„Artysta jest natchnionym rzemieślnikiem…”. Poznaj historię Bauhausu!
W tym roku obchodzimy stulecie założenia tej szkoły
Bauhaus całkowicie odmienił postrzeganie architektury. Gdyby nie Walter Gropius, założyciel szkoły, współczesna architektura i design z pewnością wyglądałyby zupełnie inaczej. W tym roku obchodzimy 100 rocznicę powstania Bauhausu. Jaka jest historia najpopularniejszej szkoły nowoczesnego projektowania? Jak powstał Bauhaus? Był rok 1919. Walter Gropius, niemiecki architekt, założył szkołę, łączącą w sobie rzemiosło, architekturę i sztukę użytkową. Jego celem było połączenie inżyniera, architekta i artysty w jedno. Nazwa Bauhaus zainspirowana została Bauhütte, która oznaczała zrzeszoną grupę ludzi, zajmujących się różnymi dziedzinami rzemiosła. Gropius wysłał manifest do szkół plastycznych w Niemczech, w którym czytamy: Architekci, rzeźbiarze i malarze na nowo muszą odkryć złożony charakter budowli jako rzeczy realnie istniejącej. Tylko wtedy ich praca będzie znowu przepojona duchem architektonicznym, który utraciła jako sztuka salonowa. Architekci, rzeźbiarze, malarze – wszyscy musimy powrócić do rzemiosła. Sztuka nie jest zawodem, nie ma żadnej zasadniczej różnicy między artystą a rzemieślnikiem. Artysta jest natchnionym rzemieślnikiem. Jak wyglądała nauka z Bauhausie? Cały proces kształcenia dzielił się na 3 części. Edukacja rozpoczynała się od półrocznego kursu wstępnego, podczas którego prowadzący starali się oczyścić umysły swoich uczniów ze zbędnej wiedzy. Kurs musiał odbyć każdy, kto chciał rozpocząć naukę w szkole. Uczniowie nabywali wtedy podstawową wiedzę z zakresu materiałów i kolorów. Po etapie wstępnym przychodził czas na właściwy kurs rzemieślniczy. Bauhaus posiadał w swojej ofercie 3-letnie warsztaty. Uczniowie mogli podjąć naukę na kierunkach takich, jak np. stolarstwo, tkactwo czy ceramika. Ostatnią częścią były 2-letnie warsztaty architektoniczne. Myślą przewodnią szkoły, było „forma wynika z funkcji”. Skupiano się na tym, by projektowane rzeczy były proste i funkcjonalne. Stawiano na trwałe materiały, jak szkło, metal czy drewno. Pomieszczenia, zaprojektowane zgodnie z myślą Bauhausu, są dosyć minimalistyczne, proste, z dużą ilością światła. Oparte są na geometrycznych kształtach. Problemy Bauhausu Założenia szkoły były bardzo nowatorskie i ryzykowne. Po jakimś czasie zaczęły wychodzić pewne problemy z tym związane. Przede wszystkim ciężko było połączyć pracę artystyczną z produkcją masową. Dodatkowo, w środowisku artystycznym w Weimarze program nauki w Bauhasie był uważany za nieodpowiedni i lewicowy. Mimo że, za granicą szkoła zyskała ogromną sławę i uznanie, w samych Niemczech wrogie nastawienie stale rosło. Z tego powodu zadecydowano o zmianie jej lokalizacji. W 1925 roku Bauhaus przeniósł się do małego miasta, Dessau. Była to zdecydowanie dobra decyzja, ponieważ siedziba jest o wiele lepiej rozwinięta, wyposażenie pomieszczeń zdecydowanie lepsze i pozwalające na produkcję masową. Popularność Bauhausu stale rośnie. I wtedy staje się coś, czego nikt nie mógł przewidzieć. Dyrektor i założyciel szkoły, Gropius, rezygnuje ze swojej funkcji. Po tym wydarzeniu dobra passa Bauhausu kończy się. Dyrektor w ciągu kilku lat, zmienia się aż dwa razy, a w 1933 roku partia hitlerowska zamyka szkołę. Tu kończy się historia Bauhausu. Jednak jej ducha nadal widać we współczesnym wzornictwie. W tym roku minie 100 lat od założenia szkoły. Z tej okazji w Niemczech planowane są wystawy i festiwale. Na terenie kraju stanie również kilka nowych muzeów Bauhausu. Obie siedziby szkoły, w Weimarze i Dessau, zostały wpisane na listę Światowego Dziedzictwa UNESCO.
Wybierz się na wystawę prac znanej ilustratorki mody, Anny Halarewicz!
Tytuł nowej wystawy, jednej z najbardziej znanych ilustratorek mody w Polsce, Anny Halarewicz to „35”. W swoje 35. urodziny artystka pokaże kolekcję grafik poświęconych kobietom. W interpretacji Anny Halarewicz na pozór zwyczajne twarze kobiece stają się tajemnicze, jakby pochodziły z marzenia sennego. W ich rysach widać też posągowość znaną z dzieł młodopolskich twórców takich, jak Jacek Malczewski. Wystawę będzie można oglądać już od 12 grudnia w warszawskiej galerii sztuki Rabbithole Art Room, mieszczącej się w hotelu H15. Częścią wystawy będzie prezentacja współpracy artystki z polską marką VOLA. art of deco. Talerze z limitowanej kolekcji 35 będą do kupienia podczas trwania wystawy. Anna Halarewicz, 35, Rabbithole Art Room; H15 boutique hotel, ul. Poznańska 15, Warszawa. Wystawa czynna od 12.12.2018 do 13.01.2019.
Nowy salon fryzjerski w Warszawie inspirowany postacią Antoniego Cierplikowskiego!
Znacie najsłynniejszego polskiego fryzjera w historii?
Salon 1909 Fryzjerzy to nowe miejsce na mapie Warszawy. Salon założony przez parę mistrzów fryzjerskich Kasię Poniatowską - Miłek i Darka Miłka stanowi połączenie współczesnej innowacyjności z nie starzejącą się klasyką. Co interesujące, inspiracją do jego stworzenia była osoba Antoniego Cierplikowskiego znanego jako Antoine – fryzjera o międzynarodowej sławie, przyjaciela artystów, polityków i głów koronowanych, mecenasa sztuki, nazywanego „królem fryzjerów i fryzjerem królów”. Antoni Cierplikowski, syn szewca z Sieradza z fryzjerstwem zetknął się po raz pierwszy w wieku 11 lat. Naukę zawodu rozpoczął w Łodzi, aby w 1901 roku wyjechać do Paryża. Tam wypromował nową fryzurę a’la garçon, czyli na chłopczycę, która w połączeniu z sukienkami Coco Chanel stała się początkiem nowego wizerunku kobiety po pierwszej wojnie światowej. Antoine czesał między innymi Edith Piaf i Josephine Baker. Czerpiący z jego doświadczeń salon 1909 Fryzjerzy zlokalizowany jest w wpisanej do rejestru zabytków kamienicy z 1893 roku przy ulicy Hożej 42 w Warszawie, która jako jedna z nielicznych przetrwała w całości wojnę.
Rzeźba Oskara Zięty nominowana do jednej z najważniejszych nagród architektonicznych świata!
To kolejny sukces polskiego projektanta!
Rzeźba autorstwa Oskara Zięty została nominowana do architektonicznej Nagrody Unii Europejskiej im. Miesa van der Rohe, jednej z najważniejszych i najbardziej prestiżowych na świecie. Wybrana do konkursu praca Oskara Zięty nosząca nazwę NAWA jest architektoniczną rzeźbą w przestrzeni publicznej. Składa się z 35 stalowych łuków, wykonanych w autorskiej technologii nadmuchiwanego metalu, zwanej FiDU. Tworzą one ultralekką, trwałą konstrukcję, której polerowana powierzchnia odbija otoczenie i zmienia swój wygląd w ciągu dnia. Rzeźba została wzniesiona na Wyspie Daliowej we Wrocławiu i pozwoliła zmienić ten zapomniany, niedostępny teren w tętniącą życiem przestrzeń dla mieszkańców i turystów. Oskar Zięta - kolekcjoner nagród Nowatorskie projekty przyniosły Oskarowi Zięcie już wiele ważnych nagród, takich jak Red Dot Design Award (2008), Schweizer Design Preis (2008), German Design Council Prize (2009) czy Audi Mentor Prize (2011). A stworzona przez niego metoda obróbki stali zapewniła mu doktorat w Szwajcarii, w której mieszkał piętnaście lat. Teraz wybitny polski architekt i designer ma szansę dodać do nich prestiżową Nagrodę Unii Europejskiej im. Miesa van der Rohe. Czy tak będzie przekonamy się dopiero w przyszłym roku. W lutym jury konkursu wyłoni pięć finałowych prac. Ceremonia wręczenia nagród odbędzie się zaś w Barcelonie 7 maja w Pawilonie Barcelońskim zaprojektowanym przez samego Miesa van der Rohe. Trzymamy kciuki! Oskar Zięta i jego kultowy projekt - stołek o nazwie Plopp. Rzeźba Oskara Zięty o nazwie „NAWA” znajduje się na Wyspie Daliowej we Wrocławiu.
Obraz Tamary Łempickiej został najdroższym polskim dziełem na rynku!
Aukcje dzieł sztuki często wzbudzają niemałe emocje. Ostatnio pośród pasjonatów polskiej sztuki emocje te były naprawdę ogromne! Co się takiego wydarzyło? Obraz Tamary Łempickiej „La Musicienne” z 1929 roku stał się właśnie najdroższym polskim obrazem na rynku! Na aukcji „Impressionist and Modern Art” sprzedano go za 9 087 500 dolarów, czyli ok. 34 746 300 zł! To nie jedyny tak wartościowy obraz artystki „La Musicienne” to nie jedyny obraz Łempickie, który sprzedany został za oszałamiająco wysoką cenę. W 2011 roku za 8,5 mln dol. sprzedano inną jej pracę, „Rafaela na zielonym tle”. Platforma Onet podaje, że ponad 20 obrazów Tamary Łempickiej osiągnęło wartość ponad miliona dolarów. Do tej pory pierwsze miejsce zajmował obraz Stanisława Wyspiańskiego „Macierzyństwo”, który został sprzedany w zeszłym roku za ponad 4 mln zł. Kim jest artystka? Tamara Łempicka to jedna z najpopularniejszych na świecie polskich artystek. Należy do grupy najważniejszych twórców sztuki stylu art déco. Pochodzi z zamożnej rodziny. Jej babcia zapoznała ją ze sztuką renesansową - teraz wpływy tej sztuki doskonale widać w jej dziełach. Jej pierwsza wystawa odbyła się w 1922 roku, a dzięki pozytywnemu odbiorowi szybko zyskała sławę. Obecnie w Polsce podziwiać można kilkanaście jej obrazów, a co jakiś czas odbywają się tymczasowe wystawy.
„Sześć pięter luksusu”. Poznajcie historię Domu Towarowego Braci Jabłkowskich!
Sześć pięter luksusu Cezarego Łazarewicza to fascynująca książka, przeprowadzająca nas przez całą historię wyjątkowego warszawskiego budynku. Dom Towarowy Braci Jabłkowskich zna prawie każdy Warszawiak. Historia Domu Towarowego Braci Jabłkowskich sięga aż 1884 roku. Na początku był to nieduży sklep, w którym kupić można było towary kolonialne. Prowadziła go Aniela Jabłkowska. Przez trzy dekady miejsce dynamicznie rozwijało się, aż w roku 1924 sklepik przerodził się w Dom Towarowy Braci Jabłkowskich. Dwudziestolecie międzywojenne były szczególnym dla niego czasem. Dzięki wysokiej jakości produktom w stosunkowo niskiej cenie, miejsce cieszyło się ogromną popularnością. Dom Towarowy Braci Jabłkowskich istnieje już ponad 130 lat. Zaczynał od pozycji sklepiku, mającego wyciągnąć rodzinę Jabłkowskich z długów, by z czasem stać się prawdziwym imperium. Przedstawiamy cytaty z książki „Sześć pięter luksusu”, dzięki którym lepiej poznajcie jego historię. Rozdział 2: Kamienica „Kamienica jest ogromna – ma trzy pełne piętra, czwarte mansardowe i trzy oficyny. Parter jest podzielony na pięć osobnych sklepów. Firma przejmuje kolejne lokale, łączy je w jeden organizm i wywiesza wielki szyld w języku polskim i rosyjskim: „Bracia Jabłkowscy”. Budynek wzniesiony osiemnaście lat wcześniej przez architekta Bronisława Brodzic-Żochowskiego spółka dzierżawi od niego za horrendalną wówczas sumę 8008 rubli rocznie. Ale obroty w nowym miejscu też są ogromne, sięgają nawet pół miliona rubli rocznie. (Wokulski, którego w Lalce nazywano milionerem, zarobił na wojnie rosyjsko-tureckiej tylko 300 000 rubli. Było to dwadzieścia lat wcześniej, ale siła nabywcza rubla niewiele się zmieniła).” „Oprócz towarów łokciowych można tu kupić: kołdry, kapy, trykotaże, ręczniki, ranki, a także torebki, koronki, swetry, a nawet spinki. Wszystko, co nowoczesnej kobiecie i nowoczesnemu mężczyźnie jest nieodzowne w codziennym życiu. Jabłkowscy w folderach reklamowych piszą o wyjątkowości tego miejsca. Chodzi o osiem ogromnych (jak na ówczesne czasy) frontowych okien wychodzących wprost na ruchliwą ulicę. W każdym z nich jest bardzo droga, sprowadzana z za- granicy lustrzana belgijska szyba. Przed każdą wystawą wielka biała kula – świecący lampion.” „Na zdjęciu z 1910 roku wnętrze sklepu przypomina aptekę lub cukiernię. Na regałach ustawionych pod ścianami leżą równo poskładane towary, widać długą białą ladę i subiektów wyprężonych jak struny (być może do zdjęcia). Że znajdujemy się w magazynie bławatnym, można poznać po manekinach obwieszonych damskimi bluzkami i szlafrokami. Na Brackiej 23 bracia uruchamiają dział sprzedaży wysyłkowej. Pomysł nie jest nowy, bo tak inne firmy sprzedawały już wcześniej kosmetyki, zegarki czy balsamy na porost włosów. Rewolucja polega na tym, że Jabłkowscy zaryzykowali i sprzedają w ten sposób wszystko, co mają na półkach sklepowych. Na przykład kostium sukienny na jedwabiu przybrany aksamitem kosztuje 56 rubli, czy to w Warszawie, Petersburgu, Kijowie, czy w Irkucku. Bo magazyn na Brackiej zaopatruje całe Cesarstwo Rosyjskie, od Królestwa Polskiego, poprzez Wileńszczyznę, Podole aż po najdalsze krańce Syberii.” „W Warszawie królem konfekcji jest od lat Bogusław Herse, którego rodzina, podobnie jak Jabłkowscy, zaczynała od małego sklepiku z koronkami i rankami przy Senatorskiej. Tylko znacznie wcześniej, bo już w 1899 roku, mały sklepik zamienili na pałac, dokładniej na czteropiętrową kamienicę przy Marszałkowskiej 150. Mieści się tam Magazyn Mód Damskich i Męskich wzorowany na pierwszym paryskim domu mody Charlesa Wortha. Handel prowadzą tylko na dwóch kondygnacjach, wyżej są czynszowe biura i mieszkania. Kamienica ma trzy wejścia: od ulicy Próżnej, od Zielonej i najbardziej reprezentacyjne od Marszałkowskiej. To właśnie od strony Marszałkowskiej wchodzą klientki do sklepu w przedwojennym hicie filmowym „Jego ekscelencja subiekt”, którego akcja rozgrywa się w magazynie mód.” „U Hersego są marmurowe schody wykładane kokosowymi chodnikami, palmy w doniczkach, kryształowe lustra, obite pluszem kanapy, stoliki dla klientów i setki krawców i subiektów. Ale oprócz luksusowej konfekcji i galanterii nie ma tu żadnych innych działów: ani zabawek, ani perfumerii, ani sprzętu sportowego, brak też mebli i porcelany, a nawet słodyczy. Tę handlową lukę Jabłkowscy chcieli wypełnić, otwierając jesienią 1914 roku swój magazyn na Brackiej.” Rozdział 3: Ulica „Po obu stronach ulicy Brackiej stały wysokie kamienice, aż do Żurawiej. Bracka, tak jak dziś, przecinała Aleje Jerozolimskie, które po wybudowaniu mostu Poniatowskiego w 1913 roku, stały się główną arterią prowadzącą na Saską Kępę. Od Chmielnej do Alei Jerozolimskich po stronie domu Jabłkowskich ciągnęły się pasaże sklepów, restauracji, drobnych punktów usługowych i warsztatów. Idąc, mijamy kamienicę Izaaka Przepiórki (róg Chmielnej i Brackiej), w której jest kilka mieszkań na wynajem i niewielki skład bielizny. Budynek w czasie pierwszej wojny światowej wykupiło Towarzystwo Akcyjne z myślą o rozbudowie domu towarowego. Roboty miały się rozpocząć w 1940 roku, ale plany pokrzyżowała kolejna wojna. Rozlatująca się rudera będzie zburzona dopiero w 1968 roku. Na czterdzieści lat zostanie po niej tylko pusty placyk. "Pod numerem 25 – wiadomo – jest dom towarowy. Pod numerem 23 – kamienica Brodzic-Żochowskiego, w której sklepy po Jabłkowskich zajęła księgarnia Wincentego Jakowieckiego, wydająca literaturę patriotyczną. Potem księgarnia przeniesie się na drugą stronę ulicy, a tu aż do drugiej wojny światowej będą biura i sklep Warszawskiego Towarzystwa Handlu Herbatą. Na nieistniejącym dziś rogu ulic Brackiej i Widok stał parterowy kryty dachówką wiejski domek z zakładem ślusarskim wewnątrz. A po drugiej stronie ulicy – wielka wędliniarnia Radzymińskiego. (...) Wychodząc od Jabłkowskich, trafiało się wprost na niewielki plac, gdzie krzyżowały się cztery ulice: Bracka, Chmielna, Zgoda i Szpitalna. Wystarczyło skręcić lekko w lewo, by wejść do cukierni Szwajcarskiej – mieściła się na parterze, w tym miejscu przecięcia ulic Szpitalnej i Zgody, gdzie dzisiaj jest restauracja Sfinks.” „Pierwszą wzmiankę o domu towarowym znalazłem dopiero w „Kurierze Warszawskim” z początku lipca 1914. Jabłkowscy ogłaszają w nim wielką wyprzedaż towarów ze sklepu przy Brackiej 23 i informują, że wkrótce przeniosą się do nowej siedziby. Tylko kiedy? W sierpniu, we wrześniu czy w październiku? Bo w listopadowych reklamach jest już nowy adres sklepu – Bracka 25. Wiemy, że otwarcie było bardzo uroczyste. Zapamiętała je ekspedientka Jadwiga Keller-Wyganowska, bo był to pierwszy dzień jej pracy. Rano miała się stawić na Krakowskim Przedmieściu, potem była msza w kościele Wizytek i wspólny obiad. Otwarcie sklepu to święto załogi, a nie tylko właścicieli i dyrekcji. – Każdy z was jest częścią wielkiego mechanizmu – taką - filozofię firmy wpajali swym pracownikom dyrektorzy. – Każdy z was ma się tu czuć, jakby pracował u siebie. O godzinie trzynastej otwarły się drewniane drzwi na Brackiej i do środka wpadł tłum warszawiaków. To był początek." „To przecież nie jest zwykły sklep, tylko dom towarowy, coś, czego w Polsce jeszcze nie było. Pada pytanie, co to właściwie jest dom towarowy? Odpowiedź nie jest prosta. Wszystko zawdzięczamy francuskiemu sprzedawcy szali nazwiskiem Aristide Boucicaut, który otworzył w Paryżu magazyn Le Bon Marché. To on pierwszy odkrył prawa, które rządzą handlem do dzisiaj: że klienci lubią się swobodnie prze- chadzać wśród luksusowych towarów, że do sklepu przychodzą odpocząć i rozerwać się, że dotknięcie upragnionego towaru znaczy więcej niż tysiące słów subiekta. Dlatego jego sklep nazywany był krainą czarów. Dom towarowy to bajka z tysiąca i jednej nocy. Poezja i proza. Długo- letnia tradycja idei, rozwinięta i rozbudowana do ogromnych rozmiarów. Świat dla wszystkich i w służbie ogółu. Nieograniczony i tak samo nienasycony jak potrzeby ludzkości.” „Nie możemy się oprzeć jego zachęcającym wystawom, nie możemy tam nie wejść i nie obejrzeć jego dekoracji, wnętrz i to- warów pięknie rozłożonych w gablotach i na stołach. W domu towarowym zawsze jesteśmy witani z sympatią, niezależnie od tego, czy coś kupimy, czy nie. "Wchodząc do środka, mamy pewność, że znajdziemy wszystko, co jest nam potrzebne, i to w najlepszej cenie i w najlepszym gatunku. Żadne inne przedsiębiorstwo nie równa się z domem towarowym pod względem jego życiowego znaczenia. Oto czym jest dom towarowy. Tego wszystkiego trzeba się nauczyć. Młodsze ekspedientki będą musiały uzupełniać swoją wiedzę na kursach handlowych, szlifując jednocześnie języki podczas organizowanych przez firmę konwersacji. To nie wszystko. Każdy ma dokładnie znać sprzedawany przez siebie towar.” „Dla podkreślenia wielkości sklepu właściciele podają jego powierzchnię w hektarach – 3⁄4 ha. Dom Towarowy jest niezwykle nowoczesny i urządzony według najnowszych zagranicznych standardów. Przy wejściu stoi umundurowany portier. Niektórzy myślą, że to zwykły odźwierny, ale taki człowiek nie jest tu potrzebny, bo drzwi, choć trudno w to uwierzyć, otwierają się same, czyli automatycznie. Portier ma witać klientów, zdjęciem czapki i głębokim ukłonem. Chodzi o to, by klienci od pierwszej chwili poczuli się swojsko i przyjaźnie w tym wielkim sklepie.” „Ponad 600 pracowników, którzy muszą codziennie zgodnie współpracować ze sobą i z Państwem. Pojawiają się trudne charaktery, nawyki, wyniesione z domu przyzwyczajenia. Na przykład, ważny problem: kto komu powinien się pierwszy ukłonić? To zagadnienie roztrząsa Tadeusz Urbański w jednym z biuletynów dla pracowników: „Kobieta pracująca w zawodach, w których, jako równorzędna, styka się z mężczyznami, winna właściwie stać na platformie równo- uprawnienia. Na terenie pracy jest kolegą i o jakichkolwiek przywilejach winna zapomnieć”. By unikano niezręczności, biuletyn przypomina kilka podstawowych zasad: – wchodzący do pokoju lub magazynu bez różnicy wieku i płci obowiązany jest pierwszy wypowiedzieć powitanie; – kobieta powinna pierwsza wyciągnąć rękę na powitanie wtedy, gdy spotyka mężczyznę i chce być przez niego powitaną”. Większość tekstu poświęcona jest jednak technikom sprzedaży. Pracownicy DTBJ są informowani o tym, że sprzedawanie to filozofia, nauka ścisła i pasja, a nie tylko podawanie to- warów klientom.” „Nowoczesna sztuka sprzedawania – czytamy w biuletynie – wymaga od sprzedawcy, oprócz znajomości towaru, umiłowania swojego zawodu. Taki sprzedawca potrafi oddziałać na klienta skuteczniej, subtelniej i więcej przekonywająco niż wszelkiego rodzaju informacje”. „Najważniejszym celem sprzedawcy musi być zadowolenie klienta. Dlatego dobry sprzedawca powinien mieć szereg zalet duchowych i towarzyskich, by pomóc klientowi w wyborze towaru, nauczyć go cenić towar oraz wzbudzić zadowolenie.” „Jesteś aktorem na arenie mającej dokonać się transakcji. Musisz więc wniknąć w psychologię przyjętej na siebie roli. Sztuka sprzedawania to znajomość natury ludzkiej i umiejętność obchodzenia się z ludźmi. Patrz oczami klienta, słuchaj uszami klienta, pamiętając jednak, że wrażliwość nerwu wzroku jest dwadzieścia razy większa niż nerwu słuchu (dobra prezentacja znaczy dwadzieścia razy więcej, niż możesz powiedzieć)” „Pozwól mu mówić, trzymając w cuglach swój własny język. Umysł klienta przypomina wagę na szalach, na której z jednej strony ułożona jest cena, z drugiej korzyści, które od- niesie, kupując towar. Zadaniem sprzedawcy jest przechylenie szali na jedną stronę, ponieważ mało klientów jest świadomych” Rozdział 4: Witamy „Dom, proszę Państwa, jest tak zaprojektowany, by zapewnić największą wygodę kupującym, a właścicielom możliwość nieskrępowanej modyfikacji wnętrz. Trzeba pamiętać, że Franciszek Lilpop i Karol Jankowski, warszawscy architekci, nie stanęli przed łatwym zadaniem, bo działka, na której projektowali budynek, miała fatalny układ trójkąta o wydłużonych bokach, przylegającego na dodatek do innych budynków. Wyzwaniem było takie zaprojektowanie budynku, by wpuścić do wnętrza światło dzienne. Konieczne stało się zamontowanie świetlików w dachu. Ale największym sukcesem było takie zaprojektowanie ściany frontowej od Brackiej, by stała się jednocześnie największą w Warszawie wystawą sklepową. To ona, a w zasadzie kolorowy witraż wykonany przez Edmunda Bartłomiejczyka, znanego warszawskiego gra ka, robi najmocniejsze wrażenie po wejściu do budynku.” „Wszystko jest wyłożone na stołach, a nie jak gdzie indziej na półkach, których strzeże subiekt. Tutaj każdej rzeczy można dotknąć, powąchać, a nawet przymierzyć. Nie trzeba nikogo o nic prosić, co jak wiadomo, peszy klienta. Ważnym elementem jest muzyka. W podręcznikach do marketingu piszą, że skłania ona do kupowania. Jeśli gra wolno i monotonnie, to wydłuża czas pobytu klienta w sklepie, co automatycznie sprawi, że kupi więcej. W naszym magazynie muzyka rozbrzmiewała przez cały dzień z fortepianu, który stoi na trzecim piętrze. Czasem zamiast fortepianu jest cała orkiestra, śpiewają soliści i robi się taki tłum, że ekspedientki nie mogą się przecisnąć do swoich stoisk.” „Największym atutem sklepu jest to, że wszystko (z wyjątkiem żywności) można kupić w jednym miejscu. Nie trzeba już kluczyć po Brackiej, Marszałkowskiej czy Chmielnej w poszukiwaniu abażuru (u Jabłkowskich IV piętro), futra (II piętro), aparatu fotograficznego (I piętro), munduru wojskowego (III piętro) czy bluzki (II piętro). Wszystko, co się kupi, pracownicy w piwnicy zapakują w paczki i w ciągu kilku godzin odwiozą do domu pod wskazany adres. Bez dopłaty. Z obserwacji dyrekcji wynika, że klientami sklepu są osoby o średnich zarobkach, tacy jak urzędnicy na niezbyt wysokich stanowiskach, posiadacze mniejszych majątków, podmiejscy hodowcy warzyw, owoców. (Bogacze chodzą na Marszałkowską do sklepów z wyszukanym, importowanym towarem).” „Zwiedzanie sklepu zacznijmy od piwnicy. Dopiero w latach trzydziestych XX wieku wpuszczono tu klientów. Wcześniej były tam tylko szatnie i magazyny, gdzie trzymano porcelanę i fajans, pakowane w siano i wióry. Z czasem, wzorem amerykańskiego Woolwortha, powstał tu dział cen jednolitych. „Tysiące artykułów codziennej potrzeby po niespotykanych cenach” – mówi reklama. Towary są pogrupowane według klucza – wszystko za... 25 groszy (np. bijka do piany, kubek fajansowy, puszka do pudru) 75 groszy (np. grzebień elegancki, maszynka do golenia, broszka) 1 złoty (np. czajnik, portfel, patelnia stalowa)” „Na wprost od wejścia – perfumy, po prawej bielizna, na lewo paczkarnia, gdzie można odebrać wszystkie za- kupione towary. A jeśli komuś nie chce się dźwigać, może po- prosić o odesłanie ich do domu. Do schodów – na prawo. Zwracają na nie uwagę dzieci z wiejskich szkół, które przyjeżdżają zwiedzać stolicę. Sklep, obok Łazienek, Zamku Królewskiego i Krakowskiego Przedmieścia, jest miejscem obowiązkowych odwiedzin. Schody robią na dzieciach większe wrażenie niż kolumna Zygmunta; wciąż powtarzają, że pierwszy raz widzą coś tak wielkiego. „Na wprost wejścia jest winda. Wciąż robi duże wrażenie na gościach. Kiedyś jechał nią dziennikarz „Gazety Handlowej” i opisał tę ekscytującą podróż, jakby co najmniej leciał samolotem: „Tłusty trzask dobrze naoliwionych bloków i sprężyn, cichy szelest szybko mknącej po stalowych szybach windy i oto znajduję się na czwartym piętrze wielkiego jak na stosunki warszawskie gmachu. Rozbity na tysiąc dźwięków gwar życia milknie nagle i opada jak taśma przecięta nożycami…” „Pierwsze piętro jest najważniejsze dla mężczyzn, bo ma dział sportowy i radiowy. Kołder ani dywanów, ani ran, jedwabi, włóczek, zabawek i damskiej bielizny mężczyźni w ogóle nie zauważają. Raz w roku całe piętro zamienia się w kwitnący ogród. Dzieje się tak w lutym, gdy ogłaszany jest „Biały tydzień”, czyli wielka wyprzedaż. Cały personel robi wtedy sztuczne kwiaty, mocując je na przywożonych gałęziach. Łudząco przypominają prawdziwe drzewa.” „Najważniejsze jest drugie piętro. To nie tylko wielki salon kobiecych strojów: z futrami, sukienkami, kostiumami i kapeluszami, ale też miejsce ważnych dla warszawianek pokazów mody. Dwa razy do roku, wiosną i jesienią, piętro jest zamykane, meble przestawiane i do całego sklepu ściągane są setki krzeseł, by pomieścić zaproszonych gości i prasę. Wstęp tylko na imienne zaproszenia, które są szczegółowo sprawdzane na schodach. A i tak niektóre panie próbują wślizgnąć się na bezczelnego. To nie tylko zwyczajna rewia, ale też śmiertelny pojedynek między warszawskimi domami mody.” „Albo w „Kurierze Polskim”: „Firma, uwzględniając wszelkie stopnie zamożności, pokazuje nasze i takie modele, które taniością swą dostępne są dla zwykłych śmiertelniczek. Przyczynia się do tego fakt, że wykonywane są one z materiałów krajowych, niczym jednak nie ustępujących zagranicznym” „Piętro trzecie. Stoiska dla mężczyzn. Garnitury, płaszcze, kapelusze. Buty męskie i dziecięce, a także platery, porcelana i szkło. Z działu szkła przechodzi się wprost do kawiarni, gdzie przez cały rok odbywają się koncerty i spotkania. Druga kawiarnia, „Bar pod Słońcem”, mieści się na dachu budynku, ale czynna jest tylko latem. Goście siedzą w głębokich wiklinowych fotelach, czytają gazety albo patrzą przed siebie na panoramę starej Warszawy. (To widać na zdjęciach z lat trzydziestych). Inna atrakcja znajduje się w sali obok tarasu – dziecięcy teatrzyk kukiełkowy na 300 miejsc. Przed świętami przedstawienia odbywają się dwa razy dziennie, a i tak nie ma gdzie wcisnąć palca.” „Naprzeciwko warsztatu stał wielki zegar. Obok siedział portier przy małym stoliczku. Przez małe okienko w ścianie odbierał od pracowników karty kontrolne. Do tego okienka, które przypomina kasę kinową, rano i wieczorem ustawia się kolejka. Portier wsuwa kartę każdego pracownika w otwór w szufladzie zegara, naciska drugą ręką dźwignię i odbija na karcie dzień, godzinę i minutę. I tak sześćset razy rano i sześć- set razy wieczorem. Za minutę spóźnienia piętnaście groszy kary, za nieodbicie karty – pięćdziesiąt. Modro co rano po- dawał mu kartę numer 113 punktualnie, kary nigdy nie musiał płacić.”
Minimalistyczne wnętrza nie są już modne. Teraz stawiamy na bogaty styl marokański!
Styl marokański to połączenie bogatej ornamentyki, soczystych kolorów i rzemiosła artystycznego. Wnętrza mają odzwierciedlać tamtejszą architekturą, która charakteryzuje się głównie płaskorzeźbami, zainspirowanymi organicznymi formami natury. Wnętrza inspirowane arabskimi targami Wnętrza w dużej mierze czerpią inspiracje z tzw. souków. Są to arabskie targi, na których znajdziemy dosłownie wszystko. Miejsce to charakteryzuje się tym, że mocno oddziałuje na wszystkie nasze zmysły. Piękne zapachy przypraw, do tego nieograniczony wybór tkanin miękkich, zdobionych, błyszczących i kolorowych, a do tego ręcznie wykonane ozdoby i biżuteria z drewna. Na soukach odczuwa się niepowtarzalny klimat, który w jakimś stopniu powinniśmy spróbować przenieść do naszego mieszkania. Oczywiście musimy zachować umiar. Styl marokański w idealny sposób zachowuje harmonię. Z jednej strony skupia się na ciężkich wzorach, mocnych kolorach i bogactwie, a z drugiej na formach ażurowych. Dzięki temu możemy dowolnie kreować własne wnętrza, w zależności od tego, z którą z tych stron wolimy pójść. Przepych ujawnia się tu nie tylko w kolorystyce i mnogości zdobień, ale również w jakości dobieranych materiałów. Warto więc pomyśleć o wykończeniu wnętrz tkaninami wysokiej jakości. Miękkie atłasy, aksamity i jedwabie idealnie wpiszą się w stylistykę. Wybierz kolorowe poduszki, dywany, zasłony i obrusy wykonany z tych materiałów, a wnętrze od razu wyda się bogatsze. Kolory Maroko Nie bójmy się kolorów. Marokańskie targi to połączenie wszystkich barw - od tych ciepłych, przez niebieskości, na srebrze i złocie skończywszy. Jeśli boisz się, że mieszkanie może wyglądać kiczowato, skup się na wprowadzenia ich poprzez dodatki. Maroko słynie również z materiałów naturalnych, jak drewno, ceramika czy marmur. Będą stanowić one świetną bazę pod to szaleństwo kolorystyczne. Na jakie meble postawić? Meble w typowym marokańskim mieszkaniu z reguły są drewniane, masywne i oczywiście bogato zdobione ornamentami czy kolorowymi mozaikami. Tutaj również możemy poszaleć. Warto postawić na charakterystyczne meble, jak turkusowa kanapa. Wnętrze świetnie dopełnią drewniane stoliki i taborety. Co z dodatkami? Wnętrza marokańskie kojarzą się również z ciężkimi, mosiężnymi dodatkami. Mosiężna lampa z kolorową mozaiką będzie strzałem w dziesiątkę! Jeśli jednak szukasz czegoś odrobinę spokojniejszego, warto postawić na mosiężne wazony czy świeczniki. To, co również możemy przenieść z tradycyjnych arabskich souków do naszego mieszkania, to drewniane i ceramiczne pojemniki, skrzynie i szkatułki. Wiklinowe kosze czy ceramiczne naczynia uspokoją nieco wnętrze. Pamiętaj koniecznie o wzorzystych i kolorowych dywanach! To podstawa każdego marokańskiego domu.
Koło Central Parku stanie najwyższy mieszkalny budynek na świecie!
Przy ulicy 225 West 57th Street, tuż koło Central Parku, ma stanąć najwyższy budynek mieszkalny na świecie! Jego otwarcie zaplanowane jest na przyszły rok. Konstrukcja zaprojektowana została przez architekta Adriana Smith i Gordona GIlla. Co ciekawe, należą oni do firmy, która odpowiedzialna jest za budowę budynku w Arabii Saudyjskiej, który ma prześcignąć Burj Khalifę, pod względem wysokości i tym samym stać się najwyższym budynkiem na świecie! Jak widać jeden rekord Guinessa firmie nie wystarczy. Najwyższy budynek mieszkalny na świecie Central Park Tower ma stanąć tuż przy nowojorskim parku. Ma posiadać 131 pięter, a jego wysokość łącznie z iglicą wynosić będzie 472 metry. Jak na razie tytuł najwyższego budynku na świecie ma Princess Tower w Dubaju. Posiada on 107 pięter i mierzy 414 metrów wysokości. Nowojorski wieżowiec prześcignie go o prawie 60 metrów, odbierając mu tym samym tytuł. Manhattan przepełniony jest wieżowcami, więc architekci tak zaprojektowali Central Park Tower, aby mimo swojej wysokości nie wyróżniał się zbyt mocno na tle sąsiadujących budynków. Udało im się to dzięki formie wieżowca, która mimo jego wysokości, sprawia, że całość wygląda bardzo lekko i nowocześnie. Jak będzie wyglądać? Wizualizacje pokazują, że wieża ma być smukła i wykonana ze stali oraz szkła. Składać się będzie z trzech części - głównego, najwyższego trzonu i dwóch krótszych, które przylegać będą do niego po bokach. Na pierwszych siedmiu piętrach znajdować się będzie sklep firmy Nordstorm. Od 32. piętra w górę umieszczonych zostanie 179 apartamentów. Mieszkania będą posiadać od 2 do 8 sypialni. W budynku znajdzie się również luksusowy klub. Na 14. piętrze projektanci przewidzieli odkryty basen z barem, usługami gastronomicznymi i placem zabaw dla dzieci na świeżym powietrzu. Co jeszcze będzie mieścić się w wieżowcu? Klub fitness, boisko do koszykówki, kort do squasha, saunę, łaźnię parową… kto by nie chciał zamieszkać w takim miejscu! Prace nad wieżowcem Central Park Tower trwały ponad dekadę! Projektanci postawili sobie za cel stworzenie budynku, który stanie się ikoną Manhattanu. Czy tak będzie? Przekonamy się już niedlugo!
Widzieliście projekt nowej galerii sztuki XX wieku w Berlinie?
Szwajcarskie studio architektoniczne, Herzog&de Meuron zaprezentowało projekty galerii sztuki XX wieku, które w przeciągu kilku najbliższych lat powstanie w Berlinie. Projekt zakłada zwiększenie przestrzeni istniejącej już galerii sztuki, Neue Nationalgalerie, zaprojektowanej przez Miesa van der Rohe. Projekt czteropiętrowego budynku powstał we współpracy z Neue Nationalgalerie, berlińskimi muzeami państwowymi i Pruską Fundacją Dziedzictwa Kulturowego. Galeria zostanie połączona z inną galerią Studio Herzog&de Mauron pod koniec 2016 roku wygrało konkurs na zaprojektowanie galerii sztuki. Otrzymało również 200 mln euro dofinansowania na zrealizowanie projektu. Konstrukcja zajmie niezagospodarowane tereny w berlińskim Kulturforum - dzielnicy kulturalnej, położonej w pobliżu Potsdamer Platz. Zostanie połączona podziemnym tunelem z Neue Nationalgalerie. Dlaczego? Oba budynki wspólnie oferują kompleksowy przegląd sztuki XX wieku. Jak będzie wyglądać? Wizualizacje pokazują wstępny projekt muzeum. Swoją formą przypomina konstrukcję stodoły, przestronnego magazynu lub stację kolejową. Projektanci mówią, że chcieli stworzyć miejsce, w którym będą mogły krzyżować się różne mentalności i kultury. Z każdej strony umieścili wejście do wnętrza budynku, aby otworzyć się w ten sposób na wszystkie kierunki świata. Budynek został tak zaprojektowany, aby idealnie wpisywał się w otaczającą infrastrukturę. Projektanci chcieli stworzyć swego rodzaju grę, interakcję między budynkami. Na pierwszy rzut oka widać silne relacje między muzeum, a sąsiadującym kościołem Matthew. Muzeum nawiązuje do świątyni nie tylko poprzez swoją formę, ale również materiał budowlany. Jak będzie wyglądać w środku? Plan pięter jest jeszcze ustalany. Wiemy, że w środku galerii znajdą się sale wystawowe, magazyny, biura i sale wykładowe, a także sala multimedialna i kawiarnia. Całe wnętrze ma być podzielone na cztery części, z której każda będzie inna, pod kątem tematycznym. Przez przestronny sufit budynku będzie wpadać do niego rozproszone światło słoneczne, którego natężenie będzie można kontrolować w wybranych lokalizacjach, w celu uzyskania optymalnych warunków do oglądania sztuki. Właściciele firmy przyznają, że reakcje ekspertów i opinia publiczna na ich projekt, udowadnia, że jest to niesamowicie ważne dla wszystkich przedsięwzięcie. Ceremonię otwarcia zaplanowano na koniec 2019 roku.
Chcesz mieszkać jak gwiazda Hollywood? Kup dom od... Leonardo DiCaprio!
Chcielibyście mieszkać jak gwiazdy Hollywood? Teraz macie taką szansę! Leonardo DiCaprio wystawił swój dom na sprzedaż! Jaka jest jego cena? Aktor kupił posiadłość Silver Lake Reservoir w Los Angeles już 20 lat temu za pieniądze, które otrzymał za film „Titanic”. Za apartament zapłacił 769,500 dolarów, a teraz nieruchomość w stylu hiszpańskim trafiła na rynek za 1,7 miliona dolarów! Dom o powierzchni 3,560 m2 posiada cztery sypialnie, cztery łazienki, jadalnię, ogromną kuchnię i bibliotekę. Ma nawet windę, którą dojedziemy na wszystkie trzy poziomy, w tym jeden podziemny, gdzie znajduje się garaż i pomieszczenia techniczne. Jak wygląda w środku? Posiadłość, mimo że została wybudowana w 1931 roku, to wydaje się być w doskonałej formie. Do tej pory zachowano w niej część oryginalnych mebli i detali! Drewniane podłogi, dachówki, belki stropowe i łukowate przejścia są elementami apartamentu od samego początku. Patrząc na zdjęcia, aż ciężko uwierzyć, że mają one już prawie 90 lat! Rzeźbione detale pięknie dopełniają klasyczne i dosyć nowoczesne wnętrza, nadając całości stylu retro. Do środka wchodzi się przez stare drewniane rzeźbione drzwi. Od razu trafia się do dużego salonu z pięknymi kominkiem, wyłożonym kafelkami. Przestronne wnętrza utrzymane są w klasycznym stylu, a białe ściany pięknie kontrastują z karmelowym drewnem. Warto zwrócić również uwagę na ozdobne kafelki, które dekorują nie tylko kominek. Okalają one także drzwi wejściowe i listwy wewnątrz, co dodaje smaczku surowemu wnętrzu. Wychodząc za dom, trafiamy na dziedziniec z basenem i… projektorem filmowym! Plac otoczony jest rzeźbionymi kolumnami i niską ścianką w kolorze intensywnego turkusu. Posiadłość robi ogromne wrażenie. Stojąc na zewnątrz i oglądając budynek w hiszpańskim stylu, ciężko domyślić się co kryje jego wnętrze. A kryje wiele skarbów i niespodzianek.
Na Tajwanie właśnie otwarto największe na świecie centrum sztuki widowiskowej! Jak wygląda?
Jego forma nawiązuje do pewnego drzewa...
Największe Narodowe Centrum Sztuki świata jest już otwarte! Zaprojektowane zostało przez firmę Mecanoo i znajduje się na byłym terenie wojskowym na Taiwanie, w miejscowości Kaouhsiung. Stanowi integralną część nowo utworzonego 47-hektarowego parku, z którym sąsiaduje. Oprócz tego, że jest największym na świecie miejscem związanym ze sztuką estradową, to sama forma budynku jest zaskakująca! Wiemy czym inspirowali się projektanci! Skąd pomysł na formę budynku? „Przestrzeń pokryta jest dachem, tworzą miejską pustkę, przestrzeń przypominającą jaskinię. Służy jako schronienie przed miejskim środowiskiem, w takim sam sposób, w jaki ludzie spotykają się w cieniu drzew banyan”, mówi Francise Houben, dyrektor kreatywny w Mecanoo. Projektanci przyznają, że to właśnie wspomniane drzewa banyan były inspiracją do stworzenia formy budynku. Ich charakterystyczne, rozległe i faliste korony zostały w pewien sposób odwzorowane z kształcie dachu. Zakrzywiona konstrukcja powstała we współpracy z lokalnymi i holenderskimi konstruktorami statków! Co znajduje się w środku? „Typologia budynku jest hybrydą pomiędzy pojedynczym blokiem, a kompleksem kilku indywidualnych miejsc”, mówi Nuno Gonçalves Fontarra, współpracownik w firmie Mecanoo. W pięciu rdzeniach budynku, czyli miejscach, gdzie konstrukcja styka się z ziemią, znajdują się sale widowiskowe. Znajdziemy w nich 2236-osobowa sala operowa, dwie sale koncertowe na 1981 i 1210 osób, a także salę recitalową z 434 miejscami. Według Mecanoo każda z czterech głównych audytoriów ma własną tożsamość, akustykę i atmosferę. Sala recitalowa jest dosyć kameralna, operowa, w przeciwieństwie do poprzedniej, bardzo okazała, a sale koncertowe przypominają trochę winnice. Każda z nich ma inne funkcje, stąd wynikają różnice chociażby w użytych materiałach do wykończenia wnętrz czy układzie i kolorach siedzeń - w operowej fotele są czerwone, w recitalowej szampańskie, a w koncertowych niebieskie. Widać, że projektanci zadbali o każdy szczegół. Jest także piąta scena. Mieści się na świeżym powietrzu i utworzona została ze zjawiskowo spływającego dachu na ziemię. Nad zadaszonym placem znajdują się również inne pomieszczenia, m.in. sale prób, restauracje i galeria sztuki. Dokładnie tydzień temu odbyła się tam oficjalna ceremonia otwarcia, na którą przybyło aż 50 000 widzów! Widać, że zainteresowanie budynkiem jest ogromne. I wcale nas to nie dziwi.
Bruce Willis sprzedał swoją posiadłość za... trzy razy niższą cenę od pierwotnej!
Podobno to przez nie najlepszą lokalizację...
Bruce Willis sprzedał swoją 20-hektarową posiadłość na ranczu nad jeziorem w stanie Idaho. The Wall Street Journal poinformował, że aktor kupił ją w 2003 roku i próbował ją sprzedaż od 2011 roku. Pierwotna cena, za którą wystawił dom na sprzedaż, wynosiła 15 milionów dolarów! W 2016 roku obniżył cenę o połowę, a dwa lata później ostatecznie sprzedano ją za… 5,895 milionów dolarów. Jak wygląda posiadłość? Aktor przeprowadził tam jakiś czas temu gruntowny remont. Obecnie willa posiada sześć sypialni, osobny dom dla gości, siłownię, przepiękny ogród i basen ze zjeżdżalniami i wodospadem! Jej wnętrze urządzone jest w klasycznym stylu. Pomieszczenia, dzięki wysokiemu sufitowi i dużej ilości okien, są bardzo przestronne i jasne. Wszędzie materiałem wykończeniowym jest drewno w ciepłym odcieniu, co dodaje przytulności. Największe wrażenie robi ogromna kuchnia, z wyspą na środku, i kamienny kominek w salonie. Jedna z osób z najbliższego otoczenia aktora przyznaje, że „Bruce był bardzo szczęśliwy sprzedając dom i po bardzo uczciwej cenie, biorąc pod uwagę obecną sytuację na rynku”. Dodaje, że dom Willisa prawdopodobnie sprzedałby się za podwójną cenę, gdyby znajdował się w Sun Valley. Dlaczego aktor sprzedał swój dom? Jak podaje Travis Jones, doradca ds. Nieruchomości w Engel & Völkers, Willis postanowił sprzedać dom, ponieważ jest posiadaczem jeszcze kilku innych posiadłości, m.in. na Manhattanie, rezydencję w Bedford w Nowym Jorku i dom w Los Angeles, więc w tej praktycznie w ogóle nie bywał. To nie pierwszy raz jak gwiazda „Szklanej pułapki” miała problemy ze znalezieniem nabywcy na swoją posiadłość. W 2014 roku sprzedał swój dom w Beverly Hills za 16,5 miliona dolarów, czyli o 5,5 miliona dolarów mniej, niż pierwotna cena wywoławcza. Mimo to, w tej sytuacji wyszedł na plus. W jaki sposób? Kilka lat później odkupił ponownie swój dom już tylko za… 9 milionów dolarów.
Święta coraz bliżej, więc koniecznie zaopatrz się w kalendarz adwentowy... w nietypowej odsłonie!
Każdy w dzieciństwie uwielbiał rozpakowywać kalendarze adwentowe z czekoladkami. Jeśli tęsknisz za tą ekscytacją, odczuwaną podczas otwierania kolejnych okienek, mamy dla Ciebie coś idealnego. W tym roku postaw na kalendarz w wyjątkowym wydaniu! Specjalnie dla Ciebie zebraliśmy najciekawsze kalendarze adwentowe, w których znajdziesz zarówno słodycze, jak i alkohol czy akcesoria do domu! Sprawdź, gdzie je kupić!
Są ekskluzywne, z diamentami i przeznaczone dla... dzieci! Oto najdroższe dziecięce akcesoria
Niektóre kosztują ponad 10 tysięcy złotych!
Denerwuje was, gdy wasze dziecko czy młodsze rodzeństwo niszczy każdy przedmiot, który weźmie do ręki? To pomyślcie, co byście poczuli, gdyby tym przedmiotem był smoczek… z diamentami! Rodzice są świadomi, że zabawki ich pociech mają z reguły krótkie życie, dlatego kupując je, wybierają te z niższej półki cenowej. Ale nie zawsze. Jest też grupa rodziców, która dla swoich dzieci wyda każde pieniądze. I właśnie dla nich niektóre firmy i znane domy mody tworzą wyjątkowe dziecięce akcesoria, warte czasem nawet kilka tysięcy dolarów! Jeśli jesteście ciekawi ile kosztuje dziecięcy kocyk Gucci lub gdzie kupić pluszaka z sierści prawdziwej alpaki, koniecznie zajrzyjcie do naszej galerii. Oto najdroższe akcesoria i zabawki dla dzieci!
LEGO stworzyło pierwszy ekologiczny zestaw klocków z… trzciny cukrowej!
Chyba każdy z nas budował w dzieciństwie kolorowe zamki z klocków LEGO. Dla większości są one symbolem dzieciństwa. Dlatego pewnie wszystkich zainteresuje to, że firma zapowiedziała ogromne zmiany. Klocki z trzciny cukrowej? LEGO w najbliższym czasie stopniowo będzie zmieniać surowiec, z którego produkowane są klocki, na bardziej ekologiczny. Na razie produkowane z niego będą jedynie elementy roślinne. Firma natomiast ogłosiła, że do 2030 roku planuje całkowicie zrezygnować z plastiku. Pod koniec listopada w sprzedaży pojawi się wyjątkowy zestaw. Z klocków LEGO Creator Expert zbudować będzie można turbinę wiatrową - tak w nawiązaniu do bardziej ekologicznego tworzywa. Ma ona aż metr wysokości i składa się z ponad 800 klocków. Konstrukcję turbiny otaczają „rośliny z roślin”. Liście, krzewy i drzewa w zestawie są wytworzone z plastiku pochodzenia roślinnego, pozyskiwanego z trzciny cukrowej. LEGO zapowiada więcej zmian Jest to pierwszy krok LEGO w kierunku ekologii. Ambicje firmy sięgają dużo dalej. Planowana jest całkowita rezygnacja z plastiku w opakowaniach do 2025 roku, a w produktach do 2030. Planem firmy na przyszłość jest skupienie się na materiałach pochodzących z recyklingu lub pozyskiwanych w sposób ekologiczny. Tim Brooks, wiceprezes ds. ochrony środowiska w LEGO, skomentował: Dążymy do wywarcia pozytywnego wpływu na środowisko i zaangażowania się w działania na rzecz klimatu. Ta turbina wiatrowa ma być początkiem, celebracją naszych pierwszych kroków w kierunku tych ambicji. Wszystkich powinna ucieszyć ta informacja. Nie jest tajemnicą, że tak ogromna firma, produkująca plastikowe klocki znane na całym świecie, mocno przyczynia się do zanieczyszczania Ziemi. Zmiana w filozofii marki będzie miała ogromny wpływ na środowisko i świadomość konsumentów.
Grecka willa w sercu francuskiego Lazurowego Wybrzeża? Poznaj Villę Kerylos!
Jest kopią innej greckiej posiadłości...
Jeśli uwielbiacie francuski krajobraz i grecką architekturę, będziecie zachwyceni tym miejscym! Villa Kerylos łączy w sobie obie te rzeczy. Powstała na początku XX wieku willa, zachowana jest w estetyce greckiej, mimo że znajduje się w okolicach Nicei. Pierwszym właścicielem był francuski archeolog Theodor Reinach. Jego żona, Fanny, była siostrzenicą Maurice`a Ephrussi, męża Beatrice de Rothschild, których równie piękna posiadłość znajduje się niedaleko. Jak wygląda w środku? Co ciekawe, budynek jest kopią prawdziwej greckiej posiadłości sprzed 2 tysięcy lat, znajdującej się na wyspie Cyklady. Mieszkali w niej greccy arystokraci w II w. p.n.e. Villa Kerylos jest naprawdę dopracowana w każdym szczególe. Dom wypełniony jest pięknymi rzeźbami i malowidłami naściennymi, które nawiązują do tych, z greckiej willi. Malowidła zostały wykonane przez m.in. francuskiego malarza i architekta, Adriena Karbowsky`ego. W willi oprócz biblioteki, kilku sypialni i osobnych łazienek dla pani i pana domu, znajdziemy również łaźnię grecką i perystyl - dziedziniec z kolumnami. Z okien podziwiać można piękny widok na morze i wysokie zbocza górskie. Informacje praktyczne Villa Kerylos znajduje się przy Impasse Gustave Eiffel w Beaulieu-sur-Mer i można do niej dojechać bez problemu pociągiem z Nicei. Za wstęp trzeba zapłacić 11,5 euro za bilet normalny i 9 euro za ulgowy. Jeśli natomiast jesteście zainteresowani również zobaczenie posiadłości Ephrussi de Rothschild, możecie kupić bilet obejmujący zwiedzanie obu domów - kosztuje 20 euro. Obecnie posiadłością zarządza paryska Akademia Sztuk Pięknych. Zobaczcie jej przepiękne wnętrza!
Tak ludzie będą mieszkać na Marsie! MARSHA to naprawdę innowacyjny projekt!
Architektura na Ziemi odgrywa kluczową rolę w sposobie naszego życia. Na Marsie rola ta jest nawet ważniejsza. Architektura tam staje się maszyną, utrzymującą nas przy życiu. Każda decyzja projektowa ma swoją przyczynę i wpływa na powodzenie misji. Konstrukcje muszą być nie tylko odporne, ale również funkcjonalne.. Nowojorska firma, zajmująca się architekturą i technologią, przedstawia projekt MARSHA (MARS HAbitat). Czym jest MARSHA? MARSHA, to wizjonerskie, dosyć wysokie budynki, które w przyszłości będą miały pełnić funkcję zabudowy na Marsie. Jest to wyjątkowe przedsięwzięcie z dwóch przyczyn. Po pierwsze, domki zostały wydrukowane na drukarce 3D! A po drugie, zainicjowanie go, oznacza radykalne odejście od poprzednich systemów siedliskowych na Marsie, zakładających wybudowanie tam nisko położonych kopuł, pełniących funkcje mieszkalne. MARSHA została zaprojektowana tak, by chroniła ludzi przed surowym marsjańskim klimatem, w tym niskimi temperaturami, burzami pyłowymi i promieniowaniem. Materiał budulcowy opiera się na surowcach zebranych na powierzchni Marsa. Zespół stworzył innowacyjną mieszaninę błonnika bazaltowego ze skały marsjańskiej i odnawialnego plastiku, pochodzącego z roślin uprawianych na Marsie. Z racji tego, że budowle mają powstać w obcym środowisku, konstrukcja oraz materiał budulcowy musiały zostać bardzo dokładnie przemyślane. Zespół projektantów stworzył specjalny materiał, który nada się do druku 3D: kwas polimlekowy wzmocniony włóknem bazaltowym. Dwupowłokowa struktura budynku, tworzy hybrydowe przestrzenie, które zapewniają różne warunki oświetleniowe, zróżnicowany poziom hałasu, prywatności i zastosowania. Zainstalowany został również system, który automatycznie dostosowuje oświetlenie do pory dnia oraz koloru i intensywności światła. Co znajdziemy w jej wnętrzu? Obszary funkcjonalne MARSHA rozłożone zostały na czterech poziomach. Na najniższym poziomie umieszczone jest laboratorium, gdzie znajduje się cały sprzęt mechaniczny, elektryczny i hydrauliczny. Tuż nad nim znajduje się laboratorium i kuchnia, będąca „sercem MARSHY”. Na trzecim poziomie umieszczone są pojedyncze kabiny, łazienka, kapsuła sanitarna i ogród hydroponiczny. Na samej górze znajdziemy tzw. skyroom, czyli pomieszczenie rozrywek z oszklonym sufitem. Co wyróżnia projekt? Przede wszystkim, wykorzystane do budowy materiały sprawiają, że budynki będą bardzo trwałe. Połączenie polilaktydu (PLA), który jest w pełni biodegradowalny z bazaltem, tworzy materiał idealnie chroniący przed ekstremalnymi warunkami zewnętrznymi na Marsie. Ich kształt też jest inny, od wcześniejszych propozycji. Jajowata forma ma przede wszystkim zminimalizować potrzebę na poruszanie się robotów budowlanych po nieznanym terenie. Myślicie, że projekt przyjmie się i rzeczywiście tak będziemy mieszkać kiedyś na Marsie?
Kardashianki kupiły ogromną posiadłość! Nie uwierzycie, gdzie się znajduje!
Jedna z nich podobno bardzo nie chce się przeprowadzać
Siostry Kardashian bez wątpienia są najbardziej znanymi siostrami w show-biznesie. W mediach bez przerwy znajdujemy świeże nowinki na temat ich życia. Ostatnio zrobiło się szczególnie głośno, ponieważ rodzina... kupiła ogromną posiadłość w Kalifornii! Ile kosztowała posiadłość? Dom znajduje się w La Quinta Madion Club i kosztowała… 12 milionów dolarów! Ma powierzchnię ponad 1000 metrów kwadratowych, więc jest wystarczająco duża, aby pomieścić całą rodzinę. Posiada 7 sypialni i ogromny basen! Urządzona w typowo industrialnym, nowoczesnym stylu, wygląda…nieziemsko! Dom znajduje się w pobliżu miejsca odbywania się festiwalu muzycznego Coachella, na którym Kylie Jenner poznała swojego byłego chłopaka, Travisa Scotta. Kto jest przeciwny przeprowadzce? Nie wiadomo, kto z członków rodziny Kardashian, zaproponował zakup wspólnej posiadłości, chociaż źródła podają, że mogła być to Kris Jenner. Przedstawiciele Kim Kardashian i Kanye’go West’a zapewniają, że to nie oni stali za tym pomysłem. Kim podobno mocno przekonywała, że nie ma zamiaru przeprowadzać się do Chicago. Chociaż jej mąż całkiem niedawno zapewniał swoich fanów, że „wraca do swojego rodzinnego miasta i nigdy więcej nie wyjeżdża”. Jedna z bliskich osób Kim przyznała „Całe życie Kim jest w LA - jej rodzina, biuro, trener, styliści i pracownicy. Około 25 osób musiałoby się w nią przeprowadzić!”. Kim, która ma trójkę dzieci, mówi, że chciałaby wychowywać je blisko rodziny. Podobno „uwielbia swoje dzieci dorastające tak blisko kuzynów […] Nigdy nie mieszkała poza Los Angeles i denerwuje ją, kiedy Kanye mówi takie rzeczy publicznie, podczas gdy nawet nie rozmawiali jeszcze o przeprowadzce”. Koniecznie obejrzyjcie zdjęcia posiadłości!
Innowacyjny projekt IKEA: te autonomiczne samochody całkowicie odmienią naszą codzienność!
Teraz to sklep może przyjechać do Ciebie
SPACE10, będące laboratorium należącym do marki IKEA, stworzyło innowacyjny projekt „Spaces on Wheels”. Firma zaprojektowała siedem autonomicznych pojazdów! Projekt pokazuje, w jaki sposób autonomiczne pojazdy mogą wspierać nas podczas życia codziennego, przewożąc nas do miejsca docelowego, podczas gdy my np. przeprowadzamy spotkanie biznesowe lub pijemy kawę z przyjaciółmi. Jakie pojazdy obejmuje projekt? SPACE10 zaproponowało siedem koncepcji: 1. Biuro na kółkach W zatłoczonych miastach przeciętna osoba jadąca do pracy, spędza ok. 75 minut na samym dojeździe. Oznacza to, że przez ponad 32 lata, kierowca spędzi dwa lata w samochodzie. Biuro na kółkach pomoże ludziom odzyskać część utraconego czasu. 2. Kawiarnia na kółkach Badania pokazują, że jakość relacji międzyludzkich, wpływa bezpośrednio na ich zadowolenie z życia. Miejski tryb życia często sprawia, że ludzie mają ograniczony czas na kontakty towarzyskie. Kawiarnia na kółkach pozwoli nie tracić czasu na siedzenie w kawiarni. Teraz możemy spędzić miły poranek przy kawie ze znajomym, jadąc do pracy lub na spotkanie. 3. Opieka medyczna na kółkach Trudności w transporcie są jedną z głównych barier ograniczających dostęp do opieki zdrowotnej, zwłaszcza w społecznościach o niskich dochodach. Dzięki Opiece medycznej na kółkach, to lekarz przyjedzie do pacjenta. Nieważne gdzie i w jakim stanie się znajduje. 4. Farma na kółkach Problemy w dotarciu do sklepu lub na rynek, na którym sprzedawane są świeża żywność, potrafią być naprawdę ogromne, szczególnie w biedniejszych społecznościach. Dlatego Farma na kółkach dostarczy lokalne produkty ludziom, gdziekolwiek się znajdują. Jednocześnie umożliwi lokalnym rolnikom rozszerzenie działalności. 5. Pokój gier na kółkach Rzeczywistość rozszerzona ma zrewolucjonizować branżę gier. W pojeździe pasażer będzie miał możliwość wypróbować gry AR w trakcie jazdy! 6. Hotel na kółkach Obecnie osób podróżujących jest więcej, niż kiedykolwiek wcześniej. Podróże lotnicze zwiększają emisję dwutlenku węgla bardziej, niż jakakolwiek inna działalność. Hotel na kółkach to pojazd elektryczny, zawierający wszystkie zalety tradycyjnego pokoju hotelowego. Przenosi ludzi do ich miejsc docelowych, podczas gdy ci mogą sobie spokojnie spać. 7. Sklep na kółkach Mimo że, ludzie obecnie często robią zakupy przez internet, to są rzeczy, które lepiej kupić stacjonarnie. Sklep na kółkach znacznie ułatwi tę czynność. Przyjeżdża do klienta, gdziekolwiek się znajduje i dostarczy świeżej żywności. Jak zamówić taki pojazd? SPACE10 opracowało specjalną aplikację, która pozwala ludziom zamawiać samochody za pomocą ich iPhone`ów. Aplikacja pomoże również użytkownikom zapoznać się z najnowszymi badaniami i ciekawostkami. „IKEA jest firmą, która musi nieustannie poszukiwać nowych rozwiązań”, mówi kierownik ds. innowacji koncepcji w IKEA. „Nie mamy w planach produkowania samochodów, ale w przyszłości, gdy samochody nie będą już wymagały prowadzenia ich przez kierowców, ich wnętrza będą mogły rozwinąć się do tego stopnia, że samochody przestaną być samochodami. Staną się małymi przestrzeniami użytku codziennego.” Co nam dadzą samochody autonomiczne? Projektanci zapewniają, że autonomiczne pojazdy elektryczne zwiększą bezpieczeństwo na drogach oraz wygodę i wydajność podróżowania, a także zmniejszy zły wpływ na środowisko. Zapewne w niedalekiej przyszłości autonomiczne pojazdy będą często widoczne na miejskich ulicach. Nie tylko zmieniłoby to sposób, w jaki ludzie przemieszczają się, ale także na nowo zdefiniowałoby strukturę naszego życia codziennego.
Kupujesz polską ceramikę? Oto marki, w które warto zainwestować!
Wyroby ceramiczne i porcelanowe to coś, w co zdecydowanie warto inwestować. Dlaczego? Takie przedmioty z upływem czasu znacznie zyskują na wartości. Zamiast więc kupować tanią zastawę w popularnych sieciówkach, lepiej zdecydować się na unikatowe, designerskie przedmioty, które po pewnym czasie będą warte wiele więcej, niż w chwili zakupu. Najlepiej jednak zdecydować się na innowacyjne projekty młodych, polskich marek. Jakich?
Zapomnij o skandynawskich wnętrzach. Teraz urządzamy mieszkania w stylu... Japandi!
To idealne połączenie zimnej północy i orientalnego wschodu
Dekorowanie wnętrz w stylu skandynawskim jest już passé. W tym sezonie hitem jest styl japandi! Japandi to hybryda stylu skandynawskiego i kultury Japonii. Co łączy zimną północ i orientalny wschód? Minimalizm. To on jest fundamentem tego stylu. Nie jest to natomiast jego podstawowa forma, jaką znamy. Został wzbogacony o wyrafinowanie, orientalny wdzięk i liczne nawiązania do natury. Czym charakteryzuje się ten styl? Wnętrza w klimacie Japandi mają pewne elementy wspólne z tymi skandynawskimi. Tak jak one charakteryzują się prostotą i funkcjonalnością. Zainspirowane japońską filozofią minimalizmu, wyróżniają się czystością i ciepłem. Są też przytulniejsze, ze względu na podłogi pokryte wykładzinami i dużą ilość szlachetnego drewna (głównie na ścianach!). Pomieszczenia, zaprojektowane w tym stylu, są idealną oazą spokoju. Minimalistyczna baza, wzbogacona o bambusowe maty, wiklinowe klosze i gliniane dodatki, tworzą wyjątkowy klimat. Na jakie dodatki warto postawić? Meble są proste i niskie. Podstawowym materiałem jest wcześniej wspomniane drewno, z którego zrobione są ramy łóżek, stoły, ławy i ściany. Japandi uwielbia wszystko, co kojarzy się z przyrodą, dlatego mile widziane są również meble i dodatki z kamienia, gliny i lnu. To, co charakteryzuje świat natury, to brak symetrii i niedoskonałość formy. Jest to jedno z głównych założeń stylu, dlatego warto zaopatrzyć się w dodatki, które specjalnie zostały tak zaprojektowane, by były „niedoskonałe”. Nieregularna kamienna waza? Asymetryczna misa? Zdecydowanie tak! Uzupełnieniem wnętrz jest duża ilość roślin, gałęzi i skór. Świetnie wprowadzają do niego naturę. Za to metalowe wykończenie mebli dodają wnętrzu nowoczesnego smaku. Wszystko koniecznie zachowane w kolorach drewna, kamienia i drzew. Jak Wam się podoba ta nowa odsłona minimalistycznych wnętrz? My jesteśmy zachwyceni!
Znajdź swoją malarską podobiznę dzięki aplikacji Google Arts&Culture!
Funkcja Art Selfie dostępna jest wreszcie w Polsce
Aplikacja Google Arts&Culture pojawiło się w Polsce! O aplikacji mówi się już od kilku miesięcy. Jednak dopiero teraz doczekaliśmy się jej premiery w naszym kraju! To wirtualne muzeum, które można zwiedzać za pomocą telefonu. Aplikacja w swojej bazie posiada 1200 muzea i galerie z 70 krajów na całym świecie. Polskie instytuty również wspomogły aplikację, udostępniając ponad 11 tysięcy swoich zbiorów! Każde dzieło zdigitalizowano i wrzucono do aplikacji. Art Selfie, czyli nasze malarskie podobizny! Aplikacja rozszerzona jest o funkcję Art Selfie, która analizując nasze selfie, wyszukuje w zbiorach muzealnych podobnego portretu. Aplikacja początkowo pojawiła się w Stanach Zjednoczonych, gdzie od razu zdobyła rzesze fanów. Wszystkie media społecznościowe zostały zasypane screenami z aplikacji, przedstawiające selfie zestawione z dziełem malarskim. W Internecie znajdziemy nawet takie porównania z udziałem celebrytów! Google podaje, że od początku roku algorytm znalazł prawie 80 milionów dopasowań! Co oferuje nam aplikacja? Podane dopasowania często zależą od miny, którą zrobimy lub perspektywa zdjęcia. Nie zawsze uderzająco podobne, choć czasem wyniki szokują! Świetną opcją jest podawanie użytkownikowi nie jednego, a kilka malarskich podobizn z różnych obszarów sztuki. W bazie znajdziemy nie tylko dzieła malarskie (choć te są popularne aplikacji), ale także szkice czy prace akrylowe. Jesteście ciekawi, którą słynną postać na obrazie przypominacie?
Gwyneth Paltrow stworzyła pierwszą kolekcję mebli!
Marka wnętrzarska założona przez Gwyneth Paltrow w 2008 roku, Goop, miała w swojej ofercie jedynie dodatki do domu: wazony, kubki, sztućce. Do niedawna. Ostatnio na rynku pojawiła się pierwsza, zaprojektowana przez aktorkę, kolekcja… mebli! Paltrow, projektując ją wspólnie z marką CB2, chciała połączyć styl kalifornijski z klimatem pchlich targów. Jest dosyć oryginalnie, a jednocześnie elegancko i nowocześnie. W skład kolekcji wchodzi m.in. ulubiony mebel aktorki, czyli piękna różowa aksamitna sofa, drewniane stoliki o oryginalnej formie, a także nowoczesne krzesła i kanapy. Jeśli lubicie otaczać się unikatowymi meblami, postawcie na białą pufę, którą wyprodukowano jedynie w ilości 40 sztuk! „Naszym priorytetem było nadanie tej kolekcji funkcjonalności i elegancji. Pogodnie jak Goop, CB2 ma nowoczesne podejście do tworzenia eklektycznych elementów, które idealnie dopełniają się w pomieszczeniach. Dzięki ich wsparciu zaprojektowaliśmy kolekcję, która (jak wierzymy) zaspokaja potrzeby współczesnych rodzin.” mówi Gwyneth Paltrow. „Rezultat: unikatowe meble i dekoracje, wykonanie z miłością i obsesyjną dbałością o jakość”, dodaje. Jesteście ciekawi cen za meble? Za różową sofę trzeba zapłacić prawie 8000 złotych, za krzesło 2500 złotych, a lustro w złotej ramie kosztuje już niecałe 2000. Ceny są trochę powalające, ale cóż… za jakość trzeba płacić. Znaleźliście już ulubiony mebel, który chcielibyście mieć we własnym domu?
H&M HOME po raz pierwszy tworzy kolekcję mebli i oświetlenia!
Marka H&M HOME słynie z pięknych dodatków do domu, idealnie wpisujących się w panujące trendy, w bardzo korzystnych cenach. Dlatego wszystkich powinno ucieszyć to, że jej oferta znacznie się poszerzy! W wybranych sklepach właśnie pojawiła się pierwsza kolekcja tej marki, zawierająca meble i oświetlenie! Jest to kompletna nowość, ponieważ do tej pory w ofercie H&M HOME dostępne były jedynie tekstylia, naczynia i dodatki do domu. Produktów niestety nie kupimy jeszcze stacjonarnie w Polsce, ale mamy nadzieję, że niedługo się to zmieni! Kolekcja „Furniture & Lighting” obejmuje m.in. stoliki, półki, lampy - wszystko nawiązuje do modnego stylu skandynawskiego. Charakteryzuje ją minimalizm i elegancja. Zresztą zobaczcie sami!
Atrakcje wodne, górka saneczkowa, piece do pizzy... zobacz jak zmieni się Pole Mokotowskie!
Pole Mokotowskie, oprócz tego, że jest parkiem, jest również miejscem użytku społecznego i kulturowego. To, jak wygląda, zmienia się i rozwija, zależy wyłącznie od mieszkańców i sposobu, w jaki spędzają w nim czas. Z tego powodu, razem z rozwojem Warszawy, następuje rozwój parku. Odpowiadając na społeczne zapotrzebowania, podjęto decyzję o „upgrade’owaniu” Pola Mokotowskiego. Odbył się konkurs na najlepszy projekt i znany jest już zwycięzca! Została nim warszawska pracownia WXCA, w której projekcie doceniono głównie świetnie rozegraną relację między działalnością ludzką, a przyrodą. Projekt zakłada działalność ekologiczną, korzystanie z materiałów z recyklingu i wykorzystywanie kompostu. Zespół, w składzie: Paweł Grodzicki, Szczepan Wroński, Łukasz Szczepanowicz, Krzysztof Moskała, Paweł Wolanin, Magdalena Julianna Nowak, Maja Skibińska, Aleksandra Wiktorko, Anna Wilczyńska, Krzysztof Herman, Grzegorz Gądek, Marcin Gąsiorowski, przy projektowaniu, musiał wziąć pod uwagę wiele czynników. Przede wszystkim to, że park „żyje” razem z mieszkańcami. Stale ewoluuje, musi też odpowiadać na różne aktywności społeczne. Otwarty jest we wszystkich porach dnia i roku. Największym wyzwaniem, było pogodzenia dwóch światów: ludzkiego z Naturą. Jak stworzyć miejsce przyjazne i ludziom, i przyrodzie? Jak problem rozwiązali projektanci? Skupili się równolegle na obu sferach. Tak, by nikomu nie zaszkodzić. Plan rozwoju przyrody, zakłada rozbudowę łąk, leśnych ogródków i klombów. Powiększona zostanie również strefa wodna. Powstanie główny zbiornik wodny, kanały, ogrody deszczowe i podmokłe łąki. Oczyszczanie wody w nich będzie zachodziło naturalnie, poprzez odpowiedni dobór roślin. Z kolei dla ludzi, oprócz powstania miejsc gastronomicznych i warsztatowo-edukacyjnych, powstanie Pawilon Wody! I to na wyspie głównego stawu. Jego dach został tak zaprojektowany, by zbierać wodę deszczową. Dzięki temu dostępne w nim będą różne atrakcje wodne. Z innych Pawilonów Żywiołów przewiduje się również stworzenie Pawilonu Powietrza, tuż przy wejściu od strony Ronda Jazdy Polskiej, przy którym znajdować się będą balony pokazujące stan czystości powietrza. Dużą zmianą będzie przerobienie głównego deptaka na bardziej uporządkowany. Z zupełnie nowych elementów, powstanie Aleja Okrężna, którą dojść będzie można do wszystkich głównych atrakcji. Ogromnym plusem jest uwzględnienie w projekcie tras dla rolkarzy oraz biegaczy (zimą, będą one służyły biegom narciarskim!). Na terenie parku przewidziano także aktywności zimowe. Dostępna będzie m.in. górka saneczkowa. Mieszkańcy będą mogli także organizować ślizgawki na naturalnie zamarzniętych zbiornikach wodnych. Obszar przy Bibliotece Narodowej pozostanie bez większych zmian. Mowa jest jedynie o otoczeniu go ozdobnymi drzewami. W największym wnętrzu, tzw. Wielkim Salonie, dostępne będą różne atrakcje, a także odbywać się tu będą okazjonalne wydarzenia. Będziemy mogli również podziwiać „wyświetlacz z trawy” - ten land-art zmieniany będzie co rok. Zaplanowano również otwarcie czytelni, tych wewnątrz i tych plenerowych, z tarasem na dachu Biblioteki Narodowej. W okolicach terenu ogródków działkowych, pojawi się plenerowa restauracja oraz domki fińskie, przeznaczone do użytku publicznego. Między kampusem Politechniki, a ul. Batorego powstaną różne atrakcje sportowe, sztuczna plaża miejsca, a także grill i piece do pizzy! W okolicy Pomnika Lotnika stanie plac zabaw, plenerowe siłownie oraz ekspozycja lotnicza. Znajdzie się też coś dla naszych czworonogich przyjaciół! Posiadacze psów będą mogli skorzystać z placów treningowych i wybiegów. A co z miejskim hałasem? Projektanci pomyśleli o wszystkim! Obrzeża parku będą adekwatne do tego, co znajduje się w okolicy. Mówiąc dokładniej - jeśli w sąsiedztwie jest duża, ruchliwa ulica, strona ta zostanie wyciszona poprzez umieszczenie tam większej ilości zieleni, która rozpraszać będzie fale akustyczne. Plan wydaje się być naprawdę imponujący! Teraz pozostało nam jedynie czekanie, na jego realizację.