Dawid Ogrodnik w roli... Michała Wiśniewskiego? Już dziś premiera głośnego spektaklu Teatru Telewizji!
Takiego spektaklu w polskiej telewizji jeszcze nie było. „Prałat” to bezkompromisowa, poruszająca opowieść, w której Dawid Ogrodnik wciela się w aż 12 postaci – i to bez wypowiadania ani jednego słowa. Odważny temat, mocne emocje i aktorski popis, który może wstrząsnąć widzami już dziś!
Dawid Ogrodnik jako Michał Wiśniewski? To tylko jeden z 12 zaskakujących wcieleń w spektaklu „Prałat”, który łamie wszelkie schematy Teatru Telewizji. Bez słów, bez kompromisów, za to z ogromną siłą wyrazu, ta produkcja zapowiada się jako jedno z najbardziej odważnych wydarzeń teatralnych sezonu. Premiera „Prałata” – mocny głos Teatru Telewizji o trudnej historii Już 13 kwietnia o godzinie 20.30 na antenie TVP1 widzowie zobaczą premierę spektaklu „Prałat” w reżyserii Marcina Libera. To odważna próba zmierzenia się z postacią Henryka Jankowskiego – kapelana „Solidarności”, który został oskarżony o pedofilię. Twórcy, we współpracy z dramatopisarzem Michałem Kmiecikiem, nie unikają kontrowersji, prowadząc narrację przez symboliczne „kręgi piekielne” i podejmując temat obciążony silnymi emocjami społecznymi. Jak podkreśla jeden z twórców, to opowieść, która „nie bierze jeńców” i bezpośrednio konfrontuje widza z trudną rzeczywistością. Spektakl nie ma charakteru klasycznej biografii, to raczej intensywna, metaforyczna opowieść, która poprzez teatralny język konfrontuje widza z niewygodną prawdą i pytaniami o odpowiedzialność. Duet Liber–Kmiecik debiutuje w Teatrze Telewizji z autorskim projektem, który wyróżnia się bezkompromisowością i wyrazistą formą, zapowiadając jedno z najgłośniejszych wydarzeń kulturalnych tej wiosny. Zobacz też: Te filmy musi znać każdy szanujący się fan kina. Poznaj produkcje, które powalczą o Złotą Palmę w Cannes Dawid Ogrodnik w 12 rolach Jednym z najbardziej spektakularnych elementów „Prałata” jest rola Dawida Ogrodnika, który wciela się w aż 12 postaci kuszonych przez diabła. Wśród nich znalazły się zarówno postacie historyczne, jak i bohaterowie popkultury, m.in. Neron, Michał Wiśniewski, raper Magik, Osama bin Laden czy Władimir Putin. Aktor pojawia się także jako kardynał uczestniczący w konklawe, pilot tupolewa, który w 2010 r. rozbił się pod Smoleńskiem oraz człowiek, który zjadł nietoperza w Wuhan. View Gallery on the source website Co wyjątkowe, wszystkie te kreacje powstają bez użycia słów, Ogrodnik buduje je wyłącznie poprzez ekspresję ciała i emocji. „Pracę na planie wspominam jako intensywną przygodę” – przyznaje aktor, podkreślając, że realizacja tak wielu ról w ciągu jednego dnia zdjęciowego była ogromnym wyzwaniem. Jak dodaje reżyser Marcin Liber: „To nie jest łatwe, by bardzo szybko wcielić się w tak wiele różnych osób i to bez słów”, wskazując na skalę trudności i wyjątkowość tego aktorskiego zadania. Kulisy produkcji i obsada Spektakl „Prałat” to nie tylko odważna forma i temat, ale także dopracowane szczegóły. Jednym z nich jest wykorzystanie oryginalnego stroju Michała Wiśniewskiego z występu na Eurowizji, który został użyczony specjalnie na potrzeby spektaklu. „Michał zgodził się na pożyczenie oryginalnego stroju (…) za co chcę mu serdecznie podziękować” – podkreśla Dawid Ogrodnik, zwracając uwagę na wyjątkowy charakter tej współpracy. Na ekranie obok niego pojawiają się Mateusz Bernacik, Juliusz Chrząstowski, Dagna Dywicka, Rafał Dziwisz, Oskar Jarzombek, Andrzej Kłak, Agnieszka Kwietniewska, Magdalena Maścianica, Adam Szustak oraz Helena Urbańska. Całość tworzy wielowymiarową opowieść o władzy, wierze i konsekwencjach przemilczeń. „Prałat” to spektakl, który – jak wskazują twórcy i aktorzy – może stać się początkiem ważnej dyskusji, a jego premiera 13 kwietnia o 20.30 w TVP1 z pewnością przyciągnie uwagę szerokiej publiczności. Zobacz też: Cannes 2026 z polskim akcentem! Film z Jakubem Gierszałem powalczy o nagrodę prestiżowego festiwalu filmowego
Dawid Ogrodnik w gorzkich słowach mówi o kościele: „To oni trzymają taką konserwatywną Polskę”
Aktor skrytykował duchownych, którzy głoszą słowa sprzeczne z ideologią chrześcijańską
Dawid Ogrodnik kilka lat temu zagrał ks. Jana Kaczkowskiego w filmie „Johnny”, a także wcielił się w Daniela w obrazie „Wszystkie nasze strachy”. Obie te role miały duży związek z religią, a dokładniej — katolicyzmem. Sam aktor wielokrotnie przyznawał, że wiara w Boga stanowi kluczowy element jego życia. Należy nawet do Stowarzyszenia Chrześcijan „Północ”, jednakże nie boi się krytykować kościoła. [Ostatnia publikacja na Viva Historie i VUŻ 08.02.2025 r.] Dawid Ogrodnik gorzko krytykuje kościół „Mam takie poczucie, że nie jestem jakimś tam katolikiem, który idzie w niedzielę do kościoła, modli się tam gorliwie, wraca do domu i jest z tą religią pozostawiony sam. [...] Teraz tworzę społeczność, w której śmiało wyrażam swoje poglądy i interpretuje wydarzenia polityczne, ekonomiczne, gospodarcze na otwartym forum” mówił w rozmowie z portalem O2. Aktor postanowił głośno skrytykować strukturę kościoła w Polsce, a przede wszystkim hierarchów kościelnych, którzy według niego głoszą słowa zupełnie sprzeczne z ideologią chrześcijańską, przepełnione miłością i empatią. Mocne słowa skierował m.in. w stronę arcybiskupa Marka Jędraszewskiego oraz arcybiskupa Sławoja Leszka Głódzia. „Mają wszystko przygotowane przez gospodynie. Śniadanie, obiad, kolacja podana do stołu. Bóg zapłać i „nara”. Potem wychodzi taki arcybiskup Marek Jędraszewski i w homilii gardzi ludźmi, nazywając ich ideologią [...]. Cała ta struktura od Głódzia z północy przez całą formację Episkopatu Polskiego, pomijając oczywiście arcybiskupa Polaka od młodzieży, bo myślę, że jest to wartościowy kapłan i człowiek, który chce coś zrobić. [...] To oni trzymają taką konserwatywną Polskę” twierdzi Dawid Ogrodnik. Sprawdź również: Dawid Ogrodnik został skrzywdzony przez byłego księdza jako nastolatek Dawid Ogrodnik o doświadczeniach z religią: „Ubogacam się jako człowiek” Aktor dodał jednak, że chociaż widzi w strukturze kościoła wiele wad, nie odpycha go to od wiary. Dzięki wspólnocie „Północ”, do której należy, odnalazł swoje miejsce jako katolik. To właśnie tam czuje się wysłuchany i zrozumiany oraz uczy się życia. „Mam wrażenie, że ubogacam się jako człowiek i że zaczynam patrzeć z większą uwagą na codzienność i obecność. To się nie odbywało w tradycyjnym kościele. Podejmujemy trudne tematy, żeby nie uprawiać religii ze względu na strach – gdy jest źle lub przychodzi śmierć. Gdy się zaczyna dotykać relacji i wartości idących z Pisma Świętego, to odczuwa się wdzięczność i takie pogłębiające się uczucie miłości, przez którą patrzy się na inne relacje, dzieci, itp.” podsumował. Zobacz również: Przez uzależnienia kilkukrotnie otarł się o śmierć. Dziś Patryk Galewski nie przypomina osoby, którą kiedyś był
Potwierdził ślub i zdementował bolesne plotki. Dawid Ogrodnik wydał sensacyjne oświadczenie
Jeszcze wczoraj media nieoficjalnie plotkowały o tym, że Dawid Ogrodnik i jego partnerka Paulina Bernatek są już po ślubie. Potwierdziłoby to zmianę jej nazwiska na dwuczłonowe, które pojawiło się przy zarejestrowanej przez nią działalności gospodarczej. Dziś aktor wystosował oficjalne oświadczenie i zdementował krzywdzące plotki, jednocześnie potwierdzając ślub z ukochaną. Co napisał? Dawid Ogrodnik potwierdził ślub z ukochaną Aktor zawsze chronił swoją prywatność i nie dzielił się szczegółami z życia z mediami. Tym razem jednak zrobił wyjątek, a na swoim Instagramie opublikował obszerne oświadczenie, aby raz na zawsze uciszyć plotki. Dawid Ogrodnik potwierdził tym samym, że wraz z partnerką Pauliną Bernatek wzięli ślub i zostali małżeństwem. ZOBACZ: Filip Chajzer we wzruszającej publikacji wspomina zmarłego syna: „Myślę o Tobie cały czas” "Kochani! Jak słusznie zauważył jeden z portali, w moim życiu zaszły pewne istotne zmiany. Nie zwykłem komentować swojego życia prywatnego i waszych przemyśleń odnośnie ubioru, wyglądu i podjętych przeze mnie decyzji, gdyż w istocie mówią one więcej o WAS niż o mnie" - napisał na Instagramie. Dawid ogrodnik zdementował krzywdzące plotki Zanim informacja o ślubie stała się faktem, wokół zaczęło pojawiać się wiele krzywdzących plotek, do których aktor również odniósł się w oświadczeniu. Postanowił uciąć spekulacje raz na zawsze. Chodziły bowiem słuchy, że Paulina Bernatek była wcześniej terapeutką aktora. Teraz stanowczo temu zaprzeczył. "Niestety od pewnego czasu pojawiły się kłamliwe informacje, które uderzają nie tylko w moją żonę, ale całe środowisko psychoterapeutyczne. Otóż kochani moja partnerka NIGDY NIE BYŁA MOJĄ TERAPEUTKĄ! Gdyby tak było, miałaby zakaz wykonywania zawodu i od pierwszej chwili kiedy "śmieciowy dziennikarz" wymyślił sobie tę historię, zgłosiliśmy to do odpowiednich instytucji terapeutyczno/psychologicznych, żeby mieli jasność w tej sprawie. ZAPRZESTAŃCIE proszę obrażania/hejtowania i powielania niesprawdzonych informacji, które w istotny "negatywny" sposób mogą wpłynąć na relacje terapeuta/pacjent i mogą negatywnie wpłynąć na chęć szukania pomocy przez osoby jej potrzebującej i budowaniu zaufania co do roli TERAPEUTY w ogóle w naszym życiu codziennym. Korzystam od lat z terapii, a moja cudowna GRAŻYNKA jest osobą magiczną i kłaniam się jej nisko" - podsumował. Zarzuty, jakie kierowano również w stronę Pauliny Bernatek to rozbicie poprzedniego związku aktora. Temu również Ogrodnik całkowicie zaprzeczył, stając murem za ukochaną. Parze życzymy wszystkiego najlepszego! Dawid OgrodniK, Paulina Bernatek, Warszawa, 07.02.2023
Sekrety aktorów serialu Rojst. Millenium. Magdalena Różczka, Andrzej Seweryn i Dawid Ogrodnik w QUIZIE VIVY!
Kto świetnie kłamie? Kto panikował przed wejściem na plan? Kogo zatrzymała policja?
Na zwieńczenie tej serii fani musieli trochę poczekać. Już jutro w Netfliksie premiera trzeciego sezonu serialu ROJST. Podczas dnia prasowego Magdalena Różczka, Andrzej Seweryn i Dawid Ogrodnik opowiedzieli nam o tym, jak zapamiętali pracę na planie, ale… nie tylko! Z kuli VIVY! wyciągnęli też pytania krążące wokół serii Rojst. Millenium… Aktorzy o kulisach „Rojst. Millenium” i swoich sekretach W czasie spotkania z aktorami nowej serii serialu Netfliksa poprosiliśmy o wyciąganie losów z kuli i odpowiadanie na pytania. Czy Magdalenie Różczce dobrze łączy się życie zawodowe z prywatnym? Reżyser Rojsta – Jan Holoubek – to jej ukochany. „Nam pracuje się cudownie i bardzo się z tego cieszę. Gdyby było inaczej, to byłabym bardzo nieszczęśliwa, bo musiałabym u niego nie grać. Muszę przyznać, że gadamy o pracy nieustannie, bo bardzo lubimy to, co robimy”, powiedziała VIVIE.pl aktorka. Co jeszcze zdradziła? Całe wideo zobaczysz na górze strony. OBEJRZYJ TAKŻE: Tłum gwiazd na premierze serialu Rojst Millenium [GALERIA] Przed naszą kamerą przepytaliśmy też Andrzeja Seweryna i Dawida Ogrodnika. Czy umieją kłamać? Jak zapamiętali moment nadejścia 2000 roku? Jakie wspomnienia wynieśli z planu? Sprawdź! View Ediplayer on the source website View Ediplayer on the source website Rojst. Millenium. O czym jest? Nadchodzi czas zmian. Ludzie w napięciu oczekują nadejścia nowego millenium. Tymczasem w lesie na Grontach odkopany został szkielet kobiety z naszyjnikiem, a podczas urodzinowego bankietu, w hotelu “Centrum” dochodzi do zabójstwa. Co i kto stoi za tymi wszystkimi zdarzeniami? Historia cofa się aż do lat 60., aby odnaleźć klucz do kryminalnej zagadki. W Rojst Millenium nie zabraknie odkrywania dalszych losów postaci, z którymi widzowie zżyli się w poprzednich sezonach: Anny Jass (Magdalena Różczka), Witolda Wanycza (Andrzej Seweryn), Adama Miki (Łukasz Simlat), Piotra Zarzyckiego (Dawid Ogrodnik) oraz kierownika hotelu (Piotr Fronczewski), Nadii (Agnieszka Żulewska), czy Dzidzi (Michał Pawlik). Czytaj także: Ryszard Petru i Joanna Mihułka-Petru wzięli ślub w tajemnicy! Ich związek zaczął się od skandalu W sześcioodcinkowym Rojst Millenium pojawia się wiele nowych postaci i związanych z nimi kryminalnych tajemnic. Odkryjemy losy Jassijeja, w którego wcielają się Janusz Gajos i Tomasz Schuchardt. Równie istotna w tym sezonie jest postać młodego kierownika hotelu u początków jego przebojowej kariery, zagrana przez Filipa Pławiaka. W pozostałych, znaczących rolach drugoplanowych pojawią się Konrad Eleryk, Marianna Gierszewska i Michalina Łabacz. Już od 28 lutego w serwisie Netflix. Magdalena Różczka, Dawid Ogrodnik, Andrzej Seweryn - premiera "Rojst. Millenium", luty 2024
Wyjątkowy kalendarz ATM Grupy 2024: bohaterami gwiazdy oraz... sztuczna inteligencja
Spotkanie sztuki i sztucznej inteligencji – ATM Grupa prezentuje zaskakujący kalendarz na 2024 rok! I, AI to ósma, a zarazem ostatnia edycja tego artystycznego projektu. Kalendarz ATM Grupy 2024: szczegóły Kto się boi sztucznej inteligencji? Na pewno nie Szymon Szcześniak, portrecista i fotograf reklamowy z 20-letnim doświadczeniem. To on jest autorem zdjęć do najnowszego kalendarza ATM Grupy na 2024 rok. I to on podjął wyzwanie wykorzystania AI (artificial intelligence) w procesie twórczym. Jego celem było połączenie tradycyjnej fotografii z nowoczesną technologią tak, aby powstały unikalne i inspirujące obrazy. „Spotkanie i zmierzenie się z AI było dla mnie prawdziwym wyzwaniem na wielu polach. Taką przygodą z niekontrolowaną materią”, tłumaczy Szcześniak we wstępie do kalendarza. Katarzyna Figura W „okiełznaniu” sztucznej inteligencji pomógł mu Tomasz Świerczyński, generalista 3D, ekspert we wprowadzaniu nowoczesnych technologii. „Razem wygenerowaliśmy dziesiątki teł, z których powstały setki możliwości, nieskończoność opcji i jeszcze więcej niewiadomych. Brak całkowitej kontroli nad procesem twórczym stał się większym wyzwaniem niż początkowo zakładałem”, pisze Szymon Szcześniak. „Zależało mi, aby klimat zdjęcia, jego walory techniczne i wizualne stworzyły spójny obraz. Obraz, który z jednej strony współgrał z bohaterem, z drugiej – z moją wizją, tym subiektywnym odczuciem, które stanowi unikalny podpis każdego autora”. Bohaterami najnowszego kalendarza ATM Grupy zostali, jak zwykle, utalentowani aktorzy i aktorki: Ireneusz Czop, Andrzej Chyra, Katarzyna Figura, Jakub Gierszał, Arkadiusz Jakubik, Orina Krajewska, Anna Krotoska, Eryk Kulm Jr, Michalina Łabacz, Dawid Ogrodnik, Dorota Pomykała oraz Maria Sobocińska. Jakub Gierszał Każde zdjęcie powstało w dwóch etapach. Tradycyjne portrety były pierwszym krokiem, po którym następowało generowanie przez AI teł dopasowanych do postaci i wizji fotografa. Ostateczny efekt tej unikalnej współpracy jest swego rodzaju manifestem zderzenia sztuki tradycyjnej z nowoczesnymi technologiami, który pozostawia odbiorców z refleksją nad kondycją współczesnego świata. Kalendarz ATM Grupy na 2024 rok to nie tylko zbiór miesięcy, ale fascynująca podróż przez zaskakujące połączenie talentu artystycznego i potęgi sztucznej inteligencji. Dawid Ogrodnik O TWÓRCACH Szymon Szcześniak jest absolwentem Instytutu Twórczej Fotografii w czeskiej Opawie. Specjalizuje się w fotografii portretowej i reklamowej. Pracował dla prestiżowych polskich magazynów, takich jak: „Zwierciadło”, „Twój Styl”, „Pani”, czy „VIVA!”. Jego zdjęcia były prezentowane m.in. w Port Autonome Gallery w Paryżu, a także w warszawskich galeriach: OBOK ZPAF, Yours Gallery, MELON, Leica Gallery. Tomasz Świerczyński to generalista 3D z 18-letnim doświadczeniem. Na rynku działała jako Luminance Studio. Przez lata pracował zarówno nad małymi, jak i światowymi projektami dla renomowanych firm i instytucji. Jest uznawany za eksperta w dziedzinie oświetlenia oraz wprowadzania nowoczesnych technologii do świadczonych usług. Dorota Pomykała TO JUŻ OSTATNIE WYDANIE KALENDARZA ATM GRUPY Kalendarz ATM Grupy od samego początku był wydarzeniem wyłącznie artystycznym. Takie było założenie prezesa ATM Grupy, Andrzeja Muszyńskiego, który jest pomysłodawcą kalendarza. Co roku kilkaset sztuk kalendarza rozsyłane jest do twórców filmowych, gwiazd polskiego kina, dziennikarzy oraz współpracowników i kontrahentów ATM, a kilka egzemplarzy (z autografami gwiazd) – przekazywanych na aukcję WOŚP. Pierwszy kalendarz ATM Grupy ukazał się w 2017 roku. Autorem zdjęć był Grzegorz Gołębiowski, a tematem sesji – świat uczuć. Przed obiektywem fotografa stanęli wtedy aktorzy pracujący na planach seriali produkowanych przez ATM Grupę. W kolejnych latach do współpracy zapraszani byli najlepsi polscy fotografowie: Tatiana Jachyra, Robert Wolański, duet Kulesza i Pik, Jacek Poremba, Aldona Karczmarczyk i Szymon Brodziak. A grono bohaterów kalendarza rozszerzało się z roku na rok, wykraczając daleko poza aktorów współpracujących z ATM. I choć nie sposób wymienić tu ich wszystkich, to wszystkim należą się wielkie podziękowania: Dziękujemy wyjątkowym twórcom i bohaterom, którzy przyczynili się do powstania naszych kalendarzy! Dziękujemy Wam za każdy kadr, który stał się częścią naszej historii! Decyzja o zaprzestaniu wydawania drukowanych kalendarzy to kolejny krok podjęty przez ATM Grupę w ramach strategii Społecznej Odpowiedzialności Biznesu (CSR). Dziękujemy za zrozumienie i wsparcie! Eryk Kulm junior Okładka kalendarza
Orły 2023: Dawid Ogrodnik na uroczystej gali z ukochaną. Prezentowali się zjawiskowo!
W poniedziałek odbyła się 25. gala rozdania Polskich Nagród Filmowych. O laureatach Orłów 2023 pisaliśmy tutaj. Na czerwonym dywanie polskiego święta kina nie zabrakło utalentowanych twórców. Wśród nich znalazł się Dawid Ogrodnik. Aktor pozował do zdjęć w towarzystwie partnerki, Pauliny Bernatek. Odbierając statuetkę zwrócił się także do ukochanej. Dawid Ogrodnik i Paulina Bernatek na gali Orłów 2023 Ceremonia rozdania Orłów 2023 już za nami. Poznaliśmy listę laureatów. Jednym z nich był Dawid Ogrodnik. Aktor został uhonorowany statuetką za rolę w filmie Johnny. Artysta wygłosił przemówienie, w którym opowiedział o swoich autorytetach. Jednym z nich jest dla niego Andrzej Seweryn. „Andrzej, dziękuję Ci za to, że całe życie podwyższasz poprzeczkę i jesteś na straży”, mówił. Dawid Ogrodnik nie zapomniał także o swojej ukochanej. Paulina Bernatek towarzyszyła mu podczas gali. „Chcę podziękować Paulina tobie, że byłaś ze mną w tych trudnych chwilach, momentach, których nagroda nie znaczy nic”, dodał. Ukochana towarzyszyła Dawidowi Ogrodnikowi na gali. Para prezentowała się zjawiskowo! CZYTAJ TAKŻE: Stylizacje gwiazd na gali rozdania Orłów 2023 Kim jest Paulina Bernatek? Po rozstaniu z Martą Nieradkiewicz, z którą doczekał się córki, Dawid Ogrodnik związał się z psychoterapeutką, psycholożką i trenerką biznesu, Pauliną Bernatek. Od pewnego czasu pokazują się na branżowych wydarzeniach i nie szczędzą sobie czułości. Para poznała się na planie filmu Johnny, w którym aktor wcielał się w rolę księdza Jana Kaczkowskiego. To było dla niego ogromne przeżycie. Paulina odpowiadała za opiekę psychologiczną. „To swego rodzaju „życie w skórze” Jana było jak do tej pory najczulszym i najgłębszym przeżyciem, jakiego doświadczyłem w byciu aktorem. […] Nigdy wcześniej nie odczuwałem tak drastycznej, dramatycznej i histerycznej potrzeby życia. Nie potrafiłem ruszyć się z miejsca, nie wiedziałem tak naprawdę, co ze sobą zrobić”, opowiadał w rozmowie z wiez.pl o roli Jana Kaczkowskiego. Aktor wspólnie z ukochaną Pauliną Bernatek otworzył studio na warszawskiej Pradze. To miejsce, które powstało na podstawie ich doświadczenia i potrzeby zmian. „Łączymy różne dziedziny, których wspólnym mianownikiem jest zakorzenienie w psychologii. To daje holistyczne podejście. W Self Studio działają gabinety psychoterapeutyczne — na razie dla dorosłych, ale myślimy o poszerzeniu działań w tym zakresie. Oferujemy wsparcie aktorskie, a od jesieni warsztaty rozwojowe. W planach są też terapeutyczne grupy wsparcia”, mówiła Paulina Bernatek w rozmowie ze Zwierciadłem. SPRAWDŹ TEŻ: Orły 2023. Maciej Stuhr nawiązał do niedawnej afery wokół ojca. Padły zaskakujące słowa
Oto nowa miłość Dawida Ogrodnika! Wiemy, kim jest i czym się zajmuje
Jest jednym z najbardziej znanych i cenionych w ostatnim czasie aktorów. Mimo że ma dopiero 36 lat, to na jego koncie znalazło się już wiele fenomenalnych kreacji aktorskich. O życiu prywatnym Dawida Ogrodnika wiadomo niewiele... Ostatnio jednak mężczyzna zrobił wyjątek i na jednej z imprez pojawił się z ukochaną. Kim jest nowa miłość aktora? Dawid Ogrodnik – życie prywatne Przez 8 lat Dawid Ogrodnik pozostawał w związku z Martą Nieradkiewicz, jednak ich relacja nie przetrwała próby czasu. Para doczekała się wspólnie córeczki, Jaśminy. Choć rodzice dziewczynki są razem, to starają się wspólnie opiekować pociechą i równo rozdzielać rodzicielskie obowiązki. Teraz okazuje się, że serce zdolnego aktora ponownie jest zajęte... Mężczyzna spotyka się aktualnie z Pauliną Bernatek. Czytaj też: Anna Lewandowska szczerze o macierzyństwie. „Miewam chwilę zwątpienia i wyrzuty sumienia” Dawid Ogrodnik w sesji dla magazynu VIVA!, 2016 rok Dawid Ogrodnik otworzył biznes z nową partnerką. Kim jest Paulina Bernatek? Ostatnio mogliśmy oglądać Dawida Ogrodnika we wspaniałej roli w filmie „Johnny”. Aktor, choć w młodości nie miał lekko, dzisiaj zdecydowanie wyszedł na proste i odnosi w życiu sukcesy. W produkcji mężczyzna wcielił się w ks. Jana Kaczkowskiego, który chorował na glejaka mózgu i pracował w hospicjum. „Johnny” nie przyniósł mu jednak tylko sukcesu zawodowego, ale także... nową miłość. To właśnie na planie filmu aktor poznał Paulinę Bernatek, z którą się związał. Kobieta jest psychoterapeutką, a na planie odpowiadała za opiekę psychologiczną Dawida Ogrodnika. Między parą szybko zaiskrzyło, a obecnie tworzą szczęśliwy związek. Tygodnik Na Żywo podaje, że zakochani zdecydowali się otworzyć wspólny biznes, jakim jest miejsce rozwoju osobistego. Filmowy Jan Kaczkowski zajmuje się udzielaniem zajęć z aktorstwa, z kolei jego ukochana prowadzi psychoterapię dla dorosłych. Zobacz także: Piękna spikerka i nieatrakcyjny "Gruby". Historia miłości Bożeny Walter i Mariusza Waltera Dawid Ogrodnik i Paulina Bernatek, 47. Festiwal Polskich Filmów Fabularnych w Gdyni, 17.09.2022
Dawid Ogrodnik i Marta Nieradkiewicz pielęgnują uczucie z dala od mediów. Jak się poznali?
Bardzo rzadko o sobie mówią. Dawid Ogrodnik i Marta Nieradkiewicz regularnie prezentują swoje zdolności aktorskie na ekranach kin oraz na deskach teatrów. Prywatnie są parą. Swój związek starają się trzymać z dala od mediów. Obecnie zakochani wychowują córeczkę, która ma już cztery lata. Co wiemy o ich relacji? Dawid Ogrodnik i Marta Nieradkiewicz –jak się poznali? Oboje mogą pochwalić się dyplomami ukończenia krakowskiej szkoły Lart studiO, ale poznali się dopiero w opolskim Teatrze im. Jana Kochanowskiego. Był rok 2012, gdy rozpoczęły się tam próby do spektaklu Bracia i Siostry. Serwis Pomponik wspominał, że między aktorką i aktorem szybko pojawiła się nić fascynacji, choć ona miała być wtedy zakochana w kimś innym. Z kolei on właśnie zakończył poprzedni związek... Zawodowo u artystów także działo się wiele. Dawid Ogrodnik zakończył zdjęcia do świetnego Chce się żyć i już miał na poczcie zaproszenia do kolejnych filmów, a Marta Nieradkiewicz była znana z najpopularniejszego polskiego serialu Barwy Szczęścia. Wkrótce para zaczęła się spotykać, a ulubienica widzów podjęła przełomową dla siebie decyzję o odejściu z telenoweli. Mając tylko etat w krakowskim Teatrze Starym i do utrzymania dom w Warszawie, aktorka nie ukrywała, że nadeszły dla niej chude lata. „W ubiegłym roku żyłam jak królewna, jeździłam po świecie, kupowałam, miałam gest. W tym muszę zacisnąć pasa. Wciąż obiecuję sobie, że będzie inaczej, że będę myśleć długofalowo. I może następnym razem mi się uda”, opowiadała Wysokim Obcasom sześć lat temu. Nie tylko z niepewnością finansową, ale między dwoma miastami przebiegała codzienność Marty Nieradkiewicz. Mimo wszystko udało się jej stworzyć z Dawidem Ogrodnikiem piękną relację. Piękną, ale i bardzo prywatną. Pierwszy raz z niewielu partnerzy pokazali się razem w marcu 2014 roku na spotkaniu z nominowanymi do Orłów. Chwilę później nie oddalali się od siebie na rozdaniu Paszportów Polityki. Czytaj także: „Nasz związek przechodził różne koleje”. Historia miłości Tomasza Raczka i Marcina Szczygielskiego Zakochani rzadko mówią o sobie w wywiadach. Aktor zdradził raz jedynie, jak jemu i jego partnerce udaje się robić dwie kariery jednocześnie. „Podejmujemy takie wyzwanie. Z tym że etap rywalizacji mam dawno za sobą. Wybieram role ze względu na ciekawość spotkania; żeby zrobić coś wartościowego, czasami przeżyć coś zwariowanego, a nie dlatego, żeby komuś coś udowadniać. Ostatnio na przykład razem z Romkiem Gancarczykiem zaangażowaliśmy się w eksperymentalny projekt „Dzieci z dworca ZOO” w krakowskim Teatrze Barakah. Chcieliśmy się zmierzyć z energią ludzi bez aktorskiego doświadczenia”, podkreślał Dawid Ogrodnik w Polityce z 2018 roku. CZYTAJ TEŻ: Karol Strasburger zaskakująco o swoim wieku: „Nawet nie wiem, ile mam lat”. Mówi też o późnym ojcostwie Córka Dawida Ogrodnika i Marty Nieradkiewicz Pod koniec 2017 roku pierwszy raz w mediach pojawiła się wzmianka o tym, że Marta Nieradkiewicz jest w ciąży. Informację tę potwierdziła ówczesna managerka aktorki, Róża Stańcio. Szybko jednak dodała, że to prywatna sprawa pary. Temat dziecka artystki i Dawida Ogrodnika wróciła dopiero podczas rozdania nagród Bestsellery Empiku w lutym 2018 roku, z której aktor wybiegł w popłochu. Do portali przedostała się informacja, że przyczyną takiego zachowania był fakt, że gwiazdor dowiedział się o rozpoczynającym się porodzie. W kuluarach imprezy szybko ustalono, że w zastępstwie za niego jedną z nagród wręczy Andrzej Piaseczny. Dziś córka pary o imieniu Jaśmina ma 4 lata. Rodzice nie ujawniają jej wizerunku w sieci. Wielbiciele Dawida Ogrodnika tylko raz zauważyli film, na którym widać dziewczynkę – tyłem. Mama czterolatki publikując zdjęcia także stara się, by dziecko nie miało widocznej twarzy. Czy tacierzyństwo zmieniło postrzeganie przez Dawida Ogrodnika kariery? „Nie wydaje mi się. Jestem człowiekiem, który nie odpuszcza. Zawodowe decyzje nadal podejmuję w ten sam sposób. Nie podporządkowuję pracy obowiązkom ojcowskim i odwrotnie. Ale oczywiście dużo się w życiu zmienia. W trudnych sytuacjach staram się nie reagować histerycznie. Próbuję się dogadywać, negocjować. Jest mnóstwo rozwiązań. Przyciśnięty do muru, zawsze wybiorę dobro dziecka, to jasne”, zapewniał aktor w Polityce w 2018 roku. Całej trójce życzymy wszystkiego, co najlepsze. CZYTAJ TAKŻE: Shazza poruszająco o walce z nowotworem. Choroba pojawiła się u progu pandemii
Dawid Ogrodnik: "Jestem wierzący, ale dziś już nie praktykuję"
"Mieszkałem przez rok na plebanii i wyciągnąłem z tego doświadczenia przerażający obraz..."
Mieszkałem przez rok na plebanii i wyciągnąłem z tego doświadczenia przerażający obraz tego, co się dzieje w Kościele. Byłem świadkiem sytuacji, kiedy księża pod pretekstem urlopu wyjeżdżali na seksualne orgie do Niemiec – mówi w wywiadzie Dawid Ogrodnik. Przed nim kolejne wielkie role: w „Johnny” zagra ks. Jana Kaczkowskiego, w „Broad Peak” – jednego z najlepszych polskich himalaistów Adama Bieleckiego, a w tym roku możemy go oglądać w „Najmro. Kocha, kradnie, szanuje” – gra tam kanciarza i „mistrza więziennych ucieczek” Zbigniewa Najmrodzkiego. Poniżej przypominamy rozmowę Magdaleny Żakowskiej z Dawidem Ogrodnikiem, która ukazała się w „Urodzie Życia” 11/2019. Magdalena Żakowska: Ile jest Dawida Ogrodnika w Mieczysławie Koszu? Dawid Ogrodnik: Nie chciałbym, żeby ktoś poza mną znał odpowiedź na to pytanie. Ale odpowiem tak: w filmie są trzy sceny, które nie są historią Mieczysława Kosza. Jedna jest historią Krzysztofa Komedy – to ta scena, w której pijany Kosz nie może przypomnieć sobie melodii utworu, który ma zagrać na koncercie, i prosi kolegę, żeby mu zanucił. Druga dotyczy relacji Kosza z jego partnerką. A trzecia scena jest sceną z mojego życia. Opowiedziałem ją Maćkowi Pieprzycy i stwierdziliśmy, że warto ją umieścić w filmie, bo dobrze oddaje też prawdę o Koszu. Która to scena? Nie mogę powiedzieć. To zbyt osobiste. Ta rola to taka kreacja totalna. Jak w filmie „Chce się żyć”, gdzie zagrałeś chłopaka z porażeniem mózgowym, czy w „Ostatniej rodzinie”, gdzie wcieliłeś się w postać Tomasza Beksińskiego. Tym razem moje przygotowania polegały na tym, że Lech Możdżer przysyłał mi filmy, w których gra – z różnych ujęć kamery w swoim mieszkaniu we Wrocławiu, a ja odpalałem je na laptopie, a potem godzinami próbowałem odtworzyć. Ćwiczyłem też grę na pianinie. Początkowo w naszym mieszkaniu, ale po trzech dniach pianino wyleciało, a ja razem z nim. Widziałem tylko jedno nagranie z koncertu Mietka Kosza. Dzięki niemu poznałem jego ułożenie rąk i pozycję przy fortepianie. Ale ruchu ciała na podstawie tych ujęć nie dało się odtworzyć, więc zaczerpnąłem je od Keitha Jarretta. Spotykałem się z osobami niewidomymi, niedowidzącymi, poznałem też niewidzącego reżysera dźwięku, który ma własne studio nagraniowe. I to spotkanie totalnie mnie rozwaliło. Nie dość, że sam montuje dźwięk na komputerze, posługując się myszką, to odbiera SMS-y i odpisuje na nie, rozmawia, porusza się i biega po schodach jak osoba widząca. Ma kilka miesięcy młodsze od mojej córki dziecko i piękną żonę. Czasy się zmieniły. Mietek Kosz nie był samodzielną osobą niewidzącą. Nikt go tej samodzielności nie nauczył. Był w dużym stopniu uzależniony w życiu od innych ludzi. Myślę, że to było jego nieszczęściem. Miał silną potrzebę wolności. Jesteś znany z tego, że długo i skrupulatnie przygotowujesz się do ról. Ale im dłużej się przygotowujesz, tym trudniej później się tej roli w życiu pozbyć. Od czasu „Chce się żyć” jestem pod kontrolą psychologa. Dużo się o sobie dowiedziałem, potrafię sprawniej wychodzić z roli, chociaż świat wewnętrzny mojego bohatera wciąż jeszcze zostaje ze mną na długo. W tym roku zagrałeś w trzech filmach: w „Broad Peak”, „Ikarze”, „Najmro”, a teraz trwają zdjęcia do czwartego – westernu „Magnezja”. Przechodzisz z roli w rolę. Łatwo jest chyba zgubić siebie? Zawsze jest takie ryzyko. Zdaję sobie z tego sprawę. Dziś, przed naszym spotkaniem, odmówiłem dwóch ról. Wiem, że muszę teraz trochę pożyć, bo właściwie pracuję nieprzerwanie od dwóch lat. Dawid Ogrodnik zachwycił jako Mietek Kosz Podobnie jak Mietek Kosz odebrałeś wykształcenie muzyczne. I chciałeś być muzykiem. Jestem muzykiem. W każdym razie mam na to papiery. Drugi stopień muzyczny, klarnet, Szkoła Muzyczna imienia Mieczysława Karłowicza w Poznaniu. Kogo słuchałeś w dzieciństwie? Z klarnecistów Benny’ego Goodmana i Eddiego Danielsa, ale też Milesa Davisa czy Johna Coltrane’a. Dużo jazzu, wszystkiego, co było w bursie dostępne. Chociaż sam odebrałem wykształcenie klasyczne, to nie wyobrażałem sobie siebie w orkiestrze, w trzynastym rzędzie, gdzie gram przez trzy minuty trzy nutki. Nie ma chyba zbyt wielu utworów klasycznych na klarnet… Dokładnie! Ale klasę muzyki rozrywkowej i jazzowej utworzono w mojej szkole dopiero wtedy, kiedy ją kończyłem. Żałowałeś, że nie wcześniej? Bardzo. Wtedy narodziła się moja miłość do saksofonu. Młodsi koledzy tłumaczyli mi, na czym polega improwizacja. Z Akademii Muzycznej wypożyczałem nuty utworów jazzowych. Dziś częściej gram na saksofonie niż na klarnecie. I tylko dla siebie. Dlaczego nie zostałeś zawodowym muzykiem? Bo miałem świadomość, że nie mam już szans na osiągnięcie w jazzie tego, co moi młodsi koledzy, nie znam skal, gram mocno intuicyjnie. Do Instytutu Jazzu w Akademii Muzycznej w Katowicach bym się nie dostał. Do PWST w Krakowie też się nie dostałeś. I to trzy razy. W jazzie czułem się słaby, a teatr mnie pochłonął i zafascynował na tyle, że nie myślałem o tym, co będzie. Zaczęło się od tego, że moja wychowawczyni, Ania Szymańska, która kiedyś uczyła mnie języka polskiego, a dziś jest moją najbliższą przyjaciółką, namówiła mnie na udział w przedstawieniu. I zabrała pierwszy raz do teatru. Pamiętasz ten pierwszy spektakl? Oczywiście. „Szklana menażeria” Tennessee Williamsa w Teatrze Bagatela w Krakowie. Wyszedłem porażony tym, ile emocji można opowiedzieć w tak krótkim czasie. Teatr to taki film, który przeżywasz bardzo blisko. Potem zagrałem u Ani w Teatrze Scena Na Piętrze, kameralnym ośrodku w centrum Poznania. To były fragmenty Dostojewskiego. I otworzył się przede mną nowy świat. Czytałeś Dostojewskiego, Czechowa? Wcześniej nie. Zresztą do dziś wolę non fiction, książki naukowe, reportaże. Właśnie kończę „Sodomę” Frédérica Martela o pedofilii w Kościele. To bliski ci temat. Bliski. Aktor wziął udział w akcji #MeToo Ponad rok temu na Instagramie włączyłeś się do akcji #MeToo. Ujawniłeś, że ksiądz próbował molestować cię seksualnie. Ale twój wpis nie wywołał reakcji. Byłam zaskoczona, bo kiedy ofiara decyduje się na tak odważny krok, powinna za nim iść reakcja świata, Kościoła, prokuratury. Bolało? Wydaje mi się, że to znak dzisiejszych czasów. Jesteśmy tak przesyceni informacjami, że przestaliśmy już na nie reagować. Wyłączyliśmy empatię, co nie jest zresztą takie głupie, bo gdybyśmy do wszystkich informacji, które nas zalewają, podchodzili emocjonalnie, kosztowałoby to zbyt wiele zdrowia. Obserwuję ten proces na sobie samym. Ja też informacje o wypadku, aferze politycznej czy pedofilii traktuję często jak taki jednodniowy news. I nie chowam do nikogo urazy. Nawet do tego księdza? Żeby była jasność – ja jednak nie byłem ofiarą. Ten ksiądz wykonał gest, który miał sprawdzić moje potencjalne zainteresowanie seksem. Miałem wtedy 17 lat i dałem mu jasno do zrozumienia, że nie. To się więcej nie powtórzyło. Gdybym czuł się ofiarą, nie miałbym skrupułów, żeby podać jego imię i nazwisko. Mieszkałeś wtedy przez rok na parafii. I wyciągnąłem z tego doświadczenia przerażający obraz tego, co dzieje się w Kościele. Odsetek osób homoseksualnych w Kościele jest bardzo wysoki, co samo w sobie nie jest niczym złym, ale poziom zakłamania i obłudy, który temu towarzyszy, jest już problemem. Im bardziej ksiądz jest oficjalnie homofobiczny, tym większe prawdopodobieństwo, że jest homoseksualny. Byłem świadkiem sytuacji, kiedy księża pod pretekstem urlopu wyjeżdżali na seksualne orgie do Niemiec. Mieszkałem wtedy z kapitalnym księdzem. Dzięki niemu zdałem maturę, opiekował się mną i nigdy żadna krzywda mnie od niego nie spotkała. Kiedy trafiliśmy na przypadek księdza, który na terenie parafii umawiał się na seksualne sesje z uczniem z liceum, od razu zgłosiliśmy to w kurii. Po pewnym czasie ten ksiądz został po cichu przeniesiony. Ksiądz, który sprawdzał, czy jestem chętny, też. I tak jest do dziś. Daleko nam do Hiszpanii, Irlandii czy Stanów Zjednoczonych, gdzie przypadki pedofilii się tropi, a Kościół w tym pomaga i oczyszcza się. Jesteś wierzący? Wtedy byłem. Teraz też jestem, ale już nie praktykuję. Wiem, że miałeś niełatwe dzieciństwo. Że była w nim przemoc. Ale najbardziej zmroziło mnie zdanie twojego taty, które przytoczyłeś w jednym z wywiadów: że w życiu liczy się tylko złoty medal. Na szczęście to zdanie nie zdeterminowało mojego życia. Ale masz ten złoty medal. Gdybyś był aktorem bez sukcesów, który nie gra głównych ról, tylko te trzecioplanowe, nadal chciałoby ci się uprawiać ten zawód? Nie wiem. Ale chyba nigdy nie przywiązywałem się do tego zawodu zbyt mocno. Dość łatwo przyszła mi decyzja, aby rzucić naukę w szkole muzycznej i zdawać do szkoły teatralnej. To nie był dla mnie żaden dramat. I zachowałem w sobie taką gotowość do zmiany. Nigdy też nie czuję się źle, odmawiając roli albo jej nie dostając. Ale wierzę, że w życiu mamy przypisane jakieś zadania, w których możemy osiągnąć więcej niż w innych. I tym jest dla mnie aktorstwo. Cztery lata temu zrezygnowałeś z etatu w teatrze. Podobno dlatego, że jesteś zbyt dużym indywidualistą na to, żeby odnaleźć się w grupie? Każdy aktor jest indywidualistą. Właśnie taką rozmowę odbyłeś z dyrektorem TR-u, Grzegorzem Jarzyną? Tak. I wypisałem się z Teatru Rozmaitości, ale to nie znaczy, że nie potrafię odnaleźć się w grupie i że nie tęsknię za teatrem. Jeszcze nie w tym sezonie, ale już w następnym wracam do teatru – tym razem do Teatru Polskiego. Da się wrócić do teatru, kiedy ma się taki rozpęd w filmie? Da się, wierzę, że można to połączyć. Nie dam się zatrzymać. Męska przyjaźń: Ogrodnik, Gierszał, Kościukiewicz… W PWST w Krakowie byłeś na roku z Mateuszem Kościukiewiczem, Kubą Gierszałem, Tomkiem Schuchardtem. Tworzyliście zgraną grupę. A potem wasze drogi się rozeszły. Współzawodnictwo? Zazdrość? Może pojawiło się współzawodnictwo? Ale dziś już go nie ma. Nasze drogi ponownie się zeszły. W „Najmro” gram z Kubą, w „Magnezji” z Mateuszem i mogę śmiało powiedzieć, że jest dziś jednym z moich najbliższych przyjaciół. Role braci, które gramy w „Magnezji”, bardzo nas do siebie zbliżyły. Sprawiły, że zaczęliśmy o siebie dbać pod każdym względem. Nie tylko na planie, ale też prywatnie. Wczoraj ja mu przywiozłem do domu kawę, a dzisiaj on mnie. Mateusz bardzo wcześnie założył rodzinę i przeżywał coś, co ja przeżywam od niedawna. I dopiero dziś go tak naprawdę rozumiem, bo sam widzę, że doba ma za mało godzin, żeby zmieścić w niej coś więcej niż pracę i dom. Teraz wyrównały nam się te etapy w życiu. Z tą różnicą, że Mateusz odwozi rano córkę do szkoły i ma siedem godzin dla siebie, a moja córka jest jeszcze za mała na przedszkole. Ciągle powtarza mi „Poczekaj, poczekaj, jeszcze nadejdzie taki moment, że i ty będziesz miał czas, żeby wpaść na poranną kawę z gazetką do Relaksu”. Mogę śmiało powiedzieć, że nareszcie mam przyjaciela, jakiego zawsze chciałem mieć. Dlaczego dopiero teraz? Bo dorośliśmy, dzieci sprawiły, że nasze ego zostało zepchnięte na drugi plan. Obaj mamy już za sobą ten moment, kiedy zorientowaliśmy się, że już nie jesteśmy najważniejsi, tylko dla nas ktoś jest najważniejszy. Kiedyś frustrowało mnie, że w życiu trzeba dużo czasu poświęcać na głupoty, jak zakupy, zmywanie czy sprzątanie. Dziś robię je z automatu. Zacząłem czerpać przyjemność z prostych czynności – lubię wyjść i zjeść coś dobrego, doceniam takie chwile. Obaj z Mateuszem nie robimy już filmów z takiego młodzieńczego pragnienia, żeby zaistnieć. Robimy filmy, bo chcemy spotykać fajnych ludzi i przeżywać fajne emocje. Bez udowadniania sobie niczego. Długo miałeś w sobie tę potrzebę rywalizacji? Nigdy jej nie miałem. To znaczy, nie rywalizowałem z nikim innym, walczyłem wyłącznie ze sobą, swoimi ambicjami, które doprowadzały mnie czasem do stanu wyczerpania. Jedyną osobą, której chciałem w życiu cokolwiek udowodnić, był mój ojciec. I przez pewien czas ta potrzeba była paliwem, które mnie napędzało. A mówiłeś, że to zdanie ojca o złotym medalu nie zdeterminowało twojego życia… Bo nie zdeterminowało, chociaż rzeczywiście przez pewien czas ze względu na niego chciałem ten złoty medal zdobyć. Który film był tym medalem? Żaden. Po kolejnych filmach zawieszano mi kolejne medale, a ja zorientowałem się, że to niczego we mnie nie zmienia. Nadal byłem tym chłopakiem z Wągrowca, który chce zaimponować ojcu. W pewnym momencie zrozumiałem, że trzeba po prostu ruszyć dupę, spotkać się z nim i porozmawiać. Chciałem usłyszeć: „Kocham cię i jestem z ciebie dumny”. To była jedyna droga do tego, żeby przerwać to błędne koło. Zrobiłeś to? Tak. Pojechałem do Wągrowca, spotkałem się z ojcem i powiedziałem mu, że chcę to usłyszeć. I usłyszałem. Ale żeby się na to zdobyć, musiałeś chyba najpierw poczuć się dumny z samego siebie, uznać, że już ten złoty medal masz. Na pewno. I w tym sensie masz rację, że to zdanie ojca jakoś na mnie wpłynęło. Zdobyłem się na tę rozmowę dopiero dwa lata temu. Jakie masz dziś relacje z ojcem? Dobre. Pomagamy sobie na tyle, na ile możemy. A mama? Mama to mama. Druga po córce najważniejsza kobieta w moim życiu. Miałem 13 lat, kiedy opuściłem dom i wyjechałem do szkoły do Poznania, ale moje relacje z mamą nigdy się nie przerwały. Wyczuwa mnie intuicyjnie. Nie wiem, jak to wyjaśnić, ale kiedy mam słabszy moment, zawsze do mnie dzwoni. To działa zresztą w dwie strony. Czy trudne dzieciństwo… Ja miałem superfajne dzieciństwo! W wieku 13 lat przeprowadziłeś się sam do miasta, potem mieszkałeś w akademiku, spotkała cię tam fala podobna do tej w wojsku. Ale nadal jestem pogodnym, szczęśliwym człowiekiem! W tych momentach, w których było trudno, też byłem bardzo pogodnym człowiekiem, bo się realizowałem, spełniałem marzenia. Może nie były to proste sytuacje, ale ich przetrwanie dodało mi sił. Najważniejsza kobieta w życiu – córka Twoje dzieciństwo wpłynęło na to, jak widzisz siebie jako ojca? Na pewno. Od dawna już wiem, jakim ojcem chcę być, a jakim nie. Najważniejsze jest dla mnie to, aby dać mojej córce wolność. Aby jej nie oceniać, dać jej przestrzeń na to, żeby sama poznawała świat. Uważam, że musi się kilka razy przewrócić, uderzyć, żeby nauczyła się, co sprawia jej ból. Nie mówię: „Nie rób tego”, „Zostaw”, „Nie idź tam”. Zdarza ci się zabierać ją na plan? Rzadko, ale tak. Jestem w niej po uszy zakochany. Właśnie spędziłem z nią dwa dni sam i… Chyba nie znajdę słów, żeby to opisać. Powiedziałeś, że po „Magnezji” robisz sobie rok przerwy. Dla niej? Przede wszystkim dla niej. A co potem? Mam nadzieję, że zaczną się zdjęcia do filmu o księdzu Kaczkowskim, realizowanym przez producentów „Broad Peak”, w którym gram główną rolę. I wraca temat Kościoła. Praca nad tym filmem i uczestnictwo w pracach scenariuszowych to dla mnie wspaniałe intelektualne przeżycie. Jest tyle delikatnych, głębokich tematów, które musimy poruszyć… Samotność, choroba, obcowanie ze śmiercią, życiem… Dlatego potrzebuję tej rocznej przerwy. Ksiądz Kaczkowski był fantastycznym człowiekiem, ale jak każdy miał też słabsze momenty i ciemniejsze strony. Chcę go pokazać z całą tą złożonością. Analiza tego, jak żyje się w tak wielkiej samotności, jak realizuje się swoje potrzeby, czy i jak rekompensowane jest życie w celibacie, gdzie przekierowuje się potrzebę posiadania dzieci, potrzebę bliskości, jest fascynująca. Ta rola będzie też twoją wewnętrzną dyskusją z Kościołem? Na pewno. Rozmowa z Dawidem Ogrodnikiem ukazała się w „Urodzie Życia” 11/2019
Zakończono zdjęcia do filmu Johnny o życiu ksiądza Jana Kaczkowskiego. Znamy datę premiery
Charakteryzacja Dawida Ogrodnika jest niezwykła
O tej premierze kinowej będzie głośno! Niedawno zakończono zdjęcia do filmu Johnny. Historii, która przybliży nam losy Jana Kaczkowskiego i jego podopiecznego Patryka Galewskiego. W rolę tytułowego księdza wcieli się Dawid Ogrodnik, natomiast Patryka zagra Piotr Trojan. Zobaczcie fotografie wykonane na planie. Dawid Ogrodnik jako ksiądz Kaczkowski – zdjęcia Od sierpnia tego roku trwały nagrania do filmu o losach księdza Jana Kaczkowskiego, który 28 marca 2016 roku zmarł po długiej walce z rakiem nerki i glejakiem mózgu. 38-letni duchowny świetnie sprawdzał się jako autor książek, vloger, ale i założyciel hospicjum domowego w Pucku. Bez przerwy dawał siłę innym chorym. Pomagał im uwierzyć, że warto przeżywać każdy kolejny dany przez los dzień. Ostatniego dnia na planie zdjęciowym filmu Johnny pojawili się wyjątkowi goście. Rodzina księdza Kaczkowskiego: rodzice – Helena i Ziuk Kaczkowscy oraz rodzeństwo – Magdalena Sekuła i Filip Kaczkowski. Nie zabrakło też wolontariuszy i pracowników hospicjum w Pucku oraz Fundacji im. ks. Jana Kaczkowskiego, jego przyjaciół, Jurka Owsiaka i burmistrzów Pucka oraz Sopotu, gdzie też kręcono film. Wielbiciele kina na pewno docenią pracę wszystkich twórców, ale wszystkie oczy będą zwrócone przede wszystkim na Dawida Ogrodnika. Czy w charakteryzacji przygotowanej na srebrny ekran był podobny do księdza Jana Kaczkowskiego? Sprawdźcie na zdjęciach. Zobacz: Hanna Lis we wzruszającym wpisie wspomina księdza Jana Kaczkowskiego i jego walkę z chorobą Film Johnny. Kiedy premiera? Przypomnijmy, że film Daniela Jaroszka Johnny to oparta na prawdziwych wydarzeniach historia, która wzrusza i inspiruje. Opowiedziana z perspektywy podopiecznego Jana Kaczkowskiego, Patryka Galewskiego – chłopaka, który nie miał łatwego startu w życiu. W wyniku wyroku sądu Patryk zaczyna pracę w hospicjum prowadzonym przez duchownego. Czy Jan Kaczkowski sam stanie się jego pacjentem, życie Patryka zmieni się diametralnie… „To nie jest opowieść o budowaniu hospicjum ani historia walki ze śmiertelną chorobą. Johnny to emocjonalny rollercoaster, który na przemian bawi i wzrusza, przeraża i rozczula”, mówi o projekcie reżyser, Daniel Jaroszek. „Fabuła przeprowadza nas od skrajnie mrocznych momentów, przez walkę z samym sobą i zewnętrznym światem, aż do znalezienia sensu i nadziei. Emocje będą buzować w widzach nie tylko przez cały seans, ale też wiele godzin po nim”, czytamy w informacji prasowej. Premiera filmu została zapowiedziana na jesień 2022 roku. SPRAWDŹ TEŻ: Ksiądz Jan Kaczkowski żył na pełnej petardzie. Mija pięć lat od jego śmierci... Jaki był prywatnie?
Bartosz Bielenia, Dorota Segda, Maciej Stuhr i inni artyści o przemocy w łódzkiej Filmówce i AST
Nie milkną komentarze po ujawnieniu szokujących praktyk uczelni
Aktorka Anna Paliga, absolwentka łódzkiej Filmówki, kilka dni temu ujawniła prawdę o tym, jakie praktyki stosowane są wobec studentów uczelni. Szokujące wyznanie o nadużyciach profesorów skłoniło innych artystów do zabrania głosu, i jak się okazuje, niedopuszczalne zachowania są na porządku dziennym także w innych placówkach. O swoich doświadczeniach opowiedzieli między innymi Tamara Arciuch, Maria Dębska, Dawid Ogrodnik i Maciej Stuhr. Na odważne wyznanie zdobył się także Bartosz Bielenia, a Dorota Segda, rektor krakowskiej Akademii Sztuk Teatralnych, zapewniła, że „nie ma tolerancji dla przemocy”. View Ediplayer on the source website Anna Paliga o przemocy i mobbingu w łódzkiej Filmówce Przemoc słowna i fizyczna, mobbing, obrażanie, krytykowanie, krzyki, rzucanie przedmiotami. Tak wygląda codzienność studentów z łódzkiej Filmówki. Nauka w tym miejscu jest marzeniem wielu młodych osób, ale jak widać, zamieniła życie wielu z nich w koszmar. Profesorowie, którzy pozwalali sobie na takie zachowanie wobec studentów, jak dotąd pozostawali bezkarni, jednak wygląda na to, że wkrótce to się zmieni. Aktorka Anna Paliga najpierw zgłosiła sprawę władzom uczelni, a potem nagłośniła w sieci, publikując wpis, w którym wspomina, jak wyglądała nauka na wydziale. Na jej słowa zareagowali inni artyści, którzy przeszli przez to samo, nie tylko w Łodzi. Dziękują za odwagę i podkreślają, że takich praktyk nie wolno tolerować. ZOBACZ TEŻ: Wyzywanie, poniżanie, przemoc... Absolwentka łódzkiej filmówki oskarża profesorów o nadużycia Na szczere, a zarazem zaskakujące wyznanie zdobył się Bartosz Bielenia, aktor znany między innymi z roli w Bożym Ciele Jana Komasy. „Jestem sprawcą przemocy”, wyznał. „Brałem udział w wielu fuksówkach. Jako „car”, a następnie jako mniej lub bardziej bierny świadek, bądź gość „kwarców”. Jestem bardziej niż pewien, że w ciągu tych kilku lat skrzywdziłem ludzi, którzy dopiero co stawiali kroki w tym zawodzie”, przyznał. „Nieświadomość i wiara w swoje dobre intencje w żaden sposób nie usprawiedliwia wywartego wpływu na uczucia jak i późniejszą percepcję wykonywanego zawodu. [...] Dopiero rok temu, po tym jak najbliższa mi osoba opowiedziała mi o zwierzeniu naszej wspólnej znajomej, w którym wspominała mnie bardzo źle, ostatnie resztki iluzji rozmyły się. Od razu zareagowałem wyparciem i zbagatelizowaniem sprawy, ale w środku czułem żal i strach. Nie wyciągnąłem jednak ręki. Nie przeprosiłem. Mogę to jednak zrobić dzisiaj. Przepraszam. Przepraszam wszystkich którzy poczuli się dotknięci przez moje działania”, napisał aktor. Bartosz Bielenia dodał, że sam „nigdy nie poczuł się upokorzony czy poniżony”. Zaznaczył jednak, że to jego granice nie zostały przekroczone, co nie oznacza, że odczucia innych osób były takie same. Tak zwana fuksówka, o której mówi aktor, to rodzaj rytuału inicjacyjnego dla studentów I roku w szkołach teatralnych. Bartosz Bielenia o studiach w AST: „Jestem sprawcą przemocy” Jestem sprawcą przemocy. W świetle ostatniej dyskusji publicznej poczułem ogromną potrzebę odnieść się do wpisów i... Opublikowany przez Bartosza Bielenię Piątek, 19 marca 2021 Tamara Arciuch, Maria Dębska, Dawid Ogrodnik o mobbingu w szkołach filmowych i teatralnych Tamara Arciuch na grupie Kobiety Filmu wyznała, że chciała zrezygnować z nauki na krakowskiej PWST (obecnie AST) jeszcze na pierwszym roku. „Pani od prozy od pierwszych zajęć upokarzała mnie, a kiedy byłam już tak zamknięta, że na tych zajęciach trzęsły mi się nogi, pot płynął po plecach i nie byłam w stanie wykrztusić słowa, kazała moim trzem zdezorientowanym kolegom z grupy popychać mnie miedzy sobą, jak szmacianą lalkę. Kiedy to robili, delikatnie krzyczała: mocniej, mocniej. Kiedy szlochając upadłam na ziemię, powiedziała, że w końcu wydobył się ze mnie jakiś prawdziwy dźwięk”, opowiedziała. Dodała, że rzucanie przedmiotami na różnych zajęciach było na porządku dziennym, jak również „wyzwiska i wymyślne epitety”. Maria Dębska w odpowiedzi na oświadczenie Anny Paligi przyznała, że po studiach aktorskich musiała udać się na terapię. Na swoim Facebooku podkreśla jednak, że sama czuła się lubianą absolwentką, a uczący ją profesorowie pomogli rozwinąć jej warsztat aktorski. Pomimo to, przykrych doświadczeń nie zabrakło. „Wielokrotnie byłam świadkiem lub ofiarą sytuacji, które nigdy nie powinny mieć miejsca. Wiem, że nie tylko ja szkołę kończyłam na lekach uspokajających i niezbędna mi była terapia”, napisała Dębska. ZOBACZ TEŻ: Maria Dębska o łódzkiej Filmówce: „Szkołę kończyłam na lekach uspokajających” Swoimi przeżyciami podzielił się też Dawid Ogrodnik, który kilka lat temu ukończył PWST w Krakowie. „Koniec z mobbingiem, chamami pod przykrywką artyzmu”, napisał na Instagramie, ujawniając nazwisko profesor, która dopuszczała się niedopuszczalnych praktyk. „Znam ten strach i znam ten wstyd. Znam to upokorzenie i poczucie bezwartościowości. Wszyscy się baliśmy i tylko niektórzy uciekli, byłem jednym z nich! Reszta chciała przetrwać! Oddaję ten wstyd i ten strach swoim oprawcom! Wstydźcie się i bójcie!”. Eliza Rycembel, znana między innymi z filmu Boże Ciało, udostępniając post Anny Paligi dopisała, że takie praktyki „dotyczą nie tylko szkoły w Łodzi, w Warszawie jest tak samo”. Z tych właśnie powodów z nauki w stolicy zrezygnowała aktorka Zofia Wichłacz. „Czułam, że z każdym tygodniem, miesiącem spędzonym w tej instytucji zamykam się bardziej, staję się bardziej lękliwa, wycofana, przerażona”, wyznała. Swoją opinię wyraził też Maciej Stuhr, nie tylko aktor, ale i wykładowca w Akademii Teatralnej w Warszawie. „Wiele widziałem, wiele doświadczyłem. Ale nigdy, podkreślam, nigdy nie spotkałem się z sytuacją, w której upokorzenie, przemoc psychiczna czy, jak to się ładnie nazywa, „złamanie” aktora, zwłaszcza młodego i niedoświadczonego, dało jakiekolwiek pozytywne rezultaty”, przyznał. „Ten zawód bywa trudny i często płyną łzy. Dlatego tym bardziej powinniśmy się otaczać czułością i delikatnością. Życie i codzienność same zrobią z nas twardzieli. Nie potrzebujemy do tego pseudopedagogów”, stwierdził aktor. Jestem aktorem właściwie od dzieciństwa. Wiele widziałem, wiele doświadczyłem. Ale nigdy, podkreślam: NIGDY nie... Opublikowany przez Macieja Stuhr Piątek, 19 marca 2021 Krakowska AST wydała oświadczenie w imieniu jej rektora, aktorki Doroty Segdy. Zapewniła, że tego typu sytuacje nie powinny już mieć miejsca, a osoby, które przekroczyły granice, już nie pracują. „Ponieważ w doniesieniach medialnych i w wypowiedziach absolwentów AST (dawniej PWST) pojawiają się nazwiska byłych pedagogów naszej Uczelni, którzy dopuszczali się wobec studentów wstrętnych aktów przemocy, oświadczam, że wszyscy ci pedagodzy musieli już jakiś czas temu odejść”, podkreśliła. „Proszę studentów o zaufanie. Proszę, żeby zawsze szybko reagowali, kiedy komuś dzieje się krzywda. Nie ma tolerancji dla przemocy w AST”, zaapelowała do uczących się Dorota Segda. Sądząc po fali komentarzy, nie jest to koniec ujawniania tego, co dzieje się w szkołach filmowych i teatralnych w całej Polsce. Na chwilę obecną wiele osób czeka na informację, jakie konsekwencje poniosą profesorowie z łódzkiej Filmówki. Prawdopodobnie decyzja zostanie podjęta w poniedziałek. Dorota Segda zapewniła, że w krakowskiej AST nie ma miejsca na przemoc
Dawid Ogrodnik wyjawił swój największy sekret?!
Dawid Ogrodnik rzadko udziela wywiadów i chroni swoje życie prywatne. A jednak jeden z najlepszych polskich aktorów młodego pokolenia nie odmówił zaproszenia do programu Kuby Wojewódzkiego. Podczas rozmowy ujawnił kilka faktów ze swojej przeszłości. Co zdradził? Dawid Ogrodnik o aktorstwie. Czym zajmował się w przeszłości? Dziś jest jednym z najlepszych, nagradzanych polskich aktorów. Na ekranach kin pojawił się najnowszy film z jego udziałem – Ikar. Legenda Mietka Kosza. Jak komentuje swój aktorski talent? „Ja jestem dobrym wyrobnikiem. Dostaję jakiś materiał i fascynuje mnie ten moment przygotowań, researchu”, zdradził prowadzącemu. Ujawnił również interesujący fakt ze swojego życia. Czym zajmował się w przeszłości? Okazuje się, że Dawid Ogrodnik jako młody zarabiał na swoje utrzymanie pracując w wakacje w rzeźni. „Czy to prawda, że wycinałeś d*py indykom? ”, zapytał wprost Kuba Wojewódzki. Dawid Ogrodnik potwierdził tę informację i dodał, że część współpracowników była więźniami. Niektórzy porównywali go do hollywoodzkiego aktora! ,,Miałem dłuższe włosy, wąsa, założyłem biały uniform. I tak stoję zestresowany i nagle idzie grupa czterech takich wielkich i do mnie: "Co tam Orlando Bloom?", wyznał. To doświadczenie było dla niego prawdziwą życiową nauką. Aktor nauczył się nieszufladkowania ludzi. Akor postanowił również skomentować swoje przemówienie podczas Festiwalu Filmowego w Gdyni. „To była bardzo inteligentna wypowiedź. Uważam, że żyjemy w epoce egotyzmu i strachu. Postanowiłem powiedzieć temu stop. Moje pokolenie nie wypowiada się na tematy. Słowo "nie", pewien kompromis i układanie się stało się rzeczą dosyć powszechną. Chciałbym apelować, żebyśmy się przebudzili. Czas jest trudny, nie tylko z powodów politycznych, ale też klimatycznych. Powinniśmy wyrażać swoje zdanie i brać za to odpowiedzialność”, dodał.
Ikar. Legenda Mietka Kosza. Dawid Ogrodnik w roli mistrza fortepianu
Dawid Ogrodnik zaczyna się specjalizować w rolach prawdziwych bohaterów, którzy odcisnęli swój znak na polskiej kulturze. Po roli Rahima w Jesteś Bogiem i Tomasza Beksińskiego w Ostatniej rodzinie, teraz wciela się w postać geniusza fortepianu, Mieczysława Kosza. Ikar. Legenda Mietka Kosza w kinach od 18 października. „Ikar. Legenda Mietka Kosza”. Opis fabuły Ikar. Legenda Mietka Kosza to inspirowana prawdziwymi wydarzeniami historia niewidomego geniusza fortepianu. Mietek (Dawid Ogrodnik) jako dziecko traci wzrok. Jego matka oddaje go pod opiekę sióstr zakonnych w Laskach. W ośrodku dla niewidomych chłopiec odkrywa, że muzyka może się dla niego stać sposobem na to, by na nowo widzieć i opowiadać świat. Mietek zostaje świetnym pianistą klasycznym, jednak gdy odkrywa jazz, ma już tylko jeden cel – zostać najlepszym pianistą jazzowym w Polsce. Odnosi coraz większe sukcesy, nie tylko w kraju, lecz także na świecie. Wygrywa prestiżowy Montreux Jazz Festival. W jego życiu niespodziewanie pojawia się charyzmatyczna wokalistka Zuza (Justyna Wasilewska). To spotkanie wszystko zmienia. (opis dystrybutora) O filmie „Ikar. Legenda Mietka Kosza” – Pracę nad postacią Mietka Kosza zacząłem od lekcji pianina u poleconego przez Leszka Możdżera nauczyciela, ale bardzo szybko zrozumiałem, że nie jest to dobry kierunek – mimo że skończyłem szkołę muzyczną drugiego stopnia, nie byłem w stanie w trzy miesiące osiągnąć poziomu, który pozwoliłby mi zagrać te utwory samodzielnie, wymagałoby to lat ćwiczeń – wspomina Dawid Ogrodnik. – Wtedy zadzwoniłem do Leszka Możdżera i poprosiłem, żeby wysłał mi swoje interpretacje tych utworów i nagrania siebie, kiedy gra – z różnych kamer, z różnych ujęć, tak abym mógł oddać wiarygodnie jego grę. Starałem się go naśladować. Do tej roli musiałem też dużo schudnąć. Sporo czasu poświęcałem na intensywne treningi w siłowni. Podczas nich nieustannie słuchałem utworów, które przygotowywałem do filmu. (…) Przygotowania do roli rozpoczęły się od odwiedzin ośrodka dla niewidomych w Laskach. Spotkałem się z dyrektorem tej placówki i podopiecznymi. Miałem szansę przyglądać się temu, jak funkcjonują – opowiada aktor, który za rolę Kosza odebrał Złotego Lwa na festiwalu w Gdyni za najlepszą pierwszoplanową rolę męską. – Nigdy wcześniej nie słyszałam o Mietku Koszu – przyznaje partnerująca Ogrodnikowi, Justyna Wasilewska. – Jego historię i twórczość poznałam przy okazji pierwszej lektury scenariusza. Wcielam się w rolę Zuzy. Postać ta wzorowana jest na Mariannie Wróblewskiej, wokalistce jazzowej, która na przełomie lat 60. i 70. koncertowała, nagrywała i przyjaźniła się z Mieczysławem Koszem. Była również jego romantyczną fascynacją. Zuza i Mietek wzajemnie się inspirowali: on uczył ją pewności siebie i wolności na scenie, ona była jego muzą i niespełnioną miłością. Myślę, że Marianna była (i pewnie wciąż jest) kolorowym ptakiem z ambicjami, urzekły ją talent i muzyka Mietka. Była osobą niejednoznaczną: z jednej strony nieśmiałą, co objawiało się delikatnym jąkaniem w sytuacjach stresowych, a z drugiej – pełną życia i ambitną. To wszystko starałam się przelać na ekran – przybliża swoją postać aktorka. Zwiastun filmu „Ikar. Legenda Mietka Kosza” View oEmbed on the source website – Kiedy poznałem życiorys i twórczość Kosza, nie mogłem uwierzyć, że w naszym kraju został on prawie całkowicie zapomniany – przyznaje reżyser filmu Maciej Pieprzyca. – Mimo że wzbraniałem się przed tym, by po filmie Chce się żyć (przy którym już wcześniej współpracował z Dawidem Ogrodnikiem) reżyserować kolejny obraz o niepełnosprawnym bohaterze, zdecydowałem się na tę idącą pod prąd biografię kogoś, kto nie istnieje w powszechnej świadomości. Nie jest to jednak pomnikowa biografia, nie jest to kolejny film o człowieku, któremu mamy współczuć i się nad nim litować. Mietek Kosz nie był pomnikiem, był normalnym facetem, ze swoimi zaletami i wadami. Muzycy go podziwiali, ale się go bali. (…) Ikar... to film o sile, jaką daje pasja. Pasją Mietka Kosza był jazz. Poświęcił tej muzyce całe swoje życie. Jazz był również jego obsesją i rozpaczą, ale przede wszystkim wielką radością. Do swojej publiczności pianista mówił: „Żyję po to, by dla was grać, byście mnie słuchali, przeżywali razem ze mną i klaskali”. Mieczysław Kosz urodził się 10 lutego 1944 roku w trudny, wojenny czas na Roztoczu, we wsi Antoniówka nieopodal Tomaszowa Lubelskiego. Był jedynym dzieckiem Stanisława i Agaty, przez ojca niechcianym i niekochanym. Zaczął życie od doświadczenia ubóstwa – w jednym pomieszczeniu gnieździło się 16 osób: oprócz Kosza i jego rodziców mieszkali tam brat matki i szwagier z rodzinami – a później było jeszcze gorzej. Zachorował, prawdopodobnie na jaskrę, ale nie było możliwości natychmiastowego leczenia, więc pomoc medyczną otrzymał za późno. Jako pięciolatek trafił do ośrodka dla niewidomych w Laskach, gdzie zwrócił uwagę wychowawców szczególnym wyczuleniem na dźwięki: na spacerach wsłuchiwał się w rezonujące słupy telegraficzne. Gdy miał osiem lat, trafił do podstawowej szkoły muzycznej dla niewidomych przy ul. Józefińskiej, gdzie jego talent mógł się wreszcie rozwinąć. Oprócz Złotego Lwa dla Ogrodnika, Ikar. Legenda Mietka Kosza zdobył w Gdyni jeszcze cztery Złote Lwy (najlepsza charakteryzacja (Jolanta Dańda), muzyka (Leszek Możdżer), kostiumy (Agata Culak), zdjęcia (Witold Płóciennik), Srebrnego Lwa oraz nagrodę publiczności dla najdłużej oklaskiwanego filmu. W filmie zobaczymy również Piotra Adamczyka, Jowitę Budnik, Jacka Komana, Maję Komorowską i Barbarę Wypych. Ikar. Legenda Mietka Kosza w kinach od 18 października. Plakat filmu Ikar. Legenda Mietka Kosza:
Dawid Ogrodnik, Tomasz Kot i Magdalena Cielecka w familijnym Dniu czekolady
– To kino wartości – mówią o filmie Dzień czekolady Magdalena Cielecka oraz psycholog rodzinna Maria Rotkiel. Film w reżyserii Jacka Piotra Bławuta powstał na podstawie nagrodzonej w Konkursie im. Astrid Lindgren i wpisanej na Złotą Listę Fundacji „ABCXXI – Cała Polska czyta dzieciom” książki pod tym samym tytułem autorstwa Anny Onichimowskiej. W filmie zobaczymy miedzy innymi Dawida Ogrodnika, Tomasza Kota, Katarzynę Kwiatkowską, Magdalenę Cielecką i Marka Bukowskiego. Dzień czekolady w kinach od 31 maja. „Dzień czekolady”. Opis fabuły Dzień czekolady to zachwycająca ekranizacja pełnej magii książki, która opowiada o przygodach Moniki (Julia Odzimek) i Dawida (Leo Stubbs). Dwójkę niezwykłych bohaterów połączy nie tylko przyjaźń, ale też wspólny sekret. Odkryją świat, w którym żyją zjadacze poniedziałków, wtorków i kolejnych dni tygodnia. Czy uda im się spełnić marzenie i cofnąć czas? Poznaj z nimi tajemnicę starego zegara i obudź szalonego Skoczka Czasu, który za pomoc żąda zapłaty w czekoladzie. Może dowiesz się również, kim tak naprawdę jest tajemnicza kotka, którą przygarnął Dawid i dlaczego Monika chodzi w hawajskiej spódniczce hula. A jeśli będziesz mieć odwagę... nie zamykaj oczu i zmierz się ze złą wiedźmą wykradającą dzieciom ich drogocenne wspomnienia! Dzień czekolady to opowieść o tęsknocie, miłości i wyobraźni tak potężnej, że niemożliwe staje się możliwe, zmieniając życie wszystkich bohaterów na zawsze. (opis dystrybutora) O filmie „Dzień czekolady” – Dzień czekolady to terapeutyczne kino, które w przystępny i pięknie opowiedziany sposób pokazuje proces przechodzenia żałoby, w którym dzieci mogą zrozumieć i odreagować trudne przeżycia dzięki wyobraźni – tłumaczy Maria Rotkiel. – W filmie Dzień czekolady dzieci w baśniowej krainie odnajdują wskazówki pomagające uporać się z emocjami, ponieważ rodzice nie potrafią ich wesprzeć i z nimi rozmawiać w realnym życiu. Gdy dwoje małych bohaterów filmu ucieka w świat fantazji i tam szuka odpowiedzi na ważne pytania, rodzice skupiają się na zachowaniach, które przysparzają im kłopotów. Zamiast porozmawiać i wesprzeć w przeżywaniu żałoby dorośli wymagają posłuszeństwa. Tak się dzieje, ponieważ sami nie potrafią poradzić sobie z tęsknotą, lękiem i żałobą po stracie bliskiej osoby. Ważnym przesłaniem filmu jest to, że dorośli nie powinni się tego bać, wręcz przeciwnie, powinni wspierać dzieci i rozmawiać z nimi na temat terapeutycznych fantazji, traktując je jako okazję do wytłumaczenia trudnych sytuacji i rozmów o emocjach – podsumowuje. Zwiastun filmu „Dzień czekolady” View oEmbed on the source website Scenariusz filmu Dzień czekolady otrzymał w Cannes Nagrodę ScripTeast im. Krzysztofa Kieślowskiego za Najlepszy Scenariusz z Europy Wschodniej. – Ta historia jest niezwykle poetycka. Opowiedziana z perspektywy dzieci, w niezwykle emocjonalny sposób, traktuje o poważnych sprawach. To jest opowieść, w którą wkrada się nieśpieszne nasycanie się pewnymi rzeczami, przeżywanie ich. Dzień czekolady balansuje na granicy świata fantastycznego i świata rzeczywistego – przybliża swój film reżyser i scenarzysta Jacek Piotr Bławut. – Zależało mi na zrobieniu filmu familijnego, który miałby w sobie walory poetyckie. Był kinem, które traktuje dzieci poważnie i daje im szansę przeżyć coś, czego jeszcze nie zaznały. Ten film daje dziecku coś ponad samą rozrywkę. – W Dniu czekolady pojawia się wiele fantastycznych postaci, ale jedną z najważniejszych jest kot – opowiada dalej Bławut. – Koty mają w sobie tajemniczość i magię, którą nie do końca rozumiemy, ale mimo to chcemy z nimi obcować. Dzieci uwielbiają zwierzęta i pojawienie się kota w filmie jest dla nich czymś bardzo pożądanym. Ten, który występuje w naszym filmie, jest bardzo tajemniczy. To postać na granicy światów. Magicznych postaci jest jednak więcej. Jest Skoczek Czasu (Dawid Ogrodnik), niezwykle tajemniczy Kelner (Małgorzata Cielecka) i Pożeracz Dni Tygodnia (Witold Dębicki). To pełne komizmu i dziwaczności barwne ptaki. Pochodzą z zaczarowanego świata fantazji, który ja nazywam „światem poza czasem”. To kraina, którą warto odwiedzić. Dzień czekolady w kinach od 31 maja. Plakat filmu Dzień czekolady
Wielki sukces Dawida Ogrodnika. Został jednym z najlepszych europejskich aktorów!
Polak został nagrodzony na festiwalu w Berlinie
Od kilku dni w Berlinie trwa prawdziwe święto kina. Do stolicy Niemiec zjechały największe gwiazdy i twórcy związani z przemysłem filmowym. A wszystko to z powodu Berlinale 2019. Jeśli chodzi o nagrody dla polskich produkcji to do tej pory większość obserwatorów festiwalu mówiła tylko o Agnieszce Holland i jej filmie Mr. Jones. Niespodziewanie jednak wyróżnienie otrzymał Dawid Ogrodnik. Dawid Ogrodnik z nagrodą na Berlinale 2019 Podczas wczorajszej gali Dawid Ogrodnik znalazł się wśród 10 europejskich aktorów i aktorych, których uhonorowano tytułem Shooting Star, czyli wschodzącej gwiazdy. Aktor osobiście odebrał nagrodę i nie krył radości. Ogrodnik zasłynął rolami w takich filmach jak Jesteś Bogiem, Cicha noc, Ostatnia rodzina, Disco Polo czy Chce się żyć. Część widzów pamięta też jego epizod w Idzie, w której wcielił się w postać saksofonisty. W 2020 roku planowana jest premiera filmu Broad Peak, gdzie aktor zagra pasjonata gór Adama Bieleckiego. Przypomnijmy, że w zeszłych latach statuetkę European Shooting Stars zdobyli między innymi Jakub Gierszał, Agata Buzek czy Mateusz Kościukiewicz. Laureatowi serdecznie gratujemy wyróżnienia i czekamy na więcej nagród dla polskich twórców. Festiwal Berlinale trwa w tym roku do 17 lutego. Więcej o tej wyjątkowej imprezie przeczytasz w specjalnej zakładce na naszej stronie.
Akcja Żonkile uczci 75. rocznicę wybuchu powstania w getcie warszawskim
Dziś 19 kwietnia przypada 75. rocznica wybuchu powstania w getcie warszawskim, największego zbrojnego zrywu Żydów podczas II wojny światowej, a zarazem pierwszego powstania miejskiego w okupowanej Europie. Tego dnia Muzeum Historii Żydów Polskich POLIN już po raz szósty organizuje akcję edukacyjną Żonkile, w ramach której rekordowa dotychczas liczba prawie 2000 wolontariuszy będzie rozdawać na ulicach Warszawy papierowe żonkile do przypinania - symbol pamięci o powstaniu w getcie. Dlaczego żonkile? Żółte kwiaty związane się z postacią Marka Edelmana, ostatniego dowódcy Żydowskiej Organizacji Bojowej, która razem z Żydowskim Związkiem Wojskowym zorganizowała powstanie. Edelman był jednym z nielicznych ocalałych walczących i po wojnie, w rocznice powstania, składał pod Pomnikiem Bohaterów Getta bukiet żonkili. W tym roku do grona ambasadorów akcji dołączyli: Maja Komorowska, Katarzyna Nosowska, Zofia Wichłacz, Radzimir Dębski (JIMEK) i Dawid Ogrodnik. Niech łączy nas pamięć „Tylko pielęgnując pamięć o przeszłości możemy zagwarantować sobie bezpieczne schronienie przed powielaniem tragicznych doświadczeń, które stały się udziałem naszych przodków”, opowiada o akcji Żonkile Katarzyna Nosowska. Aktorka Zofia Wichłacz przyznaje zaś: „Urodziłam się na Muranowie, tutaj wychowałam się i dorastałam. Losy tej dzielnicy są dla mnie szczególnie ważne. Mam poczucie, że dzięki akcji Żonkile historia ta może dotrzeć do jeszcze większej liczby ludzi”. A my podpisujemy się pod apelem dyrektora Muzeum Historii Żydów Polskich POLIN, profesora Dariusza Stoli: „Niech łączy nas pamięć”.
Cicha noc Piotra Domalewskiego triumfuje na Orłach 2018. Zobacz zwiastun!
Tak wyglądają prawdziwe polskie święta...
Rozdanie Orłów 2018 już za nami. Wielkim triumfatorem gali okazał się być film Piotra Domalewskiego Cicha noc. Już od 24 listopada 2017 roku mamy okazję zobaczyć w kinie najnowszy film Domalewskiego. To właśnie ta produkcja otrzymała łącznie siedem statuetek na 42. Festiwalu Polskich Filmów Fabularnych w Gdyni. W konkursie głównym nagrodzono ją dwoma Złotymi Lwami - jako najlepszy film oraz najlepsza pierwszoplanowa rola męska (dla Dawida Ogrodnika). Teraz film Piotra Domalewskiego Cicha noc podbiła serca Polskiej Akademii Filmowej, gdyż do twórców i aktorów Cichej nocy trafiło aż dziesięć Orłów 2018! Orły 2018: „Cicha noc” tryumfuje! Film Piotra Domalewskiego Cicha noc wielkim triumfatorem podczas 20. gali rozdania nagród Polskiej Akademii Filmowej. Orły 2018 przyniosły najnowszemu dziełu Piotra Domalewskiego aż dziesięć statuetek w kategoriach: najlepszy aktor pierwszoplanowy (Dominik Ogrodnik), najlepsza drugoplanowa rola kobieca (Agnieszka Suchora) i męska (Arkadiusz Jakubik), najlepszy scenariusz, reżyseria, zdjęcia (Piotr Sobociński Jr), odkrycie roku (Piotr Domalewski), dźwięk, film roku oraz nagroda publiczności WP. O czym jest film Cicha noc? W filmie Piotra Domalewskiego poznajemy młodego Adama, który specjalnie na wigilię Bożego Narodzenia niespodziewanie wraca do polskiej rodziny po pięciu latach z emigracji. Chce się z najbliższymi podzielić wspaniałą nowiną, gdyż niedługo zostanie ojcem. Więcej informacji o Polskich Nagrodach Filmowych Orły 2018 znajdziecie tutaj>> Niestety jego krewni reprezentują spektrum polskiego społeczeństwa - brat głównego bohatera, Paweł (Tomasz Ziętek) chce mieć własny warsztat samochodowy, siostra (Maria Dębska) poślubiła męża-tyrana (Tomasz Schuchardt), a matka (Agnieszka Suchora) pragnie okiełznać całą rodzinę, lecz ojciec-alkoholik (Arkadiusz Jakubik) i niesforny dziadek (Paweł Nowisz) skutecznie to utrudniają. Orły 2018: kto się pojawił Trwa gala rozdania dorocznych nagród Polskiej Akademii Filmowej, czyli tzw. polskie Oscary. W Teatrze Polskim w Warszawie zgromadziła się plejada gwiazd. Wśród nich nie mogło zabraknąć tegorocznych nominowanych do Orłów 2018. Na czerwonym dywanie pozują więc: Magdalena Boczarska, Dawid Ogrodnik, Jakub Gierszał, Magdalena Cielecka, Andrzej Seweryn, Andrzej Chyra czy Aleksandra Konieczna. Na Orłach 2018 pojawiły się także znane osobistości ze świata filmu i show-biznesu. Nie zabrakło: Mariety Żukowskiej, Weroniki Rosati, Radzimira Dębskiego, Piotra Głowackiego, Mai Ostaszewskiej czy Borysa Szyca. Oto lista zwycięzców najważniejszych polskich nagród filmowych! Kto zdobył statuetkę Orłów 2018? Sprawdźcie tutaj >> Gdy na stole podczas wieczerzy pojawia się wódka, nikt z krewnych nie spodziewa się, jak wielki wpływ na ich życie będą miały dalsze wydarzenia wigilijnej nocy... Zobaczcie zwiastun Cichej nocy!
Dawid Ogrodnik zostanie ojcem! Kim jest jego partnerka Marta Nieradkiewicz?
Aktorska para Marta Nieradkiewicz i Dawid Ogrodnik niedługo zostaną rodzicami! Gwiazda „Barw Szczęścia”, serialowa Julia, jest w czwartym miesiącu ciąży! Aktorzy są jedną z najbardziej skrytych par, nie afiszują się ze swoim uczuciem i nie rozpowiadają o nim w mediach. Jak narodziła się ich miłość? Polecamy: Dawid Ogrodnik najlepszym aktorem 42. festiwalu filmowego w Gdyni! Co mówił nam o cenie sławy i najważniejszych rolach? Dawid Ogrodnik będzie ojcem O tym, że Dawid Ogrodnik i Marta Nieradkiewicz są razem media poinformowały w 2014 roku. Para poznała się podobno rok wcześniej, niedługo po tym, jak Dawid Ogrodnik zakończył swój poprzedni związek. Z wcześniejszych informacji wynikało, że aktor rozstał się z poprzednią partnerką, ponieważ ta nie podzielała jego aktorskiej pasji i twierdziła, że za dużo czasu spędza w pracy. W międzyczasie rozpadł się także wieloletni związek Marty Nieradkiewicz z Tomaszem Wasilewskim. Rok później Ogrodnik i Nieradkiewicz zaczęli się spotykać. Swoje uczucie trzymali z dala od błysków fleszy, wybierając się na czerwony dywan jedynie w ramach premiery produkcji, w której brali udział. Nic dziwnego, że każde pojawienie się ich na salonach wzbudza tak wielkie zainteresowanie. Okazuje się, że związek Dawida Ogrodnika i Marty Nieradkiewicz wkroczył na wyższy etap. Marta Nieradkiewicz, dziewczyna Dawida Ogrodnika jest w ciąży! Aktorka znana z roli Julii w „Barwach Szczęścia” czy Manii w filmie „Kamper”, jak informuje Dobry Tydzień, jest już w czwartym miesiącu ciąży. To oznacza, że dziecko Dawida Ogrodnika przyjdzie na świat w marcu przyszłego roku. Znajoma, na którą powołuje się magazyn Dobry Tydzień mówi, że przyszli rodzice są bardzo szczęśliwi. Serdecznie gratulujemy! Polecamy: "Pękł mi przełyk". Dawid Ogrodnik o tym, jak poświęcił się dla roli w „Ostatniej rodzinie”
Rodzinne szaleństwo i czułość. Niesamowity portret Beksińskich! Recenzja "Ostatniej rodziny"
„Ostatnia rodzina” podbiła festiwal w Gdyni, zdobywając na nim najważniejsze nagrody. Krytycy nie mogą się nadziwić, że jej autorem jest reżyser debiutant - Jan P. Matuszyński. Dziś niesztampowa biografia rodziny Beksińskich wchodzi do polskich kin. To film, który ogląda się ciężko, ale trudno się od niego oderwać. To że relacje w rodzinie malarza, surrealisty Zdzisława Beksińskiego nie należały do najłatwiejszych wiedzą wszyscy, którzy czytali biografię artysty i jego syna - „Beksińscy. Portret podwójny” autorstwa Magdaleny Grzebałkowskiej, albo któryś z licznych artykułów na ich temat. Na wielkim ekranie możemy przyjrzeć się im bliżej. Matuszyński dramaty, traumy i tajemnice rodziny Beksińskich analizuje i pokazuje z naukowym realizmem, a mimo to „Ostatnia rodzina” porusza i fascynuje, niczym najlepszy dreszczowiec. Losy i charaktery bohaterów są wystarczająco skomplikowane, i przez to fascynujące, by nie wymagać ubarwienia. Przeklęta rodzina W domu Beksińskich śmierć jest stałym gościem. Syn malarza, kultowy dziennikarz muzyczny, Tomasz Beksiński, cierpi na manię samobójczą. Śmierć fascynuje go do tego stopnia, że na drzwiach pokoju, który nazywa swoją "kryptą", przyczepia nekrolog z własnym nazwiskiem. Swoje klepsydry rozkleja też po rodzinnym Sanoku. Próbuje się zabić kilka razy, jednak ratują go rodzice. Udaje mu się dopiero w 1999 roku - ma wtedy ponad 40 lat. Film zaczyna się, gdy Tomek wyprowadza się od rodziców, niedaleko - do sąsiedniego bloku. Dzięki temu mogą nieustannie nad nim czuwać. "Zdzisek, pójdź do niego. Udaj, że poszedłeś na spacer" - mówi kilka razy Zofia Beksińska do męża. Tomasz nigdy nie wyfrunie z rodzinnego gniazda. A szaleństwo syna jest dla rodziny przekleństwem, ale też spoiwem. Kadr z filmu "Ostatnia rodzina". Polecamy też: "Zło jest tu namacalne", "Fenomenalna". "Ostatnia rodzina" triumfuje na festiwalu w Gdyni! ZWIASTUN Ironiczny dystans i bezwarunkowa miłość Zdzisław Beksiński mówi, że ani razu syna nie uderzył, ani nie przytulił. Wiecznie ironiczny, racjonalny, pełen dystansu. Codzienność rejestruje kamerą, aparatem, dyktafonem. Nie przestaje kręcić gdy umiera jego matka, i gdy syn w szale demoluje kuchnię. Technologia jest warstwą, która odgradza go od świata, emocji. Na drugim biegunie jest żona - w pełni podporządkowana mężowi, akceptująca wszelkie jego dziwactwa. Zofia nie zadaje pytań - otacza Zdzisława opieką i bezwarunkową miłością. A między nimi - Tomasz - nieprzewidywalny, wiecznie walczący o uwagę, nadwrażliwy. Nie radzi sobie z emocjami. A rodzice mimo prób nie są w stanie mu pomóc. Film o szaleństwie i czułości "Ostatnia rodzina" to film dramatyczny, ale na swój sposób czuły. Codzienność Beksińskich choć naznaczona szaleństwem, powykrzywiana i dziwaczna, jest pełna miłości. To właśnie dla niej warto obejrzeć ten niezwykły portret. Emocje perfekcyjnie odgrywają aktorzy - Andrzej Seweryn w roli Zdzisława Beksińskiego i Aleksandra Konieczna, która wcieliła się w żonę malarza, Zofię (oboje nagrodzeni za te kreacje na tegorocznym Festiwalu w Gdyniu). Nieco mniej przekonuje przerysowany Dawid Ogrodnik jako Tomasz Beksiński. By wyrobić sobie prawdziwszy obraz dziennikarza, po obejrzeniu "Ostatniej rodziny" warto sięgnąć do archiwalnych nagrań z domu Beksińskich, albo rozmowy z nim w talk show "Wywiad z wampirem". "Ostatniej rodzinie" można zarzucić, że nie jest klasyczną, realistyczną biografią. Pojawiły się już nawet takie komentarze. Jedno jest jednak pewne - to niesamowita historia, w którą warto się zagłębić. Polecamy też: "Pękł mi przełyk". Dawid Ogrodnik o tym, jak poświęcił się dla roli w „Ostatniej rodzinie”