Viva.pl
type: channel
link: https://viva.pl
date: 2026-07-16T06:38:00.000Z
update period: hourly
update frequency: 1
update base: 2000-01-01T12:00+00:00
items: Łączyła ich miłość silniejsza od uprzedzeń. Gołda Tencer i Szymon Szurmiej przeżyli razem 44 lata
items: Dawid Szurmiej dorastał w cieniu wyjątkowych rodziców. Przełomowa decyzja zmieniła jego życie
items: 21. Festiwal Kultury Żydowskiej Warszawa Singera od 24 sierpnia do 1 września
items: Gołda Tencer, dyrektorka Teatru Żydowskiego: „Robię wszystko, by ocalić pamięć. Boję się o przyszłość przeszłości”
items: Coś więcej niż muzyka i teatr. Za nami jubileuszowy, 20. Festiwal Kultury Żydowskiej "Warszawa Singera"
items: Między nimi była wielka różnica wieku. Mimo to Gołda Tencer i Szymon Szurmiej byli razem 44 lata
items: Warszawa Singera 2022 - poznaj szczegóły tegorocznej edycji festiwalu
items: Gołda Tencer: „Mamy mocną relację z Dawidem. Muszę powiedzieć, że dużo się uczę od syna”
items: Gołda Tencer o Teatrze Żydowskim. Czy po latach tułaczki znajdzie swoją siedzibę?
items: Gołda Tencer i jej syn, Dawid Szurmiej, o swojej wyjątkowej relacji
items: Dawid Szurmiej o relacji z matką, gwiazdą Teatru Żydowskiego, Gołdą Tencer
items: „Przechowuję śpioszki syna!”. Gołda Tencer czule o swoim synu, Dawidzie Szurmieju
items: Autobiografia żydowskiej artystki, która za życia stała się legendą...
items: Gołda Tencer: „Echo Holocaustu zawsze towarzyszyło mojemu dzieciństwu”
items: Gołda Tencer: "Patrzyłam za odjeżdżającym pociągiem i myślałam: A mnie kto odprowadzi? Kto zostanie?"
items: Gołda Tencer Łódź widzi czarno-białą

Łączyła ich miłość silniejsza od uprzedzeń. Gołda Tencer i Szymon Szurmiej przeżyli razem 44 lata
type: item
date: 2026-07-16T06:30:08.000Z
creator: Konrad Szczęsny
subject: Niezwykłe historie
subject: Ludzie
subject: Archiwum VIVY! wywiady
subject: Dawid Szurmiej
subject: Gołda Tencer
subject: Historia miłości
subject: historie miłosne
subject: Viva! wywiad
description: W maju 2013 na łamach magazynu „VIVA!” opublikowaliśmy wyjątkową sesję. Jej bohaterami byli Gołda Tencer i Szymon Szurmiej. Oboje zgłębili wszystkie tajniki aktorstwa i reżyserii, ale za swoją największą misję uznawali pielęgnowanie pamięci, rozumiane bardzo szeroko. Podporządkowali temu całe życie.
encoded: Sesja i wywiad były tym bardziej szczególne, że wielki artysta Teatru Żydowskiego zmarł nieco ponad rok później – 16 lipca 2014 roku. Dla niej był to bolesny cios – przeżyli w końcu razem 44 lata. Dzieliło ich 26 i z tego powodu spotykali się z ostracyzmem. „Dla wielu ludzi nasz związek nie był normalny”, wspominali. Ale udało im się przetrwać. Gdy on odszedł, ona nie porzuciła tego, co razem zbudowali. Wręcz przeciwnie – tę niezwykłą działalność Gołda Tencer kontynuuje do dziś... Przypominamy tę niezwykłą rozmowę w rocznicę śmierci Szymona Szurmieja. Archiwum VIVY! – Gołda Tencer i Szymon Szurmiej. Wywiad o związku, miłości i pamięci Mówią, że „ojczyzną Żydów jest pamięć”. To ich życiowe credo. Od 40 lat prowadzą w Warszawie Teatr Żydowski. Jedyny taki teatr na świecie. Razem na scenie, razem w życiu. Ich dramatyczne losy to materiał na przejmującą książkę. O wojennej i powojennej przeszłości, żydowskich korzeniach i losach oraz o miłości do sztuki Gołda Tencer i Szymon Szurmiej opowiadają Romanowi Praszyńskiemu. – Trudno z Państwem umówić się na rozmowę. Wyjeżdżacie do Meksyku? Gołda Tencer: Za parę dni. Zaprosiła nas największa meksykańska gmina żydowska. Zobaczyli nas na YouTube, chyba zacznę wierzyć w Internet. Przyjechały stamtąd trzy osoby na nasz warszawski Festiwal Kultury Żydowskiej „Warszawa Singera” i zachwyciły się przedstawieniem „Lechaim na Próżnej”, które gramy w języku jidysz. I teraz wylatujemy do Meksyku w 22 osoby! To przyjemne, tym bardziej że dostaliśmy też zaproszenie z Brazylii, gdzie prawdopodobnie w tym roku będziemy grali „Bonjour monsieur Chagall” w reżyserii Szymona Szurmieja. A w Nowym Jorku wystąpimy ze sztuką o Januszu Korczaku „Noc całego życia” napisaną przez Ryszarda Marka Grońskiego. – Fantastyczne plany. Szymon Szurmiej: Dla Gołdy. – Dla Pana już nie? Gołda: Szymon zwiedził cały świat. Szymon: Zjeździłem świat z panią Idą Kamińską, wielką żydowską aktorką, która po wojnie była dyrektorem Teatru Żydowskiego. Poznałem też świat jak…

befunky2026-6-48-34-15-f9fd881.jpg
width: 1200
height: 720

Dawid Szurmiej dorastał w cieniu wyjątkowych rodziców. Przełomowa decyzja zmieniła jego życie
type: item
creator: Beata Nowicka
subject: Ludzie
subject: Dawid Szurmiej
subject: Gołda Tencer
subject: magazyn VIVA!
subject: Viva! wywiad
description: Syn Gołdy Tencer i Szymona Szurmieja ujawnia prawdę o relacjach rodzinnych
encoded: Aktor, reżyser, producent filmów fabularnych i reklamowych. Niedługo będzie miał polską premierę wyprodukowany przez niego głośny film „Innego końca nie będzie”. Artystyczny gen odziedziczył po słynnych i niezwykłych rodzicach: Gołdzie Tencer i Szymonie Szurmieju. Poszedł jednak własną drogą. Dawid Szurmiej w pełnej humoru rozmowie opowiada Beacie Nowickiej o swoich pasjach (a ma ich wiele), stand-upie dla mamy i swoim… dybuku. [Ostatnia publikacja na VUŻ-u i Viva Historie 14.02.2025 r., na FB Viva.pl: 15.08.2025 r.] Jest jedynym synem Gołdy Tencer. Dawid Szurmiej dorastał w cieniu wyjątkowych rodziców. Wywiad VIVA! – „Wychowałeś się” w Teatrze Żydowskim. To prawda, chociaż jak było potrzebne dziecko w przedstawieniu, każde było idealne, bylebym to nie był ja, bo jeszcze – broń Boże – złapię tego bakcyla i będę chciał pracować w teatrze, a przecież aktorstwo to nie jest poważny zawód. Dlatego wyjechałem na studia filmowe do Londynu, gdzie rodzice nie mieli nic do powiedzenia i sam mogłem zdecydować, co chcę w życiu robić. Teraz robię same „poważne” rzeczy (śmiech). Jak mnie szlag trafia z filmem, mam możliwość popracować w teatrze, jak mam przesyt teatru, wracam do filmu, choć ostatnio bardziej poświęciłem się temu drugiemu. [...] – Energię życiową, którą kipisz, dostałeś w puli genów? Myślę, że tak, ale tata był chyba bardziej zwariowany ode mnie. Nie wiem, ile w tym prawdy, ponoć jeździł czołgiem, przejechał całą Syberię, prowadził samolot, był wicemistrzem Dolnego Śląska w boksie… Kiedy się urodziłem, był już po sześćdziesiątce. Mimo to mieliśmy fenomenalne relacje, przyjacielskie. Dla taty nie było ważne, kim jesteś: prezydentem, sprzątaczką, ministrem, kierowcą, wszystkich traktował na równi. Tę postawę przejąłem po nim. Poza tym nauczył mnie pozytywnego podejścia do życia. Zasady, że jeśli czegoś nie umiem, to się nauczę. Tata grał w piłkarskiej drużynie ZWM Zryw Jawor, bo chciał być sportowcem, ja też chciałem, w związku z tym przez lata grałem w futbol amery…

jam6-c552949.jpg
width: 1167
height: 925

21. Festiwal Kultury Żydowskiej Warszawa Singera od 24 sierpnia do 1 września
type: item
date: 2024-08-23T16:48:55.000Z
creator: Konrad Szczęsny
subject: Festiwale
subject: Ludzie
subject: Kultura
subject: Gołda Tencer
subject: Jan Młynarski
subject: Sława Przybylska
description: Warszawę (i nie tylko) wypełni ponad 100 wydarzeń nawiązujących do bogactwa kultury jidysz
encoded: Wielkie koncerty i intymne rozmowy, kameralne recitale i cieszące się ogromną popularnością spektakle. Żydowska kultura, sztuka, tradycja w interpretacji polskich i międzynarodowych artystów, a wśród nich zarówno premierowe spotkania, jak i bardzo dobrze już znane festiwalowej publiczności gwiazdy z występującym w finałowym koncercie Arą Milikianem na czele. Tak zapowiada się 21. edycja Festiwalu Kultury Żydowskiej Warszawa Singera, która odbędzie się w dniach 24 sierpnia – 1 września, w wielu miejscach stolicy. Organizator Festiwalu – Fundacja Shalom – prezentuje przewodnik po rozpoczynającym kolejną dekadę w historii wydarzeniu. Festiwal Warszawa Singera 2024: program Festiwal Warszawa Singera jest miejscem spotkań wszystkich tych, dla których świat jidysz jest ważnym elementem polsko-żydowskiego dziedzictwa. Festiwal z jednej strony odwołuje się do szeroko rozumianej tradycji żydowskiej, wzbogacanej wpływami wszystkich miejsc, narodów i społeczności, w których na przestrzeni wieków mieszkali Żydzi, z drugiej – do kultury bardzo współczesnej, inspirowanej zarówno dawnym dorobkiem Żydów, jak i powstającej na gruncie toczącego się nieustannie żywego dialogu w sztuce, literaturze czy muzyce. Dlatego też właśnie co roku Gołda Tencer – twórczyni i dyrektor festiwalu zaprasza widzów na spotkania ze znakomitymi artystami, pisarzami, naukowcami, umożliwia wspólną dyskusję, wymianę poglądów i wiedzy. Przede wszystkim jednak stara się prezentować innowacyjne projekty z dziedziny muzyki i teatru. W tym roku sceny festiwalowe będą więc znów wypełnione zarówno dużymi, jak i kameralnymi koncertami i recitalami. Nie zabraknie też spektakli teatralnych, a także małych form teatralnych dla dorosłych i dla dzieci. Wśród stałych punktów programu znajdą się spotkania wokół literatury, muzyki i historii, pokazy filmów, wykłady, warsztaty, wystawy czy spacery miejskie. Na scenach Festiwalu zagoszczą artyści z m.in. Polski, Austrii, Niemiec, Serbii, Izraela, Stanów Zjednoczonych, Szwecj…

jam2-29341b2.jpg
width: 933
height: 740

Gołda Tencer, dyrektorka Teatru Żydowskiego: „Robię wszystko, by ocalić pamięć. Boję się o przyszłość przeszłości”
type: item
date: 2024-04-19T14:21:03.000Z
subject: Ludzie
subject: Wywiady VIVY
subject: Gołda Tencer
subject: Katarzyna Przybyszewska
description: „Ludzie młodzi nie znają historii”, dodaje
encoded: Mówi wprost: „Ludzie młodzi nie znają historii. Patrzą do przodu, nie oglądają się za siebie. Nawet jeśli wiedzą, co to był Holocaust czy Marzec ’68, rzadko kogo już to obchodzi. A ja robię wszystko, by ocalić pamięć. Boję się o przyszłość przeszłości”, podkreśla Gołda Tencer, dyrektorka Teatru Żydowskiego w rozmowie z Katarzyną Przybyszewską-Ortonowską. Katarzyna Przybyszewska-Ortonowska: Często myślisz o przyszłości? Gołda Tencer: Dobre pytania. Zwykle ludzie pytają mnie o przeszłość. A że przeszłość idzie za mną przez całe życie i nie chce mnie opuścić, przywykłam do tego. Więc jak mantrę powtarzam, że „Ojczyzną Żydów jest pamięć” i że w każdej żydowskiej rodzinie jest ktoś, kto tę pamięć kultywuje. W rodzinie Tencerów wypadło na mnie, więc się poddałam. Jednak nie znaczy to, że nie myślę o przyszłości, zwłaszcza teraz, gdy pewnie więcej mam za sobą niż przed sobą. A wciąż tyle rzeczy do zrobienia… Myślisz, że będziemy pamiętać? Nie wiem. Boję się o przyszłość przeszłości. Zwłaszcza kiedy myślę o młodych ludziach. Ja tkwię w Holocauście od początku swojego życia, choć nie doświadczyłam jego potworności, a w moim domu ani w domach moich przyjaciół z dzieciństwa bardzo mało się o tym mówiło. Rodzice nie chcieli przekazać nam swojej wojennej traumy, ale podświadomie czuliśmy, że nasze domy są inne niż naszych polskich kolegów, że jest w nich jakiś smutek, jakieś niewidzialne „coś”. Holocaust zmiótł z powierzchni ziemi sześć milionów Żydów, a ja im jestem starsza, tym bardziej nie rozumiem, jak to się w ogóle mogło wydarzyć. Ale jak powiedział mój brat Janusz: „Nasi rodzice przeżyli Holocaust, my pamiętamy, a nasze dzieci będą musiały zapamiętać”. Wciąż dużo mówię o Holocauście, o Marcu ’68, którego sama doświadczyłam. Powstają filmy, spektakle, książki, na Dworcu Gdańskim wiele lat temu z mojej inicjatywy Fundacja Shalom zrobiła tablicę upamiętniającą Marzec z cytatem Henryka Grynberga „Tu więcej zostawili po sobie, niż mieli”… Ale czasem myślę, że gdyby zrobić sond…

imgb7IWjQ-effc967.jpg
width: 1167
height: 925

Coś więcej niż muzyka i teatr. Za nami jubileuszowy, 20. Festiwal Kultury Żydowskiej "Warszawa Singera"
type: item
date: 2023-09-05T11:15:04.000Z
creator: Marcjanna Maryszewska
subject: Festiwale
subject: Kultura
subject: Gołda Tencer
description: To fenomenalne wydarzenie kulturowe zawdzięczamy osobie Gołdy Tencer
encoded: To nie był zwyczajny festiwal. Rok 2023 przyniósł wyjątkową 20. rocznicę Festiwalu Kultury Żydowskiej Warszawa Singera, która została uczczona imponującą skalą i niezmierzoną energią. Trwający ponad tydzień festiwal stał się prawdziwą ucztą dla duszy i zmysłów. Nie był to jednak jedyny jubileusz w tym roku. Gołda Tencer, ikoniczna twórczyni festiwalu i dyrektorka warszawskiego Teatru Żydowskiego, obchodziła 55-lecie swojej fascynującej kariery artystycznej. Rok 2023 zatrzymał się na chwilę, by przyjrzeć się dorobkowi i znaczeniu dwóch fenomenów kultury żydowskiej, których wspólnym mianownikiem jest niezmierzona pasja i zrozumienie dla dziedzictwa. 20. rocznica Festiwalu Kultury Żydowskiej Warszawa Singera W 2004 roku, kiedy Gołda Tencer z pasją i niebywałą energią oświadczyła: "Kochani, robię wielki festiwal!", czy mogła przewidzieć, że jej wizja przełoży się na jedno z najważniejszych wydarzeń w kulturalnym kalendarzu Polski? Coś, co zaczynało się jako odważny eksperyment, przemieniło się w międzynarodową platformę, gdzie kultura żydowska jest nie tylko eksplorowana, ale i świętowana w całej swojej różnorodności. Od koncertów muzyki klezmerskiej, przez awangardowy teatr, po wystawy sztuki współczesnej i retrospektywy filmowe – program festiwalu wydaje się nie mieć końca. Nie ma wątpliwości, że festiwal otworzył się w sposób wielce symboliczny. Na deskach Teatru Wielkiego – Opery Narodowej stanęły dwie niesamowite artystki – Noa z Izraela i Anna Maria Jopek. Ich muzyczna harmonia przypominała złożoną, a jednocześnie zrozumiałą tapiserię dziedzictwa żydowskiego, będącej istotą festiwalu. Nie był to jednak jedyny koncert, który zrobił wrażenie. Muzyka różnych gatunków, od jazzu po muzykę klasyczną, popłynęła z różnych zakątków Warszawy, tworząc niezapomnianą atmosferę. Festiwalowa oferta teatralna była równie bogata - "Pieśni Getta" w reżyserii Gołdy Tencer, "Jentl" w adaptacji Roberta Talarczyka, "Rehab. Wszystkie bitwy Amy Winehouse" według scenariusza i w reżyserii…

imgODjGG1-334fce6.jpg
width: 933
height: 740

Między nimi była wielka różnica wieku. Mimo to Gołda Tencer i Szymon Szurmiej byli razem 44 lata
type: item
date: 2023-06-18T05:02:07.000Z
subject: Ludzie
subject: Niezwykłe historie
subject: Dawid Szurmiej
subject: Gołda Tencer
subject: Historia miłości
subject: historie miłosne
subject: niezwykłe historie
description: „Dla wielu ludzi nasz związek nie był normalny”
encoded: Dzieliło ich 27 lat. Łączyła miłość do teatru. I do siebie nawzajem. Gdy urodził się ich syn Dawid Gołda Tencer miała 35 lat, a Szymon Szurmiej 62. Dziś przypadałyby jego 100 urodziny. Przypominamy niezwykłą historię miłości artystów. Gołda Tencer i Szymon Szurmiej: historia miłości Gołda Tencer wspominała w książce „Gołda Tencer. Jidisze Mame” Katarzyny Przybyszewskiej–Ortonowskiej: „Kochały się w nim wszystkie dziewczyny. Jedna z aktorek w teatrze nawet się przez niego chciała otruć. Była przekonana, że ją podrywał (…) Tak, Szymon był kochliwy, a jego zachowanie wobec kobiet mogło być opacznie odbierane”. W 2008 roku legendarny artysta udzielił wywiadu Jolancie Gajdzie–Zadwornej i Maciejowi Miłoszowi (www.rp.pl, 5 września 2008). Dziennikarze zapytali go wtedy: „Już jako pięciolatek recytował pan wiersze. Teraz ma pan lat 85 i ciągle ta sztuka i teatr. Nie znudziło się panu?”. A on z właściwym dla siebie poczuciem humoru odpowiedział: „Zdecydowanie nie. Ani sztuka, ani teatr, ani kobiety”, chociaż miał u boku ukochaną trzecią żonę Gołdę Tencer”. W marcu 1970 roku byli już parą, ale długo ukrywali swój związek. „Szymon miał wtedy 46 lat, ja - dwadzieścia”. Opowiadała też, że wielu kolegów z teatru się domyślało, ale nikt nie odważył się zapytać wprost. Rodzice Gołdy Tencer też o ich związku nie dowiedzieli się od razu. „Rodzice traktowali Szymona z szacunkiem, on był dyrektorem teatru, znanym reżyserem, ja – młodą aktorką, trochę uczennicą, może ulubienicą profesora. Przecież Szymon był trzy lata starszy od mojej mamy”. Czytaj także: Krzysztof Chamiec i Laura Łącz dla tego uczucia zaryzykowali wszystko. Rozdzieliła ich śmierć... Gołda Tencer i Szymon Szurmiej Gołda Tencer i Szymon Szurmiej: droga do małżeństwa Na 21. urodziny tata zabrał Gołdę do Sopotu i urządził jej przyjęcie na Batorym. Ona nocowała z nim w pensjonacie, Szymon Szurmiej wynajął pokój na mieście. I tylko jego przyjaciel, neurochirurg profesor Tadeusz Bacia powtarzał, że to się nie może udać. Już p…

img06p4he-8bb190e.jpg
width: 1089
height: 863

Warszawa Singera 2022 - poznaj szczegóły tegorocznej edycji festiwalu
type: item
date: 2022-08-11T10:15:05.000Z
creator: Konrad Szczęsny
subject: Ludzie
subject: Nasze akcje
subject: Niezwykłe historie
subject: Gołda Tencer
subject: niezwykłe historie
subject: Warszawa
description: 19. edycja Festiwalu Kultury Żydowskiej Warszawa Singera już niebawem!
encoded: Koncerty, przedstawienia, pokazy. Zarówno wielkie, jak i kameralne spotkania z żydowską kulturą, sztuką, tradycją w interpretacji polskich i międzynarodowych artystów. 19. edycja Festiwalu Kultury Żydowskiej Warszawa Singera odbędzie się w dniach 27 sierpnia – 4 września w wielu miejscach stolicy. Warszawa Singera 2022 - program festiwalu, goście, daty Po raz pierwszy na festiwalu zagości wspaniała izraelska wokalistka YASMIN LEVY. Do niej należał będzie finał 19 edycji, który odbędzie się w Teatrze Wielkim – Operze Narodowej. W tym roku na Plac Defilad powróci Noc Klezmerów, którą artystycznie poprowadzi KOMMUNA LUX – Klezmer & Odessa Gangsta Folk z Ukrainy. Podczas otwarcia jazzowej odsłony festiwalu swój nowy projekt „KOPTYCUS” zaprezentuje skład Oleś Brothers & Dominik Strycharski. Z premierowym koncercie wystąpią również Nina Stiller, Raphael Rogiński i Natalia Przybysz. Kolejną muzyczną premierę – tanga hebrajskie zaprezentuje uwielbiany przez publiczność Marcin Masecki oraz Edgar Tsalikov. Wyjątkowymi gośćmi tegorocznej edycji będą również Frank London, słynny amerykański trębacz, laureat nagrody Grammy oraz Eleanor Reissa, amerykańska aktorka i piosenkarka. Artyści zaprezentują program sięgający do tradycyjnych pieśni jidysz. Gościem specjalnym festiwalu będzie legenda polskiej piosenki Sława Przybylska, przy fortepianie wybitny muzyk i kompozytor Janusz Tylman. YASMIN LEVY, gwiazda tegorocznej edycji festiwalu Na scenach Teatru Żydowskiego zobaczymy m.in.: spektakl muzyczny „Jentl” Izaaka Bashewisa Singera w reż. Roberta Talarczyka, spektakl ,,Der Szturmem. Cwiszyn/ Burza.Pomiędzy’’ w reż. Damiana Josefa Neć oraz ,,Madagaskar’’ metafizyczny horror w reż. Gosi Dębskiej. Będą też programy muzyczno-kabaretowe i inne projekty przygotowane przez aktorów Teatru Żydowskiego oraz jedna z najcieplej odbieranych imprez przygotowywanych co roku przez dyrektor festiwalu, Gołdę Tencer, czyli „W kuchni mamy Soni”. Do programu Festiwalu powracają także Salon Literacki pod…

img801e8L-0ddc0ce.jpg
width: 1089
height: 863

Gołda Tencer: „Mamy mocną relację z Dawidem. Muszę powiedzieć, że dużo się uczę od syna”
type: item
date: 2022-07-19T05:14:02.000Z
subject: Ludzie
subject: Magazyn VIVA
subject: Newsy
subject: Wideo
subject: Wywiady VIVY
subject: Archiwum VIVY! wywiady
subject: Dawid Szurmiej
subject: Gołda Tencer
subject: Viva! wywiad
subject: wideo
subject: wywiad
description: Jak się kłócą? Jak kochają? Jaką mają misję?
encoded: Legenda Teatru Żydowskiego i międzynarodowy producent. Matka i syn. Gołda Tencer i Dawid Szurmiej. Ona miała nie mieć dzieci, on uciekł od niej do Londynu. Jak się kłócą? Jak kochają? Jaką mają misję? W ramach cyklu Archiwum Vivy!: wywiady przypominamy rozmowę z Gołdą Tencer i Dawidem Szurmiejem. Wywiad ukazał się w grudniu 2019 roku w magazynie VIVA!. Podobno wróżbita przepowiedział, że nie będzie miała Pani dzieci? Gołda: Tak, to było w czasie, kiedy ustawianie tarota było bardzo modne. Spotkałam się z pewnym mężczyzną w kawiarni. Dużo mi naopowiadał, ale gdy zapytałam, ile będę miała dzieci, powiedział, że nie będę miała wcale. To było straszne, wróciłam do domu spłakana. Mąż zdziwiony: „Co się dzieje?”. Ta niepomyślna wróżba przyśpieszyła moje życie. Dziesięć dni później zrobiłam testy ciążowe. Byłam w ciąży. Wypada zapytać o pieluszki. Dawid: Ale mama w życiu nie zmieniała mi pieluszek! Skąd Pan wie? Dawid: Od babci. Mamo, zmieniałaś pieluszki? Gołda: Chyba tak. Wtedy jeszcze tetrowe. A tata prasował. Przez miesiąc. Dawid: Właśnie, a potem wyjechał za granicę i przywiózł pampersy. Widzę ten wasz tercet egzotyczny – ciebie z tatą i babcią. Myślę, że babcia dyrygowała podziałem pracy. Gołda: Wszyscy po kolei zmieniali. Jak to jest być matką? Gołda: Jako kobieta się zmieniłam. Poczułam się pewniejsza, bardziej kobieca. Aktorsko też dojrzałam. Pamiętam ten moment, kiedy leżałam na sali porodowej i podali mi pierwszy raz dziecko do karmienia. Mój syn uśmiechnął się w charakterystyczny sposób, krzywo. Pomyślałam: Cały Szymon. Rzeczywiście – jak tata – był strasznie głośny. Czytaj także: Między nimi była wielka różnica wieku. Mimo to Gołda Tencer i Szymon Szurmiej byli razem 44 lata Pierwsze wspomnienie z mamą? Dawid: Mam taką fotografię pamięci. Jadę po osiedlu pomarańczowym moskwiczem na pedały. Mama stoi obok, szal zarzucony na ramiona, upewnia się, że nie spowoduję wypadku przy prędkości dwóch kilometrów na godzinę. Gołda: Pamiętam ten pomarańczowy samochodzik. Da…

imgt0qmff-2a6b395.jpg
width: 1009
height: 800

Gołda Tencer o Teatrze Żydowskim. Czy po latach tułaczki znajdzie swoją siedzibę?
type: item
date: 2020-01-25T08:45:03.000Z
creator: Konrad Szczęsny
subject: Wideo
subject: Wywiady
subject: Gołda Tencer
subject: teatr
description: Artystka wyjawiła informację w Dzień Dobry TVN
encoded: Teatr Żydowski im. Estery Rachel i Idy Kamińskich w Warszawie nie ma obecnie swojej stałej siedziby. Korzysta ze sceny Klubu Dowództwa Garnizonu Warszawa w al. Niepodległości 141a. Jego dyrektor, Gołda Tencer, zdradziła jednak, że to może się zmienić... Gołda Tencer o nowej siedzibie Teatru Żydowskiego Artystka była dziś gościem telewizji TVN, w której wyjawiła, na jakim etapie są rozmowy... „Mija chyba rok, jak prezydent Warszawy Hanna Gronkiewicz-Waltz ogłosiła, że będziemy na Próżnej. Mija rok i na pewno tam nie będziemy. Teraz z tego, co wiem miasto kupiło budynek Teatru na Woli. Było już podawane nieoficjalnie, że tam będzie grał Teatr Żydowski, ale oczywiście to będzie własność miasta”, powiedziała Gołda Tencer w Dzień Dobry TVN. „Już słyszałam, że Teatr Żydowski dostał 150 milionów, by grać na ulicy Próżnej, ale my nic nie dostaliśmy. Projekt jest zatrzymany. Mam nadzieję, że na nasze 70-lecie, 1 września przeniesiemy się do Teatru na Woli”, dodała z optymizmem. Gołda Tencer o spektaklu Berek Opowiedziała również o wyjątkowym przedsięwzięciu: spektaklu „Berek”, przybliżającym widzom losy Berka Joselewicza, który w czasie insurekcji kościuszkowskiej w 1794 roku organizował oddziały żydowskie i stał się symbolem „zaangażowania Żydów w niepodległość Polski”. – Jest to w ogóle nieznana historia. Berek Joselewicz był u Kościuszki, ale to, co my chcemy pokazać, to miłość, również Żydów, do swojego kraju. No i mamy najlepszy sztab: reżyseruje Maja Kleczewska, Zbigniew Libera, który robi scenografię, Łukasz Chotkowski, odpowiedzialny za dramaturgię i scenariusz sceniczny – opowiada dyrektor Teatru Żydowskiego. I wyjaśnia, że w celu realizacji przedsięwzięcia, konieczne było znalezienie odpowiedniej sceny. – Spektakl będzie grany na Nowym Świecie, przy rogu Świętokrzyskiej. Tam jeszcze nas nie było – śmieje się Gołda Tencer. Dodaje, że nie ma miejsca, w którym Teatr Żydowski nie byłby w stanie zagrać spektaklu. – My gramy wszędzie: od Zachęty, poprzez Synagogę im. Noż…

imgVknr67-923a841.jpg
width: 1009
height: 800

Gołda Tencer i jej syn, Dawid Szurmiej, o swojej wyjątkowej relacji
type: item
date: 2019-12-28T13:14:07.000Z
creator: Konrad Szczęsny
subject: Wideo
subject: Za kulisami sesji
subject: Dawid Szurmiej
subject: dzieci gwiazd
subject: Gołda Tencer
description: Jaką matką jest aktorka? Jakie ma wady i zalety?
encoded: On - producent filmowy, który odnosi sukcesy na całym świecie. Ona - legendarna aktorka Teatru Żydowskiego, wielka osobowość, artystka nietuzinkowa i jedyna w swoim rodzaju. Ich relacja również jest niebanalna: potrafią się spierać o wiele rzeczy, ale stanowią dla siebie przede wszystkim ogromne wsparcie. Gołda Tencer i Dawid Szurmiej szczerzy jak nigdy! Gołda Tencer i Dawid Szurmiej o swoich wadach – Dawid jest taką baśnią. O nim można opowiadać i on opowiada. Wszystko, co zamienia i o czym chce mówić, powstaje z tego nowa baśń – podkreśla Gołda Tencer. A jakie wady widzi w legendarnej aktorce Dawid Szurmiej? – Mama do dzisiaj jest nadopiekuńcza i to nie zawsze już jest dobre, bo czasami dzieci troszeczkę dorastają i potrzebują troszeczkę swobody. Stara się działać jako mój agent, w związku z czym jak ja z kimkolwiek umówię się na godzinę 11, ona dzwoni o 10 i pyta się: „Dawid, gdzie Ty jesteś?! My zaczęliśmy o 10!”. Odpowiadam: „Mamo, ja wiem, ale...”, Ona: „Dawid, Ciebie jeszcze nie ma... Jest 10:05, Ciebie jeszcze nie ma!” – śmieje się producent filmowy. Z kolei jego mama, zapytana o wady syna, odpowiada bez wahania: – spóźnia się jak swój tatuś. Druga? Wszystko jest zawsze „manana”, jutro. On zdąży – zdradza. Gołda Tencer i Dawid Szurmiej o swoich zaletach i relacji A jakie zalety ma Dawid Szurmiej w oczach matki? – Jego trzeba kochać! Każdy, kto go pozna, to go kocha, bo on jest ciepły. W Dawidzie jest wiele miłości, empatii dla ludzi, więc to jest najważniejsze. A przy tym on jest z tych ludzi, którzy chętnie wszystkim pomagają – podkreśla Gołda Tencer. A jakie syn widzi w aktorce zalety? – Jest jedną z niewielu osób, do której można zadzwonić o 2.00 nad ranem, a ona odbierze i zaspanym głosem powie: „halo? Co się dzieje?”. Ja na to: „mamo, chciałem Ci o czymś powiedzieć”. Ona: „tak? O 2.00 nad ranem? No to mów, mów”, więc słucha, rozmawia i nie rzuca słuchawką. Natomiast w ciągu dnia bywa mało cierpliwa, bo ma wiele różnych rzeczy na głowie. Ale w nocy to on…

Dawid Szurmiej o relacji z matką, gwiazdą Teatru Żydowskiego, Gołdą Tencer
type: item
date: 2019-12-27T03:31:04.000Z
creator: rpraszynski
subject: Ludzie
subject: Newsy
subject: Wywiady VIVY
subject: Dawid Szurmiej
subject: Gołda Tencer
subject: teatr
subject: Viva
description: Jak sprawdzała się w tej roli?
encoded: Dawida Szurmieja wychowały dwie gwiazdy Teatru Żydowskiego – jego matka, aktorka Gołda Tencer i ojciec, reżyser Szymon Szurmiej. Jednak syn poszedł własną drogą i został producentem filmowy. Po filmowej szkole w Londynie realizuje produkcje w wielu miejscach na świecie. Od Stanów Zjednoczonych po Pakistan. W wywiadzie dla dwutygodnika VIVA! wspomina z matką dzieciństwo. Jaką mamą była Gołda Tencer? Dawid: Zawsze stylowo ubrana, szpileczki obowiązkowo, miniówa. Dlaczego chować nogi, jak można pokazać? Podstawa to czerwona szminka. Włosy miałaś kruczoczarne, ale nie zawsze kręcone. Prostowałaś je. Zawsze byłaś modna. I paliłaś na potęgę, co najmniej dwie paczki dziennie. Dlatego ja nie palę. Gołda: Coś dobrego przynajmniej zrobiłam. Dawid: Kochająca życie, dom był zawsze pełen ludzi, towarzyskich spotkań. Odkąd pamiętam, widziałem cię grającą i reżyserująca na scenie. Ale zawsze miałaś czas dla mnie. To jestem zdziwiony. Myślałem, że Pani życie spędziła w teatrze. Dawid: Mama nauczyła mnie, że trzeba zachowywać granice między pracą, a prywatnością. Miała czas, żeby wyjechać na fajne wakacje do Kołobrzegu czy na Mazury. Zawsze była, żeby upewnić się czy nie spowoduję wypadku moskwiczem na pedały. Co prawda samochodem nie chciała nauczyć mnie jeździć, więc nauczył mnie tata, który nie miał prawa jazdy i kompletnie nie umiał jeździć. Miała czas na wszystko – oglądaliśmy filmy, graliśmy w karty, siedzieliśmy i gadaliśmy godzinami. Jednej rzeczy tylko nie robiła. Nie gotowała. Gołda: Wiedziałam, że to powiesz! Dawid: I może dobrze, że tego nie robiłaś. Gołda: Raz zrobiłam. Dawid: Dwa. Raz spaliłaś. Gołda: To były bezy. Za pierwszym razem udało mi się, nawet imię Dawida wyrzeźbiłam w cieście. Dawid: Za drugim razem też byłem zachwycony. Jadłem czarne, spalone bezy i mówiłem, jakie są cudowne. Może trzeba było zacząć od czegoś prostszego, jajecznicy? Gołda: To była domena mojego męża. Jajecznica a’la Simon była legendą. Szymon miał na nią patent. Nikt nie mógł to robić, pote…

imgt0qmff-a028e5f.jpg
width: 1009
height: 800

„Przechowuję śpioszki syna!”. Gołda Tencer czule o swoim synu, Dawidzie Szurmieju
type: item
date: 2019-12-26T03:33:07.000Z
creator: rpraszynski
subject: Ludzie
subject: Newsy
subject: Wywiady VIVY
subject: Dawid Szurmiej
subject: Gołda Tencer
subject: teatr
subject: Viva
description: Jest między nimi miłość i walka!
encoded: Aktorka Gołda Tencer jest gwiazdą Teatru Żydowskiego. Jej też zawdzięczamy coroczny wielki Festiwal Kultury Żydowskiej Warszawa Singera. Jej syn, Dawid Szurmiej jest producentem filmowym. Za film reklamowy dostał Srebrnego Lwa w Cannes. Oboje kochają się, ale gdy przychodzi im współpracować, spierają się do upadłego. Jak wyglądało macierzyństwo artystki Teatru Żydowskiego? Jak Dawid Szurmiej wspomina swoją matkę? Zdradzili to w wywiadzie dla dwutygodnika VIVA! Mama częściej przytulała, czy krzyczała? Dawid: Lała mocno. Żartuję. Mama jest z tych przytulających, co zagłaszczą na śmierć. Przytuli tak mocno, że rano człowiek budzi się niedotleniony. Gołda: Dawid miał dużo miłości w domu. Od nas – ode mnie i Szymona – także od babci, która mieszkała razem z nami. W Pani biografii „Gołda Tencer. Jidisze mame” Dawid zażartował, że z terrorystą łatwiej się negocjuje niż z żydowską matką. Dawid: To nie żart, to fakt. Mama potrafi być uparta. Gołda: W stosunku do ciebie nie jestem. Dawid: Nie? Dialog sprzed trzech dni. Ja: „Zimno jest, rozpalę w kominku”. Ty: „Tylko nie w kominku. Kominek może cię zabić!”. Ja: „Mamo, ale kominek jest drożny, był kominiarz, wszystko sprawdził”. Ty: „Kominek może cię zabić!”. Rozpaliłem, wszystko ok, ale ty zła: „Zawsze wszystko zrobisz po swojemu!”. Gołda: Pamiętam, że kominek źle działał i dymił. Jak słyszę, że chcesz uruchomić, to mam dygot. Dawid: Ale zawsze musi być po twojemu. Gołda: Oczywiście, że tak. Dawid: Nie jesteś uparta, tylko zawsze musi być po twojemu? Gołda: Racja musi być po mojej stronie. Dawid: Dlatego łatwiej się negocjuje z terrorystą. Bo jak moja mama ma rację, to ją ma! Jak powie, że Czechosłowacja istnieje, to Czechosłowacja zacznie istnieć ze strachu! (...) Podobno wróżbita przepowiedział, że nie będzie miała Pani dzieci? Gołda: Tak, to było w czasie, kiedy ustawianie tarota było bardzo modne. Spotkałam się z pewnym mężczyzną w kawiarni, miał mnie nie znać, żeby jego przepowiednie były wiarygodne, ale przywitał mnie sł…

imgGmjHEo-fc83135.jpg
width: 1009
height: 800

Autobiografia żydowskiej artystki, która za życia stała się legendą...
type: item
date: 2019-08-30T11:41:44.000Z
subject: Ludzie
subject: Niezwykłe historie
subject: Gołda Tencer
subject: Katarzyna Przybyszewska
subject: książka
subject: niezwykłe historie
description: „Jidisze mame” Gołdy Tencer i Katarzyny Przybyszewskiej-Ortonowskiej wkrótce w księgarniach
encoded: Bezkompromisowa, pasjonująca i chwytająca za serce. Nade wszystko jednak z każdej strony tchnąca żarliwym pragnieniem ocalenia kultury swego narodu. Jidisze mame to autobiografia wielkiej żydowskiej artystki Gołdy Tencer. Kobiety, która za życia stała się legendą. Premiera książki Jidisze Mame Gołdy Tencer i Katarzyny Przybyszewskiej-Ortonowskiej już 4 września 2019. Echo Holokaustu (…) wspomnienia wracają. I bolą. A są silniejsze niż rozsądek – pisze Gołda Tencer. – (…) w powietrzu wisiało coś dziwnego, jakieś niewidzialne fluidy, które otaczały nas ciasno, zabierając przestrzeń do życia i radości. Dopiero po latach zdefiniowałam to jako smutek. Może nawet ból. Byliśmy pokoleniem urodzonym po Holokauście, ale jego echo towarzyszyło naszemu dzieciństwu bez względu na to, jak bardzo nasi rodzice chcieli nas przed tym uchronić. Dzieje swej rodziny, historię mamy i taty (obóz w Auschwitz, warszawskie getto) składa z dziesiątków elementów – relacji, okruchów wspomnień czy zachowanych drobiazgów. Rodzinny dom Gołdy Tencer to jednak nie tylko bolesna przeszłość. Choć, jak sama przyznaje, nie byli rodziną szczególnie religijną, pielęgnowali żydowskie tradycje. Dzieciństwo artystki to także Szkoła Żydowska imienia Icchaka Lejba Pereca, stanowiąca swoisty schron przed antysemityzmem. Szkolni przyjaciele nierzadko zastępowali rodziny, których część uczniów po prostu… nie miała. Ale i tych z czasem ubywało… Kiedy zaczynałam klasę pierwszą, było nas sześćdziesięcioro uczniów, maturę pisało już tylko dziesięć osób. Przez te wszystkie lata dzieci wyjeżdżały z rodzicami. Dorastaliśmy we względnej nieświadomości, co się działo w czasie wojny. I tak jak w domach nie rozmawiało się o Holokauście, tak w szkole to też był temat tabu. Dopiero jako nastolatkowie zaczęliśmy rozumieć, dlaczego tak nas chroniono, trzymano pod kloszem, posyłano do żydowskiej szkoły i karmiono obowiązkowym drugim śniadaniem. W klasach robiło się pusto. Szkoła zaczynała umierać. (…) Rok szkolny 1969/1970 trwał…

imgukHmDj-221c1aa.jpg
width: 1009
height: 800

Gołda Tencer: „Echo Holocaustu zawsze towarzyszyło mojemu dzieciństwu”
type: item
date: 2019-08-02T10:02:00.000Z
subject: Ludzie
subject: Newsy
subject: Wywiady VIVY
subject: Gołda Tencer
subject: urodziny gwiazd
description: Aktorka i pieśniarka obchodzi dziś urodziny
encoded: Mówi, że Łódź widzi czarno-białą, choć jej dzieciństwo było kolorowe. Dotknięci traumą Holocaustu rodzice robili wszystko, by świat dzieci uczynić pięknym. Tu dorastała, chłonęła żydowską tradycję, uczyła się w żydowskiej szkole. Nawiązywała pierwsze przyjaźnie, które zostały na całe życie. Tu potem po Marcu’68 żegnała najbliższych, którzy wyjeżdżali z biletem w jedną stronę. Ona została. Dlaczego? I dlaczego tak rzadko wraca do miejsca, w którym wyrosła? Czy wspomnienia mogą boleć? Z Gołdą Tencer, aktorką, pieśniarką i dyrektor Teatru Żydowskiego w Warszawie do Łodzi pojechała Katarzyna Przybyszewska-Ortonowska. Przypominamy wyjątkową podróż z 2015 roku. O opowieść o świecie, którego już nie ma. Jak w żydowskiej piosence „Miasteczko Bełz”: „Wypłowiał już tamten obrazek, milczący, płonący Bełz”. Gołda mówi Bełz, ale myśli Łódź. Łódź to jej żydowski Bełz. Main sztetele Łódź. Moje miasteczko Łódź. Kochana, żydowska Łódź. Opowiada o tym podczas swoich koncertów, gdzie słowami pieśni kreśli w jidysz obraz przeszłości zniszczonej przez ludzi, los i historię. Jak więc pojechać do świata, którego nie ma? Jak wrócić do miejsc zapomnianych przez Boga? Jak z okruchów wspomnień, skrawków pamięci odbudować coś, co przed pięćdziesięciu laty tętniło życiem? Urodziła się po wojnie, kiedy wydawało się, że Czarna Noc dla żydowskiego narodu bezpowrotnie minęła. I choć w domu nie mówiło się o Holocauście, strach przed czymś, czego nie znała, a wciąż widziała w oczach tych, którzy przetrwali, czaił się z tyłu głowy. Nie dawał spokoju, nie pozwalał żyć. Jako dziecko nie wiedziała nawet, gdzie w czasie wojny mieściło się żydowskie getto. A kiedy teraz delikatnie staram się o tym porozmawiać, mówi krótko: „Nie pytaj.” Więc nie pytam. Potem sprawdzam kwartały ulic. Zakazane Miasto, gdzie nigdy nie stanęła stopa małej Gołdy Tencer. Tak żydowscy rodzice chronili swoje żydowskie dzieci przed bólem pamięci. Wiedząc już, że nie mogą podarować im pięknej przeszłości, chcieli, by mimo wszystko uw…

imgYPqYTe-d8cb397.jpg
width: 1009
height: 800

Gołda Tencer: "Patrzyłam za odjeżdżającym pociągiem i myślałam: A mnie kto odprowadzi? Kto zostanie?"
type: item
date: 2015-12-11T20:34:19.000Z
creator: aleszczynska
subject: Ludzie
subject: Magazyn VIVA
subject: Wywiady VIVY
subject: Gołda Tencer
encoded: Gołda Tencer najważniejsze lata swojego życia spędziła w Łodzi w miejscu naznaczonym piętnem Holocaustu. W szkole żydowskiej imienia Icchoka Lejba Pereca zawarła najważniejsze przyjaźnie. Niektóre trwają do dziś, a niektóre zostały przymusowo zakończone po Marcu '68. Wspomnienia o rodzinnym mieście są bolesne, ale cenne. "Z tego miejsca udało mi się pójść dalej i to jest mój bagaż, który dźwigam przez życie. Pewnie gdybym nie przeżyła tego wszystkiego, nie zostałabym strażnikiem pamięci. Nie umiałabym opowiadać historii tych, którzy opowiedzieć ich już nie mogą" - powiedziała redaktor naczelnej "Vivy!", Katarzynie Przybyszewskiej. – Ze zdjęć spogląda na mnie śliczna dziewczyna z czarnymi, kręconymi włosami… Które i wtedy, i dziś usiłuję prostować. – I jak dziś ubierałaś się na czarno? Nie umiem odpowiedzieć na to pytanie, może dlatego, że jak mówiłam, widzę Łódź i wszystko, co się wówczas działo, w czerni i bieli. Za to pamiętam inną historię. Ponieważ nam powodziło się lepiej, tata miał przecież prywatną inicjatywę, mama kupowała mi w „Telimenie” sukienki, których nie nosiłam. Wstydziłam się, że będę lepiej ubrana niż koleżanki. I jak one do dziś wspominają, wpadły kiedyś do mnie po południu i chyba Hanka otworzyła z impetem szafę. Jakież było jej zdziwienie, gdy odkryła, że wisi w niej mnóstwo sukienek z nieoderwanymi metkami… Byłam skromna. Nie lubiłam się wyróżniać. – To czemu chciałaś zostać aktorką? Mówiłam o tym od dziecka. Występowałam w teatrzykach, śpiewałam piosenki. Na maturze dostałam książkę „Labirynt teatru” Arnolda Szyfmana z dedykacją: „Przyszłej Idzie Kamińskiej”. Jaka byłam dumna. Chciałam grać w Teatrze Żydowskim. Kiedy Teatr Żydowski przyjeżdżał do Łodzi, to było święto. A przyjeżdżali szczególnie z jednym przedstawieniem – „Sen o Goldfadenie”. Widziałam go wiele razy i chciałam grać Mirele. I po latach ją zagrałam. Bube Jachne też zagrałam… I dostałam się do Teatru Żydowskiego w Warszawie… Ale to już inna historia. Tak odległa od tej łódzkiej… …

golda-tencer-na-ulicy-w-lodzi-326857-GALLERYBIG-4309e35.jpg
width: 820
height: 580

Gołda Tencer Łódź widzi czarno-białą
type: item
date: 2015-12-10T10:56:50.000Z
creator: aleszczynska
subject: Ludzie
subject: Magazyn VIVA
subject: Wywiady VIVY
subject: Gołda Tencer
encoded: Mówi, że Łódź widzi czarno-białą, choć jej dzieciństwo było kolorowe. Dotknięci traumą Holocaustu rodzice robili wszystko, by świat dzieci uczynić pięknym. Tu dorastała, chłonęła żydowską tradycję, uczyła się w żydowskiej szkole. Nawiązywała pierwsze przyjaźnie, które zostały na całe życie. Tu potem po Marcu ’68 żegnała najbliższych, którzy wyjeżdżali z biletem w jedną stronę. Z Gołdą Tencer, aktorką, pieśniarką i dyrektor Teatru Żydowskiego w Warszawie rozmawiała redaktor naczelna"Vivy!" Katarzyna Przybyszewska. – Rzadko wracasz do Łodzi… Bo nie mam do kogo. Ulice, podwórka, kamienice, mury stoją, jak stały. Ale ludzi nie ma. Rodzice nie żyją, brat w Szwecji, przyjaciele rozjechali się po świecie. Została pustka. I smutek, że tamtego świata już nie ma. (…) – I nigdy potem nie przekroczyłaś progu swojego domu? Ilekroć przyjeżdżałam, chciałam tam wejść. Któregoś razu doszłam już do pierwszego piętra. Ale zawróciłam. Innym razem rozmawiałam z obecnym właścicielem mieszkania. I zanim weszłam, znów stojąc na półpiętrze, zapytałam: „Czy jest sztaba w drzwiach?”. Do mieszkania prowadziły stare poniemieckie podwójne drzwi z mosiężną sztabą. Odpowiedział: „Nie ma. Wyrzuciłem”. „A bojler jest?”. Pamiętałam z dzieciństwa, że gdy kładliśmy się spać, tata zawsze pytał: „Piec zgaszony? Sztaba zamknięta?”. „Nie, bojler też wyrzuciłem”. Popatrzyłam na niego smutno: „Nie, to dziękuję, nie wejdę”. I teraz też dojdę tylko do półpiętra, popatrzę na tę klatkę schodową, nieremontowaną, niemalowaną od pięćdziesięciu lat. Wystarczy. – Jak pamiętasz więc ten dom, do którego już wejść nie chcesz? Był mały pokój, duży pokój i sypialnia rodziców. W kuchni stał wielki stół i skrzynia, kredens, w którym mama chowała smakołyki. Rodzice prowadzili otwarty dom. Zapraszali gości, grało się w karty, grała muzyka. Przyjaciele moi i brata przesiadywali u nas godzinami. Mama każdego musiała nakarmić, byle nie wyszedł od nas głodny. I choć było gwarno i wesoło, w powietrzu unosił się smutek… Echo Holoca…

golda-tencer-viva-grudzien-2015-326338-GALLERYBIG-91eb01a.jpg
width: 819
height: 546