To był hit PRL-u, wszyscy go nucili. Dziś wiemy, o czym naprawdę jest ta piosenka
„Papierowy księżyc” to jeden z najważniejszych utworów w historii polskiej muzyki rozrywkowej. Halina Frąckowiak zdradziła poruszające kulisy jego powstania. Kultowy przebój lat 80. kryje znacznie więcej, niż wydaje się na pierwszy rzut oka.
„Papierowy księżyc” to jeden z tych utworów, które na stałe zapisały się w historii polskiej muzyki. Choć minęły dekady od jego premiery, emocje związane z tą piosenką nie słabną. Dla wielu to po prostu przebój lat 80., ale dla Haliny Frąckowiak – i dla tych, którzy znają jego prawdziwe kulisy – to głęboka, osobista historia. Wokalistka, nazywana wielką damą polskiej estrady, po latach zdecydowała się opowiedzieć, jak naprawdę powstała ta kultowa kompozycja i co sprawia, że „Papierowy księżyc” wciąż porusza tysiące słuchaczy. Halina Frąckowiak – głos, który porusza pokolenia Halina Frąckowiak, ikona polskiej sceny muzycznej, rozpoczęła karierę w 1963 roku, a w latach 70. zdecydowała się na solową drogę artystyczną. Wylansowała wiele niezapomnianych przebojów, jednak to „Papierowy księżyc” najbardziej zapisał się w zbiorowej pamięci Polaków. Piosenka, mimo upływu lat, nie traci na sile oddziaływania i wciąż wzbudza silne emocje. Historia powstania „Papierowego księżyca” „Papierowy księżyc” miał swoją premierę w 1985 roku podczas Krajowego Festiwalu Polskiej Piosenki w Opolu. Za jego sukces odpowiadają dwie muzyczne legendy PRL: Jarosław Kukulski, który skomponował muzykę, oraz Janusz Kondratowicz – autor tekstu. Jak wspomina Frąckowiak, Kondratowicz pisał jej utwory tak, jakby znał każdy detal jej życia. Na pytanie, skąd brał inspiracje, odpowiedział: „Bo ja patrzę, słucham i widzę”. ZOBACZ TEŻ: To był hymn wolności w PRL. Refren tego hit wszyscy śpiewali zupełnie inaczej. Na przekór władzy O czym naprawdę jest „Papierowy księżyc”? Na pierwszy rzut oka tekst utworu jest uniwersalny – opowiada o krótkim romansie, szaleństwie, stracie i nadziei. Sam tytułowy „papierowy księżyc” może symbolizować kruchość marzeń i ulotność uczuć. Halina Frąckowiak przyznała, że piosenka, choć energiczna i dynamiczna, skrywa smutną, głęboką treść. „Może i została przyjęta jako rockowy-pop, ale tak naprawdę ma swoją smutną warstwę treściową” – powiedziała artystka. SPRAWDŹ TEŻ: Kultowy przebój Bajmu z lat 80. ma drugie dno. Nikt nie wiedział, o czym jest naprawdę Emocje za kulisami – niełatwy debiut na festiwalu Podczas pierwszego wykonania „Papierowego księżyca” w Opolu w 1985 roku, Frąckowiak była wyraźnie zdenerwowana. Bezpośrednio przed festiwalem aresztowano jej męża, co wpłynęło na stan emocjonalny wokalistki. Mimo to publiczność natychmiast pokochała utwór, choć jurorzy nie byli równie entuzjastyczni. Rok później artystka powróciła na tę samą scenę z jeszcze mocniejszym występem. Dlaczego „Papierowy księżyc” to coś więcej niż przebój? „Papierowy księżyc” to nie tylko piosenka – to emocjonalna opowieść, która rezonuje z doświadczeniami wielu ludzi. Frąckowiak przyznała, że utwór ten stał się obowiązkową pozycją każdego jej koncertu. Jego tekst i melodia zawierają przesłanie, które przetrwało próbę czasu i nadal porusza kolejne pokolenia. W 2008 roku artystka nagrała nową wersję piosenki z zespołem Muchy, ale to oryginał z lat 80. pozostaje nieśmiertelny. Źródła: zloteprzeboje.pl
Był jej wielką miłością, doczekali się syna. Gdy nagle trafił do więzienia, świat Haliny Frąckowiak runął
„Związki między mężczyzną a kobietą nie są łatwe. Mój był szczególny”, podkreśla
On: uznany politolog, dziennikarz, doktor historii. Ona: gwiazda estrady, o której Jerzy Waldorff napisał: „druga Demarczyk”. Połączyła ich pasja, wrażliwość i wielkie uczucie. Józef Szaniawski był wielką miłością Haliny Frąckowiak (choć nigdy nie wzięli ślubu), doczekali się syna Filipa, który stał się największą wartością i misją dla sławnej mamy. Ale związek artystki i działacza politycznego nie był łatwy. Gdy on został aresztowany, ona została z małym dzieckiem... Jak mówi dziś: musiała wziąć odpowiedzialność za bliskich, choć sytuacja była dla niej niewyobrażalnie trudna. Tak uznana wokalistka wspomina ukochanego. [Ostatnia publikacja na VUŻ i VIVA! Historie:01.03.2025 r.] [Ostatnia aktualizacja na viva.pl: 23.02.2025 r.] Halina Frąckowiak wspomina Józefa Szaniawskiego Był rok 1985, festiwal w Opolu. Halina Frąckowiak zaśpiewała na nim swój największy hit, „Papierowy księżyc”. Na miejscu towarzyszył jej partner, Józef Szaniawski, oraz mały syn Filip. W pewnym momencie ukochany powiedział artystce, że musi pojechać do Warszawy, ale wróci do stolicy polskiej piosenki. Tak się jednak nie stało... Okazało się, że został aresztowany m.in. za współpracę z Radiem Wolna Europa. Prokurator żądał dla niego 15 lat więzienia. Jak oceniła po latach, tata Filipa wiedział, że balansuje na krawędzi, że za tę działalność mogą spotkać go poważne konsekwencje ze strony państwa. Ale uchodził za człowieka niezłomnego. M.in. dlatego nazywano go „ostatnim więźniem Peerelu”. Z punktu widzenia życia prywatnego, sytuacja była dramatyczna dla Haliny Frąckowiak i jej synka. Wprost stwierdziła, że wówczas zawalił się jej świat. Wiedziała, że musi zrobić wszystko, by uchronić dziecko przez emocjonalnymi konsekwencjami tego zdarzenia, ale zdawała sobie sprawę, że nie jest to w pełni wykonalne. Jak mówi, dziecko doświadczyło czegoś, czego nie powinno nigdy doświadczać... Tak wspomina to w rozmowie z Beatą Nowicką dla nowego wydania „VIVY!”. „Myślę, że tato Filipa wiedział doskonale, że cały czas balansuje na granicy, pisał do paryskiej „Kultury”, pracował dla Radia Wolna Europa, wiedział, jakie grożą za to konsekwencje. Nigdy mi nie powiedział wprost, czym się zajmuje, ale intuicyjnie czułam, że coś się tam jeszcze kryje. W tamtych dniach byliśmy razem z synkiem na festiwalu w Opolu. Śpiewałam „Papierowy księżyc”. Józef powiedział, że musi na chwilę pojechać do Warszawy i do nas wróci. Nie wrócił. Dostałam kartkę na recepcji w hotelu, że mam przyjechać z Filipkiem, zostawił mi zresztą samochód. W międzyczasie Józef został już aresztowany [...] Związki między mężczyzną a kobietą nie są łatwe. Mój był szczególny”, stwierdza wprost. Sytuacja wróciła do normy dopiero po pięciu latach – wówczas Józef Szaniawski wyszedł na wolność... Ale krótko potem los ponownie wystawił Halinę Frąckowiak na próbę: po tym, co przeżyła w poważnym wypadku, jej zdrowie wisiało na włosku. Czytaj także: Świetnie śpiewa, nie poszedł w ślady mamy. Syn Haliny Frąckowiak realizuje swoje pasje i stworzył wyjątkowe miejsce Halina Frąckowiak i Józef Szaniawski, wielka miłość artystki Beata Nowicka: Józef Szaniawski wyszedł po pięciu latach z więzienia. Dwa miesiące później w drodze na koncert przeżyła Pani wypadek. Groziła Pani amputacja nóg, a jednak się Pani nie poddała. Nie miałam wyjścia. Po pierwsze, jestem osobą wierzącą, po drugie, miałam dziecko i mamę, byłam za nich odpowiedzialna. Pamiętam taką scenę – już po wypadku leżałam w szpitalu, pan doktor wyjmował mi szkiełeczko po szkiełeczku, bo miałam zmasakrowaną twarz, rozszarpane czoło. Alusia Majewska, która razem ze mną jechała samochodem – szczęśliwie bez takich obrażeń – leżała po przekątnej pokoju i ja mówię: „Alusiu, masz lusterko?”, a ona z takim smutnym spokojem odpowiedziała: „Lepiej nie patrz”. Po dwóch dniach pielęgniarka nałożyła mi tampon na czoło, zwróciłam się do niej: „Siostro, mogę poprosić o lusterko?”. Podała mi, patrzę, a tam nos po skosie, usta rozerwane, zmasakrowana skóra w kolorze śliwki. Widok był tak potworny, że aż się uśmiechnęłam: Nie ma się czym przejmować, bo to po prostu nie jestem ja. Jakiś rodzaj samoobrony. Pewnie tak. Nie miałam operacji plastycznej, wszystko zaczęło się ładnie zabliźniać. Moi przyjaciele: Włodek Korcz, Zdzisia Sośnicka z mężem i życzliwi ludzie z Ministerstwa Kultury zadbali o to, żeby mnie przywieziono do szpitala do Warszawy, bo groziła mi amputacja nogi. Uratował mi ją pan profesor Tylman ze szpitala na Szaserów. Kiedy wychodziłam do domu, powiedział: „Pani Halino, jestem szczęśliwy, myślałem, że wyjdzie pani bez jednej nogi”. Wcześniej mi tego nie mówił. Miałam wokół mnóstwo aniołów, które mnie wspierały, pomagały. Po wypadku próbowałam odpowiedzieć sobie na pytanie: O co tu chodzi? Doszłam do wniosku, że musiałam tyle doświadczyć, żeby rozwijać samoświadomość. Od dziecka byłam przepełniona duchem, więc myślę, że te wyzwania były moim przeznaczeniem, żebym zrozumiała wreszcie, czym jest moje życie i jak ma wyglądać. Dlatego zdecydowała się Pani na studia psychologiczne? Psychologia dała mi więcej poczucia własnego ja. Wierzę w siłę osobowości. Wydaje mi się, że jestem taka sama jak wtedy, gdy się urodziłam, a równocześnie, że bardzo się rozwijam. Doświadczenia nas uwrażliwiają i tym samym czynią nas bardziej uważnymi, a więc mądrzejszymi. Pełny wywiad z Haliną Frąckowiak przeczytasz w najnowszym numerze „VIVY!”, dostępnym na rynku od czwartku 25 lipca. Czytaj także: Rodzice rozstali się, gdy była małą dziewczynką. "Bardzo mi brakowało ojca", wspomina Halina Frąckowiak [Ostatnia publikacja na VIVA! Historie: 31.07.2024 rok] Halina Frąckowiak, syn Filip Frąckowiak, Warszawa, 16.09.2015 rok Halina Frąckowiak w sesji dla magazynu „VIVA!”, lipiec 2024 roku
Rodzice rozstali się, gdy była małą dziewczynką. "Bardzo mi brakowało ojca", wspomina Halina Frąckowiak
"Jednak nigdy nie miałam deficytu miłości, tylko obecności"
Muzyka jest dla niej wszystkim. Niezmiennie. Pasją i misją. „Śpiewałam dlatego, że kochałam muzykę, a nie dla popularności. W piosence wyrażam to, jaka jestem”, mówi Halina Frąckowiak w rozmowie z Beatą Nowicką. Artystka w wywiadzie VIVY! opowiedziała więcej o swoim życiu. Wróciła wspomnieniami do czasów dzieciństwa i wspomniała o relacji z mamą oraz tatą. Rodzice artystki rozstali się, gdy była dzieckiem. „Bardzo mi brakowało ojca”, mówi. Nigdy nie wytłumaczył jej, dlaczego odszedł...​​​​​​ [Ostatnia publikacja na VUŻ-u 26.07.2024 r.] Halina Frąckowiak o rodzicach. Wywiad VIVY! Jaka była ta 16-letnia Halina? Onieśmielona. Grzeczna. Mama zawsze się o mnie martwiła. Kiedyś mi powiedziała: „Byłaś taka cichutka. Nigdy nie sądziłam, że tak świetnie poradzisz sobie w życiu”. A ja tylko miałam otwarte serce. Przyjmowałam to, co przynosił mi los, jeśli było dobre i piękne. Dzisiaj rano zadzwonił do mnie Józek Skrzek i mówi: „Chciałem ci złożyć życzenia” – i zaczyna grać „Narodziny”, utwór dedykowany jego córeczce z płyty „Pamiętnik Karoliny”. W muzyce Józka zakochałam się od pierwszej chwili. Pięćdziesiąt lat temu wyprzedzała epokę, była niesamowita. Kiedy skomponował dla mnie „Brzegi łagodne”, chciałam już tylko śpiewać i śpiewać. Nagraliśmy dwie z najważniejszych dla mnie płyt: z SBB album „Geira”, a z samym Józkiem – „Ogród Luizy”. Gdy zmarła mama, poprosiłam, żeby przyjechał na pogrzeb i zagrał na mszy w katedrze na organach. Chciałam pożegnać mamę „Wołaniem”. „Usłysz, Panie, głos mój, kiedy wołam…”. Z „Wołaniem” pojechaliśmy do Watykanu na 25-lecie pontyfikatu Jana Pawła II. Wcześniej razem skomponowaliśmy muzykę do wiersza Karola Wojtyły „Pieśń o słońcu niewyczerpanym”, fragment XIII. Papież już się źle czuł, nie było wiadomo, czy przybędzie na koncert. Kiedy zaczęłam śpiewać „Pieśń…”, otworzyły się drzwi i ujrzałam Ojca Świętego. To była radość aż po łzy. Nigdy tego nie zapomnę. Gdy dzisiaj Józek zagrał mi przez telefon „Narodziny”, nie mogłam słowa z siebie wydusić. [...] Słuchają i kochają Halinę Frąckowiak za osobowość, charyzmę. Pani rodzice rozstali się, kiedy była Pani dzieckiem. Kto Panią ukształtował? Gdy byłam dzieckiem, bardzo mi brakowało ojca. Pamiętam, że powtarzałam jak mantrę: „Tatuś, wróć. Proszę cię, wróć”. To było życie dorosłych ludzi, tatuś miał swoje powody, dla których nas opuścił. Mówił: „Dorośniesz, ja ci to wszystko wytłumaczę”. Nigdy mi nie wytłumaczył. Mama zmarła wcześniej, tata przyjechał na jej pogrzeb. Starszy, przygarbiony pan. Płakał jak dziecko. Jednak nigdy nie miałam deficytu miłości, tylko obecności. Zawsze czułam się kochana, nie tylko przez mamę, przez tatę też. Myślę, że gdyby tatuś był z nami na co dzień, pokazałby mi, jak dziewczynka może być silna. A przecież jestem silna. TYLKO W VIVIE!: Świetnie śpiewa, nie poszedł w ślady mamy. Syn Haliny Frąckowiak realizuje swoje pasje i stworzył wyjątkowe miejsce No właśnie! Miałam bardzo silną mamę. Była cudowna: dobra, prostolinijna, naturalna, kochająca. To ona dawała nam ciepło. W domu najważniejszy był ogromny stół. To mi pozostało. Nie chodzi o jedzenie, tylko o spotkania rodzinne: imieniny, urodziny, święta, każda okazja jest dobra, żeby razem spędzić parę chwil. Rano wstaję, patrzę do lustra i widzę, że staję się coraz bardziej podobna do mamy. Mówię: „Dzień dobry, mamusiu”. To jest moje powitanie dnia. Jestem z nią cały czas, wierzę, że ona ze mną także. A kto miał większy wpływ na moją osobowość? Myślę, że oboje. Mama również pięknie śpiewała. Kiedy sama śpiewam, czasami słyszę jej głos. Na pewno po niej mam pokorę. I ogromną pogodę ducha. Kiedy urodził się mój syn, mama przeprowadziła się do nas. Była przy nim, gdy ja wyjeżdżałam na koncerty. Była cudowną babcią. Kiedy Filip poszedł do szkoły sportowej, w domu trenowała z nim szermierkę. Miała osiemdziesiąt parę lat! (śmiech). Mój syn był bardzo radosnym, wrażliwym i dobrym dzieckiem. Ufam mu bezgranicznie. Stworzyła mu Pani bezpieczne dzieciństwo. Kiedy Pani była małą dziewczynką, wybuchł poznański Czerwiec. Do dziś pamiętam tamtą aurę zagrożenia. Wszędzie czołgi, niebo białe od strzałów. Wielkie manifestacje, które szły od strony zakładów Cegielskiego. Mój brat, starszy ode mnie dwa i pół roku, z kolegami chodził po mieście z transparentami. Tata brał udział w demonstracjach. Zginął mój sąsiad z ulicy Rogalińskiego, młody chłopak. Przeszyła go kula. Bałam się wyjść na ulicę, bo nie wiedziałam, czy nie będą zabijać. Ale najbardziej obawiałam się o mamę, która chodziła do pracy, przemykając chyłkiem pod obstrzałem. Stałam w naszej kamienicy na klatce schodowej, drżąc, żeby mama bezpiecznie wróciła do domu. Z okazji 60-lecia twórczości zagrałam koncert w Poznaniu, gdzie dostałam Medal „Labor Omnia Vincit” od Towarzystwa im. Hipolita Cegielskiego, a dyplom wręczała mi cudowna profesor Halina Zgółkowa. To jest moje życie. Przynosiło mi doświadczenia wymagające ode mnie zrozumienia i opowiedzenia się, gdzie jestem i co jest dla mnie ważne. TYLKO W VIVIE!: Brak obecności rodziców odcisnął piętno na jego dzieciństwie. Marcin Łopucki otacza córki miłością i wsparciem Cały wywiad w nowej VIVIE! Magazyn w punktach sprzedaży w całej Polsce dostępny od czwartku, 25 lipca 2024 roku.
Świetnie śpiewa, nie poszedł w ślady mamy. Syn Haliny Frąckowiak realizuje swoje pasje i stworzył wyjątkowe miejsce
"Muzyka była dla mnie ważna od urodzenia, ale mój syn Filip zawsze był moim celem", mówi artystka
Nonsensem i antysenną dywersją jest puszczanie Haliny Frąckowiak na dobranoc, bo któż zaśnie, słuchając jej niezwykłego głosu”, mówił Stanisław Dygat. Wielka gwiazda polskiej sceny muzycznej. Charyzmatyczna, awangardowa, piękna. Na scenie występuje… 60 lat! „Idę dalej” – to jej motto. Teraz zabrała Beatę Nowicką w podróż po swoim niezwykłym życiu. Dla Haliny Frąckowiak najważniejszy jest ukochany syn. "Muzyka była dla mnie ważna od urodzenia, ale mój syn Filip zawsze był moim celem", zwierzała się artystka. Filip Frąckowiak nie poszedł w ślady mamy, ale wybrał własną drogę. Tak o ukochanym dziecku mówi uwielbiana wokalistka. [Ostatnia publikacja na VUŻ-u 18.08.2024 r.] Halina Frąckowiak w wywiadzie VIVY! o synu Drugi raz polityka brutalnie wkroczyła w Pani życie w 1985 roku. Józef Szaniawski, ojciec Filipa, „ostatni więzień Peerelu”, został aresztowany za współpracę z Radiem Wolna Europa. Prokurator zażądał 15 lat więzienia. Ta historia miała największe konsekwencje dla mojego życia i poczucia bezpieczeństwa. [...] Zawalił się mój świat. Nie chodzi o mnie – kobietę, tylko o mnie – matkę. Starałam się uchronić syna, ale nie do końca mi się udało. Bezbronne dziecko doświadczyło czegoś, czego nie powinno. Nie ma na to wytłumaczenia. Związki między mężczyzną a kobietą nie są łatwe. Mój był szczególny. [...] Wiara jest dla Pani ważna? Od dziecka. Mama mi ją zaszczepiła. Gdyby nie moja wiara, nie miałabym po co wychodzić na scenę. Bez wiary muzyka jest tylko biznesem, modą. Czuje Pani żal, że syn poszedł własną drogą? Kiedy był malutki, leżeliśmy razem na łóżku, ja uczyłam się piosenek, a on słuchał. Do snu śpiewałam mu „Summertime” w wersji Elli Fitzgerald. Filip świetnie śpiewa. Mówiłam: „Masz taki piękny głos”, a on: „Mamuś, to jest spojrzenie matki”. Jego muzyczna edukacja trwała cztery lata, potem wybrał szkołę sportową. Szanuję jego wybór. Jest bardzo muzykalny, z dziećmi, Zosią i Frankiem, chodzi do filharmonii, kocha muzykę. Kiedyś powiedział: „Mamo, ty masz coś takiego, że wychodzisz na scenę i jesteś tam całą sobą”. On jest bardziej onieśmielony. Cieszy mnie, że realizuje swoje pasje i sam dokonuje zawodowych wyborów. Psychicznie i intelektualnie jest podobny do swojego ojca. Podziwiałam Józia za ogromną wiedzę, ale on też kochał poezję, muzykę. Od tego zaczęła się miłość. Filip to odziedziczył z jednej i drugiej strony. Stworzył wyjątkowe Muzeum Zimnej Wojny. Nowoczesne, ważne, ciekawe, świetnie zorganizowane. Zapraszam zwłaszcza młodych ludzi. Mamy przepiękną historię, jesteśmy pięknym narodem. Powinniśmy pamiętać, skąd przyszliśmy, kim jesteśmy… …i dokąd idziemy. Ale tego nie wiemy. Po latach poszukiwań znalazła Pani swoje nowe miejsce na ziemi? W rodzinnym Poznaniu, na tyłach naszej kamienicy rosła w ogrodzie czereśnia. Latem miała wielkie owoce w kształcie serca, najsmaczniejsze, jakie jadałam. W niedzielny poranek przez otwarte okno wpadały do kuchni promienie słońca, a mnie budził śpiew albo pogwizdywanie mamy. Mam te chwile w sercu i pamięci. Później miałam swój dom na Zaciszu w Warszawie. Dom, który żartobliwie nazywałam „lepianką”. Domki zbudowano dla robotników, a z jakiegoś powodu zamieszkali w nich artyści i inteligencja: Łucja Prus, Ala Majewska, cudowna Kasia Budzyńska, Andrzej Wolf, tak powstał wielki zbiór przyjaciół. Ten dom oczywiście się zmieniał. Wyburzyłam ścianę między kuchnią a pokojem, pojawił się kominek, dobudowałam taras, pokój gościnny. W holu stanęło pianino. Tam powstało najwięcej moich kompozycji. Kochałam ten dom, ale kiedy mama zmarła, a Filip się wyprowadził, oboje „mówili” do mnie z każdego kąta, nie byłam w stanie normalnie tam funkcjonować. Żyłam przeszłością. Kupiłam mieszkanie w Wilanowie z widokiem na Świątynię Opatrzności, ale po kilku latach zatęskniłam za ogrodem. Kiedy zobaczyłam dom, w którym mieszkam od trzech miesięcy… TYLKO W VIVIE!: Brak obecności rodziców odcisnął piętno na jego dzieciństwie. Marcin Łopucki otacza córki miłością i wsparciem …poczuła Pani, że to jest to? Tak! Jestem najszczęśliwszą osobą na świecie. Nie chcę iść spać (śmiech). Siadam w kuchni, która jest również salonem, zaparzam herbatę, mam swoją trawę, gdzie mogę zanurzyć bose stopy. Mój syn przyjechał i powiedział: „Mamo, gratuluję, stworzyłaś przepiękny dom”. Na to czekałam. To jest najważniejsze. Obiecałam sobie: W tym domu na pewno dokończę pisać moją książkę. À propos snu… Stanisław Dygat napisał: „Nonsensem i antysenną dywersją jest puszczanie Haliny Frąckowiak na dobranoc, bo któż zaśnie, słuchając jej niezwykłego głosu”. Sześćdziesiąt lat na scenie, dzień urodzin i proste pytanie: Co w życiu jest najważniejsze? Muzyka była dla mnie ważna od urodzenia, ale mój syn Filip zawsze był moim celem. Posłużę się ulubionym powiedzeniem: „Wszystko w życiu jest przez odejmowanie”. Starzejemy się, odchodzimy, nieustannie coś lub kogoś tracimy, kwiaty kwitną i więdną, po wiośnie zawsze jest zima, ale jedno jest przez dodawanie. Miłość. Z miłości jesteśmy stworzeni, człowiek jest tyle wart, ile miłości da drugiemu człowiekowi. Miłość to największa siła. Jeśli jest prawdziwa, nigdy nie minie, bez względu na to, co się wydarzy. Zbieram tę miłość przez całe życie i jestem bardzo szczęśliwa, bo się nią napełniam. Wtedy mam czym żyć. TYLKO W VIVIE!; Katarzyna Skrzynecka i Marcin Łopucki udowadniają, że przeciwieństwa się przyciągają. "Z nami nigdy nie ma nudy" Filip Frąckowiak i Halina Frąckowiak, rozdanie nagród "Orły 2008".Teatr Narodowy, Warszawa, 14.04.2008
Nie zaproszono jej do Opola, wybuchła afera. Tak skomentowała decyzję TVP
Artystka była na miejscu, ale nie pojawiła się w amfiteatrze
Nie ustają komentarze na temat festiwalu w Opolu, który odbył się tydzień temu. Niedzielny wieczór był wypełniony przebojami, do których tekst napisał zmarły dekadę temu Janusz Kondratowicz. Wykonali je m.in. Anna Maria Jopek, Mieczysław Szcześniak, Natalia Kukulska, Ania Karwan czy Bovska. W gronie tym nie znalazła się natomiast Halina Frąckowiak, która była bliską artyście osobą do samego końca. Teraz postanowiła skomentować brak zaproszenia od Telewizji Polskiej. Halina Frąckowiak nie wystąpiła w Opolu. Jej przebój wykonała Bovska i Kukulska To był wyjątkowy opolski wieczór pełen wzruszeń, muzyki i utworów, które kocha publiczność. Koncert „Zakochani są wśród nas” poświęcony piosenkom, do których tekst napisał Janusz Kondratowicz, w założeniu był swoistym pokoleniowym pomostem, stąd zaproszenie do niego otrzymali m.in. Alicja Majewska, Włodzimierz Korcz, Mieczysław Szcześniak, Kayah, Anna Maria Jopek, Natalia Kukulska lecz także Bovska, Krzysztof Zalewski, Kasia Moś, Ania Karwan czy Roksana Węgiel. Całość poprowadził w znakomitym stylu Jacek Cygan, który chętnie dzielił się anegdotami oraz przybliżał historię prezentowanych utworów. Za oprawę muzyczną i aranżacje piosenek odpowiadał natomiast Adam Sztaba. Niestety, nowe brzmienia nie wszystkim przypadły do gustu. Część widzów i internautów była rozczarowana i stwierdziła, że takie klasyki, jak „Idę dalej”, „Dancing queen”, „Tyle słońca w całym mieście” czy „Papierowy księżyc” nie powinny być wykonywane w nowych aranżacjach. W gronie zaproszonych gwiazd nie znalazła się Halina Frąckowiak, dla której Janusz Kondratowicz nie tylko napisał wspomniane wyżej przeboje, lecz także z którym przyjaźniła się do samego końca. Ze sceny pozdrowiła ją m.in. Natalia Kukulska (wykonywała „Papierowy księżyc”). 77-letnia artystka nie otrzymała zaproszenia od Telewizji Polskiej. „Trudno mi to komentować, świat czasami nas zaskakuje, ale nikt nawet ze mną nie rozmawiał o tym jubileuszu. Piosenki Janusza pozostaną we mnie, to był piękny, wrażliwy człowiek. A sam koncert jest ważny i cieszę się, że się odbędzie. Obejrzę go na pewno, a on jak mówiłam, jest i zawsze będzie w moim sercu”, zadeklarowała w rozmowie z dziennikarzami „Faktu”. Teraz ujawniła, że była obecna na miejscu... Czytaj także: Anna Maria Jopek powróciła na scenę w Opolu i olśniła wszystkich. Cóż za wdzięk i klasa! Bovska na scenie festiwalu w Opolu, 02.06.2024 rok Halina Frąckowiak komentuje festiwal w Opolu. Tak ją potraktowano Halina Frąckowiak była obecna na miejscu, ponieważ pierwszego czerwca wzięła udział w odsłonięciu przez Marka Bilińskiego gwiazdy w Alei Gwiazd Polskiej Piosenki. na rynku w Opolu – artystka współpracowała z nim w przeszłości. „.Akurat byłam w Opolu ze względu na to, że jestem dyrektorem artystycznym fundacji, która przyznaje gwiazdy. Przyjechałam więc do Opola ze względu na wspaniałego artystę Marka Bilińskiego, z którym kiedyś pracowałam. Powiedziałam kilka zdań i tyle. Na festiwal nie zostałam zaproszona”, stwierdziła w rozmowie z serwisem Plejada. Przy pytaniach o poziom artystyczny samego koncertu i wykonania utworów, w tym jej wielkich hitów, nabrała jednak wody w usta. „Myślę, że nie mam po co o tym wszystkim opowiadać. Naprawdę”, ucięła. Skąd wyniknęła nieobecność Haliny Frąckowiak na festiwalu w Opolu? Internauci jednomyślnie stwierdzili, że z uwagi na powiązania z poprzednią władzą. Jak przypominają, nie tylko bywała regularnie na deskach najpopularniejszego w Polsce amfiteatru, lecz także wzięła udział w koncercie TVP „Murem za Polskim Mundurem”, zaś w 2023 roku były minister kultury Piotr Gliński odznaczył ją złotym medalem „Zasłużony Kulturze Gloria Artis”. Filip Frąckowiak, syn artystki, jest natomiast członkiem Prawa i Sprawiedliwości. Czytaj także: Natalia Kukulska przerwała milczenie w sprawie Natalii Niemen. Nie mogła już dłużej czekać Halina Frąckowiak, 61. KFPP Opole 2024 - Aleja Gwiazd Polskiej Piosenki, próby, 01.06.2024 rok
Halina Frąckowiak powiedziała, że śmierć Anny Jantar była jej wielką osobistą stratą. Ich relacja dziś wywołuje łzy
"Od momentu, kiedy poznałyśmy się, stało się oczywiste, że jesteśmy sobie bliskie. Tak jakbyśmy się znały już długo i byłybyśmy dwiema dziewczynkami z piaskownicy”, wspominała Halina Frąckowiak swoją przyjaciółkę Annę Jantar. Obie były gwiazdami, których kariera nabrała rozmachu w latach 70., ale nigdy nie rywalizowały ze sobą. Przeciwnie, bardzo się lubiły. Były niemal z tego samego rocznika, Halina Frąckowiak urodziła się w 1947 roku, a Anna Jantar trzy lata później, obie pochodziły z Poznania. Jak wyglądała przyjaźń między Haliną Frąckowiak i Anną Jantar, która trwała do tragicznej śmierci Anny? Halina Frąckowiak i Anna Jantar: przyjaciółki na dobre i złe Jak opowiadała Halina Frąckowiak w „Vivie”, z Anną Jantar poznały się na Festiwalu w Opolu. Halina Frąckowiak już wcześniej słyszała piosenki Anny Jantar i znała ją z widzenia. Znajomi nawet mówili jej, że jest dziewczyna, która ma podobny do niej głos. Chociaż ona nigdy tego nie czuła. Spotykały się przypadkowo - kiedyś jedna po drugiej śpiewała. Ale nie znały się. Poznały się bliżej dopiero w 1973 roku na Festiwalu w Opolu. To był pierwszy festiwal Anny Jantar, śpiewała na nim piosenkę „Najtrudniejszy pierwszy krok”. Za kulisami Halina Frąckowiak była świadkiem „afery sukienkowej”. Chodziło o to, że Annie Jantar nie podobała się sukienka, w której miała wystąpić. „Zobaczyłam, że jest tym zdenerwowana i zasmucona. Chciałam więc pokazać, że jestem po jej stronie. Zobaczyłam wtedy młodziutką dziewczynę, która przecież nie zrobiła nic złego, tylko tyle, że się komuś nie spodobała. Poznałam ją w momencie, gdy działo się coś dla niej niedobrego”, wspominała Halina Frąckowiak. Zobacz też: Była kuratorką oświaty, jej wypowiedzi budziły wiele kontrowersji. Kim jest Barbara Nowak? Halina Frąckowiak i Anna Jantar: Poznanianki z Warszawy Później w Warszawie ich znajomość pogłębiła się i zamieniła w przyjaźń. Obie czuły się w stolicy Poznaniankami i celebrowały poznański styl wychowania - w szacunku do pracy i obowiązków. Dla Haliny Frąckowiak przyjaźń ma wyjątkową wartość. O Annie Jantar mówiła: „Lubiłam Anię za jej otwartość, prostolinijność, za pogodę ducha. Mówiła do mnie Halusiu albo Haluśku, a ja do niej Aniu albo Aneczko”, wspominała w Polskim Radio. „Ania w kontaktach była bardzo pogodna, a jeśli chodzi o przyjaźń, to z mojej strony była to na pewno pełna otwartość, szczerość, taka, jaka cechuje ludzi właśnie w bardzo młodych latach. I ta szczerość dotyczyła też sytuacji, gdy drugiej osobie było może nie najłatwiej”. Znały swoje domy, rodziny. Mieszkały po obu stronach Wisły, Anna Jantar na warszawskim Wawrzyszewie, Halina Frąckowiak na prawobrzeżnym Zaciszu. „Odwiedzałyśmy się w domu. U Ani była wtedy jej mama, pani Halinka, no i Jarek. Wkrótce urodziła się Natalia", opowiadała Halina Frąckowiak. Zobacz też: Gdy rozpadało się jej małżeństwo, usłyszała druzgocącą diagnozę. Zofia Kucówna nigdy się nie żaliła Halina Frąckowiak Anna Jantar poprosiła Halinę Frąckowiak: napisz dla mnie piosenkę Halina Frąckowiak bardzo lubiła mamę Anny Jantar – panią Halinę Szmeterling, to ją postrzegała jako prawdziwą głowę rodziny, lubiła jej ciepło i uśmiech. Kiedyś poleciały razem z Anną Jantar na koncerty do Stanów Zjednoczonych, wtedy z zespołem Perfekt. Jak zawsze, także i tam, dużo gadały ze sobą, siedząc przy stole, z herbatą albo kawą w ręku. Pewnego razu Anna Jantar poprosiła przyjaciółkę, by napisała dla nie piosenkę. Halina Frąckowiak bardzo się ucieszyła z tej prośby, ale była nią zaskoczona. Bo Ania kojarzyła się z piosenkami swojego męża Jarosława Kukulskiego, którego melodyjne kompozycje szybko stawały się przebojami. Wiedziała, że Ania czuje „zew zmian”. Że zaczyna już śpiewać ostrzej, bardziej rockowo. Dobiegała wtedy 30. i z młodej dziewczyny zmieniła się w dojrzałą kobietę. Dla Haliny Frąckowiak było naturalne, że się zmieniała. Nie uważała także, żeby Jarosław Kukulski za bardzo ją kontrolował, a ona chciała się spod tej kurateli wyrwać. Zwierzały się sobie, jak w konfesjonale Halina Frąckowiak urodziła swojego syna Filipa w 1980 roku, kiedy Natalia miała cztery lata. Bardzo chciała podzielić się z Anią radością z powodu ciąży, czekała na jej przylot po kolejnym tournée w Ameryce. „W tych dniach miałam koncerty w Szczecinie. Rano przed wyjściem z hotelu zadzwoniłam do Jarka i pani Halinki, żeby zapytać, kiedy Ania wraca. Nie było już ich w domu. Telefon odebrała sąsiadka i powiedziała, że właśnie wyjechali po Anię na lotnisko. Pojechałam nad Zalew Szczeciński, spacerując, patrzyłam w niebo, myśląc, że Ania właśnie dolatuje do Warszawy. Dziwnie się czułam, pełna niezrozumiałego niepokoju, mewy skrzeczały, a poza tym panowała cisza. [...] Gdy dotarłam wieczorem do hotelu, zadzwoniłam do Warszawy, prosząc o sprawdzenie listy pasażerów z nadzieją, że może jednak Ania nie wsiadła do tego samolotu. Niestety, wsiadła”, mówiła Halina Frąckowiak w rozmowie z Krystyną Pytlakowską dla "Vivy". Do dzisiaj brakuje jej rozmów z Anią. Mówiły sobie wszystko, bez kontroli i cenzury, bo miały do siebie pełne zaufanie. Zwierzały się sobie, jak w konfesjonale. Anna Jantar zginęła w marcu 1980 roku w katastrofie samolotu IL-62 lecącego z Nowego Jorku, samolot runął w pobliżu warszawskiego Okęcia. Miała 30 lat. Dla Haliny Frąckowiak był to szok, taki jak dla wszystkich bliskich Anny Jantar. "Bardzo mi trudno mówić o Ani w czasie przeszłym", wyznała w jednej z rozmów. "Śmierć Ani jest drugą w moim życiu, tak bardzo osobistą stratą. Ania była moją najlepszą przyjaciółką. Miała bardzo rzadką cechę – nigdy nie mówiła źle o ludziach, była bardzo życzliwa". Halina Frąckowiak zaśpiewała dla swojej przyjaciółki piękną piosenkę „Anna już nie mieszka tu”. Pytana, jaką piosenkę Anny Jantar sama mogłaby zaśpiewać, wymieniła przebój „Wielka dama tańczy sama”
Długo na to czekała, w końcu spełni swoje marzenie. Halina Frąckowiak szukała go dwa lata
Halina Frąckowiak rozpoczyna nowy etap! Trenerka The Voice Senior właśnie znalazła swoje miejsce na ziemi i przeprowadza się do nowego domu. „Dwa lata szukałam”, mówi. Nie ukrywa radości. Teraz będzie wciąż blisko jedynego syna i ukochanych wnuków. Halina Frąckowiak spełniła swoje marzenie. Znalazła swoje miejsce na ziemi Wiele lat żyła na walizkach. Tego wymagał od niej zawód, liczne koncerty skłaniały do wyjazdów. Artystka zwiedzała cała Polskę i świat, a jej tymczasowym domem były hotelowe pokoje. Rozłąka z najbliższymi była dla niej zawsze najtrudniejsza. Halina Frąckowiak tęskniła za synem, Filipem. „Odkąd pamiętam, nigdzie dłużej nie zagrzałam miejsca. Często mieszkałam w hotelach, wyjeżdżałam za granicę, zwiedzałam świat. Z perspektywy lat pojawiał się we mnie żal. Pamiętam, jak wyjeżdżałam, stałam na lotnisku i po prostu płakałam, że zostawiam Filipa. Czułam, że tracę coś ważnego”, mówiła w rozmowie ze Świat i Ludzie. W pewnym momencie Halina Frąckowiak zamieszkała 60 km pod Warszawą. Artystka mogła cieszyć się życiem z dala od zgiełku miasta, ale brakowało jej wypadów do filharmonii czy teatru, spotkań z przyjaciółmi. „Rodzina mogła do mnie przyjechać, odpocząć w plenerze, ale oni pracują, więc nie mieli czasu odwiedzać mnie raz w tygodniu. To wszystko było bardzo skomplikowane”, dodawała w rozmowie ze Świat i Ludzie. Jurorka The Voice Senior postanowiła zamieszkać jeszcze bliżej syna i wnuków. Dzięki temu będzie mogła spędzać z nimi każdą wolną chwilę. Wymarzonego miejsca poszukiwała od długiego czasu. Przeprowadzka jest dla niej też wielkim wyzwaniem organizacyjnym. Niełatwo po raz kolejny spakować całe swoje życie do kartonów i walizek. „Dwa lata szukałam. Wiem, że to już moja ostatnia przeprowadzka, bo nie będę miała siły na kolejną. To jest wielki wyczyn i ogromny wysiłek. Mam całą masę rzeczy, gromadzimy je przecież przez całe życie - płyty, gazety. Ale tu, w Warszawie będę już szczęśliwa”, dodawała. Czytaj też: Dla męża opuściła Polskę, po zwycięstwie nawet jej nie pogratulował. Tak wygląda ukochany Reginy Rosłaniec Bavcevic Halina Frąckowiak, Finał programu "Szansa na sukces. Opole 2023" Halina Frąckowiak będzie blisko jedynego syna i ukochanych wnuków Halina Frąckowiak podkreśla, że rodzina jest dla niej najważniejsza. Troszczy się o wnuki i pielęgnuje tę relację. Stara się zaszczepić w nich pasję i miłość do sztuki, która odgrywa w jej życiu wielką rolę. Jaką jest babcią? „Chcę być przy jedynaku i wnukach. Robię dla nich tyle, ile mogę. Jeśli jest taka możliwość, to idziemy do teatru czy na filmy. Najmłodszemu pokoleniu daję najwięcej z tej sfery kulturowo-obyczajowej. Jestem babcią uważną, która bardzo kocha”, mówiła w wywiadzie. Z synem łączy ją wyjątkowa relacja. Filip Frąckowiak to owoc wielkiej miłości wokalistki i dziennikarza PAP, Józefa Szaniawskiego. Niestety, przedwcześnie rozdzieliła ich śmierć. Ukochany mąż Haliny Frąckowiak we wrześniu 2012 roku zginał tragicznie w Tatrach. To był dla ich rodziny potężny cios. Filip Frąckowiak poszedł w ślady taty i został dziennikarzem, a od kilku lat zajmuje się działalnością samorządową i polityczną. Prywatnie to szczęśliwy mąż i tata syna Franciszka oraz córeczki Zofii. „Jestem typem pasjonata, bo dokładam moje pasje. Myślę, że to jest genetyka, bo mój syn jest dokładnie taki sam jak ja. Z pasją wszystko robi i ja się nim zachwycam”, wspominała wokalistka w rozmowie z Pytaniem na Śniadanie. Cztery lata temu wokalistka składała mu wyjątkowe życzenia. „Urodziny to także wyjątkowy Dzień dla mnie - Mamy. Zdjęcia, które chciałam Wam pokazać to migawki z naszego życia. Filip od wielu lat, o godzinie, w której przyszedł na świat stawał w drzwiach naszego domu z bukietem białych róż, aby cieszyć się swoim świętem razem z Mamą. Dzisiaj także przyjechał do mnie podtrzymując ten miły zwyczaj. Dziękuję Tobie Filipie za wszystkie nasze wspólne dni. Za Twój radosny uśmiech, który mam wciąż przed oczami. Życzę Ci Zdrowia, Szczęścia i spełnienia marzeń... "Niech dobro i łaska idą w ślad za Tobą przez wszystkie dni Twego życia..." Mama”, pisała w mediach społecznościowych w 2020 roku. Całej rodzinie życzymy wszystkiego, co najpiękniejsze! Sprawdź też: „Miałam 17 lat, okrutne czasy. To było strasznie bolesne". Agnieszka Chylińska o początkach kariery Halina Frąckowiak, Filip Frąckowiak, pokaz kolekcji Teresy Rosati, Warszawa, 21.02.2006 rok Halina Frąckowiak, Filip Frąckowiak, Warszawa, 16.09.2015 rok Halina Frąckowiak, VIVA! grudzień 2016
Dla męża opuściła Polskę, po zwycięstwie nawet jej nie pogratulował. Tak wygląda ukochany Reginy Rosłaniec Bavcevic
Pojawili się razem na kanapie „Pytania na śniadanie”
W finale piątej edycji „The Voice Senior” rzuciła wszystkich na kolana. Regina Rosłaniec Bavcevic, której trenerką była Halina Frąckowiak, tryumfowała. W niedzielnym wydaniu „Pytania na śniadanie” pojawiła się na planie wraz ze swoim mężem, Chorwatem Josko oraz mentorką z programu. Co powiedziała? Regina Rosłaniec Bavcevic: Polka z bałkańską duszą. Kim jest jej mąż? Po ogłoszeniu wyników nie kryła łez wzruszenia. Jak przyznała w późniejszym wywiadzie, u niej szczęście od zawsze związane jest ze łzami. W ten sposób wyraża emocje. Gdy zapadł werdykt, przyszedł czas na podziękowania. Regina Rosłaniec Bavcevic nawiązała w nich do swojego męża. Mężczyzna o imieniu Josko jest z pochodzenia Chorwatem. Poznali się w trakcie jednego z jej występów w Splicie. Zaiskrzyło do tego stopnia, że artystka przeprowadziła się dla niego z Polski na Bałkany. I tam żyją już od niemal czterech dekad... Z właściwym sobie poczuciem humoru, już po zwycięstwie, Regina Rosłaniec Bavcevic stwierdziła, że kieruje w stronę męża szczególne podziękowania, ponieważ od pół roku „nie miała czasu, żeby ugotować mu obiad”. Jak okazało się w niedzielnym wydaniu „Pytania na śniadanie”, ukochany przebywa z nią w Polsce. Pojawił się wraz z małżonką na słynnej kanapie w TVP. Towarzyszyła im również trenerka z programu, Halina Frąckowiak. Co powiedzieli? Czytaj także: Od 40 lat żyje poza Polską, mąż jest jej wielką siłą. Odsłaniamy tajemnice Reginy Rosłaniec Bavcevic The Voice Senior 5: Rafał Brzozowski, Marta Manowska, Regina Rosłaniec Bavcevic po ogłoszeniu wyników, Warszawa, 17.02.2024 rok Regina Rosłaniec Bavcevic o mężu: wczoraj mi nawet nie pogratulował W trakcie rozmowy zapytano laureatkę piątej edycji „The Voice Senior”, jakie emocje towarzyszą jej po wynikach. Przyznała, że dopiero po czasie była w stanie ochłonąć. Przy okazji również... wbiła szpilę ukochanemu! „Ja dopiero dzisiaj to czuję. Wczoraj nawet mi nie pogratulował, jak przyszłam do domu. Teraz już nie chcę żadnych gratulacji, ale nosił walizki dzisiaj, więc wybaczę mu”, ujawniła, co zgromadzonych wprowadziło w lekkie zakłopotanie. Po chwili jednak Regina Rosłaniec Bavcevic doprecyzowała, że to forma żartu. „Żartuję, on jest taki chłodny — tak trzy dni później mi gratuluje”, wyjaśniła. Prowadzący dociekali, jak wyglądał poranek artystki tuż po tym, jak się obudziła. Czy nadal towarzyszyły jej ogromne emocje? Czy jednak większy spokój? „Obudziłam się rano, myślę sobie tak: już nie mam make-upu, już jestem taka normalna, co się wczoraj zadziało? Wygrałam! Wybiegłam do kuchni i pytam: kochanie, zrobiłeś kawę? I mówię: wygrałam!”, zwierzała się rozentuzjazmowana, co wszystkich obecnych wprawiło w doskonały nastrój. Przypomnijmy, że w wywiadzie z serwisem Pomponik laureatka show TVP zdradziła, że choć na co dzień mieszka w Chorwacji, teraz coraz częściej będzie bywała w Polsce – ta informacja na pewno ucieszy jej fanów! Pani Reginie oraz jej najbliższym życzymy wszystkiego, co najwspanialsze oraz dalszych sykcesów! Czytaj także: W groźnym wypadku zyskała drugie życie. Regina Rosłaniec Bavcevic o tragedii, która zmieniła wszystko Halina Frąckowiak, Regina Rosłaniec Bavcevic, mąż Josko Bavcevic, kadr z „Pytania na śniadanie”, Warszawa, 18.02.2024 rok The Voice Senior 5: Regina Rosłaniec Bavcevic ze statuetką po ogłoszeniu wyników, Warszawa, 17.02.2024 rok
W groźnym wypadku zyskała drugie życie. Regina Rosłaniec Bavcevic o tragedii, która zmieniła wszystko
Zwyciężczyni „The Voice Senior” ujawniła, że lekarze długo bezradnie rozkładali ręce
Od dziecka wykazywała talent muzyczny. Gdy była na studiach, została dostrzeżona przez Wojciecha Młynarskiego i Marka Grechutę. A teraz została zwyciężczynią piątej edycji „The Voice Senior”. Regina Rosłaniec Bavcevic, bo o niej mowa, zachwyciła widzów swoją wrażliwością, osobowością i wokalnymi umiejętnościami. Ale mimo pogody ducha, jej życie obfitowało również w dramatyczne chwile... W wywiadzie tuż po zwycięstwie opowiedziała o tragicznym wypadku i chorobie, którą niedawno wykryli u niej lekarze. Regina Rosłaniec Bavcevic dla miłości przeprowadziła się do Chorwacji Jej talent jest niezwykły. Silny głos, ekspresja, ogromne możliwości interpretacyjne. Szczerość przekazu. Wydaje się, że właśnie dlatego Regina Rosłaniec Bavcevic w finale „The Voice Senior” nie miała sobie równych i sięgnęła po główną nagrodę: statuetkę oraz 50 tysięcy złotych. Jak przyznała żartobliwie po tym, jak ogłoszono werdykt, szczególne podziękowania za wsparcie kieruje do swojego męża, „bo przez ostatnich sześć miesięcy nie miała czasu, żeby ugotować mu obiad”. Ta miłość w jej życiu zmieniła wszystko. Poznali się w trakcie jednego z jej koncertów w Splicie. To tam Regina Rosłaniec Bavcevic uległa czarowi Josko, Chorwata, dla którego porzuciła Polskę. „Mieszkam na stałe i będę mieszkać na stałe w Chorwacji”, deklaruje w rozmowie z Damianem Glinką dla serwisu Pomponik. Dlaczego akurat to miejsce wybrała? Jak mówi, głównie przez warunki klimatyczne i więcej słońca. Ale kluczowa była tutaj rzecz jasna miłość... Czytaj także: Od 40 lat żyje poza Polską, mąż jest jej wielką siłą. Odsłaniamy tajemnice Reginy Rosłaniec Bavcevic Regina Rosłaniec Bavcevic na planie „The Voice Senior”, 2024 rok Regina Rosłaniec Bavcevic dekadę temu uległa groźnemu wypadkowi. Mówi, że zyskała drugie życie Od czterech dekad wiodą szczęśliwe życie w tym bałkańskim kraju. Ale ponad dekadę temu ich świat wywrócił się do góry nogami... Przeżyli bardzo groźny wypadek. Do tych zdarzeń wokalistka nawiązała w wywiadzie tuż po zwycięstwie. „Jedna osoba zginęła w tym wypadku, więc to był straszny wypadek. Ale to nie była nasza wina”, zastrzegła w wywiadzie dla serwisu Pomponik. Dodała, że druga strona również została w wyniku zdarzenia bardzo mocno poturbowana. Co było przyczyną tragedii? Tego Regina Rosłaniec Bavcevic nie zdradziła. Dodała jedynie, że nie chce mówić o karze, ponieważ same skutki wypadku były bardzo dotkliwe i że „nikt nie chciał źle”. Jak zdarzenie to zmieniło jej życie? „Na nowo się urodziłam. To był 2013 rok o godzinie 13... I tak dalej. Jechałam na koncert do Słowenii. Same trzynastki. Myślę, że to jest szczęśliwa liczba dla mnie, bo żyję”, stwierdziła wprost. Czytaj także: Był gwiazdą telewizji, nie chce słyszeć o powrocie do mediów. Przemysław Kossakowski wybrał zupełnie inny zawód The Voice Senior 5: Halina Frąckowiak, Regina Rosłaniec Bavcevic, finał, 17.02.2024 rok Regina Rosłaniec Bavcevic: lekarze przez przypadek wykryli u niej groźną chorobę Widzowie byli świadkami podziękowań po jednym z wykonań pani Reginy. Skierowała je do lekarzy. Jak wyjaśniła, miało to związek z dolegliwościami zdrowotnymi, z którymi zmaga się od dłuższego czasu, dotyczą one problemów z chodzeniem. Sytuacja stawała się dramatyczna, ponieważ artystka – jak sama mówi – traciła władzę w nogach. Specjaliści w Chorwacji stwierdzili, że ma to związek z wypadkiem, który przeżyła w 2013 roku. Ale gdy przyjechała do Polski na nagrania „The Voice Senior”, poddała się badaniom. Planowała zrobić je dopiero pod koniec pobytu, ale ostatecznie przeprowadzono je wcześniej. „Okazało się, że mam niebanalną chorobę i że muszę się długo leczyć na nią. Częściowo już jestem, że tak powiem, po zabiegach i ci ludzie mi strasznie pomogli. Cała ekipa oddziału naczyniowego w Olsztynie, który jest świetny. Może dlatego tak dobrze mnie wyleczyli, żebym doszła do tego finału (śmiech)”, zwierzyła się wokalistka. Choroba miała bardzo duży wpływ na codzienne funkcjonowanie pani Reginy. Była coraz bardziej nieszczęśliwa, traciła siły z roku na rok. „Ja nie mogłam chodzić. I wielu lekarzy nie wiedziało, co mi jest. Gdy przyjechałam tu do Polski to okazało się, że to w ogóle nie jest to, co lekarze w Chorwacji myśleli, naprawdę, że to jest zupełnie inne źródło i poważne, i zaczęli mnie prawidłowo leczyć. Mam nadzieję, że to się dobrze wszystko skończy”. A na co zamierza przeznaczyć nagrodę pieniężną? Tego jeszcze nie wie. Jest pewna, że kupi sobie flakon ulubionych perfum oraz planuje... wizytę u kosmetyczki! Ponadto chciałaby wynagrodzić rodzinie czas rozłąki. A czy zamierza po zwycięstwie bywać częściej w Polsce? Jak najbardziej. Czytaj także: Dorota Wellman tyle o synu nie powiedziała jeszcze nigdy. Zdradziła, że nie mieszka sam The Voice Senior 5: Regina Rosłaniec Bavcevic ze statuetką, finał, 17.02.2024 rok
Od 40 lat żyje poza Polską, mąż jest jej wielką siłą. Odsłaniamy tajemnice Reginy Rosłaniec Bavcevic
Zwyciężczyni „The Voice Senior” to niezwykła kobieta i arystka
Cóż to był za wieczór! Za nami finał piątej edycji uwielbianego przez widzów show. To właśnie ich decyzją zwyciężczynią „The Voice Senior” 2024 została Regina Rosłaniec Bavcevic z drużyny Haliny Frąckowiak. Po ogłoszeniu werdyktu nie zabrakło łez wzruszenia, gratulacji i wielkiego fetowania. Co wiemy o laureatce widowiska? Regina Rosłaniec Bavcevic wygrała The Voice Senior 5. Podziękowała mężowi i rodzinie Już na etapie „Przesłuchań w ciemno” przyciągała uwagę swoją energią i wspaniałym głosem. Regina Rosłaniec Bavcevic dała się poznać jako kobieta z niezwykłą, silną osobowością i pasją, która postanowiła zawalczyć o marzenia. Udało jej się: w finale „The Voice Senior” 5 nie miała sobie równych! Jak się okazuje, dla zwyciężczyni była to bardzo symboliczna chwila – dzięki temu na nowo uwierzyła w siebie. „Udział w programie to mój powrót na scenę po paru latach. Odzyskałam wiarę w siebie i w to, że muzyka nie zna lat. I dopóki mamy tego świadomość, podążajmy za tym głosem mimo przeciwnościom losu. Czuję się spełniona, szczęśliwa, otulona miłością znanych i nieznanych mi ludzi... Dostałam tyle pięknych słów, myśli, opinii od wielu z nich. Niektóre wzruszały mnie do łez. Dziękuję wam za nie”, mówiła wyraźnie wzruszona Regina Rosłaniec Bavcevic po tym, jak ogłoszono werdykt. Nagrodą w show była statuetka dla „Najlepszego Głosu” oraz 50 tysięcy złotych. Po ich odebraniu zwyciężczyni postanowiła zwrócić się do tych, na których bezwarunkowe wsparcie mogła liczyć w każdej sytuacji, od początku swojej przygody w muzycznym programie TVP. „Dziękuję mojemu mężowi Josko za cierpliwość, bo przez ostatnich 6 miesięcy nie miałam czasu, żeby ugotować mu obiad (śmiech). Dziękuję mojej najbliższej rodzinie, która dbała o mnie i wspierała mnie. Dziękuję pani Halinie Frąckowiak, mojej mentorce, którą nazywam Aniołem Stróżem”, wymieniała poruszona Regina Rosłaniec Bavcevic. Czytaj także: Był gwiazdą telewizji, nie chce słyszeć o powrocie do mediów. Przemysław Kossakowski wybrał zupełnie inny zawód View oEmbed on the source website The Voice Senior 5: Rafał Brzozowski, Marta Manowska, Regina Rosłaniec Bavcevic, tuż po ogłoszeniu werdyktu Regina Rosłaniec Bavcevic ze statuetką „The Voice Senior 5” Kim jest Regina Rosłaniec Bavcevic? Mąż, dzieciństwo, rodzina Regina Rosłaniec Bavcevic już od dziecka wykazywała wrażliwość na dźwięki. Pierwsze próby wokalne były nieodłącznie związane z... kablem od żelazka, służącym jej za mikrofon. W swoim otoczeniu miała osobę, którą traktowała jak swego rodzaju mentorkę: starszą siostrę, która uczęszczała do szkoły muzycznej. Nie mogło być inaczej: mała Regina również poszła tą ścieżką i zapisała się do placówki dydaktycznej, dokładniej do klasy skrzypiec. Jej kariera rozpoczęła się na dobre na studiach w Krakowie, gdy wzięła udział w jednym z konkursów piosenki. W jury zasiadły wówczas uznane w świeciem muzyki osobistości, jak Wojciech Młynarski i Marek Grechuta. Nie mieli wątpliwości, że Regina Rosłaniec Bavcevic to diament wokalny. Stała się objawieniem. Dzięki temu podpisała kontrakt w Jugosławii i zaczęła występować w hotelach. A co wiemy o jej życiu prywatnym? Jeden z koncertów (w Splicie) miał dla niej szczególne znaczenie: w jego trakcie poznała bowiem Josko, Chorwata, który stał się miłością jej życia. Dla niego porzuciła Polskę i przeniosła się do tego bałkańskiego kraju. Mieszka tam i tworzy już od niemal czterech dekad! Ostatni czas nie był dla pani Reginy najłatwiejszy, z powodów osobistych musiała przerwać muzyczne aktywności. Przełomem i wielki powrotem na scenę był dla niej właśnie udział w „The Voice Senior”... I – jak można wnosić po komentarzach – była to świetna decyzja, ponieważ widzowie nie mieli wątpliwości, że to Regina Rosłaniec Bavcevic jest najlepszym głosem wśród dojrzałych osób, które stanęły na tej słynnej scenie! Dla wszystkich fanów formatu mamy dobre wiadomości: już za tydzień o 20.00 na TVP2 ruszy siódma edycja „The Voice Kids”, w której po raz kolejny będziemy mogli śledzić zmagania najmłodszych... Czytaj także: Dorota Wellman tyle o synu nie powiedziała jeszcze nigdy. Zdradziła, że nie mieszka sam View oEmbed on the source website The Voice Senior 5, Regina Rosłaniec Bavcevic, Przesłuchania w ciemno
Tak dziś wygląda jedyne dziecko Haliny Frąckowiak. Kim jest Filip?
Gdy poznał prawdę, nie mógł uwierzyć. Chciał poznać ojca...
Halina Frąckowiak poznała dziennikarza, Józefa Szaniawskiego, pod koniec lat 70. minionego wieku. Z czasem mężczyzna został jej mężem, a 4 grudnia 1980 roku zakochani doczekali się syna, Filipa, który był dopełnieniem ich udanego związku. Rodzinie nie było jednak długo dane cieszyć się szczęściem, a Filip Frąckowiak z dnia na dzień pozbawiony został ojca. Józef Szaniawski trafił do więzienia. Kim jest syn małżonków? Aby go lepiej poznać należy się zagłębić w historię miłości jego rodziców... Filip Frąckowiak został wychowany bez ojca Po niespełna pięciu latach od narodzin dziecka, Józef Szaniawski został aresztowany przez ówczesne władze. Powodem zatrzymania miała być rzekoma współpraca z CIA. Halina Frąckowiak nie mogła się pogodzić z faktem, że jej ukochany opuści więzienie dopiero za dziesięć lat. Dlatego wykorzystała wszelkie możliwe kontakty i znajomości, aby spotkać się z generałem Czesławem Kiszczakiem. Była przekonana, że tylko on jest w stanie uwolnić jej męża z aresztu. Podczas spotkania Kiszczak obiecał piosenkarce, że sąd podczas procesu zlituje się nad jej mężem i wyda łagodny wyrok. W zamian generał zażyczył sobie, aby gwiazda wystąpiła na Festiwalu Piosenki Żołnierskiej w Kołobrzegu. Wokalistka oczywiście przystała na jego propozycję. Niestety, generał ją oszukał i dziennikarz był zmuszony pozostać w więzieniu przez kolejnych kilka lat. Józef Szaniawski opuścił mury więzienia w grudniu 1989 roku, zaraz po tym, jak został uniewinniony przez Sąd Najwyższy. Syn Haliny Frąckowiak stracił ojca tak naprawdę z dnia na dzień i przez wiele lat nie był świadomy, że przebywa on w areszcie. Artystka wmawiała dziecku, że jego ojciec wyjechał zagranicę, w ten sposób chciała zaoszczędzić jedynakowi dodatkowych trosk. Gwiazda była na tyle zdeterminowana, że kupowała w „Pewexie” prezenty dla malca, mówiąc, że przyjechały one z zagranicy, a ich nadawcą był ojciec chłopca. Czytaj także: „Jest moją pierwszą i ostatnią żoną”. Roberta Górskiego i Monikę Sobień połączyła wielka miłość! Filip Frąckowiak, syn Haliny Frąckowiak i Józefa Szaniawskiego, 16.05.2005 rok Halina Frąckowiak, Filip Frąckowiak, Warszawa, Człowiek Roku 2004, 07.01.2005 rok Syn Haliny Frąckowiak przyjął nowe nazwisko. Dlaczego je zmieniono? W celu ochrony syna, Halina Frąckowiak i Józef Szaniawski zdecydowali się na radykalny krok. Postanowili, że zmienią nazwisko jedynaka na rodowe matki. W ten sposób Filip Szaniawski stał się Filipem Frąckowiakiem. Rodzice po prostu obawiali się reakcji społeczeństwa wobec dziecka po aresztowaniu i skazaniu jego ojca. Dlatego zmieniając synowi nazwisko chcieli zaoszczędzić mu dodatkowych krzywd i upokorzeń, wynikających z awersji do osób skazanych. Mimo że syn był wychowywany bez ojca, nie utracił z nim kontaktu. Wręcz przeciwnie! Ich relacja umocniła się po wyjściu Józefa Szaniawskiego na wolność. Trzy miesiące po opuszczeniu więzienia przez mężczyznę jego żona uległa groźnemu wypadkowi samochodowemu. Przez kolejne osiem miesięcy musiała przebywać w szpitalu. Wtedy to role się odwróciły i synem Filipem zajął się ojciec. Czytaj także: Zanim Krzysztof Ibisz został prezenterem, próbował swoich sił w Sejmie. Tak wspomina swoją przygodę z polityką Halina Frąckowiak, Filip Frąckowiak, pokaz kolekcji Teresy Rosati, Warszawa, 21.02.2006 rok Nagła śmierć ojca kolejnym ciosem dla syna Filipa. Jak zmarł Józef Szaniawski? Dziennikarz Józef Szaniawski zmarł w 2012 roku w dosyć tajemniczych okolicznościach. Według fakt.pl mężczyzna miał zginąć podczas samotnej wędrówki po Tatrach. „Rankiem 4 września 2012 roku wiozłem Franka (syn Filipa - przyp. red.) do przedszkola, kiedy zatelefonował tata. Mówił, że właśnie dotarł na szczyt Świnicy. Z zachwytem opowiadał o spowitych w słońcu Tatrach. Szlak na Świnicę znał świetnie, aura dopisywała, był odpowiednio ubrany”, wyznał w jednym z wywiadów Filip Frąckowiak. Co się stało? Józef Szaniawski zginął w wyniku upadku do Dolinki pod Kołem, gdy schodził po zdobyciu wspomnianego szczytu w kierunku Zawratu. Jego pogrzeb odbył się 15 września 2012 w bazylice archikatedralnej św. Jana Chrzciciela w Warszawie. Szczątki mężczyzny spoczęły w Alei Zasłużonych na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach. Aby upamiętnić swojego ojca, Filip Frąckowiak wydał jego biografię „Józef Szaniawski. Ostatni więzień polityczny PRL”. Czytaj także: Tak Małgorzata Socha świętowała z mężem 14. rocznicę ślubu! Pokazała czułe zdjęcia Halina Frąckowiak, Filip Frąckowiak, Warszawa, klub Hybrydy, 20.11.2007 rok Halina Frąckowiak, Filip Frąckowiak, Warszawa, 16.09.2015 rok Filip Frąckowiak poszedł w ślady ojca i został dziennikarzem. Jest szczęśliwym mężem i ojcem 41-latek jest absolwentem stosunków międzynarodowych Coolegium Civitas. W latach 2004-2011 był dziennikarzem w redakcji zagranicznej w TVP. Od 2012 roku pozostaje dyrektorem Izby Pamięci Płk. Ryszarda Kuklińskiego. Od 2014 roku jest również radnym m.st. Warszawy, wiceprzewodniczącym Komisji ds. Nazewnictwa Miejskiego. Współtworzył także miesięcznik „Stosunki międzynarodowe” i publikuje felietony na łamach „Naszego Dziennika”. W 2014 roku Filip Frąckowiak zawarł związek małżeński i doczekał się dwójki dzieci - syna Franciszka i córki Zofii. Mężczyznę często można spotkać na różnych wydarzeniach kulturalnych, gdzie dumnie towarzyszy swojej mamie. Czytaj także: Joanna Jabłczyńska niedawno przeszła operację: „Miałam nadzieję, że rozwiąże mój problem” Filip Frąckowiak, syn Haliny Frąckowiak i Józefa Szaniawskiego, Warszawa, 10.07.2020 rok
Po festiwalu w Opolu wszyscy mówili o metalowej zbroi Haliny Frąckowiak. Historia sukienki, która wywołała szok wśród Polaków
Ten występ artystki przeszedł do historii
To była bez wątpienia jednak z najbardziej kontrowersyjnych i szokujących kreacji, które w tamtych latach zostały zaprezentowane na festiwalu w Opolu. Kiedy Halina Frąckowiak pojawiła się na scenie w kontrowersyjnym i kusym stroju, obecnych pod sceną widzów wprawiła w osłupienie, a organizatorzy wpadli w panikę. Młodej wokalistki w tej szokującej kreacji nie miała szansy zobaczyć jednak widownia przed telewizorami, bowiem Frąckowiak pokazywana była przez operatorów jedynie w zbliżeniach. Ostatnia aktualizacja tekstu: 02.01.2024 Strój Haliny Frąckowiak przeszedł do historii "Dla mnie zawsze było istotne, jak się prezentuję na scenie", mówiła po latach w wywiadzie dla VIVY! Halina Frąckowiak, która od pierwszych chwil na scenie lubiła być awangardowa i wyróżniać się poprzez swoje kostiumy. Był 1970 rok, kiedy 23-letnia wokalistka pojawiła się na opolskiej scenie w imponującej, niezwykle odważnej wówczas sukience z miedzianozłotej blachy i wraz z zespołem ABC wykonała utwór "Barwy ziemi". Na tamte czasy był to projekt rewolucyjny, wyprzedzający myślenie o modzie o kilka dekad. Na tę metalową "zbroję" składały się kusa spódniczka i stanik oraz łączące i oplatające górną, oraz dolną część kostiumu artystycznie powyginane pręty. Autorką projektu była Barbara Hoff, która zdążyła przygotować dla Haliny Frąckowiak również kilka innych strojów, aczkolwiek ten z 1970 roku w Opolu wywołał najwięcej zamieszania. Kilka lat później widzowie mogli zauważyć podobne projekty w pop-kulturze, m.in. słynne metalowe bikini księżniczki Lei z filmu "Powrót Jedi" z 1983 r. lub kostium-zbroję, w której Whitney Houston wystąpiła w filmie „Bodyguard”, tymczasem pomysł na oryginalny kostium dla Haliny Frąckowiak był inspiracją zaczerpniętą z magazynu "Vogue". Po latach artystka i jej projektanta pamiętają ten moment inaczej, Halina Frąckowiak wspominała, że to ona podczas przeglądania magazynu zobaczyła metalową sukienkę, którą zachwycona pokazała Barbarze Hoff. Projektantka pamięta, że było odwrotnie, ale najważniejszym punktem w tej historii jest fakt, że obie panie poczuły wielki zapał do tego projektu i na zawsze zapisały się nim w historii występów na opolskiej scenie. Dla Haliny Frąckowiak występ w oryginalnej kreacji był debiutem na Krajowym Festiwalu Piosenki Polskiej i trampoliną do sławy, a dla projektantki dzieła znakomitą reklamą. "Moja sukienka była o wiele skromniejsza niż ta z gazety. A i tak w Opolu zastanawiano się, czy mogę w takim stroju wystąpić. Poruszenie było niesamowite. Próbowano mnie podglądać, jak się przebierałam. Zabawne to wszystko było", wspominała Halina Frąckowiak w rozmowie z Aliną Mrowińską dla magazynu VIVA!. Zobacz też: Zbigniew Nienacki: blagier i mitoman. Podawał kilka wersji swojego życiorysu. Tajemnice Pana Samochodzika Halina Frąckowiak. VIII Krajowy Festiwal Polskiej Piosenki, Opole 1970 r. Historia sukienki, która wywołała szok wśród Polaków Do wykonania sukienki trzeba było zaprosić metaloplastyka, o czym Barbara Hoff opowiedziała w rozmowie z Anną Pelką, autorką książki "Teksas-land. Moda młodzieżowa w PRL". "Znalazłam metaloplastyka, który mi to na nią zrobił. On to po prostu na nią kuł, robił w całości z prawdziwej blachy w kolorze złotym", opisywała projektantka. "To było jakby uszyte z materiału, ale tak naprawdę było z blachy. Do tego były złote łańcuszki, które łączyły wszystkie te elementy w całość, złota obroża na szyję i bransolety na rękach", dodała. Cały projekt nie należał do najłatwiejszego w wykonaniu, wyzwanie stanowiły także brzegi blachy, na których trzeba było wykonać niewidoczne zagięcia, tak aby artystka nie zraniła się swoim kostiumem podczas występów na scenie. A w jaki sposób Halina Frąckowiak ubierała się w swoją "zbroję"? Sukienka miała zaprojektowane specjalne zamki, które ułatwiały włożenie stroju. Całość podkreślały zaprojektowane przez Hoff złote, sznurowane do kolan sandały. "Czułam, że mam rewelacyjną metalową zbroję", wspominała ze śmiechem Halina Frąckowiak, która podkreślała, że w takiej awangardowej wersji czuła się świetnie. Wokalistka nie zgodziła się jednak na jeden pomysł Barbary Hoff. "Chciała, żebym miała japońskie uczesanie, z takim stojącym warkoczem na czubku głowy", wspominała w wywiadzie dla VIVY!. Ostatecznie artystka miała podczas występu luźno rozpuszczone włosy, bez specjalnie układanego uczesania. Metalowy kostium młodej artystki wywołał niemałe poruszenie. Organizatorzy przez chwilę zastanawiali się, czy Frąckowiak może w takim stroju wystąpić. Ostatecznie wyrażono zgodę, ale sukienkę w całej jej okazałości mogła oglądać tylko obecna na wydarzeniu publiczność. Telewidzowie widzieli wyłącznie kadry ze zbliżeniami na samą twarz piosenkarki. Operatorzy kamery dostali bowiem nakaz filmowania Haliny Frąckowiak z bardzo bliska albo z bardzo daleka. Strój miał odsłaniać za dużo jak na standardy telewizji lat 70. Czytaj też: Daniel Olbrychski i Jan Englert rywalizowali o względy tej samej kobiety! Atmosferę podgrzewał Kazimierz Kutz <iframe allow="autoplay; clipboard-write; encrypted-media; picture-in-picture; web-share" allowfullscreen="true" frameborder="0" height="497" scrolling="no" src="https://www.facebook.com/plugins/post.php?href=https%3A%2F%2Fwww.facebook.com%2Fpermalink.php%3Fstory_fbid%3Dpfbid026SUynAJQ9REuKBskw1pFN33Sx85p8xDYEQdUzNS3FhVEaujCy76bhxTEqn9yHYMBl%26id%3D107904837231554&show_text=false&width=500" style="border:none;overflow:hidden" width="500"> Co stało się z metalową sukienką Haliny Frąckowiak? Po pewnym czasie zbroja trafiła do metaloplastyka, tego samego, który ją tworzył, do czyszczenia. Halina Frąckowiak wspominała, że straciła jednak z tym panem kontakt i ostatecznie nie wiedziała, gdzie powinna się o swój strój upomnieć. "Po wielu latach trafiłam do metaloplastyka, który zajmował się jej czyszczeniem. Chciałam ją nawet kupić, ale pan mi powiedział, że się rozsypała i ten kawał blachy leży gdzieś w strzępach. Bardzo chciałam mieć ją w każdym stanie, później zrekonstruować, ale niestety, metaloplastyk nawet mi jej nie pokazał", wspominała na łamach VIVY! artystka. "Widać te kostiumy były tak znaczące, że każdy chciał je zatrzymać dla siebie. Zbroja przepadła – pogodziłam się z tym", dodała w rozmowie z "Gazetą Wrocławską". Zobacz też: Był późnym ojcem, ludzie brali go za dziadka – słynny bard Przemysław Gintrowski kochał życie rodzinne Halina Frąckowiak, sesja dla magazynu VIVA! grudzień 2016
Ukochany porzucił Halinę Frąckowiak dla Anny Chodakowskiej. Przyjaźń kobiet jednak przetrwała
Dla ukochanego artystka zrezygnowała z wyjazdu do Włoch
Kiedy w 1970 roku poznała Krzysztofa Bukowskiego, była początkującą wokalistką. Halina Frąckowiak i młodziutki student łódzkiej filmówki szybko zrozumieli, że łączy ich coś więcej niż tylko przyjaźń... Przez kilka lat żyli w szczęśliwym związku, dopóki ukochany artystki nie zapałał uczuciem do... jej przyjaciółki, Anny Chodakowskiej. Halina Frąckowiak i Krzysztof Bukowski – jak się poznali? Zanim zasłynęła jako utalentowana solistka w 1972 roku, Halina Frąckowiak współpracowała między innymi z grupą ABC Andrzeja Nebeskiego. W trakcie jednego z koncertów promujących debiutancką płytę zespołu w 1970 roku, artystka, która wówczas miała 23 lata, zobaczyła na widowni studenta łódzkiej filmówki, Krzysztofa Bukowskiego. „Zobaczyłam go i wiedziałam, że przyszedł do mnie. Po koncercie zaproponował mi, żebym zagrała w jego filmie. Kończył studia i ten film miał być jego pracą absolutoryjną. Zgodziłam się”, opisywała w rozmowie z Galą początki ich znajomości. Para zaprzyjaźniła się. Nawet na planie etiudy „Julia” nic jeszcze nie wskazywało, że połączy ich coś znacznie więcej. „On wyjechał na trzy miesiące i sądziłam, że to będzie koniec. Kiedy wrócił, przyszedł na mój koncert i powiedział, że wszędzie widział moją twarz”, wyznała po latach Halina Frąckowiak. Jednak po roku znajomości okazało się, że żadne z nich nie wyobraża już sobie życia osobno. Artystka zrezygnowała nawet z półrocznego wyjazdu do Włoch, by nie rozstawać się z ukochanym. Jak podkreślała wówczas w wywiadach: wybrała miłość. Czytaj też: Uroczystość była owiana tajemnicą. Jolanta i Aleksander Kwaśniewscy po 26 latach wzięli drugi ślub Halina Frąckowiak Krzysztof Bukowski porzucił Halinę Frąckowiak dla jej przyjaciółki Niestety, choć relacja Haliny Frąckowiak i Krzysztofa Bukowskiego przez pewien czas była piękna i układała się szczęśliwie, to nie okazała się trwała. Po sześciu latach spędzonych razem reżyser zostawił ukochaną dla... jej przyjaciółki, aktorki Anny Chodakowskiej. Choć w latach 70. i 80. była ona jedną z najpopularniejszych polskich aktorek, to jak sama wyznała, zanim poznała partnera koleżanki, miała skłonności do „pójścia w kierunku szmiry”. „Krzysztof kilkakrotnie ściągał mnie z tej złej drogi. Nauczył mnie, że bez względu na honorarium trzeba przyjmować tylko te propozycje, które posuwają aktora do przodu, a nie tylko w latach”, wyjaśniła w rozmowie z Tygodniowym Ilustrowanym Magazynem TIM. Krzysztofa Bukowskiego i Annę Chodakowską przez długi czas uważano za jeden z najciekawszych artystycznych duetów. Stworzyli razem kilka widowisk telewizyjnych i spektakli, aktorka pojawiła się także w reżyserowanym przez partnera musicalu „Kolęda Nocka” w 1980 roku. Kiedy zakochani odbywali pięciomiesięczne tournée „Kolędy Nocki" po Stanach Zjednoczonych, wybrała się z nimi również... Halina Frąckowiak. Okazuje się, że artystka nie zakończyła znajomości z przyjaciółką, mimo że przez nią rozpadł się jej związek. Z byłym partnerem także pozostała w przyjacielskich stosunkach, aż do jego śmierci w 2001 roku. Panie przyjaźnią się do dziś. Anna Chodakowska i Krzysztof Bukowski doskonale rozumieli się jako artyści, a także łączyło ich podobne podejście do życia. Oboje nie chcieli mieć dzieci. Podobno był to także jeden z powodów, dla których reżyser zostawił Halinę Frąckowiak. Artystka bardzo chciała zostać matką, a on nie wyobrażał sobie siebie w roli rodzica. Druga ukochana od razu oznajmiła mu, że nie wyobraża sobie zmieniania pieluch lub odprowadzania dziecka do przedszkola, czym od razu go ujęła. Zobacz także: Piotr Fronczewski od kilku dekad zachwyca z ekranów. Gorzko podsumowywał lata spędzone na planach zdjęciowych... Anna Chodakowska, 1974 rok Anna Chodakowska, „Herbaciany zapach róż” - promocja książki, 08.06.2004 rok Halina Frąckowiak, Finał programu "Szansa na sukces. Opole 2023" Halina Frąckowiak, „Wielki Test z Historii. Chrzest Polski”, 11.04.2016 rok Anna Chodakowska, 2015 rok
Anna Chodakowska uchodziła za femme fatale. Odbiła ukochanego Halinie Frąckowiak, ale nie zniszczyło to ich relacji
Cała trójka jeździła nawet razem na tournée
Anna Chodakowska była jedną z najbardziej znanych i cenionych aktorek lat 70. i 80. To ona grała „Balladynę” w słynnym spektaklu Adama Hanuszkiewicza, w którym aktorzy pojawiali się na motocyklach Honda. Była też bardzo współczesną Antygoną, w dżinsach i w czarnym podkoszulku. Pięknie śpiewała poezję Edwarda Stachury i na pewno przyczyniła się do spopularyzowania jego twórczości. Anna Chodakowska nie miała klasycznej urody, ale bardzo się podobała. Miała seksapil, aktorską charyzmę, była wyrazista, z temperamentem. Uchodziła za femme fatale. W końcu lat 80. mówiono o jej romansie z Krzysztofem Ibiszem, wtedy początkującym aktorem, młodszym od Chodakowskiej o 17 lat. Jak to się stało, że Anna Chodakowska odbiła męża Halinie Frąckowiak, jak potoczyło się życie aktorki? Anna Chodakowska była odkryciem Adama Hanuszkiewicza Anna Chodakowska urodziła się w 1948 roku w Warszawie. Była bardzo kochanym i rozpieszczanym dzieckiem. Miała poczucie, że wszystko jest możliwe i osiągalne, a świat należy do niej. Świetnie się uczyła, zwyciężała w olimpiadach sportowych, była zawsze akceptowana i chwalona. Sama przyznawała, że od dziecka miała zakodowany egocentryzm. Pierwszym zderzeniem z rzeczywistością był egzamin do szkoły teatralnej. Dostała się za drugim razem. Opiekunem jej roku był bardzo wymagający Tadeusz Łomnicki, ale Anna Chodakowska uchodziła za zdolną aktorkę. Jeszcze na studiach zaczęła z wysokiego C - zagrała Antygonę, to był jej dyplom i pierwsza duża rola w teatrze. Należała do aktorek nazywanych teatralnym odkryciem Adama Hanuszkiewicza i z jego teatrem — Narodowym związała swoje losy na długie lata. Filmowe role w „Bestii”, „Widziadle”, ale też serialach „Znaki szczególne” i „Czterdziestolatek” sprawiły, że postrzegano ją jako femme fatale, kobietę, która uwodzi mężczyzn i ściąga na nich kłopoty. Ogromną popularność przyniosła jej rola prostytutki - Renaty Glinickiej w hicie początku lat 90. serialu w „W labiryncie”. W książce „Demony seksu” Krzysztofa Tomasika wspominała: W trakcie emisji „Labiryntu” miałam straszne branie. (…) Zaczepiali mnie mężczyźni: „Pani Renato!”. Odpowiadałam, że mam na imię Anna, a oni swoje: „Pani Renato, ja to bym z panią na koniec świata”. Zobacz też: Renata Pękul była gwiazdą serialu „W labiryncie”. Teraz gra w popularnym „Klanie”. Jak ułożyło jej się życie? Studenckie małżeństwo, dopiero potem wielka miłość Szybko wyszła za mąż. Jeszcze jako studentka zakochała się w Henryku Rozenie. Był aktorem, ale zagrał mało ról, wyspecjalizował się w reżyserii radiowej i na tym polu odnosił sukcesy. Ich małżeństwo szybko się rozpadło. Po latach aktorka mówiła, że mieli inne spojrzenie na życie i sztukę. I było im ze sobą nie po drodze. Było to chyba typowe studenckie małżeństwo, szybko zweryfikowało je codzienne życie. Ona robiła błyskotliwą karierę w Warszawie, w teatrze Hanuszkiewicza, on nie znosił stolicy, wyjechał do teatru w Rzeszowie. Ale prawda jest też taka, że gdy się rozstawali, Anna Chodakowska była już zakochana w innym aktorze i reżyserze — Krzysztofie Bukowskim. Okazał się miłością jej życia. Krzysztof Bukowski był mężem Haliny Frąckowiak Krzysztof Bukowski nie był sam. W 1972 roku został mężem znanej piosenkarki Haliny Frąckowiak. Wokalistka tak opowiadała o spotkaniu z Krzysztofem: „Śpiewaliśmy z ABC w Sopocie, a on przyszedł na ten koncert. Zobaczyłam go i wiedziałam, że ten mężczyzna przyszedł do mnie. Po koncercie Krzyś zaproponował mi, żebym zagrała w jego filmie. Kończył studia i ten film miał być jego pracą absolutoryjną. Zgodziłam się. Na planie zaprzyjaźniliśmy się. Potem on wyjechał na trzy miesiące i sądziłam, że to będzie koniec. Kiedy wrócił, przyszedł na mój koncert i powiedział, że wszędzie widział moją twarz". Halina Frąckowiak była naprawdę zakochana, zrezygnowała nawet z występów we Włoszech, żeby nie rozstawać się z ukochanym. Mówiła wtedy, że wybrała miłość, ale po kilku latach w małżeństwie zaczęły pojawiać się rysy. Piosenkarka chciała mieć rodzinę, dzieci. Krzysztof Bukowski nie widział siebie w roli ojca, nie zależało mu na tym. Chciał tworzyć, pracować. Halina Frąckowiak, Sopot 1984 r. Anna Chodakowska stworzyła z Krzysztofem Bukowskim duet w życiu i na scenie Anna Chodakowska doskonale podzielała jego wartości. Jej też nie zależało na tym, żeby zostać mamą i założyć większą rodzinę. „Mnie nigdy nie bawiło ząbkowanie, raczkowanie, dojrzewanie i tak dalej. Ja po prostu lubię dorosłych ludzi, a najbardziej... dojrzałych i dorosłych mężczyzn. Nie mam dziecka, bo nie mam ochoty kształtować nowego człowieka. Chciałabym przeżyć sam akt macierzyństwa, ale nie chcę wychowywać kogoś na swoje podobieństwo, bo dosyć mam samej siebie", mówiła w książce Krzysztofa Tomasika. "Może macierzyństwo rozbudziłoby we mnie takie potrzeby. Na wszelki wypadek wolę nie próbować". Podobali się sobie z Krzysztofem Bukowskim, a uczuciu na pewno sprzyjały wspólne przekonania. Stali się jednym z najbardziej znanych duetów artystycznych, stworzyli słynny spektakl „Msza Wędrującego” z wierszami i piosenkami Edwarda Stachury. To było wielkie wydarzenie, jeździli z "Mszą..." po całej Polsce. Anna Chodakowska zagrała ten spektakl ponad trzy tysiące razy, jeszcze kilka lat temu był pokazywany w teatrze "Kamienica". Zagrała też w musicalu „Kolęda nocka” w reżyserii swojego partnera. To z tego spektaklu pochodzą takie hity, takie jak m.in. „Psalm stojących w kolejce”. Jedną z ich ostatnich wspólnych prac był spektakl „Kasandra”, na podstawie powieści słynnej niemieckiej pisarki, Christy Wolf. Czytaj też: Tak dziś wygląda jedyne dziecko Haliny Frąckowiak. Kim jest Filip? Anna Chodakowska, 1974 r. Jak układały się relacje z Haliną Frąckowiak? Czy Halina Frąckowiak mogła uratować swoje małżeństwo z Krzysztofem Bukowskim? Trudno wyrokować. Para zamierzyła się rozwieść, pojawienie się Anny Chodakowskiej tylko przypieczętowało tę decyzję. Jako małżeństwo rozstali się w 1979 roku, jako ludzie pozostali przyjaciółmi. Mogli zawsze ze sobą otwarcie porozmawiać, zwierzyć się. Halina Frąckowiak zaśpiewała piosenki do dyplomowego filmu Krzysztofa Bukowskiego, poświęconego Krzysztofowi Komedzie. Była już wtedy z kim innym, ze znanym dziennikarzem Józefem Szaniawskim, w 1980 roku urodziła wymarzone dziecko - syna Filipa. Dobrze układały się też relacje Haliny Frąckowiak i Anny Chodakowskiej, były razem na występach w USA, gdy się spotykają "rozmawiają, jakby widziały się wczoraj". Halina Frąckowiak, sesja dla magazynu VIVA! grudzień 2016 Z kolei Anna Chodakowska i Krzysztof Bukowski byli oryginalną parą. Kochali się, ale nie mieszkali razem. Aktorka nazywała partnera swoim narzeczonym. „Mam narzeczonego, który wprawdzie nie mieszka, lecz pomieszkuje ze mną. Taki siedmioletni narzeczony to prawie jak mąż tuż przed pierwszą sprawą rozwodową. Trzeba być bohaterem, żeby tyle przetrwać. Jednak wspólnie interesują nas różne rzeczy. I to jest fajne”, mówiła w rozmowie z końca lat 80. Anna Chodakowska i Krzysztof Bukowski byli razem do śmierci reżysera w 2001 roku. Ale ich związek przechodził różne koleje. W końcu lat 80. plotkowano o romansie Anny Chodakowskiej i Krzysztofa Ibisza, oboje byli wtedy aktorami warszawskiego Teatru Studio. Grali razem, także w filmie, w hicie Jacka Bromskiego „Sztuka kochania”, byli tam kochankami w odważnej scenie miłosnej. Anna Chodakowska rozbierała się dla filmu, ale do scen erotycznych prosiła zwykle o dublerkę. Tym razem wystąpiła sama, co oczywiście o niczym nie przesądza. Żadne z nich nigdy nie odniosło się do pogłosek o romansie. Przedwczesna śmierć Krzysztofa Bukowskiego była szokiem dla wszystkich. Reżyser zmarł w 2001 roku, miał zaledwie 51 lat. Anna Chodakowska już na stałe z nikim się nie związała. Mieszka sama, z kotami, walczy o prawa zwierząt. "Chętnie zaadoptowałabym jakiegoś pana, ale oprócz silnego ramienia musiałby on być interesujący i miły. Powinien też mieć autorytet i jakąś tajemnicę. Okropne są związki, w których ludzie tak się poznają, tak są blisko siebie, że wydają się być rodzeństwem. Taka miłość jest niesmaczna - przypomina związek kazirodczy. Niedobrze też, gdy mężczyznę i kobietę łączy tylko seks i wspólne interesy. Ale ja już nie szukam kontaktów erotycznych, bo mnie to śmieszy. (...) Miałam tak wspaniały życiorys erotyczny, że mnie to już może śmieszyć", zwierzała się kilka lat temu Zobacz też: „Nie byłem gotowy na dzieci”. Janusz Józefowicz w szczerym wyznaniu o ojcostwie
Halina Frąckowiak i Józef Szaniawski nie byli małżeństwem, ale bardzo się kochali
Halina Frąckowiak to jedna z najpopularniejszych polskich piosenkarek. Można ją było niedawno zobaczyć na koncercie „Murem za polskim mundurem” w TVP. Nie wszystkim się on podobał, ale Halinę Frąckowiak zawsze ludzie witają ciepło. Ona też była zadowolona, że wzięła udział w gali. Halina Frąckowiak i Józef Szaniawski poznali się na początku lat 80. Długo nie wiedziała, że jej ukochany konspiruje, dla niej wychodził z teczką do pracy, był dziennikarzem w Polskiej Agencji Prasowej. Kiedy został aresztowany za współpracę z Radiem Wolna Europa, Halina Frąckowiak jeździła do niego na każde widzenie do więzienia na Rakowiecką w Warszawie. Jako gwiazda budziła u strażników sensację. Halina Frąckowiak i Józef Szaniawski: nie byli małżeństwem, ale bardzo się kochali „Ona na mnie strasznie czekała, tak jak może czekać kochająca kobieta”, wspominał Józef Szaniawski. „To było prawie jak z jakiejś romantycznej powieści z XIX wieku. Ona nigdy nie przyszła do więzienia inaczej niż super elegancko ubrana, umalowana, na wysokich obcasach. Pamiętam, mieliśmy kiedyś takie dramatyczne widzenie na Rakowieckiej. Popłakała się, bo wyglądałem wtedy bardzo źle, jak nigdy wcześniej w życiu”, opowiadał w programie „Uwaga TVN. Kulisy sławy”. Para doczekała się syna, Filipa, który jest ich jedynym dzieckiem. Kiedy Szaniawski zginął w 2012 roku, piosenkarce trudno było się z tym pogodzić, choć od kilku lat nie byli już razem. Mówiła: „Bardzo dotknęła mnie tragedia Józka”. To na pewno nie był łatwy związek, choćby przez politykę, która wdzierała się w ich prywatne życie. Oboje niejedno przecierpieli. Jak wyglądały ich losy? Zobacz też: Dzieli ich 15 lat. Tak kochają się Emilia Komarnicka-Klynstra i Redbad Klynstra Halina Frąckowiak: dorastanie, droga do kariery Halina Frąckowiak urodziła się 10 kwietnia 1947 roku w Poznaniu. Jej rodzice rozwiedli się. Ale mama nigdy nie narzekała na ojca, nie buntowała przeciwko niemu dzieci, wręcz przeciwnie, zachęcała je do kontaktu z tatą. Córka po latach wzięła z niej przykład – chociaż jej pierwsze małżeństwo, z reżyserem Krzysztofem Bukowskim rozpadło się, potrafiła się przyjaźnić z byłym mężem. Mieli dobre relacje. Bardzo przeżyła jego śmierć w 2001 roku. Halina Frąckowiak ukończyła technikum ekonomiczne (dopiero po latach, już jako dorosła kobieta, studiowała psychologię). Od dziecka śpiewała, rysowała, marzyła, by być aktorką. Zadebiutowała jako 16-latka, śpiewała w big bitowym zespołem „Tarpany”, w „Drumlersach”, w „ABC”. W 1969 roku wystąpiła po raz pierwszy na festiwalu w Opolu i dostała nagrodę za przebój „Czekam tu”. Wylansowała mnóstwo hitów, które znane są od pokoleń. „Napisz proszę”, „Bądź gotowy dziś do drogi”, w latach 80. „Dancing Quinn”, „Mały elf”, „Tim Pan Alley”, „Papierowy księżyc”. Bardzo przyjaźniła się z Anną Jantar, po jej tragicznej śmierci śpiewała dla niej piękną piosenkę „Anna już nie mieszka tu”. Halina Frąckowiak to jedna z najpopularniejszych i najbardziej efektownych polskich piosenkarek. Była piękna, miała obłędną figurę, świetnie się ubierała. Ludzie czekali na jej występy, żeby zobaczyć, w jakiej będzie kreacji. Dzisiaj jest znana z konserwatywnych poglądów, kiedyś szokowała. Na festiwalu w Opolu w 1970 roku pojawiła się na przykład w legendarnej sukience - złotej zbroi, prawie naga. Zobaczyła podobną kreację w magazynie „Vogue”, pokazała słynnej modowej projektantce i dziennikarce Barbarze Hoff, a ona zainspirowana tym, stworzyła efektowny strój dla Haliny. Zobacz też: Ludzie widzieli w nim superbohatera, a on przeżywał rodzinne dramaty. Historia Stanisława Mikulskiego Halina Frąckowiak i Józef Szaniawski: historia miłości Józef Szaniawski był od niej o 3 lata starszy. Urodził się w zacnym, profesorskim domu we Lwowie, kultywował kresowe tradycje. Był historykiem, pracował jako dziennikarz w Polskiej Agencji Prasowej. W 1973 roku, kiedy Halina Frąckowiak na dobre zaczynała swoją solową karierę, on zaczął konspiracyjną współpracę z zakazanym w PRL-u Radiem Wolna Europa. Przekazywał im m.in. nieocenzurowane PAP-owskie depesze. Poznał, również zakazanego w PRL-u Jana Nowaka Jeziorańskiego – szefa RWE, działał w opozycji. Z Haliną Frąckowiak mogła połączyć go tylko miłość, bo byli z różnych światów. „Spotkaliśmy się u wspólnych przyjaciół. Wydawało się, że Józio pochodzi z zupełnie innego świata, a jednak nawiązaliśmy kontakt”, tłumaczyła Frąckowiak (cytuję za Onet.pl). Okazało się, że Szaniawski był dobry partnerem do rozmów o sztuce, muzyce, malarstwie, tym ją ujął. Piosenkarka wspominał, że lata 80. była dla niej najszczęśliwsze. To wtedy urodził się ich syn Filip, dzisiaj 41-letni dziennikarz, felietonista „Naszego Dziennika”, autor książek o swoim ojcu. Miał 5 lat, gdy jego tata trafił w 1985 roku do więzienia. Halina Frąckowiak nie wiedziała o konspiracyjnej pracy męża. Być może nie mówił jej o tym ze względów bezpieczeństwa, nie chciał jej obciążać. Jak pisał Marcin Kołodziejczyk w „Polityce”: „To nie była sytuacja taka jak u Kuroniów – gdzie cała rodzina i przyjaciele wiedzieli o podziemnej działalności Jacka. Szaniawski w oczach rodziny był zwyczajnym dziennikarzem, który codziennie rano z teczką wychodzi z domu do pracy w PAP. – wspominał Filip Frąckowiak”. Czytaj także: Powiedział, że zawsze będzie mnie kochał – wielka miłość Grażyny Szapołowskiej i węgierskiego opozycjonisty László Rajka Artystka długo nie wiedziała, że jej ukochany konspiruje Sama Halina Frąckowiak opowiadała: „Byliśmy z Józiem i Filipem na festiwalu w Opolu. Śpiewałam „Papierowy księżyc”. Józio wcześniej wyjechał do domu. Mówił, że wróci, ale nie wrócił. Strasznie się denerwowałam. Po powrocie podjechałam pod jego dom, w mieszkaniu czekało na mnie czterech mężczyzn”. Nie chciała, by syn był świadkiem dramatycznych sytuacji. Odwiozła go do swojej mamy. Rewizja trwała od popołudnia do szóstej rano. Była załamana, płakała, jak wspominała, puchła od łez. Przeszukiwano także jej mieszkanie, nie bacząc na to, że jest tam małe dziecko. Czteroletni Filip mówił potem do babci: „Babuś, zamknij drzwi, bo oni wrócą”. Można sobie wyobrazić, czym była dla niej ta sytuacja i odkrycie, że najbliższy jej człowiek jest kimś innym, niż sądziła. Czuła się zdezorientowana. „Jak ludzie są tyle lat razem, to jednak powinni wszystko o sobie wiedzieć”, mówiła po latach. ( cytaty za onet.pl). Szaniawskiego sądzono jak za szpiegostwo, dostał ciężkie oskarżenie w wojskowym procesie o współpracę z CIA, skazano go na dziesięć lat więzienia. Siedział nie tylko na Rakowieckiej, ale też w Barczewie na Mazurach, gdzie panowały bardzo surowe warunki. Żeby dostać posiłek, musiał klęczeć przy kracie, trafiał do karceru. Halina Frąckowiak zawsze go odwiedzała. I to ona przywiozła go do domu, gdy wyszedł na wolność w grudniu 1989 roku. Oficjalnie uznano go za ostatniego więźnia politycznego PRL-u. On sam miał żal do kolegów, że o nim zapomnieli. Halina Frąckowiak walczyła o ukochanego Halina Frąckowiak walczyła o ukochanego, starała się, by dostał łagodniejszy wyrok. Dobiła się w tej sprawie nawet do generała Czesława Kiszczaka. Podobno powiedział jej, że zwolni wcześniej Józefa Szaniawskiego, jeśli ona zaśpiewa na Festiwalu Piosenki Żołnierskiej w Kołobrzegu. Po stanie wojennym festiwal miał złą sławę i pokazywanie się tam było obciachem. Ale Halina Frąckowiak zrobiła to z miłości do Józia, żeby go łagodniej potraktowali. Generał Kiszczak jednak słowa nie dotrzymał i więźnia nie zwolnił. Piosenkarka chciała przynajmniej synowi oszczędzić stresujących wieści o tacie. Mówiła mu, że jest za granicą, kupowała dla niego w Pewexie prezenty, które tata niby to przysyłał z zagranicy. Pisała do niego listy. Filip Frąckowiak wspominał: „Rodzice zmienili mi nazwisko za obopólną zgodą, kiedy ojciec trafił do więzienia. Miałem cztery i pół roku. Kiedy zamknęli tatę, głupi Urban powiedział podczas konferencji prasowej, że po ucieczce na Zachód Ryszarda Kuklińskiego i Zdzisława Najdera w mieszkaniu pana Szaniawskiego zamknięto ostatnią redutę CIA w Polsce. Dzisiaj to brzmi śmiesznie, ale wtedy to wydarzenie przesądziło o decyzji co do mojego nazwiska”. Gdy Józef Szaniawski wyszedł na wolność, nadrabiali z synem stracony czas. Filip Frąckowiak pisał w jednym z felietonów: „Pamiętam dokładnie chwilę, kiedy jako 9-letni chłopiec późnym zimowym wieczorem niecierpliwie stałem przy zaszronionym oknie, wyczekując samochodu rodziców. Przykładałem nos do szyby najmocniej jak to było możliwe, by wychylić się i dostrzec zbliżające się światła. Pamiętam bardzo dokładnie, kiedy tej pierwszej nocy, po 5 latach, Tata pierwszy raz głaskał mnie po głowie. Tak długo go nie było, że tamten dziewięciolatek nawet nie wiedział, co powiedzieć… Nie wiedział, gdzie był Ojciec, ani że ta rozłąka miała trwać nie 5, a 10 lat. W milczeniu leżałem na łóżku, a jego ciężka, ale łagodna dłoń, przesuwała się po moich skroniach”. Zobacz też: Barbara Brylska była wielką gwiazdą, ale tragedia, jaką była śmierć córki, zmieniła jej życie Radość ze wspólnego życia nie trwała długo W marcu 1990 roku Halina Frąckowiak w drodze na koncert do Gorzowa Wielkopolskiego uległa poważnemu wypadkowi. W jej samochód wjechało z hukiem inne auto, piosenkarka miała szkło wbite w twarz i połamane obie kości udowe. Nogi właściwie do amputacji. Osiem miesięcy leżała w szpitalu, Filipem opiekował się wtedy tata. Gdy obaj pierwszy raz zobaczyli ją po wypadku, w gorzowskim szpitalu, przerazili się. Filip bał się, że mama umrze. Wszystko jednak skończyło się dobrze. Znowu życie wróciło do normy, ale nie na długo. W połowie lat 90. Halina Frąckowiak i Jerzy Szaniawski rozstali się. Podobno ze względu na cechy charakteru Józefa Szaniawskiego. Mieli jednak ze sobą żywy kontakt, choćby ze względu na syna. Halina Frąckowiak uczestniczyła też w działalności Józefa Szaniawskiego, śpiewała na przykład na pogrzebie Ryszarda Kuklińskiego. Józef Szaniawski po 1989 roku zaangażował się w kampanię na rzecz rehabilitacji pułkownika Ryszarda Kuklińskiego, zaprzyjaźnił się z nim, był jego pełnomocnikiem. Opowiadał się po prawej stronie sceny politycznej, wykładał m.in. w szkole ojca Tadeusza Rydzyka. O katastrofie smoleńskiej mówił: „nie ma wątpliwości, to był zamach”. Tropił sowieckie wpływy w Polsce. Miał wielu fanów wśród czytelników i słuchaczy, na jego spotkania autorskie przychodziły tłumy ludzi. Ale też wielu krytyków. Podobno obawiał się zamachu na swoje życie. Dlatego kiedy zginął w Tatrach, natychmiast rozeszła się plotka, że być może ktoś go pchnął. Albo że był źle reanimowany. Józef Szaniawski: tragiczny wypadek Prof. Szaniawski nie był w najlepszym wieku na taką wspinaczkę, miał 68 lat, ale doskonale znał góry, chodził po Tatrach od dziecka. Kochał je. Zaczął wspinaczkę rano, szedł ok 2,5 - 3 godzin. Na szczycie był ok. 11.00. Na dwadzieścia minut przed tragedią, ze Świnicy, zadzwonił do syna. Cieszył się, że zdobył szczyt. Mówił, że pomimo mgły jest pięknie. Planowali, że wspólnie wybiorą się w góry. O 11.50 jeden z turystów zadzwonił do TOPR mówiąc, że widział lecącego w dół człowieka. Z powodu mgły, helikopter TOPR-u miał problemy ze startem. Prof. Szaniawskiego reanimowano godzinę. Tylko na chwilę udało się przywrócić akcję serca. Prawdopodobnie poślizgnął się na trawersie Niebieskiej Turni i spadł z wysokości 40-50 metrów do Dolinki pod Kotłem. To trudny szlak, często zdarzają się tam wypadki. Dla Haliny Frąckowiak śmierć Józefa Szaniawskiego była szokująca. „Nasze drogi ostatecznie się rozeszły, ale wychowałam Filipa tak, aby miał kontakt z ojcem", tłumaczyła. Mówiła, jak mocno przeżyła jego śmierć. Pogrzeb Józefa Szaniawskiego odbył się we wrześniu 2012 w bazylice archikatedralnej św. Jana Chrzciciela w Warszawie. Pochowano go w Alei Zasłużonych na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach. Aby upamiętnić swojego ojca, Filip Frąckowiak wydał jego biografię „Józef Szaniawski. Ostatni więzień polityczny PRL”. Halina Frąckowiak z nikim się już na dłużej nie związała. Cieszy się synem i dwójką wnuków: Franciszkiem i Zofią. Jest w doskonałej formie, koncertuje, ma 75 lat.
Halina Frąckowiak: „Nie zaprzątam sobie głowy przyszłością, skupiam się na tym, co tu i teraz”
Przypominamy wyjątkowy wywiad z artystką. Wokalistka obchodzi urodziny!
Była gwiazdą, kiedy zdecydowała, że sama muzyka jej nie wystarczy. Zaczęła studiować psychologię na UW. Mówi, że to jej druga pasja. „Przeżyłam fantastyczny czas. Mój syn był w podstawówce. W ciągu tygodnia wychowywałam go i przygotowywałam się na zajęcia, a w weekendy byłam artystką. Wtedy zrozumiałam, że człowiek może bardzo wiele, jeżeli tego naprawdę chce”, wyznała jakiś czas temu. Dziś Halina Frąckowiak obchodzi urodziny! Z tej okazji przypominamy, co gwiazda polskiej sceny mówiła nam o swoim życiu i karierze. Halina Frąckowiak o karierze, wypadku i przemijaniu Tysiące koncertów, od lat wierna publiczność, Diamentowy Mikrofon na festiwalu w Opolu w 2016 roku. „Małego elfa”, „Serca gwiazd” nuciła kiedyś cała Polska, a dziś internauci piszą, że są hitami wszech czasów. Halina Frąckowiak debiutowała w 1963 roku na Festiwalu Młodych Talentów w Szczecinie. Zawsze w zgodzie ze sobą, nawet jeśli płynęła pod prąd. Szokowała oryginalnymi strojami. Przełomem w jej życiu stał się 1990 rok. Miała wypadek samochodowy, nie było wiadomo, czy będzie chodzić. Polecamy też: Tak dziś wygląda jedyne dziecko Haliny Frąckowiak. Kim jest Filip? „Marzyłam wtedy o jednym – żeby móc biegać. O śpiewaniu nie myślałam”. Lata 80. to czas jej największych przebojów: „Papierowy księżyc”, „Serca gwiazd”, „Mały elf”. Na forach internetowych ludzie piszą: „Hity wszech czasów, prawdziwa muzyka, prawdziwe słowa i wykonanie”, „poruszają emocje, budzą najpiękniejsze wspomnienia”. A ona nie zwalnia tempa. Nagrywa płyty, koncertuje. O najszczęśliwszych momentach w życiu, prawdach, do których doszła, miłości do nieżyjącej już mamy i o wierze w Boga, bez której nie wyobraża sobie życia. „Jeżeli o coś proszę, to zawsze kończę: Niech się stanie zgodnie z Twoją wolą”. Halina Frąckowiak w bardzo szczerej, wzruszającej rozmowie z Aliną Mrowińską. Przypominamy wywiad z 2016 roku. Zobacz też: Halina Frąckowiak dla „VIVY!”: Najszczęśliwsza byłam na początku lat 80.
„Tworzyli świetną artystyczną parę, ale w pewnym momencie Ania poczuła głód przemiany”
Halina Frąckowiak we wzruszającym wspomnieniu o Annie Jantar
Nie wiem, czy Jarek ją kontrolował. Pisał dla niej piosenki, które przyniosły jej popularność i sympatię publiczności. Tworzyli więc świetną artystyczną parę. Ale w pewnym momencie Ania poczuła głód przemiany...”. Halina Frąckowiak wspomina Annę Jantar w poruszającej rozmowie z Krystyną Pytlakowską. Cały wywiad w nowym numerze magazynu VIVA!, który pojawi się w punktach sprzedaży w całej Polsce już 20 sierpnia, także w formie e-wydania na stronie hitsalonik.pl View Ediplayer on the source website Halina Frąckowiak o Annie Jantar w magazynie VIVA! Jak zaczęłabyś opowieść o Ani? Była roznosicielką uśmiechu. Przynosiła radość, ponieważ w niej ta radość była. Czy zauważyłaś, że gdy spotykamy się z kimś smutnym, my też stajemy się smutni? A gdy ktoś się do nas uśmiecha, my się do niego uśmiechamy? Zawsze mówiła do mnie „Halusia” albo „Haluśka”. Tak też do mnie mówiła moja mama. Widocznie w Poznańskiem Halina jest Halusią. A my obie przecież mieszkałyśmy w Poznaniu i tam spędziłyśmy nasze dzieciństwo. [...] Często się spotykałyście? Zwierzałyście się sobie? Bardzo często się widywałyśmy. Nasze rozmowy dotyczyły głównie naszego życia. To były sprawy bardzo osobiste. Mówiłyśmy sobie wszystko, bo obie byłyśmy pewne, że żadna z nas nie nada temu dalszego biegu. To było coś w rodzaju przyjacielskiego konfesjonału. Na tym właśnie polega przyjaźń, że można komuś powierzyć najgłębszą tajemnicę. Miałyśmy własny świat i on pozostał tylko nasz. Ale mówiła Ci, że jest zakochana w swoim mężu? Nigdy jej wprost o to nie zapytałam. To była dla mnie oczywistość. Poznali się, gdy była jeszcze bardzo młoda i taka znajomość mogła rozkwitać tylko w miłości. [...] Alicja Woy-Wojciechowska, przyjaciółka Ani, opowiadała mi, że Jarek bardzo Anię kontrolował, a ona chciała uniezależnić się artystycznie od niego. Nie wiem, czy kontrolował. Pisał dla niej piosenki, które przyniosły jej popularność i sympatię publiczności. Jarek miał talent do komponowania pięknych melodii. Ania natomiast miała własną osobowość i wdzięk. Tworzyli więc świetną artystyczną parę. Gdy człowiek jest w związku z drugą osobą, to naturalne, że są symbiotycznie połączeni. Ale w pewnym momencie Ania poczuła głód przemiany. Pewnie nie wystarczyło jej to, co artystycznie osiągnęła. Stąd zaczęła śpiewać piosenki innych autorów. Pewnie dlatego piosenki pisał dla niej potem Romuald Lipko i zaśpiewała też piosenkę ze Zbyszkiem Hołdysem. Zaczęła śpiewać utwory głębsze, z klimatem, do przemyśleń. Można to było zauważyć przy „Nie wierz mi, nie ufaj mi”. To była inna Ania. Kończyła 30 lat. To cezura w życiu kobiety. To prawda. Kończy się czas słodkiej dziewczynki, a zaczyna dorosłej, analitycznej kobiety. [...] Twój Filip urodził się w 1980 roku. Nie zdążyłaś Ani o nim opowiedzieć. Kiedy zaszłam w ciążę, bardzo czekałam na jej powrót z Ameryki, bo chciałam jej o tym opowiedzieć. W tych dniach miałam koncerty w Szczecinie. Rano przed wyjściem z hotelu zadzwoniłam do Jarka i pani Halinki, żeby zapytać, kiedy Ania wraca. Nie było już ich w domu. Telefon odebrała sąsiadka i powiedziała, że właśnie wyjechali po Anię na lotnisko. Pojechałam nad Zalew Szczeciński, spacerując, patrzyłam w niebo, myśląc, że Ania właśnie dolatuje do Warszawy. Dziwnie się czułam, pełna niezrozumiałego niepokoju, mewy skrzeczały, a poza tym panowała cisza. [...] Gdy dotarłam wieczorem do hotelu, zadzwoniłam do Warszawy, prosząc o sprawdzenie listy pasażerów z nadzieją, że może jednak Ania nie wsiadła do tego samolotu. Niestety, wsiadła. O ile mi wiadomo, miała lecieć później, ale się z kimś zamieniła na lot. Chciała wrócić wcześniej, ponieważ Natalia miała urodziny. Chciała na nie zdążyć. Była podobno bardzo dobrą matką. Była. Ania przechodziła trudną ciążę, ale wymodliła u Pana Boga szczęśliwe przyjście Natalii na świat. Kiedy ją jakiś czas potem odwiedziłam, ujrzałam rozpromienioną Anię wpatrzoną w maleńką Natalkę z pełnym zachwytem. [...] Myślisz, że Ania pasowałaby do tych czasów? Tak, dlaczego nie? Była w niej prawda, która trwa. Muzyka może się zmieniać, być może śpiewałaby inne teksty albo w innym stylu, ale nadal byłaby Anną Jantar. A może zajmowałaby się wnukami? Nie wiem. Może, ale dlaczego nie miałaby śpiewać. Ja też mam wnuki, ale śpiewanie jest mną. Jedno nie wyklucza drugiego. Gdy myślisz o Ani, to...? Chciałabym z nią siedzieć tu i rozmawiać. Jesteś bardzo ezoteryczna i masz swoje mistyczne teorie. Jak myślisz, dlaczego Ania zginęła? Nie wiem. Nie wiemy, jakie Pan Bóg ma plany. Może chciał, by mu śpiewała? Śmierć też jest po coś. Nie zawsze wiemy, co z nas jest najwyższą wartością dla drugiej osoby. Ania dała mi dar w postaci jej obecności i przyjaźni. Tego nie da się przecenić. [...] Co jeszcze w nowej VIVIE! 16/2020? Piękna, utalentowana, spełniona. „Nie walczę, żeby mieć więcej i więcej. Siedzę i czekam. A co sobie wymarzę, to się spełnia”, mówi Paulina Krupińska-Karpiel. O miłości, marzeniach, fascynacji górami, swoim „prawdziwym” domu i debiucie telewizyjnym w czasach pandemii opowiedziała Katarzynie Piątkowskiej Dorota Wellman i Marta Klepka. Popularna dziennikarka i bizneswoman z sukcesami. Jak mówią, połączyła je nić szaleństwa. O swojej przyjaźni i wspólnym projekcie opowiedziały Katarzynie Piątkowskiej. Sztuka gotowania: dziennikarka sportowa Karolina Szostak o diecie light i o tym, jak udało jej się uniknąć efektu jo-jo. Nowy numer VIVY! pojawi się w punktach sprzedaży w całej Polsce już 20 sierpnia, także w formie e-wydania na stronie hitsalonik.pl
O byciu gwiazdą w PRL-u, słynnej sukience z blachy i o tym, dlaczego nie wyjechała z Polski. Halina Frąckowiak w VIVIE!
Halina Frąckowiak, autorka hitów takich jak „Bądź gotowy do drogi” i „Papierowy księżyc”, opowiada Alinie Mrowińskiej w najnowszej VIVIE! o byciu gwiazdą w peerelowskiej rzeczywistości, o sukni z blachy i o tym, dlaczego została w Polsce. Halina Frąckowiak: W latach 80. całe miesiące byłam w trasach koncertowych. Śpiewałam dwa, trzy koncerty dziennie. Za nieduże pieniądze. Prawie do końca lat 80. były ściśle określone stawki za koncerty. Alina Mrowińska: Czuła się Pani gwiazdą? Halina Frąckowiak: Wtedy w ogóle nie było takiego klimatu. To były kompletnie inne czasy. Wie pani, że żeby śpiewać, trzeba było zdać egzaminy z historii sztuki, muzyki przed komisją, której przewodniczył profesor Aleksander Bardini? Żyło się wtedy w jakimś sensie łatwiej, nie było kolorowej prasy, paparazzi sprawdzających, co znana osoba kupiła na śniadanie, w kim jest zakochana. Mam wrażenie, że teraz przekracza się zbyt wiele granic. Alina Mrowińska: Była Pani bardzo awangardowa, wiele osób do dzisiaj pamięta piękną, niezwykle odważną sukienkę z miedzianozłotej blachy. Wystąpiła w niej Pani w 1970 roku na festiwalu w Opolu. Na tamte czasy projekt rewolucyjny, wyprzedzający myślenie o modzie o kilka dekad. To był Pani pomysł? Halina Frąckowiak: Wiele lat później przyjaciele się śmiali, że Whitney Houston wystąpiła w mojej zbroi w filmie „Bodyguard”. Dla mnie zawsze było istotne, jak się prezentuję na scenie. A wtedy, przeglądając „Vogue’a”, zobaczyłam przepiękną metalową sukienkę. Pokazałam zdjęcie Barbarze Hoff, która projektowała dla mnie kostiumy. I też się zachwyciła. Moja sukienka była o wiele skromniejsza niż ta z gazety. A i tak w Opolu zastanawiano się, czy mogę w takim stroju wystąpić. Poruszenie było niesamowite. Próbowano mnie podglądać, jak się przebierałam. Zabawne to wszystko było. Polecamy też: „Będę walczył o leczniczą marihuanę”. Dlaczego chory na nowotwór Tomasz Kalita się nie podda?​ Alina Mrowińska: Często koncertowała Pani we Włoszech, Stanach, Kanadzie. Nie myślała Pani, żeby zostać na stałe za granicą? Halina Frąckowiak: Nie, czułam, że nie odnalazłabym się poza Polską. W 1969 roku dowiedziałam się od mojego menedżera, że jest dla mnie propozycja z Radia Luksemburg. Przysłali podkład z ich chórem, miałam dograć po angielsku wokal „Napisz, proszę” i przesłać im. I nie mogłam tego zrobić, bo nie zgadzały się jakieś parametry techniczne – między ich możliwościami studyjnymi a naszymi (śmiech). Kilka lat później przyszła propozycja z Włoch. Miałam tam program w telewizji, nagrałam kilka piosenek. Ale nie chciałam zostawać na stałe. Alina Mrowińska: Nigdy Pani nie żałowała, nie myślała, że kariera, pieniądze mogły być dużo większe? Halina Frąckowiak: Nie żałuję decyzji, które kiedyś podjęłam. Czasem tylko myślałam, że jedyne miejsca na świecie, gdzie mogłabym zamieszkać poza Polską, to Rzym i Paryż. Zachwyciła mnie też Lozanna. Śpiewałam tam kiedyś w sylwestra. Wracając do Polski, w drodze na lotnisko, zatrzymałam się w miejscu, gdzie jest grób Richarda Burtona. Jeden z moich ukochanych aktorów. Zapaliłam znicz, pomodliłam się. Alina Mrowińska: Włochy, Francja, Szwajcaria, a w Polsce siermiężny socjalizm. Pamięta Pani swoje pierwsze wrażenie, kiedy zobaczyła zachodnie ulice, pełne sklepy? Halina Frąckowiak: Szok już przeżyłam, gdy pierwszy raz pojechałam do NRD. Sklepy w Berlinie wydały mi się nieprawdopodobne Doskonale pamiętam – wchodziłam do hotelu Stadt Berlin i było wszystko, cały zachodni świat. Później jeździłam tam bardzo często na koncerty i programy telewizyjne. A pierwszy wyjazd na Zachód to był początek lat 70., Rzym. Jak tam pięknie pachniały ulice… Cały wywiad z Haliną Frąckowiak przeczytacie w najnowszej VIVIE Polecamy też: O tym, że śmierć zawsze przychodzi za wcześnie. Przejmująca rozmowa „VIVY!” z Haliną Frąckowiak​
O tym, że śmierć zawsze przychodzi za wcześnie. Przejmująca rozmowa „VIVY!” z Haliną Frąckowiak
VIVA!: Rozmawiamy w Pani mieszkaniu na warszawskim Wilanowie. Przeprowadziła się tu Pani dwa lata temu. Brak Pani dawnego domu na Zaciszu, tamtego ogrodu, ciszy, spokoju? Halina Frąckowiak: Wygodniej mi tutaj, nie muszę odśnieżać, grabić liści, martwić się o naprawę dachu. Nie mam co prawda ogródka, ale jest duży taras. Jedyna słabość mieszkania to to, że nie mogę sobie wieczorem tak pośpiewać. Kiedy pierwszy raz tu weszłam, od razu poczułam, że to moje miejsce. Podoba mi się architektura, zieleń, widok z okna na Świątynię Opatrzności. No i nie muszę już dojeżdżać z Zacisza do Pałacu w Wilanowie, tylko mam 10 minut pieszo. A to zawsze było moje ulubione miejsce, jeszcze od czasów jak przyjeżdżałam z małym Filipem. Przeprowadziłam się dopiero po śmierci mamusi. Mama bardzo była związana z tamtym miejscem, domem, sąsiadami. Mieszkała ze mną od urodzenia Filipa. Bardzo byłyśmy sobie bliskie. Pamiętam taką noc, mama nie spała, weszłam do jej pokoju. Zobaczyłam, że ma łzy w oczach. Powiedziała: „Halusiu, ja wiem, że chcesz sprzedać dom i tak strasznie mi przykro”… Czytaj też: The Rolling Stones powracają. Premiera ich pierwszej płyty od 11 lat – Jaka była Pani mama? Halina Frąckowiak: Pogodna, szlachetna, dobra. Kiedyś mi powiedziała: „Nigdy nie sądziłam, że ty sobie tak świetnie poradzisz w życiu. Zawsze się o ciebie bałam, byłaś taka cichutka”. W ostatnich latach to ja opiekowałam się mamą, a cały czas czułam się przy Niej dzieckiem. Kiedy byliśmy z bratem mali, sadzała nas na szafach, a sama krzątała się po domu, śpiewając. Czytaj też: Tomasz Kalita, cierpiący na raka mózgu polityk, opowiada VIVIE! o walce z glejakiem – Siedzieliście na szafach??? Halina Frąckowiak: Tak, uwielbialiśmy to. Lubiłam poranki, bo budził mnie mamy śpiew. Szybko wstawałam, szłam do kuchni, okno było szeroko otwarte. Piękne chwile. Mama bardzo pilnowała, żebym potrafiła posprzątać, coś ugotować, żebym się dobrze uczyła. Bardzo mi Jej brakuje. Minęło już siedem lat od Jej śmierci. Był taki moment, na krótko przed odejściem, kiedy mi powiedziała: „Hala, ja umieram, jak to się stanie, to powiedz ojcu, że nie mam do niego o nic żalu”. I to była cała moja mama. Tata odszedł od nas, kiedy byłam dzieckiem, założył nową rodzinę. Zadzwoniłam do niego, jak to się stało. Żeby wiedział, że wszystko mu wybaczyła. Przyjechał na pogrzeb, bardzo już starszy pan, przygarbiony. Płakał jak dziecko. Głęboko wierzę, że kiedyś się spotkam z mamą. Wierzę, że spotkam się ze wszystkimi ludźmi, których kochałam. A śmierć zawsze przychodzi za wcześnie. Cały wywiad z Haliną Frąckowiak przeczytacie w najnowszej VIVIE Czytaj też: „Zaklepałem ją sobie i już mi nie ucieknie”. Jak Wojtek Szczęsny podrywał MaRinę? Przeczytacie tylko w najnowszej VIVIE!
Halina Frąckowiak dla „VIVY!”: Najszczęśliwsza byłam na początku lat 80.
W najnowszej „VIVIE!” publikujemy bardzo wzruszającą rozmowę z Haliną Frąckowiak. Czy piosenkarka, która zasłynęła m.in. „Papierowym księżycem” i zbroją w której wystąpiła podczas festiwalu w Opolu, czuje się gwiazdą? jak postrzega swoją publiczność i jak śmierć opłakiwała matki? Oto fragment naszej rozmowy „VIVIA!”: A kiedy była Pani w życiu najszczęśliwsza? Halina Frąckowiak: Kiedy Filip się urodził i dorastał. Początek lat 80., też trudne czasy, ale piękne dzięki niemu. Pamiętam, jak wracałam po jakiejś dłuższej trasie koncertowej i Filip przyszedł z tatą na dworzec. Biegł z takim ogromnym kwiatem, trochę za długim jak na czteroletnie dziecko. Miał loczki amorka, beżową kurteczkę i tak bardzo był zaaferowany, przejęty. A jak wróciliśmy do domu, podskakiwał z radości w przedpokoju i nagle stanął w narożniku na głowie. Jak on to zrobił (śmiech)? Był bardzo radosnym dzieckiem. Oboje mamy podobne poczucie humoru. Kiedyś mi powiedział: „Mamo, ja tak lubię, jak się śmiejesz, tak całą sobą”. Czytaj też: „Kolegom muzykom mówię, że działa jak koks”. Będziecie zaskoczeni o czym mówił „VIVIE!” Wojtek Mazolewski „VIVIA!”: Lata 80. to też czas Pani największych przebojów: „Papierowy księżyc”, „Serca gwiazd”, „Mały elf”. Pani piosenki się nie starzeją. Na forach internetowych ludzie piszą: „Hity wszech czasów, prawdziwa muzyka, prawdziwe słowa i wykonanie”, „poruszają emocje, budzą najpiękniejsze wspomnienia”. Nie zwalnia Pani tempa. Halina Frąckowiak: Grafik koncertów jest zapełniony na najbliższe miesiące. Mam wspaniały zespół młodych, utalentowanych muzyków pod kierownictwem Grzegorza Urbana. Czasem śpiewam tylko z towarzyszącym fortepianem albo kwartetem smyczkowym. Lubię koncerty, kiedy publiczność jest blisko mnie. W domach kultury, małych salach. Schodzę ze sceny i tak mi jest dobrze, kiedy mogę porozmawiać z ludźmi piosenką. Zawsze staram się śpiewać z jakąś myślą, intencją. Żeby o czymś ważnym ludziom opowiedzieć, poruszyć emocje. Cały wywiad z Haliną Frąckowiak przeczytajcie w najnowszym wydaniu „VIVY!” Polecamy również: Pocałunki, mnóstwo czułości i bajkowa sceneria. MaRina i Wojciech Szczęśni, jakich nie znacie