Sylwester last minute! Gdzie pojechać, żeby świetnie się bawić i nie wydać fortuny?
Zbliżający się koniec roku to idealna okazja, by pożegnać 2025 i powitać 2026 w wielkim stylu. Jeżeli nie zaplanowałeś jeszcze swojej sylwestrowej podróży, nie martw się. Możesz znaleźć atrakcyjne wyjazdy super last minute, które pozwolą ci przeżyć wyjątkową zabawę, nie obciążając przy tym nadmiernie portfela. Jeśli więc marzysz o imprezie sylwestrowej w europejskiej metropolii albo na plaży, to teraz jest moment, by zrealizować to pragnienie.
Praga, Barcelona, Malta czy Egipt? Każde z tych miejsc jest teraz bardzo na czasie i może być najlepszą odpowiedzią na pytanie, gdzie warto spędzić sylwestrową noc. Europejska metropolia, wyspiarski klimat czy komfortowy kurort? Wszystkie te propozycje łączy jedno: niezapomniana atmosfera i możliwość spędzenia sylwestra w sposób, który najlepiej pasuje do twoich upodobań. Dodatkowo, decydując się na wyjazd teraz, w zasadzie w ostatniej chwili, możesz zaoszczędzić sporo pieniędzy, nawet w tak popularnym okresie jak koniec grudnia, bo nie wszystkie oferty biur podróży się wyprzedały. Praga, sylwester z retro klimatem Praga to jedno z najpiękniejszych miast Europy, które zimą zyskuje jeszcze większy urok. Stolica Czech wyróżnia się piękną architekturą, romantyczną atmosferą i zapewnia w sylwestra świetną zabawę, dzięki czemu jest idealnym kierunkiem na podróż o tej porze roku. Mimo że w sezonie świąteczno-noworocznym Praga bywa tłoczna, w sylwestra miasto tętni życiem i wciąż można poczuć w nim magiczną atmosferę. Wyjątkowym wydarzeniem, którego nie można przegapić, są pokazy fajerwerków nad Wełtawą. Most Karola, Stare Miasto czy twierdza Wyszehrad stają się wówczas miejscem spotkań imprezowiczów, którzy oczekują na noworoczny pokaz na niebie rozświetlonym feerią kolorów. Możesz wziąć również udział w rejsie sylwestrowym, który połączy oglądanie spektakularnych fajerwerków z romantyczną kolacją i muzyką na pokładzie. Praga to także miasto, które wspaniale kultywuje swoje tradycje. Kluby, restauracje i bary w stylowych piwnicach organizują różnorodne imprezy do białego rana. A jeśli masz ochotę na coś mniej typowego, wybierz się w barową trasę po lokalnych pubach, to w końcu miejsce, które słynie z najlepszych czeskich piw. Barcelona, sylwester w mieście, które nie nigdy zasypia Jeśli chcesz poczuć południowy klimat, hiszpańską gotowość do szalonej fiesty i wyjątkową atmosferę, Barcelona będzie strzałem w dziesiątkę. Miasto, które nigdy nie zasypia, w sylwestra staje się prawdziwym centrum zabawy. Choć większość Europejczyków kojarzy Barcelonę z letnim city beakiem, to zima w stolicy Katalonii również ma swoje uroki. Idealnym rozwiązaniem dla osób szukających sylwestra last minute w korzystnej cenie jest 7-dniowa wycieczka autokarowa. Dzięki temu można połączyć zwiedzanie tego pełnego życia miasta z uczestnictwem w sylwestrowej zabawie. Warto zwrócić uwagę na zabytki, takie jak Sagrada Familia, Park Güell czy Dzielnica Gotycka, a po intensywnym dniu zwiedzania odpocząć na plaży Barceloneta lub w jednym z urokliwych barów przy portowym nabrzeżu. W czasie sylwestrowej nocy w mieście pojawia się wiele opcji: można dołączyć do imprezy plenerowej na Plaça Catalunya, gdzie w tłumie ludzi tańczy się do białego rana, lub pójść do jednego z klubów na plaży, np. tych w rejonie Port Olímpic. A może po prostu beztroski spacer po La Rambli z przystankiem na świąteczno-sylwestrowy toast? Barcelona to także wyjątkowa okazja, by spróbować lokalnych przysmaków w jednej z licznych tapas barów, na przykład na barcelońskim rynku Mercat de Sant Josep de la Boqueria. A jeśli chcesz kultywować miejscowe tradycje, dołącz do Hiszpanów, którzy w noc sylwestrową zjadają 12 winogron, po jednym na każde uderzenie zegara o północy. Malta, palmy, plaże i relaks Jeżeli marzysz o sylwestrze w ciepłym klimacie, ale nie chcesz wydawać majątku, Malta to kierunek, który powinieneś rozważyć. Położona nad Morzem Śródziemnym wyspa wyróżnia się łagodnym zimowym klimatem, który przyciąga turystów w tym okresie roku. Średnia temperatura w grudniu wynosi ok. 15°C, więc jeśli znudziły cię już zimowe ubrania, wyjazd na Maltę będzie doskonałą okazją, by odetchnąć od chłodu i cieszyć się ciepłym słońcem. Malta w Sylwestra to nie tylko plaże, ale i niezapomniane wydarzenia. W stolicy wyspy, Valletcie, odbywają się koncerty, a w restauracjach serwowane są wyjątkowe kolacje sylwestrowe, które są połączone z lokalnymi tradycjami. Malta zapewnia również wiele atrakcji turystycznych, po świętowaniu Nowego Roku można wybrać się na zwiedzanie: starożytne świątynie, wspaniałe fortece czy przepiękne zatoczki i plaże czekają. Krótkie, kilkudniowe wycieczki sylwestrowe na Maltę są dostępne w bardzo atrakcyjnych cenach, zwłaszcza gdy zarezerwujesz je w ostatniej chwili. Egipt. W ciepłym klimacie Morza Czerwonego Oto kolejna egzotyczna propozycja na sylwestra last minute, która sprawdzi się idealnie, gdy chcesz odpocząć od chłodu panującego w naszej części Europy. Egipt to nie tylko piramidy i historyczne zabytki, ale także cudowne plaże nad Morzem Czerwonym, które zimą są miejscem idealnym do relaksu. W Hurghadzie, Sharm El Sheikh czy Marsa Alam czeka na turystów słońce, idealne warunki do nurkowania, a także niedrogie oferty all inclusive w bardzo komfortowych kurortach. Większość hoteli nad Morzem Czerwonym organizuje imprezy sylwestrowe ze sporym rozmachem. Zamiast tradycyjnego szaleństwa na ulicach miast, można zacząć wieczór od eleganckiej kolacji z widokiem na morze, a potem tańczyć do białego rana na plaży.
Kochasz atmosferę świąt i zimę jak z bajki? Te polskie miasta kryją prawdziwe perełki
Zima w Polsce może zachwycać, wystarczą dobre łyżwy i chęć przeżycia przygody! Od tętniących życiem rynków po leśne krajobrazy... najpiękniejsze lodowiska w Polsce zachwycą każdego. Sprawdź, gdzie znajdziesz miejsca idealne na rodzinne wyjście, romantyczny wieczór z przyjaciółmi czy aktywny dzień na świeżym powietrzu. Uroda tych miejsc jest… instagramowa!
Lodowisko marzeń w sercu Krakowa Jednym z najbardziej widowiskowych lodowisk w Polsce bez wątpienia jest Ice Park w Parku Jordana w Krakowie. To wyjątkowe lodowisko plenerowe, które każdego roku przyciąga tłumy fanów jazdy na łyżwach. Obiekt skłąda się z trzech tafli lodowych o łącznej powierzchni około 3000 m², co czyni go jednym z największych tego typu w kraju. Dodatkową atrakcją jest łyżwiarski labirynt oraz specjalna, kręta ścieżka lodowa do jazdy rekreacyjnej, idealna dla rodzin i początkujących. Lodowisko cieszy się ogromną popularnością zarówno wśród mieszkańców Krakowa, jak i turystów odwiedzających miasto zimą. Jego lokalizacja w samym centrum, w malowniczym Parku Jordana, dodaje mu wyjątkowego uroku. W ciągu dnia można tu korzystać z uroków parku, a wieczorem zanurzyć się w świetlnej scenerii lodowej krainy. Całość jest efektownie oświetlona, co sprawia, że wieczorna jazda staje się magicznym doświadczeniem, przypominającym sceny z bożonarodzeniowych filmów. Warszawa zimą, czyli ślizgawka na Starym Mieście Stolica Polski również może pochwalić się wyjątkowym miejscem dla fanów jazdy na łyżwach. Lodowisko na Rynku Starego Miasta w Warszawie to jedna z najbardziej malowniczych ślizgawek w kraju. Umieszczone wśród historycznych kamienic lodowisko tworzy wyjątkową atmosferę, którą trudno znaleźć gdziekolwiek indziej. Otoczone barokową architekturą, iluminacjami i świątecznymi dekoracjami, zachwyca nie tylko miłośników sportu, ale i fotografów szukających zimowej magii. Obiekt ten przyciąga całe rodziny, pary i grupy przyjaciół. Lodowisko działa sezonowo, zazwyczaj od początku grudnia do końca lutego, i jest bezpłatne. Na miejscu można wypożyczyć łyżwy, dzięki czemu nie trzeba mieć własnego sprzętu, by cieszyć się zimową zabawą. Położenie ślizgawki sprawia, że po zabawie na lodzie można od razu pójść na spacer po starówce czy napić się gorącej czekolady w jednej z klimatycznych kawiarni. Wieczorem, przy blasku latarni i świątecznych światełek, miejsce to zamienia się w prawdziwą bajkę, idealną na romantyczną randkę lub świąteczną sesję zdjęciową na instagram. Lodowisko na Starym Rynku w Poznaniu Poznański Stary Rynek w sezonie zimowym zamienia się w jedno z najbardziej klimatycznych miejsc do jazdy na łyżwach w Wielkopolsce. Lodowisko znajduje się w centralnym punkcie miasta i przyciąga zarówno mieszkańców, jak i turystów. Otoczone kolorowymi kamienicami i świąteczną iluminacją, tworzy wyjątkową atmosferę, zwłaszcza po zmroku. Na miejscu działa wypożyczalnia łyżew. Wstęp jest często bezpłatny lub dostępny za symboliczną cenę. Dodatkową zaletą lodowiska jest bliskość jarmarku bożonarodzeniowego i licznych kawiarni oraz restauracji. Jazdę na łyżwach można połączyć z przerwą na gorącą czekoladę lub zimową herbatę. Zimowa atrakcja dla całych rodzin w Katowicach Katowicki Rynek o tej porze roku również tętni życiem, a centralnym punktem jego zimowej odsłony jest miejskie lodowisko plenerowe. Tafla lodu rozciąga się tuż obok popularnych punktów gastronomicznych i kawiarnianych, co sprawia, że miejsce to idealnie nadaje się na rodzinne popołudnie lub romantyczny wieczór. Lodowisko działa codziennie, a godziny otwarcia są dostosowane zarówno do dzieci, jak i dorosłych. Na miejscu funkcjonuje wypożyczalnia łyżew oraz opcja korzystania z tzw. „pingwinków” dla początkujących. Lodowisko bywa dostępne bezpłatnie. Jest oświetlone i udekorowane, więc panuje tu niezapomniany klimat, który warto poczuć osobiście. Lodowisko z widokiem na Zatokę Gdańską Niecodzienną propozycją na zimowe łyżwy jest lodowisko w Sopocie. To jedna z nielicznych ślizgawek w Polsce z widokiem na morze! Znajduje się tuż przy sopockim molo, co sprawia, że jazda na łyżwach w tym miejscu to naprawdę niepowtarzalne doświadczenie. Tafla lodowa rozciąga się niemal przy samej plaży, a podczas jazdy można usłyszeć szum fal, coś, czego nie da się przeżyć nigdzie indziej. Morski klimat, bliskość plaży i świąteczna oprawa… czy może być bardziej magicznie? Lodowisko jest czynne sezonowo, zazwyczaj od początku grudnia aż do końca lutego. Wieczorami miejsce to zamienia się w świetlną bajkę, iluminacje wokół molo i światełka odbijające się od lodu robią spektakularne wrażenie. Na miejscu działa wypożyczalnia łyżew, a organizatorzy często przygotowują atrakcje dodatkowe, od pokazów łyżwiarskich po animacje dla dzieci. Idealne zarówno dla rodzin, jak i zakochanych par chcących przeżyć wyjątkowe chwile.
Jeśli ferie w Polsce, to tylko tam. Dzięki alpejskiemu mikroklimatowi śnieg utrzymuje się do wiosny
W ferie musisz szukać śniegu zagranicą. Zieleniec, kurort z alpejskim mikroklimatem, zapewni ci zimowy urlop pełen atrakcji. Ośnieżone stoki, tętniące życiem karczmy i krajobrazy jak z pocztówki, to wszystko czeka cię w tej wyjątkowej części Dolnego Śląska.
Zieleniec, miejsce, w którym śnieg to pewniak Jeśli marzysz o zimie z prawdziwego zdarzenia, Zieleniec cię nie zawiedzie. Położony w sercu Ziemi Kłodzkiej malowniczy górski kurort od lat przyciąga zarówno zapalonych narciarzy, jak i osoby szukające spokojnego wypoczynku w zimowej scenerii. To właśnie tutaj można liczyć na prawdziwie śnieżne ferie, bez konieczności śledzenia prognoz i nerwowego szukania białego puchu. Zieleniec wyróżnia się unikalnym mikroklimatem, który często porównywany jest do warunków panujących w Alpach. Dzięki swojemu położeniu – na wysokości ok. 950 m n.p.m., między Górami Orlickimi a Bystrzyckimi – kurort ma wyjątkowe warunki atmosferyczne. To jedno z nielicznych miejsc w Polsce, gdzie śnieg utrzymuje się naturalnie przez niemal pięć miesięcy w roku – od listopada do końca kwietnia. Co więcej, intensywne opady i stabilne temperatury pozwalają na szybkie przygotowanie tras już na początku sezonu. Nie bez znaczenia są również walory zdrowotne. W Zieleńcu panuje charakterystyczne, obniżone ciśnienie atmosferyczne, które – według ekspertów – działa korzystnie na układ krążenia i ogólne samopoczucie. Powietrze jest tu wyjątkowo czyste, a duża wilgotność i niskie temperatury sprzyjają regeneracji organizmu, co szczególnie docenią osoby szukające nie tylko wrażeń sportowych, ale i relaksu. Zieleniec Sport Arena, czyli 23 km zimowej frajdy Serce zimowego Zieleńca bije na stokach kompleksu Zieleniec Sport Arena, jednego z największych i najlepiej wyposażonych ośrodków narciarskich w Polsce. To właśnie tutaj, na ponad 23 kilometrach tras zjazdowych, miłośnicy nart i snowboardu mogą oddać się swojej pasji bez względu na poziom zaawansowania. Trasy są zróżnicowane, od łagodnych, szerokich „niebieskich” idealnych dla początkujących i dzieci, po bardziej wymagające „czerwone” i „czarne” stoki, które zadowolą bardziej doświadczonych narciarzy. W całym kompleksie funkcjonuje 31 wyciągów i nowoczesnych kolei linowych, co pozwala uniknąć długiego oczekiwania w kolejkach i maksymalnie wykorzystać dzień na stoku. Dodatkowym atutem są systemy sztucznego naśnieżania oraz oświetlenia, dzięki którym można szusować od wczesnego rana aż do późnych godzin wieczornych. Après-ski w polskim wydaniu Zieleniec przyciąga nie tylko jakością stoków, ale też atmosferą po zejściu z nart. Po dniu spędzonym na śniegu warto dać sobie chwilę wytchnienia i skorzystać z bogatej oferty après-ski, czyli tego, co czeka na gości poza trasami zjazdowymi. W Zieleńcu nie brakuje przytulnych karczm i restauracji, w których można rozgrzać się zimową herbatą, wypić aromatyczną gorącą czekoladę lub posmakować regionalnych potraw, od kwaśnicy, przez pierogi, po domowe ciasta. Wieczory spędzone w klimatycznych schroniskach, przy kominku i z widokiem na rozświetlone stoki, mają w sobie coś magicznego. Na tych, którzy po nartach mają ochotę na więcej zimowych atrakcji, organizowane są kuligi z pochodniami, jazda na sankach czy piesze wędrówki z rakietami śnieżnymi. Z kolei osoby szukające relaksu i wyciszenia mogą skorzystać ze stref wellness dostępnych w wielu hotelach – saun, jacuzzi, masaży czy gorących balii z widokiem na góry. Miłośnicy spacerów powinni odwiedzić pobliskie Duszniki-Zdrój, gdzie oprócz urokliwego Parku Zdrojowego można spróbować z leczniczych wód mineralnych lub po prostu odpocząć w jednej z eleganckich kawiarni. Wieczorem Zieleniec ukazuje swoje najbardziej nastrojowe oblicze: cichy, ośnieżony, z niebem pełnym gwiazd i światłami pensjonatów. Duszniki-Zdrój – uzdrowiskowy klimat w sąsiedztwie stoków Planując ferie w Zieleńcu, warto zarezerwować choć jeden dzień na wizytę w pobliskich Dusznikach-Zdroju, uzdrowisku oddalonym zaledwie kilka kilometrów od stacji narciarskiej. To miejsce o ponad 200-letniej tradycji leczniczej, które zachwyca nie tylko architekturą i klimatem, ale też bogatą ofertą dla turystów. Spacer po zabytkowym Parku Zdrojowym, otoczonym stuletnimi drzewami i eleganckimi pensjonatami, to doskonały sposób na relaks po nartach. W jego sercu znajduje się urokliwa Pijalnia Wód Mineralnych, gdzie można skosztować lokalnych źródeł o prozdrowotnych właściwościach. Miłośnicy kultury mogą odwiedzić Dworek Chopina, w którym młody Fryderyk występował podczas pobytu w uzdrowisku. Obecnie odbywają się tam koncerty i wydarzenia artystyczne.
Ten górski kurort jest nazywany "polskim Aspen". Klimatyczna miejscowość zapewnia atrakcje nie tylko narciarzom
Położone u stóp Śnieżki miasteczko Karpacz niektórzy nazywają „polskim Aspen”. Czy to określenie ma odbicie w rzeczywistości, czy jest nadane temu kurortowi górskiemu na wyrost? Warto przekonać się osobiście. Dzięki górskim panoramom, stylowej zabudowie w klimacie chalet, świetnej infrastrukturze oraz niezliczonych propozycjach atrakcji Karpacz potrafi oczarować każdego.
Dlaczego Karpacz bywa nazywany „polskim Aspen” Gdy tylko pojawiają się pierwsze płatki śniegu, a karkonoskie szczyty otula lekka mgła, Karpacz zaczyna przypominać kadry z amerykańskich filmów o narciarskich kurortach klasy premium. I właśnie dlatego coraz częściej mówi się o nim jako o „polskim Aspen”. Położenie Karpacza, u stóp majestatycznej Śnieżki, w połączeniu z rozwiniętą infrastrukturą turystyczną i rosnącą popularnością wśród podróżników sprawia, że coraz częściej porównywany jest do światowej sławy kurortu. Karpacz to miejsce całoroczne: zimą zachwyca stokami i śnieżnymi szlakami, latem zaś trasami trekkingowymi, rowerowymi i klimatycznymi pensjonatami idealnymi na weekendowy reset. Architektura tego miejsca również robi swoje, drewniane domy z rzeźbionymi balkonami, pensjonaty w przedwojennym stylu oraz luksusowe nowoczesne hotele w górskim klimacie tworzą unikalną atmosferę. Architektura Karpacza odgrywa kluczową rolę w budowaniu jego wyjątkowosci, to właśnie wizualna oprawa miasta sprawia, że zyskuje ono porównania do sławnych kurortów. Szczególne wrażenie robią zabudowania inspirowane stylem chalet – architektoniczną tradycją alpejską, pochodzącą ze Szwajcarii i Francji. Styl chalet charakteryzuje się masywną drewnianą zabudową, szerokimi, wystającymi okapami dachów, spadzistymi połaciami oraz bogato zdobionymi, kutymi balkonami. Te budynki nie tylko pięknie komponują się z górskim krajobrazem, ale także wprowadzają poczucie ciepła i przytulności. W Karpaczu można je spotkać zarówno w zabytkowych pensjonatach z historią, jak i w nowoczesnych hotelach, które reinterpretują klasyczne formy, łącząc je z luksusem XXI wieku. Ten architektoniczny miks sprawia, że Karpacz wyróżnia się wśród innych polskich kurortów. Górska elegancja przeplata się tu z przytulnością, a lokalny styl życia z duchem podróżniczego luksusu. Zimowe atrakcje, więcej niż same narty Choć Karpacz od lat przyciąga miłośników nart dobrze przygotowanymi stokami, jego zimowe możliwości wykraczają daleko poza narciarskie trasy. To miejsce sprawia, że nawet osoby, które nigdy nie miały nart na nogach, zakochują się w zimie na nowo. Można oddać się beztroskiej zabawie na sankach, wypróbować snowtubing, czyli zjazdy na dmuchanych oponach, które uwielbiają dzieci, albo po prostu spędzić dzień na specjalnie przygotowanych trasach do ślizgów i spacerów. Zimowa infrastruktura w Karpaczu została stworzona z myślą o całych rodzinach, bez względu na poziom sportowych umiejętności. Dla tych, którzy kochają adrenalinę, dostępne są trasy do skijoeringu, dla poszukiwaczy ciszy i naturalnych widoków, nic nie przebije spokojnego spaceru wzdłuż zaśnieżonych karkonoskich szlaków. Śnieżne czapy na gałęziach, skrzypiący pod butami puch i rozgrzewający termos z herbatą w dłoni… zimowy slow travel w najlepszym wydaniu. Wieczorami Karpacz zamienia się w miejsce pełne górskiego uroku. Po dniu pełnym aktywności można zanurzyć się w atmosferze stylowego relaksu, wypić grzane wino w kameralnej knajpce, spędzić chwilę przy kominku z książką w ręku lub zrelaksować się w hotelowym SPA z widokiem na ośnieżone zbocza. Ta zimowa aura łączy to, co najpiękniejsze: energię aktywności i wyciszenie luksusu. Karpacz nie jest więc typowym miejscem „na narty”, to kurort, który zimą potrafi rozkochać w sobie nawet największych sceptyków chłodu. Kiedy Karpacz tętni życiem Sezon zimowy 2025/26 w Karpaczu zapowiada się nie tylko jako czas śnieżnych szaleństw, ale także prawdziwej celebracji zimowej atmosfery, pełnej muzyki, kultury, smaków i lokalnego stylu. Zima w stylu „polskiego Aspen” to także wieczorne apres‑ski w eleganckim wydaniu. W sezonie zimowym 2025/26 Karpacz będzie tętnił życiem nie tylko na stokach, ale także w przestrzeni kulturalnej. Wieczorami wiele hoteli i klimatycznych restauracji zamienia się w kameralne sceny koncertowe, rozbrzmiewa tu nastrojowy jazz, klasyka w wykonaniu lokalnych muzyków oraz świąteczne aranżacje, które wprowadzają w magiczny nastrój. Odbywają się tu także pokazy filmowe oraz prelekcje podróżnicze. Na uwagę zasługują również liczne wernisaże, od wystaw fotografii górskiej po sztukę inspirowaną karkonoską przyrodą, często prezentowaną w Galerii Sudeckiej czy gościnnych przestrzeniach pensjonatów. A zimowe wieczory dopełniają jarmarki świąteczne i kiermasze, z pachnącym grzanym winem, rękodziełem, lokalnymi wypiekami i wyrobami prosto od karkonoskich rzemieślników. 16 stycznia 2026 w Karpaczu odbędzie się Gala Wiedeńska Johann Strauss, czyli występ Orkiestry Kameralnej i solistów w Hotelu Gołębiewski w Karpaczu. Usłyszeć można największe przeboje operetkowe Johanna Straussa i klasykę muzyki wiedeńskiej w eleganckiej, świąteczno-zimowej oprawie. Doskonała propozycja dla miłośników klasyki i elegancji, szczególnie na romantyczny wieczór w górach.
Wybierz się w Tatry na set jetting i odkryj miejsca, które znasz z kultowych filmów i seriali
Pełen emocji i magii świat kina połączył się z surowym pięknem gór. W sercu polskich Tatr i malowniczym Zakopanem wybrzmiały sceny kultowych filmów i to nie tylko polskich. Przemierzamy Dolinę Chochołowską, Dolinę Kościeliską, Polanę Płazówka i inne miejsca, które stały się tłem ekranowych historii. Przyłącz się do filmowego spaceru po Tatrach i Podhalu!
Coraz więcej osób wybiera kierunki podróży inspirowane filmami i serialami. Ten trend nazywa się set-jetting i polega na odwiedzaniu miejsc znanych z planów zdjęciowych. Fani kultowych produkcji chcą stanąć tam, gdzie ich ulubieni bohaterowie, czy to na tle majestatycznych Tatr, czy w magicznych zakątkach Zakopanego. Set-jetting łączy miłość do kina z pasją odkrywania, to podróż śladami emocji, historii i niezwykłych ujęć, które przenoszą nas z fotela w sali kinowej wprost na górskie szlaki. Tatry i Podhale jako wymarzone plenery filmowe Tatry i Podhale od dziesięcioleci przyciągają twórców filmowych swoim wyjątkowym klimatem i zapierającymi dech krajobrazami. Naturalne światło, majestatyczne szczyty, doliny i sielskie polany sprawiają, że to jeden z najpiękniejszych planów filmowych w Polsce. To właśnie tu powstawały sceny znanych filmów i seriali, które pokazały Tatry z nowej, twórczej perspektywy. Lokalne plenery często były integralną częścią historii i klimatu opowieści filmowych. Jakie miejsca najczęściej pojawiają się na dużym i małym ekranie? Najbardziej znane miejsca z filmowych kadrów Dolina Chochołowska, największa i jedna z najpiękniejszych dolin w polskich Tatrach, była tłem dla wielu produkcji filmowych, jedną z nich był słynny „Potop” z 1974 roku w reżyserii Jerzego Hoffmana. W tej ekranizacji powieści Henryka Sienkiewicza dolina odegrała rolę przestrzeni bitewnej. Jej szerokie, dzikie tereny doskonale oddawały brutalność i bezwzględność XVII-wiecznych potyczek. Dzięki charakterystycznym świerkom, halom i naturalnym przejściom skalnym miejsce to nadawało się idealnie do realizacji widowiskowych scen batalistycznych, w których udział brały dziesiątki statystów, konie i działa pirotechniczne. Dolina Kościeliska znana jest z bardziej romantycznych i dramatycznych ujęć. Jej kręte ścieżki, wapienne turnie i głębokie wąwozy zagrały w filmie „Trędowata” z 1976 roku, adaptacji powieści Heleny Mniszkówny. Dolina stworzyła melancholijne i nastrojowe tło dla historii tragicznej miłości Stefci Rudeckiej i Waldemara Michorowskiego. To właśnie tu rozgrywały się kluczowe sceny, w których przyroda podkreślała emocje bohaterów , od dramatycznych decyzji po subtelne momenty okazywanych uczuć. Nie można też pominąć serialowej wersji „Janosika” z lat 70., gdzie Dolina Kościeliska została wykorzystana jako naturalna sceneria do życia góralskiej bandy. Jej dzikość i trudno dostępne rejony doskonale wpisywały się w opowieść o legendarnym bohaterze ludowym, który przemierzał góry, wymierzając sprawiedliwość według własnego kodeksu. Polana Płazówka to miejsce doskonale znane miłośnikom filmu „Panna z mokrą głową” z 1994 roku, ekranizacji książki Kornela Makuszyńskiego. Jej rozległe łąki i widok na Tatry stworzyły przestrzeń idealną dla przeżycia filmowej przygody. To właśnie tam kręcono sceny, w których główna bohaterka, Irenka, przeżywała pierwsze fascynacje, wzloty i konflikty. Tatrzańskie plenery w polskich serialach Wśród filmowych lokalizacji w Tatrach warto również wymienić Dolinę Strążyską, która pojawiła się w serialu „Szpilki na Giewoncie”. To właśnie tam, u podnóża Giewontu, kręcono sceny ukazujące kontrast między wielkomiejskim stylem życia a lokalną, góralską społecznością. Serialowa bohaterka, warszawianka trafiająca do Zakopanego, przechodziła wewnętrzną przemianę na tle surowych, lecz pięknych tatrzańskich krajobrazów. Dolina Strążyska, porośnięta świerkami i z charakterystycznym widokiem na Giewont, stanowiła idealną scenerię dla tej opowieści. Z kolei w serialu „Śleboda” twórcy sięgnęli po jeszcze inne lokalizacje. Zdjęcia realizowano nie tylko w okolicach Zakopanego, ale również na górskich szlakach po obu stronach granicy polsko-słowackiej. W serialu obecne są ujęcia z Kasprowego Wierchu i tatrzańskich dolin, co wzmacnia klimat tajemnicy i osadzenia historii w realiach podhalańskiej tradycji. Trudny teren i górskie warunki były nie tylko tłem, ale też tworzyły filmowe napięcia. Tatry pojawiły się również w filmie „Biała Odwaga”, gdzie odegrały rolę wręcz pierwszoplanową. Zdjęcia realizowano m.in. przy Morskim Oku, Czarnym Stawie pod Rysami, na Kazalnicy Mięguszowieckiej i Mięguszowieckim Szczycie Wielkim. Filmowy przekaz opierał się na ekstremalnym realizmie. Sceny wspinaczkowe i dramatyczne odbywały się na prawdziwych, wymagających ścianach górskich. Twórcy zrezygnowali z efektów specjalnych, dzięki czemu Tatry nabrały w tej produkcji wymiaru nie tylko wizualnego, ale i emocjonalnego, były niemym, ale silnym bohaterem historii. Zakopane i okolice w polskim kinie Zakopane od lat oczarowuje nie tylko turystów, ale i filmowców, którzy z zachwytem sięgają po jego unikalny klimat. To właśnie tutaj rozgrywały się losy bohaterów popularnego filmu „Nigdy w życiu!” z 2004 roku. Widzowie z pewnością pamiętają sceny, w których główna bohaterka, szukając nowego początku, trafia w góry, gdzie krajobrazy Tatr towarzyszą jej osobistej metamorfozie. W 2016 roku miasto pojawiło się również w filmie „Tancerz”, inspirowanym postacią słynnego baletmistrza Vaslava Nijinsky'ego. Tym razem Zakopane zagrało rolę artystycznej przystani, miejsca pełnego natchnienia, emocji i twórczych napięć, które doskonale oddały dramatyczną naturę bohaterów. Górskie otoczenie, połączone z bohemą artystyczną, stworzyło wyjątkowy klimat jednocześnie nostalgiczny i poruszający. Bollywood i zagraniczne produkcje w Tatrach Jednym z najbardziej nietypowych przypadków wykorzystania Tatr w filmie była produkcja „Fanaa” z 2006 roku. Popularny bollywoodzki melodramat z Kajol i Aamirem Khanem udawał w polskich Tatrach… indyjski Kaszmir. Zdjęcia kręcono w Dolinie Chochołowskiej i okolicach, a krajobraz zimowych Tatr miał imitować zaśnieżone Himalaje. To wydarzenie było głośne również medialnie. Ekipa filmowa wzbudzała ogromne zainteresowanie wśród turystów i mieszkańców.
Gęś z tego przepisu zawsze się udaje! Mięso jest soczyste i pełne smaku, a sekret to mieszanka przypraw
W świecie kulinariów sezonowość jest nowym luksusem, a jesienne udka z gęsi pieczone w glazurze z wiśni lub z rozmarynem to idealny przykład dania, które celebruje smak i porę roku. To nie tylko prawdziwa uczta, ale też doświadczenie: zapach przypraw, chrupiąca skórka, delikatne mięso i dodatki, które podkreślają, co najlepsze w gęsinie.
Sezon na gęsinę Jesień, a szczególnie listopad, to kulminacja sezonu na gęsinę. Tradycja jej jedzenia z okazji dnia świętego Marcina sięga średniowiecza, a współcześnie zyskuje na popularności dzięki walorom smakowym tego mięsa. Gęsina urzeka smakoszy ciemnym, soczystym mięsem o wyrazistym smaku, które znakomicie komponuje się z jesiennymi dodatkami: jabłkami, dynią, rozmarynem czy czerwonym winem. Co ważne, dobrze przyrządzone udko z gęsi nie jest suche. Wręcz przeciwnie, dzięki odpowiedniej marynacie i długiemu pieczeniu mięso rozpływa się w ustach, skórka pozostaje chrupiąca i pełna smaku. Przepis krok po kroku: udka z gęsi z rozmarynem Do przygotowania dwóch porcji potrzebne będą: 2 podobnej wielkości udka z gęsi (ze skórą), świeży rozmaryn, jabłko, cebula, 200 ml soku pomarańczowego, 100 ml wina (riesling lub chardonnay) sól i świeżo mielony pieprz. Przygotowanie mięsa Na początku dokładnie opłucz gęsie udka pod zimną wodą, a następnie starannie je osusz papierowym ręcznikiem, to ważne, by skórka podczas pieczenia mogła się dobrze zrumienić. Odetnij nadmiar tłuszczu, zachowując go na później, tłuszcz gęsi nadaje się idealnie do pieczenia ziemniaków lub smarowania chleba. Udka natrzyj obficie solą morską, świeżo zmielonym pieprzem i posiekanym rozmarynem. Odstaw mięso do lodówki na kilka godzin, aby przyprawy lepiej się wchłonęły. Pieczenie Ułóż udka w naczyniu żaroodpornym skórą do góry. Obok ułóż ćwiartki jabłek i cebuli, ich naturalna słodycz i kwasowość doskonale zbalansują intensywność mięsa. Całość zalej sokiem i winem, płyn powinien sięgać do połowy wysokości mięsa. Przykryj naczynie folią aluminiową lub pokrywką, co pozwoli mięsu zachować soczystość i zapobiegnie przesuszeniu. Wstaw naczynie do piekarnika nagrzanego do 180°C i piecz przez około 1,5 godziny. Po tym czasie zdejmij pokrywę lub folię i kontynuuj pieczenie przez kolejne 30–45 minut, aż skórka się zrumieni i stanie się idealnie chrupiąca. W trakcie pieczenia możesz raz lub dwa razy polać mięso wytopionym tłuszczem z dna naczynia, co wzmocni to smak i poprawi teksturę skóry. Efekt końcowy? Gęsina miękka i delikatna, bez oporu oddzielająca się od kości, a z wierzchu złocista, intensywnie aromatyczna skórka. Jabłka dodają daniu lekko owocowej nuty i podkreślają jego jesienny charakter. Gęś - klasyka w nowoczesnym wydaniu Jeśli chcesz zaskoczyć gości bardziej wyrafinowaną wersją, wykorzystaj przepis na pieczone udka z gęsi z glazurą z wiśni i wytrawnym sosem. Glazura powstaje na bazie konfitury z kwaśnych wiśni, czerwonego wina i odrobiny octu balsamicznego. Całość po redukcji tworzy błyszczącą, intensywnie aromatyczną polewę, którą smaruje się upieczone udka tuż przed końcem pieczenia. To propozycja idealna na świąteczny stół lub wyjątkową kolację — głęboki smak i efektowny wygląd gwarantowane. Gęsie udka z glazurą wiśniową – przepis krok po kroku Składniki (na 2–4 porcje) 2–4 udka z gęsi sól morska i świeżo mielony pieprz 1 łyżka oleju rzepakowego lub gęsiego tłuszczu 1 mała cebula 1 ząbek czosnku 150 ml czerwonego wytrawnego wina 150 g konfitury z kwaśnych wiśni (lub mrożonych wiśni + 2 łyżki cukru) 1 łyżka octu balsamicznego 1 łyżeczka masła (opcjonalnie do wykończenia sosu) świeży tymianek do dekoracji Przygotowanie Udka z gęsi umyj, osusz i delikatnie natnij skórę (nie naruszając mięsa). Natrzyj solą i pieprzem. Odstaw na noc do lodówki, a przed pieczeniem na godzinę w temperaturze pokojowej. Na patelni rozgrzej olej lub tłuszcz gęsi. Obsmaż udka skórą do dołu przez kilka minut, aż wytopi się część tłuszczu. Przełóż do naczynia żaroodpornego skórą do góry. Piecz w 180°C przez 1,5–2 godziny (w zależności od wielkości udek), aż mięso będzie miękkie. Na tej samej patelni zeszklij cebulę i czosnek. Wlej wino, zagotuj i zredukuj o połowę. Dodaj konfiturę z wiśni i ocet balsamiczny. Gotuj na małym ogniu, aż sos zgęstnieje (ok. 10 minut). Jeśli zależy ci na gładkiej konsystencji, możesz przetrzeć sos przez sito. Na ostatnie 15 minut pieczenia zwiększ temperaturę do 200°C i posmaruj udka glazurą wiśniową, by skórka się skarmelizowała. Podawaj udka polane glazurą, z dodatkiem świeżego tymianku i ulubionymi dodatkami: purée ziemniaczano-dyniowym, kaszą pęczak z warzywami lub pieczonymi gruszkami. Najważniejsze triki, by udka z gęsi były soczyste i ze złocistą skórką Aby uzyskać soczyste gęsie udka z perfekcyjnie zrumienioną skórką, warto pamiętać o kilku kluczowych zasadach. Przede wszystkim mięso powinno być odpowiednio wcześniej przygotowane. Najlepiej natrzeć je solą i przyprawami minimum 12 godzin przed pieczeniem, co pozwala przyprawom głęboko przeniknąć do wnętrza mięsa. Istotna jest również technika pieczenia: rozpocznij w zamkniętym naczyniu lub pod przykryciem, aby mięso nabrało miękkości i soczystości, a następnie zdejmij pokrywkę, by skórka mogła się zrumienić. W trakcie pieczenia warto co jakiś czas odlewać nadmiar tłuszczu, nie tylko po to, by mięso nie było zbyt tłuste, ale również dlatego, że wytopiony tłuszcz gęsi świetnie sprawdzi się do innych dań, np. domowego smalcu. Czas pieczenia zależy od wielkości udek, jednak przyjmuje się, że powinny spędzić w piekarniku około 2 do 2,5 godziny w temperaturze 180–190°C. Po wyjęciu z pieca nie należy ich od razu podawać, warto pozwolić mięsu „odpocząć” przez kilka minut, co pozwoli na ułożenie się soków i zapewni soczystość.
Oto ukryta perełka na listopadowy długi weekend. Polski kurort jak z bajki, ale bez tłumów
Nałęczów to wyjątkowe miejsce na mapie Polski, które doskonale oddaje urok polskiego kurortu, ale jednocześnie można w nim uniknąć zgiełku i tłumów obecnych w bardziej popularnych miejscowościach. Urokliwe, malownicze miasteczko w województwie lubelskim jest znane z uzdrowiskowego klimatu i pięknych, zadbanych parków. Warto, byś je odwiedził w zbliżający się, długi listopadowy weekend, jeśli marzysz o spokojnym wypoczynku w otoczeniu natury i zabytkowej architektury.
Nałęczów jest jednym z najstarszych uzdrowisk w Polsce, słynącym z czystego powietrza, wód mineralnych oraz malowniczych krajobrazów. Od XIX wieku stał się popularnym miejscem wypoczynku wśród elit towarzyskich i artystycznych. W mieście znajduje się wiele sanatoriów i uzdrowisk w zabytkowych budynkach, w których można podreperować zdrowie i się zrelaksować. Dużą zaletą tego miejsca jest również to, że ma w sobie kameralny urok retro, za którym wiele osób tęskni. Przechadzka w czasie i przestrzeni Nałęczów zachwyca zarówno miłośników historii, jak i tych, którzy pragną wypocząć wśród natury. Centralnym punktem uzdrowiska jest Park Zdrojowy, który rozciąga się na powierzchni 23 hektarów. To idealne miejsce na spokojne spacery, szczególnie w listopadzie, gdy liście tworzą malownicze kolorowe dywany. W parku znajdują się urokliwe alejki spacerowe, stawy oraz zabytkowe pawilony. Warto zatrzymać się przy fontannie czy pospacerować wśród drzew, które o tej porze roku zamieniają się w całą paletę jesiennych barw. Pałac Małachowskich to kolejny punkt, który przyciąga podróżników. Zbudowany w XVIII wieku pałac jest otoczony pięknym ogrodem i stanowi jeden z najważniejszych zabytków miasta. Dziś pałac pełni funkcję muzeum, a jego wnętrza zachwycają elegancją i historycznym klimatem. Odwiedzając go, można poczuć się jak w bajce, bo przenosi do czasów dawnej świetności miasteczka. Nałęczów to także miejsce związane z jednym z najwybitniejszych polskich pisarzy, Bolesławem Prusem. Muzeum poświęcone jego życiu i twórczości znajduje się w willi, w której autor spędził ostatnie lata życia. To doskonałe miejsce na zakończenie dnia pełnego wrażeń – dla każdego, kto fascynuje się literaturą i historią. Od grodu Bochotnica do miasta uzdrowiskowego Niewiele osób wie, że historia Nałęczowa sięga aż VIII wieku, gdy istniał tu gród o nazwie Bochotnica. To właśnie ten fakt czyni z Nałęczowa jedno z najstarszych uzdrowisk w Polsce. W XIV wieku powstała tu parafia, a następnie wieś. Przełomowym momentem okazał się zakup tych ziem przez Stanisława Małachowskiego. To od jego herbu – Nałęcz – nazwano nowo powstające miasto. Piękny listopad? Tak! Miasteczko zachwyca o każdej porze roku, ale w listopadzie nabiera szczególnego uroku. Spadające liście, mgła o poranku i długie, spokojne wieczory tworzą wyjątkowy nastrój, który doskonale pasuje do odpoczynku i regeneracji. Listopad w Nałęczowie to czas, gdy miasto wita swoich gości ciszą i spokojem. Warto wykorzystać ten okres na długie spacery po parku, czy relaks w jednym z lokalnych sanatoriów albo w słynnej Pijalni Wód Mineralnych. T prawdziwa gratka, bo Nałęczów od dawna jest znany z leczniczych właściwości tutejszych wód, i to one przyciągały kuracjuszy już w XIX wieku. Warto więc ich spróbować w tym klimatycznym miejscu. Wille opowiadają o przeszłości Nałęczowskie zabytkowe wille skrywają fascynujące historie, odzwierciedlające nie tylko dawne czasy, ale także ducha tego wyjątkowego uzdrowiska. Te eleganckie budynki, otoczone pięknymi ogrodami, stanowią nieodłączną część lokalnego dziedzictwa kulturowego. Oto kilka tych, które stanowią serce tego malowniczego miasteczka: Willa Czekoladka to jeden z najbardziej urokliwych obiektów Nałęczowa, który zachwyca swoją kameralną atmosferą i elegancką architekturą. Zbudowana w początkach XX wieku w stylu zakopiańskim wyróżnia się subtelnymi detalami, które przyciągają wzrok. Jej nazwa pochodzi od ciepłej, przyjaznej kolorystyki elewacji, która przypomina odcienie czekolady i nadaje willi romantyczny charakter. Willa Tolin powstała pod koniec XIX wieku. Została zaprojektowana w stylu neorenesansowym, ma elegancką, klasyczną formę oraz przestronne wnętrza, które przez lata gościły zamożnych kuracjuszy i artystów. Nazwa „Tolin”, pochodzi od słowa, które symbolizuje spokój i harmonię – cechy, które odzwierciedlają zarówno jej architekturę, jak i otaczający ją ogród. Willa Tolin była niegdyś miejscem spotkań intelektualistów i literatów, którzy przyjeżdżali tu, by szukać inspiracji i odpoczynku. Dziś wciąż zachowuje elegancki charakter. Willa Lucyna to piękny przykład architektury uzdrowiskowej (tzw. styl szwajcarski) z okresu międzywojennego. Zbudowana pod koniec XIX wieku, przyciąga uwagę swoją prostą fasadą, która doskonale wkomponowuje się w nałęczowską przestrzeń. Jej nazwa „Lucyna” jest związana z jednym z popularniejszych imion tamtej epoki. Willa Ukraina to jedna z bardziej charakterystycznych budowli w Nałęczowie. Została zbudowana w stylu neoklasycznym, wyróżnia się przestronnymi tarasami, które wychodzą na otaczający ją ogród. Willa była niegdyś miejscem odpoczynku dla kuracjuszy, którzy przyjeżdżali do Nałęczowa z różnych zakątków Polski i Europy, a jej nazwa nawiązuje do kultury i tradycji wschodniej Europy. Architektura Nałęczowa – śladami historii Każda z tych willi (a jest ich w Nałęczowie o wiele więcej) to nie tylko przykład pięknej architektury, ale także świadek historii, który opowiada o Nałęczowie jako o miejscu pełnym artystycznej atmosfery. Dziś te budynki nie tylko stanowią atrakcję turystyczną, ale także są miejscami, w których odbywają się wydarzenia kulturalne, wystawy i spotkania. Ogrody, które otaczają te architektoniczne perełki, dodatkowo podbijają wrażenie, że Nałęczów to miejsce, w którym czas płynie wolniej. Magiczne wąwozy Sam Nałęczów jest niezwykle klimatyczny, ale równie przyjemne mogą być wycieczki po jego okolicy. Blisko stąd do Krainy Lessowych Wąwozów, malowniczego terenu, który obfituje w spektakularne formacje skalne. To doskonałe miejsce na piesze wędrówki i podziwianie przyrody, szczególnie jesienią, kiedy wszystko nabiera ciepłych, złotych barw. Jeśli chcesz poczuć się jak w bajce, warto wybrać się na spacer wśród tych widowiskowych wąwozów. Niezależnie od tego, czy spędzasz weekend solo, z rodziną, przyjaciółmi, czy romantycznie we dwoje, Nałęczów z pewnością cię zachwyci.
To miejsce nie bez powodu jest nazywane "polską Szwajcarią". Tak pięknych krajobrazów dawno nie widziałeś
Zaledwie 16 kilometrów od Krakowa kryją się krajobrazy jak z baśni – kraina strzelistych skał, wąwozów drążonych przez wieki i jaskiń pełnych tajemnic. Ojcowski Park Narodowy, często nazywany „Polską Szwajcarią”, łączy w sobie niezwykłą urodę przyrody z legendami i historią. To najmniejszy park narodowy w Polsce, ale bez wątpienia jeden z najbardziej spektakularnych. Co warto tam zobaczyć?
Przydomek „Polska Szwajcaria” nie jest przypadkowy Ojcowski Park Narodowy, położony na terenie malowniczej Jury Krakowsko-Częstochowskiej, często określany jest mianem „Polskiej Szwajcarii”. Ten poetycki przydomek nie jest przypadkowy. Park zachwyca różnorodnością form krajobrazowych – od głębokich wąwozów po monumentalne, wapienne ostańce, które wyrastają pionowo z dna dolin i przypominają krajobrazy znane z alpejskich pocztówek. Tutejsze doliny rzek, w tym słynna Dolina Prądnika, tworzą wąskie, kręte korytarze otoczone białymi skałami i bujną zielenią, wyglądają niczym wyjęte z bajki. W krajobrazie dominują formacje skalne powstałe w wyniku milionów lat działania zjawisk krasowych. Woda, powoli drążąc wapienne skały, stworzyła nie tylko jaskinie i tunele, ale też majestatyczne iglice, baszty i skalne bramy, jak Brama Krakowska czy Rękawica. Te niezwykłe formy geologiczne porównywane są do górskich pejzaży Szwajcarii, choć powstały w całkowicie odmiennym procesie. Jesienią park zyskuje dodatkowy atut, kolorowe korony drzew, od żółci przez pomarańcze aż po głęboką czerwień. Kontrastują z jasnymi wapieniami i tworzą zapierające dech w piersiach widoki. To właśnie wtedy najłatwiej zrozumieć, dlaczego to niezwykle malownicze miejsce zyskało miano jednej z najpiękniejszych „górskich” krain w Polsce. Formacje skalne, jaskinie i zamki Jednym z najbardziej rozpoznawalnych symboli Ojcowskiego Parku Narodowego jest Maczuga Herkulesa – samotna, wapienna skała o wysokości około 25 metrów, której charakterystyczny kształt przypomina odwrócony kij baseballowy lub buławę. Wyrasta bezpośrednio z dna Doliny Prądnika, tuż obok drogi i potoku, stając się obowiązkowym punktem każdej wycieczki. Legenda głosi, że skała została postawiona przez samego diabła na zlecenie czarnoksiężnika Twardowskiego, co tylko dodaje jej tajemniczości. Tuż obok znajduje się monumentalny Zamek w Pieskowej Skale – perła architektury renesansowej, której początki sięgają XIV wieku. Przebudowany w XVI wieku w stylu renesansu włoskiego, do dziś zachwyca malowniczym położeniem na wapiennym klifie i stanowi część Szlaku Orlich Gniazd – historycznej trasy zamków rozciągającej się między Krakowem a Częstochową. Zamek oferuje nie tylko bogatą ekspozycję muzealną, ale także zapierające dech w piersiach widoki na Dolinę Prądnika. Jednak Ojcowski Park Narodowy to nie tylko zamki i skały – to również królestwo jaskiń. Na jego terenie znajduje się ponad 400 jaskiń, co czyni go jednym z najważniejszych obszarów krasowych w Polsce. Dwie największe i najbardziej znane to Jaskinia Łokietka oraz Jaskinia Ciemna. Jaskinia Łokietka, według legend, miała być schronieniem dla króla Władysława Łokietka podczas ucieczki przed wojskami czeskimi. Składa się z kilku komór połączonych wąskimi korytarzami, a zwiedzający mogą podziwiać tam m.in. charakterystyczne nacieki wapienne. Z kolei Jaskinia Ciemna, położona wysoko na zboczu Doliny Prądnika, to jedna z największych jaskiń w Polsce pod względem kubatury udostępnionych turystycznie. Jej wnętrze jest ciemne i surowe, ale to właśnie tam odkryto ślady bytności człowieka neandertalskiego sprzed tysięcy lat. Jaskinie te stanowią schronienie dla 17 gatunków nietoperzy – park jest jednym z najważniejszych ośrodków ich ochrony w Polsce. Wizyta w tych jaskiniach to nie tylko atrakcja turystyczna, ale i niezwykła podróż w głąb historii geologicznej i prehistorycznej tego regionu. Tajemnice natury Ojcowskiego Parku Narodowego Ten region to również raj dla miłośników przyrody. W jego granicach występuje około 950 gatunków roślin oraz około 550 gatunków grzybów. Spotkać tu można m.in. rzadką lilię złotogłów, języczkę gajową czy paprotnik kolczysty. Ojcowski Park Narodowy stanowi siedlisko dla licznych zwierząt, w tym nietoperzy, sów, dzięciołów, a także rzadkich motyli. Szlaki, widoki i jesienna magia parku Ojcowski Park Narodowy jest opleciony gęstą i dobrze zorganizowaną siecią szlaków turystycznych, zarówno pieszych, jak i rowerowych oraz ścieżek dydaktycznych. Teren parku przecina aż 35 km oznakowanych tras pieszych, które umożliwiają zwiedzanie najważniejszych atrakcji bez konieczności korzystania z przewodnika. Jedną z najpopularniejszych tras jest szlak przez Dolinę Prądnika, uznawaną za serce parku – prowadzi on wzdłuż potoku, w otoczeniu wysokich wapiennych ścian, mijając po drodze takie atrakcje jak Maczuga Herkulesa, Brama Krakowska, Źródło Miłości, a także ruiny zamku w Ojcowie. Dla bardziej ambitnych piechurów przygotowano szlak niebieski (Szlak Warowni Jurajskich) oraz szlak czerwony (fragment Szlaku Orlich Gniazd), które prowadzą przez najciekawsze punkty Jury Krakowsko-Częstochowskiej i pozwalają lepiej poznać przyrodę i tło historyczne regionu. Miłośnicy jazdy na rowerze również znajdą tu coś dla siebie – zielony szlak rowerowy „Dolina Prądnika” czy żółty szlak rowerowy „Rowerem po Ojcowskim”, które prowadzą przez mniej uczęszczane zakątki parku i zapewniają piękne krajobrazy oraz… błogą ciszę. Jesień to bez wątpienia najbardziej magiczny czas na wizytę w tym miejscu. Złoto-czerwone korony drzew kontrastują z białymi skałami i tworzą bajeczne pejzaże, które przyciągają fotografów z całej Polski. Szczególnie widowiskowe widoki roztaczają się z punktów widokowych przy Jaskini Ciemnej, Górze Koronnej czy Skale Jonaszówka. Dla osób szukających dodatkowych emocji przygotowano także trasy wspinaczkowe, zwłaszcza w rejonie Skały Rękawica i Skały Wernyhory – są to miejsca udostępnione do wspinaczki zgodnie z zasadami ochrony przyrody. Wiele jaskiń, w tym Jaskinię Ciemną czy Jaskinię Łokietka, można zwiedzać wyłącznie z przewodnikiem, co pozwala lepiej zrozumieć unikalny świat podziemnych form krasowych. Bliskość Krakowa sprawia, że park stanowi idealny cel weekendowej wycieczki, ale jego różnorodność zachęca również do zaplanowania tu dłuższego urlopu – szczególnie jesienią, gdy natura pokazuje tu swoje najbardziej malownicze oblicze.
Nigdzie w Polsce jesień nie jest tak piękna jak tu. Zobacz spektakularne widoki i tajemniczy "ruchomy las"
Jesień w Bieszczadach to spektakl barw, ciszy i magii dzikiej przyrody. Połonina Caryńska zachwyca złotymi panoramami, naukowcy odkrywają tam „ruchomy las”, a turyści wędrują szlakami, które zachwycają bardziej niż kiedykolwiek. Oto powody, dla których warto rzucić wszystko i ruszyć w Bieszczady właśnie teraz.
Połonina Caryńska – serce jesiennych Bieszczad Jeden z najpiękniejszych i najbardziej rozpoznawalnych szlaków w Bieszczadach to Połonina Caryńska. Jesienią zmienia się w złoto-czerwony dywan, przyciągając wędrowców i… artystów. To właśnie to miejsce zainspirowało muzyków do stworzenia piosenek o Połoninie Caryńskiej, które stały się hymnem zakochanych w Bieszczadach. Szlak biegnący przez Połoninę rozciąga się na wysokości od 1100 do 1297 m n.p.m. i zapewnia niepowtarzalne widoki zwłaszcza jesienią, kiedy lasy „płoną” odcieniami bursztynu, czerwieni i złota. Panorama sięgająca aż po ukraińską stronę Karpat to tło, które zostaje w pamięci na zawsze. „Ruchomy las” – unikalne zjawisko w skali Europy Naukowcy zaobserwowali w Bieszczadach zjawisko, które natychmiast zyskało miano „ruchomego lasu”. W jednym z trudno dostępnych rejonów bieszczadzkich wzgórz korzenie drzew zaczęły poruszać się synchronicznie z przemieszczającym się podłożem, co tworzy niesamowity widok przypominający falującą powierzchnię – wyglądającą niczym żywy, oddychający organizm. To zjawisko nie jest wynikiem złudzenia optycznego – jego istnienie potwierdziły badania terenowe. Drzewa dosłownie „pływają” na miękkim, nasiąkniętym gruncie, który przemieszcza się na skutek podziemnych przepływów wodnych lub drobnych osuwisk. To sprawia, że fragment lasu zachowuje się tak, jakby unosił się na wodzie, bujając się rytmicznie z każdym ruchem ziemi. Choć podobne zjawiska notowano wcześniej w mikroskali w innych częściach Europy, to skala i widoczność „ruchomego lasu” w Bieszczadach czyni go prawdziwym ewenementem. Zjawisko to występuje w odległym i trudno dostępnym terenie, co tylko wzmacnia jego mistyczny charakter. Dla przyrodników jest dowodem na to, że Bieszczady skrywają jeszcze wiele nieodkrytych tajemnic. Dla podróżników to kolejny powód, by spojrzeć na to pasmo górskie z nowej perspektywy. Siła i dynamika przyrody, której nie da się przewidzieć ani kontrolować, staje się tu namacalna. „Ruchomy las” sprawia, że Bieszczady wciąż potrafią zadziwiać – nawet tych, którzy znają je od lat. Najpiękniejsze miejsca w Bieszczadach jesienią Połonina Caryńska to dopiero początek bieszczadzkiej przygody. Jesień odkrywa przed turystami prawdziwe skarby regionu – ukryte doliny, panoramiczne szczyty i ciche miejsca, gdzie natura gra główną rolę. Bieszczady to idealne miejsce dla tych, którzy szukają kontaktu z przyrodą. Oto najpiękniejsze miejsca, które warto odwiedzić jesienią: Tarnica – najwyższy szczyt polskich Bieszczad (1346 m n.p.m.), dumnie góruje nad okolicą i stanowi obowiązkowy punkt na mapie każdego wędrowca. Jesienią panorama ze szczytu zapiera dech. Widok obejmuje morze drzew w odcieniach złota, pomarańczu i czerwieni. Na szczycie stoi metalowy krzyż upamiętniający pielgrzymki Jana Pawła II. Bukowe Berdo – to jeden z najbardziej malowniczych szlaków w Bieszczadach, mniej zatłoczony niż Tarnica czy Połonina Wetlińska. Ścieżka prowadzi przez rozległe połoniny i skaliste grzbiety, Wszędzie panuje cisza,można bez końca podziwiać spektakularne widoki. Jesień tylko podkreśla urok tego miejsca. Pagórki przypominają wzburzone morze złotych fal, a zachody słońca nabierają magicznego wymiaru. Smerek – jest propozycją dla tych szukających umiarkowanego wysiłku i wyjątkowych wrażeń. Szlak prowadzi przez las, który jesienią mieni się tysiącem barw, a sam szczyt Smereka (1222 m n.p.m.) umożliwia podziwianie panoramy Połoniny Wetlińskiej i dolinę Wetliny. To również świetne miejsce na jesienny piknik z widokiem. Jezioro Solińskie – choć kojarzone jest głównie z letnim wypoczynkiem, jesienią przyciąga zupełnie innym klimatem. Brzegi jeziora spowite są mgłą, a liście drzew odbijające się w tafli wody tworzą niemal bajkową scenerię. Spacer wokół zapory w Solinie czy rejs po jeziorze w październiku to spokojne, relaksujące doświadczenie, które pozwala docenić piękno bieszczadzkiego krajobrazu w jego najbardziej romantycznej formie. Cisna, Wetlina i Ustrzyki Górne – bieszczadzkie miejscowości są nie tylko bazami wypadowymi, mają też wyjątkowy urok. W Cisnej warto zatrzymać się w jednej z lokalnych kawiarni z widokiem na góry, Wetlina przyciąga amatorów fotografii, a Ustrzyki Górne zaskakują atmosferą mikro świata. Jesienią prezentują się jak z pocztówki, spokojne, kolorowe i pełne nostalgii. Ci, którzy szukają mniej oczywistych tras, powinni wybrać się do Doliny Sanu, rezerwatu Sine Wiry czy na ścieżkę historyczno-przyrodniczą na Przełęczy Wyżnej. Jesień w Bieszczadach to czas, kiedy każdy krok na szlaku odkrywa kolejne warstwy urody tych dzikich gór. Bieszczady dla wrażliwych dusz Nie bez powodu Bieszczady nazywane są „górami dla ludzi o wrażliwych sercach”. Szlaki, które prowadzą przez złote połoniny, cieszą oczy i budzą mnóstwo emocji. Może właśnie dlatego warto rzucić wszystko i ruszyć w Bieszczady. Szczególnie jesienią.
Lepsze niż niemieckie Baden-Baden i francuskie Vichy. Polskie uzdrowisko robi furorę na świecie
Gdyby ściany Starego Domu Zdrojowego mogły mówić, opowiedziałyby o czasach, gdy po deptaku przechadzali się artyści, politycy i arystokraci. Krynica-Zdrój wciąż zachwyca – dziś nie tylko uzdrowiskowym charakterem, ale i atmosferą, której próżno szukać gdzie indziej. Stylowy weekend w górach? Tylko tutaj.
Krynica – uzdrowisko z historią, którą czuć w powietrzu Krynica-Zdrój to nie kolejna górska miejscowość na mapie Polski. To adres z wyjątkową kartą przeszłości i aurą przyciągającą tych, którzy pragną czegoś więcej niż tylko krajobrazów. Od ponad dwóch stuleci Krynica jest synonimem wypoczynku z klasą, miejscem, gdzie historia i kultura przenikają każdy zaułek miasteczka. To właśnie tutaj odpoczywali Józef Piłsudski, Władysław Reymont, Jan Kiepura. Bywali tu malarze, kompozytorzy, pisarze i politycy, którzy szukali nie tylko leczenia, ale i inspiracji. Krynica dawała im przestrzeń — do pisania, tworzenia. Dziś, mimo upływu czasu, główny deptak wciąż tętni historią, a zabytkowe wille szepczą opowieści o dawnych rezydentach i gościach, którzy nadali temu miejscu wyjątkowy charakter. Spacer po bulwarach Dietla, kubek leczniczej wody z pijalni Jana, koncert w muszli zdrojowej przy dźwiękach kwartetu smyczkowego — to nie tylko atrakcje, to rytuały. Elementy codzienności wpisanej w uzdrowiskowy styl życia, który łączy odpoczynek z kulturą. To właśnie dzięki tej harmonii Krynica przyciąga podróżników (bo przecież nie tylko kuracjuszy) z Polski i z całego świata. Krynica-Zdrój – uzdrowisko z duszą i właściwościami leczniczymi Choć Krynica urzeka architekturą i górskimi pejzażami, jej sercem są bez wątpienia wody mineralne. To one od ponad 200 lat przyciągają kuracjuszy z całej Polski i Europy. Źródła takie jak Zuber, Jan, Słotwinka czy Mieczysław to nie tylko element tradycji, ale przede wszystkim naturalne skarby, które wspomagają leczenie dolegliwości układu krążenia czy metabolicznych. W centrum miasta działają pijalnie wód, w których można delektować się każdą z nich w eleganckim otoczeniu – czy to w nowoczesnej Pijalni Głównej, czy w kameralnych wnętrzach Starego Domu Zdrojowego. Niektóre z nich serwują wodę w kryształowych kieliszkach, co sprawia, żę rytuał picia wody staje się celebracją. Luksus w stylu slow Choć Krynica-Zdrój słynie ze swoich źródeł mineralnych, to nie tylko woda sprawia, że jest to miejsce wyjątkowe. To klimat – ten rozumiany dosłownie, jako górskie czyste powietrze, jak i ten emocjonalny: przesycony spokojem i harmonią. Tężnie solankowe unoszą w powietrze cząsteczki, które oczyszczają drogi oddechowe. A jaskinie solne, masaże i baseny z widokiem na góry dają kuracjuszom cudowne doświadczenia wellness. A co poza uzdrowiskowymi ośrodkami i hotelami? Top 10 miejsc, które warto zobaczyć Nieprzypadkowo mówi się, że Krynica-Zdrój jest kurortem o wielu twarzach – elegancka, historyczna, bliska naturze, a przy tym pełna atrakcji i zabytków. Oto zestawienie dziesięciu miejsc, które w pełni oddają jej unikalny charakter: Deptak i Bulwary Dietla To serce miasta i jego wizytówka. Spacer wśród zabytkowych willi, stylowych kawiarenek i historycznych pijalni to mentalna podróż do czasów, gdy uzdrowiska były centrum towarzyskiego życia. Elegancka architektura i subtelne detale sprawiają, że deptak wciąż ma przedwojenną klasę, a jednocześnie tętni teraźniejszością. Pijalnia Główna Nowoczesne wnętrze i klasyczna funkcja. Tutaj można rozpocząć dzień w iście królewskim stylu – łyk intensywnego Zubera czy delikatnej Słotwinki potrafi pobudzić lepiej niż najmocniejsze espresso. Woda podawana w eleganckich naczyniach, często przy muzyce na żywo. Willa Romanówka – Muzeum Nikifora Z zewnątrz klasyczna, drewniana willa. W środku świat jednego z najbardziej oryginalnych artystów XX wieku. Nikifor, samouk i outsider, uchwycił „duszę” Krynicy w setkach akwareli Stary Dom Zdrojowy To tu skupiało się życie elity II RP. Złocenia, kryształowe żyrandole, drewniane balustrady, architektura tego miejsca wciąż zachwyca. Ale Stary Dom Zdrojowy to nie tylko historia , to także przestrzeń spotkań, koncertów i chwil relaksu, które można spędzić w eleganckim foyer. Wieża widokowa w Słotwinach Ścieżka w koronach drzew o długości 1030 metrów, zakończona wieżą o wysokości 49,5 metra, to jedna z najbardziej spektakularnych atrakcji Krynicy. Spacerując wśród szumu liści i śpiewu ptaków,można poczuć się częścią beskidzkiego pejzażu. Idealne miejsce na zdjęcia, medytację i oddech od codzienności. Jaworzyna Krynicka i kolej gondolowa Wjazd na wysokość 1114 m n.p.m. to atrakcja sama w sobie – przeszklone wagoniki suną nad dolinami i umożliwiają podziwianie panoramicznych widoków. Na szczycie znajduje się muzeum turystyki górskiej, schronisko i szlaki prowadzące w głąb Beskidu Sądeckiego. Park Zdrojowy i Góra Parkowa Zacienione aleje, romantyczne altanki i widokowe polany – Park Zdrojowy to kwintesencja slow life. Na szczyt Góry Parkowej (741 m n.p.m.) można dostać się zabytkową kolejką linowo-terenową, by następnie spędzić czas wśród zieleni i z widokiem na panoramę Tatr. Fontanny multimedialne Wieczorem Krynica rozbłyska w rytmie światła i muzyki. Pokazy fontann multimedialnych to połączenie technologii i sztuki, które przyciąga spacerowiczów. To także piękne tło do wieczornych fotografii, romantycznych, nastrojowych, wyjątkowych. Szlak cerkwi łemkowskich Ukryte wśród zieleni drewniane cerkwie zachwycają kunsztem wykonania. Szlak łemkowski to wyprawa w świat duchowości, kultury pogranicza oraz historii, która jest obecna w tych niezwykłych świątyniach. Muzeum Zabawek Z pozoru miejsce dla dzieci – w rzeczywistości podróż sentymentalna, którą doceni każdy dorosły. Ponad 6 000 eksponatów z różnych epok pozwala spojrzeć na dzieciństwo przez pryzmat estetyki, historii i designu. Idealne na popołudnie pełne uśmiechu i wzruszeń. Spokój, który nie przemija W świecie, który dostarcza nam każdego dnia tysiące informacji i bodźców, Krynica-Zdrój pozostaje enklawą spokoju. Tu nie trzeba niczego udowadniać, a ni się nigdzie spieszyć, można po prostu być. W pięknym otoczeniu, w dobrym stylu. Wyjazd do Krynicy to nie tylko podróż w góry. To podróż do siebie.
"Polski Paryż" to prawdziwa perełka. Zanurzone w zieleni, zabytkowe miasto urzeka niezwykłym klimatem
Szczecin od lat bywa nazywany „polskim Paryżem”. To miasto, w którym szerokie aleje przecinają się na charakterystycznych gwiaździstych placach, zabytkowe pałace kontrastują z nowoczesną architekturą, a nadodrzańskie bulwary zachwycają atmosferą europejskiej metropolii.
Dlaczego Szczecin nazywany jest polskim Paryżem? Miano „polskiego Paryża” nie jest przypadkowe – Szczecin zawdzięcza je swojemu unikatowemu układowi urbanistycznemu, który nie ma odpowiednika w innych polskich miastach. Już w XIX wieku powstawały tu plany modernizacji miasta, inspirowane europejskimi metropoliami. Szczególnie widoczny wpływ miał układ urbanistyczny Paryża, zaprojektowany przez barona Georgesa Haussmanna. Właśnie wtedy w Szczecinie zaczęto wytyczać szerokie aleje i gwiaździste place, które do dziś są wizytówką miasta. Najbardziej charakterystycznym przykładem jest plac Grunwaldzki, z którego promieniście odchodzi aż dziewięć ulic – niemal dokładnie tak, jak w przypadku słynnego paryskiego Placu Gwiazdy, dziś Placu Charles’a de Gaulle’a, z Łukiem Triumfalnym w centrum. Podobny układ spotkać można również na placu Szarych Szeregów i placu Sprzymierzonych. Te geometryczne, monumentalne rozwiązania urbanistyczne nadają Szczecinowi wyjątkową przestrzenność i sprawiają, że łatwo dostrzec w nim francuskie inspiracje. Ale nie tylko place przypominają stolicę Francji. Układ szerokich ulic i bulwarów, które rozchodzą się promieniście, buduje wrażenie otwartego, europejskiego miasta o dużym rozmachu. Spacerując po Szczecinie, można poczuć klimat zachodnioeuropejskiej metropolii – i to właśnie ta atmosfera sprawiła, że mieszkańcy oraz turyści zaczęli nazywać miasto „polskim Paryżem”. To porównanie nie jest jedynie turystycznym hasłem – podkreśla ono tożsamość Szczecina jako miasta wyjątkowego, łączącego historię, kulturę i architekturę w sposób, który w Polsce pozostaje absolutnie unikatowy. Najpiękniejsze zabytki i atrakcje Szczecina Stolica Pomorza Zachodniego zachwyca nie tylko swoim unikatowym układem urbanistycznym, ale także bogactwem zabytków i nowoczesnych atrakcji, które tworzą niepowtarzalny klimat miasta. Szczecin to miejsce, w którym historia przeplata się z nowoczesnością, a architektura sprzed wieków współgra z futurystycznymi realizacjami. Jednym z najbardziej rozpoznawalnych punktów miasta są Wały Chrobrego – monumentalna, ponad półkilometrowa promenada usytuowana wysoko nad brzegiem Odry. To tutaj mieszkańcy i turyści spacerują, podziwiają widoki na rzekę i port, a także podziwiają imponujące budowle, takie jak gmach Muzeum Narodowego czy Urząd Wojewódzki. To wizytówka miasta i miejsce, które obowiązkowo trzeba zobaczyć. Kolejną ikoną Szczecina jest Zamek Książąt Pomorskich – dawna siedziba rodu Gryfitów. Ten renesansowy obiekt to nie tylko zabytek, ale także tętniące życiem centrum kultury. Odbywają się tu koncerty, spektakle, wystawy oraz liczne wydarzenia plenerowe. Zamek skrywa również ciekawe historie i legendy związane z książętami pomorskimi, a z jego wieży można podziwiać wspaniałą panoramę miasta. Nie sposób pominąć Filharmonii im. Mieczysława Karłowicza, która swoim wyglądem nawiązuje do kształtu lodowej bryły. Biały, strzelisty budynek stał się współczesnym symbolem Szczecina i zyskał międzynarodowe uznanie, zdobywając prestiżowe nagrody architektoniczne, m.in. tytuł najlepszego budynku Europy w konkursie Mies van der Rohe Award. To miejsce, które łączy nowoczesną estetykę z doskonałą akustyką i bogatą ofertą koncertową. Dla miłośników spacerów i zieleni idealnym miejscem są Jasne Błonia – ogromna, otwarta przestrzeń parkowa w sercu miasta. To ulubione miejsce mieszkańców na wypoczynek i rekreację. Jasne Błonia zapisały się także w historii jako miejsce spotkania papieża Jana Pawła II z wiernymi w 1987 roku. Dziś teren ten przyciąga nie tylko lokalnych spacerowiczów, ale także turystów zachwyconych jego rozległą przestrzenią i sąsiedztwem Ogrodu Różanego. W panoramie miasta dominuje strzelista wieża Bazyliki Archikatedralnej św. Jakuba. Ta gotycka świątynia, sięgająca swoją historią XIII wieku, jest jednym z najważniejszych symboli Szczecina. Z jej wieży widokowej rozciąga się niezwykła panorama na całe miasto i okoliczne tereny. Wnętrze bazyliki zachwyca monumentalnością i sakralnym pięknem, czyniąc ją obowiązkowym punktem każdej wizyty. Szczecin to także miasto kontrastów – obok urokliwych, zabytkowych kamienic i historycznych budowli wyrastają nowoczesne obiekty, które nadają mu świeżości i energii. To właśnie ta mieszanka sprawia, że stolica Pomorza Zachodniego zaskakuje odwiedzających i zapada w pamięć jako miasto o wyjątkowym charakterze. Szczecin w obiektywie filmowców Szczecin od lat inspiruje twórców filmowych i telewizyjnych, stając się naturalnym planem zdjęciowym dla wielu produkcji. Reżyserów przyciąga tu unikalne połączenie architektury – od monumentalnych budowli z czasów pruskich, przez modernistyczne kamienice, aż po nowoczesne obiekty architektoniczne, które zdobywają światowe nagrody. Dzięki tej różnorodności Szczecin potrafi udawać w filmach inne europejskie miasta, takie jak Berlin, Paryż czy Warszawa, a jednocześnie ukazywać własny, niepowtarzalny charakter. Stolica Pomorza Zachodniego wielokrotnie pojawiała się w kinie i telewizji. Na ulicach Szczecina kręcono zarówno polskie seriale, jak i zagraniczne produkcje. Szerokie aleje, gwiaździste place i rozległe panoramy miasta idealnie wpisują się w potrzeby filmowców, którzy szukają przestrzeni z dużym rozmachem. Dodatkowym atutem jest obecność rzeki Odry i terenów portowych – scenerii nie do podrobienia, która wprowadza filmowy klimat i podkreśla industrialny charakter regionu. Szczególnym zainteresowaniem cieszą się także miejsca symboliczne, jak Wały Chrobrego, Filharmonia im. Mieczysława Karłowicza czy Zamek Książąt Pomorskich. Ich wyjątkowa estetyka i fotogeniczność sprawiają, że często stają się tłem ważnych scen. Co ciekawe, filmowcy chętnie korzystają również z mniej oczywistych zakątków miasta – stoczni, podwórek starych kamienic czy klimatycznych zaułków, które nadają obrazom autentyczności. Dzięki temu Szczecin zyskuje status miasta filmowego, które nie tylko inspiruje, ale także aktywnie wspiera rozwój sztuki audiowizualnej. Coraz częściej mówi się o nim jako o przestrzeni otwartej na kulturę, gdzie sztuka filmowa znajduje swój wyjątkowy kontekst i niepowtarzalne tło. Spacer po mieście Spacerując ulicami miasta, można podziwiać układ urbanistyczny inspirowany Paryżem, monumentalne place, a także liczne parki i tereny zielone. Szczecin jest jednym z najbardziej zielonych miast w Polsce. Niemal połowę jego powierzchni zajmują lasy i parki, co czyni go idealnym miejscem do odpoczynku. To także miasto o bogatej historii, kulturze i wyjątkowym klimacie. Jego położenie nad Odrą i bliskość Morza Bałtyckiego sprawiają, że to miasto ma niezwykły charakter.
„Polska Wenecja” urzeka klimatem i kryje wiele niezwykłych tajemnic. To idealny kierunek na jesienny weekend
W sercu Warmii, zaledwie 50 km od Olsztyna, znajduje się miasto, które bywa nazywane Polską Wenecją. W Lidzbarku Warmińskim każda wizyta staje się powrotem do przeszłości, ale z nutą luksusowego relaksu. Zanurz się w tej podróży pełnej historii, cudów natury i przywracającej dobrostan energii.
Lidzbark Warmiński to jedno z tych miejsc, które nie tylko zachwycają widokami, ale także fascynują historią, klimatem i wyjątkową atmosferą. Dlatego właśnie bywa nazywany Polską Wenecją albo Perłą Warmii. Przyciąga nie miłośników gotyckiej architektury, ale też osoby szukające relaksu i odpoczynku w otoczeniu natury. Położony malowniczo na przecięciu rzek Łyny i Symsarny, Lidzbark daje przyjezdnym coś więcej niż typowe atrakcje turystyczne – to kierunek, który koi zmysły i... budzi emocje. W 2024 roku miasto oficjalnie otrzymało status uzdrowiska, a turyści mogą dziś korzystać z Term Warmińskich, tężni, sanatoriów oraz tras spacerowych i rowerowych prowadzących przez najpiękniejsze zakątki regionu. Lidzbark Warmiński staje się idealnym miejscem na weekendowy wypad, romantyczną podróż lub pełen regeneracji urlop – niezależnie od pory roku. Z historią w tle – Zamek Biskupów Warmińskich Najcenniejszym zabytkiem miasta jest Zamek Biskupów Warmińskich, prawdziwa perła architektury gotyckiej i jedno z najlepiej zachowanych świadectw średniowiecznego dziedzictwa Polski. Przez wieki stanowił centrum religijne, polityczne i intelektualne Warmii. Budowany etapami od około 1350 roku, ukończony w 1401, przez ponad cztery stulecia pełnił funkcję rezydencji biskupów warmińskich – a ci nie zaliczali się do postaci przypadkowych. Mury zamku były świadkami decyzji, które wpływały na losy regionu. Właśnie tu rezydowali m.in. Mikołaj Kopernik, który jako kanonik warmiński przebywał w Lidzbarku w latach 1503–1510, oraz biskup Ignacy Krasicki – wybitny poeta, publicysta i jeden z najważniejszych intelektualistów epoki oświecenia. Ich dawna obecność nadaje miejscu wyjątkowej atmosfery – wędrując po krużgankach można niemal poczuć historyczną wagę przeszłości. Architektura zamku zachwyca monumentalnością, ale też detalami. Ceglany dziedziniec z krużgankami otaczającymi go z czterech stron, zdobione sklepienia, gotyckie łuki i ukryte przejścia tworzą klimat tajemnicy i zadumy. Zwiedzanie obiektu to podróż w czasie – każda sala, korytarz i komnata opowiada swoją historię. Szczególnie warte uwagi są: reprezentacyjna kaplica św. Katarzyny z pięknym sklepieniem gwiaździstym, refektarz, w którym kiedyś spożywano posiłki w milczeniu, zbrojownia z kolekcją broni i zbroi, a także biblioteka, która przez wieki była centrum nauki. Piwnice zamkowe, obecnie udostępnione turystom, przenoszą w chłodne, kamienne przestrzenie dawnych magazynów i lochów. Z kolei sala obrad biskupich emanuje dostojeństwem i atmosferą władzy. Zamek nie jest tylko martwym pomnikiem przeszłości – dziś tętni życiem jako muzeum, przestrzeń wydarzeń kulturalnych, koncertów, wystaw i inscenizacji historycznych. Dzięki staraniom konserwatorskim obiekt zachował swoją autentyczność, ale zyskał też nowoczesną infrastrukturę dla zwiedzających. Polska Wenecja – klimat, rzeki, mostki Określenie "Polska Wenecja" nie jest przypadkowe. Lidzbark Warmiński leży w malowniczym punkcie, nad rzekami Łyną i Symsarną, które wiją się przez miasto, przecinają ulice, tworzą kanały – i to właśnie ten układ wodny oraz architektura sprawiają, że można poczuć się jak we włoskiej Wenecji. Spacer wzdłuż rzek, mostki odbijające się w wodzie, historyczne kamienice, stara stolica Warmii – to wszystko współtworzy niezwykły klimat romantyczny, idealny na weekendowe wypady, sesje fotograficzne lub po prostu – refleksję i spokój. Uzdrowiskowa odnowa Lidzbark Warmiński to dziś coraz bardziej rozwijające się uzdrowisko. Miasto uzyskało status uzdrowiskowy dla części obszaru – Osiedla Uzdrowiskowego, sołectw Medyny i Łabno – wraz z rozbudowaną infrastrukturą: zakładami przyrodoleczniczymi, sanatoriami, Termami Warmińskimi, tężniami solankowymi, wodami leczniczymi o podwyższonym stężeniu jonów chlorkowych, sodowych oraz jodowych. Romantyczne zachody słońca nad rzeką, poranki z mgłą unoszącą się nad brzegami, mosty i zabytkowe budynki, które odbijają się w tafli wody – to chwile, które na pewno na długo pozostaną w pamięci. Jeśli szukasz miejsca, które łączy historię, naturę, uzdrowiskowy odpoczynek i romantyczny klimat – Polska Wenecja spełnia wszystkie te oczekiwania. To idealny kierunek na przedłużony weekend, długi urlop albo spontaniczny wyjazd. Wrażeń nikomu nie zabraknie.
Tuż obok Warszawy biegnie jedna z najpiękniejszych tras rowerowych w Polsce. „To perełka Mazowsza”
Zaledwie kilkanaście kilometrów od Warszawy kryje się zupełnie inny świat. Cisza, zapach lasu, szelest liści i rozległe krajobrazy – oto Kampinoski Szlak Rowerowy. Ponad 140 km trasy prowadzi przez najpiękniejsze zakątki Kampinoskiego Parku Narodowego, gdzie łączą się oszałamiająca przyroda, historia i prawdziwy spokój. To podróż, która zachwyca i syci zmysły.
Rowerowy krąg w sercu Mazowsza Szlak liczy ponad 144 km i oplata zielonym pierścieniem Kampinoski Park Narodowy. To trasa, która potrafi oczarować od pierwszego kilometra – prowadzi przez gęste lasy sosnowe, złociste wydmy, wilgotne bagna i spokojne polany. Oznaczona zielonym kolorem, jest czytelna i łatwa do nawigacji, a jej pętla pozwala rozpocząć wyprawę w dowolnym punkcie. To szlak, który daje wybór – możesz zmierzyć się z całą pętlą, traktując ją jako ambitne rowerowe wyzwanie, albo podzielić trasę na krótsze odcinki i potraktować je jako idealną propozycję na weekendową wycieczkę za miasto. Przyroda i krajobrazy Kampinoskiego Parku Narodowego Jednym z największych atutów Kampinoskiego Szlaku Rowerowego jest jego lokalizacja. Trasa w całości przebiega w granicach Kampinoskiego Parku Narodowego, który w 2000 roku został wpisany na listę rezerwatów biosfery UNESCO. To miejsce wyjątkowe na mapie Polski – prawdziwa enklawa dzikiej przyrody tuż obok tętniącej życiem Warszawy. Park jest domem dla setek gatunków roślin i zwierząt, a spotkanie z nimi podczas rowerowej wyprawy staje się niezapomnianym doświadczeniem. W puszczy można zobaczyć majestatyczne łosie, które są symbolem tego obszaru, a także sarny, dziki czy lisy. Nad łąkami często unosi się klangor żurawi, a w koronach drzew można dostrzec wiele gatunków ptaków, w tym drapieżne myszołowy czy błotniaki. Krajobraz Kampinoskiego Parku Narodowego to niezwykła mozaika przyrodnicza. Rowerzyści przemierzają odcinki prowadzące przez gęste, pachnące żywicą lasy sosnowe, które nagle ustępują miejsca piaszczystym wydmom, przypominającym krajobraz nadmorski. Kilka kilometrów dalej można trafić na rozległe bagna i torfowiska, gdzie ścieżki wiją się wśród wilgotnych łąk i trzcinowisk. To połączenie sprawia, że jazda rowerem po szlaku nigdy nie jest monotonna – każdy fragment trasy ma swój własny, niepowtarzalny charakter i pozwala doświadczyć innej odsłony mazowieckiej przyrody. Właśnie ta różnorodność sprawia, że Kampinoski Szlak Rowerowy to nie tylko wycieczka rowerowa, ale także podróż przez naturalne bogactwo Mazowsza – pełną ciszy, zapachów i widoków, które zostają w pamięci na długo. Historyczne miejsca na szlaku Kampinoski Szlak Rowerowy to również spotkanie z historią, która w wielu miejscach odcisnęła tu swoje piętno. Puszcza Kampinoska była świadkiem dramatycznych wydarzeń, zwłaszcza w czasie II wojny światowej. To właśnie tutaj działały oddziały partyzanckie Armii Krajowej, które wykorzystywały gęste lasy i trudno dostępne bagna jako naturalną kryjówkę. Wzdłuż trasy rowerowej znajdują się liczne pomniki, tablice pamiątkowe i cmentarze upamiętniające bohaterów walk o wolność. Każdy z tych punktów to ciche przypomnienie o odwadze i poświęceniu ludzi, którzy walczyli na tych terenach. Można tu również trafić na tradycyjne wsie puszczańskie, których architektura i układ przestrzenny zachowały dawny charakter. Drewniane chałupy, kapliczki przydrożne i niewielkie gospodarstwa tworzą niepowtarzalny klimat, pozwalający poczuć atmosferę życia w zgodzie z naturą. Takie miejsca jak Granica, Truskaw czy Kampinos to punkty, gdzie historia spotyka się z codziennością, a lokalna kultura staje się integralną częścią rowerowej wyprawy. Kampinoski Szlak Rowerowy to nie tylko sportowa przygoda, lecz także refleksyjna podróż – przez przestrzeń, w której splatają się dzieje i współczesność. Każdy przystanek może stać się okazją do zadumy i lepszego poznania mazowieckiej tożsamości. Dla kogo jest ta podróż? Choć cała trasa liczy 144 km, nie trzeba jej pokonywać w całości. To szlak elastyczny – idealny dla zaprawionych w bojach rowerzystów, którzy szukają całodniowej przygody, jak i dla tych, którzy marzą o krótkiej, kilkunastokilometrowej przejażdżce wśród zieleni. Podłoże zmienia się wraz z krajobrazem: od asfaltu, przez leśne ścieżki, aż po piaszczyste odcinki wymagające większego wysiłku. Najlepiej sprawdzi się rower trekkingowy lub górski. Jednym z popularniejszych punktów startowych jest Truskaw, skąd łatwo dojechać z Warszawy. To świetne miejsce, by rozpocząć swoją przygodę i zdecydować, czy wybieramy krótką pętlę na rozgrzewkę, czy całodniowe wyzwanie.
Takich widoków nie znajdziesz w Polsce nigdzie indziej. "Mała Szwajcaria" to prawdziwa perełka ukryta w sercu Sudetów
Czy w Polsce można poczuć się jak w sercu Alp? Tak! Wystarczy odwiedzić Międzygórze – urokliwą miejscowość w Sudetach, która zachwyca stylową zabudową i górskim klimatem. To tu znajduje się słynny wodospad Wilczki, a każdy dom opowiada historię księżnej Marianny Orańskiej. Zobacz, dlaczego Międzygórze zyskało miano "Małej Szwajcarii".
Mała Szwajcaria w Polsce – bajkowa wieś w Sudetach W Międzygórzu czas płynie inaczej. Brak tu miejskiego zgiełku, tłumów i pośpiechu. Zamiast tego – śpiew ptaków, szum strumieni i zapach mokrego mchu po deszczu. To przestrzeń, która naturalnie sprzyja wyciszeniu i regeneracji. Dla jednych będzie to idealna baza wypadowa na górskie wędrówki, dla innych – enklawa, w której można się zatrzymać i po prostu odetchnąć. Ta niewielka, ale niezwykle malownicza wieś jest położona w Sudetach Wschodnich, w sercu Masywu Śnieżnika. Urokliwa miejscowość jest ukryta w głębokiej dolinie, otoczona gęstymi lasami świerkowymi i bukowymi, a jej granice wyznaczają naturalne potoki i strome zbocza górskie. Wszystko to sprawia, że już po pierwszym spojrzeniu można odnieść wrażenie, że znalazło się w środku alpejskiej krainy – jakby przeniesionej z pocztówki znad Jeziora Genewskiego lub z doliny Zillertal. Nie bez powodu Międzygórze zyskało przydomek „Mała Szwajcaria”. To miejsce nie tylko przypomina wyglądem górskie wsie w Szwajcarii, ale również emanuje podobnym spokojem i harmonią. Charakterystyczne drewniane domki z bogato zdobionymi balkonami, strome dachy pokryte czerwoną dachówką i detale architektoniczne inspirowane stylem alpejskim nadają miejscowości bajkowego klimatu. Spacerując między tymi domami, łatwo zapomnieć, że jest się w Polsce. Ale Międzygórze to nie tylko widoki, choć trudno oderwać od nich wzrok. Miejscowość ma również bogate tło kulturowe i historyczne, które kryje się w jej kamieniach, starych domach i tradycjach. To tu przeszłość łączy się z teraźniejszością, a każda ścieżka prowadzi do opowieści. To również miejsce, które zostało zauważone przez twórców filmowych, co dodaje mu jeszcze więcej uroku i charakteru. Ślady Marianny Orańskiej Choć dziś Międzygórze przyciąga turystów klimatem i urokliwą architekturą, jego początki sięgają XIX wieku, kiedy to księżna Marianna Orańska – postać nietuzinkowa, znana z postępowych poglądów i działalności filantropijnej – zakochała się w tej dolinie. To z jej inicjatywy miejscowość zaczęła się rozwijać jako uzdrowisko i kurort dla elit. Powstawały domy wypoczynkowe, pensjonaty i eleganckie wille w stylu alpejskim, które dziś nadają tej miejscowości unikatowy charakter. Marianna Orańska zadbała także o infrastrukturę – wybudowano drogi, które ułatwiły dojazd w góry, oraz obiekty sanatoryjne. To dzięki niej Międzygórze zyskało opinię prestiżowego miejsca wypoczynku, a jego atmosfera przetrwała do dziś. Architektura alpejska i urokliwa natura Jednym z największych atutów Międzygórza jest jego spójna, stylowa i autentyczna zabudowa, która jak żadna inna w Polsce przywodzi na myśl górskie miasteczka w Szwajcarii i innych rejonach Alp. Styl alpejski (nazywany też szwajcarskim lub uzdrowiskowym), choć jest nietypowy dla polskich realiów, wyjątkowo harmonijnie wpisał się w architekturę Międzygórza. Zieleń lasów, szum górskich potoków, ostre linie dachów i ciepło drewna – to połączenie działa kojąco i estetycznie. W Międzygórzu nie znajdziesz chaotycznej nowoczesnej zabudowy. Zamiast tego – domy z duszą, które przetrwały pokolenia, wciąż pełnią swoją funkcję i cieszą oko. Każdy budynek opowiada tu historię. Wiele z nich to obiekty wpisane do rejestru zabytków, co tylko podkreśla ich wartość kulturową i architektoniczną. Spacerując główną ulicą wsi, można poczuć się jak w XIX-wiecznym kurorcie – bez pośpiechu, bez korków, bez billboardów. Tylko czyste powietrze, stukot kroków po kamiennej drodze i niepowtarzalna atmosfera. Międzygórze to żywy skansen, ale taki, który nie zatrzymał się w czasie. To miejsce, które świadomie chroni swoje dziedzictwo, jednocześnie pozostaje przyjazne i otwarte na przyjezdnych. Wodospad Wilczki – naturalna perła Sudetów Niedaleko centrum miejscowości znajduje się jeden z najbardziej spektakularnych cudów natury w regionie – wodospad Wilczki. Ma on aż 22 metry wysokości i jest drugim co do wielkości wodospadem w polskich Sudetach. Woda spada z potężnym hukiem do głębokiego wąwozu, tworząc niezwykły spektakl dla oka i ucha. Wodospad leży na terenie rezerwatu przyrody i jest otoczony trasami spacerowymi oraz tarasami widokowymi. To punkt obowiązkowy każdej wycieczki do Międzygórza. W pobliżu znajdują się też inne atrakcje przyrodnicze – szlaki prowadzące na Igliczną (847 m n.p.m.), gdzie wznosi się Sanktuarium Matki Bożej Przyczyny Naszej Radości, oraz na Śnieżnik (1425 m n.p.m.), który jest najwyższym szczytem Masywu Śnieżnika. Międzygórze na ekranie – tu kręcono „Czterech pancernych” Międzygórze zyskało także swoje pięć minut w polskiej kinematografii. To właśnie tutaj nagrywano sceny do kultowego serialu „Czterej pancerni i pies”. Charakterystyczna, drewniana zabudowa i niepowtarzalny krajobraz sprawiły, że miejscowość doskonale nadawała się na tło filmowe. Dziś fani serialu chętnie odwiedzają to miejsce, podążając śladami bohaterów. To dodatkowy smaczek dla turystów – spacerując po wiosce, można nie tylko podziwiać widoki, ale także poczuć klimat polskiego kina lat 60.
Lato to idealny moment na zwiedzanie „polskiej Prowansji”. Urzeka widokami i... zapachem!
W ostatnich latach coraz częściej szukamy wyjątkowych miejsc, w których najważniejszy staje się kontakt z naturą. Jednym z nich niewątpliwie jest „polska Prowansja”, czyli urokliwy zakątek położony tuż obok Krakowa, gdzie zapach lawendy towarzyszy nam na każdym kroku. O tej porze roku to miejsce wygląda najpiękniej.
"Polska Prowansja" – urok lawendowych pól w Małopolsce Ta malownicza okolica znajduje się w pobliżu miejscowości Ostrów w województwie małopolskim, zaledwie około 30 minut drogi od Krakowa. To region, który w ostatnich latach zyskuje na popularności i przyciąga turystów nie tylko z całej Polski. Ze względu na swoje unikalne walory przyrodnicze oraz urokliwe krajobrazy przez wiele osób określa je jako nasz odpowiednik francuskiej Prowansji. Choć w Polsce trudno o pełną analogię do słynnego południa Francji, ta część Małopolski zaskakuje podobnym klimatem – zarówno w sensie estetycznym, jak i atmosferycznym. Tym, co sprawia, że „polska Prowansja” jest tak wyjątkowa, są przede wszystkim jej niezapomniane widoki – rozległe pola, malownicze wzgórza, winnice i tradycyjne gospodarstwa, które tworzą sielski krajobraz. Miejsce zachwyca różnorodnością przyrody, począwszy od malowniczych łąk, przez zielone lasy, aż po urokliwe jeziora i strumienie. W tym naturalnym otoczeniu czuje się harmonię i spokój, które sprzyjają wypoczynkowi w pełnym kontakcie z naturą. Największą atrakcją tego regionu w okresie późnego lata i wczesnej jesieni są lawendowe pola, które rozkwitają w lipcu i przez kolejne tygodnie cieszą oczy cudownymi kolorami. Ich fioletowa barwa tworzy niesamowite tło dla fotografów, którzy przyjeżdżają tu, by uchwycić piękno tych roślin. Lawenda, której zapach wypełnia powietrze, tworzy magiczny klimat. Lokalność na pierwszym miejscu To miejsce stanowi prawdziwą oazę dla osób szukających relaksu i kontaktu z naturą. Warto wybrać się na wycieczkę, korzystając z licznych ścieżek spacerowych i rowerowych, by w pełni odkryć piękno tego rejonu z bliska. „Polska Prowansja” to nie tylko atrakcje przyrodnicze, ale także wspaniała okazja do odkrywania lokalnej kultury – w sąsiednich wioskach można spotkać rzemieślników, którzy kontynuują tradycje wytwarzania regionalnych wyrobów. Dzięki swojemu położeniu, z dala od miejskiego zgiełku, a jednocześnie w bliskiej odległości od Krakowa, „polska Prowansja” stała się idealnym celem na weekendowe wypady, romantyczne wyjazdy czy wypoczynek z rodziną. Atrakcje w "polskiej Prowansji" Oprócz lawendowych pól, w okolicach Ostrowa jest o wiele więcej ciekawych miejsc do zobaczenia. Wędrując przez okoliczne lasy, łąki i wzgórza, podróżnicy mają okazję podziwiać nie tylko przepiękne widoki, ale także unikalną florę i faunę tego regionu. Można również spróbować regionalnych przysmaków. Gospodarze w pobliskich wioskach oferują tradycyjne potrawy, które bazują na lokalnych składnikach. Warto spróbować wypiekanych na miejscu chleba, serów, a także dań i wypieków ze świeżymi sezonowymi owocami, które zyskały popularność dzięki swojej jakości. W polskiej Prowansji nie brakuje także niewielkich, rodzinnych winiarni, w których odbywają się degustacje win produkowanych z lokalnych winogron, idealnie komponujących się z regionalnymi potrawami. Co więcej, region ten to także miejsce, gdzie można zapoznać się z tradycyjnym rzemiosłem, jak rękodzieło czy wytwarzanie wyrobów z drewna. Lokalne warsztaty i galerie sztuki to doskonała okazja, by poznać historię i kulturę Małopolski oraz zabrać do domu unikalne pamiątki. Wielu rzemieślników, którzy tu żyją, kontynuuje od pokoleń tradycje wyrobów, które stanowią nie tylko ozdoby, ale także ważną część regionalnej tożsamości. Zaledwie kilka kilometrów od Ostrowa znajdują się także inne atrakcje turystyczne, które warto odwiedzić. Nieopodal Ostrowa można także odkryć zabytkowy park w Kazimierzy Wielkiej czy wejść na efektowną Basztę Kazimierską. W pobliskich Proszowicach znajduje się Muzeum Ziemi Proszowickiej, które prezentuje bogatą historię tego regionu. To idealny kierunek dla tych, którzy pragną poznać lokalne tradycje, historię i kulturę Małopolski. W muzeum można zobaczyć zbiory archeologiczne, etnograficzne oraz wystawy poświęcone historii wsi i miast regionu. Na turystów czeka także kilka innych lokalnych muzeów. W okolicznych miejscowościach organizowane są także festiwale i wydarzenia, które przyciągają licznych gości, a także dają okazję do poznania folkloru i zwyczajów tego rejonu. Każdy, kto tu przyjedzie, znajdzie coś dla siebie – od relaksu wśród przyrody po fascynujące wyprawy w głąb małopolskich tradycji. „Polska Prowansja” – Idealne miejsce na relaks To miejsce to doskonała propozycja dla osób szukających spokoju, kontaktu z naturą i chwil wytchnienia z dala od miejskiego pośmiechu. Dzięki pięknej przyrodzie, lawendowym polom i bliskości Krakowa, „polska Prowansja” stała się jednym z najciekawszych celów podróży w Małopolsce. Nie ma nic piękniejszego niż spędzić dzień wśród lawendowych pól, podziwiając piękno natury. Dlatego jeśli szukasz miejsca, które wprowadzi cię w klimat południowej Europy, „polska Prowansja” jest idealnym wyborem.
To miejsce w Polsce wygląda jak bajkowa kraina. Jest niesamowite niczym sceneria w "Opowieściach z Narnii"
Wyobraź sobie miejsce, gdzie natura tworzy niezwykłe, kamienne labirynty, a każdy krok prowadzi cię głębiej w świat pełen tajemnic i niezapomnianych widoków. Góry Stołowe to nie tylko jeden z najpiękniejszych zakątków Polski, ale także kraina, która zainspirowała filmowców do stworzenia magicznych światów, takich jak te z "Opowieści z Narnii". Jeśli pragniesz poczuć się jak bohater baśni, wędrując po niesamowitych formacjach skalnych, z dala od zgiełku, to właśnie tutaj znajdziesz taką możliwość. Odkryj tajemnice, które kryją się za każdą skałą i poznaj sekrety tego niezwykłego regionu.
Filmowe Plenery Gór Stołowych w „Opowieściach z Narnii” Choć większość zdjęć do ekranizacji „Opowieści z Narnii” powstała w Słowenii, to jednak Góry Stołowe również odegrały ważną rolę w tej produkcji. W pierwszej części filmu, „Lew, Czarownica i Stara Szafa”, ekipa filmowa użyła zdjęć z Błędnych Skał, które zostały wykorzystane do stworzenia efektów za pomocą technologii komputerowych. Z czasem jednak reżyser Andrew Adamson zdecydował się wrócić do Polski z pełną obsadą, by nakręcić kolejne ujęcia w „Księciu Kaspianie”. To właśnie w Skalnym Labiryncie Gór Stołowych powstały sceny, w których Łucja po raz pierwszy spotyka lwa Aslana. W tej scenie, otoczenie pełne skalnych grzybów, kurzej stopki, szczelin i blokowisk wprowadza widza w niezwykły, baśniowy klimat, który doskonale komponuje się z fabułą filmu. Warto dodać, że filmowcy dołożyli wszelkich starań, by plener wyglądał idealnie. W okolicznych lasach posprzątali szyszki i doklejali do drzew liście, by jeszcze bardziej podkreślić magiczną atmosferę tego miejsca. Efekty tego wysiłku można zobaczyć na ekranie, kiedy te niezwykłe formacje skalne stają się tłem dla niezwykłych przygód rodzeństwa Pevensie. Góry Stołowe – kraina zatrzymana w czasie Góry Stołowe to nie tylko filmowa sceneria, ale także miejsce pełne naturalnych skarbów. Mają one wyjątkową budowę geologiczną, są jedynym masywem górskim w Polsce o strukturze płytowej. Ich płaskie szczyty i charakterystyczne formacje skalne przypominają nieziemskie krajobrazy. Góry Stołowe urzekają nie tylko swoją tajemniczością, ale także pięknem, które zmienia się w zależności od pory roku. Latem i jesienią turyści mogą podziwiać zapierające dech w piersiach widoki, natomiast zimą, gdy śnieg pokrywa wierzchołki gór, ich tajemniczość jest jeszcze większa. Góry Stołowe to także miejsce, w którym każdy znajdzie coś dla siebie – od wspinaczki po malowniczych trasach, aż po relaks wśród naturalnych formacji skalnych. Największe atrakcje Gór Stołowych Jednym z najbardziej rozpoznawalnych punktów w Górach Stołowych jest Szczeliniec Wielki – najwyższy szczyt Gór Stołowych (919 m n.p.m.), na który prowadzi popularna trasa turystyczna. Z tego miejsca roztacza się niezapomniana panorama na Sudety i czeskie Góry Orlickie. Warto odwiedzić także Błędne Skały – naturalny labirynt, który był wspominaną wcześniej inspiracją dla filmowców. Na szczególną uwagę zasługują również Skalne Grzyby – formacje przypominające grzyby, które stanowią jedną z bardziej malowniczych atrakcji regionu. Dla miłośników historii w Górach Stołowych gratką będzie Fort Karola – XVIII-wieczna forteca, oraz Kaplica Czaszek w Czermnej, której wnętrze pełne jest ludzkich kości i czaszek, co nadaje temu miejscu mroczny klimat. Na uwagę zasługuje także Pasmo Zawory, które stanowi najdalej wysuniętą część Gór Stołowych. Jednym z mniej uczęszczanych, ale równie malowniczych miejsc jest Łężyckie Skałki, znane również jako „sawanna Gór Stołowych”. To rozległa górska łąka porośnięta rozrzuconymi skałami, która robi ogromne wrażenie na tych, którzy zdecydują się ją odwiedzić. Region jest domem dla wielu gatunków roślin i zwierząt. Wśród ptaków występują tu m.in. kruki, puchacze, dzięcioły zielonosiwe oraz rzadkie gatunki gadów, jak jaszczurki zwinki czy zaskrońce. W labiryncie wrażeń Góry Stołowe to miejsce, które łączy w sobie piękno natury i fascynującą historię. Niezwykłe formacje skalne, wąskie szczeliny, malownicze szczyty oraz tajemnicze zakątki sprawiają, że jest to jedno z najciekawszych miejsc do odwiedzenia w Polsce.
Last minute na sierpniowy weekend 2025. Ta jedna stolica jest tylko 3h drogi od krańca Polski
Nie musisz lecieć na drugi koniec świata, by spędzić niezapomniany długi weekend. Sierpień 2025 to idealny moment, by spontanicznie odwiedzić jedno z europejskich miast. Wystarczy kilka godzin jazdy samochodem lub pociągiem, by znaleźć się w klimatycznej stolicy pełnej zabytków, kultury i wyjątkowej atmosfery.
Przed nami długi weekend sierpniowy 2025. To idealna okazja, by choć na kilka dni oderwać się od codzienności i ruszyć w podróż – nawet bez wielkiego planowania. Nie musisz organizować dalekiej wyprawy ani rezerwować lotów z kilkutygodniowym wyprzedzeniem. Wystarczy dobrze zaplanowana trasa i gotowość na małe przygody. Proponujemy krótkie wypady do krajów sąsiadujących z Polską. To świetna opcja, jeśli zależy Ci na czasie, budżecie i ciekawej lokalizacji. W zasięgu kilku godzin jazdy samochodem znajdują się piękne miasta, które oferują turystyczne atrakcje, pyszne jedzenie, wyjątkową architekturę i możliwość poznania nowej kultury. Oto nasze trzy propozycje na szybki, ale satysfakcjonujący wypad last minute na sierpniowy długi weekend 2025. ZOBACZ TAKŻE: Grill może być fit? Jak najbardziej! Wypad na długi weekend - Berlin, Niemcy Berlin to nie tylko nowoczesna stolica, ale także tętniące życiem centrum kultury i historii. Miasto oferuje mnóstwo atrakcji dla każdego – od rodzin z dziećmi, przez pary, aż po grupy przyjaciół. Symbolem Berlina jest oczywiście Brama Brandenburska, ale warto zobaczyć także Pałac Charlottenburg, Czerwony Ratusz, a także East Side Gallery – odcinek Muru Berlińskiego pokryty kolorowymi muralami. Dla miłośników muzeów polecamy Wyspę Muzeów, a na relaks – spacer po Tiergarten. Berlin to również świetna kuchnia i bogate życie nocne, które przyciąga młodych z całej Europy. Z wielu miast w Polsce dotrzesz tam samochodem lub pociągiem w zaledwie 3-4 godziny! Wypad na długi weekend - Wilno, Litwa Jeśli jeszcze nie odwiedziłeś Wilna, długi weekend w sierpniu to doskonała okazja, by to nadrobić. Wilno zachwyca spokojną atmosferą i wyjątkową mieszanką stylów architektonicznych. Historyczne Stare Miasto, wpisane na listę UNESCO, urzeka wąskimi uliczkami, barokowymi fasadami i przytulnymi kawiarenkami. To miasto, które oferuje zarówno możliwość relaksu, jak i intensywnego zwiedzania – z wizytą w Ostrej Bramie, Katedrze Wileńskiej, dzielnicy Zarzecze oraz na Górze Trzech Krzyży, z której rozpościera się panorama całego miasta. Co ważne – Wilno jest na tyle blisko, że podróż samochodem lub autobusem z północno-wschodniej Polski nie zajmie dłużej niż kilka godzin. Wypad na długi weekend - Praga, Czechy Praga to prawdziwa perła Europy Środkowej i jedno z najpiękniejszych miast, które możesz odwiedzić podczas długiego weekendu. Zachwyca nie tylko widokiem Mostu Karola, Hradczan i Złotej Uliczki, ale także magiczną atmosferą, jaka unosi się nad Wełtawą. Spacer wąskimi uliczkami Starego Miasta, romantyczna kolacja przy muzyce na żywo czy rejs statkiem po rzece to tylko część atrakcji, które oferuje czeska stolica. Warto też spróbować lokalnej kuchni – knedliki, czeskie piwo i słynna svíčková to coś, co koniecznie trzeba zamówić. Do Pragi bez trudu dotrzesz samochodem z południowej Polski w około 4 godziny, co czyni ją idealnym kierunkiem na spontaniczny city break.
Nie bez powodu ten zalew jest nazywany "polskim jeziorem Garda”. Nad taflą wody górują zalesione wzgórza i majestatyczne zamki
W sercu Małopolski znajduje się jezioro, które wygląda jak wyjęte z baśni – otoczone zalesionymi górami, strzeżone przez dwa zamki i pełne miejsc. Tu cisza mówi więcej niż jakiekolwiek słowa. Jezioro Czorsztyńskie to nie tylko woda i krajobraz – to opowieść o historii, przyrodzie i emocjach, które odkryjesz, podążając ścieżkami między Pieninami a Gorcami. To dlatego bywa porównywane z włoskim jeziorem Garda – jest równie piękne i tajemnicze.
Zamek w Czorsztynie – malownicze ruiny nad taflą wody Wznosi się dumnie na szczycie Zamkowej Góry (588 m n.p.m.), skąd rozpościera się jeden z najbardziej zjawiskowych widoków w całych Pieninach. Zamek w Czorsztynie to średniowieczna warownia, usytuowana nad brzegiem Jeziora Czorsztyńskiego. Stanowi nie tylko jeden z najciekawszych zabytków regionu, ale i prawdziwą ikonę krajobrazu – zamek niemal "wyrasta" ze skalistego wzgórza, tworząc malowniczy kontrast z błękitem wody i zielenią lasów otaczających jezioro. Zbudowany z czerwonego wapienia, góruje około 95 metrów nad rzeką Dunajec. Jego historia sięga XIV wieku, gdy powstał jako element systemu obronnego, chroniącego granicę polsko-węgierską i szlak handlowy prowadzący przez przełęcz Snozka. Przez wieki zamek przechodził z rąk do rąk – jego właścicielami byli królowie Polski, szlachta, a potem austriaccy urzędnicy. W XVII wieku warownia została strawiona przez pożar i od tamtej pory stopniowo popadała w ruinę, aż w XIX wieku została niemal zupełnie opuszczona. Dziś choć pozostały tylko ruiny, ich surowe piękno, zachowane fragmenty murów, baszt i bramy głównej robią ogromne wrażenie. Największą atrakcją jest taras widokowy, z którego można podziwiać panoramę Jeziora Czorsztyńskiego, Zamek Dunajec w Niedzicy po drugiej stronie akwenu, a przy dobrej pogodzie nawet pasma Tatr. To wyjątkowe miejsce nie tylko dla miłośników historii, ale również dla fotografów szukających niebanalnych kadrów. Dojście do zamku jest łatwe i przystępne – krótka trasa z parkingu (oddalonego o około 500 metrów) wiedzie przez urokliwą okolicę. Po drodze można podziwiać panoramę jeziora, a sama ścieżka otoczona jest bujną roślinnością i daje przedsmak przygody, która czeka nas u celu. To punkt obowiązkowy dla każdego, kto odwiedza południową Małopolskę – miejsce, które łączy legendę, historię i dzikie piękno natury. Zamek Dunajec w Niedzicy – legendy, historia i widoki jak z bajki Na drugim brzegu Jeziora Czorsztyńskiego, naprzeciw ruin czorsztyńskiej warowni, wznosi się majestatyczny Zamek Dunajec – znany również jako Zamek w Niedzicy. To jedno z najlepiej zachowanych średniowiecznych założeń obronnych w Polsce, które zachwyca architekturą i niezwykle malowniczym położeniem. Usytuowany na wapiennym wzgórzu, około 300 metrów od ujścia rzeki Dunajec do jeziora, zdaje się wyrastać z koron prastarych drzew – jego mury kontrastują z zielenią lasów i turkusem wody, tworzą razem widok jak z pocztówki. Zamek został wzniesiony w XIV wieku przez węgierskiego magnata Kokosza Berzewiczego jako warownia strzegąca północnej granicy Królestwa Węgier. Przez wieki pełnił funkcje obronne, administracyjne i mieszkalne – należał do węgierskich rodów arystokratycznych, m.in. Berzeviczych i Horvathów. Na przestrzeni lat zmieniał się jego wygląd – od surowej gotyckiej twierdzy po renesansową rezydencję z dziedzińcem i zamkową kaplicą. Zamek Dunajec „dorobił się” licznych legend, z których najsłynniejsza opowiada o inkaskim skarbie. Według jednej z wersji, w XVIII wieku potomkowie inkaskiej księżniczki i węgierskiego arystokraty, którzy schronili się w Europie przed hiszpańską konkwistą, mieli ukryć w murach zamku tajemniczy testament lub mapę prowadzącą do skarbu Inków. W latach 40. XX wieku rzeczywiście odnaleziono w zamku zaszyfrowany dokument, co tylko podsyciło legendę i przyciągnęło rzesze poszukiwaczy tajemnic. Zamek można dziś zwiedzać z przewodnikiem, który prowadzi przez kolejne komnaty: kaplicę, izbę straży, izbę tortur czy apartamenty arystokratów. Wnętrza są w dużej mierze zachowane i urządzone w stylu historycznym – z meblami, obrazami i detalami architektonicznymi sprzed wieków. Na dziedzińcu często odbywają się inscenizacje historyczne, koncerty i wydarzenia kulturalne, co dodatkowo wzbogaca doświadczenie. Wizyta w Zamku Dunajec to nie tylko spotkanie z historią, ale i prawdziwa uczta dla zmysłów – z wieży rozciąga się zapierająca dech panorama na Jezioro Czorsztyńskie, Pieniny, Trzy Korony i Tatry w oddali. To miejsce magiczne, które łączy legendy, historię i naturę w sposób, który na długo zostaje w pamięci. Aktywności wodne i lądowe – rejsy, kajaki i rowery Jezioro Czorsztyńskie tętni życiem i zapewnia mnóstwo atrakcji – zarówno na wodzie, jak i na lądzie. To miejsce, które łączy relaks z przygodą i daje możliwość doświadczenia przyrody w najbardziej bezpośredni sposób. Jednym z największych hitów są rejsy statkami i gondolami, które pozwalają spojrzeć na zamek w Czorsztynie i Niedzicy z zupełnie nowej perspektywy. Rejsy odbywają się regularnie, zwłaszcza latem, a ich trasa wiedzie przez najpiękniejsze fragmenty jeziora. To nie tylko atrakcja turystyczna, ale też romantyczna wyprawa – zwłaszcza o zachodzie słońca, gdy mury zamków toną w złotym świetle. Miłośnicy sportów wodnych mogą skorzystać z wypożyczalni kajaków, rowerów wodnych, paddleboardów, a nawet sprzętu do windsurfingu. Dzięki spokojnym i czystym wodom, Jezioro Czorsztyńskie to idealne miejsce, by spróbować swoich sił w sportach wodnych. Zatoki i półwyspy wokół jeziora tworzą urozmaiconą przestrzeń, zdecydowanie wartą poznania od strony wody. Dla tych, którzy wolą ląd pod stopami (lub kołami), została przygotowana Velo Czorsztyn – jedna z najpiękniejszych tras rowerowych w Polsce. Pętla wokół jeziora ma ok. 30 km i prowadzi przez spektakularne punkty widokowe, wiejskie drogi, leśne ścieżki i drewniane mostki. Trasa jest dobrze oznakowana i dostosowana zarówno dla rodzin z dziećmi, jak i dla bardziej ambitnych rowerzystów. Można ją przejechać w ciągu jednego dnia, zatrzymując się po drodze przy licznych atrakcjach: zamkach, plażach, punktach gastronomicznych czy przystaniach. Dodatkowo w okolicy działają liczne wypożyczalnie rowerów i hulajnóg elektrycznych, co ułatwia dostęp do trasy nawet tym, którzy nie przyjechali z własnym sprzętem. Nie sposób pominąć również możliwości pieszych wędrówek – wokół jeziora wyznaczono trasy spacerowe o różnym stopniu trudności. Dla bardziej zaawansowanych podróżników idealne będą wycieczki w Pieniny czy Gorce, które rozciągają się tuż za linią brzegową jeziora. Widok na jego taflę z wyższych partii szlaków to nagroda, która wynagradza każdy trud. Plaże i kąpieliska – relaks blisko natury Jezioro Czorsztyńskie to również prawdziwy azyl dla tych, którzy pragną odpocząć w bliskim kontakcie z naturą. Liczne plaże i kąpieliska rozsiane wokół akwenu tworzą świetne warunki do relaksu, zwłaszcza dla osób ceniących ciszę i sielski krajobraz. Jednym z najbardziej popularnych miejsc jest plaża Zamajerz, położona w pobliżu Niedzicy. To strzeżone i komfortowe kąpielisko – znajdują się tu toalety, przebieralnie, boiska do siatkówki plażowej, plac zabaw, a także bary i food trucki. Zejście do wody jest łagodne, a widok na Zamek Dunajec i jezioro dodaje uroku każdej minucie spędzonej na leżaku czy w wodzie. Równie atrakcyjne są okolice wsi Kluszkowce, gdzie znajdują się bardziej kameralne plaże. To doskonała opcja dla tych, którzy chcą rozłożyć koc i poczytać książkę nad wodą, zorganizować rodzinny piknik czy po prostu wsłuchać się w dźwięki natury. W lecie wzdłuż linii brzegowej rozstawiane są również sezonowe stoiska z lokalnymi przysmakami i napojami. Często można spotkać tu również mobilne wypożyczalnie sprzętu wodnego. Plaże nad Jeziorem Czorsztyńskim, choć nie są tak znane jak te nad mazurskimi jeziorami, zapewniają niespotykaną atmosferę: to miejsce, w którym można naprawdę się wyciszyć, złapać oddech i poczuć rytm natury – bez tłumów i pośpiechu. Spacerowe szlaki i miejsca, gdzie usłyszysz ciszę Region Jeziora Czorsztyńskiego przecinają liczne trasy spacerowe i szlaki turystyczne o różnym stopniu trudności, które prowadzą przez urokliwe lasy Pienin i Gorców, brzegami jeziora, przez wioski, punkty widokowe i zabytkowe miejsca. Do najpopularniejszych ścieżek pieszych należy fragment trasy Velo Czorsztyn, który prowadzi przez drewniane mostki, otwarte przestrzenie z widokiem na Tatry i ciche zakątki lasów. Dzięki łagodnym nachyleniom nadaje się także dla rodzin z dziećmi. Dla bardziej wymagających wędrowców idealne będą szlaki prowadzące z okolic Kluszkowiec w stronę Gorców czy na Wdżar – niewielką, ale stromą górę, z której rozciąga się panoramiczny widok na całe Jezioro Czorsztyńskie oraz pasma Pienin i Tatr. Wybierając się nieco dalej, można dotrzeć do Pienińskiego Parku Narodowego. To, co wyróżnia te okolice, to wszechobecny spokój. W wielu miejscach można dosłownie zatrzymać się i usłyszeć ciszę – jedynie śpiew ptaków i delikatny szum jeziora towarzyszą wędrówce. Ciche zatoczki, punkty widokowe na skałach i drewniane ławki w cieniu drzew zachęcają do kontemplacji i cyfrowego resetu. Region ten staje się idealnym miejscem na spokojne odkrywanie przyrody – na własnych zasadach i w swoim tempie.
To piękne polskie miasto jest nazywane „Małym Wiedniem”. Możesz je odwiedzić po drodze w góry
Bielsko‑Biała, nazywane Małym Wiedniem, urzeka neostylową i secesyjną architekturą: Teatr Polski z 1890 r., neorenesansowy ratusz, brukowane uliczki na wzniesieniu 328 m n.p.m., a także zabytkowy dworzec i gotycki kościół. Położone u stóp Beskidów miasto zaprasza na spacer w atmosferze wiedeńskiego dziedzictwa.
Bielsko‑Biała zawdzięcza swój przydomek „Mały Wiedeń” charakterystycznej architekturze nawiązującej do stolicy Austrii. Eleganckie fasady kamienic, bogato zdobione gzymsy i neostylowe detale budynków z końca XIX i początku XX wieku przywodzą na myśl ulice dawnego Wiednia. Miasto położone na południu Polski, około 100 kilometrów od Krakowa, powstało w 1951 roku z połączenia dwóch sąsiadujących ze sobą ośrodków: Bielska (należącego do województwa śląskiego) i Białej (części dawnej Galicji, obecnie województwo małopolskie). Już w XIX wieku oba miasta dynamicznie się rozwijały, będąc częścią monarchii austro-węgierskiej. To właśnie wtedy rozpoczęto budowę reprezentacyjnych gmachów użyteczności publicznej, teatrów, hoteli i kamienic czynszowych w stylu wiedeńskim. Inspiracje architektoniczne z Austrii były tu naturalne – wiele projektów realizowano według planów twórców z Wiednia, a lokalni inwestorzy chcieli, by ich miasta dorównywały zachodnioeuropejskim metropoliom. Dzięki temu w Bielsku i Białej powstała niezwykła, harmonijna zabudowa, która do dziś wyróżnia to miejsce na tle innych polskich miast. Teatr Polski i wiedeńskie inspiracje architekta Symbolicznym przykładem wpływów wiedeńskich w Bielsku‑Białej jest bez wątpienia Teatr Polski – monumentalna budowla zaprojektowana przez słynnego wiedeńskiego architekta Emila von Förstera, twórcę wielu reprezentacyjnych obiektów w monarchii austro-węgierskiej. Gmach został wzniesiony pod koniec XIX wieku, a jego uroczyste otwarcie nastąpiło w 1890 roku. Od samego początku budynek wyróżniał się niezwykłą dbałością o szczegóły oraz estetyką odzwierciedlającą najnowsze trendy architektoniczne Wiednia. Fasada teatru, utrzymana w stylu neorenesansowym, emanuje klasyczną elegancją, a secesyjne detale dekoracyjne dodają jej lekkości i finezji. Teatr do dziś zachwyca monumentalną bryłą i ornamentyką, która przyciąga wzrok każdego przechodnia. Wnętrze obiektu również nie pozostawia złudzeń co do jego wiedeńskich korzeni – sala widowiskowa z balkonami, zdobione loże, bogato dekorowany plafon i kurtyna przenoszą widza w atmosferę początku XX wieku, oddając ducha tamtych czasów. Obecnie Teatr Polski nie tylko pełni funkcję artystyczną, ale także jest jednym z najważniejszych zabytków Bielska‑Białej, stanowiąc świadectwo kulturalnego i architektonicznego dziedzictwa regionu. Dla wielu mieszkańców i turystów to miejsce magiczne – dowód na to, jak silne związki łączyły miasto z kulturą austriacką i jak dumnie kontynuuje ono tę tradycję. Spacer po Starówce wśród klimatycznych zaułków Wędrówka po Starówce Bielska‑Białej jest jak podróż w czasie, która rozpoczyna się na wzniesieniu o wysokości 328 metrów n.p.m. To właśnie tutaj znajduje się serce historycznego miasta, otoczone malowniczymi brukowanymi uliczkami, renesansowymi podcieniami oraz fasadami starych kamienic, które zachowały swój oryginalny charakter. Każdy krok prowadzi przez przestrzeń, która od wieków pozostaje niemal niezmieniona, emanując urokiem dawnych czasów. Starówka zachwyca nie tylko swoją zabudową, ale też atmosferą. Wśród klimatycznych uliczek znajdują się przytulne kawiarenki, restauracje serwujące lokalne specjały oraz galerie i pracownie artystyczne. To miejsce, w którym historia spotyka się z nowoczesnością, a każdy zaułek kryje własną opowieść. Turyści szczególnie cenią tę część miasta za jej autentyczność – to tu można poczuć ducha dawnego Bielska i Białej, bez tłumu i komercyjnego zgiełku typowego dla większych metropolii. Architektonicznie Starówka Bielska‑Białej przywołuje skojarzenia z zabytkowymi dzielnicami Wiednia – dzięki harmonijnie zestawionej zabudowie, detalom elewacji i kolorystyce budynków. Całość sprawia, że spacer po tej części miasta to prawdziwa uczta dla miłośników historii, fotografii i klimatycznych miejsc. Nie dziwi więc, że właśnie Starówka należy do najczęściej odwiedzanych przez turystów punktów na mapie „Małego Wiednia”. Inne zabytki miasta – od ratusza po dworzec Poza majestatycznym Teatrem Polskim i urokliwą Starówką, Bielsko‑Biała oferuje całą gamę zabytków, które zachwycają kunsztem architektonicznym i dbałością o detale. W samym centrum miasta znajduje się neorenesansowy ratusz – reprezentacyjny budynek z końca XIX wieku, który pełni funkcję administracyjną do dziś. Jego elegancka fasada, kolumnowe portyki i dekoracyjne wieżyczki sprawiają, że ratusz jest jednym z najchętniej fotografowanych obiektów w Bielsku‑Białej. Monumentalna bryła budynku harmonizuje z resztą miejskiej zabudowy, stanowiąc przykład doskonale zachowanej architektury z czasów monarchii austro-węgierskiej. Na szczególną uwagę zasługuje również zabytkowy dworzec „Bielsko‑Biała Główna”, który swoim wyglądem od razu przywołuje skojarzenia z wiedeńskimi stacjami kolejowymi. Budowla została zaprojektowana z rozmachem – wysokie sklepienia, szerokie perony i elegancki wystrój wnętrza były wyrazem nowoczesności i prestiżu epoki. Dziś, mimo upływu lat, dworzec nadal spełnia swoją funkcję, będąc jednocześnie wizytówką miasta dla przyjeżdżających tu turystów. Wśród pozostałych architektonicznych skarbów Bielska‑Białej nie sposób pominąć gotyckiego kościoła Opatrzności Bożej – jednej z najstarszych świątyń w mieście, która zachwyca monumentalizmem i stylowym wnętrzem. Obok niej wyróżnia się Hotel President – ekskluzywny obiekt, niegdyś goszczący przedstawicieli arystokracji i elity politycznej. Fasada hotelu, bogato zdobiona, to kolejny dowód na silne wpływy architektury wiedeńskiej i wysoki poziom ówczesnego budownictwa. Wszystkie te zabytki tworzą unikalną mozaikę miejskiego krajobrazu, który z dumą nosi miano „Małego Wiednia”. Szyndzielnia, grodzisko i szlaki Bielsko‑Biała przyciąga nie tylko architekturą. Dzięki położeniu u podnóża Beskidu Śląskiego i Beskidu Małego miasto stanowi doskonałą bazę wypadową w góry. Turyści mogą skorzystać z kolei gondolowej na Szyndzielnię, podziwiać widoki i wędrować po górskich szlakach. Dodatkową atrakcją jest ufortyfikowane grodzisko z XII wieku – świadectwo dawnych dziejów regionu. Kultura i natura przenikają się tu w harmonijny sposób, a każde odwiedziny zostawiają niezapomniane wrażenia.
Cukinii w tak pysznym wydaniu jeszcze nie jadłaś! 3 przepisy na dania, które zrobisz w kwadrans
Cukinia to uniwersalne warzywo, które sprawdza się zarówno w w głównych daniach, jak i lekkich przystawkach. Oto trzy niezwykle proste i smaczne przepisy: na chrupiące paluszki z cukinii z pysznym sosem, delikatne roladki zapiekane z mozzarellą oraz frittatę. Idealne propozycje na wakacyjne spotkania!
Letnie inspiracje: cukinia w roli głównej Cukinia to prawdziwa gwiazda letniej kuchni. Można ją grillować, piec, dusić, faszerować i podawać w wielu odsłonach. Nie przez przypadek jest jednym z najważniejszych warzyw (po pomidorach i bakłażanach) w kuchni śródziemnomorskiej, ale przepisy z wykorzystaniem tego warzywa znajdziesz praktycznie w każdym zakątku świata. Paluszki z cukinii, frittata oraz roladki z szynką to tylko trzy z dziesiątek pomysłów na jej wykorzystanie. Jeśli szukasz prostych, lekkich i efektownych dań – sięgnij po cukinię i sprawdź nasze przepisy. Będziesz zaskoczona, jak wiele smaku i chrupkości można wydobyć z kreatywnie przygotowanej cukinii! Frittata z cukinią – będziesz ją jeść na śniadanie obiad i kolację Dania z jajkami mają to do siebie, że nigdy nie ma się ich dość. A jeśli jeszcze do dasz do jajek chrupiącą cukinię i świeże zioła, to powstanie przekąska, która z pewnością zagości w twoim repertuarze kulinarnym na stałe. Składniki 1 cukinia 2 ząbki czosnku 2 łyżki oliwy 4 jajko 2 łyżki startego parmezanu sól, pieprz 1 łyżeczka oregano posiekane świeże zioła, np. natka pietruszki, koperek, mięta Przygotowanie: Piekarnik nagrzej do 180 stopni. Cukinię umyj i pokrój w cienkie plastry. Na patelni z metalową rączką, którą można wkładać do piekarnika, lub w naczyniu do zapiekania rozgrzej łyżkę oliwy, przeciśnij przez praskę czosnek i podsmaż, gdy zacznie pachnieć, dorzuć cukinię i smaż, aż plasterki będą szkliste. W misce roztrzep jajka z serem. Dopraw solą i pieprzem, wymieszaj z plastrami cukinii. Masę jajeczną wlej na posmarowaną oliwą patelnię. Gdy frittata zacznie się ścinać, posyp oregano i włóż do piekarnika na kwadrans, by się ładnie zrumieniła, możesz wierz posypać dodatkowa porcją startego sera. Zapiekaj do momentu, aż masa będzie całkowicie ścięta. Danie jest najlepsze, gdy się je zjada od razu po wyjęciu z piekarnika, ale na zimno również może świetnie posłużyć jako szybka przekąska. Kolejny pomysł - pokrój cukiniową frittatę na kwadraty i zabierz ze sobą na piknik lub podaj jako dodatek do sałaty z sezonowymi warzywami na lekki lunch czy kolację. Serowe paluszki z cukinii - lepsze niż chipsy Przepis na te pyszne paluszki z cukinii jest nie tylko prosty, ale i szybki. Z powodzeniem zastąpi kaloryczne chipsy czy orzeszki Składniki: 2 mniejsze cukinie 125 g parmezanu 2 jajka 250 g bułki tartej 60 ml oleju przyprawy: pieprz, sól, oregano, bazylia, ostra papryka Dodatkowo przygotuj sos czosnkowy: 125 g majonezu light 125 g jogurtu naturalnego 2 ząbki czosnku sól i pieprz do smaku 1 łyżka soku z cytryny Cukinię pokrój w słupki, obtocz w jajku, następnie w mieszance bułki tartej i sera z przyprawami. Tak przygotowane paluszki możesz upiec w piekarniku w 220 °C przez 30 minut lub usmażyć z każdej strony po 2–3 minuty. Do tego obowiązkowo podaj sos czosnkowy, który przygotujesz mieszając ze sobą dokładnie wszystkie składniki. Roladki z cukinii z szynką parmeńską Kolejną inspiracją są roladki z cukinii – lekkie, zapiekane w piekarniku. Do ich przygotowania potrzebujesz cienko pokrojonych plastrów cukinii, które zawijamy z plasterkiem szynki (np. parmeńskiej) i wiórkami mozzarelli. Składniki: 2 młode cukinie ok. 100 g szynki parmeńskiej lub innej dojrzewającej 100 g mozzarelli w wiórkach oliwa z oliwek przyprawy: sól, pieprz, suszone zioła prowansalskie Przygotowanie: Cukinię umyj i pokrój wzdłuż na cienkie plasterki – najlepiej za pomocą obieraczki do warzyw lub mandoliny. Każdy plaster lekko posól i odstaw na kilka minut, aby puścił wodę – następnie osusz ręcznikiem papierowym. Na każdy plaster cukinii nałóż pasek szynki i trochę mozzarelli. Zawijaj w roladki i układaj w naczyniu żaroodpornym. Skrop oliwą, oprósz pieprzem i ziołami. Roladki piecz w piekarniku nagrzanym do 180 °C przez około 15–20 minut, aż ser się roztopi, a cukinia lekko się zrumieni. Efekt? Smakowite roladki, które łączą słodycz cukinii z intensywnością szynki i delikatnością mozzarelli.
W tym tajemniczym zamku na Dolnym Śląsku odpoczywał Ed Sheeran. To brama do polskiej „Doliny Loary”
Zamek Rajsko, malowniczo położony w niewielkiej miejscowości Zapusta na Dolnym Śląsku, to miejsce, które urzeka już na pierwszy rzut oka. Wśród leśnych wzgórz i jezior, na skalnym cyplu, kryje się romantyczna rezydencja o niezwykłej historii i atmosferze, która przyciągnęła nawet Eda Sheerana. Warto odwiedzić to niezwykłe miejsce, na przykład przy okazji wizyty w znajdującym się nieopodal zamku Czocha czy innych atrakcji regionu nazywanego polską „Doliną Loary”.
Z położonego na skalnym wzniesieniu Zamku Rajsko roztacza się spektakularny widok na rozlewisko rzeki Kwisa, Karkonosze, a dalej na Góry Izerskie oraz Pogórze Izerskie. To jeden z tych punktów na mapie Dolnego Śląska, które zachwycają zarówno romantycznym położeniem, jak i historią. Dziś, by do niego dotrzeć, trzeba się kierować do miejscowości Zapusta, leżącej w gminie Olszyna w województwie dolnośląskim. Pierwsze wzmianki o tym tajemniczym obiekcie pochodzą z XIX wieku. Wtedy to właściciele – rodzina von die Lehn – przebudowali dawną warownię w stylu neogotyckim. Od tego czasu Zamek Rajsko pełnił różne funkcje, jednak jego pełna świetność zaczęła się od 2001 roku, kiedy nowy właściciel podjął się jego rekonstrukcji. Prace trwały wiele lat, ale zamek stopniowo odzyskiwał dawny blask. Ci, którzy przyjadą go zwiedzić, mogą poczuć się jak w średniowiecznej rezydencji. Czy właśnie ten niezwykły urok przyciągnął do Zamku Rajsko brytyjskiego muzyka? Zamek Rajsko jako miejsce wypoczynku Eda Sheerana W 2018 roku świat obiegła zaskakująca informacja – Ed Sheeran, jedna z największych gwiazd muzyki pop, spędził swój wieczór kawalerski w Zamku Rajsko. Według relacji TVP Wrocław, Sheeran „przebrał się za średniowiecznego księcia i bawił się jak suweren”, a Zamek Rajsko został nazwany bardziej romantycznym niż Zamek Drakuli. Wydarzenie to odbiło się szerokim echem nie tylko w mediach, ale i wśród turystów. Od tego czasu Zamek Rajsko stał się jeszcze bardziej rozpoznawalny. Atrakcje turystyczne w okolicy Zamku Rajsko Położenie Zamku Rajsko sprawia, że stanowi on idealny punkt startowy do zwiedzania południowo-zachodniego Dolnego Śląska – regionu słynącego z bogatej historii, wyjątkowej przyrody i zróżnicowanej architektury. W najbliższej okolicy znajduje się wiele malowniczych szlaków turystycznych, idealnych dla pieszych wędrówek, wycieczek rowerowych i spacerów z widokiem na górskie panoramy. Trasy te prowadzą przez lasy, doliny rzeczne, wzniesienia i punkty widokowe, gwarantując niesamowite doznania o każdej porze roku. Warto również odwiedzić znajdujący się w tej okolicy Lubań – urokliwe miasto z licznymi zabytkami, takimi jak Baszta Bracka, Dom Solny czy fragmenty średniowiecznych murów miejskich. Lubań jest też punktem startowym wielu regionalnych szlaków pieszych i rowerowych, które prowadzą przez malownicze obszary Pogórza Izerskiego. Kolejną perłą regionu jest Świeradów-Zdrój – znane uzdrowisko oferujące lecznicze wody mineralne, pijalnię wód, dom zdrojowy oraz nowoczesną wieżę widokową Sky Walk. Spacer po szklanym tarasie zawieszonym kilkadziesiąt metrów nad ziemią zapewnia niezapomniane widoki na okoliczne szczyty i doliny. Świeradów przyciąga również narciarzy zimą i rowerzystów latem dzięki bogatej infrastrukturze sportowo-rekreacyjnej. Zamki Dolnego Śląska – polska Dolina Loary Dolny Śląsk nie bez powodu nazywany jest polską Doliną Loary – region ten kryje w sobie największe w Polsce skupisko zamków, pałaców i rezydencji, które olśniewają rozmachem, historią i architektoniczną różnorodnością. Oprócz Zamku Rajsko, warto odwiedzić inne ikony dolnośląskiego krajobrazu – jak choćby Zamek Książ w Wałbrzychu, trzeci co do wielkości zamek w Polsce, słynący z tajemniczych podziemi i powiązań z legendą „Złotego Pociągu”. Imponujące wnętrza i ogrody przyciągają tu co roku setki tysięcy turystów. Jednym z obowiązkowych punktów w planie zwiedzania okolic Zamku Rajsko jest pobliska miejscowość Leśna, znana z majestatycznego zamku Czocha – jednej z najczęściej odwiedzanych warowni w Polsce. Ten monumentalny obiekt, wzniesiony na skalnym cyplu nad Jeziorem Leśniańskim, zachwyca zarówno miłośników historii, jak i fanów filmów – to tutaj kręcono m.in. sceny do popularnych produkcji telewizyjnych. Zamek można zwiedzać z przewodnikiem, obejrzeć wystawy tematyczne oraz wziąć udział w nocnych spacerach z dreszczykiem. Inne znane obiekty to Zamek Grodziec, wzniesiony na wulkanicznym wzgórzu, oferujący zapierające dech w piersiach panoramy, czy Zamek Bolków z charakterystyczną wieżą, organizujący słynny Castle Party – festiwal muzyki gotyckiej. Dolny Śląsk to prawdziwe muzeum pod gołym niebem – z ponad 100 zachowanymi zamkami i pałacami, z których wiele zostało odrestaurowanych i udostępnionych do zwiedzania lub zamienionych w hotele. Każdy z nich ma swoją niepowtarzalną historię, legendy i tajemnice, które sprawiają, że podróż przez ten region to podróż w czasie i przestrzeni. Kontakt z naturą w Górach Izerskich Miłośnicy przyrody i ciszy mogą udać się na wycieczki po Górach Izerskich – dzikich i mniej uczęszczanych niż Karkonosze, ale równie malowniczych. W regionie znajdują się liczne rezerwaty przyrody, jeziora zaporowe (np. Jezioro Leśniańskie i Złotnickie), wodospady i punktu widokowe – jak choćby ten w Gryfowie Śląskim czy nad Jeziorem Złotnickim. Zamek Rajsko to miejsce, które łączy w sobie historię, naturę i magię. Bez względu na porę roku, każdy znajdzie tu coś dla siebie – od romantycznych zachodów słońca nad górami, przez aktywne dni na szlakach, po wieczory spędzone przy kominku z widokiem na rozgwieżdżone niebo. To idealna przystań zarówno dla tych, którzy szukają przygody, jak i dla tych, którzy marzą o chwili wytchnienia od codziennego zgiełku.
To polskie miasteczko wygląda jak mała Toskania. Perełką Lubelszczyzny zachwycają się turyści z całego świata!
Kazimierz Dolny nad Wisłą przyciąga podróżników swoim urokiem, historią i artystycznym klimatem. Nasz przewodnik po najciekawszych atrakcjach tego malowniczego miasteczka pomoże ci zaplanować niezapomnianą wizytę.
Kazimierz Dolny – magnes dla turystów z całego świata Kazimierz Dolny cieszy się ogromną popularnością nie tylko wśród Polaków, ale także zagranicznych podróżników. Latem w miasteczku na wąskich uliczkach i rynku słychać najróżniejsze języki, a miejscowe zabytki wypełniają się tłumami turystów z całego świata. Doceniają oni nie tylko malownicze widoki i ślady bogatej historii tego miejsca, ale także wyjątkową atmosferę, jaką tworzy połączenie historii, natury i sztuki. To jedno z tych miast, które każdy podróżnik powinien odwiedzić choć raz w życiu – niezależnie od szerokości geograficznej, z której przybywa. Rynek – serce Kazimierza Dolnego Kazimierz Dolny tętni życiem przez cały rok, ale to rynek stanowi jego najważniejszy i najbardziej rozpoznawalny punkt. To tutaj bije serce miasta – zarówno w sensie geograficznym, jak i kulturalnym. Otoczony zabytkowymi kamienicami z XVII wieku, w tym słynną kamienicą Przybyłów oraz kamienicą Gdańską, rynek zachwyca nie tylko architekturą, ale i atmosferą przenoszącą w czasie. Budowle ozdobione są bogatymi detalami renesansowymi, a ich fasady przyciągają wzrok pasjonatów sztuki i historii. W centralnej części placu znajduje się charakterystyczna drewniana studnia, będąca jednym z najczęściej fotografowanych symboli Kazimierza Dolnego. Wokół niej każdego dnia gromadzą się turyści, a liczni artyści uliczni tworzą wyjątkowy klimat – śpiewając, grając na instrumentach, prezentując obrazy i rękodzieło. W kameralnych galeriach i lokalnych kawiarenkach rozciągających się wokół rynku można nie tylko napić się aromatycznej kawy, ale i podziwiać dzieła współczesnych twórców. To miejsce, w którym historia, kultura i codzienność splatają się w unikalny sposób, czyniąc rynek Kazimierza Dolnego obowiązkowym punktem każdej podróży. Bez względu na porę roku czy pogodę – tu zawsze coś się dzieje. Góra Trzech Krzyży – panorama miasta Jednym z najbardziej rozpoznawalnych i chętnie odwiedzanych punktów widokowych Kazimierza Dolnego jest Góra Trzech Krzyży. Wznosząca się nad miastem, tuż za rynkiem, stanowi doskonały cel krótkiego spaceru, który kończy się zapierającym dech w piersiach widokiem. Z jej szczytu rozciąga się panorama całego Kazimierza Dolnego, doliny Wisły, a przy dobrej pogodzie nawet odległych wzgórz i pól Lubelszczyzny. To widok, który zapada w pamięć na długo i przyciąga zarówno fotografów, jak i miłośników krajobrazów. Na szczycie wzgórza znajdują się trzy drewniane krzyże, które postawiono w 1708 roku jako wotum za ocalenie mieszkańców od zarazy. Stanowią one symbol pamięci o ofiarach epidemii cholery z XVII wieku, ale również ważny punkt duchowy i historyczny. Miejsce to emanuje spokojem i zadumą, dlatego wielu turystów przychodzi tu nie tylko po zdjęcia, ale także po chwilę refleksji i oderwania od codziennego zgiełku. Wejście na Górę Trzech Krzyży nie jest wymagające, a krótka wędrówka po leśnej ścieżce nagradzana jest widokiem, którego nie sposób zapomnieć. To obowiązkowy punkt programu dla każdego, kto odwiedza Kazimierz Dolny – niezależnie od wieku czy kondycji. Ruiny zamku i baszta – śladami historii Historia Kazimierza Dolnego sięga średniowiecza, a jej najlepiej widocznym świadectwem są ruiny zamku z XIV wieku oraz stojąca obok baszta obronna. Zamek zbudowany został za panowania Kazimierza Wielkiego i pełnił funkcję obronną przed najazdami. Obecnie można wejść na teren ruin, przespacerować się po dziedzińcu i zajrzeć do baszty, z której roztacza się kolejny widok na miasto i Wisłę. To obowiązkowy punkt dla miłośników historii i architektury. Wąwóz Korzeniowy Dół – natura w mieście Kazimierz Dolny oferuje również kontakt z przyrodą. Najbardziej znanym przyrodniczym fenomenem jest Wąwóz Korzeniowy Dół, który przyciąga fotografów i spacerowiczów. Wąwóz, powstały w wyniku erozji lessowych skał, zachwyca plątaniną korzeni wystających z pionowych ścian. To miejsce, w którym natura tworzy niepowtarzalne krajobrazy, idealne na spokojny spacer lub plener fotograficzny. Kazimierz Dolny – mekka artystów Kazimierz Dolny od lat uznawany jest za zieloną oazę artystów, którzy odnajdują tu inspirację w niepowtarzalnym świetle, naturalnym krajobrazie i zabytkowej architekturze. Już w okresie międzywojennym miasteczko przyciągało malarzy, pisarzy, poetów i rzeźbiarzy z całej Polski, stając się centrum życia artystycznego poza wielkimi metropoliami. Szczególnie ceniono tu światło – jasne, rozproszone, idealne do pracy w plenerze, a także kameralny charakter i duchową atmosferę miasta. Do dziś Kazimierz Dolny tętni sztuką. Funkcjonuje tu kilkadziesiąt galerii sztuki, w których można oglądać i kupować prace współczesnych artystów. W okresie letnim miasteczko zamienia się w wielką scenę – odbywają się tu plenery malarskie, warsztaty rzeźbiarskie, koncerty i festiwale artystyczne, takie jak Festiwal Filmu i Sztuki „Dwa Brzegi”. Na każdym kroku można spotkać twórców sprzedających swoje dzieła, organizujących wystawy w zaułkach miasta lub malujących nad brzegiem Wisły. Szczególnie warte odwiedzenia są Mały Rynek i ulica Lubelska – to właśnie tam skupiają się galerie, księgarnie i antykwariaty, a także kawiarenki pełne artystycznej duszy. Niezależnie od tego, czy jesteś koneserem sztuki, czy po prostu szukasz miejsca z niepowtarzalnym klimatem – Kazimierz Dolny urzeka swoją artystyczną energią, która unosi się w powietrzu przez cały rok. Smaki Kazimierza i kulinarne atrakcje Miasteczko i jego okolice słyną z wyjątkowych doznań kulinarnych, które zachwycają zarówno smakoszy, jak i miłośników regionalnej kuchni. Na rynku i w jego najbliższym sąsiedztwie znaleźć można liczne restauracje serwujące dania regionalnej kuchni wypieki z kazimierskiej piekarni. Szczególną popularnością cieszy się kogut – słodkie ciastko drożdżowe w kształcie ptaka, będące symbolem Kazimierza Dolnego. To obowiązkowy zakup podczas wizyty w mieście, zarówno dla dorosłych, jak i dzieci. W okolicach Kazimierza rozwija się także kultura winiarska. W pobliskich winnicach można spróbować win produkowanych z lokalnych szczepów, a także wziąć udział w degustacjach. Winnice takie jak Winnica Kazimierskie Wzgórza czy Winnica Las Stocki oferują nie tylko wyjątkowe trunki, ale także niezapomniane widoki na lessowe wzgórza i dolinę Wisły. To idealne uzupełnienie podróży – połączenie smaków, aromatów i natury w jednym miejscu. Kazimierz Dolny oferuje wiele wyjątkowych miejsc, które zadowolą nawet najbardziej wymagających smakoszy. Wśród nich warto wyróżnić kilka restauracji i kawiarni, które zdobyły uznanie zarówno wśród mieszkańców, jak i turystów. Kaslik – Restauracja Libańska Położona przy ulicy Nadrzecznej 24, Kaslik to miejsce, które zabiera gości w kulinarną podróż do Libanu. W menu znajdują się tradycyjne dania kuchni bliskowschodniej, takie jak hummus, falafel, moutabbal czy szaszłyki jagnięce. Restauracja oferuje również dania wegetariańskie oraz menu dla dzieci, co czyni ją idealnym miejscem na rodzinny obiad. Botanika – Restauracja w Hotelu Vincent Zlokalizowana przy ulicy Krakowskiej 11, Botanika to restauracja działająca na parterze Hotelu Vincent. Serwuje dania oparte na lokalnych składnikach, łącząc tradycyjne smaki z nowoczesnymi technikami kulinarnymi. W menu można znaleźć m.in. krem ziemniaczany z wędzonym pstrągiem, pierogi z kaszą gryczaną oraz razową szarlotkę z sosem jagodowym. Restauracja Akuku Położona przy ulicy Krakowskiej 3, Restauracja Akuku to przytulne miejsce z domową atmosferą. W menu dominują dania kuchni polskiej, takie jak krem z batatów z chorizo, udko z gęsi czy tradycyjny schabowy z ziemniakami i buraczkami. Desery, takie jak śliwki flambirowane z sosem figowym i orzechami, stanowią doskonałe zakończenie posiłku.
4 ekspresowe marynaty do kurczaka z grilla. Dzięki nim mięso będzie soczyste i pełne smaku
Długi weekend to doskonała okazja, by zorganizować grilla i zaskoczyć bliskich wyjątkowym smakiem kurczaka. Kluczem do sukcesu jest odpowiednia marynata. Przedstawiamy 4 sprawdzone przepisy, które uczynią twoje dania niezapomnianymi.
Dlaczego warto marynować kurczaka przed grillowaniem? Marynowanie kurczaka nie tylko poprawia smak mięsa, ale również wpływa na jego teksturę i soczystość. Dzięki marynacie mięso staje się bardziej kruche, lepiej chłonie aromaty przypraw i ziół, a podczas grillowania nie wysusza się. Odpowiednio dobrana mieszanka składników pozwala nadać daniu charakterystyczny smak i zapach, który długo zostaje w pamięci gości. Wybierz jedną z czterech sprawdzonych propozycji i przekonaj się, jak ogromny wpływ na smak ma odpowiednia marynata. Czas marynowania kurczaka odgrywa kluczową rolę w osiągnięciu soczystości i intensywnego aromatu mięsa. Różni się on w zależności od zastosowanej marynaty i wybranej części kurczaka. Piersi z kurczaka, ze względu na swoją delikatną strukturę, najlepiej marynować krótko – od 30 minut do maksymalnie 2 godzin. Z kolei udka mogą leżakować w marynacie nawet do 6 godzin, co pozwala składnikom głębiej wniknąć w mięso. Zbyt długie marynowanie może jednak przynieść odwrotny efekt – sprawić, że mięso stanie się gumowate lub twarde. Szczególną ostrożność należy zachować przy marynatach zawierających składniki kwaśne, takie jak ocet czy sok z cytryny. W ich przypadku warto ograniczyć czas marynowania, aby nie doprowadzić do nadmiernego rozkładu białek. Dobrze dobrany czas to gwarancja idealnego smaku i konsystencji. Marynata jogurtowa – delikatność i soczystość Marynata na bazie jogurtu naturalnego sprawia, że mięso staje się wyjątkowo soczyste i kruche. Do przygotowania będą potrzebne: jogurt naturalny czosnek papryka słodka sól i pieprz zioła prowansalskie Wszystkie składniki należy wymieszać, a następnie dokładnie natrzeć nimi kurczaka. Idealny czas marynowania to minimum 2 godziny, jednak najlepiej zostawić mięso na całą noc. Marynata miodowo-musztardowa – słodko-pikantna nuta Oto przepis na wyrazistą marynatę z musztardą i miodem. Składniki: 2 łyżki musztardy 1 łyżka miodu 2 łyżki oliwy z oliwek sól, pieprz czosnek granulowany Marynata doskonale łączy słodycz miodu z pikantnością musztardy, nadając kurczakowi głębokiego smaku. Mięso należy zamarynować na minimum godzinę. Marynata z sosem sojowym – orientalny smak z głębią Oto przepis na marynatę z sosem sojowym – podkręcony przyprawami klasyk, który nada kurczakowi orientalny, głęboki smak i apetyczny kolor. Składniki: 4 łyżki sosu sojowego (ciemnego) 2 łyżki oleju sezamowego lub rzepakowego 2 ząbki czosnku przeciśnięte przez praskę 1 łyżka miodu lub cukru brązowego 1 łyżka świeżo startego imbiru (lub 1 łyżeczka suszonego) świeżo mielony pieprz (do smaku) opcjonalnie: 1 łyżeczka soku z limonki lub octu ryżowego Przygotowanie: Wszystkie składniki dokładnie wymieszaj w misce. Zamarynuj kawałki kurczaka (np. skrzydełka, udka, filety) i włóż do lodówki na minimum 2 godziny – najlepiej na całą noc. Przed grillowaniem mięso można delikatnie osączyć z nadmiaru marynaty. Kurczak nabierze intensywnego, lekko słodko-słonego smaku z nutą umami i pięknie się przyrumieni na grillu. Marynata piwna – głęboki smak i miękkość Lubisz głęboki, wielowymiarowy smak? Wybierz marynatę na bazie jasnego piwa. Składniki: 200 ml piwa 2 łyżki oliwy czosnek papryka wędzona sól, pieprz Piwna marynata nadaje mięsu lekko chmielowy posmak i sprawia, że staje się ono miękkie i aromatyczne. Czas marynowania to około 4 godziny.
Te desery z truskawkami po prostu rozpływają się w ustach! Zrobisz je w 15 minut
Sezon na truskawki to idealny czas, by cieszyć się smakiem tych owoców w różnorodnych deserach. Oto przepisy na szybkie desery z truskawkami: pucharek pełen słodyczy, francuska tarta oraz kreatywny tort naleśnikowy. Każdy z nich zachwyca smakiem i wyglądem!
Gdy na straganach pojawiają się świeże, pachnące truskawki, warto w pełni wykorzystać ten krótki, ale intensywny sezon. Sezonowe owoce nie tylko smakują najlepiej, ale są też najbogatsze w wartości odżywcze. Truskawki to symbol lata – soczyste, słodkie i niezwykle uniwersalne. Idealnie nadają się do szybkich deserów, które można przygotować w kilka chwil, ciesząc się smakiem natury i świeżością owoców z lokalnych upraw. Deser z truskawkami i mascarpone – szybki i pyszny Ten przepis to prawdziwa perełka dla fanów deserów „na szybko”. Wystarczy zaledwie 15 minut, by przygotować efektowny deser, który prezentuje się jak z eleganckiej kawiarni. Składa się z warstwy herbatników, kremu na bazie serka mascarpone, musu truskawkowego, a całość wieńczą świeże truskawki. To propozycja idealna na ciepłe dni, kiedy nie chcemy spędzać godzin w kuchni. Lekki, kremowy i owocowy – deser z truskawkami i mascarpone sprawdzi się zarówno na co dzień, jak i podczas letnich przyjęć. Składniki (na 4 porcje): 250 g serka mascarpone 250 ml śmietanki 30% 2 łyżki cukru pudru ok. 10 herbatników maślanych lub kilka łyżek granoli 600 g świeżych truskawek opcjonalnie: listki mięty do dekoracji Przygotowanie: Śmietankę ubij na sztywno z cukrem pudrem. Dodaj mascarpone i delikatnie wymieszaj do uzyskania gładkiego kremu. Truskawki umyj i pokrój na kawałki. Połowę zmiksuj na gładki mus. W pucharkach ułóż warstwami: pokruszone herbatniki lub dwie łyżki chrupiącej granoli, krem mascarpone, mus truskawkowy i świeże truskawki. Całość udekoruj listkami mięty i schłodź w lodówce przez 10–15 minut przed podaniem. Chrupiące ciasto z truskawkami – klasyka w nowoczesnym wydaniu Jeśli szukasz czegoś bardziej eleganckiego, przepis na tartę z truskawkami będzie strzałem w dziesiątkę. Bazą jest gotowe ciasto francuskie, do którego dodajemy aksamitny krem waniliowy, a całość uzupełniamy świeżymi truskawkami. To deser, który zachwyci nie tylko smakiem, ale też wyglądem. Idealny na romantyczną kolację, rodzinny obiad czy przyjęcie w ogrodzie. Choć wymaga nieco więcej pracy niż poprzednia propozycja, efekt końcowy wart jest każdej minuty. Jest też sposób, by czas jego przygotowania znacznie skrócić. Składniki: opakowanie gotowego ciasta francuskiego 500 ml mleka 6 żółtek 75 g cukru 40 g mąki ziemniaczanej 1 łyżeczka ekstraktu waniliowego 400 g świeżych truskawek żółtko o posmarowania ciasta opcjonalnie - gotowy krem waniliowy do deserów Przygotowanie: Wyłóż papierem do pieczenia formę do tarty, a na nim gotowe ciasto francuskie. Przytnij ciasto tak, by utworzyło wysoki rant. Ponakłuwaj je widelcem i piecz 15 minut w 180°C na złoty kolor. W tym czasie w rondelku zagotuj mleko i dodaj ekstrakt z wanilii. Zagotuj i zdejmij z ognia. W osobnym naczyniu utrzyj żółtka z cukrem, aż masa będzie miała kremową konsystencję. Pod koniec ucierania dodaj mąkę ziemniaczaną. Cały czas mieszając, wlewaj powoli mleko z wanilią. Przelej krem do rondla, zagotuj, nie przestawaj mieszać. Gdy krem zacznie gęstnieć, zdejmij go z ognia i odstaw do wystygnięcia. Przykryj folią, żeby nie powstał kożuch. Aby skrócić czas przygotowywania deseru, możesz użyć gotowego kremu waniliowego do deserów, który można kupić w supermarketach. Na podpieczonym spodzie rozsmaruj krem, ułóż truskawki i na wierzchu ułóż paski z reszty ciasta francuskiego. By zyskały podczas pieczenia złocisty kolor, posmaruj je roztrzepanym żółtkiem. Zapiecz w piekarniku przez 30 minut. Truskawkowy tort naleśnikowy – kreatywny deser na specjalne okazje Ostatnia propozycja to prawdziwa gratka dla miłośników kreatywnych rozwiązań. Truskawkowy tort naleśnikowy to wielowarstwowe ciasto, w którym zamiast biszkoptu używa się cienkich naleśników. Między warstwami rozsmarowany jest krem serowy i świeże truskawki, co nadaje całości lekkości i świeżości. To doskonały pomysł na wyjątkowy deser – efektowny, ale nieprzytłaczający. Można przygotować go wcześniej i schłodzić w lodówce, dzięki czemu świetnie sprawdzi się na letnich spotkaniach z rodziną lub przyjaciółmi. Jeśli masz usmażone wcześniej naleśniki, przygotowanie tego deseru zajmie ci ledwie kwadrans. Składniki 12 naleśników 250 g serka mascarpone 200 ml śmietanki 30% 2 łyżki cukru pudru 1 łyżeczka ekstraktu waniliowego 800 g świeżych truskawek listki mięty do dekoracji Przygotowanie: Śmietankę ubij z cukrem pudrem, dodaj mascarpone i wanilię, wymieszaj. Truskawki umyj i pokrój w plasterki. Połowę zmiksuj na gładki mus, jeśli jest kwaśny,, dodaj do smaku łyżkę cukru. Na przemian każdy naleśnik smaruj kremem mascarpone lub musem truskawkowym, a potem nałóż plasterki truskawek, układaj warstwowo. Wierzch naleśnikowego tortu udekoruj kremem i świeżymi truskawkami. Schłodź przed podaniem. Liczy się inwencja! Rurki z kremem i truskawkami Z tych samych składników co tort naleśnikowy, możesz zrobić rurki z kremem i truskawkami. Smak tak samo wyborny, ale inna forma podania. Rurki będą wyglądać szczególnie atrakcyjnie, gdy obetniesz końce naleśników i będzie widać przekrój truskawek otoczonych kremem i naleśnikowym ciastem. Każdy z tych deserów z truskawkami ma swój unikalny charakter. Wspólny mianownik? Obłędny smak świeżych truskawek, które są prawdziwymi królowymi letnich słodkości.
Polska Amazonia to dziewicze miejsce. O tej porze roku wygląda jak z bajki
Czy w sercu Podlasia można poczuć się jak w amazońskiej dżungli? Narwiański Park Narodowy, nazywany Polską Amazonią, zaskakuje dziką przyrodą, rozległymi rozlewiskami i rzeką, która płynie własnym rytmem. To miejsce, gdzie przygoda zaczyna się tuż po przekroczeniu kładki nad Narwią.
Narwiański Park Narodowy, położony w województwie podlaskim, to unikalne miejsce, gdzie rzeka Narew tworzy sieć rozlewisk przypominających amazońską dżunglę. To raj dla miłośników przyrody, ornitologów i poszukiwaczy przygód. Unikalny krajobraz anastomozującej rzeki Narwi Narwiański Park Narodowy to jedyne takie miejsce w Polsce, gdzie rzeka Narew zachowała naturalny charakter rzeki anastomozującej. Oznacza to, że jej nurt nie tworzy jednej, wyraźnej drogi, lecz rozdziela się na wiele mniejszych koryt, które wiją się, krzyżują i łączą, tworząc niezwykle malowniczą mozaikę wodnych kanałów i wysepek. Z lotu ptaka krajobraz ten przypomina sieć naczyń krwionośnych lub koronkowy wzór – zjawisko równie piękne, co rzadkie. Ten hydrologiczny fenomen występuje jedynie w kilku miejscach na świecie, m.in. w delcie Okawango w Botswanie, co czyni Polską Amazonię absolutnym ewenementem na skalę europejską. Tak wyjątkowa struktura rzeki czyni Narwiański Park Narodowy nie tylko rajem dla fotografów krajobrazu, ale także skarbnicą wiedzy dla hydrologów i ekologów. Woda odgrywa tu główną rolę – kształtuje teren, wpływa na rozmieszczenie roślinności i decyduje o obecności konkretnych gatunków fauny. W porach wysokiego stanu wód wiele obszarów staje się niedostępnych dla człowieka, a życie toczy się na wodzie i ponad nią. Na obszarze parku znajdują się wyjątkowe torfowiska, starorzecza i łęgi olszowo-jesionowe, które powstają w wyniku zmiennego poziomu wód i bogactwa gleb organicznych. Te siedliska są domem dla wielu chronionych gatunków, zarówno roślin, jak i zwierząt. Dzięki temu teren ten stanowi jedną z najcenniejszych ostoi bioróżnorodności w Polsce i jest objęty ścisłą ochroną w ramach europejskiego programu Natura 2000. Każdy spacer, rejs czy obserwacja w tym rejonie to kontakt z naturą, jakiej próżno szukać gdzie indziej. Bogactwo fauny i flory Narwiańskiego Parku Narwiański Park Narodowy to prawdziwa ostoja dzikiej przyrody i jedno z najważniejszych miejsc lęgowych ptaków w Polsce. Na jego obszarze można zaobserwować około 200 gatunków ptaków, zarówno tych osiadłych, jak i migrujących. Szczególne miejsce w awifaunie parku zajmuje błotniak stawowy – drapieżnik przelatujący nisko nad trzcinowiskami w poszukiwaniu ofiar. Ten majestatyczny ptak, którego sylwetka stała się symbolem parku, najlepiej obserwować podczas jego charakterystycznych lotów patrolowych nad rozlewiskami. Pośród trzcin i olsów kryją się także czaple siwe i białe, rybitwy czarne, a także majestatyczne żurawie, których donośne odgłosy wiosną niosą się daleko po dolinie Narwi. Zimą i wczesną wiosną można wypatrzyć bielika – największego ptaka drapieżnego w Polsce. Obszary wodno-błotne parku są niezwykle ważne dla ptaków podczas ich przelotów – pełnią rolę naturalnego przystanku na trasie migracji z północy Europy na południe. Równie imponująca jest szata roślinna parku. Na terenie Narwiańskiego Parku Narodowego występuje ponad 600 gatunków roślin naczyniowych, co świadczy o wyjątkowym bogactwie siedlisk. Dominują tu łąki turzycowe, porastające wilgotne doliny i zbiorniki, szuwary trzcinowe oraz olsy – lasy bagienne z przewagą olszy czarnej. To właśnie one stanowią doskonałe schronienie dla wielu gatunków zwierząt oraz miejsce rozrodu dla licznych płazów i owadów. Wiele z tych roślin to gatunki objęte ścisłą ochroną, w tym m.in. kosaciec syberyjski, nasięźrzał pospolity czy grążel żółty. Flora parku, będąca efektem wielowiekowych procesów przyrodniczych, czyni z tego miejsca unikalny skarbiec dziedzictwa botanicznego Polski. Spacerując po ścieżkach edukacyjnych, można nie tylko podziwiać rośliny, ale i dowiedzieć się więcej o ich roli w utrzymaniu równowagi ekosystemu doliny Narwi. Najciekawsze atrakcje turystyczne w parku Serce Narwiańskiego Parku Narodowego bije w Kurowie – niewielkiej miejscowości, w której mieści się siedziba dyrekcji parku, a także centrum edukacyjne i punkt informacji turystycznej. W zabytkowym dworze otoczonym urokliwym parkiem dworskim turyści mogą zapoznać się z historią regionu, przyrodniczymi ciekawostkami oraz wziąć udział w zajęciach edukacyjnych i warsztatach. To idealne miejsce na rozpoczęcie wędrówki po tej wodnej krainie, często nazywanej Polską Amazonią. Jedną z najbardziej spektakularnych atrakcji Narwiańskiego Parku Narodowego jest kładka Śliwno–Waniewo – niezwykła trasa piesza, prowadząca przez rozlewiska Narwi. Jej najbardziej charakterystycznym elementem są ręcznie obsługiwane pływające platformy, które umożliwiają przeprawę przez wodne kanały. Przejście tą trasą to nie tylko forma aktywnego wypoczynku, ale również niezapomniana przygoda, która pozwala na bezpośredni kontakt z tętniącą życiem naturą. Dla osób spragnionych jeszcze głębszego zanurzenia się w podlaski krajobraz idealną propozycją jest spływ tradycyjną pychówką – drewnianą łodzią napędzaną za pomocą długiego drąga. Ten rodzaj transportu, kiedyś powszechnie wykorzystywany przez miejscowych, dziś stał się atrakcją turystyczną, która łączy w sobie historię, kulturę i przyrodę. Rejsy odbywają się w towarzystwie przewodnika, który opowiada o faunie, florze i tajemnicach doliny Narwi. Płynąc cicho między trzciny, można obserwować ptaki wodne, żerujące bobry, a przy odrobinie szczęścia – nawet jelenie podchodzące do wody. Na turystów czekają również inne atrakcje, takie jak wieże i platformy widokowe, z których roztaczają się malownicze panoramy doliny Narwi, ścieżki edukacyjne idealne na rodzinne spacery oraz trasy rowerowe i kajakowe. Wszystko to sprawia, że Narwiański Park Narodowy jest miejscem, które łączy aktywność fizyczną z duchowym wypoczynkiem i kontemplacją dzikiej przyrody. Magia Polskiej Amazonii Narwiański Park Narodowy to miejsce niezwykłe, gdzie natura zachowała swoje pierwotne piękno. Spokojne rozlewiska, wielogatunkowe ptasie chóry i szlaki prowadzące przez dzikie łąki sprawiają, że jest to idealny kierunek dla osób szukających kontaktu z naturą, wyciszenia i niezapomnianych widoków. Polska Amazonia zachwyca autentycznym bogactwem przyrodniczym i niepowtarzalnym klimatem. To miejsce, gdzie każdy może poczuć się jak odkrywca w sercu dzikiej przyrody.