Zanim Shakira podbiła mundial, zrobiła to Maryla Rodowicz. Jej występ przeszedł do historii. Ten hit zna każdy kibic
Na długo przed tym, zanim Ricky Martin czy Shakira śpiewali dla piłkarskiego świata, swoją mundialową chwilę miała Maryla Rodowicz. Wokalistka przypomniała nagranie z 1974 roku, gdy podczas otwarcia mistrzostw świata w Monachium wykonała „Futbol” — piosenkę, która z czasem stała się legendą wśród kibiców.
Niektóre wspomnienia nie tracą blasku mimo upływu lat. Maryla Rodowicz postanowiła przypomnieć swoim obserwatorom wyjątkowy moment ze swojej kariery – występ podczas ceremonii otwarcia Mistrzostw Świata w 1974 roku. Archiwalne nagranie z Monachium natychmiast przyciągnęło uwagę fanów, którzy zasypali artystkę pełnymi podziwu komentarzami. Piosenka, którą wykonała, to jeden z największych hitów. Monachium 1974. Wyjątkowy moment w karierze Maryli Rodowicz Dziś ceremonie otwarcia piłkarskich mistrzostw świata przypominają widowiska na skalę największych koncertów globu. Jednak pół wieku temu wyglądały zupełnie inaczej – bardziej kameralnie, choć nie mniej spektakularnie dla swoich czasów. Gdy w 1974 roku gospodarzem mundialu była Republika Federalna Niemiec, wśród artystów zaproszonych do udziału w inauguracji znalazła się również Maryla Rodowicz. Właśnie do tego momentu gwiazda wróciła w mediach społecznościowych, publikując archiwalne nagranie. Materiał przenosi widzów do Monachium, gdzie odbywała się inauguracja piłkarskiego święta. Na stadionie pojawiła się wówczas również polska artystka, wykonując utwór „Futbol”. Towarzyszyły jej tancerki oraz reprezentanci różnych krajów uczestniczących w turnieju. Szczególne wrażenie robił finał występu, podczas którego artystka wykonywała kolejne fragmenty piosenki w kilku językach – po angielsku, niemiecku, rosyjsku i hiszpańsku. Maryla Rodowicz miała wówczas 29 lat. Dziś ten występ pozostaje jednym z najbardziej rozpoznawalnych muzycznych wspomnień związanych z piłkarskim mundialem. "Znacie?", pytała Maryla. A fani pospieszyli z odpowiedzią: „Ulubiona piosenka mundialowa mojego syna”, „Najlepszy głos wszystkich mundialowych piosenek”, „Jak nie, jak tak. Chyba pierwszy raz widzę to w kolorze, jak oglądałem to w tamtym czasie o kolorowym telewizorze mogłem tylko pomarzyć”, „Super piosenka, wykonanie i choreografia!”, „Wielkie dzięki dla mistrza Kofty!.To był gość!”, czytamy. Czytaj też: Maryla Rodowicz przerywa milczenie. Tak tłumaczy, dlaczego nie wystąpi w Opolu. "Dla mnie to jest słabe" „Futbol” – piosenka, która zapisała się w historii Za tekst utworu odpowiadał Jonasz Kofta, jeden z najwybitniejszych autorów polskiej piosenki, natomiast muzykę skomponował Leszek Bogdanowicz. Razem stworzyli utwór, który idealnie oddawał atmosferę piłkarskiego święta i energię towarzyszącą rywalizacji najlepszych drużyn świata. Po latach „Futbol” pozostaje czymś więcej niż tylko muzyczną pamiątką z mundialu. Dla wielu słuchaczy stał się symbolem epoki, przypomnieniem czasu, gdy wielkie sportowe emocje przeżywano wspólnie przed telewizorami, a muzyka była nieodłącznym elementem najważniejszych wydarzeń. Nic więc dziwnego, że archiwalne nagranie opublikowane przez Marylę Rodowicz wywołało tak duże poruszenie. W dokumencie „Maryla. Tak kochałam” wspominała: „Jest 1974 rok. Dostaję zaproszenie do Komitetu Centralnego, gdzie w życiu nie byłam, do wydziału kultury. Poszłam i usłyszałam: Wicie, rozumicie, macie zaśpiewać na otwarciu mistrzostw świata w Niemczech 'Futbol, futbol'. Każda drużyna miała swoją reprezentację artystyczną. Na murawie były ogromne piłki, a w tych piłkach byli artyści. Wyskoczyłam i zaśpiewałam”. Czytaj też: Kapeluszowa bójka Rodowicz i Sipińskiej, odebrana nagroda Cerekwickiej, bojkot Kayah. Oto największe skandale w historii festiwalu w Opolu View oEmbed on the source website Ale historia „Futbolu” nie zakończyła się wraz z ostatnim gwizdkiem mistrzostw świata w RFN. Wręcz przeciwnie. Utwór Maryli Rodowicz na długo wszedł do zbiorowej pamięci kibiców. Przez kolejne dekady „Futbol” nie tylko nie stracił na aktualności, ale zyskał wręcz kultowy status. O ponadczasowości piosenki świadczą również późniejsze wyróżnienia. W 2016 roku słuchacze Radiowej Jedynki wybrali „Futbol” przebojem wszech czasów. Dwa lata później utwór ponownie znalazł się w centrum uwagi — tym razem za sprawą niemieckiego dziennika „Der Tagesspiegel”, który umieścił go na liście największych mundialowych przebojów w historii. Co szczególnie warte uwagi, kompozycja wykonywana przez Marylę Rodowicz wyprzedziła wiele międzynarodowych hitów kojarzonych z mistrzostwami świata. W zestawieniu znalazła się przed takimi utworami jak „El Mundial” Ennia Morricone, „Gloryland” Daryla Halla czy oficjalną piosenką mundialu w Rosji „Live It Up” wykonywaną przez Nicky'ego Jama, Willa Smitha i Erę Istrefi.
Ten hit Michaela Jacksona z lat 80. znów podbija listy przebojów. Ta muzyczna perełka cudem trafiła w ręce "Króla Popu"
Nie każdy utwór z kultowego albumu „Thriller” Michaela Jacksona osiągnął status globalnego fenomenu na miarę „Billie Jean” czy „Beat It”. A jednak to właśnie „Human Nature” od dekad uchodzi wśród fanów i krytyków za jedną z najbardziej nastrojowych i emocjonalnych kompozycji w dorobku „Króla Popu”. Mało kto wie, że historia tego przeboju zaczęła się… zupełnym przypadkiem.
Album „Thriller”, który ukazał się 30 listopada 1982 roku, błyskawicznie przeszedł do historii muzyki. Wydawnictwo stworzone przez Michaela Jacksona i producenta Quincy’ego Jonesa podbiło światowe listy przebojów, a już kilka miesięcy po premierze osiągnęło pierwsze miejsce w Stanach Zjednoczonych. To właśnie na tym krążku znalazły się takie utwory jak „Billie Jean”, „Beat It”, „Wanna Be Startin’ Somethin’” czy subtelne „Human Nature”. „Human Nature” miało nigdy nie trafić do Michaela Jacksona Choć piosenka pozostawała nieco w cieniu największych hitów Jacksona, dziś wielu słuchaczy uważa ją za prawdziwą perełkę całego albumu. Delikatna melodia i charakterystyczne „Why, why? Why, why?” do dziś wywołują dreszcze. Co ciekawe, utwór początkowo w ogóle nie był przeznaczony dla Michaela Jacksona. Autorem kompozycji okazał się Steve Porcaro, klawiszowiec legendarnego zespołu Toto. Muzyk przyznał po latach, że napisał piosenkę pod wpływem emocji związanych z sytuacją, która spotkała jego córkę Heather w szkole. Jak wspominał, tworzył utwór spontanicznie podczas prac nad innym wielkim przebojem lat 80. „Africa”. „Napisałem piosenkę dla mojej córki Heather. Coś wydarzyło się w szkole i to mnie zainspirowało. Napisałem piosenkę, gdy miksowaliśmy »Africa« i po prostu majstrowałem przy pianinie, i napisałem »Human Nature«. [...] Jak większość moich piosenek, była to niedokończona piosenka", opowiadał w rozmowie cytowanej przez Songfacts. CZYTAJ TEŻ: Kasia Sienkiewicz rozpoczyna solową karierę! Nowy utwór zaskoczy fanów Kwiatu Jabłoni. W tym singlu ukryła słodko-gorzką historię Quincy Jones usłyszał demo przypadkiem i od razu dostrzegł potencjał Najbardziej zaskakujące jest jednak to, w jaki sposób utwór trafił do Quincy’ego Jonesa. Producent „Thrillera” regularnie prosił muzyków współpracujących przy albumie o przesyłanie nowych materiałów. Pewnego dnia Steve Porcaro nie miał pod ręką pustej kasety. W pośpiechu wykorzystał więc tę, na której znajdowało się demo „Human Nature”. „Pewnego razu dostał telefon, że posłaniec jest w drodze, więc zadzwonił do mnie i powiedział, abym wrzucił coś, nad czym pracowaliśmy, na kasetę. Nie miałem żadnych czystych kaset, więc wziąłem kasetę z „Human Nature” po jednej stronie i odwróciłem stronę B, przewinąłem ją i włączyłem te dwie piosenki Davida, a następnie dałem je posłańcowi". To właśnie wtedy wydarzyło się coś, co dziś można nazwać jednym z największych zbiegów okoliczności w historii muzyki. Quincy Jones usłyszał pierwsze dźwięki utworu i natychmiast uznał, że odkrył prawdziwy skarb. Zachwycony kompozycją chciał wiedzieć, kto jest jej autorem. Według relacji muzyków David Paich miał problem, by przyznać, że piosenka nie należy do niego. Ostatecznie Quincy Jones poprosił Steve’a Porcaro o dokończenie utworu. Reszta przeszła do historii. „Human Nature” trafiło na album „Thriller” i stało się jednym z najbardziej klimatycznych numerów w całej karierze Michaela Jacksona. Kulisy pracy nad płytą po latach wspominał także David Paich. Muzyk zdradził, że Michael Jackson był perfekcjonistą, ale jednocześnie dawał artystom ogromną swobodę twórczą. „Zawsze był z nami w pokoju, prywatnie, mówiąc: »Chcę tylko, żebyś miał całkowitą swobodę robienia tego, co chcesz. Pomyśl o Michale Aniele malującym Kaplicę Sykstyńską – rób, co musisz tutaj zrobić. Niebo jest granicą«", miał mówić Jackson podczas pracy nad albumem. Dziś, ponad cztery dekady po premierze „Thrillera”, historia „Human Nature” pokazuje, że największe muzyczne arcydzieła czasem rodzą się zupełnie niespodziewanie. I choć utwór nigdy nie stał się największym komercyjnym przebojem Michaela Jacksona, dla wielu fanów pozostaje jednym z najbardziej wyjątkowych momentów w historii popu.ro dla cytowanego źródła. CZYTAJ RÓWNIEŻ: Stanisława Celińska i jej piosenki. Śpiewała tak, jakby chciała ukoić cudzy ból. "Staram się nieść słońce w ramionach" View oEmbed on the source website
Popękały struny, a serce już wiedziało. Tak zaczęła się miłość Zbigniewa Wodeckiego i jego żony
Mija 76 lat od narodzin Zbigniewa Wodeckiego – artysty, który na zawsze zapisał się w historii polskiej muzyki. Zanim jednak stał się ikoną sceny, był młodym skrzypkiem zakochanym od pierwszego wejrzenia. To właśnie ta miłość stała się początkiem jednej z najpiękniejszych historii w jego życiu.
Kraków, 1970 rok. Piwnica pod Baranami na Rynku Głównym. Na scenie śpiewa Ewa Demarczyk, a akompaniuje jej na skrzypcach chudy muzyk ubrany w garnitur. To Zbigniew Wodecki, który jeszcze wtedy nawet nie myślał o tym, że będzie występował na największych scenach polskich i zagranicznych. Jeszcze nie wiedział, że kiedyś odważy się wyjść na scenę bez marynarki, zapiętej pod szyję białej koszuli i elegancko zawiązanej muchy. Jeszcze nie ma „Chałup”, dzieci nie śpiewają „Pszczółki Mai”, nikt nie nuci piosenki o Bachu. W końcu nikt też nie śpiewa „Lubię wracać tam, gdzie byłem”, bo historia tej piosenki dopiero się tworzy. Dziś, w 76. rocznicę urodzin Zbigniewa Wodeckiego, wracamy do początków tej niezwykłej drogi – i do historii miłości, która towarzyszyła mu przez całe życie. Zbigniew Wodecki i Krystyna Wodecka: historia miłości. Gdy ją ujrzał, popękały mu struny w skrzypcach Gdy zobaczyli się po raz pierwszy, on miał 20 lat i był początkującym muzykiem. Ona studiowała geologię i siedziała w pierwszym rzędzie na widowni w krakowskiej Piwnicy pod Baranami, wysłuchując koncertu. Gdy Zbigniew Wodecki zobaczył ją ze sceny, nagle zaczął grać z takim zaangażowaniem, że popękały mu wszystkie struny w skrzypach. Dla skrzypka to był znak. Przyszłą parę zapoznał ze sobą kompozytor Zbigniew Konieczny, prywatnie kolega Krystyny Wodeckiej. „Tak to się wszystko zaczęło i potem chyba bardzo szybko potoczyło” – mówiła o swoich rodzicach Katarzyna Wodecka-Stubbs w programie „Piosenki Na Wagę Złota”. W czerwcu 1971 para pobrała się w jednym z krakowskich kościołów, a wesele odbyło się w mieszkaniu w kamienicy przy ulicy Kapucyńskiej. Mieszkanie było małe, miało zaledwie 2 pokoje i parę mebli. Skromne warunki nikomu jednak nie przeszkadzały. Wśród weselnych gości była krakowska bohema, muzycy Piwnicy pod Baranami czy Klubu pod Jaszczurami, krakowscy literaci, poeci, kompozytorzy, plastycy. Ta sala weselna stała się także pierwszym domem dla pary młodej, a dla Wojciecha Młynarskiego – inspiracją. Czytaj także: Krystyna Cierniak-Morgenstern wspomina ślub z Januszem „Kubą” Morgensternem. Ich świadkiem był Cybulski „Lubię wracać tam, gdzie byłem”: jak powstała ta piosenka? Zbigniew Wodecki skomponował muzykę do utworu „Lubię wracać tam, gdzie byłem”, gdy poznawał się ze swoją przyszłą żoną. O napisanie tekstu piosenki poprosił Wojciecha Młynarskiego, który odwiedził młode małżeństwo w ich mieszkaniu przy ulicy Kapucyńskiej w Krakowie. Wchodziło się do niego przez oficynę, następnie wchodziło na długi, drewniany balkon pełen wyrzeźbionych tralek. Oprócz tego widać było wiszące kwiaty, głównie róże. Tekst do piosenki powstał bardzo szybko. Wojciech Młynarski zobaczył Kraków, starą kamienicę i małe mieszkanie wypełnione ogromną miłością dwojga ludzi. Tekst pisał się właściwie sam: „Lubię wracać tam, gdzie byłem już Pod ten balkon pełen pnących róż Na uliczki te znajome tak Do znajomych drzwi Pukać myśląc, czy Czy nie stanie w nich czasami ta dziewczyna z warkoczami”. View Burdaffi on the source website Zbigniew Wodecki: życie rodzinne, dzieci Był ślub, była piosenka i z czasem na świecie pojawiło się także pierwsze dziecko małżeństwa – Joanna urodzona w 1971 roku. 2 lata później urodziła się Katarzyna, a w 1975 roku jedyny syn Wodeckich – Paweł. Z czasem cała rodzina przeprowadziła się do większego mieszkania pod Wawelem. Zbigniew Wodecki i Krystyna Wodecka wspólnie ustalili, że w czasie, gdy muzyk będzie rozwijał swoją karierę, ona pozostanie w domu i będzie zajmować się dziećmi. Pojęcie „kury domowej” nie pasowało jednak do niej zupełnie. Krystyna Wodecka była damą obracającą się wśród inteligencji i artystów. Gdy kariera Zbigniewa Wodeckiego zaczęła nabierać rozpędu, a jego piosenki stawały się hitami, muzyk był coraz częściej w trasie niż w domu. Podbijał sceny polskie i zagraniczne. W trakcie kilkumiesięcznych tras koncertowych grał w Stanach Zjednoczonych, w Rumunii, Bułgarii, Izraelu. „Kiedyś z żoną doszliśmy do wniosku, że dzięki temu, iż tak często byłem nieobecny, nasz związek tak długo trwa. Gdyby nie tryb mojej pracy, pewnie byśmy się pozabijali, bo mamy zupełnie inne charaktery. A tak nie wchodzimy sobie w drogę i dzięki temu jesteśmy do dziś szczęśliwi” – mówił po latach w żartach w rozmowie z „Na żywo”. Rzeczywistość nie była jednak tak zabawna. Na łamach Miasta Pociech artysta opowiadał o pewnej sytuacji sprzed lat. Raz po powrocie z koncertów zapukał do pokoju sześcioletniego syna, a ten go nie poznał. „Mamo, przyjechał ten pan, co śpiewa Pszczółkę Maję” – powiedział chłopiec. Córki nie oceniają ojca tak surowo. Katarzyna Wodecka-Stubbs wspominała w wywiadzie z Agatą Młynarską, że Zbigniew Wodecki był czułym ojcem, do którego zawsze można się było przytulić, wskoczyć mu do łóżka o poranku, powygłupiać się z nim. Zawsze interesowało go, co czują jego dzieci, co myślą, jak widzą świat. „Takim zwykłym tatą nie był. Był raczej tatą kolegą i przyjacielem, a nie takim, który wraca do domu po pracy i trzeba mu się wyspowiadać ze szkoły. Nie mieliśmy takich problemów” – mówiła w rozmowie z Onetem. Zobacz też: „Nigdy nie ujawniła, kto jest jego ojcem. Tak Dorota Stalińska mówiła o relacji z synem Pawłem Zbigniew Wodecki z córką Joanną, 2002 r. Zbigniew Wodecki: jak wyglądało jego małżeństwo z Krystyną Wodecką? Chociaż Zbigniew Wodecki zyskiwał coraz większą popularność, jego żona nie chciała wchodzić w świat show-biznesu i stroniła od blasku fleszy. Muzyk przyznawał jednak, że sekretem udanego małżeństwa był fakt, że Krystyna Wodecka była geolożką, a nie artystką funkcjonującą przed kamerami lub na scenach. „Dwóch aktorów nie może być szczęśliwym małżeństwem, dwóch muzyków również. Za dużo pretensji. Jeśli żona źle ci wchodzi z Bachem przez dwadzieścia lat z rzędu, to można ją chyba zabić tą altówką. Miłość szlag trafia” – mówił w rozmowie z „Galą”. Przez cały okres jego kariery w mediach regularnie pojawiały się plotki dotyczące romansów muzyka z piosenkarkami, aktorkami czy muzyczkami. Podobno miał utrzymywać bliskie kontakty z aktorką Olgą Bończyk, dziennikarką Zofią Czernicką czy piosenkarką Renatą Zarębską. Doniesień było dużo, zazwyczaj sprzecznych. Sam Zbigniew Wodecki mówił, że jest zbyt popularny na to, by pozwolić sobie na romanse. „Czasami chciałaby dusza do raju, ale trzeba się liczyć z konsekwencjami. A tak poważnie, nie miałem czasu na romanse, bo po pierwsze byłem nieśmiały i zawsze zawstydzony w kontaktach z kobietami. Poza tym byłem skoncentrowany na robieniu kariery i zarabianiu na dom” – powiedział w rozmowie z „Na Żywo”. Zbigniew Wodecki: co mówił o ojcostwie? Uwielbiał być dziadkiem Zbigniew Wodecki przyznał, że dzieci powinno się mieć dopiero po czterdziestce. Dopiero wtedy człowiek jest w stanie podejmować odpowiedzialne decyzje. Muzyk żałował między innymi tego, że nie mógł spędzać czasu ze swoimi dziećmi. Chociaż zarabiał na rodzinę i chciał zapewnić jej jak najlepsze warunki, jednocześnie bardzo dużo stracił. W rozmowie z „Galą” Zbigniew Wodecki mówił także o tym, że nie posłałby drugi raz swoich córek i swojego syna do szkoły muzycznej. „[…] nie mogę sobie do dziś darować. Status artysty w tym kraju tak opadł, że znalazł się nawet poniżej statusu aktora i polityka, którzy zawsze byli najniżej. Żyjemy w czasach, gdy ludzie bardziej cenią aktora, który gra pianistę, niż pianistę. A ten zawód wymaga przecież, nie dość, że palca Boga to jeszcze mnóstwa pracy. Ach, i jeszcze trzeba mieć hopla” – wspominał. Gdy dzieci Zbigniew Wodeckiego same założyły rodziny, muzyk oszalał na punkcie swoich wnuków. Odbierał je z krakowskiej szkoły muzycznej przy ulicy Basztowej, brał ich kolorowe tornistry, a następnie szedł przez rynek z bandą wesołych dzieciaków, witał się ze swoimi starymi znajomymi, których spotykał na Rynku Głównym, czasami rozdawał autografy. Uważał, że duża rodzina, którą ma, to jego prawdziwy sukces, ponieważ wielu artystów jest samotnych. Czytaj także: Bez operacji ratującej życie nie miał wielkich szans, wolał odejść niż stracić głos. Jacek Lech żył dla śpiewania Dzieci Zbigniewa Wodeckiego, Joanna i Katarzyna Wodeckie, 2002 Zbigniew Wodecki: choroba, ostatnie chwile, śmierć Zbigniew Wodecki znany był ze swojego poczucia humoru i optymistycznego podejścia do życia. Nawet gdy przeszedł na emeryturę, grał, koncertował i śpiewał. To publiczność go nakręcała, dawała mu powody do radości. W życiu muzyka pojawiły się jednak problemy ze zdrowiem, głównie z sercem. W 2017 roku Zbigniew Wodecki dostał rozległego udaru spowodowanego prawdopodobnie wcześniejszą operacją wszczepienia bypassów. Zmiany w mózgu były jednak tak rozległe, że lekarze musieli wprowadzić go w stan śpiączki farmakologicznej. Przy szpitalnym łóżku czuwała przy nim żona Krystyna Wodecka i dzieci. Stan zdrowia muzyka pogarszał się jednak z dnia na dzień. Artysta zmarł 22 maja 2017 roku w Warszawie. Msza żałobna została odprawiona w Bazylice Mariackiej w jego ukochanym Krakowie, a podczas wynoszenia trumny muzyk po raz ostatni dostał gromkie brawa od zebranego w bazylice tłumu. W tym dniu z hejnalicy Mariackiej można było usłyszeć także wygrane na trąbce „What a Wonderful World” zamiast tradycyjnego hejnału mariackiego. Jak muzyk podchodził do tematu śmierci? Jak zawsze, z optymizmem i humorem. „Żeby nie bolało, jak już przyjdzie pora. I żeby po koncercie, bo przynajmniej zapłacą, a to rzecz w tym fachu podstawowa” – żartował. Czytaj też: Grażyna Barszczewska została sama z kilkuletnim synem. Jej pierwszy mąż zginął w wypadku
Polacy pokochali ją dzięki jednej piosence. Gdy ten przebój zaśpiewał potem Fogg, ona w furii rzuciła się na niego z nożem. Utwór jest znany do dziś, o Marcie Mirskiej mało kto pamięta
Nie chciała śpiewać tej piosenki. Uważała, że tekst pasuje do starszej pani, a ona była dopiero po trzydziestce. W końcu Hanka Bielicka przekonała ją, że to będzie przebój. I miała rację. Jedno wykonanie sprawiło, że Martę Mirską pokochała cała Polska. Ale później zaczął się dramat, który na zawsze zmienił jej życie.
Historia piosenki „Pierwszy siwy włos” - dzisiaj niemal archiwalnej, to opowieść nie tylko o wielkim przeboju, ale też o emocjach, ambicjach i niesprawiedliwości, które często towarzyszą artystycznym sukcesom. W centrum tej historii stoi Marta Mirska – dziś nieco zapomniana, ale w swoim czasie jedna z najbardziej znanych piosenkarek powojennej Polski. Jej głos, niski, ciepły alt dobrze oddawał nostalgię i subtelną kobiecą wrażliwość, której tak bardzo potrzebowali słuchacze w kraju podnoszącym się po wojnie. Piosenka, wyciągnięta z szuflady, była zapisana na pakowym papierze Sam utwór narodził się w dość niepozornych okolicznościach. Jego autorem był Henryk Jabłoński, który stworzył melodię jeszcze w czasie wojny, zapisując nuty na szarym pakowym papierze, który chował do szuflady w kuchni. Kiedy żona zaczęła narzekać, że brakuje jej miejsca na sztućce, powiedział: "Spal te kompozycje, napiszę w przyszłości lepsze". Spaliła , ale na szczęście nie wszystkie. I gdy już po wojnie trzeba było szybko wysłać kompozycje na konkurs piosenki, to wyciągnęła z szuflady zapis tanga pod tytułem "Dziewczyna z tramwaju". Władysławowi Szpilmanowi kompozycja przypadła do gustu, ale zamówił nowy tekst u Kazimierza Winklera. I tak powstał utwór "Pierwszy siwy włos". Początkowo nic nie zapowiadało, że stanie się czymś więcej niż jedną z wielu piosenek prezentowanych w radiu. Mirska mówiła, że to piosenka dla starszej pani, a potem bisowała na koncercie 14 razy! Najbardziej niezwykły moment tej historii wydarzył się jednak w chwili pierwszego wykonania. Marta Mirska, której Szpilman zaproponował tę piosenkę, nie była do niej przekonana. Kręciła nosem, uważała, że jej tekst jest zbyt „dojrzały”, bo opisuje emocje kobiety starszej, bardziej doświadczonej. Bała się, że piosenka ją postarzy, nie podobała jej się fraza o dzieciach. Bo chciała uchodzić za kobietę, która dopiero wchodzi w życie. Jej koleżanka, Hanka Bielicka, od razu wyczuła, jakim szlagierem może być ta kompozycja. „Bierz głupia tę piosenkę!", radziła. Zżymał się też sam Szpilman. "Mówi, że to piosenka dla starszej piosenkarki. A ona co, młoda? Ma już dobrze po trzydziestce. Poza tym musi zaśpiewać, bo program koncertu jest już wydrukowany", wspominał. W końcu gwiazda stanęła przed mikrofonem podczas koncertu transmitowanego na żywo w Hali Gwardii w Warszawie, w końcu lat 50. I właśnie wtedy wydarzyło się coś, czego nie sposób zaplanować ani wyreżyserować. Już po pierwszych frazach na sali zapadła cisza, a potem wybuchły brawa. Publiczność nie puszczała Marty Mirskiej ze sceny. Domagała się bisów – i to nie jednego czy dwóch, lecz aż czternastu! Cała Polska, słuchająca tego koncertu przez radio, wielokrotnie słyszała tę samą piosenkę, za każdym razem przeżywając ją na nowo. To właśnie wtedy „Pierwszy siwy włos” stał się czymś więcej niż utworem – stał się legendą . Jego siła tkwiła w prostocie i uniwersalności. Opowiadał o przemijaniu, o pierwszym sygnale starości, ale robił to bez dramatyzmu, raczej z czułością i akceptacją. W tej historii która dzieje się podczas babiego lata i jest wspomnieniem pierwszego spotkania dwojga zakochanych ludzi i drogi, którą razem przeszli jest mnóstwo sentymentu. W powojennej rzeczywistości, naznaczonej stratą i niepewnością, taka opowieść trafiała do serc słuchaczy. Ludzie odnajdywali w niej własne historie. Mieczysław Fogg zrobił z niej wielki przebój, Mirska umierała z zazdrości, szarżowała na kolegę z widelczykiem do ciasta Władysław Szpilman, który był podobno pamiętliwy, nie wybaczył kaprysów zadziornej Marcie Mirskiej. Polecił nagrać, co nie było wtedy w zwyczaju, tę samą piosenkę Mieczysławowi Foggowi. A Fogg był wielką gwiazdą i szybko to jego wykonanie stało się bardziej popularne od oryginału. Dziennikarz muzyczny i radiowiec Adam Halber wspominał, jak opowiadano, że "w pewnej restauracji, podczas zakrapianej kolacji, Marta Mirska miała się rzucić na Mieczysława Fogga z nożem w ręce, przewracając stoły, krzesła, zrywając obrusy i tłukąc zastawę, ze słowami: Ty (tu proszę sobie wstawić, co tam komu wyobraźnia podpowiada) ukradłeś mi piosenkę. Może i ukradł, ale ta kobieca wersja wydaje się być jakaś cieplejsza, bardziej romantyczna. No i gdyby nie te czternaście bisów nie wiadomo, czy byłoby co kraść". Trzeba jednak dodać, że w innych wspomnieniach Mirska miała ranić koledze ręce widelczykiem do ciasta, a jeszcze winnych widelcem. Faktem jest, że Fogg miał poranione dłonie, które trzeba było opatrzeć. A Marta Mirska chwaliła się, że "spuściła mu łomot". Podobno on chciał ją przeprosić i pojednać się. Jak pisze Emilia Padoł w książce "Piosenkarki PRL-u. Spotkanie I". Faktem jest, że Mirska od Fogga się nie mogła uwolnić – nie tylko wspólnie koncertowali, ale też przez lata mieszkali naprzeciwko siebie przy Alei Wyzwolenia w Warszawie. Marta Mirska dramatyczne losy piosenkarki Los Mirskiej potoczył się później w sposób dramatyczny. Z czasem jej popularność malała, a ona sama stopniowo znikała z życia artystycznego. Ostatecznie zmarła w 1991 roku w biedzie, w warunkach skrajnego niedostatku, co często bywa opisywane jako śmierć z głodu. To szczególnie przejmujące, gdy zestawi się ten koniec z chwilą jej największego triumfu – momentem, w którym publiczność nie chciała pozwolić jej zejść ze sceny. Historia „Pierwszego siwego włosa” pozostaje więc historią paradoksu. To opowieść o piosence, która poruszyła tysiące ludzi, o wykonawczyni, która nadała jej emocjonalną głębię, i o tym, jak łatwo pamięć o prawdziwych źródłach sukcesu może zostać zatarta. Bo choć to Mieczysław Fogg utrwalił ten utwór w zbiorowej świadomości, to właśnie Marta Mirska sprawiła, że stał się on czymś więcej niż tylko piosenką – stał się przeżyciem.
Nie zgadniesz, dla kogo powstał hit lat 2000. Jacek Cygan pisał „Dumkę na dwa serca” z myślą o zupełnie innej parze
Piosenka, która wzruszyła całą Polskę i zdobyła miano hitu dekady, mogła brzmieć zupełnie inaczej. „Dumka na dwa serca” pierwotnie była solowym utworem, który miał wykonać ktoś zupełnie inny. Kulisy jej powstania są pełne niespodzianek, wzruszeń i napięcia godnego scenariusza filmowego.
Nie każda piosenka powstaje z myślą o tym, by stać się legendą. „Dumka na dwa serca”, utwór, który poruszył serca milionów Polaków i zapisał się w historii rodzimej kinematografii, początkowo miał całkiem inne przeznaczenie. Jej tekst nie był pisany dla duetu, tytuł brzmiał zupełnie inaczej, a pierwszą wykonawczynią miała być osoba znana z zupełnie innej działalności. Historia tego hitu to pasjonująca opowieść o niespodziewanych zwrotach akcji, napięciu i magii, która rodzi się, gdy sztuka spotyka emocje. Jak powstała „Dumka na dwa serca” – letnia sesja i inspiracje Lato 1998 roku. Jacek Cygan spotyka się z Krzesimirem Dębskim, który prezentuje mu kilka melodii inspirowanych ukraińskim folklorem. Jedna z nich zostaje wybrana jako główny motyw muzyczny filmu Ogniem i mieczem. Powstaje tekst – pierwotnie zatytułowany „Pieśń Heleny” – który miał być solową piosenką oddającą emocje Heleny Kurcewiczówny, uwięzionej przez Bohuna. Pierwsza wykonawczyni miała być zupełnie inna Wstępne plany zakładały, że piosenkę zaśpiewa Izabella Scorupco – odtwórczyni głównej roli w filmie Jerzego Hoffmana. Sprowadzono ze Szwecji jej singiel, by sprawdzić możliwości wokalne. Scorupco odmówiła jednak udziału, uznając, że nie sprosta wymaganiom. Wtedy zapadła decyzja o przekształceniu utworu w duet dla Edyty Górniak i Mieczysława Szcześniaka. Cygan musiał przerobić tekst, który przyjął roboczy tytuł „Pieśń Heleny i Jana”. Zobacz też: Rzucili publiczność na kolana, nie mieli sobie równych. Później Górniak ze łzami w oczach raz na zawsze pożegnała się z Opolem Nagranie w cieniu presji i zimowej zawieruchy Jesienna sesja nagraniowa w warszawskim studiu S-4 była pełna napięcia. Kompozytor Dębski nie mógł wziąć w niej udziału. Edyta i Mietek ostatecznie nagrywali swoje partie osobno, ponieważ wspólne wykonania nie sprostały oczekiwaniom. "Kiedy są nagrywani razem, przestaje to brzmieć, jakby mieli za dużo energii, która rozsadza mikrofony" — wspominał Jacek Cygan w wywiadzie dla Onetu. Producent Rafał Paczkowski pracował niemal bez wytchnienia, aranżując całość i tworząc unikalny klimat utworu. Pomysł zakończenia piosenki a capella był ostatnim dodatkiem, który zadecydował o jej wyjątkowości. Emocjonalny finał – wzruszenia, łzy i nagrody Decydujące przesłuchanie odbyło się w obecności Jerzego Hoffmana. Po wysłuchaniu nagrania reżyser miał łzy w oczach i ze wzruszeniem powiedział: „Jacku, to jest przepiękne”. Dał twórcom błogosławieństwo i pozwolił na wykorzystanie materiałów filmowych. Piosenka zyskała tytuł „Dumka na dwa serca” – inspirowany literackimi dumkami Słowackiego i Goszczyńskiego. W 2007 roku utwór zdobył tytuł najlepszej piosenki filmowej 50-lecia w plebiscycie magazynu Film. Edyta Górniak i Mietek Szcześniak odebrali Złote Kaczki, wspominając nazwiska twórców. CZYTAJ RÓWNIEŻ: Wielka nieobecna w Opolu. To dlatego Rodowicz nie pojawiła się na festiwalu. Ujawniła gorzką prawdę „Dumka” jako hymn pokoleń – od harcerzy po restauracje we Lwowie Historia piosenki to nie tylko jej powstanie, ale też oddziaływanie. Od polskich harcerzy śpiewających ją na obozach na Litwie, po wokalistki w lwowskich restauracjach – „Dumka na dwa serca” na stałe zapisała się w emocjach słuchaczy. Stała się hymnem miłości i nostalgii. W swojej książce Jacek Cygan wspomniał na koniec rozdziału anegdotę, która tylko potwierdza ogromną popularność i zamieszanie, jakie wywołała piosenka artysty na rynku muzycznym. "Na wiosnę 1999 roku na kanwie popularności Dumki na dwa serca zaczęły wychodzić pirackie płyty i kasety, na których często pojawiała się ta piosenka. I oto ktoś przyniósł mi okładkę jednej z takich płyt. Moje zdumione oczy zobaczyły tytuł: Dunka dwa serca ma- E. Górniak i M. Szcześniak! Dunka, nie dumka! Tłumaczę to sobie tym, że ktoś, kto nie znał określenia „ dumka”, myślał, że w to słowo wkradł się błąd literowy. Poprawił je zatem na Dunka- obywatelka Danii. A skoro miał już Dunkę to nie bardzo mu pasowało to dalsze „ na dwa serca.” Słusznie zatem zrobił uprzejmość autorowi i poprawił szyk oraz znaczenie zdania. I jak ja się teraz odwdzięczę". Źródła: Jacek Cygan, „Życie jest piosenką”, Kraków 2014, s. 295–299, zloteprzeboje.pl
Ikona polskiej estrady znowu to zrobiła. I to z kim!. Ten hit z końcówki lat 70. otrzymał drugie życie. Fani oniemieli z zachwytu
Maryla Rodowicz wraca do kultowego „Remedium”, ale tym razem nie jest sama. U boku Krzysztofa Zalewskiego utwór zyskał nową, pełną emocji i nostalgii formę. Co sprawiło, że ten duet poruszył serca fanów aż do łez?
Maryla Rodowicz znów zaskakuje. Ikona polskiej sceny muzycznej wraca z wyjątkową, emocjonalną wersją swojego legendarnego hitu „Remedium (Wsiąść do pociągu)”. Tym razem do współpracy zaprosiła Krzysztofa Zalewskiego, a ich duet to prawdziwa podróż w czasie – pełna wspomnień, emocji i ponadczasowej energii. Dlaczego właśnie „Remedium”? Osobiste wspomnienia Zalewskiego Krzysztof Zalewski nie kryje wzruszenia. Jak sam przyznaje, udział w tym projekcie był dla niego czymś więcej niż tylko artystycznym wyzwaniem: "Praca z królową? Piękne doświadczenie. Nieco surrealistyczne, bo miałem wrażenie, jakbym wszedł do mitycznego świata polskich legend i baśni, ale niewątpliwie satysfakcjonujące. Maryla nadal znakomicie śpiewa i nadal emanuje młodzieńczą, czystą energią. Jej miłość do muzyki i zaangażowanie są zaraźliwe. Jestem bardzo wdzięczny za tę przygodę", wspomina z uśmiechem. CZYTAJ TEŻ: Jedna z najpiękniejszych piosenek o przemijaniu. Ten hit lat 90. napisał w hołdzie dla Osieckiej. Do dziś myślą, że to jej słowa Klasyk w nowej odsłonie – emocje, nostalgia i świeżość „Remedium” to nie tylko utwór z repertuaru Maryli Rodowicz, ale także piosenka ważna dla Zalewskiego. Szczególnie że była ulubioną kompozycją jego mamy. Artysta podkreśla, że energia Maryli i jej miłość do muzyki są wciąż zaraźliwe i inspirujące. "Współpraca z Krzyśkiem była samą przyjemnością, po pierwsze Krzysiek jest świetnym muzykiem oraz jest bardzo męski, ma super wokal — jestem fanką jego muzykalności. W studiu w Łodzi, gdzie nagrywaliśmy utwór, był bardzo skoncentrowany i współpraca była zawodowa!", ujawniła wokalistka. Efekt ich wspólnej pracy? Wzruszająca wersja „Remedium”, która łączy pokolenia, style i emocje. To spotkanie artystycznych światów, które mimo różnic brzmią razem zaskakująco spójnie. W nowej aranżacji klasyk zyskał świeżość, nie tracąc przy tym swojego nostalgicznego uroku. To nie tylko muzyczny powrót do przeszłości, ale przede wszystkim dowód na to, że dobre piosenki nigdy się nie starzeją. CZYTAJ RÓWNIEŻ: Taneczny hit lat 90. nie miał sobie równych. Prawda o nim wyszła na jaw dopiero po latach View oEmbed on the source website
Przez jedną piosenkę zniszczył życie Britney Spears, dziś zaśpiewa ją na Narodowym
Justin Timberlake wraca do Polski z kolejnym koncertem. Już dziś zaśpiewa dla publiczności zgromadzonej na PGE Narodowy w Warszawie. Na liście hitów nie zabraknie „Cry Me a River” - piosenki, która wiele kosztowała byłą partnerkę gwiazdora...
Na ten dzień fani Justina Timberlake’a czekali wiele miesięcy. Artysta powrócił do naszego kraju, by jeszcze raz zaśpiewać wszystkie swoje największe hity. Ale tylko jego najwytrwalsi wielbiciele wiedzą, jak wiele osobistych historii Amerykanin wplata do swojej twórczości. Nie inaczej jest z piosenką „Cry Me a River”, którą świat usłyszał po raz pierwszy w 2002 roku. Dwadzieścia trzy lata później wciąż budzi wielkie emocje. Szczególnie, że nowe szczegóły jej powstania zdradziła niedawno Britney Spears. „Cry Me a River” – historia powstania hitu Timberlake’a. Niszczyła życie Spears Trzy lata – tyle trwał jeden z najgłośniejszych związków w show-biznesie. Britney Spears i Justin Timberlake zawodowo byli u szczytu swoich karier, a prywatnie wydawali się nierozłączni. Sielanka trwała jednak tylko 3 lata. W 2002 roku rozstali się w atmosferze skandali, choć szczegóły ich decyzji nie były do końca znane. Oliwy do ognia dolały piosenka i teledysk Justina do „Cry Me a River”. Był listopad 2002 roku, gdy w premierowym kawałku wokalisty usłyszeliśmy historię mężczyzny, który był zdradzany przez swoją partnerkę. Szerokim echem odbił się klip, w którym w jednej ze snem widzimy łudząco podobną do księżniczki popu dziewczynę. Mówiło się, że Justin chciał w ten sposób zasugerować swoim fanom, że był przez Britney zdradzany. CZYTAJ RÓWNIEŻ: Britney Spears była w ciąży z Justinem Timberlakiem. Po latach ujawniła mroczną prawdę W 2023 roku artystka wydała swoją biografię, w której wielokrotnie nawiązała do Timberlake’a. Wyjawiła między innymi, że to on zakończył ich związek, rzucając ją przez… SMSa! Miał opublikować nie tylko jednostronny teledysk, ale i rozpuszczać po Hollywood plotki o niej. „Kiedy ja byłam w Luizjanie w stanie przypominającym śpiączkę, on biegał szczęśliwy po Hollywood. Przedstawiano mnie jako nierządnicę, która złamała serce złotemu chłopcu Ameryki”, pisała w swojej książce. Była na tyle szczera, że przyznała, że czas związku z bożyszczem kobiet był pełen niewłaściwych zachować, ale zarówno po jej, jak i jego stronie. Ona miała obściskiwać się z tancerzem Wade’em Robsonem, on wielokrotnie zdradzać ją z innymi kobietami, w tym z jego fankami. Po premierze klipu do „Cry Me a River” dla Britney Spears rozpoczął się okropny czas, który gwiazda przypłaciła chwilami załamania. Czytała bowiem o sobie okrutne rzeczy; mówiono tylko o tym, że zdradziła Justina i była winna rozpadowi ich związku. Piosenka i teledysk podszyte prywatnymi animozjami miały negatywny wpływ na wizerunek księżniczki popu. Co ciekawe, odchodząc na chwilę od wątku ulubieńców Hollywood, a wracając do historii "Cry Me a River", kilka miesięcy temu artystka Marsha Ambrosius ujawniła, że to nie Justina Timberlake'a a ją słychać w charakterystycznych falsetach na końcu utworu. Wokalistka miała potwierdzić prawdziwość tego, że to wykonała trudne do zaśpiewania partie w hicie, który do dziś znany jest na całym świecie. View oEmbed on the source website Britney Spears musiała przerwać ciążę. Uważa, że przymusił ją były partner W biografii piosenkarki zostało opisanych znacznie więcej wątków relacji z Justinem Timberlake’em. Para miała spodziewać się dziecka, ale Amerykanin nakłonił Britney do aborcji. „W pewnym momencie zaszłam z Justinem w ciążę. Była to niespodzianka, ale nie odebrałam tego jako tragedii. Bardzo kochałam Justina. Miałam nadzieję, że kiedyś będziemy mieli rodzinę. Jasne, stało się to znacznie wcześniej, niż się spodziewałam, ale co się stało, to się nie odstanie. Justin jednak w ogóle się nie ucieszył. Powiedział, że nie jesteśmy gotowi na dziecko, że jesteśmy zdecydowanie za młodzi. Rozumiałam to. Mniej więcej. Skoro nie chciał zostać ojcem, poczułam, że nie mam wyboru. Nie chciałam go zmuszać. Nasz związek był dla mnie bardzo ważny. Jestem pewna, że wielu ludzi mnie za to znienawidzi, ale zgodziłam się przerwać ciążę”, pisała wokalistka i dodawała, że sama nigdy nie podjęła takiej decyzji. Czuła nacisk partnera. Zabieg był najgorszym, co spotkało ją w jej 40-letnim życiu. Także przez okoliczności i warunki, w jakich się odbywał. „Podjęliśmy również decyzję – z perspektywy czasu uważam ją za błędną – żeby nie iść na zabieg do szpitala. Nikt nie mógł się dowiedzieć o aborcji, dlatego wszystko postanowiliśmy załatwić w domu. Nie powiedziałam nawet rodzinie”, czytaliśmy. Justin Timberlake nie odniósł się bezpośrednio do tej konkretnej sytuacji, ale w jednym z oświadczeń przeprosił byłą partnerkę za swoje postawy z przeszłości. Dziś zagra na PGE Narodowy. Jego koncerty wciąż gromadzą tłumy.
„On nie kochał żadnej z nas…”. Krystynę Prońko i Majkę Jeżowską rozdzieliła zazdrość
Tą piosenką odegrały się na niewiernym mężu i kochanku
Pamiętacie komedię „Zmowa pierwszych żon”? Trzy sprytne rozwódki postanawiają puścić z torbami niewiernych mężów. Aktorki: Bette Midler, Diane Keaton i Goldie Hawn śpiewają tam wielki przebój „You don’t own me”: Nie jesteś moim właścicielem/Nie mówi mi, co mam robić/Nie mów mi, co mam mówić”. Krystyna Prońko i Majka Jeżowska w Opolu w 1986 roku zaśpiewały bardziej lirycznie: „On nie kochał nigdy żadnej z nas”. Ale historia była podobna: odegranie się na niewiernym mężu i kochanku, pokazanie mu, że ich nie zniszczył. Bo są piękne i w świetnej formie, stoją razem na festiwalowej estradzie i śpiewają: Przyjaciółko mego serca, wróć on nie był wart by przez niego niewidzialny mur tak dzielił nas. Nie było wtedy tabloidów ani internetu, ale i tak wszyscy wiedzieli, że chodzi o Janusza Komana, znanego kompozytora i cenionego aranżera. Byłego partnera Krystyny Prońko i byłego męża Majki Jeżowskiej. O tym trójkącie plotkowała cała Polska. A piosenka stała się hitem. Krystyna Prońko i Janusz Koman: historia relacji Było tak: Krystyna Prońko poznała Janusza Komana w Baku (wtedy jeszcze Związek Radziecki). Był początek lat 70. Polscy artyści masowo wyjeżdżali w trasy koncertowe do ZSRR, niektóre trwały nawet po pół roku. Nie wszyscy byli tak popularni jak Maryla Rodowicz czy „Czerwone gitary”, których przeboje śpiewał cały stadion na Łużnikach w Moskwie. Ale Prońko doceniono. Jak wspomina wokalistka, z Januszem Komanem rozmawiali podczas tego wyjazdu o muzyce i najpierw zbliżyli się muzycznie, a potem osobiście. Tu trzeba przyznać, że Koman bardzo pomógł w wykreowaniu Krystyny Prońko. Znalazł brzmienie, które świetnie podkreślało jej głos (jeden z wielbicieli napisał: „Pani Krystyna posturę miała niewielką, a głos jak bomba atomowa”). Wylansowali razem piosenki, które były świetne muzycznie, często z pogranicza jazzu i popu, a jednocześnie przebojowe. To m.in. „Niech moje serce kołysze Ciebie do snu”, „Deszcz w Cisnej”, i piękna, choć zapomniana „Modlitwa o miłość prawdziwą” („Kiedy ja siedzę w kinie, a on na tym filmie, dotyka jej ust, cała drżę…”). Zobacz też: Krzysztof Klenczon w Polsce był idolem, a w Chicago taksówkarzem. Oto historia jednej znajomości Majka Jeżowska: romans z Januszem Komanem Majka Jeżowska wchodzi do tej historii na przełomie lat 70. i 80., jako uczennica Krystyny Prońko w Wyższej Szkole Muzycznej w Katowicach. Dzieli je 13 lat, ale bardzo się lubią, a potem nawet przyjaźnią. Krystyna Prońko pomaga jej wejść w świat show-biznesu, dzieli się znajomościami. Jest świeżo po rozstaniu ze swoim partnerem Januszem Komanem, leczy rany, opowiada przyjaciółce o związku. Majka słucha zwierzeń, ale nie mówi, że sama niedawno… poznała Janusza Komana i zakochała się w nim, że chce z nim być. To wersja oficjalna, w nieoficjalnej Majka Jeżowska odbija ukochanego przyjaciółce. W gruncie rzeczy sytuacja, jakich w życiu niemało, co oczywiście niczego nie usprawiedliwia. Zawsze kogoś się w takim trójkącie traci, z reguły w gruzy idzie przyjaźń. Tu jednak było nieco inaczej. Gdy Krystyna Prońko dowiaduje się o romansie, jest zszokowana, próbuje zniechęcić Majkę Jeżowską do muzyka, odradza związek. Po wielu latach w rozmowie z „VIVA!” Majka Jeżowska wspomina: „Choć jej związek z Januszem nie istniał od dawna, postrzegałam jej zachowanie jako kobiecą zazdrość. Nie chciałam słuchać, że to nie jest facet dla mnie. (Ona) dobrze go znała i wiedziała, na co go stać”. Zobacz też: Krystyna Prońko - jej fani mówią, że miała głos jak bomba atomowa. Co dzisiaj słychać u piosenkarki? Ślub z brutalem, dziecko, mnóstwo kłopotów Przyjaciółki więc się rozstają. W 1980 roku 20-letnia wtedy Majka Jeżowska wybiera Janusza Komana, bierze z nim ślub, na świat przychodzi ich dziecko, syn Wojtek (dziś producent i reżyser, który zresztą nosi nazwisko mamy – Wojciech Jeżowski). Powiedzieć, że w tym związku się nie układa, to nic nie powiedzieć. Po roku wspólnego życia Koman bije żonę tak, że ta ląduje w szpitalu z wylewem krwi do strun głosowych. Dramat dla kobiety i wokalistki, bo może od tego stracić głos. Koman uderzył ją w gardło. Krystyna Prońko na wieść o tym, że jej dawna przyjaciółka wylądowała w szpitalu, przełamuje się: „Krysia zadzwoniła do szpitala, usłyszałam: »Majka, powiedz mi tylko, czy to ma coś wspólnego z Komanem?«. Gdy przytaknęłam, od razu przyjechała. To był powrót. Poczułam, jak spada mi z serca kamień. Zobaczyłam, że nasza relacja była na tyle silna, że żaden facet jej nie zmąci. Postanowiłyśmy sobie, że żaden facet nie stanie już między nami – mówiła Jeżowska w rozmowie z „VIVA!”. View Ediplayer on the source website Majka Jeżowska nie miała jeszcze wtedy statusu powszechnie uwielbianej ikony piosenek dla dzieci. Była trochę w stylu Cyndi Lauper, kolorowe ciuchy, czasem ekscentryczne, wyjęte jakby z różnych szaf. W rzeczywistości z nowojorskich second-handów, gdzie kupowało się wtedy kiecki na estradę za 10 dolarów. Nie wszyscy ją lubili, ale miała osobowość i potrafiła rozbujać każdą widownię, śpiewając jeden ze swoich przebojów: „Hulali po polu i pili kakao”. Przeczytaj też: Ewa Demarczyk była muzą Zygmunta Koniecznego, dlaczego na zawsze się rozstali? „On nie kochał żadnej z nas…” - historia piosenki Potem wyjechała do USA, wyszła tam po raz drugi za mąż, gdy przyjeżdżała do Polski wiele razy z mężem, kompozytorem Tomaszem Loganem. Nocowali wtedy u Prońko. Pewnego razu starsza wokalistka powiedziała: „Majka, nagrajmy razem piosenkę”. Jeżowska wspominała: „Tom miał już gotową melodię. U Krysi stało pianino i zaczęłam grać. Była zachwycona i zleciła koleżance napisanie tekstu. To był 1986 rok. Wywołałyśmy wtedy branżową sensację”. Sam Janusz Koman, jeden z najzdolniejszych polskich muzyków tamtych lat, wyjechał do USA i niemal słuch po nim zaginął. On teraz ma dom o pięć tysięcy mil stąd Na sercu nosi numer konta klucze do Forda – śpiewały obie w piosence, która rzeczywiście wywołała sensację. Najdziwniejsze jest to, że ich przyjaźń na dobre skończyła się dopiero po tamtym opolskim festiwalu, na którym razem wykonały tę piosenkę. Tak, jakby chciały coś wspólnie zrobić, a potem nie miały już wielkiej potrzeby kontaktu. Ponownie spotkały się dopiero w 2019 roku, gdy na festiwalu w Opolu znów razem wykonały tę piosenkę. Jak potoczyły się ich losy? Majka Jeżowska wyszła po raz trzeci za mąż, nagrała wiele przebojów, w tym te najsłynniejsze „Na plaży fajnie jest”, „A ja wolę moją mamę , co ma oczy jak atrament”. Podobno przez wiele lat, gdy pojawiała się na koncercie fani, wołali: „Majka, śpiewaj mamę!”. Albo: „Atrament, atrament!”. W zeszłym roku przeżywała ślub syna. Krystyna Prońko dużo koncertowała, była też radną z ramienia PO w Warszawie. Uczyła śpiewu na Uniwersytecie w Lublinie. Znany dziennikarz muzyczny Piotr Metz mówił w 2006 roku, że Prońko to wciąż głos z pierwszej piątki, czy nawet pierwszej trójki w Polsce. I że za mało było jej słychać. Teraz jest już na emeryturze. Obie wybaczyły też Januszowi Komanowi. Dwa lata temu dla programu „Niedziela z… Krystyną Prońko” w TVP Kultura, nagrały filmik, w którym one śpiewają „On nie kochał nigdy żadnej z nas”, a Janusz Koman mówi, że kochał je obie. Majka Jeżowska zamieściła nawet zdjęcie całej trójki na Instagramie i napisała, że ta piosenka to w ogóle nie była o tym panu. A Krystyna Prońko mówiła, że to tylko legenda. Ale kto im w to uwierzy? 1987-06-28. XXV Krajowy Festiwal Polskiej Piosenki w Opolu. Nz: od lewej Majka Jeżowska, Piotr Szulc, Krystyna Prońko.
Święta bez Last Christmas? Niemożliwe! Oto historia największego hitu George’a Michaela
Ta piosenka ma ponad 850 milionów wyświetleń na portalu YouTube. Od trzydziestu dziewięciu lat stacje radiowe puszczają ją co najmniej kilkadziesiąt razy w okresie świątecznym. Przez lata stała się symbolem Bożego Narodzenia, niczym karp na stole czy prezenty pod choinką – czy ktokolwiek wyobraża sobie Święta bez Last Christmas George’a Michaela? Ostatnia aktualizacja 22.12.2023 „Last Christmas”: historia piosenki To prosta piosenka o złamanym sercu, ale utwór właśnie tą prostotą podbił serca ludzi na całym świecie i odniosła ogromny sukces sprzedażowy. Jednak to Brytyjczycy najbardziej pokochali utwór rodaka. Na wyspach sprzedano prawie dwa miliony egzemplarzy singla. Teledysk nagrywany był w alpejskim miasteczku Saas-Fee w Szwajcarii. Duet z zespołu Wham!, czyli George Michael i Andrew Ridgley, w towarzystwie przyjaciół jadą kolejką liniową do kurortu narciarskiego, aby wspólnie spędzić święta. George Michael wspomina uczucie, którym rok wcześniej obdarzył pewną dziewczynę i smutek, jaki poczuł, po tym jak złamała mu serce... View oEmbed on the source website George Michael: Last Christmas George Michael nie tylko napisał słowa, ale również wyprodukował ten kultowy, świąteczny przebój. Według relacji Andrew Ridgeleya, współtwórcy grupy Wham!, artysta stworzył tekst w swoim dawnym pokoju dziecięcym, gdy razem z Ridgeleyem odwiedził dom rodzinny. "George wstał z sofy, na której siedzieliśmy, poszedł na górę i za godzinę wrócił ze szkieletem świątecznego klasyku" - wspominał Ridgeley w 2019 roku w rozmowie ze Smooth Radio. Co ciekawe, na samym początku utwór miał otrzymać tytuł Last Easter (Ostatnia Wielkanoc), jednak wytwórnia słusznie namówiła artystę na zmianę. Do świąt Bożego Narodzenia nawiązuje on bowiem tylko słowem "Christmas" w tytule, więc na dobrą sprawę mógłby nawiązywać do dowolnej pory roku i celebracji. Co więcej, jest to utwór o złamanym sercu, pełen żalu i smutku. Refren opowiada o miłości wyznanej w świąteczny dzień, która następnego dnia została odrzucona. Najbardziej świątecznym akcentem jest teledysk, który zawiera w sobie wiele symboli Bożego Narodzenia: choinka, śnieg, wspólne świętowanie, kolacja. W jednym z wywiadów George Michael przyznał, że piosenka odniosła tak ogromny sukces komercyjny, że mógłby już nigdy nie pracować. Utwór Last Christmas doczekał się licznych coverów. Ale żaden z nich nigdy nie przebił oryginału.