Gdy oczekiwali narodzin córki, usłyszał dramatyczną diagnozę. Henryk Gołębiewski miał dla kogo walczyć. Te słowa chwytają za serce
Henryk Gołębiewski wrócił wspomnieniami do jednego z najtrudniejszych momentów swojego życia. Aktor wyznał, że diagnozę usłyszał w czasie, gdy jego żona była w ciąży. "Nie poddałem się", mówi. Rodzina była dla niego wielkim wsparciem.
Henryk Gołębiewski zdobył się na niezwykle szczere wyznanie. Aktor opowiedział o momencie, w którym usłyszał diagnozę. Jak przyznał, stało się to w czasie, gdy jego żona była w ciąży. Gwiazdor wspomniał o walce z chorobą i o tym, co pomogło mu przetrwać najtrudniejszy okres życia. Henryk Gołębiewski o diagnozie. „Nie poddałem się”. Aktor wspomina trudny czas Henryk Gołębiewski od lat pozostaje jedną z najbardziej rozpoznawalnych twarzy polskiego kina. Choć widzowie pamiętają go przede wszystkim z kultowych ról dziecięcych, dziś spełnia się przede wszystkim jako mąż Marzenny i tata Róży. Aktor długo czekał na ojcostwo — był po 50-tce, gdy na świecie pojawiła się jego córka. Nowa życiowa rola bardzo szybko stała się dla niego najważniejsza. W rozmowie z „Dzień Dobry TVN” Henryk Gołębiewski wrócił pamięcią do jednego z najtrudniejszych momentów. Aktor wyznał, że informacja o chorobie była dla niego ogromnym wstrząsem — tym bardziej że pojawiła się w wyjątkowym czasie dla całej rodziny. O diagnozie dowiedział się bowiem wtedy, gdy jego żona była w ciąży. Radość związana z oczekiwaniem na narodziny córki nagle została przeplatana strachem i niepewnością. Mimo dramatycznych doświadczeń Gołębiewski nie zamknął się w sobie i nie stracił wiary. Jak sam podkreślał, nie zamierzał się poddać. W trudnych chwilach ogromną siłę dawała mu determinacja oraz wsparcie najbliższych, dzięki którym udało mu się przetrwać ten wymagający okres. „Poszedłem do lekarza i dowiedziałem się, że mam raka, żona była w ciąży. Ja mówię: "o kurna, jedno przychodzi, drugie odchodzi", ale na drugi dzień nie poddałem się. Mówię: "nie no, inni wychodzą, dlaczego ja mam nie wyjść?”, mówił Dorocie Wellman i Marcinowi Prokopowi. Czytaj też: Z Tolka Banana do taty na medal. Legendarny aktor PRL-u został ojcem w wieku 52 lat Córka jest jego całym światem. Tak Henryk Gołebiewski mówi o ukochanej róży Henryk Gołębiewski wielokrotnie podkreślał, że z córką łączy go wyjątkowa więź. Aktor nie ukrywa dumy z 18-letniej Róży, która jest dziś jego największym szczęściem i oczkiem w głowie. Gwiazdor zaznacza również, że najważniejsze jest dla niego dobro córki oraz to, by mogła rozwijać się w wybranym przez siebie kierunku. Artysta wielokrotnie mówił też o ogromnym wsparciu, jakie daje mu rodzina. W rozmowie z „Dzień Dobry TVN” podkreślał, że relacja z córką opiera się przede wszystkim na zaufaniu i rozmowie. „My w ogóle rozumiemy się. Nie krzyczymy na siebie, tylko przychodzimy do siebie i mówimy, o co chodzi. Moja córka zawsze może na mnie liczyć, wszystko powiedzieć. Coraz bardziej już ją rozumiem. Przecież to jest ta młodość, inne pokolenie, inaczej my się wychowywaliśmy, teraz no to jest inaczej. Trzeba to zrozumieć i przemyśleć”, dodawał. Aktor przyznał także, że dziś stara się patrzeć na życie z większym spokojem i dystansem. Mimo trudnych doświadczeń nie traci optymizmu i skupia się na tym, co tu i teraz. Koncentruje się na codzienności i docenia to, co ma. „Cieszmy się z tego, co mamy. A jeżeli mamy troszkę lepiej, to jeszcze bardziej się cieszmy. Nie żałujmy, że po prostu może być lepiej, ale nie pogarszajmy nigdy spraw, zawsze może być lepiej. I pozytywne nastawienie. Pozytywne nastawienie to jest chyba to, bo ja się nie martwię. W sumie to można powiedzieć, że dniem dzisiejszym żyję. A co jutro, to zobaczymy”, opowiadał. Sprawdź też: Byli gwiazdami PRL-u, ich drogi się rozeszły. Filipa Łobodzińskiego i Henryka Gołębiewskiego ponownie połączyła tragedia Henryk Gołębiewski – zawodowe plany Henryk Gołębiewski nie ukrywa, że dziś ogromną część jego życia zajmuje teatr. Aktor jest związany z Teatrem Klasyki Polski i obecnie pracuje nad kolejnymi spektaklami. Artysta przyznał, że scena daje mu dziś ogromną satysfakcję i pozwala na wyjątkowy kontakt z widzami. Podkreślił również, że dopiero teraz w pełni odkrywa, jak fascynujący potrafi być teatr. „Teraz mnie interesuje teatr. Jestem w Teatrze Klasyki Polski, mamy próby już na ukończeniu "Damy i Huzary" w reżyserii Karoliny Labahuy, mamy premierę 20 czerwca. Ale już zaczynamy Peryklesa. Teatr mi zajmuje teraz dużo czasu. Wcześniej nie miałem tyle do czynienia z teatrem, a teraz, jak cały czas już jestem w tym teatrze, to widzę, jakie to jest fantastyczne. Bo spotkanie jest z publicznością. Jak człowiek się nauczy tekstu, to można później się nim bawić”, mówił w rozmowie z Dzień Dobry TVN. Życzymy wszystkiego, co najpiękniejsze!
Z Tolka Banana do taty na medal. Legendarny aktor PRL-u został ojcem w wieku 52 lat
Ojcostwo zmieniło go na zawsze. Henryk Gołębiewski został tatą w wieku 52 lat i od tamtej pory córka Róża jest jego oczkiem w głowie. Aktor szczerze opowiada o ojcostwie, relacji z nastolatką i tym, czego nauczyło go życie.
Gdy świat zna cię z kultowych ról, a ulice rozbrzmiewają dźwiękami dawnych serialowych hitów, trudno sobie wyobrazić, że najważniejsza rola dopiero przed tobą. Dla Henryka Gołębiewskiego – ikony polskiego kina młodzieżowego – nie kamera, nie sława, lecz ojcostwo okazało się największym spełnieniem i życiowym przełomem. W chwili, gdy los wystawił go na ciężką próbę, siła miłości do córki Róży stała się jego najskuteczniejszym lekarstwem. To opowieść nie tylko o aktorze, ale przede wszystkim – o tacie, który całym sercem wybrał obecność, troskę i bezwarunkową miłość. Ojcostwo – najważniejsza rola w życiu Gołębiewskiego Podziwiany i uwielbiany za role w serialach dla młodzieży. „Podróż za jeden uśmiech”, „Wakacje z duchami”, „Stawiam na Tolka Banana” – te tytuły na stałe zapisały się nie tylko w historii kinematografii, ale i w sercach widzów. W życiu prywatnym aktor przeszedł wyboistą drogę, nie brakowało trudnych chwil. Zawalczył jednak o siebie i z optymizmem patrzy w przyszłość. Dziś jest szczęśliwy, spełniony i cieszy się każdą chwilą z ukochaną żoną Marzenną i córką Różą. „Od początku byłem ojcem obecnym w życiu mojej córki, zaangażowanym. Tylko tak można stworzyć więź”, tłumaczył w rozmowie z Plejadą. <img src="https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/48/2024/07/img9Cdq5N-432fd18.jpg" width="2000" height="1358" alt="PHOTO MATEUSZ JAGIELSKI / SE / EAST NEWS WARSZAWA HENRYK GOLEBIEWSKI Z CORKA ROZA ROZA DOSTALA OD REDAKCJI SUPER EXPRESSU PREZENT NA URODZINY AKTOR URODZINY CORKA RODZINA MILOSC ZABAWA PREZENT RADOSC GWIAZDA POSTAC PORTRET SYLWETKA PLAC ZABAW DZIECKO 10/08/2011 WIECEJ ZDJEC NA HTTP://AGENCJA.SE.COM.PL" title="Henryk Go??biewski na placu zabaw z córk?" /> Czas próby – choroba i narodziny córki Czas oczekiwania na narodziny córki zbiegł się z trudnymi wydarzeniami w życiu aktora. Henryk Gołębiewski mierzył się z poważną chorobą – lekarze zdiagnozowali u niego raka oczodołu. Ulubieniec widzów nie zamierzał się jednak poddawać. „Pierwsza myśl była taka, że córka się urodzi, a ja umrę. Ale już następnego dnia inaczej na to spojrzałem. Pomyślałem: Inni pokonują raka, to dlaczego nie ja? Zamartwianie się nie ma sensu. Trzeba pozytywnie myśleć. A ja całe życie pozytywnie myślę. To naprawdę pomaga”, wspominał. Na szczęście wszystko skończyło się pomyślnie. Róża przyszła na świat, a Henryk Gołębiewski mógł w pełni oddać się ojcostwu. Róża – oczko w głowie taty Wraz z narodzinami Róży w życie rodziny Gołębiewskich wkroczyła wielka radość. Aktor jest opiekuńczym, troskliwym tatą. Sam przyznawał w wywiadach, że na wiele spraw przymyka oko. ZOBACZ TEŻ: Córka Izabeli Trojanowskiej ma podwójne obywatelstwo i prestiżowy zawód. Tak dziś wygląda Roxanna „Mam zbyt miękkie serce, nie potrafię być wymagający. Wiem, że popełniam błąd. Ale nasze relacje są świetne. Gdy córka coś chce, przychodzi i rozmawia ze mną. Zawsze się ze sobą zgadzamy”, mówił w „Życiu na Gorąco”. Henryk Gołębiewski wspólnie z żoną starają się zaszczepić w córce najważniejsze wartości. „Chciałbym wychować Różyczkę na dobrego człowieka, widzieć, jak dorasta, poznać jej faceta, no i zobaczyć moje wnuki", dodawał. ZOBACZ TEŻ: Tak się rodzi aktorska legenda. Wnuk Grigorija z "Czterech pancernych" idzie śladami dziadka Róża Gołębiewska: „Mogłabym za tatą skoczyć w ogień” Dziś Róża ma 16 lat i powoli wkracza w dorosłość. Na swoim koncie ma już rolę w serialu „Lombard. Życie pod zastaw”. Henryk Gołębiewski nigdy nie naciskał, by córka poszła w jego ślady. „Zawsze przy mnie jest. W dobrej i złej chwili. W 100 proc. mnie wspiera, nie ocenia. Jak mam problem, to idę do taty. Zawsze mnie wysłucha, doradzi, pomoże. Nauczył mnie też tolerancji i życzliwości. Zawsze powtarzał, że trzeba szanować wszystkich ludzi, niezależnie od tego, czy ktoś jest prezesem, czy zamiata ulice”, opowiadała w Plejadzie. Marzenia Róży – z dala od kamery Choć Róża zadebiutowała jako aktorka, nie wiąże przyszłości z planem filmowym. Pasjonuje się fotografią i marzy o własnym studio fotograficznym. Gołębiewski wspiera ją w tych planach bezwarunkowo. „Nie będę jej niczego zabraniał. Chcę, żeby robiła to, co ją uszczęśliwia”, mówił aktor. Ojciec i córka uwielbiają spędzać razem czas i wspólnie podróżować. Róża zna dorobek taty i ma swoje ulubione filmy: „Najbardziej lubię filmy, w których grał, gdy był jeszcze dzieckiem. Stawiam na ‘Tolka Banana’, ‘Wakacje z duchami’ i ‘Podróż za jeden uśmiech’”, zdradziła. „Patrzę na tatę i jestem szczęśliwa, że mam tak utalentowanego ojca. Codziennie mówię, że go kocham. Ale słowa to nic, ważniejsze są czyny. Przytulam go często”, dodawała. Gdy został zapytany o to, jak wychować tak cudowną córkę, odpowiedział krótko, ale szczerze: „Być sobą. Kochać bezwarunkowo, bez oczekiwań. Żyć w prawdzie”. SPRAWDŹ RÓWNIEŻ: Elżbieta Dmoch nie była matką jego dzieci. Kim są prawdziwi spadkobiercy Janusza Kruka?
Śmierć odebrała mu trwającą niemal dwie dekady miłość. Później Henryk Gołębiewski znalazł szczęście u boku obecnej żony
„Często myślałem o Mirze [...]. Moja Marzenna była nawet o nią zazdrosna"
Już jako mały chłopiec zdobył gigantyczną sławę i rozpoznawalność. Henryk Gołębiewski należał do grona najpopularniejszych aktorów dziecięcych PRL-u — choć obecnie jego kariera zwolniła tempa, to nigdy nie porzucił ścieżki artystycznej. Właśnie skończył 68 lat i cieszy się spokojnym życiem u boku małżonki oraz ich córki. Marzenna nieoczekiwanie pojawiła się na jego drodze, gdy przeżywał żałobę po zmarłej miłości. „Często myślałem o Mirze, dopiero niedawno sobie odpuściłem. Moja żona Marzenna początkowo była nawet o nią zazdrosna" — przyznał kilka lat w wywiadzie VIVY!. Oto ich niezwykła historia. Henryk Gołębiewski i Marzenna Gołębiewska — historia miłości „Każdy z nas musi kiedyś umrzeć. I że to normalne. Ale jak wynosili trumnę z moją mamą, to mi twarz wykrzywił paraliż, miałem minę jak Quasimodo, lecz nie płakałem na głos. Ja to w ogóle jak dorosłem, to łzy chowam gdzieś głęboko w sobie" — przyznał twardo aktor w VIVIE! w 2016 roku. W krótkim czasie śmierć zabrała mu dwóch braci, matkę, ojca, oraz Mirę — kobietę, z którą żył przez blisko dwie dekady. O tym, że zmarła, dowiedział się podczas pracy na planie Ediego. „Nie mogłem w to uwierzyć. Taka młoda dziewczyna. Dlaczego? Nagle cały świat mi się zawalił. Gdyby nie ekipa filmowa, pewnie kompletnie bym się załamał", zwierzał się na łamach swojej książki. Henryk Gołębiewski, Viva! maj 2016 Bardzo przeżył stratę ukochanej, lecz los wkrótce miał się do niego uśmiechnąć... Był rok 2002, gdy podczas imprezy w jednym z pobliskich pubów drogi Henryka Gołębiewskiego i jego przyszłej żony przecięły się po raz pierwszy. Marzenna Matusiak zawitała do klubu razem z koleżanką. Rozmawiając z nowo poznanym mężczyzną, nie zdawała sobie sprawy, że ma do czynienia ze znanym aktorem. On nie miał nic przeciwko, szybko stracił dla niej głowę. CZYTAJ TAKŻE: Przez chorobę usunął się w cień, teraz znów zagra w filmie. Tak wygląda dziś Marian Opania Kobieta stała się wierną towarzyszką aktora podczas podróży po całym kraju, związanych z promocjami filmu Edi. Z kolei on... bardzo długo żył wspomnieniami o dawnej miłości. Strata ukochanej odcisnęła na nim bolesne piętno, którego wyzbył się dopiero po latach związku. „Staram się być opanowany, chociaż często myślałem o Mirze, dopiero niedawno sobie odpuściłem. Moja żona Marzenna początkowo była nawet o nią zazdrosna. Mówili, że jest do niej podobna. Że wybieram podobne kobiety" — opowiadał w 2016 roku. I dodał, że nie wyobraża sobie życia bez żony, choć ich związek nigdy nie był wolny od sprzeczek. „Kocham Marzennę, chociaż czasem mnie denerwuje". Było im razem dobrze, choć w domu nie zawsze się przelewało. Gdy osłabło zainteresowanie aktorem, małżonków wspomagała jego siostra. Później żyli z pensji Marzenny, która została strażniczką miejską. „Czynsz 600 złotych i drugie tyle zostawało na inne rachunki", wspominał trudne czasy. Z kolei w rozmowie z Życiem na Gorąco stwierdził, że z żoną idealnie do siebie pasują. "Ja spokojny facet, a Marzenna bardzo energiczna. Ale dobrze, że jesteśmy inni. W końcu ponoć przeciwieństwa się przyciągają". Marzenna Matusiak, Henryk Gołębiewski, 16.09.2004 Marzenna Matusiak, Henryk Gołębiewski, 16.10.2009 Henryk Gołębiewski — żona wspierała go w walce z nowotworem. Potem doczekali się córki W sierpniu 2008 roku na świat przyszła ich wspólna córka, Róża. Jednak okres oczekiwania na dziecko naznaczony był ciężką walką z nowotworem, którą aktorowi udało się szczęśliwie zwyciężyć. „Pierwsza myśl była taka, że córka się urodzi, a ja umrę. Ale już następnego dnia inaczej na to spojrzałem. Pomyślałem: Inni pokonują raka, to dlaczego nie ja? Zamartwianie się nie ma sensu. Trzeba pozytywnie myśleć. A ja całe życie pozytywnie myślę. To naprawdę pomaga" — opowiadał dziennikarzowi Życia na Gorąco. ZOBACZ TAKŻE: Dziś ich kontakt jest ograniczony, lecz są dla siebie największym wsparciem. Tak Mrozu mówił o relacji z bratem Z kolei w VIVIE! wspominał, co czuł, gdy przedstawiono mu diagnozę. To między innymi myśl o powiększeniu rodziny pomogła mu pokonać chorobę. „Kiedy zachorowałem na złośliwy nowotwór nosa, w pierwszej chwili poczułem się tak, jakbym dostał obuchem po głowie. Ale na drugi dzień już papieros w zęby, uśmiech na twarzy. Mam chodzić i się denerwować, walić łbem o ścianę? Inni wyzdrowieli, to i ja wyjdę z tego". Henryk Gołębiewski z rodziną, Viva! maj 2016 Dziś Henryk i Marzenna Gołębiewscy prowadzą udane życie i wychowują razem niemal 16-letnią córkę. Kilka lat temu cała trójka wzięła udział we wspólnej sesji dla VIVY!. A jak wygląda ich codzienność? Do szczęścia potrzebują naprawdę niewiele... „Mamy 51 metrów, są 3 osoby, zmieszczą się i mniej jest do sprzątania. [...] Każdy kąt znam, w dodatku mieszkamy przy metrze, samochód nawet niepotrzebny. Mamy mały ogródeczek, piwnicę z kolei dużą, mogę się schować", zwierzał się jakiś czas temu w rozmowie z tygodnikiem Świat i Ludzie. SPRAWDŹ RÓWNIEŻ: Tomasz Wolny zakończył pracę w Telewizji Polskiej. Nie poprowadzi ważnego wydarzenia, teraz apeluje do widzów Panu Henrykowi Gołębiewskiego życzymy wszystkiego najwspanialszego z okazji urodzin i serdecznie pozdrawiamy! Henryk Gołębiewski, Viva! maj 2016 Henryk Gołębiewski, Viva! maj 2016
Byli gwiazdami PRL-u, ich drogi się rozeszły. Filipa Łobodzińskiego i Henryka Gołębiewskiego ponownie połączyła tragedia
"Bliskość przetrwała, mimo że nie mieliśmy kontaktu"
Jako dzieci zagrali w serialu PRL "Podróż za jeden uśmiech", który przyniósł im ogromną rozpoznawalność. Filip Łobodziński i Henryk Gołębiewski pochodzą z różnych światów. Na każdego z nich wpływ miały inne wartości, emocje i wydarzenia. Choć po filmowym sukcesie ich drogie całkowicie się rozeszły, ponownie połączyła ich tragedia. Oboje przeszli chorobę nowotworową, która wiele zmieniła. [Ostatnia publikacja treści na VUŻ-u 02.06.2024 r.] Filip Łobodziński i Henryk Gołębiewski: dziecięca relacja Po raz pierwszy spotkali się na planie filmu "Abel twój brat". Wspólnie mieli jeszcze okazję zagrać ze sobą w serialu "Podróż za jeden uśmiech" oraz "Stawiam na Tolka Banana". W wieku dziecięcym zostali prawdziwymi gwiazdami, które uwielbiała cała Polska. Między chłopcami również nawiązała się wyjątkowa przyjaźń, jednak mijający czas ją zweryfikował. Po zagraniu w "Tolku Bananie" ich drogi całkowicie się rozeszły na 20 lat. Ponownie spotkali się w 1995 roku, kiedy Stanisław Jędryka kręcił film o losach aktorów, którzy grali główne role w jego serialach. To spotkanie jednak nie sprawiło, że ich przyjaźń się odnowiła. Wręcz przeciwnie, byli sobie raczej obojętni. Aż do czasu. ZOBACZ TEŻ: Natalia Niemen o ostatnich chwilach z tatą: „Rozmawiałam z nim, gdy leżał w śpiączce. Powiedziałam, że mu wybaczam” Filip Łobodziński i Henryk Gołębiewski: ponownie połączyła ich tragedia Kolejny raz, kiedy ich drogi się skrzyżowały, był już momentem dość przełomowym. W 2002 roku Filip Łobodziński poprosił Henryka Gołębiewskiego o wywiad, kiedy współpracował z "Przekrojem". "Trochę się bałem tego spotkania, bo nie wiedziałem, czy w ogóle będziemy mieć jakieś porozumienie, bo nasze drogi się totalnie rozeszły" - wyznał Łobodziński w rozmowie z "Vivą!". Okazało się, że nie było czego się obawiać. Dawna więź odżyła, ich bliskość jednak przetrwała. Odnaleźli wspólny język i znów stali się sobie wyjątkowo bliscy. Oboje przeszli chorobę nowotworową, która umocniła ich wewnętrznie. Zarówno Filip Łobodziński, jak i Henryk Gołębiewski pokonali raka. "Mój pojawił się koło oka. Połowy brwi nie mam. Ale nie brałem chemii, tylko naświetlania. Powiedziałem sobie: 'Heniek, jak inni z tego wychodzą, to i ty wyjdziesz'" - wspomina Gołębiewski na łamach "Vivy!". Łobodziński również pokonał chorobę. Liczy, że złe chwile nie wrócą już nigdy i będzie mógł cieszyć się dobrym zdrowiem. "Mój nowotwór zoperowali, wycięli, wysprzątali i na tym koniec. Teraz co miesiąc się badam. I liczę na to, że może nie wróci" - mówił w "Vivie!". Filip Łobodziński i Henryk Gołębiewski: co mówią o sobie? Obaj aktorzy wiele w życiu przeszli. Gołębiewski zmagał się z uzależnieniem od alkoholi, Łobodziński przeżył śmierć ukochanej córki. Życie absolutnie ich nie oszczędzało, jednak udało im się w końcu odnaleźć własne szczęście. Życiowe tragedie umocniły ich jako ludzi, ale sprawiły również, że zrozumieli, jak ważna jest dla nich ich przyjaźń. "Mam córkę, mam żonę, gram w teatrze, w filmach, na ulicy mnie ludzie zaczepiają i mówią, że jestem w porządku. W życiu jest zawsze dużo do roboty. Nuda mi nie grozi" - mówił Gołębiewski. CZYTAJ TEŻ: Pierwszy raz mówi o rozwodzie. Wprost przyznała, że jedna rzecz spędzała jej sen z powiek Filip Łobodziński również podkreślił, że mimo życiowych trudności, teraz czuje się naprawdę szczęśliwy. "Z Mają, którą znam jeszcze z liceum, to naprawdę udany związek. Mamy wspólne pasje. Bezdomne koty, psy" - zdradził w "Vivie!". Mamy nadzieję, że ich przyjaźń przetrwa jeszcze wiele pięknych lat!
Pół wieku temu byli najbardziej rozpoznawalnymi dziecięcymi aktorami. Co słychać dziś u Dudusia i Poldka?
Filip Łobodziński i Henryk Gołębiewski opowiedzieli nam o swojej relacji!
Pół wieku temu podbili serca telewidzów jako Duduś i Poldek. Jednak „Podróż za jeden uśmiech”, chociaż na zawsze zapisała się na kartach historii polskiego kina, nie była ich debiutem na ekranie. W wywiadzie dla VIVY! Filip Łobodziński i Henryk Gołębiewski opowiedzieli o swoich początkach: o tym, jak wspominają plan zdjęciowy i swoje pierwsze role, oraz to, jak na przestrzeni lat wyglądała ich relacja. Przeczytaj fragment najnowszej rozmowy Krystyny Pytlakowskiej z aktorami! [Ostatnia publikacja na VUŻ 24.05.2024 r.] Poznaliście się przy filmie „Abel, twój brat”. Ile to lat temu? Filip Łobodziński: Ponad 50. Henryk Gołębiewski: To reżyser Janusz Nasfeter nas „odkrył”. Filip: Wszyscy debiutowaliśmy u Nasfetera. Henryk: Edek Dymek, Romek Mosior, Bogdan Izdebski. Wygarnął mnie z podwórka na Mokotowie. Wtedy były takie czasy, że albo po szkołach chodzili i szukali aktorów, albo brali ich z łapanki, czyli na podwórku. Filip: Ale ja zostałem wciśnięty mu na siłę przez Zofię Dybowską-Aleksandrowicz – drugą reżyserkę w „Ablu”, która znała mnie ze Studia Opracowań Filmów, gdzie podkładałem głos. Gdy już był „Abel” kręcony, dowiedziałem się, że to moja daleka ciotka. [...] Henryk: A ja w sumie tę rolę w „Ablu” wypłakałem. Dostaliśmy tekst, którego mieliśmy nauczyć się w domu, a potem drugi, żeby nauczyć się tu, na miejscu, przez 15 minut. I później była próba płaczu. Na zawołanie zapłakałem, ale w filmie jakoś potem nie mogłem. Filip: Dzieci nie są zawodowcami. Czasem się uda, czasem nie. [...] Sprawdź też: Syn Teresy Lipowskiej podjął przełomową decyzję. Marcin Zaliwski zmienił swoje życie i spełnia marzenia Filip Łobodziński, Henryk Gołębiewski, VIVA! 10/2024 Byłeś intelektualistą od dziecka Filip: Nie. Po prostu dużo zapamiętywałem, a to nie dowód na mądrość, tylko na dobrą pamięć. Henryk: Geografia jednak to był twój konik, pamiętam. Filip: Ale nie miałem próby płaczu. Natomiast siedziałem przy stole, jadłem zupę, a filmowa mama chodziła w tę i z powrotem, wyrzucając mi kłamstwo: „Jak mogłeś pobić tego chłopca? Przysięgnij na pamięć ojca nieżyjącego, że tego nie zrobiłeś”. Udawałem, że jem tę zupę, i odpowiadałem. I to podobno zrobiło wrażenie, bo przestałem zwracać uwagę na tłum ludzi na planie. Czułem się na scenie tak, jakbym był tylko ja i mama. Nie wiem nawet, czy zrobiłem to z rozmysłem. Po prostu tak wyszło. To tak jak z twoim płaczem. Henryk: Człowiek w teatrze nie widzi publiczności. Robi, co swoje. A że wszystkim się podoba, to dobrze. Ja sam siebie nie lubię oglądać. Filip: Ja siebie też nie, ale ciebie lubię. Byłeś bardzo autentyczny, naturalny, a u siebie widziałem moją sztuczność. Henryk: Guzik prawda. To ja byłem sztuczny i mogłem to zagrać dużo lepiej. A ty grałeś bardzo dobrze. [...] Czytaj również: Córka Zbigniewa Wodeckiego jako dziecko pragnęła miłości, chciała być przy ojcu. „Był wielkim artystą i tylko troszeczkę tatą” Filip Łobodziński, Henryk Gołębiewski, VIVA! 10/2024 Zaprzyjaźniliście się przy tym filmie? Henryk: Musieliśmy, bo byliśmy zdani tylko na siebie. Mam zresztą bardzo fajne wspomnienia i sentyment do tego filmu. Bardziej niż do „Tolka Banana”, gdzie też razem zagraliśmy. Filip: A ja największy sentyment mam do „Abla”, mimo że to trudny film, a Nasfeter potrafił taką wiąchę puścić, że aż w pięty szło. Henryk: Ja wolę „Podróż”, może też dlatego, że zwiedziło się przy okazji całą Polskę. No i była tam fajna atmosfera. [...] Cały wywiad z Filipem Łobodzińskim i Henrykiem Gołębiewskim znajdziesz w najnowszym wydaniu magazynu VIVA!. W sprzedaży już od 23 maja. Zobacz także: Katarzyna Grochola i Dorota Szelągowska: „Nasza relacja była trudna, ale była wynikiem tego, co wydarzyło się w przeszłości” Henryk Gołębiewski, VIVA! 10/2024 Filip Łobodziński, VIVA! 10/2024
Ona uwielbia stare filmy, w których grał jej ojciec. On wspiera każdą jej decyzję
Róża Gołębiewska nie przypomina już małej dziewczynki!
Henryk Gołębiewski wzbudzał zachwyt widzów swoimi kultowymi rolami w serialach i filmach już od ponad 50 lat. Jednak jego najważniejszą rolą w życiu jest rola ojca. Jego jedyna córka Róża skończyła 15 lat. Ma wiele pasji i każdego dnia je rozwija. Jest również niezwykle podobna do swojego sławnego ojca! ZOBACZ TEŻ: Henryk Gołębiewski wraz z żoną oczekiwali narodzin córki, gdy zdiagnozowano u niego nowotwór Henryk Gołębiewski: kariera Kariera Henryka Gołębiewskiego rozpoczęła się, gdy jeszcze był nastolatkiem, a grał w uwielbianych przez Polaków serialach młodzieżowych. W roli Cegiełki w "Stawiam na Tolka Banana" i sprytnego Poldka w "Podróży za jeden uśmiech" zdobył serca widzów. Choć przez lata jego kariera miała swoje wzloty i upadki, to rola Kazia Machejki w "Plebanii" przyniosła mu ponowną popularność. W życiu prywatnym aktora nie zawsze było lekko. Walka z alkoholizmem i skromne warunki bytowe towarzyszyły mu przez wiele lat. Jego życie odmieniło się, gdy poznał swoją obecną żonę, Marzenę Matusik. W 2006 roku para wzięła ślub, a w 2008 roku przyszła na świat ich pierwsza córka, Róża. CZYTAJ TAKŻE: Śmierć odebrała mu trwającą niemal dwie dekady miłość. Później Henryk Gołębiewski znalazł szczęście u boku obecnej żony Jak wygląda córka Henryka Gołębiewskiego? Róża Gołębiewska ma już 15 lat, a jest nie tylko podobna do ojca z czasów jego młodości, ale także wykazuje zainteresowanie sztuką aktorską. Ojciec i córka mają ze sobą niezwykle bliski kontakt, czego dowodem jest ich wywiad udzielony Plejadzie. Róża wyznała, że uwielbia filmy, w których Henryk grał jako dziecko, takie jak "Przygody Tolka Banana", "Wakacje z duchami" i "Podróż za jeden uśmiech". Róża podkreśla, że najbardziej kocha ojca za to, że zawsze jest przy niej, niezależnie od sytuacji. Henryk Gołębiewski wspiera swoją córkę w stu procentach i nie ocenia jej decyzji. Mimo młodego wieku, Róża ma już na swoim koncie doświadczenie aktorskie. Kilka lat temu pojawiła się u boku ojca w serialu "Lombard, życie pod zastaw". Wspólna praca na ekranie dodatkowo wzmocniła ich więź.
Henryk Gołębiewski wraz z żoną oczekiwali narodzin córki, gdy zdiagnozowano u niego nowotwór
"Pomyślałem wtedy, że mam dla kogo żyć i muszę wyzdrowieć"
Niekwestionowana legenda dziecięcych aktorów PRL-u, a prywatnie — szczęśliwy mąż Marzenny oraz tata nastoletniej Róży. Henryk Gołębiewski dość późno doświadczył cudu ojcostwa. Miał 50 lat, gdy ich córka pojawiła się na świecie, lecz szybko odnalazł się w nowej roli. "Nasze relacje są świetne. Gdy córka coś chce, przychodzi i rozmawia ze mną. Zawsze się ze sobą zgadzamy" — zapewniał w jednym z wywiadów. Córka jest jego największą dumą i szczęściem, a na dodatek ma za sobą aktorski debiut! Czy pójdzie w ślady taty? Tak artysta mówił o swojej latorośli. Henryk Gołębiewski walczył z rakiem, gdy dowiedział się o ciąży żony. Córka dodała mu sił Jego życie prywatne nie zawsze było usłane różami, a aktor przyjął na siebie wiele bolesnych ciosów... Poczynając od straty najbliższych w krótkim okresie czasu, śmierci kobiety, z którą spędził osiemnaście lat — kończąc na problemach z nałogiem oraz ciężkiej chorobie nowotworowej. Dziś Henryk Gołębiewski skromnie deklaruje, że niewiele potrzebuje do szczęścia, a rodzina jest jego głównym źródłem. Aktor ożenił się z Marzenną, a wkrótce na świecie pojawiła się ich wspólna pociecha — Róża. Jednak gdy żona była w ciąży, niespodziewanie u artysty zdiagnozowano raka... CZYTAJ TAKŻE: Karol Strasburger: „Nikt nie będzie nam wciskał czy kombinował, że to moja żona »chwyciła« mnie na dziecko” Po chwili załamania Henryk Gołębiewski postanowił o siebie zawalczyć. "Pierwsza myśl była taka, że córka się urodzi, a ja umrę. Ale już następnego dnia inaczej na to spojrzałem. Pomyślałem: Inni pokonują raka, to dlaczego nie ja? Zamartwianie się nie ma sensu. Trzeba pozytywnie myśleć. A ja całe życie pozytywnie myślę. To naprawdę pomaga" — mówił w rozmowie z Życiem na Gorąco. Z kolei w Twoim Imperium dodał, że późne ojcostwo dodało mu sił do walki. "Ja późno zostałem ojcem, w wieku 50 lat. Myślę, że to mi dało siłę. Gdy zdiagnozowano u mnie chorobę nowotworową, moja żona akurat była w ciąży. Pomyślałem wtedy, że mam dla kogo żyć i muszę wyzdrowieć", mówił. Henryk Gołębiewski z żoną i córką, Viva! maj 2016 Henryk Gołębiewski — relacje z córką Pojawienie się Róży na zawsze zmieniło jego spojrzenie na świat. Za dwa miesiące skończy piętnaście lat i jest oczkiem w głowie sławnego taty! Aktor ma z nią wspaniały kontakt, co czym zresztą dumnie opowiadał w wywiadach. Stara się być wzorowym ojcem oraz bohaterem w oczach córki.. "Mam zbyt miękkie serce, nie potrafię być wymagający. Wiem, że popełniam błąd. Ale nasze relacje są świetne. Gdy córka coś chce, przychodzi i rozmawia ze mną. Zawsze się ze sobą zgadzamy. Jedynie z żoną się kłóci, i to ostro" — mówił zachwycony Henryk Gołębiewski w Życiu na Gorąco. ZOBACZ WYWIAD VIVY: Maciej Stuhr czule o mamie: „Jeśli cokolwiek wiem o uczuciach, to dzięki niej. Nauczyła mnie wrażliwości” Aktor nie pojawia się na ekranie już tak często jak kiedyś. Ma za to sporo czasu, aby poświęcać Róży każdą wolną chwilę i uczyć jej nowych rzeczy. Na dodatek córka bardzo przypomina mu samego siebie z dawnych lat. "To taki sam mały diabełek, jakim byłem ja", śmiał się w jednej z rozmów. Prawdopodobnie dlatego pomyślał, że pociecha może mieć po nim predyspozycje aktorskie. "Wcześniej chodziliśmy też z nią na castingi, ale niezbyt ją to interesowało, więc odpuściliśmy. Bo skoro dziecko nie chce, nie można go na siłę pchać do telewizji" — tłumaczył Henryk Gołębiewski w Życiu na Gorąco. Henryk Gołębiewski z córką, Viva! maj 2016 W innym wywiadzie dodał, że jeśli Róża będzie chciała zrobić w przyszłości karierę aktorską, to może liczyć na jego pełne wsparcie. Nastolatka ma już nawet za sobą debiut na małym ekranie! Pod koniec 2019 roku wystąpiła w serialu Lombard. Życie pod zastaw. "Ostatnio dostała propozycję, aby zagrać epizodzik w "Lombardzie". Chętnie poszła i chyba jej się podobało. Co będzie robiła w przyszłości? Nie ma siły, by coś jej narzucić. Różyczka sama zdecyduje. Nie wiadomo, ale myślę, że może pójść w artystycznym kierunku, ale raczej: taniec, śpiew", powiedział tygodnikowi Świat i Ludzie. SPRAWDŹ RÓWNIEŻ: Helena Englert jest córką sławnego aktora. "To nazwisko jest zapożyczone. Sama chcę i muszę na siebie zapracować" A jak dzień na planie wspominała Róża? "Praca aktora spodobała mi się, chociaż na planie miałam tremę. Ale weszłam, zagrałam tak jak umiałam i trema szybko przeszła. Zawód aktora chyba jest ciekawy, ale jeszcze nie wiem, czy w przyszłości chciałabym być aktorką", opowiadała. [cyt. studio-a.tv] Według informacji sprzed lat wiadomo, że nastolatka pasjonowała się sportem — oprócz tańca uwielbia pływać, jeździć na rolkach i łyżwach. W maju tamtego roku nastolatka towarzyszyła Henrykowi Gołębiewskiemu podczas Telekamer 2022. To ostatnie dostępne zdjęcia Róży w agencjach — widać jednak, jak bardzo zmieniła się i wydoroślała! Przypomina sławnego tatę? Henryk Gołębiewski, Róża Gołębiewska, TeleKamery 2022, 31.05.2022
Zasłynął jako dziecięca gwiazda PRL-u, potem przeżył wiele ciężkich chwil. Jak dziś wygląda życie Henryka Gołębiewskiego?
Henryk Gołębiewski stworzył bardzo dużo charakterystycznych ról. Poruszał wtedy ludzkie serca. Niezapomniany Edi, Henio z filmu „Abel, twój brat”, Maniuś Pikador z „Wakacji z duchami”, czy Cegiełka ze „Stawiam na Tolka Banana”... Jednak aktor ma za sobą trudne chwile. Nałóg alkoholowy oraz problemy ze zdrowiem. Dzisiaj całą swoją uwagę poświęca rodzinie — żonie oraz córeczce, Róży. ,,Chciałbym wychować Różyczkę na dobrego człowieka, widzieć, jak dorasta, poznać jej faceta, no i zobaczyć moje wnuki", wspominał lata temu Krystynie Pytlakowskiej. Z okazji 67. urodzin aktora, przypominamy, jak dziś wygląda jego życie. Henryk Gołębiewski nigdy nie skończył szkoły aktorskiej Henryka Gołębiewskiego możemy zobaczyć w filmach i serialach. Ale nie wiele osób zdaje sobie sprawę z tego, że skończył zawodówkę ślusarską. „Nie, mnie nauka za bardzo nie pociągała. [...] Poza tym w tylu filmach zagrałem, czy potrzebny był mi jakiś papierek, szkoła aktorska? Mam też zdolności uzdrowicielskie, chociaż nie leczę ludzi, ponieważ nie chcę pozbywać się mojej energii. Ale jak przyłożę łyżeczkę do ciała, to trzyma się, jakbym był namagnesowany. Mógłbym więc występować jako magik", żartował kilka lat temu w wywiadzie dla VIVY! View Burdaffi on the source website Aktorstwo to dla niego wyzwanie, z którego nie zamierza rezygnować. Ponieważ w teatrze nie pracuje na etacie i nie gra w zbyt wielu produkcjach chwyta się dorywczych prac. Był ślusarzem, a przez półtora roku pracował jako monter klimatyzacji. Niestety firma, w której był zatrudniony, została zlikwidowana. Teraz Henryk Gołębiewski skupia się na rodzinie i wychowaniu 14-letniej córki. Dziewczynka trzy lata temu zagrała nawet u jego boku w serialu Lombard. Życie pod zastaw. Czy pójdzie w ślady taty? „Wcześniej chodziliśmy też z nią na castingi, ale niezbyt ją to interesowało, więc odpuściliśmy. Bo skoro dziecko nie chce, nie można go na siłę pchać do telewizji. W "Lombardzie...” jednak chciała zagrać. I chyba nawet jej się to spodobało, polubiła ekipę”, wyznał w wywiadzie dla Życia na Gorąco. Aktor nie ukrywa, że jeśli w przyszłości zapragnie związać swoje życie ze sceną, pozwoli jej na to, ale nie zamierza jej do tego też zachęcać. Henryk Gołębiewski chciałby, by to była jej decyzja. Sam aktorstwo traktował jako życiową przygodę. CZYTAJ TAKŻE: Włodzimierz Boruński zagrał pierwszą w życiu główną rolę filmową w wieku 79 lat. Jak potoczyło się życie aktora? Jakim ojcem jest Henryk Gołębiewski? Z córką wypracował sobie cudowną więź. Jakim jest ojcem? „Mam zbyt miękkie serce, nie potrafię być wymagający. Wiem, że popełniam błąd. Ale nasze relacje są świetne. Gdy córka coś chce, przychodzi i rozmawia ze mną. Zawsze się ze sobą zgadzamy. Jedynie z żoną się kłóci, i to ostro”, mówił w wywiadzie dla Życia na Gorąco. W rozmowie z dziennikarzem aktor opowiedział także o relacji z żoną, z którą dzieli go 17 lat różnicy. Połączyło ich prawdziwe uczucie. Ale miłość przyszła z czasem. „Ja spokojny facet, a Marzenna bardzo energiczna. Ale dobrze, że jesteśmy inni. W końcu ponoć przeciwieństwa się przyciągają”, wyznał Henryk Gołębiewski. To żona była przy nim, kiedy lekarze zdiagnozowali u niego nowotwór. Pani Marzenna była wówczas w ciąży. „Pierwsza myśl była taka, że córka się urodzi, a ja umrę. Ale już następnego dnia inaczej na to spojrzałem. Pomyślałem: Inni pokonują raka, to dlaczego nie ja? Zamartwianie się nie ma sensu. Trzeba pozytywnie myśleć. A ja całe życie pozytywnie myślę. To naprawdę pomaga”, mówił. Ostatnio w rozmowie z tygodnikiem „Świat i ludzie" opowiedział o tym, jak wygląda ich codzienność. Rodzina aktora dzieli skromne mieszkanie. Niewiele potrzeba im do szczęścia. „Mamy 51 metrów, są 3 osoby, zmieszczą się i mniej jest do sprzątania. Przed laty, gdy pracowałem w ekipie remontowo-budowlanej, to pewien pan powiedział: "Mam dwupiętrową chałupę, myślałem, że dzieci się wprowadzą, ale tak się nie stało. Nie wiem nawet, co jest na drugim piętrze. Nie chce mi się tam wchodzić". A tutaj? Każdy kąt znam, w dodatku mieszkamy przy metrze, samochód nawet niepotrzebny. Mamy mały ogródeczek, piwnicę z kolei dużą, mogę się schować", tłumaczył. Z 14-letnią pociechą łączą go wyjątkowe relacje. A jakie ma marzenia na kolejne miesiące? Aktor nie oczekuje od życia zbyt wiele. „Jak co roku: żebym miał pracę, by było normalnie na utrzymanie. A jak jeszcze parę złotych zaoszczędzę, to będę szczęśliwy. Nie jestem taki, żeby nie wiadomo co planować, zastanawiać się. Nie wiadomo jak się człowiek będzie czuł następnego dnia, nie ma co przewidywać". View Burdaffi on the source website Los nie był dla niego łaskawy. Aktor wierzy w to, że każdy z nas dostaje drugą szansę. Tylko musi wiedzieć, co potem z nią zrobić. „Trzeba przemyśleć i walczyć, a nie mówić sobie: „Co ja na to poradzę?”, mówił kilka lat temu w wywiadzie VIVY!. Życie mocno go doświadczyło. W krótkim czasie stracił dwóch braci, matkę, ojca i Mirę – kobietę, z którą żył 18 lat. Znalazł w sobie siłę, by to udźwignąć. SPRAWDŹ RÓWNIEŻ: Odrzuciła jego uczucia. Dlaczego Ewa Wiśniewska nie chciała związku z Andrzejem Łapickim? „Powiedzieć sobie, że każdy z nas musi kiedyś umrzeć. I że to normalne. Ale jak wynosili trumnę z moją mamą, to mi twarz wykrzywił paraliż, miałem minę jak Quasimodo, lecz nie płakałem na głos. Ja to w ogóle jak dorosłem, to łzy chowam gdzieś głęboko w sobie. Elegancko się tylko popłakałem, jak pisaliśmy scenariusz „Odkupienia”. Zagram tam człowieka na wózku. Ale nie chcę wyprzedzać faktów. Ja się wczuwam w swoje role", mówił Krystynie Pytlakowskiej w jednym z wywiadów VIVY!. W galerii przypominamy niezwykłą sesję Henryka Gołębiewskiego z rodziną — żoną Marzenną i córką Różą, która miała wówczas 8 lat.
Agata Siecińska zachwyciła jako Karioka w serialu "Stawiam na Tolka Banana" i zniknęła. Co się z nią dzisiaj dzieje?
W latach 70. stała się jedną z największych gwiazd dziecięcych w Polsce
Przykuwała wzrok, wzbudzała zainteresowanie. W serialu „Stawiam na Tolka Banana” wcieliła się w charyzmatyczną Kariokę, która dowodziła bandą z warszawskiej Pragi, wśród dziewczyn wywoływała podziw, a chłopcom na jej widok szybciej biły serca. Zadziorna, wyrazista, dziarska, mająca oryginalne stroje. Nie była grzeczną i ułożoną dziewczyną z sąsiedztwa. Dzięki tej roli Agata Siecińska zdobyła dużą popularność. O tym, że zaczęła robić karierę w kinematografii, zadecydował przypadek... I być może dlatego nie chciała jej później kontynuować. Marzyła od dziecka, by pójść w ślady swojej mamy. Jak potoczyło się jej życie? Nie było usłane różami... [Ostatnia publikacja na VUŻ: 06.11.2024 r.] Kim była Agata Siecińska, serialowa Karioka? Agata Siecińska urodziła się 6 listopada 1960 roku w bardzo artystycznej rodzinie. Jej mama była malarką, a ojciec scenografem. Dziewczynka od wczesnych lat lubiła malować i przejawiała duże zdolności plastyczne, za to w ogóle nie ciągnęło jej na scenę. Traf chciał, że miała okazję sprawdzić się na planie filmowym. Do serialu "Stawiam na Tolka Banana" trafiła przez przypadek. "Lato 1971 roku spędzałam z rodzicami w Chałupach. Biegałam po plaży i wówczas zauważył mnie asystent reżysera Stanisława Jędryki" - wspominała początki swojej aktorskiej kariery Agata Siecińska. Rodzice 11-latki zgodzili się, aby pojechała do Łodzi na zdjęcia próbne. Bez problemu pokonała swoje konkurentki do roli Karioki i przez trzy miesiące pracowała u boku swoich kolegów z planu: Andrzeja Kowalewicza (Cygan), Sergiusza Lacha (Filipek), Filipa Łobodzińskiego (Julek), Henryka Gołębiewskiego (Cegiełka) i Jacka Zejdlera (Tolek Banan). Czytaj także: Los nie szczędził mu ciosów. Oto dramatyczna historia Filipa Łobodzińskiego Okazało się, że praca na planie filmowym nie sprawiała jej przyjemności, a co gorsze, była bardzo męcząca. Wszyscy dziecięcy aktorzy podczas nagrywania produkcji byli zwolnieni z zajęć szkolnych, co nie oznaczało, że nie musieli po godzinach spędzonych na planie nadrabiać materiału. "Była to ciężka praca" - mówiła Agata Siecińska w wywiadzie dla "Wysokich Obcasów". Poza planem nie zaprzyjaźniła się również z serialową bandą, z którą na ekranie była przecież w najlepszej komitywie. Była od nich młodsza, a do tego bardzo zajęta. "Ja miałam w domu dosyć dużą dyscyplinę, dużo zajęć pozaszkolnych, francuski, lekcje rysunku. Nie miałam zbyt wiele czasu na zabawę i kontakty towarzyskie" - opowiadała aktorka. Pewnego razu zadzwonił do niej Jacek Zejdler, w którym wówczas podkochiwało się większość dziewczyn i zapytał, czy zna jakieś miejsce do potańczenia. Nie znała. "Było mi głupio" – wspominała Agata Siecińska. Ostatecznie miała dopiero 12 lat, była jeszcze dzieckiem. Wśród kolegów z planu najbardziej zaciekawił ją Henryk Gołębiewski, który zarówno na planie, jak i poza nim, zarażał wszystkich poczuciem humoru. Pewnego razu jego natura żartownisia popchnęła go do dosyć przykrego żartu. "Na plan mama zawsze szykowała mi drugie śniadanie w wiklinowym koszyku. Któregoś dnia koszyk zrobił się niesamowicie ciężki. W domu zobaczyłam, że Cegiełka włożył mi do koszyka cegłę" – wspominała aktorka. Ostatecznie cała "banda" Karioki straciła ze sobą kontakt tuż po zakończeniu zdjęć. Zobacz także: Jacek Zejdler miał być drugim Zbigniewem Cybulskim. O jego śmierci mówiła cała Polska Karioka wywołała zachwyt i zazdrość Popularność kilkuodcinkowego serialu przeszła oczekiwania twórców i aktorów. Produkcja ściągała przed ekrany zarówno starszych, jak i młodszych widzów. Wszyscy z zapartym tchem śledzili losy dzieciaków z warszawskiej Pragi. Dla Agaty Siecińskiej premiera serialu związana była z dużym stresem. Okazało się, że zagrana przez nią bohaterka nie mówi jej głosem. Widzowie słyszeli Joannę Jędrykę, żonę reżysera. Gdy przyszedł czas nagrywania dialogów w warunkach studyjnych, nastolatki nie było w studio. Przy rejestrowaniu głosów aktorzy musieli pracować na stojąco, a Siecińska w tym czasie złamała nogę i nie była w stanie tego zrobić. Ta zmiana nie wpłynęła jednak na odbiór jej postaci przez widzów. Serialowa Karioka z miejsca zyskała mnóstwo fanów. Jej zadziorność, upór, a do tego oryginalny ubiór, sprawiły, że dziewczynki chciały być takie jak ona, a chłopcy się w niej podkochiwali. Zdarzało się, że zjawiali się pod jej mieszkaniem i wołali „Karioka!”. "Czasem się mylili, bo szli do domu z tyłu, a tam mieszkała moja przyjaciółka. Wychylała się z okna i krzyczała: „To nie tutaj! To pod 3!” – wspominała z uśmiechem na twarzy Agata Siecińska. Czytaj też: Joanna Jędryka i Krzysztof Chamiec: „To było smutne i trudne małżeństwo” Młoda aktorka jednak nie wszędzie spotykała się z takim entuzjazmem. Jej szkolni koledzy byli o jej filmową przygodę zazdrośni i nie szczędzili jej złośliwych uwag. Najbardziej piętnowana była jednak po swojej kolejnej roli w filmie "Koniec wakacji", gdzie wcieliła się w postać zakochanej nastolatki, Elżbiety. "Grałam w nim zakochaną nastolatkę, która niby zdradza, ale tak naprawdę nie zdradza swojego chłopaka. Słyszałam wyzwiska: "Ty, s*ko, się puszczasz z innym, a ten cię kocha!". Nie przeżywałam tego. Nie płakałam po nocach" - wspominała po latach Siecińska. Jej trzecia i zarazem ostatnia rola przypadła na rok 1975, w filmie "Doktor Judym". Zagrała w nim Wandę Orszeńską, wnuczkę hrabiny Niewadzkiej, a później pożegnała się z aktorską przygodą. "Dla mnie to był epizod. Zawsze chciałam iść w ślady mamy, zostać malarką i spełniać się w sztuce" - tłumaczyła później. Czytaj też: Nałóg alkoholowy oraz poważne problemy zdrowotne... Jak dziś wygląda życie Henryka Gołębiewskiego? Kadr z filmu "Koniec wakacji", 1974 r. Jak potoczyły się losy Agaty Siecińskiej? W latach 80. dostała się na wydział malarstwa na warszawskiej ASP. Na studiach przeżyła wielki zawód miłosny. "Byłam kochliwa, z dużą skłonnością do toksycznych mężczyzn. Postawiłam na niewłaściwego Tolka Banana" – wspominała Siecińska. Źle ulokowane uczucia i niepewna sytuacja polityczna sprawiły, że aktorka wyjechała z kraju, zanim wybuchł stan wojenny. Nie ukończyła studiów w Polsce, zamiast tego zamieszkała u swojej ciotki we Francji i tam dążyła do spełnienia marzeń o zostaniu malarką. Relacje pań niestety nie układały się najlepiej. Po pewnym czasie Agata musiała radzić sobie sama. Pracowała jako kwiaciarka, kelnerka, niania i w tym samym czasie była studentką na wydziale grafiki Akademii Sztuk Pięknych. Dopięła swego. Szkołę ukończyła z wyróżnieniem. "Z czasem zauważyłam, że mam dużo wspólnego z Karioką. Obie jesteśmy bardzo uparte. Muszę przyznać, że ten upór bardzo mi pomógł, kiedy wyjechałam do Francji" - opowiadała w jednym z wywiadów artystka. Czytaj również: Po roli w „Balladzie o Januszku” cały kraj go znienawidził. Jak dziś wygląda życie Jarosława Górala? Jak dziś wygląda życie Agaty Siecińskiej? Agata Siecińska ma obecnie 61 lat i nadal mieszka we Francji. Spełniła swoje marzenie o pójściu w ślady mamy. Dziś jest profesjonalną artystką, która od 1987 z sukcesami wystawia swoje prace we francuskich i światowych galeriach. O swoich obrazach mówi, że są nietypowe - maluje na bardzo dużych płótnach skupiając się przy tym na trudnej tematyce społecznej. Jeden z obrazów jest dziś w posiadaniu Jodie Foster. Prywatnie Agata Siecińska ułożyła sobie życie u boku Frederica Roulette, właściciela galerii sztuki Les Singuliers w Paryżu. Są rodzicami dwójki dzieci - córki Stelli i syna Soniego. "W Paryżu jestem malarką, a w kraju - Karioką z serialu dla młodzieży" - mówiła o sobie Siecińska. Źródła: kultura.onet.pl, film.wp.pl, pomponik.pl, swiatseriali.interia.pl
Henryk Gołębiewski musiał podjąć się dodatkowej pracy. Z samego aktorstwa trudno mu godnie żyć
Niespokojne czasy nie pomagają artystom w codziennym życiu. Liczba serialowych ról w pandemii znacznie się zmniejszyła, a teatry jeszcze długo będą działały z ograniczoną liczbą biletów, które można sprzedać. Gdy jedni załamują ręce, inni robią wszystko, by zarobić dodatkowe pieniądze. W tej drugiej grupie znalazł się Henryk Gołębiewski. Henryk Gołębiewski o drugiej pracy Wakacje z duchami, Podróż za jeden uśmiech, Stawiam na Tolka Banana czy Lombard. Życie pod zastaw to tylko niektóre z produkcji, w których wziął udział Henryk Gołębiewski. Niestety obecnie sama gra przed kamerą nie jest na tyle opłacalna, by tylko za aktorską gażę dało się godnie żyć. W związku z tym ulubieniec publiczności podjął się pracy fizycznej. Aktualnie dorabia jako monter klimatyzacji, o czym powiedział tygodnikowi Świat&Ludzie. Usługi w domach widzów planuje zawsze w swoim wolnym czasie. „To kwestia przyzwyczajenia, po prostu. Świat celebrytów czy świat zwykłych ludzi, co za różnica. Wykonuję pracę aktorską najlepiej, jak mogę, tak samo fizyczną. To i to jest pracą”, wyjaśnił. Na utrzymaniu artysta ma poza sobą ukochaną żonę Marzenę i 14-letnią córkę Różę. „Mamy 51 metrów, są 3 osoby, zmieszczą się i mniej jest do sprzątania. Przed laty, gdy pracowałem w ekipie remontowo-budowlanej, to pewien pan powiedział: „mam dwupiętrową chałupę, myślałem, że dzieci się wprowadzą, ale tak się nie stało. Nie wiem nawet, co jest na drugim piętrze. Nie chce mi się tam wchodzić”. A tutaj? Każdy kąt znam, w dodatku mieszkamy przy metrze, samochód nawet niepotrzebny. Mamy mały ogródeczek, piwnicę z kolei dużą, mogę się schować”, powiedział aktor redakcji gazety. CZYTAJ TEŻ: Nałóg alkoholowy, poważne problemy zdrowotne... Jak dziś wygląda życie Henryka Gołębiewskiego? Henryk Gołębiewski o popularności Dużą radością dla aktora jest fakt, że po tak wielu latach na scenie wciąż spotykają go dowody sympatii ze strony publiczności. Zawsze stara się on znaleźć czas dla tych, którzy przypadkowo go spotykają. „Jestem rozpoznawalny i czasem, gdy na przykład jadę na plan do Wrocławia, do serialu „Lombard. Życie pod zastaw”, ludzie w drodze zagajają: „Panie Heniu, chciałem z panem porozmawiać”. To przecież nie odpowiem: „Nie, ja się spieszę”. Ja zawsze zaczynam od siebie. Jak w takiej sytuacji bym się poczuł?”, tłumaczył w Świat&Ludzie pan Henryk Gołębiewski. Życzymy mu mnóstwo zdrowia i kolejnej roli, która choć na chwilę w naszych niespokojnych czasach pozwoli nie przejmować się finansami... SPRAWDŻ TAKŻE: Robert Gawliński z żoną wyprowadzili się z Polski: „Rozpocząłem przebranżawianie się”. Na południu Europy muzyk próbuje swoich sił w rolnictwie! Henryk Gołębiewski z rodziną, maj 2016
Co dziś robią serialowi Duduś i Poldek z "Podróży za jeden uśmiech”? Obaj musieli zmierzyć się z tragedią
Ten duet pokochała cała Polska. Tymczasem mało brakowało, a Henryk Gołębiewski i Filip Łobodziński mogliby się nigdy na planie filmowym nie spotkać, bo aktorami zostali poniekąd przez przypadek. Jeden mieszkał w tym samym budynku co reżyser filmów młodzieżowych, a drugi miał nienaganną dykcję i perfekcyjnie czytał. Henryk Gołębiewski i Filip Łobodziński: dzieciństwo Filip Łobodziński pochodzi z Warszawy. W szkole radził sobie świetnie, a przez to, że świetnie czytał i mógł się także pochwalić nienaganną dykcją, został odkryty przez ekipę zajmującą się dubbingiem zagranicznych filmów. To właśnie od tego zaczęła się przygoda z aktorstwem. Henryk Gołębiewski urodził się w Warszawie w bardzo licznej rodzinie. Miał jeszcze ośmioro rodzeństwa, sam był najmłodszy. „Może i w domu było biednie, ale było też wesoło, a starsi opiekowali się młodszymi, razem też rozrabiali na podwórku”, wspominał. Traf chciał, że w tym samym budynku mieszkał twórca filmów młodzieżowych, Janusz Nasfeter. Kiedy zobaczył hałaśliwą grupę dzieciaków, zaprosił je wszystkie na przesłuchanie, ale ostatecznie tylko nastoletni wtedy Henryk Gołębiewski przekonał do siebie reżysera. Czytaj też: Nałóg alkoholowy, poważne problemy zdrowotne... Jak dziś wygląda życie Henryka Gołębiewskiego? Popularność w latach 70. przyniosły im role Dudusia i Poldka Gołębiewski i Łobodziński po raz pierwszy spotkali się w 1970 roku przy produkcji „Abel, twój brat”. Filip miał szansę poznać świat filmu przy okazji niewielkiej roli w filmie „Taki duży chłopiec” produkcji radzieckiej, ale dla Henryka był to aktorski debiut. „Abel, twój brat” był dramatem psychologicznym reżyserowanym właśnie przez sąsiada Gołębiewskiego – Janusza Nasfetera. Potem przyszedł czas na najbardziej znane filmy z udziałem młodych aktorów – "Podróż za jeden uśmiech", gdzie wcielili się w słynnych Dudusia i Poldka oraz "Stawiam na Tolka Banana". Największą popularność przyniosła im ta pierwsza produkcja. Widzowie pokochali ich za role dwóch zupełnie różnych chłopców, którzy postanowili wyruszyć z Krakowa nad morze do swoich mam. Na początku swojej wyprawy orientują się, że zgubili pieniądze na wyjazd i od tamtej pory, bez grosza przy duszy, próbują dotrzeć na północ w inny sposób. M.in. autostopem. Przebywają bardzo długą, ale za to pełną przygód podróż. Co dziś robi Filip Łobodziński? Po tych bardzo udanych produkcjach kariera aktorska była na wyciągnięcie ręki. Filip Łobodziński nie zamierzał jednak związać swojej przyszłości z aktorstwem w żadnej postaci. Wyznał w jednym z wywiadów, że praca na planie przysporzyła mu wiele stresów i miał też przez to problemy w szkole. Jego ostatnim wystąpieniem była rola w filmie „Mysz” w 1979 roku, po której zostawił aktorstwo za sobą. Mimo to postać Dudusia snuła się za nim w życiu prywatnym jak cień jeszcze przez kilka lat. Łobodziński opowiadał w wywiadach, że już nawet w dorosłym życiu ktoś potrafił krzyknąć za nim na ulicy "Duduś!" i nie zawsze było to przyjazne doświadczenie. W późniejszych latach Łobodziński aspirował na dziennikarza i tłumacza. Po ukończeniu Iberystyki na Uniwersytecie Warszawskim pracował jako dziennikarz w TVN, Polsat News, TVP i radiowej "Trójce”; pisał także artykuły m.in. do miesięczników "Rock'n'Roll", "Non Stop" i "Machina". Przetłumaczył przeszło 30 książek (wśród nich znajdują się autobiografie sławnych muzyków, w tym Milesa Daviesa, Briana Johnsona z AC/DC i Johna Coltrane'a oraz wiersze i piosenki Patti Smith czy Boba Dylana) oraz wiele piosenek z animacji i aktorskich filmów Disneya – ostatnio "Aladyna" i "Króla lwa". Były aktor pasjonuje się również muzyką. Wraz z innym kolegą dziennikarzem, Jarosławem Gugałą, założyli Zespół Reprezentacyjny i wydali już sześć albumów. Łobodziński zasłynął także jako autor tekstów piosenek Justyny Steczkowskiej, Małgorzaty Walewskiej i Anny Serafińskiej. Miał również swój debiut w politycznym świecie, pracując przez kilka lat dla Departamentu Komunikacji Społecznej Ministerstwa Spraw Wewnętrznych oraz w Wydziale Prasowym w Najwyższej Izbie Kontroli. Zajmował się tam tłumaczeniem pism z "języka urzędniczego na polski”, jak to sam określił. Przeczytaj też: Los nie szczędził mu ciosów. Jak dziś wygląda życie Filipa Łobodzińskiego? Co dziś robi Henryk Gołębiewski? W przeciwieństwie do kolegi z planu, Henryk Gołębiewski nie odpuścił sobie aktorstwa, ale nie potraktował go też jako poważnej drogi zawodowej. Nie zależało mu, żeby iść do szkoły teatralnej. Chciał, aby kolejne role nadal były dla niego przygodą i żeby dobrze się przy tym bawił. A trzeba przyznać, że dorosły już Gołębiewski bardzo lubił się zabawić. Jeszcze kilkanaście lat temu pisano o nim, że przez swój imprezowy styl życia znalazł się na samym dnie, ale on podniósł się po kryzysie i dziś pokazuje, że jest w dobrym miejscu. W 2002 r. jego rola w głośnym filmie „Edi” Piotra Trzaskalskiego zachwyciła publiczność i krytyków, ale też zaszufladkowała go jako aktora grającego postaci alkoholików lub bezdomnych. Młody Henryk Gołębiewski, zanim w jego życiu pojawiła się wizja kariery filmowej, chciał tak jak jego ojciec zostać malarzem pokojowym. Ostatecznie, gdy propozycje aktorskie przestały napływać, rzeczywiście zajął się pracami na budowach, przy remontach, a także jako ślusarz i szklarz. Pracował w ten sposób przez 20 lat, w międzyczasie pojawiając się na ekranie w drugo- lub trzecioplanowych rolach. Nie planował niczego w swoim życiu zawodowym zmieniać i wracać do grania na pełen etat, dopóki nie spotkał producenta Jerzego Gudejkę, który zaproponował mu rolę w serialu "Boża podszewka". Potem pojawiła się propozycja zagrania w „Edim” i zanim się obejrzał, Gołębiewski wrócił do bycia pełnoetatowym aktorem. Od kilku lat można go oglądać w serialu "Świat według Kiepskich" oraz paradokumencie "Lombard. Życie pod zastaw". Nie narzeka na brak pracy, ale mimo to zadbał o swój drugi fach i pracuje również w firmie montującej systemy klimatyzacji. Henryk Gołębiewski i Filip Łobodziński: życie prywatne Filip Łobodziński poza spełnionym życiem zawodowym, szczęśliwie ułożył sobie swoje życie rodzinne. Został ojcem dwóch córek, ale w 2015 roku dotknęła go tragedia. U jego córki Marysi wykryto glejaka mózgu. 21-letnia dziewczyna zmarła, a Łobodziński długo nie umiał pogodzić się z tą stratą. Dopiero trzy lata po śmierci córki po raz pierwszy się otworzył się i postanowił opowiedzieć o tym, jak wielką tragedię przeżyła jego rodzina od momentu diagnozy Marysi. Jego dawny kolega z planu również musiał zmierzyć się ze stratą... Podczas zdjęć do „Ediego” Gołębiewski dowiedział się, że jego partnerka Mira, z którą spędził 18 lat, zmarła. Przetrwał ten cios głównie dzięki wsparciu ekipy filmowej. Kilka lat później los się do niego uśmiechnął i w jego życiu pojawiła się Marzanna. Wkrótce para pobrała się i doczekała córki Róży. Dziewczynka spróbowała już nawet swoich sił w aktorstwie u boku taty — wystąpiła w kilku odcinkach „Lombardu”.
Henryk Gołębiewski o powrocie do alkoholizmu: „Od czasu do czasu piwo wypiję”
Aktor rozlicza się z plotkami na swój temat
Filmowy Edi nie żyje – ta informacja jakiś czas temu obiegła media społecznościowe. Później rozpisywano się o tym, że aktor powrócił w szpony nałogu alkoholowego i dlatego stracił pracę w serialu Druga szansa. Ile jest prawdy w plotkach na jego temat? Czy faktycznie ponownie walczy o wyjście na prostą? Prawdę zdradził w intymnej rozmowie z Krystyną Pytlakowską. View Ediplayer on the source website Kiedy na Facebooku przeczytałam, że pan nie żyje, bardzo się zmartwiłam. Henryk Gołębiewski: Ależ żyję jak najbardziej, właśnie maluję ścianę w domu mojej teściowej pod Łowiczem, ponieważ za kilkanaście dni odbędzie się tu przyjęcie komunijne Różyczki – naszej córeczki. Ale prawdę mówiąc, kiedy ludzie mi powiedzieli, że umarłem, a nawet był już mój pogrzeb, to się trochę zdenerwowałem. Pomyślałem – kto i po co robi mi takie kawały?! Kogo chowają za życia oznacza, że potrwa ono jeszcze długo. Oby, bo mam tu jeszcze jakieś zadanie do wykonania. Jakie? No, chciałbym wychować Różyczkę na dobrego człowieka, widzieć, jak dorasta, poznać jej faceta, no i zobaczyć moje wnuki. I tak będzie. Dlaczego ludzie robią takie dowcipy? Nie wiem, przecież ja nikomu się nie narażam. Myślę, że to ta osoba napisała, że w serialu Druga szansa przychodziłem pijany na plan. I że pewnie dlatego mnie uśmiercili. To było tylko w scenariuszu, a wiadomo, że scenariusz jest daleki od rzeczywistości. Tam było też że kładę kafelki, a ja w życiu kafelków nie układałem, nawet jednego nie położyłem. Jeżeli już, to znam się na klimatyzacji, którą podłączałem w grupie remontowo-budowlanej. I przychodził pan pijany kłaść te kafelki, tak? Ani razu nie przyszedłem na nagrania pod wpływem alkoholu, to naprawdę tylko w scenariuszu tak stało. A ten skunks pisał jeszcze, że cieszę się kładąc te kafelki, bo dostanę pieniądze, a w domyśle było, że wydam je pewnie na wódkę. Myśli pan, że to jakiś kumpel? Nie mam pojęcia, kto, ale prawdopodobnie ktoś z Mokotowa. Może nawet ktoś z winkla. Chcą mi utrudnić życie. Ale po co? Nie przejmuje się pan tym, mam nadzieję? Trochę się przejmuję, ale podbiorę tego złego człowieka. Rozpowiem o sobie jakąś plotkę i poczekam, aż się na nią złapie jak na wędkę. Jak podłapie temat, to od razu napisze, bo to jakiś pismak jest. Dziennikarz? Być może, skoro do gazety nadawał. Albo jakiś informator za pieniądze. Panie Heniu, powie mi pan uczciwie, wrócił pan do picia czy nie? Uczciwie – to od czasu do casu piwo wypiję. Ale bez żadnych ciągów alkoholowych. A jak się panu układa z żoną Marzenką, bo wiem że jakiś czas temu mieliście kryzys? Jest dużo lepiej, nawet już zapłaciliśmy czynsz za mieszkanie na Dąbrowskiego z góry za trzy miesiące, a jak z pieniędzmi lepiej, to i w życiu lepiej. Nadal jednak pracuje pan u kolegi w firmie z klimatyzacją? Nie, bo przecież grałem w Lombardzie. Życiu pod zastaw. Kilka dni przerwy, potem dwa dni zdjęciowe. Roman potrzebuje pracownika, który byłby na miejscu, a nie gdzieś tam w studiu. Jednak dzięki temu serialowi poprawiło nam się finansowo. Gra pan tam człowieka, który lubi sobie wypić. Gram Ziutka, który ma żonę, a ona go pilnuje. Tak jak Marzena pana. Marzena też nie lubi, jak piję, a ten Ziutek wynosi do lombardów różne przedmioty i zawsze dostaje za nie dwie dychy, co by nie przyniósł. A potem z lombardu dzwonią do mojej filmowej żony Grażynki, która przychodzi i wykupuje to, co on zastawił. A zastawia wszystko - golarkę, jej telefon komórkowy itp. Fajna postać ten Ziutek, tylko że ja nigdy niczego nie zastawiłem. Za bardzo cenię to, czego się z Marzeną dorobiliśmy. A jak się panu gra ze Zbyszkiem Buczkowskim? Fajnie, przedtem trochę inaczej na niego patrzyłem, ale teraz jak się często spotykamy, to widzę, że jest równym facetem. Jesteście trochę do siebie podobni. Nie wiem, ale odbieramy na podobnych falach. Zwłaszcza tu, w Lombardzie. Dobrze się z nim pracuje. Zaprosił pan Zbyszka na komunię córki? Nie, bo Różyczkę widział tylko raz, gdy byliśmy we troje z Marzenką we Wrocławiu. Żona z córką przejechały, kiedy tam grałem, a później miałem wolne, więc poszliśmy do Afrykarium. Róży się bardzo spodobało. Różę to pan kocha nad życie. Tak, ale ona też jest bardzo za mną. Nie da złego słowa o mnie powiedzieć. I choćby dla niej wiem, że nie mogę wrócić do alkoholu. Niech pani nie wierzy głupim plotkom. A koledzy nie wywierają na panu presji: chodź Heniek, napijemy się? Niektórzy jeszcze stoją tam na winklu pod kioskiem i przecież nie będę udawał, że ich nie znam. Wołają mnie. A ja na to mówię – śpieszę się, nie mam czasu na picie. No to daj Heniek piątkę. Jak będę miał ochotę, to wam dam i jeżeli będę miał chęć, to się z wami napiję, ale ze mną nic na siłę, chłopaki. Ale teraz już naprawdę muszę wracać do roboty – dom na komunię powinien wyglądać jak nowy. Rozmawiała Krystyna Pytlakowska
Henryk Gołębiewski: „Jestem małolat, tyle że z gębą zgreda". Filmowy Edi o życiowych zakrętach