Ma 19 lat i zachwyca talentem. Blanka Kot poszła w ślady znanego taty, ma apetyt na więcej
Blanka Kot, 19-letnia córka Tomasza Kota, dynamicznie rozwija swoją karierę aktorską. Młoda gwiazda ma już na koncie role w znanych produkcjach i stoi przed ważną decyzją – planuje studia, także poza granicami kraju.
Blanka Kot, 19-letnia córka Tomasza Kota, coraz śmielej wkracza do świata filmu. Ma już na koncie role w popularnych produkcjach i nie zamierza się zatrzymywać. Po maturze planuje studia teatralne, a jedną z opcji jest także wyjazd za granicę. Jej droga zawodowa nabiera tempa i przyciąga uwagę widzów. Blanka Kot – kim jest 19-letnia córka Tomasza Kota Blanka Kot, 19-letnia córka Tomasza Kota, coraz wyraźniej zaznacza swoją obecność w polskim świecie filmowym. Młoda aktorka rozwija swoją karierę i konsekwentnie pojawia się w kolejnych produkcjach. Jest córką aktora Tomasza Kota oraz reżyserki Agnieszki Olczyk-Kot, co bezpośrednio łączy ją ze środowiskiem filmowym. Pierwsze role Blanki Kot – od debiutu w 2021 r. do „Pati” Kariera Blanki Kot rozpoczęła się w 2021 r., kiedy zadebiutowała w krótkometrażowym filmie „Jeszcze jeden koniec świata” wyreżyserowanym przez jej mamę, Agnieszkę Olczyk-Kot. Już rok później pojawiła się w serialu „Wielka woda”, co było kolejnym krokiem w jej rozwoju zawodowym. Ostatnio widzowie mogli oglądać ją w drugim sezonie serialu „Pati”. W tej produkcji Blanka Kot wcieliła się w rolę młodszej siostry głównej bohaterki. To kolejny projekt, który umacnia jej pozycję jako młodej aktorki. ZOBACZ TEŻ: Poprosił ją o rękę w dniu, w którym się poznali. Tak rozkwitała miłość Tomasza Kota i jego żony Samodzielność na planie – ważny krok w karierze Blanki Kot W rozmowie z programem „Dzień Dobry TVN” Blanka Kot podkreśliła, że przygotowania do najnowszej roli wyglądały inaczej niż wcześniej. Jak zaznaczyła, tym razem miała większą swobodę działania i starała się podejść do projektu bardziej samodzielnie. Wcześniej była obecna na planie z rodzicami, jednak przy pracy nad serialem „Pati” chciała wejść w projekt w bardziej świadomy i dorosły sposób. To pokazuje wyraźną zmianę w jej podejściu do pracy aktorskiej. Studia teatralne i plany zagraniczne Blanki Kot Po maturze 19-letnia Blanka Kot planuje zdawać na studia teatralne. Jednocześnie rozważa również możliwość nauki za granicą. To ważny etap w jej życiu, który może wpłynąć na dalszy rozwój jej kariery aktorskiej. Decyzja o studiach, w tym ewentualnym wyjeździe poza Polskę, jest jednym z najważniejszych kroków, jakie stoją obecnie przed młodą aktorką. CZYTAJ TEŻ: Tomasz Kot w obsadzie międzynarodowej produkcji. Tę rolę dostał zupełnym przypadkiem! Rodzina wspiera Blankę Kot w realizacji planów W realizacji swoich planów Blanka Kot może liczyć na wsparcie rodziny. Zarówno jej ojciec Tomasz Kot, jak i matka Agnieszka Olczyk-Kot są związani ze światem filmu, co stanowi dla niej naturalne zaplecze i wsparcie w dalszym rozwoju. Obecność w środowisku filmowym od najmłodszych lat oraz zdobywane doświadczenie sprawiają, że Blanka Kot coraz wyraźniej buduje własną drogę zawodową. Źródło: Plejada
Igor Janeczek ma już 18 lat. Syn Joanny Racewicz wyrósł na przystojnego mężczyznę
Jeszcze niedawno Joanna Racewicz mówiła z niedowierzaniem: „Za miesiąc będzie 18”. Dziś ten moment właśnie nadszedł. Igor Janeczek, syn dziennikarki i tragicznie zmarłego Pawła Janeczka, wkroczył w dorosłość. To szczególny dzień nie tylko dla niego, ale i dla jego mamy, która przez lata samotnie prowadziła go przez życie, dojrzewanie i wszystkie najtrudniejsze emocje.
10 kwietnia 2010 roku życie Joanny Racewicz rozpadło się na pół. W katastrofie smoleńskiej zginął jej mąż, Paweł Janeczek, a ich synek miał wówczas niespełna dwa lata. Dziennikarka została sama z niewyobrażalną stratą, ale też z odpowiedzialnością za małego chłopca, który jeszcze nie rozumiał, co naprawdę się wydarzyło. Po latach wspominała, że musiała powiedzieć dziecku prawdę najprościej, jak się da: tata był w pracy, wydarzył się wypadek i już nigdy nie wróci. To właśnie od tamtego momentu zaczęła się ich wspólna droga – naznaczona bólem, ale też niezwykłą bliskością. Igor Janeczek dorastał bez ojca, ale nigdy bez miłości Igor nie pamięta Pawła Janeczka tak, jak pamięta się obecność rodzica z codzienności. Joanna Racewicz mówiła o tym bez upiększeń w wywiadzie dla VIVY!: „Nie pamięta taty. Miał dwa lata, gdy ten zginął. Tata jest dla niego tylko postacią ze zdjęć, filmów i opowieści. Trochę jak superbohater z Uniwersum Marvela. Ktoś silny, niezłomny, na posterunku do samego końca”. To jedno z tych zdań, które zostają z człowiekiem na długo. W tej historii najbardziej porusza jednak nie tylko sama strata, ale sposób, w jaki Joanna Racewicz nauczyła się o niej opowiadać. Bez fałszu, bez wielkich gestów, ale z ogromną czułością. W podcaście Mamadu przyznała, że nie chciała wychować syna w cieniu własnej rozpaczy. Choć sama była blisko załamania, musiała wracać do życia, bo obok był mały człowiek, który jej potrzebował. To właśnie wtedy rozegrała się scena, do której wraca po latach. Jak wyznała, pogrążona w żałobie siedziała w domu, kiedy nagle podszedł do niej mały Igor, dotknął jej twarzy i powiedział dziecięcym językiem: „Mamiś, przestań płakać, bo będę się o ciebie martwił”, opowiadała na łamach podcastu MamaDu. Ten moment stał się dla niej przełomem. Zrozumiała, że role nie mogą się odwrócić, że to nie dziecko ma dźwigać emocje dorosłego. Niedługo później rozpoczęła terapię i – jak sama mówiła – była to „ciężka praca”, ale konieczna, by znów stanąć na nogi. Joanna Racewicz nie ukrywa: „Macierzyństwo mnie uratowało” Wiele kobiet mówi o dzieciach jako o swojej sile, ale w przypadku Joanny Racewicz to zdanie ma wyjątkowy ciężar. W rozmowie z Mamadu powiedziała wprost: „Macierzyństwo mnie uratowało, bo to prawda”. Przyznała też, że Igor stał się jej „kotwicą”, „łajbą ratunkową” i kimś, dzięki komu zdecydowała się zostać w życiu mimo wszystko. Nie jest tajemnicą, że zanim został jej „małym-wielkim człowiekiem”, był też dzieckiem długo wyczekiwanym. Dziennikarka opowiadała o wcześniejszych stratach ciąż i o tym, że z mężem długo bali się cieszyć z ciąży, która ostatecznie zakończyła się narodzinami Igora. W podcaście wspominała poruszająco: „Baliśmy się z niego cieszyć”, a spokój przyszedł dopiero po kilku miesiącach. Ta historia pokazuje jeszcze wyraźniej, jak wielkie znaczenie miał dla niej syn – nie tylko po śmierci męża, ale od samego początku. View oEmbed on the source website Ich relacja jest wyjątkowa. Joanna Racewicz wychowała syna po swojemu Joanna Racewicz wielokrotnie podkreślała, że zawsze traktowała Igora poważnie. Nie chciała budować relacji opartej wyłącznie na dystansie między matką a dzieckiem. Chciała rozmawiać, tłumaczyć, słuchać i naprawdę być obok. Sama mówiła, że starali się „od samego początku rozmawiać bardzo szczerze też o tym, co czują obydwoje”. To podejście widać także dziś. Igor wyrósł na młodego mężczyznę, o którym jego mama mówi z autentycznym zachwytem. W wywiadzie dla VIVY! przyznała: „Bardzo, bo jest fantastycznym człowiekiem. Mądry, empatyczny. Świetny organizator”. Trudno o piękniejszą rekomendację z ust matki, która widziała go w każdej możliwej odsłonie – od bezbronnego malucha po prawie dorosłego chłopaka. Dziennikarka opowiadała także, że jej syn uczył się najpierw w liceum filmowym, a później trafił do liceum Artes Liberales – szkoły, którą nazwała wręcz „szkołą marzeń”. Podkreślała, że to miejsce bez presji, wyścigu i agresji, za to z dużym wsparciem i mądrym prowadzeniem młodych ludzi. Taka decyzja wiele mówi o tym, jakim kluczem kierowała się w macierzyństwie: mniej narzucania, więcej uważności. 18. urodziny Igora Janeczka to symboliczny moment Jeszcze miesiąc temu Joanna Racewicz mówiła w studiu Mamadu: „Za miesiąc będzie 18”. W tych prostych słowach było wszystko: niedowierzanie, wzruszenie, ale i cichy rachunek sumienia, który zna chyba każdy rodzic. Czy dałam radę? Czy przekazałam to, co najważniejsze? Czy wychowałam dobrego człowieka? Sama przyznała zresztą, że ma takie myśli. Mówiła o „milionie niepewności”, o walizce rzeczy pakowanych dziecku przez lata – wartości, czułości, zasad, rozmów, wspomnień. To wyjątkowo obrazowe i bardzo w stylu Joanny Racewicz: miękkie, ale prawdziwe. Ona nie udaje mamy bez lęku. Przeciwnie – pokazuje, że można się bać i jednocześnie pozwolić dziecku dorastać. W podcaście zdradziła też, że szykowała dla syna szczególną niespodziankę na 18. urodziny – zestaw pamiątek z dzieciństwa, zdjęć i filmów, które mają opowiedzieć mu jego własną historię. To piękny gest. Nie tylko sentymentalny, ale i symboliczny. Bo w tej rodzinie pamięć zawsze była ważna. Nie jako ciężar, lecz jako sposób na zachowanie miłości. W styczniu 2026 roku dziennikarka opublikowała post przy okazji studniówki syna. To właśnie wtedy pokazała dorosłego już Igora w eleganckim wydaniu i podzieliła się wyjątkowo osobistą refleksją. „Tak, jestem dumna. Kocham bez granic. […] Towarzyszenie Dziecku na drodze do świata jest najpiękniejszą przygodą i podróżą życia” – napisała. W dalszej części zwróciła się bezpośrednio do syna: „Dziękuję, Synku. Za to, że wybrałeś mnie na mamę. Za miłość, zaufanie, spokój. […] Za Ciebie”. Ten wpis doskonale oddaje to, co od lat widać w ich relacji – ogromną bliskość, wdzięczność i czułość, która przetrwała najtrudniejsze doświadczenia. Dziennikarka nie ukrywa, że dorastanie syna to dla niej także moment refleksji nad upływem czasu. „Mówcie dzieciom, jak bardzo są dla Was ważne. Tak szybko dorastają” – dodała, zostawiając obserwatorów z uniwersalnym przesłaniem. Dziś, gdy Igor kończy 18 lat, te słowa wybrzmiewają jeszcze mocniej. To już nie tylko nastolatek, ale młody dorosły, który – jak podkreśla jego mama – wyrósł na mądrego, empatycznego i niezwykle wartościowego człowieka. Napisała o tym w poruszającym poście, który opublikowała w dniu urodzin.
Długo ukrywali tę informację, teraz nie pozostawiają już złudzeń. Karolina Pisarek wraz z mężem spodziewają się dziecka
Karolina Pisarek-Salla podzieliła się wyjątkową wiadomością, która poruszyła jej fanów. Modelka i influencerka ogłosiła na Instagramie, że wraz z mężem Rogerem Sallą spodziewają się pierwszego dziecka. To przełomowy moment w ich życiu prywatnym, na który – jak sami przyznawali – długo czekali. Informacja o ciąży Karoliny Pisarek-Salli błyskawicznie obiegła media społecznościowe. Influencerka, która od lat dzieli się swoim życiem z obserwatorami, tym razem przekazała jedną z najbardziej osobistych wiadomości. Jej relacja z Rogerem Sallą od początku wzbudzała zainteresowanie fanów, a teraz para rozpoczyna zupełnie nowy etap – rodzicielstwo. W ich przypadku to nie tylko kolejny krok w życiu prywatnym, ale również wydarzenie, które na nowo definiuje ich obecność w przestrzeni publicznej. Karolina Pisarek-Salla w ciąży – jak ogłosiła radosną nowinę? Karolina Pisarek-Salla zdecydowała się przekazać informację o ciąży w sposób, który jest dla niej najbardziej naturalny – za pośrednictwem Instagrama. To właśnie tam od lat buduje relację ze swoimi obserwatorami, dzieląc się zarówno kulisami pracy w modelingu, jak i bardziej osobistymi momentami. Ogłoszenie ciąży było utrzymane w emocjonalnym, ale jednocześnie estetycznym stylu, który jest charakterystyczny dla jej profilu. Publikacja szybko zyskała ogromny zasięg, a liczba komentarzy rosła z każdą minutą. ZOBACZ TEŻ: Zaskakujące początki związku Karoliny Pisarek i jej męża: „Oświadczył mi się po 3 tygodniach znajomości”. Ale to nie wszystko... Dla wielu fanów była to wiadomość długo wyczekiwana. Karolina już wcześniej wspominała, że marzy o założeniu rodziny, jednak podkreślała, że chce, aby wszystko działo się we właściwym czasie. Tym bardziej ogłoszenie ciąży zostało odebrane jako naturalna konsekwencja jej życiowych wyborów. Wpis modelki stał się jednym z najgłośniejszych tematów w polskim show-biznesie ostatnich dni. Pod postem Karoliny Pisarek-Salli pojawiły się setki komentarzy pełnych gratulacji i ciepłych słów. Internauci nie kryli wzruszenia, podkreślając, że śledzą jej karierę od lat i czują się częścią tej wyjątkowej chwili. Wiele osób zwracało uwagę na autentyczność modelki, która nie boi się pokazywać zarówno sukcesów, jak i bardziej intymnych momentów swojego życia. Nie zabrakło także reakcji ze strony innych celebrytów, którzy publicznie pogratulowali przyszłym rodzicom. Świat mediów społecznościowych na chwilę skupił się wokół tej jednej informacji, pokazując, jak duże znaczenie mają dziś relacje budowane online. Dla Karoliny i Rogera był to moment nie tylko osobisty, ale również symboliczny – potwierdzający, że ich historia inspiruje innych. Historia miłości Karoliny Pisarek i Rogera Salli Związek Karoliny Pisarek i Rogera Salli od początku przyciągał uwagę mediów. Para poznała się kilka lat temu i szybko stała się jedną z najbardziej rozpoznawalnych par w polskim show-biznesie. Ich relacja rozwijała się dynamicznie, a zaręczyny w 2021 roku były szeroko komentowane w mediach. Ich ślub był wydarzeniem pełnym przepychu i emocji. Ceremonia oraz wesele zostały zaplanowane z dbałością o każdy szczegół, co sprawiło, że mówiło się o nich jeszcze długo po zakończeniu uroczystości. Od tamtej pory Karolina i Roger chętnie dzielą się fragmentami swojego życia, pokazując zarówno codzienność, jak i wyjątkowe chwile. CZYTAJ TEŻ: Mają aż 4 garderoby i całą galerię sportowych dzieł sztuki. Tak mieszkają Karolina Pisarek z mężem. Odwiedziliśmy ich z kamerą Kim jest Karolina Pisarek-Salla? Kariera i życie prywatne Karolina Pisarek-Salla urodziła się 16 sierpnia 1997 roku w Szczecinie. Szeroką rozpoznawalność zdobyła dzięki udziałowi w programie „Top Model”, gdzie zajęła drugie miejsce i szybko zyskała sympatię widzów. Jej charakterystyczna uroda oraz profesjonalizm sprawiły, że zaczęła odnosić sukcesy w branży modowej, zarówno w Polsce, jak i za granicą. Modelka współpracowała z wieloma znanymi markami, pojawiała się na wybiegach oraz w kampaniach reklamowych. Z czasem rozszerzyła swoją działalność o media społecznościowe, stając się influencerką, która inspiruje tysiące osób. Jej profil na Instagramie to połączenie świata mody, podróży i życia prywatnego. Choć Karolina Pisarek-Salla funkcjonuje w przestrzeni publicznej, wielokrotnie podkreślała, że życie prywatne bywa dla niej wymagające. Otwarcie mówiła o trudnych doświadczeniach, presji związanej z popularnością oraz potrzebie zachowania równowagi między pracą a życiem osobistym. Ciąża jest dla niej szczególnym momentem – pełnym emocji, ale też refleksji nad przyszłością. To czas, który z pewnością wpłynie na jej priorytety i sposób funkcjonowania w mediach. Wsparcie męża oraz bliskich osób odgrywa w tym procesie kluczową rolę, a sama Karolina nie ukrywa, że przed nią jedno z największych wyzwań w życiu – rola matki. Źródło: Instagram
Córka Trojanowskiej zachwyca wyglądem. Roxanna ma prestiżowy zawód i podwójne obywatelstwo
Jest największą dumą słynnej mamy, ale konsekwentnie pozostaje w cieniu. Roxanna Trojanowska w tym roku kończy 35 lat i od lat wybiera życie z dala od medialnego zgiełku. Choć Izabela Trojanowska rzadko pokazuje ją publicznie, kiedy robi wyjątek, trudno oderwać wzrok. Kim jest dziś kobieta, o której wciąż wiadomo zaskakująco niewiele?
Jest największą dumą słynnej mamy, ale świadomie wybrała życie z dala od reflektorów. Roxanna Trojanowska w tym roku kończy 35 lat i – w przeciwieństwie do Izabeli Trojanowskiej – nie związała swojej przyszłości z show-biznesem. Choć artystka rzadko pokazuje córkę publicznie, kiedy robi wyjątek, trudno oderwać wzrok. Urodę i talent Roxanna odziedziczyła po mamie, ale swoją drogę wybrała zupełnie inną. View Ediplayer on the source website Córka Izabeli Trojanowskiej: tak wygląda ich relacja. Padły poruszające słowa Artystka w rozmowie z magazynem VIVA! ujawniła, że jej córka nie przepada za blaskiem fleszy i sławą mamy. – „Nie podoba jej się takie życie, jakie wiodę. To, że brak mi prywatności, że kiedy jesteśmy razem, nie możemy spokojnie przejść ulicą, aby ktoś nas nie zaczepił i nie porównał córki z mamą" – zwierzyła się wówczas. W jednym z poruszających wspomnień wróciła myślami do wspólnego wyjazdu nad morze. „Pamiętam nasz wyjazd do Jastrzębiej Góry. Zamieszkałyśmy w hotelu w lesie, a obok harcerze rozbili obóz. Jak tylko wyszli z namiotów, każdy chciał mieć mój autograf. Słyszałam szept: „A kto to jest?”. I odpowiedź: „Nieważne, bierz”. A dziecku nie można odmówić. W pewnym momencie zobaczyłam, że moja sześcioletnia córka stoi pod płotem i płacze. Trudno, ten zawód tak ma. Są gorsze” – wyznała wokalistka na łamach naszego magazynu. W najnowszych wypowiedziach Izabela Trojanowska podkreśla, że niewiele się w tej kwestii zmieniło. Roxanna od zawsze ceniła prywatność i nigdy nie chciała iść w ślady mamy. – „Nigdy nie chciała iść w moje ślady. Źle znosiła sytuacje, kiedy musiała się mną dzielić, gdy jacyś obcy ludzie podchodzili, prosili o autograf. Roxanna ceni prywatność” – przyznała niedawno w wywiadzie dla „Twojego Stylu”. Zawód artysty bywa wymagający, a życie w świetle reflektorów ma swoją cenę. Co dziś robi córka Izabeli Trojanowskiej? Co dziś robi córka Izabeli Trojanowskiej? Ma podwójne obywatelstwo i prestiżowy zawód Roxanna Trojanowska trzyma się z dala od blasku fleszy i konsekwentnie realizuje własne cele. Mieszka poza Polską – ukończyła prawo i antropologię na Uniwersytecie Wiedeńskim, a dziś pracuje w renomowanej kancelarii adwokackiej w Berlinie. – „Trzymam za nią kciuki, bo ma bardzo ciężko” – mówiła z dumą Izabela Trojanowska. Jak podkreśliła artystka w jednym z najnowszych wywiadów, córka od początku stawiała na edukację i rozwój zawodowy, z dala od show-biznesu. Dziś spełnia się w wymagającej branży prawniczej, budując międzynarodową karierę. Córka wokalistki ma podwójne obywatelstwo – polskie i niemieckie – i pasję do podróży oraz nauki. Jej napięty grafik nie pozwala na częste spotkania z mamą. – „Nie mamy dla siebie za dużo czasu. Ciężko to czasem znoszę, jak słyszę przez telefon: ‘Mamo, już muszę kończyć, czeka mnie mnóstwo pracy’” – opowiadała artystka w rozmowie z Elżbietą Pawełek dla magazynu VIVA!. Mimo dzielących je kilometrów, ich więź jest silna. – „Dzięki córce dziś już nie boję się niczego. Jak dopada mnie lęk, to słyszę jej słowa: „Mamo, nie bój się żyć. Życie to piękny dar, trzeba się cieszyć każdym dniem” – wyznała z wzruszeniem. Tak dziś wygląda córka Izabeli Trojanowskiej Trojanowska nie ukrywa też, jak ważną rolę w jej życiu odgrywa macierzyństwo. – „12 czerwca 1991, dzień urodzin Roxanny, to najważniejsza chwila mojego życia. (…) Jest dla mnie spełnieniem wszelkich marzeń. Pracowita, rozsądna, roztropna, mądra…” – mówiła niedawno. Choć Roxanna pojawiła się kiedyś w jednym z odcinków serialu „Klan”, show-biznes nie jest jej światem. – „Moja córka śpiewa, gra na gitarze i na pianinie, ale dla przyjemności. Wychodzi jej to świetnie i sprawia radość, przede wszystkim jej samej. Nie chciałabym, aby robiła karierę w naszym kraju. Nie zamierzam jej do niczego namawiać. Nie ma parcia na szkło" – mówiła Izabela Trojanowska. Roxanna to bez wątpienia artystyczna dusza, która zrezygnowała z medialnego życia po trudnych doświadczeniach. – „Bardzo nie chciała. Nie chciała od momentu, kiedy zorientowała się, że nie mam życia prywatnego” – dodała w wywiadzie dla magazynu „Party”. Mimo intensywnej pracy znajduje czas na rodzinę. – „Każde święta spędzamy razem (…) A jak ja zatęsknię, to wsiadam w pociąg i w pięć godzin jestem w Berlinie” – zdradziła artystka. Z uroczej dziewczynki zmieniła się w piękną, pewną siebie kobietę. Zobaczcie, jak zmieniała się córka Izabeli Trojanowskiej. Ostatnie zdjęcie pochodzi z 2025 roku. Podobna do mamy? Naszym zdaniem wyjątkowo – takiej urody nie sposób przeoczyć! Czytaj także: Księżna Kate olśniła uśmiechem i stylizacją, ale o jej córce jest równie głośno. Księżniczka Charlotte to wykapana mama Izabela Trojanowska z córką. 2003 rok Izabela Trojanowska z córką Roksaną, "Valley Golf & Country Club", 30.07.2005, Kraków Izabela Trojanowska, córka Roxana Trojanowska, Warszawa, Hotel Sheraton, Gala Moda i Styl, 16.05.2010 rok
Córka Krzysztofa Kowalewskiego dostała rolę w popularnym serialu. Tylko u nas zdjęcia z planu!
Na aktorstwo była skazana, bo jest dzieckiem sławnej aktorskiej pary. I choć długo wzbraniała się przed tym, by iść w ślady znanych rodziców, to ostatecznie zmieniła zdanie. I to była dobra decyzja, bo jej talent został doceniony. Córka Agnieszki Suchory i Krzysztofa Kowalewskiego pojawiła się w serialu HBO Max „Piekło kobiet”. Mimo, że zagrała tam epizod, jej twarzy nie da się zapomnieć. Tylko u nas zdjęcia z planu!
Gabriela Kowalewska poszła w ślady znanych rodziców, chociaż początkowo nic na to nie wskazywało. Szukając swojej drogi, wybrała studia na Wydziale Polonistyki UW, ale przerwała je, kiedy zdała sobie sprawę, że nie nadaje się do pracy za biurkiem. Aktualnie studiuje na trzecim roku Akademii Teatralnej w Warszawie. "To jest takie moje romantyczne marzenie" O tym, że odziedziczyła talent po rodzicach, widzowie mogli się przekonać już w ubiegłym roku. Gabriela zadebiutowała wtedy w serialu TVN „Pati”. „W tej scenie smarowałam chleb masłem przez kilkanaście minut i nigdy w życiu nie byłam tak zestresowana i spocona” – opowiadała w DDTVN, żartując ze swojego debiutu. Później pojawiła się w spektaklu Teatru Telewizji "Bezimienne dzieło" w reżyserii swojego profesora Jana Englerta. Na scenie partnerowali jej m.in. Daniel Olbrychski i Maciej Stuhr. Czy Gabriela Kowalewska łączy swoją przyszłość z teatrem czy z filmem? "To jest takie moje romantyczne marzenie. Tak naprawdę, bardzo chciałabym móc się utrzymać z tego zawodu. Wiem, że jest to trudne i niekoniecznie się wydarzy albo może nie od razu. Bardzo chciałabym być na etacie w teatrze, a jednocześnie grać w filmach i serialach, bo to jest zupełnie inna praca" – powiedziała w niedawnym wywiadzie dla DDTVN. Kolejna rola, tym razem w serialu „Piekło kobiet”, pozwala wierzyć, że jej marzenie się spełni.
Kim był jako ojciec? Córki Gustawa Holoubka po latach odsłaniają mniej znaną stronę legendy
Choć nazwisko Gustaw Holoubek od dekad budzi ogromne zainteresowanie, niewiele mówi się o jego dwóch córkach z pierwszych małżeństw. Ewa i Magdalena dorastały w cieniu sławnego ojca, a po latach otwarcie przyznały, że jego obecność w ich życiu była raczej symboliczna niż codzienna.
Życie zawodowe Gustawa Holoubka przez lata pozostawało w centrum uwagi widzów i krytyków, a dziś ogromne zainteresowanie budzi także jego syn, Jan Holoubek, który z powodzeniem rozwija karierę filmową. Znacznie mniej mówi się jednak o córkach aktora z dwóch pierwszych małżeństw. Zanim Holoubek stworzył trwały związek z Magdalena Zawadzka, doczekał się dwóch córek — Ewy Holoubek-Laskowskiej i Magdaleny Holoubek-Szabo. Dziś obie żyją z dala od medialnego blasku, a w swoich wspomnieniach nie kryły, że ojciec — choć kochający — bywał w ich życiu raczej gościem niż codziennym opiekunem. Gustaw Holoubek miał dwie córki. Tak wyglądały ich relacje Intensywne życie zawodowe Gustawa Holoubka niekoniecznie szło w parze z tym rodzinnym. Nim wybitny artysta ustatkował się u boku Magdaleny Zawadzkiej, miał już za sobą dwa inne małżeństwa. Owocem każdego z nich było dziecko Najpierw poprzysiągł miłość aktorce Danucie Kwiatkowskiej, spędzili razem aż trzynaście lat. Doczekali się wówczas córki, Ewy Holoubek-Laskowskiej. W połowie lat 50. cała rodzina przeniosła się do Warszawy, lecz Gustaw Holoubek najlepiej odnalazł się w teatralnym świecie stolicy... Tymczasem jego żonie doskwierała samotność i uczucie zagubienia. Artysta rzucił się w wir pracy, w domu bywał gościem, choć kobietę i dziecko kochał miłością szczerą i głęboką. "Nie czuję żalu do ojca. Bardzo go kocham. Zaczęłam jeździć konno, żeby uciec od mało szczęśliwego dzieciństwa. Tato mówił z przestrachem: Ty chyba nie zostaniesz dżokejem? Mało rozmawialiśmy, nie było między nami otwartości" — zwierzała się Ewa Holoubek-Laskowska na łamach książki "Gustaw. Opowieść o Holoubku". W późniejszych latach związała swoje życie z branżą artystyczną, a pasja to z pewnością wpływ znanych rodziców. Gustaw Holoubek z córką, Ewa Laskowska, 24.06.2007 Płock <img src="https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/48/2024/07/imgaAnqPW-2c3aaa0.jpg" width="2400" height="1600" alt="n.z. Gustaw Holoubek z corka Ewa Laskowska. Benefis 60-lecia Pracy Tworczej Gustawa Holoubka. II Miedzynarodowy Festiwal Zawodow Filmowych CINEMAGIC 2007. 24 czerwca 2007 Plock.,Image: 429645809, License: Rights-managed, Restrictions: , Model Release: no, Credit line: Marcin Dlawichowski / Forum" title="Gustaw Holoubek z corka Ewa Laskowska" /> Małżeństwo Gustawa Holoubka i Danuty Kwiatkowskiej zakończyło się w obliczu kolejnego romansu aktora. Gdy na planie filmu "Pożegnania" poznał śliczną i młodziutką Maję Wachowiak — również aktorkę — jego serce zabiło szybciej. Poczuł wówczas, że to u jej boku chce założyć kolejną rodzinę. Z Mają doczekał się drugiej córki, Magdaleny Holoubek-Szabo, lecz i ta miłość zakończyła się stosunkowo szybko. Na pewnym etapie życia dziewczynka wraz z mamą wyjechała do Niemiec, a Gustaw Holoubek po raz trzeci stanął na ślubnym kobiercu. Trudno się dziwić, że po latach Magda wspominała zapracowanego ojca z lekkim wyrzutem. W książce o artyście przyznała, że był rodzicem z gatunku nieobecnych. CZYTAJ TAKŻE: Gustaw Holoubek zakosztował późnego ojcostwa. Dzieciństwo Jana Holoubka różniło się od doświadczeń jego rówieśników "Był ojcem od święta, chodził ze mną na spacery, dostałam od niego pierwsze, wymarzone, czerwone dżinsy, zabierał mnie i siostrę Ewę na wyścigi konne, na lody, do teatru, na wakacje do Zakopanego i Bukowiny, widywałam się z nim na moje urodziny, na Wigilię, prezenty przynosił… Nie bierze jednak udziału w moim wychowaniu. […] Miał trochę wobec nas wyrzuty sumienia, ale mówił, że nas kocha" — wyznała młodsza z córek. Gustaw Holoubek Kim są córki Gustawa Holoubka? O ile o jedynym synu Gustawa Holoubka wiadomo naprawdę dużo, tak jego córki całkiem skutecznie uniknęły życia na świeczniku. Co prawda Ewa Holoubek-Laskowska poszła w ślady rodziców i również związała swoje życie z aktorstwem, lecz w przeciwieństwie do nich nie pokazywała swojej twarzy na scenie. Od 1978 roku aż do 2013 roku była lalkarką w legendarnym teatrze dziecięcym "Guliwer" w Warszawie. Za to kilkukrotnie brylowała na salonach w obecności sławnego taty. Z wykształcenia jest archeologiem śródziemnomorskim. SPRAWDŹ RÓWNIEŻ: O tej relacji nie wiedział prawie nikt. Jadwiga Barańska ujawniła, że jest matką chrzestną Jana Holoubka Z kolei Magdalena Holoubek-Szabo wycofała się całkowicie i bardzo unika szumu wokół swojej osoby. Z jej mediów społecznościowych wynika, że wciąż mieszka w Niemczech, ukończyła studia socjologiczne, oraz pracowała na stanowisku lidera grupy w jednej z organizacji młodzieżowych. Gustaw Holoubek, Ewa Laskowska, Jan Holoubek, 24.06.2007 <img src="https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/48/2024/07/imgbmVfHH-b49f638.jpg" width="2059" height="1600" alt="n.z. Gustaw Holoubek z corka Ewa Laskowska i synem Janem. Benefis 60-lecia Pracy Tworczej Gustawa Holoubka. II Miedzynarodowy Festiwal Zawodow Filmowych CINEMAGIC 2007. 24 czerwca 2007 Plock.,Image: 429643944, License: Rights-managed, Restrictions: , Model Release: no, Credit line: Marcin Dlawichowski / Forum" title="Gustaw Holoubek z corka Ewa Laskowska i synem Janem" />
Dzieci są jego całym światem! Jakim ojcem jest Jan Lubomirski-Lanckoroński? Książę uchyla rąbka tajemnicy. Ten jeden nawyk porusza najbardziej
Jan Lubomirski-Lanckoroński pokazuje swoje najbardziej prywatne oblicze. W szczerych wyznaniach opowiada o ojcostwie, codziennym kontakcie z dziećmi i budowaniu relacji w rodzinie patchworkowej. To historia, w której najważniejsze nie są nazwisko ani status, lecz czas, obecność i prawdziwa bliskość.
Jan Lubomirski-Lanckoroński rzadko mówi tak otwarcie o sprawach prywatnych. Tym razem jednak odsłonił kulisy życia rodzinnego i relacji z dziećmi. W szczerych słowach opowiedział o codziennym kontakcie z pociechami, wychowaniu w rodzinie patchworkowej i roli partnerstwa w związku. Jego wyznania zaskakują i pokazują zupełnie inne oblicze znanego arystokraty. Patchworkowa rodzina Jana Lubomirskiego-Lanckorońskiego – relacje, które wymagają czasu Życie rodzinne Jana Lubomirskiego-Lanckorońskiego ma w sobie coś z wielowątkowej opowieści – eleganckiej, ale i pełnej wyzwań, które nie zawsze widać na pierwszy rzut oka. To właśnie tutaj, z dala od oficjalnych wydarzeń i błysku fleszy, rozgrywa się historia rodziny patchworkowej, w której splatają się różne doświadczenia, relacje i etapy życia. Jan Lubomirski-Lanckoroński jest ojcem trojga dzieci – dwojga dorosłych z pierwszego małżeństwa z Dominiką Kulczyk – Jeremiego i Weroniki oraz najmłodszej córki Elisabeth, którą wychowuje wspólnie z obecną żoną, Heleną Lubomirską-Lanckorońską. Czytaj też: Córka Kulczyk i Lubomirskiego debiutuje na salonach. Księżniczka Weronika zachwyciła Stworzenie zgranej patchworkowej rodziny nie należy do najłatwiejszych zadań. Ale im się to udało! Nie ma tu gotowych scenariuszy ani sprawdzonych rozwiązań, które można by zastosować bez refleksji. Każdy dzień przynosi nowe sytuacje. To właśnie w tych drobnych, często niepozornych momentach buduje się prawdziwa więź. Jan Lubomirski-Lanckoroński nie ukrywa, że kluczową rolę odgrywa czas. Podkreśla, że żadna materialna wartość nie zastąpi obecności. To właśnie czas spędzony razem uznaje za fundament funkcjonowania rodziny. „Nie wiem, naprawdę nie wiem. Mówię szczerze. Myślę, że to nie jest łatwe, ale chyba najważniejsze jest poświęcanie jak najwięcej, ile się da, czasu. Żadne pieniądze, żadne karety, żadne zamki, żadne prezenty. Czas. W miejsce i w czas dla rodziny jakoś wkleja się pracę i inne sprawy. Rodzina jest najważniejsza”, mówił w rozmowie z tvn.pl W tej opowieści szczególne miejsce zajmuje relacja między dziećmi. Najmłodsza córka z wyraźnym uczuciem patrzy na starsze rodzeństwo. Te obrazy codzienności, pełne naturalnej czułości i bliskości, pokazują, że nawet w złożonej strukturze rodzinnej możliwe jest stworzenie spójnego świata. I choć sam książę nie wskazuje jednej recepty na sukces, jego słowa jasno sugerują, że kluczem pozostaje jedno: bycie razem, mimo wszystko. „Ona ogromnie jest zakochana zwłaszcza w swoim bracie. Uwielbia też starszą siostrę, zresztą bawią się cały czas, a Jeremi, jako ten taki właśnie najstarszy ze wszystkich, zawsze o nią bardzo dba i z ogromnym rozczuleniem się na to patrzy, naprawdę”, opowiada książę Jan Lubomirski-Lanckoroński. Jan Lubomirski-Lanckoroński ojciec – codzienność pełna kontaktu i emocji Jan Lubomirski-Lanckoroński nie ukrywa, że ojcostwo jest dla niego jednym z najważniejszych elementów życia. W rozmowie podkreśla, że najistotniejsze jest dla niego bycie w stałym kontakcie z dziećmi. Jak sam przyznaje, dzwoni do nich codziennie, a zdarza się, że nawet kilka razy w ciągu dnia. „Mam nadzieję, że dobrym [przyp. red. ojcem]. Na pewno, dla mnie rzeczywiście najważniejsze jest spędzanie czasu z młodzieżą. Czasami myślę, że nawet może przesadzam, bo dzwonię codziennie do moich dzieci. Czasem nawet kilka razy, więc może mają mnie dosyć, ale to chyba jest taki chyba najważniejszy element w ogóle bycia rodzicem”, mówił w tvn.pl Annie Pawelczyk-Bardydze. Szczególne miejsce w jego opowieści zajmuje najmłodsza córka. Opisuje ją jako źródło „najcudowniejszych historii”. „Córka to jest w ogóle najwspanialsza rzecz na świecie. To jest tak cudowne, zwłaszcza dla starego ojca. Taka malutka córeczka, najcudowniejsze historie, jakie mogą być, to jej opowieści, to jak my już ze sobą rozmawiamy. To nie są tylko spotkania i zabawy, tylko to już są poważne pytania, na które czasem robię wielkie oczy i się zastanawiam, jak tu córce wytłumaczyć”, dodawał. Czytaj też: Córka Kulczyk i Lubomirskiego debiutuje na salonach. Księżniczka Weronika zachwyciła Dla swoich dzieci Jan Lubomirski-Lanckoroński pragnie jednego, by były szczęśliwe. W jego podejściu do wychowania nie ma miejsca na presję ani odgórnie narzucone scenariusze. Jest za to coś znacznie bardziej wymagającego – zaufanie. On sam mówi o tym wprost: dał dzieciom wolną rękę. Nie chciał, by zbyt wczesne oczekiwania czy naciski odebrały im naturalną ciekawość świata. Zauważa, że nadmierna ingerencja może przynieść odwrotny efekt. Zamiast rozbudzić pasję, potrafi skutecznie ją zdusić. . Dzieci Jana Lubomirskiego-Lanckorońskiego zaczęły interesować się historią rodziny, jej dziedzictwem, a także działalnością fundacyjną i muzealną. To nie był efekt nacisku, lecz raczej naturalnego procesu, dojrzewania do wartości, które wcześniej po prostu były obecne w ich otoczeniu. Partnerstwo z ukochaną żoną, Heleną Lubomirską-Lanckorońską– fundament wychowania dzieci Relacja z ukochaną Heleną to dla Jana Lubomirskiego-Lanckorońskiego przykład partnerstwa opartego na równowadze. Wprost mówi, że to żona „rządzi w domu”, jednak podkreśla to w żartobliwym tonie, zaznaczając jednocześnie wzajemny szacunek i równorzędność. Każde z nich ma swoje obszary działania – ona odpowiada za planowanie i kwestie finansowe, on za szybkie decyzje i realizację działań. Taki podział, jak sam zauważa, sprawia, że się uzupełniają. „To jest dla mnie wspaniała sytuacja, bo rzeczywiście spotkałem kobietę, która jest moją partnerką. […] Mam to szczęście, że traktujemy się bardzo po partnersku. Równo. Każdy z nas ma jakieś swoje działania i staramy się nawzajem sobie pomagać. Moja żona jest też świetną finansistką, bardzo lubi układać pewne rzeczy. Ja znowu jestem bardziej takim człowiekiem od szybkiego podejmowania decyzji, od działań aktywnych. Tu się bardzo uzupełniamy. Ona tworzy plany, ja często je realizuję”, opowiadał na łamach tvn.pl w rozmowie z Anną Pawelczyk-Bardygą. Czytaj też: Byli razem małżeństwem przez 12 lat. Jan Lubomirski-Lanckoroński wraca do związku z Dominiką Kulczyk: „Dopiero po rozwodzie staliśmy się sobą” Jan Lubomirski-Lanckoroński i Helena Mańkowska na Służewcu – styl, który przyciąga uwagę Wizerunek Jana Lubomirskiego-Lanckorońskiego i jego żony nie kończy się jednak na życiu prywatnym. Para pojawiła się również na inauguracji sezonu wyścigów konnych na Służewcu, która zgromadziła liczną publiczność oraz wiele znanych osób. Wydarzenie obfitowało w atrakcje – od występu Jana Młynarskiego z Warszawskim Combo Tanecznym, przez pokaz mody inspirowany stołecznym stylem, aż po etiudy w klimacie retro. Na tym tle stylizacje gości były szeroko komentowane. Helena Lubomirska-Lanckorońska zaprezentowała się w czarnych spodniach, białej marynarce, bordowym kapeluszu. Natomiast książę zdecydował się na garnitur w kratkę.
Świat oszalał na jego punkcie. Mało kto wie, że gwiazdor nowych "Igrzysk śmierci" ma ojca, który łączy medycynę z filmem
Joseph Zada w błyskawicznym tempie stał się jednym z najgorętszych nazwisk młodego pokolenia w Hollywood. Rola w nowej odsłonie "Igrzysk śmierci” sprawiła, że znalazł się w centrum uwagi mediów i fanów na całym świecie. Choć jego kariera dopiero nabiera rozpędu, już dziś budzi ogromne zainteresowanie – nie tylko ze względu na talent, ale także niezwykłe rodzinne zaplecze.
Nowe "Igrzyska śmierci" od miesięcy elektryzują widzów i branżę filmową. Produkcja, która ma rozbudować znane uniwersum, przyciąga uwagę nie tylko skalą, ale także obsadą. Wśród nazwisk, które pojawiły się w kontekście projektu, szczególnie wyróżnia się Joseph Zada – aktor, o którym jeszcze niedawno wiedziało niewielu, a dziś mówi o nim niemal cały świat. Nowe "Igrzyska śmierci" nadchodzą wielkimi krokami. Na ten film czeka cały świat Nowa odsłona kultowej serii "Igrzysk śmierci", opartej na prozie Suzanne Collins, to jeden z najbardziej wyczekiwanych projektów ostatnich lat. Po sukcesie wcześniejszych części twórcy zdecydowali się ponownie sięgnąć po dystopijne uniwersum Panem, które od lat przyciąga miliony fanów. Każda kolejna produkcja z tego świata budzi ogromne emocje – zarówno ze względu na rozmach, jak i aktualne społeczne konteksty, które seria porusza. W przypadku najnowszego filmu uwagę przyciąga nie tylko sama historia, ale również decyzje castingowe. Twórcy po raz kolejny postawili na młodych, mniej oczywistych aktorów, dając im szansę na spektakularny debiut w wielkim kinie. To strategia, która już wcześniej przyniosła sukces – wystarczy przypomnieć drogę Jennifer Lawrence. Dziś podobne oczekiwania kierowane są w stronę Josepha Zady, który dzięki tej roli znalazł się na ustach całego świata. Joseph Zada został obsadzony w roli młodego Haymitcha, co samo w sobie jest ogromnym wyróżnieniem dla aktora na początku kariery. To rola wymagająca – zarówno pod względem emocjonalnym, jak i fizycznym. Uniwersum "Igrzysk śmierci" słynie z intensywnych, często mrocznych wątków, które wymagają od aktorów dużej dojrzałości i autentyczności. Wybór Zady sugeruje, że twórcy dostrzegli w nim potencjał, który może udźwignąć ciężar takiej produkcji i przyciągnąć uwagę widzów na całym świecie. ZOBACZ: Ta słynna seria przyniosła hollywoodzkiej aktorce międzynarodową rozpoznawalność. Głośna kontynuacja "Igrzysk śmierci" z nowym zwiastunem! Joseph Zada: kim jest nowy ulubieniec Hollywood? Wiek, kariera i najważniejsze role Joseph Zada urodził się w 2005 roku, co oznacza, że należy do najmłodszego pokolenia aktorów wchodzących właśnie do pierwszej ligi Hollywood. Mimo młodego wieku, zdążył już zaznaczyć swoją obecność w branży i zwrócić uwagę twórców filmowych oraz platform streamingowych. Swoje pierwsze kroki stawiał w produkcjach telewizyjnych i mniejszych projektach, gdzie zdobywał doświadczenie i rozwijał warsztat aktorski. Z czasem zaczął pojawiać się w coraz bardziej znaczących tytułach, w tym w adaptacjach literackich, które cieszą się dużym zainteresowaniem widzów. Wśród nich znajdują się m.in. "We Were Liars" oraz zapowiadana produkcja "East of Eden", która dodatkowo umocniła jego pozycję jako obiecującego aktora młodego pokolenia. Rodzina Josepha Zady. Kim jest jego ojciec, który łączy film z medycyną? Za historią Josepha Zady stoi postać, która sama w sobie brzmi jak gotowy scenariusz filmowy. Jego ojcem jest Jeremy Cumpston – lekarz, który zdobył rozpoznawalność także jako reżyser i aktor, występując w popularnym australijskim serialu medycznym "All Saints". To właśnie on w wyjątkowy sposób połączył dwa światy: medycynę i ekran. Cumpston najpierw zrobił karierę jako lekarz, by później wykorzystać swoje doświadczenie w branży rozrywkowej. Dzięki temu nie tylko grał postać lekarza, ale wnosił do niej autentyczność wynikającą z realnej wiedzy medycznej. To rzadki przypadek, w którym życie zawodowe i artystyczne przenikają się tak naturalnie. Co ciekawe, Joseph Zada wcale nie marzył o aktorstwie od dziecka. Jak przyznał w rozmowie z "Vanity Fair", długo nie traktował tej ścieżki poważnie. Przełom nastąpił dopiero wtedy, gdy jego ojciec zachęcił go do udziału w lokalnej inscenizacji "Romea i Julii". Początkowo nastolatek był temu wyraźnie przeciwny. "To żenujące" – miał myśleć o aktorstwie, będąc uczniem szkoły dla chłopców w Sydney, z której zresztą nie radził sobie najlepiej. Mimo oporu zdecydował się jednak spróbować. I właśnie ten moment okazał się kluczowy. Wejście na scenę całkowicie zmieniło jego podejście. Jak wynika z jego wspomnień, po zakończeniu spektaklu był już inną osobą – złapał aktorskiego bakcyla, który z czasem przerodził się w pełnoprawną pasję. Droga do kariery nie była jednak prosta. Jak przyznawał, długo nie mógł znaleźć agenta, a kolejne próby kończyły się odmową. SPRAWDŹ TEŻ: Zilustrował setki książek, zna go cała Polska. Mało kto wie, jakie tajemnice skrywało jego życie
Tak dziś wygląda najmłodszy syn Maryli Rodowicz. Unika show-biznesu od lat
Maryla Rodowicz zaskoczyła fanów, publikując zdjęcie z najmłodszym synem. Jędrzej Dużyński od lat unika mediów i rzadko pojawia się publicznie, dlatego każdy taki kadr wzbudza ogromne zainteresowanie. Kim jest 39-latek i czym się zajmuje na co dzień?
Choć Maryla Rodowicz od dekad pozostaje w centrum uwagi, jej życie prywatne wciąż kryje wiele tajemnic. Jedną z nich jest właśnie jej najmłodszy syn, który konsekwentnie trzyma się z dala od show-biznesu. Tym bardziej zaskakuje fakt, że artystka zdecydowała się pokazać wspólne zdjęcie, które szybko obiegło media. Kim jest Jędrzej Dużyński? Syn Maryli Rodowicz wybrał własną drogę Jędrzej Dużyński urodził się w 1987 roku i jest najmłodszym dzieckiem Maryli Rodowicz oraz jej byłego męża, biznesmena Andrzeja Dużyńskiego. Dorastał w cieniu ogromnej popularności swojej matki i choć w przeszłości pojawiał się na wydarzeniach branżowych u jej boku, po czasie wybrał życie z dala od show-biznesu. W młodości interesował się sztuką – szczególnie fotografią i muzyką – ale ostatecznie nie zdecydował się na stałe związać z branżą artystyczną. Podejmował różne inicjatywy, w tym projekty kreatywne i biznesowe, jednak unikał medialnego rozgłosu. Do dziś niewiele wiadomo o jego codziennym życiu, relacjach czy planach zawodowych, co tylko podsyca ciekawość wokół jego osoby. Jędrzej Dużyński należy do osób, które świadomie oddzielają życie prywatne od świata publicznego. Nie udziela wywiadów, nie prowadzi aktywnych profili w mediach społecznościowych. Taka postawa w przypadku syna jednej z największych gwiazd polskiej sceny muzycznej budzi zrozumiałe zainteresowanie. ZOBACZ TEŻ: Olga Frycz i Albert Kosiński odkrywają karty. Ich podejście do ślubu nie jest typowe Maryla Rodowicz pokazała najmłodszego syna. Wspólne zdjęcie to rzadki widok Zdjęcie opublikowane przez Marylę Rodowicz szybko obiegło media i wywołało niemałą sensację. Wszystko dlatego, że wspólne кадry z Jędrzejem należą do absolutnej rzadkości. Artystka bardzo rzadko dzieli się tak osobistymi fragmentami życia, a jej syn konsekwentnie unika rozgłosu. Na zdjęciu widzimy mamę i syna w czapkach pilotkach, pozujących w kokpicie samolotu. "Uff udało się wylądować! Wilno jutro się widzimy i słyszymy na koncercie" – podpisała zaskakujący kadr, na co internauci zareagowali błyskawicznie. "Pierwszy pilot jakby znajomą miał twarz, drugiego poznaję w mgnieiu oka", "Ale pilotka", "Ale super", przewija się w komentarzach. SPRAWDŹ TEŻ: Mama Anny Przybylskiej podjęła ważną decyzję. To dojrzewało w niej przez lata
Olga Frycz i Albert Kosiński odkrywają karty. Ich podejście do ślubu nie jest typowe
Olga Frycz i Albert Kosiński coraz częściej otwarcie mówią o swoim życiu prywatnym. W "halo tu Polsat" zdradzili, jak wygląda ich patchworkowa rodzina, jak dogadują się z dziećmi i byłymi partnerami oraz jakie mają podejście do ślubu. Ich szczere wyznania pokazują, że za sielankowym obrazem stoi codzienna praca, kompromisy i dojrzałe decyzje.
Relacja Olgi Frycz i Alberta Kosińskiego od początku budziła zainteresowanie, ale dopiero wspólne występy w mediach pokazały jej prawdziwy wymiar. Para nie ukrywa, że ich życie to nie tylko romantyczna historia, lecz także odpowiedzialność za dzieci, budowanie relacji i ciągłe szukanie równowagi. W rozmowie w "halo tu Polsat" opowiedzieli o tym bez upiększeń. Olga Frycz i Albert Kosiński o tworzeniu patchworkowej rodzinie: "Czasem trzeba się dogadać" Olga Frycz i Albert Kosiński funkcjonują dziś jako rodzina patchworkowa, w której najważniejszą rolę odgrywają dzieci i ich dobro. Aktorka wychowuje dwie córki z poprzednich związków, a wraz z partnerem doczekali się także wspólnego syna. To oznacza codzienne wyzwania związane z organizacją życia, emocjami i relacjami, które nie zawsze są oczywiste. Para podkreśla, że kluczem do ich stabilności jest komunikacja oraz wzajemny szacunek – nie tylko wobec siebie, ale także wobec byłych partnerów. W "halo tu Polsat" Albert Kosiński otwarcie przyznaje: "Nigdy nie czułem żadnego dyskomfortu ani obaw, kiedy wchodziłem w życie Olgi. Dziewczynki mają super ojców i wszyscy mamy super kontakt. To zasługa Olgi". Jednocześnie Olga Frycz nie idealizuje rzeczywistości. Zwraca uwagę, że budowanie takiej relacji wymaga pracy i dojrzałości: "Czasem trzeba się dogadać i schować dumę do kieszeni. Dla dobra dzieci. Nam to się udało. Albert jest ojcem obecnym i wspierającym. Kiedy wracał po treningach, od razu zabierał się za obowiązki przy dzieciach. Ma niebywałą cierpliwość, super podejście do dzieci. Ta relacja, którą nawiązał z moimi córkami była naturalna. Dziewczynki go uwielbiają, a on dziewczynki." ZOBACZ TEŻ: Dawid Kwiatkowski nie wytrzymał na wizji. Jedno zdanie uciszyło widza i rozpętało burzę Olga Frycz i Albert Kosiński o ślubie. Czy powiedzą sobie "tak"? Choć Olga Frycz i Albert Kosiński są zaręczeni, temat ślubu traktują z dużym dystansem. Para jasno daje do zrozumienia, że skupia się przede wszystkim na codziennym życiu i budowaniu stabilności dla dzieci. Ślub – jeśli się odbędzie – będzie raczej naturalnym krokiem niż celem samym w sobie. "To u nas bardzo techniczna sprawa, pewnie ślub będzie, ale nie robimy z tego wielkiego "halo", podchodzimy do tego bez napinki" – zapewniła aktorka. Podejście Olgi Frycz i Alberta Kosińskiego do ślubu doskonale odzwierciedla ich sposób budowania relacji. Nie kierują się oczekiwaniami społecznymi ani medialną presją. Zamiast tego wybierają autentyczność i życie w zgodzie ze sobą. SPRAWDŹ TEŻ: Radosław Majdan jasno o relacji z Dodą. Wybrał spokój zamiast sporów. "Ten temat w naszym domu nie istnieje"
Mało kto wie, że lider Kabaretu Moralnego Niepokoju ma dorosłego syna. Antoni ma 21 lat. To wykapany tata!
Robert Górski, znany z błyskotliwego humoru i scenicznej charyzmy, prywatnie spełnia się w roli ojca. Jego starszy syn Antoni, który w lipcu skończy 22 lata, to dziś nie tylko dorosły mężczyzna, ale i wierna kopia artysty. Ich relacja oraz uderzające podobieństwo od lat przyciągają uwagę fanów.
Na scenie błyszczy celnością spostrzeżeń i niebywałym poczuciem humoru. Poza nią, jednak, jest przede wszystkim ojcem. Robert Górski doczekał się dwójki dzieci. Starszy syn artysty kabaretowego, to jego wierna kopia. Antoni ma prawie 22 lata i niezwykłą relację z ojcem. Robert Górski – dumny ojciec dwójki dzieci Robert Górski od lat jest kojarzony z Kabaretem Moralnego Niepokoju i serialem „Ucho prezesa”, a prywatność zwykle trzyma z dala od stałego blasku reflektorów. Za blaskiem fleszy, kabaretowych występów i gromkich śmiechów publiczności, artysta prowadzi życie pełne kontrastów. Z jednej strony, Robert Górski – postać, która potrafi rozbawić Polaków do łez, z drugiej – ojciec, który z dumą obserwuje swoje dzieci. Dzieli się z nim nie tylko pasjami, ale i wartościami. Prywatnie Robert Górski odnalazł szczęście u boku Moniki Sobień-Górskiej. Poznali się w 2018 roku przy okazji rozmowy promującej „Ucho prezesa”, a ich znajomość błyskawicznie nabrała tempa. Już rok później powiedzieli sobie „tak”, stając razem na ślubnym kobiercu. Dziś wspólnie wychowują córeczkę, Malinę. Czytaj też: Żyli bez ślubu i wychowywali syna. Związek Roberta Górskiego zakończył się w najmniej spodziewanym momencie <img src="https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/48/2026/04/EN016329310072-c08996b.jpg" width="1408" height="2000" alt="Warszawa, 02.10.2024. Proba solowego spektaklu Katarzyny Zielinskiej "To ja moze sie poloze" na Malej Scenie Teatru Komedia.N/z: Robert Górski" title="Warszawa, 02.10.2024. Proba solowego spektaklu Katarzyny Zielinskiej "To ja moze sie poloze" na Malej Scenie Teatru Komedia. N/z: Robert Górski" /> Owocem jego poprzedniego związku z Katarzyną Osipowicz jest ukochany syn, Antoni. W lipcu będzie świętował swoje 22. urodziny. Na rodzinnych kadrach, które od czasu do czasu pojawiają się w mediach społecznościowych, wyraźnie widać, jak bardzo Antoni przypomina ojca. Górski nigdy nie krył swojej dumy z syna, który zresztą doskonale odnajduje się w dorosłym świecie. 21-latek rozwija swoje zdolności pod okiem mamy. Jest utalentowanym plastykiem, a także świetnie pływa. „Jest super gościem. Po mamie ma talent plastyczny (i mam nadzieję włosy), po mnie pływa w wodzie jak wydra. Antoś, życzę Ci świata bez wojen i pandemii. Pamiętaj też że to, że od dziś jesteś dorosły, nie oznacza, że ja już jutro chcę być dziadkiem. Jeśli zatęsknisz za dzieciństwem zawsze możesz nosić na rękach Malinę. Robisz to bardzo profesjonalnie. Sto lat, Synu!”, pisał Robert Górski w dniu 18 urodzin starszego dziecka. Syn Roberta Górskiego to wykapany tata. Internauci nie mają złudzeń Kolejny głośny moment pojawił się w 2023 r., gdy Antoni zdawał maturę. Wtedy Robert Górski opublikował wspólne zdjęcie. Artysta kabaretowy pojawił się pod szkołą, by wesprzeć syna przed egzaminem i choć na chwilę dodać mu otuchy. To właśnie pod takimi publikacjami najmocniej wybrzmiewały reakcje odbiorców, którzy nie mieli wątpliwości, jak bardzo Antoni przypomina ojca. „Uśmiech nie do podrobienia”, „Skóra zdjęta z Pana, „Podobni jesteście”, „Obaj obłędnie wyglądacie", „Ale fajny syn”, „Syn zdarty z ojca, czy tam ojciec ze skóry obdarty czy jakoś tak tam szło”, „Utalentowany po tacie”, „Syn przystojniak”, czytamy. Czytaj też: Hollywood aż huczy. 64-letnia Heather Locklear i 68-letni Lorenzo Lamas są razem. Gwiazdy lat 80. odnalazły miłość
Jest dla niej całym światem. Martyna Wojciechowska świętuje 18. urodziny córki. Zamieściła poruszając wpis: "Pamiętam mój wielki strach"
Martyna Wojciechowska świętuje 18. urodziny córki i dzieli się poruszającym wyznaniem. W emocjonalnym wpisie wraca do chwil, gdy dowiedziała się o ciąży, oraz do trudnych początków macierzyństwa, naznaczonych strachem i ogromną odpowiedzialnością.
Martyna Wojciechowska świętuje wyjątkowy moment. Jej córka właśnie skończyła 18 lat. Z tej okazji podróżniczka opublikowała poruszający wpis, w którym zdobyła się na szczere wyznanie o macierzyństwie. Wspomniała także chwile po narodzinach Marysi i towarzyszący jej wtedy ogromny strach. Te słowa nie pozostawiają obojętnym. Martyna Wojciechowska świętuje 18. urodziny córki To symboliczna chwila w życiu każdego rodzica, gdy dziecko osiąga pełnoletność. Właśnie z takim momentem mierzy się Martyna Wojciechowska, której córka Maria skończyła 18 lat. Podróżniczka postanowiła uczcić ten dzień w sposób wyjątkowy publikując osobisty wpis w mediach społecznościowych. Nie były to jednak zwykłe życzenia. Wojciechowska odsłoniła znacznie więcej – emocje, które towarzyszyły jej przez lata, oraz refleksje na temat macierzyństwa. Jej słowa wybrzmiały szczerze i bez upiększeń, co tylko spotęgowało ich siłę. „JAK TO MOŻLIWE? Kiedy ten czas minął? Dzisiaj moja Marysia kończy 18 lat. Jest dorosłą Osobą. A przecież jakby to było zaledwie wczoraj. Jej pojawienie się na świecie było cudem”, pisała Martyna Wojciechowska. I wspomina, co czuła, gdy dowiedziała się, że jest w ciąży. Jak sama przyznaje, była to wiadomość, w którą początkowo trudno jej było uwierzyć. Przez lata słyszała bowiem od lekarzy coś zupełnie innego, że nigdy nie doświadczy macierzyństwa. Tym większe było więc jej zaskoczenie, gdy rzeczywistość napisała zupełnie inny scenariusz. Dziennikarka z niezwykłą szczerością wraca do tamtej chwili, przywołując emocje, które towarzyszyły jej od pierwszych sekund. Niepewność mieszała się z nadzieją, a radość z ostrożnością. „Doskonale pamiętam, jak upewniałam się z lekarzami, czy na pewno jestem w ciąży, bo przecież tyle razy od nich słyszałam, że po moich przebytych chorobach i operacjach mamą raczej nie będzie dane mi być”, dodawała. Martyna Wojciechowska w poruszających słowach o narodzinach córki i macierzyństwie Ten moment zmienił wszystko. W kwietniu 2008 roku Martyna Wojciechowska została mamą – miała wtedy 33 lata i po raz pierwszy wzięła w ramiona swoją córkę Marię. Dziewczynka jest owocem jej związku z nurkiem Jerzym Błaszczykiem, który zmarł w 2016 roku po walce z chorobą. Narodziny córki były dla podróżniczki przełomem, ale – jak sama przyznaje – nie przyszły bez trudnych emocji. Obok radości pojawiło się coś znacznie bardziej przytłaczającego: ogromny strach i poczucie odpowiedzialności, które spadło na nią z pełną siłą. „Pamiętam mój wielki strach, bo wychowywać, kształtować człowieka to wielka odpowiedzialność. Nigdy nie byłam idealną mamą, choć tak uparcie chciałam nią być. Dążąc do ideału, popełniłam na tej drodze mnóstwo niepotrzebnych błędów i wiele razy się potknęłam”, dodawała. Z biegiem lat perspektywa Martyny Wojciechowskiej zaczęła się zmieniać i, jak sama podkreśla, to właśnie jej córka stała się w tej przemianie najważniejszym przewodnikiem. To dzięki niej odkryła, że macierzyństwo nie polega na byciu perfekcyjną, lecz na czymś znacznie bardziej prawdziwym i wymagającym. Czytaj też: Niewidziane zdjęcia Martyny Wojciechowskiej ujrzały światło dzienne. Fani przecierają oczy Dziennikarka z rozbrajającą szczerością przyznaje, że dziś patrzy na swoją rolę zupełnie inaczej niż kiedyś. Najważniejsze nie są wielkie słowa ani spektakularne gesty, ale codzienna obecność. „Dzisiaj wiem i wiem to przede wszystkim dzięki Mani, że najważniejsze to być obok: towarzyszyć, słuchać, być uważnym rodzicem i być ciekawym świata dziecka”, wyjawiła Martyna Wojciechowska. Wpis zakończyła słowami: „Maniu kochana, to wielki zaszczyt być Twoją Mamą. Zawsze możesz na mnie liczyć. Zawsze będę obok”. Publikacja niemal natychmiast odbiła się szerokim echem i przyciągnęła uwagę fanów. Nie chodziło wyłącznie o sam fakt 18. urodzin córki – choć ten moment sam w sobie jest przecież wyjątkowy. Tym, co naprawdę poruszyło odbiorców, był ton wpisu: pełen emocji, szczery aż do bólu i pozbawiony jakiejkolwiek idealizacji. „Wszystkiego co najpiękniejsze dla Was Obu!!!”, „Niech Wasza wspólna droga dostarcza tylko samych wzruszeń i radości bo tutaj 18 stka Marysi nic nie zmienia”, „Najlepszego dla Mani. Ma cudowną Mamę a Mama wspaniałą córkę”, „Niestety czas szybko leci, ale miło patrzeć jak nasze Dzieci wyrosły na cudownych mądrych ludzi. Cudownego życia dla Marysi”, czytamy. Sprawdź też: Nie tylko Kabula. Martyna Wojciechowska adoptowała jeszcze jedną dziewczynkę. Ich historia porusza Martyna Wojciechowska zwróciła się do córki w kolejnym wpisie Kilka godzin później emocje wcale nie opadły – wręcz przeciwnie. Martyna Wojciechowska ponownie zabrała głos, publikując kolejny wpis, który tylko spotęgował poruszenie wokół tej wyjątkowej chwili. Tym razem zwróciła się już bezpośrednio do swojej córki, a jej słowa zabrzmiały jak symboliczne pożegnanie z dzieciństwem i jednocześnie najpiękniejsze powitanie dorosłości. „WYPUSZCZAM W ŚWIAT Maniu, 18 lat temu zostałam Twoją mamą i wszystko się zmieniło. Dzisiaj patrzę na Ciebie i widzę wspaniałą młodą kobietę. Jestem dumna, że masz w sobie tę odwagę i ciekawość podążania własną drogą. Byłam obok, kiedy uczyłaś się stawiać pierwsze kroki w wielu dziedzinach życia. Dzisiaj symbolicznie wypuszczam Cię w świat. I dmucham w Twoje skrzydła. Z całego serca życzę Ci, żebyś zawsze była sobą. Kocham Cię bezwarunkowo. Twoja największa fanka, Mama”, wybrzmiało. My również dołączamy się do życzeń!
Jan Borysewicz o relacji ze starszą córką mówi wprost. „To jest dla mnie bliska, ale jednocześnie obca osoba”. Tak dziś wygląda ich relacja
Jan Borysewicz przez lata unikał rozmów o życiu prywatnym, ale w książce „Mniej obcy” zdecydował się na szczere wyznanie. Lider Lady Pank ujawnił kulisy ojcostwa, do którego, jak sam przyznał, musiał dorosnąć. Opowiedział o błędach wobec starszej córki i relacji, która dziś praktycznie nie istnieje.
Rzadko mówi o swoim życiu prywatnym. Jakiś czas temu Jan Borysewicz postanowił uchylić rąbka tajemnicy na łamach książki „Mniej obcy”, która ukazała się na rynku wydawniczym kilka lata temu Lider i współzałożyciel zespołu Lady Pank w rozmowie z Marcinem Prokopem odpowiedział o swojej karierze i strefie prywatnej. Zdradził, że musiał dojrzeć do ojcostwa. Popełnił wiele błędów jako rodzic wobec starszej córki, owocu miłości z pierwszą żoną, która niedawno zmarła dni temu. Jan Borysewicz o ojcostwie i relacji ze starszą córką Muzyka stała się jego największą pasją i sposobem na życie. Jan Borysewicz poświęcał jej każdą wolna chwilę. Jego talent szybko został dostrzeżony, a kariera nabierała tempa. W latach 80. razem z Januszem Panasewiczem stworzył zespół Lady Pank. Jednak w życiu prywatnym artysty nie brakowało zawirowań i trudnych momentów. W rozmowie z Marcinem Prokopem wyznał, że nie był przygotowany do rodzicielstwa. Zresztą sam nie miał najlepszego kontaktu z ojcem. Miał do niego żal, że nie zadbał odpowiednio o rodzinę. „Uważam, że jak ktoś się decyduje na rodzinę, to wszystko powinien dla niej poświęcić. Tak mi się wydaje. Chociaż sam musiałem dorosnąć do roli ojca”, mówi Jan Borysewicz na łamach książki „Mniej obcy”. Muzyk doczekał się dwóch pociech. Owocem związku z pierwszego małżeństwa jest córka Joanna. Z drugą żoną artysta doczekał się Alicji. Lider zespołu Lady Pank nie ukrywa, że ze starszym dzieckiem nie ma najlepszych kontaktów w przeciwieństwie do młodszej pociechy. „Kiedy starsza z nich stała się dorosła, to się z nią umówiłem: "Asia, masz swoje życie. Jestem twoim ojcem, kocham cię, ale musisz mieć swoje życie. Ja też chcę mieć swoje. Rozumiesz?". Natomiast gdy się urodziła Alicja, to było tak, jakby Bóg w zamian za moją mamę dał mi to dziecko. Z nią jest inaczej. Mimo że ona studiuje i mieszka we Włoszech, codziennie po parę razy jesteśmy w kontakcie”, zdradziła Marcinowi Prokopowi. Jan Borysewicz był bardzo młody, nie był przygotowany na bycie ojcem. Uważał, że się do tego nie nadaje. Ostatecznie z Danutą stanęli na ślubnym kobiercu, chcieli postąpić odpowiedzialnie. Poza tym nalegali na to ich bliscy. „Takie czasy, tak się wtedy myślało. No, ale tak chyba nie można zakładać rodziny? Oczywiście mieliśmy trochę radości, bo ślub i tak dalej, ale nie traktowaliśmy tego wszystkiego zbyt poważnie. Sam byłem wtedy dzieciakiem”, mówi na łamach książki „Mniej obcy”. SPRAWDŹ: W szczerym wyznaniu opowiedział o nowej drodze życiowej. “Nie mogłem nagrać niczego nowego, bo nie miałem na to pieniędzy” Jan Borysewicz starał się budować więź ze starszą córką Kiedy Joanna pojawiła się na świecie Jan Borysewicz był blisko. Cieszył się z jej narodzin, zajmował się córką. Jednak przyznał, że rodziną byli przez chwilę. Potem przyszła kariera i muzyk nie uczestniczył w życiu starszej córki. „Zaczęło się Lady Pank i moje ojcostwo się rozmyło. Nie byłem na nie gotowy. Dziś kontaktujemy się ze sobą bardzo rzadko. To ja tak chciałem, to była moja decyzja. Skoro nie uczestniczyłem w wychowaniu Aśki, nie miałem wpływu na jej wybory, na to, jakim jest człowiekiem, to trudno dziś udawać więź, której nigdy nie było”, zwierzał się Marcinowi Prokopowi. Artysta podkreśla, że były też inne przyczyny tego, że nie pojawiał się potem w życiu swojej pociechy. „Jeżeli dorosła osoba nagle zaczyna mieć do ciebie jakiś żal i grając na twoim poczuciu winy, próbuje cię materialnie wykorzystywać, no to przepraszam, ale jednak nie mogę przez całe życie być jej zakładnikiem”, wyznał. Jan Borysewicz zaznacza, że nie czuł obowiązku finansowania córki, gdy osiągnęła samodzielność. Pomagał jej w takich stopniu, w jakim mógł. Jednak w pewnym momencie czuł się jak bankomat. Zdaje sobie sprawę, że jego starsza pociecha może patrzeć zupełnie inaczej na tę sytuację i relacje. Zaznacza, że starał się odbudować ich więź. Tak się jednak nie stało. ZOBACZ TEŻ: Katarzyna Zillmann wraca do trudnych chwil. Tak mówi dziś o zakończeniu relacji z byłą partnerką „To jest dla mnie bliska, ale jednocześnie obca osoba, rozumiesz? Ja nie wychowywałem tego dziecka, bo ona została przy matce. Spotkałem ją po latach, gdy miała czternaście lat, była totalnie zagubionym dzieciakiem, otoczonym niewłaściwymi ludźmi, którzy sprowadzali ją na złą drogę”, wracał wspomnieniami do przeszłości. Jan Borysewicz myślał też o tym, by wysłać córkę do szkoły z internatem. Czuł, że jego córka jest w rozsypce, że sam się do tego przyczynił. Dziś mają sporadyczny kontakt. „Jest dorosłą osobą, ma swoje dzieci i nie chciałbym, żeby mnie obarczała winą za to, że nie jestem blisko”, mówi na łamach książki „Mniej obcy”. Jan Borysewicz pomagał jej, gdy pojawiały się problemy. Niezależnie od wszystkiego, zawsze będzie jego córką. „Mogę jedynie powiedzieć, że gdy do mnie zadzwoniła, że jest jakaś historia z prokuratorem, to ja jej pomagałem, żeby nie miała jeszcze większych problemów. Gdy miała wypadek samochodowy, to też byłem przy niej w szpitalu”, wyznał Marcinowi Prokopowi na łamach książki „Mniej obcy”. Źródło cytatów: Plejada.pl Jan Borysewicz, Joanna Borysewicz, 2010 rok studio Dzień Dobry TVN
Hołd dla Conrado Yaneza w "Must Be The Music". Słowa jego córki zatrzymały czas w studio
Oliwia Yanez wróciła do "Must Be The Music", by oddać hołd swojemu ojcu – Conrado Yanezowi. Rok po jego śmierci stanęła na tej samej scenie, niosąc ze sobą nie tylko muzykę, ale i niezwykle osobistą historię.
Powrót Oliwii do programu nie był przypadkowy. To właśnie "Must Be The Music" odegrało kluczową rolę w życiu jej ojca – i to tam postanowiła zamknąć pewien rozdział, a jednocześnie rozpocząć własny. Conrado Yanez był legendą "Must be the Music". Teraz na scenę wróciła jego córka Decyzja o występie w "Must Be The Music" była dla Oliwii głęboko osobista. Conrado Yanez – Filipińczyk, który zbudował swoje życie i karierę w Polsce – wygrał program i zapisał się w pamięci widzów jako artysta pełen emocji i autentyczności. Jego śmierć w kwietniu 2025 roku była ciosem nie tylko dla fanów, ale przede wszystkim dla rodziny. Oliwia wróciła na scenę dokładnie rok później, by oddać mu hołd tam, gdzie wszystko się zaczęło. Muzyka była dla nich wspólnym językiem – dlatego to właśnie występ stał się dla niej formą przeżywania żałoby i utrzymania więzi. "Jest to piosenka dedykowana tacie, jest to piosenka o nim. [...] Można powiedzieć, że ja wychowałam się na muzyce, że mnie muzyka stworzyła" – powiedziała na nagraniu. ZOBACZ TEŻ: Podbiła serca milionów rolą w kultowej produkcji. Nie uwierzysz, jak zmieniła się serialowa Klaudia Kozioł z Rancza Oliwia Yanez o ojcu: "Jest cały czas ze mną tutaj" Najbardziej przejmujący fragment jej występu nie dotyczył samego śpiewu, lecz osobistego wyznania. Oliwia pokazała naszyjnik, który miała przy sobie, i powiedziała: "Jest cały czas ze mną tutaj. To są jego prochy." Te słowa wywołały ogromne emocje wśród publiczności i jurorów. Były dowodem na to, jak silna więź łączyła ją z ojcem i jak bardzo jego obecność wciąż jest dla niej realna. Widzowie będą mogli zobaczyć występ Oliwii Yanez w najnowszym odcinku "Must Be The Music", który zostanie wyemitowany w piątek, 17 kwietnia 2026 roku o godz. 21:00. TYLKO NA VIVA.PL: Przed „Tańcem z gwiazdami" nosił w sobie ogromny lęk. Teraz Sebastian Fabijański wyjawia całą prawdę: „Bałem się odrzucenia”
Nie zawsze było łatwo, ale dziś są dla siebie największym wsparciem i siłą. Tak Karolina Borkowska opowiadała o relacji z tatą
Mają wyjątkową, pełną wsparcia relację. Mimo trudnych momentów, ich więź jest silniejsza niż kiedykolwiek. Karolina Borkowska, która początkowo podążała śladami ojca w aktorstwie, dziś odnosi sukcesy w zupełnie innej branży. Ich historia pokazuje, jak miłość i zrozumienie mogą przezwyciężyć wszelkie trudności.
Jacek Borkowski jest dumnym ojcem trójki dzieci: Karoliny, Jacka Juniora i Magdy. Starsza córka aktora jest owocem jego małżeństwa z Katarzyną Borkowską, z którą aktor rozstał się po 20 latach wspólnego życia. Początkowo starsza córka ulubieńca widzów związała swoją przyszłość z aktorstwem. Jednak po czasie zmieniła kierunek swojej ścieżki zawodowej. Jacek Borkowski nie ukrywa swojej dumy i kibicuje jej na każdym kroku. Co tata i córka mówili o swojej relacji? Karolinę Borkowską łączy z ojcem wyjątkowa więź, ale nie zawsze układało się między nimi perfekcyjnie. Karolina Borkowska poszła w ślady taty, a potem zniknęła. Czym się dziś zajmuje? Córka Jacka Borkowskiego przyszła na świat 23 marca 1983 roku. Od najmłodszych lat przyglądała się pracy taty i była zafascynowana artystyczny światem. Na początku towarzyszyła ojcu podczas prób w teatrze i na planach filmowych. Pamięta, jak przygotowywał się pracy. Zawsze siadali razem i powtarzali tekst. Karolina Borkowska traktowała to jak zabawę. „Słuchałam, jak powtarzał tekst i zaraz miałam go w głowie. […] Tak np. nauczyłam się całej "Zemsty" Aleksandra Fredry, w której tata grał Wacława”, zwierzała się w nowym wywiadzie dla Kobieta Onet.pl. Miała zaledwie dziesięć lat, gdy pojawiała się w spektaklach Teatru Telewizji: Spotkanie nad morzem, Zwariowanej telewizji czy Na razie w porządku, mamo!. Prowadziła też program Polskie ABC w TVP Polonia. Szerszemu gronu widzów jest znana z roli Agnieszki, córki Bruna Walickiego w serialu Na dobre i na złe. Miała wtedy 16 lat. Po latach w rozmowie z Onetem powie, że tata nie wciągał jej do świata artystów. „Urodziłam się w nim. Nie znałam innego świata”, zwierzała się. Karolina Borkowska wspominała, że gdy zaczynała swoją przygodę z serialem, nie było zbyt wielu produkcjach, w których grały dzieci czy młodzież. Pracowała dużo i zdarzało się, że opuszczała sporo zajęć w szkole, a to nie zawsze spotykało się ze zrozumieniem. Była narażona na krytykę ze strony nauczycieli czy rówieśników. Dla młodej dziewczyny, która wchodzi w ten wielki świat było to duże obciążenie. Na szczęście, Karolina Borkowska miała przy sobie rodziców, którzy zawsze ją wspierali. „Ja miałam to szczęście, że mogłam liczyć na rodziców, którzy dużo ze mną rozmawiali, mogłam bez obaw o wszystkim im opowiedzieć. Zadbali o to, żebym radziła sobie zarówno z problemami, jak i tym, żeby "woda sodowa" nie uderzyła mi do głowy, żebym była skupiona na nauce, a jednocześnie wiodła życie nastolatki. To ostatnie było najtrudniejsze”, opowiadała w rozmowie z Karoliną Błaszkiewicz dla Onetu. Z perspektywy czasu jest wdzięczna swoim rodzicom, że mogła przeżyć ten czas inaczej niż większość rówieśników. „Doświadczenie zdobyte na planie zdjęciowym, w teatrze czy w telewizji wykorzystuje w obecnej pracy”, mówiła. Czytaj też: Po słodkiej dziewczynce nie ma już śladu. Tak dzisiaj wygląda młodsza córka Jacka Borkowskiego Karolina Borkowska z rodzicami, Jackiem i Katarzyną Borkowskimi, 2000 rok Karolina Borkowska z tatą, 2001 rok Córka Jacka Borkowskiego ukończyła studium teatralne w Teatrze Żydowskim w Warszawie, a także wydział dziennikarstwa na Uniwersytecie Warszawskim. Obecnie spełnia się w zupełnie innym zawodzie. Postawiła na branżę reklamową i jest specjalistką public relations. Od 2010 roku prowadzi własną agencję PR – Public Dialog. Porusza się w obszarach komunikacji produktowej, content marketingu oraz social media. Prowadzi także szkolenia w zakresie wystąpień publicznych i wykłada na uczelniach. „Nie zapadłam się pod ziemię. Żyję, działam, funkcjonuję, tylko w innym świecie. Gdyby spytać branżę public relations w Polsce, czy zniknęłam, powiedzieliby pewnie, że wręcz przeciwnie”, opowiadała w Onecie. Jej osiągnięcia napawają dumą tatę, Jacka Borkowskiego. Karolina Borkowska relacje z ojcem. Ojca z córką łączą wyjątkowe relacje. Aktor cieszy się z jej sukcesów i wspiera ją na każdym kroku. Jest też szczęśliwym dziadkiem. Karolina wspólnie z mężem, Pawłem Bylickim w 2014 roku doczekali się synka, Jakuba. „Karolina wyrosła na ambitną, zdolną kobietę, która naprawdę wie, czego chce od życia”, zwierzał się aktor. Gdy córka była mała starał się pokazać jej, jak omijać zagrożenia i pokusy, uczył świata i zarażał miłością do sztuki. ,,Mimo że w wychowaniu zawsze byłem zwolennikiem zasady równoległego kroczenia z dzieckiem i objaśniania mu świata, a nie ciągnięcia go za rękę i wyręczania, to zawsze pilnowałem, żeby się do tej granicy za bardzo nie zbliżyć. Zresztą rodzic zawsze przegrywa, gdy chce wychowywać dorosłe już dziecko”, mówił Jacek Borkowski w rozmowie z Galą. Sprawdź też: Halina Mlynkova gorzko o związkach: „Okazywało się, że to, co niedobre, dzieje się nadal” Karolina Borkowska, Gala Stowarzyszenia Autorów ZAiKS, 2022 Ale między nimi nie zawsze układało się perfekcyjnie. Wszystko przez rozwód rodziców. Małżeństwo Jacka Borkowskiego z drugą żoną Katarzyną rozpadło się po 20 latach. „Nasze rozstanie było do przewidzenia. Więcej nas dzieliło niż łączyło. Tkwiłem w tym związku na siłę, bo chciałem, żeby córka wychowywała się w pełnej rodzinie. Kiedy się usamodzielniła, mogłem odejść”, opowiadał w Rewii. Karolina boleśnie przeżyła ich rozstanie. Poczuła się zdradzona. Ulubieniec widzów związał się potem z nową partnerką i zabiegał o unieważnienie ślubu kościelnego z żoną. Gdy otrzymał pozwolenie, stanął na ślubnym kobiercu z ukochaną Magdaleną, z którą doczekał się dwójki dzieci. Starał się odbudować więź z Karoliną, nie chciał, żeby czuła się odtrącona. Tak naprawdę oboje walczyli o tę relację, ale potrzebowali czasu. To chwilowe ochłodzenie stosunków, oddalenie od siebie uświadomiło im, jak wiele mogą sobie dać. „Nie odzywaliśmy się z tatą do siebie. Poszliśmy jednak po rozum do głowy i zawalczyliśmy o naszą miłość. Trochę zajęło, zanim przyzwyczaiłam się do nowej sytuacji. Teraz jesteśmy najlepszymi przyjaciółmi”, opowiadała Karolina Borkowska w wywiadzie dla Party. „Zawsze będziemy rodziną, niezależnie od tego, na jakie próby wystawi nas los”, dodawał Jacek Borkowski w Gali. Karolina Borkowska, Jacek Borkowski 5 września 2018 Jacek Borkowski jest pierwszą osobą, do której córka dzwoni, gdy coś się dzieje. Oboje przekonali się, że zawsze mogą na siebie liczyć. Kilka lat temu aktor otrzymał od losu potężny cios. To Karolina mocno wspierała go w najtrudniejszym momencie życia. W 2016 roku pożegnał ukochaną Magdalenę Gotowiecką, która zmagała się z białaczką. Miała zaledwie 42 lata. „To ta moja mała córeczka, z którą odrabiałem lekcje i której tłumaczyłem świat. Ta wspaniała dziewczyna, której wyjaśniałem najtrudniejsze decyzje w moim życiu, i moja podpora teraz, kiedy umarła kobieta mojego życia. Dobrze mieć taką córkę!”, opowiadał aktor w rozmowie z Rewią. „Przetrwamy, damy radę", pisała Karolina w poruszającym poście w mediach społecznościowych. Trudne wydarzenia bardzo ich do siebie zbliżyły. Karolina Borkowska wypracowała sobie też wspaniałą relację z przyrodnim rodzeństwem: Magdą i Jackiem juniorem. Od czasu do czasu wspólnie pojawiają się na czerwonym dywanie. Widać, że mają cudowny kontakt! Życzymy wszystkiego, co najpiękniejsze! Źródło: Kobieta Onet, Teleshow.pl, Gala Karolina Borkowska z mężem, Pawłem Bylickim, 19. Charytatywny Bal Dziennikarzy, 2019 Karolina Borkowska z przyrodnim rodzeństwem, Jackiem juniorem i Magdą, 2019 rok
Nagle spakował walizki i ją zostawił. O ich burzliwym rozstaniu huczała cała Polska. Mimo to zostali przyjaciółmi
Przez 14 lat uchodzili za jedną z najbardziej uwielbianych par w polskim show-biznesie, a ich miłość była tematem plotek i marzeniem wielu. Hanna Śleszyńska i Piotr Gąsowski, choć przez długi czas byli symbolem trwałej i pełnej pasji relacji, ostatecznie się rozstali. Jak doszło do końca tej historii? Jak wygląda ich życie po rozstaniu i jak udało im się przekształcić swoją przeszłość w prawdziwą przyjaźń? Odkrywamy kulisy związku, rozstania i nowego rozdziału życia byłych partnerów.
Przez 14 lat tworzyli wzorową parę, tak uwielbianą w polskim show-biznesie. Zdawało się, że nie ma żadnych szans, aby miłość między Hanną Śleszyńską a Piotrem Gąsowskim kiedykolwiek przeminęła. Dlatego ich rozstanie było w branży niemałym zaskoczeniem. Nie wspominając o atmosferze, w której rozchodzili się aktorzy… Bowiem pewnego dnia Piotr spakował walizki i wyprowadził się z domu, zostawiając byłą partnerkę. Nadal jednak łączyła ich wspólna praca... Dziś są idealnym przykładem na to, że mimo rozstania dalej można się przyjaźnić. Przypominamy historię miłoci byłych partnerów. Hanna Śleszyńska i Piotr Gąsowski. Historia miłości Poznali się w 1982 roku, gdy Hanna Śleszyńska była już długo po swoim aktorskim debiucie. Od kilku lat regularnie grała na deskach warszawskich teatrów. Natomiast Piotr Gąsowski, świeżo po ukończeniu szkoły teatralnej, ochoczo przychodził na przedstawienia „Niebo zawiedzionych” do Teatru Ateneum. Występowała w nim właśnie Hanna, którą młodszy od niej o pięć lat „Gąs” był wyjątkowo zafascynowany. Początkowo jedynie jako fan. Z czasem zaczął jednak dostrzegać, że jego uczucie jest znacznie głębsze. „Na początku zakochałem się w Hani jako aktorce. Ona była już kilka lat po debiucie, ja świeżo po szkole teatralnej. Byłem jej fanem, pod koniec lat 80. chodziłem na każde jej przedstawienie. Zachwycało mnie jej ciepło, humor, temperament i oryginalna uroda. Im dłużej i więcej na nią patrzyłem, tym bardziej mi się podobała”, tłumaczył Piotr Gąsowski w wywiadach. Czytaj także: Ma już dość grania w filmach, mówi o przejściu na emeryturę. Swoją karierę Piotr Stramowski podsumował jednym zdaniem Piotr Gąsowski i Hanna Śleszyńska, 7.07.2006, Międzyzdroje Hanna Śleszyńska miała już wtedy za sobą zakończone małżeństwo. Ulubienica widzów była wtedy świeżo po rozwodzie z Wojciechem Magnuskim. Poznali się w szkole teatralnej i doczekali syna Mikołaja. Po rozstaniu pozostali w bardzo dobrych relacjach. „Może za wcześnie wzięliśmy ślub? Byliśmy bardzo młodzi. Chyba nie dojrzałam wtedy do małżeństwa, wielu rzeczy nie umiałam docenić. Nie jestem łatwą partnerką, mój upór czasem jest nie do zniesienia. Wojtek (też zodiakalny Baran) byt wspaniałym ojcem i mężem, a ja nie ułatwiałam mu życia. Wielu rzeczy nie umiałam docenić. Nie jestem łatwą partnerką, mój upór czasem jest nie do zniesienia", wspominała w rozmowie z Tiną z 2008 roku. Aktorka została sama z malutkim dzieckiem i nowymi zobowiązaniami. Nie planowała wówczas kolejnych związków, lecz nawet to nie zniechęciło to Piotra Gąsowskiego, który bardzo starał się zdobyć serce swojej wybranki i nalegał na spotkanie z kobietą, którą tak szczerze uwielbiał. Ona natomiast bardzo starała się nie okazywać, że zależy jej na młodszym koledze. Bezskutecznie. Z czasem i ona uległa czarującemu aktorowi. „Kiedy poznałam Piotra, chodził za mną, prosił o spotkania, ale ja nie od razu się poddałam. Udawałam, że mi na nim nie zależy. Ale było odwrotnie, bo zależało”, wspominała początki ich znajomości. Niedługo później Piotr Gąsowski i Hanna Śleszyńska stworzyli związek. Kochali się, lecz ich relacja była daleka od idealnej. Starali się jednak stosować kompromisy i uczyli się ze sobą żyć każdego dnia. Nie dało się ukryć buzujących emocji, jednak artyści święcie wierzyli, że są sobie przeznaczeni. W środowisku uchodzili za jedną z najtrwalszych i najbardziej oddanych sobie par. Zobacz również: Dla wielkiej gwiazdy PRL-u był wspomnieniem młodzieńczej miłości. O ich romansie plotkowała cała Warszawa Hanna Śleszyńska i Piotr Gąsowski - szczęśliwa miłość nie była im pisana Owocem ich miłości jest syn, Jakub, który przyszedł na świat w 1995 roku. Wydawało się, że narodziny dziecka umocnią ich więź, a sytuacja się ustabilizuje. W jednym z wywiadów aktor podkreślał, że gdy został ojcem miał 31 lat. Z perspektywy czasu, uważa, że nie dojrzał wtedy do roli, którą postawiło przed nim życie. Z wiekiem nabierał doświadczenia. „Ogromne wrażenie zrobił na mnie poród. Przecinałem pępowinę, ważyłem Kubę. Kiedy dziś to analizuję, widzę, że chciałem myśleć, że nic się w moim życiu nie zmieniło. Zawsze miałem taką naturę, że gdzieś biegłem. Byłbym wszędzie, tylko nie w jednym miejscu. Wydawało mi się, że po urodzeniu Kuby nadal wszystko to będę mógł pogodzić. Wciąż jednak gdzieś mnie gna. (...) Dojrzewam do prawdziwego ojcostwa", zwierzał się na łamach Gali z 2005 roku. Atmosfera w domu pozostawała napięta, a dziś mówi się, że mogło być to spowodowane niełatwym charakterem Wojciecha Gąsowskiego. „Piotr lubi podróżować, jeść, pić, bawić się. Kocha ludzi, a oni jego. Z przyjęć i spotkań wychodzi ostatni. On lubi imprezować, ja muszę być zawsze przygotowana. On jest na luzie i wierzy, że wszystko będzie dobrze, ja widzę wszystko czarno", opowiadała niegdyś zapytana o partnera Hanna Śleszyńska. Różnice między aktorami z biegiem lat były coraz bardziej dostrzegalne, ale artyści nadal byli przekonani, że są dla siebie stworzeni i nic nie jest w stanie ich rozdzielić. „Bez Hani, to ani, ani! Hania ma taki dar, że kiedy wchodzi, czy to na scenę, czy do domu, czy do tramwaju, od razu robi się pogodniej. Tym mnie oczarowała. Jesteśmy ze sobą już tyle lat, a ona ciągle mnie fascynuje!”, mówił Piotr Gąsowski. Hanna Śleszyńska, Piotr Gąsowski, syn pary, Kuba Gąsowski, Warszawa, 13.10.1995 Rozstanie Hanny Śleszyńskiej i Piotra Gąsowskiego Spędzili razem 14 szczęśliwych lat. Nadszedł jednak w końcu dzień, kiedy trudne charaktery tej dwójki starły się ostatecznie… A Piotr Gąsowski wyprowadził się z ich wspólnego domu. To był prawdziwy szok dla ich bliskich i przyjaciół. Para przez długi okres czasu uchodziła za jedną z najbardziej zgranych i zakochanych w sobie bez pamięci. Choć nie było idealnie, nic nie wskazywało na tak duże problemy w związku. Najbardziej zaskoczona była jednak sama Hanna Śleszyńska, która bardzo źle zniosła nagłe rozstanie z partnerem. Długo dochodziła do siebie i podejmowała próby ułożenia życia na nowo. Ulubienica widzów zwierzała się, że miała w sobie sporo nieprzepracowanego żalu, który towarzyszył rozpadowi ich związku. Miała nadzieję, że partner zawalczy o ich rodzinę. Nie obwiniała o nic Piotra Gąsowskiego. „Rozstaniu towarzyszy żal do losu, że się nie udało czegoś ocalić. Miałam żal, że Piotrek nie zawalczył. Nie powiedział: »Jesteście dla mnie tacy ważni, że chociaż się kłócimy i jest ciężko, zrobię wszystko, żeby jednak się ułożyło«. Chciałam usłyszeć takie słowa, bo sama je wypowiedziałam. To nie znaczy, że ja byłam cudowna, a Piotrek straszny. Jestem konfliktowa i potrafię się o wszystko przyczepić. (...) Piotrek był bardzo zajęty w ostatnich miesiącach przed naszym rozstaniem. I przez pierwsze dwa tygodnie po tym, jak się wyprowadził, Kuba nawet nie zauważył jego nieobecności. Choć Piotr zabrał z domu wszystkie swoje rzeczy. Byłam w szoku. Ryczałam codziennie i ukrywałam się z tym płaczem przed chłopcami. (...) On nie dał mi nadziei. Zostałam opuszczona i musiałam sobie z tym poradzić. Nie wiem, czy do końca mi się udało", zwierzała się na łamach Gali w 2005 roku. A ponieważ artyści występowali razem w przedstawieniach komediowych grupy „Tercet, czyli kwartet”, byli zakochani mimo wszystko musieli spędzać ze sobą czas, co wcale nie pomagało załamanej Hannie. Bywały momenty, gdy trudno było im udawać, że nic się nie stało. „Po rozstaniu dominowały uczucia negatywne, pretensje, może nawet nienawiść, chęć odcięcia się od przeszłości. A tymczasem trzeba było wyjść razem na scenę i razem pracować. Cieszę się, że umiałam do tego rozsądnie podejść, choć było to trudne. Terapia po rozstaniu wymaga czasu i oddalenia. A my nie mieliśmy przecież ani jednego, ani drugiego”, wspominała niegdyś aktorka. Sprawdź też: Odsłania kulisy walki, ma za sobą trudny czas. Marta Nieradkiewicz wprost o chorobie i nowym rozdziale: "Życie to nie jest zbiór kolorowych pocztówek" Piotr Gąsowski i Hanna Śleszyńska, 25.03.2007 Jakie relacje łączą dziś Hannę Śleszyńską i Piotra Gąsowskiego? Potrzebowali czasu, aby negatywne emocje opadły i mogli od nowa odbudować swoją znajomość. Jednak nie myśleli o miłości, a postanowili pozostać przyjaciółmi. Niełatwa przeszłość nie stanęła im na przeszkodzie i aktorzy odkryli, że mimo tego nadal potrafią się ze sobą dobrze dogadywać. Piotr Gąsowski zamieszkał blisko byłej partnerki oraz swojego syna. Rodzina nadal spędzała wspólnie czas i organizowała wspólne wyjazdy. Jakiś czas później aktor wziął udział w programie „Taniec z Gwiazdami”, gdzie poznał tancerkę, Annę Głogowską. Gorąca atmosfera show sprzyjała rozwojowi uczuć tej dwójki, która w 2007 doczekała się przyjścia na świat córeczki, Julii. Anna i Hanna od początku doskonale się dogadywały, a nowa partnerka aktora często przychodziła po rady do aktorki, gdy jej związek przeżywał kryzys. Niejednokrotnie spędzali urlopy w swoim towarzystwie, razem z Hanną i jej ówczesnym partnerem, byłym łyżwiarzem i przedsiębiorcą, Jackiem Brzoską. Jednak i te relacje nie przetrwały próby czasu. H. Śleszyńska, P. Gąsowski, 2011 Największą dumą Hanny Śleszyńskiej i Piotra Gąsowskiego jest ich wspólny syn Kuba, który poszedł w ślady sławnych rodziców i stawia kolejne śmiałe kroki w zawodzie aktora. „Jestem dumny z jednego i drugiego dziecka, jestem dumny z tego, że Kuba jest ambitny, że chce iść swoją drogą, że nigdy nie prosił mnie o protekcję, ale nawet jakby mnie kiedyś poprosił to i tak bym był z niego dumny, ale nie prosił do tej pory” - mówił Piotr w rozmowie z Plejadą. Dziś aktor niechętnie wspomina o swojej prywatności i nieznane są szczegóły z jego życia uczuciowego. Hanna Śleszyńska od czasu rozstania także nie porusza publicznie tematów sercowych. Nie ulega jednak żadnym wątpliwościom, że byli partnerzy pozostają w doskonałej relacji i nadal łączy ich szczera przyjaźń, która może być wzorem dla wielu w dzisiejszych czasach... W rozmowie z Plejadą, Hanna Śleszyńska podkreślała: „Gdy się wiele lat temu rozstawaliśmy, to był trudny temat. Teraz już wszyscy wiedzą, że się autentycznie przyjaźnimy. Myślę, że to wartość ponad wszystko. Spędziliśmy razem kawał życia razem, mamy mnóstwo wspólnych znajomych, nadal się wspieramy. Warto wykonać pracę, żeby zbudować taką relację". Z całego serca życzymy im wszystkiego dobrego. Piotr Gąsowski i Jakub Gąsowski, Premiera filmu Marka Koterskiego "7 uczuć", 2018
Straciła ojca, gdy miała 6 lat. Córka Waldemara Goszcza dziś zachwyca wyglądem i spełnia się jako matka
Miała zaledwie sześć lat, gdy straciła ojca — dziś sama jest mamą dwójki dzieci i realizuje własne projekty. Córka Waldemara Goszcza, Wiktoria Wolniak, nie tylko spełnia się w życiu rodzinnym, ale także rozwija nowe inicjatywy. Jak dziś wygląda jej życie i czym zajmuje się na co dzień?
W 2003 roku świat show-biznesu obiegła przykra wiadomość. Waldemar Goszcz zmarł w tragicznym wypadku samochodowym 24 stycznia, mając niespełna 30 lat. Śmierć przystojnego aktora pogrążyła w smutku jego fanów oraz najbliższych, w tym jego sześcioletnią wówczas córkę. Dziś Wiktoria jest już dorosła i sama została mamą. Poniekąd poszła także w ślady taty... Co o niej wiemy? Zobacz, jak się zmieniła! Waldemar Goszcz – córka. Czym się zajmuje Wiktoria? 24 stycznia 2003 roku uwielbiany aktor zginął w tragicznym wypadku samochodowym. Wraz z nim autem podróżowali również Radosław Pazura i Filip Siejka. Panowie przeżyli to zdarzenie, ale Waldemar Goszcz poniósł śmierć na miejscu... Miał niespełna 30 lat. Pozostawił pogrążonych w żalu najbliższych oraz fanów, a także osierocił sześcioletnią wówczas córkę, Wiktorię. Dziś Wiktoria Goszcz jest już dorosłą kobietą i początkowo — podobnie jak jej tata w latach 90. — próbowała swoich sił w świecie mody. W 2018 roku zachwyciła na pokazie mody Macieja Zienia, prezentując na wybiegu kolekcję Under Pressure. Córka Waldemara Goszcza podpisała również kontrakt z międzynarodową agencją WS Model Agency. Jej fotografia pojawiła się także we francuskim Eclair Magazine i była to pierwsza taka sesja pociechy słynnego aktora. Z czasem jednak postanowiła zmienić ścieżkę zawodową. Wiktoria ukończyła studia psychologiczne i dziś działa zawodowo w obszarze pracy z ciałem i dobrostanem psychicznym. Prowadzi zajęcia z pilatesu oraz wykorzystuje w pracy techniki mindfulness, wspierając swoich klientów w dbaniu o zdrowie psychiczne i fizyczne. Po jej zdjęciach widać, że z małej, uroczej dziewczynki zmieniła się w piękną kobietę. Czytaj też: Waldemar Goszcz zginął 20 lat temu. Relacja aktora z Katarzyną Chrzanowską była wyjątkowa: „Był jak rodzina” Waldemar Goszcz z córką Wiktorią, Gonitwa Gwiazd, Tor Wyścigów Konnych Służewiec, 25.05.2002 Córka Waldemara Goszcza jest szczęśliwą mamą. Jak wygląda Wiktoria Goszcz? W 2021 roku na świecie pojawił się jej pierwszy syn, Stanisław, który stał się centrum jej codzienności. W lutym 2025 roku Wiktoria podzieliła się z obserwatorami radosną wiadomością o drugiej ciąży — wówczas znajdowała się w szóstym miesiącu. Niedługo później, w czerwcu 2025 roku, powitała na świecie swoje drugie dziecko — córkę Antoninę, zwaną Tosią, czyniąc swoją rodzinę czteroosobową. Po narodzinach córki podzieliła się także osobistym wpisem dotyczącym doświadczenia drugiego porodu i macierzyństwa: „Tosia. Moja miłość. Jesteśmy razem już ponad 3 miesiące, a ja wciąż nie mogę w to uwierzyć. Mam wrażenie, że mój poród wydarzył się wczoraj… Czuję wdzięczność za odczarowanie mojego pierwszego porodu i pokazanie mi, że może być radosnym przeżyciem, w zgodzie ze swoim ciałem i potrzebami. Doświadczeniem dającym ogromną siłę. Drugi poród mnie odmienił, pokazał mi zupełnie inną wersję mnie. Wersję dojrzałej, silnej, sprawczej kobiety, którą się dzisiaj czuję” — napisała w mediach społecznościowych. Z opisu w jednym z postów mogliśmy się dowiedzieć, że nie lubi, gdy zwraca się do niej pełnym imieniem oraz że jest magistrem psychologii, a jej hobby to między innymi gotowanie. „Mam na imię Wiktoria, ale muszę się Wam przyznać, że nie lubię jak się tak do mnie zwraca. Wolę Wika, czy Wiki, jakoś tak bardziej na luzie...”, pisała jakiś czas temu córka Waldemara Goszcza. Dziś to psycholożka, pasjonatka tańca, surfingu i technik mindfulness, która dzieli się swoją wiedzą i doświadczeniem również jako mama dwójki dzieci. Wiktoria Wolniak prowadziła także własny sklep z kosmetykami i akcesoriami dla kobiet — MUMSY CONCEPT, kobiecą przestrzeń pełną wsparcia. Podjęła decyzję o jego zamknięciu, jednak — jak podkreślała — nie oznacza to końca projektu, a jedynie moment przerwy i poszukiwania nowych kierunków rozwoju. TYLKO W VIVIE!: Doczekali się córki, rozstali w zgodzie. Dziś była żona Waldemara Goszcza jest kobietą sukcesu i babcią na medal Latem 2025 roku ogłosiła również nowy projekt — „Półka Polska by Connections”. To koncept cyklicznych targów, na których prezentowani są wyselekcjonowani polscy wystawcy, twórcy i rzemieślnicy. Jak podkreślali twórcy inicjatywy, wydarzenie ma być spotkaniem z polską kulturą, sztuką, designem oraz tradycyjną kuchnią w nowoczesnym wydaniu. Projekt ma na celu promowanie polskiej kreatywności i budowanie społeczności wokół rodzimego rzemiosła i designu. Od dłuższego czasu prowadzi zajęcia z pilatesu, kocha sport i zachowuje zdrowy balans w życiu. Na co dzień w swojej pracy łączy techniki mindfulness i pilatesu, aby holistycznie wspierać dobrostan swoich klientek. „Po jakimś czasie pilates okazał się być dla mnie czymś więcej i przerodził się w pasję. Poczułam, że jakaś pustka została zapełniona, a moje ciało znowu zaczęło żyć. W nowy funkcjonalny dla mnie sposób”, tłumaczyła. Oto jak zmieniła się Wiktoria! Życzymy wszystkiego, co najpiękniejsze!
Córka Marcina Prokopa ma już 20 lat. Stroni od mediów, wybrała inną przyszłość. „Jest bardziej dojrzała niż my razem”
Córka Marcina Prokopa od lat pozostaje jedną z najbardziej tajemniczych „dzieci gwiazd” w Polsce. Choć jej ojciec jest jedną z najbarwniejszych postaci telewizji, ona sama konsekwentnie unika medialnego świata. Kim jest Zofia Prokop i jaką ścieżkę wybrała na przyszłość?
Marcin Prokop przez lata skutecznie oddzielał życie zawodowe od prywatnego, a jego córka dorastała z dala od blasku fleszy. Dopiero niedawno dziennikarz uchylił rąbka tajemnicy, opowiadając o jej pasjach, planach i dojrzałości, która – jak sam przyznaje – często go zaskakuje. W kontekście niedawnego rozstania z Marią Prażuch-Prokop temat rodziny ponownie znalazł się w centrum zainteresowania opinii publicznej. Córka Marcina Prokopa – dorastanie z dala od reflektorów Zofia Prokop urodziła się w 2006 roku jako jedyne dziecko Marcina Prokopa i Marii Prażuch-Prokop. Od najmłodszych lat jej rodzice konsekwentnie dbali o to, by mogła dorastać w możliwie normalnych warunkach, z dala od medialnego szumu. Choć oboje są osobami publicznymi, rzadko dzielili się szczegółami życia rodzinnego. To podejście przyniosło efekty – dziś 20-letnia Zofia świadomie unika obecności w mediach. Nie pojawia się na branżowych wydarzeniach, nie towarzyszy ojcu na planach programów telewizyjnych i nie buduje swojej obecności w social mediach. W świecie, w którym dzieci gwiazd często wybierają podobną drogę, jej postawa wyraźnie się wyróżnia. „Moje dziecko jest bardzo odległe od świata mediów. Nie jest to świat, który ją jakkolwiek interesuje, ekscytuje” – przyznał Marcin Prokop. Dziennikarz z humorem wspominał również, że nawet próby zaproszenia córki na widownię programu „Mam talent!” kończyły się niepowodzeniem. „W moim przypadku chyba nie będę miał sukcesorki w mediach” – dodał. Czytaj też: Uchodzili za idealną parę, a tu takie wieści. Marcin Prokop rozwiódł się z żoną. Prezenter opublikował oświadczenie Jak wygląda córka Marcina Prokopa? Rodzice pilnie strzegą jej wizerunku Jednym z najczęściej zadawanych pytań jest to, jak wygląda córka Marcina Prokopa. Odpowiedź pozostaje jednak niejednoznaczna. Rodzice od lat pilnują, by jej wizerunek nie był publicznie dostępny. Publikowane sporadycznie zdjęcia są starannie przemyślane – Zofia pokazuje się na nich tyłem, z ukrytą twarzą lub w taki sposób, który uniemożliwia jej rozpoznanie. Mimo to można zauważyć pewne cechy, takie jak wysoki wzrost, który najprawdopodobniej odziedziczyła po ojcu. W 2025 roku rodzice zdecydowali się na symboliczne uchylenie drzwi do prywatności. Marcin Prokop opublikował zdjęcie córki z wycieczki do ogrodów watykańskich – dziewczyna miała na nim głowę ukrytą w ogromnym dzwonie, co idealnie wpisywało się w jego poczucie humoru. „Z zasady nie upubliczniam wizerunku swojego dziecka, ale sytuacja jest wyjątkowa, bo habemus papam. Oto zdjęcie pamiątkowe Zosi z wycieczki do ogrodów Watykanu, parę ładnych lat temu. Niestety, niewiele pamięta. Ciekawe dlaczego” – napisał. W ślad za nim poszła Maria Prażuch-Prokop, która również opublikowała relację z Zofią. Na zdjęciu matka i córka zostały uchwycone od tyłu, a uwagę zwracała wyraźna różnica wzrostu. „Córeczka. Wspanialszej kobiety nie ma. Pękam z dumy... jaka świadoma, mądra, wrażliwa i dobra jest moja Zosia” – napisała z czułością. Te pojedyncze publikacje pokazują nie tylko fragmenty wyglądu Zofii, ale przede wszystkim ogromną dumę i miłość, jaką darzą ją rodzice. Córka Marcina Prokopa nie pójdzie w jego ślady. Wybrała naukę Choć wielu obserwatorów spodziewało się, że córka znanego prezentera może spróbować sił w mediach, rzeczywistość okazała się zupełnie inna. Zofia wybrała ścieżkę naukową, która nie ma nic wspólnego z show-biznesem. Marcin Prokop z dumą podkreśla, że od początku zależało mu na tym, by córka rozwijała się zgodnie z własnymi zainteresowaniami. Nie narzucał jej żadnych oczekiwań ani nie próbował kierować jej wyborami zawodowymi. „Ona chce być naukowcem. Zajmuje się kognitywistyką, zajmuje się sztuczną inteligencją” – zdradził w prograie Mateusza Gładkiego. Dodał również: „Jest osobą znacznie bardziej poważną, znacznie bardziej dojrzałą, znacznie bardziej ogarniętą niż ja i Marysia razem wzięci”. Zofia planuje związać swoją przyszłość z pracą naukową, prawdopodobnie na uczelni. To kierunek, który jasno pokazuje, że jej ambicje i zainteresowania wykraczają poza świat mediów. Relacja z ojcem – duma, miłość i brak presji Relacja Marcina Prokopa z córką opiera się na wzajemnym szacunku, zaufaniu i dużej swobodzie. Dziennikarz wielokrotnie podkreślał, że nigdy nie wychowywał jej w atmosferze presji. „Moje dziecko jest moim największym skarbem, największym sukcesem, największą dumą” – wyznał. Jednocześnie zaznaczał, jak ważne jest, by nie narzucać dziecku własnej wizji życia: „Staram się wystrzegać takich zachowań, które mogłyby zahamować ten samodzielny wzrost pięknej rośliny, jaką jest dziecko, albo sprawić, że jego korzenie rozwiną się w inne strony, niż mogłyby. Daję jej przestrzeń do tego, żeby była tym, kim chce, i niczego od niej nie oczekuję, poza tym, żeby była przyzwoitym i szczęśliwym człowiekiem”. Ta filozofia znajduje odzwierciedlenie również w jego podejściu do relacji międzyludzkich. Po rozstaniu z Marią Prażuch-Prokop podkreślał: „Rzeczy się po prostu dzieją. (...) Nie obciążać drugiej osoby swoją wizją tego, jak ma wyglądać, kim ma być, jak ma funkcjonować. Mówiąc krótko – nie projektować na tego drugiego człowieka siebie”. Dodał też obrazowo: „Nie być drugą połówką jabłka w jednym koszyku, tylko być jak pomarańcza i gruszka w dwóch różnych koszykach. A jeśli razem jesteśmy w stanie czasem się spotkać – to już jest duży sukces”. To podejście pokazuje, że dla Marcina Prokopa najważniejsze są autentyczność, wolność i wzajemny szacunek – wartości, które przekazał również swojej córce. Czytaj również: Jego córka jest już pełnoletnia. Marcin Prokop ma nietypowe metody wychowawcze Źródło: viva.pl, pudelek.pl, o2.pl
Marcin Prokop rozwodzi się z żoną po 20 latach małżeństwa. Tak w 2008 roku mówili nam o swojej miłości: "Wszystko, co nas łączy, dzieli jednocześnie"
"Różnimy się w sposobie patrzenia na świat, ludzi i codzienność. Właściwie wszystko, co nas kiedyś połączyło, z czasem zaczęło nas też dzielić" – mówił Marcin Prokop w rozmowie z Moniką Kotowską dla „VIVY!” w 2008 roku. Dziś te słowa brzmią wyjątkowo symbolicznie.
Przez lata uchodzili za parę z dwóch odległych rzeczywistości, które połączyło uczucie – on, rozpoznawalny dziennikarz i osobowość telewizyjna, ona – związana z jogą, stroniąca od medialnego zgiełku. Konsekwentnie chronili swoją prywatność i rzadko dzielili się szczegółami życia rodzinnego. Jednym z nielicznych wyjątków był właśnie wspólny wywiad dla „VIVY!”, którego udzielili kilkanaście lat temu, gdy ich córka Zosia miała zaledwie dwa lata. Dziś, w obliczu informacji o rozwodzie po dwóch dekadach małżeństwa, tamta rozmowa nabiera nowego znaczenia. Wracamy do ich archiwalnych słów o miłości, różnicach i planach na przyszłość, które – jak się okazuje – już wtedy odsłaniały bardziej złożony obraz ich relacji. Maria Prażuch-Prokop i Marcin Prokop - archiwalny wywiad VIVY! W 2008 roku zakochani udzielili wywiadu VIVIE! Monice Kotowskiej opowiedzieli o swojej relacji. Poniżej przypominamy cały tekst. Ich związek oparty jest na sprzecznościach. Marysia chciałaby powiększenia rodziny, Marcin woli poczekać, aż ich córeczka Zosia dorośnie. Ją ciągnie do ludzi, on jest samotnikiem. Ona wierzy w porywy serca, on bywa cyniczny. Dzieli ich tak wiele! Co więc łączy? Tylko VIVIE! opowiadają o miłości "z przeszkodami", trudnej sztuce kompromisu i o tym, dlaczego mimo wszystko chcą ze sobą być. – Patrząc na Was, można pomyśleć: „Skrajności”. Pasujecie do siebie? Marcin: Nasz związek od samego początku przypomina dwa magnesy o tych samych biegunach. A osią jego symetrii jest konflikt buzujący gdzieś w tle. Różni nas widzenie świata, zjawisk, stosunek do ludzi. Właściwie wszystko, co nas łączy, dzieli jednocześnie. Uważam, jak Nick Cave śpiewający „People ain’t no good”, że ludzie są z natury źli. Marysia, że dobrzy. Jestem z natury nieufny, nie wierzę w bezinteresowną ludzką dobroć i empatię. Marysia przeciwnie. Ma dość liczne grono znajomych i przyjaciół, ja tylko kilka bliskich osób. I tego grona nie poszerzam. Marysia: Otaczam się przyjaciółmi, ludźmi, których kocham. Marcin nie rozumie potrzeby przebywania z nimi. Różnimy się. Zawsze miałam dom otwarty. Przewijało się przez niego mnóstwo ludzi. Gotowało się razem, rozmawiało. Przy projektowaniu mieszkania zapytałam Marcina, gdzie zrobimy pokój gościnny. „Jacy goście, jaki pokój gościnny?”, usłyszałam. „Dom to jest moja cisza, mój spokój”. Marcin: Dla mnie to jest proste. Szukam samotności i ciszy po to, żeby wewnętrznie coś przeżyć. Na zewnątrz panuje chaos, a dom powinien być jaskinią, w której liże się rany i odzyskuje równowagę. Nie znoszę sytuacji, kiedy budzę się rano i ktoś obcy chodzi przede mną po moim domu. Marysia: Muszę tak organizować życie, by pani, która pomaga sprzątać, opiekunka przychodziły wtedy, kiedy Marcin wyjdzie. Marcin: Taki jestem, nawet przyjaciół też mam w pewnym momencie dosyć. Po trzech dniach spędzonych z tą samą osobą, czwartego muszę od niej odpocząć. Kiedy wyjeżdżamy na zdjęcia z ekipą i przez trzy dni pijemy, bawimy się i „jajczymy”, czwartego muszę zniknąć, zresetować się jak mnich w eremie. Inaczej jestem kulą złej energii. – Mówicie zgodnie, że jest tyle rzeczy, które Was dzielą. Co łączy? Marcin: Zawsze, jak widzisz, mamy o czym rozmawiać. Marysia: Nie nudzimy się, to ważne. Ścieramy, ale nie towarzyszy temu, jak na początku naszego związku, wielkie napięcie. Dziecko nas łączy. A poza tym robimy to wszystko, co inne pary – bywamy w knajpach, spotykamy się ze znajomymi, kotłujemy na kanapie... Marcin: Marysia jest świetną matką. Myślałem, że kiedy urodzi się nasze dziecko, będę z przerażeniem obserwował jakiś rodzaj emocjonalnej niedojrzałości, niekompetencji z jej strony. W moich oczach była rozwichrzona i niepoukładana życiowo. Raczej jeszcze dziecko, a nie kobieta. Zaskoczyła mnie. Marysia: Pamiętam, jak przez pierwsze miesiące przeżywałam totalny strach o Zosię, o to, czy nie umrze. Miałam paranoję. Bałam się na przykład przechodzić z nią na rękach koło okna, bo myślałam, że potknę się i wyrzucę ją przez to okno niechcący. Było lato, a ja nawet na balkon nie wychodziłam. Całe szczęście to hormonalne chyba wariactwo minęło. Została szalona miłość. Ostatnio małą bolał brzuch, opiekunka dała jej banana, choć prosiłam, by tego nie robiła. Trzy godziny ją ochrzaniałam. Kiedy chodzi o moją córkę, wciąż staję się totalną wariatką. Marcin: Marysia ma energię jak jednoosobowa armia. – A Marcin wciąż spędza noce na kanapie z korkami w uszach? Marysia: Marcin głośno chrapie. Traktory nie potrafią wydawać takich dźwięków. Budzi Zośkę. Poza tym jest wielki, a my nie mamy łóżka zamawianego na wymiar. Kiedy on się w nim położy, to jest jeszcze miejsce dla mnie, ale dla naszej trójki już niekoniecznie. Jednak dziś na kanapie śpi już tylko od czasu do czasu. Kiedy musi być wypoczęty przed porannym programem. Ale to naprawdę bardzo pragmatyczne rozwiązanie. Kanapa jest dłuższa niż łóżko. – Zawsze spaliście z Zosią w łóżku? Marcin: Tak, i do tej pory razem z nią śpimy. Marysia: Ma swoje łóżeczko obok naszego. Usypia w nim, ale w nocy wędruje do nas. Uwielbiam to. Odkąd pracuję, nie widzę się z nią cały dzień. Wychodzę rano i wracam do domu wieczorem. W nocy mogę przelać miłość macierzyńską na tę małą osóbkę. Przytulać, głaskać, śpiąc razem. Marcin: Prawdziwą pasją Marysi jest w tej chwili macierzyństwo. Nie czymś, co na nią spadło i musi sobie z tym radzić. – Marysiu, wróciłaś do pracy. Długo byłaś z Zosią w domu? Marysia: Rok. Te dwanaście miesięcy podróżowałam między Stanami, gdzie się wychowywałam, gdzie mieszkają moi rodzice, a Polską. Trzy miesiące tu, trzy tam, szybko zleciało. – Marcin, a Ty miałeś święty spokój? Marcin: Już po trzech dniach rozłąki wiesz, że czegoś brakuje. Czułem się dziwnie, siedząc przez trzy miesiące sam i wiedząc, że moje dziecko gdzieś tam z każdym dniem zmienia się. A ja w tym nie uczestniczę. Ale rozumiem, że rodzice Marysi mieszkający w Ameryce też mają prawo nacieszyć się wnuczką. Czasem trzeba poświęcić swoje potrzeby w imię tego, by parę osób mogło zrealizować własne. Nie ma innej możliwości, mieszkając na dwóch kontynentach. – Zastanawialiście się, czy nie stworzyć domu za oceanem? Marcin: Po pierwszej wizycie w Stanach byłem zachwycony. Stwierdziłem, że chcę tam mieszkać, żyć, a praca w Polsce nie ma sensu. Po drugiej mój entuzjazm nieco osłabł. Dwa dni temu wróciłem ze Stanów i tak naprawdę widzę, że dom jest tam, gdzie jest serce. Moje z całą pewnością w Polsce. – Marysiu, a jak jest z Twoim sercem? Marysia: Tam mam rodziców. Ale Marcin ma moje serce. – Powiedziałaś: „Zosia jest Prokopem, Marcin jest Prokopem, a ja jestem Prażuchem”. Masz z tym problem? Marysia: Mam problem z tym, że nie jestem „Prokopem”. Nie lubię już być „Prażuchem”. Ani tłumaczyć komukolwiek, że w Polsce jest to przyjęte, że się kochamy… – Marcin, trudno Ci tego słuchać? Marcin: Przyzwyczajam się. Ja nie mam w domu takich napięć, jak Marysia. Nie muszę unikać rozmów o ślubie, żeby nie zestresować jakiegoś przewrażliwionego członka rodziny... Szczerze mówiąc, jestem zaskoczony, bo nie sądziłem, że moi rodzice okażą się tak dojrzali do zaakceptowania moich wyborów. Rodzice zawsze w jakiś sposób próbowali na mnie wpływać. Tym razem nie. Zamykając temat ślubny i pytania z cyklu: „Kiedy wreszcie TO zrobicie?”, odpowiem cytatem z Brzechwy: „Ten słoń ma na imię Bombi / ma trąbę, lecz na niej nie trąbi / dlaczego – nie bądź ciekawy / to jego prywatne sprawy”. – Marcin, jesteś wystawiany na pokuszenie. Bywasz obiektem westchnień, podejrzewam, że i adoracji. Jak sobie z tym oboje z Marysią radzicie? Marcin: Widzę, jak ludzie łamią sobie życie dla jednego „wystrzału z armaty”. Nie wierzę, że istnieje taki rodzaj emocji, których nie jesteś w stanie ogarnąć umysłem i wykazać wolnej woli: czy chcesz w to wejść, czy nie, ze świadomością konsekwencji. Myślisz, że to wygląda tak: staje przede mną jakaś kobieta, mydli mi oczy, otwieram je szeroko, z ust cieknie mi ślina, rzucam się na nią, a potem się budzę i mówię: „O Boże, co ja narobiłem”. Nie widzę takiej możliwości. Tak samo nie interesuje mnie związek z kimś, kto wykazuje się słabością charakteru. Ja jestem mocny i oczekuję tego samego. – Trudne sytuacje zdarzają się w każdym związku. Jaki macie sposób na wychodzenie z nich? Przemilczeć i przeczekać czy raczej przegadać? Marcin: Miałem zwyczaj przemilczania problemów, ale to nie było skuteczne. Dziś w naszym domu panuje ekstrawertyzm w wyrażaniu emocji. Przejawia się tym, że czasem nie przebieramy w słowach, wyrażając wobec siebie uczucia, które nam w duszy grają. Marysia: Moja rodzina jest taka właśnie, bardzo włoska w charakterze. Dużo się gestykuluje, głośno mówi. Marcin: Mieszkając z Marysią, nieświadomie przejąłem część jej cech. Na przykład pokrzykuję, bo nie jestem w stanie zrozumieć, dlaczego moje kochanie ciągle nie wie o tym, że drażni mnie sterta ciuchów leżąca w różnych miejscach mieszkania? Kiedy czytałem wywiady, zwierzenia z natręctw związkowych, zawsze wydawało mi się dosyć idiotyczne, kiedy ktoś się wkurzał o to, że druga osoba zostawiła skarpetkę na podłodze czy nie zamknęła kibla. A teraz czuję, że jest to dla mnie samego ważne. Marysia: Złości mnie cała masa drobnych rzeczy. Ale odpuściłam. Trudne bywa, gdy widzę, że Marcin zaczyna traktować mnie i swoją córkę jak dwa koty domowe. Miło jest, jak się takiego pogłaszcze, powie: „śliczny”, a potem szurnie się kotka gdzieś w kąt. Bo teraz ja się zajmuję sobą, jestem skupiony nad sobą. I przez 35 godzin z rzędu nie miej, proszę, wobec mnie oczekiwań. Tak się zdarza, wtedy mówię: „Marcin, halo! Jestem kobietą. Nie wystarczy mnie raz na trzy dni podrapać za uchem”. Marcin: Są sytuacje, w których chciałbym mieć święty spokój. W pracy muszę być fajny na zawołanie. Moją rolą jest bycie publicznym kumplem na akord. Osobą, którą tak naprawdę na co dzień nie zawsze mam ochotę być. Nie jest też tak, że wychodzę z telewizji i nagle znikam z życia publicznego. Często mam więc dużą potrzebę ucieczki do swojej skorupy. Marysia: Staram się to zrozumieć. Ludzie mają pracę i pasje. One rzadko się krzyżują. Dla Marcina praca jest pasją. Oddaje jej swoją energię. Nie dręczę go więc, by w domu pomagał mi karmić, kąpać Zosię. Patrzę, jak odpisuje na trzydzieści maili, które się w ciągu dnia nazbierały, oddzwania do kilkunastu osób, a za chwilę przygotowuje się do porannego programu w telewizji. Nie zawracam głowy, to byłoby zwyczajnie głupie. Marcin: A ja mam wtedy uczucie wdzięczności, że Marysia pozwala mi na ten moment oddechu. Chociaż to nie jest tak, że ona robi przy dziecku wszystko, a ja nic. – Ale macie też chwile tylko dla siebie? Marysia: Najczęściej śledzimy aukcje samochodów w Internecie. Marcina to naprawdę relaksuje. „A co byś zrobiła, gdybym kupił taki?”, pyta co chwilę. Kiedyś mnie to irytowało, ale on się w ten sposób naprawdę wycisza po pracy. Odkryłam, że całkiem miło jest przytulić się do niego, zadawać dziesiątki pytań i słuchać, jak tłumaczy. Marcin: W pracy są momenty, choćby kiedy startuje nowy program, gdy tak mocno się spalam, że potem mam ochotę pobyć przez chwilę „warzywem”, by nabrać sił. Niestety, ten moment regeneracji następuje najczęściej w domu, w zaciszu, w schowaniu, kiedy tylko bliska osoba ma do mnie dostęp. I może mieć wtedy wrażenie, że jestem najmniej atrakcyjnym człowiekiem na ziemi, ale tak już jest. Marysia jest świadkiem mojego procesu ładowania baterii, który nie jest zbyt spektakularny. Ale chyba lepsze samochody niż biała kreska. Takich rytuałów nie miewamy. – Miałeś inne rytuały. Byłeś wolny, mogłeś robić, co chciałeś. Dziś wracasz do domu. Bałeś się związku i tego, że zostaniesz ojcem. Bałeś się utraty wolności, tego, że nie zrealizujesz marzeń. Co myślisz dziś? Marcin: Myślę, że niepotrzebnie panikowałem (śmiech). Bo tak naprawdę, pewnie nawet gdyby nie było Zosi, i tak nie przeżyłbym tego, co potencjalnie straciłem. Wiem, że nie odzyskam nigdy pewnej chłopięcej niefrasobliwości, nieodpowiadania za siebie. Powiem ci, że to jest coś, za czym być może wciąż podświadomie tęsknię. I czego tak naprawdę nigdy nie miałem. Nigdy nie umiałem żyć bez konsekwencji. Gdybym miał powiedzieć, czego mi brakuje? Może tego, że rozluźniła się więź z moimi starymi kumplami. Tworzyli w paru taką męską komunę, do której się przyłączałem. Mieszkali razem, tworzyli ośrodek towarzyski. To wspólne siedzenie, przyjmowanie różnych substancji, wypady. I każdy z nich podryfował w swoją stronę. Większość pozakładała rodziny, mają dzieci, żony, narzeczone. Ale wiesz, co? Uznałem, że pewnych rzeczy nie da się ocalić. To naturalny proces, którego można żałować, ale już się go nie odwróci. – A teraz o świcie budzi Was dwuletnia dziewczynka. Odkrywacie w Zosi samych siebie? Marysia: Zosia, podobnie jak jej tata, też potrafi się zajmować sobą. Marcin: To prawda, ona nie oczekuje ciągłego kontaktu z ludźmi. Marysia: W ostatni weekend byłam u przyjaciółki, gdzie bawiło się całe grono dzieci. Wszystkie się ze sobą integrowały, a Zosia wolała być z boku. Pomyślałam: „To dziecko jest antyspołeczne, jak jej ojciec. Co ja zrobię?”. Mam w oczach takie obrazki. Mój dom w Stanach, wszyscy siedzą sobie na głowie, kłócą się, śmieją się, płaczą, histeryzują. Pełno emocji, życia, a Marcin siedzi sam przy komputerze w salonie. Marcin: Nie uczestniczę aktywnie w życiu emocjonalnym rodziny, wolę obserwować je jak reality show, które się odbywa na moich oczach. Nigdy nie rozumiałem takiej mentalnej i emocjonalnej komuny, gdzie twoja dusza jest otwartymi drzwiami, przez które wszyscy mogą zajrzeć, wejść, zrobić, co im się tylko podoba. Akurat to, że Zosia jest do mnie w tym względzie podobna, tylko mnie zadowala. Aczkolwiek jak za pięć lat stwierdzi, że chce być podobna do mamy, to też nie będzie krzywo. Nigdy nie pomyślałem, że dziecko będzie spełnieniem moich marzeń, niezrealizowanych ambicji, że zaplanuję jej życie. Cieszę się myślą o niej jak o autonomicznej osobie, która sama wybierze, co będzie chciała w życiu robić, z kim być, jak żyć. A jeśli w przyszłości okaże się lesbijką mieszkającą na Antarktydzie, jeżdżącą czołgiem, z ogoloną głową, też będzie dobrze. Kontakt z nią jest doświadczeniem bezwarunkowej akceptacji. – Zosia faworyzuje dziś któreś z Was? Marysia: Przegrywamy ze Shrekiem. Marcin: Budzi się rano i pierwsze, co słyszymy, to: „Shrek”. Spróbuj nie włączyć filmu. Gotowa histeria. Zosia idzie spać w ciągu dnia, budzi się… i znowu Shrek. Tak od miesiąca. Nasze dziecko jest wychowywane, jak na mój żandarmerski styl myślenia o rzeczywistości, bardzo liberalnie. Robi, co chce, kiedy chce i na wszystko jej pozwalamy. – Myśleliście o drugim dziecku? Marcin: W tym względzie odrobinę się z Marysią różnimy. Nie myślę o kolejnym dziecku, ponieważ swoją energię skupiam na tym jednym. Marysia: A ja to potępiam. – Zanim urodziła się Zosia, też nie było między Wami zgody co do tego, że to jest dobry moment na dziecko. Może więc pojawi się kolejne nieplanowane? Marcin: Chciałbym po odchowaniu istoty, która teraz buszuje po moim życiu, znowu przez jakiś czas pobyć człowiekiem mającym więcej swobody. To celebracja egoizmu? Tak, wciąż we mnie istnieje. Marysia: Robisz krzywdę swojej córce. Kochasz ją, ale wychowując jako jedynaczkę, robisz jej krzywdę. Marcin: Znam wielu jedynaków, którzy mają fantastyczne i szczęśliwe życie... No widzisz, co temat, to nowa dyskusja. To nas napędza, nakręca nasz związek jak sprężynę. Marysia: Problem w tym, że dla Marcina nie istnieje nic, co nie jest zapisane w jego kalendarzu. Spontaniczność nie gra roli w jego życiu. Jeżeli dzieją się rzeczy, na które nawet odrobinę traci wpływ, wpada w szał. Nie znosi niespodzianek. Marcin: To nieprawda. Uwielbiam spontaniczność, ale zbyt często bywa ona utożsamiana ze zwykłą głupotą i brakiem odpowiedzialności. A niespodzianki mogą być, pod warunkiem, że zaskakują mnie pozytywnie. Oczekuję korka, a jest pusta droga. Moje życie nie jest tak ciasno pozapinane, jak zamek błyskawiczny, który rozsypuje się, gdy wpadnie w niego ziarenko piasku. Marysia: Ale przyznaj, że masz wstręt do spontaniczności. Wszystko powinno być uzgodnione, zaplanowane, przedyskutowane. Marcin: Nie zgadzam się, że wszystko, ale na przykład wolałbym zaplanować, z czego będę żył na emeryturze, niż liczyć w tym względzie na jakieś spontaniczne rozwiązania. Spontaniczny to ja mogę być w programie telewizyjnym, gdzie jest huzia na Józia i odpuszczają hamulce, albo wracając po pijaku przez park do domu. <img src="https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/48/2024/07/imgYpFXrL-29440f9.jpg" width="2291" height="1600" alt="N/z Marcin Prokop i jego zona Marisha Prazuch. Impreza charytatywna dla Fundacji Synapsis, zbiorka pieniedzy na dzieci z autyzmem. Olympic Casino Sunrise - Hotel Hilton. Warszawa, Polska. 2007-09-13. . A charity party for Synapsis Foundation in Olympic Casino Sunrise Hilton Hotel. Warsaw, Poland. 2007-09-13. .,Image: 427275616, License: Rights-managed, Restrictions: , Model Release: no, Credit line: Krzysztof Kuczyk / Forum" title="Impreza charytatywna dla Fundacji Synapsis" /> – A wydatki? Planujecie razem. Macie wspólne konto i karty kredytowe? Marcin: Każde z nas ma swoje pieniądze. Razem uzgadniamy zakupy typu mieszkanie, samochód… Marysia jest antytezą laski, która wychodzi na miasto i wraca z piętnastoma torbami pełnymi zakupów. To mi się w niej podoba. – Czym Cię ta dziewczyna porusza, ujmuje? Marcin: Tym, że próbuje mnie zrozumieć, mimo że jest to dość trudne. I, mimo całej złożoności mych dziwactw, mimo wszystko twierdzi, że chce ze mną być. Gdy czasem sam nie chciałbym być własnym partnerem. Marysia: Pomimo różnic, sporów nie miałam ani jednego dnia wątpliwości, czy chcę być z Marcinem. Czy go kocham? Tak. – Ten facet ma warstwy. Ile ich obrałaś? Ile pozwolił Ci odkryć? Marysia: Nie sądziłam, że to się uda, ale chyba doszłam do samego środka. Rozmawiała MONIKA KOTOWSKA
Nie poszedł w ślady mamy. 40-letni syn Hanny Śleszyńskiej rozwija się w niszowej dziedzinie
Hanna Śleszyńska nie kryje dumy ze swoich synów, ale to starszy z nich – Mikołaj Magnuski – wybrał zupełnie inną drogę niż znani rodzice. Czym się zajmuje i jak wygląda jego życie?
Hanna Śleszyńska z dumą mówi o swoich dwóch synach – Mikołaju i Jakubie, którzy są jej największą radością i dumą. Aktorka otwarcie podkreśla, jak ważni są dla niej chłopcy – wspiera ich życiowe wybory, kibicuje każdemu sukcesowi i towarzyszy w drodze do realizacji marzeń. Tym razem przybliżamy sylwetkę jej starszego syna, 40-letniego Mikołaja – czym się zajmuje i jak wygląda jego życie z dala od blasku fleszy? Hanna Śleszyńska pożegnała byłego męża. Był ojcem jej najstarszego syna Mikołaj, starszy syn Hanny Śleszyńskiej, pochodzi z jej związku z Wojciechem Magnuskim – reżyserem, który odszedł w czerwcu 2024 roku. Choć ich małżeństwo zakończyło się po pięciu latach, relacja między nimi przez lata opierała się na wzajemnym szacunku i wsparciu. Gdy Mikołaj został ojcem, oboje z dumą i radością weszli w nową życiową rolę – dziadków. "Choć nasze drogi w pewnym momencie się rozeszły, to przez te wszystkie lata przyjaźniliśmy się i bardzo wspierali. Był wspaniałym ojcem dla Mikołaja i córki Mai z drugiego małżeństwa. Zawsze był dumny ze swoich dzieci i ich osiągnięć. Ostatnio zostaliśmy dziadkami i poznaliśmy radość z posiadania wnuka", pisała o nim artystka. ZOBACZ: Ślub wzięli tuż po studiach, ich relacja nie przetrwała. Hanna Śleszyńska mówiła, że nie dojrzeli do małżeństwa Kim jest Mikołaj Magnuski, starszy syn Hanny Śleszyńskiej? Hanna Śleszyńska i Piotr Gąsowski doczekali się wspólnie syna – 30-letniego Jakuba. Choć ich drogi jako para się rozeszły, udało im się stworzyć harmonijną, patchworkową rodzinę. Aktorka i Gąsowski pozostają w przyjacielskich relacjach, a ich wzajemne wsparcie i zrozumienie sprawiają, że w trudnych chwilach zawsze mogą na siebie liczyć. "Udaje się, nie ma żadnego naciągania. Myślę, że wszyscy bardzo się starali, żeby się udało. To jest praca wszystkich. Taka nam się fajna rodzina trafiła i naprawdę wspieramy się właściwie w wielu momentach. Nie tylko w pandemii, zawsze się wspieraliśmy", mówiła aktorka w rozmowie z Dzień dobry TVN w 2021 r. O ile młodsza pociecha poszła śladami mamy, to Mikołaj wybrał zupełnie inną ścieżkę zawodową. W jednej z rozmów wyznał, że skupia się na neurokogniwistyce. „To nauka, która jest na pograniczu psychologii i biologii. Próbujemy badać mechanizmy psychologiczne. Ja na przykład specjalizuję się w percepcji od strony mechanizmów mózgowych. Zajmuję się falami mózgowymi i ich roli w percepcji”, tłumaczył w Dzień Dobry TVN. Relacje Hanny Śleszyńskiej z synem Mikołaj Magnuski ma na koncie niemałe osiągnięcia, z których Hanna Śleszyńska nie kryje dumy. Kilka lat temu z radością podzieliła się wiadomością, że jej syn obronił pracę doktorską. Ten wyjątkowy moment był powodem do świętowania, a w dniu jego urodzin aktorka złożyła mu niezwykle ciepłe i osobiste życzenia, podkreślając, jak bardzo cieszy się z jego sukcesów. „Naukowiec z artystyczną duszą. W tym roku obronił pracę doktorską w dziedzinie neurokognitywistyki. Razem z tatą Mikołaja śmiejemy się, że nie można by lepiej zaprogramować naszego syna. Jest mądry, dobry i wrażliwy, a przy tym niezwykle skromny. Gdyby zaludnić świat takimi ludźmi jak Mikołaj, nasza planeta byłaby w o wiele lepszej kondycji. Olbrzymi wkład w wychowanie Mikołaja mieli też wszyscy kochani Dziadkowie i oczywiście super-ojczym Piotr Gąsowski", napisała we wrześniu 2021 r. szczęśliwa rodzicielka. W swoim wpisie Hanna Śleszyńska nie zapomniała również o synowej, kierując do niej ciepłe słowa. Mikołaj i jego ukochana Aleksandra powiedzieli sobie „tak” we wrześniu 2019 r., a ich ślub był pięknym zwieńczeniem wieloletniej relacji. Aktorka z dumą mówi o ich związku, okazując obojgu wiele serdeczności i wsparcia. „Teraz dołączyła do naszej kolorowej, patchworkowej rodziny, cudowna żona Ola i jej rodzice. Wszystkiego Najlepszego Kochany Synku”, zakończyła poruszający wpis Hanna Śleszyńska. Nie pozostaje nam nic innego, jak pogratulować aktorce tak zdolnego i mądrego syna. SPRAWDŹ TEŻ: Martyna Wojciechowska nie wytrzymała i powiedziała wszystko córce. Padły słowa, które poruszają do łez
Niezwykle rzadki widok. Maciej Stuhr pokazał 10-letniego syna. Fani nie kryją zachwytu
Nie każdy wyjazd ojca z synem trafia na nagłówki, ale ten skrywa coś więcej niż tylko rodzinne chwile. Maciej Stuhr zabrał 10-letniego Tadeusza w miejsce, gdzie spełniają się kibicowskie sny.
Maciej Stuhr znów to zrobił. Rozczulił fanów i pokazał, że w roli taty odnajduje się równie świetnie, co na scenie. Tym razem aktor zabrał swojego 10-letniego syna Tadeusza w podróż, która dla wielu fanów piłki nożnej jest spełnieniem marzeń. Kierunek? Słoneczna Barcelona. Ale to nie była zwykła wycieczka. Maciej Stuhr z synem na Camp Nou Artysta postawił na emocje, które zostają na całe życie. Maciej Stuhr, który na co dzień bardzo chroni prywatność swojej rodziny, tym razem zrobił wyjątek. W mediach społecznościowych pojawiły się zdjęcia z wyjątkowego wyjazdu ojca i syna. Okazja była naprawdę szczególna. Wspólne oglądanie meczu FC Barcelona z RCD Espanyol na legendarnym stadionie Camp Nou. Dla 10-letniego Tadeusza to było coś więcej niż tylko sportowe wydarzenie. Chłopiec pasjonuje się piłką nożną, więc możliwość zobaczenia na żywo swojej ukochanej drużyny była dla niego ogromnym przeżyciem. Emocje sięgnęły zenitu, zwłaszcza że FC Barcelona, w której gra Robert Lewandowski, wygrała spotkanie wynikiem 4:1. Zdjęcia mówią wszystko. CZYTAJ TEŻ: Wystąpiła w Amsterdamie i rzuciła publiczność na kolana. Nie obeszło się jednak bez drobnego skandalu Internauci zachwyceni 10-letnim synem Macieja Stuhra Na opublikowanych fotografiach widać wyraźnie, że Tadeusz przygotował się do tego dnia jak prawdziwy kibic. Na sobie miał klubową koszulkę z własnym nazwiskiem i numerem 9, Tym samym, który nosi Robert Lewandowski. To detal, który nie umknął uwadze fanów. Maciej Stuhr nie krył radości z tej wspólnej chwili. Pod zdjęciem napisał krótko, ale wymownie: „Z synkiem na Camp Nou! Wielka frajda! Lewy do boju”. Internet natychmiast zareagował. Pod postem pojawiła się lawina komentarzy pełnych ciepła i zachwytu. Internauci byli zgodni: takie chwile są bezcenne. „Rośnie kolejny Stuhr. To dar dla całego narodu”, „FC Barcelona zyskała nowy transfer!”, „Piękni ludzie w pięknym miejscu”. To tylko niektóre z reakcji. CZYTAJ RÓWNIEŻ: Znają się od ponad 20 lat. Połączył je kultowy program. „Nigdy się nie zdradziłyśmy”
To córka postawiła ją pod ścianą. Dzięki niej Barbara Bursztynowicz zrobiła coś, na co nie miała odwagi przez 27 lat
Barbara Bursztynowicz przez niemal trzy dekady była jedną z twarzy „Klanu”. Decyzja o odejściu z serialu nie była jednak tylko zawodowym wyborem. W tle pojawiła się jej córka, Małgorzata, która odegrała kluczową rolę w tym przełomie. W najnowszym wywiadzie aktorka opowiada o relacji, która dojrzewała latami, o błędach, presji i momencie, w którym wszystko się zmieniło.
Za kulisami tej decyzji kryje się znacznie więcej niż zmęczenie rolą czy potrzeba zmiany. To historia relacji matki i córki, która nie zawsze była łatwa, ale ostatecznie stała się jednym z najważniejszych filarów w życiu aktorki. W podcaście "SuperMamy" Barbara Bursztynowicz po raz pierwszy tak otwarcie mówi o emocjach, które towarzyszyły jej przez lata. Barbara Bursztynowicz o relacjach z córką. Kim jest Małgorzata? Barbara Bursztynowicz przez lata uchodziła za osobę niezwykle zdyscyplinowaną i wymagającą – zarówno wobec siebie, jak i najbliższych. Te cechy odbiły się również na jej relacji z córką Małgorzatą, którą wychowywała razem z mężem, Jackiem Bursztynowiczem. Ich relacja nie od początku była łatwa, choć – jak dziś podkreśla aktorka – zawsze opierała się na silnej więzi. Małgorzata Bursztynowicz wybrała własną drogę zawodową. Ukończyła Akademię Sztuk Pięknych w Warszawie i związała się z branżą kreatywną – zajmuje się scenografią, kostiumami oraz projektowaniem wnętrz. Choć nie poszła w ślady matki, pozostała blisko świata sztuki. Dziś ich relacja ma charakter partnerski, ale dojście do tego etapu wymagało czasu, rozmów i przewartościowań. Barbara Bursztynowicz nie ukrywa, że przez lata ich relacja była pełna napięć. W podcaście "SuperMamy" powiedziała wprost: "Jak wyjeżdżałyśmy na wakacje, to wytrzymywałyśmy ze sobą trzy dni w zgodzie. Byłam bardziej wymagająca wobec świata niż ona wtedy". Te słowa dobrze oddają klimat ich dawnych relacji – różnice charakterów, inne tempo życia i odmienne podejście do codzienności często prowadziły do konfliktów. Aktorka przyznała również, że potrzebowała czasu, by zrozumieć, że nie wszystko musi kontrolować. Dziś patrzy na tę relację zupełnie inaczej. "Teraz jest dorosła, to w ogóle się nie wtrącam" – mówiła, podkreślając, że nauczyła się odpuszczać i ufać córce. To właśnie ta zmiana podejścia stała się fundamentem ich obecnej bliskości. ZOBACZ TEŻ: Dawid Ogrodnik w roli... Michała Wiśniewskiego? Już dziś premiera głośnego spektaklu Teatru Telewizji! Barbara Bursztynowicz odeszła z "Klanu" za sugestią córki. "Wiedziała, że stać mnie na więcej" W rozmowie z Beatą Sadowską aktorka wróciła do momentów, które można nazwać przełomowymi. Barbara Bursztynowicz przez 27 lat była związana z serialem "Klan", co dawało jej stabilność, ale jednocześnie zamykało w pewnym schemacie. W pewnym momencie wszystko zaczęło się kumulować. W tym kontekście ogromne znaczenie miała jej córka, która nie bała się mówić rzeczy trudnych i stawiać granic. To właśnie ta szczerość miała być impulsem do zmian. To właśnie w tym okresie zaczęła dostrzegać, jak bardzo była zapracowana i jak niewiele przestrzeni zostawiała sobie na inne aspekty życia – w tym relacje rodzinne. Rozmowy z córką oraz jej perspektywa pomogły jej spojrzeć na to wszystko z dystansem. "Jej się podobało, że ja przekroczyłam pewną granicę, jej chyba też o to chodziło. To, że tkwiłam w jednym projekcie, też ją uwierało, bo ona wiedziała, że stać mnie na więcej. [...] To ona mnie właściwie namówiła, żeby odejść, bo kiedy się wahałam, a było tych kryzysów bardzo dużo, to zawsze pytałam Jacka [męża – przyp. red.]. Jacek mówił: "wiesz, to minie" itd., ale w którymś momencie miałam dosyć i powiedziałam: "słuchajcie, musimy wspólnie podjąć taką decyzję". Małgosia mówiła: "mamo, uciekaj, uciekaj stamtąd! To jest twoja ostatnia szansa" – mówiła. Decyzja o odejściu z "Klanu" nie była więc nagła. To efekt długiego procesu, w którym ważną rolę odegrały emocje, doświadczenia i relacje – przede wszystkim ta najbliższa. Można powiedzieć, że to właśnie córka pomogła jej zrobić krok, na który sama przez lata nie miała odwagi. SPRAWDŹ TEŻ: Shazza pojawiła się publicznie mimo ciężkiej choroby. Ten widok poruszył fanów
Rodzina jest dla niej wszystkim. Teraz pokazała córkę. "100% mama!"
Paulina Sykut-Jeżyna od lat podkreśla, że rodzina jest dla niej najważniejsza. Jej podejście wynika z trudnych doświadczeń z dzieciństwa. Teraz gwiazda Polsatu pokazała nagranie z 10-letnią córką Różą. Wspólny taniec z TikToka podbił internet i wywołał lawinę komentarzy.
Paulina Sykut-Jeżyna od lat podkreśla, że to właśnie rodzina jest dla niej największą wartością – i wszystko wskazuje na to, że nie są to tylko słowa. Jej podejście do macierzyństwa zostało ukształtowane przez trudne doświadczenia z dzieciństwa, które sprawiły, że dziś szczególnie dba o bliskość i relacje z najbliższymi. Najnowsze nagranie z 10-letnią córką Różą tylko to potwierdza – wspólny taniec, który podbił internet, stał się symbolem ich wyjątkowej więzi. Rodzina najważniejsza dla Pauliny Sykut-Jeżyny Paulina Sykut-Jeżyna wielokrotnie zaznaczała, że to właśnie rodzina stanowi fundament jej życia. Jej podejście do relacji i macierzyństwa ma swoje źródło w doświadczeniach z dzieciństwa. Prezenterka urodziła się 7 stycznia 1981 roku w Puławach. Gdy miała zaledwie cztery lata, zmarł jej ojciec. Jak sama wspominała dla magazynu "Flesz": „Brakowało mi mojego taty. Po jego śmierci mama wychowała mnie i moich braci sama”. Sytuacja była trudna także pod względem materialnym, mimo to w domu nie brakowało miłości i wsparcia, które – jak wynika z relacji – odegrały kluczową rolę w jej życiu. "Jestem szczęśliwa, gdy dzisiaj widzę, jakim wspaniałym ojcem jest Piotr [Jeżyna – mąż prezenterki, przyp. red.]. Miłość rodzica to najważniejsza rzecz w życiu dziecka i ja jej miałam pod dostatkiem. Dostaliśmy od mamy jeszcze więcej troski i uwagi niż moi rówieśnicy z pełnych rodzin. Czułam się ważna i kochana", wpominała prezenterka w tym samym wywiadzie. To właśnie te doświadczenia ukształtowały jej podejście do rodziny i sprawiły, że dziś tak mocno podkreśla znaczenie bliskości. Córka Róża i macierzyństwo jako przełom W 2011 roku Paulina Sykut-Jeżyna poślubiła Piotra Jeżynę. Ich relacja trwa od lat, a para wspólnie wychowuje córkę Różę, która przyszła na świat w 2016 roku. Dziś dziewczynka ma 10 lat i odgrywa kluczową rolę w życiu prezenterki. Paulina Sykut-Jeżyna wielokrotnie podkreślała, jak ważna jest dla niej rodzina. W jednym z wywiadów mówiła: „Bardzo się kochamy jako rodzina. Nie wyobrażam sobie codzienności bez przytulania, mówienia: ‘kocham’”. Zaznaczała również, że zależy jej, aby córka dorastała w pełnej i kochającej rodzinie. W jej wypowiedziach pojawia się także wątek codziennych wyzwań i godzenia kariery z macierzyństwem: „czasem trzeba się nagimnastykować (…) to proza życia”, podsumowała w rozmowie z "Super Expressem". Jednocześnie podkreśla, że stara się być obecna w życiu córki i spędzać z nią jak najwięcej czasu – m.in. poprzez wspólne aktywności, takie jak śpiewanie i zabawa muzyką. Zobacz też: Ich więź jest niezniszczalna, dla dzieci jest tatą na medal! Gwiazdor "Ojca Mateusza" żałuje tylko jednego. To wyznanie porusza Wspólny taniec, który podbił internet To właśnie ta relacja znalazła odzwierciedlenie w najnowszym nagraniu opublikowanym przez Paulinę Sykut-Jeżynę w mediach społecznościowych. Na wideo widać, jak razem z 10-letnią Różą odtwarza viralowy taniec z TikToka. Nagranie szybko zdobyło popularność i przyciągnęło uwagę internautów. Publikacja jest wyjątkowa, ponieważ prezenterka rzadko pokazuje swoją córkę w sieci. Tym razem zrobiła wyjątek, co wywołało jeszcze większe zainteresowanie. Internauci zachwyceni: „100% mama” Pod nagraniem pojawiło się wiele komentarzy. Internauci nie kryli zachwytu zarówno nad samym tańcem, jak i nad relacją matki i córki. Wśród opinii znalazły się m.in.: „Jaka córcia już duża”, „100% mama”, „Piękne dziewczyny”, „Co za duet!”, „Świetny taniec”, „Petarda!”, „Kocham to”. Komentujący zwracali uwagę, że Róża jest bardzo podobna do swojej mamy. Pojawiały się również głosy: „Ale córcia podobna do mamy bardzo śliczna” oraz „100% matka”. Nagranie zostało odebrane jako naturalny i autentyczny obraz relacji między matką a dzieckiem. Od trudnego dzieciństwa do spełnionej rodziny Historia Pauliny Sykut-Jeżyny to droga od trudnych doświadczeń do stabilizacji i sukcesu. Swoją karierę rozpoczęła od udziału w castingu do programu „Idol”. Choć nie poszła drogą muzyczną, z czasem stała się jedną z największych gwiazd Polsatu, prowadząc największe programy i wydarzenia, w tym „Taniec z gwiazdami”. Jednak mimo sukcesów zawodowych to życie prywatne pozostaje dla niej najważniejsze. Jak sama podkreślała, nie wyobraża sobie codzienności bez bliskości i okazywania uczuć. Czytaj też: 14-letnia córka Katarzyny Skrzyneckiej zachwyca na najnowszych zdjęciach. „Wykapana mama” Źródła: pl.newsner.com, pudelek.pl, viva.pl
Złożyli mu wyjątkowy hołd. Synowie Michaela Jacksona pojawili się na premierze filmu o ojcu. U ich boku zabrakło jednej osoby
Premiera filmu „Michael” w Berlinie zamieniła się w wydarzenie pełne emocji i niedopowiedzeń. Na czerwonym dywanie pojawili się Prince i Bigi Jacksonowie, przyciągając spojrzenia fanów i mediów. Jedna osoba była jednak wyraźnie nieobecna.
Premiera filmu „Michael” w Berlinie przyciągnęła uwagę fanów na całym świecie i zamieniła się w wydarzenie pełne emocji. Na czerwonym dywanie pojawili się Prince i Bigi Jacksonowie, oddając hołd ojcu stylizacjami inspirowanymi jego ikoną. Zabrakło jednak Paris Jackson, która nie tylko nie przyszła, ale otwarcie odcięła się od produkcji. Synowie Michaela Jacksona na premierze filmu „Michael” w Berlinie Berlin stał się miejscem wyjątkowego wydarzenia dla fanów króla popu. To właśnie tam, 10 kwietnia odbyła się premiera filmu „Michael”, który od początku budzi ogromne zainteresowanie. Na czerwonym dywanie pojawili się Prince Jackson oraz Bigi (Blanket) Jackson – synowie legendarnego artysty. Nie zabrakło też pozostałych członków klanu. Wśród gości pojawili się bracia Michaela Jacksona — Jackie, Jermaine i Marlon. Uwagę przyciągnęła również młodsza generacja. Na miejscu obecni byli synowie Jermaine’a – Jermajesty oraz Jafaar. Ich obecność nie była przypadkowa. Ale to Prince i Bigi stanęli w centrum uwagi, reprezentując rodzinę podczas jednego z najważniejszych momentów związanych z produkcją. Wydarzenie przyciągnęło tłumy i wywołało falę komentarzy. Prince i Bigi Jacksonowie razem w świetle reflektorów Synowie Michaela Jacksona rzadko pojawiają się razem, i właśnie dlatego ten moment przyciągnął aż tyle uwagi. Prince i Bigi Jacksonowie zdecydowali się wspólnie stanąć w blasku fleszy podczas berlińskiej premiery filmu dokumentalnego o swoim ojcu. To jednak nie była zwykła obecność. Ich stylizacje mówiły więcej niż słowa. Subtelne, ale wyraźne nawiązania do ikonicznych looków Michaela sprawiły, że trudno było oderwać wzrok. To nie tylko hołd, ale też świadoma gra wizerunkiem: elegancka, dopracowana i pełna emocji. Prince postawił na klasykę z mocnym, scenicznym twistem. 29-letni syn króla popu pojawił się w czarnym garniturze zestawionym z czerwoną koszulą i czarnym krawatem – stylizacji, która natychmiast przywołała skojarzenia z legendarnym występem Michaela Jacksona do piosenki „Dangerous”. To był look pełen charakteru, wyraźny i świadomy. Bigi poszedł w bardziej symboliczny kierunek. 24-latek wybrał czarną marynarkę ozdobioną złotym pasem, koroną i opaską, z którymi kojarzył się król popu. Razem stworzyli obraz dopracowany w każdym detalu – stylowy hołd, który wybrzmiał bez słów, ale z ogromną siłą przekazu. Ale ich obecność kontrastowała jednak z wyraźnym brakiem jednej osoby. Czytaj też: Nowe fakty na temat Jacksona ujrzały światło dzienne i znów go pogrążają. Kolejne zdjęcia i zaskakujące oskarżenia to dopiero początek koszmaru Paris Jackson odcina się od filmu o ojcu Największe poruszenie wywołała nieobecność Paris Jackson, a także La Yoyi i Janet Jackson. W emocjonalnym tonie, już dużo wcześniej, Paris zwróciła się do opinii publicznej, nie kryjąc frustracji. Odcięła się od produkcji filmu, krytykując nieścisłości scenariusza i jednocześnie dementując pojawiające się doniesienia o swoim rzekomym udziale. „Nie opowiadajcie ludziom, że byłam pomocna na planie filmu, z którym nie miałam absolutnie nic wspólnego. To naprawdę dziwne”, mówiła w 2025 roku. I choć przekazała swoje uwagi dotyczące scenariusza, zostały one całkowicie zignorowane. Jej komentarz był krótki, ale niezwykle wymowny: „Nie mój cyrk, nie moje małpy. Niech Bóg błogosławi i powodzenia”. Sprawdź też: Córka Michaela Jacksona kończy dziś 28 lat. Dopiero po czasie wyznała, jakim ojcem był król popu Produkcja zatytułowana „Michael”, opowiadająca o życiu jednego z największych artystów w historii muzyki, pierwotnie miała zadebiutować w kinach w 2025 roku, ale datę przesunięto, co tylko podsyciło ciekawość fanów na całym świecie. Ostatecznie jednak długo wyczekiwany moment nadszedł. Film trafi do widzów 22 kwietnia 2026 r.
Krzysztof Rutkowski i jego nieślubny syn spotkali się w sądzie. Historia tej relacji okazuje się bardziej bolesna, niż przypuszczano
Krzysztof Rutkowski i jego nieślubny syn od lat pozostają w konflikcie, który niedawno ponownie znalazł swój finał w sądzie. Emocje, oskarżenia i trudne relacje rodzinne wyszły na jaw, a kulisy rozprawy odbiły się szerokim echem w mediach.
Choć Krzysztof Rutkowski od lat funkcjonuje w przestrzeni publicznej jako kontrowersyjny detektyw i celebryta, jego życie prywatne pozostaje równie burzliwe. Spór z nieślubnym synem Alexandrem oraz jego matką, Natashą Zych, trwa od lat i dotyczy nie tylko pieniędzy, ale również relacji, które – jak pokazują kolejne doniesienia – są wyjątkowo napięte i pełne emocji. Krzysztof Rutkowski: historia nieślubnego dziecka i narastającego konfliktu Relacja Krzysztofa Rutkowskiego z jego nieślubnym synem Alexandrem od początku była skomplikowana i daleka od stabilności. Chłopak jest owocem związku detektywa z Natashą Zych, a ich wspólna historia szybko przeniosła się na grunt sądowy. Sprawy o alimenty, wzajemne pretensje i różnice w postrzeganiu rzeczywistości sprawiły, że konflikt narastał z każdym rokiem. Matka Alexandra wielokrotnie podkreślała, że wsparcie finansowe ze strony Rutkowskiego nie odpowiada jego stylowi życia, który – zdaniem opinii publicznej – wskazuje na znacznie większe możliwości finansowe. Z kolei sam Rutkowski utrzymywał, że jego sytuacja materialna jest bardziej skomplikowana, niż mogłoby się wydawać na podstawie medialnego wizerunku. Z czasem konflikt przestał dotyczyć wyłącznie kwestii finansowych. W jego tle pojawiły się także emocje, poczucie odrzucenia i wzajemne oskarżenia. To sprawiło, że sprawa nabrała znacznie głębszego wymiaru – z rodzinnego sporu przekształciła się w publiczny dramat, który śledziły media i opinia publiczna. Jednym z najważniejszych punktów zapalnych pozostaje kwestia alimentów. Matka Alexandra domagała się ich znaczącego podwyższenia, argumentując to realnymi potrzebami syna oraz poziomem życia jego ojca. Rutkowski z kolei wnioskował o obniżenie świadczeń, wskazując na swoje zobowiązania finansowe i – jak twierdził – ograniczone dochody. ZOBACZ TEŻ: Pola Wiśniewska przerwała milczenie po rozstaniu. "Odejście od czegoś niezdrowego…" Rozprawa Rutkowskiego: krzyki, napięcie i scena jak z filmu Ostatnia rozprawa sądowa stała się jednym z najbardziej komentowanych wydarzeń w tej sprawie. Na sali sądowej doszło do scen, które świadkowie opisywali jako niezwykle emocjonalne i trudne. Atmosfera była napięta od samego początku, a każda ze stron zdawała się przychodzić z bagażem lat nierozwiązanych konfliktów. Relacje medialne wskazują, że nie zabrakło podniesionych głosów, a emocje momentami wymykały się spod kontroli. Syn Rutkowskiego przerywa milczenie. "To zostało zrobione w sposób podły i celowy" Po zakończeniu rozprawy głos zabrał sam Alexander. Jego wypowiedzi szybko obiegły media, ponieważ były szczere, bezpośrednie i pełne emocji. Młody mężczyzna zdecydował się opowiedzieć o swoich doświadczeniach i o tym, jak postrzega relację z ojcem. "Uważam, że to zostało zrobione w sposób podły i celowy — żeby mnie wyprowadzić z równowagi. Krzysztof miał przyjść po moich zeznaniach, a przyszedł specjalnie przed. Wparował na salę i zaczął tak krzyczeć, że się zrobił cały czerwony i bałem się, że dostanie zawału. Do sądu zestroił się w złoty łańcuch, ale twierdzi, że ma tylko 6 tys. zł na koncie?" – powiedział w rozmowie z "Faktem". "On mówił o swoim drugim synu, że ma takie i takie potrzeby, a ja co? Jestem gorszy? To nie jest komfortowe. Było podważane przez stronę Rutkowskiego, że syn chodzi do szkoły prywatnej... A jego drugi syn, Junior, też przecież chodzi do prywatnej!" – dodał. Wypowiedzi Alexandra stały się jednym z najbardziej poruszających elementów tej historii.