chciała zgodzić się, by para żyła bez ślubu. Pobrali się więc, Janusz Guttner był o nią zazdrosny, nie chciał, by jechała na tournée, nie pocałował jej nawet na pożegnanie. Ale Małgorzata wiedziała, że czeka ja wielka życiowa przygoda i nie chciała z niej rezygnować. Zobacz również: Janusz Guttner: „Może po prostu nie byliśmy na ten związek gotowi. Małgosia była bardzo młoda, a ja nieco starszy, ale mężczyzna" Andrzej Żuławski na planie filmu "Na srebrnym globie" Kraków, 1978 r. <img src="https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/48/2024/07/imglc5sUu-e4a4356.jpg" width="2448" height="1600" alt="Krakow, 1978. Plan filmu "Na srebrnym globie" na krakowskim Kazimierzu, n/z z prawej rezyser filmu Andrzej Zulawski.,Image: 428223905, License: Rights-managed, Restrictions: UWAGA!!! Cena minimalna dla publikacji w prasie i ksiazkach - 200 PLN xxxx, Model Release: no, Credit line: Tomek Sikora / Forum" title="Plan filmu "Na srebrnym globie"" /> Andrzej Żuławski był od niej starszy o 7 lat. Podróżował między Francją a Polską. Studiował filozofię i sztukę filmową na Sorbonie i Wyższej Szkole Filmowej w Paryżu. Na studiach napisał pracę dyplomową o filmie „Kanał” Andrzeja Wajdy, znał i analizował każdą jego scenę. Pewnego dnia spotkali się we trzech, z Romanem Polańskim w słynnej Café de Flore w Paryżu. Polański powiedział Wajdzie: „To będzie twój nowy asystent". I tak się stało, pracowali razem m.in. przy ekranizacji „Popiołów”. Podczas pracy nad filmem Wajdy „Miłość dwudziestolatków”, Andrzej Żuławski poznał swoją pierwszą żonę Barbarę Baranowską – graficzkę, plakacistkę, była wtedy związana ze znanym pisarzem Adolfem Rudnickim. Poeta Tomasz Jastrun wspominał, że była tak piękna, że nawet na nim, jako małym chłopcu, robiła wrażenie. Czy Andrzej Żuławski był przystojny? Na pewno, mógł fascynować, miał osobowość, charyzmę, zachodni sznyt. Kiedy wracali z Brazylii, zatrzymali się już w Paryżu nieco dłużej. Andrzej Żuławski wydał w swoim mieszkaniu przyjęcie na część ekipy. Podobno już wtedy widać było, że aktorka i reżyser są sobą zauroczeni. Podjeżdżał po nią swoim nowiutkim „Porsche”. Małgorzata Braunek opowiadała po latach, że tym Porsche z piskiem opon odjechali od swoich mężów i żon. Jak mówiła, oboje wierzyli, że miłość usprawiedliwia wszystko. Żuławski wspominał ich paryskie spotkanie: „Odprowadziłem ją do drzwi i coś się wtedy wydarzyło między nami. I ona i ja wiedzieliśmy o tym”. Zobacz też: Była wolnym duchem, kochała ją cała Polska. Małgorzata Braunek zmarła przedwcześnie... MALGORZATA BRAUNEK THE THIRD PART OF THE NIGHT [POL 1971] MALGORZATA BRAUNEK Date: 1971,Image: 43147020, License: Rights-managed, Restrictions: , Model Release: no, Credit line: Rights Managed / Mary Evans Picture Librar / Forum" classes=""] Małgorzata Braunek: rozstanie z Januszem Guttnerem Zaproponował jej rolę w swoim nowym filmie „Trzecia część nocy”, to był mocny film o wojnie, z drastycznymi scenami. Braunek grała w nim podwójną rolę Marty-Heleny. Dziewczyny, którą główny bohater spotyka podczas porodu, i która jest łudząco podobna do jego zamordowanej żony. Małgorzata Braunek wspominała, że film był „inspirującym wyzwaniem zawodowym. To był twórczy, inspirujący czas”. Wtedy też między nią i Andrzejem Żuławskim wybuchł romans, którego nawet nie próbowali ukrywać. Po miesiącu od rozpoczęcia zdjęć Małgorzata Braunek była w ciąży. Wyciągnęła wtedy Żuławskiego na spacer, by go o tym poinformować. Powiedział jej wtedy: „Jesteśmy oboje okropnymi ludźmi, bo ty masz męża, który jest dobrym człowiekiem, a ja jestem w parze z kimś, kto mnie kocha. A właśnie ich zostawimy i będziemy parą złoczyńców". Aktorka rozwiodła się z Januszem Guttnerem i natychmiast wzięła cichy ślub z ukochanym. W grudniu 1971 roku na świat przyszedł ich syn, Xawery, dzisiaj znany reżyser. W małżeństwie szybko zaczęły się jednak kłopoty. Żuławski pragnął stworzyć Małgorzatę na swoją modłę, jak wiele aktorek. Pragnął, by podporządkowała się wizji: „trochę szalonej, ale niewinnej panienki, która tak naprawdę odkrywa życie dopiero przy jego boku”. Nie do końca się to udało. Konflikty zaostrzyły się na planie niezwykłego, ale i mocnego filmu „Diabeł”, w którym Braunek, będąc na początku jeszcze w ciąży, w ogóle nie chciała grać. Rolę dostała Barbara Brylska (jak krzyżowały się losy tych aktorek, to temat na osobną historię). Miała podpisaną umowę, ale pracowała tylko dzień. Żuławski zrezygnował z niej, pomimo ryzyka procesu sądowego, zaczekał, aż żona urodzi i zmusił ją do grania. „Diabeł stanął między nami” - wspominała Braunek. „Byłam chora z wyczerpania. Czułam, że działamy w tym filmie na rzecz czegoś złego, dotykamy sfery, z którą nie powinniśmy obcować. To był wielki mrok. A ja urodziłam właśnie moje pierwsze dziecko" - opowiadała aktorka. Potem nigdy tego filmu nie chciała nawet obejrzeć. Problemy na planie odbijały się na życiu prywatnym pary. "Na dłuższą metę trudno jest żyć z Andrzejem. Wszystko musi być u niego emocjonalne, histeryczne, na najwyższych obrotach. Inaczej się nudzi. [...] Nie chciałam, by Xawery dorastał, obserwując trudną miłość" - wspominała aktorka. Coraz bardziej toksyczne relacje doprowadziły do rozwodu, w 1976 roku. Andrzej Żuławski chciał wyjechać z Polski, dusił się tutaj, po zatrzymaniu przez cenzurę „Diabła” (film w Polsce pokazany został dopiero w 1988 roku), wiedział, że będzie miał kłopoty z kolejnymi produkcjami. „Bestia zostawiła piękną” - pisały gazety. Zobacz też: Olena Leonenko-Głowacka o Januszu Głowackim: „Cały czas jest ze mną, czuję go… Moja miłość trwa” Małgorzata Braunek i Andrzej Żuławski: dlaczego się rozstali? Małgorzata Braunek została z synem w Polsce, nie brakowało jej propozycji filmowych, w 1972 roku zaczęła pracę na planie „Potopu” w reżyserii Jerzego Hoffmana. Na pewno ją to angażowało emocjonalnie, tym bardziej że pół Polski debatowało, czy powinna zagrać Oleńkę. Faworytką widzów była Barbara Brylska, ale Hoffman uznał, że Brylska zbyt dojrzałe wygląda przed kamerą. A Oleńka ma być młodą dziewczyną. W 1974 roku poznała dziennikarza Andrzeja Krajewskiego, swojego późniejszego męża. Przeżyli razem szczęśliwie 40 lat, aż do przedwczesnej śmierci aktorki. To spotkanie wywróciło jej życie do góry nogami - stała się buddystką, na wiele lat zrezygnowała z aktorstwa. Andrzej Żuławski w Paryżu ożenił się z malarką Hanną Wolską, urodził im się syn Ignacy. W Paryżu, w 1975 roku zrobił swój pierwszy głośny we Francji film „Najważniejsze to kochać" z wielką gwiazdą Romy Schneider. Potem w latach 80., już jako dojrzały mężczyzna związał się z 18-letnią Sophie Marceau, dzisiaj wielką gwiazdą francuskiego filmu. Andrzej Żuławski o Małgorzacie Braunek: miała blask „Spośród aktorek chyba najbardziej kochałem Małgorzatę Braunek”, wyznał po latach. „Nie była to z moich aktorek aktorka najwybitniejsza (…), ale miała blask. Czy był to blask urody, blask młodości, blask ambicji? Czy trochę wszystko razem plus misterium blasku jakby od Boga danego, w którym wydaje się nam, że lepiej widzimy tajemnice serca ludzkiego i delikatność losów?”. W świetnej rozmowie dla „Vivy!" z 2010 roku tłumaczył swoje relacje z byłą żoną: „Trudno jest walczyć z człowiekiem, którego opanowuje mania religijna i postanowi być buddystką koreańską. Jestem człowiekiem naprawdę niewierzącym – to było rozlecenie się bardzo głębokie, bo ideowe. Większego być nie może. Uważam też, że fakt, że można być aktorką, grać w filmie, być tak zwaną gwiazdą, to szalony przywilej i droga do wspaniałego rozwoju całej osobowości. I jeżeli temu się zaprzecza jednym ruchem i nie gra przez następne 30 lat, a na starość nagle się beka, że to może nie był taki świetny pomysł... To jak pan chce się z tym borykać? Złośliwie mówił, że była raczej gwiazdą niż aktorką. Elżbieta Pawełek, rozmawiając z Małgorzatą Braunek w „Vivie!” w 2013 roku, pytała: „Andrzej Żuławski, poprzedni Pani mąż, nie krył rozczarowania. „Szkoda, że tak dziś wygląda szczyt jej ambicji. Taka zdolna aktorka”, powiedział. „Ale weszła w system, który się z aktorstwem wykluczał, gdzie wszyscy ubierają się w te same szatki i osiem godzin dziennie klepią te same mantry”. Jest Pani przykro?”. „Skądże!” - odpowiedziała Braunek. „To jemu było przykro, bo uważał, że marnuję swój talent. Ale może tak mówi, bo nie zna moich nowych talentów (śmiech)”. Oboje przez lata praktycznie ze sobą nie rozmawiali. Pogodzili się dopiero w czasie choroby Małgorzaty Braunek, niestety aktorka zmarła na raka 23 czerwcu w 2014 roku, miała 67 lat. Andrzej Żuławski odszedł dwa lata później. Korzystałam z „Jabłoń w ogrodzie, morze jest blisko”, rozm. Artura Cieślara, wyd. „Znak”, 2016, „Żuławski”. Wywiad rzeka, Piotr Kletowski, Piotr Marecki, Krytyka Polityczna, 2019.
Nagle stał się gwiazdą „Naszego Nowego Domu”, obce kobiety nie dawały mu spokoju. Po 35 wspólnych latach żona ujawniła kulisy małżeństwa
35 lat razem, a wciąż potrafią mówić o sobie z błyskiem w oku. Barbara i Wiesław Nowobilscy stworzyli nie tylko szczęśliwe małżeństwo, ale także pełen ciepła rodzinny świat. Jedno pozostało niezmienne — uczucie, które połączyło ich przed laty i do dziś jest fundamentem ich codzienności.
Są pary, które po latach wciąż patrzą na siebie tak, jakby czas zatrzymał się w miejscu. Barbara i Wiesław Nowobilscy należą właśnie do tego grona. Już w październiku będą świętować 35. rocznicę ślubu, a ich historia niezmiennie zachwyca autentycznością. Wspólne sukcesy, rodzinne szczęście, troje dzieci, siedmioro wnucząt i codzienność budowana krok po kroku sprawiły, że stworzyli coś znacznie cenniejszego niż piękny związek — prawdziwe partnerstwo na całe życie. Dziś, po niemal trzech i pół dekady razem, nadal mówią o sobie z czułością, która rozbraja. To było spotkanie, które zmieniło wszystko. Tak zaczęła się historia Wiesława i Barbary Widzowie doskonale znają Wiesława Nowobilskiego jako kierownika budowy z programu „Nasz Nowy Dom”. Na ekranie od lat pomaga innym spełniać marzenia o bezpiecznym i przyjaznym miejscu do życia. Tym razem jednak uwaga skupiła się nie na remontach, ale na jego własnej historii. Wraz z żoną Barbarą pojawił się w programie Halo tu Polsat, gdzie opowiedzieli o swoim małżeństwie. Już w październiku para będzie obchodzić 35. rocznicę ślubu. To imponujący wynik, ale jeszcze większe wrażenie robi sposób, w jaki mówią o swojej relacji. W ich słowach nie było wielkich deklaracji ani patosu. Była za to naturalna bliskość i spokój ludzi, którzy przez lata nauczyli się być dla siebie wsparciem. Każda wielka historia ma swój początek. W przypadku Nowobilskich wszystko zaczęło się w miejscowości Brzegi. To właśnie tam Barbara przyjechała na wczasy, a ich drogi przecięły się po raz pierwszy. Spotkali się w kościele. „Ja byłem ministrantem. Basia nie pochodzi z gór, jest rodowitą Ślązaczką. Ona przyjeżdżała na wczasy do mojej miejscowości, do Brzegów. I gdzieś ją tam wyhaczyłem”, mówił Wiesław Nowobilski w Halo tu Polsat. Dziś, po niemal 35 latach małżeństwa, wspomnienie tamtego momentu wciąż wywołuje emocje. A Barbara wspomina, że była to miłość od pierwszego wejrzenia. Czytaj też: Michał Wiśniewski stanął w obronie byłej żony. Te słowa nie pozostawiają złudzeń Już wkrótce świętują 35 lat razem. „Wciąż czujemy się jak młode małżeństwo” Nie oznacza to jednak, że ich wspólna droga była pozbawiona wyzwań. Barbara Nowobilska otwarcie mówiła o specyfice pracy męża. Nagrania programu odbywają się w różnych częściach Polski, co wiąże się z częstymi wyjazdami i nieobecnością w domu. To właśnie ona przez lata musiała mierzyć się z codziennością, gdy Wiesław realizował zawodowe zobowiązania. „Więcej go widuję na ekranie niż w domu. Taką ma pracę. Dużo wyjeżdża, no, co powiedzieć. Nie ma go w domu, chociaż teraz jest w domu, bo remontujemy. Więc mam go na wyłączność, mojego kierownika budowy”, opowiadała. Jak wyznała Barbara w rozmowie z Oliwią Filipek, prace postępują znacznie spokojniej niż w programie. „Oj, nie, nie! On się rozkłada w czasie bardzo!”, zdradziła, rozwiewając wątpliwości, czy słynny kierownik budowy również u siebie działa w ekspresowym tempie. Ukochana Wiesława Nowobilskiego podkreśla, że rozłąka bywa trudna, ale właśnie dzięki niej każdy powrót męża do domu ma szczególną wartość. Między nimi nie brakuje emocji, ciepła i radości ze wspólnie spędzanego czasu. Być może dlatego po niemal 35 latach małżeństwa wciąż mówią o swoim uczuciu z takim samym zachwytem jak na początku znajomości. „My cały czas się czujemy jak młode małżeństwo”, przyznała Barbara Nowobilska. Trudno o piękniejszy dowód na to, że prawdziwa bliskość nie poddaje się upływowi czasu. Z kolei Wiesław nie pozostawił wątpliwości. Jak przyznał, jeszcze przed dołączeniem do ekipy Polsatu niemal nieustannie przebywał poza domem — najpierw w Warszawie, później za granicą. Paradoksalnie więc udział w „Naszym Nowym Domu” nie zwiększył liczby rozstań. Wręcz przeciwnie. Jak wyznał, dzięki programowi zaczął bywać w domu częściej niż wcześniej. „Myśmy byli przyzwyczajeni do tego, że ja jestem cały czas poza domem, bo ja bez przerwy wyjeżdżałem. Wyjechałem najpierw do Warszawy, później za granicę - non stop mnie nie było. A jak się dostałem do programu, to właściwie częściej bywałem w domu niż wcześniej”, opowiadał. Sprawdź też: Maciej Stuhr nie kryje uczuć do żony. „Nie sądziłem, że związek może tak nie ostygnąć”. Przypominamy wywiad, który wzruszył czytelników VIVY! Jak popularność wpłynęła na małżeństwo państwa Nowobilskich? Popularność Wiesława Nowobilskiego nie ogranicza się dziś wyłącznie do telewizyjnego ekranu. Jak zauważyła Ola Filipek, kierownik budowy z „Naszego Nowego Domu” stał się postacią rozpoznawalną w całej Polsce. Wraz z sympatią widzów pojawiły się również sytuacje, do których jego żona musiała się z czasem przyzwyczaić. Barbara Nowobilska nie ukrywała, że początki nie były łatwe. Szczególnie gdy podczas spotkań z fanami widziała, jak wielkie emocje wzbudza jej mąż. Kobiety chętnie podchodziły, by zamienić z nim kilka słów, zrobić zdjęcie, a czasem po prostu go przytulić. Jak przyznała, na początku wymagało to od niej oswojenia się z nową rzeczywistością. Dziś jednak wspomina tamten czas z uśmiechem i znacznie większym spokojem. „Na początku było mi trudno się przyzwyczaić. Te wszystkie fanki! »A mogę się do pana przytulić?«, »Ja się muszę do pana Wiesia przytulić!« Dla mnie to był całkiem inny świat, ale teraz już się przyzwyczaiłam do tego. Zawsze staję gdzieś tam z boku i obserwuję, albo robię zdjęcia”, relacjonowała. Czytaj też: Żona Wiesława Nowobilskiego zrezygnowała z pracy. Wszystko ze względu na „Taniec z Gwiazdami" Troje dzieci, siedmioro wnucząt i wspólny remont. Tak dziś wygląda ich życie Najpiękniejszym rozdziałem historii Barbary i Wiesława Nowobilskich pozostaje rodzina, którą przez lata wspólnie stworzyli. Małżonkowie doczekali się trojga dzieci i siedmiorga wnucząt, a rodzinne spotkania coraz częściej zamieniają się w prawdziwe wielopokoleniowe zjazdy. Wiesław Nowobilski opowiedział o tym za pomocą prostego, ale niezwykle wymownego obrazu. W domu stoi stół, który wykonał własnoręcznie wiele lat temu. Przez długi czas bez problemu mieścił wszystkich najbliższych. Dziś jednak okazuje się, że rodzina rozrosła się na tyle, iż mebel może wymagać kolejnej przebudowy. „Mam stół, który kiedyś, dawno temu zrobiłem, który jest naprawdę duży, ale już chyba trzeba go powiększyć”, mówił Pan Wiesław w Halo tu Polsat. Trudno o bardziej symboliczny obraz rodzinnego szczęścia. Bo są takie momenty, kiedy sukcesu nie mierzy się popularnością ani zawodowymi osiągnięciami. Czasem jego najlepszym dowodem jest po prostu stół, przy którym zaczyna brakować miejsc dla wszystkich ukochanych osób. Źródło: Halo tu Polsat
Miała tylko 20 lat, gdy po raz pierwszy wyszła za mąż. W podróż poślubną ruszyła sama
Miała zaledwie 20 lat, gdy postanowiła rozpocząć nowe życie u boku Janusza Guttnera. Choć znali się od dawna, ich małżeństwo nie przetrwało próby czasu. Po latach Małgorzata Braunek rzadko wracała wspomnieniami do tego związku, przyznając, że temat wciąż budzi w niej opory. Jak wyglądała pierwsza wielka miłość jednej z najpopularniejszych polskich aktorek i dlaczego ich drogi ostatecznie się rozeszły?
Miała 20 lat i dość mieszkania z mamą, kiedy zdecydowała się poślubić Janusza Guttnera. Znali się od lat, bowiem pierwszy małżonek młodej aktorki był szkolnym kolegą jej przyrodniej siostry, Ewy Braunek. „Mam opory, by o tym mówić”, komentowała po latach swój pierwszy poważny związek Małgorzata Braunek. Jak potoczyła się ta relacja? [Ostatnia publikacja na VUŻ-u 01.10.2024 r.] Małgorzata Braunek: jej ścieżka do zawodu była kręta Droga do aktorstwa Małgorzaty Braunek była burzliwa, a ona sama była chorobliwie nieśmiałą i pogubioną dziewczyną. Do wybranego przez siebie zawodu dojrzewała bardzo długo, jej mama próbowała zarazić ją też miłością do opery, ale na próżno. Jakiekolwiek występowanie na scenie napawało młodą Małgosię przerażeniem. „Jako nastolatka marzyłam o psychologii. Chciałam rozpoznać mechanizmy zachowań człowieka, a w gruncie rzeczy rozpoznać własne emocje. Byłam osobą przeraźliwie nieśmiałą. Już w klasie maturalnej, kiedy zaczynały się zabawy, spotkania w klubach, nie potrafiłam się przemóc, żeby przejść środkiem sali. Bałam się spojrzeń. A zatem wybór aktorstwa był również próbą ucieczki od zawstydzenia sobą. Trudno o bardziej szokową terapię”, wspominała. Do szkoły aktorskiej przystąpiła bez matury, bo jej do tego egzaminu ostatecznie nie dopuszczono, dostała się mimo to, a dokumenty uzupełniła dopiero po przyjęciu na studia. Już na pierwszym roku wzięła udział w trzech produkcjach filmowych, reżyserzy byli zafascynowani jej urodą, Braunek była dla nich prawdziwym powiewem świeżości. Jej drugi film nosił tytuł "Wycieczka w nieznane" i to właśnie tam na planie spotkała znajomą twarz z przeszłości, Janusza Guttnera. Był od niej dziewięć lat starszy i nieco bardziej w zawodzie doświadczony, choć jego droga do aktorstwa również nie była prosta i oczywista. Zobacz też: Mieli się ku sobie i flirtowali ze sobą tuż pod okiem jej męża. Co tak naprawdę łączyło Leszka Teleszyńskiego i Małgorzatę Braunek? Kim był pierwszy mąż Małgorzaty Braunek? Janusz Guttner na początku wybrał Akademię Sztuk Pięknych, po trzech latach zaczął szukać dla siebie alternatywnej drogi, rozważał nawet medycynę. Ostatecznie złożył papiery do łódzkiej filmówki i warszawskiej PWST. Tę ostatnią ukończył w 1966 roku i zaczął regularnie występować na deskach Teatru Klasycznego, a także przed kamerami. Jego najbardziej znana rola, to Kamil Berger, w którego wcielił się u boku Elżbiety Czyżewskiej w "Niekochanej". Piękna i utalentowana Małgorzata Braunek bardzo szybko podbiła serce Janusza Guttnera, pobrali się jeszcze w tym samym roku, kilka miesięcy po pierwszym spotkaniu na planie filmowym. Był sierpień 1967 roku. Ciężko nazwać decyzję o ślubie aktorów dojrzałą, Małgorzata Braunek wciąż była studentką mieszkającą ze swoją mamą pod jednym dachem, kobiety przeszły razem przez niejeden bunt aktorki, a w tamtym okresie, gdy 20-latka przygotowywała się do zawodu, pragnęła niezależności. Jednak, żeby móc zamieszkać bez matki i to z mężczyzną, musiał być ślub. To był warunek, który słyszała od swojej rodzicielki. "Przy lekturze zwierzeń pani Małgorzaty trudno nie odnieść wrażenia, że wyszła za Guttnera głównie dlatego, by wyprowadzić się z domu. Inna możliwość nie wchodziła w rachubę, ponieważ matka Małgorzaty nie dopuszczała możliwości, aby córka zamieszkała z partnerem bez ślubu", pisze w swojej książce "Zachłanne na życie" Sławomir Koper. Ostatecznie i małżeństwo nie uwolniło Małgorzaty spod opiekuńczych skrzydeł jej mamy. „Potrafiła niespodziewanie zjawić się około ósmej nad ranem, by sprawdzić, czy aby na pewno przed wyjściem wypiłam ciepłe mleko i zjadłam śniadanie. A jeśli nie, to dostawało się zięciowi za nas dwoje”, wspominała Braunek. Ale wspólne mieszkanie nie było jedyną motywacją do ślubu z Januszem Guttnerem. Aktorka otwarcie przyznawała, że bardzo szczerze przyrzekała pierwszemu mężowi miłość i wierność i stojąc w sukni ślubnej przy ołtarzu, żywiła do niego głębokie uczucia. W podróż poślubną mieli jechać do Modeny we Włoszech, gdzie ostatecznie Małgorzata Braunek pojechała... sama. Jej męża zatrzymały w Polsce zobowiązania zawodowe. Na miejscu czekała na małżonków siostra aktora, więc Janusz Guttner zdecydował za nich oboje. "Jedź i miej chociaż połowę przyjemności", usłyszała Małgorzata. Czytaj również: Nauczyła go empatii i wrażliwości. Tak wyglądała relacja Xawerego Żuławskiego z mamą, Małgorzatą Braunek Małgorzata Braunek i Janusz Guttner: rozstanie po dwóch latach. Powód Rozwód wzięli dwa lata później. Małgorzata Braunek była już wtedy w związku z Andrzejem Żuławskim. "Mam opory, by o tym mówić — odpowiadała, zapytana o ten związek po latach aktorka – nie dlatego, że stało się coś, czego musielibyśmy się z moim byłym mężem oboje wstydzić. Jednak kiedy się patrzy na dwuletni związek z perspektywy kolejnych dekad i dalszej historii swojego życia, wszystko widać w zupełnie innych barwach. A ja chciałam już zacząć samodzielne życie (...)", czytamy w książce Sławomira Kopra "Zachłanne na życie". Janusz Guttner, ilekroć zapytany o swoje małżeństwo z Małgorzatą Braunek, również niechętnie komentował tamten okres. „Napisano o nas tyle bzdur i historii, że już dawno obiecałem sobie, że nie będę im ani zaprzeczał, ani poprawiał, ani potwierdzał. Pamiętam ją pełną życia i radosną”, wyznał w wywiadzie dla VIVY!, dodając: „Może po prostu nie byliśmy na ten związek gotowi. Małgosia była bardzo młoda, a ja nieco starszy, ale mężczyzna, a ci, jak wiadomo, dojrzewają później. Myślę, że mnie jeszcze trochę brakuje...”. Janusz Guttner wyemigrował w 1970 roku do Anglii, rok później poślubił Angielkę, Catherine Nally. Był zaangażowany w pracę Teatru Polskiego ZASP w Londynie, później skupił się też na innych działaniach, zaczął projektować domy, a potem okładki płyt, zajął się fotografią. Nie zapomina o Polsce, chętnie do niej wraca. W maju ubiegłego roku mogliśmy podziwiać jego prace na wystawie “Śródmieście życia” w Galerii na Smolnej. Zobacz też: Dla tej miłości poświęcili swoje małżeństwa, trwał przy niej samego końca. Tak kochali się Małgorzata Braunek i Andrzej Krajewski Korzystałam z książki Sławomira Kopra "Zachłanne na życie", Wydawnictwo Harde, 2020 r.
Gdy się poznali, była w związku z innym, o ich góralskim ślubie huczało. Od ponad dekady są nierozłączni
Ich historia zaczęła się od przypadkowego spotkania, które mogło nigdy nie przerodzić się w związek. A jednak los chciał inaczej. Paulina Krupińska i Sebastian Karpiel-Bułecka są dziś jedną z najbardziej lubianych par w polskim show-biznesie.
To miał być tylko przypadkowy uścisk dłoni podczas zimowej imprezy, a jednak los miał wobec nich inne plany. Paulina Krupińska i Sebastian Karpiel-Bułecka poznali się lata temu i choć początkowo nic nie wskazywało na romantyczną przyszłość, ich drogi przecięły się ponownie – tym razem na dobre. Dziś są małżeństwem, rodzicami dwójki dzieci i jedną z najbardziej dyskretnych, ale cenionych par w polskim show-biznesie. Jak wyglądała ich droga do wspólnego życia? Miłość, która zaczęła się od przypadku Paulina Krupińska i Sebastian Karpiel-Bułecka po raz pierwszy spotkali się podczas zimowej imprezy, na której Zakopower dał koncert. Choć uścisnęli sobie dłonie, nie zapowiadało się na coś poważniejszego – Krupińska była wówczas związana z Tadeuszem Bachledą-Curusiem. Ich drogi szybko się rozeszły. Rok później, kiedy związek Pauliny i Tadeusza chylił się ku końcowi, Sebastian przypadkiem natknął się na Paulinę w Warszawie. Połączyli ich wspólni znajomi i rozmowy, które szybko przerodziły się w coś więcej. Choć długo utrzymywali relację w tajemnicy, to ślub Rozalii Mancewicz ujawnił ich związek światu. Czytaj także: „Jestem wściekły na psychiatrę”. Grzegorz Małecki usłyszał diagnozę w wieku 50 lat. To zmieniło wszystko Rodzina na pierwszym miejscu W 2015 roku na świat przyszła ich córka Antonina – choć media początkowo mylnie podały jej imię. Dwa lata później urodził się ich syn Jędrzej. Dopiero w 2019 roku para wzięła ślub, choć zmiana statusu nie wpłynęła na ich codzienne życie. Karpiel-Bułecka podkreślał, że kluczem do szczęśliwego związku jest wolność i wzajemne zrozumienie. Paulina Krupińska po ślubie wróciła do aktywności zawodowej – wzięła udział w „Dance Dance Dance” i została prowadzącą „Dzień Dobry TVN”. Mimo różnic – ona konkretna, on artystyczny – tworzą zgodny duet. Krupińska szczerze przyznała, że życie z artystą bywa niełatwe, ale związek daje jej wewnętrzny spokój i szczęście. Czytaj także: Cała Polska żyła ich ślubem. Anna i Robert Lewandowscy powiedzieli sobie „tak” dwa razy. Historia ich miłości skrywa więcej, niż myślisz
Studiowali razem, kibicowała im cała szkoła. O tym, że jest córką znanego aktora Paweł Domagała dowiedział się na studiach
Są razem od ponad dekady, a fani i przyjaciele kibicują im od samego początku. Zuzanna Grabowska i Paweł Domagała stworzyli dom oparty na pięknej przyjaźni i rozbrajającej szczerości, choć – jak sami przyznają – bardzo się od siebie różnią. Dziś, z okazji urodzin aktorki, przypominamy ich wyjątkową historię miłości. Jak zgrany duet z korytarzy szkoły teatralnej stworzył związek na dobre i na złe? Poznajcie tajemnicę relacji, która stała się inspiracją dla jednego z największych polskich hitów.
Są jak jeden organizm. Rozumieją się bez słów. Poznali się w Warszawie. Byli sobie przeznaczeni, połączyła ich muzyka. On śpiewał do niej: „Nie proszę cię o miłość, bo wiem, o miłość muszę walczyć sam”. Paweł Domagała i Zuzanna Grabowska od ponad dziesięciu lat są małżeństwem i wychowują razem dwie wspaniałe córeczki. Dziś, gdy artystka obchodzi urodziny, przypominamy ich piękną historię. Paweł Domagała i Zuzanna Grabowska — historia miłości 25 maja 2023 roku obchodzili okrągłą, dziesiątą rocznicę ślubu. „10 lat temu wziąłem ślub z najwspanialszą kobietą na świecie. Jestem ogromnym szczęściarzem!", mówił artysta na swoim Instagramie. I tak ich zgodne i piękne życie trwa w najlepsze... Paweł Domagała i Zuzanna Grabowska stworzyli razem dom pełen miłości i szczęścia, oparty na fundamentach pięknej przyjaźni. To artysta jako pierwszy stracił głowę dla pięknej koleżanki. Ona z kolei bardzo długo traktowała go jak zwykłego przyjaciela ze studiów. „Po czterech latach znaliśmy się jak łyse konie. Spędzaliśmy w szkole mnóstwo czasu razem, odgrywając liczne sceny z przytulaniem, pocałunkami, ale też gniewem czy smutkiem. Poznałam jego rodziców i brata, bywaliśmy u siebie w domu", wspominała aktorka na łamach Twojego Stylu. Paweł Domagała, Zuzanna Grabowska, premiera filmu „Miasto z morza”, 08.10.2009 rok On z kolei pamiętał dobrze, że nie wiedział o jej rodzinie niemal nic. A przecież jej tata Andrzej czy wuj Mikołaj wnieśli wiele do polskiego kina i teatru. „O rodzinie żony uczyłem się na studiach. Wszystkiego dowiedziałem się dopiero na zajęciach historii teatru”, opowiadał Paweł Domagała w Polsat Cafe. A jak zdobył ukochaną? Muzyką! Zorganizował dla ukochanej prywatny koncert, podczas którego wyznał jej wszystkie swoje uczucia. „Szybko zostaliśmy parą. [...] I zaręczyny, i ślub odbyły się w moim rodzinnym Krakowie. Nawiasem mówiąc, czuję się nieco onieśmielona tym, że Paweł tak ładnie o nas śpiewa i że ta miłość go inspiruje", przyznała Zuzanna Grabowska w tej samej rozmowie. Rok przed ślubem na świat przyszła ich córka Hanna. W 2018 roku zostali rodzicami kolejnej dziewczynki, którą nazwali Barbara. CZYTAJ TAKŻE: Piotra Kraśkę i jego dzieci łączy wyjątkowa więź. Tak mówił o swoich pociechach W tym samym roku muzyk wydał swój hitowy utwór „Weź nie pytaj". Rozbrajająca szczerość i przyziemność tekstu sprawiła, że piosenka w ekspresowym tempie podbiła serca całej Polski, a co za tym idzie — listy przebojów. „Akurat dowiedzieliśmy się z Zuzą, że będziemy mieli drugie dziecko… Pomyślałem, że chciałbym napisać numer o tym, jak mi teraz w życiu dobrze. I tak powstało bluesowe „Weź nie pytaj”. Nie wstydzę się wyznawać miłości w piosenkach. Czego miałbym się wstydzić?", wyjaśnił mąż aktorki w Twoim Stylu. Przypominamy wywiad dla VIVY!, w którym Paweł Domagała z ukochaną opowiedzieli więcej o tym, co ich łączy. Tak małżonkowie mówili o swoim życiu zarówno prywatnym, jak i zawodowym... Paweł Domagała z żoną Zuzanną o pierwszym spotkaniu Jak w życiu znajdują się dwie indywidualności? Zuzanna: Szkoła teatralna w Warszawie pomogła nam się znaleźć. Wsadziła nas na jeden rok i tak się poznaliśmy. W razie czego można obwiniać system edukacji (śmiech). Wszystkie sceny ćwiczyliśmy razem. Profesorowie nas parowali, bo byliśmy do siebie podobni. Graliśmy rodzeństwo albo Romea i Julię. Symboliczne, bo po liceum zdawałam do szkoły teatralnej w Krakowie i… nie dostałam się. Bardzo dobrze się stało. Wtedy dyrektorem Starego Teatru był mój wujek, Mikołaj Grabowski. Połowa pedagogów zatrudnionych w szkole grała u niego w teatrze. Mama też jest aktorką. Gdzie się człowiek nie odwrócił: Stary Teatr, Stu, Słowackiego – Grabowscy grają, grali lub reżyserowali. Zrozumiałam, że w takim Krakowie nie mam szans na bycie sobą. To była mądra decyzja. A potem krakuska z dziada pradziada zobaczyła na korytarzu sympatycznego chłopca z Radomia o szczerym spojrzeniu i… Zuzanna: …spodobał mi się (śmiech). Paweł zawsze był pogodny, radosny, to w nim lubię. Na scenie wznosi się na wyżyny, ale w domu jest optymistą. A życie składa się głównie z banalnej codzienności. Paweł: W ogóle nie wiedziałem, że Zuza jest z Krakowa, wyglądała mi na typową radomiankę. Pamiętam, że spóźniła się na ogłoszenie wyników, czym wzbudziła mój szacunek, pomyślałem, że ma dystans, jest „ulicznicą”. Nie łączyłem nazwiska Grabowski z Zuzą. Zuza była dla mnie koleżanką z roku. Koledzy kibicowali nam od początku, więc pozdrawiamy ich serdecznie. A o pochodzeniu Zuzki dowiedziałem się dużo później. Zuzanna: A jak się dowiedział, że jestem z Krakowa, zaczął mi dokuczać. Paweł: Teraz kocham Kraków, to mój drugi dom, ale nasze pierwsze spotkanie nie było udane. Zdawałem wtedy do różnych szkół teatralnych, między innymi do Krakowa. Wyszedłem z pociągu, ruszyłem do szkoły na egzamin, ale tam… nie dotarłem. Po drodze stwierdziłem, że nie po to wyjeżdżam z Radomia, żeby w takim mieście spędzić kolejne cztery lata. Zuzanna: Zatrzymał się na Plantach, odwrócił na pięcie i… poszedł na dworzec. Dopiero po latach pokazałam mu prawdziwe oblicze Krakowa. Po studiach drogi często się rozchodzą… Zuzanna: Paweł zorganizował dla mnie koncert, to była już końcówka szkoły. Paweł: W klubie muzycznym pomiędzy dwoma sex-shopami (śmiech). Zaprosiłem dużo ludzi i zagrałem piosenki z pierwszej płyty, między innymi „Zuzę”. – „Nie proszę cię o miłość, bo wiem, o miłość muszę walczyć sam. Nie proszę o szansę, bo wiem – na szansę muszę zasłużyć sam”. Piękne. Zuzanna: Po studiach razem trafiliśmy do Teatru Dramatycznego. Ten zawód nas połączył i wciąż łączy, bo cały czas pracujemy nad wspólnymi rzeczami, robiliśmy Kabaret na Koniec Świata. Razem stworzyliśmy teledysk do utworu „Czasami”, w którym zagrałam, za chwilę będę reżyserować najnowszy teledysk Pawła. Przed nami wielki wspólny projekt serialowy. Często nas pytają, czy dobrze nam się razem pracuje. Odpowiedź brzmi – tak. Mamy podobną estetykę, poza tym wiem, kiedy odpuścić. Paweł też to czuje. [...] ZOBACZ TAKŻE: Anna Tomaszewska i Andrzej Grabowski poznali się jeszcze na studiach, pierwszy ślub wzięli... na scenie Paweł Domagała prywatnie. Z ukochaną mówią o córkach -W domu otaczają Pana kobiety... Paweł: Kiedy rodziła się Hania, miałem takie myśli: Kurde, dziewczynka! Nie mam pojęcia, co ja będę z nią robił! Kiedy Zuzka była w drugiej ciąży, myślałem: Jezus Maria, a jak będzie chłopiec, co ja będę z nim robił?! (śmiech). Lubię kobiecą energię. -Czym się wymieniliście? Zuzanna: Ja mam bardziej liberalne podejście do świata, Paweł bardziej konserwatywne. Paweł: Nie lubię uproszczeń, świat jest bardziej skomplikowany. Zuzanna: Kłócimy się o bzdury. Na przykład, że Paweł iqos-ami zadymił całe biuro. Ale naprawdę jesteśmy zgodni i nie udajemy przed panią. – Wiem. Widzę i czuję. Paweł: Nawet jak się kłócimy, to nie o sedno, tylko formę rozwiązywania problemu. Zuzanna: Dzięki temu, że podobnie patrzymy na świat, nasze problemy nie eskalują. Paweł: U nas podział na sferę męską i kobiecą jest bardzo płynny. Zuzanna: Na przykład ja uważam, że lepiej parkuję samochód, w ogóle jeżdżę odważniej i szybciej. Paweł: Ja to nazywam jazdą mniej odpowiedzialną (śmiech). Zuzanna: Paweł bez problemu zostaje z dziewczynkami. Niedawno zrobił mi niespodziankę i wysłał na obóz sportowy do Ani Lewandowskiej. Ja pojechałam ćwiczyć, a on został z dziewczynkami. Paweł: Ja mam więcej ciuchów, lubię je wybierać i ubierać. Kupuję Zuzce, bo ona nie znosi chodzenia po sklepach. Zuzanna: Nie mam do tego głowy, mnie to nudzi. Paweł ubiera mnie i naszą starszą córeczkę. SPRAWDŹ RÓWNIEŻ: Dzieci wychowuje sama, są dla niej całym światem. Tak wyglądają córki Joanny Liszowskiej
Śniła mu się, zanim ją poznał, ślub musieli ukrywać przed paparazzi. Nikt nie dawał szans ich miłości. Dziś świętują 18. rocznicę!
Agata i Piotr Rubikowie tworzą jeden z najbardziej zgodnych i romantycznych związków w polskim show-biznesie. Poznali się przypadkiem, ale szybko zrozumieli, że są sobie pisani. Ich ślub, który odbył się 21 czerwca 2008 roku, był początkiem wspólnej drogi pełnej miłości, wzruszeń i wyjątkowych chwil. Dziś, 18 lat później, wspominamy ten dzień i przypominamy niezwykłą historią miłości pary — także w zdjęciach, które zachwycają do dziś.
To już 18 lat odkąd Agata i Piotr Rubikowie tworzą szczęśliwe małżeństwo. Ich sakramentalne „tak” padło 21 czerwca 2008 roku. Od tego czasu łączy ich wyjątkowa więź i głębokie uczucie. „Nie ma recepty na miłość, udany związek”, mówili kiedyś w jednym z wywiadów. Wciąż patrzą na siebie z tą samą czułością i przekonaniem, że byli sobie pisani. Dziś wspólnie wychowują dwie wspaniałe córki i z nostalgią wspominają jeden z najpiękniejszych dni swojego życia. Agata i Piotr Rubikowie: historia miłości i przeznaczenia Jak wyglądała historia miłości małżonków? Agata i Piotr Rubikowie po prostu byli sobie pisani. „Wierzę w przeznaczenie. Żaden podryw nie wyjdzie, jeżeli nie jesteśmy sobie przeznaczeni. U nas się udało, bo mieliśmy być ze sobą. Po prostu tak było zapisane w gwiazdach. [...] Jedyną receptą na udany związek po etapie podrywu i zakochania jest to, by nauczyć się ze sobą żyć. Ta druga osoba musi być przyjacielem, bratnią duszą. Łatwiej jest się zakochać, niż spędzać ze sobą codzienność”, mówił muzyk w rozmowie z Izabelą Janachowską na jej kanale YouTube. Ich drogi przecięły się podczas konkursu Miss w 2005 roku, gdzie Piotr odpowiadał za oprawę muzyczną. Agata, uczestniczka wydarzenia, zajęła wówczas trzecie miejsce. Chociaż Piotr od razu zwrócił na nią uwagę, ona początkowo nie wiedziała, kim jest muzyk. Co więcej, jak się później okazało, Agata... przyśniła się Piotrowi przed ich spotkaniem! „Było bardzo dużo fajnych dziewczyn, a mimo to ja od razu zauważyłem tylko Agatę. Tylko ją widziałem [...] Agata mi się wcześniej trochę śniła. Po premierze Tu es Petrus w czerwcu miałem wypadek motocyklowy i przez 6 tygodni byłem w gipsie, jeździłem do szpitala i na rehabilitację. Miałem taki sen, że w szpitalu, co są takie duże windy [...] śniło mi się, że otwierają się te drzwi i wychodzi ona”, zdradził Piotr Rubik w rozmowie z Izabelą Janachowską. Czytaj też: Trzy dni po rozwodzie poznała miłość życia, do ślubu szła w czarnej sukni. Mariola Bojarska-Ferenc i Ryszard Ferenc są małżeństwem od 35 lat! To historia jak z filmu! Agata początkowo nie traktowała go w kategoriach romantycznych — dzieliła ich spora różnica wieku, a ona była skupiona na konkursie.. „Wiedzieliśmy, że jest muzykiem. Na dzień przed finałem dowiedziałyśmy się, że wygrał na festiwalu w Sopocie. Nic o nim nie wiedziałam. W tamtym momencie myślałam tylko o konkursie”, wyznała ukochana muzyka. Jednak Piotr szybko znalazł sposób, by się wyróżnić. Ujął Agatę gestem, który zrobił na niej ogromne wrażenie. „Podczas robienia wspólnego zdjęcia, powiedział, że chciałby mi potem coś powiedzieć, ale tak, żeby nikt nie słyszał…” — relacjonowała Agata Rubik. „Podczas robienia wspólnego zdjęcia, powiedział, że chciałby mi potem coś powiedzieć, ale tak, żeby nikt nie słyszał [...] Sens był taki, że nieważne co się wydarzy jutro podczas finału, ty tu jesteś najpiękniejsza i będę grał tylko dla ciebie. Od razu obrosłam w piórka”. Rok później oświadczył się — to była dla niego wyjątkowo emocjonująca chwila. Ich dzień — ślub i niezapomniane emocje Rubikowie powiedzieli sobie „tak” we Wrocławiu, a w tym wyjątkowym momencie towarzyszyli im najbliżsi oraz chór Piotra, który uświetnił mszę swoim śpiewem. Zakochani przyznają, że dziś ceremonia wyglądałaby inaczej. Wówczas zależało im na zachowaniu prywatności, a obecność paparazzi była wyzwaniem, które zmusiło ich do zmiany miejsca ślubu w ostatniej chwili. „Chcieliśmy się pobrać niedaleko miejsca, gdzie było nasze wesele, w katedrze, a katedry nie można było zamknąć. W ostatniej chwili zrobiliśmy ślub w moim osiedlowym, który można było zamknąć, bardziej kameralnie, ale było super”, mówiła Agata Rubik w rozmowie z Izabelą Janachowską. Niezwykła ślubna sesja zakochanych pojawiła się tylko na łamach VIVY! (jej efekty można oglądać w naszej galerii). Spekulowano, że Agata i Piotr Rubikowie sprzedali swoją prywatność. W wywiadzie z kwietnia 2021 roku małżonkowie rozprawili się z tymi plotkami i zdradzili, jak wyglądała współpraca z magazynem. „Logistyka nas denerwuje i postanowiliśmy dogadać się z jednym magazynem, żeby wziął na siebie logistykę i ochronę tego naszego wydarzenia i w zamian za to będą mogli opublikować reportażowe, wybrane przez nas zdjęcia. To było wszystko, co dostaliśmy od tego magazynu. Były plotki, że sprzedaliśmy swój ślub, jeśli ktoś ocenia transport i ochronę naszych gości to tak. […] Zaufaliśmy magazynowi i ich pomysłom”, wyjaśniała Agata, rozwiewając krążące plotki. Agata wystąpiła w eleganckiej, jedwabnej sukni zaprojektowanej przez duet Paprocki & Brzozowski, a Piotr pojawił się w granatowym fraku. Z perspektywy czasu żałują jedynie tego, że sala weselna znajdowała się w hotelu — wielu gości po prostu zrezygnowało z dalszej zabawy, wybierając odpoczynek w pokojach. Prawdziwa miłość, która nie zna granic Choć dzieli ich 19 lat różnicy, nigdy nie traktowali tego jako przeszkody. Wielu w nich nie wierzyło, ale oni udowadniają, że miłość może przetrwać wszystko. „Różnica wieku nie była przeszkodą między nami… Ze strony moich kolegów czy przyjaciół absolutnie był szacun”, mówił muzyk. „Nie obchodzi nas to, co mówią o nas ludzie”, dodawał. 18. rocznica ślubu Agaty i Piotra Rubików Małżonkowie z entuzjazmem celebrują każdą rocznicę ślubu. W czerwcu 2021 roku Piotr zabrał ukochaną do Paryża — Agata nie wiedziała, dokąd leci aż do samego końca. „Hotel pomyślał o naszej rocznicy…” — relacjonował Rubik w mediach społecznościowych. Spacerowali po galeriach, odwiedzali ulubione restauracje. W jednej z nich Agata z nostalgią wspominała swoją pierwszą przygodę z carpaccio z karczocha. W kolejnym roku na jej Instagramie pojawiło się wideo, na którym tańczy z mężem pod gołym niebem. „Tańczymy ze sobą już 15 lat! Kryształowa rocznica ślubu, choć w tym roku bardziej arbuzowa”, napisała. 17. rocznicę, para świętowała już po raz kolejny po drugiej stronie oceanu. Od 2023 roku Agata i Piotr Rubikowie wraz z dziećmi mieszkają na słonecznej Florydzie. Teraz, z okazji 18. rocznicy zakochani podzielili się z fanami kadrami z wyjątkowego dnia. „Pełnoletni w małżeństwie #18weddinganniversary”, napisała Agata Rubik. Życzymy kolejnych lat w zdrowiu, miłości i szczęściu!
Trzy dni po rozwodzie poznała miłość życia, do ślubu szła w czarnej sukni. Mariola Bojarska-Ferenc i Ryszard Ferenc są małżeństwem od 35 lat! To historia jak z filmu!
Trzy dni po rozwodzie poznała mężczyznę, z którym stworzyła jedną z najbardziej trwałych relacji w polskim show-biznesie. Dziś Mariola Bojarska-Ferenc i Ryszard Ferenc świętują 35. rocznicę ślubu, a ich historia wciąż zachwyca. Były wielkie emocje, trudne momenty i odważne decyzje, ale przede wszystkim była miłość, która okazała się silniejsza od wszystkich przeciwności losu.
Kłócą się i kochają niczym włoskie małżeństwo. „Mój mąż jest bardzo dobrym człowiekiem, uzupełniamy się. Ja jestem ogniem, on wodą. Kiedy za bardzo się ekscytuję, on mnie uspokaja i uczy dyplomacji. Jestem Koziorożcem, który często wystawia rogi. Nadal mi się zdarza, że szybciej mówię, niż myślę, a Rysio wprowadza spokój. Jest bardzo inteligentny, z dużym dystansem do siebie i świata”, opowiadała niedawno na łamach VIVY! Jak w każdym związku pojawiały się wzloty i upadki, ale wychodzą z nich obronną ręką. Bo prawdziwa miłość przetrwa wszystko. Mariola Bojarska-Ferenc i Ryszard Ferenc otworzą szczęśliwy i zgrany duet. W tym związku nie ma miejsca na nudę! Jaka jest ich recepta na udane małżeństwo? Czy taka o ogóle istnieje? Przypominamy historię ich wyjątkowej miłości z okazji 35. rocznicy ślubu! Historia miłości Marioli Bojarskiej-Ferenc i Ryszarda Ferenca Taka miłość się nie zdarza… A ich historia to gotowy scenariusz na film. Mariola Bojarska-Ferenc poznała swojego ukochanego w listopadzie 1988 roku. Miała 27 lat i była trzy dni po rozwodzie z pierwszym mężem. Obawiała się, że nie spotka na swojej drodze mężczyzny, z którym zwiąże się na całe życie. Mężczyzny, który będzie w stanie pokochać jej synka, Marcina. Dziennikarka wpadła w wir pracy. Los chciał, że w telewizyjnym programie „100 pytań do..” miała przeprowadzić wywiad z tenisistą Wojciechem Fibakiem, a towarzyszył mu ceniony architekt, Ryszard Ferenc. „Byłam wtedy dość zapłakana jak każda kobieta w takiej sytuacji. Nie wyobrażałam sobie, że kiedykolwiek sobie kogoś znajdę. Pracowałam w telewizji i nie chciałam mieć nikogo, kto by pracował w tej samej branży. Poszłam na wywiad z Wojciechem Fibakiem, bo wówczas zajmowałam się również tenisem pracując w Redakcji Sportowej TVP. Rysiu siedział obok i tak zaczęliśmy rozmowę”, wspominała Mariola Bojarska-Ferenc w rozmowie z Dzień Dobry TVN. Z kolei w 2025 roku na łamach VIVY! dodawała: „Bardzo dobrze nam się rozmawiało. Po spotkaniu wracał do Poznania, gdzie wówczas mieszkał, i po drodze odwiózł mnie do domu. Zapytał, czy mam męża. Odpowiedziałam: „Trzy dni temu się rozwiodłam”. On na to: „Aha…”. Myślałam, że ma żonę, więc pozostawał poza kręgiem moich zainteresowań. Okazało się, że był wtedy w trakcie rozwodu, do czego przyznał się po jakimś czasie”. To nie była miłość od pierwszego wejrzenia. Wielkie uczucie przyszło z czasem. Ukochany zaintrygował ją swoją osobowością, kulturą i… genialnym stylem. On zwrócił uwagę na jej wysportowane nogi. Ryszarda Ferenca ujęła przebojowość dziennikarki, a także to, z jakim szacunkiem traktowała innych. Zaprzyjaźnili się. Kiedy on przyjeżdżał z Poznania do Warszawy, ona była jego przewodnikiem po stolicy. Wówczas oboje szukali swojej drogi. Wydawało się, że zbyt wiele czynników może stać na drodze do ich szczęścia. Ale nie da się ukryć, że tych dwoje było sobie pisanych. Miłość w końcu ich dopadła. „Zadzwonił przed Bożym Narodzeniem z pytaniem, czy pojadę z nim do Dubaju na święta. Odmówiłam, ale… opowiedziałam o tym pierwszemu mężowi: „Wiesz, ten facet, którego poznałam, zaprosił mnie do Dubaju na święta… Powiedziałam, że nie mogę, przecież nie zostawię naszego dziecka”. Paweł na to: „A jeśli to jest miłość twojego życia? Jedź, daj sobie szansę, zaopiekuję się Marcinem”. Naprawdę bardzo mnie kochał…”, opowiadała Mariola Bojarska-Ferenc w VIVIE! Beacie Nowickiej. ZOBACZ: Był jej opiekuńczym Kociem. Historia romansu Kaliny Jędrusik i Wojciecha Gąssowskiego To miłość jak z filmu Sylwestra 1988/1989 spędzili wspólnie w Dubaju. To był ich pierwszy wyjazd, do którego wracają z sentymentem. Kilka miesięcy później Mariola Bojarska-Ferenc udała się do Casablanki na dwumiesięczny kontrakt artystyczny. To miała być próba dla ich relacji. Ponieważ nie było innej formy kontaktu, codziennie wysyłała swojemu ukochanemu listy. Dotarły po miesiącu… jednego dnia! Po ich lekturze Ryszard Ferenc spontanicznie zmienił plany. Wybierał się akurat na krótki urlop na narty i w ostatniej chwili postanowił odwiedzić Mariolę Bojarską-Ferenc w Casablance. „Pojechałam i poczułam, że zaczynam się w nim podkochiwać. Ryszard był bardzo majętnym człowiekiem, ja samotną matką z dzieckiem, która nie miała pieniędzy, ale była kobietą niezależną. Dowiedziałam się od koleżanek, że Małgosia Potocka organizuje wyjazd z zespołem Sabat do Casablanki. Wiedziałam, że dziewczyny na takim kontrakcie zarabiają na rok życia. A ponieważ przyjaźniłam się z Wojtkiem Gąssowskim, wyprosiłam, żeby wstawił się za mną, i Gosia zgodziła się dołączyć mnie do zespołu. Ćwiczyłam pół roku, po czym wyjechaliśmy na dwa miesiące do Casablanki. Paweł był na kontrakcie w Ameryce Południowej i nasz syn został z moją koleżanką, studentką prawa, i jej chłopakiem. Rysiu wciąż mieszkał w Poznaniu. Wtedy były tylko telefony stacjonarne, kilka razy zadzwoniłam i nie było go w domu…", relacjonowała Beacie Nowickiej. Myślała, że o niej zapomniał. Tymczasem on co tydzień przyjeżdżał do jej synka sprawdzić, czy jest zadbany. Zabierał go na obiady, kupował zabawki i za każdym razem zostawiał opiekunce pieniądze na jego potrzeby. „A potem przyjechał do Casablanki na trzy tygodnie. Wtedy zakochałam się totalnie. Po powrocie zatrudniłam panią do posprzątania. Wieczorem zorientowałam się, że mnie okradła. To był szok. Nie spisałam dowodu, nie wiedziałam, gdzie jej szukać. Płacząc, zadzwoniłam do Rysia i opowiedziałam, co się stało. Zapytał: „Ile ci ukradła?”. Podałam kwotę. Po południu Ryś przyjechał z Poznania i wręczył mi taką samą kwotę: „Nie możesz zostać bez tych pieniędzy, były dla twojego dziecka. Ciężko na nie pracowałaś. Proszę”. To cały mój Ryś. Zrozumiałam, że nie chcę bez niego żyć. Na ślubie Marcinek robił nam zdjęcia. Po cichu napił się szampana, o czym nie wiedzieliśmy, po czym zasnął w naszym łóżku i spędził z nami noc poślubną (śmiech)", mówiła nam w 2025 roku. Czytaj też: Paweł Deląg i Patrycja Komorowska wyprawili huczne baby shower! Zakochani ujawnili płeć dziecka. Chłopiec czy dziewczynka? Miłość Marioli Bojarskiej-Ferenc i Ryszarda Ferenca jest wyjątkowa Ryszard Ferenc zdobył serce ukochanej opiekuńczością, ciepłem i miłością do sztuki. Ale przede wszystkim tym, że bezgranicznie pokochał jej dziecko - Marcina z pierwszego małżeństwa. To był dla niej priorytet. „Dla mnie priorytetem było znalezienie partnera, który nie tylko pokocha mnie, ale mnie z tym wszystkim, co mam, czyli z synem. Wiedziałam, że kiedyś pojawi się drugie wspólne dziecko. Dbałam o to, by chłopcy Marcin i Aleks byli traktowani w ten sam sposób. To jest dla mnie największa radość, że potrafiłam tak ułożyć swoje życie, nikogo nie zranić”, wyznała nam gwiazda. Mariola Bojarska-Ferenc i Ryszard Ferenc stanęli na ślubnym kobiercu 21 czerwca 1991 roku. Co ciekawe, panna młoda do ślubu szła w... czarnej kreacji! Jak wspominała przed kamerą VIVY.pl, do takiej decyzji przekonał ją zaprzyjaźniony projektant mody. Uznał, że delikatne tiule i koronki nie pasują do jej charakteru, a ona sama jest kobietą odważną, wyrazistą i pełną osobowości. Choć początkowo pomysł wydawał się zaskakujący, ostatecznie zaufała intuicji. Efekt? Goście weselni nie kryli zdumienia. Czarna suknia ślubna wzbudzała niedowierzanie i przyciągała spojrzenia wszystkich obecnych. Sama Mariola do dziś z uśmiechem wspomina fotografie, na których widać zaskoczone miny znajomych obserwujących pannę młodą łamiącą wszystkie obowiązujące wówczas schematy. Co ciekawe, wyjątkowa kreacja nie trafiła po ślubie na dno szafy. Bojarska-Ferenc wielokrotnie zakładała ją później na bale i eleganckie przyjęcia, dzięki czemu suknia zyskała dla niej jeszcze większą wartość sentymentalną. Dziś patrzy na nią już nie tylko jak na element garderoby, ale przede wszystkim jak na symbol szczęścia, miłości i wspólnie przeżytych lat. Po dwóch latach na świecie pojawił się ich drugi syn, Aleks. Zakochani zamieszkali w Poznaniu. Kilka lat później przeprowadzili się do Warszawy. Ukochany Marioli Bojarskiej-Ferenc musiał pogodzić się z faktem, że praca jest jej pasją i misją. Nigdy jej tego nie wypominał. Wręcz przeciwnie. Wspiera ją w kolejnych przedsięwzięciach i podziwia za wytrwałość w dążeniu do celu, realizacji marzeń. W końcu to Mariola Bojarska-Ferenc rozpoczęła edukację Polaków w kwestii zdrowego stylu życia i zachęcała do aktywności fizycznej już 40 lat temu, zanim było to modne. Gwiazda wypromowała nad Wisłą callanetics, pilates, jogę, zumbę, drums alive, body art, barre i filozofię wellness czy life ballance. „Nieustająco się uczy, rozwija, czyta. Na jej wyjazdy na specjalne kongresy (a było ich w sumie ze 40) do USA, Szwajcarii, Szwecji, Francji dotyczące fitnessu i zdrowego stylu życia, wydaliśmy fortunę. (...) Dobrze jest żyć u boku kobiety, która z największej swojej pasji uczyniła zawód. Mariola dowodzi na każdym statku, na który wsiada. A pływa tylko na tych, gdzie może być kapitanem!”, mówił czule o ukochanej Ryszard Ferenc w rozmowie dla magazynu PANI. Czytaj też: Czarna suknia ślubna?! Taką panną młodą była Mariola Bojarska-Ferenc: „Goście byli zszokowani” Mariola Bojarska-Ferenc i Ryszard Ferenc są razem na dobre i na złe Mimo upływu lat ich uczucie nie straciło na sile. Wręcz przeciwnie — dziś wydaje się jeszcze dojrzalsze, głębsze i bardziej świadome niż kiedykolwiek wcześniej. Mariola Bojarska-Ferenc i Ryszard Ferenc stworzyli relację opartą na partnerstwie, wzajemnym szacunku oraz przekonaniu, że nawet najtrudniejsze momenty warto przechodzić razem. To właśnie dzięki temu od lat są dla siebie nie tylko małżonkami, ale także największym wsparciem, inspiracją i bezpieczną przystanią. Kilka lat temu Mariola Bojarska-Ferenc niezwykle szczerze opowiedziała o sile łączącego ich uczucia. W poruszającym wpisie na Instagramie przyznała, że przez wspólne lata ona i jej mąż nadali słowu „kocham” prawdziwe znaczenie. Nie ukrywała, że ich życie miało różne odcienie — od chwil trudnych i bolesnych po momenty pełne szczęścia. Jak podkreślała, każde doświadczenie stało się dla nich cenną lekcją, która jeszcze bardziej umocniła ich związek. „Kocham” to tylko słowo My przez te lata wypełniliśmy je po brzegi. Nasze życie było jak tęcza czasami czarno i smutno, a czasami pięknie, różowo. Wszystkie trudne momenty były wielką lekcją życia‼️ Pokazaliśmy sobie nawzajem, że jesteśmy dla siebie najważniejsi Porażki przekuwaliśmy w sukcesy, wyciągając wnioski znamy się i czytamy wzajemnie jak „mapę” Rozumiemy się bez słów‼️ Moje koleżanka Jola Bogiel powiedziała mi piękną rzecz, że to cudowne, że Rysiek po 28 latach ciągle patrzy na mnie jakby widział mnie pierwszy raz .Kocham to jego spojrzenie. Kocham go najmocniej na świecie, że JEST‼️ Kocha się nie za coś, ale pomimo czegoś… Kocham jego zapach, uśmiech i wyjątkową dobroć nie tylko dla mnie ale dla wszystkich ludzi. Mam szczęście”, pisała na swoim Instagramie Mariola Bojarska-Ferenc kilka lat temu. Tajemnica zaręczynowego pierścionka. Dlaczego Mariola Bojarska-Ferenc go... wyrzuciła?! Dla gwiazdy i jej męża, prezenty nigdy nie miały większego znaczenia. „Mój mąż zaskoczy mnie jak zwykle olbrzymim bukietem, ulubionych białych kwiatów (śmiech). Poza tym, prezenty zawsze kupujemy sobie wspólne. Zazwyczaj to coś, o czym długo marzyliśmy, coś do domu. Kochamy rzeczy związane z art déco. Nie obdarowujemy się biżuterią. Bez niej i przeżyliśmy tyle lat. Liczy się uczucie. Mówi się, że jeśli nie nosi się obrączki czy pierścionka zaręczynowego, to przynosi pecha”, zdradziła nam gwiazda jakiś czas temu. Mariola Bojarska Ferenc i jej mąż nie wierzą w przesądy. Ich obrączki skradziono, a pierścionek zaręczynowy gwiazda... wyrzuciła zaraz po ślubie! Dlaczego? „Jeśli się ludzie kochają, to najważniejsza jest energia między nimi, a nie dodatki. Oczywiście to miłe, kiedy mąż obdarowuje swoją kobietę. Kiedyś byłam straszną zazdrośnicą, kiedy poznałam swojego męża. Dwa tygodnie po ślubie przenieśliśmy się do Poznania. Byłam w obcym miejscu, wyszliśmy do nowego dla mnie otoczenia, do ludzi, których jeszcze nie znałam. Mój mąż bardzo długo rozmawiał z pewną kobietą, która dziś jest moją najlepszą przyjaciółką. To bardzo wstydliwa historia. Podeszłam do tego po swojemu – emocjonalnie. Zwyciężył ten mój włoski temperament. Z tych nerwów rzuciłam pierścionek zaręczynowy w tłum i wyszłam. Już się nie odnalazł. Mój mąż do tej pory nie kupił mi żadnego pierścionka (śmiech)”, zdradziła rozmowie z nami Mariola Bojarska-Ferenc. Więc... Jaki jest sekret ich trwałego małżeństwa? Dziennikarka nie wierzy w uniwersalne recepty na szczęście we dwoje. Jak podkreśla, każda para musi odnaleźć własną drogę. W jej przypadku fundamentem relacji okazała się miłość i akceptacja, które Ryszard Ferenc od początku okazywał jej synowi z pierwszego małżeństwa. To właśnie ten gest sprawił, że dostrzegła w nim partnera na całe życie. Równie ważna okazała się wzajemna wolność i szacunek dla indywidualności. Choć ich zawodowe światy są zupełnie różne, nigdy nie próbowali się zmieniać ani ograniczać. Ona od lat realizuje się zawodowo i otwarcie przyznaje, że jest pracoholiczką. On nie tylko to akceptuje, ale także wspiera jej pasję do rozwoju. Dzięki temu każde z nich ma własną przestrzeń, w której może się spełniać, nie tracąc przy tym bliskości. Mariola Bojarska-Ferenc wielokrotnie podkreślała, że w miłości niezwykle ważna jest umiejętność wybaczania. Związek nie polega na szukaniu ideału, lecz na akceptowaniu drugiej osoby ze wszystkimi jej cechami, temperamentem i słabościami. Sama określa siebie jako osobę niezwykle emocjonalną, pełną energii i spontaniczności. Jak przyznaje, prawdziwe uczucie nie rodzi się „za coś”, ale trwa „pomimo” wielu różnic i życiowych wyzwań. „Nie ma jednej recepty. Każdy musi znaleźć swoją. Dla mnie receptą jest to, że mąż pokochał moje dziecko z pierwszego małżeństwa. Gdyby nie pokazał tej miłości do pierwszego synka, nigdy bym się z nim nie związała. Rysio akceptuje również fakt, że jestem pracoholiczką, stawiam na swój rozwój. On jest związany z zupełnie inną dziedziną. To cudowne, że każde z nas ma własną przestrzeń, w której się spełnia. Wolność jest dla mnie najważniejsza, nigdy nie dała bym się zamknąć w ”klatce” nawet ze złota. Jestem kolorowym ptakiem, emocjonalna czasami niczym bomba atomowa. Kocha się nie za coś, a pomimo… Trzeba umieć wybaczać. Jeśli ludzie się kochają, odpowiadają sobie temperamentem, mają wspólne pasje… to jest ważne! Nasz związek właśnie taki jest”, dodała dziennikarka w rozmowie z nami kilka lat temu. Po 35 latach wspólnego życia Mariola Bojarska-Ferenc nie ma wątpliwości, że szczęśliwy związek zaczyna się od szczęśliwej kobiety. Dlatego radzi przede wszystkim jedno: nigdy nie rezygnować z własnej niezależności i nie zapominać o sobie, nawet wtedy, gdy życie wypełniają obowiązki zawodowe i rodzinne. „Jestem z pokolenia, które było gotowe do pracy o każdej porze dnia i nocy. Praca dawała mi poczucie wewnętrznej wolności i siły. A z drugiej strony, kiedy założyłam rodzinę i pojawiły się dzieci, ja zeszłam na drugi plan – rodzina była najważniejsza. Kiedy urodziłam Marcinka, moja pierwsza teściowa udzieliła mi ważnej – i odważnej w tamtych czasach – lekcji: „Mariolko, dziecko dzieckiem, ale pamiętaj, że masz męża. O męża trzeba dbać, żeby nie czuł się odrzucony. Nie skupiaj całej uwagi na dziecku. Dbaj o siebie. Raz w tygodniu fryzjer i manikiur, raz na dwa – pedikiur. Nie zapominaj, że mężczyźni są estetami” (śmiech). Oczywiście nie chodzi o to, żeby facetom zrobić dobrze, tylko sobie! Pracujemy na kilku „etatach”, bardzo łatwo w tym kieracie zapomnieć o sobie”, mówiła w 2025 roku na łamach VIVY!. 35. rocznica ślubu Marioli Bojarskiej-Ferenc i Ryszarda Ferenca 35 lat razem, dwójka synów, pięcioro wnucząt i miłość, która mimo życiowych zakrętów nie straciła swojej siły. Mariola Bojarska-Ferenc nie ukrywa, że ich wspólna droga nie zawsze była usłana różami. Były chwile szczęścia, ale też momenty, które wystawiały ich związek na próbę. Z okazji 35. rocznicy ślubu opublikowała poruszające wyznanie, w którym podsumowała wspólne życie u boku ukochanego męża. „Kochani, to właśnie dzisiaj mija nasza 35. Rocznica Ślubu. Nasze życie nigdy nie było bajką, a raczej tęczą przybierającą różne kolory. Te „czarne” chwile bolały jak cholera, ale jeszcze bardziej wzmocniły nasz związek. Te piękne, „różowe”, zostaną w sercu na zawsze. Co najbardziej nam się udało? Stworzenie silnej więzi z synami. Są dla nas opoką, wzruszająco dbają o nas, jak my kiedyś o nich. Są naszą dumą, nigdy nie zawodzą. Mamy wspaniałych pięcioro wnucząt i dwie super synowe. Jak włoska rodzina. Dawno zdałam sobie sprawę, że sukces życiowy to nie tylko praca, ale także szczęście osobiste. Fajnie jest przyjść do domu po pracy i zanurzyć się w ramionach męża, pogadać, a czasami pomilczeć razem. Dobry związek to ciężka praca, ale z perspektywy 35 lat spędzonych z Rysiem jestem pewna, że warto było. Nie kochamy się za coś, a pomimo. Jak mawiają, relacja pomiędzy dwojgiem ludzi jest jak roślina, która wymaga nieustannej pielęgnacji. Nie chodzi o to, by zagłaskiwać się i nieustannie komplementować, ale być ze sobą, rozmawiać, wspierać i towarzyszyć sobie nawzajem. Rysiu, dzięki, że jesteś, że dajesz mi spokój wewnętrzny, że unosisz mi skrzydła, że chodzisz na palcach, jak śpię, że przytulasz, jak płaczę, nie pozwalasz mi się załamać, jak mam dość, że patrzysz na mnie jak kiedyś, że kochasz moje wariactwa i mnie taką, jaką jestem, że nic nie muszę udawać, że jestem przy Tobie sobą. KOCHAM już 35 lat!” Marioli Bojarskiej-Ferenc i Ryszardowi Ferencowi życzymy kolejnych lat wspólnego szczęścia!
Adam Sztaba zamieścił poruszający wpis, czułe kadry z ukochaną zachwyciły fanów. Małżonkowie mają powody do świętowania!
Adam Sztaba rzadko dzieli się z fanami prywatnymi chwilami. Tym razem zrobił wyjątek. Z okazji 10. rocznicy ślubu opublikował romantyczne nagranie z żoną, Agnieszką Dranikowską-Sztabą, a jego osobisty wpis szybko poruszył internautów.
W świecie, w którym trwałość relacji bywa wystawiana na nieustanną próbę, takie historie przyciągają szczególną uwagę. Adam Sztaba i Agnieszka Dranikowska-Sztaba właśnie świętują ważny jubileusz. 20 czerwca para obchodziła 10. rocznicę ślubu. Z tej okazji w mediach społecznościowych pojawiło się romantyczne nagranie oraz krótki wpis muzyka, który natychmiast wywołał lawinę ciepłych reakcji. Adam Sztaba i Agnieszka Dranikowska-Sztaba świętują wyjątkowy jubileusz Wybitny kompozytor, dyrygent, producent muzyczny i jedna z najbardziej cenionych postaci polskiej sceny. Adam Sztaba od lat zachwyca talentem, muzyczną wrażliwością i współpracą z największymi gwiazdami. O jego zawodowych sukcesach wiadomo wiele. Znacznie rzadziej mówi natomiast o tym, co dzieje się poza światłem reflektorów. Prywatność od lat pozostaje dla niego wartością, której konsekwentnie strzeże. Tym większe zainteresowanie wzbudziła publikacja, którą podzielił się z fanami z okazji wyjątkowego święta. Muzyk postanowił uczcić wyjątkowy jubileusz i z okazji 10. rocznicy ślubu opublikował romantyczne nagranie z żoną, Agnieszką Dranikowską-Sztabą. Czytaj też: Lewandowscy zachwycili na pokazie mody w Mediolanie. Od Anny trudno oderwać wzrok! Cena jej kreacji zwala z nóg Dla wielu par taki moment staje się okazją do wspomnień i refleksji nad wspólnie przebytą drogą. Nie inaczej było w przypadku małżonków, którzy 20 czerwca świętowali dekadę od chwili, gdy powiedzieli sobie „tak”. Nagranie, które muzyk opublikował z okazji jubileuszu, przedstawia małżonków podczas wspólnego wypoczynku nad wodą. Utrzymane w lekkim, niemal pocztówkowym klimacie kadry przyciągnęły uwagę internautów, pokazując Adama Sztabę i Agnieszkę Dranikowską-Sztabę w jednej z tych rzadkich, bardzo osobistych odsłon, którymi niemal nigdy nie dzielą się publicznie. „Dyszka wybiła. Czekaliśmy na siebie znacznie dłużej. Tak, to istnieje”, napisał artysta Kilka osobistych słów i pełne czułości kadry wystarczyły, by pod publikacją natychmiast pojawiła się fala gratulacji oraz życzeń od internautów. „Kochani jeszcze takich 5 dyszek a potem można negocjować”, „Gratulacje i koleknych dyszek!”, „Jesteście uroczą i bardzo zgraną parą. Samych wspaniałości dla was”, „Kolejnych pięknych wspólnych rocznic i oceanu miłości”, czytamy. Historia związku Adama Sztaby i Agnieszki Dranikowskiej-Sztaby Choć dziś tworzą jedno z najbardziej zgranych małżeństw w polskim show-biznesie, ich historia nie zaczęła się od wielkiego uczucia. Adam Sztaba i Agnieszka Dranikowska poznali się na gruncie zawodowym. Początkowo łączyła ich współpraca oraz przyjaźń, która z czasem przerodziła się w głębsze uczucie. W 2016 roku na świecie pojawił się ich syn, Leopold, który stał się kolejnym ważnym rozdziałem w historii ich rodziny. „Cieszę się, że będę miał szansę być bardziej świadomym ojcem, taką szansę daje późne ojcostwo. Poza tym, że jest się 60-latkiem, gdy dziecko zdaje maturę… Tym bardziej że jeszcze nie tak dawno godziłem się z myślą, że nie będę już biologicznym ojcem”, mówił Adam Sztaba w rozmowie z Piotrem Najsztubem dla VIVY! w 2016 roku. O ukochanej dodawał: „Jest najważniejsza. Bo to ona była pierwsza, to od niej wszystko się zaczęło. Dziecko jest cudownym potwierdzeniem tego, co zdarzyło się wcześniej”. Ich wspólna historia miała jednak kolejny ważny rozdział. Ślub pary odbył się z dala od medialnego zgiełku. 20 czerwca 2016 roku Adam Sztaba i Agnieszka Dranikowska powiedzieli sobie „tak” w ogrodach hotelu Bursztynowego Pałacu pod Koszalinem. Zakochanym udało się zachować uroczystość w tajemnicy niemal do samego końca. O szczegółach ceremonii wiedzieli wyłącznie najbliżsi, dzięki czemu ten wyjątkowy dzień mogli przeżyć w kameralnej atmosferze, z dala od błysku fleszy i zainteresowania mediów. Po ceremonii muzyk podzielił się z fanami krótką, ale niezwykle wymowną refleksją. „Są i tacy, co się drobną chwilę szukają” — napisał, dając do zrozumienia, że ich wspólna historia była efektem cierpliwości, czasu i spotkania we właściwym momencie życia. Pięć lat później zdecydowali się spełnić kolejne ważne marzenie i stanąć przed ołtarzem. W 2021 roku Adam Sztaba i Agnieszka Dranikowska-Sztaba wzięli kameralny ślub kościelny, o którym również nie informowali szeroko mediów. „Jesteśmy wierzący. Bardzo zależało nam na ślubie kościelnym. Czekaliśmy na unieważnienie poprzedniego ślubu Adama dwa lata. Gdy to się udało, zaprosiliśmy tylko najbliższą rodzinę i bez szumu medialnego ślubowaliśmy w kościele pod Łodzią. To był konkretny kościół, który sobie upatrzyliśmy”, mówiła Agnieszka Dranikowska-Sztaba w rozmowie z Faktem. Adamowi Sztabie i Agnieszce Dranikowskiej-Sztabie życzymy kolejnych lat pełnych miłości, wzajemnego wsparcia i powodów do świętowania. Czytaj też: Wnuczka Krystyny Jandy zachwyca podobieństwem do słynnej babci. Łączy je jednak nie tylko wygląd
Anne Hathaway spodziewa się trzeciego dziecka. Mało kto zna jej niezwykłą historię z mężem. Miłość jak z bajki, która przetrwała w cieniu show-biznesu
Anne Hathaway nie planowała wielkiej miłości. Po bolesnym rozstaniu była przekonana, że potrzebuje czasu dla siebie. Wszystko zmieniło się jednak podczas przypadkowego spotkania z Adamem Shulmanem. Dziś tworzą jedno z najbardziej zgodnych małżeństw w Hollywood, wychowują dwóch synów i oczekują narodzin kolejnego dziecka. Ich historia pełna jest niezwykłych zbiegów okoliczności, a jeden z nich sprawia, że internauci porównują ukochanego aktorki do samego Williama Szekspira.
Anne Hathaway nie szukała miłości. Ona znalazła ją sama. Gwiazda „Diabeł ubiera się u Prady” przyznawała, że moment, w którym spotkała Adama Shulmana był jednym z najtrudniejszych w jej życiu. Dziś są razem od lat i wzięli sekretny ślub. Doczekali się dwóch synów. Ale na tym nie koniec. Uwielbiana aktorka właśnie spodziewa się kolejnego dziecka. Ich historia wzrusza i zaskakuje. Ale... dlaczego ukochanego aktorki porównują do Williama Szekspira?! Przekonajcie się sami. Jak Anne Hathaway poznała Adama Shulmana? Gdy los niespodziewanie przynosi miłość, nawet złamane serce potrafi zabić mocniej. Dla Anne Hathaway takim przełomowym momentem był styczeń 2008 roku, gdy podczas festiwalu w Palm Springs spotkała Adama Shulmana. Wtedy nie wiedziała jeszcze, że ten niepozorny mężczyzna odmieni jej życie. Czytaj też: Miał pięć żon, ale tylko ona pozostała z nim do końca. Tak wspominała życie z Łomnickim Po trudnym rozstaniu z włoskim przedsiębiorcą Hathaway nie szukała uczucia. A jednak, jak sama przyznała, od pierwszej chwili czuła, że Adam to ktoś wyjątkowy. Początkowo myśleli, że oboje są zajęci, więc trzymali dystans. Dopiero po dziesięciu miesiącach, podczas spotkania na planie „Saturday Night Live”, coś między nimi zaiskrzyło. „Od razu przypadliśmy sobie do gustu, ale minęło sporo czasu, zanim się spotkaliśmy. On myślał, że mam chłopaka, a ja, że on ma dziewczynę, więc uznałam, że lepiej będzie trzymać się od niego z daleka”, relacjonowała w Vogue. W wywiadach aktorka mówiła wprost – w Adama wierzyła instynktownie, choć był to dla niej bardzo trudny moment. Mimo wszystko zaryzykowała. „Od pierwszej sekundy, gdy go poznałam, wiedziałam, że będzie miłością mojego życia. Ale wiedziałam też, że nie mogłam go spotkać w gorszym momencie. Ale spróbowałam. Powiedziałam mu: wierzę ci, bo nie mam innego wyjścia. Muszę wierzyć, że dobre rzeczy mogą mi się przytrafić”, opowiadała w jednym z magazynów. Sekretny ślub Anne Hathaway i Adama Shulmana Ich historia potoczyła się szybko – od wspólnych wyjść w 2009 roku, przez podróże i premiery, aż po zaręczyny w 2011 roku. Kulminacją była ceremonia zaślubin, która odbyła się 29 września 2012 roku w kameralnej rezydencji w Big Sur w Kalifornii. Ślub był trzymany w tajemnicy, z dala od mediów. Wzięło w nim udział około 150 bliskich. Anne miała na sobie wyjątkową kreację od Valentino, inspirowaną latami 20. Pierścionek zaręczynowy również miał osobisty charakter – Adam sam go zaprojektował, współpracując z marką Kwiat Heritage. Dla niego nie była to zwykła biżuteria, ale symbol oddania. Sprawdź też: Przez lata ukrywali tę relację. Anna Seniuk i Grzegorz Małecki pierwszy raz tylko w VIVIE! opowiedzieli o swojej więzi. Przypominamy ich wspólny wywiad Kim naprawdę jest Adam Shulman? Choć wielu może go nie kojarzyć z wielkiego ekranu, Adam Shulman znalazł swoją pasję w tworzeniu wyjątkowych przedmiotów. Po krótkiej przygodzie z aktorstwem założył markę James Banks Designes i skupił się na projektowaniu biżuterii z materiałów pochodzących z recyklingu. Jednym z jego najbardziej rozpoznawalnych projektów stał się czerwony plecak w kształcie motyla, który pojawił się w serialu „Emily w Paryżu”. Ten nieoczywisty sukces pokazał, że Adam potrafi łączyć formę z przekazem. Poza projektowaniem zdarzyło mu się także współprodukować filmy – m.in. z Anne przy „Sile muzyki” w 2014 roku. „Na początku byłam ciekawa, jak to pójdzie. Mówi się, żeby lepiej nie pracować ze swoim współmałżonkiem. Ale ja uwielbiam pracować z Adamem. Jest w tym naprawdę dobry i jest wspaniałym producentem. Wiele się od niego nauczyłam”, opowiadała Anne w wywiadzie dla “People”. Na co dzień jednak unika świateł reflektorów i konsekwentnie pozostaje w cieniu swojej żony. Dzieci Anne Hathaway i ich życie z dala od mediów. Zakochani spodziewają się trzeciego dziecka Zakochani wspólnie wychowują dwóch synów – Jonathan Rosebanks urodził się w 2016 roku, a Jack trzy lata później. Hathaway i Shulman dbają o prywatność dzieci, chroniąc je przed mediami i pokazując, że życie w Hollywood może toczyć się w rytmie domowego spokoju. Nie szczędziła komplementów ukochanemu mężowi, gdy w jednym z wywiadów pytano ją o to, jakim jest ojcem: „Jak można było się spodziewać, jest fenomenalny”. Teraz oczy całego Hollywood ponownie zwróciły się w stronę Anne Hathaway. Uwielbiana aktorka, która od lat zachwyca zarówno na wielkim ekranie, jak i na czerwonych dywanach, podzieliła się z fanami niezwykle radosną wiadomością. Za pośrednictwem mediów społecznościowych opublikowała zdjęcie, na którym z szerokim uśmiechem prezentuje ciążowy brzuszek. Nie trzeba było długo czekać na reakcję internautów. Pod postem niemal natychmiast pojawiły się tysiące komentarzy pełnych gratulacji, wzruszenia i słów wsparcia. Fotografia opublikowana przez gwiazdę szybko stała się jednym z najgłośniej komentowanych tematów w mediach społecznościowych. Fani nie kryli zachwytu i zasypali aktorkę serdecznymi życzeniami. W komentarzach pojawiły się setki wpisów pełnych emocji, a wielu internautów przyznało, że wiadomość o ciąży wywołała u nich prawdziwe wzruszenie. Gratulacje płynęły z całego świata, pokazując, jak ogromną sympatią cieszy się gwiazda. Radosne ogłoszenie Anne Hathaway to kolejny dowód na to, że w życiu aktorki dzieje się naprawdę wiele dobrego. Choć od lat zachwyca publiczność kolejnymi rolami, tym razem to nie filmowa premiera ani zawodowy sukces znalazły się w centrum uwagi. Wszystko wskazuje na to, że przed gwiazdą rozpoczyna się wyjątkowy rozdział, który jej fani z ogromnym zainteresowaniem będą śledzić w najbliższych miesiącach. Czytaj też: TYLKO U NAS: „Paweł Pawlikowski wymagał od nas totalnej samokontroli” – opowiada Hanns Zischler, odtwórca głównej roli w filmie „Ojczyzna” Zaskakujące podobieństwo Adama Shulmana do Szekspira Jest jeszcze jeden, niezwykły element tej historii, który fascynuje miłośników romantyzmu. Adam Shulman, z wyglądu zbliżony do Williama Szekspira, ma żonę o imieniu... Anne Hathaway. Dokładnie tak samo nazywała się partnerka słynnego dramaturga. Czy to przypadek, czy literacki żart losu? Trudno powiedzieć. Ale nie da się ukryć, że ich związek zdaje się mieć nutę magicznego przeznaczenia. To opowieść, w której miłość pokonuje czas, cierpienie i przeciwności. Gdy Anne mówi o Adamie, słychać więcej niż słowa – czuć, że ten związek pisany był w gwiazdach. Źródło: Elle.pl, halo tu polsat
Miał pięć żon, ale tylko ona pozostała z nim do końca. Tak wspominała życie z Łomnickim
Mija trzy lata od śmierci Marii Bojarskiej – teatrolożki, pisarki i piątej żony Tadeusza Łomnickiego. Była przy nim przez ostatnie 18 lat jego życia, choć sama przyznawała, że związek z wybitnym aktorem był jednocześnie fascynujący i wyczerpujący. Ich historia pokazuje, że za legendą sceny krył się człowiek, z którym niełatwo było dzielić codzienność.
Tadeusz Łomnicki należał do najwybitniejszych aktorów w historii polskiego teatru. Podziwiany za talent i bezkompromisowość, budził równie silne emocje w życiu prywatnym. Cztery małżeństwa zakończyły się rozwodami, a w środowisku przylgnęła do niego opinia człowieka całkowicie oddanego pracy. Dopiero u boku Marii Bojarskiej znalazł partnerkę, która pozostała z nim do końca. Choć ich relacja daleka była od ideału, przetrwała aż do jego śmierci na scenie w 1992 roku. Dziś, w trzecią rocznicę śmierci Bojarskiej, wracamy do historii niezwykłej miłości, która połączyła dwie silne osobowości świata teatru. Tadeusz Łomnicki: cztery rozwody, u boku piątej żony był do śmierci Na scenie był perfekcyjny, ale w życiu prywatnym bywało różnie. Mówiono o nim, że był równie genialnym aktorem, co kiepskim partnerem życiowym. Jego cztery pierwsze małżeństwa skończyły się rozwodami. Nieprzewidywalny i trudny charakter w duecie z gloryfikowaniem pracy doprowadzały każdą z jego żon do ostateczności. Łomnicki po tych rozstaniach umiał się bardzo szybko pozbierać, bo zawsze miał do czego wracać — czekała na niego scena. A po jednej żonie, pojawiała się u jego boku druga. Nie było w jego życiu czasu, w którym był sam. Mówiono o nim, że "urodził się żonaty", jak wspomina w swojej książce Sławomir Koper. Pierwszy wielki zawód miłosny, z którego nie tak łatwo było mu się otrząsnąć, Tadeusz Łomnicki przeżył u boku Magdaleny Zawadzkiej. 24-letnia wówczas aktorka grała jego ukochaną Basieńkę w filmie "Pan Wołodyjowski". Filmowe uczucie przeniosło się do prawdziwego życia. Stali się nierozłączni na scenie i poza nią, ale ich wielkie uczucie nie przetrwało. W życiu młodziutkiej aktorki pojawił się inny, wybitny aktor - Gustaw Holoubek — notabene odwieczny rywal Łomnickiego w sferze zawodowej, a potem, jak się okazało, również miłosnej. W 1973 roku Zawadzka poślubiła Holoubka. Czytaj też: Nazywano go Wielkim Zelwerem. Aleksander Zelwerowicz zagrał 800 ról i otrzymał tytuł Sprawiedliwy Wśród Narodów Świata Tadeusz Łomnicki, Zofia Mrozowska, 1957 r. Tadeusz Łomnicki i Maria Bojarska historia miłości Po tym największym zawodzie miłosnym aktor ożenił się po raz piąty. Zaledwie rok później pocieszenie znalazł w ramionach młodszej o 26 lat Marii Bojarskiej, studentki warszawskiej szkoły teatralnej, na której był rektorem. Nie przeszkadzała im różnica wieku, spotykali się ze sobą przez kolejną dekadę, a ślub wzięli w 1984 r. Maria Bojarska wspominała, że życie z geniuszem teatru nie było łatwe. Żyli od premiery do premiery i przed każdym takim wydarzeniem miała rozważać rozstanie. "I jakoś to było do następnej premiery", kwitowała. Zawodowo była teatrologiem, krytykiem teatralnym i pisarką, a swoje życie dzieliła pomiędzy dom i pracę. Łomnicki nazywał żonę „demonem domowym”, a ona jego „potworem”. „Poznałam potwora. Kogoś, kto na teatralnej scenie umiał wszystko. I maniaka, który upierał się, że wszystko to o wiele za mało”, pisała o mężu w swojej książce „Król Lear nie żyje”. "Bycie z Tadeuszem było fascynujące i męczące zarazem. Intensywność i siła jego osobowości była niespotykanie wielka. Miałam wrażenie, że mieszkam nie z jednym, ale z dziesięcioma artystami”, dodawała. Czytaj też: Żona musiała samotnie wychować trójkę dzieci. Pierwsze małżeństwo Henryka Machalicy nie przetrwało Maria Bojarska, 1996 Tadeusz Łomnicki: ostatnie chwile, śmierć na scenie Tadeusz Łomnicki i Maria Bojarska byli ze sobą 18 lat, aż do śmierci aktora. W 1991 roku Tadeusz Łomnicki był na drodze do spełnienia swojego wielkiego marzenia o zagraniu w szekspirowskim "Królu Learze". Umożliwił mu to dyrektor Teatru Nowego w Poznaniu. Podobno w życiu każdego wielkiego aktora przychodzi moment, w którym pragnie się zmierzyć z tą wielką i trudną sztuką i w przypadku Łomnickiego nie było inaczej. 22 lutego 1992 roku aktor odbywał właśnie jedną z prób do "Króla Leara", a na widowni siedziała jego żona. "Tadeusz grał jedną ze swoich najważniejszych scen w tym przedstawieniu: rozmowę obłąkanego Leara z oślepionym Gloucesterem. Pod koniec tej sceny Lear ucieka swoim prześladowcom. Tadeusz wybiegł za kulisy, i jak potem się okazało, usiadł w fotelu, który był przygotowany do następnej sceny z jego udziałem. Tam, w kulisie czekał na swoje wejście nieżyjący już aktor Marek Obertyn i to on zobaczył, jak nagle Tadeusz spada z krzesła i opada na podłogę. Ja i kilku współpracowników, którzy oglądali próbę z widowni, usłyszeliśmy dziwny odgłos i krzyk, prawdopodobnie Marka. Pobiegliśmy za kulisy i zobaczyliśmy leżącego Tadeusza" – relacjonował Eugeniusz Korin w "Polska Głos Wielkopolski". Wielki aktor umarł, tak, jak zapewne by chciał, gdyby przyszło mu wybierać miejsce odejścia — na scenie, w miejscu, gdzie spędził większość życia i które kochał ponad wszystko. Do premiery nie doszło, ale na tamtych deskach poznańskiego teatru narodziła się legenda genialnego Tadeusza Łomnickiego. "Nagle bowiem okazało się, z jak wielkim artystą dzieliłam życie. Kogo straciłam", mówiła Maria Bojarska w wywiadzie dla rp.pl. Zobacz też: Agnieszka Osiecka i Elżbieta Czyżewska były duetem nierozłącznym. Poróżniła je "Biała bluzka" Śmierć piątej żony Łomnickiego, Marii Bojarskiej 20 czerwca 2023 roku reporter Remigiusz Grzela, który przyjaźnił się z Bojarską, podał informację o jej śmierci. Wybitna polska teatrolog, pisarka i krytyk teatralny zmarła w wieku 70 lat. "Dzisiaj po południu umarła Maria Bojarska, Marysia. Historyczka teatru, autorka m.in. biografii Mieczysławy Ćwiklińskiej, żona Tadeusza Łomnickiego, o którym napisała bezkompromisową i uczciwą wobec siebie samej książkę »Król Lear nie żyje«, przysparzając sobie być może więcej wrogów niż zwolenników" — napisał Grzela. Zobacz też: Pierwsza żona Tadeusza Łomnickiego nie była mu wierna. Aktor znał nawet jej partnera Tadeusz Łomnicki Źródła: "Gwiazdy kina PRL", Sławomir Koper, wyd. Czerwone i Czarne, film.wp.pl
Są małżeństwem od 17 lat i świata poza sobą nie widzą. Jak zaczęła się ich historia? To nie była miłość od pierwszego wejrzenia!
Zaczęło się od przyjaźni, która przez lata dojrzewała z dala od blasku fleszy. Dziś Katarzyna Skrzynecka i Marcin Łopucki tworzą jedno z najbardziej zgodnych małżeństw polskiego show-biznesu. W dniu 17. rocznicy ślubu wracamy do historii ich wielkiej miłości, wspólnych marzeń i rodzinnego szczęścia, które budują każdego dnia.
Zaczynali od przyjaźni, a wszystko rozwijało się dalej bardzo powoli. Dziś stoją za sobą murem i nie widzą za sobą świata. Katarzyna Skrzynecka i Marcin Łopucki tworzą jedno z najzgodniejszych małżeństw polskiego show-biznesu. Powiedzieli sobie "TAK" w 2009 roku, w Grecji, ich ukochanym miejscu na świecie. „Grecja jest naszą ucieczką, azylem, bogactwem natury, krajobrazu, imponującą perłą historii i starożytnej kultury. Uwielbiamy Greków, którzy są serdeczni, ciepli i tak jak my cenią rodzinne wartości. Oboje przepadamy też za grecką kuchnią”, mówili. Nic dziwnego, że ich córka otrzymała greckie imię Alikia Ilia. I chociaż od ich ślubu mija 17 lat, nic się między nimi nie zmienia. Wciąż patrzą na siebie z tak ogromnym uczuciem i blaskiem w oku. Oto historia ich niezwykłej miłości. Katarzyna Skrzynecka — poprzednie związki Mama, tata, dom, pies. Uśmiech i opiekuńczość. Kiedy Katarzyna Skrzynecka była małą dziewczynką, tak właśnie wyobrażała sobie szczęście. Jej rodzicom udało się przecież stworzyć wspaniałą rodzinę. „Od dzieciństwa uczyli mnie miłości i słonecznego patrzenia na świat. To rodzicom zawdzięczam, kim dziś jestem”, deklarowała. Mając takie wzorce w domu, jednym z najważniejszych marzeń Katarzyny Skrzyneckiej było „stworzyć własną rodzinę i mieć jedno jedyne szczęśliwe małżeństwo na całe życie”. Niestety, nie było jej to dane… Z pierwszym mężem rozstała się po trzech latach. Inna kobieta bez skrupułów rozbiła jej rodzinę. Kasia ze smutnym sceptycyzmem podsumowała tę kolej rzeczy: „Nawet gdyby jakakolwiek kobieta próbowała rozbijać cudze małżeństwo – prawdziwie kochający mąż byłby na takie umizgi odporny jak skała”. Ciężko się z tym pogodzić, ale małżonkowie rozstali się z klasą. Zachowali dla siebie życzliwość i wzajemny szacunek do wspólnie przeżytego czasu. Czytaj także: Adam Małysz opublikował zdjęcie z tatą. Była ku temu wyjątkowa okazja Katarzyna Skrzynecka i Marcin Łopucki — historia miłości Dziś już nie pamiętają, kiedy spotkali się z Marcinem po raz pierwszy. Mają nawet wrażenie, że byli razem od zawsze. Przez dobrych kilka lat byli kolegami, przyjaciółmi, tuż obok. Na wyciągnięcie ręki. Zawsze dla siebie serdeczni, oddani. Razem z przyjaciółmi jeździli na narty. I swobodnie czuli się w swoim towarzystwie. Lubili te same rzeczy. Sport, dobrą kuchnię, kubańską muzykę i święty spokój domowego zacisza. Jednak długo bronili się przed spojrzeniem na siebie jak mężczyzna i kobieta. Mają nawet wrażenie, że byli razem od zawsze Owszem, Marcin dziś przyznaje, że był Kasią oczarowany. „Piękna, zmysłowa kobieta. Gwiazda, spełniona zawodowo, symbol kobiecości i seksapilu, marzenie mężczyzn. A przy tym taka normalna. Ciepła, szczera i opiekuńcza”. Ona ceniła go za sportową pasję, mężny charakter w dążeniu do kolejnych medali, wielki życiowy spokój i oddanie rodzinie. Dziś można dodać do tego niezwykłą zmysłowość, wyłączną – jedynie dla swojej kobiety. Nie sposób tego nie zauważyć, patrząc na nich z boku. Czytaj też: Jest ich największym skarbem, dziś to ona rządzi w ich domu. TYLKO W VIVIE! Hanna Żudziewicz i Jacek Jeschke czule o ukochanej córeczce, Róży Katarzyna Skrzynecka z Marcinem Łopuckim w 2008 roku na planie programu Taniec z Gwiazdami W słowniku języka polskiego jest tylko jedno słowo – „miłość”, na określenie uczucia, jakie może połączyć kobietę i mężczyznę. A przecież istnieje tyle rodzajów miłości. Może tyle, ile jest par? Bo przecież każdy czuje, że spotkało go coś wyjątkowego. Jak zdefiniować miłość, która połączyła ją i Marcina? „Nigdy nie wierzyłem, że będziemy szczęśliwymi, kochającymi się ludźmi. Ja po prostu WIEDZIAŁEM, że tak będzie, i koniec! Im bardziej poznawałem Kasię, tym mocniej byłem pewien, że to jest ta kobieta, na którą czekałem tyle lat! – mówił Marcin z pasją w oczach. – Pogodna, o błyskotliwym poczuciu humoru, emanuje słońcem i uśmiechem na otoczenie, jak akumulator dla innych ludzi”. Nie wiedział tylko, czy uda mu się wyleczyć ją z niewiary i sceptycyzmu po nabytych życiowych porażkach. Ostatecznie barierę wątpliwości przełamały najcięższe miesiące w życiu Kasi: gorycz rozpadu małżeństwa, a przede wszystkim tragiczna choroba i śmierć matki. Nie wie, jak przetrwałaby tamte dni, gdyby nie Marcin, który wciąż był blisko. Nigdy się nie narzucał. Po prostu był. Zbyt dobrze sam wiedział, jak to jest, gdy całe życie wali się człowiekowi na głowę. Gdy rano nie ma siły wstać, a co dopiero załatwiać tysiące spraw, które codziennie przynosi życie. A jej przecież było jeszcze ciężej. „Nikt, kto nie był aktorem, nie zdaje sobie sprawy, jak to jest wychodzić na scenę, uśmiechać się do ludzi, grać radosną komedię, tańczyć, śpiewać, gdy w środku wszystko wypala się do zgliszczy, drży i płacze, pęka serce... Nie móc sobie pozwolić na chwilę słabości”, mówiła Kasia. Jak wyglądały zaręczyny Katarzyny Skrzyneckiej? Był ciepły czerwcowy dzień na Helu. Przyjechali tu tylko na trzy dni. Służbowo – na festiwal. Plaże, które za chwilę wypełnią się turystami po brzegi, wciąż były puste. Na długim, romantycznym spacerze z psem, wzdłuż pustej plaży, Marcin zaskoczył ukochaną piękną niespodzianką: wydobył z kieszeni pudełeczko z pierścionkiem z okazałym brylantem, uklęknął i poprosił o rękę. „Nie wiem, kto miał w oczach więcej łez wzruszenia – ja czy Marcin”, wspominała Kasia. Marcin dodał: „I w tej samej podniosłej chwili nasz utytłany w morskiej wodzie i piasku, jak kotlet panierowany, pies radośnie otrzepał się na nas, obtrzaskując nas błotem od stóp do głów! – ot, cała kwintesencja tego, jak spontaniczni jesteśmy na co dzień”. Z kolei w rozmowie z VIVĄ! w 2024 roku opowiadał „Kasia wpatrywała się we mnie ze sporym niedowierzaniem i ze trzy razy dopytywała, czy na pewno wiem, co robię”. A aktorka dodawała: „Czerwiec, piękna pogoda, pusta plaża w Juracie, my w białych dresach na spacerze z naszym ukochanym spanielem Leo. Nieoczekiwanie mąż zaatakował mnie pierścionkiem”. Czytaj też: TYLKO U NAS: Wzruszające wyznanie Krzysztofa Ibisza dotyczące żony. Poszło o dużą różnicę wieku. "Żałuję, że..." Katarzyna Skrzynecka i Marcin Łopucki — ślub Ostatecznie Kasia i Marcin zdecydowali się na ślub w Polsce ze względu na najbliższych, ale wprowadzili wiele greckich elementów do polskiego obrządku. Marcin zamówił i kupił obrączki z motywami meandrów w Grecji. Ten sam ornament haftowany perłami pojawia się na sukni Kasi projektu Teresy Rosati. Meandry wysadzane perłami to także ślubna bransoleta zaprojektowana i wykonana w srebrze przez plastyka, specjalnie dla Kasi. Do Grecji, na wyspę Santorini, wyjechali natomiast na wyjątkową ślubną sesję zdjęciową, a my byliśmy tam razem z nimi. Powstały wtedy zdjęcia pełne słońca i miłości, które pojawiły się na łamach VIVY!. Katarzyna Skrzynecka i Marcin Łopucki — dzieci Kiedy się poznali, Marcin Łopucki był tatą bliźniaków: Pauli i Dawida, z którymi aktorkę łączą świetne relacje. Wkrótce po ślubie, Katarzyna Skrzynecka sama została mamą. W 2011 r. na świecie pojawiła się wymarzona, wyczekana córeczka pary, Alikia Ilia. Zanim marzenie pary o rodzicielstwie się spełniło, wspólnie przechodzili przez dramatyczne chwile. Katarzyna Skrzynecka i Marcin Łopucki długo starali się o dziecko, ale nigdy nie porzucili nadziei. W jednym z wywiadów gwiazda przyznała, że czterokrotnie zachodziła w ciążę, ale nie udawało jej się urodzić dziecka. „Nadzieję można stracić tylko wtedy, gdy wiek kobiety jest zbyt zaawansowany. Dziś medycyna stoi na tak wysokim poziomie, że pomaga w przypadkach beznadziejnych. U mnie zabieg in vitro się nie udał, ale potem zaszłam w ciążę. Córeczka pojawiła się na świecie drogą naturalną”, mówiła Katarzyna Skrzynecka w Dobrym Tygodniu. Katarzyna Skrzynecka z córką, VIVA! kwiecień 2012 Katarzyna Skrzynecka z Marcinem Łopuckim i córką, VIVA! kwiecień 2012 Małżonkowie starają się przekazać swojej córce najważniejsze wartości i nie trzymają jej pod kloszem. ,,Oboje zdajemy sobie sprawę z tego, że dzieci rodziców po czterdziestce często narażone są na ich przewrażliwienie i nadopiekuńczość. Przede wszystkim uczę córkę zdrowego, pogodnego dystansu do samej siebie i rzeczywistości. Nasi przyjaciele śmieją się, że Alikia to dziecko genetycznie zadowolone, bo i ja, i mąż jesteśmy ludźmi bardzo pogodnymi. Czasami zacałowałabym ją za jej abstrakcyjne poczucie humoru i dystans. Ale oczywiście rozmawiamy też na tysiące poważnych tematów każdego dnia”, mówiła gwiazda Beacie Nowickiej dla VIVY! w 2019 roku. Jaka jest Alikia Ilia? ,,Alikia jest Strzelcem jak ja: wielkie słońce w oczach, banan na gębie i szerokie skrzydła wyobraźni. Mój mąż jest Skorpionem, bij zabij! – w strefie zawodowej (śmiech). W swojej pracy Marcin jedzie po zwycięstwo i nie daje szans rywalom. Alikia, z czego bardzo się cieszę, po swoim tacie odziedziczyła zadaniowość. Nie zniechęca się łatwo, wyznacza sobie cele. Jest cierpliwa, dużo bardziej uporządkowana w życiu niż ja”, dodawała Katarzyna Skrzynecka w tym samym wywiadzie. Katarzyna Skrzynecka i Marcin Łopucki o swojej miłości W 2021 roku z okazji 12. rocznicy ślubu Katarzyna Skrzynecka zamieściła w sieci poruszający wpis i serię fotografii z ukochanym mężem. ,,To był piękny weekend. Nasza 12. Rocznica Ślubu i zawsze z radością spędzamy ją właśnie tutaj, gdzie szczęśliwie celebrowaliśmy nasze Wesele w 2009 r. i wiele innych rodzinnych okoliczności. Mała Toscania w naszej Warszawie. 12 lat SZCZĘŚCIA I POCZUCIA PEŁNI. Dziękuję, że jesteś Najlepszym Mężem, Tatą i Przyjacielem, o jakim mogłabym marzyć", napisała aktorka. Z kolei w 2024 roku wzięli udział w wyjątkowej sesji VIVY!. „Piętnaście pięknych lat przeleciało nam nie wiadomo kiedy! I tylko po tej ślicznej, radosnej istotce, jaką jest nasza córka Alikia, widać, że to już spory kawałek życia. Tak się pojawić w marzeniach rodzicom, narodzić i… rosnąć szczęśliwie, wyżej niż mama (śmiech). A my – na szczęście – nadal „młodzi” zakochani!”, mówiła Katarzyna Skrzynecka. W dniu 17. rocznicy ślubu, życzymy parze kolejnych lat w spokoju, szczęściu i miłości! Zapraszamy do galerii!
Fanki jej nie znosiły, koledzy kpi­li z jej urody. Ale tylko ona wyciągnęła Paula McCartneya z dna, gdy po rozpadzie Beatlesów stracił sens życia
Blisko 30 lat razem, wspólne życie bez rozstań i wsparcie w najtrudniejszych momentach kariery. Linda i Paul McCartney stworzyli związek, który przetrwał presję sławy, kryzys po rozpadzie Beatlesów i ciężką chorobę. To właśnie Linda pomogła muzykowi odnaleźć sens życia, gdy sam przyznawał, że czuł się bezużyteczny i pogrążał się w alkoholu.
Koledzy McCartneya śmiali się, że bierze za żonę mało seksowną Amerykankę. Ale to Linda wyprowadziła go z depresji, gdy po rozpadzie Beatlesów czuł się bezużyteczny, pił i nie miał żadnego pomysłu na życie. Byli inni. Ona kochała pustynię, łąki i zwierzęta. On uwielbiał miasto i imprezy. A jednak udało się im jak rzadko której parze. Linda i Paul McCartney przeżyli ze sobą blisko 30 lat. Z okazji 84. urodzin artysty, przypominamy jego historię z pierwszą żoną. Linda i Paul McCartney: pierwsze spotkanie „To musiała być magia / Wieczorem, gdy się poznaliśmy / Jeślibym cię nie zatrzymał / Zawsze bym tego żałował / Kilka minut później / Byłabyś już za drzwiami / Ja byłbym samotny / już na zawsze”, śpiewał Paul McCartney o ich pierwszym spotkaniu w piosence „Magic” z płyty „Driving Rain” wydanej niedługo po śmierci Lindy w 1998 roku. I z pewnością tak myślał z perspektywy niemal 30 wspólnie przeżytych lat. Intensywnych lat, w czasie których podobno nawet jednej nocy nie spędzili osobno. Czy istniało drugie takie małżeństwo? Poznali się wiosną 1967 roku w londyńskim nocnym klubie Bag O’Nails, ale wtedy ani Lindzie, ani Paulowi ten wieczór nie wydał się szczególnie magiczny. 28-letnia amerykańska fotografka Linda Eastman przyleciała do Londynu na premierę płyty Beatlesów „Sgt. Pepper’s Lonely Hearts Club Band”. Kilka dni przed konferencją wypatrzyła Paula w klubie, gdzie bawiła się ze znajomymi. On ją też zauważył. Gdy zmierzała już do wyjścia, zagrodził jej drogę i powiedział: „Cześć, jestem Paul McCartney. Wychodzisz już? Może chciałabyś do nas dołączyć, idziemy dalej się bawić”. Linda odparła, że wie, kim jest, i chętnie dołączy. Spotkali się jeszcze na premierze płyty i przyjęciu wydanym z tej okazji. Zamienili kilka zdań. Potem Linda wróciła do Nowego Jorku. Trudno uwierzyć, że ich pierwsze spotkanie wywołało w Paulu falę gorących uczuć. Uwielbiał otaczać się kobietami. W tamtym czasie miał oficjalną dziewczynę, młodziutką aktorkę Jane Asher, oraz kilka nieoficjalnych kochanek. Był przy tym sztywniakiem, który lubił narzucać zasady. Dziewczyny, zazwyczaj blondynki w stylu Brigitte Bardot, miały być dopełnieniem wizerunku najbardziej fantastycznego faceta na świecie. Dyktował im, jak powinny się ubierać, malować, czesać i z kim spotykać. Jane miała arystokratyczne pochodzenie, co dodatkowo imponowało Paulowi. Spędzali weekendy w posiadłościach bogaczy, popijali herbatkę i spotykali się z elitą. Chłopak z robotniczej rodziny wszedł do świata znanego mu jedynie z książek. Czytaj także: To tymi zdjęciami Doda chciała podbić świat modelingu. Fani nie mogą oderwać wzroku Paul McCartney, Linda McCartney, rozdanie Grammy, Los Angeles, 16.03.1971 rok Kim była pierwsza żona Paula McCartneya? Na Lindzie towarzystwo czy kariera nie robiły wielkiego wrażenia. Była wolnym ptakiem. Pochodziła z zamożnej żydowskiej rodziny. Jej ojciec, Lee Eastman, był szanowanym prawnikiem artystów. Ale ona nie zamierzała iść w jego ślady. Miała w nosie dobrą uczelnię, wolała jechać do koledżu do dalekiej Arizony, gdzie były konie i pustynia. Nie było nic wspanialszego od galopowania przez pustkowia. Poznała tam studenta geologii Josepha Melville’a See Jr. i zaszła z nim w ciążę. Pobrali się, urodziła się Heather. Małżeństwo przetrwało półtora roku. Linda wróciła do Nowego Jorku. Szybko weszła w świat mediów. W 1965 roku poznała młodego fotografa Davida Daltona. Chciała robić zdjęcia, a on zgodził się nauczyć ją warsztatu. Zostali kochankami. Dobrze się bawiła, a jako fotografka najlepiej czuła się wśród muzyków. Miała dobre podejście, rockmani jej słuchali, fascynowała ich, choć nie była klasyczną pięknością.Uwodziła ich bezpośrednim stylem pracy. „Wszyscy chcieli z nią się przespać! – mówił Dalton – Naprawdę, wszyscy się nakręcili! Pomyślałem sobie: jest niezła, będzie robiła dobre zdjęcia”. Na długiej liście jej jednodniowych romansów znaleźli się Mick Jagger i Jim Morrison. Czytaj także: Poprosił ją o rękę na pierwszym spotkaniu, byli ze sobą 26 lat. Tak wyglądała historia miłości Tomasza i Agnieszki Kotów Paul McCartney i Linda McCartney z córkami Mary i Heather, 12.05.1971 rok Przy Lindzie mógł być sobą Po raz drugi Linda i Paul spotkali się w maju rok później w Nowym Jorku. Lennon i McCartney przyjechali promować nowy biznes Beatlesów – wytwórnię płytową Apple Records. Podczas jednej z konferencji prasowych Paul wypatrzył znajomą twarz – blondynkę, niespecjalnie seksowną, ale smukłą, o pięknych dłoniach i ciężkich powiekach. To była Linda. Poprosił ją o numer telefonu. Wyrwała czek z książeczki i zapisała. Przed powrotem do Anglii zdążyli wybrać się na przejażdżkę limuzyną. W czerwcu Paul znowu był Stanach, tym razem w Los Angeles. Zadzwonił pod numer z czeku i zostawił wiadomość, że zaprasza. Przyjechała i bez długich wstępów poszli do łóżka. Linda wróciła do Nowego Jorku zakochana. Paul miotał się między imprezami, narkotykami, panienkami, kłótniami i pracą. Czuł się samotny. „Przyjedź do Londynu, żeby pobyć tu ze mną”, poprosił Lindę. Miała wszystko rzucić, zostawić córkę i jechać? „A jak tam pojadę i będę częścią haremu?”, pytała wieloletniego przyjaciela Danny’ego Fieldsa. „Czy ty żartujesz? To jest Paul McCartney! To najpiękniejszy facet na świecie! Wynoś się stąd!”, usłyszała. Paul pracował, więc z lotniska odebrał ją szofer. Gdy Linda przekroczyła próg ogromnego domu McCartneya, zastała pobalangowy smród i bałagan. Lodówka świeciła pustkami, a kudłaty pies skulony w kącie wyglądał na głodnego. Zakasała rękawy, kazała zrobić zakupy, przywróciła porządek. Przyrządziła obiad. Uwielbiała gotować, mogła w kuchni spędzać długie godziny nad coraz to wymyślniejszymi daniami. Była zagorzałą wegetarianką, czym szybko zaraziła Paula. Dobrze się czuli ze sobą. Palili trawę – ten nałóg towarzyszył im całe wspólne życie – zwiedzali miasto, kochali się, jedli i dużo się śmiali. Paul przy Lindzie był sobą, nie musiał niczego udawać. View Burdaffi on the source website Czytaj także: Jest ich największym skarbem, dziś to ona rządzi w ich domu. TYLKO W VIVIE! Hanna Żudziewicz i Jacek Jeschke czule o ukochanej córeczce, Róży Paul McCartney, Linda McCartney, rozdanie Grammy, Londyn, 21.11.1973 rok Linda i Paul McCartney historia miłości Fanki wystające pod domem McCartneya nie podzielały ich szczęścia. Życzyły Lindzie jak najgorzej. Tabloidy z kolei rozpisywały się o „niemodnej Amerykance” kręcącej się koło ich narodowego skarbu. „Twoja mama rzeczywiście inaczej się ubierała. Lubiła się odróżniać. Gdy ktoś zwracał mi uwagę: »Linda ma na nogach skarpetki nie od pary«, odpowiadałem: »Myślisz, że ona o tym nie wie?«”, powie McCartney w filmie nakręconym przez ich najstarszą córkę Mary. Uciekli do Nowego Jorku. To był cudowny beztroski czas. Mieszkali z Heather w małym mieszkaniu Lindy na Manhattanie. Paul zapuścił brodę, ubierał się na pchlich targach. Nikt go nie rozpoznawał. Na chwilę stali się zwykłą parą zakochanych. Jeździli metrem, łazili po muzeach, kawiarniach. Spędzali czas z Heather, którą Paul bardzo pokochał – później oficjalnie zaadoptował. Gdy kiedyś przechodzili koło buddyjskiej świątyni, Paul złapał Lindę za ręce i powiedział: „Pobierzmy się! Tu i teraz”.Linda się roześmiała i pokręciła głową. „Właśnie się rozwiodłam. Lubię moją niezależność”. Ale od tamtej pory już się nie rozstawali. Do Londynu wrócili z Heather. Potem pojechali na wakacje do Portugalii. Linda zaszła w ciążę. Pobrali się w marcu 1969 roku w londyńskim urzędzie stanu cywilnego. To miał być cichy ślub. Nie zaprosili nawet Beatlesów. Ale paparazzi ich przechytrzyli. Przed urzędem czekał tłum fotoreporterów i rozhisteryzowanych zawiedzionych fanek. Stało się: Amerykanka ukradła im idola. Czytaj także: Zachwycił Amerykę, jeden casting odmienił jego życie. TYLKO NAM Omar Sangare ujawnia kulisy sukcesu: "Nie mogłem uwierzyć, że dogoniłem to marzenie tak szybko" Paul McCartney, Linda McCartney, Los Angeles, Kalifornia, 02.04.1974 rok Dzielna żona, partnerka we wszystkim Paul nie trzeźwiał. Nie mył się. Nie jadł. Nie odzywał. Linda sprzątała po nim puste butelki po whisky porozrzucane po ich domu na odludziu w Szkocji. Mieli tu wieść sielskie życie blisko natury z córeczkami – w sierpniu 1969 roku przyszła na świat Mary – z końmi, owcami i psami. Ale odejście Johna Lennona i rozpad Beatlesów rozłożył McCartneya na łopatki. „Czułem się bezużyteczny, niepotrzebny. Tylko chlałem”, wyznał lata później. Linda miała dość. Kazała mu się otrząsnąć, wykąpać i zabrać do roboty. „Dom czeka na wykończenie, to jedno, jesteś znakomitym muzykiem i nie możesz marnować talentu, to drugie!”, krzyczała. Wyrwała go z marazmu. Paul zaczął komponować, Linda gotowała, robiła zdjęcia, jeździli konno i budowali dom. „Potrzebuję partnera, będziesz ze mną grać”, oświadczył pewnego dnia żonie. „Nie jestem muzykiem, nie śpiewam, nie gram na żadnym instrumencie”, broniła się. Ale krótko. Uczył ją. Nagrali wspólną płytę. Potem została klawiszowcem w ich nowym zespole Wings i śpiewała drugi głos. Dobrze się bawiła na scenie, lubiła atmosferę koncertów, ale też musiała znosić bezlitosną krytykę, że fałszuje, że nie ma talentu. Z natury była cicha, ale gdy się wkurzyła, potrafiła odpalić: „Krytykują mnie, a nawet mnie nie znają. Muzyka to wielka zabawa. I dobrze się bawię”. Paul potrafił się na nią wściekać w czasie prób, ale publicznie zawsze jej bronił: „Moja wspaniała żona jest moją inspiracją, potrzebuję jej na scenie, jest świetna, bez niej nie byłoby Wingsów”. Nieważne, że Linda była kiepskim muzykiem, liczyło się, że wszystko robili wspólnie. Linda zastąpiła Paulowi Johna Lennona. Była nie tylko najcudowniejszą żoną i kochanką, ale też jedyną przyjaciółką i współpracowniczką. Urodziła im się kolejna córka Stella, a kilka lat później wymarzony syn James. W trasę jeździli całą rodziną. Wracali do domu zmordowani. Zamieszkali na farmie w Sussex nad kanałem La Manche, gdzie wiedli zwyczajne życie. Nie zatrudniali armii służących, mieli jedną i tę samą gosposię przez lata. Dzieci chodziły do państwowej szkoły. Nie różniły się od rówieśników poza tym, że więcej podróżowały. Gdy pod koniec lat 70. rozpadł się pierwszy skład „Wingsów", Paul zdał sobie sprawę, że nie wygra z „The Clash" czy „Sex Pistols". Przestał być liderem popkultury. Ale czuł się uzależniony od sceny, więc zatrudniali nowych muzyków i nadal jeździli w trasy. Linda była już tym nieco znużona,zaczęła realizować swoje marzenia: pisała książki kucharskie, robiła zdjęcia i angażowała się w obronę praw zwierząt. „Nie jem niczego, co ma twarz”, mówiła publicznie. A także: „Jeśli rzeźnie miałyby szklane ściany, cały świat przeszedłby na wegetarianizm”. Została najsłynniejszą wegetarianką na świecie. Paul z dumą jej kibicował. 8 grudnia 1995 roku zdiagnozowano u Lindy raka piersi. Najpierw miał to być niegroźny guz. Szybko jednak okazał się nie taki łagodny i konieczna była chemioterapia. Nastąpiły przerzuty. Paul z każdym dniem tracił Lindę. Nie odstępował jej na krok.„Jesteś najpiękniejszą kobietą na świecie”, mówił, gdy ścięła włosy króciutko. W marcu 1998 roku polecieli jeszcze do Paryża na pokaz kolekcji Stelli. Po powrocie Linda zdecydowała, że chce jechać na ukochane ranczo do Arizony. Ranki spędzali tam na przejażdżkach konnych po pustyni. Dni z dziećmi w ogrodzie. 16 kwietnia Linda nie miała już siły, by wstać z łóżka. Paul czuwał przy niej cały dzień i noc. Nazajutrz podobno zdążył jej jeszcze wyszeptać do ucha: „Siedzisz na swoim ukochanym koniu appaloosa, jest piękny wiosenny dzień, jedziemy sobie przez las. Wszędzie kwitną dzwonki i niebo jest czyste i niebieskie”.- W tekście wykorzystano książki: „Paul McCartney. Życie” Petera Carlina (tłum. Piotr Metz, wyd. Axis Mundi) i „McCartney w rozmowach” Paula du Noyer (tłum. Maciej Studencki, wyd. Bukowy Las). Czytaj także: Talent to nie wszystko. TYLKO W VIVIE! Hanna Żudziewicz i Jacek Jeschke zdradzają receptę na wygraną w „Tańcu z Gwiazdami” Tekst ukazał się w miesięczniku „Uroda Życia” 6/2017 AUTORKA: Maria Fedro-Boniecka Paul McCartney, Linda McCartney, lata 90. XX wieku
Poprosił ją o rękę na pierwszym spotkaniu, byli ze sobą 26 lat. Tak wyglądała historia miłości Tomasza i Agnieszki Kotów
Przez lata uchodzili za jedną z najbardziej zgodnych i dyskretnych par polskiego show-biznesu. Tomasz Kot i Agnieszka Kot właśnie potwierdzili rozstanie po 26 latach związku. Przypominamy historię ich miłości.
Ich miłość zaczęła się jak scenariusz romantycznego filmu i przez lata wydawała się odporna na wszelkie kryzysy. Tomasz Kot i jego ukochana Agnieszka stworzyli związek, który przetrwał ponad dwie dekady, doczekał się dwojga dzieci i z dala od blasku fleszy budował własną, szczęśliwą codzienność. Tym większym zaskoczeniem okazała się wiadomość, którą przekazali fanom we wspólnym oświadczeniu. W roku, w którym świętowaliby 20. rocznicę ślubu, poinformowali o rozstaniu, zamykając jeden z najbardziej dyskretnych i zarazem najtrwalszych rozdziałów polskiego show-biznesu. Przypominamy historię ich miłości. Historia miłości Tomasza i Agnieszki Kotów Ulubieniec publiczności od początku swojej kariery strzegł prywatności najbliższych. Przez niemal 20 lat był szczęśliwym mężem, a wraz z żoną Agnieszką doczekał się dwójki dzieci – Blanki, która dała się poznać widzom dzięki roli w głośnej „Wielkiej wodzie” czy drugim sezonie serialu „Pati”, oraz młodszego o 3 lata Leona. Tomasz Kot wielokrotnie podkreślał, że małżeństwo sprawiało, iż „wiedział, dokąd wraca”, i było dla niego życiowym drogowskazem. Razem z żoną stanowili dla siebie ogromne wsparcie i motywację. Ich historia rozpoczęła się w 2000 roku i zaczęła się od... oświadczyn. Oboje byli wtedy studentami, on kończył szkołę teatralną w Krakowie, ona wydział operatorski w Katowicach. Po raz pierwszy spotkali się dzięki grupie wspólnych znajomych. Pierwsze pytanie, jakie Tomasz Kot zadał swojej przyszłej żonie, miało brzmieć: „Cześć, jestem Tomek, wyjdziesz za mnie?”. „Dobrze, tylko nie dzisiaj”, odpowiedziała. Na ten dzień czekał kolejne sześć lat. Para stanęła na ślubnym kobiercu 30 września 2006 roku w Częstochowie. „Obrączka jest spoko, fajna rzecz. Po kilku zakrętach poukładałem swoje życiowe klocki i jest to dość jasny i klarowny świat. Było nam z Agnieszką dobrze, więc ślub stał się kolejnym krokiem. Małżeństwo daje mi poczucie, że wiem, dokąd wracam”, zwierzał się aktor w wywiadzie dla Twojego Stylu. Czytaj też: Koniec 19-letniego małżeństwa Tomasza Kota. Aktor opublikował oświadczenie i przekazał wieści o rozwodzie Tomasz Kot z żoną, Agnieszka Kot, 4.04.2006 Tomasz Kot, żona Agnieszka Kot, premiera filmu „Zimna wojna”, 28.05.2018 rok Tomasz Kot i Agnieszka Kot ogłosili rozstanie Choć przez lata uchodzili za jedną z najbardziej trwałych i zgodnych par polskiego show-biznesu, ich wspólna droga dobiegła końca. Tomasz i Agnieszka Kotowie poinformowali o rozstaniu we wspólnym oświadczeniu, które opublikowali po 26 latach związku. Informacja poruszyła fanów, którzy przez lata obserwowali ich związek oparty na wzajemnym wsparciu i dyskrecji. Byli małżonkowie przekazali, że do rozstania doszło pół roku temu. Jak zaznaczyli, była to „spokojna, wspólna i niełatwa decyzja”. W opublikowanym komunikacie zwrócili uwagę, że mimo zakończenia małżeństwa z wdzięcznością patrzą na wspólnie spędzone lata. Podkreślili, że łączy ich rodzina, szacunek oraz wszystko to, co razem zbudowali przez ponad dwie dekady. „Po wielu wspólnych latach, pół roku temu podjęliśmy decyzję o rozstaniu. To była spokojna, wspólna i niełatwa decyzja. Przez lata zbudowaliśmy razem kawał życia, który pozostanie dla nas ważny. Łączy nas rodzina, wdzięczność za wspólnie przeżyty czas i wzajemny szacunek. Choć nie jesteśmy już małżeństwem, nadal jesteśmy dla siebie ważnymi ludźmi i wspólnie dbamy o to, co przez lata stworzyliśmy. Chcieliśmy powiedzieć o tym sami, zanim zrobią to za nas inni. Bardzo prosimy o uszanowanie naszej prywatności oraz prywatności naszych bliskich. Dziękujemy wszystkim, którzy dobrze nam życzą", napisano. Czym zajmuje się Agnieszka Kot? Agnieszka Kot od lat z powodzeniem realizuje się w branży filmowej. Choć rzadko znajdowała się w centrum zainteresowania mediów, mogła pochwalić się imponującym dorobkiem zawodowym. Pracowała jako operatorka filmowa przy produkcjach takich jak „Franciszek”, „Wyścig”, „Kaszel umarlaka” czy „Próba mikrofonu”. Zajmuje się także reżyserią, fotografią, ponadto jest scenarzystką i współautorką książki dla dzieci „Senek", do której sama stworzyła kolaże. W życiu zawodowym i prywatnym wiele łączyło ją z Tomaszem Kotem. Choć na co dzień realizowali własne projekty, zdarzało im się współpracować. Tak było między innymi przy krótkometrażowym filmie „Jeszcze jeden koniec świata”, który Agnieszka wyreżyserowała. Tomasz Kot nie tylko zagrał w nim jedną z głównych ról, ale również uczestniczył w pracach nad scenariuszem. „Ta historia jest nam bliska, oczywiście ją przetworzyliśmy. Oczywiście, że się spieraliśmy. Historia z reżyserią towarzyszy mi długi czas. Oczywiście na wszystko musi przyjść dobry moment. To jest rodzaj mojej drogi, jej rozszerzania. Wcześniej nie miałam na to przestrzeni i trochę w siebie nie wierzyłam”, zwierzała się żona aktora w rozmowie z Dzień Dobry TVN. Agnieszka Kot ukończyła realizację obrazu w Katowickiej Szkole Filmowej, reżyserię w Studio Prób przy Szkole Wajdy oraz psychologię jungowską na Uniwersytecie Jagiellońskim. Tomasz Kot, żona Agnieszka Kot, gala wręczenia Orłów, 25.03.2019 rok
Synowie tęsknili za ojcem latami. Małżeństwo Henryka Machalicy nie wytrzymało tej próby
Henryk Machalica należał do grona aktorów, których publiczność darzyła wyjątkową sympatią. Choć stworzył dziesiątki wybitnych kreacji teatralnych i filmowych, dla wielu widzów na zawsze pozostał Dionizym ze „Złotopolskich”. Za ekranowym sukcesem kryło się jednak życie pełne wyzwań, rodzinnych rozstań i trudnych wyborów.
Henryk Machalica był bardzo znanym i lubianym aktorem. Zagrał wiele wspaniałych ról, ale widzowie pokochali go najbardziej za rolę Dionizego w Złotopolskich. Dołożył do niej trochę swoich cech i swoich pomysłów. Pochodził z małej śląskiej wsi, nie miał łatwego życia. Jego pierwsze małżeństwo rozpadło się. Małżonkowie podzielili się opieką nad dziećmi, do ojca trafił najmłodszy syn Piotr, po latach znany aktor, dzisiaj już także nieżyjący. Henryk Machalica jako ojciec krnąbrnego nastolatka nie zawsze dawał sobie radę. Jak wyglądało życie i związki aktora? Henryk Machalica: droga do kariery aktorskiej Henryk Machalica urodził się w 1930 roku w małej wiosce Chybie na Śląsku, jako dzieciak mówił gwarą, nikt nie myślał o tym, że kiedyś będzie aktorem. Zaczął pracować jako nauczyciel w Bielsku-Białej, ale szybko zauważył, że chce czegoś innego. Że w tej pracy, jak mówił, nie spełniał się emocjonalnie. Zgłosił się do znanego Teatru Lalkowego „Banialuka” w Bielsku-Białej, który robił nabór do zespołu. Został przyjęty, dobrze mu tam szło, poza tym, że był wysoki i wystawał zza parawanu. Musiał się ciągle garbić. Potem trafił do teatru w Jeleniej Górze. W 1958 roku zdał eksternistyczny egzamin aktorski. Miał już za sobą duże role, m.in. „Oniegina” na podstawie poematu Aleksandra Puszkina. Do Warszawy ściągnął go Adam Hanuszkiewicz, tu na dobre zaczęła się jego kariera, zagrał kilkadziesiąt ról teatralnych, filmowych, m.in. w „Złocie dezerterów”, grał w serialach, takich jak „Rodzina Połanieckich”, "07 zgłoś się", czy „Najdłuższa wojna nowoczesnej Europy”. Henryk Machalica: dzieci doczekał się bardzo szybko Henryk Machalica jako młody chłopak ożenił się z Marylą, miał 22 lata, gdy urodzili się jego synowie – Krzysztof i o pięć minut młodszy Aleksander. A trzy lata później, w 1955 roku na świat przyszedł najmłodszy syn, Piotr. Młodzi małżonkowie uznali, że Maryla zostanie w domu, natomiast Henryk pracował jak szalony, żeby zarobić na rodzinę, przebić się, zostać zauważonym. Z paczką kolegów dużo jeździli po małych ośrodkach z różnymi spektaklami, a w wolnych chwilach bawili się do rana. Znajomi nawet dziwili się, że Henryk Machalica ma dopiero 25 lat i już troje dzieci! Znajomy aktora jeszcze z tamtych lat, aktor Czesław Stopka wspominał, jak do Bielska-Białej, do Henryka przyjeżdżała Marylka z bliźniakami i z Piotrusiem w wózeczku. Gdy miał próbę, koledzy zabawiali pociechy. Henryk Machalica: jakim był ojcem? Z kolei Piotr Machalica opowiadał, że ojciec w domu był gościem, wyczekiwanym i kochanym. Mama zajmowała się codziennością. Jak opowiadał syn, była wspaniałą, ciepłą osobą, która nigdy na nic się nie skarżyła. „Dzisiaj doceniam to jeszcze bardziej, szczególnie że nie było jej łatwo”, mówił w jednej z rozmów Piotr Machalica. Wspominał też, że przez jakiś czas jeździli za ojcem, który zmieniał miasta i teatry – takie wtedy było życie. Ale gdy jego starsi bracia poszli do szkoły, to cygańskie życie musiało się skończyć. Henryk Machalica grał wtedy w Białymstoku, a oni już do niego nie pojechali. Piotr Machalica wspominał w rozmowie z Beatą Nowicką w "Vivie": "Kiedy Henryk pracował w Zielonej Górze, moi bracia poszli już do szkoły. Nie pojechaliśmy więc z nim dalej. Pamiętam, zawsze mi go brakowało. Tęskniliśmy, ale czuliśmy, że jest gdzieś blisko. Mama, w sytuacji braku ojca, podświadomie dawała nam dwa razy więcej miłości. Nigdy nie powiedziała na ojca złego słowa. Zawsze przedstawiała go jako superfaceta, bo bardzo go kochała. Kochała do końca. Kiedy Henryk wracał do domu – raz częściej, raz rzadziej, to zależało od jego zajętości czy raczej odległości między miastami – to był dla mnie… ZOBACZ TEŻ: Przez lata mieszkał z mamą i bał się małżeństwa. Dopiero Elżbieta odmieniła życie Krzysztofa Zanussiego Henryk Machalica: rozstanie z żoną Synowie mieli z ojcem dobry kontakt, mówili do niego Henryk albo Heniek, co sam zaproponował. Rozłąka spowodowała jednak, że małżeństwo Maryli i Henryka Machaliców zaczęło oddalać się od siebie. W latach 60. już po przeprowadzce do Warszawy Henryk Machalica zdecydował się odejść od żony. W 1967 roku rozwiedli się. „To, za co jestem ogromnie wdzięczny mamie - nie dała nam boleśnie odczuć tego rozstania. Nigdy swoich cierpień nie przerzucała na nas. To uważam za moje największe szczęście. Tata zawsze był tym wspaniałym ojcem i takim pozostał” - mówił Krzysztof Machalica, sportowiec, społecznik, działacz PO. Ustalili, że starsi synowie zostaną z matką, a nastoletni Piotr pojedzie do ojca, do stolicy. To było spore wyzwanie, Piotr Machalica był w młodości trudny, krnąbrny, zbuntowany. Gdy pojawił się pomysł, żeby zamieszkał sam, skwapliwie skorzystał z tej szansy na samodzielność. Poszedł do szkoły wieczorowej i zaczął pracować jako pracownik fizyczny w warszawskim Teatrze Powszechnym. I oczywiście podpatrywał, co się dzieje na scenie, aż złapał aktorskiego bakcyla. Ojciec zawsze mu pomagał, tak jak i starszym synom, chociaż w tym czasie układał sobie nowe życie. Henryk Machalica i druga żona Danuta, zwana Chinką Henryk Machalica w końcu lat 60. poznał swoją drugą żonę dziennikarkę — Danutę. Odeszła dla niego od innego znanego aktora, Romana Wilhelmiego. Była bardzo ładna, Wilhelmi nazywał ją Chineczką, bo miała lekko skośne oczy. Była bardzo ładna, musiała robić wrażenie, ale Roman Wilhelmi był trudnym partnerem. „Wracał coraz później, potem znikał. Wymyślał niestworzone historie. Przepraszał i zaczynał od nowa”, opowiadała. Na jego drodze stanęła piękna tłumaczka Marika Kollar, a Danuta poznała Henryka Machalicę. Oboje potrzebowali stabilizacji i spokoju. Okazało się, że świetnie do siebie pasują, stworzyli szczęśliwy dom, na świat przyszły dwie córki aktora – Magda i Paulina. Henryk Machalica z czasem bardzo cenił sobie życie rodzinne. Mówił, że nie mógłby pracować, gdyby nie miał zaplecza w postaci rodziny i ciepłego domu. „Henrykowi zdarzały się wcześniej wybryki w rodzaju wystąpienia przed publicznością. Przy Danusi jednak już dojrzał. Przestał też wreszcie jeździć po całym kraju za pracą, osiadł w Warszawie. Wyciągnął wnioski z błędów popełnionych w pierwszym, młodzieńczym związku. Mógł wreszcie więcej czasu poświęcić nowej rodzinie”, mówił ich znajomy (cytuję za interia.pl). Henryk Machalica: tragiczny wypadek, ostatnie miesiące życia Henryk Machalica lubił wieś, mówił, że miasto ogranicza, nie daje wolności. Jest „za murami”. Kochał konie, marzył o własnej stadninie. Uwielbiał jazdę konną, ale ta miłość skończyła się tragicznie. Któregoś dnia spadł z konia, uszkodził kręgi szyjne i rdzeń kręgowy, długo leżał nieprzytomny. Po tym wypadku nie wyszedł już ze szpitala, lekarze przez 6 miesięcy walczyli o jego życie. Krzysztof Machalica mówił, że jego ojciec w pewnym momencie chciał już umrzeć. "Gdy go zobaczyłem w Konstancinie, nogi się pode mną ugięły". Henryk Machalica zmarł w dzień Wszystkich Świętych 2003 roku. Wcześniej zdążył jeszcze z synami Aleksandrem i Piotrem zagrać w sztuce Arthura Millera „Cena”, zbliżyli się znowu do siebie, przegadali długie godziny, poznali się jako aktorzy. "Gadaliśmy o wszystkim, o świecie, ludziach, zawodzie, kobietach. Ktoś, coś, los dał nam szansę, żebyśmy mogli tak blisko i mocno być ze sobą. Wypadek Henryka przerwał całą historię. Mam go w sercu i w pamięci jako supergościa, oczywiście z wadami, ale kto ich nie ma?", mówił Piotr Machalica w rozmowie dla "Vivy". SPRAWDŹ TEŻ: Od dziecka nie rozstawał się z kamerą, przypadkiem nagrał romans matki. Ucieczka w świat filmu pomogła Stevenowi Spielbergowi poradzić sobie z demonami z dzieciństwa
Przez lata mieszkał z mamą i bał się małżeństwa. Dopiero Elżbieta odmieniła życie Krzysztofa Zanussiego
Krzysztof Zanussi kończy dziś 87 lat. Jeden z najwybitniejszych polskich reżyserów przez lata strzegł swojej prywatności, ale jego historia miłosna mogłaby posłużyć za scenariusz filmowy. Na ślub zdecydował się dopiero po czterdziestce, wcześniej mieszkał z mamą i długo pozostawał samotny. Dziś nie wyobraża sobie życia bez żony Elżbiety Grocholskiej-Zanussi, z którą tworzy jedno z najbardziej zgodnych i trwałych małżeństw w polskim świecie kultury.
Zdecydował się na ślub z nią, gdy był już po czterdziestce. Wcześniej mieszkał z mamą. Długo był sam. Dziś nie wyobraża sobie życia bez małżonki. „Mój mąż jest ideałem, on nie ma konkurencji i nic nie może nas rozdzielić", mówiła Elżbieta Grocholska-Zanussi w książce „Życie rodzinne Zanussich”. Jej mąż opowiadał, że są monogamicznym małżeństwem, jakich niewiele w środowisku artystycznym. Nigdy się nie zdradzili, nie byli w innym związku. Krzysztof Zanussi długo nie mówił o swoim życiu osobistym. Kim jest jego żona i jak wygląda życie znanego reżysera? Krzysztof Zanussi i Elżbieta Grocholska-Zanussi: historia miłości Krzysztof Zanussi to jeden z najwybitniejszych polskich reżyserów o międzynarodowej sławie. Jego filmy, mi.n. „Życie rodzinne”, „Iluminacja” , „Barwy ochronne”, „Cwał”, „Spiralę” cały czas dobrze się ogląda, były ważne dla pokoleń polskich widzów i nagradzane za granicą. Za film „Rok spokojnego słońca” reżyser dostał „Złote lwy” na festiwalu filmowym w Wenecji. W kinie uchodzi za moralistę, jego bohaterowie stają przez wyborem między własnym szczęściem a powinnością wobec innych, między ideałami młodości a praktyką życia. Krzysztof Zanussi urodził się w 1939 roku w Warszawie, jako jedyne dziecko Wandy z domu Niewiadomskiej i Jerzego Zanussiego, inżyniera budowlanego. Jego ojciec był z pochodzenia Włochem, z Friulii. Włoscy kuzyni reżysera byli właścicielami znanej marki AGD Zanussi, proponowali mu kiedyś, by został u nich i zaczął pracę w firmie, ale nie przystał na to. Wtedy już wiedział, że chce być reżyserem. Wrócił do szkoły, do „Filmówki", zdając sobie sprawę, że być może zrezygnował z „dolce vita" we Włoszech. W domu miał status zdolnego jedynaka, rodzice wiele się po nim spodziewali, ale on po maturze szukał swojej drogi blisko 10 lat. Studiował fizykę, filozofię, w końcu trafił na studia filmowe do Łodzi. Bardzo szybko został doceniony jako reżyser, jego pierwsze filmu takie, jak „Struktura kryształu”, czy „Życie rodzinne” były wydarzeniami. To u niego debiutowała filmowo Maja Komorowska, grali Daniel Olbrychski, Zbigniew Zapasiewicz, Jan Kreczmar. A także zagraniczne gwiazdy: Valeria Golino, Scott Wilson. Krzysztof Zanussi był zawsze bardzo związany z matką. Opowiadał, że spędzili ze sobą mnóstwo czasu na rozmowach podniosłych i potocznych. „Zaszczepiła mi pogląd, że nie wolno być człowiekiem, który sobie coś rości, bo nic nam się tak naprawdę nie należy. Wszystko jest łaską Bożą”, mówił w książce „Życie rodzinne Zanussich”. Zobacz też: Domek na drzewie, oranżeria, pamiątki rodzinne sprzed wojny. Tak mieszka Krzysztof Zanussi Kim jest żona Krzysztofa Zanussiego? Katarzyna Grocholska jest malarką, ukończyła Akademię Sztuk Pięknych. Przed laty malowała pięknie porcelanowe serwisy na zamówienie bogatych ludzi, m.in. prezydenta Francji Valéry'ego Giscarda d'Estainga. Uprawiała także malarstwo religijne, malowała obrazy dla Watykanu – świętych z polskim rodowodem. Ogromne 5-metrowe płótna tworzyła z poświęceniem, stojąc na drabinie. W przeciwieństwie do swojego męża urodziła się w dużej rodzinie, miała 9 rodzeństwa, i aż 7 braci! Pochodzi z bardzo dobrej szlacheckiej rodziny Grocholskich skoligaconej z książęcym rodem Czetwertyńskich. Jej ojciec oświadczył się matce, zrzucając bukiet kwiatów z samolotu, którym leciał nad jej majątkiem. Ona sama z Krzysztofem Zanussim poznała się ponad 40 lat temu i chyba w ich związku nie było tak brawurowych historii. Szybko jednak poczuli, że są do siebie podobni. Oboje byli singlami, artystami, wyznawali podobne wartości, są na przykład zdeklarowanymi katolikami. W Bochotnicy k. Kazimierza Dolnego ufundowali nawet kościół pod wezwaniem Ducha Świętego. Krzysztof Zanussi miał wiele obaw, czy jako dorosły, ukształtowany już człowiek zdoła odnaleźć się w małżeństwie, tym bardziej że jest człowiekiem, który raczej wzmacnia dystans, niż go skraca. Lubi oficjalne formy kontaktu (rzadko przechodzi „na Ty”), oficjalne ubranie (garnitur, krawat). Długo przekonywał się do związku, był go niepewny. Ale po latach mówił: „Szkoda, żeśmy się za późno pobrali, że od razu nie miałem odwagi skoczyć w to uczucie”. „Myślę, że byłoby lepiej, gdybyśmy spotkali się wcześniej. Wcześniej nauczylibyśmy się siebie wzajemnie. A nie było nam łatwo się uczyć. Żona jest bardzo niezależnym człowiekiem, ja też nie zwykłem się liczyć z kimkolwiek. Robię, co uznaję za stosowne, a tu nagle pojawił się ktoś, kto stawia opór. Straszne odkrycie”. I dalej: „Młodym ludziom, z którymi mam kontakt, powtarzam, że miłość to przede wszystkim ciężka praca. Nie żadne uczucia, żadne wzdychania. Człowiek wiąże się z drugim, jeżeli pomyślał o jego dobru. I postawił je przed swoim. To się świetnie mówi, ale wprowadzać w życie - to męka” (cytuję z kobieta.pl). On podkreśla, że miłość to ciężka praca, a nie powiew namiętności. Dla niej miłość to stały rozwój, który osiąga się ciężkim wysiłkiem. Krzysztof Zanussi i Elżbieta Grocholska-Zanussi: jak wygląda ich codzienność? Krzysztof Zanussi podziwia żonę, że umie wszystko zrobić, zbudować. Niedawno zrealizowała marzenie z dzieciństwa i wybudowała dla nich domek na drzewie. Mogą tam wejść po drabinie, wypić herbatę. W ich związku podział ról jest taki, że on zarabia pieniądze - robi filmy, wykłada. A ona prowadzi dom. Potrafi w nim zrobić naprawdę wszystko, nawet naprawić elektryczność, zająć się hydraulika. Szlifierką wycina kafle. Krzysztof Zanussi przez długie lata przyzwyczajony był do życia na planie filmowym, w hotelach, w samolotach. To z Elżbietą stworzył pierwszy poważny dom na warszawskim Żoliborzu. Gdy remontowali willę, Elżbieta Grocholska-Zanussi sama była kierownikiem budowy, nadzorowała prace, kładła parkiet, projektowała grzejniki. Mają tu ukochane meble, obrazy, przedmioty. Królestwem Krzysztofa Zanussiego jest strych zwany cichą norką. Ma tu swoje filmy, orzechowe biurko i obraz „Młodzieniec”, o którym myśleli, że może jest autentykiem Rafaela, ale okazał się, że nie. Elżbieta Grocholska-Zanussi zajęła się życiem domowym, także dlatego, że dała pierwszeństwo mężowi jako artyście. Uważa, że jego filmy są w stanie bardziej dotknąć czyjejś duszy niż jej obrazy. Zobacz też: Krzysztof Zanussi o ukochanej żonie. Pobrali się późno: „Uważam to za błąd mojego życia” Państwo Zanussi mają też piękny dom w podwarszawskich Laskach, widać, że jest urządzony przez artystkę, która ma niezwykłe wyrzucie do przedmiotu, koloru, do urządzania wnętrz. Do domu przylega oranżeria, która pełni rolę salonu, gdy zjeżdżają goście. Dziełem Elżbiety Grocholskiej-Zanussi jest również ogród, po którym biega gromada przygarniętych psów i kotów („mieszkam w zoo”, żartował Krzysztof Zanussi w jednej z rozmów). Na 50. urodziny męża posadziła w nim 50 drzew i krzewów, m.in. piękny tulipanowiec, który do dzisiaj już zdążył wyrosnąć. W Laskach mają swoje miejsce „durnostoje", czyli wszystkie nagrody i statuetki, jakie otrzymał reżyser. Nazwał je tak, bo bywają ładniejsze i brzydsze, choć wszystkie są mu drogie. Jest szafa przeznaczona tylko na stroje uniwersyteckie do wykładów i doktoratów honoris causa. Kasetki na medale i odznaczenia. Biblioteka połączona z salką kinową. Nie zniszczyć w sobie tego, co najcenniejsze Od wielu lat Krzysztof Zanussi jest stale w rozjazdach, do żony pisze pocztówki, które ona nie zawsze wyjmuje ze skrzynki, o co miał żal. Ale zbierała je, czasem czytała hurtem. Widać po tych pocztówkach, jak często reżyser podróżował, zmieniał miasta, kontynenty. Żeby zrobić żonie przyjemność, przywoził jej ulubione perfumy „Mistery”. Czasem się kłócą, potrafią na siebie warczeć, być jak pies z kotem. Oboje mają silne osobowości. Zawsze pomaga im na to poczucie humoru i …miłość. To ona sprawia, że nie chcieli naruszyć, zniszczyć tego, co najcenniejsze. Przez lata mieszkała z nimi mama reżysera. Elżbieta Grocholska była jej wdzięczna, że „ustąpiła jej miejsca przy jedynaku”. Ale chyba obie rywalizowały o względy Zanussiego, ścigały się na przykład, która szybciej zrobi pyszny obiad, Elżbiecie Grocholskiej zajmowało to 20 minut, ale mamie reżysera tylko kwadrans! Obie darzyły się sympatią i szacunkiem. Korzystałam z książki Barbara Gruszka-Zych „Życie rodzinne Zanussich. Rozmowy z Elżbietą i Krzysztofem”, wyd. Działania Wizualne, Wydawnictwo Ursines, 2019
Była największą gwiazdą PRL. Jedna decyzja Elżbiety Czyżewskiej przekreśliła niemal wszystko
Była największą gwiazdą polskiego kina, marzyła o Hollywood i życiu bez ograniczeń. Gdy w jej życiu pojawił się amerykański dziennikarz David Halberstam, wydawało się, że los otwiera przed nią drzwi do wielkiego świata. Ich burzliwa miłość przyniosła jednak nie tylko sławę i przywileje, ale także decyzje, które na zawsze odmieniły życie Elżbiety Czyżewskiej i wpłynęły na jej dalszą karierę.
Fatalne zauroczenie czy miłość na przekór światu? Jedno jest pewne: gdyby nie David Halberstam, z pewnością całe życie gwiazdy polskiego kina potoczyłoby się zupełnie inaczej... Elżbieta Czyżewska: pragnęła kariery w Hollywood W ciągu trzech lat stała się najbardziej znaną aktorką w Polsce i najbogatszą wśród młodych aktorek. Osiągnęła wielki, zawodowy sukces i stała się ulubienicą polskich widzów. Elżbieta Czyżewska w tamtym momencie swojego życia chciała więcej, chciała Hollywood i sukcesu za żelazną kurtyną. Po zakończeniu relacji z Jerzym Skolimowskim aktorka zaczęła spędzać dużo czasu w środowisku dyplomatów państw zachodnich. Żartowała, że jest "towarzyszką-laleczką", którą znajomi zabierają na przyjęcia, cocktaile i różne tego rodzaju imprezy towarzyskie. Nie były to jednak spotkania przypadkowe - miały one bowiem pomóc Elżbiecie osiągnąć to, co sobie zamierzyła - zdobyć właściwą pozycję w zachodnim świecie. Okazja ku temu pojawiła się szybciej, niż się tego spodziewała. Polska Marilyn Monroe Kiedy Czyżewska dowiedziała się, że Teatr Dramatyczny planuje adaptację głośnej sztuki Arthura Millera "Po upadku", wybłagała u dyrektora teatru rolę Maggie, postać wzorowana na samej Marilyn Monroe. Pierwotnie miała ją zagrac Lucyna Winnicka, ale ostatecznie na scenie zatryiumfowała Czyżewska, a jej kreacji scenicznej gratulował jej sam Arthur Miller, który przyjechał do Warszawy zobaczyć spektakl. Na widowni siedział również korespondent "New York Timesa" i laureat Nagrody Pulitzera, David Halberstam. Uchodził on wówczas za jednego z najlepszych amerykańskich dziennikarzy. Do stolicy przyjechał jako korespondent. Nie przeszkadzało mu to w oddawaniu się miejscowym rozrywkom, imprezowaniu i zawieraniu licznych romansów z Polkami. W momencie, kiedy zobaczył na scenie Elżbietę Czyżewską, z miejsca znalazł się i pod jej urokiem. Zobacz też: Musiał szybko dorosnąć. Po latach ujawnia bolesną prawdę o dzieciństwie. TYLKO W VIVIE! Omar Sangare: „Mama trafiała do szpitala, a ja do domu dziecka” Elżbieta Czyżewska i David Halberstam: czas miłości i przywilejów Minęło zaledwie kilka miesięcy od ich pierwszego spotkania, kiedy dziennikarz i aktorka składali sobie przysięgę małżeńską. Zanim do tego doszło, o ich romansie plotkowała cała stolica, ale trzeba nadmienić, że aktorka nie była jedyną, która pojawiła się w hotelowej sypialni Halberstama. Jej rywalką była m.in. Krystyna Stypułkowska, aktorka znana z "Niewinnych czarodziei" Andrzeja Wajdy. Niektórzy nieprzychylni Czyżewskiej twierdzili, że pełna jest ona "teatralnych gestów wyrażających miłość” i że całe to jej zakochanie w Amerykaninie jest na pokaz. Cokolwiek mówić o sposobach usidlania dziennikarza przez aktorkę - działały. Serwowała mu bowiem koktajl silnych wrażeń - wahała się, odrzucała go, po czym okazywała mu uczucie, w wyniku czego bardzo szybko się w niej zakochał. „Polska jest małą, brudną kałużą, w której pływa szlachetna ryba - Czyżewska”, opowiadał Halberstam swoim znajomym. 13 czerwca 1965 roku to dla Elzbiety Czyżewskiej bardzo ważna data. Tego samego dnia wzięła ślub z Davidem Halberstamem i odebrała Złotą Maskę, nagrodę przyznawaną najpopularniejszej polskiej aktorce. Od tamtego momentu rozpoczął się dla polskiej aktorki krótki, choć intensywny okres sławy i wielkich przywilejów. Mąż-Amerykanin otworzył przed nią nowy świat, Czyżewska po ślubie miała okazję polecieć do USA i poznać rodzinę, a także grono znajomych swojego ukochanego. Wśród nich pojawił się sam senator Edward Kennedy, brat nieżyjącego już wówczas prezydenta USA, na którym polska aktorka zrobiła niemałe wrażenie. Rok później dostała od Kennedy'ego list, w którym wspominał ich spotkanie i liczył, że kiedyś je jeszcze powtórzą. Elżbieta Czyżewska i David Halberstam w Urzędzie Stanu Cywilnego Elżbieta Czyżewska i David Halberstam: małżeństwo pod obserwacją Po powrocie do Warszawy Czyżewska czuła się przywitana i ugoszczona niczym zagraniczny gość. Zamieszkali z mężem w luksusowym pensjonacie Zgoda, którymi to lukusami chwaliła się radośnie przed przyjaciółmi. Dostała także od męża volkswagena garbusa, ale jej rozbijanie się po uliczkach stolicy nie potrwało zbyt długo, bo po którejś z kolei jeździe po alkoholu odebrano jej prawo jazdy. Jednak wszystkie te przywileje wiązały się też z wieloma utrudnieniami. „Bajka? Jaka bajka? Po ślubie zamieszkaliśmy w hoteliku przy ulicy Zgody, gdzie byli zakwaterowani korespondenci. Co jest romantycznego w tym, że cały czas byliśmy obserwowani, a nasze telefony były na podsłuchu? Zaczęłam dostawać coraz mniej propozycji zawodowych”, zwierzała się Czyżewska. Mąż aktorki jako amerykański korespodent żydowskiego pochodzenia rzeczywiście podlegał nieustannej inwigilacji przez Służbę Bezpieczeństwa. Obserwowano także i jego żonę, funkcjonariusze wystawali pod teatrem, w którym grała. Ostatecznie Halberstamowi cofnięto akredytację, po tym jak skrytykował politykę Gomułki w swoim artykule. Dostał natychmiastowy nakaz opuszczenia Polski. Liczył, że Elżbieta wyjedzie razem z nim, ale ona miała co do tej decyzji wiele wątpliwości. Jej angielski nie był jeszcze dość dobry, żeby miała czego szukać za ocenaem, a dodatkowo żywiła wielkie nadzieje co do dwóch najnowszych filmówch z jej udziałem - Niekochana i Małżeństwo z rozsądku. Jednak głównym usprawiedliwieniem aktorki, którym zasłaniała się przed mężem, ale pewnie i przed samą sobą, był kontrakt podpisany z Teatrem Dramatycznym do 1 września 1966 roku. Nie mogła zerwać go wcześniej. Jednak okazało się, że po wyjeździe męża Elżbieta Czyżewska nie tylko nie podreperowała swojej kariery zawodowej, ale stała się wręcz persona non grata. "Dlaczego nasza wybitna, polska przecież aktorka, zdradza nasze żywotne, polskie interesy? Czyżby tak ją otumanił zielony kolor amerykańskich banknotów? Jak można nazwać taką kobietę? Aktorkę, która wszystko zawdzięcza Polsce Ludowej, a która tak niegodnie obraża nas wszystkich?", można było przeczytać w tekście, który ukazał się na łamach "Walki Młodych". Dodatkowo w kraju wzrosły nastroje antysemickie, w związku z czym żona amerykańskiego Żyda padła ofiarą nagonki. Wszystko to przelało czarę goryczy, Czyżewska podjęła decyzję o opuszczeniu kraju. Pierwszą próbę podjęła 6 kwietnia. Jednak na Okęciu zgotowano jej rewizję osobistą, która według świadków miała być jedynie formą upokorzenia. Koniec końców granice Polski aktorka opuściła 22 kwietnia 1968 roku. Czytaj także: TYLKO U NAS: Paweł Pawlikowski dostał na premierze „Ojczyzny” wyjątkowo nietypowy prezent! Dobry znajomy wręczył mu TO na czerwonym dywanie! Elżbieta Czyżewska i David Halberstam: życie w USA Zamieszkała na Manhattanie w Nowym Jorku. Grywała w tamtejszych teatrach. Do Polski wróciła w połowie grudnia 1968 na zaproszenie Andrzeja Wajdy. Wybrał ją do głównej roli, Eli, we „Wszystko na sprzedaż”. Władze były oburzone, wysyłały listy, potępiające tę decyzję. Na próżno. Po skończonych zdjęciach wróciła za ocean. I przez kolejnych 11 lat nie pojawiła się nad Wisłą... „Wyjechała zaraz po zdjęciach – wspominał Wajda. – Nie czekała na premierę. Pewnie nie chciała czytać tego, co będą o niej pisać. Na lotnisku najpierw była prośba o autograf, a potem upokarzająca rewizja osobista. W Nowym Jorku zamieszkali w samym środku Manhattanu – trzypiętrowe mieszkanie urządzone przez Elę z wielkim gustem, ogród, no i wielki świat”. Amerykański sen polskiej aktorki nie spełnił się jednak tak, jak być może zakładała. Mimo wielkiego wsparcia ze strony męża, który wyszukiwał castingi, towarzyszył aktorce podczas przesłuchań i płacił za naukę języka, kariera Czyżewskiej nie drgnęła. Język opanowała perfekcyjnie, ale nigdy nie pozbyła się silnego akcentu, który niefortunnie porówywano do „tarcia paznokciem o szybę”. Producenci nie chcieli powierzać jej nawet ról cudzoziemek, co zamknęło aktorce drogę do filmu za granicą. Ten zastój w karierze i fakt, że nie mogła się w pełni realizować jako aktorka mocno przyczynił się do tego, że Czyżewska nie potrafiła się w Ameryce odnaleźć i jeszcze długo nie potrafiła poczuć się tu, jak u siebie. Dotarło do niej, że pokonała właśnie skomplikowaną drogę, w której na początku była wielką gwiazdą polskiego kina, a teraz stała się żoną swojego męża. Zobacz również: Jedno zdjęcie i lawina komentarzy. Wioletka z „Rancza” pokazała ukochanego. Mąż Magdaleny Waligórskiej też jest gwiazdą seriali Elżbieta Czyżewska i David Halberstam: kryzys w małżeństwie, rozstanie Mimo wyraźnych starań Halberstama, żeby jego żonie powiodło się w karierze, Czyżewska miała po latach wypominać mężowi, że nie użył swoich znajomości, żeby pomóc jej zabłysnąć. Dodatkowo uważała, że David potrzebował jej głównie w celach reprezentacyjnych, czego nie cierpiała. Nudziły ją bankiety i spotkania rodzinne. To nie był jej świat. Rozczarowania swoją codziennością aktorka topiła w alkoholu, a z ich eleganckiego domu uczyniła hotel, a według niektórych wręcz melinę i przytulisko dla imigrantów z Polski. Przez dom Halberstamów przetoczyły się tłumy rodaków, którzy czasami zostawali na noc po suto zakrapianym przyjęciu, a czasami gościli na dłużej. Elżbieta leczyła w ten sposób swoją tęsknotę za Polską, choć nie wiadomo, czy w ten sposób jej rana jeszcze bardziej się nie otwierała. Znajomi aktorki wspominali, że potrafiła także prowadzić liczne rozmowy telefoniczne, za które jej mąż płacił później monstrualne kwoty. "Pijana wydzwaniała po całym świecie. Dochodziło do tego, że Halberstam wyrywał telefon ze ściany, bo przychodziły rachunki na tysiące dolarów" (cytat z książki Izy Komendołowicz "Elka" - przyp. aut.). Czarę goryczy i ciągnące się problemy w małżeństwie Halberstamów przelał widok nagiego mężczyzny, którego zobaczył powracający do mieszkania nad ranem mąż Czyżewskiej. "To był koniec. Później [Czyżewska - przyp. aut.] przyznała nam się, że popełniła największy błąd w życiu", opowiadał nowojorski przyjaciel aktorki, Bernard Weissman [cytat z książki Sławomira Kopra "Zachłanne na życie" - przyp. aut.]. W drugiej połowie lat 70. orzeczono rozwód. Aktorka miała dostawać alimenty, ale zależało jej na walce o swoją karierę aktorską. Nie wyobrażała sobie, że może się na tym polu tak po prostu poddać. W kolejnych latach nie nastąpił w jej życiu żaden wielki przełom. Był to właściwie początek końca Elżbiety Czyżewskiej. W 2007 spadł na nią podwójny i ostateczny cios... Zmarła jej ukochana siostra Krystyna, zaś chwilę później David Halberstam. Mężczyzna zginął w wypadku samochodowym. Elżbieta Czyżewska nigdy nie poradziła sobie z tymi stratami. Popadła w głęboką depresję. W ostatnich latach wycofała się z życia publicznego. Zmagała się z chorobą: nowotworem przełyku. Nikogo, kto ją znał, aż tak to nie dziwiło. Jej nieodłącznym atrybutem była papierośnica. Zabierała ją ze sobą dosłownie wszędzie. Walki z rakiem nie udało jej się wygrać. Zmarła w New York Presbyterian Hospital na Manhattanie 17 czerwca 2010 roku. Zobacz też: Bramkarz Republiki Zielonego Przylądka okrzyknięty bohaterem mundialu. W meczu z Hiszpanią nie przepuścił żadnej bramki, na koniec zalał się łzami Źródła: weekend.gazeta.pl, "Zachłanne na życie", Sławomir Koper, wyd. Harde
Fani pamiętają ją z kultowej roli w “Czterech pancernych”. Niewielu wie, kto był jej pierwszym mężem
Dziś Małgorzata Niemirska świętuje urodziny. Choć widzowie od dekad kojarzą ją przede wszystkim z rolą Lidki z „Czterech pancernych i psa” oraz wielką miłością do Marka Walczewskiego, niewielu pamięta, że wcześniej była żoną innego znanego aktora. Jej małżeństwo z Andrzejem Makowieckim trwało formalnie 10 lat, ale zakończyło się, zanim na jej drodze pojawił się mężczyzna, którego nazwała miłością swojego życia.
Małgorzata Niemirska, która dziś obchodzi urodziny, od lat należy do grona najbardziej lubianych polskich aktorek. Mimo imponującego dorobku teatralnego i filmowego dla wielu widzów na zawsze pozostanie sympatyczną Lidką z kultowego serialu „Czterej pancerni i pies”. Równie często wspomina się jej szczęśliwe małżeństwo z Markiem Walczewskim, z którym stworzyła jeden z najbardziej zgodnych związków w polskim środowisku artystycznym. Mało kto pamięta jednak, że zanim poznała wielką miłość swojego życia, była żoną aktora i reżysera Andrzeja Makowieckiego. Ich historia zaczęła się jeszcze w szkole teatralnej i przez lata pozostawała jedną z mniej znanych kart w życiu gwiazdy. Małgorzata Niemirska i Andrzej Makowiecki: historia miłości Andrzej Makowiecki urodził się w 1944 roku w Lublinie i był o trzy lata starszy od swojej przyszłej żony. Poznali się jeszcze w szkole teatralnej w Warszawie. Małgorzata Niemirska byłą już gwiazdą. Jako 16-latka została wybrana do roli Lidki w serialu „Czterej pancerni i pies”. Reżyser Konrad Nałęcki nie miał wątpliwości, że to ona jest idealną kandydatką do tej roli. Była wtedy uczennicą warszawskiego liceum im. Narcyzy Żmichowskiej, serialowa przygoda miała jej zająć wakacje, a trwała 7 lat. „Były momenty, że miałam dość. Moi rówieśnicy, gdy mieli wolne, jeździli na wakacje, a ja na poligon albo w okopy”, mówiła w jednej z rozmów. Rola Lidki przyniosła jednak Małgorzacie Niemirskiej ogromną popularność i pomogła zdecydować się na aktorskie studia. Zobacz też: Maria Chwalibóg: przełomem w jej karierze był jeden z najbardziej pesymistycznych polskich filmów Andrzej Makowiecki aktor i buntownik W szkole teatralnej poznała Andrzeja Makowieckiego, zakochali się w sobie, wzięli ślub. „Jestem kochliwa. Nie umiem żyć bez miłości. Czuję się wtedy, jakbym miała uciętą rękę albo nogę, niekompletna. Dlatego nigdy nie byłam sama. Kiedy kończyła się jedna miłość, zaraz przychodziła kolejna”, wspominała aktorka. W jej życiu zawsze najważniejsi byli mężczyźni i praca. Andrzej Makowiecki to znany i lubiany aktor. Studiował na Wydziale Aktorskim Państwowej Wyższej Szkoły Teatralnej w Warszawie. Studia ukończył w 1969 roku, rok wcześniej brał udział w studenckich manifestacjach po zdjęciu przez cenzurę "Dziadów" Adama Mickiewicza. Był współorganizatorem strajku studenckiego na PWST. W latach 1974-1978 wspierał KOR. Był zawsze bardzo zaangażowany w życie publiczne. Należał do Komitetu Wiezionych Za Przekonania, w stanie wojennym drukował niezależne pismo, kolportował ulotki. Współpracował z Duszpasterstwem Ludzi Pracy przy kościele św. Klemensa Dworzaka we Wrocławiu. W 1983 roku był reżyserem widowiska "Pokój Tobie Polsko, Ojczyzno moja", które stanowiło oprawę do wizyty papieża Jana Pawła II. Był wielokrotnie prewencyjnie zatrzymywany, w jego sprawie interweniowali zagraniczni dziennikarze na jednej z konferencji prasowych Jerzego Urbana. Był aktorem, reżyserem, pedagogiem, wykładał m.in. w USA. Związany był z warszawskim Teatrem Współczesnym, Teatrem Ziemi Mazowieckiej czy Teatrem Współczesnym we Wrocławiu. Widzowie na pewno zapamiętali go z "Polskich dróg", seriali "BrzydUla", "Plebania", jako Lucjana Nowakowskiego z „Barw szczęścia”. Zobacz też: Barbara Sołtysik i Jan Englert: czemu pobrali się w tajemnicy i rozstali po 33 latach związku? Małgorzata Niemirska: nie przyjaźnię się z byłymi Małżeństwo z Małgorzatą Niemirską przetrwało 10 lat, ale tylko formalnie. Dlaczego się rozstali? Żadne z nich nigdy tego nie komentowało. Podobno nie chodziło o zdradę. Być może żyli bardziej obok siebie niż ze sobą. Kiedy Małgorzata Niemirska spotkała w 1974 roku miłość swojego życia - Marka Walczewskiego, była jeszcze mężatką, ale jedynie na papierze, bo już nie mieszkała razem z Andrzejem Makowieckim. ”Nie kolekcjonuję facetów. Są kobiety, które zaprzyjaźniają się ze swoimi byłymi partnerami, całe życie mają z nimi kontakt. Ja nie. W trakcie trwania relacji tak wiele z siebie daję, że potem nie mam już tej osobie nic do zaoferowania. Nie myślę o takim człowieku ani dobrze, ani źle, jakby go nie było…”, odpowiedziała aktorka, pytana o swoje pierwsze małżeństwo (cytuję za ilustrowany tygodnik polski – ikpolski.blogspot.com). Zobacz też: Edward Dymek w latach 70. miał świat u stóp. Dziecięcy gwiazdor zmarł w zapomnieniu i biedzie Małgorzata Niemirska związała się z Markiem Walczewskim. Zakochali się w sobie na planie trzeciego odcinka „Kobry” – dawnego teatru sensacji. Walczewski był mężem Anny Polony, oboje z Małgorzatą Niemirską przeszli przez rozwody, potem wzięli cichy ślub. Ich związek wywołał sensację, choć dzisiaj trudno zrozumieć dlaczego, nie byli jedynymi rozwodnikami na świecie. Być może chodziło o to, że Marek Walczewski porzucił wielką aktorkę, jaką jest Anna Polony. A jak potoczyły się losy Andrzeja Makowieckiego? W 1981 roku na planie serialu „Najdłuższa wojna nowoczesnej Europy” poznał Sławomirę Łozińską, pamiętną Bronkę z serialu „Daleko od szosy”. Zaprzyjaźnili się. Dwa lata później spotkali się znowu i postanowili, że spróbują wspólnego życia. Wydawali się świetną parą. Znajomi mówili, że przy nim rozkwitła. Zaczęła częściej się uśmiechać, schudła 20 kilogramów. Andrzej Makowiecki musiał mieć w sobie coś fantastycznego, że Sławomira Łozińska – kobieta po rozwodzie i po śmierci ukochanego syna, tak odbudowała przy nim swoje życie. Związek przetrwał jednak tylko trzy lata. Po rozstaniu Sławomira Łozińska i Andrzej Makowiecki mieli dobre relacje. Aktor zmarł w wieku 72 lat w 2016 roku. Został pochowany we Wrocławiu
Los odebrał mu ukochaną, ale dał jeszcze jedną szansę. Historia Henryka Gołębiewskiego chwyta za serce
Henryk Gołębiewski, jeden z najbardziej rozpoznawalnych aktorów dziecięcych PRL-u, świętuje 70. urodziny. Jego życie naznaczone było bolesnymi stratami, walką z chorobą oraz trudnościami finansowymi. Mimo przeciwności losu odnalazł szczęście u boku Marzenny Gołębiewskiej i dziś cieszy się spokojnym życiem rodzinnym wraz z córką Różą.
Już jako mały chłopiec zdobył gigantyczną sławę i rozpoznawalność. Henryk Gołębiewski należał do grona najpopularniejszych aktorów dziecięcych PRL-u — choć obecnie jego kariera zwolniła tempa, to nigdy nie porzucił ścieżki artystycznej. Właśnie skończył 70 lat i cieszy się spokojnym życiem u boku małżonki oraz ich córki. Marzenna nieoczekiwanie pojawiła się na jego drodze, gdy przeżywał żałobę po zmarłej miłości. „Często myślałem o Mirze, dopiero niedawno sobie odpuściłem. Moja żona Marzenna początkowo była nawet o nią zazdrosna" — przyznał kilka lat w wywiadzie VIVY!. Oto ich niezwykła historia. Henryk Gołębiewski i Marzenna Gołębiewska — historia miłości „Każdy z nas musi kiedyś umrzeć. I że to normalne. Ale jak wynosili trumnę z moją mamą, to mi twarz wykrzywił paraliż, miałem minę jak Quasimodo, lecz nie płakałem na głos. Ja to w ogóle jak dorosłem, to łzy chowam gdzieś głęboko w sobie" — przyznał twardo aktor w VIVIE! w 2016 roku. W krótkim czasie śmierć zabrała mu dwóch braci, matkę, ojca, oraz Mirę — kobietę, z którą żył przez blisko dwie dekady. O tym, że zmarła, dowiedział się podczas pracy na planie Ediego. „Nie mogłem w to uwierzyć. Taka młoda dziewczyna. Dlaczego? Nagle cały świat mi się zawalił. Gdyby nie ekipa filmowa, pewnie kompletnie bym się załamał", zwierzał się na łamach swojej książki. Henryk Gołębiewski, Viva! maj 2016 Bardzo przeżył stratę ukochanej, lecz los wkrótce miał się do niego uśmiechnąć... Był rok 2002, gdy podczas imprezy w jednym z pobliskich pubów drogi Henryka Gołębiewskiego i jego przyszłej żony przecięły się po raz pierwszy. Marzenna Matusiak zawitała do klubu razem z koleżanką. Rozmawiając z nowo poznanym mężczyzną, nie zdawała sobie sprawy, że ma do czynienia ze znanym aktorem. On nie miał nic przeciwko, szybko stracił dla niej głowę. Kobieta stała się wierną towarzyszką aktora podczas podróży po całym kraju, związanych z promocjami filmu Edi. Z kolei on... bardzo długo żył wspomnieniami o dawnej miłości. Strata ukochanej odcisnęła na nim bolesne piętno, którego wyzbył się dopiero po latach związku. „Staram się być opanowany, chociaż często myślałem o Mirze, dopiero niedawno sobie odpuściłem. Moja żona Marzenna początkowo była nawet o nią zazdrosna. Mówili, że jest do niej podobna. Że wybieram podobne kobiety" — opowiadał w 2016 roku. I dodał, że nie wyobraża sobie życia bez żony, choć ich związek nigdy nie był wolny od sprzeczek. „Kocham Marzennę, chociaż czasem mnie denerwuje". Było im razem dobrze, choć w domu nie zawsze się przelewało. Gdy osłabło zainteresowanie aktorem, małżonków wspomagała jego siostra. Później żyli z pensji Marzenny, która została strażniczką miejską. „Czynsz 600 złotych i drugie tyle zostawało na inne rachunki", wspominał trudne czasy. Z kolei w rozmowie z Życiem na Gorąco stwierdził, że z żoną idealnie do siebie pasują. "Ja spokojny facet, a Marzenna bardzo energiczna. Ale dobrze, że jesteśmy inni. W końcu ponoć przeciwieństwa się przyciągają". Marzenna Matusiak, Henryk Gołębiewski, 16.09.2004 Marzenna Matusiak, Henryk Gołębiewski, 16.10.2009 Henryk Gołębiewski — żona wspierała go w walce z nowotworem. Potem doczekali się córki W sierpniu 2008 roku na świat przyszła ich wspólna córka, Róża. Jednak okres oczekiwania na dziecko naznaczony był ciężką walką z nowotworem, którą aktorowi udało się szczęśliwie zwyciężyć. „Pierwsza myśl była taka, że córka się urodzi, a ja umrę. Ale już następnego dnia inaczej na to spojrzałem. Pomyślałem: Inni pokonują raka, to dlaczego nie ja? Zamartwianie się nie ma sensu. Trzeba pozytywnie myśleć. A ja całe życie pozytywnie myślę. To naprawdę pomaga" — opowiadał dziennikarzowi Życia na Gorąco. ZOBACZ TAKŻE: Dziś ich kontakt jest ograniczony, lecz są dla siebie największym wsparciem. Tak Mrozu mówił o relacji z bratem Z kolei w VIVIE! wspominał, co czuł, gdy przedstawiono mu diagnozę. To między innymi myśl o powiększeniu rodziny pomogła mu pokonać chorobę. „Kiedy zachorowałem na złośliwy nowotwór nosa, w pierwszej chwili poczułem się tak, jakbym dostał obuchem po głowie. Ale na drugi dzień już papieros w zęby, uśmiech na twarzy. Mam chodzić i się denerwować, walić łbem o ścianę? Inni wyzdrowieli, to i ja wyjdę z tego". Henryk Gołębiewski z rodziną, Viva! maj 2016 Dziś Henryk i Marzenna Gołębiewscy prowadzą udane życie i cieszą się wspólnym czasem z 18-letnią córką. Kilka lat temu cała trójka wzięła udział we wspólnej sesji dla VIVY!. A jak wygląda ich codzienność? Do szczęścia potrzebują naprawdę niewiele... „Mamy 51 metrów, są 3 osoby, zmieszczą się i mniej jest do sprzątania. [...] Każdy kąt znam, w dodatku mieszkamy przy metrze, samochód nawet niepotrzebny. Mamy mały ogródeczek, piwnicę z kolei dużą, mogę się schować", zwierzał się jakiś czas temu w rozmowie z tygodnikiem Świat i Ludzie. SPRAWDŹ RÓWNIEŻ: Tomasz Wolny zakończył pracę w Telewizji Polskiej. Nie poprowadzi ważnego wydarzenia, teraz apeluje do widzów Panu Henrykowi Gołębiewskiego życzymy wszystkiego najwspanialszego z okazji urodzin i serdecznie pozdrawiamy! Henryk Gołębiewski, Viva! maj 2016 Henryk Gołębiewski, Viva! maj 2016