"Dziwię się komuś tak młodemu..." – Wendzikowska o bólu psychicznym Soni Szklanowskiej
Wstrząsające wyznanie Anny Wendzikowskiej. Dziennikarka w najnowszym wywiadzie opowiedziała o swoich zmaganiach z depresją, nawiązując do śmierci 25-letniej Soni Szklanowskiej. Jej słowa poruszają i skłaniają do refleksji nad ogromem bólu, z jakim zmagają się osoby dotknięte tą chorobą.
Anna Wendzikowska porusza temat, który dla wielu wciąż pozostaje tematem tabu. W szczerej rozmowie wraca do własnych zmagań z depresją, komentując śmierć 25-letniej Soni Szklanowskiej. Jej emocjonalne słowa to nie tylko osobiste wyznanie, ale także apel o zrozumienie i empatię wobec cierpienia psychicznego. Tragedia w „Hotelu Paradise”: Śmierć Soni Szklanowskiej W niedzielę stacja TVN potwierdziła tragiczną informację o śmierci Soni Szklanowskiej, uczestniczki popularnego programu „Hotel Paradise”. Młoda influencerka i piosenkarka zmarła w wieku zaledwie 25 lat. Pomimo medialnych sukcesów, w tym obecności w show-biznesie oraz działalności w internecie, Sonia zmagała się z poważnymi problemami psychicznymi. Otwarcie mówiła o depresji oraz walce z hejtem w sieci. 17 maja doszło do tragedii. Prokurator Janusz Borucki potwierdził, że przyczyną śmierci było samobójstwo przez zadzierzgnięcie. ZOBACZ TEŻ: Nie zaznała szczęścia w miłości, straciła dziecko. 25-letnia Sonia Szklanowska musiała poradzić sobie z życiowymi dramatami Anna Wendzikowska o terapii, lekach i medytacji W emocjonalnym wywiadzie udzielonym Mateuszowi Szymkowiakowi na łamach „Świata Gwiazd”, Anna Wendzikowska odniosła się do tragedii, dzieląc się jednocześnie własnymi doświadczeniami związanymi z depresją. Dziennikarka przyznała, że wiele czasu spędziła na terapii, którą uznaje za nieocenione narzędzie w walce z chorobą. „Ja w ogóle dużo czasu spędziłam na terapiach różnego rodzaju, uważam że to jest bardzo pomocne narzędzie, polecam wszystkim” – powiedziała Wendzikowska. Zwróciła też uwagę na znaczenie pracy z ciałem – medytacji i jogi – jako istotnych elementów procesu leczenia. „Trzeba to poczuć – tutaj się nic nie zadzieje. Ale uważam, że najpierw jest świadomość” – dodała. Nie zabrakło również odniesienia do farmakoterapii. Wendzikowska wyraziła przekonanie, że leki mogą być fundamentem do rozpoczęcia pracy nad sobą. „Leki nam tworzą miejsce, w którym możemy zacząć sięgać po te narzędzia, dzięki którym możemy sobie pomóc. Ale nie ma uważam, nic złego absolutnie w lekach” – zaznaczyła. SPRAWDŹ: W sieci była nękana przez mężczyzn, nie oszczędzono nawet jej mamy. Tragiczny finał historii Soni Szklanowskiej Anna Wendzikowska o śmierci Soni Szklanowskiej W dalszej części rozmowy Wendzikowska odniosła się bezpośrednio do śmierci Soni Szklanowskiej. W jej słowach wybrzmiewało poruszenie i współczucie. „To jest tragiczne, bo to jest taki moment w depresji, że wydaje się że już nic się nie zadzieje, nie ma światełka w tunelu, ale ona miała 25 lat…” – mówiła dziennikarka. Podzieliła się również słowami, które niegdyś usłyszała od ojca i które często przypomina sobie w trudnych chwilach: „I tak tam wszyscy zmierzamy, i tak nas to wszystkich czeka, więc po co to przyspieszać, może się jeszcze coś fajnego po drodze wydarzy.” Wzruszona Wendzikowska dodała: „Ale dziwię się komuś tak młodemu jaki to musiał być ból straszny i jakie poczucie bezsensu.” Czytaj również: Ostatnie słowa Soni Szklanowskiej: przyjaciółka ujawnia poruszające wyznanie. "Te słowa wciąż dźwięczą mi w głowie" Społeczny wymiar depresji: Hejt i brak wsparcia Historia Soni Szklanowskiej to nie tylko osobista tragedia, ale także głos wołający o większe zrozumienie dla problemów psychicznych młodych ludzi. Publiczne osoby, jak Sonia, narażone są na ciągły hejt i presję mediów społecznościowych. Jej śmierć obnaża brutalną rzeczywistość, z jaką mierzy się wielu użytkowników internetu, a która wciąż zbyt rzadko bywa traktowana z należytą powagą. Zobacz także: Ostatni wpis 25-letniej Soni Szklanowskiej przed śmiercią wyciska morze łez. Internauci nie kryją smutku Przesłanie Wendzikowskiej dla osób w kryzysie Anna Wendzikowska swoim wyznaniem rzuca światło na temat tabu, jakim wciąż bywa depresja. Dzieląc się swoimi doświadczeniami, pokazuje, że pomoc jest możliwa, a walka – choć trudna – może prowadzić do poprawy jakości życia. Jej słowa mogą stać się nadzieją dla tych, którzy dziś są w ciemności. Przypominają również, jak ważne jest wsparcie, empatia i rozmowa. Jeżeli potrzebujesz pomocy bądź odczuwasz lęki, masz myśli samobójcze, nie zwlekaj i zadzwoń na bezpłatny numer pomocniczy, który dostępny jest przez całą dobę. Centrum Wsparcia dla Osób Dorosłych w Kryzysie Psychicznym: 800 70 22 22 Wsparcie psychologiczne w sytuacji kryzysowej – infolinia dla dzieci, młodzieży i opiekunów: 800 12 12 12 Źródło: pudelek.pl
Sonia Szklanowska z „Hotelu Paradise” nie żyje. Prokuratura ujawnia przyczynę śmierci
Sonia Szklanowska, uczestniczka drugiej edycji "Hotelu Paradise", zmarła w wieku 25 lat. Prokuratura Rejonowa w Świeciu podała oficjalną przyczynę śmierci.
Sonia Szklanowska zdobyła popularność jako uczestniczka drugiej edycji reality show "Hotel Paradise". Program, emitowany przez stację TVN7, przyniósł jej rozpoznawalność i sympatię widzów. Wyróżniała się nie tylko urodą, ale też osobowością – otwartością i pozytywnym podejściem do życia. Jej śmierć wstrząsnęła fanami programu oraz środowiskiem medialnym. Oficjalna przyczyna śmierci ujawniona przez prokuraturę Prokuratura Rejonowa w Świeciu, która prowadziła śledztwo w sprawie śmierci Soni Szklanowskiej, przekazała oficjalne ustalenia. Jak poinformowała prokurator rejonowa Lidia Tkaczyszyn, przyczyną zgonu było uduszenie w mechanizmie zadzierzgnięcia. Ustalono również, że w sprawie nie brały udziału osoby trzecie. Zwłoki Soni znaleziono w jej domu rodzinnym w Świekatowie. "Bezpośrednią przyczyną śmierci było uduszenie poprzez zadzierzgnięcie, czyli samo powieszenie się. Nie ma innych śladów na ciele, które by wskazywały na jakikolwiek udział osób trzecich" — przekazał prokurator Janusz orucki w rozmowie z serwisem Plejada. SPRAWDŹ TEŻ: Nikt nie wiedział o tym rodzinnym dramacie. Co wydarzyło się w ostatnich tygodniach życia Soni Szklanowskiej? Szczegóły pogrzebu Soni Szklanowskiej Pogrzeb Soni Szklanowskiej odbędzie się 24 maja o godzinie 13:00 w kościele parafialnym w Świekatowie. Informacja o dacie i miejscu ceremonii została potwierdzona przez rodzinę zmarłej, która opublikowała nekrolog z prośbą o modlitwę i szacunek dla prywatności. ZOBACZ: „To już nie mój dom” – ostatnia piosenka Soni Szklanowskiej poruszyła tysiące serc. Jej słowa dziś brzmią jak pożegnanie Wsparcie dla osób w kryzysie psychicznym W kontekście tej tragedii warto przypomnieć, że każda osoba znajdująca się w kryzysie może liczyć na pomoc. W Polsce działa wiele organizacji i telefonów wsparcia, które oferują profesjonalną pomoc psychologiczną. W sytuacjach trudnych emocjonalnie nie warto pozostawać samemu – warto szukać pomocy i rozmawiać z bliskimi lub specjalistami. Jeżeli masz podejrzenie, że cierpisz na depresję lub chcesz porozmawiać o swoim słabym samopoczuciu, pomoc uzyskasz w wielu przyjaznych miejscach. Oto kilka z nich: Całodobowa Linia Wsparcia 800 70 2222 Antydepresyjny Telefon Zaufania (22) 484 88 01 Telefon zaufania dla dzieci 116 111 Kryzysowy Telefon Zaufania 116 123
Uśmiechał się do kamery, a w środku przeżywał piekło. To jedno spojrzenie syna zatrzymało go w ostatniej chwili
Znany prezenter pogody, Jarosław Kret, w poruszającym wywiadzie opowiedział o swoich zmaganiach z depresją po utracie pracy w TVP. Dzięki wsparciu bliskich i terapii udało mu się przezwyciężyć kryzys i powrócić do życia zawodowego. Utrata pracy w TVP i jej konsekwencje Jarosław Kret, wieloletni prezenter pogody i znana postać medialna, doświadczył poważnych zmian życiowych po zwolnieniu z TVP w 2016 roku. Utrata pracy była dla niego ciosem, który doprowadził do załamania psychicznego. Niespodziewane zakończenie długoletniej współpracy z publicznym nadawcą wywołało w nim silne emocje i przyczyniło się do pogorszenia stanu psychicznego. ZOBACZ TEŻ: Jarosław Kret walczył z depresją, najczarniejsze myśli w jego głowie rozganiał syn. To jemu zawdzięcza życie Skrajne myśli i walka z depresją Po zwolnieniu Kret znalazł się w głębokim kryzysie emocjonalnym. Zmagał się z poczuciem bezsilności i braku sensu. Jego stan psychiczny stopniowo się pogarszał, co prowadziło do pojawiania się bardzo niepokojących myśli. W tym czasie był odcięty od świata zewnętrznego, a jego codzienność wypełniał ból psychiczny i brak nadziei. Rola bliskich w procesie zdrowienia Decydującym czynnikiem, który pomógł mu przetrwać najcięższy okres, była obecność bliskich osób. To właśnie ich obecność, troska i zaangażowanie miały ogromny wpływ na rozpoczęcie procesu leczenia. Dodatkowym impulsem do zmiany była odpowiedzialność za rodzinę, zwłaszcza za syna. To dla niego Kret postanowił sięgnąć po pomoc i zawalczyć o siebie. "Zaszywałem się w swoich czterech ścianach i nie chciałem mieć z nikim kontaktu. Wyjątkiem był mój syn. Czas spędzany z nim traktowałem priorytetowo. Tak naprawdę to tylko dzięki mojemu dziecku nie popełniłem samobójstwa" mówił dla Plejady. Powrót do telewizji i nowe wyzwania Dzięki terapii i stopniowemu odzyskiwaniu równowagi psychicznej, Jarosław Kret wrócił do aktywności zawodowej. Jego powrót do telewizji był symboliczny — nie tylko jako kolejny krok w karierze, ale przede wszystkim jako dowód, że możliwe jest wyjście z głębokiego kryzysu. Od tamtej pory dziennikarz publicznie mówi o depresji, nie wstydząc się swojej historii. "Było ze mną tragicznie. Czułem się fatalnie, nie mogłem spać, z niczym nie dawałem sobie rady. Nie byłem sobą. Zamieniłem się w chodzącego trupa. Mój kolega, który jest psychologiem i seksuologiem, polecił mi poradnię, do której się zgłosiłem. Tam doradzono mi, żebym umówił się z psychiatrą. Tak zrobiłem. Podczas wizyty przepisał mi leki. Nie chciałem faszerować się tabletkami, więc poszedłem do psycholożki i rozpocząłem terapię." - wspominał. CZYTAJ TEŻ: Jarosław Kret odpuścił sądową batalię z Beatą Tadlą. Przez pięć lat nie było o tym mowy Jarosław Kret o znaczeniu wsparcia w trudnych chwilach Historia Jarosława Kreta stanowi ważny głos w dyskusji o zdrowiu psychicznym, szczególnie wśród osób publicznych. Jego doświadczenie pokazuje, jak istotne jest wsparcie otoczenia oraz dostęp do odpowiedniej pomocy psychologicznej. Przypadek znanego prezentera może stać się inspiracją dla tych, którzy również walczą z depresją — z przesłaniem, że nawet z najtrudniejszych chwil można się podnieść. Źródło: Plejada
Filip Gurłacz otworzył się na temat uzależnień i depresji. Dziś dziękuje Bogu za drugą szansę
„Jeśli nawet jedna, nieznana mi osoba skorzysta na tym moim upadku i coś zmieni w swoim życiu, będzie to dla mnie największe zwycięstwo”
Filip Gurłacz od lat zachwyca swoją grą aktorską, a od niedawna także swoim tańcem w „Tańcu z gwiazdami”. Aktor zdecydował się otworzyć przed światem i publicznie „wyspowiadał się” z problemów, z którymi zmagał się w przeszłości — używki, alkohol i głęboka depresja, która omal nie doprowadziła do tragedii. Dziś z odwagą mówi, że uratowali go bliscy oraz Bóg: „Gdy w moje życie wkrada się pycha, patrzę na moją żonę i moje dzieci. Oni są moim fundamentem, trzymają mnie w pionie”. Filip Gurłacz opowiedział o uzależnieniach: „dokonałem swoistego coming outu” W najnowszej rozmowie z Plejadą Filip Gurłacz postanowił otworzyć się na temat swojej przeszłości, która mimo jego sukcesów zawodowych, wcale nie malowała się jasnymi barwami. Jego udział w „Tańcu z gwiazdami” jest nie tylko rozrywką czy nowym doświadczeniem, ale także pretekstem, by zwrócić uwagę na bardzo ważne problemy, z którymi ludzie często zmagają się w samotności: „Pomyślałem sobie, że „Taniec z gwiazdami” będzie świetną okazją do tego, by głośno powiedzieć o moich doświadczeniach. I dlatego w pierwszym odcinku dokonałem swoistego coming outu. Jeśli nawet jedna, nieznana mi osoba skorzysta na tym moim upadku i coś zmieni w swoim życiu, będzie to dla mnie największe zwycięstwo” wyznał Michałowi Misiorkowi z Plejady. Zobacz też: Zniknął z popularnego serialu bez ostrzeżenia, o zwolnieniu dowiedział się z mediów. Teraz Filip Gurłacz ujawnia kulisy Aktor przyznał się do swoich problemów z używkami i z alkoholem. Gdy na świat przyszedł jego syn, zaczął zastanawiać się nad swoim życiem. „W mojej głowie kłębiły się różne pytania. Zacząłem zastanawiać się nad tym, czy pamiętam dzień bez picia. Pamiętałem. Tydzień bez picia? Też. A miesiąc? Nie. Rok? Absolutnie nie” opowiedział. Wówczas postanowił zmienić. Nie wiedział tylko jak do tego podejść. Na szczęście znalazł oparcie w miejscu, w którym wcześniej nigdy go nie szukał: w kościele. Filip Gurłacz o walce z uzależnieniem i wierze Aktor opowiedział o przełomowym momencie, w którym wszystko pękło: „Nie umiałem już sobie z tym poradzić. Nadużywałem alkoholu, cierpiałem na bezsenność, organizm odmawiał mi posłuszeństwa. Nie miałem pojęcia, co zrobić, więc zadzwoniłem do żony i o wszystkim jej powiedziałem. Tak mnie to gryzło, że nie mogłem już dłużej trzymać tego w sobie. Wyrzucałem z siebie słowa jak z karabinu. W ogóle nie zastanawiałem się nad konsekwencjami. Powiedziałem, co miałem powiedzieć, rozłączyłem się i upadłem na podłogę w kuchni. Leżałem na ziemi, wyłem z bólu i piłem wódkę. [...] Chciałem odebrać sobie życie. Wydawało mi się, że nie dam rady posprzątać tego syfu, który zrobiłem. Doszedłem do wniosku, że najlepszym rozwiązaniem będzie skończenie ze sobą” przyznał. Na szczęście to tej tragedii nie doszło. Zatroszczyli się o niego bliscy: „Byłem pijany i nie do końca świadomy tego, co robiłem. Ale w którymś momencie zadzwonił do mnie szwagier. Pewnie poprosiła go o to moja żona. Kazał mi zamówić taksówkę i pojechać na Służew, do kościoła dominikanów. Był środek nocy, nie wiedziałem, o co mu chodzi, ale go posłuchałem” opowiedział. Tak zaczęła się historia, która odmieniła jego życie. Zobacz też: Idzie po Kryształową Kulę jak burza, o żonie mówi z wielką miłością. Mało kto wie, że ukochana Filipa Gurłacza to znana aktorka „Gdy dojechałem na miejsce, wybrałem jego numer i zapytałem, co mam dalej zrobić. „Wbiegnij tam i mów” – powiedział. Dopytywałem go, co mam mówić. „Co chcesz. Tylko trzymaj się jednej zasady: nie myśl, tylko rób” – odpowiedział i się rozłączył. Wszedłem więc do środka z butelką wódki pod pachą. Zobaczyłem księdza, poszedłem do niego i płacząc, opowiedziałem mu wszystko, co tkwiło w moim gardle – wszystko, co mnie dusiło” czytamy. „Zapytał, kiedy ostatnio byłem u spowiedzi. Odpowiedziałem mu, że nigdy. Co prawda przed świętami chodziłem się spowiadać, ale wiele grzechów zatajałem. Nigdy wcześniej w pełni nie otworzyłem się przed Bogiem w konfesjonale, nie przeżyłem pełnego oczyszczenia. A tym razem wyrzuciłem z siebie naprawdę wszystko. Zakończyłem słowami: „I to koniec”. Wtedy ksiądz położył mi rękę na ramieniu i powiedział: „Dobrze, że jesteś”. Dziś Filip Gurłacz patrzy na ten moment w swoim życiu z perspektywy człowieka, któremu udało się pomóc. Jest świadomy tego, że gdyby nie jego bliscy, którzy pokierowali go na dobrą ścieżkę, wcale nie miałby tyle szczęścia: „Bóg jest cudotwórcą. Jeśli zapraszasz go do swojego życia, to nagle zaczynasz zauważać, że w twoim życiu zdarzają się cuda. Dla ludzi wierzących to naturalne. [...] Gdy w moje życie wkrada się pycha, patrzę na moją żonę i moje dzieci. Oni są moim fundamentem, trzymają mnie w pionie” mówił.
17-letnia Ola z "MasterChef Nastolatki" nie żyje. "Tej śmierci nie da się wytłumaczyć"
Produkcja opublikowała poruszające pożegnanie
Aleksandra S. była uczestniczką pierwszej edycji "MasterChef Nastolatki". W programie zajęła wysokie piąte miejsce, zdobywając sympatię widzów i jury. 28 lutego media obiegła wiadomość o jej zaginięciu, a finał poszukiwań okazał się tragiczny. Dzień Dobry TVN pożegnało nastolatkę w poruszającym wpisie. Nie żyje Ola z "MasterChef Nastolatki" 17-letnia Aleksandra S. opuściła swój dom w piątek rano i od tego momentu nikt z bliskich nie miał z nią kontaktu. Sprawę zaginięcia zgłoszono na policję, a w akcję poszukiwawczą zaangażowały się służby ratunkowe oraz okoliczni mieszkańcy. Do samego końca wierzono, że nastolatka w końcu odnajdzie się cała i zdrowa. Niestety, w nocy z 1 na 2 marca na jednej z posesji w gminie Olsztynek w województwie warmińsko-mazurskim dokonano makabrycznego odkrycia ciała Aleksandry. Informacja wstrząsnęła rodziną, przyjaciółmi, a także widzami kuchennego show dla nastolatków, którzy doskonale kojarzyli Olę z telewizji. 3 marca została przeprowadzona sekcja zwłok. "Czynności w tej sprawie już podjęła Prokuratura Rejonowa Olsztyn Południe. Ciało zabezpieczono. Przeprowadzono oględziny. Dzisiaj będzie przeprowadzona sekcja zwłok. Wstępnie wykonane czynności nie wskazują na udział w zdarzeniu osób trzecich. Ale szczegółów zdarzenia, z uwagi na jego charakter na razie przekazywać nie będziemy" — czytamy w "Fakcie". TVN żegna Aleksandrę z "MasterChef Nastolatki" Młoda uczestniczka "MasterChef Nastolatki" wyróżniała się charyzmą, a ogromna pasja do gotowania zapewniła jej miejsce wśród najlepszych uczestników swojej edycji. Choć nie udało się jej zająć miejsca na podium, to i tak zaskarbiła sobie serca wielu fanów oraz produkcji. Ekipa MasterChefa opublikowała piękny wpis poświęcony zmarłej. Jej śmierć wywołała wiele bólu w tych, który poznali ją osobiście. "Istnieją różne rodzaje bólu, większe i mniejsze, a każdy zostawia blizny. Czasami zupełnie niewidoczne, ale odczuwalne gdzieś głęboko pod warstwami skóry, krwi i kości – w duszy. Odejście Oli zostawia tam otwartą płonącą ranę, która nigdy się nie zagoi, szczególnie u tych, którzy ją kochali. Tej śmierci nie da się wytłumaczyć, oswoić, zracjonalizować. Jedyne, co możemy zrobić, to połączyć się w bólu z tymi, którzy cierpią najbardziej – z jej rodziną i przyjaciółmi. Nie znamy słów, którymi moglibyśmy wyrazić żal i współczucie. Cokolwiek byśmy napisali lub powiedzieli, nie będzie to adekwatne do oceanu smutku, który pochłonął wszystkich, którzy znali Olę. Jesteśmy z wami" — czytamy. Na profilu "Dzień Dobry TVN" również pojawiło się wzruszające pożegnanie nastolatki. "Dotarła do nas smutna wiadomość. W miniony weekend odeszła Ola — uczestniczka pierwszej edycji MCH Nastolatki. Łączymy się w bólu z najbliższymi w tym trudnym czasie. Składamy najszczersze wyrazy współczucia" — napisano. Rodzinie i bliskim składamy najszczersze kondolencje. SPRAWDŹ: Odczytano dane z rozrusznika, ujawniono kulisy śledztwa. Mowa o dziewięciu dniach lub kilku tygodniach Jeżeli masz podejrzenie, że cierpisz na depresję lub chcesz porozmawiać o swoim słabym samopoczuciu, pomoc uzyskasz w wielu przyjaznych miejscach. Oto kilka z nich: Całodobowa Linia Wsparcia 800 70 2222 Antydepresyjny Telefon Zaufania (22) 484 88 01 Telefon zaufania dla dzieci 116 111 Kryzysowy Telefon Zaufania 116 123
Ralph Kaminski zaskoczył fanów wyznaniem, opowiedział o chorobie. „Zeszłego lata czułem, że może już nigdy nie stanę na scenie"
„Nie wstydzę się o tym mówić", dodaje artysta
Z okazji Światowego Dnia Walki z Depresją Ralph Kaminski postanowił opublikować w sieci niezwykle poruszający wpis. Artysta otworzył się przed swoimi fanami oraz opowiedział o jednym z trudniejszych momentów w życiu. [Ostatnia publikacja na VUŻ-u i Viva Historie 25.02.2025 r.] Ralph Kaminski szczerze o depresji Wczoraj, czyli w Światowy Dzień Walki z Depresją wiele znanych osób takich jak: Doda, czy Anna Wendzikowska postanowiły nagłośnić temat oraz wesprzeć osoby, który na co dzień mierzą z trudną chorobą. Głos zabrał również Ralph Kaminski, który już w 2019 roku przyznał, że mierzy się z depresją. Wczoraj postanowił wrócić pamięcią do tamtego okresu. „Dzisiaj światowy dzień walki z depresją! W 2017 roku zachorowałem na depresję, którą udało mi się pokonać (nie od razu, z pomocą). Od kilku miesięcy walczę z nerwicą, zeszłego lata czułem, że może już nigdy nie stanę na scenie. Nie wstydzę się o tym mówić, to żaden wstyd, proszę o pomoc, leczę się i jestem na prostej. Coraz bardziej tęsknię za pracą, nie mogę doczekać się urzeczywistnienia moich pomysłów. Nie bójmy się prosić o pomoc!", napisał. CZYTAJ TEŻ: Ralph Kaminski pokazał swoją bratową. Nie każdy wie, że już wcześniej wystąpiła w jednym z jego teledysków Ralph Kaminski szczerze o pomocy psychologicznej Niedługo potem wokalista udzielił wywiadu magazynowi Elle, w którym zdradził, że przez dłuższy czas borykał się ze wstydem. Na tym jednak nie koniec. Nie chciał być od początku kariery postrzegany przez pryzmat swoich problemów. „Dlaczego tak trudno jest przyznać: 'Potrzebuję pomocy'. Mnie hamował właśnie wstyd. Nie chciałem nikomu powiedzieć, co przeżywam, bo jakby to wyglądało – wschodzący talent i nowa postać show-biznesu już na starcie opowiada o problemach? Może nie nadaje się do tego zawodu? Bałem się, że przylgnie do mnie łatka, a drugiej szansy na sukces już nie dostanę. Długo byłem samotny z własnymi myślami, choć wyrażałem je poetyckiej formie jako teksty piosenek", zwierzał się na łamach magazynu Elle. Jeżeli potrzebujesz pomocy bądź odczuwasz lęki, masz myśli samobójcze, nie zwlekaj i zadzwoń na bezpłatny numer pomocniczy, który dostępny jest przez całą dobę. Centrum Wsparcia dla Osób Dorosłych w Kryzysie Psychicznym: 800 70 22 22 Wsparcie psychologiczne w sytuacji kryzysowej – infolinia dla dzieci, młodzieży i opiekunów: 800 12 12 12 Telefon Zaufania dla Dzieci i Młodzieży: 116 111 W razie bezpośredniego zagrożenia życia lub zdrowia: 112 CZYTAJ RÓWNIEŻ: Nazywany jest kolorowym ptakiem, często zmienia wizerunek. Oto wszystkie metamorfozy Ralpha Kaminskiego
Grzegorz Skawiński zmagał się z wieloma demonami, dziś jest silniejszy: „Nikomu nie życzę podobnych stanów”
Ikona polskiej muzyki. Tworzy pop, rock i...maluje. Grzegorz Skawiński to człowiek wielu talentów. Na scenie jest wulkanem energii, zaś jego przeboje nucą kolejne pokolenia. Prywatnie ceni sobie ciszę i spokój. Silna osobowość. Intrygujący człowiek. Zmagał się z wieloma demonami, ale w końcu odnalazł swoją drogę. [Ostatnia aktualizacja: 23.02.2025] [Ostatnia publikacja na VUŻ i VIVA! Historie:02.03.2025 r.] Magazyn VIVA! Grzegorz Skawiński wywiad Przed kilku laty mówił, że ma wewnętrzny imperatyw tworzenia. Muzyki, malarstwa. I że gdyby nie robił nic przez rok, skończyłoby się to dla niego nawrotem depresji. Z tego, co podczas pandemii okazało się jego wybawieniem, Grzegorz Skawiński spowiadał się Krystynie Pytlakowskiej dwa lata temu. To wywiad do bólu szczery! Kiedy rozmawialiśmy pięć lat temu, mówiłeś, że bez pracy nie możesz żyć, że jest ona dla Ciebie wszystkim. Ale wiele się zmieniło, mamy pandemię. Zastanawiam się więc, jak teraz żyjesz. Jak większość muzyków. Jesteśmy w zasadzie bezrobotni. Zwłaszcza jeśli chodzi o koncerty. Ale w studiu robimy różne rzeczy zawodowe, udało nam się na przykład dokończyć płytę, pierwszą od sześciu lat. Jaki ma tytuł? Jeszcze nie wiemy, nie znamy jeszcze konkretnej daty, kiedy ten album się ukaże. Jedno, co mogę powiedzieć, to jest to zupełnie nowa muzyka. Nie chcemy tej płyty wydawać w momencie, kiedy wszyscy są zainteresowani czymś innym, na przykład nawrotem pandemii czy protestami ulicznymi. Chcielibyśmy, żeby ukazała się wtedy, kiedy wzbudzi jakieś zainteresowanie. I to ona będzie wydarzeniem, a nie tylko tłem… Ale sytuacja w kraju jest dynamiczna i pewnie niełatwo będzie się wstrzelić. Czytaj także: Ciemne okulary, ogolona głowa i czarna broda to jego znak rozpoznawczy. Grzegorz Skawiński pokazał się bez okularów Ale Ty jesteś z dala od polityki. Zawsze to podkreślałeś. Tak, chociaż mam swoje zdecydowane zdanie. Staram się jednak unikać tego politycznego bagienka. Pięć lat temu powiedziałeś, że jeżeli nic nie będziesz robił i gdybyś musiał mieć rok przerwy, skończyłoby się to u Ciebie depresją. Dlatego zawsze musisz działać na niwie artystycznej. To prawda, chociaż niekoniecznie musi to być muzyka. Sposobem na stargane nerwy jest też malowanie – to moja druga pasja. Ale w czasie pandemii czasami wysuwa się na pierwsze miejsce. To jest Twoja obrona przed depresją? Na pewno. Miałem do czynienia z depresją i nikomu nie życzę podobnych stanów. Niektórzy nawet przegrywają w walce z tą chorobą. I popełniają samobójstwa. To masz na myśli? To również. Podkreślam, że to naprawdę ciężka choroba, ale niedoceniana i niezrozumiana w społeczeństwie. Wiele osób ją bagatelizuje. Mówią: „Mam depresję”, a tak naprawdę to są wkurzeni na rzeczywistość i nie mają ochoty na radosne zabawy. A za chwilę zły nastrój im mija. Tymczasem prawdziwa depresja paraliżuje całkowicie. To jest tak, że nic człowieka nie interesuje, że nie jest w stanie niczego z siebie dać innym. Ale nie chcę się spowiadać na ten temat. Każdy wywiad jest swego rodzaju spowiedzią. Tak, z pewnością… Ale powody, okoliczności zdecydowanie zachowam dla siebie. Mówi się, że artysta powinien mieć depresję, bo wtedy tworzy z prawdziwymi emocjami i cierpieniem. A ja myślę, że prawdziwi artyści zawsze tworzą z prawdziwymi emocjami. Nawet jeśli niesie ich fala sukcesu. Ja niekoniecznie muszę popadać w depresję, żeby napisać czy namalować coś dobrego. Smutne piosenki powstają paradoksalnie wtedy, kiedy wcale nie jestem przygnębiony. A nawet kiedy sukces daje mi power i rozjaśnia aurę wokół mnie. Odskocznią od depresji była też dla Ciebie budowa domu. Czy już ją zakończyłeś? Szczęśliwie tak. Mieszkam w nim i nawet przestałem go traktować jako nowe miejsce. Jestem tu urządzony, osadzony, dobrze się w nim czuję i mam poczucie bezpieczeństwa. No i mieszkam w tym mieście, które zawsze było mi bliskie. Tyle tylko, że covid też Trójmiasta nie oszczędza, a to sprawia, że ludzie żyją w strachu i smutku. To pandemia spowodowała, że poczułem się gorzej. Ale dotyka ona wszystkich, choć to żadne pocieszenie. Kiedy jednak myślę, co się dzieje, dochodzę do wniosku, że epidemia jest czymś w rodzaju kary za lata nadmiernego konsumpcjonizmu, jaki dotyczy ludzkości. Ludziom od dobrobytu poprzewracało się w głowach i musiało wreszcie zdarzyć się coś, co przywróci podstawowy porządek rzeczy. Zdałem sobie sprawę, że my, ludzie, jesteśmy tylko częścią różnych zjawisk dziejących się na Ziemi. Jesteśmy tylko cząstką jakiejś układanki, a nie władcami tej planety, jak nam się czasami wydaje. Straciłeś kogoś bliskiego przez pandemię? Kilku znajomych i przyjaciół, to trudne do pojęcia, jak niewidzialny wróg zabija. Na szczęście moja o 14 lat starsza siostra i o siedem lat starszy brat nie zachorowali. Jestem z nimi bardzo emocjonalnie związany. Często się kontaktujemy, rozmawiając przez telefon, bo mieszkają daleko ode mnie. Bardzo byłeś związany też ze swoją mamą. I ciągle jest to dla mnie ważna osoba. Bardzo chciałbym się teraz z nią spotkać. I powiedzieć: „No widzisz, poradziłem sobie, a ty się tak o mnie bałaś”. Pamiętam, że obawiała się, czy będziesz mógł zarobić na swoje utrzymanie. Teraz przeżywałaby pewnie na nowo ten lęk o Ciebie. Bo teraz wszystko się zmieniło i nie wiem, jak to dalej będzie. Na szczęście mam tantiemy autorskie i kompozytorskie – w tej chwili z tego żyję. Zdaję sobie jednak sprawę, że większość ludzi z branży nie zarabia nic, na przykład w ZAiKS-ie, i jest im naprawdę bardzo ciężko. Ja też lekko nie mam, ale postanowiłem nie narzekać, bo to byłoby niesprawiedliwe. I nadal nie pijesz i trzymasz się z daleka od dragów? Czasami napiję się dla przyjemności, ale ostatnio siedem miesięcy przeżyłem bez kieliszka alkoholu. Zrobiłem sobie totalny detoks. A teraz pozwalam sobie na szklaneczkę whisky raz w tygodniu. Okazuje się, że alkohol nie jest konieczny, żeby się dobrze czuć, żeby się dobrze bawić. Kiedyś nie wyobrażałem sobie, że można się dobrze bawić bez alkoholu, bez whisky, bez wina czy czegokolwiek. Czy bez jointa. Nie, akurat jeśli chodzi o palenie, nigdy nie paliłem papierosów, marihuany też nie. Próbowałem, ale nie wszedłem w to, bo nie umiem się zaciągać. Mam to już za sobą, przetestowałem, wiem, o co chodzi, nie potrzebuję, nie uzależniłem się. Nie? A co to było, koka, hera… Różnych rzeczy próbowałem w życiu. Wydaje mi się, że wszystko jest dla ludzi, tylko niektórzy gdzieś w to grzęzną. Ja mam taką naturę, która się nie uzależnia, jestem w stanie powiedzieć z dnia na dzień: „Nie i koniec”. Zobacz: Agnieszka Chylińska i Grzegorz Skawiński byli skłóceni. Konflikt zażegnali w bardzo symboliczny sposób W ogóle nie potrafię sobie wyobrazić Twojego życia w tym dużym domu. Nie czujesz się w nim samotny? Nie, bo to bliźniak, za ścianą mam więc bliskich. Kiedy tylko zechcę, możemy się spotkać i porozmawiać. Poza tym lubię być sam, mieć własny rytm życia i spraw. A przybyło Ci chrześniaków, na których wyładowujesz swój instynkt ojcowski? Niczego nie wyładowuję, wyładować to można na przykład węgiel… ha, ha, ha! Mam pięcioro chrześniaków, dwoje z nich to już osoby dorosłe. Dużo tego, więc już wystarczy. Teraz przeszliśmy z chrześniakami i chrześnicą na inny poziom rozmowy, bo kiedy dzieciak ma już naście lat, rozmawiamy zupełnie inaczej. Fajnie, gdy dziecko dorasta i staje się kumplem? Bardzo fajnie. Można wyjaśnić wiele spraw niemal w dorosły sposób i już cię rozumie. Żałujesz, że nie masz własnego dziecka? Żałuję. Czasami jednak życie tak się ludziom poukłada i nie ma na to rady. Ale to nie jest najważniejsze. A co jest dla Ciebie najważniejsze w życiu? Otaczanie się fajnymi ludźmi, przyjaciółmi. No i rozwijanie swojej pasji. Ja swoje uczucia ulokowałem właśnie w pracy i pasji. I Waldku Tkaczyku? Od początku łączyła nas wspólna pasja do muzyki. Założyliśmy razem pierwszy zespół rockowy, Kameleon. Przyjaciel od ilu lat? Od pięćdziesięciu? Coś koło tego. Poznaliśmy się w ogólniaku, no i gramy do dzisiaj. To jest niesamowite, bo drogi ludzi się rozchodzą, ich życia się rozchodzą. A Wy trwacie razem. Właśnie, a nam jakoś się udało, to jest nieprawdopodobne, mimo że jesteśmy przecież zupełnie innymi ludźmi, każdy z nas ma swoje sprawy. Macie inne życia. On ma inne życie, trójkę dzieci, rodzinę, wszystko inaczej. Ale łączy nas chyba jednak przyjaźń mimo wszystko, a przede wszystkim zespół, sztuka, muzyka, wspólne granie. Poza tym staramy się o higienę psychiczną i poza pracą raczej odpoczywamy od siebie… Nigdy się nie pokłóciliście? O, kłócimy się często, ale chyba nigdy nie pokłóciliśmy się tak na dobre. Choć „kłócimy” to złe słowo, są to raczej spory, kłótnia to już coś poważniejszego. Z Agnieszką Chylińską, z którą grałeś w O.N.A., masz już normalne relacje? Niezbyt często się kontaktujemy. Ona robi swoje, a ja swoje. Ale wszystko między nami się wyprostowało. Nie wchodzimy sobie w drogę, każde idzie własną. I myślę, że to jest dobre rozwiązanie. Uważam zresztą, że nie warto w życiu się z kimś kłócić, bo szkoda na to czasu. Staram się nie poświęcać dni na złe myśli. Chociaż oczywiście czasem miewam takie. I co wtedy? Wtedy uciekam. Ale nie do lasu, bo las mam tuż przy domu. Uciekam w malowanie i uciekam w muzykę. Teraz od nowa malowanie stało się dla mnie głównym zajęciem. W listopadzie miał się odbyć nawet mój wernisaż, ale z wiadomych względów nie mogło dojść do niego. Mam jednak w planach pokazanie wystawy w Poznaniu, Warszawie i Trójmieście. I bardzo wszystkich zapraszam. Powiem tylko tyle, że malowanie dało mi niesamowitą siłę i jest świetną terapią. Dzięki malarstwu uciekasz w świat równoległy? To bardzo ciekawy świat, na pograniczu surrealizmu. To interesujące, co ludzie sobie pomyślą, gdy zobaczą moje obrazy. Pokazałem niektóre profesjonalistom i usłyszałem zaskakujące opinie i różne skojarzenia. A bardzo ciekawe jest to, że malowałem coś innego, niż oni zobaczyli. Ale każda interpretacja jest przecież dopuszczalna. Ponieważ moje malarstwo to pomieszanie surrealizmu z abstrakcją i czasami zdaję się na przypadek. Gdy zaczynam jakiś obraz, mam wobec niego plan, wizję, ale ona często się zmienia w trakcie malowania. Malowanie obrazów to jak pisanie wiersza. Nie do końca się nad tym panuje. Oczywiście, że nie. A czasami pojawiają się elementy, które zaskakują nawet autora. Do pewnego stopnia obraz jest więc dziełem przypadku. Podstawą jest tło, a na nim wyrastają różne inne rzeczy. Pojawiają się jakieś twarze, zwierzęta, planety, przeradzając się w oniryczną wizję tej wyimaginowanej rzeczywistości. I nigdy nie będziesz samotny, bo Twoja wyobraźnia Ci na to nie pozwoli. No właśnie. A ja malowałem od zawsze i wcale nie byłem pewny, że zostanę muzykiem. Kiedyś całkiem poważnie myślałem o studiach na akademii sztuk pięknych. Ale jednak muzyka zwyciężyła i nadal jest moją królową. Twoja mama nie chciała, żebyś został muzykiem. Bała się tego zawodu. A jednak nie wszystko da się opowiedzieć przez muzykę. Są takie emocje, które muszę namalować. I fantastyczne jest to, że się w tym odnalazłem. Teraz maluję właściwie codziennie. A czasem niemal na prawie gotowym już obrazie zamalowuję niektóre elementy na biało i zaczynam od nowa. Maluję inną twarz na przykład. Bo malarstwo jest jak myśli człowieka. Ciekawa jestem Twojego wernisażu. Czy muzyka też się tak zmienia? Cały czas się zmienia, ewoluuje. A nowa płyta, którą teraz nagraliśmy, jest bardzo stylistycznie zróżnicowana. Częściowo są na niej piosenki w stylu lat 80., a druga część jest mocno poprockowa. Myślę, że fani będą zaskoczeni, ale może im się spodoba. I że w końcu dojdzie do tego, żebyśmy mogli zaprezentować te piosenki na koncercie z publicznością. Muszą być żywe reakcje, inaczej jest pustka. Wierzysz, że pandemia się w końcu wycofa? Trudno mi powiedzieć. Może trochę mniej ją przeżywamy, bo się przyzwyczailiśmy do niej i nie reagujemy już takim strachem jak na początku. Ale noszę maseczkę, zaszczepiłem się na grypę i pneumokoki, dezynfekuję ręce. Noszę nawet przy sobie pojemniczek z płynem dezynfekcyjnym. A kiedy nadejdzie pora, zaszczepię się przeciw covidowi. Dlatego, że mimo wszystko lubisz żyć? Oczywiście, życie bardzo kocham. I wierzę, że nasza misja jest do zrobienia teraz, dzisiaj i jutro, a nie gdzieś tam w przyszłym życiu. Zresztą zostawmy kwestię wiary na boku. Czytaj także: Grzegorz Skawiński: „Nie wszystko da się opowiedzieć przez muzykę. Są emocje, które muszę namalować”. Wokalista powiedział też szczerze o depresji i konflikcie z Agnieszką Chylińską Boisz się upływu czasu? Sam nie wiem. Z jednej strony godzę się z nim, ale z drugiej…Każdy boi się czasu i kresu, bo trudno, żeby przyjmować ze spokojem to, co każdego z nas przecież czeka. Dlatego warto, żebyśmy coś zostawili po sobie: muzykę czy obrazy, wiersze albo rzeźby, architekturę itd. Dzięki temu stajemy się nieśmiertelni. Czy zauważyłeś, że w tym roku w Twoim wieku są dwie szóstki? 66? A właściwie trzy, bo urodziłem się szóstego lipca. Nie chcę być jednak przesądny i nie myślę o tym, że to jakiś znak dla mnie, chociaż moje koleżanki, które bawią się w numerologię, wyczytały w mojej dacie urodzenia, że dla mnie 2021 rok będzie nowym początkiem. Ciekawe, jak będzie on się objawiał. I początkiem nowego początku jest tatuaż, który sobie zrobiłeś na głowie? Musiałem zakryć ten stary, bo mi się nie podobał. Przez 20 lat się nieco zestarzał, a teraz jest już nowa technika robienia tatuaży. Postanowiłem więc zrobić sobie taki z motywami witrażowymi, odrysowanymi grubą kreską, przypominający moje obrazy. Dzięki temu mam je zawsze przy sobie. Grzegorz Skawiński dziś Obecnie zespół Kombii sporo koncertuje i nie może narzekać na brak zajęć. Czas pandemii mocno ograniczył koncertowanie muzyków, ale 3 lata po ogłoszeniu covidu lista występów Grzegorz Skawińskiego jest dość długa. Piosenkarz może cieszyć się nie tylko ze spotkań z publicznością, ale z czasu na prywatny wypoczynek. Kilka miesięcy temu odwiedził różne rejony Francji, a przed nim na pewno kolejne podróże. Tego życzymy w dniu urodzin!
Gorzkie wyznanie Luny zaniepokoiło fanów. "Kończę rok bezdomna"
Fani zwrócili uwagę na ostatnią publikację w mediach społecznościowych Luny. Tegoroczna reprezentantka Polski na Eurowizji podzieliła się gorzką refleksją i wyraziła nadzieję, że kolejny rok będzie lepszy. Luna ma za sobą ciężki czas. Doświadczyła niebywałego hejtu Wykonawczyni hitu "The Tower" ma za sobą intensywny rok, co spowodowane było m.in. wyjazdem na Konkurs Eurowizji. Spełnienie marzenia kosztowało Lunę wiele wyrzeczeń, a wokół jej startu narosło wiele kontrowersji. "Potrzebowałam nawet pomocy psychologa, żeby ją przerobić. Jechałam na Eurowizję z doświadczeniem ogromnej fali hejtu, którą w Polsce zalali mnie internauci. Wyśmiewano mój wygląd, moją wrażliwość i kwestionowano moje umiejętności wokalne. Pojawiło się we mnie zwątpienie, czy rzeczywiście ten konkurs jest tego wart" — zwierzała się w tegorocznym wywiadzie dla magazynu VIVA!. "Nienawiść, jaką wówczas wysyłali do mnie Polacy, zmiotła mnie z planszy. Tylko dzięki temu, że mam wokół siebie cudowny team, byłam w stanie wrócić do gry silniejsza. Jestem im wdzięczna za to, że byli wtedy i zawsze przy mnie są". Niedawno piosenkarka zapowiedziała, że w lutym 2025 roku wyda nową płytę. Artystyczne wyzwolenie przyniosła jej przeprowadzka do Londynu, a także wymarzona zmiana imienia, którym od niedawna stał się jej pseudonim artystyczny: Luna. TYLKO NA VIVA.PL: Doświadczyła ogromnej fali hejtu, udział w Eurowizji był dla niej ciężką lekcją: "Potrzebowałam pomocy psychologa, żeby ją przerobić" Niepokojący wpis Luny. "Kończę rok pełna lęków i bezdomna" Choć zdawało się, że życie Luny powoli wraca na właściwe tory, to najnowszy wpis zdaje się wszystkiemu zaprzeczać. W czwartkowe popołudnie gwiazda udostępniła na TikToku zdjęcie, na którym widzimy ją siedzącą na ulicznym murku z niewyraźną miną. Towarzyszy mu wymowny podpis, który zaniepokoił fanów. "Kończę 2024 rok bez odpoczynku, chora umysłowo, pełna lęków i bezdomna — jednak z nowym imieniem, w nowym mieście oraz z ADHD gotowym na kolejny rok sukcesów". "Bywało lepiej, bywało gorzej. Jestem gotowa na 2025 rok", dodała w opisie rolki. Internauci w komentarzach życzyli jej szczęścia i wyrazili nadzieję, że kolejny rok minie jej w o wiele lepiej. SPRAWDŹ: Poszła za głosem serca na przekór rodzinie. "Czasami było to męczące" Jeśli potrzebna jest Ci pomoc bądź odczuwasz smutek i strach albo masz myśli samobójcze, nie zwlekaj, tylko zadzwoń pod jeden z poniższych numerów. Infolinia jest bezpłatna i czynna 24/7. 800 70 22 22 - Centrum Wsparcia dla Osób Dorosłych w Kryzysie Psychicznym 800 12 12 12 - Wsparcie psychologiczne w sytuacji kryzysowej – infolinia dla dzieci, młodzieży i opiekunów 116 111 - Telefon Zaufania dla Dzieci i Młodzieży 112 - W razie bezpośredniego zagrożenia życia lub zdrowia
Anna Dereszowska o depresji wśród dzieci i bezradności rodziców: „doświadczyłam braku rozwiązań systemowych”
„Chciałam państwu opowiedzieć o swojej niemocy jako rodzica, [...] o zderzeniu ze ścianą systemu”
Anna Dereszowska wzięła udział w konferencji „MówMY o zdrowiu psychicznym młodych ludzi”, w którym opowiedziała o przeszkodach, które napotkała jako matka próbująca pomóc swojemu dziecku w uzyskaniu pomocy specjalistycznej, gdy obawiała się o stan jego zdrowia psychicznego. Przyznała, że były momenty, w których czuła się zupełnie bezradna... Konferencja „MówMY o zdrowiu psychicznym młodych ludzi” 3 września 2024 r. na sali plenarnej Senatu RP odbyła się wyjątkowa konferencja „MówMY o zdrowiu psychicznym młodych ludzi”. Jak czytamy na stronie gov.pl, „Konferencja została zorganizowana pod patronatem wicemarszałkini senatu Rzeczypospolitej Polskiej Magdaleny Biejat we współpracy z Akcją Uczniowską. Było to kolejne spotkanie poświęcone zdrowiu psychicznemu młodych ludzi”. „Cieszę się, że spotykamy się już po raz kolejny, bo temat, który będzie tu omawiany jest niezwykle istotny” przemówił minister nauki Dariusz Wieczorek. „Problemy związane ze zdrowiem psychicznym dotykają także studentów. Będziemy starali się je rozwiązywać we współpracy z samorządami studenckimi. Będziemy także namawiać uczelnie, aby z uwagą monitorowały sytuację i odpowiednio na nią reagowały” kontynuował. Później głos zabrały inne osoby: eksperci, parlamentarzyści, a także przedstawiciele wielu młodych osób, ich rodzice i bliscy. Jedną z tych osób była Anna Dereszowska, która opowiedziała o własnych doświadczeniach jako matki dzieci, które potrzebowały pomocy specjalisty. Czytaj również: Dzięki mamie wydostała się z piekła. Róża Kozakowska stara się utrzymywać z nią dobre relacje Anna Dereszowska o doświadczeniach z opieką psychologiczną dla dzieci Artystka pojawiła się na sali w Senacie jako „mama szesnastolatki, która dwa lata temu mierzyła się z depresją”. Jak opowiedziała, w trudnych momentach życiowych, z którymi zmagała się jej córka, momentalnie czuła się zupełnie bezradna. Mimo szczerych chęci pomocy swojemu dziecku zupełnie nie wiedziała, jak może jej pomóc. „Chciałam państwu opowiedzieć o swojej niemocy jako rodzica, o swoim braku kompetencji jako rodzica, o zderzeniu ze ścianą systemu, braku dostępu do pomocy psychologa czy psychiatry dziecięcego, w dużym mieście, jakim jest Warszawa” rozpoczęła, po czym dodała smutne statystyki stanu opieki psychologicznej i psychiatrycznej w Polsce: „Na marzec 2024 r. w Polsce było 555 psychiatrów dziecięcych, ale są takie województwa — województwo opolskie, w którym jest tych psychiatrów — na województwo — sześciu” usłyszeliśmy. „Więc ja jako mama, szukając pomocy w systemie zdrowotnym, zderzyłam się z tą ścianą, nie mogliśmy tej pomocy otrzymać. Na szczęście w dużym mieście, w Warszawie, udało nam się znaleźć pomoc prywatną na czas. Zdążyliśmy. Ale moje dziecko, które chodzi do szkoły społecznej, również nie miało kompetencji do tego, by sobie pomóc. I jego znajomi, przyjaciele również nie wiedzieli, w jaki sposób komunikować, mówić, spróbować pomóc. Na szczęście chodzi do szkoły, w której nauczyciele mają te kompetencje. Ale mówię o tym dlatego, że doświadczyłam braku rozwiązań systemowych, takich, które pozwoliłyby wszystkim: rodzicom, nauczycielom, lekarzom, psychologom, działać wspólnie. Tego nam bardzo potrzeba” deklarowała artystka. Zobacz także: Zawdzięczała jej karierę. Gdy Whitney Houston odeszła, matka wzgardziła spadkiem po niej Relacja z konferencji „MówMY o zdrowiu psychicznym młodych ludzi”, w której możemy usłyszeć także wypowiedzi Vito Bambino, Barbary Kurdej-Szatan czy Szymona Majewskiego dostępna na naszym profilu na Instagramie viva_magazyn lub w załączniku poniżej.
Sebastian Karpiel-Bułecka zmagał się z nerwicą lękową. W walce z chorobą wspierała go żona. "Bez drugiej osoby nie ma szans wyjść z tego"
Problemy ze zdrowiem psychicznym to temat coraz częściej poruszany w przestrzeni publicznej. O swoich zmaganiach swego czasu mówił m.in. Sebastian Karpiel-Bułecka. Przez nerwicę lękową i stany depresyjne bał się, że pewnego dnia wyjdzie na scenę... i umrze. "Mówisz, że masz depresję, a słyszysz, że jesteś świrem. A to poważne dolegliwości i trzeba pochylić się nad taką osobą i ją zrozumieć, a nie wyśmiewać i umniejszać jej problemy" — zwierzał się na łamach naszego magazynu. W wyjściu z tego stanu kluczową rolę odegrała obecność ukochanej żony. Sebastian Karpiel-Bułecka walczył z depresją. Z choroby wyszedł dzięki żonie Muzyk ma za sobą długą drogę, którą rozpoczęła profesjonalna diagnoza. O tym, że potrzebuje fachowego wsparcia, dowiedział się po raz pierwszy ponad dziesięć lat temu. Konieczna była terapia i pomoc specjalistów, dzięki którym jego stan psychiczny uległ znaczącej poprawie. Dziś to już przeszłość, a Sebastian Karpiel-Bułecka jest szczęśliwy, że najgorsze ma już za sobą. "Wiem, jak ważne jest, aby uświadomić ludziom, że to nie wstyd przyznać się do problemów z psychiką. Sam pochodzę z małej miejscowości i wiem, że tego typu problemy są często w takich miejscach stygmatyzowane. Mówisz, że masz depresję, a słyszysz, że jesteś świrem. A to poważne dolegliwości i trzeba pochylić się nad taką osobą i ją zrozumieć, a nie wyśmiewać i umniejszać jej problemy" — mówił VIVIE! jakiś czas temu. Wielką pomocą okazało się też wsparcie ukochanej Pauliny Krupińskiej. Para jest razem od ponad dekady i tworzy kochający dom. Wiedzie im się całkiem dobrze, choć nie brakowało też gorszych momentów. Chorobę partnera przechodziła razem z nim. "Bez drugiej osoby i jej świadomości na temat tego, z czym ktoś obok się zmaga, nie ma szans wyjść z tego. Pamiętam, że gdyby nie moja przyjaciółka Kamila Szczawińska, która jest psychologiem, moglibyśmy teraz być w innym miejscu" — wyznała prezenterka w rozmowie z Rafałem Kowalskim. CZYTAJ TAKŻE: Doczekał się trójki dzieci, żałował, że wcześniej nie został ojcem. Maciej Rock uchyla im nieba Paulina Krupińska, Viva! 2/2022 Paulina Krupińska nieustannie trwa przy ukochanym Kumulacja nastąpiła na początku 2017 r. kiedy to życiem artysty wstrząsnęła osobista tragedia. Na początku roku zmarł bowiem jego ojciec, Bolesław Karpiel-Bułecka. "Mieliśmy bardzo trudny moment, gdy tata Sebastiana zmarł. Urodził się wtedy Jędrek i można powiedzieć, że to cudowny etap w życiu, ale jednak wcześniejsza tragedia odcisnęła głębokie piętno na psychice Sebastiana. Potem doszły jeszcze jakieś problemy zdrowotne z Jędrusiem i przez to wszystko mieliśmy bardzo trudny okres", przyznała wówczas Paulina Krupińska, dla której pomoc osobie z depresją nie była na początku tak oczywistą sprawą. ZOBACZ TEŻ: Rafał Mroczek pojął za żonę nawróconą miss. Jej przyszłość przepowiedzieli religijni znajomi Prezenterka robiła co tylko w jej mocy, aby ulżyć partnerowi w walce z jego osobistymi demonami. Część sposobów była absolutnie nietrafiona, co dziś podkreśla na każdym kroku. "Chłop jak dąb, wysportowany, w kwiecie wieku, a nagle nie ma siły i boi się, że za jakiś czas nie będzie w stanie złapać oddechu. Myślałam, że jak sobie wszystko przetłumaczę z dystansem, to będzie okej. Ja wszystko bagatelizowałam, mówiłam sobie: aj tam, gada, gada, gada. Chciałam to rozładować śmiechem i luźną atmosferą, ale absolutnie to nie jest dobry pomysł", opowiadała żona artysty. Paulina Krupińska-Karpiel, Sebastian Karpiel-Bułecka, Łódź, 31.05.2021 r. Paulina Krupińska i Sebastian Karpiel-Bułecka najgorsze mają za sobą Tymczasem mało kto wiedział, co Sebastian Karpiel-Bułecka przeżywał w środku. Powrót do najtrudniejszych chwil nie był dla niego łatwy. "Na przykład przez rok nie mogłem nabrać do końca powietrza do płuc. Żyłem w napięciu. Czasem wydawało mi się, że zaraz umrę. Robię sobie spokojnie zakupy w supermarkecie, a serce nagle wali 200 uderzeń na minutę, krew pulsuje" — mówił w rozmowie z Twoim Stylem. Był rozżalony, gdy bliscy poddawali jego uczucia w wątpliwość. "Myślą, że jestem odważny, otwarty, takie sprawiam wrażenie. Nikt nie wie, co się dzieje we mnie w środku". Na szczęście nieumyślne błędy nie odbiły się negatywnie na ich relacji, a wszystko szczęśliwie się skończyło. "Druga osoba musi czuć, że współodczuwamy, że razem dźwigamy ciężar choroby. Wtedy jest jej łatwiej. Gdybym ja nie rozmawiała z moją przyjaciółką, gdyby Sebastian nie rozmawiał z nią, to nie wiem, jakby się to skończyło. Ale wyszliśmy z tego z tarczą, a nie na tarczy". Dziś Sebastian Karpiel-Bułecka świętuje urodziny. Z tej okazji życzymy mu wszystkiego dobrego i wielu pięknych chwil w gronie najbliższych! SPRAWDŹ RÓWNIEŻ: Są małżeństwem od ponad 20 lat. Mało osób wie, że ukochany Magdaleny Walach to znany aktor
Magdalena Popławska szczerze o terapii: „Zbyt długo brakowało mi poczucia własnej wartości”
Aktorka przyznała, że korzysta z pomocy terapeuty: „Chcę bardziej siebie kochać”
W najnowszym wywiadzie Magdalena Popławska wyznała szczerze, że korzysta z pomocy terapeuty. Aktorka opowiedziała o tym, jak praca nad sobą pomogła jej w życiu i ile zawdzięcza specjalistom. „Chcę bardziej siebie kochać, doceniać, nie osądzać, nie obwiniać” mówi. Magdalena Popławska ma za sobą trudne dzieciństwo Magdalena Popławska, aktorka wcielająca się w tytułową rolę Agnieszki Osieckiej w głośnym serialu z 2020 r. „Osiecka” w najnowszej rozmowie z Agnieszką Litorowicz-Siegert opowiedziała o tym, że od jakiegoś czasu uczęszcza na terapię. Jak tłumaczy, nie ma czego się wstydzić; wręcz przeciwnie: pracę nad sobą i swoim wnętrzem uważa za ogromny atut. „Mam 44 lata i chcę nareszcie poczuć lekkość bytu. Chcę być łatwiejsza dla siebie, wyrozumiała. Chcę bardziej siebie kochać, doceniać, nie osądzać, nie obwiniać” mówiła. Jak się okazało, artystka nie zawsze miała łatwo w życiu. W wywiadzie, którego udzieliła VIVIE! wraz ze swoją siostrą, Aleksandrą Popławską, wyznała, że już w dzieciństwie pojawiły się ich pierwsze problemy, u których źródła leżą ich rodzice, a przede wszystkim choroba alkoholowa ich ojca: „Kompletnie się z mamą nie dobrali: woda i ogień. Często zamykał się w swoim pokoju. Chyba był dosyć samotny. I wpadł w alkoholizm” wyznała Aleksandra Popławska. Chociaż te doświadczenia odbiły na nich niemałe piętno, na szczęście z czasem siostry postanowiły przestać rozpamiętywać przeszłość. Teraz chcą skupić się na tym, co dzieje się w ich życiu w danym momencie. Właśnie dlatego Magdalena Popławska zdecydowała się sięgnąć po pomoc terapeuty. Czytaj też: Jest córką słynnej aktorki, długo nie mogły dojść do porozumienia. Tak dziś wygląda Magdalena Popławska, Aleksandra Popławska, Viva! 24/2023 Magdalena Popławska korzysta z pomocy terapeuty i leków Aktorka przyznała, że terapia pozwoliła jej w końcu odetchnąć pełną piersią. W ostatnich latach napotkała wiele przeszkód: głównie tych mentalnych. „Teraz chcę inaczej. Zbyt długo brakowało mi poczucia własnej wartości, to wyrządza wiele szkód. Nie tylko mnie, ale też ludziom dookoła. Na szczęście można poszukać sposobów, by z tego wyjść” wyznała w rozmowie z Twoim Stylem. Artystka zdecydowała się także otwarcie przyznać, że oprócz rozmów z terapeutą, bardzo pomagają jej również przypisane leki. Magdalena Popławska przyznała, że sama podchodziła do tego tematu dość sceptycznie. Na szczęście z biegiem czasu wyzbyła się tego uprzedzenia: „Mnie pomogły leki. Choć wciąż panuje przekonanie, że to coś ekstremalnego. Słyszę: „Farmakologia? Ale po co? Nie jest ze mną tak źle, żeby brać prochy!”. A ja doświadczyłam tego, że dzięki lekom i pracy nad sobą moje życie zmieniło jakość. Nie chodzi o to, że przestałam widzieć zło świata. Zdarza mi się płakać z powodu tego, jaki on jest. Ale łatwiej mi zaakceptować to, co trudne, niedoskonałe i nie czuć się winną” mówiła. Sprawdź też: Przed laty wszyscy odradzali mu ślub ze starszą ukochaną. Teraz zdradził, jak wygląda ich życie Magdalena Popławska Magdalena Popławska, Aleksandra Popławska, Viva! 24/2023
Justyna Steczkowska: nieprawdziwe informacje publikowane na jej temat w prasie przypłaciła depresją. "Nie mam w sobie żalu i gniewu"
Wokalistka po raz pierwszy otworzyła się na ten temat
Podkreśla, że rzadko mówi o swojej prywatności, dlatego też oczekuje niewchodzenia w nią z butami przez dziennikarzy. Niestety, przed laty prasa nie uszanowała prośby wokalistki. Justyna Steczkowska ma za sobą wiele procesów sądowych. "Jeśli jestem atakowana, to stanę w swojej obronie", podkreśliła. Informacje, które pojawiły się na jej temat kilka lat temu na stronach gazet, miały swoje dalsze konsekwencje i odbiły się na zdrowiu artystki... Justyna Steczkowska: nie zawsze udało jej się zachować swoją prywatność dla siebie Justyna Steczkowska ma za sobą ponad ćwierć wieku imponującej kariery. Podkreśla, że nawet po wielu latach na scenie praca wciąż pozostaje jej ogromną pasją. Jej kolejnym wielkim marzeniem jest wrócić na Eurowizję. Podczas "Sylwestra z Dwójką" artystka zadebiutowała z konkursową piosenką "WITCH-ER Tarohoro", o której już jest głośno, numer komentowany jest także poza granicami Polski. W swoich podsumowaniach końcoworocznych w rozmowie z Wyborczą.pl Justyna Steczkowska wyznała, że podczas spotkań z mediami rzadko mówi o swojej prywatności i w związku z tym od dziennikarzy oczekuje uszanowania tej decyzji. „Nigdy nie życzyłam sobie wchodzenia w moją prywatność. Nie jest prawdą, że ją sprzedawałam. Przed sądem udowodniłam, że choć dzieci są moim największym skarbem, bo nawet muzyka nie przynosi mi tyle satysfakcji, szczęścia i miłości, nie narzucam się mediom z naszym życiem prywatnym”, powiedziała dla Wyborczej.pl. Niestety, w ubiegłych latach w kolorowej prasie pojawiło się sporo nieprawdziwych informacji na temat artystki, a także zdjęć, które naruszały jej prawo do prywatności. „Wiele lat temu byliśmy z rodziną na wakacjach i kąpaliśmy się nago, na prywatnej plaży. Znalazł nas tam fotoreporter. Po latach dowiedziałam się, kto mu dał cynk. Mój własny przyjaciel mnie zdradził i zarobił na tym pieniądze”, wyznała wokalistka. Zobacz też: Kamilla Baar szczerze o rozwodzie i nowej miłości. Zdradziła, czy planuje kolejny ślub Justyna Steczkowska, VIVA! 26/2019 "Wróciłam do kraju, a tam w każdym kiosku za złotówkę można było kupić moje nagie zdjęcia, z zasłoniętymi intymnymi miejscami. Przez rok nie mogłam dojść do siebie. Do dziś mam schizę, kiedy jestem na plaży, czy na pewno ktoś mnie nie fotografuje. Nie można ludziom robić takich rzeczy”, zaapelowała na łamach Wyborczej.pl. Dziś Justyna Steczkowska ma za sobą wiele procesów z mediami, jak podkreśla, wszystkie wygrane. Koniec 2023 roku mogła podsumować dobrą informacją o ostatecznym zamknięciu tego przykrego rozdziału w swojej karierze. "Kochani, ponieważ w zeszłym roku od jesieni byłam bardzo zajęta kończeniem płyty Steczkowska/Demarczyk, trasami koncertowymi i piosenką na Eurowizję, nagrywaniem nowej płyty itd., nie zdążyłam umieścić tej dobrej jesiennej informacji. Mam nadzieję, że to ostatni proces z mediami (a jak wiecie, było ich wiele i wszystkie wygrałam) i że następne lata wszyscy będziemy bardziej uważni na siebie, kierowali się szacunkiem do drugiego człowieka, poszanowaniem jego prywatności, poglądów politycznych, religijnych i wszelkich innych. Doczekałam się przeprosin dopiero po 7 latach pomimo tego, że prawomocny wyrok Sądu Najwyższego został ogłoszony już dwa lata temu", czytamy w najnowszym poście wokalistki na jej instagramowym profilu. Justyna Steczkowska podkreśliła, że trudne emocje związane z tą sprawą zostawia za sobą, nie żywi w sobie żalu i gniewu, a w nowy rok patrzy z wielką nadzieją i wiarą. Wokalistka chce jednak przypomnieć, że stawianie granic jest dla niej ogromnie ważne. "Jeśli jestem atakowana, to stanę w swojej obronie, bo nauczyłam się być swoim przyjacielem", wyznała. Dodała, że pieniądze z wygranych procesów trafiły do dwóch fundacji. "@fundacja_mimo_wszystko oraz Z Ufnością w Trzecie Tysiąclecie. Stowarzyszenie pielęgniarsko – opiekuńcze i to raduje moje serce", czytamy w instagramowym komunikacie. Czytaj również: Martyna Wojciechowska szczerze o kryzysie psychicznym córki. „Byłam bezsilną matką” Justyna Steczkowska o depresji Justyna Steczkowska po raz pierwszy poruszyła także bardzo ważny temat dotyczący jej zdrowia psychicznego. Okazało się, że walka z kłamliwymi informacjami na jej temat i liczne procesy sądowe miały swoje dalsze konsekwencje. Artystka przez wiele lat nie mówiła o tym publicznie, dziś wyznała, że mierzyła się z depresją i przy tej okazji wystosowała także apel. "P.S. Wszystkich tych dziennikarzy, którzy wpędzili mnie w depresje (z której ponad rok musiałam się leczyć), zabrali radość z życia i chęć tworzenia, przytulam do serca i szczerze życzę wszystkiego, co najlepsze. Jestem artystą i moją rolą jest niesienie wzruszeń i radości ludziom z muzyki, którą tworzę. Proszę Was na przyszłość, nie zabierajcie mi dobrej energii, której do tego potrzebuje (…)", zakończyła. Artystce z okazji nowego roku życzymy mnóstwa spokoju, spełnienia i miłości.
Marcin Bosak poruszająco o walce z depresją i nowotworem. „Miałem ochotę zniknąć”
Dla wielu jego życie wydawało się wręcz bajkowe. Ale prawda była skrajnie inna. Marcin Bosak w wieku 27 lat usłyszał druzgoczącą diagnozę. Długo szukał pomocy, od lekarzy słyszał, że medycyna jest bezradna. Czuł na karku oddech śmierci. Choć pokonał chorobę, później na jego drodze pojawiły się kolejne problemy... W 2022 roku natomiast rozpadło się po niespełna dwóch latach jego małżeństwo z Marią Dębską. Dziś artysta układa sobie życie u boku nowej partnerki. [Ostatnia aktualizacja treści 07.03.2024 r.] Marcin Bosak o walce z nowotworem. Leczenie za granicą Marcin Bosak pod koniec kwietnia 2022 roku był gościem „Miasta kobiet”. W intymnej rozmowie z Marzeną Rogalską nie zabrakło tematu dotyczącego poważnych problemów zdrowotnych aktora. Gdy miał 27 lat, wykryto u niego nowotwór rdzenia kręgowego. Diagnoza zabrzmiała jak wyrok. Niestety, przez bardzo długi czas lekarze byli bezradni. „Przez pięć, sześć lat szukał pomocy w Polsce, niestety bez rezultatów (...) Aby rozładować emocje i poukładać sobie wszystko w głowie, zdecydował się na terapię”, przypominało jesienią 2021 roku „Na żywo”. Mężczyzna został ostatecznie skierowany na leczenie poza granicami kraju. Skomplikowaną operację przeprowadził lekarz w Belgii. Po wybudzeniu ze śpiączki farmakologicznej aktor musiał przejść długi proces rekonwalescencji i rehabilitacji, by odzyskać pełną sprawność. Okazuje się również, że w czasie, gdy dowiedział się o chorobie, Monika Pikuła, z którą był wówczas związany, była w pierwszej ciąży! „To był dosyć szczególny czas, (...) dowiedziałem się, że mam guza, ale informacja istotniejsza, która się pojawiła tego samego dnia to to, że zostanę ojcem. Monika do mnie zadzwoniła, że jest w ciąży, jak jechałem na konsultację do Łodzi. A pół godziny później dowiedziałem się, że mam guza. Myślę, że ta informacja mnie uchroniła, by nie wpaść w jakiś mrok”, zwierzył się. Ich pierwszy syn, Władysław, przyszedł na świat w 2008 roku. Natomiast gdy przeszedł już skomplikowaną operację w Belgii, okazało się, że jego partnerka... jest w drugiej ciąży! „W momencie, gdy włączyłem telefon po operacji, pierwszego SMS-a, którego dostałem to, że Monika znowu jest w ciąży. To była bardzo silna motywacja, by stanąć na nogi. To było pół roku ostrej walki, żeby znowu nauczyć się chodzić i działać samodzielnie”, podkreślił. Drugi syn pary, Jan, urodził się w 2012 roku. Choroba była dla Marcina Bosaka czasem niezwykle wymagającym psychicznie. „Spychałem ten temat. Jeśli usłyszy się od uznanego neurochirurga, że w niektórych przypadkach medycyna jest bezradna, to ciężko mieć dobry nastrój i optymistyczne podejście do życia i świata”, wspominał. By poradzić sobie z tym, co przeszedł, musiał skorzystać z pomocy fachowców. „To nie jest tak, że jak już raz się coś powiedziało, to leci z górki, tylko jednak to nieustanna analiza tego, co się ze mną dzieje. Rozumiem, że to proces, tak samo jak terapia jest procesem. W pewnym momencie poczułem, że rzeczywiście coś jest nie tak mimo tego, że okoliczności dookoła są sprzyjające, a nawet bardzo dobre. Mam wspaniałych synów, jestem po operacji, która się udała, która była bardzo trudna. Nikt w Polsce nie dawał mi za dużych szans, a ja tu jestem, chodzę, trenuję…”, wyliczał. Minęło jednak trochę czasu, zanim znalazł odpowiednią osobę, która była w stanie mu pomóc. „Okazało się, że pani mówi więcej ode mnie. Poczułem, że nie po drodze jest nam razem. Później poszedłem na psychoanalizę, gdzie spędziłem trzy lata. Teraz jestem w kolejnym procesie od roku i ten najbardziej mi odpowiada. Być może to też jest tak, że teraz poszedłem do mężczyzny… Być może ta „figura” ojca była mi potrzebna, żeby się lepiej otworzyć”, snuł domysły w „Mieście kobiet” w kwietniu 2022 roku. Czytaj także: Małgorzata Buczkowska nawróciła się po rodzinnej tragedii. Jej mąż obawiał się, że popadła w dewocję Marcin Bosak, premiera filmu „Mistrz”, Warszawa, 26.08.2021 rok Marcin Bosak: miał opory, aby sięgnąć po pomoc specjalisty Z kolei na początku tego samego roku aktor wyjawił, że miał nawrót epizodu depresyjnego. Miał on związek m.in. z pandemią koronawirusa i przypadł na czas jesieni 2020 i wiosny 2021 roku. Z powodu modelu, w którym był wychowywany, Marcin Bosak miał barierę psychiczną, by udać się do specjalisty i sięgnąć po profesjonalną pomoc terapeuty. „Czułem olbrzymi dyskomfort i wstyd. Pojawiły się myśli, że coś jest ze mną już bardzo „nie tak”, a wręcz, że jest bardzo źle i sobie nie radzę. Wydaje mi się, że wychowując się i dorastając w patriarchalnym schemacie, który jest tak popularny w naszej kulturze, miałem wdrukowany w głowie obraz mężczyzny, który radzi sobie ze wszystkim sam. I na tym polega jego siła. Jest oparciem dla innych. Natomiast nie mówi o swoich problemach, bo potrafi sam się z nimi zmierzyć i bez niczyjej pomocy je rozwiązać. Taka postawa zepchnęła mnie w stronę samotności”, opisywał na łamach magazynu „Twarze depresji”. Do tego tematu powrócił również w późniejszym wywiadzie. „To jest kolejny stereotyp, w który popadłem, że mężczyzna radzi sobie sam ze swoimi problemami i nie obciąża bliskich”, podkreślał na antenie TVN Style. Czas choroby był dla Marcina Bosaka niezwykle trudny. Nie ukrywa, że marzył o tym, by przestać istnieć. „Nie wiem, czy to są myśli samobójcze, czy nie, ale miałem ochotę zniknąć. Zamknąć się w jakimś takim miejscu, w którym nikt mnie nie będzie widział, nikt nie będzie oceniał tego i z tą swoją słabością, bo tak to rozumiałem, gdzieś się zaszyć, w jakiejś jamie”, podsumował gorzko. Czytaj także: Nigdy nie marzyła o byciu piosenkarką, los zadecydował za nią. Maria Tyszkiewicz to objawienie polskiej sceny Marcin Bosak, 23 edycja przeglądu filmowego „Kino na granicy”, Cieszyn, 03.08.2021 rok Marcin Bosak: rozstanie z Marią Dębską Aktor przez 15 lat, od 2002 roku, był związany z koleżanką ze studiów, Moniką Pikułą. Poznali się na pierwszym roku, zaprzyjaźnili, zaś z czasem narodziło się między nimi głębokie uczucie. Doczekali się dwóch synów. Ale związek pary nie przetrwał próby czasu. Wszystko zmieniło się w 2017 roku, gdy Marcin Bosak poznał Marię Dębską. Między nimi zaiskrzyło. Tej miłości nic nie było w stanie zatrzymać... Z Moniką Pikułą aktor rozstał się ostatecznie w 2018 roku. Dwa lata później, 15 sierpnia 2020 w Kościele Sióstr Wizytek na Krakowskim Przedmieściu w Warszawie, wziął ślub z nową ukochaną, ale i ta relacja nie przetrwała. Do rozstania miało dojść w 2021 roku. Ostatecznie rozwiedli się na początku marca 2022 roku. Dziś odzyskuje siły i z nadzieją patrzy w przyszłość. U jego boku pojawiła się również nowa miłość. „To był dla mnie najważniejszy w dorosłym życiu rok. Rozpoczęcie procesu, by w szczerości i akceptacji być w kontakcie ze sobą, co warunkuje jakość wszystkich pozostałych relacji. Bardzo dziękuję za wspaniałe spotkania i rozmowy. Za otwartość i wspólne robienie dobra. Za przyjaźń! Najbardziej dziękuję za przyjaźń❤️”, pisał w ostatni dzień grudnia 2022 roku. Życzymy aktorowi wszystkiego, co najwspanialsze! Sprawdź również: Był pierwszym mężem Magdy Mołek, po rozwodzie cierpiała w samotności. Jego życie przerwała nagła tragedia [Tekst opublikowany na Viva Historie 07.03.2024 r.]
Alkoholizm, depresja, pobyt w domu dziecka. Poruszająca historia Elżbiety Czyżewskiej
Była nazywana „polską Marilyn Monroe”, zaś za zachodnią granicą „królową bez kraju”. Elżbieta Czyżewska w latach 60. wspięła się na szczyt popularności. Grała u Wajdy, Hassa, Kutza. W genialny sposób odtwarzała zarówno role komediowe, jak i dramatyczne. Cieszyła się powodzeniem u mężczyzn. A to wszystko, jak mówiła zaprzyjaźniona z nią Agnieszka Osiecka, za sprawą „obłędnego biustu, szalenie zgrabnych nóg i najpiękniejszego uśmiechu, jaki w życiu widziała”. Niestety, jej życie osobiste pełne było osobistych dramatów. Matka oddała ją oraz siostrę do domu dziecka, porażki w życiu zawodowym i miłosnym sprawiły, że popadła w szpony nałogu. Genialna aktorka odeszła 17 czerwca 2010 roku w szpitalu w Nowym Jorku. Przegrała walkę z nowotworem. Miała 72 lata. Elżbieta Czyżewska: smutne dzieciństwo i pobyt w domu dziecka Od najmłodszych lat jej życie było naznaczone stratą. Elżbieta Czyżewska przyszła na świat 14 kwietnia lub 14 maja (źródła nie są co do tego zgodne) 1938 roku w Warszawie. Niestety, ojciec Jan w trakcie II wojny światowej zginął. Matka Jadwiga Gimpel, z zawodu krawcowa, nie potrafiła udźwignąć ciążącej na niej odpowiedzialności, także finansowej. Cała rodzina żyła w wielkiej biedzie. Mieszkali w suterenie na Tamce, bez bieżącej wody i elektryczności. Mała Ela miała do dyspozycji klaustrofobicznych rozmiarów pokoik. Matka szukała ukojenia i odskoczni od brutalnej rzeczywistości w alkoholu. Wdawała się w przelotne romanse, nie potrafiła zapewnić dziewczynkom (przyszła aktorka miała siostrę) stabilizacji. Z uwagi na trudną sytuację osobistą i nałóg, oddała w końcu córki do domu dziecka w Konstancinie. Elżbieta i Krystyna stały się sobie wówczas bardzo bliskie. Mogły liczyć wyłącznie na siebie... A to okazało się tak samo błogosławieństwem, jak i przekleństwem. Dzieciństwo było przez długi czas dla przyszłej gwiazdy tematem tabu. Wstydliwą raną, którą spycha się w niebyt. Niechętnie wracała do tych czasów, długo nie było wiadomo, co tak naprawdę wydarzyło się w jej młodości... Z drugiej strony było silnym bodźcem, by wyrwać się z biedy i zawalczyć o marzenia. Gdy były już nastolatkami, Jadwiga Gimpel odebrała córki z placówki opiekuńczo-wychowawczej, mimo że jej sytuacja wcale nie przedstawiała się znacznie lepiej. Pobyt w domu dziecka położył się cieniem na dalszym życiu Elżbiety Czyżewskiej. Wiecznie niespełniona, czuła się gorsza, mimo zachwytów publiczności i krytyków. Potrzebowała nieustannej uwagi i zapewnień, którymi nieskutecznie łatała niskie poczucie własnej wartości. I to właśnie ono ostatecznie wpłynęło destrukcyjnie na jej dalsze losy... Elżbieta Czyżewska: trudne początki i przyjaźń z Beatą Tyszkiewicz Na tym etapie życia była jednak zdeterminowana. Już w liceum zaczęła wykazywać talent aktorski i wokalny. Brała udział w szkolnych akademiach oraz uzależniła się od... czytania. Być może wynikało to z warunków, w jakich żyła i chęci nadrobienia braków w edukacji. Książki nosiła ze sobą dosłownie wszędzie. O jej dalszych losach zdecydował przypadek. Do egzaminów w Państwowej Wyższej Szkole Teatralnej przystąpiła za namową znajomych z kółka recytatorskiego. Jak na ironię, oni odpadli w przedbiegach, ona zaś z miejsca zachwyciła komisję i już wiedziała, co chce robić w życiu. Studia ukończyła w 1960 roku, była na roku m.in. z Januszem Głowackim. Podkreślał, że od początku wykazywała się niezwykłym talentem i wyczuciem w kreowaniu postaci. Z pewnością pomagała jej nietuzinkowa, zniewalająca wręcz uroda. Agnieszka Osiecka nazywała jej biust „obłędnym”, zaś Beata Tyszkiewicz nie miała wątpiła, że Elżbieta Czyżewska jest posiadaczką „najpiękniejszych nóg” w Polsce. Wyrwanie się z biedy nie było jednak takie proste. Z pomocą przyszła właśnie Beata Tyszkiewicz. Wiedziała, że warunki, w których mieszka uzdolniona przyjaciółka, są skandaliczne. Maleńki pokoik musiała dzielić z siostrą, co nie pozwalało na rozwijanie talentu w trakcie studiów. Tak mówiła o wizycie w jej rodzinnym mieszkaniu w książce „Zachłanne na życie” Sławomira Kopera. „(...) zobaczyłam, że ona nie ma nie tylko swojego pokoju, ale nawet swojego kąta. Poszłam więc do prorektora Baczyńskiego, prosząc, aby w tak wyjątkowej sytuacji przyznał jej miejsce w „Dziekance”. Udało się i od tej pory mieszkała razem ze mną w pokoju”. Dzięki temu Elżbieta Czyżewska mogła poświęcić się ćwiczeniom. I rozkwitła w iście gwiazdorskim stylu... View oEmbed on the source website Elżbieta Czyżewska: pierwsze role i rozkwit kariery Pierwszą rolę również otrzymała przypadkiem. W połowie lat 50. przebywała z koleżankami z roku na wakacjach na Mazurach. Tam swój film dokumentalny kręcił Jerzy Łomnicki, którego asystentem był Stanisław Bareja. Dzięki uporowi i wrodzonemu wdziękowi otrzymała angaż i zagrała „dziewczynę przechadzają się w tle”. Szybko stało się jasne, że odniesie spektakularny sukces. Ten przyszedł dosyć szybko. W 1960 wcieliła się w uwodzicielską Renatę w „Mężu swojej żony” Stanisława Barei, u tego samego reżysera zagrała jeszcze w „Żonie dla Australijczyka” (1963) i „Małżeństwie z rozsądku” z 1966, gdzie wystąpiła u boku Daniela Olbrychskiego i Bohdana Łazuki. Ogromną popularność dały jej role w komediach „Giuseppe w Warszawie” (1964) oraz „Gdzie jest generał...” (1963). Obie poruszały w zabawny sposób tematykę wojenną i sprawiły, że gwiazda Czyżewskiej rozbłysła w pełni. Nazywano ją „królową polskich komedii”, była świetnie przyjmowana jako aktorka teatralna, serialowa i komediowa. Wydawało się, że dobrej passy nic nie jest w stanie zatrzymać. Tym bardziej, że zabiegali o nią czołowi reżyserzy. Zagrała w „Rękopisie znalezionym w Saragossie” Wojciecha Jerzego Hasa z 1964 oraz „Milczeniu” Kazimierza Kutza (1963). Wisienką na torcie było poprowadzenie u boku Lucjana Kydryńskiego międzynarodowego festiwalu w Sopocie. Jak zauważa w swoim artykule na łamach Gazeta.pl Natalia Jeziorek, tak wielka popularność Czyżewskiej wynikała z jej bardzo indywidualnego podejścia do kreowanych postaci. W pewnym momencie nie wyobrażano sobie hitowej produkcji bez udziału seksbomby! Tak pisał o tym fenomenie Bogdan Łazuka w książce „Przypuszczam, że wątpię”. „Przy omawianiu obsady do nowego filmu padało zwykle stwierdzenie: Tylko nie Czyżewska, bo tak dużo grała. Po półgodzinnej dyskusji cała ekipa filmowa orzekała jednak: Tylko Czyżewska, dzwońcie do niej”. Na jej punkcie szaleli i mężczyźni, i kobiety. Te ostatnie chciały wyglądać i zachowywać się jak ona. Stała się niekwestionowaną ikoną stylu, każda jej kreacja wywoływała jęki zachwytu na salonach. Inspirowano się nawet sposobem jej uczesania! W życiu prywatnym również odniosła sukces. Wyszła za mąż za początkującego wówczas scenarzystę Jerzego Skolimowskiego. Była to miłość od pierwszego wejrzenia. Szybko zaczął mieć wpływ także na jej życie zawodowe i wybór ról. Angażował ją zresztą do swoich produkcji. Wystąpiła m.in. w „Rysopisie” z 1964 oraz Walkowerze (1965). Jednak w tym samym roku rozwiodła się. Dlaczego? Różnica charakterów, problemy z dochowaniem wierności... Jednak Elżbieta Czyżewska długo nie pozostawała samotna. W tamtym czasie poznała amerykańskiego dziennikarza – Davida Halberstama. Fatalne zauroczenie czy miłość na przekór światu? Jedno jest pewne: gdyby nie on, z pewnością jej całe życie potoczyłoby się zupełnie inaczej... CZYTAJ TEŻ: Związek z Elżbietą Grocholską nadał jego życiu sens. Krzysztof Zanussi żałował, że rzucił się w to uczucie tak późno Błogosławieństwo i przekleństwo. Małżeństwo Elżbiety Czyżewskiej z Davidem Halberstamem Był uznanym na świecie dziennikarzem „New York Times” z Pulitzerem na koncie. Do Polski przybył w połowie lat 60., a więc u szczytu kariery Czyżewskiej. Poznali się na przyjęciu po premierze spektaklu „Po upadku”, adaptacji głośnej sztuki Arthura Millera, w Warszawie. Zagrała w nim rolę Maggie i dzięki niej zyskała miano „polskiej Marilyn Monroe”. Między aktorką a Amerykaninem z miejsca zaiskrzyło. Pod jego wrażeniem było wówczas całe środowisko artystyczne stolicy oraz... władze Polski Ludowej! Jego urokowi uległa także wówczas niespełna 30-letnia Elżbieta. Ślub wzięli 13 czerwca 1965 roku. Wydawali się parą idealną: ona atrakcyjna, niesamowicie popularna o zniewalającej urodzie i uroku osobistym. On uznany dziennikarz, ceniony na świecie, za którym oglądały się wszystkie kobiety. Mieli wszystko. Przywileje, pozycję, luksusy zarezerwowane tylko dla najbogatszych. Do czasu... David Halberstam opublikował na łamach „New York Times” artykuł, krytykujący politykę ówczesnego I sekretarza KCPZPR Władysława Gomułki. Z dnia na dzień stał się nad Wisłą persona non grata. Opuścił Polskę w 1967 roku. Dla Czyżewskiej stało się jasne, że ona także musi podjąć decyzję. Jednak żal jej było wszystkiego, co do tej pory osiągnęła, w tym kontraktu z Teatrem Dramatycznym. Postanowiła przeczekać. Niestety, władze komunistyczne nie zapomniały, co zrobił jej ukochany. W odwecie to ona znalazła się na ich celowniku. Wydarzenia z marcu 1968 roku nie poprawiły sytuacji. Wręcz przeciwnie. W prasie zaczęły ukazywać się niepochlebne artykuły na temat Elżbiety Czyżewskiej. Kreowano ją na wroga narodu. Stało się jasne, że wyjazd do USA był jedynym rozsądnym wyjściem z sytuacji. Pierwszą próbę podjęła 6 kwietnia. Jednak na Okęciu zgotowano jej rewizję osobistą, która według świadków miała być jedynie formą upokorzenia. Koniec końców granice Polski aktorka opuściła 22 kwietnia 1968 roku. Agnieszka Osiecka, Maryla Rodowicz i Elżbieta Czyżewska, 50. urodziny Daniela Olbrychskiego, 30.11.1995 rok W USA uczyła samą Meryl Streep. Ale wielkiego sukcesu nie odniosła Zamieszkała na Manhattanie w Nowym Jorku. Grywała w tamtejszych teatrach. Do Polski wróciła w połowie grudnia 1968 na zaproszenie Andrzeja Wajdy. Wybrał ją do głównej roli, Eli, we „Wszystko na sprzedaż”. Władze były oburzone, wysyłały listy, potępiające tę decyzję. Na próżno. Po skończonych zdjęciach wróciła za ocean. I przez kolejnych 11 lat nie pojawiła się nad Wisłą... Jej amerykański sen nie spełnił się jednak tak, jak być może zakładała. Grywała głównie w teatrach. Wszystko za sprawą wyraźnego słowiańskiego akcentu i słabości do napojów wyskokowych. Jednak w 1974 roku na deskach Yale Repertory Theatre otrzymała angaż w spektaklu „Biesy” Dostojewskiego w reżyserii Andrzeja Wajdy. W tej samej sztuce zagrała również... młodziutka Meryl Streep. Gdy zobaczyła Elżbietę Czyżewską na scenie, nie kryła zachwytu. Poprosiła ją o prywatne lekcje. Polka zgodziła się. Krytycy nie mają wątpliwości, że to dzięki temu spotkaniu udało się Streep stworzyć fantastyczną kreację Zofii Zawistowskiej w „Wyborze Zofii”, dramacie z 1982 roku. Za rolę tę otrzymała zresztą Oscara. To właśnie Elżbieta Czyżewska nauczyła ją mówić z wyraźnym polskim akcentem. Niestety, w 1977 roku małżeństwo Polki i Davida Halberstama przeszło do historii. Zrozpaczona aktorka zaczęła bez opamiętania topić smutki w alkoholu. Jej kariera po raz kolejny załamała się. Brak odpowiednich środków wpędził ją w duże problemy finansowe. I był to początek końca Elżbiety Czyżewskiej. Elżbieta Czyżewska w Międzyzdrojach, 2003 rok Powrót do Polski, przyjaźń z Joanną Pacułą i... „Seks w wielkim mieście” Dzięki sierpniowi 1980 roku mogła wrócić do Polski. Uznani twórcy nie zapomnieli o niej, dlatego zagrała w „Debiutantce” Barbary Sass oraz w „Limuzynie Daimler-Benz” Filipa Bajona. Z kolei w roku 1982 pojawiła się w obrazie „Odwet” Tomasza Zygadły. Rok temu przyniósł również niezwykłe spotkanie Elżbiety Czyżewskiej z Joanną Pacułą. To jeden z najbardziej zagadkowych i niewyjaśnionych epizodów w życiu obu pań. Młoda wówczas aktorka przyszła do 44-letniej koleżanki z prośbą o pomoc. Ta zgodziła się, udzieliła jej schronienia i zajęła się karierą 25-latki. Umawiała na castingi, poznawała z wpływowymi osobami z branży, sprawiła, że Pacuła szybko zaczęła być kojarzona za oceanem. To dzięki Czyżewskiej otrzymała rolę w „Parku Gorkiego” z 1983 roku. Za sprawą tej kreacji aktorskiej była nominowana do Złotego Globu za najlepszą rolę drugoplanową. Sielankę przerwała kłótnia obu pań. Jej przyczyny do dziś owiane są tajemnicą. Wiadomo jedynie, że Joanna Pacuła podjęła decyzję o wyjeździe do Los Angeles. Jej starsza koleżanka ponownie została sama... Relacja ta stała się inspiracją dla Agnieszki Holland i Jerzego Bogajewicza do nakręcenia filmu „Anna”. Elżbieta Czyżewska miała nawet zagrać w nim główną rolę, jednak na skutek nieporozumienia, nigdy do tego nie doszło. Otrzymała jednak pewne wynagrodzenie. Jak na ironię, w tytułową rolę wcieliła się Sally Kirkland, która... wypadła znakomicie. W konsekwencji na jej konto powędrował Złoty Glob, jak również nominacja do Oscara. I choć w kolejnych latach Polka nadal pozostawała aktywna zawodowa, jej gwiazda zaczęła blednąć. Na uwagę zasługują jeszcze kreacje w takich filmach, jak „Stracone lata” Sidneya Lumeta oraz „Niewłaściwe miejsce” – była to pierwsza rola pierwszoplanowa w filmie od jej przyjazdu do Ameryki. Grała w spektaklach teatralnych oraz w rodzimych produkcjach. Świetnie przyjęto jej kreację w „Polowaniu na karaluchy” i „Antygonie w Nowym Jorku” Janusza Głowackiego. W 1996 roku można było podziwiać ją na dużym ekranie u boku Jeanne Moreau w komedii „I Love You, I Love You Not”, zaś w 1999 roku pojawiła się w jednym z odcinków „Seksu w wielkim mieście”! Wcieliła się w doktor Shapiro, seksuolożkę. W Polsce o Elżbiecie Czyżewskiej nigdy nie zapomniano. W 1997 roku było członkinią Jury Konkursu Głównego 22. Festiwalu Polskich Filmów Fabularnych w Gdyni. Sześć lat później uhonorowano ją w sposób szczególny. Odcisnęła wówczas swoją dłoń na Promenadzie Gwiazd w Międzyzdrojach. z kolei w 2005 roku otrzymała Krzyż za zasługi kulturalne w Polskim Konsulacie Generalnym w Nowym Jorku. Rok później zagrała nieznajomą z Nowego Orleanu w „Samotności w sieci”. Nadal grywała w teatrach, także rodzimych, jednak w 2007 spadł na nią podwójny i ostateczny cios... CZYTAJ TEŻ: Gołda Tencer i Szymon Szurmiej byli razem niemal pół wieku. Mieli dwójkę dzieci: syna Dawida i teatr Dwie śmierci, choroba i ostatnie lata życia Elżbiety Czyżewskiej Wtedy zmarła jej ukochana siostra Krystyna, zaś chwilę później były mąż, z którym była związana przez 12 lat, David Halberstam. Mężczyzna zginął w wypadku samochodowym. Elżbieta Czyżewska nigdy nie poradziła sobie z tymi stratami. Popadła w głęboką depresję. W ostatnich latach wycofała się z życia publicznego. Zmagała się z chorobą: nowotworem przełyku. Nikogo, kto ją znał, aż tak to nie dziwiło. Jej nieodłącznym atrybutem była papierośnica. Zabierała ją ze sobą dosłownie wszędzie. Walki z rakiem nie udało jej się wygrać. Zgasła w New York Presbyterian Hospital na Manhattanie 17 czerwca 2010 roku. Jej pamięć uczcił m.in. „New York Times” i to właśnie w ich publikacji została nazwana „królową bez kraju”. Pogrzeb aktorki odbył się cztery miesiące później. 18 października 2010 roku została pochowana na warszawskich Powązkach. W ostatniej drodze towarzyszyli jej m.in. Janusz Głowacki, Joanna Szczepkowska i Daniel Olbrychski. Ten ostatni mówił o tej chwili: „Nie spodziewałem się takich tłumów jak na pogrzebie Zbyszka Cybulskiego, ale skromność tej uroczystości mnie zasmuciła. Gdy spotkamy się ponownie, powiem Elżbiecie, że na widowni był komplet”. Odeszła tak, jak żyła – samotnie... Elżbieta Czyżewska, 2 lipca 2003 roku. 7 lat przed śmiercią:
Fatalny romans, depresja, alkoholizm... Jak dziś wygląda życie Anny Majcher?
Po kilku latach przerwy aktorka powróciła na duże ekrany
Miała na swoim koncie blisko 50 ról filmowych, grywała u najbardziej cenionych i uznanych reżyserów, jak Andrzej Wajda, Marek Koterski, Jan Jakub Kolski, Kazimierz Kutz, a nawet... Luc Besson. Annie Majcher wróżono międzynarodową karierę. W „Fanfan Tulipan” wystąpiła nawet u boku Penelope Cruz! Niestety wszystko przekreślił romans z żonatym mężczyzną, Andrzejem Strzeleckim... Aktorka popadła w depresję, a smutki zaczęła topić w alkoholu. Ostatecznie zrezygnowała z wielkiej kariery. Jeszcze kilka lat temu mówiło się, że żyje w Domu Aktora Weterana w Skolimowie, z dala od medialnego zgiełku i demonów przeszłości... W 2021 roku niespodziewanie jednak wróciła na duży ekran. Anna Majcher: droga do sławy Pierwsze kroki na deskach teatralnych zaczęła stawiać w wieku zaledwie 22 lat, jeszcze przed ukończeniem studiów. Był rok 1984. Rok później została absolwentką Państwowej Wyższej Szkoły Teatralnej. Związała się z Teatrami Ateneum i Współczesnym. Szybko doceniono jej niezwykły talent i nietuzinkową osobowość. Anna Majcher miała niesamowity wdzięk i warsztat, kreowała postaci hipnotyzujące, nieoczywiste. Mimo niewątpliwej urody (długie blond włosy, wydatny biust, piękne oczy), która przyprawiała panów o szybsze bicie serca, a panie o jęk zazdrości, nie lubiła epatować seksapilem na ekranie. Wbrew upodobaniom reżyserów, którzy chętnie eksponowali jej obfity biust i chcieli skłonić do scen, w których zaprezentuje wdzięki w pełnej krasie, była temu przeciwna. Mimo wszystko szybko okrzyknięto ją seksbombą. Ale nie uległa presji środowiska i fanów. „Nie jestem tłem dla królującego obecnie męskiego kina ani kanapą dla najbardziej wziętych kolegów. Nie znoszę scen łóżkowych, które są „przerywnikami muzycznymi” w filmie, braku wyobraźni i profesjonalizmu w ich kręceniu, mylenia pojęcia erotyki z seksem”, grzmiała w jednym z wywiadów, odnosząc się do pytania o prezentowanie jej w sposób przedmiotowy (cytat za swiatseriali.pl). Anna Majcher w „Panu Samochodziku i niesamowitym dworze”, 1986 rok Czytaj też: Bohdan Łazuka od zawsze był kobieciarzem. Z ostatnią żoną rozwiódł się i ożenił ponownie Anna Majcher: wielka kariera filmowa i kryzysy Sława spadła na nią bardzo szybko. Już w 1985 roku zagrała w pierwszym filmie („Jezioro Bodeńskie”, rola epizodyczna kelnerki), później przyszedł czas na świetnie przyjęte przez publiczność i krytykę produkcje, jak „Łuk Erosa”, „Rajski ptak”, „Gnoje”, „Wirus” czy wreszcie „Ogniem i mieczem” (1999 rok jako karczmarka) i „Quo Vadis” (2002 rok, Kalwina Kryspynilla). W 1990 roku otrzymała stypendium rządu francuskiego dla najbardziej obiecującej młodej aktorki, rok później nominację do Złotych Lwów festiwalu w Gdyni za „Śmierć dziecioroba”, zaś w 1992 przyznano jej nagrodę im. Zbigniewa Cybulskiego dla najbardziej utalentowanej aktorki młodego pokolenia. Kreowała oryginalny typ postaci, nazywany „kobietą pod presją”, ulegającą wpływom, ale też manipulującą innymi, nieoczywistą, skomplikowaną, kłótliwą i wymykającą się oczywistym interpretacjom. Na ekranie hipnotyzowała. Niestety, także w 1992 roku zniknęła po raz pierwszy na dwa lata. Wszystko za sprawą fatalnego złamania nogi, którego doznała w trakcie tańca. Powrót do zdrowia i żmudna rehabilitacja były jej codziennością. Ale udało się, wróciła silniejsza, znów zaczęła grywać. W 1999 roku wystąpiła w „Ogniem i mieczem” Jerzego Hoffmana, który obsadził ją w roli karczmarki z charakterystycznym, wydatnym biustem. Specjalnie dla tej roli zmieniła kolor włosów na czarny. Niedługo po sukcesie filmu... ponownie zamilkła! Mówiono, że wzięła potajemny ślub z majętnym biznesmenem, wstąpiła do klasztoru lub że zaczęła topić smutki w alkoholu. Nie lada sensację wywołała wieść, że wystąpi w produkcji samego Luca Bessona! Miało to miejsce w 2003 roku. Otrzymała wówczas rolę Wandy. Zagrała u boku Penelope Cruz i Vincenta Pereza. Jak wspominała, angaż otrzymała po wysłaniu... zdjęcia. „W zespole Tor Krzysztofa Zanussiego krzyknięto: „to tylko Majcher może to zagrać!” i poproszono o zdjęcia. Wysłałam Bessonowi tylko jedno i bez żadnych castingów czy zdjęć próbnych dostałam tę rolę. Znam francuski, więc moje rozmowy i praca nie sprawiały mi żadnego problemu, wręcz należały do wyjątkowych. Udało mi się w tym filmie przemycić parę zdań po polsku, ku uciesze całej ekipy i akceptacji reżysera [Gérarda Krawczyka], który ma polskie pochodzenie”, opowiadała w rozmowie z „Kinem”. Anna Majcher w filmie „Łuk erosa”, 1987 rok Anna Majcher i Andrzej Strzelecki: historia feralnego romansu Gdy powróciła na duży ekran, udzieliła bardzo szczerego wywiadu magazynowi „Gala”. Mówiła w nim m.in. o powodach zniknięcia z życia publicznego. „Zrobiłam sobie dwuletnią przerwę w pracy teatralnej, odeszłam z teatru Ateneum. Przerwę zrobiłam z przyczyn higienicznych. Miałam dosyć tego, co się dzieje w teatrze. Nie jestem aktorką bufetową, nie przesiaduję tam, nie załatwiam spraw, nie rozgrywam żadnych partii. Męczą mnie gry prowadzone w garderobach, ale nie zniknęłam z ekranu telewizora, po prostu bywałam tam dużo rzadziej, a film i tak się o mnie upomniał!”, wyjaśniała w rozmowie z Dorotą Wellman. Negowała także bywanie na salonach, twierdziła, że jest zbędne, nie zapewnia intratnych ról i nie odmienia niczyjego życia. Przyznała również, że miewała problemy z alkoholem, jednak w jej opinii to problem wynikający z uprawianego zawodu. Andrzej Strzelecki, 1989 r. „Okazji jest mnóstwo. Na bankiecie bardzo łatwo złapać aktora z kieliszkiem i zrobić mu zdjęcie, a później opatrzyć je odpowiednim komentarzem. Jestem osobą barwną i towarzyską, dlatego bardzo często mnie tak uwieczniano. Gdybym nawet była uzależniona, to jestem w bardzo dobrym towarzystwie. Lepiej być sławnym pijakiem niż anonimowym alkoholikiem”, podkreślała. Dużo pisano o jej zawodach miłosnych. Ten największy dotyczył wykładowcy ze studiów, o 10 lat starszego aktora i reżysera Andrzeja Strzeleckiego (znanego m.in. z roli dr. Koziełły w „Klanie”), który został później rektorem Akademii Teatralnej w Warszawie. Była nim podobno zachwycona, zaimponował jej radością życia, błyskotliwością i wiedzą. Problemem było to, że miał już rodzinę: żonę, scenografkę Ewę Czarniecką i córkę. Mimo tego miała nawiązać się między nimi bliska więź. Jednak z czasem Anna Majcher zakończyła płomienny romans. Chciała czegoś więcej. Po latach bardzo przeżyła informację, że ukochany w końcu odszedł od żony i zaczął układać sobie życie z inną kobietą, Joanną Pałucką. Po jakimś czasie na świecie pojawił się nawet ich syn. „Aktorka przeszła załamanie nerwowe, które wpłynęło na jej karierę. Popadła w depresję, sięgnęła po alkohol, nie przyjmowała nowych ról...”, relacjonowało „Na żywo”. Andrzej Strzelecki z żoną Ewą Czarniecką i córką Joanną 1981r. Czy to spowodowało, że zniknęła z życia publicznego? Nie wiadomo. Prawdą jest, że nigdy nie znalazła partnera, nie założyła rodziny, nie miała dzieci. Choć kilka razy wydawało się, że jej los się odmienił. Jeszcze w 2004 roku zapewniała, że w życiu miłosnym jest szczęśliwa i spełniona. Nie ujawniła jednak tożsamości partnera. „Jest to najlepszy czas. Każda miłość, która do mnie przychodzi, a nie przychodzą tak często, jak się pisze, ma rangę tej pierwszej, jakby nic nie zdarzyło się wcześniej istotniejszego. Otwiera się przede mną potworna szczelina miłości. Jaka tam szczelina, całe przestworza! Jestem wulkanem miłości, zachowuję się tak, jakby nic ważniejszego poza nią nie istniało. To może porazić”, ekscytowała się w rozmowie z Dorotą Wellman. Jednak z czasem zaczęły pojawiać się informacja, że popadła w depresję, zaczęła izolować się od ludzi. Ratunkiem były kolejne role, jednak już zdecydowanie bardziej serialowe niż filmowe. Zagrała m.in. w „Niani”, „39 i pół”, „Londyńczykach”. Wiązała się też podobno z różnymi mężczyznami, ale uczucie do żadnego nawet nie równało się z tym do Andrzeja Strzeleckiego. Czytaj również: Krzysztof Janczar widywał ojca bardzo rzadko, ale to dzięki niemu odnalazł w sobie pasję do aktorstwa Anna Majcher w 1992 roku, tuż przed pierwszym zniknięciem z życia publicznego Anna Majcher przebywała w Skolimowie? W sierpniu 2011 roku gruchnęła wieść, że 49-letnia wówczas aktorka trafiła do Domu Aktora Weterana w Skolimowie. Miała być najmłodszą pensjonariuszką placówki. Jednak gdy w 2012 roku Paweł Piotrowicz, dziennikarz Onetu zadzwonił tam, by porozmawiać z aktorką, usłyszał w słuchawce „ta pani nigdy nie była pensjonariuszką naszej placówki”. Owszem, pojawiała się tam, ale tylko jak osoba wizytująca. Jak i wielu innych. Czy w ostatnich latach to się zmieniło? Anna Majcher konsekwentnie milczy, nie komentuje żadnych medialnych doniesień na swój temat. Nic w tym dziwnego: bez względu na to, jakie były koleje losu, niewiele mówiła o swoim życiu prywatnym. Twierdziła, że cisza jest zdecydowanie lepszym rozwiązaniem. „Potrzebuję się wyciszyć. Poznaję wtedy samą siebie. Wracam stamtąd z inną energią, z takim spokojem ducha. Czuję, że unoszę się nad ziemią”, mówiła, odnoszą się do dwutygodniowych rekolekcji, w których uczestniczyła. Od zawsze była osobą religijną, poszukującą. Choć wyszła od katolicyzmu, nie były jej obce również inne wyznania. „Poszukiwałam Boga na różne sposoby, dotknęłam medytacji buddyjskich, japońskich, interesowałam się jogą, judaizmem, prawosławiem, zajmowałam się astrologią, bioenergoterapią, miałam propozycje, żeby praktykować u bioenergoterapeuty, bo mam do tego predyspozycje wypisane w gwiazdach. Miałam wahadełko, pierścień Atlantów i karty tarota, których postanowiłam nie otwierać, dopóki nie będę na 100 procent pewna, że chcę wróżyć. Od spowiednika usłyszałam kiedyś, że lepsze jest szukanie niż stanie w miejscu”, zwierzała się w „Gali”. Koniec końców wybrała rekolekcje w klasztorze. Pomagała również opiekować się osobami z niepełnosprawnościami, prowadziła dla nich terapię teatralną. Na dużym ekranie pojawiła się w 2016 roku w „Powidokach”, ostatnim filmie Andrzeja Wajdy. Zagrała sąsiadkę Strzemińskiego. Jak jej życie wygląda obecnie? Znajomi, którzy rozmawiają z prasą twierdzili jeszcze niedawno, że „samotna i zapomniana, mieszka obecnie, razem z emerytami, w Domu Aktora Weterana w Skolimowie”. Jednak czy tak jest na pewno? W 2021 roku Anna Majcher niespodziewanie powróciła na duży ekran. W produkcji „Powrót do tamtych dni” w reżyserii Konrada Aksinowicza zagrała siostrę głównego bohatera, w którego wcielał się Maciej Stuhr. Dzięki temu można zobaczyć, jak wygląda obecnie... Zobacz też: W przeszłości mierzyła się z wieloma dolegliwościami. Monika Miller ponownie walczy o zdrowie Anna Majcher, wrzesień 2009: Anna Majcher, premiera filmu „Powrót do tamtych dni”, Warszawa, 06.12.2021 rok
Roksana Węgiel przyznała się do depresji. Pomogła jej bliska osoba: „Dużo się modliłam”
„Nie mogłam normalnie funkcjonować, bardzo mnie to przybiło”, dodała
Anyone I Want to Be oraz Lay Low to jedne z pierwszych singli Roksany Węgiel, która niedawno osiągnęła pełnoletność. Gdy piosenkarka była o 4 lata młodsza i promowała wspomnianą jako drugą piosenkę, wylała się na nią fala hejtu. Sugerowana, że nastolatka śpiewa w niej o rzeczach, które nie przystoją tak młodej osobie. Okazuje się, że gwiazda młodego pokolenia przypłaciła tamtą sytuację depresją. Roksana Węgiel o przerwie w karierze i depresji W rozmowie z Żurnalistą 18-letnia piosenkarka wyjawiła kulisy przerwania swojej kariery. Zahaczyła też o temat tego, że zmieniła niedawno wytwórnię, w której wydaje albumy. „Miałam taki moment, że po paru latach nieustannej rutyny, musiałam powiedzieć "stop", bo w sumie też wydarzenia, które się gdzieś tam zadziały przy pracy z nieodpowiednimi ludźmi, wpędziły mnie w zły stan psychiczny”, powiedziała. Prowadzący podcast zapytał, co oznaczają użyte przez nią wyrażenia. „Zły stan psychiczny to znaczy depresja. Nieodpowiedni ludzie? Ludzie, z którymi pracowałam po "The Voice Kids", jako wytwórnia”, doprecyzowała. CZYTAJ TAKŻE: Beata Kozidrak potwierdza: będzie film o jej życiu! Aktorka, która ją zagra, musi spełnić kilka warunków. Rozprawiła się też z plotkami na temat córek Depresja Roksany Węgiel. Jak sobie poradziła? Okrutne komentarze pod piosenką Lay Low sprawiły, że stan i samopoczucie idolki nastolatków były coraz gorsze. „Myślę, że to była wielka presja, ogromna presja dla tak młodej osoby. Dużo hejtu. Ja tak zawsze sobie wmawiałam, że się nie przejmuję hejtem, ale w pewnym momencie wylało się na mnie tego sporo, przy premierze singla Lay Low, i wtedy naprawdę mnie to uderzyło. Nie mogłam normalnie funkcjonować, bardzo mnie to przybiło. Te komentarze wracały do mnie w najgorszych momentach”, słuchamy. CZYTAJ TEŻ: Pierwsza żona Janusza Weissa zmarła, z drugą doczekał się dwóch synów. Taki był prywatnie Choć wiele osób najlepszą pomoc otrzymuje u terapeutów, w przypadku Roxie wystarczyło wsparcie bliskiej osoby. „Potrzebowałam pomocy, potrzebowałam też chyba najbardziej wsparcia bliskich, bo przez ostatnie parę lat, ja w ogóle prawie nie miałam z nimi kontaktu, nie widywałam się ze swoją mamą, ze swoim rodzeństwem, więc też potrzebowała takiego czasu, po prostu takiego wytchnienia. Nie ukrywam, że w tamtym momencie najbardziej pomogła mi moja mama. Nie udałam się do żadnego psychologa, ale mama pełniła trochę jego funkcję. Dużo się modliłam, medytowałam, chodziłam na spacery”, przyznała wokalistka. Jeżeli masz podejrzenie, że cierpisz na depresję lub chcesz porozmawiać o swoim słabym samopoczuciu, pomoc uzyskasz w wielu przyjaznych miejscach. Oto kilka z nich: Całodobowa Linia Wsparcia 800 70 2222 Antydepresyjny Telefon Zaufania (22) 484 88 01 Telefon zaufania dla dzieci 116 111 Kryzysowy Telefon Zaufania 116 123
Przyjaciele mówią o nich Boni i Kleo – historia miłości Jacka Bończyka i Klementyny Umer
Są razem szczęśliwi, choć aktor od lat choruje na depresję, żona napisała dla niego piosenkę „Pani D”
Jacek Bończyk i Klementyna Umer są małżeństwem od ponad 7 lat. Są szczęśliwi, zapracowani, zaangażowani w różne projekty muzyczne. Jacek Bończyk zrobił w teatrze Ateneum swój recital „Licencja na lirykę”, który teraz śpiewa w całej Polsce. Oboje udzielają się w dubbingu. Ich oczkiem w głowie jest bardzo towarzyski bokser imieniem Leo. Związek Jacka Bończyka i Klementyny Umer był dla wielu zaskoczeniem. Może dlatego, że aktor był wcześniej związany z Katarzyną Groniec, byli bardzo znaną parą, wydawało się, że dobrze do siebie pasują. Tym bardziej że można ich było zobaczyć śpiewających razem na scenie. Ale w pewnym momencie codzienność zaczęła ich przerastać. Górę wzięły emocje, oboje przyznawali, że nie mają łatwych charakterów. Chociaż długo byli razem nie zdecydowali się na ślub i ostatecznie rozstali się w 2013 roku. Kim jest Klementyna Umer, jak wygląda jej związek z Jackiem Bończykiem? Jacek Bończyk i Klementyna Umer: historia miłości Jacek Bończyk i Klementyna Umer znają się od kilkunastu lat, małżeństwem są od 2015 roku. Występowali wspólnie w wielu widowiskach i spektaklach muzycznych, m.in. „Piosenka jest dobra na wszystko”, czy „Młynarski - obowiązkowo!” - spektaklu granym w warszawskim teatrze „6 Piętro”. Klementyna Umer - urodzona w 1979 roku jest młodsza od męża o 12 lat. Jest córką ekonomisty - Adama Umera, bratanicą znanej wokalistki i reżyserki Magdy Umer. W jedynym z radiowych wywiadów Klementyna Umer opowiadała ze śmiechem, że ludzie szybko kojarzą ją z Magdą Umer i uważają, że znana ciocia wiele jej załatwia, co nie jest prawdą. Klementyna Umer zawsze pasjonowała się muzyką, skończyła średnią szkołę muzyczną w klasie skrzypiec. Przez pewien czas szukała swojej drogi – studiowała polonistykę na Uniwersytecie Warszawskim, żeby poszerzyć horyzonty. Czytaj też: Andrzej Przeradzki mówił do Magdy Umer „Małgosiu”. Bywał skąpym tyranem, ale bardzo ją kochał Ale potem postawiła na aktorstwo — współpracowała z warszawskim teatrem Rampa. Zdała eksternistyczny egzamin aktorski. Zagrała w kilkunastu spektaklach, m.in.: „Sztukmistrz z miasta Lublina” w reż. Jana Szurmiej, „Nie uchodzi, nie uchodzi… czyli damy i huzary” w reż. Macieja Wojtyszko. Wygrała festiwal piosenki „Pamiętajmy o Osieckiej”, zdobyła nagrodę na „Spotkaniach Zamkowych – Śpiewajmy Poezję” w Olsztynie oraz na festiwalu Piosenki Francuskiej. Ludzie rozpoznają ją po głosie, bo bardzo dużo pracuje w dubbingu, była na przykład Courtney w „Totalnej Porażce”. Wydała płytę „Tajemnica” z piosenkami Jerzego Wasowskiego. „Klimciu ma Pani piękny, aksamitny głos”, chwalą widzowie na YouTubie. Jacek Bończyk: wychowany przez kobiety - gotuje, sprząta, pierze Jacek Bończyk jest aktorem, wokalistą, tekściarzem, radiowcem. Pedagogiem. Urodził się w Wałbrzychu, był wychowany przez kobiety. Mówił, że umie wszystko zrobić w domu: sprząta, gotuje, prasuje, pierze. W 2012 roku mówił w wywiadzie dla Dziennika Zachodniego: „Miłostki? Zawsze byłem monogamistą, ale nie ukrywam, że uwielbiam kobiety”. Szkołę aktorską kończył we Wrocławiu, gdzie była filia szkoły krakowskiej. Widzowie najbardziej znają go jako śpiewającego aktora, w bardzo różnorodnym repertuarze od Charlesa Aznavoura po przeboje Republiki, której był, jak mówi, wściekłym fanem. „W ponczo, w ponczu i w opończy niech nam żyje Jacek Bończyk!” - napisał dla niego Artur Andrus. Jego talent chwalił sam Wojciech Młynarski. Przed laty głośne było małżeństwo aktora z Olgą Bończyk. Poznali się jeszcze w szkole aktorskiej i szaleńczo w sobie zakochali. Wierzyli, że będą razem do końca życia, ale ich związek się rozpadł. Olga Bończyk mówiła, że przyczyniła się do tego depresja męża. Aktor stawał się milczący, zamykał się w sobie. Szukali pomocy, ale trafili na złego lekarza. W latach 90. o depresji nie mówiło się tak otwarcie, jak teraz. Nie było takiej wiedzy o tej chorobie i sposobach jej leczenia (23 lutego obchodzony jest Światowy Dzień Walki z Depresją). Po nieudanej próbie pomocy medycznej aktor uznał, że sam sobie poradzi. „Odrzucał wszelką pomoc, twierdził, że sobie da radę sam. I wszystko nam się rozwaliło”. Po ośmiu latach podjęli trudną decyzję o rozwodzie. „To największa strata z tamtych czasów" – wspominała Olga Bończyk. Czytaj też: Ewa Morelle o Mai Frykowskiej: „Nie mogłam na nią patrzeć. Stała się częścią najbardziej dramatycznego etapu mojego życia" Związek na dobre i złe Po rozwodzie z Olgą Bończyk aktor związał się z Katarzyną Groniec, ale i ten związek nie przetrwał. Klementyna Umer towarzyszy mężowi nie tylko na scenie, ale też w dobrych i złych chwilach, w codzienności. Napisała piosenkę „Pani D” – dla męża i wszystkich, którzy zmagają się z depresją. „Kiedy napisałam ten tekst, pokazałam go Jackowi i zapytałam go: "Czy to tak jest?". Odpowiedział: "Tak, to mnie boli, ale tak właśnie jest", mówiła Klementyna Umer (cytuję za NaTemat.pl) . W innej rozmowie powiedziała: „Piosenka Pani D. to mój artystyczny do tematu, który jest mi bardzo bliski. Wiele osób z mojego otoczenia zmaga się z tą chorobą, w tym najbliższy mi człowiek, mój mąż – Jacek Bończyk. Nie raz sam pisał o swojej depresji, wplatając ją w swoją twórczość”. Zobacz też: Ich kontakt urwał się na 30 lat! Potem znowu się spotkali. Oto historia miłości Wandy Kwietniewskiej i Andrzeja Mizińskiego Rzadko się zdarza, by ktoś w piosence próbował opowiedzieć o odczuciach w depresji. Ale Klementynie Umer się to udało, piosenkę nagrała dwa lata temu, powstał do niej piękny teledysk. "Kiedy otchłań na mnie spojrzy/ bez nadziei mętna toń/ hipnotyzująca droga tylko w głąb i dalej w głąb/ Gdy usiądzie mi na sercu/ Zdusi oddech, zbudzi łzy/Znów pożegnam się z jasnością/Na czas jakiś/Milion chwil”. Pomijając chorobę, choć jest ona na pewno ważnym elementem życia, Klementyna Umer i Jacek Bończyk są bardzo zapracowaną parą, przede wszystkim dużo koncertują. Jacek Bończyk pisze scenariusze, reżyseruje. Wakacje spędzają nad Bugiem ze swoim ulubionym psem Leo. Kiedyś spał z nimi w łóżku, ale stwierdzili, że 35 -kilogramowy bokser to trochę za duży gość i Leo wylądował na osobnym posłaniu, choć nadal w sypialni
Depresja, dwa rozwody, samobójcza śmierć byłej partnerki. Jim Carrey doświadczył wielu tragedii
Dzięki kreacjom w filmach „Maska”, „Ace Ventura: psi detektyw” czy „Głupi i głupszy” stał się legendą kinematografii. Choć na ekranie bawił do łez, w życiu prywatnym mierzył się z wieloma dramatami. Jim Carrey od najmłodszych lat był zdany głównie na siebie. Mimo że odniósł sukces, zmagał się z depresją i nie mógł ułożyć sobie życia z żadną kobietą. Bolesne piętno odcisnęła na nim zwłaszcza samobójcza śmierć jednej z partnerek, Cathriony White, która odbiła się szerokim medialnym echem w 2015 roku. Oskarżano go nawet, że się do niej przyczynił! Mimo że został uniewinniony, w 2022 roku ogłosił, że zawiesza karierę... Dlaczego? Zobacz, jak wygląda życie aktora, który właśnie świętuje 63. urodziny. Tekst aktualizowany 17.01.2025 r. [Ostatnia publikacja na VUŻ i VIVA! Historie: 18.01.2025 r.] Jim Carrey: smutne dzieciństwo, problemy rodzinne Przyszedł na świat w Kanadzie jako najmłodsze dziecko Kathleen i Percy’ego Carreyów. Ma trójkę rodzeństwa: brata i dwie siostry. Mimo że na sukces pracował od najmłodszych lat, jego początkowe występy nie zachwycały szerokiej publiczności. Wszyscy wiedzieli, że ma talent, ale długo szukał swojej drogi. Sytuacji nie poprawiały problemy finansowe: gdy miał zaledwie 12 lat, jego ojciec został zwolniony z pracy. Nagły cios spowodował znaczące pogorszenie się sytuacji materialnej, cała rodzina musiała zamieszkać w... przyczepie. Dwa lata później 14-letni Jim Carrey (tak naprawdę jego rodowe nazwisko brzmi Carré) zatrudnił się w hucie na linii produkcyjnej, by ratować domowy budżet. Początkowo godził obowiązki zawodowe z edukacją, jednak w wieku 15 lat przestał uczęszczać na zajęcia. Pracę w fabryce łączył z występami w klubie w Toronto, gdzie dawał popis swoich komediowych umiejętności. Niestety, publiczność i krytycy nie byli dla niego łaskawi. Na swój moment musiał czekać dosyć długo... Sytuacja zmieniła się, gdy pod koniec lat 70. podjął decyzję o przeprowadzce do Los Angeles. Regularne występy w programach telewizyjnych „The Tonight Show” i „Saturday Night Live” oraz produkcjach telewizyjnych i filmach, cieszących się dużą popularności sprawiły, że stał się rozpoznawalny. Przełom przyszedł w 1994 roku za sprawą komedii „Ace Ventura: psi detektyw”. Był to też rok, w którym zmarł jego tata... Szybko dołączył do grona pierwszoligowych gwiazd Hollywood za sprawą kolejnych świetnie przyjętych ról w „Masce”, „Ace Ventura: zew natury”, „Głupim i głupszym” czy „The Truman Show”. Czytaj także: Świata poza sobą nie widzieli, on jednak nie był gotowy na ślub. Po latach gorzko pożałował rozstania Jim Carrey: życie prywatne, związki, dzieci Mimo spektakularnych sukcesów, związki Jima Carreya to pasmo klęsk. Pierwszy ślub wziął w marcu 1987. Jego wybranką była Melissa Womer. Jeszcze w tym samym roku powitali na świecie córkę, Jane Erin. Niestety, osiem lat później, 11 grudnia 1995 roku, rozwiedli się. Powodem był m.in. romans z koleżanką z planu filmu „Głupi i głupszy”, Lauren Holly, w który wdał się komik. Ślub z nową partnerką wziął 23 września 1996 roku a już niespełna 12 miesięcy później, w lipcu 1997 roku, sąd orzekł rozwód. Lista kobiet, z którymi spotykał się Jim Carrey, jest naprawdę imponująca. Znaleźć można na niej m.in. aktorkę Renée Zellweger, rosyjską balerinę Anastasiję Wołoczkową czy duńską modelkę Anine Bing. Wydawało się, że szczęcie odnalazł u boku Jenny McCarthy, z którą związany był od grudnia 2005 do kwietnia 2010. Niestety, i ta relacja nie przetrwała próby czasu. Najgłośniejszy związek Jima Carreya to jednak ten z Cathrioną White, irlandzką makijażystką. Poznali się w 2012 roku, rozstali rok później. Jednak wrócili do siebie w 2015 roku. Historia ta miała jednak swój tragiczny finał, o którym mówił cały świat... Czytaj także: Wystąpił w filmie Wajdy, romansował z hollywoodzkim aktorem. Władysław Shaybal twierdził, że miał fascynujące życie Jim Carrey z córką Jane Erin, Los Angeles, 10.03.2002 rok View Burdaffi on the source website Jim Carrey: samobójcza śmierć Cathriony White, oskarżenia rodziny Dziewczyna, mająca w chwili śmierci 30 lat, popełniła we wrześniu 2015 roku samobójstwo. Targnęła się na życie trzy dni po rozstaniu z Jimem Carreyem. Cathriona zażyła pokaźną ilość leków na receptę, należących do komika, w tym m.in. Percocet, Zofran i Ambien. Jej rodzina oskarżyła aktora o nieumyślne spowodowanie śmierci. Twierdzili, że to on mógł podać jej tabletki, czemu Carrey stanowczo zaprzeczył. Do mediów przedostały się również rozmowy sms-owe byłych partnerów, z których wynikało, że dziewczyna oskarżała go o zarażenie chorobą weneryczną. "Dałeś mi HSV i HPV, chcę, żebyś za to przeprosił (...). Chcę, żebyś zrozumiał, że bez względu na to, jak nieistotne ci się to wydaje, rujnuje mi życie. Chcę, żebyś uważał, gdy jesteś z innymi dziewczynami i zwracał uwagę na swoje ciało, bo twoje działania mają wpływ na ludzi" pisała kobieta. Komik odpierał zarzuty, podkreślając, że „to może pochodzić od kogoś, z kim była wcześniej”. Były mąż Cathriony złożył w sądzie pozew przeciwko gwiazdorowi. „Jim Carrey wykorzystał swoje pieniądze i status celebryty, by zdobyć silnie uzależniające leki. To miało tragiczne konsekwencje. Doskonale wiedział, że Cathriona ma skłonności depresyjne i nie może zażywać silnych leków, nie będąc pod obserwacją psychiatry”, twierdził mężczyzna. W wydanym oświadczeniu aktor przekonywał, że nigdy nie podał żadnej tabletki swojej ukochanej, zaś jej problemy osobiste, w tym depresja i uzależnienie od leków, zaczęły się na długo, zanim się poznali... Kobieta była również członkinią sekty scjentologów. Czytaj także: Jim Carrey winny samobójstwa Cathriony White?! Ujawniono notatkę, którą była dziewczyna aktora napisała przed śmiercią: „Zniszczyłeś mi życie” <img src="https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/48/2024/07/imgck8LUo-05f4311.jpg" width="1332" height="2000" alt="Cathriona White can be seen here with on-off boyfriend Jim Carrey as they leave their hotel in New York on May 21st, around the time they are said to have rekindled their relationship. According to reports today, the Irish beautician was found dead at an LA address on Monday night. Sources have told TMZ.com she had left a suicide note, mentioning that the pair, who first dated in 2012, had broken up on Sep 24th. On that day she had tweeted the message ""Signing off Twitter, I hope I have been a light to my nearest and dearest." According to the report, police believe she died from an overdose. File photos from May 21, 2015 in New York Pictured: Jim Carrey and Cathriona White" title="By?a dziewczyna Jima Carreya pope?ni?a samobójstwo" /> Jim Carrey, Cathriona White, Nowy Jork, 2015 rok Jim Carrey: depresja Depresja pojawiła się w jego życiu w 1994 roku, gdy cały świat dostrzegł talent Jima Carreya. Z dala od błysku fleszy, w domowym zaciszu, zmagał się z potwornym lękiem i paraliżem. Nie był w stanie spać i normalnie funkcjonować. To właśnie depresja była jednym z powodów przez, które rozpadło się pierwsze małżeństwo gwiazdora. Była żona, Melissa Womer w jednym z wywiadów zdradziła, że jej mąż był „ekstremalnie depresyjną osobą”. „Godzinami siedziałam i go pocieszałam. Spędziłam wiele bezsennych nocy, żeby pomóc mu przezwyciężyć depresję”, szczerze wyznała na łamach Daily Mail. W walce z depresją pomagały aktorowi leki i chociaż na jakiś czas udało się ją okiełznać, powróciła ze zdwojoną siłą w 2015 roku. A wszystko za sprawą samobójczej śmierci jego byłej dziewczyny, Cathriony White. Batalia, która toczyła się na łamach mediów, negatywnie odbiła się na zdrowiu psychicznym aktora. Przez jakiś czas pokazywał się publicznie wyraźnie zaniedbany, z podkrążonymi oczami, mocno zarośnięty. Do problemów przyznał się w sierpniu 2017 roku, publikując film dokumentalny o depresji „potrzebowałem koloru”. Okazało się, że dla komika terapią okazało się... malowanie obrazów i lepienie z gliny. To właśnie Cathriona White miała zainspirować go do tworzenia. W dokumencie przyznał, że tytuł odnosił się do momentu, w którym podjęli decyzję o zakończeniu związku. „Rozstaliśmy się podczas zimy w Nowym Jorku. To było tak depresyjne. Myślę, że naprawdę potrzebowałem koloru”, zwierzył się. Jim Carrey: I Needed Color from JC on Vimeo. O tym, że ostatecznie pokonał depresję, poinformował kilka miesięcy później, pod koniec listopada 2017 roku. „W tym momencie nie mam depresji. Zmagałem się z tym od lat, ale teraz, kiedy pada deszcz, nie zalewa mnie, nie zanurzam się w nim i nie topi mnie”, powiedział w wywiadzie dla jednej z brytyjskich gazet i dodał, że „czasem jest szczęśliwy”. W trakcie tej samej rozmowy zapewnił, że jest pogodzony ze wszystkim, co wydarzyło się w jego życiu. „Spoglądanie wstecz na te wszystkie rzeczy jest bardzo satysfakcjonujące”, przekonywał. Jednocześnie wyjaśnił, że nie przejmuje się opinią innych i chce skupić się jedynie na tym, by zostawić po sobie pozytywny ślad. „Nie dbam o to, co ludzie o mnie pomyślą po mojej śmierci, chcę tylko, żeby uważali mnie za dobrą energię, która po mnie pozostanie”, zaznaczył. Jim Carrey uniewinniony. Rodzina podrobiła dowody obciążające aktora Po 2,5 roku od śmierci byłej partnerki, w lutym 2018 roku, Jim Carrey został uniewinniony w związku z oskarżeniami, które pod jego adresem formułowała rodzina Cathriony White. Prawnik komika udowodnił przed sądem, że obciążające 61-latka dowody zostały sfałszowane. Według przedstawionej przez bliskich dziewczyny dokumentacji medycznej, ta miała być zdrowa, zanim poznała gwiazdora. Jak się jednak okazało, podpisany był pod nią... przyjaciel zmarłej. W zamian za milczenie zaoferowano mu pokaźną sumę pieniędzy. W ten sposób prawnik udowodnił, że rodzina Cathriony White chciała jedynie wyłudzić od komika wysokie odszkodowanie. Jim Carrey zawiesił karierę. Nie wróci na duży ekran? Mimo tego, że wygrał sprawę w sądzie, na jego koncie brak nowych, spektakularnych ról w hitowych produkcjach. Dlaczego? Okazuje się, że Jim Carrey postanowił na jakiś czas zawiesić karierę! Na początku kwietnia 2022 roku poinformował o tym w programie „Access Hollywood” przy okazji roli w „Sonic 2: Szybki jak błyskawica” (pierwsza część filmu trafiła na ekrany w 2020 roku i to bodaj najpopularniejsza produkcja, w której 61-latek zagrał w ostatnich latach). Gdy prowadząca show Hit Hoover zapytała Carreya o dalsze plany, przyznał szczerze, że takowych... nie ma! „Cóż, odchodzę na emeryturę. Mówię poważnie. Mam dość”, zadeklarował. I dodał, że naprawdę nie żartuje. Zostawia sobie jednak uchyloną furtkę. „Wszystko zależy od kilku rzeczy. Jeśli anioły przyniosą jakiś scenariusz napisany złotym atramentem i powiedzą mi, że warto, aby ludzie to zobaczyli, mogę to zrobić. Ale teraz mówię: odchodzę”, wyjaśnił. „Podoba mi się to spokojne życie, które teraz prowadzę. Kocham malować, jestem zadowolony ze swojego rozwoju duchowego. I powiem ci coś, czego pewnie nigdy od innego celebryty nie usłyszysz. Mam dość. Osiągnąłem już dość. Jestem jednym wielkim dość”, stwierdził (cytat za Natemat). Taki obrót sprawy nie jest zaskoczeniem dla jego fanów. Publicznie kilka razy wypowiadał się on już na ten temat i nie ukrywał, że nie odnajduje się w przemyśle rozrywkowym... W 2024 r. udzielił jednak głosu w filmie "Sonic 3: Szybki jak błyskawica" co tłumaczył... potrzebą zarobienia pieniędzy. My jednak mamy nadzieję, że jeszcze kiedyś zobaczymy go w spektakularnej roli! Czytaj także: Cathtriona White – samobójstwo,czy morderstwo? Zagadka śmierci dziewczyny Jima Carreya Jim Carrey na pogrzebie Cathriony White niósł trumnę z jej ciałem: <img src="https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/48/2024/07/imgbohM2j-d5fd75d.jpg" width="1357" height="2000" alt="Actor Jim Carrey, carries the coffin of his ex-girlfriend Cathriona White as they walk to Our Lady of Fatima Church, in her home village of Cappawhite, Co Tipperary, Ireland, ahead of her funeral, Saturday Oct. 10, 2015. The 30-year-old make-up artist was found dead in a house in Sherman Oaks, California, on September 28. (AP Photo)" title="Jim Carrey na pogrzebie by?ej dziewczyny" />
Narkotyki, depresja, nieudane małżeństwa... Tak wyglądało złamane życie Lisy Marie Presley
Córka Elvisa Presleya zmarła w wieku 54 lat
Życie nie szczędziło ciosów Lisie Marie Presley. Gdy miała zaledwie dziewięć lat straciła ojca i od tamtej pory los nie był dla niej łaskawy... Doświadczyła między innymi molestowania seksualnego, którego dopuścił się jej ojczym, zmagała się z uzależnieniem od alkoholu i narkotyków, głośno było także o jej problemach finansowych. Dzisiaj cały świat opłakuje 54-latkę, która niespodziewanie zmarła. Z tego powodu przypomnijmy jej historię. Złamane życie Lisy Marie Presley: nieudane małżeństwa, molestowanie i depresja Także życie osobiste Lisy Marie Presley nie należało do udanych. Była czterokrotnie zamężna, w tym z królem popu, Michaelem Jacksonem, zaś dwóch jej mężów jest podejrzewanych o pedofilię. Ostatni, Michael Lockwood, wykorzystywał seksualnie ich córki, bliźniaczki Finley Aaron Love i Harper Vivienne Ann. Było to też oficjalnym powodem wniesienia pozwu o rozwód. Parze zostały odebrane przez to prawa rodzicielskie, jednak za namową przyjaciółki, P!nk, Lisa Marie Presley skorzystała z terapii. Po jej zakończeniu sąd przyznał jej opiekę nad dziećmi. W styczniu 2019 roku głośno było o zdjęciach córki Elvisa Presley'a, które wykonano po jej wyjściu ze szpitala. Przebywała w placówce aż sześć godzin. Nie do końca wiadomo, z jakiego powodu. Jednak fotografie wskazywały na to, że w życiu celebrytki znów nie dzieje się najlepiej. Czytaj też: Nie żyje jedyne dziecko Elvisa Presleya. Lisa Marie Presley miała zaledwie 54 lata. Co było powodem śmierci? Elvis Presley, Priscilla Presley, Lisa Marie Presley, szpital w Memphis, Tennessee, 07.02.1968 rok Lisa Marie Presley: żal po śmierci syna i duma z córki Poza śmiercią ojca kobieta musiała zmierzyć się z jeszcze jedną tragedią: śmiercią ukochanego syna, który odszedł w wieku zaledwie 27 lat. Benjamin w 2020 roku odebrał sobie życie... „Przejście przez ten ohydny żal, który absolutnie zniszczył i roztrzaskał moje serce i duszę prawie do zera, pochłonęło mnie w całości. Niewiele więcej poza pozostałą trójką dzieci zajmuje mój czas i uwag”, mówiła w jednym z wywiadów Lis Marie Presley. Z kolei 33-letnia dziś Riley jest aktorką i często pojawia się u jej boku. Przy okazji premiery filmu Elvis razem udzieliły wywiadu ABC News. „Seans był bardzo emocjonalnym doświadczeniem. Tak, jak powiedziała Riley, to po prostu przywołuje traumę pokoleniową – w dobry sposób. [...] Płakała już po pięciu minutach, ja zresztą też”, mówiła córka Elvia Presleya o filmie. Zobacz także: Przetrwali kryzys i nadal się kochają. Oto historia miłości Joanny Kulig i Macieja Bochniaka! Lisa Marie Presley nie żyje Dzisiaj w nocy z 12 na 13 stycznia cały świat obiegła bardzo smutna informacja. Lisa Marie Presley nie żyje, tak brzmią nagłówki. Córka legendarnego wokalisty odeszła w wieku 54 lat. Najprawdopodobniej zmarła z powodu ataku serca. Lisa Marie Presley, Kapitol, 26.09.2002 rok Lisa Marie Presley, Los Angeles, Kalifornia, 21.06.2022 rok
Nałogi, depresja i osobista tragedia. Tak wyglądało życie Kirstie Alley, gwiazdy „I kto to mówi”
Aktorka zmarła po długiej walce z chorobą
Jako Mollie w filmie „I kto to mówi” bawiła widzów do łez. Jednak życie Kirstie Alley było pełne dramatów. Dwa razy wychodziła za mąż, niestety za każdym razem kończyło się rozwodem. Nieszczęście w miłości okupiła depresją i nadprogramowymi kilogramami. Później było już tylko gorzej, uzależnienie od narkotyków, alkoholu i operacji plastycznych oraz ciągła walka z otyłością. Aktorka nie mogła też pogodzić się ze stratą matki, która zgineła w wypadku samochodowym potrącona przez pijanego kierowcę. Niestety, dzisiaj dowiedzieliśmy się o jej śmierci. Przyoimnijmy, jak wyglądało burzliwe życie amerykańskiej gwiazdy. Błyskotliwa kariera Kirstie Alley Kirstie Alley przyszła na świat 12 stycznia 1951 roku w miejscowości Wichita, w stanie Kansas w USA. Urodziła się jako druga z trojga rodzeństwa. Jej ojciec był właścicielem produkcji elementów meblowych, mama zaś zajmowała się domem i dziećmi. Od najmłodszych lat Kirstie zachwycała urodą. Nie dziwi zatem fakt, że w liceum należała do drużyny cheerleaderek. Oprócz sprawności fizycznej przejawiała także talent aktorski. Z chęcią uczestniczyła w różnych szkolnych przedstawieniach. Po zakończeniu nauki w liceum Wichita Southeast High School, rozpoczęła studia na Państwowym Uniwersytecie Rolnictwa i Nauk Stosowanych (Kansas State University of Agriculture and Applied Science) na Manhattanie. Następnie kontynuowała naukę na Uniwersytecie w Kansas (University of Kansas). Na tej uczelni nie zabawiła jednak zbyt długo. Z powodu ciągłego opuszczania lekcji szybko ją wyrzucono. Droga do aktorstwa Kirstie Alley była dość długa i kręta. Zanim została aktorką pracowała jako architektka wnętrz w Los Angeles. W międzyczasie zainteresowała się kościołem scjentologicznym, do którego oficjalnie dołączyła w 1979 roku. Na ekranie zadebiutowała w 1982 roku w filmie „Star Trek II: Gniew Khana”. Miała wówczas 31 lat. Rok później pojawiła się w sitcomie „Masquerade”. Następnie zagrała w takich produkcjach jak: „Statek miłości”, „Rozpalić Cleveland” czy „Sekrety Weroniki”. Prawdziwy rozgłos zdobyła dopiero poprzez udział w serialu „Północ-Południe”, gdzie wcieliła się w postać Virgilii Hazard, walczącej o równouprawnienie rasowe. Produkcja okazała się wielkim sukcesem i była emitowana na całym świecie. Do dziś jest z chęcią powtarzana w amerykańskiej telewizji. Aktorce na planie towarzyszył m.in. Patrick Swayze, który dzięki serialowi stał się pierwszoligową gwiazdą Hollywood. Po latach Kirstie Alley wyznała, że praca z Swayze była dość uciążliwa, gdyż aktor zmagał się z uzależnieniem od alkoholu. W efekcie przychodził na plan zupełnie pijany i dochodziło do różnych nieprzyjemnych incydentów. Zupełnie odmienna atmosfera panowała za to na planie sitcomu „Zdrówko”. Serialowy partner Kirstie Alley, Ted Danson w jednym z wywiadów zdradził, że na planie aż „iskry latały”, w pozytywnym słowa tego znaczeniu. Czytaj także: Była twarzą TVP, prowadziła Teleexpress… Aż zniknęła. Co dzieje się z Adrianą Niecko? Kirstie Alley, Los Angeles, Kalifornia, 01.08.1983 rok Kirstie Alley, Ted Danson, serial "Zdrówko", 1983 rok Kirstie Alley jako Mollie z filmu „I kto to mówi” W 1989 roku Kirstie Alley przyjęła rolę, która z upływem lat stała się wręcz kultowa, a z serialowej aktorki uczyniła międzynarodową gwiazdę filmową. Mowa oczywiście o Mollie z filmu „I kto to mówi”. Alley brawurowo wcieliła się w postać naiwnej księgowej, która w wyniku romansu z szefem zachodzi w nieplanowaną ciążę. Gdy dociera do niej że pracodawca nie zamierza zostawić rodziny, zostaje samotną matką. Wtem z pomocą przychodzi jej przebojowy taksówkarz James, grany przez Johna Travoltę, który w nagłej potrzebie zawozi ją do szpitala. Wkrótce potem para się w sobie zakochuje. Film okazał się spektakularnym sukcesem i zarobił około 300 milionów dolarów. Na fali popularności nakręcono jeszcze dwie części filmu tworzące trylogię. Pojawiały się kolejno w 1990 roku i 1993 roku. Nowe produkcje nie odniosły już tak zawrotnego sukcesu jak „jedynka”. Dodatkowo ich recenzje były bardziej negatywne niż pozytywne. To nie zmieniło faktu, że po zagraniu w „I kto to mówi” duet Alley-Travolta przeszedł do historii kina. Sami aktorzy wielokrotnie zapewniali, że na planie połączyła ich wyjątkowa przyjaźń. Po dwóch latach od zakończenia przygód Mollie, Kirstie Alley pojawiła się u boku bliźniaczek Olsen w komedii „Czy to ty, czy to ja?”, i ponownie rozkochała w sobie publiczność. Później kariera gwiazdy nieco przygasła, gdyż aktorka zaczęła zmagać się z licznymi problemami w życiu osobistym. Czytaj także: Katarzyna Warnke zabrała głos. Zdradziła, co myśli na temat powrotów do byłych partnerów Kirstie Alley, kadr z filmu "I kto to Mówi", 1993 rok Kirstie Alley, John Travolta, plakat filmu "I kto to mówi 3", 1993 rok Burzliwe życie Kirstie Alley: uzależnienie od narkotyków i alkoholu, walka z otyłością Dobrą passę Kirstie Alley, przyćmiły skandale z życia prywatnego. Los był wobec niej szczególnie okrutny. W 1970 roku, mając zaledwie 19 lat wyszła za mąż za swojego kolegę ze studiów, Roberta Alley'a. Młodzieńcza miłość nie przetrwała jednak próby czasu. Po siedmiu latach byli już po rozwodzie. Po rozstaniu z mężem kobieta mocno się pogubiła, zaczęły się przelotne romanse, nadużywanie alkoholu i narkotyków. „Nie brałam narkotyków do 25. roku życia. Rozwiodłam się z mężem i zaczęłam się spotykać z facetem, w którym szaleńczo się zakochałam. On już wyszedł z nałogu, ale miał wielu ćpających kolegów”, przyznała Alley w programie Howarda Sterna. Aktorka uzależniła się od kokainy, do tego stopnia, że nie zaczynała bez niej dnia. „Brałam kokainę codziennie! Uwielbiałam to! Byłam szalona i imprezowałam bardzo ostro”, ujawniła. Na imprezach się nie kończyło. Zdarzało się, że gwiazda pod wpływem środków odurzających opiekowała się dziećmi swojej siostry. „Szłam na górę i tam zażywałam kokainę, a potem schodziłam na dół i jakby nigdy nic zajmowałam się siostrzeńcami”, zdradziła w programie „Celebrity Big Brother”, po czym dodała: „To było straszne z mojej strony”. Wtedy właśnie uświadomiła sobie, że jej zachowanie jest bardzo nieodpowiedzialne. Nie chcąc doprowadzić do tragedii postanowiła zerwać z nałogiem, co finalnie jej się udało. Niestety, przez kolejne lata była bardzo nieszczęśliwa, trudne doświadczenia mocno odbiły się na jej psychice i wadze. W pewnym momencie temat jej otyłości stał się numerem jeden w amerykańskich mediach. Paparazzi tylko czekali, żeby zrobić aktorce z ukrycia nowe zdjęcia i sprzedać je prasie. Kirstie Alley nie chcąc być bohaterką kolejnego nagłówka, postanowiła w końcu zawalczyć o siebie. W 2011 roku w ramach powrotu do dawnej sylwetki zgodziła się na udział w amerykańskiej edycji „Tańca z gwiazdami”. Udział w show okazał się zbawienny. Dzięki wielogodzinnym treningom i samozaparciu aktorka schudła aż 45 kilogramów. Po pewnym czasie dopadł ją efekt jo-jo. Czytaj także: Misiek Koterski świętuje 8 lat w trzeźwości. Był już na skraju. Co mu pomogło? Kirstie Alley, "Celebrity Big Brother", Anglia, 10.09.2018 rok Życie miłosne Kirstie Alley: dwa nieudane małżeństwa i romanse Pomimo wielu sukcesów w życiu zawodowym, Kirstie Alley nie zaznała szczęścia w miłości. Jej pierwsze małżeństwo zakończyło się po siedmiu latach wniesieniem pozwu o rozwód. Nie inaczej było w przypadku drugiego małżeństwa. 22 grudnia 1983 roku Kirstie Alley wyszła za mąż za aktora Parkera Stevensona. Małżonkowie mieli okazję zagrać razem w serialu „Północ-Południe”. Po 14 latach małżeństwo jednak dobiegło końca. Para doczekała się dwójki adoptowanych dzieci: syna Williama True (ur. 28 września 1992 roku) i córki Lillie Price (ur. 15 czerwca 1994 roku). W październiku 1997 roku aktorka zaręczyła się z aktorem Jamesem Wilderem. Do ślubu nigdy jednak nie doszło, zamiast tego nastąpiło rozstanie. Niepowodzenie w życiu uczuciowym Kirstie Alley przypłaciła depresją. W pewnym momencie aktorka zaczęła zdradzać intymne sekrety gwiazd. W 2012 roku wywiadzie dla ETOnline wyjawiła, że grając w serialu „Północ-Południe” omal nie nawiązała romansu z Patrickiem Swayze. Aktorzy podobno byli w sobie zabójczo zakochani, ale nigdy nie doszło między nimi do zbliżenia w życiu prywatnym, co nie oznacza, że gwiazdor był wierny swojej żonie. Według słów Kirstie miał ją notorycznie zdradzać. Gwiazda zdobyła się na szczerość trzy lata po śmierci aktora. W 2018 roku aktorka, uczestnicząc w gwiazdorskim „Big Brotherze”, znowu zaskoczyła opinię publiczną sugerując, że na planie komedii „I kto to mówi” niemal nawiązała romans z Johnem Travoltą. Czytaj także: Urodziła się w wyjątkowej rodzinie, dziś zachwyca talentem do projektowania przestrzeni i biżuterii... Kirstie Alley, Parker Stevenson, Aspen, Kolorado, 10.02.1979 rok Kirstie Alley z dziećmi: synem Williamem i córką Lillie, 16.03.2010 rok Osobista tragedia Kirstie Alley: pijany kierowca zabił jej matkę Bolesne piętno na życiu Kirstie Alley odcisnął również wypadek, w którym zginęła jej matka Lilliane Maxine. W 1981 roku pijana kobieta spowodowała wypadek samochodowy w wyniku, którego życie straciła matka Kirstie. Dla aktorki był to ogromny cios. Śmierć najbliższej osoby przyszła nagle i niespodziewanie. Gwiazda do końca nie mogła pogodzić sie ze śmiercią rodzicielki. W 2019 roku sprawczyni wypadku szukała kontaktu do aktorki i chciała ją osobiście przeprosić za zbrodnię, której dokonała. Zależało jej także na tym, aby Kirstie w końcu jej wybaczyła. „Rozumiem, że Kirstie nie ma ochoty ze mną rozmawiać. Jeżeli jednak zmieni zdanie, to chciałabym powiedzieć jej, jak bardzo mi przykro, z powodu tego, co się stało tej nocy i za ból, jaki im zadałam”, wyznała sprawczyni, która od lat pozostaje trzeźwa. Kirstie Alley nie miała jednak ochoty na spotkanie z sprawczynią wypadku. Trauma, której doświadczyła spowodowała, że zaczęła publicznie potępiać wszystkich kierowców jeżdżących pod wpływem alkoholu. Brała też udział w różnych akcjach społecznych, mających za zadanie zwiększyć bezpieczeństwo na drodze. Czytaj także: Zniknął z mediów, opowiedział o zmaganiach z depresją. Czy Bartosz Opania wróci jeszcze do aktorstwa? Kirstie Alley, 2005 rok Kirstie Alley nie żyje W nocy z 5 na 6 grudnia media obiegła bardzo smutna informacja. Dowiedzieliśmy się o śmierci popularnej aktorki. Artystka odeszła w wieku 71 lat. Tę informację potwierdziły jej dzieci William i Lillie. Przypomnijmy, że Kristie Alley zmagała się z nowotworem. „Do wszystkich naszych przyjaciół na całym świecie: z przykrością informujemy, że nasza niesamowita, dzielna i kochająca matka zmarła po walce z nowotworem, który niedawno został wykryty”, czytamy. Jej pociechy dodały również, że ich mama walczyła do samego końca. „Była otoczona najbliższą rodziną i walczyła z całych sił, pozostawiając nam pewność niekończącej się radości życia i przygód, które ją czekają. Chociaż była ikoną na ekranie, była jeszcze bardziej niesamowitą matką i babcią”, informują. „Zapał i pasja naszej matki do życia, jej dzieci, wnuków i wielu zwierząt, nie wspominając o jej wiecznej radości tworzenia, były niezrównane i zainspirowały nas do życia pełnią życia, tak jak ona”, zakończyli. Jedną z pierwszych osób, jakie zamieściły wpis żegnający aktorkę był John Travolta. Jej filmowy partner opublikował wzruszający wpis. „Relacja z Kirstie była najbardziej wyjątkową, jakie kiedykolwiek miałem. Kocham cię Kirstie. Wiem, że znowu się spotkamy”, czytamy. W ostatnim czasie mogliśmy ją oglądać między innymi w filmie "Królowe krzyku" czy "You Can't Take My Daughter". Artysta często zabierała głos w ważnych sprawach. Miała odwagę mówić o wszytskim. „Myślę, że niektórzy z was mają rację. Kiedyś byłam tu mniej polityczna i milsza. Wtedy zdałam sobie sprawę, że „życzliwość” jest cechą, którą zawsze będę mieć pod ręką, ale kiedy rozpęta się piekło, jak w dzisiejszym świecie, przemawianie i walka o wolność, przebija uprzejmości”, czytaliśmy w jej social mediach. Czytaj także: Tomasz Lis znów w szpitalu, za nim poważna operacja: „Na Mikołajki dostanę sprawne serce” Kirstie Alley, John Travolta, kadr z filmu "I kto to mówi", 1989 rok Kirstie Alley, John Travolta, California, Hollywood, 22.08.2019 rok Kirstie Alley, California, Hollywood, 22.08.2019 rok Kirstie Alley, California, Hollywood, 22.08.2019 rok View oEmbed on the source website
Julia Wróblewska doprowadziła do łez Ewę Drzyzgę. Co powiedziała młoda aktorka?
O problemach psychicznych i walce z depresją aktorka Julia Wróblewska mówiła już od dłuższego czasu. Wraz z kolejnymi objawami i pogarszającym się nastrojem, kobieta zgłosiła się do specjalnej placówki z prośbą o pomoc. Dziś jej kondycja psychiczna jest na znacznie lepszym poziomie. Czuje, że powoli wychodzi na prostą. O trudnym okresie w swoim życiu opowiedziała w rozmowie z Ewą Drzyzgą. Dziennikarka nie kryła łez słuchając wyznań młodej aktorki. Co dokładnie powiedziała Julia Wróblewska? ZOBACZ TEŻ: Julia Wróblewska w szczerym wywiadzie: „Przyzwyczajamy się do demonów i stają nam się bliskie” Julia Wróblewska szczerze o depresji Rok temu Julia Wróblewska z uwagi na zły stan psychiczny, zgłosiła się na terapię do ośrodka zamkniętego. Potrzebowała pomocy specjalistów i wsparcia, w odzyskaniu równowagi psychicznej. Był to dla niej trudny krok, a jednak potrzebny, aby znów mogła cieszyć się życiem. Po zakończeniu leczenia, w lepszej już formie, zdecydowała się opowiedzieć o wszystkim w rozmowie z Ewą Drzyzgą. Wróblewska przyznała, że doświadczyła załamania nerwowego, które było bardzo poważne. Drzyzga nie kryła łez podczas wywiadu z młodą aktorką. Wzruszające i trudne wyznania Wróblewskiej chwytają za serce. Julia Wróblewska o terapii w ośrodku zamkniętym Widzowie pokochali ją za rolę w filmie „Tylko mnie kochaj”. Znana również z serialu „M jak miłość”, Julia Wróblewska w ostatnim czasie zmagała się ze sporymi trudnościami w swoim życiu. Szczerze opowiedziała, co dokładnie się wydarzyło podczas wywiadu dla Dzień Dobry TVN, który przeprowadziła z nią Ewa Drzyzga. "To było załamanie nerwowe, i to konkretne - takie, że nie panowałam nad sobą. Wybuchłam. Wcześniej przez kilka miesięcy nie mogłam wyjść z łóżka, a potem wybuchłam na siebie. Ciężko to było opanować, no i wtedy trafiłam do psychiatry" – wyznała aktorka. Julia zwróciła uwagę, że pierwsze symptomy wskazujące na problemy ze zdrowiem psychicznym zdiagnozowano u niej już w wieku 7 lat. Wówczas jednak zbagatelizowano tę kwestię. "Wtedy były takie czasy, że ludzie myśleli, że psycholog jest po to, żeby cię naciągnąć na pieniądze. Że to nic nie da, że to tylko rozmowa" – mówiła. CZYTAJ TEŻ: Julia Wróblewska skarży się na złe samopoczucie i prosi o pomoc. Co dolega aktorce? Z biegiem czasu, zaburzenia zaczęły się jednak nasilać. Julia Wróblewska wspomina, że pojawiała się u niej depresja, zamknięcie w sobie, a nawet myśli autoagresywne. Czuła, że wpływ na wszystko mógł mieć również rozwód rodziców. Kwestia miłości okazała się trudnym orzechem do zgryzienia. Na pytanie Drzyzgi, czy wierzy, że warto ją kochać, odpowiedziała smutnymi słowami. "Nie, niestety nie. Jeszcze trochę drogi przede mną. Jeżeli pojawia się ktoś, kto chce mnie kochać w zdrowy sposób, po prostu te osobę odpycham, albo sama zachowuję się tak, żeby było toksycznie" - te słowa niezwykle wzruszyły prezenterkę. Wróblewska o sławie Jako dziecko, Julia Wróblewska marzyła o tym, aby być popularną. Rola w komedii romantycznej u boku Macieja Zakościelnego, pt. „Tylko mnie kochaj” była dla niej przepustką do świata show biznesu. Kolejne propozycje spływały i wciąż do niej spływają. A jednak przyszedł moment, kiedy 24-latka zrozumiała, co jest jej priorytetem. Zdrowie i akceptacja samej siebie.
Narkotyki, depresja, alkohol, zawody miłosne. Trudne życie Agnieszki Krukówny
Gdy zaczynała karierę, miała zaledwie 12 lat. Na pierwszy casting zaprowadziła ją mama. Szybko okazało się, że ma niezwykły talent. Zdobywała kolejne role i wielką sympatię widzów. Agnieszka Krukówna ma na koncie role u Wajdy, Spielberga i Machulskiego. Jednak z czasem zyskała w branży miano trudnej i humorzastej. Otwarcie przyznała się do zażywania narkotyków. Jak jej życie wygląda obecnie? W tym roku aktorka świętowała swoje 51. urodziny. Agnieszka Krukówna: droga do aktorstwa. Największe role Casting miał być urozmaiceniem nudnej codziennej rzeczywistości w trakcie ferii zimowych. Mama zaprowadziła na niego 12-letnią wówczas Agnieszkę Krukównę. Jakież było jej zdziwienie, gdy okazało się, że córka... wygrała. Sytuacja zresztą powtórzyła się także przy drugim i trzecim podejściu. „Okazałam się dobra. „Rybka chwyciła haczyk” i to był początek mojej kariery aktorskiej”, wspominała w jednym z wywiadów. Rodzice zaakceptowali ścieżkę, którą zaczęła kroczyć, mimo że w rodzinie żywe były tradycje medyczne. Agnieszka Krukówna wybrała jednak scenę. Pod koniec lat 80. zagrała tytułową rolę w serialu dla młodzieży „Janka” i już wtedy nie było wątpliwości, że jest aktorką wybitną. Jak nikt potrafiła oddać na ekranie trudne, skomplikowane charaktery i wielość emocji. Potwierdziły to kolejne kreacje: Ewy w „Korczaku” Andrzeja Wajdy, dziewczyny Czurdy w „Liście Schindlera” Stevena Spielberga czy Weroniki w „Szwadronie” Juliusza Machulskiego. Gdy w 1995 roku ukończył Państwową Wyższą Szkołę Teatralną, była rozchwytywana przez uznane postaci rodzimej kinematografii. W „Pestce” Krystyny Jandy zagrała Sabinę, przyjaciółkę głównej bohaterki, w „Farbie” Michała Rosy tytułową, wyzwoloną dziewczynę, zaś w „Fuksie”, jako Sonia, na ekranie stworzyła niezapomniany duet z Maciejem Stuhrem. Ogromną popularność przyniosła jej rola Maryśki Jurewicz w serialu obyczajowym „Boża podszewka” Izabelli Cywińskiej. Wywoływał on zresztą ogromne kontrowersje wśród widzów, o czym przypomina w swojej publikacji Onet.pl. „Wściekli kresowiacy szturmowali gabinet Ryszarda Miazka, ówczesnego szefa TVP, domagając się przeprosin i zadośćuczynienia; twierdzili, że serial w niedopuszczalny sposób zakłamuje i wyszydza historię, przedstawiając nieprawdziwy, pozbawiony patriotyzmu i wyjątkowo niepochlebny obraz życia mieszkańców Wileńszczyzny. Do protestujących chętnie dołączyli członkowie Młodzieży Wszechpolskiej, dzierżący transparenty z hasłami „Boża podszewka — gwałt na tradycji” czy „Łata to nie podszewka”. Niedługo potem rada programowa telewizji wystosowała pismo, w którym „wzywała władze TVP, żeby przeprosiły tych widzów, którzy poczuli się obrażeni serialem »Boża podszewka«”. Co więcej, aby załagodzić sytuację, zażądała, by w najbliższym czasie, w ramach moralnej rekompensaty, wyemitowano swojskie „Nad Niemnem”, czytamy. Nie zmieniło to faktu, że Agnieszka Krukówna była w latach 90. u szczytu sławy. Wydawało się, że ma możliwość odniesienia sukcesu także poza granicami kraju. Jej talent przyrównywano m.in. do Elżbiety Czyżewskiej. Jednak nagle zniknęła, właściwie z dnia na dzień. Co się wówczas stało? Czytaj także: Zasłynęła rolą Hanki w serialu „Chłopi”. Krystyna Królówna po dekadzie małżeństwa zakochała się w młodszym mężczyźnie Agnieszka Krukówna, styczeń 1999 roku Agnieszka Krukówna, 2003 rok Agnieszka Krukówna: życie prywatne, kryzysy Każda rola była dla niej również poświęceniem. Wnikała w nią, przyswajała zarówno pozytywne, jak i negatywne cechy bohaterek. Ich radość oraz rozpacz, niepokój i uważność, dobroć i emocjonalność. A to wyniszczało. „Były też chwile okrutne, kiedy budziłam się we własnym łóżku na Saskiej Kępie, bo śniło mi się, że Rosjanie nas atakują. Kiedy bałam się o dziecko, którego jeszcze nie mam i postanowiłam nigdy go nie mieć, bo świat jest zbyt niebezpieczny”, zwierzała się na temat roli Maryśki w jednej z rozmów. W drugiej części produkcji już nie wystąpiła. Zastąpiła ją Kinga Preis. Powód? „Nie mogłyśmy się dogadać”, ucinała w rozmowach z dziennikarzami Izabella Cywińska. Mówiło się, że Agnieszka Krukówna chciała odnaleźć spełnienie i szczęście w życiu osobistym. Zaręczyła się po czterech latach związku z operatorem Marianem Prokopowiczem. Planowała ślub. Niestety, został odwołany, co ona sama mocno przeżyła. Tak bardzo, że przestała grywać w filmach i serialach... Popadła również w szpony nałogów i depresję. Niepokojąco schudła i przestała pojawiać się publicznie. „Nie potrafiłam cieszyć się tym, że jestem młodą kobietą, niezależną finansowo. Życie straciło dla mnie urok. Znalazłam się w pustce, którą zapragnęłam wypełnić czymkolwiek. I wtedy otarłam się o narkotyki”, zwierzyła się. „To był błąd. Epizod w moim życiu, na skutek którego wiele się dowiedziałam, ale też wiele straciłam. Człowiek traci poczucie rzeczywistości, nie panuje nad emocjami. A ja jestem osobą, która pracuje emocjami, to moje narzędzie pracy. Pod wpływem narkotyków nie mogłam nad nimi panować. To tak, jakby skrzypkowi odebrać skrzypce”, doprecyzowywała. Mimo że kilka razy media rozpisywały się o jej nowych związkach, każdy kończył się rozstaniem. Nawet małżeństwo, które zawarła w Sylwestra 2003 roku z Radosławem Fleischmannem, właścicielem salonu optycznego. Bardzo to przeżywała, bo kochała zawsze tak, jakby jutra miało nie być... Czytaj także: Marta Mészáros i Jan Nowicki byli razem 30 lat. Dlaczego się rozstali? Agnieszka Krukówna i Radosław Fleischmann, 31.12.2003, w dniu ślubu Agnieszka Krukówna, maj 2010 roku Agnieszka Krukówna: dlaczego zniknęła? W 2009 roku udzieliła niezwykle szczerego wywiadu Krystynie Pytlakowskiej dla VIVY! Powód, dla którego zniknęła? Kwestie finansowe... „Zaczęłam pracować, mając 11 lat, a kiedy grałam w „Farbie” czy „Fuksie”, byłam już aktorką znaną z filmów fabularnych i przynajmniej trzech seriali telewizyjnych w Polsce i za granicą. „Urwisy z doliny Młynów”, „Janka” i tak dalej. Po 15 latach przygody z filmem uważałam, że jestem doświadczoną aktorką. Na tyle, by praca była nie tylko pasją, ale i źródłem dochodów. Zawiodłam tych, w których interesie było nazywać mnie „młodą obiecującą”, bo zaczęłam dyskutować o pieniądzach”, zwierzała się. Wyjaśniła również, dlaczego nie zdecydowała się wystąpić w drugiej części „Bożej podszewki”. „Uznałam więc, że niestety nie będę robiła drugi raz „Bożej podszewki”, mimo że stawki były nieco wyższe”, ujawniła. Dodała, że niezwykle zbulwersowało ją również to, że chciano użyć na okładce książki jej zdjęcia... nie płacąc za to ani grosza! „W odpowiedzi na to usłyszałam, że mam pomieszane w głowie, ponieważ osoba w moim wieku powinna być szczęśliwa, że jej twarz jest na okładce książki. Uznano więc, że nie można ze mną pracować, bo jestem wymagająca, kapryśna i w dodatku żądam za swoją pracę horrendalnych pieniędzy”, grzmiała. Niestety, wszystko złożono wtedy na karb narkotyków i innych problemów aktorki. „Oczywiście, bo one się znakomicie łączyły z moimi „kaprysami”. Natychmiast wykorzystano to, że przyznałam się do palenia trawy. Stało się to argumentem na moje „przewrócenie w głowie” z powodu wysokich wymagań finansowych. Mam potrzebę odcięcia się od tego raz na zawsze. O takich sprawach się nie powinno mówić. Popełniłam wtedy straszne faux pas, odpowiadając szczerze na pytania dziennikarki. A teraz ciągnie się to za mną. Sama sobie podłożyłam nogę. Zawiodłam nie tylko rodzinę, ale i środowisko, w którym się obracałam. Rzuciłam na nie cień. Tak jakby wszyscy brali czy palili trawę. Mając tego rodzaju problem, należy zwierzyć się z niego tylko bliskiej osobie!”, przekonywała z mocą. Przyznała wówczas również, że nie należała do najłatwiejszy aktorek. Długo uczyła się pokory. „Kiedyś odpyskowywałam, obrażałam się, byłam drażliwa na punkcie każdego słowa, jakie padało pod moim adresem. Teraz wiem tylko, że jestem dla siebie wymagająca w pracy. Myślę, że mam już początki pokory. Dopiero niedawno zaczęłam się jej uczyć. Dopiero od paru lat mam czas, by zająć się sobą. By się dowiedzieć, kim jestem”, podkreślała. Czytaj także: Przez urodę straciła pracę. Co dziś robi była gwiazda "Wiadomości" Małgorzata Szelewicka? Agnieszka Krukówna, marzec 2013 Agnieszka Krukówna, wrzesień 2016 Agnieszka Krukówna wróciła do grania. Jak ułożyło się jej życie? W 2007 roku głośno było o głównej roli w Teatrze Polonia w Warszawie, którą odrzuciła w ostatniej chwili, na dwa dni przed premierą. Reżyserka plenerowego spektaklu, Krystyna Janda, dowiedziała się o decyzji aktorki w ostatniej chwili. Początkowo nie ukrywała wzburzenia. „Aktor nie gra zaplanowanego spektaklu albo kiedy umarł, albo zwariował”, komentowała rozgoryczona. Ostatecznie Krukównę zastąpiła córka reżyserki, Maria Seweryn. A relacje obu pań? Nie było tajemnicą, że Janda ma do młodszej koleżanki dużą słabość. Jak się z czasem okazało, całe zamieszanie i nieporozumienie koniec końców sobie wyjaśniły. „Agnieszka po prostu się przestraszyła! I nie tylko ona jedna. Około dziesięciu aktorek odmówiło grania na ulicy. A ona się najpierw odważyła, a potem, w ostatnim momencie, dopadły ją wątpliwości. Grać wśród tych jeżdżących tramwajów, bez zgaszonego światła, wśród publiczności, gdzie jedni słuchają, drudzy przystają na chwilę, a potem odchodzą, co może oznaczać, że gram nieciekawie, jest bardzo trudne. Sytuacja jest niekomfortowa. Wytrzymać to psychiczne jest naprawdę wielką sztuką. Jest szalenie delikatną osobą, wrażliwą, rozedrganą”, tłumaczyła z wyrozumiałością Krystyna Janda. W 2013 roku roku Agnieszka Krukówna powróciła na ekrany w filmie „Psubrat”, zaś rok później zachwyciła w „Letnim przesileniu” Michała Rogalskiego. Dwa lata temu pojawiła się z kolei w etiudzie „Klementyna” Nawojki Wierzbowskiej. Zaczęła również regularnie grywać na deskach teatrów. „Widzowie mieli okazję oglądać ją w ostatnich latach w takich spektaklach jak: „Mój pierwszy raz” Teatru Polonia, „Plotka” i „Dogville” Teatru Syrena czy w lutym „Lily” Och-Teatru, gdzie zagrała skrywającą się za ciemnymi okularami femme fatale”, przypomina Onet.pl. Pojawiła się również w epizodycznej roli sędziny Sądu Najwyższego w produkcji Jana Holoubka „25 lat niewinności. Sprawa Tomka Komendy”. Poniżej przypominamy wywiad z aktorką z sierpnia 2009 roku, okraszony zdjęciami autorstwa Zuzy Krajewskiej i Bartka Wieczorka. Czytaj także: Maria Gładkowska – była jedną z najpiękniejszych polskich aktorek. Co dzisiaj u niej słychać? Agnieszka Krukówna, wrzesień 2018 roku Agnieszka Krukówna w spektaklu, luty 2020
Anna Wendzikowska szczerze o walce z depresją: „ostatnie lata były dla mnie wyjątkowo trudne"
„Musiałam wziąć na barki dużo więcej niż byłam w stanie unieść", mówiła
Anna Wendzikowska swoją karierę zaczynała jako aktorka. Z czasem odnalazła swoje miejsce w „Dzień Dobry TVN”. W stacji spędziła 15 lat, jednak niedawno postanowiła poinformować swoich fanów o odejściu z pracy. Tym razem również napisała poruszający wpis. Z okazji swoich 41. urodzin podzieliła się szczerym wyznaniem. Ulubienica widzów zmagała się z depresją i chorobami. „Dostałam w tyłek od życia i od ludzi, musiałam wziąć na barki dużo więcej niż byłam w stanie unieść", czytamy. Anna Wendzikowska o walce z depresją Wczoraj słynna prezenterka obchodziła 41 urodziny. Z tego powodu zdecydowała, że opowie o swoich trudnych chwilach. W poście, który opublikowała możemy zauważyć dwie fotografie: jedna aktualna, a druga jest z czasów dzieciństwa. „Dziś są moje urodziny. kładę się na wodzie, w zaufaniu do Wszechświata płynę sobie spokojnie w kolejny rok … ostatnie lata były dla mnie wyjątkowo trudne. Dostałam w tyłek od życia i od ludzi, musiałam wziąć na barki dużo więcej niż byłam w stanie unieść. Depresja, stany lękowe, bezsenność… Jednocześnie opieka obowiązki pracującej mamy 24/7... moje urodziny w zeszłym roku to były najsmutniejsze urodziny w moim życiu...”, czytamy na jej social-mediach. Prezenterka dodała, że teraz jej życie wygląda trochę inaczej. Nauczyła się akceptować rzeczywistość. ,,ALE ten post nie jest o tym, że było mi ciężko. Było. Jednak mam poczucie, że te rzeczy musiały się wydarzyć. Lubię myśleć, że przydarzyły się nie mnie, ale dla mnie. Nie ma prawdziwego, głębokiego rozwoju bez kryzysu. Ten ciężki czas stworzył podwaliny do ogromnej transformacji. Zajrzałam tam, gdzie długo zajrzeć się bałam – do środka.. przeżyłam i uwolniłam trudne emocje, przytuliłam małą Anię, nauczyłam się wyznaczać granicę, akceptować rzeczywistość, puszczać kontrolę, brać odpowiedzialność za swoje emocje.. wreszcie otworzyłam serce, żeby wpuszczać do niego pięknych i wartościowych ludzi, których okazuje się jest wokół bardzo wielu. I wielki sekret takiej wewnętrznej pracy: kiedy zmieniłam się ja, zmienił się cały Świat wokół mnie. Te urodziny są dla mnie wyjątkowo piękne, bo jestem w pięknym miejscu. Czuję się wolna, szczęśliwa, przy sobie.. więc kładę się na wodzie i płynę dalej. ufam nieznanemu, bo wiem, że tam są rzeczy tak piękne, że nawet bym nie była w stanie ich sobie wymarzyć”, pisała Anna Wendzikowska. CZYTAJ RÓWNIEŻ: Piotr Pręgowski uniknął śmierci. „To były ułamki sekund, przerażeni pomyśleliśmy, że to już koniec ” Anna Wendzikowska o odejściu z Dzień Dobry TVN Dziennikarka jakiś czas temu podzieliła się smutną informacją. Po 15 latach odeszła z pracy. „To dla mnie trudny post… nie sądziłam, że kiedyś będę go pisać. jestem wierna, nie lubię zmian, przywiązuję się i zawsze wolę naprawiać niż wymieniać… ale czasami życie pisze dla nas scenariusz niespójny z naszymi planami i nie warto się z życiem przepychać, bo ono zawsze wie lepiej… we wrześniu świętowałabym okrągłą rocznicę mojej pracy w @dziendobrytvn jak podsumować 15 lat? nie umiem, to mój najdłuższy związek”, czytaliśmy. Dodała również, że wiele zawdzięcza swoim fanom. „Więc wrzucam kilka zdjęć, które pokazują jak bardzo kochałam robić to, co robiłam… a na końcu jedno z moich pierwszych zdjęć ze studia. Niech to posłuży jako podsumowanie. i came a long way dziękuję! za wszystkie lekcje, lekcje zawodu i lekcje życia, za każdą szansę, za każdy wywiad, a były ich tysiące – rozmawiałam chyba z każdym możliwym hollywoodzkim aktorem, każda rozmowa była dla mnie cenna. wezmę wszystko, czego się nauczyłam i zrobię z tego coś jeszcze lepszego! i choć uroniłam kilka łez, wiadomo kawał życia zostawiam za sobą, to uczuciem dominującym jest wdzięczność. jestem wdzięczna przede wszystkim Wam, którzy mnie oglądaliście i wspieraliście przez te wszystkie lata… bez Was nie byłoby nic! pokornie proszę o Wasze wsparcie na kolejnych etapach mojej wędrówki”, zakończyła. Z okazji 41. urodzin życzymy Annie Wendzikowskiej dużo zdrowia i siły. CZYTAJ TEŻ: Magda Mołek jako nastolatka była ofiarą napaści. „Wymierzył mi siarczysty policzek”
Kryzys w związku, depresja przy każdej z ciąż... Za Tatianą Okupnik trudne lata: „Byłam smutna i samotna”
Był 2016 rok, gdy Tatiana Okupnik pożegnała się na dłużej ze sceną i skupiła na życiu osobistym. To wtedy na świecie powitała córkę Matyldę, a dwa lata później jej rodzina powiększyła się jeszcze o syna Tymka. Choć dla wokalistki było tu duże szczęście, dopiero teraz wiadomo, że przy porodach artystka borykała się też z depresją. Jej związek wisiał na włosku. Tatiana Okupnik o depresji poporodowej i depresji w ciąży Piosenkarka, która powraca po kilku latach nieobecności na scenę, udzieliła wywiadów, w których wyznała, że sześć i cztery lata temu cierpiała na depresję. Za pierwszym razem młoda mama nie mogła nigdzie znaleźć pomocy, co jeszcze bardziej ją dobijało. Była sama, bez pomocy bliskich, bo postanowiła zamieszkać w USA, a jej mąż Michał Micielski miał pracę związaną z wyjazdami. „W ciąży, której chciałam, z partnerem, którego kochałam i który chciał mieć ze mną dzieci. Moja sytuacja finansowa była stabilna, byłam spełniona zawodowo, więc teoretycznie nie było czynników, które mogłyby taki stan spowodować. Kompletnie się tego nie spodziewałam. Myślałam, że nic mnie już w życiu nie czeka. Kiedy w 2016 r. wpisywałam w wyszukiwarkę ,,depresja w ciąży", nie było na ten temat żadnych informacji. Czułam się bardzo samotna, przygnębiona. Nie mogłam znaleźć żadnej radości w ciągu dnia”, powiedziała w rozmowie z Patrycją Ceglińską-Włodarczyk. „Kiedy dzieci się urodziły, byłam główną osobą, która zajmowała się nimi, bo mąż podróżował w związku z pracą. Byliśmy w USA, gdzie nie było babć, niani… Czułam, że ciężar bycia rodzicem spoczywał po mojej stronie. Rosła frustracja, wkurzenie na partnera, bo jemu przecież "nic się nie zmieniło"”, dodała Tatiana Okupnik. Czytaj także: Tatiana Okupnik szczerze o stanie swojego zdrowia: „Diagnostyka w moim przypadku zajęła 42 lata” Z kolei w rozmowie z Michałem Misiorkiem dla Plejady wyznała, że przed pierwszym porodem wyjść z depresji pomogła jej terapia. „Czułam się bardzo smutna, samotna i zagubiona. A moi bliscy nie byli w stanie zrozumieć, co się ze mną dzieje. Przecież zawsze byłam pozytywną osobą, która nawet w najtrudniejszych chwilach umiała znaleźć coś dobrego. Czekało mnie macierzyństwo, które konotowane jest ze szczęściem, a mnie rozłożyło na łopatki. Dopiero w dziewiątym miesiącu, dzięki terapii, rozjaśniło mi się w głowie. Później przyszedł czas na poród. Rodziłam Matyśkę przez 34 godziny. Przez pięć godzin parłam. Ostatecznie lekarze zdecydowali się na cesarskie cięcie w pełnej narkozie, bo nic innego na mnie nie działało”, czytamy. Przy drugim dziecku nie było łatwiej. Podsumowując za piosenkarką kilka lat pełnych wyzwań. „Choć do śmiechu mi nie było, dziś żartuję, że na podstawie moich macierzyńskich perypetii można by nakręcić komedię. (śmiech) Najpierw depresja w pierwszej ciąży, bardzo trudny poród, komplikacje poporodowe, a potem druga ciąża. Psychicznie czułam się cudownie, ale fizycznie już niekoniecznie. W piątym miesiącu samoistnie pękła mi kość krzyżowa, więc musiałam sporo leżeć, ewentualnie chodzić o kulach. Drugi poród, na szczęście, zniosłam dobrze. Urodziłam Tymka, wróciłam do domu i dopadła mnie depresja poporodowa. Opiekowałam się dwójką dzieci i nie umiałam przyznać się do tego, że to ponad moje siły i potrzebuję pomocy. Czułam się sfrustrowana”, powiedziała artystka dla Plejady. Kryzys w związku Tatiany Okupnik Cała sytuacja przełożyła się też na relację miłosną gwiazdy. Ona i jej mąż musieli stawić czoła kryzysowi. „Zaczęły się nerwy, niedogadywanie się… Macierzyństwo powoduje, że puzzle rozpadają się na kilku płaszczyznach. Mąż wracał do domu, miał ochotę się przytulać, już nawet nie wspomnę o zbliżeniu. Po całym dniu z dzieciakami, ogarnianiu domu i innych spraw, nie byłam w stanie nic mu dać od siebie. Partner zszedł na drugi plan”, czytamy na WP.pl. Piosenkarka nie lubiła swojego ciała i nie pozwalała partnerowi zbliżać się do siebie. „O żadnej intymności nie było mowy, wstydziłam się nawet przy nim przebierać. Czasami mąż wchodził do łazienki, kiedy zmieniałam ubranie, a ja wręcz wydzierałam się: "Co ty robisz?! Wyjdź!". Wcześniej nie zwracałam na to uwagi, nie czułam skrępowania”, przyznaje w tym samym wywiadzie. Dziś wszystko, co złe, już za nią. Artystka jest pewniejsza siebie i nie dokłada sama sobie niepotrzebnej presji. „Jak byłam młodą dziewczyną, malowałam się, jak wychodziłam po bułki do sklepu. Teraz jadę odwieźć dzieciaki do przedszkola i wyglądam jak amerykańskie mamy z filmów: w dresach lub piżamie i potarganych włosach. Nie spinam się już w tym temacie, bo jest męczące”, powiedziała i dodała, że ma większy szacunek do swojego ciała, „daje mu w końcu żyć spokojnie”. Wierzymy, że przykład Tatiany Okupnik pomoże innym osobom w podobnej sytuacji. Czytaj również: Była u szczytu sławy, postanowiła wycofać się z mediów. Tak dziś wygląda życie Tatiany Okupnik!
Tatiana Okupnik o depresji poporodowej: „Miałam wiele momentów, w których chciałam uciec”
Wokalistka udzieliła poruszającego wywiadu
Tatiana Okupnik w ciągu ostatnich lat wielokrotnie poruszała temat trudnych doświadczeń związanych z urodzeniem dwójki dzieci. Aktywna na Instagramie artystka wyznała, że okresy ciąży okazały się dla niej wyniszczające nie tylko fizycznie, ale też psychicznie. W najnowszym wywiadzie była wokalistka Blue Café opowiedziała o depresji poporodowej, chęci ucieczki i ogromnych wyrzutach sumienia. Tatiana Okupnik w najnowszym wywiadzie o trudach macierzyństwa Przed laty była znana polskiej widowni jako wokalistka zespołu Blue Café, później zdecydowała się zrezygnować z kariery. Tatiana Okupnik po wielu sukcesach zawodowych skupiła się na życiu prywatnym. Wyprowadziła się również z Polski i zamieszkała z mężem w Ameryce. Kilka miesięcy temu w mediach zawrzało. Wiernych fanów Okupnik z pewnością ucieszyła wiadomość, że po latach nieobecności w polskiej telewizji, zgodziła się przyjąć rolę jurorki w znanym programie "Mask Singer". Wokalistka od 2013 roku jest w szczęśliwym związku małżeńskim z Michałem Micielskim, menedżerem Marcina Gortata. 15 sierpnia 2016 para doczekała się swojej pierwszej pociechy, córki Matyldy. Dwa lata później na świat przyszedł ich syn Tymon. W 2020 roku Tatiana Okupnik postanowiła zabrać głos i odsłonić się w bardzo prywatnej kwestii. Wokalistka podzieliła się bolesnymi doświadczeniami, jakie przeżyła po narodzinach dzieci. Otwarcie opowiedziała o depresji poporodowej i powikłaniach, jakie nastąpiły po wydaniu pociech na świat. Czytaj również: Była u szczytu sławy, postanowiła wycofać się z mediów. Tak dziś wygląda życie Tatiany Okupnik! Tatiana Okupnik o depresji poporodowej W najnowszym wywiadzie, którego mama dwójki dzieci udzieliła magazynowi "Wysokie Obcasy", opowiedziała o ciemnych stronach macierzyństwa. Gdy wraz z partnerem spodziewali się pierwszego dziecka, artystka była daleka od poczucia, że to stan błogosławiony, jak nazywają go niektóre oczekujące na potomstwo matki. Okupnik w rozmowie z Justyną Grochal wyznała, że czuła się wówczas samotna, nieszczęśliwa i chwilami również przerażona. "Chciałam mieć dziecko z tym mężczyzną. A ja patrzyłam na niego, myśląc: »Co on mi zrobił? Co ja zrobiłam? Taki błąd! To koniec mnie jako kobiety, jako artystki«. Chciałam ten brzuch odłożyć na półkę, żeby to wszystko działo się obok mnie. Zdecydowałam, że muszę poszukać pomocy u specjalisty i zaczęłam terapię" - opowiadała w wywiadzie. Tatiana Okupnik, plan programu Mask Singer, 2022 rok Poza traumatycznymi przeżyciami związanymi z porodem była wokalistka Blue Café mierzyła się również z depresją poporodową. Jej objawy nasiliły się po urodzeniu kolejnego dziecka, w związku z natłokiem obowiązków przy dwójce pociech. "Dopadła mnie depresja. Poczułam przytłoczenie, bo jedno płacze, drugie chce się przytulić, tamto krzyczy itd. Z trudem patrzyłam na zachwycające się dziećmi, szczęśliwe kobiety. Cały czas cierpiałam — fizycznie i psychicznie", wyznała Tatiana Okupnik dla "Wysokich Obcasów". Zobacz także: Dominika Gawęda szczerze o relacjach z Tatianą Okupnik. Czy mają ze sobą kontakt? W tym mrocznym czasie jedynym sposobem na przyniesienie sobie ulgi wydawała się artystce ucieczka. Chęć porzucenia macierzyństwa i rodziny mieszała się z bolesnym poczuciem wstydu i wyrzutów sumienia, a także przekonaniem, że nie nadaje się do roli matki. "Miałam wiele momentów, w których chciałam uciec. Z jednej strony czułam odpowiedzialność za dzieci, z drugiej - moja stara "ja" błagała: "Wyjdź, uciekaj! Od partnera, od dzieci, musisz się stamtąd wydostać!". I znowu pojawił się wstyd i myśli, że chyba się nie nadaję. Nie mogę być matką, bo przecież takie emocje? Przecież te dzieci takie biedne" - wyznała w wywiadzie. Swoje trudne emocje artystka przekuła w nowy singiel pt. "Mama idzie w długą". Okupnik rozprawia się w nim z trudnymi doświadczeniami pierwszych lat macierzyństwa i szuka własnej drogi do szczęścia. Utwór będzie można usłyszeć od 19 sierpnia 2022 roku na platformach streamingowych. Czytaj też: Tatiana Okupnik szczerze o stanie swojego zdrowia: „Diagnostyka w moim przypadku zajęła 42 lata”