Uwodził, pisał wiersze i odchodził. Ale to nie kobiety, a ON był w jego życiu najważniejszy. Ta historia wciąż zaskakuje badaczy
Dziś, w 177. rocznicę śmierci Juliusza Słowackiego, warto spojrzeć na jego biografię nie tylko przez pryzmat szkolnych lektur i nieszczęśliwej miłości do Ludwiki Śniadeckiej. Życie autora „Kordiana” pełne było emocjonalnych niejednoznaczności, fascynacji, uwodzenia i relacji, które do dziś budzą pytania o jego prawdziwe uczucia, intymność i miejsce poza obyczajową normą epoki.
Wszyscy znamy ckliwą historię nieszczęśliwej miłości Juliusza Słowackiego do Ludwiki Śniadeckiej i pisany z myślą o niej piękny fragment poematu „Beniowski”: Kłębami dymu niechaj się otoczę/Niech o młodości pomarzę pół senny”. Ale czy wieszcz naprawdę kochał Ludwikę? Całe życie miał wokół siebie wiele kobiet, które czasem nazywał „podpórkami”, czasem cynicznie je uwodził i zwodził. Porzucał bez wielkiego żalu. Łatwo przychodziło mu pisanie dla nich wierszy, ale z żadną nie nawiązał głębokiego, prawdziwego związku. Nigdy się nie ożenił, nie marzył o potomku. Do żadnej kobiety nie pisał listów tak mocnych, jak do Zygmunta Krasińskiego, żadnej nie prosił by „wszponiła się w niego jak orzeł i jak lew roztargała”. Spotkanie poetów w rzymskiej „willi róż” było pełne takiego napięcia, jakby grom z jasnego nieba spadł na obydwu. To dla Zygmunta zaczął znikać nocami, to on obudził go do życia. Czy Słowacki był gejem, a może był biseksualny? Jak wyglądało życie i związki poety? Juliusz Słowacki: wieszcz z Krzemieńca, dandys, gracz Juliusza Słowackiego znamy wszyscy, choćby ze szkoły, jego dramat „Kordian” to żelazna lektura licealna. Wizerunek Słowackiego popsuł trochę Witold Gombrowicz używając go do prześmiewczej sceny w „Ferdydurke”. To tam profesor Bladaczka wmawia uczniom, że Słowacki wielkim poetą był i musi zachwycać. O życiu prywatnym poety wiadomo niewiele, na przykład o tym, że nie utrzymywał się z pisania, a z gry na giełdzie, do czego miał dobre wyczucie. Inwestował m.in. w koleje lyońskie. Ktoś nazwał go nawet wieszczem hossy i bessy. Był dandysem, bardzo dbał o swój wygląd, ubrania szył na miarę, lubił je komponować. Pomady do włosów sprowadzał z Londynu. „Dziś właśnie udała mi się moja rola w ogrodzie Tuilleries: pierwszy raz ubiorem zwróciłem oczy dam – bo miałem białe szarawarki, kamizelkę białą kaszmirową, w ogromne różnokolorowe kwiaty, tak jak dawne suknie damskie, i kołnierz od koszuli odłożony – do tego dodajcie laseczkę z pozłacaną główką i glansowane rękawiczki, a będziecie mieli Julka”, pisał do wujostwa. Robił wrażenie. Był przystojny, błyskotliwy, świetnie tańczył, znany był z tego w towarzystwie. Z czasem urodę zabrała mu choroba - gruźlica. Sprawiał wrażenie zapadniętego w sobie, wychudzonego, tylko oczy żarzyły mu się jak węgle. Dużo podróżował, uwielbiał to. Trochę przy tym uciekał od nudy, zobowiązań, zakorzenienia w jednym miejscu. Z żadnym nie czuł się na dobre związany. Był bardzo zżyty z matką Salomeą Bécu, uchodził nawet za maminsynka. Ale uciekał w podróże również przed nią i jej toksyczną, zaborczą miłością - zawsze chciała po swojemu urządzać mu życie. Pisał: „wychowany między kobietami, chciałem się z ich rąk wyrwać - i być samotnym”. Matkę nazywał Najdroższą Sally i Aniołem Stróżem, a jednak nie widzieli się przez 20 lat. Salomea znała syna z jego listów i opowieści znajomych. Marta J. Nowicka, autorka głośnej książki „Słowacki. Wychodzenie z szafy”, mówiła, że spotkanie matki i syna po latach, w Dreźnie, musiało być dla obojga potężnych szokiem. Zobacz też: Alibabki: w sądzie dochodziły prawa do używania nazwy, połączyła je przyjaźń na całe życie Kobiety Juliusza Słowackiego Pierwszą wielką miłością Juliusza Słowackiego miała być wspomniana już Ludwika Śniadecka, ale czy naprawdę tak było? Słowacki był wtedy nastolatkiem, Ludwika - starsza od niego o 6 lat - nawet nie brała pod uwagę jego amorów. W tamtym czasie dużo ważniejsza była przyjaźń Juliusza z Ludwikiem Spitznaglem i samobójcza śmierć przyjaciela. Ludwik - prawdopodobnie z powodu nieszczęśliwej miłości strzelił sobie prosto w serce. Na Słowackim wywarło to ogromne wrażenie, do postaci Ludwika wracał w „Kordianie”, w „Godzinie myśli”, poświęcił mu też osobny wiersz. Potem, już jako dorosły mężczyzna miał wiele miłości, czy raczej miłostek? W Paryżu uwodził córkę wydawcy, 16-letnią Korę Pinard. W liście do przyjaciela Edwarda Odyńca pisał: „Jak Szatan obłąkiwam młodą szesnastoletnią panienkę, która już od dwóch dni ma gorączkę z maligną. Otóż to jest diament do moich wspomnień – braknie tylko żeby zwariowała(…)”. Czy mieli romans? Być może, na pewno nie była to znajomość bezinteresowna. Słowacki zaprzyjaźniony z rodziną Kory dostawał lepsze warunki dla druku swoich książek (lepsze nawet niż Mickiewicz!). Poza tym dosyć cynicznie bawił się Korą i jej uczuciami. A gdy zerwał z nią napisał: „ma lat 16 i ładna, więc zapomni”. Ona przez wiele lat nosiła kwiaty na jego grób. A potem w testamencie nakazała to swoim dzieciom. Czytaj również: Była jego największą szkolną miłością, nagle się rozstali. Michała Żebrowskiego i Monikę Pęcikiewicz połączyło wyjątkowe uczucie Juliusz Słowacki i sześć panienek z Florencji Lubił, gdy kobiety robiły pierwszy krok, lubił być podziwiany, przeglądać się w ich oczach. Ale kiedy poczuł się osaczony, uciekał. Tak było w Genewie, podczas znajomości z Eglantyną Pattey, o której pisał, że „ładna być dawniej musiała”. To ją nazywał „podpórką”. Była dla niego – jak wiele innych kobiet „tym czymś, co go kocha”. Dużo rozmawiali, chodzili na spacery, pozwalała mu lepiej znosić samotność. Marzyła o ślubie, a jej rodzina robiła, co mogła, by stworzyć Juliuszowi ciepły dom. Ale on zaczął się nudzić i męczyć tym gniazdem rodzinnym. I mimo rozpaczy Eglantyny, wyjechał. We Florencji zaprosił do siebie sześć znajomych, młodych Włoszek, by pochwalić się urządzeniem mieszkania. (Panienki) „dziwiły się widząc moje eleganckie mebelki, mój fortepian, moją posadzkę, wybitą dywanem”, pisał do matki. Gdy jedna z nich oświadczyła mu się, był oburzony. „Żadnej delikatności uczuć nie znają tutaj”, komentował w liście. Na wyliczanie znajomych Słowackiego zabrakło by miejsca. Bo była przecież jeszcze malarka Maria Wodzińska, do której napisał słynny wiersz „Rozłączeni - choć jedno o drugim pamięta”. Doceniał jej „niepojęty czar”, a jednocześnie pisał chłodno „dorosła już panna, ale bardzo brzydka – gra ślicznie na fortepianie”. Podobno nie doszło do małżeństwa przez zbyt duże oczekiwania rodziców Marii. Trudno jednak powiedzieć, by po tym rozstaniu poeta rozpaczał. Marta J. Nowicka uważa, że Juliusz Słowacki uwielbiał konwersacje z kobietami, szukał w nich wsparcia, a zarazem był niezdolny do wchodzenia w jakiekolwiek związki. Miał poczucie rozedrgania, niedopasowania, tułaczki. Zobacz też: Osierocona przez ojca, matka oddała ją do domu dziecka. Trudne dzieciństwo Elżbiety Czyżewskiej Juliusz Słowacki i Zygmunt Krasiński: co ich łączyło? Z Zygmuntem Krasińskim poznali się w 1836 roku w Rzymie. Wiele ich łączyło. Byli nie tylko wybitnymi poetami. Obaj mieli toksycznych rodziców, Juliusz Słowacki – matkę, Zygmunt Krasiński – ojca, generała Wincentego Krasińskiego, który chciał, by syn żył podług jego wzorów. Zmusił go nawet do wzięcia ślubu z Elizą Branicką, której Zygmunt nie kochał i chyba ją unieszczęśliwił, wiecznie zdradzając. Obaj byli genialnymi dziećmi, od których wiele oczekiwano. Do tego Zygmunt Krasiński przypominał Juliuszowi Słowackiemu przyjaciela z lat młodości – Ludwika Spitznagla. W liście do matki napisanym po spotkaniu poetów w rzymskiej Willi róż, Juliusz dużo opowiada o Zygmuncie. Zwierza się, że powietrze włoskie dziwnie działa na jego zmysły; że czuje teraz „tysiąc zachceń, tysiąc wielkich podlotów do nieba”. Spacerują z Krasińskim po rzymskich parkach i uliczkach. Słowacki coraz później wraca w nocy albo i nie wraca. Psują się jego relacje z wujem, u którego mieszka. W końcu się wyprowadza. Słowacki i Krasiński mówią o sobie, że są „dwoma szaleńcami". Rozumieją się bez słów. Słowacki czuje się wydobyty przez tę relację z wewnętrznej martwoty. Obudzony i uratowany. W wierszu „Do Zygmunta" napisze: „Żegnaj, o żegnaj, archaniele wiary!/ Coś przyszedł robić z moim sercem czary,/ Coś w łzy zamienił jego krew czerwoną,/ Wyrwał je z piersi, wziął we własne łono,/ Ogrzał, oświetlił, by nie poszło w trumnę". Romantyczne listy Zygmunta do Juliusza To Zygmunt Krasiński poinformował Juliusza Słowackiego o aresztowaniu jego matki, za akcję agitacyjną - Salomea przyniosła wiersze poety na spotkanie. Zbliżyli się wtedy jeszcze bardziej, matka długo nie odpowiadała na listy, Słowacki szukał bliskości, którą dawała mu korespondencja z Salomeą. Odnalazł tę bliskość u Krasińskiego, z którym miał „absolutne porozumienie”. Z korespondencji Słowackiego i Krasińskiego zachowało się „trzynaście listów Zygmunta i siedem Juliusza do Zygmunta; pozostałe w dyspozycji Słowackiego zniszczono zgodnie z jego ostatnią wolą. Miały charakter tak intymny, że kiedy po śmierci syna Salomea opublikuje niektóre z nich, Krasiński uznał to za niegodziwość. W listach widać, że poeci są sobie bliscy. Krasiński pisze w 1841 roku: „Chciałbym na godzinę, godzin dwie byśmy Ty i ja - stali się starcami, chciałbym by nas sześćdziesięcioletnich znów ta sama willa róż otoczyła”. Czasem, jak przystało na kochanków czynią sobie wyrzuty, że druga strona nie kocha dość mocno ani nie odpowiada dość prędko. „Już nie czujesz serca mego - czemu to? Przecież przez wszystkie te lata je czułeś - i w nim nic odmiennego, ono zawsze Twoim tak, jak w willi róż”, pisze Zygmunt Krasiński. Namiętny styl ich relacji daleki jest od „kulturalnego koleżeństwa Zana czy Mickiewicza". Słowacki pisze: „Powinieneś [mnie] jak centaur stratować, jak orzeł wszponić, jak lew roztargać, a ja powinienem Ci się oprzeć”. "Trudno oprzeć się wrażeniu, że jest to obrazowanie, które odnosi się do erotycznych fantazji i zwierzęcego popędu. „Nigdy zresztą i w listach do nikogo innego frazy Słowackiego nie brzmią z taką mocą", twierdzi Marta J. Nowicka. W taki sposób mówią niekiedy tylko postaci z jego utworów. Słowacki pisze z Paryża w 1843 roku, że potrzeba mu listu od Zygmunta, bo kocha go nie tylko duchem, ale też po ludzku. Czy uprawiali seks? Podobno przynajmniej raz, właśnie w willi róż, która była dla nich tak ważna. Kochający się, niewierni Zygmunt Krasiński był mistrzem w ukrywaniu swojego życia. Był też romansowy i niewierny. Nie mówił Słowackiemu, że romansuje z Delfiną Potocką, jej nazwisko nie pada ani razu w listach do poety. Z kolei Juliusz Słowacki podczas romansu z Krasiński nawiązuje znajomość z Joanną Bobrową, kiedyś kochanką Zygmunta. Spotykają się we troje. Chodzą po Rzymie. Z czasem Krasiński przestrzega Słowackiego przed miłością do Joanny. Zaklina, ostrzega by nie wdawał się w przyziemne i niegodne jego nieśmiertelności uczucie do Rubensowej madonny. W końcu Słowacki sam rezygnuje z uczucia, na rzecz „podpórki”, przyjaźni która będzie ważna i będzie trwała do końca życia poety. Zygmunt Krasiński nie był jedynym ważnym mężczyzną w życiu Juliusza Słowackiego, było ich kilku, warto na pewno wymienić Michała Rolę Skibickiego. Poznali się jeszcze na Wołyniu, spotkali ponownie w Paryżu, gdzie Michał przyjechał z Ameryki Południowej. To była burzliwa, intensywna znajomość, zakończona skandalem - Skibicki trafił do więzienia za defraudacje. To Skibicki w 1834 roku odwiódł go od pomysłu pojedynku z Adamem Mickiewiczem, którego Słowacki nie znosił i z którym chciał walczyć. Słowacki tęsknił za nim, wspominał go, poświęcił mu dwie powieści „Mnich” i „Arab”. Czytaj również: Ewa Pokas i Maciej Zembaty - ich małżeństwo zabiła zazdrość i awantury Juliusz Słowacki: ostatnie lata Juliusz Słowacki zmarł wiosną 1849 roku w wieku 40 lat na postępującą gruźlicę. Nie było przy nim Zygmunta Krasińskiego, z którym poróżniły go poglądy i wartości. Słowacki szedł w mistycyzm i marzył o rewolucji, Krasiński był coraz bardziej konserwatywny, coraz mocniej czuł i podkreślał swoją przynależność do kościoła. Zaczęli też krytykować siebie jako poeci. Słowackim opiekował się do końca jego przyjaciel, malarz Charles Pétiniaud-Dubos. Życie Juliusza Słowackiego można interpretować w różny sposób, wielu biografów poety widziało w nim Casanowę. Faktem jest jednak, że już Tadeusz Boy-Żeleński dostrzegał konwencjonalność niektórych liryk Słowackiego adresowanych do kobiet, np. poematu „W Szwajcarii”. Poeta nie potrafił (nie chciał) wejść z prawdziwy związek z żadną z kobiet. Marta J. Nowicka w książce „Słowacki. Wychodzenie z szafy” uważa, że do naszego drugiego wieszcza najbardziej pasuje wizerunek queer, który nie może odnaleźć się w erotyczno-obyczajowej normie swoich czasów. Juliusz Słowacki miał w sobie kobiece cechy, co widział w nim Krasiński. Lubił zachwycać sobą kobiety, robić wrażenie, ale nie znosił, gdy kazały mu się deklarować. Zygmunt Krasiński przeżył swojego przyjaciela o 10 lat, zmarł w 1859 roku w Paryżu, zostawił żonę i czwórkę dzieci Zobacz też: Stanisław Jasiukiewicz miał zagrać Bogumiła w "Nocach i Dniach". Choroba odebrała mu rolę, a potem zabrała życie Korzystałam z książki Marty Justyny Nowickiej „Słowacki. Wychodzenie z szafy", Wydawnictwo Krytyki Politycznej, Warszawa, 2021.
Wzbudzali emocje różnicą wieku, dziś żyją po swojemu. „Na początku była sensacja”. Kościukiewicz o miłości do znanej polskiej reżyserki
Mateusz Kościukiewicz w wywiadzie dla „Złotej Sceny” wrócił do początków relacji z Małgorzatą Szumowską. Aktor ujawnił, że różnica wieku była kiedyś tematem licznych komentarzy i medialnej sensacji. Dziś ich związek to stabilne małżeństwo, które – mimo trudnego początku i plotek – przetrwało próbę czasu.
Mateusz Kościukiewicz zdecydował się na szczere wyznanie w wywiadzie dla „Złotej Sceny”, wracając do początków swojego związku z Małgorzatą Szumowską. Aktor ujawnił, że różnica wieku 13 lat między nimi była kiedyś źródłem ogromnego zainteresowania i medialnej sensacji. Dziś jednak patrzy na to z dystansem, podkreślając, że ich relacja opiera się na stabilności, zrozumieniu i wspólnym doświadczeniu, które zbudowali przez lata małżeństwa. Mateusz Kościukiewicz i różnica wieku: medialna sensacja na początku Mateusz Kościukiewicz w wywiadzie dla „Złotej Sceny” zdecydował się na szczere wyznanie dotyczące życia prywatnego. Jak przyznał, początki relacji z Małgorzatą Szumowską wzbudzały ogromne zainteresowanie. Różnica wieku – wskazywana jako 13 lat – była osią komentarzy i powodowała, że ich związek określano jako sensacyjny. – Sto lat temu był taki temat, żeśmy się na początku zaczęli spotykać. Był to jakiś rodzaj sensacji – powiedział aktor w wywiadzie dla „Złotej Sceny”. Dziś, jak podkreśla, sytuacja wygląda zupełnie inaczej. – Dzisiaj to żadna sensacja. Związek Kościukiewicza i Szumowskiej pod lupą opinii publicznej Nowy wywiad dla „Złotej Sceny” przypomniał historię, o której przez lata mówiono więcej w kuluarach niż oficjalnie. Gdy ich relacja wyszła na jaw, natychmiast pojawiły się komentarze i spekulacje, a różnica wieku tylko podsycała emocje. Wielu traktowało ten związek jak coś chwilowego, wręcz skazanego na szybki koniec. Oni jednak nie wdawali się w dyskusje i nie prostowali plotek – po prostu robili swoje. Dopiero z czasem okazało się, że za całą tą medialną burzą stoi coś znacznie trwalszego, niż ktokolwiek zakładał. Od Paryża do małżeństwa – historia miłości, której nikt nie dawał szans Historia związku Małgorzaty Szumowskiej i Mateusza Kościukiewicza sięga okolic 2009 roku, kiedy poznali się w Paryżu. To właśnie tam, w trakcie pracy zawodowej, ich relacja zaczęła się rozwijać. Znajomość rozpoczęła się od spotkań towarzyskich i przyjaźni, która z czasem przerodziła się w głębsze uczucie. Decyzja o związku zapadła podczas pracy nad filmem „Sponsoring”. Relacja od początku budziła emocje – także ze względu na fakt, że Małgorzata Szumowska była wówczas w innym związku. Jej decyzja o zmianie życia spotkała się z krytyką otoczenia. Mimo to para konsekwentnie budowała swoją relację, nie zważając na opinie innych. Zobacz też: Dzieli ich 14 lat, nikt nie wróżył im długiego związku. Dziś są małżeństwem i doczekali się córki Tajemniczy ślub i życie z dala od skandali Choć początkowo nikt nie wróżył im przyszłości, Małgorzata Szumowska i Mateusz Kościukiewicz zostali małżeństwem. Informacja o ślubie zaskoczyła media, ponieważ para przez długi czas nie potwierdzała doniesień. Dopiero wspólne pojawienie się z obrączkami rozwiało wszelkie wątpliwości. Wiadomo, że ceremonia odbyła się w 2012 roku, jednak jej szczegóły pozostały prywatne. Z czasem ich relacja przestała być tematem sensacji, a oni sami zaczęli funkcjonować z dala od medialnego szumu. SPRAWDŹ RÓWNIEŻ: Jest starsza od pasierbicy o 9 miesięcy. Przed pierwszym spotkaniem była pewna obaw. Edyta Pazura wyjawia, jak dziś naprawdę wygląda ich relacja Stabilne małżeństwo i wspólne życie rodzinne Mateusz Kościukiewicz w wywiadzie dla „Złotej Sceny” podkreślił, że dziś najważniejsza jest stabilność. – Jesteśmy dosyć długim małżeństwem, szczęśliwym – zaznaczył. Para doczekała się córki, a także wychowuje syna Małgorzaty Szumowskiej z wcześniejszego związku. Ich życie rodzinne toczy się z dala od skandali i medialnych burz. Aktor zwraca uwagę, że kluczowe znaczenie ma wzajemne zrozumienie i codzienna komunikacja, która z biegiem lat stała się prostsza i bardziej naturalna. Źródła: viva.pl, zlotascena.pl, film.wp.pl
Byli nierozłączni przez niemal pół wieku. „Najbardziej brakuje mi jego głosu”. Historia małżeństwa Romualda Lipki porusza do łez
Dziś przypada 76. rocznica urodzin Romualda Lipko — wybitnego muzyka i współzałożyciela Budki Suflera, który odszedł 6 lutego 2020 roku po walce z chorobą nowotworową. Choć minęły lata, jego historia miłości z Dorotą Lipko wciąż porusza. Żona artysty była przy nim do końca i do dziś podkreśla, że nadal czuje jego obecność.
Romuald Lipko odszedł 6 lutego 2020 roku po walce z chorobą nowotworową, pozostawiając po sobie nie tylko muzyczne dziedzictwo, ale i historię wielkiej miłości. Dziś, w 76. rocznicę urodzin współzałożyciela Budki Suflera, wspomnienia o artyście wracają ze szczególną siłą. U jego boku do samego końca trwała ukochana żona, Dorota Lipko, która do dziś nie potrafi pogodzić się z jego stratą i wciąż czuje jego obecność. Romuald Lipko i Dorota Lipko — jak się poznali? Romuald Lipko poznał ukochaną żonę w czasie, gdy był instruktorem muzycznym. Połączyła ich praca. „Dostałam pracę w domu kultury, a mój małżonek w tym domu kultury prowadził zespół Mirabelki”, zwierzała się Dorota Lipko w jednym z wywiadów. Zakochani od razu wpadli sobie w oko. Połączyło ich trwałe i szczęśliwe uczucie. „Ja szalenie reaguję na głos, a ten głos był taki dojrzały, że absolutnie zdominował wszystkie inne cechy”, wspominała w materiale Uwagi TVN. Muzyk zabiegał o względy ukochanej. Na każdym kroku udowadniał jej, jak wiele dla niego znaczy i obdarowywał ją bukietem ulubionych forsycji. Byli sobie pisani i wiedzieli, że razem stworzą wymarzony dom. Wspólnie doczekali się syna, Remigiusza. Chłopiec od najmłodszych lat przyglądał się pracy taty. „Myślę, że to dar, który otrzymał od Boga, to mi bardzo imponowało. Jest osobą, która się nie boi, podejmuje ryzyko i myślę, że to taka cecha osób, które dużo osiągają w życiu”, tłumaczył w jednym z wywiadów. Remigiusz Lipko nie poszedł w ślady taty, chociaż próbował swoich sił w muzyce. Rodzice uszanowali jego wybory i kibicowali w spełnianiu marzeń. Syn pary ukończył prawo i rozwija swój własny biznes. Romuald i Dorota Lipko zawsze byli dumni z jego osiągnięć. Czytaj też: Słynny tenor Wiesław Ochman i jego żona Krystyna byli razem niemal 60 lat. Jak im się to udało? Romuald Lipko, Dorota Lipko, Festiwal Piosenki Sopot 2002 Sam artysta podkreślał, że to dzięki ukochanej Dorocie mógł rozwijać karierę. Nigdy się nie kłócili i zawsze potrafili dojść do porozumienia. „Moja żona to nie jest typ zołzy, zresztą z taką bym nie wytrzymał, bo ja nie lubię się kłócić. W trudnych kwestiach zawsze dochodziliśmy rozmową do rozwiązania sprawy. Myślę, że Dorota wiedziała, jak bardzo kocham to, co robię. Ona zajmowała się naszym synem Remigiuszem, a ja byłem odpowiedzialny za sprawy finansowe. Taki mieliśmy podział i on się dobrze sprawdził”, mówił w rozmowie z tygodnikiem Świat i Ludzie. Żartował też, że to swoim częstym wyjazdom zawdzięcza stabilną rodzinę. Swój raj na ziemi zakochani stworzyli w Kazimierzu Dolnym. Dorota Lipko i Romuald Lipko spełniali się też w roli dziadków. Doczekali się wnuczki, Laury. „Każdemu życzę, by na stare lata został dziadkiem, bo wtedy przeżywa się po prostu drugą młodość. [...] Jest takim szczęściem, że tylko żałować, że mam tylko jedno”, mówił. Sprawdź też: Córką opiekował się od początku. Z synem odnowił kontakt po latach. Tak wyglądała relacja Krzysztofa Kowalewskiego z dziećmi Śmierć Romualda Lipko. Wdowa po artyście cały czas czuje jego obecność O śmierci Romualda Lipko poinformowano w 2020 roku. Artysta odszedł po walce z chorobą nowotworową. W najtrudniejszych chwilach przy jego boku trwała ukochana żona. Zawsze mógł liczyć na jej wsparcie i obecność. Byli razem przez 49 lat. Dorota Lipko w jednym z wywiadów podkreślała, że wciąż czuje jego obecność. Oboje do końca wierzyli, że uda mu się pokonać chorobę. „Z jednej strony wierzył, że będzie żył, ale jednocześnie przeczuwał, że może się to nie udać”, mówiła wdowa po artyście jakiś czas temu w rozmowie z Plejadą. Nigdy nie da się przygotować na śmierć bliskich. Trudno się pogodzić z ich stratą. Dorota Lipko próbuje odnaleźć się w nowej rzeczywistości bez męża… „Moje życie bardzo się zmieniło. Nie mam jeszcze na tyle siły, odwagi, by normalnie funkcjonować. Muszę być teraz w tym domu i mężczyzną, i kobietą. W Lublinie mamy drugie mieszkanie. O nie też trzeba zadbać”, tłumaczyła. W domu znajdują się pamiątki po ukochanym, które przypominają pani Dorocie o mężu. To dla niej bardzo trudne. Dopiero teraz jest gotowa na to, by uporządkować ich przestrzeń. Wciąż czuje przy sobie obecność ukochanego. „W tym domu dopiero teraz zaczynam powoli robić porządek. Tamtego jeszcze nie ruszyłam. Wisi w nim pokrowiec z ubraniami Romka z ostatniego koncertu. W sypialni, w której spał przed wyjazdem do szpitala, nadal sterczy kołdra. Wydawało mi się, że to minie szybciej. Poza tym wydaje mi się, że inaczej jest się godzić z żałobą człowieka niebędącego osobą publiczną”, tłumaczyła w Plejadzie kilka miesięcy temu. „Najbardziej brakuje mi Romka głosu”, dodawała. Romuald Lipko, Dorota Lipko, Paszporty Polityki, 2016
Miłość od pierwszego wejrzenia i jeden niewykorzystany moment. Historia najpiękniejszej pary PRL-u skrywa wielki sekret
Przypadkowe spotkanie w warszawskiej szkole teatralnej przerodziło się w wielką miłość Agnieszki Fitkau-Perepeczko i Marka Perepeczki. Choć byli sobie niezwykle oddani i stworzyli silny związek, przez lata odkładali decyzję o dziecku. Ostatecznie nie zdążyli spełnić tego marzenia...
Ich historia mogłaby posłużyć za gotowy scenariusz wielkiego romansu — przypadkowe spotkanie na korytarzu warszawskiej szkoły teatralnej wystarczyło, by Agnieszka Fitkau i Marek Perepeczko natychmiast stracili dla siebie głowę. Z dnia na dzień stali się nierozłączni, a ich uczucie przetrwało czterdzieści lat, mimo rozłąk, życiowych decyzji i zawodowych wyzwań. Choć los wielokrotnie wystawiał ich miłość na próbę, zawsze do siebie wracali. Tę niezwykłą historię przerwała dopiero nagła strata aktora, która na zawsze zamknęła ich wspólny rozdział. Agnieszka Fitkau-Perepeczko i Marek Perepeczko — historia miłości Oboje studiowali w szkole teatralnej w Warszawie, i to właśnie na jednym z korytarzy los pchnął ich w swoje ramiona. Od słowa do słowa przed drzwiami dziekanatu, płynnie przeszli do bliskiej znajomości, a następnie zostali parą. Dwa mocne charaktery i wielka miłość — nikt nie miał wątpliwości co do tego, że połączyło ich przeznaczenie. "Byliśmy sobie oddani jak mało kto, bo przez całe życie każde z nas widziało w drugim nie tylko atrakcyjną kobietę czy mężczyznę, ale ukochanego człowieka" — mówiła Agnieszka Fitkau-Perepeczko w wywiadzie dla magazynu VIVA!. CZYTAJ TAKŻE: Są razem od dwóch lat. To dzięki Zbigniewowi Zamachowskiemu Gabriela Muskała zmieniła swoje życie W 1966 roku wzięli ślub, lecz w przeciwieństwie do wielu innych par nie myśleli o powiększeniu rodziny. Każde z nich rzuciło się w wir pracy. Marek Perepeczko osiągnął w branży niebywały sukces, Agnieszka Fitkau grywała głównie epizody. "Nigdy nie byłam psem na role, od początku stawiałam na karierę Marka. Myślałam sobie, że on będzie grał, a ja będę chodziła na premiery, rozmawiała, dyskutowała" — wspominała aktorka w Gazecie Pomorskiej. Marek Perepeczko, Agnieszka Fitkau-Perepeczko Agnieszka Fitkau-Perepeczko i Marek Perepeczko nie mieli dzieci. Przegapili ważny moment Gdy Perepeczko został Janosikiem, jego żonę mylono z grającą Marynę Ewą Lemańską. Agnieszce Fitkau nie była przeznaczona wielka kariera w Polsce, dlatego w pogoni za marzeniami w 1981 roku postanowiła wyjechać do Australii i tam spróbować swoich sił w przemyśle filmowym. Zaryzykowała wszystkim, lecz los się jej odpłacił. Na drugim końcu świata artystka osiągnęła wielki sukces — z powodzeniem grała w serialach, została również modelką i założyła własną agencję fotograficzną. Brakowało jej jednak ukochanego, który stęskniony czekał na nią w ojczyźnie... ZOBACZ TAKŻE: Mówiono, że ich sceny miłosne nie były udawane. Przemysław Cypryański i Maria Niklińska nigdy nie skomentowali plotek o romansie W końcu Marek Perepeczko podjął odważną decyzję i wyleciał za kobietą swojego życia. Mieszkali razem, choć nie brakowało wątpliwości. "Żonie tam się spodobało, nie mówiąc o tym, że odniosła wielki sukces. Przez cztery lata do niej dojeżdżałem, aż wreszcie dojechałem z nadzieją pozostania przez pół roku. Zostałem jednak cztery i pół. O cztery lata za dużo!" — przyznał aktor w rozmowie z Dziennikiem Polskim. W Australii prowadzić teatr dla tamtejszej Polonii, lecz nie był to szczyt jego marzeń. Podczas gdy Agnieszka Fitkau błyszczała niczym najjaśniejsza gwiazda, on gasł w oczach i pogrążał się w swoim nieszczęściu... Pewnego dnia oznajmił żonie, że zamierza wrócić do Polski. Nie odnalazł się w obcym kraju tak dobrze, jak ona. Jednak kolejna rozłąka wpłynęła negatywnie na ich małżeństwo. Skrycie marzyli o powiększeniu rodziny, lecz każde z nich długo miało wówczas inne sprawy na głowie... Odkładali ten moment, w końcu było już za późno. Cztery lata nieobecności w Polsce odbiły się boleśnie na Marku Perepeczko, a także jego filmowej karierze. Branża zdążyła o nim zapomnieć, ku niebywałej rozpaczy aktora. Produkcje, w których występował, nie odnosiły dłużej spektakularnego sukcesu... W rozpaczy zaniedbał swoje zdrowie i zmagał się z poważną nadwagą. „Przerwy w tym zawodzie nie są wskazane, powroty niekiedy bywają utrudnione”, mówił. Agnieszka Fitkau-Perepeczko została jednak w Australii, gdzie miała już ugruntowaną pozycję i własny biznes. Mimo dzielącej ich odległości, Marek Perepeczko pozostał jej wierny — wycofał się z życia towarzyskiego i z ogromną cierpliwością czekał na jej powrót. Ona z kolei nie kryła, że wybór nie był łatwy — w Polsce nie miała pewności zatrudnienia, podczas gdy za oceanem prowadziła firmę fotografii rodzinnej i była współwłaścicielką pięknego, wiktoriańskiego domu. „Gdybym wróciła z nim do Polski, nie miałam gwarancji, czy znajdę pracę. A w Australii miałam już wtedy własną firmę fotografii rodzinnej i stałam się właścicielką połowy pięknego, wiktoriańskiego domu…”, opowiadała. Marek Perepeczko, Agnieszka Fitkau-Perepeczko Ich życie było pełne zawirowań Aktor boleśnie odczuwał upływ czasu. Tracił dawną formę i urodę, a widok „Janosika” w telewizji tylko przypominał mu, kim był kiedyś. Nie ukrywał swojego stanu, mówiąc wprost o „przerażającej wadze” i marzeniu, by schudnąć aż 50 kilogramów. „Mam wagę przerażającą, chciałbym schudnąć 50 kilogramów”, opowiadał. Choć dla fanów pozostawał symbolem siły i determinacji, za kulisami zmagał się z zupełnie inną rzeczywistością. „To legenda. Jestem schorowanym starym człowiekiem”, wyznawał z goryczą. Wciąż żył nadzieją, że jego żona, Agnieszka Fitkau-Perepeczko, wróci do Polski. To właśnie ona przez lata była dla niego największym wsparciem i motywacją do życia. Mimo że Agnieszka Fitkau-Perepeczko zaczęła nowe życie w Australii, jej relacja z Markiem Perepeczką nigdy nie wygasła. Dzieliły ich tysiące kilometrów i długie miesiące rozłąki, a jednak wciąż pozostawali sobie bliscy. Regularnie rozmawiali. Jak sama przyznawała, ich więź była na tyle silna, że mimo wszystko nadal czuli się małżeństwem, nawet jeśli kontakt bywał sporadyczny. To uczucie nie poddawało się ani czasowi, ani odległości. Marek Perepeczko nie miał wątpliwości — to właśnie ona była dla niego najważniejsza i to dzięki niej znajdował sens, by trwać dalej. „Lubimy z Markiem swoje towarzystwo, dlatego wciąż – mimo odległości i długich rozstań – jesteśmy małżeństwem. Bywa, że nie mamy kontaktu kilka miesięcy, ale zawsze pamiętamy o 21 czerwca”, opowiadała aktorka. W końcu po dwóch dekadach spędzonych za granicą Agnieszka Fitkau-Perepeczko podjęła decyzję o powrocie do Polski. Jak sama podkreślała, Marek Perepeczko zawsze stał po jej stronie — niezależnie od opinii innych i życiowych wyborów. „Cokolwiek bym zrobiła, Marek był w stanie mnie bronić. Wiele osób mnie potępiało za różne rzeczy, lecz on nigdy. Łączył nas taki rodzaj uczucia, który był zrozumiały tylko dla nas”, mówiła w VIVIE!. Choć po latach znów byli blisko siebie, nie zdecydowali się na wspólne zamieszkanie. Marek Perepeczko otwarcie mówił o powodach — brak odpowiednich warunków i niespełnione marzenia o przestrzeni, w której każde z nich mogłoby czuć się swobodnie. Wspominał o pragnieniu dużego mieszkania, biblioteki i miejsca dla żony, która ceniła niezależność. Czytaj też: Huczało o ich związku. Teraz Kaeyra mówi wprost o Krzysztofie Zalewskim. Jedno zdanie rozwiewa wszystkie wątpliwości Po latach zawodowych zawirowań los ponownie się do niego uśmiechnął — Marek Perepeczko pojawił się w „13 posterunku”. Choć produkcja nie przyniosła oczekiwanego sukcesu, a jego role spotykały się z krytyką, aktor nie przestał szukać swojego miejsca. Ostatecznie odnalazł je w Częstochowie, gdzie objął funkcję dyrektora teatru. Ich życie znów toczyło się osobno — ona została w Warszawie, on na stałe związał się z Częstochową. Mimo fizycznej odległości ich relacja nie straciła na sile. Jak podkreślała Agnieszka Fitkau-Perepeczko, oboje cenili wolność i niezależność, ale jednocześnie pozostawali sobie niezwykle bliscy. Łączyła ich miłość, przyjaźń i codzienny kontakt, który pozwalał im być obecnymi w swoim życiu mimo wszystko. Tragiczna strata. Marek Perepeczko odszedł zbyt szybko Listopad 2005 roku okazał się dla nich ostatnim wspólnym rozdziałem. Marek Perepeczko odwiózł Agnieszkę Fitkau-Perepeczko na zlot fanów „M jak miłość” do Łodzi, a wieczorem, jak zawsze, jeszcze ze sobą rozmawiali. Nic nie zapowiadało tragedii — był zmęczony, powiedział tylko, że zadzwoni następnego dnia. Ona jednak obudziła się nad ranem z niepokojem, którego nie potrafiła wytłumaczyć. Gdy próbowała się z nim skontaktować, telefon milczał. „Powiedział, że jest śpiący i jutro do mnie zadzwoni. Nie wiem dlaczego, ale rano obudziłam się o czwartej i nie mogłam dalej spać. Przeczekałam do siódmej i zadzwoniłam do Marka. Telefon nie odpowiadał…”, opowiadała aktorka. Tej nocy, z 16 na 17 listopada 2005 roku, Marek Perepeczko odszedł na zawał serca. Ich historia zakończyła się nagle, pozostawiając po sobie niedopowiedziane słowa i uczucie, które przetrwało wszystko — aż do samego końca. Agnieszka Fitkau-Perepeczko, Marek Perepeczko, 8.12.2005
Nie była pierwsza, ale okazała się tą najważniejszą. Historia wielkiej miłości Krzysztofa Krauze
Dziś przypada 73. rocznica urodzin Krzysztof Krauze – jednego z najwybitniejszych polskich reżyserów i scenarzystów. Jego życie było pełne filmowych sukcesów, trudnych doświadczeń i wielkich uczuć. Choć kilka razy stawał na ślubnym kobiercu, prawdziwe szczęście odnalazł dopiero u boku Joanna Kos-Krauze, z którą stworzył nie tylko wyjątkowy związek, ale i jedne z najważniejszych filmów w historii polskiego kina.
Dziś mija 73. rocznica urodzin Krzysztof Krauze – twórcy takich filmów jak Mój Nikifor, Plac Zbawiciela czy Papusza. Reżyser, który odszedł w Wigilię 2014 roku po długiej walce z chorobą nowotworową, pozostawił po sobie nie tylko wybitne dzieła filmowe, ale także poruszającą historię życia prywatnego. Choć jego droga do szczęścia była pełna trudnych wyborów i zakończonych związków, to dopiero relacja z Joanną Kos-Krauze okazała się tą najważniejszą – zarówno w życiu, jak i w pracy twórczej. View Ediplayer on the source website Joanna Kos-Krauze i Krzysztof Krauze - historia miłości On reżyser i scenarzysta, ona… także. Joanna Kos-Krauze poznała przyszłego męża pod koniec lat 90., gdy sama była mężatką. To z resztą jej ówczesny ukochany – Mateusz Kos – zaproponował, by artystka spotkała się z Krzysztofem Krauze. Po co? Przewodnicząca Gildii Reżyserów Polskich chciała nakręcić film o Żydach, jednak miała problem z kilkoma rzeczami. Początkowo Joanna Kos nie chciała tego spotkania, bo po wywiadach z Krauze, które widziała, nie miała o nim dobrego zdania. W końcu dała się jednak przekonać. Zobacz: Małżeństwem są od 50 lat, są dla siebie ukojeniem. Niewiele osób wie, że mąż Barbary Bursztynowicz to znany aktor Wskazówki do filmu zostały zebrane, ale o uczuciu miłości od pierwszego wejrzenia nie było mowy. „Mnie było wtedy jakieś trzydzieści pięć kilo więcej, niedawno urodziłam dziecko. Od początku jednak świetnie się nam rozmawiało. Poznałam go w momencie, kiedy ciągle jeszcze nie wiedział, jak znów wystartować”, opowiadała kilka lat temu Joanna Kos-Krauze w Polityce. Czas jednak mijał, relacja pary się zacieśniała, aż mąż Joanny Kos postanowił wyjechać do Nowego Jorku i zostać tam rabinem. To był koniec związku pary. Mama dwuletniego syna zamieszkała z Krzysztofem Krauze, a ten stał się dla chłopca drugim ojcem. „Jestem wdzięczna losowi, że przez tyle lat nigdy nie zostałam postawiona przez Krzysztofa w sytuacji, kiedy musiałabym wybierać między nim a moim synem. Obaj są sobie bliscy, a mąż właściwie go wychował. Często myślę, że skomplikowane związki Krzysztofa z kobietami, problemy z uporządkowaniem emocji, poczucie zagubienia wynikały z jego dzieciństwa, z braku dostatecznego kontaktu z matką”, opowiadała w przeszłości tej samej gazecie scenarzystka. Po sześciu latach zakochania Krzysztof i Joanna postanowili wziąć ślub. Wydarzenie miało miejsce 28 lutego 2004 roku w Nowym Sączu, który był bliski zarówno jej, jak i jemu. Uroczystość odbyła się w szczególnym czasie, bo zaraz przed zdjęciami do wspólnego filmu twórców – Mój Nikifor. „Bierzemy nasz ślub przed pierwszymi klapsami. Trudno byłoby nam psychicznie znieść osobistą uroczystość i pobyt na planie. Ta decyzja o ślubie jest dla nas zupełnie naturalna”, opowiadał Krzysztof Krauze lokalnym dziennikarzom. Wesele odbyło się w restauracji Ratuszowa i trwało do białego rana. Czytaj też: Z byłą żoną rozstał się w nieznanych okolicznościach. Jeszcze bardziej tajemniczy był jego związek z Anną Nastulanką... <img src="https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/48/2024/07/imgrw11Ms-9984b8a.jpg" width="1600" height="2400" alt="Gdynia, 16.09.2006. Krzysztof Krauze - rezyser, Joanna Kos - Krauze - rezyser, nagroda glowna - Zlote Lwy. 31 Festiwal Polskich Filmow Fabularnych w Gdyni. Fot. Krzysztof Jarosz / FORUM,Image: 425012241, License: Rights-managed, Restrictions: , Model Release: no, Credit line: Krzysztof Jarosz / Forum" title="Gdynia 2006" /> Wspólne filmy małżeństwa Krauze i choroba reżysera To właśnie żona zainspirowała i namówiła Krzysztofa Krauze do nagrania filmu Mój Nikifor, od którego zaczęła się współpraca małżonków. Później zrealizowali oni równie genialne produkcje takie, jak: Plac Zbawiciela czy Papusza. Filmem współtworzonym przez parę nazywa się też dramat społeczny Ptaki śpiewają w Kigali, jednak pan Krzysztof Krauze był obecny na planie tylko kilkanaście pierwszych dni. Prace nad filmem przerwała jego choroba i śmierć. Ostatecznie obraz został dokończony przez Joannę Kos-Krauze. Premiera odbyła się dopiero w 2017 roku. Ptaki śpiewają w Kigali zdobyło wiele nagród, w tym Srebrne Lwy na Festiwalu w Gdyni. O tym, że jest chory na nowotwór prostaty, Krzysztof Krauze wiedział już niemal dekadę przed śmiercią. Nie chciał się jednak leczyć i jak sam mówił „bardziej od raka, bał się spotkania z rekinem podczas wakacji”. Dopiero w 2006 roku poddał się zabiegowi wycięcia prostaty. „W październiku okazało się, że mam przerzuty w kościach. W kręgach, żebrach, stawach biodrowych. I jeśli natychmiast nie zacznę się leczyć, jeśli nie zmienię stosunku do swojej choroby, każdy następny rok będzie cudem darowany. […] Czym grozi przerzut do kręgosłupa? Kompresją kręgów, przerwaniem rdzenia... Barwnym, za to krótkim życiem na morfinie”, opowiadał Wyborczej reżyser. Ostatecznie dzięki poszukiwaniu odpowiedniego leczenia w RPA i wsparciu żony scenarzyście udało się podarować siedem dodatkowych lat życia… Krzysztof Krauze zmarł 24 grudnia 2014 roku. Zobacz też: Daniel Olbrychski i Jan Englert rywalizowali o względy tej samej kobiety! Atmosferę podgrzewał Kazimierz Kutz Wywiad z Joanną Kos-Krauze – VIVA! 2017 Trzy lata po śmierci ukochanego Joanny Kos-Krauze, artystka udzieliła nam wywiadu. Opowiedziała w nim, jak radzi sobie z żałobą po mężu. Poniżej przytaczamy fragment rozmowy prowadzonej przez Beatę Nowicką. Pani przyniosła ze szpitala plecak Krzysztofa, a w nim były: portfel, nieważne karty kredytowe, dowód, prawo jazdy, gumy do żucia, okulary, ładowarka… Ten plecak wciąż tu jest, w gabinecie. Zagląda Pani czasami do środka? Niespecjalnie. W ogóle jestem na etapie, że wszystkim wszystko oddaję, mam za dużo rzeczy, muszę zdecydować, co dalej z tym zrobić. Nie ma czegoś takiego, co chciałabym zatrzymać. Przedmioty są dla mnie bez znaczenia. Nawet plecak? Plecak ktoś powinien sobie zabrać. Ukochane okulary Krzysia wziął nasz przyjaciel, krytyk filmowy, i będzie je nosił przez następne 20 lat. Jak słynną kurtkę Cybulskiego, którą nosi kolejne pokolenie. Część ciuchów wzięła rodzina, przyjaciele, resztę oddałam do filmu, kostiumografce. Może plecak weźmie syn? Po co ma tu stać do końca świata. Bez sensu. „Ptaki śpiewają w Kigali” to film o ogromnej dyscyplinie. Opowieść o śmierci i cierpieniu snuje Pani chłodno, z dystansem, choć dwie główne bohaterki naładowane są emocjami na granicy eksplozji. Ten film Pani pomógł w przeżywaniu żałoby? Na pewno. Zrozumiałam, że ludziom trzeba pozwolić odejść. Żeby żyć, trzeba się pogodzić z odchodzeniem bliskich. W Rwandzie dostrzegłam, że śmierć będąca wynikiem naturalnego procesu, nawet strasznej choroby, ale w otoczeniu rodziny, bliskich, to jest dar. Nie wierzę w życie pozagrobowe, w piekło i niebo. Wierzę w piekło na ziemi. […] Czuje się Pani samotna? A czy samotność jest czymś złym? Z tą samotnością bywa tak, że raz człowiek jest samotny, potem zakłada rodzinę, potem odchodzą dzieci, znowu jest samotny, potem ktoś umiera… Uwielbiam „Chłopów” Reymonta, nawet jego wielostronicowe opisy przyrody, i tam jest tłum bohaterów, ale jak człowiek patrzy na te postaci, na ich monologi wewnętrzne, to oni całe dnie chodzili w znoju po polu, wieczorem padali na łóżko, na trzy godziny, i też byli samotni. Nam się niesamotność kojarzy z tym, że człowiek chodzi ze znajomymi po bankietach, ciągle mu dzwoni telefon, jest rozrywany… […] …? To nie znaczy bez marzeń. Moim problemem w życiu było: ja chcę, ja chcę. Nie ma czegoś takiego. Człowiek mówi, że chce, że wie, czego chce, potem to dostaje i to się okazuje nie tym. Ważne, żeby wiedzieć, czego na pewno się nie chce, na co więcej człowiek już się nie zgodzi. To jest bardzo dużo. Pragnienia są najgorszym złudzeniem, zjadają nas. Joanna Kos-Krauze w VIVIE! 2017 Krzysztof Krauze w VIVIE! 1999
Jednego kochała najmocniej, inni trafili do jej książek. Życie uczuciowe Joanny Chmielewskiej, o którym nikt nie mówił
Dziś mija 94. rocznica urodzin Joanny Chmielewskiej – jednej z najpopularniejszych polskich pisarek kryminalnych. Jej życie prywatne było równie barwne jak fabuły powieści: miała jednego męża i trzy głośne związki, a jednego z partnerów uwieczniła w książkach pod intrygującym pseudonimem.
Rodzina widziała ją w roli lekarza, ona wybrała architekturę, a ostatecznie została okrzyknięta królową polskiego kryminału. Joanna Chmielewska napisała ponad 60 książek, a inspiracje do wielu z nich czerpała z własnego życia, które bywało równie zaskakujące jak jej powieści. Dziś mijają 94 lata od chwili, gdy przyszła na świat w Warszawie. W jej życiu nie brakowało burzliwych relacji – przeżyła cztery wielkie historie miłosne, a trzech partnerów sportretowała później na kartach swoich książek. Joanna Chmielewska: zakochała się w swoim mężu w liceum Nazywała się Irena Barbara Becker, urodziła się w 1932 roku w Warszawie. Od rodziny słyszała, że powinna zostać lekarzem, ale jej się w liceum zamarzyła architektura. Dostała się na studia na Politechnice Warszawskiej, choć z lekkim poślizgiem, bo jeszcze w szkole średniej zakochała się w Stanisławie Kuhnie i szybko została jego żoną. Młodzi niedługo po ślubie zostali rodzicami Jerzego, a pięć lat później na świat przyszedł Robert. Urodzenie drugiego dziecka sprawiło, że śmiertelnie obraziła się na politykę, a to dlatego, że tuż przed porodem ukochany Chmielewskiej odmówił pomocy przy tym ważnym rodzicielskim momencie, na rzecz czegoś dla niego jeszcze większego, tj. wiecu politycznego. Był wtedy październik 1956 roku, a do władzy doszedł Władysław Gomułka. Małżeństwo Joanny Chmielewskiej należało do tych wybuchowych. Mówiła o mężu, że partnerem był wspaniałym, ale przy tym też cholerykiem i kiedy on wybuchał gniewem, ona po chwili do niego dołączała. Napiętą atmosferę pisarka potrafiła wyładowywać na przypadkowych przedmiotach, którymi w złości rzucała. Na szczęście nie w męża, tylko przez męża. Z drugiej strony Stanisław Kuhn nie był mężczyzną, który czeka, aż żona wykona wszystkie obowiązki domowe i przyjdzie z pracy "na gotowe". „Mój mąż miał stosunek uczciwie partnerski”, mówiła w rozmowie z Remigiuszem Grzelą. „To, które z nas pozmywa, zależało od tego, które ma czas i siłę. Miałam luz, bo oddałam robotę, on mył okna, mnie nie pozwalał w ogóle czymkolwiek się zajmować, więc siedziałam z „Przekrojem” na tapczanie. Natomiast kiedy prosiłam: Przynieś węgiel, to mówił, że nie pójdzie, bo nie ma węgla. Dobrze, powiedziałam, w cholerę jasną i wzięłam wiaderka. Na drugim piętrze już mnie doganiał, wyrywał wiaderka i szedł do piwnicy. Stałam w drzwiach i nie wolno było mi się nawet schylić. Powiedziałam, wracając na górę, kiedy on leciał z tymi wiaderkami ze śpiewem na ustach: Kochanie, dlaczego na litość boską, jak cię prosiłam, żebyś poszedł po węgiel, to nie chciałeś, a teraz radosny z tym ścierwem lecisz. Odpowiadał, że chciał ze mną, a sam to nie lubi. Miał takie upiorne pomysły, ale jako mąż był wyjątkowo porządnym człowiekiem. On mnie kochał i życzył sobie, żebym mu patrzyła na ręce". Kiedy Stanisław Kuhn zostawił żonę po 11 latach, jak sama pisała, było to "z wtorku na środę", świat jej się zawalił. Ci, co ją znali, uważali, że był jej największą miłością. Ból był na tyle duży, że myślała nawet o odebraniu sobie życia. Ale kiedy wyobraziła sobie, że wkłada głowę do piekarnika, ta wizja rozbawiła ją na tyle, że zrezygnowała. Czytaj również: W latach 70. cała Warszawa huczała o tym związku. Jerzy Kamas złamał serce Wiesławie Niemyskiej Joanna Chmielewska: życie miłosne po rozwodzie Po rozwodzie Joanna Chmielewska była jeszcze w trzech związkach, wszystkie były nieformalne. Co prawda o byłym mężu w swoich książkach pisarka nigdy nie wspomniała - ze względu na synów, ale wszyscy następni partnerzy wystąpili w jej historiach i zostali "obsmarowani". Jednym z nich był Wojciech, z zawodu prokurator, który gościł nie w jednej, a kilku powieściach i nosił pseudonim "Diabeł", bo mimo jego oczywistych zalet - był niezwykle urodziwy i męski, zdradzał Chmielewską. "W efekcie pisarka dostała nerwicy, po czym doszła do wniosku, że mężczyzn należy akceptować takimi, jakimi są, gdyż nigdy nie uda się ich zmienić", podsumował w swojej książce "PRL Po godzinach. Celebryci, luksusy, obyczaje" Sławomir Koper. W kolejny, wydawało się jej, że dość poważny związek pisarka weszła z Markiem, był warszawiakiem, tak jak ona, a co istotniejsze, był blondynem, o którym jak sądziła, wspominała jej wróżka. We „Wszystko czerwone” pisała: – No właśnie! Miałaś przyjechać w końcu czerwca. – Miałam, ale nie mogłam. Zakochałam się. – A Leszek… Alicja nagle urwała i spojrzała na mnie ze zdumieniem widocznym nawet w ciemnościach. – Co zrobiłaś?! – spytała, jakby nie wierząc własnym uszom. – Zakochałam się - wyznałam ze skruchą. – Mało ci było…?! Zwariowałaś? – Możliwe. Co ja ci na to poradzę… – W kim?! – W jednym takim. Nie znasz człowieka. Zdaje się, że to właśnie ten blondyn mego życia, którego mi wróżka przepowiadała. Bardzo długa historia i kiedy indziej ci opowiem. Ta historia miłości zakończyła się ostatecznie przeprowadzką "blondyna życia" Chmielewskiej na Warmię, gdzie rozpoczął swoje pustelnicze życie. „Mężczyźni? – pytała z zadumą pani Joanna. – Owszem, lubię ich, ale ci zwyczajni, przeciętni śmiertelnie mnie nudzą. Poza tym mają jedną straszną wadę. Oni chcą codziennie jeść”. Zobacz też: Miałam dwóch bardzo dobrych mężów – mówi słynna podróżniczka Elżbieta Dzikowska Joanna Chmielewska, Warszawa 1980 r. Joanna Chmielewska, Warszawa, 11.08.2011 r. Źródła: S. Koper, "PRL Po godzinach. Celebryci, luksusy, obyczaje", wyd. Harde, 2022
To była wielka miłość Aleksandry Zawieruszanki. Jego odejście przeszło niemal bez echa
Aleksandra Zawieruszanka przez lata unikała blasku fleszy, wybierając życie z dala od show-biznesu. U jej boku był mężczyzna, który okazał się najważniejszą postacią w jej życiu. Ich historia to opowieść o miłości, lojalności i ciszy, która przyszła na końcu.
Choć widzowie pamiętają ją z kultowych ról w "Stawce większej niż życie" czy "Rzeczpospolitej babskiej", sama aktorka wielokrotnie podkreślała, że to nie kariera była jej największym spełnieniem. Najważniejsze miejsce zajmował dom, rodzina i mąż – Zdzisław Paprocki, z którym stworzyła trwały, wieloletni związek. Aleksandra Zawieruszanka nie żyje. Kim była aktorka, która wybrała prywatność zamiast sławy? Aleksandra Zawieruszanka zmarła 29 marca 2026 roku w wieku 88 lat. Była jedną z najbardziej rozpoznawalnych aktorek czasów PRL-u, znaną z ról w filmach i serialach, które na stałe zapisały się w historii polskiej kultury. Widzowie kojarzą ją przede wszystkim z charakterystycznych, wyrazistych kreacji, które wnosiły do produkcji autentyczność i emocjonalną głębię. Urodziła się 3 kwietnia 1937 roku w Bielsku. Występowała zarówno na scenach teatralnych, jak i przed kamerą, budując pozycję jednej z ciekawszych aktorek swojego pokolenia. Mimo zawodowych sukcesów, zdecydowała się na krok, który w środowisku był rzadkością – świadomie wycofała się z życia publicznego. "Jako aktorka miałam swoje pięć minut i chyba nie potrafiłam ich wykorzystać dla zrobienia prawdziwej kariery. To kwestia charakteru: obca jest mi filozofia, wedle której cel uświęca środki" – wspominała po latach w rozmowie z serwisem e-teatr.pl. To właśnie wtedy na pierwszy plan wysunęło się jej życie prywatne – znacznie ważniejsze niż kolejne role. "Najważniejsze jest dla mnie osobiste prywatne życie: dom, mąż, syn... Chyba jednak jestem bardziej kobietą niż aktorką", powiedziała tygodnikowi "Panorama". ZOBACZ TEŻ: U szczytu sławy porzuciła aktorstwo i nigdy tego nie żałowała. Aleksandra Zawieruszanka wolała być żoną i mamą niż gwiazdą kina Zdzisław Paprocki: kim był mąż Aleksandry Zawieruszanki? Zdzisław Paprocki był postacią zupełnie spoza świata show-biznesu. Prawnik, varsavianista, człowiek głęboko związany z historią Warszawy i literaturą. To nie czerwone dywany, lecz książki i intelektualne rozmowy były jego naturalnym środowiskiem. Ich relacja od początku opierała się na wspólnych wartościach. Połączyła ich miłość do słowa pisanego, historii i spokojnego życia z dala od medialnego zgiełku. Wspólnie stworzyli dom, którego sercem była imponująca biblioteka – licząca ponad 10 tysięcy książek. "Czasem, wspólnie z mężem sięgamy po tomik poezji Gałczyńskiego albo Szymborskiej. Beletrystyki nie czytam. Lubię dzienniki, wspomnienia. Jestem miłośniczką książek i ciągle ich w naszym domu przybywa" – wspominała aktorka w rozmowie z e-teatr.pl. Paprocki był młodszy od aktorki o dziewięć lat, jednak różnica wieku nigdy nie stanowiła dla nich problemu. Ich związek był partnerski, oparty na wzajemnym szacunku i codziennej bliskości. Unikali rozgłosu, nie pojawiali się na salonach, nie budowali swojego wizerunku w mediach. SPRAWDŹ TEŻ: Zachwyciła Hollywood, porównywano ją do Grety Garbo. Historia Joanny Pacuły wyglądała jak gotowy scenariusz filmu. Tyle że jej życie wcale nie było usłane różami Życie Aleksandry Zawieruszanki po śmierci męża Zdzisław Paprocki zmarł 8 listopada 2021 roku w wieku 75 lat. Na stronie nekrologi.wyborcza.pl można było przeczytać poruszające pożegnanie rodziny. "28 listopada 2021 roku zmarł w wieku 75 lat Zdzisław Paprocki prawnik, varsavianista-kolekcjoner. Msza święta żałobna odprawiona zostanie w piątek 10 grudnia 2021 roku o godzinie 10:15 w Domu Pogrzebowym na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach, po czym nastąpi odprowadzenie urny z Prochami do grobu na cmentarz miejscowy. Pogrążona w bólu żona Ala, synowa Ania i wnuki Krzysztof, Maria, Małgorzata, Antoni." Został pochowany na warszawskich Powązkach Wojskowych – miejscu, gdzie spoczywają wybitni przedstawiciele polskiej historii i kultury. Śmierć męża była dla Aleksandry Zawieruszanki momentem granicznym. Po latach wspólnego życia nagle została sama. To doświadczenie głęboko ją zmieniło. Wkrótce po odejściu Paprockiego zamieszkała w Domu Artystów Weteranów w Skolimowie. Tam spędziła ostatnie lata swojego życia – w miejscu, które dla wielu artystów staje się spokojną przystanią na końcu drogi.
Kochała go bez pamięci, straciła zbyt wcześnie. Jolanta Lothe i Helmut Kajzar byli duetem idealnym. Ich historia porusza do dziś
Rola w „Rejsie” przyniosła Jolancie Lothe rozpoznawalność, ale jednocześnie na lata zamknęła ją w określonym wizerunku. Przełomem okazało się dopiero spotkanie z Helmutem Kajzarem – reżyserem, który dostrzegł w niej coś więcej i stał się nie tylko partnerem życiowym, ale też najważniejszym wsparciem w jej artystycznej drodze.
Mimo że rola w kultowej komedii Marka Piwowskiego "Rejs" dała Jolancie Lothe dużą popularność, zaszufladkowała ją przy tym na lata. „Ja tam nie grałam. Pokazywano mnie i mój biust", kwitowała aktorka. Potem grywała głównie amantki. W "Klubie profesora Tutki" dostała rolę niewiernej żony, w serialu "Doktor Ewa" zagrała seksowną pielęgniarkę, siostrę Genowefę Kłoś, a w produkcji "Daleko od szosy" była wyzywającą prostytutką Lolą, która uwiodła głównego bohatera, Leszka. "Pomagało mi to, ale i przeszkadzało, ograniczało. Pewne role były dla mnie niedostępne", podkreślała. Etykieta, która przylgnęła do aktorki w latach 70., nie pozwoliła jej w pełni rozwinąć skrzydeł i realizować się aktorsko. Miała wrażenie, że na świecie jest tylko jeden reżyser, który nigdy nie zaoferuje jej roli „po warunkach” – był nim jej mąż, Helmut Kajzar. Jolanta Lothe i Helmut Kajzar jak się poznali? Zostali parą, kiedy Jolanta Lothe była rozpoznawana już nie tylko jako piękna kobieta z "Rejsu", ale także pielęgniarka Gienia Kłoś, z serialu "Doktor Ewa". W 1970 roku jej zdjęcia z tejże produkcji drukowały ponoć wszystkie gazety od "Panoramy" po przeznaczoną dla rolników "Chłopską Drogę". Helmut Kajzar był wtedy dopiero na początku swojej kariery reżysera, miał duży potencjał i już wtedy wróżono mu sukces. Lothe znała go jeszcze z czasów studiów aktorskich, ale nie zwróciła na niego szczególnej uwagi. Z kolei Kajzar dostrzegł ją od razu. Uczucie narodziło się pomiędzy nimi, kiedy współpracowali przy spektaklu Teatru Telewizji, w którym ona grała, a on był asystentem reżysera. Okazało się, że mają więcej wspólnego, niż się Jolancie wydawało. Z pozoru rzeczywiście pochodzili z dwóch innych światów. Ona wychowała się w mieszczańskiej rodzinie, babka była poetką, matka, Wanda Lothe-Stanisławska, aktorką, która zagrała z córką w kultowym "Rejsie", on pochodził ze wsi, z chłopskiej rodziny. Teatr w jego życiu pojawił się dopiero w czasach studenckich. I to właśnie ta miłość do teatru połączyła Lothe i Kajzara. Warszawa, 1974. Od lewej: Jolanta Lothe i Jolanta Bohda na planie serialu filmowego pt. Obrazki z życia <img src="https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/48/2024/07/imgGYyVTy-de2f735.jpg" width="1600" height="1631" alt="Warszawa, 1974-11-16. Aktorki Jolanta Lothe (P) i Jolanta Bohdal (C) na planie serialu filmowego pt. Obrazki z ¿ycia, w zbiorowej re¿yserii, wg scenariusza Andrzeja Kotkowskiego, powsta³ego na podstawie felietonów Jerzego Urbana, publikowanych w Kulisach. ms PAP/CAF/Ireneusz Radkiewicz" title="Na planie filmowym" /> Byli w związku przez rok, ale potem aktorka wyjechała do innego miasta za pracą. Nie wyobrażała sobie relacji na odległość, więc zerwała kontakt z Helmutem. Po wyprowadzce szybko zdała sobie sprawę, że nie może przestać myśleć o byłym partnerze. Kiedy spotkali się kolejny raz, wiedzieli, że nie mogą bez siebie żyć i wkrótce potem pobrali się, a na świecie powitali swoją córkę, Paulę. Tworzyli bardzo zgrany duet nie tylko prywatnie, ale też zawodowo. Jolanta Lothe była muzą męża, wizjonera teatru. Dzięki Kajzarowi Lothe w końcu mogła rozwinąć się aktorsko. Przyjmowała jego propozycje ról do spektaklów Teatru Telewizji, które reżyserował, czerpiąc satysfakcję z każdej postaci. Pojawiła się w takich sztukach, jak "Sędziowie" czy "Rycerz Andrzej". Dostawała za nie świetne recenzje. Zobacz też: Anna Nehrebecka dwa razy brała ślub. Dla drugiego męża poświęciła karierę i wyjechała z Polski "Marzyłam o graniu niekonwencjonalnych, trudnych psychologicznie postaci. W takich rolach obsadzał mnie jedynie Kajzar. Nie ukrywam, że był człowiekiem, z którym najchętniej wtedy pracowałam", wyznała w magazynie "Świat seriali" Jolanta Lothe. Kariera Helmuta Kajzara poszybowała w górę, miał szansę reżyserować spektakle teatralne nie tylko w dużych miastach w Polsce — Wrocławiu, Krakowie, Warszawie, ale też za granicami kraju, w Londynie i Berlinie. Jego żona przez cały czas bardzo mu kibicowała. Warszawa 10.1990. Jolanta Lothe, videodram oparty na tekstach Helmuta Kajzara <img src="https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/48/2024/07/imgsAPkEu-b67a3ca.jpg" width="2427" height="1600" alt="Warszawa 10.1990. Teatr Szwedzka 2/4 przy ulicy Szwedzkiej. Videodram oparty na tekstach Helmuta Kajzara pt. Akt-orka III. Nz. aktorka Jolanta Lothe podczas próby przed premier¹ spektaklu 19 padziernika 1990. gr PAP/Andrzej Rybczyñski Dok³adny dzieñ wydarzenia nieustalony." title="Videodram Akt-orka III" /> Jolanta Lothe: strata męża Pod koniec lat 70. Kajzar usłyszał dramatyczną diagnozę. Miał czerniaka. Wiadomość o chorobie męża sprawiła, że aktorka zniknęła z ekranów i poświęciła swój czas wszelkim próbom ratowania ukochanego. „Szalałam, sprowadzałam jakichś ludzi. Andrzej Makowiecki zawiózł go do szpitala, gdzie miał go uleczyć fizyk cudotwórca, ale nie uleczył”, zwierzała się po latach aktorka (cytat za Plejada.pl). Reżyser poddał się dwóm operacjom, ale nie udało się go uratować. Odszedł 21 sierpnia, trzy dni po swoich 41. urodzinach. Jolanta Lothe straciła życiowego partnera, ale także jedynego człowieka, który poza jej urodą, dostrzegał w niej także talent. Za to pozostała mu do końca wdzięczna. „Był jedynym reżyserem, który widział we mnie aktorkę. W jego spektaklach stworzyłam swe najlepsze kreacje. Zawdzięczam mu też... córkę i drugiego męża”, wyznała Jolanta Lothe w jednym z wywiadów. Po śmierci męża aktorka utrzymywała bliskie relacje z jego przyjacielem, Piotrem Lachmanem. W najtrudniejszych momentach choroby Piotr dodawał małżeństwu otuchy, a gdy Helmut odszedł, przyjaciel zaopiekował się wdową. Na przestrzeni czasu ich przyjaźń przerodziła się w uczucie. Lothe i Lachmann związali się ze sobą i stworzyli eksperymentalny VideoTeatr, który był kontynuacją dziedzictwa Helmuta Kajzara i spełnieniem jego marzenia. Sztuki reżysera można było oglądać w tej formie do 2019 roku. „Myślę, że Helmut nas połączył, żebyśmy mogli zrobić teatr, o jakim on zawsze marzył”, mówiła Jolanta Lothe w „Świecie seriali”. Aktorka zmarła 1 kwietnia 2022 roku, na krótko przed swoimi 80. urodzinami. Czytaj też: Miał 28 lat, jego tragiczna śmierć wstrząsnęła światem. Do dziś kulisy odejścia aktora owiane są tajemnicą Jolanta Lothe i Piotr Lachmann <img src="https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/48/2024/07/img4xj5uq-7d2cbcb.jpg" width="2441" height="1600" alt="Warszawa 10.1990. Teatr Szwedzka 2/4 przy ulicy Szwedzkiej. Videodram oparty na tekstach Helmuta Kajzara pt. Akt-orka III. Nz. aktorka Jolanta Lothe i re¿yser Peter Lachmann podczas próby przed premier¹ spektaklu 19 padziernika 1990. gr PAP/Andrzej Rybczyñski Dok³adny dzieñ wydarzenia nieustalony." title="Videodram Akt-orka III" />
Jej twarz zna każdy Polak. W wieku 23 lat została wdową. To, co wydarzyło się potem, zaskakuje do dziś
Dziś świętuje swoje urodziny, a jej twarz od lat doskonale znają widzowie najpopularniejszych polskich seriali. Ewa Telega to jednak nie tylko aktorka z imponującym dorobkiem, ale też kobieta o niezwykłej historii – naznaczonej wielką miłością, bolesną stratą i długą drogą do szczęścia u boku Andrzeja Domalika.
Jej twarz rozpoznaje niemal każdy. Choć nieustannie pojawiała się na ekranie w takich produkcjach jak „Komisarz Alex”, „Ojciec Mateusz” czy „Czas honoru”, jej życie skrywa znacznie bardziej osobistą opowieść. Ewa Telega-Domalik, od 1992 roku żona reżysera Andrzeja Domalika, dziś u boku ukochanego cieszy się stabilnością, której kiedyś nie mogła sobie wyobrazić. Były jednak chwile, kiedy wydawało się, że miłość nie ma już dla niej miejsca. W wieku zaledwie 23 lat straciła męża – Marcina Isajewicza, w tragicznych okolicznościach, które wstrząsnęły jej światem. Po tym traumatycznym przeżyciu, które zabrało jej spokój na wiele lat, Ewa walczyła z żałobą przez siedem długich lat... „Nie potrafię sobie wyobrazić, że mogłabym przeżyć coś takiego po raz drugi. Dziś wszyscy biegają do psychologów, łyka się tabletki. Ja przeszłam przez to na żywca” – mówi. Kim był Marcin Isajewicz i jak potoczyły się ich losy? Tajemnica, która wciąż kryje się za tą historią, zaskakuje na każdym kroku. Ewa Telega i Marcin Isajewicz: historia miłości Ewa Telega i Marcin Isajewicz poznali się w łódzkiej Filmówce, on był od niej starszy o 9 lat. Ewa Telega studiowała na wydziale aktorskim, Marcin Isajewicz kończył operatorkę. Pochodził z Radomia, jego przyszła żona z Kędzierzyna. Urodziła się 31 marca 1962 roku, skończyła Szkołę Baletową w Bytomiu. Zdobyła w niej nie tylko taneczne umiejętności. W internacie nauczyła się też twardej dyscypliny: „W szkole walczyłam o to, by być lekka jak piórko. Panował tam pruski dryl, w stołówce porcje były małe, nie było mowy, by ktoś podjadał, bo ważyli nas prawie codziennie. Ciągle byłam głodna. Czasem nie wytrzymywałam i szłam kupić sobie kremowe ciastko”, wspominała po latach w „Superlinii”. Zobacz też: Jan Suzin i Alicja Pawlicka byli świetnym małżeństwem, ona wyleczyła się przy nim z traumy Nie wiadomo, jak potoczyłyby się jej losy, gdyby nie film "Sanatorium pod Klepsydrą". Jako czternastolatka zakochała się platonicznie w grającym tam Janie Nowickim i coraz intensywniej j zaczęła myśleć o aktorstwie. Poszła na studia do Łódzkiej Filmówki. Zdała, szybko zrobiła karierę. Przez ponad 20 lat grała w Teatrze Dramatycznym w Warszawie, wystąpiła w inscenizacjach Czechowa, Gogola, Dostojewskiego. Zagrała wiele świetnych ról filmowych, za kreację w filmie „Córy szczęścia” - słynnej węgierskiej reżyserki Marty Meszaros, dostała nagrodę dla najlepszej aktorki drugoplanowej na Festiwalu w Gdyni. Ewa Telega: młodzieńcza miłość na śmierć i życie Kiedy poznała Marcina Isajewicza, nie zrobił na niej specjalnego wrażenia. Wydał się jej pewny siebie, zadufany. Sama miała duże powodzenie, była atrakcyjna, pewna siebie. Nie przeglądała się w męskich oczach. Myślała, „jak mu się nie podoba, niech się zwija”. Propozycję randki przyjęła chłodno. On poprosił, żeby się zastanowiła — zapowiedział, że wpadnie do niej za dwa dni o 17:00. Jeśli odmówi, da jej spokój. Musiał zrobić na niej wrażenie, bo Ewa Telega nie mogła doczekać się tego spotkania. "Zaczęłam wariować! Nie mogłam się na niczym skupić. Bałam się, że już nie przyjdzie. Ale o osiemnastej zadzwonił do drzwi. To była najdłuższa godzina w moim życiu, w ciągu której zakochałam się na śmierć i życie”, opowiadała aktorka. Ewa Telega i Marcin Isajewicz stali się nierozłączni. Uchodzili za piękną parę. Był o nią zazdrosny, gdy zagrała nagą scenę w głośnym filmie „Kasztelanka”. Przestał się wtedy do niej odzywać. Ale miłość wzięła górę i oczywiście pogodzili się. Nie myśleli o formalizowaniu związku. Ale za namową znajomych pobrali się w 1983 roku w Budapeszcie. „Wymyśliliśmy sobie wycieczkę do Budapesztu. A raczej nasi znajomi, którzy brali tam ślub. To oni zaproponowali nam, żebyśmy się "przyłączyli". "Weźcie z nami ślub" - rzucili, a my stwierdziliśmy "No dobra" (śmiech). Wsiedliśmy w samochód, zahaczyliśmy o Radom, zabraliśmy obrączki od rodziców Marcina i pojechaliśmy na Węgry”, opowiadała aktorka w rozmowie z Aleksandrą Głowińską. Zobacz też: Przez siedem lat tolerowała jego zdrady. Trzecia żona Tadeusza Łomnickiego zrezygnowała dla niego z kariery Ewa Telega: po stracie męża została całkiem sama Byli młodzi szaleni, mieli wiele planów. Wypadek zdarzył się 26 czerwca w 1985 roku koło Rudy Śląskiej. Drugi operator Marcin Isajewicz, dekoratorka wnętrz Krystyna Krasińska i operator Piotr Sobociński wracali z planu filmu "Magnat" Filipa Bajona. Marcin Isajewicz i Krystyna Krasińska zginęli na miejscu. Piotr Sobociński w stanie ciężkim trafił do szpitala. Przeszedł wielomiesięczną rehabilitację. „Przeżyłam koszmar. Nie miałam dzieci, żadnej pamiątki po Marcinie, zostałam całkiem sama” wspominała Ewa. Wszystko przypominało jej o zmarłym mężu. „Ta Łódź, ta szkoła, te ulice... Mieszkałam cały czas w tym samym miejscu, ale niewiele pamiętam z tego okresu. Chciałam się stamtąd jak najszybciej wydostać”. Po tragicznej śmierci męża została nieoczekiwanie sama i musiała ze wszystkim sobie poradzić. Do teściów, do których dwa lata wcześniej jechała po obrączki, pojechała z ciałem ich zmarłego syna. Pogrzeb odbył się w jego rodzinnym Radomiu. Ewa Telega długo utrzymywała z rodzicami zmarłego męża serdeczny kontakt. Relacje ochłodziły się gdy urodziła córkę, już w związku z Andrzejem Domalikiem. Zobacz też: Sięgnęła po sok, nagle użądliła ją osa. Tak wyglądały ostatnie chwile Ewy Sałackiej Jak dziś wygląda życie Ewy Telegi-Domalik? Aktorka przez długi czas zmagała się z własnymi demonami. W jednym z wywiadów udzielonych Aleksandrze Głowińskiej opowiadała o swoim głębokim niepokoju, gdy ludzie zaczynają oceniać sposób, w jaki inni radzą sobie z żałobą. „Żona mu umarła rok temu, a on już… Nikt nie ma prawa wtrącać się w cudze życie, oceniać, czy zakochałeś się za wcześnie, czy za późno. To ja zostałam na świecie i to ja musiałam stawić czoła tej sytuacji. Ja. Nie sąsiedzi, którzy patrzą” – mówiła z pasją, w jednym z rozmów. Proces leczenia ran zajął jej lata. A gdy już wydawało się, że nie może być gorzej, los znowu postawił ją w obliczu próby – złamała nogę. To właśnie przyjaciele stali się jej wsparciem, a wśród gości znalazł się reżyser Andrzej Domalik, który coraz częściej pojawiał się w jej życiu. Ona wychodziła z toksycznego związku, on przechodził przez rozwód. I wtedy, w tym niezwykłym czasie, oboje zakochali się w sobie. To była miłość, która okazała się wyjątkowa i trwała po dziś dzień, ale to już zupełnie inna opowieść. Ewa Telega-Domalik nie ukrywa, że w jej wspomnieniach o pierwszym małżeństwie nie było nigdy żadnej przełomowej chwili.
Zaskakujące kulisy związku Jaworowicz. Ślub wzięła w tajemnicy po 15 latach związku. Mało kto o tym wiedział
Przez lata skrzętnie ukrywali swoją relację przed światem. Ona – jedna z najbardziej rozpoznawalnych dziennikarek w Polsce. On – pułkownik z burzliwą przeszłością zawodową. Ich historia zaczęła się w 1995 roku, ale na ślub zdecydowali się dopiero po 15 latach. Co naprawdę wiadomo o ich związku?
Jej pierwszym mężem był biznesmen, drugim – kierowca rajdowy, po którym do dziś nosi nazwisko. Elżbieta Jaworowicz stanęła jednak na ślubnym kobiercu po raz trzeci. Od tej wyjątkowej chwili minęło już 16 lat, choć z pułkownikiem Eugeniuszem Mleczakiem zna się znacznie dłużej. Co wiadomo o ich relacji? Elżbieta Jaworowicz trzykrotnie wychodziła za mąż. U boku ostatniego partnera znalazła szczęście Rok temu minęło dokładnie 30 lat od pierwszego spotkania Elżbiety Jaworowicz i pułkownika Eugeniusza Mleczaka, który później został jej mężem. Ich drogi skrzyżowały się w 1995 r. podczas jednej z uroczystości zawodowych. Była to ceremonia wręczenia nagród Benemerenti Ordynariatu Polowego – odznaczeń przyznawanych osobom, których działania stanowią wyraz najwyższych wartości. „Mam bliską osobę, którą kocham, która jest przyjacielem. Jest cudowny. Mocny i wrażliwy”, mówiła nieśmiało o ukochanym dziennikarka dla SHOW. Związek tej dwójki nigdy nie był medialny, nawet sam ślub odbył się w pełnej tajemnicy. Para pobrała się aż 15 lat od zawarcia znajomości. Elżbieta Jaworowicz, płk. Eugeniusz Mleczak 2002 r.Elżbieta Jaworowicz nigdy nie doczekała się dzieci, co – jak sama przyznaje – bywa dla niej źródłem poczucia porażki. „Żałuję. Myślę, że moje życie lepiej by wyglądało. Szczęściem jest posiadanie rodziny, która daje wsparcie. Ale mój partner mówi mi: „Dobrze, że w ogóle spotkaliśmy się, bo przecież mogliśmy się nie spotkać”, opowiadała. „Jestem osobą smutnawą, a on te wszystkie moje smutki potrafi mi przetłumaczyć”, dodawała w Dobrym Tygodniu. ZOBACZ: Trzy razy wychodziła za mąż, poprzednich związków nie wspomina dobrze. Życie uczuciowe Elżbiety Jaworowicz jest niezwykle barwne Elżbieta Jaworowicz, pułkownik Eugeniusz Mleczak 2004 r. Kim jest Eugeniusz Mleczak? Mąż Elżbiety Jaworowicz to pułkownik Jak ustaliła Plejada, pułkownik Eugeniusz Mleczak przez wiele lat pracował w Ministerstwie Obrony Narodowej, pełniąc funkcje rzecznika prasowego oraz Dyrektora Biura Prasy i Informacji. Jego kariera w resorcie zakończyła się w 2003 roku, kiedy w atmosferze skandalu złożył dymisję. „Eugeniusz Mleczak puścił w świat informację o odnalezieniu przez polskich żołnierzy w Iraku francusko-niemieckich rakiet typu Roland wyprodukowanych rzekomo w tym roku. Francja się tego wyparła. Wybuchł skandal, po którym Mleczak złożył dymisję" — donosił serwis RMF24.pl. W grudniu tego samego roku miał pracować w Kancelarii Prezydenta. „Odpowiadał za działalność organizacji społeczno-obronnych takich jak Liga Obrony Kraju czy aerokluby", czytaliśmy w sieci. Od tego momentu nie ma o karierze Mleczaka Eugeniusza nowych informacji. Dziś on i jego małżonka pielęgnują swoje prywatne szczęście z dala od mediów. Życzymy wiele miłości. SPRAWDŹ: Wykonawca hitu Gdzie się podziały tamte prywatki, Wojciech Gąssowski, miał romans ze znaną dziennikarką... <img src="https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/48/2023/03/forum-0428029604-571d23f.jpg" width="1696" height="2544" alt="Warszawa, 5.01.2005. Przyznanie tytulu "Czlowiek Roku 2005" w hotelu Victoria: n/z Elzbieta Jaworowicz, Eugeniusz Mleczak.,Image: 428029604, License: Rights-managed, Restrictions: Cena minimalna dla publikacji online 50 zł a dla drukowanych 250 zł, Model Release: no, Credit line:" title="Przyznanie tytulu "Czlowiek Roku 2005" w hotelu Victoria" />
Partnerka Pawła Deląga nie jest celebrytką. Kim jest i czym zajmuje się kobieta, z którą będzie miał dziecko?
Patrycja Komorowska, partnerka Pawła Deląga, znalazła się w centrum uwagi po ogłoszeniu ciąży. Choć przez długi czas pozostawała poza światem show-biznesu, dziś budzi ogromne zainteresowanie. Kim jest kobieta, która skradła serce jednego z najbardziej rozpoznawalnych polskich aktorów?
Związek Pawła Deląga i Patrycji Komorowskiej przez długi czas pozostawał w cieniu medialnego szumu. Aktor, znany z dbałości o prywatność, dopiero niedawno zaczął dzielić się swoim szczęściem publicznie. Dziś, gdy para spodziewa się dziecka, zainteresowanie ich relacją rośnie – tym bardziej że jego partnerka nie jest osobą związaną z show-biznesem, lecz spełnioną zawodowo specjalistką. Kim jest partnerka Pawła Deląga? Patrycja Komorowska to psycholożka i psychoterapeutka, która swoją karierę zawodową związała z pracą z ludźmi i ich emocjami. Prowadzi własną działalność terapeutyczną, budując pozycję ekspercką poza światem mediów i celebrytów. W przeciwieństwie do wielu partnerów znanych osób nie zabiega o rozgłos. Jej obecność w mediach społecznościowych jest ograniczona, a życie prywatne konsekwentnie chronione. Wiadomo jednak, że jest osobą wykształconą, rozwijającą się zawodowo właścicielką jednej z poradni działajcych w zakresie zdrowia psychicznego. Relacja Patrycji Komorowskiej i Pawła Deląga rozwija się od kilku lat i opiera się na wzajemnym szacunku oraz stabilności. Para początkowo unikała wspólnych wystąpień, jednak z czasem zaczęła pojawiać się razem publicznie, choć nadal robi to z dużą powściągliwością. ZOBACZ TEŻ: Pierwsza dama polskiej piosenki nie zwalnia tempa. Irena Santor nagle zabrała głos na temat zdrowia. Te słowa dają do myślenia Czy Paweł Deląg i Patrycja Komorowska są małżeństwem? Różnica wieku, wynosząca około 20 lat, nie stanowi dla nich przeszkody. Wręcz przeciwnie – ich związek postrzegany jest jako dojrzały i świadomy. Deląg, który ma już doświadczenie życiowe i rodzinne, zdaje się odnajdywać w tej relacji spokój i równowagę. Do medialnych spekulacji dotyczących jego życia prywatnego odnosi się z klasą. W rozmowie z ShowNews.pl zdecydował się jasno wyjaśnić status swojego związku. "Żony nie ma. Zapewniam, że komunikat brzmiący 'żona' jest hasłem brzmiącym w internecie. Wszyscy wiedzą o tym, z kim jestem, mam bardzo ładny związek partnerski, bardzo dobry, trwa już sobie od jakiegoś czasu i to jest na pewno dobry czas, i tyle" – powiedzia wówczas. Ciąża partnerki Pawła Deląga i nowy etap w życiu pary Informacja o ciąży Patrycji Komorowskiej szybko obiegła media i wzbudziła duże zainteresowanie. Para wchodzi tym samym w nowy, wyjątkowo ważny etap życia, który – jak wszystko wskazuje – przeżywa w sposób spokojny i daleki od medialnej przesady. Dla Pawła Deląga to kolejne doświadczenie ojcostwa. Aktor ma już synów z poprzednich relacji, a temat rodziny od lat zajmuje ważne miejsce w jego życiu. Tym razem jednak okoliczności są inne – bardziej wyciszone, mniej spektakularne, a jednocześnie pełne dojrzałości. Dla Patrycji Komorowskiej będzie to natomiast nowe doświadczenie, które opisuje z wrażliwością i ekscytacją. "To dla mnie zupełnie nowa droga i wiem, że będę odkrywać ten etap życia trochę po omacku — z wzlotami, upadkami i wszystkim, co się z tym wiąże" – pisała na Instagramie. SPRAWDŹ TEŻ: Po występie w "Must Be the Music" dostał pismo od rodziców. Sprawa 18-latka poruszyła całą Polskę
Dzięki niemu Adrianna Biedrzyńska odzyskała wiarę w miłość i stworzyła rodzinę dla córki. Rozstali się po aferze finansowej, którą żyła cała Polska
Mało która kobieta ma takiego pecha do mężczyzn jak ona. Pierwszy mąż odszedł od niej po dziesięciu latach związku, parę dni po tym, jak urodziła córkę. Lekiem na złamane serce okazał się przystojny właściciel salonu samochodowego. Gdy zaczęli się spotykać, Adrianna Biedrzyńska czuła się szczęściarą. Był czuły, opiekuńczy, zaangażowany w wychowanie jej córki, po prostu idealny. Do czasu...
Gdy Adrianna Biedrzyńska rozstała się z Maciejem Robakiewiczem, była załamana... To był wyjątkowo trudny czas, bo mąż odszedł od niej tuż po tym, jak na świat przyszła ich córka Michalina. Ukojeniem na złamane serce aktorki okazał się Marcin Miazga. Gdy zaczęła się z nim spotykać, odzyskała wiarę w miłość i poczuła, że może z nim osiągnąć każdy cel. Drugi mąż artystki obdarzył ją wielkim uczuciem, zaopiekował się nawet jej córką z poprzedniego związku. Wydawało się, że ich miłość przetrwa wszystko. Niestety głośna afera raz na zawsze przekreśliła to uczucie... View Ediplayer on the source website Adrianna Biedrzyńska i Marcin Miazga — historia miłości Biedrzyńska, która dziś kończy 64 lata, z pierwszym mężem była związana przez 10 lat. Doczekali się nawet córki — Michaliny. Niestety, niedługo po tych narodzinach relacja aktorki z Maciejem Robakiewiczem ich relacja się zakończyła. Następnie Adrianna Biedrzyńska poznała Marcina Miazgę w jego salonie samochodowym. To była miłość od pierwszego wejrzenia. Gdy tylko stanęli na swojej drodze, poczuli motylki w brzuchu. Postanowili więc wziąć ślub, z którego ucieszyła się również córka aktorki. „Nasz ślub był dla niej najszczęśliwszym dniem w życiu. Zawsze chciałam, żeby córka miała prawdziwy dom, pełną rodzinę”, opowiadała. [cyt.gs24.pl]. Następnie Marcin Miazga został menadżerem artystki, ochroniarzem oraz jej opiekunem. „Marcin zaczął mi pomagać, stopniowo przejmując ster nad niemal wszystkimi moimi sprawami", przyznała na łamach Rewii. Był dla niej ukojeniem, idealnym mężem i ojczymem. Córka Adrianny Biedrzyńskiej nazywała go nawet tatą. Niestety i ta miłość nie przetrwała próby czasu. W 2003 roku po głośnej aferze postanowili się rozstać. „Rozkład pożycia nastąpił dużo wcześniej, ale odpowiedzialność za ten stan ponosi właśnie ten, który dziś kreuje się na ofiarę", mówiła ulubienica publiczności. CZYTAJ TEŻ: Adrianna Biedrzyńska i Maciej Robakiewicz uchodzili za parę idealną. Zostawił ją tydzień po porodzie Adrianna Biedrzyńska, Marcin Miazga, 1996 rok Adrianna Biedrzyńska, Marcin Miazga, córka Michalina, 2002 rok Adrianna Biedrzyńska i Marcin Miazga — afera finansowa W 2003 roku media obiegła informacja o aferze finansowej. Sprawa zbiegła się w czasie z wydaniem debiutanckiego albumu aktorki - „Ada — Debiut”. Płyta była jedynie tłem do całej sprawy. Marcin Miazga został wówczas oskarżony o liczne oszustwa. Prasa informowała, że mąż artystki wyłudzał pieniądze od jej znajomych. Wśród poszkodowanych znalazł się między innymi Tomasz Stockinger, który oskarżył koleżankę z branży i jej męża za wyłudzanie i defraudację pieniędzy. „Ludzie pytają: oszustka, nie oszustka? Ona mówi, że sama została oszukana. Fakty są niepodważalne: na wekslu widnieje nie jej podpis, lecz Marcina, nie ona więc uchyla się od zobowiązań finansowych. Ale inicjatywa wyszła z jej strony. Ada brała udział we wszystkich rozmowach dotyczących transakcji. Oczywiście, nikt by nie dał pieniędzy Miazdze, gdyby nie było Ady. Dziś mówi, że nie wiedziała o wekslach, a przecież przy niej, w jej domu były podpisywane", mówił w rozmowie z Gazetą Pomorską. Aktorka nie była obojętna na te oskarżenia. Chciała oczyścić swoje dobre imię. „Mąż grał na giełdzie, robił interesy. Ja w ogóle nic o tym nie wiedziałam. Nigdy nie ułatwiałam żadnego oszustwa ani nie uczestniczyłam w żadnych transakcjach biznesowych między panem Marcinem Miazgą a Tomaszem Stockingerem i innymi jakoby pokrzywdzonymi osobami”, tłumaczyła. Ta afera miała raz na zawsze przekreślić związek Adrianny Biedrzyńskiej i Marcina Miazgi. Okazało się, że dopiero w 2013 roku formalnie wzięła z nim rozwód. Michalina Robakiewicz jednak nie mogła zrozumieć tej decyzji, bardzo polubiła swojego ojczyma. A jak na tę wiadomość zareagował mąż aktorki? „Po prostu wyrzuciła mnie z domu. Wszystko dla nowego faceta, który zajął moje miejsce. Po 19 latach małżeństwa rzuciła mnie i to przez telefon!”, mówił Marcin Miazga w rozmowie z Faktem. Koledzy i koleżanki z branży nie zapomnieli o sprawie. Afera odbiła się na życiu zawodowym aktorki. Straciła zaufanie. „Czuję się zeszmacona. Jak ja mam teraz działać? Jak ja mam żyć? Jestem odsuwana od życia towarzyskiego, nawet moją matkę nagabują i szkalują. Ja nie jestem aferzystką", przyznała w Super Expressie. „Gdybym miała wybrać jeszcze raz, to pewnie byłabym lekarzem. Uważam, że minęłam się z powołaniem", dodała w innej rozmowie. Te wydarzenia sprawiły, że Adrianna Biedrzyńska postanowiła na jakiś czas usunąć się w cień. CZYTAJ RÓWNIEŻ: Adrianna Biedrzyńska i Michalina Robakiewicz o łączącej je relacji i wspólnej pasji Adrianna Biedrzyńska, Marcin Miazga, 2002 rok Adrianna Biedrzyńska, Marcin Miazga, 1996 rok
Legendarny muzyk kończy karierę. Ostatni koncert zagra jesienią we Wrocławiu. Potem całkowicie poświęci się ukochanej żonie
Gdyby nie ona, już dawno zszedłby ze sceny. To właśnie żona, która od lat gra w jego zespole, przekonywała go, że wciąż powinien tworzyć. Teraz jednak Lech Janerka zdecydował, że kończy swoją wieloletnią przygodę z muzyką. Po raz ostatni zagra dla publiczności 2 października w rodzinnym Wrocławiu. A potem? Potem poświęci się żonie i ukochanym wnukom.
Nigdy nie zabiegał o popularność, nie tworzył piosenek z myślą o tym, by podbiły listy przebojów stacji radiowych. Zawsze robił swoje, nie chodził na kompromisy i konsekwentnie trzymał się z boku sceny muzycznej. A mimo to przez lata zgromadził rzesze wiernych fanów, którzy cenią go zarówno za dokonania solowe, jak i utwory założonej przez niego formacji Klaus Mitffoch. Jego kultowe, jak "Jezu, jak się cieszę" czy "Jest jak w niebie", fani po raz ostatni będą mogli usłyszeć 2 października 2026 roku w Narodowym Forum Muzyki we Wrocławiu. To będzie jego pożegnanie z karierą. Ze sceną pożegna się też jego żona, Bożena Janerka, która od lat gra w jego zespole. Lech i Bożena Janerkowie — od 40 lat nierozłączni Poznali się w 1975 roku w architektonicznej szkole pomaturalnej. Bożena Janerka w jednym z wywiadów wyznała, że Lech oczarował ją na początku inteligencją, urodą oraz sprawnością fizyczną. No i cierpliwością, bo na pierwszą randkę spóźniła się 1,5 godziny. Po tej pierwszej były kolejne i ich miłość zaczęła kwitnąć. „Ładny chłopak był. [...] Lechu jak mówił, to wszyscy go słuchaliśmy bardzo uważnie", mówiła pani Bożena. Już na początku swojego związku Bożena i Lech postanowili założyć zespół. Ona grała na wiolonczeli i keyboardzie, on natomiast śpiewał i komponował. Stworzyli idealnie zgraną formację, która przyciągała publiczność. „Dla mnie związek z Bożeną był i jest bardzo ważny i najpierw był związek, a potem zaczęły się rock’n’rolle. Jesteśmy z jednego rocznika, ona jest z grudnia. Poznaliśmy się, gdy miała 18 lat, ja już 19, i szybko zagraliśmy na festiwalu studenckim. Potem pojawiły się dzieci i wróciłem do muzyki po jakichś 10 latach, a do grania z Bożeną po kolejnych dwóch. Więc jesteśmy bardziej po prostu małżeństwem niż małżeństwem rockowym. W pewnym momencie przygoda zamieniła się w pracę, ale od początku bardzo dobrze mi się z nią grało. Była opoką. Jestem „gumowym” basistą, pływam w tempie, a Bożena gra jak żyleta. Czasami zdarzało się, że bardziej słuchałem jej niż perkusji. Do dzisiaj na koncertach eksponujemy wiolonczelę. Kiedyś mieliśmy w zespole okres stagnacji, szukaliśmy „kopa” do działania. Zapytałem muzyków, czy może potrzebny jest ktoś, kto byłby bardziej operatywny, bardziej improwizujący niż Bożena. „Co ty stuknięty jesteś? To ciebie wymienimy, Bożena ma zostać”. Sprowadzili mnie na ziemię", przyznał muzyk w rozmowie z Wyborczą. Choć muzycy zespołu Janerki nie wyobrażali sobie grania bez Bożeny, ona sama zrobiła sobie przerwę. Chciała zająć się wychowywaniem dzieci. W jednym z wywiadów wyznała, że bywały gdy wszystkie obowiązki spoczywały na jej barkach, bo mąż był ciągle w trasie. "Ja byłam samotną matką, tak na dobrą sprawę, bo on pracował. [...] Dzieci dorastały właściwie bez ojca", wyznała. I dodała, że gdy doczekali się wnuków, Lech zwolnił tempo i więcej czasu poświęcał rodzinie. Jak przyznała, jest bardzo kochającym i oddanym dziadkiem. Królowie Fryderyków Lech Janerka i jego żona mogą przejść na emeryturę z poczuciem satysfakcji. W ciągu 40 lat wspólnego grania zyskali wiernych fanów, zdobyli też wiele nagród. Swoistym ukoronowaniem ich osiągnięć była gala rozdania Fryderyków w 2024 r. Małżonkowie sięgnęli aż po kilka statuetek, w tym za Utwór Roku. To był ich wielki powrót na rynek muzyczny po niemal 18 latach. Artystów doceniono w pięciu kategoriach oraz przyznano im specjalne wyróżnienie za ponadczasową twórczość. „Pracujemy razem, ale jednocześnie dzięki Bożenie utwierdziłem się w tym graniu [...] Może jeszcze nagram jakąś płytę jeszcze bez górnolotnych zakończeń. Moja mama mówiła, że tylko Bóg nie ma początku i końca", mówił artysta w rozmowie z Dzień Dobry TVN. Czy rzeczywiście Janerka nagra jeszcze taką płytę? To niewykluczone. Jego pożegnalna trasa, która zakończy się we Wrocławiu, na pewno będzie rozbratem ze sceną i występami na żywo. O całkowitym zerwaniu z muzyką Janerka na szczęście nie wspominał. Kto wie, może zatem doczekamy się jeszcze kolejnego albumu albo przynajmniej kilku nowych piosenek. Dwoje utalentowanych muzyków w jednym domu długo bez grania nie wytrzyma. CZYTAJ TEŻ: Prowadził ''Jaka to melodia'', potem zniknął z TVP. Pilne nowe wieści w sprawie powrotu Roberta Janowskiego <img src="https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/48/2024/07/img5OwYNT-3ebcfae.jpg" width="2406" height="1600" alt="Opole 08.06.2005. 42. Krajowy Festiwal Piosenki Polskiej Opole 2005, w dniach 1012 czerwca 2005. Próba do koncertu SuperJedynki 2005 w opolskim amfiteatrze; muzyk rockowy Lech Janerka (P), cz³onkini jego zespo³u Bo¿ena Janerka (L). gr PAP/S³awomir Mielnik" title="Próba do koncertu SuperJedynki 2005" />
Spotkali się, gdy najbardziej tego potrzebowała. Pomógł jej poskładać życie po trudnym rozwodzie
Magdalena Wołłejko i Krzysztof Wakuliński poznali się w momencie, gdy aktorka mierzyła się z trudnym doświadczeniem życiowym. Ich relacja była ważnym etapem w jej życiu, choć nie przetrwała próby czasu. Jak wyglądała ich historia?
Znajomość Magdaleny Wołłejko i Krzysztofa Wakulińskiego rozpoczęła się w szczególnym momencie – tuż po rozpadzie jej małżeństwa. Aktor pojawił się w jej życiu jako wsparcie i partner, z którym zbudowała relację opartą na bliskości i zrozumieniu. Trudny czas po rozwodzie Magdaleny Wołłejko. Wsparcie pojawiło się niespodziewanie Rozwód Magdaleny Wołłejko był dla niej doświadczeniem trudnym i obciążającym emocjonalnie. Zakończenie wieloletniej relacji wiązało się z koniecznością poukładania życia na nowo – zarówno prywatnie, jak i zawodowo. Aktorka znalazła się w momencie, w którym szczególnie ważne stało się wsparcie bliskich oraz odbudowa poczucia bezpieczeństwa. To właśnie w tym okresie pojawił się Krzysztof Wakuliński, który chwilę wcześniej zakończył związek z Bożeną Dykiel. Ich znajomość rozwijała się spokojnie, w atmosferze wzajemnego zrozumienia. Dla Wołłejko była to relacja, która dawała jej poczucie stabilności i pozwalała stopniowo odzyskiwać równowagę po trudnych przeżyciach. ZOBACZ TEŻ: Ta miłość zaczęła się na planie kultowego serialu i trwa do dziś. Agnieszka Dygant i Patrick Yoka piszą własny scenariusz od 20 lat Krzysztof Wakuliński jako wsparcie i partner Magdaleny Wołłejko Krzysztof Wakuliński odegrał istotną rolę w życiu Magdaleny Wołłejko w czasie, gdy potrzebowała bliskości i oparcia. Ich relacja opierała się nie tylko na uczuciu, ale również na wspólnym środowisku zawodowym i podobnej wrażliwości, wynikającej z doświadczeń aktorskich. Z czasem ich związek nabrał poważniejszego charakteru. Byli razem jako para, dzieląc codzienność i budując wspólne życie. To był etap, w którym oboje próbowali stworzyć trwałą relację, opartą na wzajemnym szacunku i zrozumieniu. Mimo obiecującego początku i zaangażowania, relacja Magdaleny Wołłejko i Krzysztofa Wakulińskiego nie okazała się trwała. Z biegiem czasu uczucie zaczęło słabnąć, a ich drogi stopniowo się rozeszły. Ich rozstanie przebiegło w sposób spokojny i pozbawiony medialnych napięć. Oboje zachowali prywatność i klasę, nie komentując szeroko powodów zakończenia związku. To sprawiło, że ich historia pozostała bardziej osobistym doświadczeniem niż medialnym wydarzeniem. SPRAWDŹ RÓWNIEŻ: Ślub wzięli w Czechach. Od 26 lat są razem na dobre i na złe. Historia miłości Magdaleny Stużyńskiej i Łukasza Brauera to gotowy scenariusz na film
Ta miłość zaczęła się na planie kultowego serialu i trwa do dziś. Agnieszka Dygant i Patrick Yoka piszą własny scenariusz od 20 lat
Agnieszka Dygant i Patrick Yoka poznali się na planie serialu, a ich zawodowa relacja szybko przerodziła się w wieloletni związek. Choć przez lata unikali rozgłosu, dziś wiadomo, że są razem od 20 lat i wychowują syna Xawerego, konsekwentnie chroniąc swoje życie prywatne.
To uczucie narodziło się na planie kultowego serialu „Niania”. Ona grała w nim tytułową rolę Frani Maj, on odpowiadał za reżyserię i scenariusz. Z czasem poczuli, że łączy ich coś więcej niż praca. Agnieszka Dygant i Patrick Yoka stronią od medialnego zgiełku, dlatego długo utrzymywali tę relację w tajemnicy. W końcu ona z właściwym sobie poczuciem humoru oznajmiła: „Sypiam z reżyserem! Nie wiem jak wy, koleżanki…”. Doczekali się synka, któremu nadali imię Xawery. Strzegą prywatności. „Im mniej się o tym mówi w wywiadach, im rzadziej łazi się na ścianki, tym bardziej się udaje. Przynajmniej tak jest u nas”, przyznaje aktorka. Do ołtarza im nie spieszno. „Jakoś nie ciągnie mnie do żeniaczki. Zresztą ja bez ślubu czuję się bardziej sexy!”, stwierdza przekornie. Z okazji urodzin aktorki przypominamy historię miłości Agnieszki Dygant i Patricka Yoki. Są razem od 20 lat! Agnieszka Dygant ma za sobą nieudane małżeństwo z Marcinem Władyniakiem Zanim Agnieszka Dygant na poważnie związała się z reżyserem i scenarzystą Patrickiem Yoką, była żoną aktora Marcina Władyniaka. Młodzi poznali się podczas wspólnych studiów na pierwszym roku łódzkiej filmówki. Ślub wzięli mając zaledwie 25 lat. Później aktorka opowiadała, że Marcin oczarował ją tym, że nie był żadnym zakochanym w sobie narcyzem, jak to bywało wśród aktorów. „Przy takim facecie trudno nie być szczęśliwą, to po prostu ideał”, podkreślała. Po zakończeniu studiów wspólnie z mężem przeprowadzili się z Łodzi do Warszawy, licząc na rozwój aktorskiej kariery. W 1998 roku dostali angaż do filmu „Farba”. Jednak to Marcin odegrał w produkcji bardziej znaczącą rolę. Aktorka na swoje pięć minut musiała jeszcze trochę poczekać... W 2001 roku Agnieszka Dygant przyjęła rolę sprzątaczki Mariolki w serialu „Na dobre i na złe”, następnie zagrała policjantkę „Czarną” w „Fali zbrodni”. Z dnia na dzień stawała się coraz bardziej popularna. Z kolei jej mąż po udziale w „Na Wspólnej” przestał otrzymywać nowe propozycje aktorskie. Nie czekając biernie na rozwój wydarzeń, rozpoczął studia operatorskie. Ich drogi coraz mocniej zaczęły się mijać. Aż w końcu w 2006 roku doszło do rozwodu. „Mieli dla siebie mało czasu, przestali się rozumieć i walczyć o gasnące uczucie”, pisano w mediach. Mimo że byli osobami publicznymi, rozwiedli się z klasą, po cichu, bez wzajemnych oskarżeń i kłótni. Aktorka mocno to przeżyła. Rozczarowanie sprawiło, że na dobre zraziła się do instytucji małżeństwa, ale nie do miłości... Czytaj także: Ich relacja nie przetrwała próby czasu. Kim jest pierwszy mąż Agnieszki Dygant? Marcin Władyniak, Agnieszka Dygant, premiera sztuki "Stosunki na szczycie", 09.12.2001 rok Agnieszka Dygant i Patrick Yoka: historia poznania W trakcie kręcenia zdjęć do serialu „Fala zbrodni”, Agnieszka Dygant poznała reżysera i scenarzystę Patricka Yokę. Mający afrykańskie korzenie mężczyzna zrobił na aktorce piorunujące wrażenie. Jednak o żadnym romansie nie było mowy. Kobieta tkwiła wówczas w związku małżeńskim. Dopiero rozwód i ponowne spotkanie na planie serialu „Niania” sprawiło, że tych dwoje zakochało się w sobie bez pamięci. Nie chcąc zapeszyć, początkowo nie afiszowali się ze swoimi uczuciami. Gwiazda miała bowiem z tyłu głowy rozpad pierwszego małżeństwa, dlatego wolała zachować swoje szczęście tylko dla siebie i ukochanego. Media jednak nie dawały im spokoju. Paparazzi śledzili każdy krok aktorki, licząc na pikantne zdjęcia, w prasie zaś pojawiało się mnóstwo spekulacji, dotyczących ich miłosnej relacji. W końcu Agnieszka nie wytrzymała i podczas konferencji ramówkowej TVN, szczerze oznajmiła: „Sypiam z reżyserem! Nie wiem jak wy, koleżanki…”. W wywiadzie dla magazynu „Twój Styl” zdradziła, czym tak naprawdę urzekł ją Patrick Yoka. „Polot. Rozmach. To, że zawsze ma plan. (...) Lubię, kiedy mężczyzna zna się na czymś, coś wie, ma własny mocny punkt widzenia. I jest niepokorny. (...) Lubię, że łamie rutynę dnia. Czymkolwiek. Ciekawą rozmową, której się nie spodziewałaś. Albo przyniesie ci ze sklepu coś, czego w życiu jeszcze nie jadłaś. I jest fajnie. Nieprzewidywalnie”, stwierdziła. Czytaj także: Zawsze może liczyć na jej wsparcie. Oto historia miłości Marty i Dawida Kubackich Agnieszka Dygant, Patrick Yoka, premiera filmu „Służby specjalne”, Warszawa, 02.10.2014 rok Agnieszka Dygant i Patrick Yoka zostali rodzicami syna Xawerego 13 marca 2010 roku Agnieszka Dygant i Patrick Yoka powitali na świecie syna Xawerego. Aktorka przyznała, że pojawienie się na świecie maluszka wywróciło jej życie do góry nogami. „Nagle z osoby posiadającej swoje życie na własność, zainteresowania, przyzwyczajenia, znajomych, wyjścia i przyjścia o różnych porach dnia i nocy stajesz się osobą uzależnioną od małego człowieka, który potrzebuje opieki 24 godziny na dobę”, opowiadała na łamach „Gali” dodając jednocześnie, że za wiele nie straciła zostając mamą. „Przed dzieckiem też za często nie wychodziłam na szalone imprezy, nie było ekstremalnych atrakcji, z których musiałam zrezygnować na rzecz czasu spędzanego z synkiem. Zresztą, szybko zapominasz, jak to było przed, to wyświechtane zdanie, ale prawdziwe”, przyznała. Po rocznym urlopie i siedzeniu w domu z synkiem, zapragnęła wrócić do pracy. Wtedy przyjęła rolę Agaty Przybysz w serialu „Prawo Agaty”. Na planie ponownie współpracowała ze swoim życiowym partnerem. Nie przypuszczała jednak, że praca nad nowym serialem pochłonie aż cztery lata. Czas, który mogła spędzić z dzieckiem, ostatecznie poświęcała na granie prawniczki. Wtedy zrozumiała, że dziecko stanowi dla niej priorytet. Kiedy serial dobiegł końca, z ulgą wróciła do domu i rozsmakowała się w macierzyństwie. „Spędzałam na planie po 12 godzin. Odbijało się to na moim zdrowiu. Do tego doszło poczucie winy związane z synem. Wyszłam z domu, gdy miał rok a wróciłam, kiedy miał pięć lat. Pamiętam moment, jak okazało się, że nie panuję nad domowymi sprawami”, zdradziła. „Poczułam, że chcę z nim spędzić więcej czasu, lepiej go poznać, pobyć z nim na co dzień. Tym bardziej, że to był ważny dla niego moment, bo zmieniał przedszkole, szedł do zerówki. Chciałam przy nim być”. Rozłąka z dzieckiem sprawiła, że stała się mamą nadopiekuńczą. Mimo wszystko stara się, żeby taką nie być. Agnieszce Dygant zależy, aby jej syn wyrósł na samodzielnego i odpowiedzialnego mężczyznę. Dlatego stara się nie odrabiać za niego lekcji, tylko namawia syna, by sam zadbał o swój tornister. „Próbuję nie być mamą, która codziennie wyciąga z tornistra syna książki i zeszyty i sprawdza, czy wszystko już odrobione. Próbuję dać Xaweremu przestrzeń po to, by wyrabiał w sobie nawyk samodzielności”, cytuje gwiazdę portal „fakt24.pl”. Rodzice konsekwentnie chronią prywatność swojego syna przed mediami. Nie pokazują się z nim publicznie ani nie publikują jego zdjęć w internecie. Z fotografii wykonanych przez paparazzi wiadomo tylko tyle, że syn pary posiada burzę brązowych loków, jego twarz natomiast pozostaje zakryta. Aktorka zapytana w jednym z wywiadów, czy miała ochotę posłać Xawerego do jakiegoś programu typu talent show, kategorycznie zaprzeczyła. Doskonale wie, jak trudna bywa praca w show-biznesie. Dlatego nie zamierza czynić ze swojego syna dziecięcego celebryty... Czytaj także: Poznała go dzięki mamie, jest w drugiej ciąży. Tak rodziła się miłość Lary Gessler do Piotra Szeląga Agnieszka Dygant Agnieszka Dygant, Telekamery Tele Tygodnia 2015, Warszawa, 09.02.2015 rok Agnieszka Dygant i Patrick Yoka: wspólna praca - tak, ślub - nie Agnieszka Dygant i Patrick Yoka wielokrotnie mieli okazję ze sobą współpracować. Zaczęło się od „Fali zbrodni”, następnie była „Niania”, „Prawo Agaty” a ostatnio spotkali się na planie czwartej części filmu „Listy do M”. W trakcie wywiadu u Kuby Wojewódzkiego gwiazda przyznała, że praca „ze swoim facetem nie jest taka hop-siup”. „Polega to na tym, że ja lubię grać wtedy, kiedy czuję, że ja dobrze gram. A, na przykład, jak jest próba i ja coś tam proponuję, i czekam ze znakiem zapytania, i pytam się: "I jak?", a on mówi: „fajnie”, wtedy ja wiem, co jest w tym fajnie, bo ja go znam bardzo dobrze. I wiem, że jak mówi „fajnie” do aktorki, to jest źle”, wyznała, tym samym ujawniając kulisy pracy z partnerem. Wspólna praca powoduje, że zakochani bywają też o siebie zazdrośni. „Patrick jest reżyserem i czasami bywam zazdrosna o emocje, które łączą go z aktorkami na planie. Sama jestem aktorką i wiem, jak można na tym budować swoją atrakcyjność i przekonanie o własnej wartości i wyjątkowości. To daje poczucie szczęścia i jest warte wszystkich pieniędzy. Pewnie stąd się biorą fascynacje, a bywa, że i romanse na planie”, oznajmiła aktorka w tygodniku „Na żywo”. Patrick Yoka również bywa zazdrosny o swoją piękną ukochaną. Zwłaszcza, gdy Agnieszce partnerują na planie tacy aktorzy, jak Piotr Adamczyk, Tomasz Kot czy Leszek Lichota. Z tym ostatnim zagrała parę w serialu „Prawo Agaty”, którego reżyserem był nie kto inny niż... Patrick Yoka! Według informatora „Na żywo” sceny miłosne między bohaterami granymi przez Dygant i Lichotę zostały ograniczone do minimum, aby nie wzbudzać dodatkowej zazdrości u reżysera. „Żadnego dotykania, scen w łóżku. Nawet nie było dubli scen pocałunku. Patrick stwierdzał, że scena jest OK i kręciliśmy dalej. Jak widać, oboje wolą chuchać na zimne”, donosił tygodnik. Mimo że oboje są popularni i odnieśli ogromny sukces zawodowy, nie afiszują się ze swoją miłością. Zamiast brylować na czerwonych dywanach i udzielać wywiadów, wolą zostać z dzieckiem w domu lub wyjechać poza miasto. I to właśnie w tym upatrują sukces swojego związku. „Im mniej się o tym mówi w wywiadach, im rzadziej łazi się na ścianki, tym bardziej się udaje. Przynajmniej tak jest u nas”, stwierdziła gwiazda „Niani”. Aktorka i reżyser tworzą niezwykle wspierającą się parę. Jednak pomimo dość długiego stażu związku, Agnieszka Dygant nie planuje ponownie stawać na ślubnym kobiercu. „Jakoś nie ciągnie mnie do żeniaczki. Zresztą ja bez ślubu czuję się bardziej sexy!”, stwierdziła przekornie w tygodniku „Na żywo”. Życzymy Agnieszce i Patrickowi wszystkiego najpiękniejszego. Czytaj także: Christian Bale nie wierzył w małżeństwo. Wszystko zmieniło się, gdy poznał miłość życia. U jej boku trwa od 27 lat. Kim jest ukochana filmowego Batmana? <img src="https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/48/2024/07/imgsqYGrO-5c46930.jpg" width="1333" height="2000" alt="PHOTO: PAWEL DABROWSKI /SE/ EAST NEWS/ WARSZAWA /16/08/2010/ !! UWAGA ZDJECIA PAPARAZZI !! WYKONANE BEZ WIEDZY I ZGODY OSOB FOTOGRAFOWANYCH ODPOWIEDZIALNOSC ZA PUBLIKACJE PONOSI REDAKCJA !! AKTORKA AGNIESZKA DYGANT Z PARTNEREM, REZYSER, SCENARZYSTA PATRICK YOKA I SYN XAWERY. WYJECHALI Z MIEJSCA ZAMIESZKANIA DO BIUROWCA PRZY AL.JANA PAWLA II 27 N/Z: AGNIESZKA DYGANT, PATRICK YOKA, XAWERY WIECEJ ZDJEC NA HTTP;//AGENCJA.SE.COM.PL" title="Bociany 2010" /> Agnieszka Dygant, Patrick Yoka, Xawery Yoka, Warszawa, 17.08.2010 rok <img src="https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/48/2024/07/imgNuOGDA-a554f1a.jpg" width="2405" height="1600" alt="NZ. Daria Widawska, Agnieszka Dygant, Patrick Yoka Wa-wa, 16.12.2011, plan serialu Telewizji TVN Prawo Agaty w rez. Patricka Yoka, ###Zgoda na publikacje ON-LINE na okreslonych przez TVN warunkach: na prosbe producenta programu prosimy o wykorzystywanie zdjec z produkcji TVN w kontekscie programu i udzialu osoby przedstawionej na nim. Zdjecie nie moze byc wykorzystane w negatywnym kontekscie.###,Image: 424449266, License: Rights-managed, Restrictions: , Model Release: no, Credit line: Radoslaw NAWROCKI / Forum" title="Daria Widawska, Agnieszka Dygant, Patrick Yoka" /> Daria Widawska, Agnieszka Dygant, Patrick Yoka na planie serialu "Prawo Agaty", Warszawa, 16.12.2011 rok Agnieszka Dygant, Patrick Yoka, premiera filmu „Służby specjalne”, Warszawa, 02.10.2014 rok
Ślub wzięli w Czechach. Od 26 lat są razem na dobre i na złe. Historia miłości Magdaleny Stużyńskiej i Łukasza Brauera to gotowy scenariusz na film
Są małżeństwem na dobre i złe już od 25 lat
Ich miłość trwa już od 26 lat! Magdalena Stużyńska-Brauer i jej mąż, Łukasz Brauer, powiedzieli sobie "tak" w 2000 roku w Czechach. Od tamtej pory aktorka rzadko opowiada o życiu prywatnym. Zdecydowanie bardziej woli skupić się na pracy i rodzinie, dbając o domowe ciepło. Przypominamy historię ich niezwykłej miłości. Ślub w Pradze. Kim jest mąż aktorki, Łukasz Brauer? Chociaż Magdalena Stużyńska niechętnie opowiada o swojej prywatności, przez lata zdradziła kilka szczegółów ze swojego życia. Wiemy, że gwiazda serialu "Przyjaciółki" jest związana z Łukaszem Brauerem – scenografem i rekwizytorem. Mężczyzna, który z wykształcenia jest socjologiem, pracował przy takich produkcjach jak "Klara", "Twarzą w twarz", "Dom" czy "Szczęścia chodzą parami". „Zdradzę tylko, że Łukasz jest z wykształcenia socjologiem, ale pracuje przy realizacji filmów i reklam w 'pionie scenograficznym'. Postanowiliśmy, że nasze życie osobiste pozostanie naszą tajemnicą”, mówiła w rozmowie z Echo Dnia. Para pobrała się w 2000 roku, a uroczystość odbyła się w polskim konsulacie w Pradze. Wybrali to miejsce, by uniknąć medialnego zamieszania. Według niektórych źródeł panna młoda miała na sobie długą lawendową suknię i trzymała bukiet dzwoneczków w podobnym odcieniu. Po ślubie aktorka nie zwolniła tempa – kilka dni później występowała już na scenie w Nowym Sączu, gdzie otrzymała bukiet lilii wraz z życzeniami na nową drogę życia. "Jestem bardzo szczęśliwa przy Łukaszu. Znamy się już cztery lata i nie chcieliśmy dłużej zwlekać z decyzją o ślubie. My po prostu bardzo, bardzo chcemy być razem. Mam w mężu prawdziwe oparcie, które dla osoby wykonującej mój zawód jest niezwykle ważne. Chciałabym pogodzić swoje zawodowe sprawy z rodziną i jestem pewna, że mi się to uda", mówiła przed laty w rozmowie z "Halo!". Zobacz też: Od ćwierć wieku jest szczęśliwą mężatką. Nie każdy wie, kim jest mąż Magdaleny Stużyńskiej Magdalena Stużyńska-Brauer, mąż Łukasz Brauer <img src="https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/48/2024/07/imgoHSBqH-b1a643a.jpg" width="2363" height="1600" alt="Plan serialu Zlotopolscy. N.z Magdalena Stuzynska - aktorka (w serialu Marcysia) z mezem Lukasz Brauer. Fot. Krzysztof Jarosz/FORUM,Image: 425002910, License: Rights-managed, Restrictions: , Model Release: no, Credit line: Krzysztof Jarosz / Forum" title="Magdalena Stuzynska, Lukasz Brauer" /> <img src="https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/48/2024/07/imgssTLmK-441aa5b.jpg" width="1402" height="2126" alt="Magdalena Stuzynska z narzeczonym - walentynki'2000 w panoramie,Image: 427765235, License: Rights-managed, Restrictions: ### UWAGA!!! Cena minimalna dla publikacji w prasie i ksiazkach - 200 PLN ###, Model Release: no, Credit line: Studio69 / Studio69 / Forum" title="Magdalena Stuzynska" /> Macierzyństwo i wychowanie – jaką mamą jest Stużyńska? Ich rodzina powiększyła się w 2005 roku, gdy na świat przyszedł syn Brunon. Sześć lat później aktorka urodziła drugiego syna, Gustawa. „Mama i dziecko czują się dobrze. Cała rodzina jest bardzo szczęśliwa. Magda zamierza w pełni wykorzystać urlop macierzyński, ale potem wraca do pracy”, potwierdzała narodziny syna Gustawa agentka aktorki, Marta Jarzębska. Jaką mamą jest ulubienica widzów? Czy można powiedzieć, że jest przyjaciółką dla synów? „Na pewno dobrze jest, gdy dziecko znajduje w rodzicu poczucie bezpieczeństwa i miłość, może mu w pełni zaufać. Ale przyjaźń wymaga dojrzałości, której od dziecka nie sposób oczekiwać. Chyba że mówimy o dorosłych dzieciach. Sądzę, że w relacji między rodzicami a dziećmi występują pewne elementy przyjaźni: oddanie, poświęcenie, lojalność, bezinteresowność i bliskość, ale też pewien rodzaj zależności, a tym samym brak równowagi, jaka powinna być w przyjaźni”, tłumaczyła w Zwierciadle. W kolejnym z wywiadów podkreślała, że nie chce popełniać błędów, które często zdarzają się mamom chłopców. „Często uważają, że on nie da rady, że jest małym chłopczykiem, więc nie musi, ma tyle innych zajęć, i oczywiście, że jest małym królewiczem. Zauważyłam, a moje przyjaciółki potwierdziły to spostrzeżenie, że mężczyznom wyjątkowo trudno trafić skarpetkami do kosza, ponieważ tak zostali wychowani przez mamusie. Ich potrzeby są najważniejsze. W dodatku nie mają problemu z tym, żeby te potrzeby komunikować i je zaspokajać. A kobiety najpierw zaspokajają potrzeby wszystkich dookoła, dopiero potem swoje”, opowiadała w Olivii. Czytaj również: Uniknęła śmierci, ocaliła ją moc modlitwy. Magdalena Stużyńska wiele lat temu doświadczyła cudu Magdalena Stużyńska-Brauer, 2006 Magdalena Stużyńska zamieszkała w dworku za miastem Przez lata cała rodzina mieszkała na Żoliborzu, ale w 2017 roku Magdalena Stużyńska spełniła swoje marzenie o własnym domu za miastem. „Zawsze byłam dzieckiem miasta. Lubię ruch, zgiełk, ale często marzyłam o domu w cichym, spokojnym miejscu. Spotkałam chłopaka, który też myślał o życiu za miastem, zostaliśmy małżeństwem i po kilku latach poszukiwań znaleźliśmy działkę z drzewami, co było dla mnie ważne. Mieliśmy na szczęście podobną wizję domu. Oboje nie chcieliśmy karykatury dworku polskiego. Marzyliśmy o czymś w stylu przedwojennej willi z dużymi oknami i kominkiem. Dbaliśmy o detale, żeby to nie był potworek, który coś udaje. Powstawał sześć lat”, opowiadała aktorka w Werandzie. Dziś Magdalena Stużyńska-Brauer czuje się najlepiej właśnie w zaciszu swojego domu. Nie szuka rozgłosu i nie bywa na salonach. „Szum medialny nie jest mi potrzebny. Jestem dosyć dobrze zorganizowana i staram się funkcjonować tak, by mieć czas na rzeczy najważniejsze. Wolę się skupić na domu, pracy, a na resztę już nie mam czasu. Wolę posiedzieć w domu z rodziną i książką. Na razie dzięki Bogu pracy nie muszę szukać na salonach”, tłumaczyła przed laty w Fakcie. Zobacz również: Christian Bale nie wierzył w małżeństwo. Wszystko zmieniło się, gdy poznał miłość życia. U jej boku trwa od 27 lat. Kim jest ukochana filmowego Batmana? Magdalena Stużyńska-Brauer, 2021 Dom Magdy Stużyńskiej - zdjęcia Nie zwalnia tempa – najnowsze projekty zawodowe Magdaleny Stużyńskiej Mimo życia z dala od medialnego zgiełku Magdalena Stużyńska nie rezygnuje z kariery i wciąż pozostaje aktywna zawodowo. Od lat występuje w serialu "Przyjaciółki", gdzie wciela się w postać Anki Strzeleckiej, niedawno powróciła także na plan najnowszego sezonu "Rodzinki.pl". Aktorka angażuje się również w projekty teatralne i dubbingowe. Jej profesjonalizm oraz ogromne doświadczenie sceniczne sprawiają, że nadal jest jedną z najbardziej cenionych polskich aktorek.
Przez złośliwe plotki musieli ukrywać swoje uczucie, a prawda o ich związku wyszła na jaw dopiero po latach. Tak rodziła się miłość Tamary Arciuch i Bartka Kasprzykowskiego
Lśnią na ekranie, ale życie osobiste zachowują tylko dla siebie. Tamara Arciuch i Bartłomiej Kasprzykowski są razem już 21 lat. Mają syna i córkę oraz przede wszystkim siebie. Wspierają się prywatnie i na scenie, gdy od czasu do czasu dostają role w jednym spektaklu. Jak się poznali? Historię zakochanych przypominamy w dniu 51. urodzin Tamary Arciuch. Ich miłość rodziła się w cieniu skandalu...
Gdy o Tamarze Arciuch i Bartku Kasprzykowskim zaczęło być głośno w mediach, aktorzy święcili triumfy dzięki znakomitym serialowym rolom. Ona – w Niani, on – w Magdzie M. Prywatnie jednak zarówno aktorkę, jak i aktora, czekało kilka ważnych decyzji życiowych. Oboje pozostawali bowiem w związkach małżeńskich, w których jak się potem okazało, nie do końca byli szczęśliwi. Tamara Arciuch wychowywała też syna Krzysztofa, który urodził się w 1999 roku. Tekst aktualizowany 24 marca 2026 roku Zobacz: Krzysztof Szyc - jak wygląda syn Tamary Arciuch? Tamara Arciuch i Bartek Kasprzykowski — pierwsze spotkanie Tamara i Bartłomiej poznali się z kolei w 2007 roku przy okazji pracy w jednym serialu. „Poznaliśmy się w taksówce. Jechaliśmy na konferencję prasową związaną z serialem. Na planie Halo Hans! byliśmy non stop razem. Prawie każdą scenę graliśmy razem, a jak nie graliśmy to stawaliśmy gdzieś z boku i rozmawialiśmy”, opowiadała nam aktorka kilka lat temu, a jej partner dodał, że nie od razu zakochał się w ulubienicy publiczności. „To uczucie dojrzewało. I to dość długo. Najpierw się zaprzyjaźniliśmy”, tłumaczył nam w VIVIE! Bartłomiej Kasprzykowski. Miłość pary rozwijała się w cieniu skandalu, ponieważ wiele osób podejrzewało, że gwiazdy zaczęły się spotykać, gdy były jeszcze w innych związkach. Poprzednie małżeństwa zakończyły się jednak rozwodami, a wszystkie krzywdzące Tamarę i Bartka informacje, zakochani nazwali plotkami. „Pisano, że zostawiłam męża, bo chciałam sobie strzelić romansik. W naszym przypadku decyzja o rozstaniu z poprzednimi partnerami i zaczęciu wspólnego życia była bardzo dojrzała”, mówiła w VIVIE! Tamara Arciuch i dodawała, że najbardziej w całym medialnym zamieszaniu martwiła się o syna. „Kiedy „miałam swoje fantastyczne pięć minut” w mediach, czyli kiedy tabloidy opisywały moje rozstanie z jego tatą, on rozumiał już bardzo dużo. I, niestety, docierało do niego to, co o mnie wypisywano. A to bardzo oddziałuje na dziecko. Negatywnie”, opowiadała nam o 26-letnim dziś Krzysztofie. Dzieci Tamary Arciuch i Bartka Kasprzykowskiego Choć pierwsze publiczne zdjęcia wykonano parze na wspomnianej konferencji prasowej serialu Halo Hans, to pierwszym publicznym wyjściem, na którym zakochani świadomie zjawili się razem była premiera filmu Złoty Środek. Impreza odbyła się w marcu 2009 roku, gdy artystka była w 6. miesiącu drugiej ciąży. „To nie było żadne wyjście z cienia, jak interpretują to dziennikarze. Poszliśmy po prostu na premierę filmu, w którym zagrała Tamara. Pozowaliśmy do zdjęć jak wszyscy, zresztą fotografowie rzucili się na nas natychmiast, nie dając nam przejść”, opowiadał potem Bartek Kasprzykowski i podkreślał, że gdyby wiedział, że z takimi sytuacjami wiąże się aktorstwo, to wybrałby inny zawód. Zobacz: Bartek Kasprzykowski opowiedział o początkach relacji z Tamarą Arciuch: „To był szalenie trudny czas” W czerwcu 2009 roku para powitała na świecie synka. Chłopiec otrzymał na imię Michał. Od tego momentu, choć zakochani wciąż grali w najpopularniejszych polskich produkcjach, starali się chronić swoją prywatność. W pracy udawało się im działać wspólnie, by potem w domu być dla siebie już tylko partnerami. „Jesteśmy profesjonalistkami i nie przenosimy prywatnych spraw na zawodowe. Bardzo lubimy wspólną pracę, podróże po Polsce. Oczywiście musimy opuścić na chwilę rodzinę i jechać i pracować, a nie jest to ani łatwa, ani lekka praca, ale kochamy to co robimy”, mówił w VIVIE Bartek Kasprzykowski. Czy Tamara Arciuch i Bartłomiej Kasprzykowski są po ślubie? W kolejnych latach wokół pary narosły dwa tematy, które długo lub wcale nie zostały wyjaśnione. Pierwszy z nich to ślub. Media twierdziły, że zakochani pobrali się w tajemnicy w 2011 roku, ale do dziś żadne z aktorów nie potwierdziło tych doniesień. Z kolei drugą plotką, jaka pojawiała się w mediach w okolicach 2014 roku była ta o kryzysie w związku artystów. Te informacje ucięto krótko. „To wymyślona plotka, stworzona po to, żeby nam zaszkodzić. Musiał to zrobić ktoś, kto nam źle życzy. My możemy się bronić, głośno zaprzeczać, ale jak ktoś tak gęsto się tłumaczy, to można pomyśleć, że coś jest na rzeczy. Ale wystarczy zapytać ludzi, którzy nas znają i z nami pracują – oni wiedzą, jaka jest prawda”, opowiadali nam Tamara i Bartłomiej kilka lat temu w wywiadzie. W listopadzie 2016 roku rodzina ulubieńców widzów powiększyła się o kolejne dziecko – Nadię. Rodzice dziewczynki nie pokazuję jej – tak jak reszty dzieci – w swoich mediach społecznościowych, trzymając się zasady o ochronie prywatności swojej i najbliższych. Gwiazdy wolą błyszczeć na scenie, co regularnie udaje się im na deskach teatralnych, w filmach i serialach. Bartłomiej Kasprzykowski zachwycił też publikę Polsatu, wygrywając w 2015 roku czwartą edycję Twoja twarz brzmi znajomo. Potem w tym samym show występowała Tamara Arciuch. Para nie szczędzi sobie publicznie czułych słów... „Moje życie należy do Ciebie. Podróż u Twojego boku jest najpiękniejsza, najpełniejsza, bo trwa w zrozumieniu i miłości. Niech Twoje życie będzie pełne, niech Twój talent rozkwita, masz światu tak wiele do zaoferowania - niech i on oferuje Ci wszystko, co najlepsze. Bądź Szczęśliwy mój Kochany. Dziękuje, że mogę podróżować z Tobą”, podpisała romantyczne zdjęcia aktorka. Równie pięknie swoją ukochaną opisał Bartek Kasprzykowski. W zeszłym roku w dniu jej urodzin dodał specjalny post z filmem i życzeniami: „NIECH ŚWIAT CIĘ ROZPIESZCZA! Jesteś cudem i niech ten cud trwa! W dniu twych urodzin — kłaniam Ci się z miłością. My Partner in crime, towarzyszko podróży, genialna artystko, mój świecie. Dzięki za każdą chwilę z Tobą” napisał czule. Tamarze Arciuch z okazji urodzin życzymy dużo miłości i wielu ciekawych propozycji aktorskich. Najlepiej takich, dzięki którym widzowie znów będą mogli zobaczyć ją u boku jej ukochanego.
Najpierw sam zdobył oba bieguny, potem na jeden z nich zabrał ukochaną żonę. Pierwsza randka z nią była dla Marka Kamińskiego początkiem najważniejszej wyprawy w życiu
On jest najbardziej znanym polskim podróżnikiem, który zasłynął zdobyciem obu biegunów Ziemi w jednym roku. Znacznie mniej znane są dokonania jego żony. Katarzyna Kamińska ma się czym pochwalić, bo zapisała się w historii jako pierwsza Polka, która stanęła na biegunie północnym. To była jedna z wielu wypraw, które razem odbyli. Z okazji urodzin Marka Kamińskiego przypominamy niezwykłą historię jego miłości, która trwa już 20 lat.
Spotkanie Marka i Katarzyny Kamińskich prawdopodobnie zostało zapisane w gwiazdach. Połączyło ich uczucie oraz niezwykła pasja — oboje dzielą miłość do podróży, nie tylko tych dużych. Ta najbardziej wyjątkowa — bo wspólna — trwa od blisko dwóch dekad. Doczekali się dwójki dzieci, na co dzień udowadniają, że nie ma nic piękniejszego od rodzinnych przepraw przez życie. Poznajcie historię ich niezwykłego uczucia. Marek i Katarzyna Kamińscy — historia miłości On — pierwszy człowiek, który wsławił się zdobyciem dwóch biegunów w ciągu roku. I ona — pierwsza Polka, która dotarła do bieguna północnego. Połączyło ich przeznaczenie, pasja do podróży… oraz wiara, że razem mogą osiągnąć wszystko. Marek i Katarzyna Kamińscy wielokrotnie udowodnili, że nawet pozornie niemożliwe wcale nie musi takie być. Nim ich życiowe drogi się skrzyżowały, młodzi podróżnicy musieli odkryć w sobie pasję do odkrywania świata. „Jeśli chodzi o wzorce podróżowania, to czerpałem je głównie z książek Juliusza Verne'a. W mojej rodzinie nikt nie wyjeżdżał. Ale rodzice byli otwarci na moje poszukiwania. [...] Rodzice sami, fizycznie nie podróżując, poprzez zaszczepienie we mnie pasji czytania książek pokazali mi dalsze horyzonty” — mówił w 2006 roku Marek Kamiński w wywiadzie dla Gali. Z kolei w rozmowie dla portalu trojmiasto.wyborcza.pl dodawał: „W dużej mierze wychowałem się sam, bez rodziców. Dużo czasu spędziłem w sanatoriach”. W nieco inny sposób swój los odkrywała jego żona, Katarzyna Kamińska. Choć jej ojciec jest podróżnikiem, ona rozpoznawała w sobie pasję na poziomie duchowym. „Mój wewnętrzny głos nie jest tak wyraźny. A jeżeli chodzi o podróże, to często powtarzam, że w pewnym stopniu wszyscy podróżujemy, nawet siedząc w domu. Stanisław Lem powiedział kiedyś, że wszyscy podróżujemy... w kosmosie”, powiedziała na łamach Gali. Marek i Katarzyna Kamińscy Dopiero u boku męża zebrała w sobie odwagę na nieco bardziej ekstremalne wyprawy. Dzięki niemu została pierwszą Polką na biegunie północnym. „Kasia jako pierwsza Polka była na biegunie północnym, czułem się za nią odpowiedzialny. Byłem przewodnikiem. To nie jest łatwa sprawa. Były bardzo trudne warunki, niebezpieczne sytuacje”, dodawał polarnik w tej samej rozmowie. Jednak nigdy jej nie zawiódł. „Mam do niego zaufanie, wiem, że on ma duże doświadczenie polarne. Nie miałam żadnych obaw”, podkreślała jego żona. CZYTAJ TAKŻE: Od 25 lat tworzą szczęśliwe małżeństwo. Oto niezwykła historia miłości Anety Kręglickiej i Macieja Żaka O podróżach opowiadają z niezrównaną pasją, dużo bardziej zachowawczo pozostają w temacie swojej miłości… Jednak okoliczności ich pierwszego spotkania nie są niczym zaskakującym. Losy pary splotły się na jednym z greckich lotnisk! Gdzie dokładnie ugodziła ich strzała Amora? „Na wyspie Rodos. Pamiętam, że spóźniłem się na samolot w Warszawie i zdarzyła się wyjątkowa rzecz. Samolot miał opóźniony odlot. Gdyby nie to, moglibyśmy wcale się nie poznać. Czy to nie przeznaczenie?”, śmiał się podróżnik w rozmowie z Galą. Marek i Katarzyna Kamińscy — razem na biegun i przez życie Przez ostatnie lata trwania ich wielkiej miłości zdobyli razem biegun północny, Kilimandżaro, dotarli do źródeł Amazonki… Zdecydowali się także na powiększenie rodziny. Małżeństwo podróżników doczekało się dwójki dzieci: 18-letniej Poli oraz 16-letniego Kaya. Z wyjazdów po świecie nie zrezygnowali nawet wtedy, gdy pociechy były jeszcze malutkie. Pola była niezastąpioną towarzyszką w zasadzie od samego początku. „Tylko od niej zależy, dokąd dotrzemy i czy w ogóle wyruszymy. A jeżeli chodzi o strach, to bardzo dobre uczucie. Strach powoduje, że zaczynamy się zastanawiać, zabezpieczamy się, opracowujemy różne warianty”, podkreślał jej ojciec w 2006 roku. Rodzina sprawiła, że zaczął być bardziej uważny w trakcie wypraw. Obawiał się śmierci, nie chciał, aby pociechy musiały wychowywać się bez ojca... ZOBACZ TAKŻE: Jacek Kaczmarski zgotował córce trudne dzieciństwo. Tak Patrycja Volny mówiła o relacji z ojcem Gdy jednak nieco podrośli, nastolatkowie przestali podzielać entuzjazm oraz pasję swoich rodziców. „Myślę, że dzieci są często w kontrze do rodziców. Mamy za sobą dużo wspólnych podróży, na razie wyjazdy ich nie pociągają. Ważniejsze dla nich jest to, z kim się jedzie, obecność rówieśników, a nie cel podróży”, przyznał Marek Kamiński w rozmowie z portalem trojmiasto.wyborcza.pl w 2015 roku. Marek i Katarzyna Kamińscy, córka Pola Kamińska, Gdańsk 05.04.2007 Marek i Katarzyna Kaminscy, córka Pola Kamińska, syn Kay Kamiński, Gdańsk 27.09.2009 Opowiedział również, jak wygląda ich wspólne życie oraz podział obowiązków. Jego żona zajęła się wychowaniem dzieci. Ma równocześnie czas na rozwijanie dodatkowego hobby, które z radością wspiera ją mąż. Pomimo wielu zobowiązań, Marek Kamiński poświęca rodzinie jak najwięcej czasu. „Żona zajmuje się dziećmi. Ma swoją pasję: teatr. Gra teraz w sztuce wystawianej przez Teatr Atelier, "Gam. Nowy wspaniały świat". Ja pomagam w domu jak mogę. Odwożę rano dzieci do szkoły, czytam im bajki wieczorem, weekendy spędzamy razem. Staram się jak najwięcej uczestniczyć w życiu rodziny”, podkreślał podróżnik. SPRAWDŹ RÓWNIEŻ: Agata Młynarska i Przemysław Schmidt są już 9 lat po ślubie: „Jest mężczyzną na dobre i na złe” Marek Kamiński 24 marca świętuje swoje urodziny! Z tej okazji życzymy mu wielu niezapomnianych wypraw oraz wyjątkowych wspomnień podróży przez życie — w otoczeniu najbliższych. Źródło: kobieta.pl, trojmiasto.wyborcza.pl Marek i Katarzyna Kamińscy z córką Polą Kamińską
Nazywano ich najpiękniejszą parą PRL-u. Zazdrość i głośny wywiad doprowadziły do smutnego finału
To była wielka miłość, która narodziła się na planie filmowym i równie szybko się wypaliła. Maria i Marek Proboszowie uchodzili za jedną z najgorętszych par lat 80., ale ich związek nie przetrwał próby czasu. Zazdrość, zawodowe ambicje i głośne wypowiedzi w mediach doprowadziły do rozstania, które odbiło się szerokim echem w prasie.
To była wielka młodzieńcza miłość. Ich małżeństwo trwało zaledwie kilka lat, ale aktorka do końca życia zachowała nazwisko pierwszego męża. W ich związek wkradła się zazdrość, z którą nie umieli sobie poradzić. Kiedy ukochany aktorki wyjechał do USA, ona miała wypowiadać się w prasie, że być może jeszcze kiedyś się ze sobą zejdą. Maria i Marek Proboszowie: jak się poznali? Maria Probosz była wielką gwiazdą PRL-u. Sukces przyszedł do niej szybko, już podczas studiów miała na koncie kilka ról filmowych, ale pracowała na niego ciężko już od dziecka. Wychowywana była tylko przez matkę, bardzo przeżyła rozwód rodziców. Jako mała dziewczynka chodziła na lekcje śpiewu i tańca, uczyła się grać na fortepianie i aktywnie działała w szkolnych kółkach teatralnych. Przez szkołę teatralną przeszła jak burza, nie miała łatwego życia towarzyskiego, bo koleżanki od początku jej nie znosiły. Plotkowano, że zarówno w dostaniu się, jak i w szybkim ukończeniu studiów aktorskich pomogły Marii jakieś zewnętrzne układy. Probosz zagrała w czterdziestu filmach w ciągu zaledwie piętnastu lat kariery. Uchodziła za seksbombę. Na ekranie rozebrała się ponad trzydzieści razy. Miała seksapil, zjawiskowe, bujne blond włosy i była otwarta na prezentowanie swoich wdzięków na szklanym ekranie, również w scenach erotycznych. Jednak w parze z sukcesami w życiu zawodowym nie szły te w życiu prywatnym. Marek Probosz w połowie lat 80. stał się odkryciem aktorskim polskiego kina, przyjmował także propozycje ról w Czechosłowacji. Wychowywał się z dwójką braci, którzy dziś również są aktorami. Zawodu uczył się na Wydziale Aktorskim PWSFTviT w Łodzi, studiował na tym samym roku co Maria Probosz (wtedy nazywała się Zydorek), ale w tamtym okresie nie zwrócili na siebie większej uwagi. Zobacz też: Zanim pierwszy raz wyszła za mąż, związała się ze słynnym muzykiem. Dopiero niedawno wyjawiła prawdę Gdańsk, 1984 r. IX Festiwal Polskich Filmów Fabularnych. Od lewej: Marek Probosz, Maria Probosz, Adam Probosz (brat Marka) Maria i Marek Proboszowie: historia miłości Ich znajomość narodziła się dopiero na początku lat 80., na planie filmu Andrzeja Barańskiego "Niech cię odleci mara". To była siódma przygoda filmowa Marii, Marka już jedenasta, a należy dodać, że oboje nie byli jeszcze wówczas absolwentami szkoły aktorskiej. Na pierwszym spotkaniu dotyczącym filmu młoda aktorka usłyszała od reżysera pytanie, czy zdoła uwieść bohatera. „A kto gra?”, zapytała. „Marek Probosz”, usłyszała. Kiedy zorientowała się, że to jej kolega z roku, od razu przybyło jej pewności siebie. Maria wiedziała, jak działała na mężczyzn, zwłaszcza tych młodszych, którzy na uczelnianych korytarzach wodzili za nią wzrokiem. "Scenę erotyczną Marek potraktował bardzo poważnie, byłam zaskoczona, ale jednak udało mi się go uwieść", opowiadała w jednym z wywiadów (cytat za film.wp.pl). Ekranowe uczucie szybko zamieniło się w to prawdziwe, Marek i Maria zostali parą, a niedługo potem wzięli ślub. "To był fajny chłopak i wielka miłość. Oświadczył mi się, gdy jechaliśmy w jego strony rodzinne" – wspominała aktorka w „Super Expressie”. W 1984 roku, już jako małżeństwo, zagrali w filmie Mieczysława Waśkowskiego pt. "Czas Dojrzewania". Czytaj również: Koniec ich miłości zaskoczył wszystkich. Ale burzliwe rozstanie nie stanęło na drodze do przyjaźni Gdańsk 09.09.1984. IX Festiwal Polskich Filmów Fabularnych. Marek Probosz i Maria Probosz Maria i Marek Proboszowie: rozstanie, skandal w prasie Z czasem w ich związek zaczęła wkradać się zazdrość. Oboje byli wtedy bardzo zajętymi, skupionymi na rozwoju kariery aktorami. Marię okrzyknięto wówczas seksbombą polskiego kina, niemal wszystkie role, które proponowali jej reżyserzy, były rozbierane. Marek Probosz nie potrafił zaakceptować, że jego żona przyjmuje je wszystkie bez wyjątku. Aktorka miała utrzymywać, że mąż robił jej karczemne awantury za to, że pokazywała się nago przed kamerami. "Wychodząc za mąż za aktora, myślałam, że w związku z tym nie będzie żadnej zazdrości męsko-damskiej, ale niestety, stało się inaczej", komentowała rozczarowana. "Jego drażniły moje nagie zdjęcia". Proboszowie rozstali się w 1985 roku. Rozwód wzięli trzy lata później. Zapytana o swoje pierwsze małżeństwo po latach, aktorka przyznała, że decyzję o ślubie podjęli zbyt pochopnie. "Wtedy oboje nie dorośliśmy do tego uczucia...", wyznała. Maria Probosz postanowiła po rozwodzie zostać przy nazwisku męża. Przy rozstaniu aktorów nie obyło się też bez skandalu. Komentarz Marii Probosz dotyczący jej byłego męża na łamach "Angory"miał wywołać pogłoski, jakoby jej dawny ukochany był homoseksualistą. „Nie dawał mi tyle szczęścia i emocji cielesnych, ile oczekiwałam”, podała do prasy aktorka. Po rozwodzie Marek Probosz wyjechał do Hollywood i zamieszkał w Los Angeles, gdzie mieszka do dziś. Obecnie pracuje jako wykładowca aktorstwa na Wydziale Teatralnym Uniwersytetu Kalifornijskiego. Powstało kilka teorii na temat tego, jak z rozstaniem poradziła sobie Maria Probosz. Według jednych źródeł niepowodzenie pierwszego małżeństwa prawie w ogóle jej nie przytłoczyło. Była zbyt przejęta rozwojem swojej kariery aktorskiej — w kolejnych latach właściwie nie schodziła z ekranów. Po jej wywiadzie dla "Angory" niektórzy uznali, że młodej Probosz woda sodowa zaczęła uderzać do głowy. "Zrobiłam furorę na Międzynarodowym Festiwalu Filmowym w Tokio, na którym reprezentowałam Polskę. Tam poznałam szefa światowego wydawnictwa 'Penthouse' i otrzymałam atrakcyjne propozycje. Sam Gregory Peck podarował mi lizaka, a księżna Mandżurii Etsuko Takano chciała mnie zaadoptować na swoją córkę...", opowiadała na łamach prasy (cytat za film.interia.pl). Z innych źródeł można się dowiedzieć, że rozstanie z Markiem Proboszem załamało aktorkę i to właśnie wtedy po raz pierwszy miała szukać ukojenia w alkoholu. Nie zniechęciła się jednak do związków. Jakiś czas później poślubiła Zbigniewa Kopanię, artystę i filmowca. Po tym, jak Marek Probosz wyjechał do Hollywood, jego była żona zapewniała, że rozstali się w zgodzie i wciąż utrzymują ze sobą kontakt. Miała nawet sugerować, że być może dadzą sobie jeszcze jedną szansę. Nic takiego się jednak nie zdarzyło. Maria Probosz po toksycznym związku z kolejnym partnerem, aktorem Czesławem Nogackim, zaprzepaściła swoją karierę i pogrążyła się w nałogu. Ukojenie i szczęście odnalazła dopiero przy Andrzeju Hasiku, który został jej trzecim mężem. O tym, że aktorka walczy z chorobą nowotworową, branża filmowa dowiedziała się dopiero po jej śmierci. Zmarła w 2010 roku, w wieku 49 lat i została pochowana na Cmentarzu Zarzew w Łodzi. Zobacz też: Byli razem 75 lat. Śmierć ukochanej żony była dla legendy wyścigów okrutnym ciosem. Łzy same cisną się do oczu Źródła: film.interia.pl, film.wp.pl
Nie miała pojęcia, że flirtuje z przyszłym następcą tronu, dziś są razem od ponad 20 lat. Historia królewskiej pary Danii brzmi jak bajka
Przypadkowe spotkanie, tajemniczy „Fred” i historia, która zmieniła wszystko. Mary Donaldson nie wiedziała, że rozmawia z przyszłym królem Danii. Ich znajomość przerodziła się w wielką miłość. „Kocham ją nad wszystko i zawsze będę ją chronił”, mówił król Danii o ukochanej.
Tego wieczoru do pubu jak wielu innych gości w Sydney. Nie miała pojęcia, że mężczyzna, który przedstawił się jako „Fred”, to przyszły król Danii. Ich spotkanie w 2000 roku podczas letnich igrzysk olimpijskich w Australii zapoczątkowało historię, która zakończyła się ślubem w 2004 roku. Poznaj niezwykłą historię duńskiej pary królewskiej. Królowa Maria i król Fryderyk X poznali się w Australii. Tak wyglądało ich pierwsze spotkanie To miał być jeden z tych wieczorów, które zaczynają się niewinnie – bez planu, bez oczekiwań, bez przeczucia, że za chwilę wydarzy się coś wielkiego. Sydney pulsowało energią letnich igrzysk olimpijskich w 2000 roku. Miasto było pełne ludzi z całego świata, a atmosfera sprzyjała spontanicznym decyzjom i nowym znajomościom. Wśród tego tłumu była ona – Mary Donaldson. Miała 28 lat, pracowała w agencji reklamowej i po prostu chciała spędzić wieczór jak wielu innych mieszkańców miasta. Razem z dwójka przyjaciół wybrała pub Slip Inn. Miejsce głośne, pełne śmiechu i rozmów, gdzie łatwo było zgubić się w tłumie i jeszcze łatwiej kogoś poznać. Nie wiedziała jednak, że właśnie tam, wśród zwyczajnych rozmów i przypadkowych spojrzeń, zacznie się historia, która zaprowadzi ją na królewski tron. Bo tego samego wieczoru w tym samym miejscu pojawił się on. Fryderyk – dziś król Fryderyk X – nie wyglądał jak ktoś, kto za chwilę zapisze się w jej życiu na zawsze. Czytaj też: Nie mogła bez niego żyć, odeszła rok i 5 miesięcy po ukochanym. Oto historia miłości królowej Elżbiety II i księcia Filipa „Nikt się nie spodziewał, że tego wieczoru odwiedzi nas duński następca tronu. Turyści zawsze do nas zaglądali, więc ich obecność nie robiła na nas wrażenia. Uświadomiłem sobie, że tym razem jest inaczej, gdy nagle przywołał mnie jeden z kelnerów. Powiedział, że mężczyzna przy barze posługuje się „czarną kartą”. Wtedy zrozumiałem, że mamy do czynienia z naprawdę wyjątkowymi gośćmi! […] Wszyscy zastanawialiśmy się, kim u licha jest ten facet! Dopiero następnego dnia okazało się, że odwiedził nas sam duński książę”, opowiadał właściciel pubu w rozmowie z Sydney Morning Herald. „Fred z Danii” ukrył, że jest następcą tronu Podczas spotkania Fryderyk przedstawił się po prostu jako „Fred” lub „Fred z Danii”. Mary Elizabeth Donaldson przez długi czas nie miała świadomości, że rozmawia z duńskim następcą tronu. Rozmowa toczyła się lekko, naturalnie – bez wysiłku, bez niezręcznej ciszy. Coś między nimi wyraźnie iskrzy, choć jeszcze żadne z nich nie nazywa tego uczucia. Kobieta nie miała jednak pojęcia, że za tym swobodnym uśmiechem kryje się zupełnie inna rzeczywistość. Nie wiedziała też, że towarzyszyli mu – brat Joachim, kuzyn, grecki książę Mikołaj, oraz Filip, książę Asturii. „To nie była może miłość od pierwszego wejrzenia, ale coś faktycznie od razu między nami kliknęło. Była niewątpliwa chemia”, relacjonowała potem w rozmowie z mediami. Od spotkania w Sydney do związku na odległość Po tym wieczorze ich kontakt się nie urwał. Fryderyk zadzwonił do Mary już następnego dnia. „Gdy się żegnaliśmy, podał mi rękę i poprosił o numer telefonu”, opowiadała. Choć dzieliły ich tysiące kilometrów, nie pozwolili, by odległość stanęła im na drodze. Rozpoczął się związek na odległość – pełen tęsknoty, planowania i nieustannych podróży. Fryderyk regularnie wracał do Australii, by znów ją zobaczyć. Każde spotkanie tylko potwierdzało, że to nie jest przelotna relacja. To było coś znacznie poważniejszego. Po dwóch latach Mary podjęła decyzję, która zmieniła wszystko. Zostawiła swoje dotychczasowe życie i przeprowadziła się do Danii. To był moment przełomowy – symboliczny krok w stronę nowej rzeczywistości. Niedługo później byli już narzeczeństwem. A w maju 2004 roku powiedzieli sobie „tak” w Kopenhadze. „Od dziś Mary należy do mnie, a ja do niej. Kocham ją nad wszystko i zawsze będę ją chronił ”, mówił przyszły król podczas ślubu. A ich historia przestała być prywatną opowieścią, a stała się częścią duńskiej monarchii. „Nigdy nie marzyłam o byciu księżniczką. Chciałam być weterynarką”, zaznaczała. Czytaj też: Księżna Kate i książę William pojawili się na gali BAFTA 2026! Wszyscy patrzyli tylko na nich. Klasa! Ale podobno nie wszyscy od początku byli przekonani do tej relacji. Pochodzenie Mary Donaldson wzbudzało wątpliwości na dworze. Rodzina królewska miała inne wyobrażenie o przyszłości następcy tronu – widziano u jego boku kobietę z arystokratycznego, królewskiego rodu. Mary była „tylko” Australijką. A jednak z każdym kolejnym spotkaniem zaczynała zmieniać ich nastawienie. Nie próbowała nikogo olśnić na siłę. Zamiast tego konsekwentnie pokazywała, kim jest – swoją determinacją, spokojem i gotowością do wejścia w zupełnie obcy świat. Jednym z najważniejszych kroków była nauka języka duńskiego. Niełatwego. Wymagającego. Zupełnie innego niż wszystko, co znała wcześniej. Królowa Małgorzata II zwróciła na to szczególną uwagę. Doceniła nie tylko sam fakt nauki, ale tempo, w jakim Mary opanowywała ten trudny język. To był wyraźny sygnał – nie traktuje tej relacji powierzchownie. Zaczęła zdobywać zaufanie. A potem coś się zmieniło. Jak wspominał później król Fryderyk X, Mary zrobiła coś, czego nie da się zaplanować ani wyreżyserować – skradła serce jego matce. Z czasem ich historia zaczęła pisać się dalej – już nie tylko jako opowieść o uczuciu, ale także o rodzinie. Na świecie pojawiła się czwórka ich dzieci: Christian, Isabella oraz bliźnięta – Vincent i Josephine. Każde z nich stało się kolejnym rozdziałem tej niezwykłej miłości, która zaczęła się od przypadkowego spotkania w Sydney. Ich życie nabrało nowego rytmu. Obok obowiązków, oficjalnych wystąpień i królewskich zobowiązań pojawiła się codzienność wypełniona rolą rodziców. W 2024 roku zostali królem i królową Danii Kolejny rozdział tej historii napisał się w 2024 roku. Po abdykacji Małgorzaty II król Fryderyk X objął tron, a królowa Maria stanęła u jego boku jako królowa Danii. Niedawno zakochani odbyli pierwszą oficjalną podróż do Australii w nowych rolach. „Australia zajmuje bardzo szczególne miejsce w moim sercu od chwili, gdy wszedłem do tamtego baru i zatraciłem się w rozmowie, która nigdy się nie skończyła. Mary, miałaś odwagę opuścić swój ukochany dom i zbudować nowy razem ze mną, tak daleko, jak to tylko możliwe. Za to będę ci na zawsze wdzięczny”, mówił Fryderyk X.
Miała zaledwie 18 lat, gdy poślubiła dziedzica fortuny Hiltonów. Bajka szybko zamieniła się w koszmar. Pierwsze małżeństwo Elizabeth Taylor skrywało mroczny sekret
Elizabeth Taylor miała zaledwie 18 lat, gdy wyszła za mąż za Conrada Hiltona jr., wierząc w bajkową miłość i idealne życie. Ich związek, który zaczął się jak hollywoodzka historia, szybko okazał się pełen napięć i rozczarowań.
Legenda kina, niezwykle utalentowana i piękna. Taka właśnie była Elzabeth Taylor. Aktorka, która zachwycała w wielu produkcjach, miała niezwykle barwne życie uczuciowe. Przypomnijmy, że artystka aż osiem razy stawała na ślubnym kobiercu. Podczas pierwszej uroczystości miała zaledwie osiemnaście lat. „Miałam tylko dwie możliwości: iść na studia albo wyjść za mąż. Wybrałam to drugie. Miałam ledwie osiemnaście lat. Naprawdę myślałam, że małżeństwo będzie oznaczało życie w małym białym domku z drewnianym płotkiem i różami w ogrodzie", mówiła. Oto historia miłości ulubienicy widzów i Conrada Hiltona jr. Elizabeth Taylor i Conrad Hilton jr. — historia miłości To była miłość od pierwszego wejrzenia, przynajmniej z jego strony. Syn biznesmena od razu zakochał się w osiemnastoletniej wówczas Elizabeth Taylor. Dostrzegł ją podczas przyjęcia zaręczynowego Jane Powell w kubie Mocambo. Następnego dnia zaczął działać. Chciał poznać, a następnie zdobyć serce pięknej nastolatki. Oznajmił ojcu, że zobaczył najpiękniejszą dziewczynę na świecie i chce spędzić resztę życia. Gdy uzyskał jego aprobatę, poprosił przyjaciela, by zorganizował lunch dla dwojga, na którym mógłby poznać Elizabeth. On był nią zauroczony, ona doceniła jego gest. Nic więc dziwnego, że niedługo potem 18-latka zaprosiła Conrada na wspólną kolację z jej rodzicami. „Pamiętam przyjęcie w domu Deana Martina, jeszcze zanim Nicky wziął ślub z Elizabeth. Nie było jej tam, ale Nicky mnie złapał i zaczął o nią wypytywać. »Myślę, że ma przeraźliwie smutne oczy« – stwierdziłam. »Zupełnie nie wiadomo, co się kryje za tym nieszczęśliwym spojrzeniem«", mówiła Carole Doheny. Kończyła liceum, gdy po dwóch tygodniach znajomości zgodziła się wyjść za mąż za Conrada Hiltona jr., dziedzica ogromnej międzynarodowej sieci hoteli, stworzonych przez jego ojca. „Miałam tylko dwie możliwości: iść na studia albo wyjść za mąż. Wybrałam to drugie. Miałam ledwie osiemnaście lat. Naprawdę myślałam, że małżeństwo będzie oznaczało życie w małym białym domku z drewnianym płotkiem i różami w ogrodzie", mówiła. „Nicky Hilton i Elizabeth Taylor zaręczyli się dwudziestego lutego 1950, w trakcie zdjęć do filmu "Ojciec panny młodej" w reżyserii Vincente Minnelliego. Joan Bennet, grająca w tej komedii udręczoną matkę Elizabeth, widziała się z nią rankiem po przyjęciu zaręczynowym; Elizabeth miała na sobie brylantowo-szmaragdowe kolczyki i duży kwadratowy pierścionek z brylantem, jedno i drugie zakupione u George’a Headleya, jubilera z Beverly Hills. „To moje zaręczynowe prezenty od Nicky’ego" – powiedziała Elizabeth, unosząc lśniący pierścionek pod światło", pisze autor książki „Liz. Biografia intymna Elizabeth Taylor". CZYTAJ RÓWNIEŻ: Gdy Tamara Łempicka wróciła z miesiąca miodowego, zdradziła męża. Kochanka poznała na swoim weselu <img src="https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/48/2024/07/imgXYJnm9-db41535.jpg" width="2131" height="1600" alt="NEW YORK CITY, NY - MAY 27: The young actress Liz Taylor and her husband Conrad N. Hilton Jr. when they sailed for Europe on the liner Queen Mar on May 27, 1950 in New York City. (Photo by Keystone-France/Gamma-Keystone via Getty Images)" title="Elizabeth Taylor and her Husband en Route for Europe" /> Elizabeth Taylor, Conrad N. Hilton Jr Elizabeth Taylor, Conrad N. Hilton Jr Elizabeth Taylor i Conrad Nicholson "Nicky" Hilton Jr — bajkowy ślub Elizabeth Taylor do ślubu przygotowywała się trzy dni. Razem z mamą kupowała srebrne sztućce, bladoniebieską porcelanę, szwedzkie kryształy i obrysy obszyte koronką. „Następnie obie wybrały się do Nowego Jorku, gdzie zatrzymały się w Waldorf-Astoria, hotelu należącym do rodziny Hiltonów. Tamtejszy manager wręczył Elizabeth plik stu akcji firmy Hilton w ramach ślubnego prezentu od jej przyszłego teścia. Connie dorzucił także w pełni opłaconą trzymiesięczną podróż poślubną po Europie. Nowojorska projektantka mody Ceil Chapman, znajoma Sary Taylor, przygotowała dla Elizabeth wyprawę ślubną, w której skład wchodziły dziesiątki seksownych peniuarów i cała kolekcja dodatków. Edith Head, autorka kostiumów do "Miejsca pod słońcem", dołożyła szlafroki na wzór noszonych w filmie. Suknia ślubna, będąca dziełem Helen Rose, została zafundowana przez MGM. Piętnaście krawcowych pracowało nad nią przez dwa miesiące, tworząc bufiastą kreację z białej satyny wyszywaną beżowymi koralikami i perełkami. Całości dopełniały kremowy diadem z delikatnym dziewięciometrowym welonem i proste satynowe pantofelki", czytamy w tej samej biografii. Przygotowania do ślubu zachwyciły aktorkę. Kilka dni przed uroczystością do posiadłości, w której wówczas mieszkała, przybywały kolejne prezenty, goście z gratulacjami i najbliżsi. Nad bezpieczeństwem młodej pary czuwała policja. Elizabeth Taylor czuła się jak we śnie. Była księżniczką, o którą dbali styliści i makijażyści. Nie musiała się więc niczym przejmować. „O szesnastej czterdzieści pięć panna młoda wyłoniła się z domu i wsiadła do czekającej limuzyny. Jej ojciec usiadł obok i trzymał ją za rękę. Druhny ruszyły za nią drugą limuzyną, a ten niewielki konwój eskortowało pół tuzina policjantów na motocyklach z włączonymi syrenami. Pomimo wysiłków lokalnej policji i ochroniarzy MGM na ulicach zebrały się tłumy gapiów, mężczyzn, kobiet i dzieci, którzy wspinali się na drzewa i samochody oraz siedzieli na dachach aut stojących na trasie do kościoła. Kolejnych dziesięć tysięcy ludzi czekało przed kościołem Dobrego Pasterza. Kiedy przyjechała limuzyna Elizabeth – spóźniona o zaledwie pięć minut – rozległ się potężny aplauz" czytamy w biografii o słynnej aktorce. CZYTAJ TEŻ: O ukochanego konkurowała ze światowej sławy pianistką. Violetta Villas liczyła, że dziennikarz wybierze ją, ale została z niczym Elizabeth Taylor, Conrad N. Hilton Jr <img src="https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/48/2024/07/img0UoKS7-fbf0f95.jpg" width="2052" height="1600" alt="Actress Elizabeth Taylor and her groom, Conrad "Nickie" Hilton, Jr. in the limousine that will take them to their wedding reception at the Bel-Air Country Club, following their marriage at the Church of the Good Shepherd in Beverly Hills." title="Wedding of Elizabeth Taylor and Conrad Hilton Jr." /> Elizabeth Taylor, Conrad N. Hilton Jr., ślub w 1950 roku <img src="https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/48/2024/07/imgpsix1S-efea78b.jpg" width="1600" height="1988" alt="Mr. and Mrs. Conrad Nicholson Hilton, Jr., stand on the steps of the Church of the Good Shepherd after their wedding. Bride is Elizabeth Taylor of the movies and the groom is a member of the famous Hilton Hotel family. After a lavish reception, the couple left for a secret honeymoon spot "some place in California."" title="Mr. and Mrs. Conrad Nicholson Hilton, Jr." /> Elizabeth Taylor i Conrad Nicholson "Nicky" Hilton Jr. — powód rozstania, rozwód Jednak osoby z ich bliskiego otoczenia mówiły wprost, że Elizabeth i Conrad tworzy bardzo niedobraną parę. „On był rozpuszczony do granic, a ona roztaczała wokół siebie aurę rozpieszczonej primadonny. Jego drażniła jej sława, a ona zazdrościła mu majątku. Obcując z jego bogactwem, stała się tak nerwowa, że obgryzała paznokcie do krwi i musiała zacząć nosić tipsy", czytamy w książce "Liz. Biografia intymna Elizabeth Taylor". W rzeczywistości go nie kochała, była z nim z rozsądku. „Nic ze mnie nie zdejmie, dopóki nie założy mi obrączki", podkreślała. W pewnym momencie Elizabeth odkryła, że jej mąż jest uzależniony od używek. Była więc wobec niego nieufna, ale z ciekawością, a zarazem przerażeniem go obserwowała. Zanipokoił ją fakt, że z każdym drinkiem z nieśmiałego młodzieńca Conrad przemienia się w człowieka bardzo agresywnego i impulsywnego. W pewnym momencie artystka powiedziała dość. Nie mogła już dłużej patrzeć, jak Hilton wpada w sidła nałogów. Co więcej, lubił hazard i romanse z innymi kobietami. Ich związek był skazany na porażkę. I choć najbliżsi prosili ją, by zmieniła zdanie, nie ugięła się. Małżeństwo Elizabeth Taylor i Conrada Hiltona jr. trwało od 1950 do 1951 roku. Po rozwodzie aktorka otrzymała od pakiet udziałów w korporacji Hilton. CZYTAJ TEŻ: Władysław Kowalski poznał swoją pierwszą żonę na studiach. To małżeństwo zakończyło się z powodu Kaliny Jędrusik Elizabeth Taylor, Conrad N. Hilton Jr <img src="https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/48/2024/07/imgYA0hxB-844f951.jpg" width="1600" height="2096" alt="(Eingeschränkte Rechte für bestimmte redaktionelle Kunden in Deutschland. Limited rights for specific editorial clients in Germany.) *27.02.1932-Schauspielerin, USAmit Ehemann Conrad (Nick) Hilton, jr. (Photo by ullstein bild/ullstein bild via Getty Images)" title="Elizabeth Taylor u. Ehemann Conrad Nicholson Hilton" />
Zaczęło się od skandalu, skończyło wielką miłością. Goldie Hawn i Kurt Russell są razem od ponad czterech dekad i wciąż zachwycają
Goldie Hawn i Kurt Russell od dekad udowadniają, że prawdziwa miłość nie potrzebuje ślubu ani schematów. Choć poznali się już w 1968 roku, ich uczucie rozkwitło dopiero lata później i przetrwało mimo przeciwności. Dziś tworzą jedną z najbardziej niezwykłych i trwałych relacji w Hollywood.
Nie ma drugiej takiej pary w Hollywood. Goldie Hawn i Kurt Russell zaprzeczają wszelkim schematom. Choć są hollywoodzkimi gwiazdami, tworzą niemal idealną, spokojną rodzinę. Są sobie wierni od lat. Nie sformalizowali związku. „Nie, nigdy się nie pobraliśmy, ale jedną rzeczą, która wciąż rośnie, jest nasza miłość” , pisała Goldie Hawn. I dodała: „Jesteś dziki, błyskotliwy, kochany, dziecinny, idealnie wkurzający, ojciec najwyższy i głęboko zabawny! Nie wyobrażam sobie życia bez ciebie w żadnym wieku, Kurt Russell. Jesteś zdobyczą. I jesteś cały mój”, wyznała gwiazda. Dzieli ich niewielka różnica wieku. Goldie jest starsza od ukochanego o 6 lat – ona urodziła się w 1945 roku, on w 1951. Jakie były losy ich miłości? Goldie Hawn i Kurt Russell poznali się w szalonych latach 60. Oboje są wielkimi gwiazdami. Goldie Hawn znamy choćby z filmowego hitu „Zmowa pierwszych żon”. Kurt Russell grał zwykle twardzieli, fani pamiętają go w filmu „Ucieczka z Los Angeles”, czy przeboju „Tombstone”. Z Goldie Hawn poznali się w 1968 roku na planie filmu Disneya „Jedyna oryginalna orkiestra rodzinna”. Ona miała 21 lat, a on 16. Goldie była śliczną eteryczną blondynką, nie zainteresowała się wtedy bliżej Kurtem i trudno się dziwić. Był dzieciakiem. Poza tym oboje przysięgali sobie, by nie wchodzić w związek z innymi aktorami. Ponownie spotkali się po kilkunastu latach, w 1983 roku, znowu na planie filmowym. Goldie Hawn wspominała: „Wiele lat później spotkaliśmy się znowu, polubiłam go i przypomniałam sobie, że bardzo lubiłam go już wcześniej, gdy się poznaliśmy”. Z kolei Russell nie był wtedy w najlepszej formie. Źle znosił rozwód z ówczesną żoną i często imprezował. „Miałem strasznego kaca, Goldie prawie nie znałem, pamiętałem tylko, że kiedyś razem pracowaliśmy. (...) , opowiadał aktor w rozmowie z Conanem O'Brienem. Mimo to dawna znajoma od razu mu się spodobała i zaproponował jej randkę. „Gdy ją zobaczyłem na castingu do filmu »Szybka zmiana«, wypaliłem: »masz świetną figurę«", opowiadał w talk-show. Umówili się na randkę. Jak się okazało, to była randka z… policją. Goldie kupiła dom dla siebie i dzieci, ale nie miała jeszcze do niego kluczy. Postanowili się włamać. Zaniepokojeni sąsiedzi wezwali stróżów prawa, którzy nakryli parę w sypialni. „Od razu się dogadaliśmy i zgodziliśmy się: "Bawmy się razem, dopóki nam się nie znudzi". Tak minęły 43 lata”, mówił Kurt Russell dla "The Wall Street Journal". Czytaj też: Dzisiaj 77. urodziny obchodzi aktorka Goldie Hawn! Jak zmieniła się na przestrzeni lat? Goldie Hawn o Kurcie Russellu: Widziałam jak wspaniale traktuje moje dzieci Goldie Hawn miała dwoje dzieci ze związku z muzykiem Billem Hudsonem - znaną dzisiaj aktorkę Kate Hudson i jej brata, również aktora, Olivera Hudsona. Ujęło ją, że Kurt pokochał jej dzieci, był dla nich jak najlepszy ojciec. Kate Hudson go uwielbia, napisała na Instagramie z okazji Dnia Ojca, że jest szczęściarą, że ma takiego tatę. Wychowywał ją, jak biologiczny ojciec, którego w jej życiu zabrakło. „To naprawdę mnie poruszyło, kiedy patrzyłam na moje dzieci, kiedy przychodziły na plan i jak on się z nimi obchodził” opowiadała Goldie Hawn. „Był niesamowity w ich towarzystwie. Taki naturalny i opiekuńczy”, mówiła gwiazda. <img src="https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/48/2025/04/2W9XKHA-5644fab.jpg" width="5384" height="3640" alt="2W9XKHA Los Angeles, California, USA 13th October 1996 (Exclusive) Actor Kurt Russell, Actress Goldie Hawn, daughter Actress Kate Hudson and son Actor Oliver Hudson on October 13, 1996 in Los Angeles, California, USA. Photo by Barry King/Alamy Stock Photo" title="Los Angeles, California, USA 13th October 1996 (Exclusive) Actor Kurt Russell, Actress Goldie Hawn, daughter Actress Kate Hudson and son Actor Oliver Hudson on October 13, 1996 in Los Angeles, California, USA. Photo by Barry King/Alamy Stock Photo" /> Po trzech latach związku para doczekała się własnego dziecka - syna Wyatta Russela. Do klanu należy także syn Kurta Russela z pierwszego małżeństwa Boston Russel. Wszyscy tworzą szczęśliwą patchworkową rodzinę. Dzisiaj w Hollywood już legendarną. Wszyscy są aktorami, choć wybiła się tylko Kate Hudson. Para doczekała się także siedmiorga wnuków. W Hollywood mówi się, że Goldie Hawn i Kurt Russel potrafią zmienić oficjalną premierę filmową w rodzinne wydarzenie – przychodzą z córką, synami, wnukami. „Oboje jesteśmy niezależni finansowo i zamożni. Wspaniale wychowaliśmy nasze dzieci; to wspaniali ludzie. Świetnie sobie z tym poradziliśmy i nie musieliśmy brać do tego ślubu. Lubię budzić się każdego dnia i widzieć go przy sobie, wiedząc, że mam wybór. Naprawdę nie ma powodu, żeby wychodzić za mąż”, opowiadała aktorka w rozmowie z Women's Day w 2007 roku. Zobacz też: Miłość silniejsza niż tajemnice i strach. ​Historia Richarda Chamberlaina i jego ukochanego Kurt Russel o miłości do Goldie Hawn Goldie Hawn i Kurt Russell otrzymali w 2017 roku własne gwiazdy w Hollywood, w Alei Sław. "Ceremonia okazała się pełna emocji. To była uczta miłosna”, powiedziała Goldie Hawn, magazynowi „People”. Ukochany wyznał jej: „Zawsze będę cię kochać” . Nie miałam pojęcia, że ​​będzie tak pięknie, zwierzała się aktorka. Kurt Russell powiedział też, że to Goldie Hawn zawdzięcza swoje cudowne życie. „Po prostu Goldie, cenię cię. Wszystkie gwiazdy na niebie lub na bulwarze nie mogą się z tym równać... Nie ma nikogo innego, obok kogo wolałbym żyć niż Ty”. Czytaj również: Od niedowierzania do trwałej miłości. Jak Anna Czartoryska-Niemczycka i Michał Niemczycki pokonali przeciwności? <img src="https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/48/2025/04/GettyImages-2202405064-db6db76.jpg" width="2000" height="3000" alt="THE OSCARS® "The Oscars" will be held on Sunday, March 2, 2025, at the Dolby® Theatre at Ovation Hollywood and will air live on ABC, Hulu and broadcast outlets in more than 200 territories worldwide. (Disney/Eric McCandless)KURT RUSSELL, GOLDIE HAWN (Photo by Eric McCandless/Disney via Getty Images)" title="KURT RUSSELL, GOLDIE HAWN" /> Goldie Hawn i Kurt Russell: przepis na miłość Goldie Hawn mówi, że z Kurtem Russellem są jak dwa filary podtrzymujące dach ogromnego domu. Ten dom to ich związek i rodzina. Gwiazda podkreśla także, jak ważny jest dobry seks i bycie dla siebie miłym. „Seks to coś, co łączy i sprawia, że ludzie czują się silniej związani. „Ale nie chodzi tylko o sam akt, ale o ciepło i intymność, które on tworzy”. Oboje lubią rodzinne życie, często wspólnie gotują, Kurt jest miłośnikiem wina. Mają poczucie humoru, które ratowało ich w czasie konfliktów. Zgodnie twierdzą, że małżeństwo nie jest potrzebne do szczęścia, a najważniejsze jest pielęgnowanie miłości i chęć bycia razem. „Nie chodzi o małżeństwo. Chodzi o ludzi i związek oraz chęć bycia razem. (…) Trzeba po prostu tego chcieć. Nie uważam, żeby był na to inny sposób”, mówiła Goldie Hawn. Zobacz również: Goldie Hawn i Kurt Russell: są razem od czterech dekad. Obrączki nie są im potrzebne do szczęścia W wywiadzie dla People dodawała: „Ważne jest tylko to, że kocham Kurta i on o tym wie. Nie chcę za niego wychodzić, bo małżeński kontrakt wszystko psuje. Wiem coś o tym, miałam dwóch mężów. Jesteśmy z Kurtem na dobre i na złe, przysięgliśmy to sobie w obecności naszych dzieci. A taka przysięga znaczy więcej niż akt ślubu”. 43 wspólne lata Para uczciła 43 wspólne lata. Goldie Hawn wyznała opublikowała pełne czułości wyznanie błyskawicznie poruszyło internautów. „Wszystkiego najlepszego, moja miłości na zawsze. 43 wspólne urodziny. Czy może być większe szczęście?!”, wyznała. W komentarzach zaroiło się od gratulacji, serc i zachwytów nad jedną z najbardziej niezwykłych par Hollywood. Fani nie kryli wzruszenia, podkreślając, że historia Goldie i Kurta to prawdziwy dowód na to, że wielka miłość naprawdę istnieje — i potrafi przetrwać wszystko.
Ślub Lennona i Yoko Ono nie miał tak wyglądać. Prawdziwe kulisy długo pozostawały tajemnicą
Ślub Lennona i Yoko Ono wcale nie był zaplanowaną, symboliczną ceremonią. Para próbowała pobrać się na statku, później w kilku europejskich miastach, ale za każdym razem coś szło nie tak. Ostateczna decyzja była efektem serii niepowodzeń i improwizacji, a nie romantycznej wizji.
Z perspektywy czasu łatwo przypisać temu wydarzeniu głębszy sens i symbolikę, jednak rzeczywistość była znacznie bardziej przyziemna. John Lennon działał impulsywnie, szukając najszybszego możliwego rozwiązania, a kolejne próby zawarcia małżeństwa kończyły się fiaskiem z powodów formalnych lub organizacyjnych. Ślub Lennona i Yoko Ono miał odbyć się na morzu Pierwszy pomysł Johna Lennona był zaskakująco prosty – i całkowicie nieformalny. Marzył o ślubie na statku, z dala od urzędów i procedur. Wychowany w porcie, był przekonany, że kapitan jednostki może udzielić ślubu w dowolnym momencie. Plan miał być szybki, dyskretny i pozbawiony jakiejkolwiek oprawy. Lennon obiecał początkowo sceptycznie nastawionej Yoko Ono, że ich ślub będzie przeciwieństwem medialnych ceremonii. Jak wspominał kierowca Lennona, Les Anthony, muzyk był gotów wsiąść na pierwszy lepszy statek. Nie interesował go kierunek podróży – kluczowe było znalezienie kapitana, który zgodzi się udzielić ślubu. Lennon działał impulsywnie, prosząc o natychmiastowy wyjazd do portu i zakup biletów. Pierwsza próba dotyczyła rejsu na Bahamy organizowanego przez linię P&O. Plan upadł jednak równie szybko, jak powstał – biuro było już zamknięte, a możliwość wejścia na pokład przepadła. To był początek serii niepowodzeń. Prom do Francji i pierwsze przeszkody formalne Po nieudanej próbie wejścia na statek Lennon nie porzucił koncepcji ślubu na wodzie. Uznał, że równie dobrze sprawdzi się zwykły prom kursujący przez kanał La Manche. Plan był jeszcze bardziej uproszczony – wystarczyło wejść na pokład, znaleźć kapitana i przekonać go do przeprowadzenia ceremonii. Tym razem przeszkodą okazały się kwestie paszportowe Yoko Ono. Para nie została dopuszczona do podróży, co natychmiast przekreśliło ich plan. Sytuacja była dla Lennona szczególnie irytująca – miał poczucie, że jeszcze niedawno jako Beatles mógł pozwolić sobie na znacznie więcej swobody. Po kolejnej porażce Lennon postanowił działać jeszcze szybciej i bardziej zdecydowanie. Wynajął prywatny odrzutowiec i zabrał Yoko Ono do Paryża, licząc, że na kontynencie europejskim znajdą miejsce, gdzie ślub będzie można wziąć bez zbędnych formalności. Pomoc w organizacji ślubu próbował zapewnić Peter Brown, współpracownik Beatlesów, przebywający w Amsterdamie. Szybko jednak okazało się, że holenderskie prawo wymaga od przyszłych małżonków co najmniej dwutygodniowego pobytu przed zawarciem związku. ZOBACZ TEŻ: Kochał go ponad wszystko, nie dożył jego szóstych urodzin. Syn legendy The Beatles i Yoko Ono zaskakuje podobieństwem do ojca! Yoko Ono i John Lennon pobrali się w Gibraltarze Przełom nastąpił dopiero wtedy, gdy pojawiła się informacja o Gibraltarze. Było to jedyne miejsce w Europie, gdzie można było zawrzeć małżeństwo praktycznie od ręki, bez długiego oczekiwania i skomplikowanych procedur. Dodatkowym atutem był fakt, że Gibraltar pozostawał terytorium brytyjskim, co znacząco upraszczało kwestie formalne dla Lennona. Decyzja zapadła natychmiast. Lennon i Ono polecieli na Gibraltar i tam, 20 marca 1969 roku, wzięli ślub w niewielkim urzędzie. Ceremonia była krótka i pozbawiona rozmachu – dokładnie taka, jaką Lennon planował od początku, choć nie w takich okolicznościach. Dopiero później to miejsce zaczęło nabierać dla nich znaczenia. Skała Gibraltarska, znana jako jeden ze "Słupów Herkulesa", przez wieki uchodziła za symboliczny kraniec znanego świata, a zarazem jego "wrota". Lennon przyznawał, że ta metafora – granicy i jednocześnie początku – wydała im się bliska. Właśnie w tym sensie zaczęli postrzegać Gibraltar jako symboliczny fundament swojego związku, choć pierwotnie trafili tam wyłącznie z konieczności. SPRAWDŹ RÓWNIEŻ: Dziś Chester Bennington obchodziłby 50. urodziny. Czy naprawdę nie znosił największego hitu Linkin Park?
Dziś Zofia Czerwińska obchodziłaby urodziny. Jej historie miłosne kończyły się za szybko. "Zawsze wybierałam najgorszego"
Zofia Czerwińska zapisała się w pamięci widzów jako wyrazista aktorka i kobieta o ogromnym temperamencie. Choć na ekranie często bawiła do łez, jej życie prywatne nie było już tak pogodne. Sama przyznawała, że w miłości nie miała szczęścia i wielokrotnie wybierała niewłaściwych partnerów. Jej związki kończyły się rozczarowaniami, a historia dwóch małżeństw tylko to potwierdza.
Dziś, gdy Zofia Czerwińska obchodziłaby kolejne urodziny, wracają wspomnienia nie tylko o jej aktorskim dorobku, lecz także o życiu osobistym, które dalekie było od scenicznej lekkości. Aktorka nie ukrywała, że jej wybory sercowe często prowadziły ją w ślepe zaułki. W wywiadach mówiła wprost: "zawsze wybierałam najgorszego", co z czasem stało się gorzkim podsumowaniem jej doświadczeń. Zofia Czerwińska i jej życie uczuciowe – między nadzieją a rozczarowaniem Zofia Czerwińska dwukrotnie wychodziła za mąż, jednak żaden z tych związków nie okazał się trwały. Jej pierwsze małżeństwo z niejakim Leszkiem było doświadczeniem szczególnie trudnym – aktorka poznała go, mając 22 lata. Mężczyzna miał żonę i dziecko, które zostawił, aby być z ukochaną. "Zostawił dla mnie żonę z dziewięciomiesięcznym dzieckiem. Po roku postąpił ze mną w podobny sposób jak z nią. To był cios, którego nie zapomnę. Dopiero wtedy zdałam sobie sprawę, jak czuła się tamta kobieta. Nikomu nie życzę tego doświadczyć" – wspominała w rozmowie z "Dobrym Tygodniem" parę miesięcy przed śmiercią. W tym związku sama została zraniona emocjonalnie, co na długo wpłynęło na jej podejście do relacji. To właśnie wtedy miała nabrać dystansu do romantycznych wyobrażeń o miłości. "Przyznaję się do kilku konkubinatów. Były ciekawsze i... prostsze od małżeństwa", mówiła. Drugie małżeństwo również nie przyniosło stabilizacji. Jej partner wyjechał za granicę, co w praktyce oznaczało koniec wspólnego życia. "Żałuję rozpadu tego małżeństwa. Mój mąż był wspaniałym człowiekiem, świetnym partnerem na życie" – podkreśliła w wywiadzie. Choć nie była osobą, która publicznie epatowała szczegółami prywatności, nie unikała szczerych podsumowań – jasno mówiła, że jej związki rozpadały się, bo brakowało w nich fundamentów. Te doświadczenia nie sprawiły jednak, że zamknęła się całkowicie na ludzi. Raczej nauczyły ją ostrożności i większej świadomości własnych wyborów. ZOBACZ: Łączyła ich niezwykła relacja, był przy niej do samego końca. Tak w wywiadzie dla VIVY! opowiadali o swojej przyjaźni Kariera, która dawała siłę mimo prywatnych rozczarowań Choć życie uczuciowe nie układało się po jej myśli, Zofia Czerwińska odnosiła sukcesy zawodowe. Ukończyła Państwową Wyższą Szkołę Teatralną w Krakowie, a swoją karierę związała zarówno z teatrem, jak i filmem oraz telewizją. Publiczność zapamiętała ją z ról wyrazistych, często charakterystycznych postaci, w których potrafiła łączyć ironię z autentycznością. Występowała m.in. w popularnych produkcjach telewizyjnych i filmowych, zdobywając sympatię widzów. Jej obecność na ekranie była zawsze zauważalna – nawet w rolach drugoplanowych potrafiła przyciągnąć uwagę i nadać postaci indywidualny rys. Praca była dla niej nie tylko źródłem utrzymania, ale też przestrzenią, w której mogła realizować się w pełni – niezależnie od tego, co działo się w życiu prywatnym. Wielu współpracowników podkreślało jej profesjonalizm i wyrazisty charakter. Była osobą konkretną, momentami bezkompromisową, ale jednocześnie lojalną i oddaną pracy. Dzięki temu zyskała szacunek środowiska i trwałe miejsce w historii polskiego aktorstwa. Zofia Czerwińska żałowała, że nie została mamą W późniejszych latach życia Zofia Czerwińska nie ukrywała, że funkcjonuje samodzielnie i nie odczuwa potrzeby wchodzenia w kolejne związki. Jej podejście do miłości wyraźnie się zmieniło – zamiast poszukiwania partnera na siłę wybierała spokój i niezależność. Jednak było coś, czego aktorka żałowała do samego końca. "Chciałabym mieć dzieci, ale choroba mi to uniemożliwiła. To moja wielka tragedia, bo czuję, że nie spełniłam się w roli matki" – wyznała (cyt. za Plejada). "Taki przybrałam sposób bycia. Ale w środku bardzo cierpię z tego powodu, że nie mam dzieci. Czuję, że spełniłabym się w roli matki. Chciałam, ale nie mogłam", mówiła z kolei w innym wywiadzie. (cyt. za Plejada). SPRAWDŹ TEŻ: Krystyna Tkacz uwierzyła w miłość. Kilka tygodni po ślubie wszystko runęło. Za kulisami krył się dramat
Wypatrzył ją w liceum, od 58 lat są nierozłączni. Historia miłości Stefana Friedmanna i jego żony brzmi jak gotowy scenariusz na film
Poznali się w szkolnym korytarzu, a ich historia była pełna emocji. Jednak uczucie okazało się silniejsze niż wszystko inne. Miłość Stefana i Krystyny Friedmannów to opowieść pełna zwrotów akcji, która mimo przeciwności doczekała się szczęśliwego finału.
Krystyna i Stefan Friedmannowie poznali się przypadkiem, w szkolnym korytarzu, a zaczęło się od zaczepnego zdania, które nie zwiastowało wielkiej historii. Mimo życiowych zakrętów i trudnych początków zostali razem na lata. Miłość Stefana i Krystyny Friedmannów to opowieść o wytrwałości, codzienności i uczuciu, które przetrwało wszystko. Stefan Friedmann: dorastanie, młodość Stefan Friedmann jest bardzo popularnym aktorem, satyrykiem, radiowcem. Wszyscy kojarzą go na pewno z serialu „Na kłopoty Bednarski”, w którym grał detektywa z przedwojennego Gdańska. W radio występował w duecie z Jonaszem Koftą, w latach 70. i 80 bardzo popularne były ich „Dialogi na cztery nogi” i skecz „Fachowcy”, z piosenką „Bo dobry Bóg już zrobił, co mógł/ teraz trzeba zawołać fachowca”. Wcielał się też w podróżnika, "Globtrotuara", który w kawiarence "Pod Kwadratowym Globusem" opowiada o swoich przygodach. Pisał piosenki, z których najbardziej znane są chyba: „Cienki Bolek” i „Serce Słowianki, polny kwiat”. Lubił bawić się słowami, wymyślał przysłowia, na przykład „Gdy na drzewach bazie – uważaj na razie”. Urodził się w 1941 roku, jego ojciec Marian Friedmann był aktorem, mama – Halina, legendarną suflerką w Teatrze Dramatycznym w Warszawie. Mówiono, że gdyby nie ona, wpadki zaliczaliby Mieczysława Ćwiklińska, Magdalena Zawadzka, Gustaw Holoubek. Rodzice mieli poczucie humoru, znana jest anegdota, jak ojciec mówił do małego Stefana: „Stefciu, jak będziesz grzeczny, pójdziemy do Michalika (historyczna kawiarnia w Krakowie), zobaczysz, jak ludzie jedzą lody”. Artysta wychowywał się u dziadków w Krakowie, babcia marzyła, że zostanie księdzem. Był nawet ministrantem, służył do mszy w parafii św. Floriana, gdzie proboszczem był wtedy Karol Wojtyła. Kiedyś wygłupiał się za plecami księdza, aż Wojtyła wziął go za ucho i zapytał: „Oj Stefciu, co z ciebie wyrośnie?”. Mimo kłopotów w szkole zawsze uważany był za zdolnego, jako 16- letni chłopiec zaczął grać w radiowych „Matysiakach” – tasiemcu o warszawskiej robotniczej rodzinie. Występował w tym radiowym serialu 25 lat, do stanu wojennego. Zobacz też: Był mistrzem drugiego planu, a prywatnie bał się kobiet. Tajemnicza śmierć Leszka Herdegena do dzisiaj nie została wyjaśniona Mówi o sobie: „Moje życie to jest taki duży zbiór żartów, które bardzo często kończyły się źle”. Tak było na egzaminie do Szkoły Teatralnej. Legendarny Jan Świderski poprosił go, by powiedział coś wesołego. On wypalił „Wesołego Alleluja” i wyleciał za brak szacunku do komisji egzaminacyjnej. W dodatku za wygląd dostał jedynie dwóję z plusem. Ostatecznie egzamin aktorski zdał eksternistycznie. W kabarecie „Hybrydy” poznał Jonasza Koftę, który poradził mu: „Przestań te głupoty swoje mówić w powietrze i zacznij notować, a jeszcze będziesz miał z tego pieniądze". Stefan Friedmann już w latach 70. stał się bardzo popularny. Grał m.in. w „Czterdziestolatku”, „Co mi zrobisz jak mnie złapiesz?”, w wielu filmach i serialach. Pisał skecze, m.in., dla Janusza Gajosa, reżyserował sztuki. Cały czas gra Józefa Modrego w „M jak miłość”. Stefan Friedmann: oblał maturę, poznał przyszłą żonę Początki nie były łatwe. Stefan Friedmann jako nastolatek kilka razy zmieniał szkoły, oblał egzamin dojrzałości. Nauczyciel usłyszał, jak mówił w toalecie: „Maturę to ja mam z palcem w d…”. Wyleciał. Po latach przyznawał, że tego nie żałuje. Bo dzięki powtórce matury spotkał miłość swojego życia. Krystynę poznał na przerwie w liceum. On rozglądał się za ładnymi dziewczynami. Koledzy pokazali mu wtedy jedną z najładniejszych dziewczyn w szkole, śmiali się, że na pewno jej nie poderwie. Ale udało się, choć ich pierwszy dialog nie był zbyt romantyczny. „No i co Wiśniewska?”, zapytał. „No i nic Friedmann”, odpowiedziała mu przyszła wybranka. Początki nie były łatwe. „Ona nie wyrażała mną zainteresowania. A inne dziewczyny owszem! Wszystkie się zachwycały. Tylko nie ona. Była dla mnie wyzwaniem. Ja się wcześniej trochę rozdrabniałem na inne koleżanki […] A ona to widziała i tylko kiwała głową”, tłumaczył w rozmowie z Anną Kalitą. Krystyna nie patrzyła na niego jak na wymarzonego bohatera – wręcz przeciwnie, miała w głowie zupełnie inny ideał i nie widziała w nim kandydata na pierwszą miłość. A jednak Stefan nie zamierzał odpuścić. Zamiast wielkich gestów i drogich prezentów postawił na coś innego – upór i autentyczność. I właśnie to zadziałało. Bo jak sam przyznał, romantyzmu jednak trochę w sobie miał – tylko w zupełnie nieoczywistej odsłonie. „Nie miała wcześniej miłosnych historii, więc marzyła, żeby pierwszy facet był taki, jak w książce przeczytała albo zobaczyła w filmie”, tłumaczył aktor. I dodawał w rozmowie z Anną Kalitą: „Musiałem to sprawdzić. I okazało się, że trochę tej romantyczności we mnie było. Kobiety nie należy kupować prezentami. Siebie trzeba sprzedać jak najlepiej! Pokazać z najkorzystniejszej strony. Starałem się w sobie tę stronę znaleźć. Byłem wytrwały. I Krycha dała mi szansę, być może dlatego, że chciała zobaczyć, jaki ja jestem naprawdę, w środku”. Zobacz też: Kiedy się poznali, od razu wywołali skandal... Kinga Preis i Piotr Borowiec są razem od 28 lat Zamiast romantycznego finału przyszło jednak rozczarowanie. Po balu maturalnym Stefan niespodziewanie zostawił Krystynę i poszedł grać w bilard. Jeden wieczór, jedna decyzja – i wszystko się posypało. Ona miała swoje granice i tym razem nie zamierzała już wybaczać. Wyjechała do Cambridge, a on został z myślą, że właśnie stracił coś naprawdę ważnego. Bo choć znajomi próbowali go pocieszać, jedno było pewne – nie potrafił przestać o niej myśleć. „Chyba wypiłem wtedy za dużo wina. Krysia mi wcześniej dużo wybaczała i myślałem, że tak będzie zawsze. A okazało się, że są granice. Wyjechała do Cambridge, gdzie studiowała angielski dla obcokrajowców. Koledzy na to: "Krycha cię zostawiła, ale nie martw się, wróci!". Ale nie tylko koledzy mnie pocieszali. Ja jednak przez cały czas miałem ją w głowie. To uczucie było najmocniejsze”, relacjonował Annie Kalicie. Nie było wielkich gestów na pokaz, tylko cierpliwość i uczucie, które nie zgasło mimo rozłąki. Stefan pisał do Krystyny listy, nie tracąc nadziei, że jeszcze się spotkają. I kiedy po latach wróciła do Polski, nie wahał się ani chwili – od razu się oświadczył. Dla niego to był moment bez odwrotu, pewność, że ta historia musi mieć szczęśliwe zakończenie. Dziś, po ponad pół wieku razem, ich miłość to dowód, że czas i przeciwności mogą ją tylko wzmocnić. „Jaki ja byłem przejęty! Wiedziałem, że już nie ma żartów. Że jeśli ona się zdecydowała do mnie wrócić, to już musi być happy end. Ładna ta nasza powieść, ale trochę nudna”, zwierzał się. Krystyna i Stefan Friedmannowie: historia miłości Z Krystyną pobrali się w 1968 roku. Nie było im łatwo, mieszkali w wynajętych mieszkaniach albo kątem u rodziców. Dopiero zaczynali zawodowe życie. Żeby utrzymać rodzinę, Stefan Friedmann wyjeżdżał do Ameryki, pracował tam fizycznie, polerował posadzki u amerykańskich bogaczy, był ogrodnikiem. Potem jeździł też oczywiście na tournée jako artysta. Krystyna i Stefan Friedmannowie doczekali się dwóch synów. Jeden z nich - Filip Friedmann jest poukładanym, statecznym biznesmenem, który trafiał już na listę najbogatszych młodych Polaków. Drugi – Wojciech Friedmann, to artysta, pisarz, fotograf. Niespokojna dusza. Zawsze ciągnęło go w świat, odwiedził 80 krajów! Był - jak mówił - poszukiwaczem własnych przygód. Zobacz też: Ludzie go uwielbiali. Zdzisław Maklakiewicz wcielił się w słynnego inżyniera Mamonia w „Rejsie” Stefan Friedmann i jego żona Krystyna mieszkają pod Warszawą, mają swój dom, ogród, psa i kota. Kiedy wnuki były małe, uwielbiały do nich przyjeżdżać. A oni poświęcali im każdą wolną chwilę, czwórka wnuków jest ich radością i dumą. Stefan Friedmann opowiadał w jednej z rozmów, jak jego wnuk Aleks, wyjeżdżając z żalem od ukochanych dziadków, zapytał: „Babciu, a dlaczego wy nie macie dzieci?”.