Eryk Lubos zdradził plan na przyszłość. Zajmie się czymś zupełnie innym niż aktorstwo!
„Aktorstwo to tylko praca. To tylko parę kwestii lepiej lub gorzej wypowiedzianych”
Eryk Lubos na ekranach zagościł po raz pierwszy ponad 20 lat temu. Chociaż obecnie nie może narzekać na nudę, przygotował sobie plan b, który może pewnego dnia okazać się pomocny. Co ciekawe, nie ma on nic wspólnego z jego dotychczasową karierą. Jaką przyszłość planuje sobie Eryk Lubos? Kariera Eryka Lubosa: „Aktorstwo to tylko praca” Eryk Lubos nieczęsto udziela wywiadów. Aktor stroni od mediów i pilnie strzeże swojego życia prywatnego. Nie ma to jednak wpływu na jego prężnie rozwijającą się karierę. W ostatnich latach trafiło mu się kilka wyjątkowych ról. Zagrał m.in. Borysa „Kosę” Kosińskiego w „Underdog” czy swojego imiennika Eryka w „Zabić bobra”. Przez lata pojawiał się także w kultowym serialu „Ojciec Mateusz”. Aktor przyznał jednak, że ma do swojej kariery inne podejście, niż wiele osób z jego otoczenia. Jak mówił w jednym z wywiadów, według niego: „Aktorstwo to tylko praca. To tylko parę kwestii lepiej lub gorzej wypowiedzianych” mówił. Jakiś czas temu aktor przyznał jednak, że ma w zanadrzu także inny plan, na wypadek, gdyby role przestały do niego spływać. Jak mówił, wie już, czym chce zająć gdy jego przygoda z aktorstwem dobiegnie końca. Czytaj także: Marcin Prokop w mocnych słowach o swojej obecności w telewizji. Myśli o jednym Eryk Lubos, VIVA! styczeń 2018 Eryk Lubos zdradził plany na przyszłość: „będę mógł kupić dwa hektary ziemi w pipidówce, gdzie nikt nie przyjeżdża” Jak mogliśmy przeczytać na łamach magazynu „Pani”, Eryk Lubos już od pewnego czasu zastanawiał się nad swoją przyszłością. Zaczął snuć plany i marzenia, wedle których zupełnie zerwałby ze światem aktorskim i zamieszkałby na wsi, z dala od ludzi i tłoku. Jak mówił, na przeszkodzie stanęło mu jednak kilka rzeczy. Po pierwsze, musiałby ukończyć... kurs pszczelarski! „Kwit ukończenia kursu pszczelarskiego da mi uprawnienia rolnicze i będę mógł kupić dwa hektary ziemi w pipidówce, gdzie nikt nie przyjeżdża. Inaczej tej ziemi nie dostanę” opowiadał. Gdy marzenia chciał zmienić w plany, aktor zaczął rozglądać się za działką, którą mógłby kupić. Niestety tam napotkał go kolejny problem: teren, którym był zainteresowany leży w pobliżu granicy polsko-białoruskiej. „Wcześniej miałem upatrzone pięć hektarów przy samej granicy, za Hajnówką. Myślałem: „Znalazłem swoje pięć hektarów wolności”. Cała wieś była do kupienia za dobre pieniądze, szybko okazało się, dlaczego. Zaczęły się ruchy migracyjne i rząd postanowił zbudować mur” opowiadał. Przyznał jednak, że nie porzucił kompletnie tego planu i możliwe, że kiedyś uda mu się go zrealizować. Zobacz również: Widzowie polubili go za rolę Łukasza w Samym życiu. Tak dziś wygląda życie Dariusza Wnuka Eryk Lubos, VIVA! styczeń 2018
Od zawsze bał się samotności, dziś pożegnał ukochaną mamę. Eryk Lubos pogrążony w żałobie
Rodzina była dla niego najcenniejszym skarbem
Zasłynął między innymi dzięki roli w serialu Ojciec Mateusz. Eryk Lubos uchodzi za jednego z najzdolniejszych, a zarazem najbardziej tajemniczych aktorów w Polsce. I choć konsekwentnie chroni kulisy zacisza domowego, dzisiaj media obiegła niezwykle smutna informacja. Brat aktora opublikował poruszający wpis, w którym poinformował swoich obserwatorów o śmierci ich ukochanej mamy. Eryk Lubos od zawsze bał się samotności, dziś pożegnał ukochaną mamę Dzisiaj media obiegła niezwykle smutna wiadomość. Brat Eryka Lubosa — Dawid — za pośrednictwem mediów społecznościowych poinformował o śmierci ich ukochanej mamy - 79-letniej Krystyny. Przypomnijmy, że jeszcze niedawno ulubieniec publiczności udzielił wywiadu, w którym przyznał, że rodzina jest jego najcenniejszym skarbem. Dodał również, że najbardziej boi się samotności. Teraz te słowa nabierają zupełnie innego znaczenia. „Co jest najgorsze? W życiu? Chyba samotność... No właśnie. Ta dogłębna. Ludzie od niej uciekają, a tak naprawdę się nie da”, mówił w wywiadzie dla Stylu. CZYTAJ TEŻ: Leszek Lichota i Ilona Wrońska prowadzą razem biznes. Nowy pomysł na życie pomógł im uniezależnić się od aktorstwa Eryk Lubos w żałobie. Nie żyje jego ukochana mama Dawid Lubos zamieścił w mediach społecznościowych klepsydrę, z której wynika, że Pani Krystyna zmarła 23 października 2023 roku w wieku 79 lat. „Nabożeństwo żałobne odprawione zostanie w Kościele św. Mikołaja w Reptach Śląskich, 7 listopada 2023 r. o godz. 12:00. Po czym odbędzie się pogrzeb na tamtejszym cmentarzu parafialnym. O czym zawiadamiają pogrążeni w smutku i żałobie córka oraz synowie z rodzinami", czytamy. Całej rodzinie składamy najszczersze kondolencje. CZYTAJ RÓWNIEŻ: Aldona Orman trafiła do szpitala. „Zostało mi uratowane życie [...] Jestem bardzo słaba, żadne leki nie potrafią uśmierzyć bólu"
Eryk Lubos zawsze czuł się inny. Aktor opowiedział o niepewnej przyszłości
„Zawsze byłem inny, kanciasty, nieprzystawalny"
Rozpoznawalny aktor Eryk Lubos od lat stroni od centrum uwagi i niechętnie pozuje do zdjęć czy dzieli się z mediami szczegółami na tematy dotyczące życia prywatnego. Ostatnio zdecydował się na uchylenie rąbka tajemnicy i opowiedział o swojej codzienności, planach na przyszłość i uczuciach, jakie mu towarzyszą. Eryk Lubos ma „plan b” na niepewną przyszłość Eryk Lubos jest aktorem już ponad ćwierć wieku. Znany jest m.in. z ról Borysa „Kosy” Kosińskiego w „Underdog” czy swojego imiennika Eryka w „Zabić bobra”, chociaż w dorobku artystycznym zebrał ponad sto produkcji. Mimo tak bogatej filmografii artysta nieczęsto pojawia się na imprezach filmowych, z wyjątkiem tych, których promuje własnym nazwiskiem. Ostatnio zapytany o następne plany wyznał, że nie nie mają one nic wspólnego z jego dotychczasową karierą. Aktor zamierza się przebranżowić i… zrobić kurs pszczelarza! Swój zadziwiający wybór uzasadnił następująco: „Kwit ukończenia kursu pszczelarskiego da mi uprawnienia rolnicze i będę mógł kupić dwa hektary ziemi w pipidówce, gdzie nikt nie przyjeżdża” wyznał w rozmowie dla magazynu „Twój Styl”. Wygląda na to, że aktor planuje dla siebie swoisty „plan b”. Jaki jest tego powód? Eryk Lubos, VIVA! styczeń 2018 Eryk Lubos wyznał: „Zawsze byłem inny” Eryk Lubos przyznał, że przez lata jego podejście do pracy, jak i wykonywanego przez niego zawodu, znacznie się zmieniło: „Ostatnio jest ze mną lepiej, mniej zbędnej histerii przeżywania. Aktorstwo to tylko praca. To tylko parę kwestii lepiej lub gorzej wypowiedzianych, ale one mają działać” powiedział. Czytaj także: Eryk Lubos: „Mówią nam, że aktor ma być jak dziecko. Moim zdaniem aktor to dziecko” Aktor wyznał także, że z charakteru jest indywidualistą i tak naprawdę nigdy nie był w stanie dopasować się do większości, która często nie jest w stanie go zrozumieć: „Zawsze byłem inny, kanciasty, nieprzystawalny. To bardzo denerwuje świat zewnętrzny. Nawet branżę, mimo że zajmuje się sztuką, czyli artystami” rozmyślał. Pochodzący ze Śląska aktor odciął się także od stereotypowego kultu pracy, z którym często łączeni są ludzie pochodzący z południa Polski. Aktor mówił, że etos pracy jest mu obcy. „Za to wszyscy mamy wojnę na Wschodzie, galopującą inflację, wszechobecny kryzys i coraz wyższe podatki dla Polaków, którzy najwięcej pracują w Europie. Zazwyczaj im więcej człowiek pracuje, tym więcej posiada. U nas im więcej pracuje, tym większy czuje strach, że straci to, co ma, a co nie do końca jest jego, bo często na kredycie. I zaczyna się problem. [...] Sam pozbyłem się kredytu i przestałem żyć ponad stan. Z tego są same kłopoty. Trzeba się uginać, kłaniać, być miłym i mówić co innego, niż się myśli. Koszmar” wyznał. Eryk Lubos, VIVA! styczeń 2018 Aktor wyznaje, że ma w życiu wartości ważniejsze niż praca Eryk Lubos przyznał, że jest niepewny przyszłości. „Co jest najgorsze? W życiu? Chyba samotność... No właśnie. Ta dogłębna. Ludzie od niej uciekają, a tak naprawdę się nie da”. Mimo wszystkiego są w jego życiu rzeczy i osoby, które mają dla niego niezastąpioną wartość i przynoszą mu radość. Jedną z nich jest przede wszystkim jego najbliższa rodzina. Aktor w dwóch związkach doczekał się dwójki dzieci: dziś już ponad dwudziestoletniego syna Franciszka i nastoletniej córki Antoniny. Chociaż mówił, że w jego życiu poza rodziną „nic więcej się dla niego nie liczy”, już gołym okiem widać jego przywiązanie do natury i zwierząt. Eryk wybudował dom z bali, który jest dla niego swoistym „azylem”. „Z tego pędu, napięcia, tego całego wielkomiejskiego szaleństwa wchodzi do chałupy, musi rozpalić w piecu, odkręcić wodę, sprawdzić, czy wszystko działa, potem się pokręci, położy na trzy–cztery godzinki, ugotuje obiad na fajerkach. Wokół nie ma nikogo, chodzi się w piżamie cały dzień, można pomyśleć: jest ok” mówił w wywiadzie dla VIVY! w 2020 roku. Zobacz również: Karol Dziuba jest przygotowany na przyszłość. Aktor ma „plan b” Bliskie jego sercu są także zwierzęta. Z partnerką Joanną, której oświadczył się w 2019 r. Planował powiększyć rodzinę o czworonogiego przyjaciela. W tamtym czasie powiadał: „Czekamy na szczeniaczka. Joasia jakiś czas temu wrzuciła na Facebooka informację, że szuka jakiejś agroturystyki, żeby popracować w spokoju. Zapytałem ją wtedy, czy zgłupiała. Przecież mam świetny domek nad jeziorem. No ale okazało się, że ona boi się tam sama siedzieć. Poprosiłem więc kumpla, żeby jego pies z nią tam pojechał. No i oboje z nim się bardzo zżyliśmy. Teraz musimy go oddać i nie wiem, jak to zniesiemy. Wyobraź sobie, że wczoraj spałem w nogach, bo ten pies tak się rozłożył na łóżku, że dla mnie miejsca już nie starczyło. Kompletnie powariowałem! [...] Postanowiliśmy więc mieć swojego pieska, no i czekamy na niego” mówił wesoło w wywiadzie dla Plejady.pl w 2019 r.
Mastercard OFF CAMERA ogłasza kolejne nominacje 16. edycji Festiwalu!
Kto zawalczy o tytuł Najlepszej Aktorki, Najlepszego Aktora i Mastercard Rising Star?
Ogłoszono właśnie kolejne nominacje do jednego z najbardziej wyczekiwanych kinowych wydarzeń tego roku. Mastercard OFF CAMERA to Konkurs Polskich Filmów Fabularnych, w którym spośród nominowanych filmów wyróżnieni zostaną również laureaci poszczególnych kategorii... Kto ma szansę zawalczyć o tytuły Najlepszej Aktorki, Najlepszego Aktora oraz Mastercard Rising Star? Poznajcie listę gwiazd! Mastercard OFF CAMERA — kto zawalczy o główną nagrodę? Międzynarodowy Festiwal Kina Niezależnego Mastercard OFF CAMERA to nie tylko Konkurs Główny „Wytyczanie Drogi”, w którym twórcy z całego świata walczą o Krakowską Nagrodę Filmową Andrzeja Wajdy i 25 000 dolarów. To także Konkurs Polskich Filmów Fabularnych, w którym do zdobycia jest Nagroda Dominiki Kulczyk & dFlights w wysokości 100 000 zł. Spośród filmów, które są nominowane do Konkursu Polskiego jury wybiera także laureatów w konkursach na Najlepszą Aktorkę, Najlepszego Aktora i Mastercard Rising Star, czyli najlepszy debiut aktorski w filmie pełnometrażowym. 4 kwietnia 2023 ogłoszono nominacje w ramach nadchodzącej, szesnastej edycji Festiwalu. ZOBACZ: Mastercard OFF CAMERA ogłasza wszystkie filmy nominowane w tegorocznych konkursach Laureatów poznamy w czasie Gali Zamknięcia Festiwalu Mastercard OFF CAMERA w dniu 6 maja 2023 r. w Sali Audytoryjnej im. Krzysztofa Pendereckiego Centrum Kongresowego ICE Kraków, w której odbędzie się wydarzenie. Na Gali zostanie także wręczona Nagroda Publiczności 10 000 zł – partnerem jest BNP Paribas, a także nowa nagroda, która zostanie ogłoszona w połowie kwietnia. Karolina Gruszka, Wyrwa Klaudia Kurak, Tata Mastercard OFF CAMERA — lista nominacji Najlepsza Aktorka w filmach nominowanych w Konkursie Polskich Filmów Fabularnych – partner nagrody: Albert Riele (nagroda 10 000 zł): Dorota Pomykała, za rolę w filmie „Kobieta na dachu” Marta Stalmierska, za role w filmach „Hela”, „Apokawixa”, „Wyrwa” Karolina Gruszka, za rolę w filmie „Wyrwa” Sonia Szyc, za rolę w filmie „Miało cię nie być” Matylda Damięcka, za rolę w filmie „Apokawixa” Najlepszy Aktor w filmach nominowanych w Konkursie Polskich Filmów Fabularnych (nagroda: 10 000 zł): Hubert Miłkowski, za rolę w filmie „Norwegian Dream” Eryk Lubos, za rolę w filmie „Tata” Michał Żurawski, za rolę w filmie „Strzępy” Tomasz Kot, za role w filmach „Wyrwa”, „Niebezpieczni Dżentelmeni” Borys Szyc, za rolę w filmie „Miało cię nie być” Mastercard Rising Star – najlepszy debiut aktorski w filmie pełnometrażowym – partner nagrody: Mastercard (nagroda: 10 000 zł): Mikołaj Kubacki, za rolę w filmie „Apokawixa” Sonia Szyc, za rolę w filmie „Miało cię nie być” Klaudia Kurak, za rolę w filmie „Tata” Za wszystkich trzymamy kciuki! Hubert Miłkowski, Norwegian Dream Tomasz Kot, Wyrwa
Eryk Lubos: „Mówią nam, że aktor ma być jak dziecko. Moim zdaniem aktor to dziecko”
„Chyba najważniejszą sztuką jest znalezienie dla siebie miejsca”
W ramach cyklu Archiwum VIVY!: wywiady przypominamy rozmowę Beaty Nowickiej z Erykiem Lubosem. Wywiad ukazał się w styczniu 2018 roku w magazynie VIVA!. Magazyn VIVA! wywiad - Eryk Lubos Po egzaminach do krakowskiej szkoły teatralnej usłyszał, że jest „inny”, „kanciasty” i że „nie pasuje”. Zdał do Wrocławia. Eryk Lubos, jeden z najzdolniejszych i najbardziej rozchwytywanych polskich aktorów, wciąż ma w sobie wiele z tamtego 19-latka. „Żyję z kłamstwa, to po co mam kłamać w życiu?”, wyznaje w rozmowie z Beatą Nowicką. I jest naprawdę szczery. Mówią o Panu „wariat, pracoholik, nie boi się ekstremalnych wyzwań”. I co widzę? Że chodzi Pan z trudem, w bólu, niemal zgięty wpół… Na planie filmowym tak Pan narozrabiał? Nie. Przeceniłem swoje możliwości, bez rozgrzewki dźwignąłem z radości kogoś i strzeliło mi w kręgosłupie. Organizm dał mi znak, że mam się zatrzymać i nie rozrabiać. Zawsze tak jest w grudniu, najgorszy miesiąc świata: rozliczenia roczne, szaleństwo świąteczne, ludzie wariują, wszyscy muszą być szczęśliwi na koniec albo siadają wypluci po całym roku i płaczą. Płaczą… Konstelacja Merkurego, światła za mało. W Krakowie jest jeszcze ciemniej. Pod kilkoma względami. (śmiech). Kraków to specyficzne miejsce. Istnieje albo w stanie bajkowym, albo w żadnym. Profesor Anna Polony z krakowskiej szkoły teatralnej powiedziała, że był Pan inny, kanciasty, nie pasował do wyobrażeń nauczycieli i dlatego Pana nie przyjęli. Tam nie pasowałem, ale za to trafiłem, gdzie miałem trafić. Tydzień później we Wrocławiu zdał Pan egzamin z drugą lokatą. Pamięta Pan jeszcze tamtego chłopca? Mówią nam, że aktor ma być jak dziecko. Moim zdaniem aktor to dziecko. Ten 19-letni chłopak z tym zachwytem, że w ogóle może grać, żyć, chyba cały czas pokutuje we mnie. Wydaje mi się, że zasadniczym błędem jest, jak aktor z zewnątrz chce wejść do środka. Myślenie, że patentami, efektami, nowym wyglądem zbuduje się postać. Nie da się. Stara szkoła – nie twierdzę, że jest lepsza – proponowała takie rozwiązanie: zobacz, co masz w środku, i… …od tego zacznij. Aktor często ma poczucie, że na piątym planie zagra genialnie i ktoś to zauważy. Guzik prawda. Jeśli myśli, że kiedy na pierwszym będą mówić ważne rzeczy, a on na ostatnim będzie opierał się o szafę i na niego wszyscy zwrócą uwagę, to cholernie się myli. Chyba najważniejszą sztuką, nie tylko aktorską, jest znalezienie dla siebie miejsca. Czyli co? Instynkt przetrwania. Co nie zawsze oznacza zwracanie na siebie uwagi. Choć czasami aktorzy w oczach mają taką prośbę: spójrz na mnie, dlaczego na mnie nie patrzysz, to ja!!! To jest ta cholerna pycha aktorska. I jednocześnie udręka. Pan swoją trzyma na smyczy? Człowiekowi często się wydaje, kiedy coś ogląda, że on lepiej by to zrobił. Tego nie da się lepiej zrobić, bo to już jest zrobione. Koniec. Świętej pamięci Marcin Wrona powiedział, i to jest prawda: „Eryk, twój najlepszy dubel to nie jest pierwszy dubel. Pamiętaj. Jesteś aktorem, który szkicuje, a potem tak naprawdę węgiel kładzie w ostatnim dublu. To jest dopiero zagrane”. I ja o tym pamiętam, choć cały czas staram się, żeby już pierwszy dubel był ok. Nie wątpię. Ma Pan swój azyl poza pracą? Wybudowałem sobie dom z bali. Nie dlatego, że jestem góral czy drwal. To był przypadek. Chcę tam pojechać jutro na weekend, ale trzeba nosić węgiel i nie wiem, czy z tym kręgosłupem dam radę. Leży tam moje wideo VHS, które kupiłem za pierwsze pieniądze zarobione w fabryce w Holandii, zresztą razem z lampowym telewizorem, wielką kobyłą – stoi u mojego ojca w pokoju. To wideo wciąż działa, mam zbiór taśm, który zrobił mi Bruno, archiwista z Ośrodka Grotowskiego. Jak sobie obejrzałem ostatnio spektakl „Stalin” Kutza z Jerzym Trelą i Tadeuszem Łomnickim, jak zobaczyłem „Aguirre, gniew boży” Herzoga z Klausem Kinski… Jezu, to się zawsze będzie oglądać! Film musi być o czymś, teatr musi być o czymś. Sam Pan ten azyl wybudował? Ja nie, Paweł z Mszany. Znalazłem go przez internet, zaczęliśmy rozmawiać, myślałem, że to jest starszy pan, z doświadczeniem. Spotkaliśmy się w Piotrkowie Trybunalskim, żeby podpisać wstępną umowę, i okazało się, że ma 24 lata, ale zaczął budować zaraz po podstawówce. Ojciec nauczył go fachu. Chciałem przenieść starą chałupę, ale namówił mnie na nową, solidną, ze świerka. Narysował projekt od ręki, powiedziałem, że pod nosem mam jezioro, więc chcę mieć wielkie okno. I mam teraz panoramę pięć metrów na trzy z widokiem na jezioro. Zazdroszczę, bo potrafię sobie to wyobrazić. To miejsce, ten widok wyzwala w Panu inne emocje? Tam jest dzicz. Cisza, spokój. Pustka. Człowiek może pobyć sam ze sobą. Pierwszej nocy nie mogę spać, ale rano człowiek wstaje, ma przed oczami tę niesamowitą panoramę, puste jezioro, wychodzi, sika na swoim terenie… I potem, drugiego dnia, zaczynają dziać się dziwne rzeczy, odcina zawory, nagle sen zaczyna trwać 12 godzin, człowiek zaczyna zmieniać czasoprzestrzeń. Z tego pędu, napięcia, tego całego wielkomiejskiego szaleństwa wchodzi do chałupy, musi rozpalić w piecu, odkręcić wodę, sprawdzić, czy wszystko działa, potem się pokręci, położy na trzy–cztery godzinki, ugotuje obiad na fajerkach. Wokół nie ma nikogo, chodzi się w piżamie cały dzień, można pomyśleć: jest ok, tylko Asia, moja dziewczyna, ma tam kłopot z pisaniem. Z pisaniem…? Scenariuszy. Jest przed swoim debiutem, ma jeszcze inną energię niż ja. Kiedy pytam, czemu tu nie pisze, mówi: „Eryk, potrzebuję bodźców. Ty tu przyjeżdżasz i ogarnia cię spokój, a ja muszę mieć wszystkie zmysły wyostrzone”. Ale po ostatnim weekendzie powiedziała, że staje się farmerką, może się przekona. Trochę snu, trochę tlenu, spacer, łosie obejrzy nad Narwią, kajakiem się popływa i jest super. Pożyczam kajak od Sokoła, mojego sąsiada, przechodzimy groblę i jesteśmy nad Narwią. Wypływamy i jest Amazonka… …? Mamy Narew w najszerszym punkcie. Mógłbym tam mieszkać na stałe. W ubiegłym roku zastanawiałem się, po co ja mam siedzieć w tej Warszawie. Mam tam depresyjną kawalerkę z widokiem na podwórko studnię. Postanowiłem, że kawalerka będzie moją bazą wypadową, kiedy będę miał robotę, a zamieszkam nad Narwią. Plan jak na razie nie wypalił, ale i tak jest dobrze. Co jest trudniejsze: granie czy życie? Życie oczywiście. O graniu Jerzy Jarocki mówił: „Bawcie się tym. Jak nie będziecie bawić się graniem, to to będzie sranie nie granie”. Rimas Tuminas, reżyser litewski, wielki, wykształcony człowiek sztuki, powiedział podobną rzecz we Wrocławiu przed premierą „Romea i Julii”. Przedpremierowe drgawki, za kurtyną wszyscy już się zbierają, on pali papierosa, kiepuje do filiżanki, patrzy na nas i mówi „troszkie” po polsku: „Proszę państwa. Ja już wiem, że jestem śmiertelny i że umrę. Ale pamiętam, jak z moim bratem – zima była straszna, minus 30 na dworze, my na wsi, pod Wilnem – zawsze rano chodziliśmy za stodołę, ale raz było tak zimno, że poszliśmy do stodoły. Siadamy w kucki za potrzebą i robimy z bratem to, czego natura się domaga. Było piękne słońce, a na górze zwisały grube sople. I tak, patrząc w górę, zobaczyłem, jak promienie słońca przechodzą przez ten lodowy stalaktyt i powstaje pryzmat. Wtedy zrozumiałem, że sztuka jest pomiędzy tym, co robisz w kucki, a patrzeniem wysoko. Pomiędzy fizjologią a myślami wyższymi. A w tym życiu, które – jak już ustaliliśmy – jest bardziej skomplikowane od grania, co się okazało najtrudniejsze? Brak miłości jest zdecydowanie najtrudniejszy. Jak człowiek sam ze sobą pójdzie na kompromis: dobra, może nie kochamy się tak bardzo, ale postaramy się jakoś z tym żyć. Za takie myślenie, za taką postawę płaci się potworną cenę. To jest katastrofa. Powiedział Pan: „W pracy jestem jak Dymitr Karamazow, lecę głową w dół. To gra o wszystko, żadnych ochraniaczy, idę po bandzie”. Mam wrażenie, że w życiu też. Zawsze mówiłem, że kocham jak wariat, na zabój. Dlatego kocham rosyjskie kino. Ruskie mają duszę… Bo jak nie dusza, jak nie ma miłości, to co jest? Praca. Praca i co jeszcze? Samotność. I co z tą samotnością? Można znieczulić, zapić, oswoić. Poddać się No i właśnie. Na szczęście zdarza się, że w momencie, kiedy się poddajemy i mówimy sobie, że teraz właśnie tak to będzie wyglądało, przychodzi uczucie. Ratunek. Nie wiem dlaczego? Może mamy jeszcze coś do zrobienia? Przy „Sztuce kochania” zrozumiałem, że być może Jurek przegrał, bo zrezygnował z prawdziwej miłości. To on nauczył „panią od seksu”, czym jest miłość, to on ją otworzył, to on namówił Michalinę do pisania, ale jednak postawił na obowiązek. Pewnie wcześniej jego życie wyglądało tak: długo pływał na morzu, zdradzał, albo raczej zakochiwał się i w końcu zdecydował, że nie chce rezygnować z rodziny. I skończyło się to zawałem. Uznał, że rodzina ma większy sens niż miłość. Nie poszedł za uczuciem. Może zapłacił za to? Na szczęście ja nie byłem w takiej sytuacji. Ona podeszła do mnie, mój dziadek miał wtedy 108. urodziny i nagle usłyszałem – dosłownie – jego głos: „Na co ty czekasz, chłopie?”. Tak spojrzałem, chwilę się pokręciłem i… jesteśmy ze sobą. Może w końcu dostał Pan rolę życia w… życiu? W kinie gra Pan koncertowo, zaraz zobaczymy Pana w filmie „Gotowi na wszystko. Exterminator”. Z wielką przyjemnością tam zagrałem. Fajni koledzy, ekipa, producenci. Na planie tego filmu poznałem panią Anetę Hickinbotham, współproducentkę, uśmiechniętą kruszynkę, fajnie nam się gadało o życiu. Spytała, czy ja zawsze gadam prawdę. Odpowiedziałem: „Żyję z kłamstwa, to po co mam kłamać w życiu?”. Który z bohaterów spuścił Panu… …największy łomot? Tak. Psychologiczny. Ja mam coś takiego, niestety, że często to, co gram, przekłada się na życie, albo życie przekłada się na propozycje, które do mnie przychodzą. To jest niebywała korelacja. Takie zaklinanie rzeczywistości, ale i budowanie jakiejś energetycznej przestrzeni. Kiedy człowiek zaklina rzeczywistość i ciągle narzeka, że ciągle mu nie wychodzi – to tak będzie cały czas. Ja nie jestem jakimś szalonym optymistą, zdarza mi się w życiu totalny chaos. A potem to się przekłada na role. Tak było z „Frankensteinem”, czyli spektaklem o odrzuceniu – byłem wtedy odrzucony. Jak grałem pierwszą premierę w teatrze, „Kaleka z Inishmaan”, to kaleka Billy zrobił najdziwniejszą rzecz na świecie, jakiej nikt się nie spodziewał – został aktorem i stał się totalnie samotny. I tak było w moim życiu… Czego nie może Pan wyrzucić z głowy, z myśli? Słabości. Choć staram się z tym pogodzić, pozbyć lęków. Przewrotnie mówił Pan: „Jestem jednym z 40 milionów ludzi w tym kraju. Biednym, małym robaczkiem, który gdzieś tam z boku turla se tę małą kuleczkę, kupkę gnoju, tu popatrzy, tu doklei, tu go coś zdziwi…”. (śmiech). Byleby pod górkę za bardzo nie było, bo już bym zleciał. 2017 rok jest podobno dla mnie rokiem zakończenia tego, co niedobre, bo ja jestem astrologiczną dziewiątką, a teraz jest rok jedynki. Tego się trzymam. Niestety, mam trudności z rozwiązywaniem trudności. Nie ogarniam i odkładam rozwiązania na potem. A potem jest efekt ucieczki. Sztuka jest dla mnie najlepszą ucieczką. Ale, prędzej czy później, życie zawsze cię dopadnie. Moim marzeniem, ja nigdy nie miałem marzeń, ale teraz moim marzeniem jest odłożyć na jakiś czas pewne rzeczy. Wygłodzić się, wypościć… Przed życiem, graniem? Na zmianę byłoby dobrze. Podróżować, szukać spokoju, naładować akumulatory, potem pracować. Tylko żeby miłość była.
Eryk Lubos jako wojownik MMA, który traci wszystko i podnosi się z kolan...
Pierwszy polski film o mieszanych sztukach walki, tzw. MMA (od angielskiego określenia mixed martial arts), ma wszelkie zadatki na zostanie polskim hitem kinowym początku 2019 roku. To nie tylko świetna rola Eryka Lubosa, który na potrzeby filmu zamienił się w prawdziwego wojownika, ale też wciągająca historia podnoszenia się z kolan. „Underdog”. Opis fabuły Borys „Kosa” Kosiński miał u stóp cały sportowy świat. Kolejne wygrane walki sprawiły, że w świecie MMA został niedościgniętą legendą. Wszystko runęło w jednej chwili. Wygrana walka z najgroźniejszym ze swoich przeciwników, Denim Takajewem (Mamed Chalidow) tylko przez chwilę była dla niego powodem do dumy. Badania antydopingowe wykonane po walce wskazały bezspornie, że w jej trakcie Kosa był pod wpływem niedozwolonego wspomagania. Kosztowało go to dyskwalifikację, odebranie tytułu mistrzowskiego i odejście w niesławie. A także ogromny ból, z którym Kosa zmaga się na co dzień. Po wycofaniu się z życia publicznego, wojownik wraca do rodzinnego Ełku, gdzie zostaje bramkarzem w jednym z klubów, a później podejmuje pracę na kolei. Zaczyna spotykać się również z miejscową weterynarz, Niną (Aleksandra Popławska). Niespodziewanie pojawia się propozycja powrotu do klatki. Takajew w swojej pożegnalnej walce chciałby się zmierzyć właśnie z nim. I ostatecznie sprawdzić, który z nich jest największą gwiazdą KSW. Recenzja filmu „Underdog” Underdog to w sporcie określenie zawodnika, który będąc skazany na porażkę, nie ma nic do stracenia. Chyba najsłynniejszym filmowym „underdogiem” był pięściarz Rocky Balboa w niezapomnianej kreacji Sylvestra Stallone. Film Underdog wyreżyserowany przez Macieja Kawulskiego nawiązuje do legendarnej serii o filadelfijskim bokserze, będąc zarazem rasowym kinem sportowym. Co za tym idzie nie jest wolny od schematów charakteryzujących ten właśnie gatunek filmowy. Upadek, podnoszenie się z dna, morderczy trening, a w końcu szansa na odkupienie. Wszystko to zobaczycie w filmie Underdog. W sytuacji, kiedy każdy może domyślić się w mniejszym lub większym stopniu przebiegu fabuły, największy ciężar powodzenia filmu spoczywa na jego realizacji oraz dających się lubić bohaterach. Eryk Lubos stworzył w Underdogu postać Kosy, której nie sposób nie kibicować. Kosa ma swój własny system moralny, którego się trzyma w każdej sytuacji. Nie boi postawić się swojemu szefowi czy stanąć w obronie pokrzywdzonych. Cierpiąc ogromny ból, przyjmuje z odpowiednim dystansem i ironią to, co przynosi mu życie. Taka postawa w końcu się opłaca. Szansa na powrót w blasku chwały wymagać będzie jednak od niego podjęcia kilku ważnych decyzji. Zwiastun filmu „Underdog” View oEmbed on the source website Lubosowi dzielnie partneruje na ekranie reszta obsady. Chyba największym zaskoczeniem na plus jest występ legendy polskiego KSW, najsłynniejszej polskiej federacji organizującej walki MMA, Mameda Chalidowa. Przypadła mu w udziale rola wykraczająca poza walkę w klatce i jak na debiutanta poradził sobie bardzo dobrze. Świetny w roli trenera z Zespołem Tourette’a jest Janusz Chabior, a na uwagę zasługuje też rola Tomasza Włosoka. Wcielił się on w postać niepełnosprawnego brata Kosy. Zaś dla Aleksandry Popławskiej w roli Niny warto spróbować rzucić wszystko i wdrapać się z powrotem na szczyt. Realizacyjnie Underdog również nie ma się czego wstydzić. Po reżyserze filmu, Macieju Kawulskim należałoby się spodziewać porządnego show – autor jest jednym ze współzałożycieli federacji KSW słynnej z organizowanych przez nie gal – ale filmowa materia to dla niego zupełna nowość. Mimo to nakręcił nowoczesny film, w którym można posłuchać świetnej muzyki, chwycić za kciuki kibicując Kosie oraz zobaczyć to, co wyróżnia kino sportowe poświęcone sztukom walki. Są tu więc walki widziane z perspektywy zawodnika, obowiązkowa sekwencja treningu przed walką, a w końcu sama finałowa walka skomentowana przez duet Andrzej Janisz, Łukasz Jurkowski. Wszystko, co najlepsze w filmie Underdog związane jest ze sportem oraz postacią wykreowaną przez Eryka Lubosa. Niezbyt przekonująco wypadł natomiast przede wszystkim wątek rosyjskich gangsterów. Zwiększa on dramaturgię filmu Kawulskiego, ale chyba nie do końca został przemyślany. Mimo to na Underdoga warto wybrać się do kina, bo to dokładnie taka rozrywka, jakiej należy spodziewać się po dobrym, sportowym filmie. Eryk Lubos kontra Mamed Chalidow w filmie Underdog:
Eryk Lubos, czyli Jurek ze Sztuki Kochania - „kupa agresywnego mięsa” czy demon seksu?
Już dziś pojawi się w programie Kuby Wojewódzkiego!
Gdy na początku 2017 roku do kin weszła reżyserowana przez Marię Sadowską Sztuka Kochania, cała Polska mówiła o dwóch osobach: tytułowej Michalinie Wisłockiej (Magdalenie Boczarskiej) oraz jej ukochanym, Jurku. „Nazywa się Eryk Lubos i jest w Sztuce kochania cudownym ucieleśnieniem marzeń każdej kobiety, która marzy przed snem o tym, by spotkać kiedyś na swej drodze swojego „brzydkiego marynarza”, pisała wówczas zachwycona Karolina Korwin Piotrowska. Kim jest Eryk Lubos, Jurek ze Sztuki kochania i Borys z Underdoga? I nie była w tym zachwycie odosobniona. Eryk Lubos był wówczas jednym z najgorętszych nazwisk polskiego kina. Nie tylko dlatego, że ma w sobie coś, co każe kobietom marzyć o nim przed snem, mimo że daleko mu do ideału piękna, kultywowanego przez media. Jest przede wszystkim znakomitym aktorem. Role i nagrody Eryka Lubosa Znany jest z ról w filmach Sztuka kochania i Miłość jest wszystkim oraz serialach Ojciec Mateusz i Belle Epoque. 44-letni Eryk Lubos słynie z ekstremalnych zachowań, ćwiczył boks, co przydało mu się w filmie Moja krew, za który dostał nagrodę Zbyszka Cybulskiego. Do roli Silnego w Wojnie polsko-ruskiej Jana Jakuba Kolskiego schudł siedem kilo. „Żarłem zupę kapuścianą, śledzie i piłem czerwone wino”, opowiadał. Kiedy zdjęcia w ostatniej chwili odwołano, wpadł w dwumiesięczną depresję. W 2008 roku zagral w Boisku bezdomnych Kasi Adamik. Za tę rolę otrzymał Złote Lwy dla aktora drugoplanowego. Eryk Lubos w Sztuce Kochania. Historii Michaliny Wisłockiej W wywiadzie dla Malemena mówił jednak: „Chciałbym, żeby reżyserzy zaproponowali mi w końcu coś innego. Niech nie widzą we mnie kupy agresywnego mięsa. Niech zobaczą księdza albo dżentelmena. I pochylą się nade mną, połamią, zmierzą". W Sztuce kochania nie był księdzem, ale na pewno stuprocentowym dżentelmenem. „Brzydkim”, jak mówi ła o nim Wisłocka, ale zniewalająco uwodzicielskim demonem seksu. W końcu to z nim Michalina doświadczyła pierwszego orgazmu! „Nie chcę wdawać się w szczegóły, ale idę o zakład, że teraz każda kobieta w Polsce będzie chciała mieć swojego prywatnego Lubosa. (…) Panowie - poprzeczka zawieszona jest wysoko…”, ostrzegała Karolina Korwin Piotrowska. I trudno się z nią nie zgodzić! Erys Lubos: życie prywatne. Żona, dzieci Eryk Lubos jeszcze do niedawna był żonaty, jednak małżeństwo nie przetrwało próby czasu. Aktor, którego już w styczniu zobaczymy w filmie Underdog o zawodnikach KSW i MMA ma dwoje dzieci, syna Franciszka Lubosa oraz córkę Antoninę Lubos. Mimo że o życiu prywatnym opowiada bardzo rzadko, w jednej z rozmów zdradził, że ma dwójkę rodzeństwa, brata oraz siostrę, jednak na co dzień przebywają oni poza granicami Polski. Eryk Lubos w filmie Underdog o zawodnikach KSW i MMA Już o 22.30 aktor pojawi się w programie Kuby Wojewódzkiego, w którym opowie m.in. o roli w filmie Underdog o zawodnikach KSW i MMA, który do kin wejdzie 11 stycznia 2019 roku. Za reżyserię odpowiada Maciej Kawulski, zaś Eryk Lubos wcielił się w Borysa "Kosę" Kosińskiego. To człowiek, który z samego szczytu popularności spadł na dno i stracił dorobek życia. W filmie pojawi się również Mamed Khalidov, mistrz KSW międzynarodowej sławy, który na kanapie u showmana gościł już kilka razy. Czym obaj panowie zaskoczą widzów? Przekonamy się niebawem
„Zawsze mówiłem, że kocham jak wariat, na zabój’’. Eryk Lubos po raz pierwszy o miłości EKSKLUZYWNE VIDEO
Eryk Lubos po egzaminach do krakowskiej szkoły teatralnej usłyszał, że jest „inny’’, „kanciasty’’ i że „nie pasuje’’. Zdał do Wrocławia. I, jak twierdzi, wciąż ma w sobie wiele z tamtego 19-latka. Obecnie jest jednym z najzdolniejszych i najbardziej rozchwytywanych polskich aktorów. W rozmowie z Beatą Nowicką dla magazynu VIVA! wyznał: „Żyję z kłamstwa, to po co mam kłamać w życiu?’’. Zobacz też: To o nim śnią teraz Polki. Eryk Lubos, czyli Jurek ze „Sztuki Kochania” - „kupa agresywnego mięsa” czy demon seksu? Eryk Lubos prywatnie – Mówią o Panu „wariat, pracoholik, nie boi się ekstremalnych wyzwań”. I co widzę? Że chodzi Pan z trudem, w bólu, niemal zgięty wpół… Na planie filmowym tak Pan narozrabiał? Nie. Przeceniłem swoje możliwości, bez rozgrzewki dźwignąłem z radości kogoś i strzeliło mi w kręgosłupie. Organizm dał mi znak, że mam się zatrzymać i nie rozrabiać. Zawsze tak jest w grudniu, najgorszy miesiąc świata: rozliczenia roczne, szaleństwo świąteczne, ludzie wariują, wszyscy muszą być szczęśliwi na koniec albo siadają wypluci po całym roku i płaczą. Płaczą… Konstelacja Merkurego, światła za mało. – W Krakowie jest jeszcze ciemniej. Pod kilkoma względami. (śmiech). Kraków to specyficzne miejsce. Istnieje albo w stanie bajkowym, albo w żadnym. – Profesor Anna Polony z krakowskiej szkoły teatralnej powiedziała, że był Pan inny, kanciasty, nie pasował do wyobrażeń nauczycieli i dlatego Pana nie przyjęli. Tam nie pasowałem, ale za to trafiłem, gdzie miałem trafić. Eryk Lubos w sesji dla VIVY!, styczeń 2018r. – Tydzień później we Wrocławiu zdał Pan egzamin z drugą lokatą. Pamięta Pan jeszcze tamtego chłopca? Mówią nam, że aktor ma być jak dziecko. Moim zdaniem aktor to dziecko. Ten 19-letni chłopak z tym zachwytem, że w ogóle może grać, żyć, chyba cały czas pokutuje we mnie. Wydaje mi się, że zasadniczym błędem jest, jak aktor z zewnątrz chce wejść do środka. Myślenie, że patentami, efektami, nowym wyglądem zbuduje się postać. Nie da się. Stara szkoła – nie twierdzę, że jest lepsza – proponowała takie rozwiązanie: zobacz, co masz w środku, i… – …od tego zacznij. Aktor często ma poczucie, że na piątym planie zagra genialnie i ktoś to zauważy. Guzik prawda. Jeśli myśli, że kiedy na pierwszym będą mówić ważne rzeczy, a on na ostatnim będzie opierał się o szafę i na niego wszyscy zwrócą uwagę, to cholernie się myli. Chyba najważniejszą sztuką, nie tylko aktorską, jest znalezienie dla siebie miejsca. Czyli co? Instynkt przetrwania. Co nie zawsze oznacza zwracanie na siebie uwagi. Choć czasami aktorzy w oczach mają taką prośbę: spójrz na mnie, dlaczego na mnie nie patrzysz, to ja!!! To jest ta cholerna pycha aktorska. I jednocześnie udręka. – Pan swoją trzyma na smyczy? Człowiekowi często się wydaje, kiedy coś ogląda, że on lepiej by to zrobił. Tego nie da się lepiej zrobić, bo to już jest zrobione. Koniec. Świętej pamięci Marcin Wrona powiedział, i to jest prawda: „Eryk, twój najlepszy dubel to nie jest pierwszy dubel. Pamiętaj. Jesteś aktorem, który szkicuje, a potem tak naprawdę węgiel kładzie w ostatnim dublu. To jest dopiero zagrane”. I ja o tym pamiętam, choć cały czas staram się, żeby już pierwszy dubel był ok. Eryk Lubos w sesji dla VIVY!, styczeń 2018r. Cała rozmowa Beaty Nowickiej z Erykiem Lubosem do przeczytania w najnowszym wydaniu magazynu VIVA!, który jest dostępny w sprzedaży już od czwartku, 11 stycznia, w całej Polsce. Co jeszcze w nowej VIVIE!? VIVA! 1/2018 Ona — spontaniczna. On — skrupulatny. BARBARA KURDEJ-SZATAN i RAFAŁ SZATAN opowiedzieli nam o nowym domu i zdradzili, że... postanowili powiększyć rodzinę! Jeden z najzdolniejszych polskich aktorów, ERYK LUBOS, twierdzi, że wciąż ma w sobie wiele z tamtego 19-latka, który chciał dostać się do krakowskiej szkoły teatralnej. Bezskutecznie. Zdał do Wrocławia. Złamane życie CARRIE FISHER. Była uzależniona od narkotyków, alkoholu i... własnej matki, DEBBIE REYNOLDS. Prezenterka, specjalistka od zdrowego jedzenia, AGNIESZKA CEGIELSKA, opowiedziała o miłości do lasu. Po kilku latach rozczarowań i ze złamanym sercem, 35-letnia Elizabeth Gilbert (Julia Roberts) podejmuje ryzyko i wyrusza samotnie w roczną podróż, podczas której pragnie odkryć samą siebie. Elizabeth planuje odwiedzić trzy miejsca oraz skupić się na poszukiwaniu przyjemności, poświęcenia i równowagi. We Włoszech odkrywa sztukę przyjemności poprzez jedzenie i przyjaźń. W Indiach, udaje się do aszramu swojego guru, gdzie studiuje sztukę duchowego poświęcenia i dzięki nieoczekiwanej pomocy nieznajomych, odnajduje w sobie spokój. Na Bali, jako ulubienica szamana, uczy się sztuki równowagi między ziemską radością a boską transcendencją... i niespodziewanie odnajduje prawdziwą miłość. Zobacz też: Czy opowieść o miłości, przyjaźni i zdradzie można połączyć ze sportem? Ten film was zaskoczy!
Czy opowieść o miłości, przyjaźni i zdradzie można połączyć ze sportem? Ten film was zaskoczy!
Najnowsze dzieło Jana Kidawy-Błońskiego, twórcy "Skazanego na bluesa" czy "W ukryciu", inspirowany jest prawdziwą historią popularnego polskiego piłkarza. Jednak obraz nie opowiada wyłącznie o wygranych czy przegranych meczach, lecz o trudnej przyjaźni, miłości i ciężkich życiowych wyborach. Polecamy też: Już wkrótce nowa wersja kultowego „Dirty Dancing”. Czym nas zaskoczy? Zobacz zwiastun! W filmie "Gwiazdy" poznajemy historię śląskiego sportowca, Jana Banasia (w głównej roli Mateusz Kościukiewicz), który przez niespełna 24 lata życia znany był jako "Heinz-Dieter Banas". Ten prawoskrzydłowy urodzony w Berlinie, od dziecka marzył o karierze piłkarza. Wychowywał się w towarzystwie kumpla Gintera (Sebastian Fabijański), który z czasem stał się jego największym rywalem - zarówno na stadionach Polonii Bytom oraz Górnika Zabrze, jak i w rywalizacji o względy Marleny (Karolina Szymczak). Niespodziewanie groźna kontuzja kończy karierę Gintera, równocześnie zbliżając Jana Banasia do reprezentacji Polski. Wtedy bohater, nazywany obecnie przez wielu kibiców człowiekiem przegranym, musi podjąć ciężką decyzję. Może wziąć udział w olimpiadzie lub zrobić zagraniczną karierę. Polecamy też: Czy horror może poruszać poważne problemy społeczne i zmuszać do przemyśleń? Ten film was zaskoczy! Należy nadmienić, że nie jest to film biograficzny. Twórca luźno inspirował się historią piłkarza, zręcznie wplatając w dzieło archiwalne nagrania meczów, które na pewno ucieszą niejednego kibica. Jednak Jan Banaś w rozmowie z "Weszło" przyznał: "Odbyliśmy z reżyserem i producentem jakieś dwadzieścia spotkań. Ja im opowiadałem, oni notowali. Przeczytałem scenariusz, zaakceptowałem, nie miałem żadnych uwag. Nie można wtrącać się reżyserowi do roboty. Mam zaufanie, bo Kidawa-Błoński to jednak nie byle kto, to postać. Na plan zaglądałem dosyć często, bo wiele było kręcone w Zabrzu". Mimo, że w "Gwiazdach" zobaczymy wszystkie najważniejsze fakty z życia sportowca, wiele jest również wątków fikcyjnych, zdarzeń, które nigdy nie miały miejsca. Sportowe Fakty dodają: "Jest to tylko tłem dla opowieści o miłości, rywalizacji, która przekracza granice i niszczy przyjaźń, w końcu o zdradzie. (...) Film jest interesujący, na pewno charakterystyczny. Świetnie nakręcony, z wielką dbałością o szczegóły, doskonale oddający klimat Śląska. Zwłaszcza że bohaterowie mówią gwarą, na szczęście zrozumiałą dla ludzi spoza regionu". Polecamy też: TYLKO U NAS Grażyna Torbicka opowiada o debiutanckiej roli w filmie! W kogo wcieliła się prezenterka? W dziele Kidawy-Błońskiego występuje plejada polskich gwiazd. Rodziców Banasia grają Magdalena Cielecka i Paweł Deląg. Oprócz nich na ekranie zobaczymy Eryka Lubosa, Mariana Dziędziela, Olafa Lubaszenko czy nawet Grażynę Torbicką, wcielającą się we własną matkę, spikerkę telewizyjną, Krystynę Loskę. Ciekawe było również obsadzenie w głównej roli Mateusza Kościukiewicza, który w rozmowie z Onetem powiedział: "Dostałem rolę przez radio! Jechałem samochodem do domu i słuchałem stacji, w której wywiadu udzielał Janek. Opowiadał o swoim nowym filmie i wymienił mnie w głównej roli. To było zabawne, bo nie znaliśmy się wcześniej. Kilka dni później spotkaliśmy się na korytarzu telewizji. Podszedłem, przywitałem się i podziękowałem za rolę w filmie. On bardzo grzecznie wybrnął z tej sytuacji i tak zaczęła się nasza wspólna filmowa przygoda". Film "Gwiazdy", ukazujący niełatwą drogę do sławy, w kinach już od 12 maja 2017 roku.