Sergiusz Żymełka ujawnia kulisy ostatniego dnia Gabrieli Kownackiej na planie „Rodziny zastępczej”. „Nikt nie wiedział…”
Sergiusz Żymełka ujawnił po latach kulisy ostatniego dnia Gabrieli Kownackiej na planie „Rodziny zastępczej”. Jak przyznał, nikt nie spodziewał się, że będzie to ich ostatnie spotkanie.
Sergiusz Żymełka po latach wrócił do bolesnych wspomnień z planu „Rodziny zastępczej”. Aktor ujawnił, jak wyglądał ostatni dzień Gabrieli Kownackiej w pracy i przyznał, że nikt nie był przygotowany na to, co się wydarzy. Jego słowa poruszają i pokazują, jak wielką stratą była śmierć aktorki dla całej obsady. Sergiusz Żymełka wspomina ostatni dzień Gabrieli Kownackiej Sergiusz Żymełka, który zdobył popularność dzięki roli Fifiego w serialu „Rodzina zastępcza”, wrócił wspomnieniami do wydarzeń sprzed lat. Aktor w latach 1999-2009 występował w kultowej produkcji, gdzie przez wiele lat pracował u boku Gabrieli Kownackiej. To właśnie na planie tego serialu poznał aktorkę, z którą współpracował przez długi czas. Po latach zdecydował się opowiedzieć o jednym z najbardziej bolesnych momentów związanych z tą produkcją – ostatnim dniu Kownackiej na planie. ZOBACZ TEŻ: Był gwiazdą "Rodziny zastępczej", teraz pojawił się w randkowym show! Co dziś robi Sergiusz Żymełka? „Nikt nie wiedział” – poruszające wyznanie aktora Podczas sesji pytań i odpowiedzi na swoim instagramowym profilu Sergiusz Żymełka został zapytany o ostatni dzień Gabrieli Kownackiej na planie „Rodziny zastępczej”. Jego odpowiedź była krótka, ale niezwykle wymowna. Aktor przyznał, że w tamtym momencie nikt nie zdawał sobie sprawy z powagi sytuacji. „Nie wiedziałem. Raczej nikt nie wiedział. Była to tragedia dla nas wszystkich. Czy ten dzień wspominam? To było wiele lat temu i ciężko jest mi wrócić pamięcią do tych chwil” — wyznał. Słowa te jasno pokazują, że odejście aktorki było ogromnym ciosem dla całej obsady. Nikt nie był przygotowany na to, że jej obecność na planie zakończy się na zawsze. Choroba Gabrieli Kownackiej i jej powrót po czterech latach Gabriela Kownacka zmagała się z poważną chorobą. W 2004 r. zdiagnozowano u niej raka piersi. Aktorka podjęła leczenie, które obejmowało chemioterapię oraz radioterapię. Początkowo wydawało się, że terapia przyniosła zamierzone rezultaty. Jednak choroba powróciła cztery lata później, co było kolejnym dramatycznym momentem w jej życiu. Śmierć aktorki 30 listopada 2010 i reakcja obsady Gabriela Kownacka zmarła 30 listopada 2010 r., przegrywając niedługą walkę z glejakiem. Jej odejście pogrążyło w żałobie nie tylko rodzinę i bliskich, ale również całe środowisko artystyczne. Szczególnie dotknięta była obsada „Rodziny zastępczej”, która przez lata współpracowała z aktorką. Wspólne doświadczenia i wieloletnia praca sprawiły, że jej śmierć była ogromnym ciosem dla wszystkich związanych z produkcją. „Rodzina zastępcza” – 10 lat wspólnej pracy i wspomnień Aktorzy „Rodziny zastępczej” pracowali razem przez 10 lat, tworząc jedną z najbardziej rozpoznawalnych produkcji telewizyjnych. Do dziś chętnie wracają wspomnieniami do tamtych chwil. O Gabrieli Kownackiej wielokrotnie wypowiadali się jej współpracownicy, w tym Piotr Fronczewski, Tomasz Dedek, Maryla Rodowicz czy Monika Mrozowska. Wspomnienia te pokazują, jak ważną postacią była aktorka dla całej ekipy. Wyznanie Sergiusza Żymełki tylko potwierdza, że jej ostatnie chwile na planie pozostawiły ślad, który mimo upływu lat wciąż budzi silne emocje. Źródło: Plejada
To nie Cieślak miał grać główną rolę w „07 zgłoś się”, a Borewicz miał się nazywać Bolski. Wszystko, czego nie wiecie o kultowym serialu
To nazwisko znają wszyscy Polacy. Porucznik Borewicz jest bowiem jedną z najpopularniejszych postaci w historii polskich seriali. Mało kto wie, że reżyser „07 zgłoś się” miał całkiem inny pomysł na nazwisko dla tej postaci. Główny bohater nie został porucznikiem Bolskim dzięki Bronisławowi Cieślakowi, który przekonał twórców, że to nazwisko będzie się wulgarnie kojarzyć. Sam Cieślak dostał tę rolę dzięki temu, że inny aktor miał absurdalne wymagania i w końcu z niego zrezygnowano.
Kultowy „07 zgłoś się” to jeden z najpopularniejszych seriali z czasów PRL. Można go oglądać jako kryminał, ale też jako fascynujący zapis obyczajów tamtych lat. To, że opowiada o pracy milicji, nikomu już nie przeszkadza. Zrobiony jest z werwą, zagadki kryminalne intrygują, akcja toczy się szybko. A jego bohater okazał się absolutnie charyzmatyczny. Porucznik Sławomir Borewicz – raz ujmujący, raz bezczelny, jest inteligentny, ma cięte riposty i masę męskiego wdzięku. Nosi kopię słynnej amerykańskiej kurtki wojskowej M 65, pali Marlboro. Jak ktoś napisał, Borewicz to fajny człowiek, choć milicjant. „O7 zgłoś się” - milicyjny serial wszech czasów Ukazała się właśnie książka Rafała Dajbora „07 zgłoś się. Milicyjny serial wszech czasów” (wydawnictwo Krytyki Politycznej, 2026 rok). Autor nie tylko ciekawie przypomina o kulisach serialu, historiach z nim związanych, anegdotach. Pisze także o bohaterach innych seriali milicyjnych, m.in. o kapitanie Sowie. A także o literaturze milicyjnej. Scenariusze kolejnych odcinków „07 zgłoś się” były bowiem oparte na poczytnych kryminałach milicyjnych, na przykład serii „Ewa wzywa 07”. Istnieje nawet strona Klubu Pasjonatów Polskiej Powieści Milicyjnej. Jednym z najbardziej znanych autorów gatunku był Zygmunt Zeydler-Zborowski, na jego powieści oparty został m.in. odcinek „Przerwany urlop”. Ale pisali je pod pseudonimami także znani pisarze, tacy jak Andrzej Szczypiorski, scenarzysta Aleksander Ścibor-Rylski, Aleksander Minkowski . Niektórzy autorzy tego rodzaju kryminałów pracowali wcześniej w milicji, jak Helena Sekuła, która dosłużyła się w MO stopnia porucznika. Scenariusz odcinka „Wisior” inspirowany był jej opowiadaniem „Kartka z notesu”. Krzysztof Chamiec za Borewicza chciał zbyt wiele Rafał Dajbor przypomina historię porucznika Borewicza. Reżyser Krzysztof Szmagier długo zastanawiał się nad obsadzeniem głównej roli. Myślał nad Janem Englertem albo popularnym w tamtych latach Piotrem Fronczewskim. Z kolei Wiesław Rutowicz – operator, były mąż Magdy Zawadzkiej - podpowiadał mu swojego przyjaciela, Krzysztofa Chamca. Tyle że – jak pisze Rafał Dajbor - „cieszący się sławą gwiazdora, a dodatkowo obdarzony nienajłatwiejszym cha­rakterem Chamiec nie był przekonany do grania milicjanta w ja­kimś serialiku. Żona aktora, Laura Łącz (która ostatecznie zagrała w 07 zgłoś się dwie różne role), opowiada: "Nikt w tym czasie nie przewidywał, że to będzie aż taki sukces, więc Krzysztof powitał tę propozycję niezbyt entuzjastycznie. I jak to on – zaczął mnożyć trudności. Targować się o wynagrodzenie, wymagać, żeby na planie był dla niego specjalny fotel z jego nazwiskiem i samochód do dyspozycji. Rozmowy zaczę­ły się przez to chwiać, Szmagier zaczął szukać Borewicza przez zdjęcia próbne i propozycja dla Chamca po prostu wygasła”. Znani aktorzy bali się tak zwanego „syndromu Klossa”, czyli zaszufladkowania. Na Bronisława Cieślaka uwagę Szmagiera zwróciła dopiero Małgorzata Dobrzyńska, która pracowała przy serialu „Znaki szczególne”. Krzysztof Szmagier pojechał do Wrocławia na plan serialu i zobaczył zdjęcia z Cieślakiem. Po czym… wsiadł w pociąg i w Krakowie zapukał do drzwi przyszłego porucznika Borewicza. Panowie dogadali się, pozostało jednak jedno ale… Bohater „07 zgłoś się” zmienia nazwisko Okazuje się, że porucznik Borewicz miał się nazywać Bolski. To bardzo nie podobało się Cieślakowi. Przedstawił argument, który ostatecznie przekonał reżysera. Przytoczmy fragment książki: „Opowieść o tym, że Borewicz miał nazywać się Bolski, a serial – Przy­gody porucznika Bolskiego, Cieślak powtarzał w wielu wywiadach i podczas spotkań z publicznością. Często też dodawał, że jego niezgoda na nazwisko Bolski spowodowała, że główny bohater przez jakiś czas nie miał żadnego nazwiska, a gdy na planie wybuchła któregoś dnia dyskusja na ten temat, pracujący w pionie operatorskim przy pierwszej serii serialu Bohdan Borewicz (1934–2014) miał powiedzieć „A ja na ten przykład nazywam się Borewicz” – i w ten sposób zainspirować Szmagiera i Cieślaka. Serial, którego pierwsza seria powstała w 1976 roku, jest ciągle tak popularny, że doczekał się już drugiej książki. Wcześniej pisał o nim Piotr K. Piotrowski "07 zgłasza się. Opowieści o serialu". Bronisław Cieślak tak w niej mówił o zmianie tytułu serialu: „Niech pan się nie gniewa, panie Krzysztofie, powiedziałem, ale co to za tytuł: Przygody porucznika Bolskiego? Dopiero co nakrę­cił pan Przygody psa Cywila. Poza tym Bolski… Na moje krakow­skie ucho to nazwisko mi się nie podoba. W Krakowie mówi się «ty bolu». To jest niedobre nazwisko”. Dlaczego Gabriela Kownacka nie została gwiazdą serialu? Ewa Florczak zaliczana jest do aktorskiej wielkiej piątki serialu obok Bronisława Cieślaka, Zdzisława Tobiasza, Zdzisława Kozienia i Jerzego Rogalskiego. Jednak początkowo wcale nie było pewne, że w nim zagra. Jak opowiadała aktorka na premierze książki w warszawskim "Muzeum Życia w PRLu", casting do roli sierżant Ewy Olszańskiej wygrała jej koleżanka Gabriela Kownacka. Tyle, że ostatecznie stwierdziła, że granie w serialu o milicjantach jest głupie. Wtedy zaproszono na zdjęcia próbne Ewę Florczak, która od razu się spodobała. Była wtedy świeżo upieczoną aktorką - dyplom w warszawskiej szkole teatralnej zrobiła w 1975 roku. Rola w „07 zgłoś się” stanowiła dla niej pierwsze tak duże zadanie filmowe. Jej postać była inspirowana rolą słynnej amerykańskiej gwiazdy Angie Dickinson w serialu „ Sierżant Anderson”. Dla Ewy Florczak uszyto specjalnie milicyjny mundur. Grająca w pierwszej serii aktorka Dorota Kawęcka miała na sobie wypożyczony mundur, przez co na planie stale był milicjant, który go pilnował. Widzowie pokochali sierżant Olszańską i grającą ją Ewę Florczak, a ona mówi, że dzisiaj fani znają serial lepiej od niej. Więcej historii związanych z serialem można znaleźć w książce Rafała Dajbora „07 zgłoś się. Milicyjny serial wszech czasów”, wyd. Krytyki Politycznej, Warszawa, 2026 rok
Serialowy syn wspomina Gabrielę Kownacką. Wyznanie o ostatnich chwilach rozrywa serce na pół
Sergiusz Żymełka, znany z roli Filipa w "Rodzinie zastępczej", podzielił się wzruszającymi wspomnieniami o Gabrieli Kownackiej, serialowej mamie. Jego słowa poruszają do głębi.
W najnowszym wywiadzie dla Plejady Sergiusz Żymełka opowiedział o relacji z Gabrielą Kownacką, która w serialu "Rodzina zastępcza" wcielała się w postać Anki Kwiatkowskiej. Aktor wspomina ją jako drugą mamę, która otaczała go ciepłem i troską na planie serialu. Ich bliska więź sprawiła, że wiadomość o chorobie i odejściu Kownackiej była dla niego ogromnym ciosem. Bliska relacja z Gabrielą Kownacką. Była jego serialową mamą i prawdziwą opiekunką Choć Gabriela Kownacka była znana i ceniona przez widzów, dla młodego Sergiusza Żymełki była przede wszystkim "panią Gabrysią" – drugą mamą, jak sam ją określił. "Pani Gabrysia była jak moja druga mama. Przytulała mnie, głaskała po główce, a gdy trzeba było, wstawiała się ze mną i mnie broniła" — wspominał. Na planie zawsze była opiekuńcza, ciepła i serdeczna. Nie zadzierała nosa, mimo że otaczało ich wiele gwiazd. To właśnie ta ludzka strona aktorki najbardziej zapadła Żymełce w pamięć. ZOBACZ TEŻ: Mąż Bogumiły Wander zaskakuje wyznaniem. To dlatego nie chodzi często na jej grób Choroba i odejście. Wspomnienia ostatnich chwil z Gabrielą Kownacką Śmierć Gabrieli Kownackiej w 2010 roku była dla Żymełki ogromnym ciosem. Jako jeden z dziecięcych aktorów z serialu był z nią wyjątkowo blisko. Przez długi czas nie wiedzieli, jak poważny jest stan zdrowia aktorki – informacje docierały do nich stopniowo. W pewnym momencie pojawiła się nadzieja, że Kownacka wyzdrowieje i wróci na plan. Niestety, nastąpił nawrót choroby. "Nie chciała, żeby ktoś ją oglądał w tym stanie" – mówił Żymełka ze smutkiem. "Do samego końca mieliśmy nadzieję, że ta historia będzie miała inny finał". Jej pogrzeb był dla niego momentem szczególnie trudnym – płakał, żegnając osobę, która była mu bliska jak członek rodziny. "Straciłem kogoś bliskiego – kogoś, z kim się wychowywałem" – wyznał Michałowi Misiorkowi. "Rodzina zastępcza" – miejsce dorastania. Wspomnienia z planu i relacje z obsadą Serial „Rodzina zastępcza” był nie tylko przełomem w karierze Sergiusza Żymełki, ale również miejscem, gdzie dojrzewał i kształtował się jako młody człowiek. Atmosfera na planie była pełna wsparcia i przyjaźni. Z Piotrem Fronczewskim, serialowym ojcem, mógł rozmawiać o wszystkim – aktor zabierał go na przejażdżki motocyklem po hali filmowej, ku przerażeniu prawdziwej mamy młodego aktora. To wspomnienia, które – jak sam mówi – „nikt mu nie zabierze”. Wśród całej obsady czuło się naturalność i koleżeństwo – nikt nie wynosił się ponad innych, a młody aktor wyniósł z planu wiele fantastycznych znajomości. SPRAWDŹ TEŻ: Był gwiazdą "Rodziny zastępczej", teraz pojawił się w randkowym show! Co dziś robi Sergiusz Żymełka?
W ostatnich chwilach mogła liczyć na jego wsparcie. Syn Gabrieli Kownackiej był przy niej do samego końca
Dla niej zrezygnował z pracy i studiów...
Niebawem minie już 15 lat od śmierci uwielbianej aktorki. Gabrielę Kownacką mogliśmy oglądać między innymi w serialu „Rodzina zastępcza" czy filmie „Matki żony i kochanki". Uchodziła za niezwykle dobrą i ciepłą osobę, która cieszyła się ogromną sympatią. Zawodowo wciąż się realizowała i spełniała marzenia, zaś prywatnie zaledwie 10 lat była w związku małżeńskim. Wraz z mężem doczekała się syna, Franciszka. Dziś jest już dorosłym mężczyzną. Co o nim wiemy? [ostatnia aktualizacja tekstu: 25.05.2025] View Ediplayer on the source website Gabriela Kownacka i Waldemar Kownacki — historia miłości „To była bogini, wchodziła na plan i wszyscy byli w nią wpatrzeni", przyznała Maryla Rodowicz, która wraz z Gabrielą Kownacką zagrała w serialu „Rodzina zastępcza". Jej wdzięk i niepowtarzalną urodę dostrzegł też Waldemar Kownacki. Poznali się na studiach w warszawskiej PWST. O trzy lata straszy aktor dbał o swoją dziewczynę, jak o największy skarb. To właśnie ona stała się jego oczkiem w głowie. Wręczał jej wówczas prezenty i... szył sukienki. Ich uczucie każdego dnia rosło w siłę. Już w 1975 roku stanęli na ślubnym kobiercu. Niedługo potem zamieszkali razem na warszawskim Powiślu, a osiem lat później na świat przyszedł ich syn — Franciszek. I choć wydawało się, że ich związek będzie trwał długo, już w 1985 roku postanowili wziąć rozwód. Rozeszli się w zgodzie i zostali przyjaciółmi. „Miała wspaniały związek z Waldemarem Kownackim, bo dobrali się fantastycznie. To była wyjątkowo piękna para i wspaniali ludzie. Ich związek nie przetrwał próby czasu, ale pozostała piękna przyjaźń. Taka miłość zdarza się raz na milion. Po rozwodzie nie znalazła godnego następcy Waldemara", mówiła Laura Łącz w jednym z wywiadów. CZYTAJ TEŻ: „Tata zamierzał wyjść ze szpitala tydzień po operacji [...] Byłam z nim do końca”. Córka Wodeckiego o ostatnich chwilach ojca Gabriela Kownacka, 2000 rok Kim jest Franciszek Kownacki, syn Gabrieli Kownackiej? Aktorka nie planowała kolejny raz wychodzić za mąż, jej rodziną i najważniejszym mężczyzną stał się wówczas syn, o którego bardzo dbała. On okazał się dla aktorki największym prezentem, darem i wsparciem. „Już nie muszę mieć nikogo, żeby oswoić upływ czasu. Nie potrzebuję już przeglądać się w czyichś oczach, by szukać potwierdzenia, że ciągle jestem piękna i wartościowa. Nie muszę podobać się wszystkim ani jako aktorka, ani kobieta. To dodaje skrzydeł!", mówiła w rozmowie z Na Żywo. Przypomnijmy, że po rozwodzie ulubienica widzów związała się z Witoldem Adamkiem. Następnie na jej drodze pojawił się Krzysztof Janczar. Ta relacja również nie trwała długo. Z niektórych źródeł wynika, że nie miał on dobrego kontaktu z synem artystki. Mimo to aktorzy zostali przyjaciółmi. „Ja zdecydowałam, że moja rodzina to tylko ja i mój syn. Wiem, że w tym momencie większość ludzi pomyśli: »Wybrała samotność, bo rozczarowała się związkiem z mężczyzną«. Albo: »Nie jest spełniona jako kobieta«. Ale ten wybór to moja droga. Kropka", deklarowała. Gabriela Kownacka chciała dla Franciszka jak najlepiej. Z tego powodu postanowiła na jakiś czas zrezygnować z pracy. „Miałam przekonanie, że chcę jak najdłużej być przy dziecku, że nie powinnam robić tak, by zostawiać niemowlę i wracać do tego zawodu", wyjaśniała w jednym z wywiadów. Gdy jej syn podrósł, postanowiła wrócić do aktorstwa. Żałowała jednak, że nie może poświęcić mu wystarczająco dużo czasu. „Mamy nie było bardzo często w domu. Cały czas pracowała bardzo intensywnie i czasami musiałem mieć opiekunkę. Były różne. Czasem była babcia, czasami byłem u ojca, który niedaleko mieszkał, a później już zostawałem sam. To jakoś mamę dręczyło", przyznał Franciszek w biografii jego mamy. CZYTAJ RÓWNIEŻ: Nigdy nie ujawniła, kto jest jego ojcem. Tak Dorota Stalińska mówiła o relacji z synem Pawłem Gabriela Kownacka — choroba. Mogła liczyć na wsparcie byłego męża i syna Mówiła, że jest feministką. Była konsekwentna i rzetelnie podchodziła do powierzonych jej zadań. Zachwycała niebanalną urodą i niezwykłym talentem. Uchodziła też za jedną z najlepszych polskich aktorek. Niestety pokonała ją choroba. I choć walczyła do samego końca, ból był nie do zniesienia. Organizm się poddał. Przypomnijmy, że w 2004 roku u ulubienicy widzów zdiagnozowano nowotwór piersi. Niestety cztery lata później wykryto u niej glejaka mózgu. To bardzo podłamało artystkę. Gdy zaczęła czuć się gorzej, zrezygnowała z pracy i usunęła się w cień. Odcięła się od znajomych, nie chciała, aby ktokolwiek widział, jak cierpi. Uważała, że lepiej, by zapamiętano ją jako zdrową, silną i piękną kobietę... „Nawet na planie jej choroba była tematem tabu. Mało kto miał jakieś wieści o Gabrysi (…) Chciałam też odwiedzić ją w domu, ale ona nie chciała żadnych telefonów. Producentka serialu uprzedziła nas, żeby do niej nie chodzić, bo nikt nie ma tam wstępu. Zawsze była piękna i zapewne nie chciała się pokazać w złej formie", mówiła Maryla Rodowicz. W tamtym czasie mogła jednak liczyć na wsparcie byłego męża i ukochanego syna, który podobno zrezygnował ze studiów i pracy, aby w pełni poświęcić się pomocy ukochanej mamie. „Gabriela czuła się źle i coraz gorzej. Waldek opiekował się byłą żoną, bo mimo rozwodu i rozstania, łączyła ich wielka przyjaźń. Mówił, że kontakt z Gabrielą był chwilami ograniczony. Pod koniec życia nie był w stanie stwierdzić, czy ona ma kontakt z otoczeniem, czy też nie", przyznała Laura Łącz. Gabriela Kownacka odeszła 30 listopada 2010 roku w Warszawie. Miała wówczas 58 lat. CZYTAJ TEŻ: Chora mama braci Golców nie dojechała na ich jubileusz. Ze sceny padły wzruszające słowa Gabriela Kownacka, 2000 rok
Tylko jemu Gabriela Kownacka zdecydowała się oddać rękę. Mimo rozwodu był przy niej do samego końca
Tych kilka słów mówiło wiele o Gabrieli Kownackiej: „Poszłyśmy na wernisaż i żartowała, że kiedy zauważy, że mężczyźni przestali oglądać się za nią na ulicy, to przestanie żyć”, opowiadała Angorze Laura Łącz. Aktorka lubiła uwagę płci przeciwnej i miała na koncie kilka wielkich miłości. Jednak tylko jednemu mężczyźnie zdecydowała się oddać rękę. Kim w jej życiu był Waldemar Kownacki? Z okazji rocznicy urodzin aktorki, przypominamy tę niezwykłą historię relacji. [Ostatnia aktualizacja tekstu na VUŻ i Viva Historie 07.11.2024 r.] Gabriela i Waldemar Kownaccy: jak się poznali? Historia małżeństwa Uwielbiana przez widzów aktorka i jej mąż to kolejna para, która poznała się na studiach w warszawskiej PWST. Trzy lata różnicy wieku i niecodzienne prezenty – tym wyróżniał się aktor Waldemar Kownacki. „Całą naszą szkołę przesłaniała miłość Waldka i Gabrysi. Wszystkie dziewczyny patrzyły z zachwytem. Wszystkie dziewczyny wiedziały, że Waldek szyje dla niej sukienki. Potrafił zrobić wszystko. Taka miłość, która prawie się nie zdarza”, opowiadała potem mediom Ewa Ziętek. W ukochanym imponowało młodej aktorce to, że jest człowiekiem pełnym pasji, a do tego ma "chłopięcą naturę". Podkreślała, że właśnie te cechy lubi w mężczyznach. Kownacki był romantykiem o wielkiej fantazji - wchodził do pokoju Gabrieli po gzymsie, jeździł w Bieszczady, grał w karty, balował. Do ślubu pary doszło, gdy początkująca artystka miała zaledwie 23 lata. Zakochani prowadzili skromne życie. Gdy musieli przewieźć cały dobytek do mieszkania na Powiślu, poradzili sobie… rowerami! Dopiero z czasem dorobili się Fiata 126p, który ułatwił im na przykład planowanie wakacji. Rok 1983 to dla nich czas pojawienia się na świecie syna Franciszka – jedynego dziecka Gabrieli Kownackiej. Młoda mama nie chciała szybko wracać do pracy. Ważne było dla niej, by poświęcić się dorastającemu chłopcu. Gdy w końcu musiała wrócić na scenę, w jej małżeństwie zaczęło się psuć. Do dziś do końca nie wiadomo, co się stało… Być może poróżniły ich priorytety. Aktorce zależało na powrocie do pracy i dalszym rozwijaniu kariery, z kolei jej mąż chciał żyć inaczej, spokojniej, z dala od pogoni za karierą i pieniędzmi. Gotów był dorabiać pieniądze, by żyć bez presji jako aktor. Ich oczekiwania zaczęły się rozchodzić. "Nigdy specjalnie nie garnąłem się do pracy. Mnie nie zależy na sławie, bo to zabiera dużo czasu. Wolałem sobie dorobić jako stolarz i więcej czasu poświęcić żeglowaniu. Brałem np. z teatru urlopy - na rok, na półtora roku - właśnie, żeby popływać. To ważne, żeby nie zwariować na punkcie zarabiania pieniędzy”, przyznawał Waldemar Kownacki. „Wydaje mi się, że nie było jednej konkretnej przyczyny. Oni byli bardzo młodzi, gdy się pobrali, nie znali życia i życie ich rozdzieliło. Po prostu dopadł ich kryzys. Wrócili do siebie psychicznie, ale reszta się wypaliła”, opowiadała niegdyś Laura Łącz. SPRAWDŹ: Nie noszą obrączek, ich miłość nie zna granic. Grażyna i Adam Torbiccy są małżeństwem 43 lata, w ich związku nie ma mowy o skandalach Gabriela Kownacka, 1997 Waldemar Kownacki, 1981 Gabriela i Waldemar Kownaccy rozstali się po 10 latach. Były mąż wspierał aktorkę w chorobie Rozwiedli się po cichu, w 1985 roku sąd orzekł o końcu ich małżeństwa. Pozostali jednak dobrymi znajomymi, a mały Franek mógł spędzać czas, i z mamą, i z tatą. Aktorka miewała też okresy wzmożonej pracy zawodowej. „Mamy nie było bardzo często w domu. Cały czas pracowała bardzo intensywnie i czasami musiałem mieć opiekunkę. Były różne. Czasem była babcia, czasami byłem u ojca, który niedaleko mieszkał, a później już zostawałem sam. To jakoś mamę dręczyło”, pisał w biografii Gabrieli Kownackiej Franciszek. Mimo kolejnych związków gwiazdy – m.in. z Witoldem Adamkiem czy Krzysztofem Janczarem - byłym małżonkom udawało się pozostawać w dobrych relacjach. „To była wyjątkowo piękna para i wspaniali ludzie. Ich związek nie przetrwał próby czasu, ale pozostała piękna przyjaźń. Taka miłość zdarza się raz na milion. Po rozwodzie nie znalazła godnego następcy Waldemara", opowiadała mediom przyjaciółka rodziny, Laura Łącz. Niestety spokojne życie obojga zmąciła diagnoza z 2004 roku. Wtedy to gwiazda „Rodziny zastępczej” usłyszała, że ma raka piersi. Radioterapia i chemioterapia, na które się zdecydowała, pomogły zwalczyć chorobę, ale już po czterech latach Gabriela Kownacka nagle straciła przytomność. Co stało się tym razem? Zaatakował ją glejak mózgu. Artystka przeszła operację w Hanoverze, ale rokowania nie były zbyt optymistyczne. Gwiazda traciła powoli kontakt ze znajomymi, bo nie chciała, by ktokolwiek oglądał ją w słabym stanie. Do końca pozostawał przy niej jednak były mąż. W końcu przyrzekał, że nigdy jej nie opuści. To także on pocieszał podczas pogrzebu dwudziestokilkuletniego syna. Aktorka odeszła 30 listopada 2010 roku. Waldemar Kownacki wciąż jest aktywny w zawodzie, ale niemal nigdy nie udziela wywiadów... CZYTAJ TEŻ: Pamiętamy go jako Puschke w „Stawce większej niż życie”. Przez całe życie kochał jedną kobietę Waldemar Kownacki, mąż Gabrieli Kownackiej, 2009 <img src="https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/48/2024/07/imgtGK2Fz-977eb47.jpg" width="2268" height="1600" alt=""Lot nad kukulczym gniazdem" Dale Wassermana na deskach Teatru Powszechnego. Rezyseria Jan Buchwald. Warszawa 03.02.09. n/z Waldemar Kownacki.,Image: 429785155, License: Rights-managed, Restrictions: , Model Release: no, Credit line: Eugeniusz Helbert / Forum" title=""Lot nad kukulczym gniazdem" Dale Wassermana. Waldemar Kownacki." /> Gabriela Kownacka, 1981 rok <img src="https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/48/2024/07/imgiYD3gs-3aa8d78.jpg" width="1600" height="1600" alt="Warszawa 02.1981. Studio Telewizji Polskiej przy ul. Woronicza. Teatr Telewizji, realizacja komedii Micha³a Choromañskiego pt. Largactil, w re¿yserii Krzysztofa Wierzbiañskiego, realizacja telewizyjna Joanna Winiewska. Na zdjêciu aktorka Gabriela Kownacka. meg PAP/Maciej Belina Brzozowski" title="Spektakl Largactil" />
Ich walkę o życie śledziła cała Polska. Gabriela Kownacka i Daria Trafankowska do samego końca nie traciły pogody ducha
Odeszły w młodym wieku, do dzisiaj wiele osób za nimi tęskni
Obie były piękne, pracowite i bardzo życzliwe. Od zawsze i na zawsze otoczone były dobrymi ludźmi. Gabrielę Kownacką i Darię Trafankowską łączyło wiele: pogoda ducha, niepowtarzalny talent, piękny i szczery uśmiech oraz wewnętrzne ciepło i spokój... W dodatku obie musiały stawić czoła bezwzględnej chorobie, jaką jest nowotwór. Łączyła ich jeszcze jedna rzecz... [Artykuł aktualizowany 30.11.24 r.] [Ostatnia publikacja na VUŻ-u i Viva Historie 02.12.2024 r.] Choroba Darii Trafankowskiej Była u szczytu sławy, czuła się spełniona, gdy nagle usłyszała tragiczną diagnozę. Rak trzustki — to brzmiało jak wyrok. Nie poddała się, do samego końca walczyła o lepsze jutro. Lekarze jednak załamywali ręce i dawali jej nikłe szanse na wyzdrowienie. Z czasem doszły pierwsze objawy choroby, które utrudniały jej codziennie funkcjonowanie. Gdy ataki bólu zaczęły się nasilać, aktorka postanowiła przyjąć kolejne dawki chemii. Nie poddawała się nawet wtedy, gdy zaczęły występować u niej krwotoki. Do samego końca była szczerze uśmiechnięta, przepełniona pogodą ducha i ogromną życzliwością. „Nigdy nie byłam tak popularna. Doświadczam takiej życzliwości i takiej miłości, że właściwie nie mam innego wyjścia, jak wyzdrowieć”, mówiła o bliskich, którzy okazali jej ogromne wsparcie podczas leczenia. Jej ostatni wywiad jest niezwykle przejmujący. Mówiła w nim wówczas, że wciąż jest szczęśliwym członkiem, który czerpał z życia garściami. „Nikogo nie omijają trudy życia, natomiast w tych próbach, którym musiałam sprostać, dostałam wiele wsparcia. Nigdy nie czułam się osamotniona. Zawsze byli przy mnie moi bliscy i przyjaciele. [...] Jestem kochana i kocham. Umrę otoczona miłością”, podkreślała wówczas. „To niesprawiedliwe, że musiała odejść, kiedy wreszcie była kochana, z drugiej strony — miała szczęście, iż zdążyła spotkać tę wielką miłość i w ostatnich chwilach miała wsparcie w ukochanym mężczyźnie”, zwierzył się Wit Dziki w książce „Być dzieckiem legendy”. „Przez cały czas trwania choroby była bardzo dzielna. Nie wiem, jak ona to robiła, ale mimo widocznego cierpienia nigdy nas, rodziny, tym cierpieniem nie obciążała. Zwłaszcza mnie starała się trzymać od swojej choroby z daleka. Dziś wiem, że chroniła mnie, żebym się nie zadręczał i miał przekonanie, że po prostu wszystko skończy się dobrze. Na co dzień przekonywała mnie i wszystkich dookoła, że przecież zdrowieje. Ale były chwile, w których rozmawiała ze mną „tak na wszelki wypadek” jakby się coś stało, o różnych sprawach, które trzeba było załatwić. Dawała rady na przyszłe moje życie”, wyznał Małgorzacie Puczyłowskiej. Daria Trafankwoska zmarła 9 kwietnia 2004 roku w gronie najbliższych. Nigdy nie była sama. Miała wówczas 50 lat. CZYTAJ RÓWNIEŻ: Przy nim odnalazła szczęście, do końca trwał u jej boku. Ostatni partner Darii Trafankowskiej skrywał mroczny sekret Gdy Gabriela Kownacka walczyła z chorobą, pomogła jej fundacja Darii Trafankowskiej Zyskała ogromną sympatię telewidzów. Jej role do dzisiaj wspominają wierni fani aktorki. Wciąż się rozwijała, była szczęśliwa. Nie wiedziała, że największy cios przyjdzie niespodziewanie. Zachorowała... W 2004 roku u Gabrieli Kownackiej zdiagnozowano nowotwór piersi. Aktorka do samego końca walczyła o lepsze jutro, jednak ból był nie do zniesienia. Nie poddawała się, lecz przyszedł kolejny cios. Po czterech latach od usłyszenia druzgoczącej diagnozy dowiedziała się, że ma glejaka mózgu. Artystka się załamała, w dodatku organizm coraz częściej dawał o sobie znaki. Każdego dnia cierpiała. Musiała więc usunąć się w cień, zniknęła z serialu „Rodzina zastępcza”. Nie chciała też widzieć znajomych. Pragnęła, by zapamiętano ją w pełni siły i zdrowiu. „Nawet na planie jej choroba była tematem tabu. Mało kto miał jakieś wieści o Gabrysi. […] Chciałam też odwiedzić ją w domu, ale ona nie chciała żadnych telefonów. Producentka serialu uprzedziła nas, żeby do niej nie chodzić, bo nikt nie ma tam wstępu. Zawsze była piękna i zapewne nie chciała się pokazać w złej formie”, mówiła Maryla Rodowicz. W trakcie leczenia mogła też liczyć na pomoc byłego męża i syna. „Gabriela czuła się źle i coraz gorzej. Waldek opiekował się byłą żoną, bo mimo rozwodu i rozstania, łączyła ich wielka przyjaźń. Mówił, że kontakt z Gabrielą był chwilami ograniczony. Pod koniec życia nie był w stanie stwierdzić, czy ona ma kontakt z otoczeniem, czy też nie”, przyznała Laura Łącz. Przypomnijmy, że w marcu 2009 roku zainicjowano „Nadzwyczajny koncert dla Gabrysi”. Do akcji charytatywnej, która została zorganizowana w Teatrze Narodowym, dołączyli koledzy i koleżanki z branży. „Chciałbym zapewnić państwa oraz Ciebie Gabrysiu, że nie tylko ta widownia oraz scena, ale wręcz cały budynek Teatru Narodowego, jak i My jesteśmy z Tobą”, mówił wówczas Jan Englert. Koncert zaczął wówczas Michał Bajor, który zadedykował przyjaciółce swoją duszę. „To wspaniałe, że artyści jednoczą się, by pomagać swym bliskim. Świadomość, że są ludzie, którzy nas wesprą w trudnych chwilach jest jedną z najważniejszych w życiu”, dodawała Małgorzata Kożuchowska. Na scenie wystąpili też między innymi: Anna Maria Jopek, Maryla Rodowicz, Dorota Landowska, Beata Ścibakówna, Piotr Fronczewski, Joanna Trzepiecińska czy Artur Żmijewski. Podczas koncertu można było kupić rzeczy, które przekazali artyści. Wszystkie zebrane środki trafiły wówczas na konto Fundacji im. Darii Trafankowskiej, która finansowała leczenie i rehabilitacje Gabrieli Kownackiej. „Zapewniam, że wszystkie pieniądze, które zebraliśmy dla naszej koleżanki Gabrieli Kownackiej, są tylko dla niej przeznaczone i w odpowiedni sposób zgodnie z literą prawa zostaną jej przekazane”, wyjaśniała Dorota Landowska, prezeska fundacji. „Każda złotówka u nas udokumentowana jest rachunkiem i tak samo jest w przypadku pani Kownackiej. My musimy się ze wszystkiego rozliczyć. Każdy, kto wpłacił pieniądze, ma prawo przyjść i dowiedzieć się, na co te pieniądze poszły. Nikt z nas żadnych korzyści z tego nie czerpie” dodała Joanna Ciszecka. Gabriela Kownacka odeszła 30 listopada 2010 roku w Warszawie. Miała wówczas 58 lat. CZYTAJ TEŻ: W ostatnich chwilach mogła liczyć na jego wsparcie. Syn Gabrieli Kownackiej był przy niej do samego końca <img src="https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/48/2024/07/imgnMbZf6-b621b03.jpg" width="2357" height="1526" alt="Gabriela Kownacka, aktorka Teatru Narodowego, serial "Rodzina zastepcza", Warszawa, WIECEJ NA SLAJDACH W FORUM, ZAKAZ PUBLIKACJI W "ZYCIE NA GORACO","HALO","MOJE IMPERIUM",,Image: 429763749, License: Rights-managed, Restrictions: , Model Release: no, Credit line: Michal Gmitruk / Forum" title="imgnMbZf6-b621b03" /> <img src="https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/48/2024/07/imgaWgtQg-d4c88d6.jpg" width="1598" height="2478" alt="Gabriela Kownacka, aktorka Teatru Narodowego, serial "Rodzina zastepcza", Warszawa, WIECEJ NA SLAJDACH W FORUM, ZAKAZ PUBLIKACJI W "ZYCIE NA GORACO","HALO","MOJE IMPERIUM",,Image: 429763739, License: Rights-managed, Restrictions: , Model Release: no, Credit line: Michal Gmitruk / Forum" title="imgaWgtQg-d4c88d6" />
Najpierw pochowała męża, potem ukochaną córkę. Nie żyje matka Gabrieli Kownackiej
Izabela Tumidajska-Kwasz miała aż 99 lat
W ciągu swojego życia pochowała ukochanego męża, a następnie zmierzyła się z czymś, czego nie powinna przechodzić żadna matka. W wieku 58 lat zmarła jej córka, Gabriela Kownacka. Aktorka przegrała wówczas walkę z rakiem piersi. Teraz odeszła i ona. Izabella Tumidajska-Kwasz miała 99 lat. ZOBACZ TEŻ: W ostatnich chwilach mogła liczyć na jego wsparcie. Syn Gabrieli Kownackiej był przy niej do samego końca Przetrwała najtrudniejsze chwile Gabriela Kownacka zawsze była bardzo blisko ze swoimi rodzicami. Ottokar Kwasz i Izabella Tumidajska pobrali się w czasie II Wojny Światowej i zawsze tworzyli szczęśliwe i kochające się małżeństwo. Niestety mężczyzna zmarł i chociaż wydawałoby się, że nic trudniejszego nie może przytrafić się matce Gabrieli Kownackiej, jednak się przytrafiło. Musiała pochować własną córkę. Gabriela Kownacka po wielu latach walki, przegrała z nowotworem piersi. Aktorka zmarła w 2010 roku w wieku 58 lat, zostawiając ukochanego syna Franciszka. ZOBACZ TEŻ: Nieznany romans Gabrieli Kownackiej i Krzysztofa Janczara. Przez cztery lata byli nierozłączni Nie żyje Izabella Kwasz, matka Gabrieli Kownackiej 8 maja odeszła Izabella Kwasz. Została pochowana w grobie wraz z mężem i ukochaną córką. Kobieta przeżyła aż 99 lat. Obecnie grób rodzinny pełen jest kwiatów i wieńców, a także zniczy. Wszyscy żegnają Panią Izabellę, ale nie zapominają również o Gabrieli Kownackiej, która była niesamowitą aktorką. Najbardziej zapadła nam w pamięć dzięki roli w "Rodzinie zastępczej".
Nieznany romans Gabrieli Kownackiej i Krzysztofa Janczara. Przez cztery lata byli nierozłączni
„Nigdy jej nie zapomnę”, mówił o ukochanej
Był przełom lat 70. i 80. On wraz z mężem Gabrieli, Waldemarem Kownackim, był gwiazdą Teatru Narodowego. Gdy ją poznał, w pamięć wryło mu się zwłaszcza białe futerko, które na sobie miała. Szybko uległ jej urokowi. Czuł, że to niezwykła kobieta. Mimo że była od niego młodsza o dwa lata i wiele ich dzieliło (choćby jej małżeństwo), dali się ponieść tej namiętności. Z czasem stali się niemal nierozłączni! Ostatnia aktualizacja na VUŻ: 30.11.2024 r. Gabriela Kownacka – zjawiskowa i kobieca gwiazda Gabriela Kownacka była gwiazdą. Jako młodziutka aktorka wcieliła się w Marilyn Monroe w głośnej sztuce „Po upadku” Arthura Millera, w 1975 roku. Widzowie zakochali się w niej, kiedy zagrała roztańczoną Anitę w przeboju filmowym „Hallo szpicbródka”, a potem kobietę, dla której mężczyźni tracili głowy w filmie „Bo oszalałem dla niej”. Krzysztof Janczar był nią zauroczony. I trudno się dziwić, Gabriela Kownacka była zjawiskowa, bardzo kobieca, niesamowicie zgrabna, miała urok i klasę. Mężczyźni wodzili za nią oczami. Była do tych spojrzeń przyzwyczajona, śmiała się nawet, że kiedy mężczyźni przestaną oglądać się za nią na ulicy, ona przestanie żyć. Andrzej Łapicki mówił, że miała wszystko, co jej poprzedniczka – MM: seks, piękne ciało, poczucie humoru. „To była bogini, wchodziła na plan i wszyscy byli w nią wpatrzeni”, wspominała Maryla Rodowicz. Na początku 1981 roku Krzysztof Janczar dowiedział się, że zagra u boku Kownackiej w filmie „Spokojne lata” Andrzeja Kotkowskiego. Miał nadzieję, że wspólna praca zbliży ich do siebie. Niestety, Gabriela, choć bardzo go lubiła, pozostała wierna Waldemarowi Kownackiemu. Wkrótce po premierze „Spokojnych lat” zaszła w ciążę, a w 1983 roku urodziła syna Franciszka. View Burdaffi on the source website Zobacz też: Smutna historia legendarnej pogodynki TVP. Lucyna Grobicka zmarła w zapomnieniu... <img src="https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/48/2024/07/imgrweI2u-a4f32c4.jpg" width="2000" height="1470" alt="PHOTO: INPLUS/EAST NEWS; HALO SZPICBRODKA CZYLI OSTATNI WYSTEP KROLA KASIARZY; HELLO, FRED THE BEARD; PRODUKCJA: ZESPOL FILMOWY PRYZMAT; 1978; REZYSERIA: JANUSZ RZESZEWSKI, MIECZYSLAW JAHODA; SCENARIUSZ: LUDWIK STARSKI; ZDJECIA: JAN LASKOWSKI" title="Hallo Szpicbródka, czyli ostatni wyst?p króla kasiarzy" /> Krzysztof Janczar: zasłynął w "Wojnie domowej" Krzysztof Janczar pochodził z aktorskiej rodziny, jego ojcem był znany i ceniony aktor Tadeusz Janczar. Ich relacje były poprawne, ale niezbyt bliskie. Tadeusz Janczar rozwiódł się z mamą Krzysztofa i ożenił się po raz drugi z aktorką Małgorzatą Lorentowicz. Cierpiał na chorobę afektywną dwubiegunową, która bardzo go wyniszczała, i sprawiła, że musiał wcześniej odejść z zawodu. Jego rodzinne relacje na pewno nie były łatwe. Kiedy Krzysztof jako nastolatek – uczeń szkoły zawodowej, stanął do castingu do roli w serialu „Wojna domowa”, zrobił to pod nazwiskiem Musiał. Nie chciał, by łączono go z ojcem, żeby ludzie mówili, że dzięki niemu dostał rolę. Jako rozbrykany nastolatek Paweł, szybko stał się ulubieńcem widzów. Potem jednak nie było tak świetnie. W początku lat 80. Janczar wyjechał do USA, gdzie zastał go stan wojenny. Żył tam z rozmachem, imał się różnych prac: sprzedawał i naprawiał komputery, budował domy, a nawet pracował jako tokarz, jak wspominał w rozmowie z Faktem. Grywał małe role, ale w wielkich hitach: takich, jak „Czerwony świt", czy „Polowanie na czerwony październik”. Uczył się pisania scenariuszy u Jerzego Skolimowskiego. Kariery nie zrobił i w latach 90. wrócił do Polski. Miał tu syna. Na studiach w łódzkiej Filmówce wdał się w romans ze swoją profesorką od baletu, Janiną Niesobską. Owocem tego związku jest syn, Krzysztof Artur Janczar, dzisiaj aktor, po dziadku i ojcu. Zobacz też: Małgorzata Lorentowicz i Krzysztof Janczar: kiedy zobaczyła go na plakacie, od razu się zakochała. Potem walczyła o jego życie Krzysztof Janczar i Gabriela Kownacka: historia ich relacji Kiedy w latach 90. spotkali się znowu z Gabrielą Kownacką, oboje byli wolni, ona po rozwodzie, postanowiła, że nie wyjdzie za mąż po raz drugi. Że rodzina to będzie ona i syn. Jako kobieta czuła się spełniona, miała za sobą nie tylko małżeństwo, ale i kilkuletni związek z operatorem Witoldem Adamkiem. „Już nie muszę mieć nikogo, żeby oswoić upływ czasu. Nie potrzebuję już przeglądać się w czyichś oczach, by szukać potwierdzenia, że ciągle jestem piękna i wartościowa. Nie muszę podobać się wszystkim ani jako aktorka, ani kobieta. To dodaje skrzydeł!”, mówiła w rozmowie z tygodnikiem Na Żywo. Z Krzysztofem Janczarem spotkali się na imprezie w Teatrze Małym. „Wyciągnęła do mnie rękę i powiedziała: chodź, pójdziemy sobie na spacer i może na kawę (...) Przemaszerowaliśmy za rękę kilka lat”, wspominał Krzysztof Janczar. Przez cztery kolejne lata Gabriela i Krzysztof byli nierozłączni, ale nie afiszowali się ze swoim romansem. Gabriela Kownacka w ogóle nie lubiła mówić o swojej prywatności. Była bardzo dyskretna. Przeżyli razem wiele wspaniałych chwil. Ostatecznie jednak rozstali się, podobno Krzysztof Janczar nie miał dobrego kontaktu z synem aktorki. Pozostali jednak przyjaciółmi. W 2006 roku spotkali się ponownie, na planie serialu „Dwie strony medalu". Gabriela Kownacka była wtedy tuż po swej pierwszej batalii z rakiem piersi. O chorobie mówiła niechętnie, długo był to dla niej temat tabu. Miała jednak nadzieję, że wszystko się ułoży. Chciała zacząć nowy rozdział życia, zająć się reżyserią. Aktorka zmarła po zakończeniu zdjęć do serialu 30 listopada 2010 roku. Miała zaledwie 58 lat. Do ostatniej chwili opiekowali się nią były mąż Waldemar Kownacki i syn Franek. Czy był w tym gronie także Krzysztof Janczar, tego nie wiadomo. „Byłem na pogrzebie. Pochyliłem się nad grobem, zostawiłem kwiatek. Nigdy jej nie zapomnę…”, mówił po śmierci ukochanej. Zobacz też: Krzysztof Janczar dorastał bez ojca. Po latach powtórzył jego błędy <img src="https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/48/2024/07/img3uHnXh-573721d.jpg" width="1529" height="2261" alt="Warszawa, 04.12.1995. Produkcja filmu "Opowieci weekendowe" w re¿yserii Krzysztofa Zanussiego. N/z aktor Krzysztof Janczar. (mr) PAP/Witold Rozmys³owicz Warsaw, 04.12.1995. Location of the 'Weekend stories' (Opowiesci weekendowe) movie by Krzysztof Zanussi. Pictured: actor Krzysztof Janczar. (mr) PAP/Witold Rozmyslowicz" title="Krzysztof Janczar" />
Aleksandra Szwed wspomina Gabrielę Kownacką: „Była dla mnie drugą mamą”
Słuchając tych słów, trudno nie uronić łzy...
Razem grały w kultowej już „Rodzinie zastępczej”. Aleksandra Szwed wcielała się w serialową córkę Gabrieli Kownackiej. Jaka więź je łączyła? Przed naszą kamerą 32-latka przyznaje, że spotkanie tak wybitnej postaci na swojej drodze było dla niej ogromnym wyróżnieniem i miało duży wpływ na całe jej zawodowe życie. Jak wspomina pracę na planie produkcji? W jaki sposób zapamiętała zmarłą 30 listopada 2010 roku aktorkę? O tym opowiedziała Rafałowi Kowalskiemu z viva.pl... Aleksandra Szwed o pracy z Gabrielą Kownacką na planie „Rodziny zastępczej” Serialowa „Eliza” przyznaje, że mogłaby nazwać Gabrielę Kownacką swoją drugą mamą i miało to związek ze wszystkim, co działo się na planie „Rodziny zastępczej”, która była emitowana przez dekadę w polskiej telewizji. – Gabrysia była osobą tak przeciepłą, tak przekochaną, tak troskliwą... Sprawdzała nam lekcje, uczyła się z nami, przytulała nas zawsze. W ogóle w tym serialu była niezwykle rodzinna atmosfera i po latach pracy dalszej na innych planach mogę powiedzieć, że absolutnie niepowtarzalna – podkreśla Aleksandra Szwed. I dodaje, że wciąż trudno jej uwierzyć w to, że Gabrieli Kownackiej już z nami nie ma... – Tyle lat minęło i ja do tej pory trochę sobie jeszcze nie potrafię poradzić z tym, że jej wśród nas nie ma, bo to jest dla mnie taki dowód na ewidentną niesprawiedliwość losu, bo to był wspaniały człowiek, przezdolna, przepiękna kobieta – jeżeli chodzi o jej role aktorskie to wszyscy to możemy przyznać, że była wybitna. I móc się w ogóle minąć w swoim życiu z takim człowiekiem to jest ogromna przyjemność a móc z nim przez tak wiele lat pracować i nawiązać więź to jest ogromny, ogromny zaszczyt i za każdym razem, jak gdzieś mi tam migną jakieś powtórki w późnych godzinach nocnych tych starych odcinków, zawsze się uśmiecham jak widzę Gabrysię. To był promyk. Ona nie tylko w tym serialu była promykiem – ona po prostu niosła ze sobą światło, jeżeli mogę to tak powiedzieć – mówi wyraźnie wzruszona 32-latka. Czytaj także: Jej walka z chorobą poruszyła całą Polskę. Tak wyglądały ostatnie chwile Gabrieli Kownackiej Gabriela Kownacka, Aleksandra Szwed, Misheel Jargalsajkhan, plan serialu „Rodzina zastępcza”, około 2000 roku Aleksandra Szwed: najpiękniejsze wspomnienie o Gabrieli Kownackiej Aleksandra Szwed zaznacza również, że praca ze zmarłą w 2010 roku Gabrielą Kownacką ukształtowała jej wyobrażenie o kobiecości. – Dla mnie Gabriela Kownacka była zawsze absolutną kwintesencję tego, czym powinna w moim przekonaniu być kobiecość, bo była w niej zarówno siła, jak i taki powab i delikatność. Ogromna klasa, kobieta z niesamowitą klasą. No też guru, jeżeli chodzi o kwestie artystyczne, aktorskie. Móc się od niej uczyć to brak mi słów, żeby w ogóle opisać, jak bezcenne to dla mnie było –wspomina. A czy jest jedno wspomnienie, które szczególnie mocno utkwiło aktorce „Rodziny zastępczej” w pamięci? – Natomiast ja zawsze, jak o niej myślę, pamiętam, jak siedziała w charakteryzacji, zawsze uśmiechnięta i znająca każdego członka ekipy po imieniu, zagadująca, pytająca, jak tam dzieci, jak coś tam – taka dbająca i zwracająca uwagę na wszystkich, którzy ją otaczają i dbająca o to, żeby każdy czuł się dobrze na planie w jej towarzystwie, chociaż przy statusie gwiazdy, jaką była, wcale jakby nie musiała o tym myśleć ani o to dbać. I zawsze mnie zachwycał taki – to taka drobna rzecz, to nawet nie jest anegdota – ale jak siadała przed lustrem i przeczesywała włosy palcami – ja miałam wrażenie, że patrzę na jakąś mityczną nimfę, która nagle weszła do tego realnego świata i tak siedziała, przeczesywała te włosy palcami – tak pełnego wdzięku gestu chyba w życiu nie widziałam – podkreśla Aleksandra Szwed. Cały materiał wideo możesz obejrzeć powyżej. Czytaj także: Jarosław Boberek wspomina Gabrielę Kownacką. „Cudownie było pogrzać się chwilę w jej blasku” Gabriela Kownacka, Aleksandra Szwed, Misheel Jargalsajkhan, plan serialu „Rodzina zastępcza”, Warszawa, 1999 rok
Jej walka z chorobą poruszyła całą Polskę. Tak wyglądały ostatnie chwile Gabrieli Kownackiej
Aktorka do końca wierzyła, że wygra z nowotworem...
Ciepła, czuła, serdeczna, zawsze uśmiechnięta. Tak Polacy zapamiętali aktorkę Gabrielę Kownacką, zwłaszcza dzięki rolom w serialach Matki, żony i kochanki oraz Rodzina zastępcza. Zła wiadomość spadła na nią niczym grom z jasnego nieba. Brzmiała jak wyrok. Nowotwór piersi. „Zawsze była piękna i zapewne nie chciała się pokazać w złej formie”, wspominała Maryla Rodowicz. Po kilku latach nierównej walki z chorobą nowotworową artystka zmarła. W tym roku minęło 13 lat od tego dnia... Gabriela Kownacka: życie prywatne i zawodowe Gabriela Kownacka urodziła się 25 maja 1952 roku we Wrocławiu. Ukończyła Państwową Wyższą Szkołę Teatralną w Warszawie, zdobywając tytuł magistra sztuki aktora dramatycznego. Występowała zarówno na scenie teatralnej, jak i przed kamerą. W swoim dorobku artystycznym ma ponad 100 ról teatralnych. Dlatego w 2005 roku „za zasługi w pracy artystycznej” została odznaczona przez ówczesnego prezydenta RP Złotym Krzyżem Zasługi. Od 1975 roku do 1985 roku była żoną Waldemara Kownackiego. Para w 1983 roku doczekała się jedynego syna, Franciszka. Po rozstaniu z mężem była związana jeszcze z operatorem Witoldem Adamkiem, a także z aktorem Krzysztofem Janczarem. Jednak drugiego małżeństwa już nie planowała. Aktorka postanowiła, że od teraz będzie tworzyć rodzinę jedynie z ukochanym synem. „Już nie muszę mieć nikogo, żeby oswoić upływ czasu. Nie potrzebuję już przeglądać się w czyichś oczach, by szukać potwierdzenia, że ciągle jestem piękna i wartościowa. Nie muszę podobać się wszystkim ani jako aktorka, ani kobieta. To dodaje skrzydeł!”, opowiadała Gabriela Kownacka w rozmowie z tygodnikiem Na żywo. CZYTAJ TAKŻE: Jarosław Boberek wspomina Gabrielę Kownacką. „Cudownie było pogrzać się chwilę w jej blasku” Gabriela Kownacka, 03.12.2004 rok Gabriela Kownacka: choroba nowotworowa W 2004 roku Gabriela Kownacka dowiedziała się, że ma raka piersi. Wiadomość ta była dla aktorki ogromnym ciosem. Postanowiła zawalczyć o powrót do zdrowia. Kilkumiesięczne zabiegi radioterapii i chemioterapii poskutkowały pozytywnymi efektami, a mianowicie powrotem na plan zdjęciowy serialu Rodzina zastępcza. Cała ekipa od początku trzymała kciuki za szybki powrót do zdrowia artystki. Maryla Rodowicz, czyli serialowa Ula, w jednym z wywiadów tłumaczyła, że na planie omijano temat choroby Kownackiej. Mało tego, gwiazda nie życzyła sobie, aby ktokolwiek do niej dzwonił, czy też odwiedzał ją w prywatnym domu. „Nawet na planie jej choroba była tematem tabu. Mało kto miał jakieś wieści o Gabrysi. […] Chciałam też odwiedzić ją w domu, ale ona nie chciała żadnych telefonów. Producentka serialu uprzedziła nas, żeby do niej nie chodzić, bo nikt nie ma tam wstępu. Zawsze była piękna i zapewne nie chciała się pokazać w złej formie”, przytaczała słowa Maryli Rodowicz gazeta Fakt. CZYTAJ TAKŻE: Gabriela Kownacka – przyjaciele mówili o niej Lady Gabriela, Gabiśka, Gałka. Widzowie ją kochali Gabriela Kownacka na planie serialu "Rodzina zastępcza", Warszawa, 27.01.1999 rok Przez chorobę Gabriela Kownacka nie chciała mieć z nikim kontaktu W 2008 roku choroba powróciła ze zdwojoną siłą. W konsekwencji stan zdrowia Gabrieli Kownackiej znacząco się pogorszył, przez co sama zainteresowana na dobre odcięła się od świata zewnętrznego. „W chorobie odizolowała się psychicznie i fizycznie od wszystkich i wszystkiego. Kiedyś poszłyśmy na wernisaż i żartowała, że kiedy zauważy, że mężczyźni przestali oglądać się za nią na ulicy, to przestanie żyć. Kiedy przestała być piękną i atrakcyjną kobietą, nie chciała mieć z nikim kontaktu”, ujawniła aktorka Laura Łącz w rozmowie z Angorą. 9 marca 2009 roku w Teatrze Narodowym w Warszawie zorganizowano koncert charytatywny. Celem wydarzenia była zbiórka pieniędzy na leczenie aktorki. Niestety rok później media obiegły dramatyczne wieści: Gabriela Kownacka nie żyje. Do samego końca mogła liczyć na pomoc syna Franciszka, który dzielnie opiekował się mamą, gdy ta walczyła z wyczerpującą chorobą. 7 grudnia 2010 roku artystka została pochowana na cmentarzu ewangelicko-augsburskim w Warszawie. W ostatnim pożegnaniu Gabrieli Kownackiej uczestniczyło wielu znanych artystów, między innymi Maja Komorowska, Joanna Szczepkowska, Ewa Ziętek, Marian Opania czy Wojciech Malajkat. Aktorkę pożegnali też przyjaciele z serialu Rodzina zastępcza: Piotr Fronczewski, Hanna Śleszyńska, Tomasz Dedek i Jarosław Boberek. Z kolei aktor Marcin Hycnar odczytał list pożegnalny w imieniu Jana Englerta – dyrektora Teatru Narodowego w Warszawie. 30 listopada mija 13 lat od śmierci Gabrieli Kownackiej, którą fani pokochali za liczne kreacje teatralne, filmowe i serialowe. Dzięki wspaniałym rolom aktorka na zawsze pozostanie w pamięci widzów. Gabriela Kownacka, Gala charytatywna z okazji 60-lecia UNICEF, Warszawa 28.10.2008 rok
Jarosław Boberek wspomina Gabrielę Kownacką. „Cudownie było pogrzać się chwilę w jej blasku”
„Gabrysia była cudownym człowiekiem. Wspaniała, niezwykła osobowość”
Jarosław Boberek, jeden z najpopularniejszych polskich aktorów oraz dubbingowiec, przed laty pracował razem z Gabrielą Kownacką na planie popularnego serialu „Rodzina zastępcza”. Niestety lubiana aktorka zmarła w 2010 roku, po przegranej walce z rakiem. Jej odejście pogrążyło w żałobie bliskich, fanów oraz przyjaciół z branży. Mężczyzna wspomina zmarłą aktorkę i dzieli się nieznaną dotąd anegdotą z jej życia, która pokazuje, jaka kobieta była naprawdę. Śmierć Gabrieli Kownackiej Znana widzom m.in. z „Rodziny zastępczej” aktorka była jedną z pierwszych gwiazd, która publicznie mówiła o walce z rakiem. U Gabrieli Kownackiej w 2004 roku wykryto nowotwór piersi. Kobieta poddała się kilkumiesięcznej chemioterapii i radioterapii, które dawały zadowalające efekty i pozwoliły jej wrócić do pracy na planie serialu. Fani pokochali ją za tę i inne role i trzymali kciuki o jej powrót do zdrowia. Choć wydawało się, że najgorsze już za aktorką, to na przełomie maja i czerwca 2008 roku nastąpił gwałtowny nawrót... Wówczas stan Gabrieli Kownackiej znacznie się pogorszył. 9 marca 2009 roku odbył się charytatywny koncert w Teatrze Narodowym, a cały dochód przeznaczono na leczenie aktorki. Tym razem jednak nie udało jej się wygrać z nowotworem... Główna bohaterka „Rodziny zastępczej” zmarła 30 listopada 2010 roku. W ostatniej drodze pożegnali ją bliscy i koledzy po fachu. Czytaj też: Anna Cieślak w szczerych słowach o Edwardzie Miszczaku: „Człowiek, którego chcę słuchać” Gabriela Kownacka, 4.04.2007, plan serialu Niania Jarosław Boberek wspomina Gabrielę Kownacką Jedną z osób, które przez lata znajdywały się w otoczeniu uwielbianej aktorki był Jarosław Boberek. Mężczyzna pracował wspólnie z Gabrielą Kownacką na planie „Rodziny zastępczej”, gdzie przez lata wcielał się w rolę sympatycznego policjanta. „Bardzo dobrze wspominam. To był dla mnie doskonały, wspaniały warsztat aktorskiej pracy przed kamerą. Spotkałem wielu wybitnych ludzi, nie tylko aktorów. 10 niezapomnianych lat. Na pewno były to lata, które odcisnęły na mojej pracy piętno, w dobrym tego słowa znaczeniu”, mówił reporterce Jastrząb Post o swoim udziale w produkcji. Aktor i dubbingowiec opowiedział także o swojej koleżance z planu. „Gabrysia była cudownym człowiekiem. Wspaniała, niezwykła osobowość. Nie mówię tego dlatego, że tak wypada, bo już nie żyje. Gdyby mnie pani zapytała wtedy, kiedy żyła, to moja odpowiedź brzmiałaby podobnie. Zawsze się fascynowaliśmy jej urodą i jej osobowością. Cudownie było pogrzać się chwilę w jej blasku, poobcować z jej niesamowitą osobowością, kobiecością”, wyznał w rozmowie z reporterką Jastrząb Post. Jarosław Boberek przytoczył także krótką historię z życia Gabrieli Kownackiej, która ukazuje, jakim człowiekiem była aktorka. „To był poza tym wariat, ona nie miała żadnych skrupułów. Będąc przygotowaną na uroczystą kolację w gronie przystojniaków, nie miała żadnych oporów, żeby swoją piękną kreacją przetrzeć reflektory samochodu, bo padał śnieg, a reflektory były brudne i trzeba było jechać. Była cudowna, była zwariowana i straszna szkoda, że nie możemy się w tym życiu spotkać”, opowiedział w tej samej rozmowie. Zobacz także: Kinga Rusin nie pojawiła się na Balu Fundacji TVN! W oświadczeniu ujawniła powód Jarosław Boberek, pogrzeb Gabrieli Kownackiej, 7.12.2010, Warszawa
Gabriela Kownacka – przyjaciele mówili o niej Lady Gabriela, Gabiśka, Gałka. Widzowie ją kochali
Określała siebie wprost mianem snobki, która nie stroni od markowych, szlachetnych rzeczy
Wielka klasa i kultura osobista. Wewnętrzne ciepło i naturalność. Głęboki, hipnotyzujący głos z lekką chrypką. I uroda, która zapewniała jej powodzenie u mężczyzn. Gabriela Kownacka nigdy nie ukrywała, że lubi luksus. Określała siebie wprost mianem snobki, która nie stroni od markowych, szlachetnych rzeczy. „Prędzej będę odczytywać godzinę z zegara słonecznego, niż nosić podróbkę Cartiera”, mawiała. Żartowała, że kiedy mężczyźni przestaną oglądać się za nią na ulicy, ona przestanie żyć. Z mężem Waldemarem była zaledwie 10 lat w małżeństwie. Była to piękna miłość... Dlaczego im nie wyszło? Gabriela Kownacka: żyła na swoich warunkach Mówiła, że jest feministką, która uwielbia mężczyzn. I że uznaje równość płci, ale uważa, że mężczyzna to żołnierz, a kobieta ma na niego czekać. Choć sama temu stereotypowi przeczyła, była niezależna, żyła na swoich warunkach. Powodzenie miała chyba ogromne, w wywiadzie dla miesięcznika „Claudia” powiedziała o swoim życiu uczuciowym: „Mężczyźni byli zawsze”. Jednak o prywatnych sprawach opowiadała niechętnie, była introwertyczna, strzegła granic intymnego świata. W chorobie izolowała się, zamknęła, nawet przed przyjaciółmi. Do końca opiekowali się nią mama, syn i były mąż, aktor Waldemar Kownacki. Byli po rozwodzie, ale mieli bardzo dobre relacje, przyjaźnili się, mogli na siebie liczyć. Gabriela Kownacka była bardzo lubianą aktorką. Masową popularność przyniosły jej role w dwóch serialach: „Matki, żony, kochanki” i „Rodzina zastępcza”. Bardzo lubiła ten serial, nie przeszkadzało jej nawet, że fani potrafili wołać za nią na ulicy: „Rodzina zastępcza!”. Lubiła też swoją rolę Anki Kwiatkowskiej: „Pomysł, że mama pięciorga dzieci nie umie ugotować obiadu, to niezły chwyt komediowy”, opowiadała w rozmowie z Gazetą Wyborczą. Zobacz też: Jej walka z chorobą poruszyła całą Polskę. Tak wyglądały ostatnie chwile Gabrieli Kownackiej Gabriela Kownacka: dorastanie, droga do kariery aktorskiej Gabriela Kownacka, a właściwie Gabriela Kwasz urodziła się w 25 maja 1952 roku we Wrocławiu. Zawsze kwitło tam życie kulturalne, były świetne teatry, festiwale: „Jazz nad Odrą”, „Vratislavia cantans”, „Festiwal Teatru Otwartego”. Młodej Gabrieli teatr kojarzył się z wolnością, ucieczką od szarego, monotonnego życia. A trochę też z możliwością wyrwania się w świat, podróżami, które uwielbiała. „Mam duszę wędrownika”, mówiła. Skończyła Warszawską Szkołę Teatralną. Do legendy przeszła jedna z jej pierwszych telewizyjnych ról w sztuce „Po upadku” Arthura Millera (1975 rok). Grała tam Maggie, a właściwie Marylin Monroe - bo sztuka odwołuje się do przeżyć Arthura Millera i jego związku z Marilyn Monroe, w każdym razie tak ją zawsze odczytywano. Kownacka zrobiła ogromne wrażenie, była aktorskim odkryciem, doceniono jej talent i urodę. Andrzej Łapicki reżyser spektaklu i odtwórca głównej roli Quentina (MIllera) mówił, że miała coś z Marilyn. Nieprzypadkowo wybrał ją z wielu kandydatek. Za tę rolę dostała potem prestiżową nagrodę im. Cybulskiego. Zobacz też: W wojnie straciła rodziców. Adoptowana córka groziła jej śmiercią. Trudne życie Krystyny Sienkiewicz Szybko stała się gwiazdą, choć właściwie o to nie zabiegała, grała kobiety, dla których mężczyźni tracą głowę. Na przykład w świetnym filmie „Bo oszalałem dla niej” Sylwestra Chęcińskiego. U boku Piotra Fronczewskiego pojawiła się w filmowym hicie „Halo szpicbródka” Janusza Rzeszewskiego. Ale zagrała wiele ról bardzo różnorodnych m.in. w „Nadzorze" Wiesława Saniewskiego, „Pismaku” Wojciecha Jerzego Hasa, „Kronice wypadków miłosnych" Andrzeja Wajdy. I kilkadziesiąt ról teatralnych. Do jej ulubionych aktorek należały Susan Sarandon i Jessica Lange, miała w sobie coś z ich obu. W każdym razie mogłaby grać ich role. Historia miłości Gabrieli i Waldemara Kownackich Na studiach poznała swojego przyszłego męża, Waldemara Kownackiego, podobno byli najpiękniejszą parą na roku. Zakochali się w sobie bez pamięci. „Całą naszą szkołę przesłaniała miłość Waldka i Gabrysi. Wszystkie dziewczyny patrzyły z zachwytem. Wszystkie dziewczyny wiedziały, że Waldek szyje dla niej sukienki. Potrafił zrobić wszystko. Taka miłość, która prawie się nie zdarza”, wspominała Ewa Ziętek, koleżanka Kownackiej z akademika „Dziekanka” (cytuję za Interia.pl). Sama Gabriela Kownacka opowiadała, że lubi mężczyzn, którzy mają swoje pasje i coś chłopięcego w naturze, co broni ich przed zgorzknieniem i kłótliwością. Kownacki miał wdzięk i fantazję, słynne są opowieści, jak wchodził do niej do pokoju po gzymsie, jeździł w Bieszczady, grał w karty, balował. W 1975 roku wzięli ślub, byli biednymi studentami i dobytek do mieszkania wynajętego na warszawskim Powiślu przewozili na… rowerze. Potem „dorobili się” małego fiata. W 1983 roku urodził się ich jedyny syn Franciszek. Ale też w ich małżeństwie coś się zaczęło sypać. Ona chciała wrócić do pracy, dużo grać, kontynuować karierę. Waldemar Kownacki wolał żyć inaczej, spokojniej, mieć więcej czasu na swoje pasje – żeglowanie, czy stolarkę. Gotów był dorabiać pieniądze, by żyć bez presji jako aktor. Ich oczekiwania zaczęły się rozchodzić. W 1985 roku wzięli po cichu rozwód. Gabriela Kownacka miała inne związki m.in. z operatorem Witoldem Adamkiem, aktorem Krzysztofem Janczarem, ale zdecydowała, że rodzina to ona i syn. Nie wyszła po raz drugi za mąż. Syna wychowywała bez gwiazdorskich luksusów: kiedy była bieda, mówiła, że nie ma pieniędzy, więc nie kupi mu upragnionej rzeczy. Ale kiedy pieniądze były, szli do sklepu zaszaleć. Franciszek Kownacki nie poszedł w ślady rodziców, zawsze pasjonował się informatyką. Zobacz też: Nie powinniśmy się pobierać – mówiła Anna Polony o swoim małżeństwie z Markiem Walczewskim Beata Tyszkiewicz i Waldemar Kownacki na planie filmu "W obronie własnej" Gabriela Kownacka: choroba Była u szczytu swoich możliwości, gdy w 2004 roku usłyszała, że ma raka piersi. Miała 52 lata i ogromną wolę walki. Pierwszy atak choroby udało się pokonać. Gabriela Kownacka po chemioterapii miała krótkie włosy, w których bardzo się podobała. Cieszyła się życiem, podróżowała, wróciła na plan „Rodziny zastępczej”, w Teatrze im. Węgierki w Białymstoku wyreżyserowała sztukę Iwana Wyrypajewa „Dzień Walentego”, o dwóch kobietach zakochanych w jednym mężczyźnie. W jednej z rozmów zwierzyła się: „Wiem, że to niekobiece, ale mam lęk przed zakotwiczeniem się, budowaniem gniazda. To ogranicza poznawanie siebie i świata. Wędrując, spotykając nowych ludzi i miejsca, poznajemy siebie. Lubię tymczasowość. Każde kolejne mieszkanie, w którym ustawiam meble, wieszam obrazy, sadzę kwiaty, natychmiast prowokuje mnie do zmiany. „U siebie” czuję się w drodze. To ona ładuje moje baterie”. W 2008 roku nastąpił nawrót choroby. Tym razem guz mózgu, już nie do pokonania, nie do przejścia. Gabriela Kownacka zmarła w 2010 roku. Miała jedynie 58 lat. W czasie pogrzebu na cmentarzu Ewangelicko-Augsburskim w Warszawie ludzie nie mogli uwierzyć, że to pogrzeb Gabrieli, że jej życie zostało tak przerwane, tak wcześnie.
Bohaterki serialu Matki, żony i kochanki były idolkami tysięcy Polek! Co robią dziś?
Jak potoczyły się losy serialowych przyjaciółek?
W latach 90. ten serial oglądali właściwie wszyscy. Matki, żony i kochanki, wyreżyserowane przez Juliusza Machulskiego i Ryszarda Zatorskiego, pobijały rekordy oglądalności, a główne bohaterki były idolkami tysięcy Polek. Widzowie z zaangażowaniem śledzili, co dzieje się w życiu serialowych przyjaciółek, czyli Wiktorii, Hanki, Wandy i Doroty. Dzięki Matkom... cztery aktorki – Anna Romantowska, Elżbieta Zającówna, Małgorzata Potocka i Gabriela Kownacka – znalazły się na szczycie popularności. Jak potoczyły się ich losy i czym zajmują się dzisiaj? View Ediplayer on the source website Serial „Matki, żony i kochanki” - Elżbieta Zającówna W młodości Elżbieta Zającówna planowała zrobić karierę sportową. Przed egzaminem na Akademię Wychowania Fizycznego w Krakowie przeszła jednak standardowe badania, które wykryły, że nie ma szans na realizację swoich marzeń – okazało się, że cierpi na rzadką chorobę von Willebranda (zaburzenia krzepliwości krwi). Wtedy postanowiła, że spróbuje swoich sił w aktorstwie. Do szkoły teatralnej w Krakowie dostała się za pierwszym razem, a na czwartym roku zadebiutowała w komedii Juliusza Machulskiego Vabank. Później reżyser zaangażował aktorkę do filmu Seksmisja oraz do serialu Matki, żony i kochanki. Zającówna grała również w teatrze Syrena w Warszawie. Pomimo znakomitego startu, postanowiła skoncentrować się na życiu rodzinnym. Z mężem, satyrykiem Krzysztofem Jaroszyńskim, wkrótce będzie obchodzić 30. rocznicę ślubu. Mają córkę Gabrielę, z którą Elżbieta Zającówna prowadzi dziś firmę produkcyjną. Przez wiele lat była też wiceprezeską dużej fundacji. Zobacz też: Ciężka choroba, wielka kariera i zniknięcie z ekranu... Co dziś robi Elżbieta Zającówna? Kadr z serialu „Matki, żony i kochanki”, emitowany w latach 1996-1998 Elżbieta Zającówna w 2020 roku Serial „Matki, żony i kochanki” - Anna Romantowska Anna Romantowska już w dzieciństwie chciała związać swoje życie z filmem i teatrem. Ukończyła PWST w Warszawie, po czym występowała m.in. w Teatrze Śląskim im. Stanisława Wyspiańskiego w Katowicach, a także w Teatrze Narodowym i w Teatrze Studio w stolicy. Jest laureatką dwóch Złotych Lwów, które otrzymała na Festiwalu Polskich Filmów Fabularnych w Gdyni za drugoplanowe role kobiece w filmach Przesłuchanie z 1982 roku i Statyści z 2006 roku. Rola Wiktorii w Matkach, żonach i kochankach zapewniła Annie Romantowskiej jeszcze większą rozpoznawalność. Wciąż gra w filmach i serialach – w 2019 roku wystąpiła u boku Agaty Kuleszy w Pułapce. Anna Romantowska była żoną aktora Krzysztofa Kolbergera i reżysera Jacka Bromskiego. Jej córka Julia Kolberger jest reżyserką i aktorką filmową. Kadr z serialu „Matki, żony i kochanki” Anna Romantowska w 2015 roku Serial „Matki, żony i kochanki” - Małgorzata Potocka Małgorzata Potocka ukończyła studia aktorskie i reżyserskie w Łodzi. Od zawsze zafascynowana filmem, występowała też w teatrach, m.in. w warszawskim Teatrze Capitol. Jest laureatką trzech Nagród im. Zbyszka Cybulskiego za role w filmach Hubal w reżyserii Bohdana Poręby, Orzeł i reszka Ryszarda Filipskiego oraz Jarosław Dąbrowski Bohdana Poręby. W 1996 roku otrzymała Złoty Krzyż Zasługi. Była związana z artystą Józefem Robakowskim i muzykiem Grzegorzem Ciechowskim. Ma dwie córki – Matyldę i Weronikę. Zobacz też: Burzliwe życie prywatne i wielka kariera. Taki był Grzegorz Ciechowski Podczas szczerej rozmowy z Beatą Nowicką dla serwisu viva.pl, opowiedziała, że w jej życiu nie zawsze wszystko układało się tak, jakby tego chciała. „Miałam poczucie, że często życie mnie przerasta”, wyznała w 2019 roku Małgorzata Potocka. „Wiele razy nie dawałam sobie rady. Mój Tata zawsze mówił, że jestem królową, że świat do mnie należy. Ale pewnego dnia ten świat zaczął mi się wymykać z rąk. Nie byłam w stanie nad tym wszystkim zapanować. [...] Nagle zorientowałam się, że na niczym mi nie zależy”. Aktorka przyznała, że zmagała się z depresją. „Kiedy mnie dopadła, ze strachu nie mogłam wstać z łóżka. Budziłam się w jeziorze potu, ze ściśniętym gardłem, nie mogąc wydusić z siebie słowa. Bałam się każdego dnia. Wiedziałam już co mi jest, o co chodzi. Pytanie brzmiało jak zebrać samemu – bo niestety nikt tego za nas nie zrobi – resztki sił i wyjść na ulicę, do ogrodu, do słońca, na powietrze, do sali gimnastycznej...”. Dziś najgorsze ma już za sobą i znów cieszy się tym, co uwielbia najbardziej – sztuką. Od 2019 roku jest dyrektorką naczelną i artystyczną Teatru Powszechnego im. Jana Kochanowskiego w Radomiu. Kadr z serialu „Matki, żony i kochanki” Małgorzata Potocka w 2020 roku Serial „Matki, żony i kochanki” - Gabriela Kownacka Gabriela Kownacka to nie tylko niezapomniana Dorota z Matek, żon i kochanek, ale i Anka z Rodziny zastępczej. Ma na koncie kilkadziesiąt ról teatralnych, związana była m.in. z Teatrem Kwadrat i Teatrem Narodowym w Warszawie. W 1977 roku otrzymała Nagrodę im. Zbyszka Cybulskiego za rolę w Trędowatej Jerzego Hoffmana, a w 2005 roku została odznaczona Złotym Krzyżem Zasługi. Zobacz też: Gabriela Kownacka – przyjaciele mówili o niej „Lady Gabriela”, „Gabiśka”, „Gałka”. Widzowie ją kochali Karierę aktorki przerwała dramatyczna diagnoza. W 2004 roku wykryto u niej raka piersi, jednak dzięki chemioterapii i radioterapii nowotwór udało się spacyfikować. Niestety, po czterech latach powrócił. Po trudnej walce o zdrowie, Gabriela Kownacka odeszła 30 listopada 2010 roku, w wieku 58 lat. Kadr z serialu „Matki, żony i kochanki” Gabriela Kownacka
Wybitna aktorka, Gabriela Kownacka, odeszła 10 lat temu...
Rolą Anki w „Rodzinie zastępczej” podbiła serca milionów Polaków
Jej talentem zachwycali się koledzy z branży i uznane osobistości ze świata filmu. Masową popularność przyniosły Gabrieli Kownackiej role Anki Kwiatkowskiej w Rodzinie zastępczej oraz Doroty w Matkach, żonach i kochankach. Niestety, dziesięć lat temu, 30 listopada 2010 roku, przegrała walkę z rakiem... Gabriela Kownacka: wspomnienie. Najważniejsze role, walka z chorobą Występowała na deskach najbardziej uznanych teatrów, w tym Teatru Narodowego w Warszawie. Jednak największą sławę przyniosły jej role w Rodzinie zastępczej oraz Matkach, żonach i kochankach. Dorobek Gabrieli Kownackiej jest imponujący. Wystąpiła w ponad 60 rolach Teatru Telewizji i zagrała w ponad 40 spektaklach teatralnych w całym kraju. Pasmo sukcesów przerwała dramatyczna diagnoza. W 2004 roku wykryto u niej raka piersi. Jednak dzięki chemioterapii i radioterapii nowotwór piersi udało się spacyfikować. Niestety, na przełomie maja i czerwca 2008 roku u aktorki zdiagnozowano nawrót raka. Jej stan gwałtownie się pogorszył. Odeszła w otoczeniu najbliższych 30 listopada 2010 roku. Została pochowana w Warszawie. Jaka była prywatnie? Jaką tajemnicę skrywała aż do śmierci? Tego dowiesz się, oglądając nasz materiał wideo
Robert Janowski, Edyta Górniak i... Te gwiazdy grały w Na dobre i na złe!
Mija 19 lat od emisji pierwszego odcinka serialu
Dokładnie 7 listopada 1999 roku na antenie Telewizji Polskiej miała miejsce premiera serialu Na dobre i na złe. Główne roli grali w nim wówczas Artur Żmijewski (Jakub Burski), Małgorzata Foremniak (Zofia Stankiewicz) oraz Krzysztof Pieczyński (Brunon Walicki). Byli oni przyjaciółmi ze studiów, którzy spotkali się po latach w szpitalu w Leśnej Górze, w którym zostali zatrudnieni. Dziś obsada serialu jest zupełnie inna, jednak widzowie telenoweli wciąż z sentymentem wspominają jej początki. 19 lat od emisji Na dobre i na złe: ciekawostki, aktorzy, fabuła Co ciekawe, początkowo Na dobre i na złe miało być serialem o zamkniętej fabule. Za wydarzenie końcowe przyjęto ślub Kuby i Zosi. Z czasem jednak plany produkcji uległy zmianie. Wszystko dlatego, że według statystyk to drugi najchętniej oglądany serial w polskiej telewizji (po M jak miłość) i trzeci pod względem długości emisji (po Klanie i Świecie według Kiepskich). Spośród innych rodzimych produkcji wyróżnia go częsta rotacja bohaterów. W każdym sezonie pojawia się w nim ktoś nowy. Obecnie obsada serialu zmieniła się niemal całkowicie. A kto występował w pierwszych sezonach produkcji? Robert Janowski grał narzeczonego Zosi, który okazał się... gejem. Z kolei Edyta Górniak wcieliła się w postać gwiazdy estrady, która miała poważne problemy zdrowotne. Jej managerkę zagrała natomiast nieżyjąca już Gabriela Kownacka. Kto jeszcze w ciągu tych lat pojawił się w Na dobre i na złe? Dowiesz się tego, oglądając powyższy materiał wideo