Martyna Wojciechowska pokazała córkę. Jedno zdjęcie wywołało lawinę zachwytów
Martyna Wojciechowska rzadko dzieli się prywatnością, dlatego jej najnowszy post wywołał spore poruszenie. Dziennikarka pokazała zdjęcie 17-letniej córki, a w komentarzach natychmiast pojawiła się fala zachwytów.
Martyna Wojciechowska od lat konsekwentnie chroni życie prywatne swojej rodziny i nie pokazuje wizerunku córki w mediach. Tym razem również pozostała wierna tej zasadzie, publikując zdjęcie, które – choć bardzo osobiste – nie odsłania twarzy Marii. Martyna Wojciechowska pokazała córkę. Rzadki kadr z życia prywatnego Martyna Wojciechowska od początku swojej kariery podkreśla, jak ważna jest dla niej prywatność najbliższych. Jej córka Maria (ur. 2009), której ojcem jest Jerzy Błaszczyk, dorastała z dala od błysku fleszy i medialnego zainteresowania. Najnowsza publikacja dziennikarki wpisuje się w tę konsekwentną postawę. Na zdjęciu widzimy 17-latkę od tyłu – bez pokazywania twarzy, bez naruszania jej prywatnej przestrzeni. To subtelny, ale bardzo wymowny sposób dzielenia się fragmentem życia, który jednocześnie zachowuje granice. Fotografia skupia się bardziej na relacji i emocji niż na samym wizerunku. Choć Martyna Wojciechowska nie pokazała twarzy córki, zdjęcie i tak wywołało ogromne zainteresowanie. Panie udały się na wystawę poświęconym kobietom w sztuce, do czeg zachęciła ją sama Marysia. "Kiedyś to ja Jej pokazywałam świat, dzisiaj Ona mnie oprowadza po swoim. I traktuję to jako wielki przywilej, że Mania chce mi ten świat pokazywać. Jest zakochana w sztuce, to Jej wielka pasja, a ja idę krok za Nią i uczę się tego, co dla Niej ważne" – napisała dziennikarka. ZOBACZ TEŻ: Tak Monika Mrozowska wychowuje dzieci. Jej słowa o szczerości mogą zaskoczyć rodziców Fala komentarzy pod zdjęciem Martyny Wojciechowskiej Pod postem bardzo szybko pojawiła się lawina komentarzy. Wśród opinii dominowały ciepłe, pełne szacunku reakcje. Fani podkreślali, że sposób, w jaki Martyna Wojciechowska mówi o córce, jest pełen czułości i autentyczności. Nie brakowało też głosów doceniających fakt, że dziennikarka nie pokazuje twarzy Marii. W opinii wielu osób to przykład odpowiedzialnego podejścia do obecności dzieci w mediach społecznościowych. Ten jeden kadr wystarczył, by wywołać ogrom emocji – i jednocześnie przypomnieć, że czasem największą siłę mają właśnie te najbardziej powściągliwe, świadome gesty. SPRAWDŹ: Tylko u nas! Dominika Tajner o łatce bycia byłą żoną Wiśniewskiego: „Czerpię z tego korzyści”. Właśnie otwiera nowy, nietypowy biznes
Tak dziś wygląda syn Kayah i Rinke Rooyensa. Roch po raz pierwszy pojawił się na ekranie i szczerze opowiedział o relacji z mamą
Przez lata pozostawał w cieniu, dziś nagle znalazł się w centrum uwagi. 27-letni Roch Rooyens, syn Kayah i Rinke Rooyensa, po raz pierwszy w dorosłym życiu pojawił się przed kamerami. Jego szczere wyznania o relacji z mamą i kulisach dorastania poruszyły widzów.
Syn Kayah i Rinke Rooyensa przez lata pozostawał w cieniu i konsekwentnie unikał medialnego świata. Teraz jednak wszystko się zmieniło. 27-letni Roch Rooyens niespodziewanie pojawił się u boku słynnej mamy i po raz pierwszy w dorosłym życiu zasiadł przed kamerami w programie „Daję słowo — Maciej Orłoś”. Jego szczere słowa o relacji z Kayah poruszają. Syn Kayah po raz pierwszy przed kamerami To było spotkanie, które miało w sobie wszystko — tempo, emocje i aurę wielkiego uczucia. Kayah i Rinke Rooyens trafili na siebie w 1998 r. na planie programu „To było grane”. Ona — była jego twarzą, on — po drugiej stronie, jako producent. Między nimi błyskawicznie pojawiła się chemia, której nie mogli ingonorować. Kilka miesięcy później byli już małżeństwem i witali na świecie syna, Rocha. Jednak ich wspólna droga nie trwała długo. W 2002 r. zdecydowali się na separację, a w 2010 roku ich małżeństwo formalnie dobiegło końca. Mimo to nie pozwolili, by przeszłość zburzyła to, co najważniejsze. Do dziś pozostają w przyjacielskich relacjach, co tylko podkreśla wyjątkowy charakter tej historii. „Ja w empatii znajduję bardzo dużo spełnienia. [...] Widzę w tym sens i Roch również, z czego jestem dumny. Te wartości przyswajał również dzięki mamie Kasi, która całe życie się nim opiekowała”, opowiadał w 2022 roku Rinke Rooyens. Czytaj też: Kayah weszła na parkiet „Tańca z gwiazdami” i zrobiła show. Ten występ od pierwszych sekund rozgrzał studio do czerwoności Dziś ich syn, Roch Rooyens, ma 27 lat i choć jako dziecko pojawiał się u boku rodziców podczas branżowych wydarzeń, z czasem świadomie wycofał się z medialnego świata. Wybrał życie z dala od fleszy, mimo że dorastał w samym centrum show-biznesu. I właśnie dlatego jego ostatnie pojawienie się wywołało tak duże emocje. Roch niespodziewanie pojawił się w studiu programu „Daję słowo — Maciej Orłoś”, gdzie po raz pierwszy w dorosłym życiu zdecydował się usiąść przed kamerami. Ten moment był czymś więcej niż zwykłym występem — stał się wyraźnym przełamaniem wieloletniej ciszy i jednym z najbardziej komentowanych fragmentów programu. Czytaj też: Bez tej piosenki z lat 90. nie ma polskiego wesela. Mało kto jednak wie, o czym naprawdę opowiada ten utwór Co Roch zdradził o relacji z mamą? Kayah z charakterystyczną swobodą opowiadała o swojej karierze i życiu prywatnym, a rozmowa płynnie przechodziła w coraz bardziej osobiste tony. Na kanapie pojawiali się jej bliscy, tworząc intymny, niemal rodzinny klimat. Do rozmowy dołączył także jej ukochany syn, Roch. Młody mężczyzna pozwolił widzom zajrzeć do swojego świata bardziej, niż ktokolwiek mógł się spodziewać. Opowiadając o Kayah, zwrócił uwagę na jej ogromną troskę i silną więź, jaka ich łączy. Przyznał też, że mama chce być na bieżąco praktycznie ze wszystkim, co dzieje się w jego życiu. „Na miliardzie wiecznych pytań o wszystko. Mama musi wiedzieć wszystko, co się dzieje. Nie narzekam aż tak bardzo, przynajmniej staram się nie narzekać”, wybrzmiało z ust Rocha. Pytany o największe plusy i minusy bycia synem jednej z największych gwiazd, opowiadał: „Ja się staram na tym za dużo nie skupiać. Myślę, że ma to więcej plusów niż minusów. Dużo się działo, więc to było takie dorastanie trochę w chaosie. Wymagało tego, żebym trochę szybciej dorósł, ale ja też się przed tym wcale nie broniłem. Nie narzekam”, wybrzmiało z ust Rocha. To właśnie te szczere słowa sprawiły, że uwaga widzów skupiła się na nim w zupełnie nowy sposób. Po raz pierwszy mogli zobaczyć nie tylko „syna Kayah”, ale 27-letniego mężczyznę z własnym głosem, emocjami i perspektywą. Czytaj też: Kayah o najtrudniejszym czasie w życiu. „Nie ma dnia, żebym nie płakała” Czym zajmuje się syn Kayah? Na co dzień Roch trzyma się z dala od blasku fleszy, ale to nie znaczy, że jest daleko od świata show-biznesu. Wręcz przeciwnie — działa tam, gdzie dzieje się najwięcej, tylko poza zasięgiem kamer. Pracuje w firmie swojego ojca, „Rochstar”, która odpowiada za produkcję telewizyjno-filmową oraz reklamową. To właśnie tam rozwija się zawodowo, angażując się w projekty produkcyjne i poznając branżę od kulis.
Tak Monika Mrozowska wychowuje dzieci. Jej słowa o szczerości mogą zaskoczyć rodziców
Monika Mrozowska w szczerej rozmowie w podcaście „XYZ” opowiedziała o swoim podejściu do wychowania dzieci. Aktorka podkreśliła, że w relacji z nimi ważny jest dystans oraz szacunek do prywatności. Jak przyznała, nie uważa, by dzieci musiały mówić jej o wszystkim, co dzieje się w ich życiu.
Monika Mrozowska otwarcie opowiedziała o swoim podejściu do wychowania dzieci. W rozmowie z Magdaleną Brzózką w podcaście „XYZ” aktorka znana z serialu „Rodzina zastępcza” podkreśliła, że w relacji z dziećmi ważne są dystans i szacunek do prywatności. Jak sama przyznała, nie uważa, by dzieci miały obowiązek mówić jej o wszystkim, co dzieje się w ich życiu. Monika Mrozowska o macierzyństwie w podcaście „XYZ” Monika Mrozowska, która zdobyła ogólnopolską popularność dzięki roli Majki w serialu „Rodzina zastępcza”, od lat dzieli się swoimi doświadczeniami związanymi z macierzyństwem. Tym razem aktorka zdecydowała się na wyjątkowo szczerą rozmowę. W podcaście „XYZ”, prowadzonym przez Magdalenę Brzózkę, opowiedziała o tym, jak buduje relacje ze swoimi dziećmi i jakie zasady uważa za najważniejsze w wychowaniu. Aktorka podkreśliła, że jej podejście do macierzyństwa opiera się przede wszystkim na zaufaniu, ale również na zachowaniu odpowiedniego dystansu. ZOBACZ TEŻ: Kultowy serial kończy 27 lat. Monika Mrozowska zdradza kulisy „Rodziny zastępczej”. „Na zawsze pozostanę Majeczką” „Nie wchodzę w rolę mamy-przyjaciółki” – podejście Moniki Mrozowskiej do wychowania W trakcie rozmowy Monika Mrozowska jasno zaznaczyła, że w relacjach z dziećmi nie stara się pełnić roli przyjaciółki. Jak przyznała, w jej domu takie sytuacje raczej się nie zdarzają. Aktorka wyraźnie oddziela rolę rodzica od roli przyjaciela. Podkreśliła, że jej zadaniem jako matki jest przede wszystkim wspierać dzieci w trudnych momentach, zapewniać im bezpieczeństwo oraz pomagać im wychodzić z różnych życiowych opresji. Jednocześnie zaznaczyła, że nie oznacza to potrzeby kontrolowania każdego aspektu życia dzieci. Wręcz przeciwnie – uważa, że zdrowa relacja rodzic–dziecko powinna opierać się również na przestrzeni i wzajemnym szacunku. Prywatność dzieci według Moniki Mrozowskiej Jednym z najważniejszych tematów, które pojawiły się w rozmowie, była kwestia prywatności dzieci. Monika Mrozowska nie ukrywa, że uważa ją za niezwykle istotny element wychowania. Aktorka przyznała wprost, że nie oczekuje od swoich dzieci pełnej spowiedzi z każdego wydarzenia w ich życiu. Jak podkreśliła, dzieci mają prawo do własnego świata i własnych tajemnic. „Moim zadaniem jest pomagać, zapewniać bezpieczeństwo, wyciągać z różnych opresji, ale nie muszę wiedzieć wszystkiego” – powiedziała w rozmowie. Dodała również, że według niej całkowicie naturalne i zdrowe jest to, że dzieci nie dzielą się z rodzicami absolutnie wszystkimi szczegółami swojego życia, o ile nie są to sytuacje zagrażające ich zdrowiu lub życiu. CZYTAJ TEŻ: Rodzinny sekret Moniki Mrozowskiej ujrzał światło dzienne. Fani nie kryją wzruszenia Monika Mrozowska i jej dzieci – Karolina, Jagoda, Józef i Lucjan Monika Mrozowska jest mamą czwórki dzieci. Po raz pierwszy została matką w 2003 r., kiedy razem z ówczesnym mężem Maciejem Szaciłłą powitała na świecie córkę Karolinę. W kolejnych latach jej rodzina się powiększała. Aktorka urodziła także Jagodę (2010), Józefa (2014) oraz Lucjana (2021). Doświadczenie wychowywania dzieci w różnym wieku sprawia, że Mrozowska często zabiera głos w publicznych rozmowach na temat macierzyństwa i relacji rodzinnych. Aktorka o byciu mamą: nie zawsze widzi siebie tak jak jej dzieci Podczas rozmowy w podcaście „XYZ” Monika Mrozowska zwróciła uwagę na jeszcze jedną ważną kwestię – różnicę między tym, jak sama postrzega swoje macierzyństwo, a tym, jak widzą je jej dzieci. Jak przyznała, wielokrotnie przekonała się, że jej własna ocena siebie jako mamy nie zawsze pokrywa się z opinią jej dzieci. To doświadczenie, jak mówiła, pokazuje jej, że relacja między rodzicem a dzieckiem jest znacznie bardziej złożona, niż często się wydaje. Jednocześnie aktorka nie ukrywa, że stara się budować z dziećmi relację opartą na zaufaniu, ale również na wzajemnym szacunku do granic i prywatności. Właśnie dlatego – jak podkreśliła – nie oczekuje od nich pełnej kontroli nad ich życiem ani szczegółowych relacji z każdej sytuacji. Źródło: XYZ, Plejada
Za sukcesem Kaczorowskiej i Rogacewicza stoi ciche wsparcie. Poruszające słowa o mamie po premierze "Siedem"
Gdy w życiu publicznej pary pojawia się nowy rozdział, naturalnie pojawiają się też pytania o relacje z rodziną. W przypadku Agnieszki Kaczorowskiej ważną postacią od lat pozostaje jej mama. To właśnie ona jest jedną z osób, które stoją w tle codzienności tancerki i jej zawodowych projektów – także tych tworzonych dziś z Marcinem Rogacewiczem.
Pierwsze miesiące wspólnej pracy Agnieszki Kaczorowskiej i Marcina Rogacewicza przyciągnęły ogromną uwagę mediów. Para pojawiała się razem zarówno na parkiecie "Tańca z gwiazdami", jak i w kolejnych projektach scenicznych. Jednak za kulisami tej historii ważną rolę odgrywają także najbliżsi – zwłaszcza mama tancerki, która od lat jest dla niej jednym z najważniejszych punktów odniesienia. Agnieszka Kaczorowska i Marcin Rogacewicz stworzyli artystyczny projekt Relacja Agnieszki Kaczorowskiej i Marcina Rogacewicza rozwijała się równolegle z ich współpracą zawodową. Publiczność po raz pierwszy zobaczyła ich razem w programie "Taniec z gwiazdami", gdzie szybko zwrócili uwagę widzów wyraźną sceniczną chemią. Po zakończeniu programu postanowili pójść o krok dalej i stworzyć własny projekt artystyczny. Tak powstał spektakl "Siedem", którego premiera odbyła się w warszawskim teatrze Garnizon Sztuki. W przedstawieniu Rogacewicz odpowiada za reżyserię, a Kaczorowska za choreografię. Praca nad spektaklem była intensywna – obejmowała wiele miesięcy treningów i przygotowań, które rozpoczęły się niedługo po zakończeniu programu telewizyjnego. "Koncepcja się zmieniała. Bo w momencie, kiedy Marcin zakochał się w tańcu, to ze spektaklu dwójkowego, który najpierw miał mieć trochę inną formę, zdecydowaliśmy, że to będzie spektakl taneczny i że połączymy te dwie formy. I tak naprawdę ta praca taneczna trwała od zakończenia poprzedniej edycji "Tańca z gwiazdami", czyli od listopada. To nie jest dużo czasu, zwłaszcza że ten pan zaczął tańczyć w sierpniu zeszłego roku" – powiedziała tancerka w rozmowie z Plejadą. ZOBACZ: Kaczorowska i Rogacewicz zachwycili podczas premiery spektaklu. O ich gestach huczy dziś cały internet Mama Agnieszki Kaczorowskiej. Wsparcie, które od lat stoi za jej karierą Choć nie jest osobą medialną, mama Anna od dawna towarzyszy córce w najważniejszych momentach jej życia zawodowego i prywatnego. To właśnie ona była świadkiem pierwszych sukcesów Agnieszki Kaczorowskiej w tańcu i wspierała ją w rozwijaniu kariery jeszcze wtedy, gdy młoda tancerka dopiero zaczynała pojawiać się na parkietach turniejowych. Dziś rola mamy Kaczorowskiej jest równie ważna, choć przybiera nieco inną formę. Gdy życie zawodowe artystki nabrało tempa, a jej codzienność zaczęła łączyć pracę, macierzyństwo i nowe projekty sceniczne, wsparcie rodziny stało się jeszcze bardziej potrzebne. Szczególnie było to widoczne w czasie przygotowań do spektaklu. Praca nad przedstawieniem wymagała wielu godzin treningów i prób, a mama tancerki pomagała m.in. w opiece nad dziećmi, umożliwiając parze skupienie się na pracy artystycznej. "Przede wszystkim [pomagała] w opiece nad dziećmi. Babunia jest niezastąpioną opieką. Najlepszą, bo nie obcą. Jest taką z sercem na dłoni. Zwłaszcza w tym ostatnim czasie, kiedy trenowaliśmy, próbowaliśmy po 10, czasem 12 godzin dziennie, żeby to dopiąć do końca, bo było dużo czynników. Jak pojawiła się scenografia, to nagle po prostu siedzieliśmy w tej scenografii całymi dniami, żeby ją dobrze wykorzystać. Babcia po prostu pomagała" – wyznała Agnieszka Kaczorowska w rozmowie z Plejadą. SPRAWDŹ: Tylko u nas! Piotr Kędzierski odpiera krytyczne wpisy internautów. Poszło o Bagiego
Radosław Pazura i Dorota Chotecka długo o tym nie mówili. Chodzi o ich 19-letnią córkę
Radosław Pazura i Dorota Chotecka od początku swojej relacji starali się oddzielać życie zawodowe od prywatnego. Choć oboje często pojawiają się na ekranie i w mediach, w sprawach rodzinnych zachowują dużą powściągliwość. Jednym z najbardziej chronionych obszarów ich życia pozostaje córka Klara.
Radosław Pazura i Dorota Chotecka od lat tworzą jeden z najbardziej zgodnych związków w polskim show-biznesie. Choć oboje są rozpoznawalnymi aktorami, w jednej sprawie pozostają wyjątkowo konsekwentni – bardzo rzadko mówią publicznie o swojej córce Klarze. Dziś dziewczyna ma już 19 lat, a mimo to niemal nie pojawia się w mediach. Jak się okazuje, stoi za tym świadoma decyzja całej rodziny. Radosław Pazura i Dorota Chotecka. Historia związku, który przetrwał próbę czasu Radosław Pazura i Dorota Chotecka poznali się w czasie studiów w Państwowej Wyższej Szkole Filmowej, Telewizyjnej i Teatralnej w Łodzi. Ich relacja rozwijała się stopniowo – najpierw jako przyjaźń, która z czasem przerodziła się w związek. Para była razem przez wiele lat, zanim zdecydowała się na ślub. Ostatecznie pobrali się w 2003 roku. W ich historii ważną rolę odegrały trudne doświadczenia. W 2003 roku Radosław Pazura uległ poważnemu wypadkowi samochodowemu. Dla aktora był to moment graniczny, który – jak sam później przyznawał – zmienił jego podejście do życia i relacji z bliskimi. Wsparcie Doroty Choteckiej w tym czasie jeszcze bardziej umocniło ich związek. Para wielokrotnie podkreślała w wywiadach, że właśnie wtedy szczególnie docenili wartość rodziny i stabilności, a oczkiem w głowie stała się ich urodzona w 2007 roku córka. "Nie chcę o tym znów mówić, ale jednak całą sprawę odwrócił wypadek męża. Stanęłam na takiej granicy między życiem a śmiercią i odejściem człowieka, którego kocham. I przewartościowało się wszystko. Jedni dochodzą do tego z wiekiem, a innym ktoś z góry musi "przyłożyć" w łeb. Ja i mój mąż musieliśmy dostać po głowie, żeby zrozumieć pewne rzeczy. Dziś myślę sobie, że nieważne, w jaki sposób, ale ważne, że dotarło. Właśnie wtedy zrozumiałam, że moim priorytetem jest rodzina" – wspominała aktorka w rozmowie z "Co za tydzień". ZOBACZ: TYLKO W VIVIE! Mąż Ewy Gawryluk wspomina pierwsze spotkanie z jej córką. "To było bardzo stresujące" Dlaczego córka Pazury i Choteckiej nie pojawia się publicznie? W czasach, gdy dzieci znanych osób często pojawiają się w mediach społecznościowych i na branżowych wydarzeniach, brak publicznych wystąpień Klary Pazury może budzić ciekawość. Dorota Chotecka w najnowszej rozmowie podkreśliła, że córka nie chce być osobą publiczną. Nie interesuje jej funkcjonowanie w świecie show-biznesu ani rozpoznawalność wynikająca z nazwiska. "Tak, córka ma inne pasje i zainteresowania. Nie ciągnie jej do social mediów. Chroni swoją prywatność, a my szanujemy jej decyzję" – przyznała w rozmowie z "Co za tydzień". Dorota Chotecka została mamą po czterdziestce. Aktorka otwarcie mówiła w wywiadach, że przez długi czas skupiała się głównie na rozwoju zawodowym. Macierzyństwo pojawiło się w jej życiu stosunkowo późno, ale – jak sama podkreślała – był to moment, w którym czuła się na nie w pełni gotowa. "Do macierzyństwa podeszłam z dużym spokojem. Wiedziałam, że czeka mnie niezwykła, fantastyczna droga, czasami też wyboista. Wszystko zależy od tego, co jest dla nas tak naprawdę ważne. Ktoś wybiera rodzinę, ktoś inny karierę. (...) Dla mnie czas spędzany w domu z córką był fantastyczny" – skwitowała. SPRAWDŹ TEŻ: Mąż Magdaleny Majtyki przez lata działał za kamerą. Teraz jego słowa poruszyły tysiące ludzi
Miał za sobą dwa małżeństwa, ale to ona była przy nim przez 62 lata. Mimo to nie spoczęli w jednym grobie
Świat zapamiętał go jako bezwzględnego Hermanna Brunnera ze „Stawki większej niż życie”. Jednak za ekranowym wizerunkiem kryła się historia znacznie bardziej poruszająca, pełna rozstań, dramatycznych wyborów i wielkiej miłości, która przetrwała ponad sześć dekad.
Legendarny Hermann Brunner ze „Stawki większej niż życie”, ceniony i uwielbiany przez widzów aktor Emil Karewicz odszedł w 2020 roku w wieku 97 lat. W życiu spełniał się nie tylko zawodowo, ale również prywatnie. Z trzecią żoną, która odeszła dekadę temu, byli małżeństwem przez 62 lata. Doczekali się dwójki dzieci. Rodzina była dla nich największą wartością... Przypominamy historię miłości Emila Karewicza. Emil Karewicz: dwa pierwsze związki Pierwszą żonę poznał jeszcze w trakcie drugiej wojny światowej, niedługo po tym, jak w 1941 roku naziści zbombardowali Wilno, z którego pochodził Emil Karewicz. Spotkali się w firmie transportowej, w której zatrudnił się przyszły aktor, by uniknąć wywiezienia na roboty przymusowe do Niemiec. W administracji pracowała piękna Ewa, której urokowi 18-latek uległ od pierwszego wejrzenia. Zakochał się po uszy, poprosił ją o rękę, wzięli szybko ślub. „W administracji bazy pracowała piękna dziewczyna, Ewa, której i ja przypadłem do gustu. Więc od rozmów, żartów, przebywania razem doszliśmy do małżeństwa. (...) Ślub mieliśmy skromny, na miarę czasów", opowiadał. Jednak los nie był dla nich łaskawy: Emil Karewicz został wcielony do Wojska Polskiego, z którym walczył na zachodnim froncie, ona zaś została przesiedlona do Gniezna i na kilka lat ich drogi się rozeszły. „Po wojnie odnaleźli się dzięki pomocy Polskiego Czerwonego Krzyża i zamieszkali w Gdańsku, ale próba ponownego ułożenia sobie życia we dwoje, którą podjęli, nie powiodła się. Po rozwodzie długo jeszcze utrzymywali ze sobą przyjacielski kontakt”, przypominał w 2018 roku serwis kultoweseriale.pl. Drugą żoną Emila Karewicz była Delfina. „Zakochaliśmy się z miejsca, a że wkrótce po pierwszym spotkaniu okazało się, że spodziewamy się dziecka, zdecydowaliśmy się wziąć ślub”, wspominał aktor. Owocem tego związku jest córka Sylwia. Niestety, im także nie było dane długo cieszyć się szczęściem. Gdy przyszły gwiazdor „Stawki większej niż życie” zatrudnił się w Teatrze Kameralnym w Sopocie, w 1949 roku podjęto decyzję o przeniesieniu placówki do Łodzi. Żona i córka Emila Karewicza zostały na Wybrzeżu, on wyjechał. I mimo że dołączyły do niego po jakimś czasie, nic nie układało się tak, jak wcześniej. Zapadła decyzja o rozwodzie. „27-letni wtedy Emil poznał największą miłość swojego życia – Teresę”, czytamy w publikacji. "„Sprowadzenie do Łodzi mojej żony Delfiny nie uratowało małżeństwa. Przyjechała i pomimo radości, jaką odczuwaliśmy na początku, po dość krótkim czasie mogliśmy się przekonać, że coraz mniej nas łączy. Po prostu dwoje ludzi oddalało się od siebie i nie można było nic z tym zrobić", zwierzał się ulubieniec publiczności. Czytaj również: Dorastała u boku legendy Hollywood. W nowej książce Liza Minnelli przerywa milczenie. „Musiałam być jej lekarzem i psychologiem” <img src="https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/48/2024/07/imgCadKjo-e73e2fb.jpg" width="1600" height="1787" alt="1963. Kadr z filmu "Yokmok" w rezyserii Stanislawa Mozdzenskiego, n/z Emil Karewicz.,Image: 428823962, License: Rights-managed, Restrictions: *** Uwaga! Zakaz uzycia w reklamie. Zakaz przetwarzania i fotomontazu. Cena minimalna na publikacje online 50,00 PLN ***, Model Release: no, Credit line: archiwum Filmu / Forum" title="kadr z filmu "Yokmok"" /> Trzecia żona Emila Karewicza, Teresa: historia miłości Przy jej boku odnalazł spokój i szczęście. Pierwsze spotkanie pary miało miejsce na początku lat 50. Oboje wzięli udział w... pochodzie pierwszomajowym w Łodzi! Ona była wówczas pracownicą administracji w Teatrze im. Stefana Jaracza, w którym Karewicz spełniał się jako początkujący aktor. Był pod jej wielkim urokiem. W pewnym momencie po prostu chwycił ją pod rękę. „Wydawało mi się, że zaraz zemdleje, więc chciałem ją podtrzymać. Od tamtej pory szliśmy przez życie razem, ciągle trzymając się za ręce”, wspominał Tak jak przy pierwszych dwóch małżeństwach, także tu nie zwlekał zbyt długo z poproszeniem ukochanej o rękę. Zaręczyli się po kilku tygodniach znajomości, niedługo potem wzięli ślub. Recepta na udany związek? Ona wzięła na siebie cały ciężar związany z wychowaniem dwójki dzieci – syna Krzysztofa i córki Małgorzaty – oraz codzienne obowiązki, on zaś mógł poświęcać się pasji. A było nią nie tylko aktorstwo! Emil Karewicz był także utalentowanym malarzem, grał na pianinie i komponował. „Wychowywali dzieci w domu stojącym przy jednej w wąskich uliczek Anina i ukrytym w samym środku dużego, otoczonego wysokim płotem ogrodu. To właśnie tu – co aktor często podkreśla w wywiadach – przeżyli najszczęśliwsze chwile swojego życia”, pisał w 2016 roku portal swiatseriali.pl. Doczekali się pięciorga wnucząt. To właśnie za namową żony Emil Karewicz zdecydował się w 1983 roku zakończyć karierę. Chciał więcej czasu poświęcać najbliższym. „Uznałem, że po czterdziestu latach pracy należy mi się odpoczynek, poza tym chciałem poświęcić trochę czasu rodzinie”, podkreślał. „Zawsze chciałem mieć dużą, kochającą się rodzinę. Robiłem wszystko, by spełnić to marzenie. Dwie pierwsze próby się nie udały, ale za trzecim razem szczęście mi dopisało", dodał. Jednak niedługo potem żartował, że emerytura szybko mu się znudziła. W końcu, jak mawiał, „aktorstwo była jego pasją i – drugą po Teresie – największą miłością życia”. Niestety, w kwietniu 2012 roku Teresa Karewicz zmarła. „Byliśmy bardzo dobrym małżeństwem. Jestem jej wdzięczny za ciepło, które wprowadziła do naszej rodziny, za nasze wspólne chwile. Była najbliższą mi osobą”, podsumował ten związek w autobiografii Moje trzy po trzy. Mimo że miał wielki apetyt na życie, po odejściu ukochanej żony szybciej zaczął się starzeć i opadać z sił. Później jego córka przyznała jednak, że czuje się dobrze. „Na ekranie już go raczej nie zobaczymy, ale zapewniam, że nie ma powodów do obaw. Cieszy się urokami życia na emeryturze. Każdą wolną chwilę poświęca na spotkania i rozmowy z wnukami. Chętnie opowiada im różne anegdoty o czasach swojej młodości, o pracy na planach filmowych, a dzieciaki słuchają z zapartym tchem i zadają pytania”, relacjonowała w rozmowie z Super expressem Małgorzata Karewicz. I to właśnie najbliżsi czuwali przy nim do końca... Aktor odszedł 13 marca 2020 roku. Został jednak pochowany trzy miesiące później ze względu na pandemię COVID-19. Urna z jego prochami złożono w Alei Zasłużonych na Powązkach Wojskowych. Syn Emila Karewicz w rozmowie z Faktem przyznał, że gdy tylko pozwolą na to regulacje prawne, chciałby, by jego rodzice spoczęli w jednym grobie. "Tata chciał być pochowany razem z mamą. I ja spełnię jego wolę", wyznał. Czytaj także: Mąż Magdaleny Majtyki przez lata działał za kamerą. Teraz jego słowa poruszyły tysiące ludzi Tekst aktualizowany na VUŻ i Historie 26.01.2025 r.
Dorastała u boku legendy Hollywood. W nowej książce Liza Minnelli przerywa milczenie. „Musiałam być jej lekarzem i psychologiem”
Dorastała w samym sercu Hollywood, ale życie u boku jednej z największych legend kina nie było bajką. W swojej nowej autobiografii „Kids, Wait Till You Hear This!” Liza Minnelli po raz pierwszy tak otwarcie opowiada o relacji z matką, Judy Garland. Gwiazda wspomina dzieciństwo pełne niepokoju, w którym jako nastolatka musiała stać się dla matki nie tylko córką, ale też opiekunką, lekarzem i psychologie
Dorastanie w cieniu wielkiej sławy rzadko bywa łatwe. W przypadku Lizy Minnelli było jeszcze trudniejsze, bo jej matką była jedna z największych ikon złotej ery Hollywood — Judy Garland. W swojej nowej autobiografii „Kids, Wait Till You Hear This!”, która miała premierę 10 marca, artystka po raz pierwszy tak szczerze opowiada o skomplikowanej relacji z legendarną gwiazdą i o dzieciństwie, które zbyt wcześnie zmusiło ją do dorosłości. Dzieciństwo w cieniu wielkiej sławy Liza Minnelli jest jedyną córką Judy Garland i słynnego reżysera Vincente Minnellego. Choć dorastała w świecie filmowych premier, czerwonych dywanów i hollywoodzkich przyjęć, rzeczywistość za kulisami była znacznie mniej glamour. Jak wspomina w książce, już jako dziecko zauważała, że jej mama miewa bardzo różne dni. Bywały takie, kiedy Judy Garland nie opuszczała swojego pokoju przez cały dzień. Wtedy młoda Liza musiała przejmować odpowiedzialność, która zdecydowanie nie powinna spoczywać na barkach nastolatki. — W wieku trzynastu lat byłam dla niej jednocześnie pielęgniarką, lekarzem, farmaceutką i psychologiem — wspomina Minnelli. Artystka opowiada, że wielokrotnie sama dzwoniła do lekarzy, tłumacząc, że jej matce skończyły się leki. „Jestem dzieckiem, proszę zrealizować receptę mojej mamy” — mówiła. Miłość, odpowiedzialność i trudne emocje Mimo trudnych doświadczeń Minnelli podkreśla, że zawsze starała się zrozumieć matkę. Wspomina, że doświadczenia z dzieciństwa nauczyły ją przede wszystkim cierpliwości oraz prawdziwego słuchania drugiego człowieka. — Zawsze zastanawiałam się, przez co przechodzi każdego dnia i jak się czuje — przyznaje. Choć ich relacja była skomplikowana, nie brakowało w niej również bliskości i poczucia humoru. Liza często podkreśla, że Judy Garland była niezwykle zabawną osobą, mimo trudnych doświadczeń, które spotkały ją w Hollywood. Moment, który wszystko zmienił Wspólny występ w słynnym londyńskim teatrze London Palladium okazał się dla młodej artystki przełomowym momentem. Miała wtedy 19 lat i coraz pewniej czuła się na scenie. W tym samym czasie jej matka stawała się coraz bardziej zdenerwowana i zazdrosna o córkę. W pewnej chwili Liza usłyszała, jak Garland szepcze do producenta, by „zabrał ją z jej piep*zonej sceny”. To doświadczenie uświadomiło Minnelli, że nawet obecność wielkiej gwiazdy nie może odbierać jej pewności siebie. — Była moją mamą. A potem nagle stawała się Judy Garland — wspominała później w rozmowie ze swoim przyjacielem, pianistą Michaelem Feinsteinem. Autobiografia pisana przez ponad dekadę Książka „Kids, Wait Till You Hear This!” powstawała przez ponad dziesięć lat. Minnelli stworzyła ją na podstawie długich rozmów i wywiadów ze swoim bliskim przyjacielem, pianistą Michaelem Feinsteinem. To właśnie on podkreśla, że Liza bardzo wcześnie musiała nauczyć się funkcjonować w trudnej rzeczywistości. — Dorastała w dysfunkcji, która zmusiła ją do bardzo szybkiego dorośnięcia — mówi Feinstein. Wspomina również, że podczas pracy nad ostatnim filmem Judy Garland to właśnie Liza codziennie pomagała matce wstać z łóżka, ubrać się i dotrzeć na plan. Jego zdaniem bez niej produkcja mogłaby w ogóle nie powstać. Zobacz też: Desperacko szukała miłości, pięć razy stawała na ślubnym kobiercu. Czwarty mąż zadał jej potężny cios Trudna relacja, która ukształtowała legendę Choć Judy Garland bywała wobec córki wymagająca, a czasem nawet surowa, Minnelli nie ukrywa, że łączyła je ogromna miłość. Z biegiem lat pojawił się jednak kolejny trudny element — zazdrość, kiedy talent Lizy zaczął błyszczeć równie mocno jak talent jej matki. Dziś artystka patrzy na te doświadczenia z większym dystansem. Przyznaje, że każdy ma swoją historię i rodzinne trudności. — Każdy ma problemy z matką. Nie tylko ja — mówi z charakterystycznym dla siebie poczuciem humoru. Autobiografia Lizy Minnelli jest więc nie tylko opowieścią o wielkim show-biznesie, ale przede wszystkim o skomplikowanej relacji matki i córki, która na zawsze ukształtowała jedną z największych gwiazd sceny i kina. Czytaj też: Judy Garland — najbardziej nieszczęśliwa gwiazda Hollywood. Jej życie było jak zbyt mocny koktajl Źródła: people.com, onet.pl
„Jesteśmy jednym krwiobiegiem w trzech ciałach”. Marta Wiśniewska z dziećmi w szczerej rozmowie
Z okazji urodzin Marty Wiśniewskiej wracamy do wyjątkowej rozmowy, której udzieliła magazynowi VIVA! wspólnie ze swoimi dziećmi – Fabienne i Xavierem. Tylko nam opowiedzieli o niezwykłej więzi, rodzinnych wartościach i życiu, w którym miłość, szczerość i taniec tworzą jeden rytm.
Marta, Fabienne i Xavier Wiśniewscy mówią o sobie, że są jak jeden krwiobieg w trzech ciałach. Łączy ich nie tylko rodzinna historia, ale też wspólne pasje, tatuaże i poczucie humoru, które pozwala im przechodzić przez trudne momenty. Z okazji urodzin Marty przypominamy ich szczery wywiad dla VIVA! z nr 10/2025 – rozmowę o sile, bliskości i patchworkowej rodzinie, w której najważniejsze jest zaufanie i bycie dla siebie nawzajem. Marta, Fabienne i Xavier Wiśniewscy: wywiad dla magazynu VIVA! Mówią, że mają syndrom dbania o siebie i o innych ludzi. Wiedzą, że wszystko mogą sobie powiedzieć. Bardzo lubią razem tańczyć i są jak jeden krwiobieg w trzech ciałach. Marta, Fabienne i Xavier Wiśniewscy opowiedzieli Katarzynie Piątkowskiej o miłości do siebie nawzajem, do tatuaży i o swojej wielkiej patchworkowej rodzinie. Nie da się ukryć, że jesteście fanami tatuaży. Xavier: Większość zaprojektowała moja siostra Fabka. Gdy na nie patrzę, odpalają mi się związane z nimi wspomnienia. Fabienne: Lubię je, bo sama je sobie zaprojektowałam. Mam nawet z mamą taki sam, są to dwie wróżki. Marta: One symbolizują mnie i moją córkę. Ten tatuaż jest dla mnie bardzo ważny. Podobnie jak ten z ością, nawiązujący do mojego performance’u „oŚĆ!”, który jest symbolem mojej transformacji. Xavier: Mam jeden taki sam jak Fabka, ale jeszcze nie mam wspólnego z mamą. Marta: Mam już wybrane na niego miejsce na ciele. To będzie fragment listu, który kiedyś do mnie napisałeś. Fabienne: Ciekawe, skąd pomysł? Marta: Od córuni. Fabienne: Też mam wytatuowany fragment tego, co Xavier do mnie napisał. – Łączą Was i więzy krwi, i tatuaże. Marta: Między naszą trójką jest wyjątkowa więź. Prowadzimy rozmowy i zabawne, i trudne. Opowiadamy sobie o tym, co nas dotyka i cieszy. Oni są powiernikami moich największych sekretów, ale rozmówcami są wymagającymi. – A recenzentami? Fabienne: Szczerość jest podstawą dobrych relacji. – Gdybyście swoją oceną mieli sprawić mamie przykrość? Xavier: Byłoby to trudne, ale ważne, bo prawdziwe. Marta: Pewnie nie powiedzieliby wprost… Xavier: Przecież nie chodzi o to, żeby nasza ocena kogoś zabolała. Można powiedzieć to, co się myśli, w sposób, który nie zrani drugiej osoby. Fabienne: Nikt nie chce usłyszeć nieszczerej opinii. Xavier: Chodzi o to, by recenzja była pełna, a żeby tak było, musimy dostrzec to, co dobre, i to, co złe. Marta: Mój performance „oŚĆ!” zrobił na was wrażenie? Dopytuję, bo on jest dla mnie bardzo ważny. Zapraszam widzów i słuchaczy do swojego świata dźwięków i ruchu. To jest coś zupełnie innego, niż robiłam do tej pory, coś, co pozwoliło mi zajrzeć do miejsca, które jest dla mnie bolesne. Chciałam z powrotem znaleźć swoją siłę… – Wciąż boli Cię to, co się stało w Sopocie w 2005 roku, kiedy z piosenką „Ev’ry Night” walczyłaś o Bursztynowego Słowika? Nieudany występ na wiele lat przekreślił Twoją wokalną karierę. Marta: Ostatnio rozmawiałam o tym z Małgorzatą Haduch, która wyreżyserowała „oŚĆ!”. Porażki są rysami, które wzbogacają człowieka. Kształtują osobowość i pogląd na wiele sytuacji. Są dopełnieniem. Bez rzeczy, które przeżyłam, nie miałabym aż tyle do powiedzenia. Nie chciałabym, żeby mi to odebrano, bo to jest część mnie. Dzięki nim nauczyłam się zachowywać dystans i muszę powiedzieć, że lubię to w sobie. Fabienne: Bez tej sytuacji z Sopotu nie byłabyś dzisiaj tym, kim jesteś. Xavier: Dla mnie najważniejszą nauką z tego jest, że nigdy nie można się poddawać. Marta: Jak mogłabym się poddać? Miałam was. I choć było mi naprawdę ciężko, nie miałam odwagi wcisnąć czerwonego guzika z napisem „Ucieczka”. Wybrałam niebieski z napisem „Jesteś matką, masz dwoje dzieci, musisz się nimi zająć”. Potraktowałam tamto wydarzenie jako niefortunny wypadek przy pracy, nie do końca z mojej winy. Xavier: Oczywiście nie pamiętam tego, bo byłem wtedy bardzo mały. Ludzie jednak ciągle o nim przypominają, bo przecież fajnie jest komuś dopiec. Dla mnie mama jest siłaczką. Nie znam zbyt wielu takich osób. Przetrwała i dalej robi swoje. Marta: Po tych wszystkich perypetiach miałam w sobie coś, co nazywam „głodem głosowym”. Niedosyt. Dopiero ten performance, który jest zrobiony na głos i ciało, pozwolił mi go zaspokoić. To jest moment, kiedy wydaję z siebie różne dźwięki, nieoczywiste – coś jak rura, gongi, skrzypce, odwrotność głosu, która nie jest ciszą, ale głosem, który człowiek zasysa do środka. Zaprosiłam ludzi do swojego świata, a oni chcieli mnie wysłuchać. Po jednym z tych występów podeszła do mnie dziewczyna i powiedziała, że dźwiękami opowiedziałam też połowę jej życia. Bardzo mi to wszystko zrobiło dobrze dla głosu, dla ciała i dla głowy. Xavier: Zobaczyliśmy mamę jeszcze w trakcie prób. Było to mocne przeżycie, widzieć ją w takiej odsłonie. – Podobało Wam się? Fabienne: Było to coś innego, nowego, frywolnego. Mama w końcu dała sobie przestrzeń, by zrobić coś po swojemu, na swoich zasadach. Marta: Naszym najsłodszym recenzentem jest babcia, moja mama, której podoba się wszystko, co robimy. – Rodzice wspierali Cię w wychowaniu dzieci? Marta: Rodzice i siostra zawsze mi pomagali. Po rozwodzie z Michałem dali mi wielkie wsparcie. Nieoceniona jest ich pomoc przy wychowaniu Xaviera i Fabienne. Bez rodziny byłoby mi bardzo ciężko. Fabienne i Xavier zawsze wiedzieli, że niezależnie od tego, czym się zajmuję i jak bardzo jestem zajęta, dla nich jestem zawsze. Ale po drodze do mnie zawsze stał dziadek, mój tata. Fabienne: Dziadek przekazał nam wartości, którymi kierujemy się do dziś. Razem z babcią mieli wpływ na to, jakimi ludźmi jesteśmy teraz. Xavier: Dziadek był z nami 24 godziny na dobę, siedem dni w tygodniu. Babcia przyjeżdżała na weekendy i otulała nas bezwarunkowym ciepłem. Marta: Dziadkowie obdarzyli ich dojrzałą, wyważoną miłością. Nie zapominajmy w tym wszystkim o Michale. On był trochę obok, ale dla dzieci bardzo blisko. Xavier: „Czerwony” zawsze powtarza, że rodzina jest świętością. Fabienne: Tata stworzył nam przepiękny dom pełen dzieci, w którym było dużo miejsca do zabawy, śmiechu i dbania o siebie nawzajem. Jego dom był naszym prywatnym placem zabaw. Czytaj też: „Nie miałam odwagi wcisnąć czerwonego guzika”. Marta Wiśniewska wraca do porażki w Sopocie, która zmieniła wszystko – Zdarza się, że po rozstaniu każdy z rodziców próbuje przekabacić dzieci na swoją stronę. Marta: Życie jest lepsze, gdy się umie odpuścić. Jeśli masz w sobie negatywne uczucia względem osoby, z którą już nie jesteś, one uderzają w ciebie, nie w nią. Nie potrzebuję tego. Nawet nie wiem, czy po rozstaniu jakoś specjalnie musiałam nad tym popracować, żeby dojść do takich wniosków. Po prostu w momencie, w którym opadły emocje związane z rozwodem, i to z takim w blasku fleszy, zrozumiałam, że najważniejsze jest dobro moich dzieci. Nie chciałam pozwolić, żeby je coś w życiu ominęło. Ludzie znający swoją wartość umieją to zrobić bez uszczerbku na własnym ego. Polecam. Xavier: Żeby dojść do takiego etapu, na jakim jesteśmy, czyli kiedy tworzymy naprawdę zgraną ekipę, droga wiodła przez góry i doliny. Jeśli chodzi o Fabkę… jeszcze cztery lata temu nasza relacja wyglądała zupełnie inaczej. Jesteśmy z dwóch różnych światów, ale dzisiaj krążymy po tej samej orbicie. Dojrzeliśmy. Przestaliśmy się na siebie wkurzać, a zaczęliśmy być dla siebie. Fabienne: Xavier jest dla mnie osobą, przy której czuję się najbardziej komfortowo. – Między Wami jest nieduża różnica wieku. Czujecie się czasem jak bliźnięta? Fabienne i Xavier (chórem): Trochę tak! Fabienne: Nie znamy świata bez siebie. Xavier: Często nam się zdarza, że na pewne rzeczy reagujemy tak samo albo mówimy dokładnie to samo. – Spędzacie ze sobą mnóstwo czasu? Xavier: Dziewczyny więcej, bo razem mieszkają. – Xavier, nie zazdrościłeś mamie i Fabienne, że razem wzięły udział w programie „Azja Express”? Xavier: Gdy tylko usłyszałem o tej propozycji, pomyślałem, że przed nimi fantastyczna przygoda. Marta: Na szczęście produkcja programu zadzwoniła z konkretną propozycją. Potrzebowali matki i córki. Gdybym musiała wybrać, z którym dzieckiem pojadę do Azji, nie potrafiłabym wybrać, a najpewniej kazałabym im jechać we dwoje. Fabienne: Gdybyśmy mogli być tam we trójkę, byłoby idealnie. Może udałoby nam się przegonić nawet Jaśka z Józkiem. Xavier: Fabka niedługo będzie brała udział w studenckim projekcie – jedzie autostopem do Grecji. Chciała, żebym wybrał się z nią. Lubię ryzyko i trochę szaleństwa, ale muszę mieć miejsce, gdzie się wygodnie wyśpię. Zostanę na trybunach i będę kibicował. – Fabienne jest bardziej szalona? Xavier: Jest człowiekiem z dżungli. Dlatego cieszę się, że one mają swoje przygody, a ja swoje. – Za to razem tańczycie. Marta: Każdy z nas jest odrębną jednostką i ma swoje życie, a dzieci nie usłyszą ode mnie, że czegoś nie mogą albo że coś muszą. Tak się jednak złożyło, że wszyscy lubimy tańczyć, dlatego razem prowadzimy szkoły tańca. Powoli oddaję im pałeczkę, choć prowadzę zajęcia i czynnie uczestniczę w życiu Mandaryna Dance Studio. Wiesz, że nie pamiętam swojego życia bez tańca? Tańczę i śpiewam od siódmego roku życia. – Dla Was było oczywiste, że też będziecie tańczyć? Xavier: Fabka została zmuszona (śmiech). Fabienne: Nie zostałam zapisana na żadne inne zajęcia, więc nie miałam możliwości spróbowania czegoś innego. Ale nie robię tego pod przymusem, taniec stał się częścią mnie. Xavier: Taniec jest dla mnie bezpieczną przestrzenią, w której na chwilę mogę głową przenieść się w zupełnie inne miejsce. Albo mnie uspokoi, albo mnie wkurzy, albo mnie uszczęśliwi. W tańcu emocje są bardziej widoczne i bardziej dla mnie zrozumiałe. – Próbowaliście robić coś w oderwaniu od rodziców? Coś totalnie innego? Xavier: Kiedyś chciałem być piłkarzem. Dość poważnie do tego podchodziłem. Zrezygnowałem po sześciu latach intensywnych treningów. Żeby nie siedzieć w domu i się nie zasiedzieć, po prostu zacząłem tańczyć. Akurat dziewczyny potrzebowały jeszcze jednej osoby do miniformacji na zawody. Fabienne: Lubię rysować… ale wolę tańczyć. Xavier: Ona maluje, projektuje ciuchy, tworzy fantastyczne okładki, plakaty. Marta: Jest autorką mojej okładki do singla i plakatu do performance’u. Chyba jest najskromniejsza z naszej trójki i nie potrafi się chwalić. – Widzę, że Was ma od tego (śmiech). Jak Wam się udało stworzyć taką przyjacielską relację? Marta: Nigdy się nad tym nie zastanawiałam i nigdy nie starałam się z premedytacją wpłynąć na moje dzieci, bo sobie wymyśliłam, że musimy być przyjaciółmi. Tak się wydarzyło. Nasza relacja opiera się na rozmowie, szczerości i zgodzie na to, że każdy z nas ma swoją przestrzeń i może być sobą. Jestem słaba w tym, żeby mówić ludziom, jak mają żyć i co mają robić. I w ogóle tego nie chcę. Dlatego nigdy nie zaglądałam Fabienne i Xavierowi do pokoi, nie wtrącałam się w to, co robią. Jestem osobą, która im kibicuje i jest z nich piekielnie dumna. Xavier: Kluczem do dobrej relacji jest zaufanie do tego, co robimy. Mama dawała nam przyzwolenie na popełnianie błędów. Nigdy nie stosowała wobec nas żadnych kar, nie było krzyków ani awantur. – Może nie dawaliście jej powodów? Xavier: Faktycznie, nigdy nie chcieliśmy nadwyrężyć zaufania, którym nas obdarzyła. Oczywiście nie jesteśmy święci. Zdarzały się sytuacje, kiedy przeginaliśmy, ale mama zawsze dawała nam poczucie, że niezależnie od tego, jak narozrabiamy, będzie z nami zawsze. Mieliśmy i mamy to szczęście, że nie czuliśmy napięcia, że nie możemy się potknąć. Możemy. Ale byliśmy raczej grzeczni. Fabienne: My z Xavierem też mamy potrzebę opiekowania się swoimi rodzicami. – Ciężki kawałek chleba dla młodych ludzi. Xavier: Nie rozpatrujemy tego w kategoriach ciężkie–łatwe. Tacy jesteśmy, tak funkcjonujemy i tak lubimy żyć. Fabienne: Jesteśmy osobami, które chcą, żeby zawsze było dobrze. Mamy syndrom dbania o ludzi wokół nas. Według mnie to dobra cecha. Mamy dość dużą rodzinę i nie rozgraniczamy, że osobno jest rodzina mamy, a osobno rodzina taty. – Gdy rodzice się rozstali, mieliście niedosyt obecności któregoś z nich? Fabienne: Nie pamiętam momentu, w którym rodzice byli razem, więc dla mnie ta sytuacja, że mama mieszka oddzielnie od taty, była zupełnie normalna. Mieszkaliśmy z mamą, ale zawsze cieszyliśmy się na wyjazdy do taty, bo u niego było dużo dzieci do rozrabiania i wygłupów. Nie mieliśmy go przy sobie na co dzień, ale zawsze przy nas był. – Nie znacie też innej opcji niż życie na świeczniku, w blasku fleszy. Już zanim się urodziliście, było o Was głośno. Xavier: Nas nigdy nie ciągnęło, żeby na tym świeczniku być, ale jest to od nas niezależne. Stało się więc normalnością. Gdy zacząłem się zajmować muzyką, miałem dylemat, czy odciąć się od rodziców, czy nie. Wiadomo, że zawsze będę do nich porównywany, ale muszę spróbować zbudować własną tożsamość. Tak, by być Xavierem, a nie tylko synem Mandaryny i Michała Wiśniewskich. Tak czy inaczej, nie mamy wpływu na to, co powiedzą o nas inni ludzie. Powiedzą, co będą chcieli, w takich czasach żyjemy. Ważne jest, żebyśmy wiedzieli, co chcemy robić, i po prostu to robili. Czytaj też: Fabienne i Xavier Wiśniewscy bez tajemnic. Co naprawdę myślą o rozwodzie rodziców i byciu „na świeczniku”? – Za znanym nazwiskiem idzie więcej oczekiwań, wymagań i kłopotów? Fabienne: Każdy chce zapisywać swój zeszyt własnymi myślami. Być niezależną jednostką. Tak po prostu jest. I tak jak powiedział Xavier, każdy musi znaleźć swoją drogę, swoją tożsamość i swoje ja, choć nie da się odciąć od rodziców, rodziny, historii. Trzeba w tym wszystkim się poukładać. Ciężej jest robić swoje rzeczy, bo ma się nad sobą ludzi, którzy osiągnęli sukces. Xavier: Oczekiwania są duże. Większe, niż gdybyśmy zaczynali jako dzieci osoby z innej branży. Fabienne: Miałam z tego powodu kłopoty w szkole. To jest ten moment, kiedy nadwyrężyłam zaufanie rodziców. W liceum było mi ciężko. Ludzie wyzywali mnie nie tylko za rodziców, ale… po prostu za wszystko. Nie wiedziałam, jak sobie z tym radzić, chowałam się więc pod łóżkiem i czekałam, aż minie czas lekcji. Po prostu udawałam, że chodzę do szkoły. – Nikomu nie powiedziałaś, co się dzieje? Fabienne: Nie chciałam obarczać bliskich swoimi kłopotami. Ciężko mi było przyjść i powiedzieć, że mam problemy w szkole. – Z nienawiścią trudno sobie poradzić. Fabienne: Nienawiść jest czymś, co tłamsi drugiego człowieka, sprawia, że staje się bardzo mały, odbiera ludziom pewność siebie, poczucie własnej wartości. Myślę, że nie ma człowieka, dla którego jest to łatwe. – Kiedy zauważyliście, że coś złego się dzieje? Xavier: Fabka jako nastolatka była buntowniczką. Nie dawała jakichś wyjątkowych sygnałów, że dzieje się coś niedobrego. Niestety bardzo dobrze się ukrywała. Do momentu, aż wszystko wybuchło. Marta: Jestem matką walczącą. Gdy wyszło na jaw, co się dzieje, chciałam bardzo mocno potrząsnąć ludźmi, nie tylko tymi, którzy byli sprawcami cierpienia mojej córki, ale też tymi, którzy tą szkołą zarządzali. Jedyną sensowną decyzją było zabranie stamtąd Fabienne. Fabienne: Na szczęście udało mi się zmienić szkołę. W nowej czułam się bezpiecznie, otaczali mnie ludzie, którzy dawali mi komfort samego bycia. Nie mogłam sobie wymarzyć piękniejszego miejsca do nauki i rozwoju. – Odpowiedzcie bez zastanowienia, co myślicie o mamie? Xavier: Że ma wielką siłę i jest wolnym ptakiem. Fabienne: Jest prawdziwa. Xavier: I jeszcze, że jest klonem Fabienne. A raczej Fabienne jest jej klonem. Wystarczy pobyć z nimi przez godzinę, żeby to zauważyć. Marta: A ja tylko dodam, że w naszej potrójnej relacji fajne jest to, że się uzupełniamy. Każdy z nas ma w sobie dużo szaleństwa i poczucia humoru. Mamy naprawdę abstrakcyjny dowcip. Dzięki temu wszystko się skleja. Jesteśmy jednym krwiobiegiem zlokalizowanym w trzech ciałach. I tyle. Nie da się tego rozdzielić.
Nastoletnia córka Van der Beeka przerwała milczenie. Jej wyznanie wzrusza do łez
Nagranie 9-letniej córki Jamesa Van Der Beeka poruszyło tysiące internautów. Emilia opowiedziała w nim o tęsknocie za zmarłym ojcem i o tym, jak codziennie z nim rozmawia. Dziewczynka dzieli się również swoim sposobem radzenia sobie z żałobą i podkreśla, jak ważne jest pielęgnowanie pamięci o bliskich.
9-letnia córka Jamesa Van Der Beeka opublikowała poruszające nagranie, które wzruszyło tysiące internautów. Emilia opowiada w nim o tęsknocie za zmarłym ojcem i o tym, jak radzi sobie z żałobą. Dziewczynka wyznała, że każdego dnia rozmawia z tatą i wierzy, że choć go nie słyszy, on wciąż jej słucha. Córka Jamesa Van Der Beeka nagrała poruszające wideo Emilia, córka Jamesa Van Der Beeka, nagrała wyjątkowe wideo, w którym opowiedziała o swoich uczuciach po śmierci ojca. Nagranie zostało udostępnione na Instagramie przez Kimberly Van Der Beek – wdowę po aktorze znanym z serialu „Jezioro marzeń”. W nagraniu dziewczynka zwraca się bezpośrednio do widzów i dzieli się tym, jak przeżywa żałobę po śmierci taty. Podkreśla, że bardzo ważne jest pozwolenie sobie na emocje oraz rozmowa z bliską osobą, nawet jeśli już jej z nami nie ma. Emilia zaczyna swoje przesłanie od prostych, ale niezwykle poruszających słów. Wyjaśnia, że jej tata już nie żyje, ale mimo to wciąż czuje z nim więź. Według dziewczynki najważniejsze jest to, aby nie tłumić emocji i mówić o swoich uczuciach. ZOBACZ TEŻ: TYLKO W VIVIE! Mąż Ewy Gawryluk wspomina pierwsze spotkanie z jej córką. "To było bardzo stresujące" „Rozmawiam z tatą codziennie”. Słowa 9-letniej Emilii Najbardziej poruszający fragment nagrania dotyczy codziennych rozmów, które Emilia prowadzi ze swoim zmarłym ojcem. Dziewczynka wyznała, że każdego dnia zaczyna je w podobny sposób. „Cześć, tato. Tęsknię za tobą i kocham cię bardzo, nigdy nie przestanę cię kochać”. Następnie opowiada mu o swoim dniu i o tym, jak się czuje. Jak podkreśla, choć sama nie słyszy odpowiedzi, wierzy, że jej ojciec ją słyszy. W nagraniu Emilia zaznacza również, że gdy ktoś bardzo tęskni za bliską osobą, może płakać i pozwolić sobie na emocje. Według dziewczynki jest to ważna część przeżywania żałoby. Córka Jamesa Van Der Beeka mówi także o pamięci o bliskich. Jej zdaniem osoby, które odchodzą, wciąż są obecne w sercu tych, którzy je kochają. Nagranie opublikowane na Instagramie obejrzały miliony Wideo zostało opublikowane 8 marca na Instagramie Kimberly Van Der Beek. Materiał szybko zaczął zdobywać ogromną popularność wśród internautów. Nagranie z udziałem córki Jamesa Van Der Beeka obejrzano już ponad 5 mln razy. Wiele osób podkreśla, że słowa dziewczynki są niezwykle poruszające i pokazują, jak dzieci potrafią mówić o uczuciach w prosty i szczery sposób. CZYTAJ TEŻ: Natalia Niemen wprost o błędach przeszłości. „Zrobiłam dużo paskudnych rzeczy moim synom" W nagraniu Emilia mówi również o tym, że wierzy, iż jej tata znajduje się w dobrym miejscu. Według dziewczynki jest on „w niebie, ponad chmurami, z Bogiem i Panem Jezusem”. Dziewczynka zachowała także pamiątkę po ojcu – jego kapelusz. Jak mówi, kapelusz „pachnie jak on”, co jest dla niej ważnym wspomnieniem. James Van Der Beek pozostawił sześcioro dzieci James Van Der Beek zmarł 11 lutego na raka jelita grubego. Ostatnie dni życia aktor spędził w hospicjum. Wraz z żoną Kimberly doczekał się sześciorga dzieci. Są to: Olivia, Joshua, Annabel, Gwendolyn, Jeremiah oraz Emilia. To właśnie najmłodsza córka aktora zdecydowała się podzielić swoim przesłaniem o miłości, tęsknocie i pamięci o bliskiej osobie. Jej nagranie pokazuje, jak silna była więź między dziewczynką a ojcem. Słowa, które wypowiedziała w wideo, stały się dla wielu osób symbolem dziecięcej szczerości i ogromnej miłości do rodzica, którego już nie ma. Źródło: Plejada, Facebook
TYLKO W VIVIE! Mąż Ewy Gawryluk wspomina pierwsze spotkanie z jej córką. "To było bardzo stresujące"
Choć różnią się niemal we wszystkim, stworzyli związek oparty na szczerości i wzajemnym wsparciu. W rozmowie zdradzają, jak wygląda ich codzienność i który moment w relacji był dla nich prawdziwym sprawdzianem.
Ewa Gawryluk i jej mąż Piotr Domaniecki w szczerej rozmowie opowiadają o tym, jak naprawdę wygląda ich związek. Aktorka przyznaje, że są jak ogień i woda, ale właśnie dzięki temu świetnie się uzupełniają. W wywiadzie dla magazynu "Viva!", który przeprowadziła Katarzyna Piątkowska, wracają też do ważnego momentu w swojej relacji – pierwszego spotkania Piotra z córką aktorki, Marysią. Ewa i Piotr o ważnym etapie swojego związku. Chodziło o jej córkę. Wywiad VIVA! [...] – Jesteście jak ogień i woda? Piotr: Różnimy się w wielu sprawach. Nawet inne rzeczy lubimy oglądać. Ja kocham stare filmy, Ewa woli „Bridgertonów”. Ewa: Jestem małomówna, w przeciwieństwie do Piotrka (śmiech). Sama słyszysz. Potrafi mówić bez przerwy. Mnie czasem wystarczą dwa zdania i już mam załatwioną sprawę. Za to Piotr… ma zawsze dużo do powiedzenia. Gdy w nocy wracam ze spektaklu, zawsze na mnie czeka. I gdy ja marzę o przyłożeniu głowy do poduszki, on zaczyna swoją serię pytań. Czasem mnie to wkurza, bo jestem zmęczona i wszystko zdążyłam mu opowiedzieć przez telefon. – To nieduży koszt za bezwarunkową miłość. Ewa: To prawda. Ale czasem wolałabym, żeby pomilczał (śmiech). Nie mówi tylko wtedy, gdy ogląda mecz. Piotr: Byłem trenerem bramkarzy w Legii, a piłka to moja pasja. – A Ewy? Ewa: Na początku znajomości, kiedy chciałam się podlizać, oglądałam razem z nim. Ale przestałam (śmiech). Piotr: Za to ja nie oglądam polskich seriali. I nie będę oglądał, dopóki moja żona nie będzie w nich więcej grała (śmiech). Ewa: Wiesz, Piotr jest trenerem z prawdziwego zdarzenia. Coachem. I dla zawodników, i dla mnie. Piotr: Bywam bardzo zasadniczy i wymagający. Ewa: Ale jesteś sprawiedliwy i dlatego dzieciaki cię uwielbiają. Piotr ma talent pedagogiczny. – Wykorzystał to podczas pierwszego spotkania z Twoją córką Marysią? Piotr: To było dla mnie bardzo stresujące spotkanie. Marysia ma przecież prawo do własnego osądu całej sytuacji. Nie miałem wpływu na to, co myśli o nowym związku swojej mamy, mogłem się tylko postarać, żeby wypaść jak najlepiej. Mogę powiedzieć, że się lubimy. Ewa: Marysia wyprowadziła się z domu, jak miała 18 lat, bo chciała mieszkać sama. Od wielu lat jest samodzielna. Gdy pojawia się nowy partner jednego z rodziców… to nigdy nie jest proste. Ale gdy dziecko jest dorosłe, prowadzi własne życie, chyba jest trochę łatwiej. Niestety rzadko się widujemy, bo mnie nie ma w weekendy, a w tygodniu każdy ma swoje sprawy, pracę, życie. [...] SPRAWDŹ: Nie zakochał się w aktorce. W Ewie Gawryluk zobaczył coś znacznie ważniejszego. Dziś są małżeństwem Cała rozmowa do przeczytania w nowej VIVIE!. Magazyn dostępny w punktach sprzedaży od czwartku, 12 marca.
Natalia Niemen wprost o błędach przeszłości. „Zrobiłam dużo paskudnych rzeczy moim synom"
Za znanym nazwiskiem kryje się historia, o której przez lata mało kto wiedział. Natalia Niemen zdecydowała się na niezwykle szczere wyznanie dotyczące macierzyństwa i życia w religijnej społeczności. Artystka opowiedziała o zasadach, które budziły w niej ogromny sprzeciw i o błędach, które długo nosiła w sobie.
Natalia Niemen rzadko decyduje się na aż tak osobiste wyznania. Tym razem jednak córka legendarnego Czesława Niemena zaskoczyła szczerością. W najnowszym wywiadzie opowiedziała o trudnych momentach swojego życia rodzinnego, o presji, z jaką mierzyła się przez lata, a także o zasadach religijnych, które odcisnęły bolesne piętno na jej macierzyństwie. „Zrobiłam dużo paskudnych rzeczy moim synom”. Szczere wyznanie Natalii Niemen Natalia Niemen od początku kariery funkcjonuje w cieniu wielkiego nazwiska. Bycie córką jednego z najwybitniejszych polskich artystów przyniosło jej rozpoznawalność, ale także ogromną presję. Artystka spełnia się jako wokalistka i malarka, jednak jej życie prywatne nie zawsze układało się łatwo. W przeszłości otwarcie mówiła o zmaganiach z problemami. Rok 2024 przyniósł kolejną dużą zmianę. Rozwód z muzykiem Mateuszem Otrembą, wyznawcą baptyzmu. Para była razem przez lata i doczekała się trójki dzieci: synów Bronisława i Wincentego oraz córki Danuty. W rozmowie z Wiktorem Słojkowskim Natalia Niemen zdecydowała się na bardzo osobiste wyznanie dotyczące macierzyństwa. Nie ukrywa, że ma sobie wiele do zarzucenia jako matka. „Ja zrobiłam bardzo dużo paskudnych rzeczy moim synom. Ale naprawiłam to. [...] Byłam niestabilną emocjonalnie matką. [...] Denerwowałam się na nich bez sensu. Jakie ja miałam z tego tytułu poczucie winy... To jest straszne, bo robisz coś, czego nie chcesz, nie potrafisz i wiesz, że nie wolno ci tego robić, że nie możesz", wyznała w rozmowie z dziennikarzem serwisu Kozaczek.pl. To wyznanie poruszyło wielu słuchaczy, bo Natalia Niemen bez upiększeń opisała emocje, które były dla niej bardzo bolesne. CZYTAJ TEŻ: Tomasz Stockinger wspomniał o mrocznej przeszłości. Do dziś nie może sobie wybaczyć. „To jest głęboka rana. Mam poczucie wielkiego błędu" Religia, która wpłynęła na macierzyństwo Natalii Niemen W wywiadzie pojawił się również temat religii, która przez lata była ważnym elementem jej życia rodzinnego. Natalia Niemen funkcjonowała w środowisku baptystów za sprawą byłego męża. Jak opowiedziała, niektóre zasady obowiązujące w tej społeczności były dla niej bardzo trudne do zaakceptowania. Szczególnie chodziło o przekonanie, że dzieci należy karać fizycznie. Artystka wyznała, że w środowisku, w którym przebywała, panowało przekonanie, iż brak kar cielesnych sprawi, że dzieci „nie nauczą się posłuszeństwa”. „Baptyści uważają, że trzeba bić małe dzieci za karę. Bo jak ich nie bijesz, to się nie nauczą", mówiła. „Bardzo trudno było mi wcielić te zasady w życie. Moja szwagierka, żona brata mojego ówczesnego męża, nawet obraziła się na mnie, że nie chcę bić dzieci. Mój syn miał 2 lata, ona się mnie pyta na zasadzie takiego sprawdzenia, czy wszystko jest u mnie ok z chrześcijaństwem: "A ty już dajesz mu rózgą?". Bo to rózga jest", kontynuowała. „W jakiejś tam Księdze Salomona jest napisane o tym rzekomym biciu dzieci, mniej więcej to brzmi tak: "Karać syna swego rózgą, gdyż tam... Ciało może będzie bolało, ale duszę jego od piekła uchronisz". I oni wzięli to sobie literalnie. Ja byłam uczona przez rodzinę mojego męża, że musi być taka cienka witka. [...] Dlaczego? Bo ręka jest od kochania, ręka nie jest od bicia, ale witka to nie jest już ręka", dodała. Na koniec przyznała wprost: „Kiedy pozwalasz sobie na skarcenie dziecka tą rózgą, to doprowadzasz go do momentu, gdzie rodzi się wstyd. Musisz obnażyć miejsca intymne. Pupa dziecka jest miejscem intymnym. Wplątujesz to w sacrum Boga, że Bóg tak chce. Czujesz tak naprawdę władzę. Ci ludzie wierzą, że naprawdę dobrze wychowują dzieci", skwitowała. Źródło: Kozaczek.pl. CZYTAJ RÓWNIEŻ: Odszedł z „Dzień Dobry TVN", teraz ujawnił kulisy. Stockinger nie gryzł się w język. Mało kto o tym wiedział
Nie poszła w ślady ojca, ale też podbiła świat. Córka Juliusza Machulskiego robi karierę w Paryżu i zachwyca talentem
Juliusz Machulski to legenda polskiego kina, ale niewiele osób wie, że jego córka także robi międzynarodową karierę. Maria Machulska wybrała własną drogę i dziś współpracuje z największymi światowymi redakcjami i markami.
Juliusz Machulski zdobył ogólnokrajową sławę jako reżyser filmów takich jak „Kiler”, „Vabank” czy „Kingsajz”. Mało kto wie, że jego córka, Maria Machulska, również odnosi ogromne sukcesy. Chociaż wybrała inną karierę niż jej ojciec, udało im się nawet razem współpracować przy dwóch projektach. Mimo dzielących ich kilometrów, ich relacja wydaje się być naprawdę wyjątkowa. Jak wygląda życie Marii Machulskiej? Kim jest Maria Machulska? Chociaż Maria Machulska-Le Méné jest córką Ewy Machulskiej z jej poprzedniego małżeństwa, Juliusz Machulski zawsze traktował ją jako swoją biologiczną córkę. Artystka traktuje go tak samo i traktuje go jako swojego tatę. Chociaż oboje nie często opowiadają o szczegółach swojego życia prywatnego, reżyser zdecydował się przybliżyć, jakie łączą ich relacje. „Jest piękna, inteligentna i zdolna. [...] Po skończeniu grafiki wydawniczej na ASP w Warszawie pojechała na stypendium do Paryża. Chodziła po wydawnictwach z teczką. Patrzyli zdziwieni, bo tak się nie robi, nie przychodzi się z ulicy, trzeba umówić się na spotkanie, ale kiedy zobaczyli jej prace, postanowili zrobić wyjątek i ją zatrudnili. To bardzo delikatny człowiek, ale w sprawach zawodowych jest twarda i wie, czego chce” opowiadał Juliusz Machulski w wywiadzie z „Twoim Stylem”. Okazuje się, że chwalił córkę niebezpodstawnie. Maria Machulska ma na swoim koncie współpracę z takimi klientami jak Time Magazine, Washington Post, LA Times czy jedna z największych linii francuskich supermarketów, Monoprix. Córka reżysera współpracowała także z własnym ojcem. To ona jest autorką ilustracji w jego książce „Hitman”, zaprojektowała również okładkę do pierwszej powieści kryminalnej legendy polskiego kina zatytułowanej „Wisząca Małpa”. Pracę z ojcem wspomniała ostatnio w rozmowie z Dzień dobry TVN: „Praca z Julkiem? Jest bardzo wymagający, ale rozumiemy się i bardzo mi ufa. Pierwsza książka to były ilustracje do „Hitmana”, do jego wspomnień. Dzięki temu pierwszy raz próbowałam moich sił jako ilustratorka. Dzięki temu zdałam sobie sprawę, że chciałabym, żeby to był mój zawód” wyznała. ZOBACZ TEŻ: Jest jedną z najważniejszych kobiet w życiu Andrzeja Krzywego. To dla niej gwiazdor De Mono podjął ważną decyzję Juliusz Machulski, Ewa Machulska, Maria Machulska, XX Festiwal Polskich Filmów Fabularnych, Gdynia, 1995 rok Maria Machulska: córka Juliusza Machulskiego. Tak wyglądają ich relacje Maria Machulska przybliżyła także, jak wyglądało jej dzieciństwo. Wspomniała, że byli dla niej bardzo wyrozumiali. „Moi rodzice są bardzo wymagający w stosunku do wszystkich. Ale mimo wszystko miałam przestrzeń na błędy w młodości. Ja czułam, że czekali, aż to przejdzie” mówiła. Wyznała, że z rodzicami już od najmłodszych lat wiązała ją naprawdę wyjątkowa relacja: „Z dumą mogę powiedzieć, że moi rodzice do 14-15 roku życia byli moimi przyjaciółmi. Byli bardziej interesujący niż moi koledzy z klasy, bo potrafiłam nie pójść do szkoły, żeby pójść z nimi do kina. Wieczorem szliśmy do teatru, zawsze jak chciałam wiedzieć, co w trawie piszczy, to oni byli super bodźcem”. Juliusz Machulski z żoną Ewą na premierze "Volty" Dodała również, że w młodości ukrywała fakt, że jest córką znanego reżysera i scenarzysty. „Nie chwaliłam się tym i poznając ludzi, robiłam wszystko, żeby nie podawać nazwiska. Robiłam wszystko, żeby pozostać anonimowa”, wyznała. Bardzo chciała samodzielnie zapracować na swoją przyszłość. W tym celu zamieszkała z dala od rodziny i osiedliła się we Francji. Pierwsze mieszkanie pomógł znaleźć jej ojciec: „Mój przyjaciel, francuski producent, z którym robiłem „VIP” i „Szwadron”, miał w Paryżu studio do wynajęcia. Zadzwoniłem do niego: „Eric, szukam dla córki mieszkania”. Akurat się zwolniło. Marysia tam zamieszkała z pieskiem” mówił „Twojemu Stylowi”. Maria Machulska: życie prywatne, rodzina, mąż Chociaż Maria Machulska bardzo chętnie dzieli się informacjami na temat swoich projektów, znacznie rzadziej opowiada o swoim życiu prywatnym. Wiadomo, że w 2008 r. wyprowadziła się z kraju i obecnie mieszka we Francji, gdzie również pracuje. Tam również założyła rodzinę. „Któregoś wieczoru poszła z nim [psem — przyp. red.] na spacer, podeszła do niej grupa chłopaków. Zaczęli rozmawiać. Któryś z nich miał psa tej samej rasy. A jeden stał z boku i tylko na nią patrzył. Okazało się, że mieszka piętro wyżej. Zakochał się na zabój. Po tygodniu powiedział: „Ty będziesz moją żoną”, co trochę ją wystraszyło, ale Arnaud dopiął swego. Dwa lata później ślub odbył w średniowiecznym kościołku w Bretanii nad brzegiem Atlantyku” mówił Juliusz Machulski. Córka znanego reżysera doczekała się z partnerem dzieci. Kilkukrotnie podzieliła się zdjęciami swoich pociech, w tym zabawną fotografią, którą wstawiła z okazji dnia matki. Nie zapomniała podzielić się zdjęciami także czworonożnego członka rodziny, Russella Terriera o imieniu Kuma. Łatwo zauważyć także, że artystka bardzo lubuje się w podróżach! Chociaż na co dzień mieszka w Paryżu, często odwiedza malowniczą francuską Bretanię, a także Hiszpanię czy Stany Zjednoczone. Na mapie podróży nie zabrakło także Polski. W jednej z publikacji napisała „Zabawnie jest znów pracować u moich rodziców po 14 latach mieszkania we Francji” i podzieliła się krótkim filmikiem z domu rodziców. W tle widać plakat jednego z najsławniejszych filmów Juliusza Machulskiego, „Seksmisji”. Reżyser wraz z żoną większość czasu spędzają jednak za granicą. „Zawsze czułem się w Hiszpanii tak, jakbym w poprzednim życiu tam się urodził. Ale wybraliśmy ten kraj przede wszystkim z powodu polskiej zimy. Od dwóch lat pomieszkujemy w Andaluzji, między górami a morzem” mówił. SPRAWDŹ RÓWNIEŻ: Zostawiła dla niego męża. Barbara Wrzesińska była pewna, że znalazła miłość życia, ale on odszedł do młodszej aktorki
Karolina Gruszka o córce w wieku dojrzewania. Jedna rzecz zaskoczyła ją najbardziej
Karolina Gruszka rzadko odsłania kulisy swojego życia rodzinnego. Tym razem zrobiła wyjątek i opowiedziała o tym, co dzieje się w jej domu, gdy córka wchodzi w jeden z najbardziej burzliwych momentów życia. Muzyka Eminema, mroczny świat Billie Eilish i rozmowy o emocjach stały się dla aktorki początkiem ważnych refleksji o macierzyństwie, granicach i… pracy nad samą sobą.
Karolina Gruszka rzadko mówi o życiu prywatnym, ale gdy już to robi, potrafi zaskoczyć szczerością. W rozmowie dla magazynu „Pani” opowiedziała o córce, macierzyństwie i o tym, czego… sama wciąż się uczy. Jej słowa pokazują, że nawet jedna z najbardziej cenionych polskich aktorek mierzy się z bardzo uniwersalnymi dylematami. Karolina Gruszka o córce w wieku dojrzewania. „To daje pole do ważnych rozmów” Córka Karoliny Gruszki wchodzi właśnie w wiek dojrzewania, czyli czas intensywnych emocji i zmian. Aktorka podchodzi do tego etapu z ogromną ciekawością i otwartością. Jak przyznaje, razem z mężem starają się być blisko świata swojej córki. Czytają książki, które przynosi ze szkoły, a nawet poznają muzykę, której słucha. „Jestem tego ciekawa. Interesuje mnie to, czym ona żyje. Razem z Iwanem czytamy książki, które przynosi ze szkoły. Znamy też całą dyskografię Billie Eilish niemal na pamięć i sporo piosenek Eminema. Bo kiedy moja córka kogoś słucha, to robi to z pełnym zaangażowaniem, od rana do wieczora. (śmiech)", mówi. Artystka zauważa, że jej córka wchodzi w swoje pasje bardzo intensywnie. Gdy zaczyna słuchać jakiegoś artysty, robi to niemal bez przerwy. Aktorkę szczególnie fascynuje, że delikatna i wrażliwa dziewczyna tak bardzo polubiła właśnie twórczość Eminema. „Ciekawi mnie, czemu ona, delikatna i wrażliwa dziewczyna, upodobała sobie właśnie twórczość Eminema. Albo co przemawia do niej w muzyce Billie Eilish, która jest piękna, ale ma też w sobie dużo mroku. To daje pole do rozmów i podejmowania ważnych tematów", zwierza się ulubienica publiczności. CZYTAJ TEŻ: Beata Ścibakówna o byciu żoną Englerta. Małecki: „Poziom przerąbania o rozmiarach galaktycznych” „Nie można zostawiać nastolatków samych z ich emocjami” Karolina Gruszka uważa, że jednym z najważniejszych zadań rodzica jest towarzyszenie dziecku w tym trudnym okresie. Aktorka podkreśla, że warto tłumaczyć młodym ludziom, iż czas dojrzewania jest trudny dla każdego. Hormony mają ogromny wpływ na emocje, dlatego wątpliwości, wahania nastroju czy niepewność są czymś naturalnym. „Myślę, że nastolatkom warto tłumaczyć, że okres dojrzewania dla każdego jest trudny. I że tak niestety musi być, bo hormony szaleją, a one mają ogromny wpływ na nasze emocje. Chyba dobrze jest powtarzać im, że to normalne, że mają mnóstwo wątpliwości i są tacy chwiejni, ale to w końcu minie, to etap przejściowy. Ważne jest, żeby nie zostawić ich z tym samych. I żeby nie czuli się oceniani. Bo oczywiście nie ze wszystkimi zachowaniami musimy się zgadzać, ale powinniśmy starać się zrozumieć, co za nimi stoi. A jednym nieprzemyślanym słowem z łatwością możemy zniszczyć i tak kruchą już samoocenę nastolatka", wyznała. CZYTAJ TEŻ: Okładki „Vogue’a”, nominacja do Złotego Globu i Hollywood u stóp. W Polsce wciąż mało kto zna jej historię Macierzyństwo zmieniło ją bardziej, niż się spodziewała W tej samej rozmowie aktorka poruszyła też temat relacji z samą sobą. Przyznała, że przez lata miała tendencję do stawiania potrzeb innych ponad własnymi. Jak mówi, wiele kobiet z jej pokolenia zostało wychowanych w przekonaniu, że powinny być przede wszystkim silne i opiekuńcze. „Dziś już zdaję sobie sprawę, że jeśli ja sama nie będę troszczyła się o siebie, to nie nauczę tego mojej córki. I staram się patrzeć na siebie z czułością. Choć to bywa trudne, bo mam tendencję, żeby zapominać o sobie i stawiać potrzeby innych ponad własnymi", ujawnia. Macierzyństwo sprawiło jednak, że zaczęła patrzeć na siebie z większą czułością. Uświadomiła sobie, że jeśli sama nie będzie o siebie dbać, nie nauczy tego swojej córki. „Jestem z pokolenia kobiet, które tak zostało wychowane, my gen siłaczki i opiekunki wyssałyśmy z mlekiem matki. Na szczęście dużo zmienia we mnie właśnie macierzyństwo", kontynuuje. Narodziny dziecka były dla niej także momentem przełomowym. Pojawiła się w niej silna motywacja, by uporządkować w sobie sprawy, które wcześniej pozostawały nierozwiązane. Karolina Gruszka zauważa, że dzieci niezwykle szybko dostrzegają rozbieżności między słowami a czynami dorosłych. „Po przyjściu na świat Mai obudziła się we mnie motywacja, żeby naprawić w sobie to, co do tej pory było nienaprawione. Bo można wiele rozmawiać i tłumaczyć, ale dzieci są mądre i doskonale widzą, do których rad sami się stosujemy, a do których nie. Od razu wyczują sciemę", mówi. Artystka zwraca również uwagę na różnice między pokoleniami. Jej zdaniem młodzi ludzie są dziś znacznie bardziej asertywni. „Mojemu pokoleniu wydawało się, że nic nam się nie należy i musimy harować na swoją pozycję, a oni od początku znają swoją wartość. Nie zostają ,po godzi-nach", nie robią rzeczy, które wprawiają ich w dyskomfort. Ja czuję, że moja droga leży gdzieś pośrodku. Uczę się stawiać granice, ale czasem potrzebuję się zatra-cić, zmierzyć z niewygodą, zaryzykować. Bo kiedy poruszam się tylko i wyłącznie w bezpiecznej poprawności, to efekt rzadko bywa tworczy", podkreśla. Dla aktorki jedyną naprawdę nienaruszalną zasadą jest to, by nie robić krzywdy drugiej osobie. Wszystko inne, jak podkreśla, jest już bardzo indywidualną kwestią. Każdy ma inną wrażliwość, inne doświadczenia i inną gotowość do podejmowania ryzyka. „Tu nie ma złotych zasad poza jedną, nienaruszalną - żeby nie robić drugiej osobie krzywdy. A reszta to już indywidualna kwestia, bo mamy inną wrażliwość, inne postrzeganie świata i inną gotowość na robienie różnych rzeczy. Ja kocham w zawodzie aktorki właśnie to, że pozwala mi wychodzić z mojej strefy komfortu. Sprawdzać się w różnych trudnych sytu-acjach, żartować na każdy temat. Teraz mam przed sobą szalony rok, dużo trudnych wyzwań zawodowych. Z jednej strony bardzo się boję, a z drugiej przepełnia mnie ekscytacja", podsumowała. Źródło: Magazyn Pani. CZYTAJ TEŻ: Zniknął na ponad pół roku, ujawnił kulisy choroby. Jest spełnionym mężem i ojcem, choć z synem dzieli go zwłaszcza jedno
Córka Elona Muska bryluje na paryskim tygodniu mody. Zachwycająca!
Vivian Jenna Wilson pojawiła się na Tygodniu Mody w Paryżu. 21-letnia transpłciowa córka Elona Muska wzięła udział w pokazie Acne Studios, gdzie przyciągnęła uwagę fotografów swoją stylizacją i pozowaniem do zdjęć.
Vivian Jenna Wilson pojawiła się na jednym z najważniejszych wydarzeń świata mody. 21-letnia transpłciowa córka Elona Muska zawitała na Tydzień Mody w Paryżu, gdzie podczas pokazu Acne Studios przyciągnęła uwagę fotografów i mediów. Jej odważna stylizacja oraz pewne pozowanie sprawiły, że ponownie znalazła się w centrum zainteresowania świata mody. Vivian Jenna Wilson pojawiła się na pokazie Acne Studios w Paryżu Podczas Tygodnia Mody w Paryżu pojawiła się Vivian Jenna Wilson, 21-letnia córka Elona Muska. Młoda celebrytka wzięła udział w pokazie Acne Studios, gdzie od razu zwróciła na siebie uwagę fotografów. Na miejscu Vivian chętnie pozowała do zdjęć, organizując fotografom prawdziwe show. Jej pewność siebie oraz sposób prezentowania się przed obiektywami sprawiły, że natychmiast znalazła się w centrum zainteresowania zgromadzonych mediów. ZOBACZ TEŻ: Transpłciowa córka Elona Muska podbija sieć. Z ojcem nie utrzymuje kontaktu z jednego powodu Obecność Vivian Jenna Wilson na wydarzeniu takim jak paryski Tydzień Mody pokazuje, że coraz częściej pojawia się ona na najważniejszych imprezach branży modowej. Występy na tego typu wydarzeniach przyciągają uwagę zarówno mediów, jak i obserwatorów świata mody. Stylizacja Vivian Jenna Wilson przyciągnęła uwagę fotografów Podczas wydarzenia w Paryżu Vivian Jenna Wilson zaprezentowała stylizację, która przyciągała spojrzenia. Miała na sobie siatkowy, niemal przezroczysty top, który zestawiła z brązowymi skórzanymi spodniami. Całość uzupełniała zielona kurtka oraz pomarańczowe okulary pilotki. Stylizacja sprawiła, że 21-latka wyróżniała się w tłumie gości i chętnie pozowała do zdjęć. Fotografowie mogli uchwycić ją w różnych pozach, które sugerowały obycie przed obiektywem. Jej obecność na wydarzeniu oraz sposób prezentowania się przed kamerami sprawiły, że pojawiły się pytania, czy Vivian Jenna Wilson ma potencjał, by mocniej zaznaczyć swoją obecność w branży modowej. Córka Elona Muska coraz częściej pojawia się na wydarzeniach modowych Paryski Tydzień Mody nie jest pierwszym wydarzeniem z tej branży, na którym pojawiła się Vivian Jenna Wilson. Wcześniej brała udział w mediolańskim tygodniu mody, gdzie prezentowała się dla Gucci. 21-latka współpracowała również z takimi postaciami świata mody jak Kate Moss oraz Emily Ratajkowski. Jej nazwisko pojawiło się także na okładce magazynu „Teen Vogue”. Coraz częstsze pojawianie się Vivian Jenna Wilson na wydarzeniach modowych sprawia, że jej aktywność w tej branży zaczyna przyciągać coraz większe zainteresowanie mediów i obserwatorów świata mody. CZYTAJ TEŻ: Spowiedź najsłynniejszego dziecka najbogatszego człowieka świata - Elon Musk i jego córka Vivian Vivian Jenna Wilson i jej relacje z Elonem Muskiem Vivian Jenna Wilson jest jedną z dzieci Elona Muska, który według informacji medialnych został ojcem 14 dzieci. Relacje między Vivian a miliarderem są jednak skomplikowane. Vivian dokonała coming outu jako osoba transpłciowa w wieku 16 lat. Z czasem zdecydowała się również usunąć nazwisko Musk ze swoich dokumentów, co miało odzwierciedlać jej decyzję o odcięciu się od ojca. W wywiadzie dla magazynu „Teen Vogue” podkreśliła, że nie chce być z nim kojarzona. „Nic mnie on nie obchodzi. Naprawdę nic. Denerwuje mnie, że ludzie mnie z nim utożsamiają” – powiedziała 21-latka. Jej słowa odbiły się szerokim echem w mediach, podobnie jak kolejne publiczne wystąpienia Vivian. Czy Vivian Jenna Wilson ma szansę na karierę w modelingu? Pojawienie się Vivian Jenna Wilson na Tygodniu Mody w Paryżu oraz jej wcześniejsze aktywności podczas wydarzeń modowych sprawiają, że coraz częściej zwraca ona uwagę branży. Udział w pokazie Acne Studios, wcześniejsza obecność podczas mediolańskiego tygodnia mody, współpraca z Kate Moss i Emily Ratajkowski oraz okładka „Teen Vogue” pokazują, że 21-latka pojawia się w miejscach ważnych dla świata mody. Jej występ w Paryżu ponownie przyciągnął uwagę fotografów i mediów. To właśnie takie wydarzenia sprawiają, że nazwisko Vivian Jenna Wilson coraz częściej pojawia się w kontekście branży modowej.
Jest jedną z najważniejszych kobiet w życiu Andrzeja Krzywego. To dla niej gwiazdor De Mono podjął ważną decyzję
Choć Andrzej Krzywy od lat kojarzy się z muzyką i estradą, w życiu prywatnym najważniejsza jest dla niego rodzina. Relacja z córką Aleksandrą ma swoje wyjątkowe tło, a jedna decyzja sprzed lat mówi o ich więzi więcej niż niejeden wywiad.
Andrzej Krzywy przez lata był obecny w domach słuchaczy dzięki przebojom nagrywanym z zespołem De Mono. Jednak poza sceną pełni rolę, którą sam stawia bardzo wysoko: jest tatą Aleksandry, znanej bliskim jako Ola. Choć ona konsekwentnie trzyma się z dala od blasku fleszy, z pojedynczych wypowiedzi i faktów można ułożyć obraz relacji opartej na uważności, odpowiedzialności i dużym zaufaniu. Kim jest Aleksandra Krzywy? Aleksandra Krzywy przyszła na świat w 1996 roku. Jest córką Andrzeja Krzywego i Beaty Szpigiel. Związek jej rodziców nie przetrwał i po 15 latach wspólnego życia para się rozstała. Ola nie buduje kariery w show-biznesie i nie funkcjonuje jako osoba publiczna, dlatego informacji na jej temat jest niewiele, a ona sama rzadko pojawia się w mediach. ZOBACZ TEŻ: Zjawiskowa córka Kingi Rusin i Tomasza Lisa bryluje na gali nominowanych do Orłów. Iga odnosi kolejne sukcesy Andrzej Krzywy zdecydował się na przeprowadzkę pod Warszawę Po rozpadzie pierwszego małżeństwa w życiu Andrzeja Krzywego pojawiła się Anna, która została jego drugą żoną. W tej relacji muzyk nie tylko odnalazł stabilizację, lecz także stworzył dom, w którym ważne miejsce zajęły dzieci. Krzywy adoptował Sarę, córkę swojej żony, a rodzinne układanki z czasem ułożyły się w sposób, który dla wielu osób może być zaskakująco harmonijny. Jedna z najbardziej wymownych decyzji w tej historii dotyczy miejsca życia. Krzywy przeprowadził się pod Warszawę, a w tle była troska o córkę i jej zdrowie. W tym przypadku przeprowadzka stała się symbolem gotowości do dostosowania całej codzienności do potrzeb dziecka. Jak mówił Konradowi Wojciechowskiemu, sytuacja w dzieciństwie nie należała do łatwych: "Ola była wcześniakiem, cały czas chorowała". Jakim ojcem jest Andrzej Krzywy? Krzywy podkreślał, że zależało mu na wychowaniu Oli z dala od mechanizmów show-biznesu. W rozmowach miał zwracać uwagę na prostą zasadę: to, że tata jest znany, pojawia się w telewizji, a jego piosenki są w radiu, nie oznacza łatwego życia. Według tej perspektywy wszystko i tak trzeba budować konsekwencją oraz pracą. Choć Aleksandra nie opowiada publicznie o sobie, z dostępnych informacji wynika, że zaakceptowała wybory ojca i dobrze odnalazła się w relacji z jego drugą żoną. Ważny jest też wątek Sary: Ola i jej przyrodnia siostra miały się ze sobą zaprzyjaźnić, a wspólna codzienność stworzyła więź, która opiera się na realnej bliskości i zaufaniu. SPRAWDŹ RÓWNIEŻ: Gwiazdor „Drogówki” pochwalił się ważnym osiągnięciem swojego syna. Mało kto wie, czym zajmuje się Jan Jakubik
Gwiazdor „Drogówki” pochwalił się ważnym osiągnięciem swojego syna. Mało kto wie, czym zajmuje się Jan Jakubik
Niewielu wiedziało, że nazwisko Jakubik znów pojawi się w teatralnych nagłówkach. Tym razem nie chodzi jednak o znanego aktora, lecz o jego syna. Młody artysta z Teatru Śląskiego w Katowicach znalazł się w centrum uwagi po ogłoszeniu nominacji do prestiżowych Złotych Masek 2025. Gdy informacja trafiła do sieci, Arkadiusz Jakubik nie krył emocji.
Syn Arkadiusza Jakubika znalazł się w centrum uwagi. Wszystko za sprawą ważnej nominacji, która wywołała ogromne emocje w rodzinie znanego aktora. „Ojcowska duma serce rozpiera”, napisał Arkadiusz Jakubik w mediach społecznościowych, nie kryjąc wzruszenia i radości z sukcesu swojego syna. Jan Jakubik nominowany do Złotych Masek 2025 Jan Jakubik, młody aktor związany z Teatrem Śląskim w Katowicach, razem z kolegami został nominowany do prestiżowych Złotych Masek 2025 za spektakl „Chłopacy”. Informację o wyróżnieniu przekazał jego ojciec, Arkadiusz Jakubik, publikując krótki, ale bardzo emocjonalny wpis na Facebooku. „Jan Jakubik razem z kolegami nominowany do Złotych Masek 2025 za spektakl ‘Chłopacy’ w Teatrze Śląskim w Katowicach. Ojcowska duma serce rozpiera”, napisał aktor. Nagrody Złote Maski przyznaje od 1999 roku Zarząd Województwa Śląskiego z okazji Międzynarodowego Dnia Teatru. Do tegorocznej edycji zgłoszono spektakle, których premiery odbyły się w teatrach województwa śląskiego między 1 stycznia a 31 grudnia 2025 roku. Decyzję o nominacjach podjęła ośmioosobowa komisja. W ubiegłym roku statuetkę w kategorii spektakl roku zdobył Teatr Polski w Bielsku-Białej za przedstawienie „Diabły” w reżyserii Mai Kleczewskiej. Spektakl w reżyserii Krzysztofa Zyguckiego został nominowany w kategorii spektakl roku. To jednak nie jedyne wyróżnienie dla młodych twórców. Jan Jakubik wraz z Maciejem Kamińskim, Pawłem Kruszelnickim i Markiem Rachoniem powalczą także o statuetkę w kategorii aktorstwo za rolę męską w spektaklach dramatycznych. Konkurencja jest duża. Wśród nominowanych znalazły się również spektakle: „Jeśli przecięto cię na pół” w reżyserii Kaliny Jagody Dębskiej z Teatru im. Adama Mickiewicza w Częstochowie oraz „Drakula” w reżyserii Jakuba Roszkowskiego z Teatru Miejskiego w Gliwicach. Laureatów poznamy 30 marca podczas uroczystej gali w Teatrze Polskim w Bielsku-Białej. CZYTAJ TEŻ: Chronił ich przed zawodami artystycznymi, ale i tak poszli w jego ślady. Arkadiusz Jakubik z dumą o synach Spektakl „Chłopacy” i historia, która porusza widzów Spektakl „Chłopacy”, którego dramaturżką jest Eugenia Balakireva, powstał z inspiracji powieścią „Młody Mungo” Douglasa Stuarta oraz szesnastowieczną sielanką pasterską „Piękny pasterz” Jacquesa de Fontany'ego. Twórcy przenoszą widzów do Glasgow lat 90. XX wieku, miasta podzielonego konfliktami społecznymi i religijnymi. W centrum opowieści znajdują się młodzi chłopcy wychowani w środowiskach, które pozornie nic ze sobą nie łączy. „Jak wyobrażasz sobie szkockie Glasgow w czasie skomplikowanych politycznie i społecznie lat 90. XX wieku? Protestanci i katolicy, walka i ucieczka, wściekłość i honor, a może… miłość i empatia?”, pytają twórcy spektaklu. Kim jest Jan Jakubik? Jan Jakubik to przedstawiciel młodego pokolenia aktorów, który coraz śmielej zaznacza swoją obecność zarówno na scenie, jak i na ekranie. W 2024 roku ukończył wydział aktorski PWSFTViT w Łodzi. Już na początku kariery zdobył uznanie za swoje role teatralne. Został nagrodzony za rolę Hamleta w Rosencrantza w spektaklu „Hamlet” oraz za rolę Gbatokai w spektaklu „Festen”. Publiczność może kojarzyć go również z ekranu. Wystąpił między innymi w serialu „Infamia” na Netfliksie oraz w filmie „Chopin! Chopin!”. Urodzony w 2000 roku artysta nie ogranicza się wyłącznie do aktorstwa. Współpracuje także z zespołem Dr Misio jako kompozytor. To grupa, której wokalistą jest jego ojciec, Arkadiusz Jakubik. CZYTAJ RÓWNIEŻ: Syn Jakubika poszedł w ślady ojca. Można go zobaczyć w popularnym serialu
Ojciec ośmiorga dzieci i gwiazda kina. Teraz walczy o pierwszego Oscara. Po ponad 100 produkcjach wreszcie doczekał się nominacji
Przez dekady pojawiał się w największych produkcjach świata, pracował z uznanymi reżyserami i stworzył dziesiątki pamiętnych ról. Mimo to jedno wyróżnienie wciąż pozostawało poza jego zasięgiem. Teraz wszystko może się zmienić. Po występie w filmie „Wartość sentymentalna” Stellan Skarsgård po raz pierwszy w karierze znalazł się w gronie nominowanych do Oscara.
Stellan Skarsgård, jeden z najbardziej rozpoznawalnych szwedzkich aktorów na świecie, po ponad pięciu dekadach pracy w filmie doczekał się wyjątkowego momentu w swojej karierze. 74-letni artysta otrzymał pierwszą w życiu nominację do Oscara za rolę w filmie „Wartość sentymentalna” w reżyserii Joachima Triera. Aktor, który wystąpił w ponad stu produkcjach – od kina artystycznego po wielkie hollywoodzkie widowiska – ma teraz szansę sięgnąć po najważniejszą nagrodę filmową. Jeśli zwycięży podczas gali Oscarów 2026, zapisze się w historii jako pierwszy szwedzki aktor nagrodzony statuetką Amerykańskiej Akademii Filmowej. Stellan Skarsgård Oscar 2026 – pierwsza nominacja po dekadach kariery Stellan Skarsgård otrzymał pierwszą w życiu nominację do Oscara dopiero w wieku 74 lat. Dla aktora, który przez dziesięciolecia budował międzynarodową karierę i wystąpił w ponad stu filmach, to symboliczne zwieńczenie drogi zawodowej. Sam aktor przyznał z humorem, że nie spodziewał się takiego wyróżnienia. Odbierając wcześniej Złoty Glob, żartował, że myślał, iż jest już „za stary” na takie nagrody. Tymczasem właśnie teraz znalazł się w centrum uwagi światowej branży filmowej. Wyniki Oscarów 2026 zostaną ogłoszone w nocy z 15 na 16 marca 2026 roku czasu polskiego. Jeśli Skarsgård zwycięży, zapisze się w historii jako pierwszy szwedzki aktor nagrodzony Oscarem przez Amerykańską Akademię Filmową. Zobacz też: Wzruszył Hollywood do łez. Teraz zachwyci Polskę. W tle wielki sukces naszej rodaczki „Wartość sentymentalna”. Rola Gustava Borga, która przyniosła nominację Nominację przyniosła Skarsgårdowi rola w filmie „Wartość sentymentalna” w reżyserii Joachima Triera. Aktor wciela się w postać Gustava Borga, wybitnego reżysera filmowego. Bohater przez lata zaniedbywał relacje z córkami – Norą i Agnes – głównie z powodu obowiązków zawodowych. Historia rozpoczyna się w dniu pogrzebu byłej żony, kiedy Gustav wraca do rodzinnego domu. Podczas spotkania z córką Norą proponuje jej udział w swoim nowym filmie. Kobieta jednak odmawia. W tej sytuacji Gustav decyduje się obsadzić w tej roli hollywoodzką gwiazdę Rachel. W postacie córek wcielają się Renate Reinsve oraz Inga Ibsdotter Lilleaas, a Rachel gra Elle Fanning. Rola Gustava Borga została napisana specjalnie z myślą o Skarsgårdzie. Reżyser Joachim Trier widział w nim idealnego aktora do zagrania narcystycznego, pewnego siebie mężczyzny, który jednocześnie potrafi ujmować urokiem i poczuciem humoru. Rodzina Skarsgårdów – jedna z najbardziej filmowych na świecie Stellan Skarsgård jest ojcem ośmiorga dzieci i głową jednej z najbardziej rozpoznawalnych rodzin w świecie filmu. Wielu jego potomków poszło w ślady ojca i rozpoczęło kariery aktorskie, dzięki czemu nazwisko Skarsgård regularnie pojawia się w napisach filmowych i serialowych na całym świecie. Najstarszy z rodzeństwa, Alexander Skarsgård, urodził się 25 sierpnia 1976 roku w Sztokholmie. Jest jednym z najbardziej znanych aktorów w rodzinie – wystąpił m.in. w serialach „Generation Kill”, „True Blood” oraz „Sukcesja”. W 2018 roku zdobył Emmy, nagrodę SAG oraz Złoty Glob za rolę w serialu „Wielkie kłamstewka”. Po obejrzeniu „Wartości sentymentalnej” na festiwalu w Telluride Alexander zareagował bardzo emocjonalnie – według relacji wyszedł z sali poruszony i przytulił ojca. Kilka miesięcy później ojciec i syn znaleźli się w nietypowej sytuacji, ponieważ obaj zostali nominowani do nagrody Gotham za najlepszą rolę drugoplanową. Gustaf Skarsgård, urodzony 12 listopada 1980 roku w Sztokholmie, już jako dziecko interesował się aktorstwem i uczęszczał do szkoły teatralnej. Międzynarodową rozpoznawalność przyniosła mu rola Flokiego w serialu „Vikings”, w którym występował w latach 2013–2020. Pojawił się także w serialu „Westworld” oraz produkcji Netflixa „Cursed”. Sam Skarsgård, który przyszedł na świat 5 czerwca 1982 roku w Szwecji, wybrał inną drogę zawodową niż większość rodzeństwa. Zamiast kariery aktorskiej zdecydował się na medycynę i pracuje jako lekarz na oddziale intensywnej terapii. Według relacji rodziny na co dzień ratuje ludzkie życie. Kolejnym z braci jest Bill Skarsgård, urodzony 9 sierpnia 1990 roku. Aktor zdobył światową popularność dzięki roli przerażającego klauna Pennywise w filmie „To” (2017) oraz jego kontynuacji „To: Rozdział 2” (2019). Wystąpił także w takich produkcjach jak „Deadpool 2” czy „John Wick: Chapter 4”. Jedyną córką w rodzinie jest Eija Skarsgård, urodzona 27 lutego 1992 roku. W przeciwieństwie do większości rodzeństwa nie wybrała kariery aktorskiej, choć przez pewien czas pracowała jako modelka. W 2019 roku wyszła za mąż za Zeke Tastas. Valter Skarsgård, urodzony 25 października 1995 roku, również został aktorem. Występował przede wszystkim w produkcjach szwedzkich, a międzynarodową uwagę zwrócił rolą w serialu „Black Lake” emitowanym w latach 2016–2018 oraz w produkcji Netflixa „Katla” z 2021 roku. Dwaj najmłodsi synowie aktora pochodzą z jego drugiego małżeństwa z producentką filmową Megan Everett. Ossian Skarsgård, urodzony w 2009 roku, już jako nastolatek pojawił się na ekranie – zagrał u boku starszego brata Billa w szwedzkim filmie „Bränn Alla Mina Brev” (2022). Najmłodszy z rodzeństwa, Kolbjörn Skarsgård, urodził się w 2012 roku. Podobnie jak wielu członków rodziny rozpoczął przygodę z aktorstwem jako dziecko – wystąpił m.in. w serialu „Clark” (2022) oraz w produkcji telewizyjnej „Kenny Starfighter”. Sam Skarsgård podchodzi do rodzinnego sukcesu z dystansem i poczuciem humoru. W jednym z wywiadów określił siebie żartobliwie mianem „nepo-taty”, sugerując, że dzięki dzieciom także on korzysta z popularności nazwiska. Od idola nastolatek do gwiazdy światowego kina Kariera aktorska Stellana Skarsgårda rozpoczęła się bardzo wcześnie. Już w wieku 16 lat zagrał w popularnym serialu telewizyjnym „Bombi Bitt och jag” (1968). Produkcja przyniosła mu ogromną popularność w Szwecji i sprawiła, że stał się idolem nastolatek. Niedługo później porzucił szkołę i rozpoczął pracę w teatrze. W 1972 roku dołączył do zespołu Królewskiego Teatru Dramatycznego w Sztokholmie, gdzie występował przez wiele lat. Przełom w jego karierze nastąpił w 1982 roku, kiedy zagrał w filmie „Prostoduszny morderca” w reżyserii Hansa Alfredsona. Rola przyniosła mu nagrodę na festiwalu w Berlinie i otworzyła drogę do międzynarodowej kariery. Czytaj też: Buntowniczka z małej norweskiej wioski dziś zachwyca w jednym z najlepiej ocenianych filmów roku. "Wyrzucano mnie z wielu miejsc. Tylko w aktorstwie naprawdę pasuję” Hollywood i współpraca z wielkimi reżyserami Z czasem Skarsgård stał się jednym z najbardziej rozpoznawalnych europejskich aktorów w Hollywood. Wystąpił w wielu znanych produkcjach, takich jak „Buntownik z wyboru”, „Piraci z Karaibów” czy „Dziewczyna z tatuażem”. Szczególnie ważne miejsce w jego filmografii zajmują współprace z duńskim reżyserem Larsem von Trierem. Skarsgård zagrał m.in. w filmach „Przełamując fale”, „Tańcząc w ciemnościach”, „Dogville”, „Melancholia” oraz „Nimfomanka”. Aktor znany jest również z ról w dużych produkcjach filmowych. W filmie „Diuna” Denisa Villeneuve’a wcielił się w barona Vladimira Harkonnena – jedną z najbardziej charakterystycznych postaci tej historii. Nagrody i przełomowa rola w „Czarnobylu” Jednym z największych sukcesów w jego karierze była rola w serialu „Czarnobyl”, w którym zagrał Borysa Szczerbinę, zastępcę przewodniczącego Rady Ministrów ZSRR odpowiedzialnego za działania po katastrofie w elektrowni jądrowej. Ta kreacja przyniosła mu pierwszy w karierze Złoty Glob i umocniła jego pozycję jako jednego z najbardziej cenionych aktorów charakterystycznych swojego pokolenia. Czy Stellan Skarsgård zdobędzie Oscara? Mimo ponad pięćdziesięciu lat kariery i ponad stu filmów w dorobku, Stellan Skarsgård dopiero teraz otrzymał pierwszą nominację do Oscara. To wydarzenie szczególne nie tylko dla samego aktora, ale również dla szwedzkiego kina. Dotychczas jedynym szwedzkim aktorem nominowanym przez Amerykańską Akademię Filmową był Max von Sydow, który był nominowany dwukrotnie, lecz nigdy nie zdobył statuetki. Dlatego tegoroczna gala budzi ogromne emocje. Jeśli Skarsgård zwycięży, stanie się pierwszym szwedzkim aktorem w historii nagrodzonym Oscarem. Na odpowiedź trzeba jednak jeszcze poczekać. Rozstrzygnięcie nastąpi w nocy z 15 na 16 marca 2026 roku czasu polskiego. Źródła: wyborcza.pl, people.com
Tak wyglądały powroty Ryszarda Kapuścińskiego do domu. Córka zapamiętała jeden niezwykły rytuał
Ryszard Kapuściński przez większość życia był w drodze – jako korespondent Polskiej Agencji Prasowej relacjonował wydarzenia z Afryki, Azji i Ameryki Łacińskiej. Jak wyglądała relacja z córką, gdy ojciec miesiącami przebywał poza domem? Zofia Kapuścińska, znana dziś jako Rene Maisner, po latach opowiada o dzieciństwie, w którym rozłąka była codziennością, ale powroty ojca zamieniały się w fascynujące opowieści o świecie.
Ryszard Kapuściński (ur. 4 marca 1932 w Pińsku, zm. 23 stycznia 2007 w Warszawie) był jednym z najwybitniejszych polskich reporterów i wieloletnim korespondentem zagranicznym Polskiej Agencji Prasowej. Jego książki – m.in. "Cesarz", "Szachinszach" czy "Heban" – uczyniły go jednym z najbardziej rozpoznawalnych reporterów na świecie. Jednak za legendą literatury faktu kryło się także życie rodzinne, w którym ogromną rolę odgrywały długie podróże, nieobecności i powroty pełne historii z najdalszych zakątków globu. Ryszard Kapuściński miesiącami bywał poza domem Kariera Ryszarda Kapuścińskiego była nierozerwalnie związana z podróżami. Jako korespondent zagraniczny Polskiej Agencji Prasowej przez wiele lat relacjonował wydarzenia z krajów Afryki, Azji czy Ameryki Łacińskiej – często w momentach przełomowych dla historii tych regionów. Był świadkiem rewolucji, przewrotów politycznych i procesów dekolonizacji. Ta praca oznaczała jednak długie miesiące poza domem. W czasach PRL zagraniczne wyjazdy dziennikarza były czymś wyjątkowym, ale dla jego rodziny oznaczały przede wszystkim życie bez ojca. Jak wspominała jego córka w rozmowie przywoływanej przez Polską Agencję Prasową, wyjazdy były czymś naturalnym. Rene Maisner podkreślała po latach, że jako dziecko nie odczuwała szczególnego żalu z powodu nieobecności ojca. Jak mówiła w wypowiedzi dla PAP, jego wyjazdy były po prostu częścią codzienności. "Ludzie czasami się zastanawiają, jak to było u nas w domu, zwłaszcza dla mnie w dzieciństwie, kiedy mój ojciec był dużo poza domem, bo przecież był korespondentem zagranicznym i dużo wyjeżdżał" – wspominała. Jednocześnie zaznaczała, że nie wiązało się to z poczuciem straty. W domu zawsze była mama, bliscy, babcie i ciocie, a życie toczyło się zwyczajnym rytmem szkoły i codziennych obowiązków. Jednak Rene nie zawsze zdawała sobie sprawę z wyjątkowości pracy ojca. Dopiero z czasem zaczęła rozumieć, że jego zawód nie jest zwyczajny. Moment uświadomienia sobie znaczenia jego pracy następował stopniowo – między innymi wtedy, gdy zaczęła oglądać z mamą telewizyjne wywiady z Kapuścińskim. Jednocześnie w szkolnym świecie informacja o zawodzie ojca robiła wrażenie na rówieśnikach. ZOBACZ TEŻ: Historia Miry Kubasińskiej i Tadeusza Nalepy zaczęła się niepozornie. Potem stworzyli legendę Breakout Gdy Kapuściński wracał z podróży, zapraszano rodzinę i znajomych Jeśli wyjazdy były codziennością, to powroty Kapuścińskiego stawały się prawdziwym wydarzeniem. Córka reportera wspomina, że razem z mamą jeździła na lotnisko, by odebrać go po kolejnych podróżach. Powrót ojca oznaczał także spotkania towarzyskie. Wieczorem w domu pojawiali się znajomi, a kolacja zamieniała się w długą opowieść o świecie. Jak relacjonowała w rozmowie dla PAP, były to momenty pełne emocji i ciekawości. Kapuściński opowiadał o krajach, z których właśnie wrócił, pokazywał mapy i tłumaczył, co wydarzyło się w różnych częściach świata. Rene Maisner z ogromną przyjemnością słuchała tych opowieści. To właśnie przy rodzinnych kolacjach po raz pierwszy poznawała historię i geografię świata – nie z podręczników, lecz z relacji kogoś, kto widział wszystko na własne oczy. Rene Maisner o relacji z ojcem Powroty Ryszarda Kapuścińskiego z reporterskich wypraw miały w domu swój szczególny rytm. "Po powrocie do domu poświęcał dwa dni, by dowiedzieć się, jak wygląda moje życie” – opowiadała w wywiadzie dla RP po latach. Dopiero później reporter wracał do swojego intensywnego trybu pracy: spotkań, rozmów i pisania."Ojciec poważnie traktował swoją rolę – człowieka, który porzuca wspólnotę i rusza w podróż, by poznać i przybliżyć pobratymcom inne kultury” – mówiła. Jednocześnie miał świadomość ceny, jaką trzeba za to zapłacić. "Godził się płacić za to cenę – bo rozstając się na jakiś czas z krajem, rozstawał się też z rodziną". Dzieciństwo córki reportera było więc w pewnym sensie życiem między jego wyjazdami i powrotami. "Z lat dziecięcych pamiętam, że spotkania z nim były zwykle nieoczekiwane. Kiedy się pojawiał, cieszyłam się, że znów będzie z nami” – wspominała. Jednocześnie podkreśla, że nie potrafiła okazywać żalu z powodu rozłąki. "Po prostu zbyt długo przebywał na innej półkuli" – tłumaczyła. Kapuściński zdawał sobie z tego sprawę i próbował w różny sposób nadrabiać stracony czas. "Gdy miałam kilka lat, przywoził mi lalki. Dziesięć lat później obdarowywał upominkami i ubraniami szytymi przez ludowych artystów z Meksyku czy Peru" – opowiadała. Egzotyczne prezenty, przywożone z reporterskich podróży, były w Polsce tamtych lat czymś niezwykłym. Jak przyznaje, wpisywały się w estetykę epoki dzieci kwiatów – a kolorowe, etniczne ubrania do dziś pozostały częścią jej stylu. Najważniejsza lekcja od Ryszarda Kapuścińskiego Choć Kapuściński zapisał się w historii jako wybitny reporter, jego córka podkreśla przede wszystkim jedną cechę jego charakteru – empatię. W rozmowie dla PAP mówiła, że dla jej ojca niezwykle ważne było otwarcie na drugiego człowieka i próba zrozumienia jego historii. "Empatia była dla niego bardzo ważna. Chciał dać głos tym, którzy go nie mają – ludziom ubogim, biednym, odrzuconym", przypomniała. To właśnie ta postawa pozwalała mu docierać do ludzi w różnych częściach świata i opowiadać ich historie w swoich reportażach. Jak podkreślała, potrafił nawiązywać kontakt z ludźmi niezależnie od kultury czy miejsca, w którym się znajdował. SPRAWDŹ RÓWNIEŻ: Nie był przekonany do tekstu Osieckiej i unikał śpiewania po polsku. Jeden wieczór w Opolu zmienił wszystko Źródło: PAP.pl, RP.pl, dzieje.pl
Stanisław Rozenek niedawno przeprowadził się do Paryża, a tu takie wieści. Jego kariera nabiera rozpędu
Stanisław Rozenek rozwija swoją pasję do mody w Paryżu. Syn Małgorzaty Rozenek studiuje w prestiżowej szkole Institut Francais de la Mode i pokazuje w mediach społecznościowych swoje projekty. W najnowszym wpisie zaprezentował konstrukcję zatytułowaną „Overdressed”.
Stanisław Rozenek, syn Małgorzaty Rozenek, coraz śmielej rozwija swoją pasję do mody. Młody projektant studiuje w prestiżowej szkole Institut Francais de la Mode w Paryżu i chętnie pokazuje swoje projekty w mediach społecznościowych. W najnowszym wpisie zaprezentował konstrukcję zatytułowaną „Overdressed”, która zwróciła uwagę obserwatorów. Stanisław Rozenek studiuje w Institut Francais de la Mode w Paryżu Stanisław Rozenek, syn Małgorzaty Rozenek, rozwija swoją karierę w branży modowej. Obecnie studiuje w jednej z najbardziej renomowanych szkół mody na świecie — Institut Francais de la Mode. Uczelnia znajduje się w Paryżu, który jest jednym z najważniejszych ośrodków światowej mody. Młody projektant rozpoczął nowy etap edukacji w ubiegłe wakacje. Wtedy właśnie przeprowadził się z Lyonu do Paryża, zmieniając uczelnię i rozpoczynając naukę w prestiżowej paryskiej szkole. Informacja o tej zmianie pojawiła się w mediach społecznościowych, gdzie Małgorzata Rozenek opowiadała internautom o zmianach w życiu swojego syna. ZOBACZ TEŻ: Radosław Majdan rozczarowany Kościołem. „To sytuacja, która boli” Przeprowadzka z Lyon do Paryża Zmiana miasta była jednym z ważnych momentów w życiu Stanisława Rozenka. Przeprowadzka z Lyonu do Paryża oznaczała rozpoczęcie studiów w jednej z najbardziej znanych szkół modowych na świecie. Paryż od lat jest miejscem, w którym powstają najważniejsze trendy w modzie. To właśnie tam studenci uczelni takich jak Institut Francais de la Mode rozwijają swoje projekty i zdobywają doświadczenie w branży. Stanisław Rozenek aktywnie dzieli się efektami swojej pracy w mediach społecznościowych. Na swoim Instagramie publikuje projekty powstające podczas studiów. Projekt drugoroczny inspirowany kurtką uniwersytecką Jednym z projektów, który pojawił się w mediach społecznościowych Stanisława Rozenka, był projekt drugoroczny przygotowany w ramach studiów. Student Institut Francais de la Mode opisał go w następujący sposób: „IFM Paris Fashion design projekt drugoroczny. Kreacja na bazie ikonicznego elementu ubioru (kurtka uniwersytecka) z szablonu opakowania (Match Tonic Water). Amerykański kicz, nadmierna pewność siebie”. Projekt był częścią zajęć realizowanych podczas nauki w paryskiej uczelni modowej. Stanisław Rozenek zaprezentował go w styczniu na swoim Instagramie, pokazując efekty pracy nad koncepcją inspirowaną charakterystycznym elementem garderoby. CZYTAJ TEŻ: Rozenek grzmi o sytuacji kobiet w Polsce. „To nie jest dobry czas na zostanie rodzicem” „Overdressed” – najnowszy projekt Stanisława Rozenka W najnowszym wpisie w mediach społecznościowych Stanisław Rozenek zaprezentował kolejny projekt. Tym razem pokazał ażurową konstrukcję zatytułowaną „Overdressed”. Nazwa projektu oznacza w języku polskim „przesadnie ubrany”. Konstrukcja została przedstawiona w mediach społecznościowych młodego projektanta, który regularnie publikuje swoje prace powstające podczas studiów w Paryżu. Publikowanie projektów w internecie jest dla studentów szkół modowych sposobem na prezentowanie efektów pracy i dokumentowanie procesu twórczego. Małgorzata Rozenek i jej trzej synowie Małgorzata Rozenek jest mamą trójki dzieci. Z czasów związku z Jackiem Rozenkiem ma dwóch synów — Stanisława i Tadeusza. Natomiast z małżeństwa z Radosławem Majdanem ma syna Henryka. Celebrytka często pokazuje w mediach społecznościowych momenty z życia rodzinnego. Dzieli się również informacjami o ważnych wydarzeniach w życiu swoich dzieci, w tym o edukacji i rozwoju kariery Stanisława. Obecnie syn Małgorzaty Rozenek kontynuuje naukę w Institut Francais de la Mode w Paryżu, gdzie rozwija swoje projekty modowe i prezentuje je obserwatorom w mediach społecznościowych. Źródło: Plejada, Instagram
Poszła w ślady słynnego ojca. Córka Krzysztofa Kowalewskiego zachwyciła w TVP. „Jaka podobna do taty!”
2 marca na antenie TVP wyemitowano spektakl „Bezimienne dzieło”. W obsadzie znalazła się 26-letnia Gabriela Kowalewska. Po emisji w sieci zawrzało. Internauci komentowali jej występ i uderzające podobieństwo do zmarłego w 2021 roku Krzysztofa Kowalewskiego. Emocje wróciły także przy okazji jej osobistego wpisu.
Występ Gabrieli Kowalewskiej w Teatrze Telewizji wywołał prawdziwą falę komentarzy. 2 marca 26-letnia córka Krzysztofa Kowalewskiego pojawiła się w spektaklu „Bezimienne dzieło” na antenie TVP, a widzowie natychmiast zwrócili uwagę na jej uderzające podobieństwo do zmarłego w 2021 roku aktora. Chwilę później emocje ponownie rozgrzał jej osobisty wpis opublikowany w 5. rocznicę śmierci ojca. Gabriela Kowalewska w „Bezimiennym dziele” TVP W poniedziałek 2 marca Telewizja Polska wyemitowała spektakl Teatru Telewizji „Bezimienne dzieło” w reżyserii Jana Englerta. W obsadzie znalazła się 26-letnia Gabriela Kowalewska, córka Krzysztofa Kowalewskiego i Agnieszki Suchory. Młoda aktorka wcieliła się w postać służącej Róży Van der Blaast. Na scenie partnerowali jej m.in. Daniel Olbrychski oraz Maciej Stuhr. Już chwilę po emisji zdjęcia z przedstawienia pojawiły się na profilu TVP na Facebooku i błyskawicznie zaczęły krążyć w sieci. Internauci nie mieli wątpliwości — nazwisko zobowiązuje, a podobieństwo do ojca jest wręcz uderzające. Kim jest 26-letnia córka Krzysztofa Kowalewskiego? Gabriela Kowalewska ma 26 lat i coraz śmielej zaznacza swoją obecność w świecie aktorstwa. Jest córką Krzysztofa Kowalewskiego, który zmarł w 2021 roku. W 2002 roku aktor poślubił Agnieszkę Suchorę — to właśnie z tego małżeństwa pochodzi Gabriela. Z pierwszego związku z Vivian Rodriguez miał syna Wiktora. Gabriela ukończyła filologię polską na Uniwersytecie Warszawskim. Po zdobyciu licencjatu postanowiła jednak pójść w ślady rodziców i rozpoczęła studia w Akademii Teatralnej. Jak zdradziła Agnieszka Suchora w programie „Co Za Tydzień”, córka dostała się na uczelnię za pierwszym podejściem. Zanim pojawiła się w Teatrze Telewizji, zadebiutowała w serialu „Pati”. 2 marca widzowie TVP mogli zobaczyć ją w „Bezimiennym dziele”, a jej nazwisko ponownie wybrzmiało w przestrzeni publicznej. Czytaj też: Krzysztof Kowalewski i Agnieszka Suchora: "Było w nim wszystko, co pociągało mnie w mężczyźnie" „Wykapany ojciec” — internet nie ma wątpliwości Pod zdjęciami z emisji spektaklu na profilu TVP na Facebooku zaroiło się od komentarzy. Internauci niemal jednogłośnie zwracali uwagę na podobieństwo Gabrieli do Krzysztofa Kowalewskiego. „Wow. Jaka podobna”, „Wykapany ojciec”, „Jak damska kopia”, „Mega podobna”, „Identyczni”, „Cały tatuś. Fajnie, że poszła w tym kierunku”, „Rysy i postura odziedziczone po ojcu”, „Jak dwie krople wody”. To właśnie te słowa powtarzały się najczęściej. Widzowie nie kryli zaskoczenia i emocji. Dla wielu osób występ Gabrieli był nie tylko teatralnym wydarzeniem, ale także sentymentalną podróżą. Zobacz też: Wnuczka Krzysztofa Kowalewskiego wzięła ślub z kobietą. Panie planują kolejne uroczystości! Poruszające słowa w 5. rocznicę śmierci Emocje wokół nazwiska Kowalewski powróciły również przy okazji 5. rocznicy śmierci aktora. Gabriela Kowalewska opublikowała wówczas osobisty wpis, w którym napisała: „Treser małych zwierząt, miłośnik każdego kina (bo każde trzeba oglądać dla doświadczenia), ostatnio dostałam pierwszy teoretycznie hejterski komentarz »niestety jest brzydka po tacie«. Instagramowiczka nie miała pojęcia, że moje piękno wynika z humoru, a humor jest po nim. Minęło 5 lat, ale zawsze będzie mój najukochańszy”. Pod jej słowami pojawiły się dziesiątki komentarzy pełnych wsparcia i ciepła. „Być jak Krzysztof to wspaniały komplement ❤️”, „Pan Krzysztof był najpiękniejszy i Ty po nim też ❤️”, „Dziedziczenie sułkowości to najcudowniejszy dar. Brzydoty tez jest kategorią estetyczną. A tata żyje w naszych sercach i nadal rozśmiesza, po prostu jest i na całe szczęście. A ono jest zawsze piękne. Buziaki❤️”, „Uwielbiałam Pana Krzysztofa ❤️ Brunet wieczorową porą ❤️❤️❤️”, „Pięknie napisane❤️ Ściskam i wszystkiego dobrego❤️”, „Oboje najlepsi! ❤️”, „Jak mawia mój przyjaciel: „to był gość!” ❤️”. Jedna z osób napisała także: „Twój Tata to całe moje dzieciństwo i dorosłe życie ❤️ Szpital na perypetiach, Daleko od noszy, Graczykowie, Buła i Spóła, Brunet wieczorową porą, Miś... kocham jego wszystkie role, w dzieciństwie sobie wyobrażałem, że to mój wujek 😅 To był wspaniały, ciepły i serdeczny człowiek, a właściwie dalej jest, bo żyje w Was i w nas - jego fanach.❤️ Pozdrawiam Cię serdecznie! 😊”. Reakcje internautów pokazują jedno — pamięć o Krzysztofie Kowalewskim pozostaje żywa, a Gabriela Kowalewska budzi ogromne zainteresowanie. Jej występ 2 marca w TVP stał się nie tylko teatralnym wydarzeniem, lecz także momentem, który na nowo przywołał wspomnienia o jednym z najbardziej rozpoznawalnych aktorów.
Dorota Wellman mówi o 32-letnim synu i ujawnia rodzinny sekret. Ich relacja wzrusza do głębi
Za kulisami telewizyjnych świateł Dorota Wellman od lat buduje coś znacznie ważniejszego niż medialną karierę. Jakiś czas temu studiu VIVY.pl opowiedziała o relacji z 32-letnim synem, która dla wielu może być zagadką. Jak to się stało, że mimo upływu lat wciąż są tak blisko? Jej słowa zaskakują szczerością i emocjami.
Dorota Wellman od lat jest ulubioną dziennikarką i prezenterką wielu widzów. Na wizji i prywatnie nie boi się mówić, co myśli; staje w obronie słabszych; działa charytatywnie i poświęca się od lat rodzinie. Mąż Krzysztof i syn Jakub są jej całym światem. Jak to się robi, że mama 32-latka ma z nim wciąż tak świetny kontakt? Opowiedziała nam w studiu VIVY.pl. Dorota Wellman o 32-letnim synu. Kim jest Kuba Wellman? W jednym z wywiadów dla naszego serwisu prowadząca Dzień Dobry TVN opowiedziała o miłości do męża i syna. Jak Dorocie Wellman udało się to, że Kuba lubi spędzać z nią czas. Jaką była dla niego mamą, gdy dorastał? „Mąż mnie kręci i jest super. Ale nie umiem żyć też bez mojego syna. Bez niego nie mam powietrza, to jest treść mojego życia. Umiem zrównoważyć czas między pracą i rodziną. Są dla mnie rzeczy święta, wyłączam wtedy telefony. I nie umrę i świat się nie zawali. Poświęcamy sobie czas, jesteśmy sobie bliscy, ogromnie często w ciągu dnia kontaktujemy się, żeby opowiedzieć sobie o tym, co się wydarzyło. Uwielbiamy wspólne weekendy, wspólne wyjazdy. Nie mogłabym odmówić sobie czegoś, co jest moją bazą, czegoś, co jest dla mnie najważniejsze. Bo praca jest tylko dodatkiem do mojego życia rodzinnego”, wyznała Dorota Wellman Rafałowi Kowalskiemu z VIVY.pl. Podstawą tego, jak nie stracić dobrej relacji z dzieckiem jest zdaniem gwiazdy TVN stały dialog. „Trzeba rozmawiać z dzieckiem od początku. My z synem rozmawialiśmy zawsze, niezależnie w jakim był wieku. Zawsze słuchaliśmy, co miał do powiedzenia”, powiedziała nam dziennikarka, która wspierała swoje dziecko bez względu na to, co go interesowało, gdy dojrzewał. Dziś cała rodzina dzieli różne pasje. „Poza tym podążałam za nim, kiedy miał różne wybory sportowe albo kiedy wpadł w szał i amerykańskie komiksy z lat 50. I 60. stały się jego pasją, to były i moją. Potem słuchał dziwnej muzyki i grał na perkusji - też mi się to podobało. Na każdym etapie jego życia byłam razem z nim w jego świecie. A jeśli my przychodzimy do domu, pytamy tylko dziecko, jak było w szkole, a potem idziemy do swojego pokoju, to nigdy nie będzie tematów do rozmowy”, usłyszeliśmy przed kamerami VIVY.pl. „Razem byliśmy na koncercie The Rolling Stones, razem tańczyliśmy tam i razem darliśmy mordę. Mimo że to jest dorosły syn, to wie, że to jest nasze wspólne przeżycie. Myśmy mu pokazali kiedyś ten zespół czy zespół Kiss i inne. A on nas za to zabierał na koncerty Wojtka Mazolewskiego. I razem z jego przyjaciółmi zajmowaliśmy pierwszy rząd i robiliśmy klakę Wojtkowi. Tak moim zdaniem powinno być”, dodała dziennikarka. ZOBACZ TEŻ: Gorbaczow i jego „Rajka”. Miłość, która przetrwała władzę i dramaty Dorota Wellman z synem na ostatnich ich publicznym zdjęciu, 2011 Syn Doroty Wellman - wiek, dorastanie plany Był rok 1993, gdy po wielu staraniach Dorota i Krzysztof Wellmanowie doczekali się narodzin dziecka. To wydarzenie mocno zmieniło codzienność dziennikarki. „Do momentu, kiedy urodził się Kuba, prowadziłam rozrywkowe, egoistyczne i nieco bezsensowne życie. Sens pojawił się, gdy urodziłam. Wówczas zrozumiałam, że jest po co i dla kogo żyć. Ukochany syn w pewnym sensie wynagrodził mi wszystkie lata cierpień. To jedyne, które mam, jest upragnione, wyczekane i najbardziej kochane”, wyznała prezenterka w rozmowie z Faktem. Z kolei w rozmowie z WP dodała, że nie jest spokojna, gdy myśli o przyszłości 30-letniego Kuby. Wyprowadził się on od rodziców, pracuje na siebie, chciałby też założyć rodzinę i żyć w naszym kraju, ale czy będzie mógł robić, czując opiekę państwa? „Mój syn, jak większość młodych ludzi nienawidzi polityków. Czekam, aż do głosu dojdzie ruch obywatelski łączący Polaków, który coś zmieni. Może jeszcze przed śmiercią doczekam tego, że będzie to normalny kraj...”, powiedziała Dorota Wellman. ZOBACZ TEŻ: Są małżeństwem od 38 lat i wciąż patrzą w tym samym kierunku. Sekret związku Doroty Wellman i jej męża Krzysztofa Dorota i Jakub Wellmanowie we wspólnym zawodowym projekcie Od jakiegoś czasu syn Doroty Wellman i ona poprowadzą program popularnonaukowy. „Wellmanowie wybiorą się w niezapomnianą podróż po świecie popkultury, zajrzą też tam, gdzie spotyka się ona z nauką. Rozłożą na czynniki pierwsze najciekawsze zagadnienia współczesnego świata", wyjaśniali wówczas producenci. Kuba Wellman i Dorota Wellman w podcaście "WELLcome w popkulturze”
14-letnia córka Marii Sadowskiej zachwyca nie tylko urodą, ale też pierwszymi sukcesami. Ma niecodzienną pasję
Maria Sadowska pojawiła się w „Dzień dobry TVN” w towarzystwie 14-letniej córki Liliany. Podczas rozmowy opowiedziała o wyzwaniach związanych z wychowywaniem nastolatki i o tym, że Lila nie zdecydowała się pójść w jej muzyczne ślady. Dziś rozwija swoją pasję do gimnastyki sportowej.
Maria Sadowska znów przyciągnęła uwagę mediów. Tym razem nie nowym filmem czy muzycznym projektem, lecz wyjątkowym, rodzinnym występem. Reżyserka i piosenkarka pojawiła się w studiu „Dzień dobry TVN” w towarzystwie swojej 14-letniej córki Liliany. I choć wielu mogło spodziewać się, że nastolatka pójdzie w ślady utalentowanej mamy, rzeczywistość okazała się zupełnie inna. Córka Marii Sadowskiej nie wybrała muzyki, choć mama o tym marzyła Przypomnijmy, że Maria Sadowska od 2017 roku jest żoną muzyka Adriana Łabanowskiego. Para wychowuje dwójkę dzieci: syna Iwo, który urodził się w 2015 roku, oraz córkę Lilianę, która przyszła na świat w 2012 roku. Dziś Lila ma 14 lat i coraz śmielej zaznacza swoją niezależność. Choć mogłoby się wydawać, że dorastając w artystycznym domu, naturalnie wybierze muzykę, ona postawiła na zupełnie inną pasję. Nastolatka trenuje gimnastykę sportową. Jak zdradziła jej mama, odnosi już pierwsze sukcesy. To właśnie sport stał się jej największą miłością. „Jak byłam młodsza, chodziłam na lekcję śpiewu i fortepianu przez wiele lat. Był czas, że myślałam o śpiewie i graniu, ale to z czasem mi przeszło. Potem poszłam w taniec. Na gimnastykę artystyczną też chodziłam przez jakiś czas, ale nie sprawiało mi to przyjemności. Podobała mi się gimnastyka sportowa, jest to większe wyzwanie", wyznała nastolatka. Podczas rozmowy w „Dzień dobry TVN” Maria Sadowska szczerze opowiedziała o emocjach, jakie towarzyszą jej w wychowywaniu nastolatki. Przyznała, że początkowo marzyła o tym, by dzieci poszły jej śladem i związały się z muzyką. „To jest trudne dla rodzica zrozumieć, że dziecko jest inne niż ty. Mi się marzyło, że moje dzieci będą muzykami, ale widziałam, że Lilka ma ogromną pasję do gimnastyki. Poszliśmy za tą pasją. [...] Zobaczymy, co będzie dalej, bo zaczynamy okres nastoletni. Mamy nadzieję, że sport nam w tym pomoże. To jest też krew pot i łzy, nauka dyscypliny. To jest coś, co potem się przydaje w życiu", mówiła. CZYTAJ TEŻ: Los odebrał jej ukochaną córkę i męża. Do dziś nie pogodziła się z tą stratą, ale pociechę dają jej wnuki i muzyka Liliana Łabanowska ma na swoim koncie już pierwsze sukcesy Słowa ulubienicy publiczności pokazują, że w artystycznych rodzinach dzieci mają prawo do własnych wyborów, a rolą rodzica jest wsparcie, nawet jeśli oznacza to rezygnację z własnych wyobrażeń. Choć muzyka zeszła na dalszy plan, Liliana Łabanowska ma już za sobą pierwsze doświadczenia przed kamerą. Zadebiutowała w drobnych rolach w serialach „Rodzina na maxa” oraz „Pokusa”. Aktorstwo jest kolejną dziedziną, którą nastolatka się interesuje, a mama wspiera ją również na tym polu. Maria Sadowska doskonale wie, że okres dojrzewania to czas intensywnych zmian i poszukiwań. Dlatego najważniejsze jest towarzyszenie dziecku w jego wyborach, a nie narzucanie własnej wizji przyszłości. Była trenerka „The Voice of Poland” nie ukrywa, że wychowanie dzieci to ogromne wyzwanie. Jej zdaniem rolą rodzica jest przede wszystkim bycie autorytetem i wyznaczanie granic. „Każdy rodzic zmaga się dziś z rozplanowaniem czasu. Starałam się zawsze uczyć dzieciaki samodzielności. Dzieciaki coraz częściej same jeżdżą na zajęcia", podsumowała w „Dzień dobry TVN”. Źródło: Dzień dobry TVN. CZYTAJ RÓWNIEŻ: Poznali się w najtrudniejszym momencie, ona była jego największą opoką. Jacek Rozenek i jego żona pierwszy raz tak szczerze o kulisach związku
Tak syn Jolie i Pitta odcina się od ojca. Wymowny gest 24-latka
Maddox Jolie podjął decyzję, która wstrząsnęła Hollywood. Ten pozornie formalny krok rzuca nowe światło na napięcia, które nie zniknęły nawet po rozwodzie Jolie i Pitta sfinalizowanym w grudniu 2024 r.
Decyzja, która jeszcze kilka lat temu wydawała się nie do pomyślenia, stała się faktem. 24-letni Maddox, syn Angeliny Jolie i Brada Pitta, oficjalnie zrezygnował z nazwiska ojca i w napisach końcowych filmu „Couture” figuruje jako Maddox Jolie. To kolejny mocny sygnał, że relacje w jednej z najsłynniejszych rodzin Hollywood pozostają głęboko napięte, mimo rozwodu sfinalizowanego w grudniu 2024 r. Maddox Jolie w napisach filmu „Couture” bez nazwiska Pitt 24-letni syn Angeliny Jolie i Brada Pitta pracował jako asystent reżysera przy najnowszym filmie matki „Couture”. To właśnie w napisach końcowych tej produkcji widzowie mogli zauważyć znaczącą zmianę – zamiast nazwiska Jolie-Pitt pojawiło się wyłącznie Maddox Jolie. Jak informują zagraniczne media, już podczas premiery filmu „Couture” na Toronto International Film Festival we wrześniu 2025 r. Maddox występował jako Maddox Jolie. Decyzja została więc zamanifestowana publicznie podczas jednego z najważniejszych wydarzeń filmowych. Zmiana nazwiska Maddoxa nie była jedynie symbolicznym gestem. W świetle doniesień medialnych to oficjalne odcięcie się od nazwiska ojca. Shiloh zrobiła to osiem miesięcy wcześniej Maddox Jolie nie jest jedynym dzieckiem byłej pary, które zdecydowało się na taki krok. Osiem miesięcy wcześniej podobną decyzję podjęła jego młodsza siostra Shiloh. Po ukończeniu 18 lat oficjalnie zrezygnowała z nazwiska ojca. Jak tłumaczył jej adwokat, publikacja ogłoszenia w „Los Angeles Times” była formalnością wymaganą przez kalifornijskie prawo. Tym samym Shiloh również odcięła się od nazwiska Pitt. Kolejne decyzje dzieci Angeliny Jolie i Brada Pitta wyraźnie pokazują, że rodzinne napięcia nie należą do przeszłości. CZYTAJ TEŻ: To koniec pewnego etapu, Angelina Jolie podjęła decyzję. Aktorka zamierza opuścić Hollywood Relacja Brada Pitta z dziećmi według „People” i „Daily Mail” Magazyn „People” informuje, że relacja Brada Pitta z najstarszymi dziećmi jest praktycznie zerowa. Według anonimowego informatora aktor „praktycznie nie utrzymuje kontaktu z dorosłymi dziećmi”. W ostatnich miesiącach jego zaangażowanie wobec młodszych dzieci ma być bardziej ograniczone ze względu na zobowiązania zawodowe. Z kolei źródła cytowane przez „Daily Mail” twierdzą, że relacja Brada z adoptowanymi synami, Paxem i Maddoxem, jest nie do odratowania. „Jasno dali do zrozumienia, co czują, a on nie ma im nic do powiedzenia” – przekazało źródło tabloidu. Osoba z otoczenia Angeliny Jolie podkreśla natomiast, że problemy w relacjach aktora z dziećmi są bezpośrednim skutkiem tego, jak je traktował. Rozwód w grudniu 2024 r. i spór o francuską posiadłość Angelina Jolie i Brad Pitt mają wspólnie sześcioro dzieci, z czego trójka to ich biologiczne pociechy. Ich rozwód został sfinalizowany w grudniu 2024 r. po ośmiu latach sądowej batalii. Jednak formalne zakończenie małżeństwa nie zakończyło rodzinnych napięć. Byli małżonkowie nadal spierają się m.in. o francuską posiadłość i winnicę, którą Jolie sprzedała rosyjskiemu miliarderowi Jurijowi Szeflerowi. Spór o majątek to kolejny element konfliktu, o którym rozpisują się media na całym świecie. W przeszłości media informowały również o karczemnej awanturze na pokładzie odrzutowca, podczas której aktor rzekomo podniósł rękę na dwójkę jego pociech. Pojawiały się także oskarżenia o wieloletnią przemoc domową oraz informacje o zmaganiu się z alkoholizmem. Decyzja, jaką podjął Maddox Jolie, wpisuje się w szerszy kontekst napiętych relacji rodzinnych. Oficjalne porzucenie nazwiska Pitt przez 24-letniego syna Angeliny Jolie i Brada Pitta to kolejny wyraźny sygnał, że konflikt w tej hollywoodzkiej rodzinie wciąż trwa. CZYTAJ RÓWNIEŻ: Okładka z Angeliną Jolie zszokowała świat, pokazała blizny po mastektomii. Ujawniła prawdę o chorobie Źródła: Plejada.pl, „People”, „Daily Mail”
Miał 56 lat, gdy po raz pierwszy został ojcem. Dla syna Ryszard Kalisz zrezygnował z dawnego życia
Ryszard Kalisz został ojcem w dojrzałym wieku, ale – jak sam przyznaje – to właśnie narodziny Ignacego całkowicie odmieniły jego życie i priorytety. W szczerej rozmowie z Aleksandrą Kwaśniewską w 2013 roku były minister spraw wewnętrznych opowiedział o wyjątkowej więzi z synem, poczuciu odpowiedzialności i decyzji, by już nigdy nie pozwolić, aby praca była ważniejsza niż rodzina.
Ryszard Kalisz dość późno został ojcem, ale – jak sam wielokrotnie podkreślał – to właśnie ta rola okazała się najważniejszą w jego życiu. Narodziny syna całkowicie odmieniły jego codzienność, przewartościowały priorytety i sprawiły, że polityka oraz sprawy zawodowe zeszły na dalszy plan. Każdą wolną chwilę pragnął poświęcić Ignacemu, który w tym roku skończy 13 lat. Dziś, gdy Ryszard Kalisz obchodzi urodziny, wracamy do jego wyjątkowych słów sprzed lat. W 2013 roku w intymnej i szczerej rozmowie z Aleksandrą Kwaśniewską były minister spraw wewnętrznych opowiedział o niezwykłej więzi z pierworodnym synem, wzruszeniu, odpowiedzialności i obietnicy, którą złożył sobie kilka minut po jego narodzinach. Ryszard Kalisz o narodzinach Ignacego Kiedy na świat przyszedł jego pierworodny syn, Ryszard Kalisz wiódł uporządkowane życie i był dojrzałym mężczyzną. Narodziny Ignacego całkowicie jednak zmieniły jego priorytety. „Pięć minut po urodzeniu Ignacego spojrzałem mu w oczy. Miałem świadomość, że oto przyszła na świat najbliższa mi osoba i jest właśnie na moich rękach. Ignacy urodził się, kiedy jestem osobą spełnioną pod prawie każdym względem, a jest moim pierworodnym synem. I tak moje życie bardzo się zmieniło. Każdą wolną chwilę poświęcam Ignacemu. Niezależnie od tego, jak to się wydaje nieprawdopodobne, mam już z nim w tej chwili komunikację mentalną”, wyjaśnił w rozmowie z Aleksandrą Kwaśniewską. CZYTAJ TAKŻE: W polityce był otwartą książką, do dziś budzi sympatię Polaków. Dla Ryszarda Kalisza synowie są największą wartością A jak były minister spraw wewnętrznych zareagował na wiadomość, że zostanie tatą? „To była wielka radość. Ale taka radość w zaskoczeniu”, mówił Aleksandrze Kwaśniewskiej i dodał: „Bez przerażenia. Z poczuciem odpowiedzialności. Przedtem już byłem pogodzony z myślą, że nie będę miał dzieci. A tu raptem okazało się, że będzie Ignacy”. Szczęśliwy tata postanowił, że zrobi wszystko, by zawsze łączyła go bliska więź z synem. „Nigdy nie miałem czasu na życie prywatne. To moja wada. Pasjonuję się sprawami publicznymi i zawodowymi, często kosztem związków. I dlatego, kiedy zobaczyłem Ignacego po raz pierwszy, jak miał kilka minut życia, postanowiłem sobie, że z nim muszę być zawsze blisko”, mówił w tej samej rozmowie. Ryszard Kalisz z synem w sesji dla magazynu VIVA!, 2013 rok Ryszard Kalisz z synem w sesji dla magazynu VIVA!, 2013 rok Ryszard Kalisz – jak zmieniło go ojcostwo? Polityk opowiedział również Aleksandrze Kwaśniewskiej o tym, jak zmieniło go ojcostwo oraz, co pragnąłby przekazać swojemu synowi. „Mam taką potrzebę i chciałbym mieć możliwość, by jak Ignacy już dojrzeje, pogadać z nim o moim życiu i spotkać się ze zrozumieniem z jego strony. Bo czasami mam wrażenie, że moje życie starczyłoby dla trzech normalnych żyć. Robiłem mnóstwo rzeczy. Byłem tam, gdzie działa się historia [...] Marzę o tym, żeby Ignacy sam podejmował swoje decyzje życiowe. Ja mu nie narzucę przecież tego, żeby był adwokatem czy politykiem”, wyznał Ryszard Kalisz. Były minister spraw wewnętrznych nie zamierza niczego narzucać synowi, jednak pragnie zapewnić mu szereg różnych możliwości. „Oczywiście, mam plany. Z jego mamą na ten temat już rozmawialiśmy. Chcielibyśmy, żeby od maleńkości uczył się języków obcych, bo to bardzo ważne. Chcę jak najszybciej zacząć zabierać go na narty, bo przypominam sobie obrazki, z Austrii czy Szwajcarii, takich małych szkrabów w kaskach, którzy ledwo stoją, a już na nartach jeżdżą. Chcę, żeby on to robił. Będę go na pewno zabierał w różne miejsca na świecie, żeby mu je pokazać. Na szczęście dzisiaj w Polsce mamy takie możliwości. Mój tata takich możliwości nie miał i zawsze żałował, bo też lubił podróżować. [...] Mnóstwo mam planów, ale moje plany zawsze ustąpią przed jego decyzjami”, tłumaczył Aleksandrze Kwaśniewskiej. SPRAWDŹ RÓWNIEŻ: W polityce był otwartą książką, do dziś budzi sympatię Polaków. Dla Ryszarda Kalisza synowie są największą wartością Ryszard Kalisz zdradził, że w przeszłości zawsze zmagał się z brakiem czasu i wielkim zapracowaniem, co również często było przyczyną rozpadu jego związków. Postanowił sobie, że w relacji z synem będzie zupełnie inaczej. „Moją największą wadą w życiu było zawsze to, że za dużo pracowałem i czasami nie potrafiłem poświęcić mojemu życiu osobistemu wystarczającej ilości czasu. I to zarówno kiedy miałem lat dwadzieścia, jak i kiedy jestem po pięćdziesiątce. To jest moja olbrzymia wada. Pasjonuję się sprawami publicznymi i zawodowymi, jest to dla mnie wielkie wyzwanie i w bardzo dużym stopniu daje mi to siły witalne. Ale zawsze było to kosztem osobistego związku. I dlatego, kiedy zobaczyłem Ignacego po raz pierwszy, jak miał kilka minut życia, postanowiłem sobie, że z nim muszę być zawsze blisko”, zapewnił dumny tata. Ryszard Kalisz z synem w sesji dla magazynu VIVA!, 2013 rok Ryszard Kalisz z synem w sesji dla magazynu VIVA!, 2013 rok <img src="https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/48/2023/07/forum-0429065911-0910966.jpg" width="3504" height="2336" alt="Warszawa, 26.02.2016. Ryszard Kalisz z synem Ignacym na marszu Komitetu Obrony Demokracji pod haslem "My, Narod" w Warszawie.,Image: 429065911, License: Rights-managed, Restrictions: , Model Release: no, Credit line:" title="Ryszard Kalisz z synem Ignacym na marszu Komitetu Obrony Demokracji w Warszawie" />
Peter Fonda dziś świętowałby urodziny. Dopiero wspólny film zakończył jego wieloletni konflikt z ojcem
Peter Fonda przyszedł na świat 23 lutego 1940 roku w Nowym Jorku jako syn jednego z najwybitniejszych aktorów Złotej Ery Hollywood – Henry’ego Fondy. Choć nazwisko otwierało drzwi do kariery, nie gwarantowało bliskości w domu. Relacja ojca i syna przez lata była pełna dystansu, niedopowiedzeń i bólu. Dopiero wspólna praca na planie filmu przyniosła przełom. Dziś, w dniu jego urodzin, wracamy do tej poruszającej historii.
Peter Fonda wychowywał się w cieniu legendy. Henry Fonda był aktorem o niepodważalnym autorytecie, laureatem Oscara za rolę w filmie „Nad złotym stawem” (1981), a wcześniej gwiazdą takich produkcji jak "Grona gniewu" czy "Dwunastu gniewnych ludzi". Jednak za ekranową charyzmą krył się mężczyzna, który – jak wspominał jego syn – miał trudność w okazywaniu uczuć. Aktorskie dziedzictwo Fondów Rodzina Fondów to jedna z najbardziej rozpoznawalnych dynastii aktorskich w historii kina. Henry Fonda (ur. 16 maja 1905 r., zm. 12 sierpnia 1982 r.) był symbolem moralnego kręgosłupa amerykańskiego filmu. Jego dzieci – Jane Fonda (ur. 21 grudnia 1937 r.) i Peter Fonda – dorastały w świecie reflektorów, ale również w cieniu rodzinnej tragedii. Matka Petera, Frances Sophia Seymour, odebrała sobie życie w 1950 roku, gdy chłopiec miał zaledwie 10 lat. Rodzinny dramat głęboko naznaczył relacje między ojcem a dziećmi. Henry Fonda nie rozmawiał z nimi otwarcie o śmierci matki – Peter przez lata nie znał prawdy o okolicznościach jej odejścia. To doświadczenie stało się jednym z fundamentów późniejszego emocjonalnego dystansu. Mimo napięć Peter Fonda podjął aktorską drogę. Studiował w Omaha Community Playhouse, a jego debiut filmowy przypadł na lata 60. Prawdziwą sławę przyniosła mu rola w "Easy Rider" (1969), filmie, który stał się manifestem kontrkultury i przyniósł mu nominację do Oscara za scenariusz. ZOBACZ TEŻ: Kochali się od młodości, ślub wzięli po 47 latach. Alan Rickman i jego wielka miłość trwali przy sobie do ostatnich chwil Trudne relacje wewnątrz rodziny Fondów Peter Fonda wielokrotnie mówił w wywiadach, że jego ojciec był człowiekiem zdystansowanym i chłodnym emocjonalnie. Wychowywał dzieci w sposób surowy, skupiony na dyscyplinie i pracy. Po śmierci żony Henry Fonda szybko wrócił do życia zawodowego, a obowiązki rodzicielskie w dużej mierze przejęli opiekunowie. Brak rozmów o tragedii rodzinnej i nieobecność emocjonalna ojca sprawiły, że Peter przez lata czuł się odrzucony. Aktor wspominał, że nigdy nie usłyszał od ojca słów miłości w dzieciństwie. Ten brak stał się źródłem wewnętrznego buntu, który znajdował ujście zarówno w wyborach artystycznych, jak i w stylu życia. Relacje w rodzinie Fondów były skomplikowane także na innych poziomach. Jane Fonda również opowiadała o chłodzie ojca i trudnej walce o jego uwagę. Rodzeństwo łączyło doświadczenie dorastania w cieniu wielkiej kariery Henry’ego, ale każde z nich przepracowywało tę relację na swój sposób. "Tuż przed śmiercią ojca powiedziałam mu, że go kocham i wybaczam mu wszystko. Mam nadzieję, że i on wybaczył mi, że nie byłam lepszą córką. Nic nie mówił, ale płakał", mówiła później Jane Fonda w programie "Who's Talking to Chris Wallace". Henry Fonda i Peter Fonda pojednali się na planie filmowym Przełom w relacji Petera i Henry’ego przyszedł pod koniec życia seniora rodu. W 1979 roku obaj spotkali się na planie westernu "Wanda Nevada", w którym zagrali razem. Dla Petera była to pierwsza zawodowa współpraca z ojcem – symboliczna próba odbudowania więzi. Wspólna praca stworzyła przestrzeń do rozmowy i wzajemnego zrozumienia. Peter Fonda przyznał po latach, że dopiero wtedy usłyszał od ojca słowa, na które czekał całe życie. Henry Fonda miał powiedzieć do syna: "Chcę, żebyś wiedział, że kocham cię, synu". Te proste słowa stały się dla Petera momentem przełomowym. Choć nie wymazały lat dystansu, pozwoliły na zamknięcie bolesnego rozdziału. Henry Fonda zmarł trzy lata później, w 1982 roku. Dla Petera był to czas refleksji i próby uporządkowania własnych doświadczeń. Peter Fonda, który sam był ojcem – m.in. aktorki Bridget Fondy (ur. 27 stycznia 1964 r.) – wielokrotnie podkreślał, że doświadczenia z dzieciństwa wpłynęły na sposób, w jaki budował relacje z własnymi dziećmi. Chciał być bardziej obecny i otwarty emocjonalnie. "Dla mojego ojca aktorstwo było ucieczką od życia, formą terapii. Bridget taka nie jest", mówił w rozmowie z "New York Times". Aktor zmarł 16 sierpnia 2019 roku w Los Angeles w wieku 79 lat. Wspominany jest jako artysta niezależny, twórca "Easy Rider", ale także jako człowiek, który przez całe życie próbował zrozumieć swojego ojca. Historia Petera Fondy i Henry’ego Fondy pokazuje, że nawet najbardziej skomplikowane relacje mogą znaleźć ukojenie – czasem dopiero pod koniec wspólnej drogi. SPRAWDŹ TEŻ: Był legendą PRL, jego ostatnie chwile naznaczone były cierpieniem. Tylko jedna osoba została przy nim do końca Źródło: Plejada.pl, film.wp.pl