„Jestem wściekły na psychiatrę”. Grzegorz Małecki usłyszał diagnozę w wieku 50 lat. To zmieniło wszystko
Grzegorz Małecki przez niemal 20 lat szukał odpowiedzi na pytanie, dlaczego codzienne życie kosztuje go tak wiele emocji i wysiłku. Dopiero po 50. roku życia usłyszał diagnozę ADHD oraz spektrum autyzmu. W wywiadzie dla Plejada.pl z Michałem Misiorkiem aktor przyznał, że odkrycie prawdy przyniosło mu jednocześnie ulgę, złość i poczucie straty.
Jeden z najbardziej cenionych polskich aktorów teatralnych swojego pokolenia, syn aktorki Anny Seniuk i kompozytora Macieja Małeckiego, przez lata funkcjonował w przekonaniu, że zmaga się przede wszystkim z depresją. Uznany artysta związany z Teatrem Narodowym odnosił sukcesy zawodowe, jednocześnie mierząc się z problemami, których źródła nie potrafił odnaleźć ani on sam, ani specjaliści, do których trafiał. Dziś mówi o tym otwarcie, mając nadzieję, że jego historia pomoże innym osobom, które od lat bezskutecznie szukają właściwej diagnozy. Grzegorz Małecki przez lata szukał odpowiedzi na swoje trudności Historia aktora pokazuje, jak skomplikowana bywa droga do właściwego rozpoznania problemów neurorozwojowych u dorosłych. Przez blisko dwie dekady Grzegorz Małecki korzystał z pomocy psychiatrów i terapeutów. Leczył się na depresję, próbował różnych form terapii i szukał odpowiedzi na pytanie, dlaczego jego codzienne funkcjonowanie wiąże się z tak ogromnym wysiłkiem psychicznym. W rozmowie z Michałem Misiorkiem przyznał, że przez lata nie rozumiał, dlaczego metody, które pomagały innym, nie przynoszą efektów w jego przypadku. Mierzył się z samotnością, lękiem, problemami w relacjach i poczuciem niezrozumienia. Mimo kolejnych konsultacji odpowiedź nie nadchodziła. Dopiero po latach okazało się, że depresja była jedynie konsekwencją głębiej ukrytych trudności. Jak sam powiedział: „Przez prawie 20 lat leczyłem się na bardzo głęboką depresję. Ale nic nie pomagało. Okazało się, że depresja była po prostu skutkiem ubocznym tych dwóch spraw”. „Jestem wściekły na psychiatrę”. Diagnoza przyszła po pięćdziesiątce Największe emocje budzi w aktorze fakt, że właściwa diagnoza pojawiła się tak późno. Otrzymanie informacji o ADHD i spektrum autyzmu przyniosło mu ulgę, ale również ogromny gniew. W wywiadzie dla Plejada.pl nie ukrywał rozczarowania wieloletnim procesem leczenia. Powiedział wprost: „Jestem wściekły na psychiatrę, który przez 20 lat mnie prowadził i na terapeutów, u których wydałem dziesiątki tysięcy złotych. Czuję się przez nich oszukany i okradziony. Dlaczego przez tyle lat nie umieli postawić diagnozy?”. To wyznanie odbiło się szerokim echem, ponieważ aktor bardzo szczegółowo opisał swoje doświadczenia. Mówił o latach cierpienia, problemach emocjonalnych i momentach, w których tracił nadzieję na poprawę. Wspominał również o myślach samobójczych i poczuciu całkowitego wyczerpania psychicznego. Dziś uważa, że wcześniejsze rozpoznanie mogłoby zmienić wiele decyzji życiowych i pomóc mu lepiej zrozumieć samego siebie. Nie ukrywa też żalu z powodu lat spędzonych na poszukiwaniu odpowiedzi. Nocna podróż i podcast, który odmienił życie Grzegorza Małeckiego Przełom nastąpił w najmniej spodziewanym momencie. Wracając nocą samochodem z Trójmiasta do Warszawy, Grzegorz Małecki słuchał podcastu poświęconego ADHD i spektrum autyzmu. To właśnie wtedy po raz pierwszy usłyszał opisy zachowań i doświadczeń, które idealnie pasowały do jego własnego życia. Jak wspominał, miał wrażenie, że autorzy audycji opowiadają jego historię. Każdy kolejny przykład dotyczył sytuacji, z którymi zmagał się od dzieciństwa. Emocje były tak silne, że musiał zatrzymać samochód. „Słuchałem tego i płakałem” – przyznał. Tamtej nocy po raz pierwszy pojawiło się przekonanie, że jego doświadczenia nie są odosobnione. Zrozumiał, że istnieją miliony ludzi mierzących się z podobnymi trudnościami. To właśnie wtedy postanowił zgłosić się do specjalistów zajmujących się diagnozowaniem ADHD i spektrum autyzmu u dorosłych. Badania i testy potwierdziły przypuszczenia. Dla aktora był to moment, który całkowicie zmienił sposób patrzenia na własną przeszłość. Zobacz też: Przez lata ukrywali tę relację. Anna Seniuk i Grzegorz Małecki pierwszy raz tylko w VIVIE! opowiedzieli o swojej więzi. Przypominamy ich wspólny wywiad Jak ADHD i spektrum autyzmu wpływały na życie aktora? Po otrzymaniu diagnozy wiele wydarzeń z życia Grzegorza Małeckiego nabrało nowego znaczenia. Zrozumiał źródło trudności, które towarzyszyły mu od najmłodszych lat. Dotyczyły one zarówno relacji z ludźmi, jak i codziennego funkcjonowania. Aktor opowiadał o problemach związanych z nadmiarem bodźców, hałasem czy przebywaniem w dużych skupiskach ludzi. Wyjaśnił również, że kontakt fizyczny bywał dla niego niezwykle trudny. W rozmowie przyznał: „Opowiadałem im, jak boję się bliskości. Opowiadałem, że dotyk drugiego człowieka mnie boli fizycznie. Że moja dziewczyna płacze, bo nie umiem jej przytulić”. Diagnoza pozwoliła mu także lepiej zrozumieć własne reakcje emocjonalne. Dziś otwarcie komunikuje swoje potrzeby i nie boi się mówić o sytuacjach, które powodują przeciążenie. Jak podkreśla, dzięki temu łatwiej funkcjonuje zarówno w życiu prywatnym, jak i zawodowym. Wieloletnie doświadczenia nauczyły go również, jak ważna jest świadomość własnych ograniczeń i akceptacja tego, że nie każdy człowiek odbiera świat w taki sam sposób. „Czuję, jakbym urodził się po raz drugi”. Co zmieniło się po diagnozie? Choć diagnoza nie sprawiła, że wszystkie trudności zniknęły, dała Grzegorzowi Małeckiemu coś, czego wcześniej bardzo mu brakowało – zrozumienie. Dzięki odpowiednio dobranej terapii nauczył się rozpoznawać mechanizmy wpływające na jego zachowanie i emocje. Aktor podkreśla, że dziś funkcjonuje bardziej świadomie. Lepiej rozumie swoje reakcje, wie, jak radzić sobie z przeciążeniem i nie obwinia się za wszystko, co wcześniej uważał za własne porażki. Najlepiej oddają to jego słowa: „Ta diagnoza zmieniła moje życie”. Jeszcze mocniej wybrzmiewa inne wyznanie: „Czuję, jakbym urodził się po raz drugi”. Dziś Grzegorz Małecki nadal pozostaje jednym z najbardziej cenionych polskich aktorów, rozwija się także jako reżyser i realizuje kolejne zawodowe projekty. Jednocześnie po raz pierwszy tak otwarcie mówi o doświadczeniach, które przez lata pozostawały niewidoczne dla publiczności. Jego historia pokazuje, że nawet po wielu dekadach można odnaleźć odpowiedź na pytania, które wydawały się nie mieć rozwiązania.
Przez lata ukrywali tę relację. Anna Seniuk i Grzegorz Małecki pierwszy raz tylko w VIVIE! opowiedzieli o swojej więzi. Przypominamy ich wspólny wywiad
Przez lata konsekwentnie unikali wspólnych wywiadów i zawodowych projektów. Anna Seniuk i Grzegorz Małecki po raz pierwszy usiedli razem do rozmowy w 2012 roku. Otwarcie mówili wówczas o rodzinnej więzi, potrzebie niezależności oraz relacji, która przez lata pozostawała z dala od medialnego zainteresowania. Nie zabrakło także zapowiedzi wspólnych planów zawodowych.
Takiej rozmowy jeszcze nie było! Anna Seniuk i jej syn Grzegorz Małecki po raz pierwszy udzielają wspólnie wywiadu. I oficjalnie przyznają: „Tak, jesteśmy rodziną!”. Ale zaraz zastrzegają: „To nie znaczy, że to początek rodzinnego serialu na łamach prasy”. Tylko w VIVIE! o tym, dlaczego unikali siebie jak ognia, a teraz mają wspólne plany, o złym wychowaniu i dobrych genach. Przypominamy archiwalny wywiad Grzegorza Małeckiego i Anny Seniuk, który ukazał się na łamach magazynu VIVA! w 2012 roku: Anna Seniuk i Grzegorz Małecki po raz pierwszy razem. „Tak, jesteśmy rodziną!” Zacznijmy od początku. To Państwa pierwszy wspólny wywiad. Anna Seniuk: Zgadza się. Przez lata była między nami niepisana umowa, że każdy idzie swoją drogą. Grzegorz Małecki: Propozycje wspólnych wywiadów mamy mniej więcej raz w miesiącu. Postanowiliśmy w końcu uciąć te spekulacje. Tak, jesteśmy rodziną! A.S.: No i dzięki VIVIE! spędzę z synem całe przedpołudnie w miłej kawiarni. G.M.: Co nie oznacza, że ten wywiad jest początkiem rodzinnego serialu na łamach prasy. A.S.: A tak na serio, każde z nas zawodowo na siebie już zapracowało i możemy po prostu o tym porozmawiać. – To może ja sobie pójdę, a Wy rozmawiajcie? A.S.: Ależ proszę zostać, wcale nam pani nie przeszkadza. Jeśli o mnie chodzi, proszę tylko nie wymieniać ról, jakie zagrałam. Ani nie pytać o przepisy na potrawy. – A Pan o czym nie chce rozmawiać? G.M.: Zależy, o co chciałaby pani zapytać. – Czy ma Pan kompleks matki? G.M.: Pani Krysiu, jestem 37-letnim mężczyzną, po rozwodzie, z dwójką dzieci i kilkoma poważnymi rolami na koncie. Po prostu nigdy nie chciałem być postrzegany jako syn Anny Seniuk i porównywany do niej jako aktor. Uważam, że dzieci znanych rodziców mają zdecydowanie trudniej niż inne. Tak naprawdę od rana do wieczora patrzy się na nas przez lupę. Zresztą kto lubi przez całe życie być porównywany ze swoimi rodzicami? A.S.: Kiedy miałeś pięć lat, podeszła do nas na ulicy jakaś pani. Pochyliła się nad tobą i powiedziała: „O, jaki śliczny mały Seniuk”. Dostałeś szału. Zacząłeś tupać i krzyczeć: „Ja nie chcę być Seniuk! Ja jestem Małecki!”. G.M.: Teraz już nie tupię, ale szlag mnie trafił, kiedy kilkanaście lat temu znany filmowiec zaproponował zupełnie na poważnie, żebym zmienił nazwisko na twoje. Zasugerował, że lepiej to będzie wyglądało na afiszu, przyciągnie więcej widzów, a mnie przysporzy popularności. Uznałem to za dość duży nietakt i, najdelikatniej mówiąc, chciałem go zgładzić. – Dzieci znanych rodziców często korzystają z ich pomocy, zwłaszcza na początku kariery. A.S.: Wbrew powszechnej opinii w tym zawodzie nie można nic nikomu załatwić – ani etatu w teatrze, ani roli. Scena okrutnie to weryfikuje. Załatwić może to tylko talent. CZYTAJ TEŻ: Dlaczego Anna Seniuk i Grzegorz Małecki przez lata unikali wspólnych projektów? – Nie występowaliście nigdy razem? G.M.: Staraliśmy się unikać siebie jak ognia. A.S.: Zawodowo, oczywiście. G.M.: Dotychczas, poza dwoma wyjątkami, to się udawało. – A co to było? A.S.: Trzynaście lat temu zagraliśmy w Teatrze Telewizji w bajce dla dzieci. G.M.: Grałem księcia. A.S.: A ja wiedźmę. G.M.: Na końcu wrzucałem mamę do ogniska i wszystko dobrze się kończyło. A.S.: Wiele lat temu wziąłeś też udział w koncercie „Nieboska symfonia” reżyserowanym przeze mnie. G.M.: Strasznie nie chciałem w nim wystąpić. Tym bardziej że muzykę pisał do niego ojciec (Maciej Małecki – przyp. red.). Na szczęście przedsięwzięcie było tak elitarne, że poza garstką melomanów nikt go nie widział. Płacono też marnie…(śmiech). A.S.: Długo się opierałeś, ale kto w końcu mógł lepiej wykonać partię „szatana”, jak nie ty. G.M.: Myślę, że kiedyś faktycznie miałem kompleks i stąd zawsze była we mnie ogromna potrzeba niezależności. A.S.: O tak, tak. Potrzebę niezależności miałeś od zawsze. Pamiętam te twoje czerwone i zielone dredy, kolczyki, a szczególnie to, kiedy poszedłeś na maturę w T-shircie… G.M.: Bo byłem źle wychowany. A.S.: Jak większość chłopców w tym wieku. Sama byłam chowana dość krótko. Grześka staraliśmy się też tak wychowywać, ale się nie dał! To indywiduum. G.M.: A może indywidualność? A.S.: Teraz indywidualność. Pamiętam, jak po kolejnym przefarbowaniu włosów i nowym kolczyku stanąłeś w drzwiach, a ojciec z uśmiechem powiedział: „Synu, fantastycznie wyglądasz!”. I cały bunt na nic. Odebraliśmy ci broń. G.M.: Cóż za przebiegłość! Kiedyś na wakacjach na wsi chłop przeżegnał się na widok mój i kolegi z irokezem. Teraz kolorowe włosy nie robią na nikim wrażenia. A.S.: Czy ty nie zauważyłeś, że jesteś już dorosłym mężczyzną? G.M.: To prawda. Nie zauważyłem! Niedawno dostałem scenariusz filmu. Zadzwoniłem do reżyserki, żeby zapytać o kilka wskazówek na temat granej przeze mnie postaci. Po pierwszym pytaniu zamilkła, a potem, nieco speszona, odpowiedziała: „Grzegorz, my się nie zrozumieliśmy. Ty nie masz grać Xawerego, tylko jego ojca”. Ciarki przeszły mi po plecach. – Czas biegnie nieubłaganie. Dla aktora to pewnie bolesne? G.M.: Bolesne jest być złym aktorem, a nie starym. – Dla Pani upływający czas jest problemem? A.S.: Ja na szczęście, mając dwadzieścia parę lat, widziałam, jak dojrzałe aktorki udawały podlotki i wtedy postanowiłam… G.M.: …nigdy się nie zestarzeć? A.S.: Nie. Starzeć się z godnością. Zresztą już 20 lat temu grałam 80-latkę (śmiech). – Jakie są jeszcze niebezpieczeństwa tego zawodu? G.M.: Matka twierdzi, że to nie jest zawód dla mężczyzn. – A jaki zawód jest męski? Hydraulik? G.M.: Nie lubię dzielić świata na kobiecy i męski, ale faktycznie aktorzy mają w sobie duży pierwiastek narcyzmu, egoizmu, egocentryzmu. Bywają rozhisteryzowani. I to codzienne łaszenie się do publiczności… Jest w tym chyba jednak coś niemęskiego. Czasem na scenie zastanawiam się, co ja tu robię właściwie. Patrzy na nas 200 osób, a my zajmujemy się zabawianiem ich, żeby mieli lepszy humor. A.S.: Albo gorszy. G.M.: Albo gorszy (śmiech). – Pani też miewa takie wątpliwości? A.S.: Z kobietami jest inaczej. Kobieta aż do śmierci chce się podobać i być podziwiana. – Kiedy zdecydował się Pan na aktorstwo? G.M.: Chyba zawsze chciałem być aktorem. Tylko wstydziłem się do tego przyznać. Po maturze byłem równolegle na kilku kierunkach studiów. Wiedza o teatrze, nauki polityczne, dziennikarstwo… Żadnego nie skończyłem. Ale widać to było mi potrzebne. A.S.: Tylko że matki jakoś źle znoszą takie potrzeby… G.M.: Rodzice w ogóle źle znoszą swoje dorastające dzieci. Któregoś dnia po prostu postanowiłem, na przekór wszystkim, zdawać do szkoły teatralnej. Ale ty byłaś temu przeciwna. A.S.: Jak mogłam być przeciwna, skoro nie wiedziałam, że zdajesz do tej szkoły?! – Dalej uważa Pani, że syn powinien uprawiać inny zawód? A.S.: Grzegorz poszedł jak burza. Zaraz po dyplomie dostał cztery główne nagrody i Grand Prix na festiwalu w Łodzi. Ma na koncie pięć nominacji do Feliksa, a jednego już zdobył. Ja miałam tylko dwie i żadnego Feliksa nie otrzymałam. Myślę, że już mnie przeskoczył. – Czyli teraz to Pani ma kompleks syna? A.S.: Nie. Jestem po prostu z niego dumna. – Macie jakieś wspólne plany? A.S.: Jesteśmy w trakcie realizacji sztuki, w której ja zagram matkę, a Grzegorz syna. G.M.: Tak dla odmiany (śmiech). A.S.: Ale żeby nie zapeszyć, nic więcej nie powiemy. – Teraz się Pani syna nie wyprze ani on Pani. Boicie się wzajemnej oceny? G.M.: Myślę, że to już mi przeszło. Ale kiedyś miałem ogromny stres i nie chciałem, żeby mama oglądała mnie na scenie. A.S.: A ja mam go nadal. Mam straszną tremę, jak Grzegorz przychodzi na moje przedstawienia. Boję się, że nie sprostam, że przyniosę mu wstyd. On zresztą zachowuje się jak rasowy pedagog. Najpierw należy pochwalić, a potem lekko zganić (śmiech). G.M.: Uważam, że mama powinna przestać grać w lekkim repertuarze. Ma niesamowite możliwości i powinna zostać obsadzona w dużej dramatycznej roli. A.S.: Wiem. Ciągle na to czekam. – Wierzy Pani w siebie? A.S.: Mam z tym kłopot, bo moja mama wpoiła we mnie takie przekonanie, że jestem niedoskonała. Nigdy mnie nie pochwaliła. Nawet jak odnosiłam sukcesy w Krakowie, zdobywałam nagrody i miałam piękne recenzje. A kiedy wybrano mnie na Miss Juwenaliów, zadzwoniłam do mamy i powiedziałam jej o tym, usłyszałam w słuchawce: „Chyba żartujesz? Ciebie?”. – Anna Seniuk też jest taka ostra? G.M.: Nie. Ale jest oszczędna, jeśli chodzi o komplementy, dlatego kiedy już pochwali, to ma to dużą wagę. – Pochwaliła Pana ostatnio? G.M.: Tak, po mojej ostatniej premierze. – A Pan jest osobą pewną siebie? G.M.: Podobno tak jestem postrzegany. A.S.: Potrafi być zdecydowany i szybko podejmować decyzje. Zarówno te życiowe, jak i zawodowe. Bywa, że nie przysparza mu to popularności, ale wie, czego chce. Ja na przykład, stojąc przed półką z herbatami świata, nie jestem w stanie się zdecydować i odchodzę z niczym. – Była Pani pierwszą w Polsce skandalistką. Wiele lat temu pokazała Pani w filmie biust. G.M.: Teraz jest szokiem, kiedy aktorka nie pokaże biustu. – A co Was łączy poza zawodem? A.S.: Żadne z nas nie ma telewizora. G.M.: Swój podarowałem dozorcy, ponieważ uzależniłem się od TVN24. Uznałem jednak, że od oglądania polskich polityków rozumu naprawdę nie przybywa. Zauważyłem nawet u siebie tendencję odwrotną. Powiedziałem do dozorcy: „Pan bierze”. Zabrał jeszcze ciepły. Komputera też się pozbyłem. A.S.: I to była słuszna decyzja. W ogóle uważam, że ludzie za dużo mówią. Kiedy za dużo się mówi, to przestaje się myśleć. Myśl to jest chwila zastanowienia, chwila ciszy. G.M.: To może skończmy ten wywiad (śmiech). A.S.: Wszyscy mówią, ale nie słuchają. Piszą, ale nie czytają. G.M.: To prawda, wszyscy mają bardzo dużo do powiedzenia. Gwiazdy znają się obecnie na wszystkim, a co najciekawsze, są głęboko przekonane, że wszyscy tylko czekamy, aby się wypowiedziały. Więc cały czas dzielą się z nami swoją wiedzą. Blogi, poradniki, wskazówki, jak żyć… Misja jakaś czy co? A.S.: Albo piszą książki, biografie, wywiady rzeki. Ludzie spieszą się z każdą nową informacją. Boją się, żeby ze wszystkim zdążyć, a jak tylko milkną na chwilę, wpadają w popłoch. Przed laty zapytałam Tadeusza Konwickiego: „Co pan teraz pisze?”. Odpowiedział: „Nic nie piszę, bo teraz wszyscy piszą”. – To smutne. A.S.: Wystarczy być celebrytą, żeby być ekspertem od wszystkiego. G.M.: A ja uważam, że najbardziej twórczym stanem jest niewiedza. Wystrzegam się ludzi, którzy znają się na wszystkim. Wydają mi się niebezpieczni. A.S.: Dlatego gdy pracuję ze studentami, nie udaję, że wszystko wiem. Są sytuacje, kiedy muszę zwyczajnie przyznać, że czegoś nie wiem. Mówię: „Spróbujmy się nad tym zastanowić wspólnie”. To wielka lekcja, której udzielił mi przyjaciel, profesor Aleksander Bardini. A było to tak. Jechałam na mój pierwszy wykład w szkole teatralnej i bardzo się denerwowałam. Kiedy podjechałam pod szkołę, bałam się wysiąść z samochodu. Zadzwoniłam do profesora Bardiniego z pytaniem: „Jak sobie poradzić z młodzieżą?”. Profesor odrzekł krótko: „Nie kłamać”. – Co Panią drażni? A.S.: Budynek Metropolitan na placu Piłsudskiego. G.M.: A ja go lubię. A.S.: Ale nie w tym miejscu. Jak można budować biurowiec na pięknym placu o takich tradycjach?! Tam powinna być przestrzeń. Przestrzeń to oddech, a oddech jest niezbędny w życiu, muzyce i architekturze. G.M.: Wy, krakusy, boicie się nowoczesności. Zepsuła was ta wyrafinowana renesansowa architektura. A.S.: Nie, po prostu uważam, że warszawska architektura jest od Sasa do Lasa i najładniejsze są w niej miejsca, gdzie jeszcze nic nie stoi (śmiech). G.M.: Mam teorię, że Warszawę odbudowali przede wszystkim krakowianie, ze złości i kompleksów za to, że odebrano wam stołeczność (śmiech). Jestem warszawiakiem i uwielbiam to miasto, i to, jak się zmienia w ostatnich latach. To jest fascynujące. – Słyszałam, że oboje bardzo selekcjonujecie scenariusze. A.S.: Ja selekcjonuję tak bardzo, że od 20 lat prawie w ogóle nie gram w filmach (śmiech). Ostatnio jednak odkrył mnie dla ekranu młody reżyser Maciej Michalski. Premiera w styczniu. G.M.: A ja jestem dziś zdecydowanie mniej krytyczny niż kiedyś. – Liczy się Pan ze zdaniem matki? G.M.: Niezwykle sobie cenię zdanie matki jako aktorki. Nigdy tego nie ukrywałem. – A zdanie matki jako matki? Wtrąca się w wychowanie wnuków? G.M.: Oczywiście, że się wtrąca. Która matka się nie wtrąca? Ale robi to na tyle dyskretnie, że mi to nie przeszkadza. – Jak odpoczywacie? W samotności czy rodzinnie? A.S.: Dziesięć lat temu kupiłam starą drewnianą chatę, niedaleko Bieszczad. Do najbliższego sąsiada mam dwa kilometry. Tam czuję się najlepiej i tam naprawdę odpoczywam. Brakuje mi ciszy. Cierpię w galeriach handlowych, sklepach i restauracjach. Zgubiliśmy na zawsze dyskretne odgłosy szeptów w kawiarni, cichy stuk filiżanek i dźwięk fortepianu w tle. Jedyny hałas, który mnie cieszy, to krzyki i piski moich wnuków. – Jak spędzacie wspólny czas? A.S.: Wbrew pozorom jestem bardzo wysportowaną babcią. Uprawiałam żeglarstwo, narciarstwo, jazdę konną i grałam w koszykówkę… G.M.: W koszykówkę?! A.S.: Tak! Krótko, ale intensywnie, w juniorach Wisły Kraków. Prowadził nas Ludwik Miętta, późniejszy trener kadry, z którą zdobył wicemistrzostwo Europy! A tak naprawdę na te treningi namówiły mnie koleżanki, które twierdziły, że koszykarze są bardzo przystojni. – Jacy mężczyźni się Pani podobają? A.S.: Z poczuciem humoru. – A jakie Pan lubi kobiety? G.M.: Bezczelne. – A jaka jest matka? G.M.: Inna, niż wszystkim się wydaje. Ludzie wciąż widzą w niej ciepłą, otwartą i lekko stukniętą Madzię z „Czterdziestolatka”, stojącą ciągle w kuchni i robiącą przetwory na zimę. Tak naprawdę jest bardzo wrażliwą, ale i skrytą osobą. I bardzo niezależną. Nie podąża za trendami, nie ulega pokusom mediów, nie zależy jej zupełnie na bywaniu, kompletnie nie wie, kto gra w serialach, kim jest Nergal i w dalszym ciągu pyta mnie, jak się wycisza dźwięki w komórce. Lubi zniknąć na dwa tygodnie w swojej samotni w Bieszczadach i ma w nosie cywilizację. To jest piękne. Tylko ciągle czymś się martwi. To taki etatowy zamartwiacz. A.S.: Mam to po moim ojcu. A najbardziej martwię się, kiedy wszystko gra. Kiedy moi bliscy są zdrowi, mają pracę, pieniądze i jest piękna pogoda. I wtedy ogarnia mnie panika, że coś się stanie. Że jest za dobrze i że ten stan na pewno długo nie potrwa. – Mówicie sobie słowo „kocham”? A.S.: Tak, ale nie damy się na to namówić w trakcie wywiadu. G.M.: Nawet VIVIE! A.S.: To było tak. Kiedy twoje dzieci kąpały się w łazience, usłyszałam krzyk Franka: „Babciu, babciu!”. Wołam z kuchni: „Co się stało?”. „Babciu, kocham ciebie!!!”. To było tak, jakbyś ty mi to powiedział. – Co jest fundamentem Waszej więzi? G.M.: Jesteśmy rodziną. – To banał. G.M.: Pani Krysiu, przyzna pani, że pytanie też było nieco banalne. Rozmawiała: Krystyna Pytlakowska. CZYTAJ RÓWNIEŻ:
Udawali, że się nie znają, nie każdy wie, że są rodziną. Syn Anny Seniuk poszedł w jej ślady
"Nigdy nie chciałem być porównywany do niej jako aktor", opowiadał Grzegorz Małecki
Nie każdy wie, że łączą ich więzy krwi. Anna Seniuk jest dumną mamą dwójki zdolnych artystów: Grzegorza Małeckiego i Magdaleny Małeckiej-Wippich. Syn poszedł w ślady mamy i został aktorem. Łączy ich wyjątkowa relacja. Na co dzień kibicują sobie przy nowych projektach, czerpią ze swojego doświadczenia i cenią aktorski warsztat. [Ostatnia publikacja na VUŻ-u i Viva Historie 17.11.2024 r.] Anna Seniuk: syn poszedł w jej ślady i wybrał aktorstwo Widzowie pokochali ją za szereg kultowych ról. Nikt już nie wyobraża sobie innej aktorki w roli Magdy Karwowskiej w Czterdziestolatku. W ostatnim czasie Annę Seniuk mogliśmy podziwiać w filmie Horror Story, Niebezpiecznych dżentelmenach czy Domu pod Dwoma Orłami. Choć praca jest wielką pasją, to rodzina pozostaje dla niej najważniejszą wartością. Z byłym mężem, kompozytorem Maciejem Małeckim doczekała się dwójki dzieci – Grzegorza i Magdaleny. Syn poszedł w ślady mamy. Ale nie każdy wiedział, że z Anną Seniuk łączą go więzy krwi, w końcu posługują się innymi nazwiskami. Przez lata była między nimi też niepisana umowa, że każdy idzie swoją drogą. Grzegorz Małecki osiągnął wielki sukces. Zapracował na swój aktorski dorobek i pozycję talentem. „Po prostu nigdy nie chciałem być postrzegany jako syn Anny Seniuk i porównywany do niej jako aktor. Uważam, że dzieci znanych rodziców mają zdecydowanie trudniej niż inne. Tak naprawdę od rana do wieczora patrzy się na nas przez lupę. Zresztą kto lubi przez całe życie być porównywany ze swoimi rodzicami?”, wspominał w 2012 roku w rozmowie z Krystyną Pytlakowską dla VIVY!. Czytaj też: Marcin Bosak jest zakochany! Pokazał się na przedpremierowym pokazie z nową ukochaną <img src="https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/48/2024/07/imgfswSAF-a520f02.jpg" width="1600" height="1600" alt="Warszawa, 21.12.1986. Anna Seniuk - aktorka z dziecmi Grzegorzem i Magda.,Image: 428549997, License: Rights-managed, Restrictions: Cena minimalna dla publikacji online 50 zł a dla drukowanych 250 zł, Model Release: no, Credit line: Roman Kotowicz / Forum" title="Anna Seniuk - aktorka" /> Anna Seniuk z dziećmi, Warszawa, 21.12.1986 Anna Seniuk i Grzegorz Małecki, VIVA! 2012 rok Nie każdy wiedział, że są rodziną. Grzegorz Małecki udawał, że się znają. Relacja matki i syna Nic dziwnego, że mama i syn zawodowo unikali siebie jak ognia. Zdarzały im się wyjątki, ale wzbraniają się przed wspólnym graniem. Okazuje się, że Grzegorz Małecki zawsze chciał być aktorem, ale jak podkreślał, wstydził się do tego przyznać. Zanim odważył się zdawać do szkoły aktorskiej, próbował swoich sił na kilku innych kierunkach, ale z żadnym nie wiązał szczęśliwej przyszłości. W końcu stwierdził, że aktorstwo to dobry sposób na życie. Wydawało mu się też prostym zawodem. „Po maturze byłem równolegle na kilku kierunkach studiów. Wiedza o teatrze, nauki polityczne, dziennikarstwo… Żadnego nie skończyłem. Ale widać to było mi potrzebne”, opowiadał w archiwalnym wywiadzie VIVY!. Na przekór wszystkim postanowił wybrać się na egzaminy do szkoły teatralnej. Z uczelnią wiąże się ciekawa historia. Podczas egzaminów spotkał swoją mamę, która zasiadała w komisji. Anna Seniuk od razu opuściła salę. „Nie miałam bladego pojęcia o jego planach. Przyszedł dzień egzaminów. Siedzę w komisji, widzę nazwisko Małecki, imię Grzegorz. Myślę sobie: Małeckich jest dużo. Jednak na wszelki wypadek poprosiłam asystenta, żeby sprawdził imię ojca i matki", opowiadała gwiazda w jednym z wywiadów. Potem Grzegorz Małecki udawał, że jej nie zna i zawsze zwracał się do niej „pani profesor”. Zaraz po otrzymaniu dyplomu PWST w Warszawie zdobył cztery główne nagrody i Grand Prix na festiwalu w Łodzi. Anna Seniuk zawsze podkreślała, że jest z niego dumna. „Był... osobny. Bardzo trudno było go zapędzić, że tak powiem, do szeregu. Czasem myślę, że to niewiarygodne, iż Grzegorz, który jest taki rozproszony, nieskupiony, szalony, potrafi być tak bardzo zdyscyplinowany i profesjonalny na scenie", wyznała na łamach książki "Nietypowa baba jestem". Sprawdź też: Marta Żmuda Trzebiatowska pokazała się z mężem na premierze. Aktorka zaskoczyła wizerunkiem! Anna Seniuk, Grzegorz Małecki, Spacer po 20-leciu wolnej Polski, 2009 Jaką mamą jest Anna Seniuk? Syn Anny Seniuk wspominał, że kiedyś miał ogromny stres i nie chciał, by mama oglądała go na scenie. Dziś to ona ma tremę, gdy syn przychodzi na jej przestawienia. „Boję się, że nie sprostam, że przyniosę mu wstyd. On zresztą zachowuje się jak rasowy pedagog. Najpierw należy pochwalić, a potem lekko zganić (śmiech)”, opowiadała nam przed laty. Z kolei Grzegorz Małecki bardzo ceni jej zdanie – jako aktorki i jako matki. Zawsze go wspiera i motywuje do działania. Sam chętnie czerpie z jej doświadczenia. Co w niej ceni? Jaką jest mamą? O tym aktor opowiedział w rozmowie z VIVĄ! w 2012 roku. „Ludzie wciąż widzą w niej ciepłą, otwartą i lekko stukniętą Madzię z „Czterdziestolatka”, stojącą ciągle w kuchni i robiącą przetwory na zimę. Tak naprawdę jest bardzo wrażliwą, ale i skrytą osobą. I bardzo niezależną. Nie podąża za trendami, nie ulega pokusom mediów, nie zależy jej zupełnie na bywaniu, kompletnie nie wie, kto gra w serialach, kim jest Nergal i w dalszym ciągu pyta mnie, jak się wycisza dźwięki w komórce. Lubi zniknąć na dwa tygodnie w swojej samotni w Bieszczadach i ma w nosie cywilizację. To jest piękne. Tylko ciągle czymś się martwi. To taki etatowy zamartwiacz”, tłumaczył Krystynie Pytlakowskiej. Grzegorza Małeckiego możemy podziwiać nie tylko na deskach teatru. Pojawił się w produkcjach: Na układy nie ma rady, Bejbis, Johnny, 7 rzeczy, których nie wiecie o facetach, Miłość jest blisko, Wkręceni 2, Pakt, Prosto w serce. A przed nim kolejne interesujące wyzwania. Na swoim koncie ma szereg nagród. Prywatnie, to tata dwójki dzieci. Z byłą żoną Kingą Ilgner doczekał się córki Antoniny i syna Franciszka. Grzegorz Małecki, Anna Seniuk, „Konstelacje” - premiera w Teatrze Polonia, 30.08.2013 rok Anna Seniuk, Grzegorz Małecki, Viva! 25/2012
W przeszłości plotkowano o ich romansie… Co tak naprawdę łączyło Dominikę Ostałowską i Grzegorza Małeckiego?
Aktorka po latach ujawniła prawdę o ich relacji
Dominika Ostałowska ma za sobą kilka nieudanych związków, a jej życie osobiste wciąż pozostaje pełne tajemnic. Plotkowano także o romansach aktorki z zajętymi mężczyznami... W przeszłości miała zawrócić w głowie Grzegorzowi Małeckiemu. Choć wydawało się, że dowody są niezbite, to gwiazda w końcu zabrała głos i zdecydowała się uciąć doniesienia sprzed lat. Oto, co tak naprawdę łączyło aktorską parę. Dominika Ostałowska i Grzegorz Małecki — co łączyło dwójkę aktorów? O tym, że Dominikę Ostałowską i Grzegorza Małeckiego połączył gorący romans, mówiła w 2009 roku cała Polska. Oboje pozostawali wówczas w pozornie udanych związkach... Aktorka kilka lat wcześniej związała się z Hubertem Zduniakiem. Łączyło ich niezwykłe uczucie, doczekali się syna… Zdawało się, że będzie to miłość do końca życia. „Nie mam wątpliwości, że to właśnie z tym mężczyzną chcę się zestarzeć. On daje mi siłę. Jest moim jedynym prawdziwym przyjacielem. Egzamin ze wspólnego życia zdaliśmy na piątkę”, podkreślała gwiazda w wywiadach. CZYTAJ TAKŻE: Nazywał ją kobietą swojego życia, uchodzili za wzorową parę. Historia Dominiki Ostałowskiej i Huberta Zduniaka Grzegorz Małecki również nie mógł narzekać na brak szczęścia u boku aktorki Kingi Ilgner. Był to piękny związek, oparty na wspólnych zainteresowaniach oraz wzajemnym wsparciu. Oboje uwielbiali sztukę i cenili w sobie poczucie humoru. W 2006 roku stanęli na ślubnym kobiercu, następnie powitali na świecie córeczkę oraz synka. Jednak ich rodzinna radość nie trwała długo, gdyż już dwa lata później pojawiły się pierwsze doniesienia o romansie aktora oraz jego koleżanki z planu “M jak miłość”... Dominika Ostałowska i Grzegorz Małecki na planie serialu "M jak miłość", 8.08.2009 „To tajemnicza, pełna uroku, wspaniała koleżanka” — miał mówić o Dominice Ostałowskiej, jak podaje tygodnik Takie jest życie. „Gdy tylko się spotkali, od razu było widać, że coś iskrzy”, twierdził z kolei tajemniczy informator Imperium, podający się za wspólnego znajomego z planu. A sami zainteresowani milczeli jak grób, nie potwierdzając, ale też nie dementując doniesień mediów o ich rzekomym, przelotnym romansie… ZOBACZ TAKŻE: Katarzyna Herman i Tomasz Brzozowski pobrali się po siedmiu latach bycia razem. Syn wręczał im obrączki Pikanterii całej sytuacji dodał głośny rozwód Grzegorza i Kingi. Sugerowano wówczas, że aktor porzucił żonę dla kochanki, która to z kolei bezwzględnie związała się z żonatym mężczyzną. Na dodatek rozstanie małżonków podejrzanie zbiegło się w czasie z zakończeniem relacji gwiazdy “M jak miłość” z Hubertem Zduniakiem… Tymczasem ku zaskoczeniu wszystkich, Dominika Ostałowska wybrała reżysera serialu, Mariusza Malca. I w tym przypadku nie uniknęła krytyki… Hubert Zduniak, Dominika Ostałowska, 29.03.2007 Dominika Ostałowska przerwała milczenie. Romans z Grzegorzem Małeckim był nieprawdą? Temat burzliwego życia oraz miłosnych perturbacji Dominiki Ostałowskiej na jakiś czas ucichł, a od plotek o romansie aktorów minęło sporo czasu. I to właśnie teraz, blisko czternaście lat od rzekomego romansu z Grzegorzem Małeckim, Dominika Ostałowska zabrała głos w sprawie rozbijania małżeństw, o które została oskarżona w przeszłości aż dwukrotnie! Stanowczo zaprzeczyła tym samym, jakoby ją i kolegę z planu miało kiedykolwiek łączyć coś więcej. SPRAWDŹ RÓWNIEŻ: Byli razem dwa lata, myśleli o ślubie. Historia relacji Macieja Zakościelnego i Katarzyny Grabowskiej „Pragnę oświadczyć, że nigdy nie byłam w związku z Grzegorzem Małeckim, a tym bardziej nie przyczyniłam się do rozpadu Jego małżeństwa. Nie związałam się również z Mariuszem Malcem, kiedy był on jeszcze w związku z Joanną Sydor. Stało się to kilka miesięcy po ich rozstaniu i wiele miesięcy po moim rozstaniu z Hubertem Zduniakiem (ojcem mojego syna), którego przyczyną były całkowicie odmienne powody” — czytamy w oficjalnym oświadczeniu, które pojawiło się w mediach społecznościowych aktorki 6 marca 2023 roku. Pozostaje nam życzyć szczęścia i dużo spokoju… Źródło: gwiazdy.wp.pl, swiatseriali.interia.pl Dominika Ostałowska i Grzegorz Małecki na planie serialu "M jak miłość", 8.08.2009
Grzegorz Małecki w młodości był buntownikiem. Później poszedł śladami sławnej mamy
„Rodzice mieli ze mną duże utrapienie” — mówił syn Anny Seniuk
Anna Seniuk to nie tylko niesamowicie utalentowana aktorka, ale również matka dwójki dzieci: Magdaleny i Grzegorza. Nie jest dłużej tajemnicą, że jedyny syn postanowił pójść w jej ślady. Nie lubi jednak być łączony z mamą, jeśli chodzi o kwestie zawodowe, i początkowo unikali się jak ognia. „Nigdy nie chciałem być postrzegany jako syn Anny Seniuk i porównywany do niej jako aktor” — przyznał przed laty Grzegorz Małecki w rozmowie dla VIVY!. Jak wspomina swoje czasy młodości i co oboje mówili o relacjach w rodzinie? Grzegorz Małecki przeszedł okres buntu. Rodzice akceptowali jego wybory Anna Seniuk jest niekwestionowaną legendą polskiego kina, znaną z licznych ról w filmach, serialach, oraz spektaklach teatralnych. Prywatnie zaś przez wiele lat była żoną kompozytora Macieja Małeckiego. Małżeństwo przeszło do historii w 1994 roku, lecz pomimo rozwodu oboje pozostali ze sobą w serdecznej relacji. Łączyła ich nie tylko przyjaźń, ale przede wszystkim dwójka dzieci, o których wychowanie zadbali wspólnie. Zarówno Grzegorz Małecki, jak i Magdalena Małecka-Wippich poszli w ślady rodziców i podjęli kariery muzyczno-aktorskie. Dziś oboje są już dorośli i każde z nich żyje własnym życiem, lecz okres dojrzewania naznaczony był młodzieńczym buntem jedynego syna aktorki oraz kompozytora. CZYTAJ TAKŻE: Małgorzata Ostrowska-Królikowska: „Lekarze dawali 30 procent szans, że nasz synek przeżyje” Zdawało się, że gwiazda kina doskonale łączyła obowiązki zawodowe z wychowywaniem dwójki latorośli. Jednak jak sama przyznała po latach, czasem było jej naprawdę trudno. Dla Anny Seniuk rola matki była jedną z najtrudniejszych w jej karierze, a dorastający Grzegorz potrafił mocno dać jej w kość. "Był... osobny. Bardzo trudno było go zapędzić, że tak powiem, do szeregu. Czasem myślę, że to niewiarygodne, iż Grzegorz, który jest taki rozproszony, nieskupiony, szalony, potrafi być tak bardzo zdyscyplinowany i profesjonalny na scenie" — opisywała na łamach swojej książki Nietypowa baba jestem. Anna Seniuk, Grzegorz Małecki, "Konstelacje" - premiera w Teatrze Polonia, 30.08.2013 Z podobnej perspektywy patrzy na całą sytuację syn artystki. Grzegorz Małecki jest świadomy, że nie dostarczał rodzicom samych powodów do pochwał. Początkowo kształcił się w szkole muzycznej i ćwiczył grę na fortepianie. Dopiero po ośmiu latach zrozumiał, że taka droga kariery nie jest dla niego. Była to podstawa do wewnętrznych i zewnętrznych zmian, które przechodził stopniowo — ku przerażeniu, a zarazem zrozumieniu reszty rodziny. "Gdy poszedłem do liceum, miałem tak dosyć muzyki klasycznej, że przerzuciłem się na punk rocka! Słuchałem Dezertera, miałem dredy, kolec w nosie, chodziłem w skórze i jeździłem na festiwal do Jarocina. [...] To były czasy mojego buntu. Już nawet nie pamiętam, czy było coś, czemu się nie sprzeciwiałem. Rodzice mieli ze mną duże utrapienie, ale akceptowali moje wybory" — powiedział aktor w wywiadzie dla Echa Dnia. Anna Seniuk z synem, Grzegorzem Małeckim, "Viva!" grudzień 2012 Grzegorz Małecki udawał, że nie jest synem Anny Seniuk Syn Anny Seniuk długo zastanawiał się, co mógłby robić w życiu. Studiował trzy kierunki, lecz z żadnym nie wiązał swojej przyszłości. Po latach życiowej stagnacji w jego głowie zrodził się nowy pomysł. Tym sposobem Grzegorz Małecki trafił do szkoły teatralnej. "Myśl, że mogę zostać aktorem, zrodziła się bardzo późno, już po maturze. Nie zdawałem jednak od razu do szkoły teatralnej. Przez dwa lata studiowałem na innych kierunkach: wiedzy o teatrze, naukach politycznych i dziennikarstwie. Pomyślałem, że aktorstwo to dobry sposób na życie. Wydawało mi się, że to prosty zawód", mówił po latach w jednym z wywiadów. [cyt. Pomponik.pl] Wraz z tą decyzją zakończył się okres buntu. Pojawiły się jednak nowe komplikacje... A chodziło o jego mamę, która w końcu była świetną aktorką, kojarzoną przez cały kraj. Grzegorz Małecki obawiał się, że tak bliskie pokrewieństwo odbije się na jego karierze. "[...] Nigdy nie chciałem być postrzegany jako syn Anny Seniuk i porównywany do niej jako aktor. Uważam, że dzieci znanych rodziców mają zdecydowanie trudniej niż inne. Tak naprawdę od rana do wieczora patrzy się na nas przez lupę. Zresztą kto lubi przez całe życie być porównywany ze swoimi rodzicami?" — tłumaczył w wywiadzie dla VIVY!, którego udzielił wspólnie z mamą w 2012 roku. Anna Seniuk z synem, Grzegorzem Małeckim, "Viva!" grudzień 2012 Z kolei Anna Seniuk przypomniała sytuację z wczesnej młodości, dowodzącej, że syn od małego chciał być postrzegany jako niezależny człowiek. "Kiedy miałeś pięć lat, podeszła do nas na ulicy jakaś pani. Pochyliła się nad tobą i powiedziała: „O, jaki śliczny mały Seniuk”. Dostałeś szału. Zacząłeś tupać i krzyczeć: „Ja nie chcę być Seniuk! Ja jestem Małecki!”, mówiła aktorka. ZOBACZ TAKŻE: Artur Andrus o żonie i synu wspomniał tylko raz. Jego życie prywatne owiane jest tajemnicą Później Grzegorz Małecki bardzo długo wypierał się tego, że jest synem słynnej gwiazdy. Pech chciał, że podczas jego egzaminu do szkoły teatralnej w komisji zasiadała właśnie Anna Seniuk. "Nie miałam bladego pojęcia o jego planach. Przyszedł dzień egzaminów. Siedzę w komisji, widzę nazwisko Małecki, imię Grzegorz. Myślę sobie: Małeckich jest dużo. Jednak na wszelki wypadek poprosiłam asystenta, żeby sprawdził imię ojca i matki" — wspominała w wywiadzie. Z niezręcznej sytuacji udało im się wybrnąć jednak dość zgrabnie. Aktorka pośpiesznie opuściła salę na jego widok, on natomiast bez zająknięcia zwracał się do niej pani profesor. Później wyznał mamie, że z aktorskimi planami czekał, aż przestanie być opiekunem roku. Anna Seniuk z synem, Grzegorzem Małeckim, "Viva!" grudzień 2012 Grzegorz Małecki i Anna Seniuk — relacje matki i syna Dopiero w zaciszu domowego ogniska mógł liczyć na ciepłe słowo i wsparcie, również w kwestiach zawodowych. "Jest oszczędna, jeśli chodzi o komplementy, dlatego kiedy już pochwali, to ma to dużą wagę. [...] Niezwykle sobie cenię zdanie matki jako aktorki. Nigdy tego nie ukrywałem", mówił aktor w VIVIE!. Tworzą świetny duet matki i syna nie tylko prywatnie, ale też na scenie. Nie zawsze jednak tak było. "Kiedyś miałem ogromny stres i nie chciałem, żeby mama oglądała mnie na scenie", dodał w tym samym wywiadzie. Dziś z dumą mówi o tym, kim jest jego mama, a zarazem najlepsza przyjaciółka. W drugiej połowie czerwca Grzegorz Małecki obchodził 48. urodziny. Prywatnie jest ojcem dwójki nastoletnich już pociech: Antoniny oraz Franciszka. Wnuczęta to oczka w głowie aktorki, która z ogromnym zaangażowaniem wspierała syna w wychowywaniu latorośli! A co aktor mówił w VIVIE! o mamie? Jaka według niego jest Anna Seniuk? SPRAWDŹ RÓWNIEŻ: Po latach wzięli cichy rozwód, mają dwoje dzieci. Ich rozstanie najbardziej dotknęło teściową "Inna, niż wszystkim się wydaje. Ludzie wciąż widzą w niej ciepłą, otwartą i lekko stukniętą Madzię z „Czterdziestolatka”, stojącą ciągle w kuchni i robiącą przetwory na zimę. Tak naprawdę jest bardzo wrażliwą, ale i skrytą osobą. I bardzo niezależną. Nie podąża za trendami, nie ulega pokusom mediów, nie zależy jej zupełnie na bywaniu, kompletnie nie wie, kto gra w serialach, kim jest Nergal i w dalszym ciągu pyta mnie, jak się wycisza dźwięki w komórce. Lubi zniknąć na dwa tygodnie w swojej samotni w Bieszczadach i ma w nosie cywilizację. To jest piękne. Tylko ciągle czymś się martwi. To taki etatowy zamartwiacz" — opowiadał aktor. Anna Seniuk, Grzegorz Małecki, premiera spektaklu "Życie Pani Pomsel", 22.09.2022 Anna Seniuk z dziećmi, Warszawa, 21.12.1986
Po latach wzięli cichy rozwód, mają dwoje dzieci. Ich rozstanie najbardziej dotknęło teściową
Anna Seniuk wciąż przyjaźni się z byłą synową, Kingą Ilgner
Byli bardzo zgodnym małżeństwem, doczekali się syna i córki. A jednak nie udało im się zażegnać kryzysu i po 3 latach w separacji, wzięli cichy rozwód. Zależało im na uniknięciu medialnego szumu. Grzegorz Małecki i Kinga Ilgner rozstali się, a najbardziej dotknęło to jego matkę, Annę Seniuk. Miała ona do syna ogromny żal… dlaczego? ZOBACZ TEŻ: W przeszłości plotkowano o ich romansie… Co tak naprawdę łączyło Dominikę Ostałowską i Grzegorza Małeckiego? Grzegorz Małecki i Kinga Ilgner: historia miłości Byli małżeństwem przez kilka lat, na dodatek niezwykle zgodnym. On, przystojny i świetnie działający w branży aktor filmowy, Ona – aktorka teatralna, przyjaźniąca się z jego matką, Anną Seniuk. Para wydawała się być bardzo szczęśliwa. W czasie swojego małżeństwa doczekali się dwójki dzieci, syna Franciszka i córki Antoniny. I chociaż wszystko do pewnego momentu na obrazku wyglądało pięknie, ich związek nie przetrwał próby czasu. Cichy rozwód z dala od mediów Zanim para oficjalnie się rozwiodła, trzy lata żyła w separacji. Ta jednak nie przyniosła rezultatów i małżonkowie podjęli decyzję o zakończeniu swojego wieloletniego małżeństwa. Para podjęła decyzję o podziale opieki nad swoimi dziećmi, mając na względzie ich dobro. Wiele osób może zdziwić fakt, że Kinga Ilgner przyjaźniła się ze swoją teściową. Matką Grzegorza Małeckiego jest bowiem aktorka, Anna Seniuk. Od zawsze były one sobie bliskie, a teściowa Ilgner nie mogła wybaczyć synowi, że potraktował matkę swoich dzieci tak, jak lata temu jego ojciec zrobił z nią. Maciej Małecki zostawił Seniuk, kiedy ta chorowała na raka. Kobieta miała ogromną nadzieję, że syn nigdy nie powieli błędów swojego ojca. ZOBACZ RÓWNIEŻ: Grzegorz Małecki: "Nigdy nie chciałem być postrzegany jako syn Anny Seniuk" Anna Seniuk wierzy, że syn wróci do byłej żony Seniuk wciąż przyjaźni się z byłą synową. Regularnie spotykają się w teatrze, gdzie razem pracują i mają ze sobą bardzo bliskie relacje. Aktorka do tej pory wierzy, że jej syn wróci do byłej żony i mają jeszcze szansę na odbudowanie swojego małżeństwa. "Choć nie chce mówić tego głośno, wierzy, że Grzegorz wróci do byłej żony - zdradziła "Na Żywo" znajoma Anny Seniuk - Cieszy się, że teraz wiele czasu spędza z dziećmi i jest częstym gościem w domu Kingi". Seniuk przez lata była zachwycona relacją syna i synowej. Mówiła, że podziwia w nich wyjątkowe porozumienie, poczucie humoru i zamiłowanie do sztuki. Jak widać, to jednak nie wystarczyło na stworzenie trwałej relacji. "Anna wciąż jest zdania, że tych dwoje się kocha. W ich gestach i spojrzeniach widzi uczucie" – mówiła osoba z bliskiego otoczenia pary. Czy powrót pary jest możliwy i życzenie Anny Seniuk zostanie spełnione? Grzegorz Małecki, Anna Seniuk, „Konstelacje” - premiera w Teatrze Polonia, 30.08.2013 rok
Gwiazdy na uroczystej premierze filmu „Bejbis”
Już dawno nie widzieliśmy tylu sławnych par na jednej imprezie!
Dziś, 19 pażdziernika 2022, odbyła się w Warszawie oficjalna premiera filmu Bejbis Andrzeja Saramonowicza z udziałem gwiazd. Na czerwonym dywanie pojawili się oczywiście odtwórcy głównych ról, a więc m.in. Marta Żmuda-Trzebiatowska, Grzegorz Małecki, Ewa Telega i Anna Iberszer. Nie zabrakło jednak także innych znakomitych gości. Panie w większości wybrały stylizacje utrzymane w czerni i bieli, ale niektóre z nich wybrały także kolorowe stylizacje. Które z nich bardziej przykuwały wzrok? ZOBACZ TAKŻE: Andrzej Saramonowicz o tym, jak dobrze przeżyć życie: „Najważniejsze to dobrze siebie rozpoznać” Premiera filmu Bejbis w Warszawie O czym opowiada najnowszy film Andrzeja Saramownicza? O tym, jak radzi sobie małżeństwo z długim starzem i nastoletnią córką, gdy na świat przychodzi dość niespodziewanie ich kolejne dziecko. Jak czytamy w oficjalnym opisie: „Przyjaciele pukają się w czoła: „1 dziecko + 1 dziecko = 11 dzieci, a nie 2” - mówią, córka jest zaniepokojona pojawieniem się konkurencji, ale Ada i Mikołaj w pocie czoła starają się ogarniać zupełnie nową rodzinną rzeczywistość. Nieprzespane noce, wszechobecne pieluchy, brak seksu, coraz częstsze kłótnie. Nie tak miało być. Synka oczywiście kochają, ale między nimi zaczyna dziać się coraz gorzej. Ada jest wściekła na cały świat, a Mikołaj zaczyna rozglądać się za innymi. Jak w tej sytuacji odnaleźć radość życia, uratować miłość i zachować chociaż drobny margines wolności? Łatwo nie będzie, ale może być naprawdę zabawnie”. Wybierzecie się do kina na nową komedię twórcy takich hitów jak Lejdis czy Testostreon?
„Ciemno wszędzie, głucho wszędzie”. „Dziady” po nowemu na 250-lecie Teatru Narodowego
Teatr Narodowy obchodzi w tym roku 250-lecie. W jubileuszowym sezonie „Dziady” wystawione zostają w reżyserii wybitnego litewskiego reżysera Eimuntasa Nekrošiusa. Litewski twórca przygląda się granicznym polskim doświadczeniom. Reżyser spojrzał świeżym okiem na utwór i zinterpretował go w nowy, uniwersalny i obiektywny sposób. Na scenie występują aktorzy Teatru Narodowego w tym Grzegorz Małecki jako Gustaw-Konrad oraz Marcin Przybylski w rolach guślarza i diabła. Dramat Adama Mickiewicza, miał premierę 10 marca w warszawskim Teatrze Narodowym. Akcja rozpoczyna się obchodami pogańskiego święta dziady. Są one odprawiane przez charyzmatycznego guślarza (w tej roli znakomity Marcin Przybylski). Kolejno zjawiające się upiory oraz niepokojąca muzyka tworzą naprawdę przerażającą atmosferę przeniesioną z arcydzieła epoki romantyzmu. Grzegorz Małecki w roli Gustawa budzi jednocześnie przerażenie i zachwyt. Szczególnie Wielka Improwizacja Konrada jest porywająca i wywołuje ciarki na plecach. Monolog znany dotąd z lekcji języka polskiego, zyskuje zupełnie nową wymowę, wygłoszony w pełen emocji, poruszający sposób. Sztuka nie należy do krótkich, trwa cztery godziny, lecz ładunek emocjonalny niesiony przez wspaniałą grę aktorską przykuwa uwagę i czas mija niepostrzeżenie. Nie brakuje w także kilku drobnych akcentów humorystycznych rozluźniających atmosferę. Zdjęcie z próby do spektaklu "Dziady". Dziady w Teatrze Narodowym były wystawiane dotąd czterokrotnie, z czego inscenizacja Kazimierza Dejmka z 1967 roku stała się legendą polskiego teatru. Spektakl – wystawiony dla uczczenia pięćdziesiątej rocznicy rewolucji październikowej – został uznany przez władze za antyradziecki. Obecna adaptacja to szczególne wydarzenie kulturalne, które warto przeżyć, by docenić wartość dzieła Mickiewicza, którego sylwetka, jak cień, przez cały czas trwania przedstawienia góruje nad sceną jako element scenografii. Najbliższe spektakle: 16, 17, 19, 20 kwietnia, godz. 19.00.