Ich miłość zaczęła się na planie „Czterech Pancernych”. Gdy brali ślub, postawił jeden warunek
Dziś 86. urodziny obchodzi Włodzimierz Press, niezapomniany Grigorij Saakaszwili z serialu „Czterej pancerni i pies”. Choć widzowie pokochali go za charakterystyczną rolę przystojnego Gruzina, największe szczęście odnalazł poza ekranem. Z żoną Renatą jest już od niemal sześciu dekad, a ich miłość narodziła się właśnie na planie kultowego serialu.
Sławę zdobył dzięki roli Grigorija Saakaszwilego, przystojnego Gruzina, który był kierowcą czołgu Rudy w serialu „Czterej pancerni i pies”. Zwracał na siebie uwagę charakterystycznymi wąsami oraz – jak na tamte czasy - dosyć egzotycznym wyglądem. Osoby postronne brały go za Gruzina i przy spotkaniu dziwiły się, że jednak jest Polakiem. W kultowej produkcji był związany w Lidką, zaś swoją prawdziwą miłość, żonę Renatę, poznał... właśnie na planie! To była miłość od pierwszego wejrzenia. Są razem do tej pory, szczęśliwi i zakochani. Dziś aktor świętuje 86. urodziny, a fani wciąż z sentymentem wspominają jego kultową rolę. Włodzimierz i Renata Press: historia miłości Rola w „Czterech Pancernych” była dla Włodzimierza Pressa szczęśliwym zrządzeniem losu. Na planie poznał przyszłą żonę. Była wtedy jeszcze studentką Akademii Sztuk Pięknych, zaangażowała się do tego serialu w 1966 roku, by trochę dorobić. W każdym razie taka jest wersja oficjalna, bo podobno tak naprawdę już wtedy podobał jej się bardzo Włodzimierz Press i chciała go poznać. Pracowała jako pomocnica kostiumolożki, Barbary Węgorek. Włodzimierz Press trafił do „Pancernych” przypadkowo. Po latach tak to wspominał: „Szukali bruneta o południowej urodzie i mnie widzieli w tej roli. Nie wierzyłem, że coś z tego wyjdzie. Poszedłem raczej dla paru groszy, gdyż wówczas cienko prządłem. Poza tym to był obraz wojenny, a ja wcześniej nie miałem żadnego kontaktu z wojskiem, nawet na studiach” (cytuję za tygodnikiem „Angora”). Aktor marzył wtedy o roli faraona w filmie Jerzego Kawalerowicza, fizycznie bardzo dobrze do niej pasował. Ale reżyser nie wybrał go, co aktor bardzo przeżył, to był pierwszy duży zawód w jego karierze. Długo czekał na telefon od producenta, dopiero po jakimś czasie dowiedział się, że film już jest realizowany, a główną rolę gra Jerzy Zelnik, jak się okazało, jego młodszy kolega z podwórka. Zobacz też: Przed śmiercią żona Marka Frąckowiaka nie odstępowała go na krok: „Bez Ewy moje życie miałoby inny smak, inny zapach i inną wartość” <img src="https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/48/2024/07/imgdkgEeQ-de99fe8.jpg" width="1600" height="1603" alt="1966. Kadr z serialu "Czterej pancerni i pies", n/z od lewej: Malgorzata Niemirska, Wlodzimierz Press.,Image: 429732377, License: Rights-managed, Restrictions: UWAGA!!! Cena minimalna dla publikacji w prasie i ksiazkach - 200 PLN xxxx, Model Release: no, Credit line: Romuald Kropat / Forum" title="plan serialu "Czterej pancerni i pies"" /> Włodzimierz Press: dorastanie, rodzina Urodził się w 1939 roku we Lwowie w rodzinie żydowskiej. Jego ojciec zginął w obozie, w Treblince, mama, komunistka – Janina Planer, uciekła do Lwowa po upadku Polski i tu urodziła syna. Wojenne losy mamy i dziecka były niezwykłe. Gdy w 1941 roku do miasta zbliżali się Niemcy, wielu ludzi postanowiło wyjechać. Janina Planer znalazła się z dzieckiem na dworcu, w rozgardiaszu, wśród tysięcy mieszkańców Lwowa i okolic. Tłum rozdzielił ją z dwuletnim synem, wepchnięta do pociągu, zaczęła szukać Włodzimierza. Była przerażona, zrozpaczona. Gdy zorientowała się, że syna nie ma, wysiadła na pierwszej możliwej stacji i pieszo, torami, przez bombardowane transporty i stacje kolejowe wróciła na dworzec. Znalazła dziecko, choć graniczyło to z cudem. Nie mogła wykrztusić słowa, to on do niej podbiegł, wołając: mamo! Chwila radości nie trwała długo, oboje przez wojenne zawirowania znaleźli się na Syberii, gdzie Janina Planer pracowała jako pielęgniarka. Heroicznie zdobywała jedzenie i leki dla syna, który bardzo chorował. Uratowała mu życie. Zobacz też: Krzysztof Janczar na czwartym roku studiów rozkochał w sobie profesorkę baletu. Ten związek wywołał skandal <img src="https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/48/2024/07/imgiddMnK-932e583.jpg" width="1600" height="1677" alt="PRL. Spotkanie pionierow radzieckich z Grigorijem ( Wlodzimierz Press ) jednym z bohaterow filmu " Czterej pancerni i pies ".,Image: 431134251, License: Rights-managed, Restrictions: UWAGA!!! Cena minimalna dla publikacji w prasie i ksiazkach - 200 PLN xxxx, Model Release: no, Credit line: Romuald Broniarek / Forum" title="Spotkanie pionierow radzieckich z Grigorijem" /> Po wojnie wrócili do Polski, mieszkali w Krakowie, a potem osiedlili się w Warszawie. Matka aktora wyszła za mąż, urodziła córkę Lenę, która była znaną warszawską pięknością. Sama pracowała w TVP, była redaktorem programów młodzieżowych i dziecięcych. Została zapamiętana na lata, jako barwna, choć nie najłatwiejsza we współpracy osoba. W 1968 roku w obliczu antysemickiej nagonki wyemigrowała najpierw do Izraela, a potem zamieszkała we Francji. Włodzimierz Press był bardzo związany z mamą, gdy poznał przyszłą żonę, od razu powiedział jej, że w ich życiu będzie jeszcze jedna kobieta. Chodziło właśnie o jego mamę. Gdy się rozchorowała, opiekował się nią przez kilka lat. Włodzimierz Press i jego żona są razem 59 lat, nadal zakochani Włodzimierzowi Pressowi kariera aktorska pewnie nie potoczyła się tak, jak tego oczekiwał. Zagrał dużo ról, w teatrze, w filmie, m.in w „Rozwodów nie będzie”, serialach „Czarne chmury” i „Zwyczajne życie”, w „Korczaku”. Ale chyba żadna z nich nie stała się tak znana, jak ta z „Czterech Pancernych”. Ludzie pamiętają go do tej pory, cieszą, że „Grigorij zawsze w formie”. Za to życie osobiste naprawdę mu się udało. „Zakochałem się jak wariat” - wspominał aktor. Ślub z Renatą wzięli w 1967 roku. Ich syn Grzegorz (imię dostał po dziadku) urodził się jeszcze na planie „Czterech Pancernych”, niedługo po zakończeniu serialu przyszła na świat córka Tania, która mieszka we Francji. Za zarobione dzięki serialowi pieniądze kupili mieszkanie. W stanie wojennym, kiedy jako aktor Włodzimierz Press nie miał co robić, wyjechali do Francji w odwiedziny do mamy aktora. To miały być wakacje, ale mama Włodzimierza Pressa rozchorowała się i zostali tam kilka lat. We Francji ich dzieci skończyły szkoły. W 1987 roku na stałe wrócili do Polski, mieszkają w zwykłym M4 w bloku na warszawskich Stegnach i są ze sobą szczęśliwi. Wiedzą, że mogą na sobie polegać i bezgranicznie sobie ufać. Czasem grają ze znajomymi w brydża, czasem chodzą na długie spacery. „Pomimo bruzd na twarzy i utraty połowy włosów, pomimo upływu (…) lat, wciąż jestem rozpoznawalny. Ludzie uśmiechają się do mnie na ulicy, mówią mi „dzień dobry". To bardzo sympatyczne”, opowiadał 84-letni dzisiaj aktor w „Tele Magazynie". Czytaj także: Los nie był dla niej łaskawy. Hanna Mikuć podniosła się po rodzinnej tragedii
Tego nie wiecie o serialu „Czterej pancerni i pies”. Nieznana historia kultowej produkcji, która ma już 60 lat
Było ciepłe popołudnie 9 maja 1966 roku. Wtedy na ekranach telewizorów w całej Polsce po raz pierwszy pojawili się oni - dzielna załoga czołgu "Rudy 102". Ten dzień na zawsze zmienił polską kulturę. Bo choć od premiery „Czterech pancernych i psa” minęło właśnie 60 lat, to serial do dziś cieszy się ogromną popularnością. Z okazji rocznicy premiery przypominamy fakty, które znają tylko nieliczni fani Szarika i jego kompanów.
Ktoś napisał, że Amerykanie mają Rambo i RoboCopa, a my niezniszczalną załogę czołgu Rudy 102, dzielnych "czterech pancernych i Szarika". Porównanie jest trafione, bo Rudy 102 rozwala w pojedynkę niemieckie maszyny jak jakiś transformers. I choć wielu zgrzytało zębami na te nieprawdopodobne wyczyny, a historycy grzmieli, że serial mija się z prawdą o II wojnie światowej, to Polacy od 60 lat kochają tę kultową produkcję. Nikt rozsądny nie traktował tego serialu jak lekcji historii. Liczyła się przygoda, zgrana paczka chłopaków, Marusia i oczywiście pies Szarik. Nic więc dziwnego, że gdy w maju 1966 roku serial pojawił się na antenie Telewizji Polskiej, niemal natychmiast podbił serca widzów. Który dzieciak nie chciał być Jankiem Kosem? Bojowe okrzyki „Na Berlin!” niosły się po podwórkach i trzepakach w całej Polsce. Produkcja z 1966 roku, oparta na powieści Janusza Przymanowskiego, łączyła przygodę, humor, historię miłości i przyjaźni w sposób, który podobał się dzieciakom i dorosłym. Choć ze względu na wojenno-przygodowy charakter i bohaterów był właściwie "chłopacki", to piękna Pola Raksa sprawiła, że wiele dziewczynek widziało się w roli Marusi. Zobacz także: Z „Marusią” chciał być każdy, ale ona wybrała jego. Zdradził ją z hotelową pokojówką Popularny był nie tylko serial. Aktorzy, którzy zagrali główne role, z miejsca stali się idolami. Gwałtownie wzrosła też popularność owczarków niemieckich i imienia Szarik, czyli kuleczka. Serial stał się jednym z fenomenów popkultury PRL-u, wychowało się na nim przynajmniej kilka pokoleń i dziś ma już miano kultowego. Dlaczego „Pancerni” podbili serca widzów? Fenomen serialu nie był przypadkiem. W czasach PRL-u, szczególnie w latach 60., telewizja stanowiła jeszcze nowość i miała ogromną siłę oddziaływania. Produkcje serialowe były nieliczne, te udane oglądała często cała Polska. W czasie emisji „Czterech pancernych” ulice się wyludniały. Serial dawał widzom dokładnie to, co zawsze przynosi sukces: wyrazistych bohaterów, z którymi można się utożsamić, przygodę, wartką akcję. Nie należy zapominać, że w zamierzeniu był to także serial propagandowy (choć była to tak zwana soft propaganda) – miał popularyzować szlak bojowy Armii Berlinga i idealizować żołnierzy radzieckich jako naszych braci i przyjaciół. Nie ma w nim jednej wzmianki o gwałtach i rabunkach, jakich dokonywali na naszych ziemiach. Dlatego m.in. do tej pory trwają w sieci dyskusje, czy powinno się go kultywować i przypominać ze względu na "komuszy charakter". Czytaj również: Pola Raksa miała przed sobą wielką karierę, ale nagle zniknęła. Czym zajmuje się dziś? "Powrócimy wierni, My czterej pancerni..." Każdy z członków załogi "Rudego 102" miał inne cechy – od romantycznego Janka, przez zaradnego Gustlika, który „godoł po Śląsku”, po spokojnego, sumiennego Gruzina Grigorija. Był też zabawny, sprytny Czereśniak. To sprawiało, że każdy widz mógł odnaleźć „swojego” bohatera. Serial unikał brutalności wojny, stawiając na przygodę i koleżeństwo, co czyniło go przystępnym nawet dla młodszych widzów. Nie bez znaczenia była też muzyka – piosenka „Deszcze niespokojne” weszła do kanonu filmowych i serialowych przebojów PRL-u. Dzisiaj śpiewają ją wspólnie i dziadkowie i wnuki. Zobacz także: Ta rola przyniosła mu niemal taką samą popularność jak „Pancerni”! Przyjął ją w zastępstwie za innego aktora Aktorzy grający w serialu błyskawicznie zdobyli popularność, ale nie wszystkim przyniosło to długofalową karierę. Największą gwiazdą został Janusz Gajos, czyli serialowy Janek. Choć rola przyniosła mu ogromną rozpoznawalność, przez lata zmagał się z łatką pancerniaka, zanim udowodnił swój dramatyczny talent w późniejszych rolach. „Widziałem, jak na tym czołgu oddalają się ode mnie wszystkie "Hamlety" i poważny repertuar. Musiałem o wiele dłużej i mozolniej czołgać się do świata teatru, na którym mi naprawdę zależało” - wspominał ponad pół wieku później Janusz Gajos. Martwił się, że spotka go los Stanisława Mikulskiego kojarzonego nieodmiennie z J-23 ze „Stawki większej niż życie” i zgodnie z tym wizerunkiem obsadzanego potem w filmach. „Nie szanowało się człowieka, który jedną serialową rolą zdobywa taki rozgłos. W tym zawodzie nie o to chodzi. Zdawałem sobie z tego sprawę, ale nie mogłem się cofnąć. Na zmianę zawodu było już za późno. Musiałem w to brnąć. Ile razy słyszałem o sobie: może i zdolny, ale czy ktoś to może potwierdzić? Czy jestem coś w ogóle wart? To było życie w ciągłej niepewności", opowiadał Gajos w rozmowie z "Newsweekiem". <img src="https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/48/2024/07/imgSK2Q0N-3a54365.jpg" width="2117" height="1572" alt="1966. Kadr z serialu "Czterej pancerni i pies", n/z na pierwszym planie Franciszek Pieczka, w glebi od lewej: Wlodzimierz Press, Roman Wilhelmi, Janusz Gajos.,Image: 429733168, License: Rights-managed, Restrictions: Cena minimalna dla publikacji drukowanych 250 zł, Model Release: no, Credit line: Romuald Kropat / Forum" title="plan serialu "Czterej pancerni i pies"" /> Kto skąd przychodził? Różny był status aktorów, którzy zostali załogą „Rudego 102”. Janusz Gajos był praktycznie nieznany, podobnie jak Włodzimierz Press, rozczarowany w tamtym czasie, że nie dostał tytułowej roli w filmie „Faraon”, o czym marzył. Franciszek Pieczka miał już na swoim koncie role w „Pokoleniu”, „Matce Joannie od Aniołów”, „Rękopisie znalezionym w Saragossie”. Wiesław Gołas był znanym „Kapitanem Sową na tropie” z pierwszego milicyjnego serialu polskiej telewizji. W przypadku Poli Raksy można wymienić wiele filmów od młodzieżowego „Szatana z siódmej klasy” po epickie „Popioły” , faktem jest, że aktorka miała już status gwiazdy. Różne też były motywacje aktorów. Na przykład Roman Wilhelmi, który grał Olgierda, pierwszego dowódcę „Rudego 102”, chciał zarobić na samochód. "Spodziewałem się też większej forsy, marzyłem o kupnie samochodu. Niestety, życie w hotelach było kosztowne, a płynąc na fali euforii o zdobyciu fortuny, przepuściłem forsę i przepiłem ją w restauracji hotelowej. Gdy po dwóch latach wytężonej pracy otrzeźwiałem wreszcie, trzymałem w rękach mój jedyny łup z tej przygody: marynarkę z niepasującym do niej krawatem", wspominał Roman Wilhelmi. Nie chciał wrócić do serialu, choć był na to namawiany - twórcy mieli go"ożywić", bo przypomnijmy, że grana przez niego postać zginęła w pierwszej serii. Ale Wilhelmi dostał intratną rolę w enerdowskim filmie, wybrał te drogę i wreszcie zarobił na wymarzone auto. Po latach koledzy jego syna Rafała nie chcieli uwierzyć, że to jego ojciec grał legendarnego dowódcę Olgierda. Rafał Wilhelmi musiał zaprosić ich do domu i pokazać na ojca palcem: „To on!”. Janek i Marusia – serialowa miłość przeszła do legendy Relacja między polskim dowódcą czołgu Jankiem a radziecką sanitariuszką Marusią zwaną „Ogoniok” była jednym z najważniejszych wątków serialu. Widzowie angażowali się emocjonalnie w ich historie i kibicowali jej, jak prawdziwej miłości. Ten wątek także miał swój wymiar indoktrynacji – chodziło o podkreślenie braterstwa broni polskich żołnierzy z Armią Czerwoną. Niektórzy widzowie uważali, że Janek nie powinien żenić się z "Ruską", ale z Polką Lidką, graną przez młodziutką Małgorzatę Niemirską. Ale on kochał się w Marusi i z nią chciał spędzić życie. Na cześć płomiennych włosów Marusi nazwany był czołg - Rudy. Mimo ogromnej popularności Janka Kosa, jakoś tak się stało, że to Marusia została w popkulturze. W latach 90. Maryla Rodowicz śpiewała nawet piosenkę „Marusia”. Warto jej posłuchać na YouTubie. <img src="https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/48/2024/07/img2gfcvz-bb15b75.jpg" width="1551" height="2154" alt="1968. Kadr z serialu "Czterej pancerni i pies", n/z Janusz Gajos i Pola Raksa.,Image: 429689842, License: Rights-managed, Restrictions: Cena minimalna dla publikacji drukowanych 250 zł, Model Release: no, Credit line: Romuald Kropat / Forum" title="plan serialu "Czterej pancerni i pies"" /> Casting do roli Janka i Marusi był staranny – twórcy szukali nie tylko talentów, ale i „chemii” między aktorami. Okazało się, że wybór był strzałem w dziesiątkę. Co ciekawe, choć ekranowa miłość wyglądała bardzo autentycznie, prywatnie aktorzy nie stworzyli pary. Oboje jednak darzyli swoje role sympatią, choć – jak wspominał Gajos – z czasem chciał się od niej uwolnić, by rozwijać się artystycznie. Pola Raksa bardzo rzadko wracała do roli Marusi. Zobacz też: Rola w "Czterech pancernych" na lata zrujnowała jego karierę. "Nic z tej mojej popularności nie wynikało" Miała świadomość ogromnej popularności, jaką przyniósł jej serial. W latach 60. była jedną z najbardziej rozpoznawalnych kobiet w Polsce – Marusia stała się symbolem dziewczęcości, urody i delikatności. Aktorka wspominała, że skala zainteresowania widzów była ogromna: dostawała setki listów, a jej wizerunek funkcjonował niemal jak ikona. Z drugiej strony nie chciała być utożsamiana wyłącznie z tą rolą. W jednym z wywiadów mówiła wprost, że nie jest to rola, którą uważa za swoje najważniejsze osiągnięcie artystyczne. Szarik – czworonożna gwiazda, która na początku była jamnikiem Nie można mówić o fenomenie serialu bez Szarika. Pies był pełnoprawnym bohaterem i często kradł sceny aktorom. Rolę Szarika grały przede wszystkim dwa owczarki niemieckie – Trymer i Atak, zatrudniany głównie w rolach kaskaderskich. Najczęściej wymienia się jednak milicyjnego Trymera. Zwierzęta przechodziły intensywny trening, aby wykonywać skomplikowane komendy na planie. Według filmowych anegdot psiaki często improwizowały, a ich naturalne reakcje dodawały scenom autentyczności. Szarik stał się jednym z najbardziej rozpoznawalnych psów w historii polskiej telewizji – do dziś jego imię jest synonimem wiernego towarzysza. Niewielu wie, że małego Szarika grał jamnik szorstkowłosy, potem był owczarek niemiecki, ale suka. Psy, jak to psy, nie zawsze się słuchały, czasem nęcił je zapach, ekipa śmiała się wtedy, że Szarik ma własny scenariusz. Wiadomo było też, że Trymer nie przepadał za Januszem Gajosem. Dlatego w niektórych scenach trzeba było podstawiać innego psiego aktora. Ciekawostki i anegdoty z planu Produkcja serialu obfitowała w historie, które dziś brzmią niemal legendarnie. Czołg „Rudy 102” był w rzeczywistości kilkoma różnymi pojazdami, zależnie od potrzeb sceny. Aktorzy często sami wykonywali sceny kaskaderskie, co w tamtych czasach było normą. Zdarzało się, że plan zdjęciowy bardziej przypominał wojskowe ćwiczenia niż produkcję filmową. Jak na każdym planie było wiele wpadek, które tworzą legendę serialu. A to nieoczekiwanie widać było samochód dostawczy - Nyskę. A to gdzieś, w tle pojawiał się pracownik z ekipy technicznej. Serial był też emitowany wielokrotnie – do tego stopnia, że kolejne pokolenia znały dialogi na pamięć. Czytaj także: Miała 16 lat, gdy zagrała w Czterech pancernych i psie. Jak dziś wygląda życie Małgorzaty Niemirskiej? Dlaczego „Czterej pancerni i pies” pozostają nadal popularni ? Bo oferują coś uniwersalnego – opowieść o przyjaźni, lojalności i odwadze. Choć realia historyczne są dziś oceniane mocno krytycznie, sam serial funkcjonuje jako klasyk przygodowy, dla wielu z nas jest wspomnieniem z dzieciństwa. Wiele gadżetów z tamtych lat, na przykład modele czołgu Rudy , pocztówki, plakaty, to dzisiaj przedmioty kolekcjonerskie. Do dzisiaj istnieją też fankluby oraz społeczności fanów serialu „Czterej pancerni i pies". <img src="https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/48/2024/07/imgym4Fqv-3696c8d.jpg" width="1600" height="1847" alt="Polska, 1969. Serial: Czterej pancerni i pies zrealizowany na podstawie ksi¹¿ki i scenariusza Janusza Przymanowskiego przedstawia³ wojenne losy za³ogi czo³gu Rudy i psa Szarika. Serial by³ krêcony w latach 1966-1970 w trzech seriach. Wszystkie 21 odcinków serialu wyre¿yserowa³ Konrad Na³êcki. W mêskich rolach g³ównych (za³oga) wyst¹pili: Roman Wilhelmi (Olgierd Jarosz), Franciszek Pieczka (Gustaw Jeleñ  Gustlik), Janusz Gajos (Jan Kos - Janek), W³odzimierz Press (Gregorij Saakaszwili - Grze), Wies³aw Go³as (Tomasz Czereniak  Tomu). G³ówne role kobiece interpretowa³y: Pola Raksa (Marusia) i Ma³gorzata Niemirska (Lidka). Nz. Janusz Gajos (C), Ma³gorzata Niemirska i W³odzimierz Press (L).uu CAF/PAP Dok³adny miesi¹c i dzieñ wydarzenia nieustalone. Dok³adny dzieñ wydarzenia nieustalony. Poland, 1969. A movie series entitled "Four Tankmen And The Dog" based on a novel under the same title written by Janusz Przymanowski, who also authored the script. It presented the war-time adventures of the "Rudy" (Red) tank crew and their dog named Szarik (Sharik). The series was shot between 1966 and 1970. All 21 episodes were directed by Konrad Nalecki with leading actors Roman Wilhelmi as Olgierd Jarosz, Franciszek Pieczka as Gustaw Jelen  Gustlik, Janusz Gajos as Jan Kos - Janek, Wlodzimierz Press as Grigory Saakashvili - Grzes, Wieslaw Golas as Tomasz Czeresniak  Tomus. Leading actresses were Pola Raksa as Marusia and Ma³gorzata Niemirska as Lidka. Pictured: Janusz Gajos (C), Ma³gorzata Niemirska i W³odzimierz Press (L). uu" title="Aktorzy graj¹cy w "Czterech pancernych" />
Był ikoną PRLu i najbardziej znanym psim aktorem. Mało kto wie, że Szarików było tak naprawdę trzech
To imię zna każdy, kto wychował się w PRLu. Szarik, czyli po rosyjsku „kuleczka”. Był wiernym towarzyszem bohaterów kultowych „Czterech pancernych i psa”. Ale tak naprawdę Szarika grało kilka psów. Jak potoczyły się ich losy? Poznaj historię owczarków, którzy nie mieli sobie równych w kinematografii.
Szarik to nie tylko kultowy bohater z serialu „Czterej pancerni i pies”, ale też pies z niecodzienną historią. Grały go aż trzy różne owczarki niemieckie, a jego imię – „kuleczka” – pochodzi z języka rosyjskiego. Dziś Trymer, główny odtwórca roli Szarika, spoczywa wypchany w jednostce szkoleniowej psów w Sułkowicach. Kim naprawdę był Szarik i kto grał jego rolę? Szarik – bohater serialu „Czterej pancerni i pies” – to owczarek niemiecki, który należał do Janka Kosa, jednego z głównych bohaterów. W pierwszym odcinku serialu pies trafia do niego od Jefima Siemionycza. Historia serialowa głosi, że Szarik był sierotą – jego matka, Mura, została śmiertelnie raniona przez dzika podczas polowania. W rzeczywistości w rolę Szarika wcieliły się aż trzy psy tej samej rasy: Trymer (głównie), Spik oraz Atak (dublerzy od zadań specjalnych). Najczęściej na ekranie pojawiał się Trymer – milicyjny pies, który nie zdał egzaminu z tropienia i miał być wycofany z pracy służbowej ze względu na niski poziom agresji. Jednak na planie filmowym okazał się „genialny”. Atak – silny i pobudliwy – nadawał się do scen wymagających wysiłku i sprawności fizycznej. Z kolei Spik, choć wspomniany w źródłach, nie doczekał się szczegółowego opisu (choć mówi się, że pojawiał się głównie w scenach tropienia), ale jest jednym z trzech psów, które kreowały postać Szarika. Dodajmy, że według wersji pułkownika Franciszka Szydełko, który był trenerem czworonogów na planie, owczarki były tylko dwa: Trymer i Atak. Istnieje więc pod tym kątem rozbieżność w źródłach. A co kto odgrywał rolę Szarika, gdy ten był jeszcze szczeniakiem? Według najbardziej wiarygodnych informacji, był to... jamnik szorstkowłosy lub spaniel. To może dziwić, biorąc pod uwagę rasę w „dorosłym życiu”. Czytaj także: Polacy śpiewają ją od lat, ale nie znają jej prawdziwej nazwy. Ten hit PRL-u ma drugie oblicze <img src="https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/48/2025/07/forum-0429732021-a38b5ff.jpg" width="1534" height="1667" alt="Plan serialu „Czterej pancerni i pies”, 1966 rok. Od lewej: Franciszek Pieczka (Gustlik), Małgorzata Niemirska (Lidka), w środku pies Szarik" title="Plan serialu „Czterej pancerni i pies”, 1966 rok. Od lewej: Franciszek Pieczka (Gustlik), Małgorzata Niemirska (Lidka), w środku pies Szarik" /> Imię Szarik – co oznacza i skąd pochodzi? Mało kto wie, że imię Szarik nie ma polskiego pochodzenia. W rzeczywistości to rosyjskie słowo, które oznacza „kuleczkę”. Nawiązanie to miało być żartobliwe i pieszczotliwe, oddając charakter przyjaznego i oddanego psa. To imię, znane dziś każdemu miłośnikowi klasyki PRL, na stałe wpisało się w popkulturę jako symbol wiernego towarzysza. Serialowe przygody – jak pies trafił do brygady „Rudego”? Moment kulminacyjny ma miejsce w drugim odcinku serialu, w którym widz jest świadkiem słynnego konfliktu z kapralem Kucharkiem, co kończy się sceną, w której kucharz ląduje w kotle z ziemniakami. Pułkownik podejmuje decyzję o wpisaniu Szarika na listę prowiantową jednostki. W kolejnym odcinku, zatytułowanym „Gdzie my – tam granica”, Szarik zostaje oficjalnie wcielony do stanu brygady. Dzięki temu ma prawo do porcji jedzenia z kuchni wojskowej i staje się pełnoprawnym członkiem załogi czołgu T-34-85 o nazwie „Rudy”. Czytaj także: Rola w „Czterech pancernych” na lata zrujnowała jego karierę. „Nic z tej mojej popularności nie wynikało” <img src="https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/48/2024/07/img16IDzU-5900b05.jpg" width="1600" height="2109" alt="Polska, 1969. Serial: Czterej pancerni i pies zrealizowany na podstawie ksi¹¿ki i scenariusza Janusza Przymanowskiego przedstawia³ wojenne losy za³ogi czo³gu Rudy i psa Szarika. Serial by³ krêcony w latach 1966-1970 w trzech seriach. Wszystkie 21 odcinków serialu wyre¿yserowa³ Konrad Na³êcki. Nz. Ma³gorzata Niemirska.uu CAF/PAP Dok³adny miesi¹c i dzieñ wydarzenia nieustalone. Poland, 1969. A movie series entitled "Four Tankmen And The Dog" based on a novel under the same title written by Janusz Przymanowski, who also authored the script. It presented the war-time adventures of the "Rudy" (Red) tank crew and their dog named Szarik (Sharik). The series was shot between 1966 and 1970. All 21 episodes were directed by Konrad Nalecki. Pictured: M. Niemirska uu" title="Portrety aktorów graj¹cych w serialu" /> Psia emerytura – co stało się z Trymerem po zakończeniu serialu? Po zakończeniu zdjęć do serialu Trymer nie wrócił do służby w milicji. Dożył 16 lat i zdechł w 1979 roku. Po śmierci, dzięki zaangażowaniu pracowników Instytutu Zoologii PAN, został bezpłatnie wypchany – tak pisała o tym „Gazeta Wyborcza”. Dziś można go zobaczyć w jednostce szkolenia psów policyjnych w Sułkowicach, gdzie pełni funkcję wyjątkowego eksponatu – przypomnienia o kultowym bohaterze PRL. Czytaj także: Pożegnała wielu przyjaciół, w tym ukochanego męża. Jak 77-letnia Małgorzata Niemirska radzi sobie z przemijaniem i jak wspomina młodzieńcze lata? <img src="https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/48/2025/07/pap1967020500D-9093196.jpg" width="2296" height="2422" alt="Łódź, 05.02.1967 roku. Spotkanie aktorów serialu „Czterej pancerni i pies” z młodzieżą. Pałac Sportowy. Na zdjęciu Janusz Gajos i pies Szarik" title="Łódź, 05.02.1967 roku. Spotkanie aktorów serialu „Czterej pancerni i pies” z młodzieżą. Pałac Sportowy. Na zdjęciu Janusz Gajos i pies Szarik" />
Polacy śpiewają ją od lat, ale nie znają jej prawdziwej nazwy. Ten hit PRL-u ma drugie oblicze
Ten utwór przewodni na stałe wpisał się w historię polskiej popkultury. Stworzona na potrzeby serialu „Czterej pancerni i pies”, piosenka skrywa wiele ciekawostek dotyczących jej powstania, autorów oraz różnych wersji.
Choć większość Polaków kojarzy tę melodię jako „Deszcze niespokojne”, jej oryginalny tytuł brzmi zupełnie inaczej... Utwór powstał w 1966 r. jako motyw przewodni serialu „Czterej pancerni i pies”. Tekst napisała Agnieszka Osiecka, muzykę skomponował Adam Walaciński, a wykonał ją Edmund Fetting. Geneza powstania piosenki "Ballada o pancernych" „Czterej pancerni i pies” to serial telewizyjny oparty na książce Janusza Przymanowskiego. Już na etapie produkcji zdecydowano, że potrzebna będzie piosenka, która odda klimat frontowego braterstwa i tęsknoty za domem. Do projektu zaproszono Adama Walacińskiego, który skomponował poruszającą melodię idealnie współgrającą z poetyckim tekstem Agnieszki Osieckiej. <img src="https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/48/2025/07/pap1969010104R-031a567.jpg" width="3840" height="3320" alt="Polska, 1969. Serial: Czterej pancerni i pies zrealizowany na podstawie ksi¹¿ki i scenariusza Janusza Przymanowskiego przedstawia³ wojenne losy za³ogi czo³gu Rudy i psa Szarika. Serial by³ krêcony w latach 1966-1970 w trzech seriach. Wszystkie 21 odcinków serialu wyre¿yserowa³ Konrad Na³êcki. W mêskich rolach g³ównych (za³oga) wyst¹pili: Roman Wilhelmi (Olgierd Jarosz), Franciszek Pieczka (Gustaw Jeleñ  Gustlik), Janusz Gajos (Jan Kos - Janek), W³odzimierz Press (Gregorij Saakaszwili - Grze), Wies³aw Go³as (Tomasz Czereniak  Tomu). G³ówne role kobiece interpretowa³y: Pola Raksa (Marusia) i Ma³gorzata Niemirska (Lidka). Nz. m.in. od lewej: F. Pieczka i J. Gajos.uu PAP/Witold Rozmys³owicz Dok³adny miesi¹c i dzieñ wydarzenia nieustalone. Poland, 1969. A movie series entitled "Four Tankmen And The Dog" based on a novel under the same title written by Janusz Przymanowski, who also authored the script. It presented the war-time adventures of the "Rudy" (Red) tank crew and their dog named Szarik (Sharik). The series was shot between 1966 and 1970. All 21 episodes were directed by Konrad Nalecki with leading actors Roman Wilhelmi as Olgierd Jarosz, Franciszek Pieczka as Gustaw Jelen  Gustlik, Janusz Gajos as Jan Kos - Janek, Wlodzimierz Press as Grigory Saakashvili - Grzes, Wieslaw Golas as Tomasz Czeresniak  Tomus. Leading actresses were Pola Raksa as Marusia and Ma³gorzata Niemirska as Lidka. Pictured from left: F. Pieczka and J. Gajos. uu PAP/Witold Rozmyslowicz" title="Na planie zdjêciowym" /> Agnieszka Osiecka, znana z ogromnego dorobku artystycznego i niezwykłej wrażliwości językowej, napisała tekst w zaledwie kilka dni. Jej słowa, pozornie proste, niosły głębokie emocje i doskonale ilustrowały losy serialowych bohaterów. Walaciński stworzył do tego muzykę pełną tęsknoty, ale i heroizmu, co w połączeniu dało efekt, który przetrwał dekady. ZOBACZ TEŻ: Nie uwierzysz, jak powstał ten hit PRL-u. Dziś kibice płaczą, gdy słyszą go na stadionie Wersje i wykonania Utwór wykonał aktor i wokalista Edmund Fetting. Jego głęboki, charakterystyczny głos dodał piosence nostalgicznego i poważnego tonu. Nagranie szybko stało się kultowe, a sam Fetting na długo związał się w świadomości widzów z serialem. Jego interpretacja została uznana za wzorcową, chociaż później pojawiły się także inne wersje wykonawcze. Mało kto dziś pamięta, że piosenka miała więcej zwrotek, które nie trafiły do wersji serialowej. W telewizyjnej czołówce słyszeliśmy jedynie fragment, przez co wielu widzów przez lata sądziło, że „Deszcze niespokojne” to pełny tytuł. Pozostałe zwrotki można znaleźć w archiwalnych nagraniach radiowych. View oEmbed on the source website Sekret tytułu piosenki z serialu "Czterech pancerni i pies" Ze względu na pierwsze słowa refrenu, utwór powszechnie zaczął być nazywany „Deszcze niespokojne”. Taka nazwa przylgnęła do niego tak mocno, że nawet dziś wiele osób nie wie, że oficjalny tytuł to „Ballada o pancernych”. To ciekawy przypadek, kiedy tytuł nieformalny całkowicie zdominował pamięć kulturową. Serial „Czterej pancerni i pies” był emitowany także w krajach bloku wschodniego, m.in. w NRD i ZSRR. Piosenka została przetłumaczona na rosyjski, a także adaptowana w wersjach instrumentalnych. Mimo że popularność nie była tak ogromna jak w Polsce, piosenka również tam zdobyła uznanie jako symboliczny utwór o wojennej przyjaźni. „Ballada o pancernych” stała się inspiracją dla późniejszych kompozytorów muzyki filmowej. Jej struktura i emocjonalność stanowiły punkt odniesienia przy tworzeniu muzyki do filmów wojennych i historycznych w Polsce. Często przywoływana w mediach i cytowana w popkulturze, do dziś budzi nostalgię wśród starszego pokolenia i ciekawość wśród młodszych odbiorców. SPRAWDŹ TEŻ: Perełki z lat 70. ujrzą światło dzienne. Ikona PRL-u odkrywa muzyczne skarby
Serial dzieciństwa wraca na ekrany! Całe pokolenie czekało na tę emisję
Legenda polskiej telewizji powraca do TV! Kultowa produkcja, która przez dekady ściągała przed ekrany tłumy Polaków, znów będzie dostępna dla widzów. Nadchodzi emisja, na którą czekało całe pokolenie. Szczegóły poniżej!
„Czterej pancerni i pies” to jeden z najbardziej ikonicznych seriali w historii polskiej telewizji. Produkcja, która debiutowała na ekranach w 1966 roku, została zrealizowana na podstawie powieści Janusza Przymanowskiego wydanej w 1964 roku. Reżyserem serialu był Konrad Nałęcki, a scenariusz napisał sam autor książki. Serial przez lata przyciągał przed telewizory miliony widzów i na stałe wpisał się w polską kulturę masową. Teraz, po niemal sześciu dekadach od premiery, serial wraca do emisji. Fani będą mogli ponownie śledzić losy załogi czołgu „Rudy 102” i ich wiernego towarzysza – psa Szarika. Emisja „Czterech pancernych i psa” – gdzie i kiedy oglądać? Emisja odcinków serialu „Czterej pancerni i pies” rozpocznie się 27 czerwca o godzinie 18:50 na kanale Kino Polska – stacji poświęconej wyłącznie polskim produkcjom filmowym i telewizyjnym. To doskonała okazja, aby przypomnieć sobie tę ponadczasową historię lub pokazać ją młodszym pokoleniom. Ostatnia emisja tak szeroko zakrojona miała miejsce wiele lat temu. Tym razem widzowie otrzymają dostęp do wszystkich odcinków bezpłatnie, co czyni to wydarzenie jeszcze bardziej wyjątkowym. Czytaj też: Rola w "Czterech pancernych" na lata zrujnowała jego karierę. "Nic z tej mojej popularności nie wynikało" Bohaterowie, którzy podbili serca Polaków Serial przedstawia historię załogi czołgu walczącej na froncie wschodnim podczas II wojny światowej. Głównymi bohaterami są: Janek Kos (Janusz Gajos), Grigorij (Włodzimierz Press), Gustlik (Franciszek Pieczka) oraz dowódca Olgierd (Roman Wilhelmi). Nieodłącznym członkiem drużyny był owczarek niemiecki Szarik. Serialowy Wichura, w którego wcielał się Witold Pyrkosz, pozostawił po sobie kultowe powiedzonko: „Pyrkosz, pyrkosz i nie jedziesz”. Na ekranie nie mogło też zabraknąć postaci kobiecej, która wniosła do fabuły nie tylko wątek romantyczny, ale i ogromny ładunek emocjonalny. Pola Raksa, wcielająca się w postać sanitariuszki Marusi, od pierwszych odcinków przyciągała uwagę widzów. Jej niezwykła uroda, subtelny wdzięk i naturalna charyzma sprawiły, że stała się symbolem kobiecego piękna epoki PRL. Marusia to nie tylko ukochana Janka – dla wielu widzów była ona uosobieniem idealnej partnerki: odważnej, lojalnej i czułej. Raksa zyskała ogromną popularność, a jej ekranowa rola przeszła do historii polskiej kinematografii. Choć później unikała medialnego szumu, jej wizerunek z czasów „Czterech pancernych i psa” do dziś budzi sentyment wśród starszych pokoleń i fascynację wśród młodszych widzów odkrywających ten serial po raz pierwszy. A co stało się z ikoną PRL-u? Po raz ostatni w filmie zagrała w 1993 roku - było to „Uprowadzenie Agaty” Marka Piwowskiego. Karierę teatralną zakończyła natomiast cztery lata później. Przez jakiś czas zajmowała się modą, miała nawet swoją rubrykę w „Rzeczpospolitej”. Po raz ostatni opublikowała coś w 2002 roku w „Magazynie”. Ale w końcu zaszyła się w swoim domu w Kałuszynie na Mazowszu. I zerwała kontakty z branżą aktorską. Co się z nią stało? Według jednych plotek, miała wyjechać poza granice kraju, dokładniej do Londynu. Według innych, to jej syn, Marcin Kostenko, strzeże prywatności matki. I nie dopuszcza do niej nikogo: ani dawnych znajomych, ani dziennikarzy... O jej losach pisaliśmy więcej TUTAJ i TUTAJ. Zobacz również: Aktorstwo ją rozczarowało, usunęła się w cień. Tak wygląda dzisiaj Pola Raksa Szarik, Rudy 102 i „Deszcze niespokojne” – symbole serialu Nie tylko ludzie zyskali popularność dzięki temu serialowi. Najbardziej rozpoznawalnym czworonogiem PRL-u był bez wątpienia Szarik, który w rzeczywistości był grany przez trzy różne psy: Trymera, Ataka i Spika. Czołówka serialu również zapisała się złotymi literami w historii telewizji. Piosenka „Deszcze niespokojne” w wykonaniu Edmunda Fettinga i ze słowami autorstwa Agnieszki Osieckiej do dziś wywołuje wzruszenie i nostalgię u wielu widzów. Czytaj też: Pożegnała wielu przyjaciół, w tym ukochanego męża. Jak 77-letnia Małgorzata Niemirska radzi sobie z przemijaniem i jak wspomina młodzieńcze lata? Źródła: wiadomosci.radiozet.pl, swiatseriali.interia.pl
Rola w "Czterech pancernych" na lata zrujnowała jego karierę. "Nic z tej mojej popularności nie wynikało"
Włodzimierz Press gorzko o Grigoriju i samym sobie...
Włodzimierz Press był doskonale zapowiadającym się aktorem i studentem krakowskiej PWST, gdy otrzymał rolę swojego życia. Sława, którą otrzymał za sprawą serialu "Czterej pancerni i pies" zdawała się być wówczas furtką do wielkiej sławy... Jednak w dłuższej perspektywie okazała wielkim rozczarowaniem oraz artystyczną blokadą. "Nic z tej mojej popularności nie wynikało" — żalił się po latach. Rola w "Czterech pancernych" zrujnowała mu karierę. Na zawsze pozostał Grigorijem Aktorstwo zdawało się być mu pisane od najmłodszych lat — już wtedy z zapałem występował w amatorskich teatrach i pałał się recytacją wierszy. Nic zatem dziwnego, że Włodzimierz Press trafił na studia aktorskie, po których zadebiutował na deskach krakowskiego Teatru Ludowego. Następnie otrzymał propozycję przepustki do wielkiej sławy, z której bez omieszkania postanowił skorzystać... "Szukali bruneta o południowej urodzie. Nie wierzyłem, że coś z tego wyjdzie. Poszedłem raczej dla paru groszy, gdyż wówczas cienko prządłem", wyznał po latach. Na tamtą chwilę nie wiedział jednak, z jak dużymi konsekwencjami wiązać będzie się jego decyzja. Rola w "Czterech pancernych", bo o niej mowa, miała być przełomem w jego karierze. Z czasem okazała się jego największym przekleństwem, a Włodzimierz Press już na zawsze miał zostać Grigorijem w oczach milionów Polaków. Zdał sobie z tego sprawę dopiero po premierze pierwszej serii serialu. Wówczas zrozumiał, że stracił szansę na zagranie wielu ról, w których marzył przez lata. "Nic z tej mojej popularności nie wynikało. Może gdybym został w teatrze, nie miałbym pewnie tak wielkiej sympatii widzów, ale może robiłbym ciekawsze rzeczy, niż robiłem" — twierdził. CZYTAJ TAKŻE: Przyjaźnią się od prawie 40 lat, wspólnie stworzyli Studio Buffo. Janusz Józefowicz i Janusz Stokłosa są dla siebie jak bracia Włodzimierz Press jest niespełnionym aktorem Po ogromnym sukcesie serialu o tytułowej czwórce żołnierzy oraz czworonogu Włodzimierz Press grał już jedynie epizody. Aktor pojawił się w filmach tj. "Korczak", "Czarne chmury", "Co mi zrobisz jak mnie złapiesz", "Europa, Europa" oraz "Kariera Nikosia Dyzmy". Niedawno świętował 85. urodziny, przy czym wiek zupełnie nie przeszkadza mu w kontynuowaniu kariery zawodowej. Najczęściej możemy zobaczyć go na deskach ukochanego przez niego teatru — jednak w ostatnich latach powrócił na duży ekran w "Czarnej owcy" czy "Pod wiatr". Świetnie odnalazł się także w dubbingu. Jego głosem przemówił m.in. Kermit z "Ulicy Sezamkowej", smerf Łasuch, Juliusz Cezar w "Asteriksie", a także Peter Pettigrew w serii filmów o Harrym Potterze. A mimo to Włodzimierz Press wciąż ma nieskrywany żal do tego, jak potoczyły się jego losy... "Jestem zadowolonym z życia mężczyzną, ale zawiedzionym sobą artystą i... niespełnionym aktorem" — wyznał w rozmowie z Angorą. Rola Grigorija zaszufladkowała go na dobre, lecz aktor zdaje sobie sprawę, że również mocno zawinił w kwestii kierowania swoją karierą. SPRAWDŹ RÓWNIEŻ: O ich relacji mówiła cała Polska, prawda wyszła na jaw po śmierci wybitnego aktora "Dużo winy, że więcej nie osiągnąłem, leży we mnie. Ale to nie efekt braku zdolności, lecz braku wiary w samego siebie. Nie lubię się narzucać, nie walczę o siebie. Jeżeli jestem czymś w życiu rozczarowany, to samym sobą...", przyznał po latach refleksji. Źródło: swiatseriali.interia.pl, expressbydgoski.pl
Pożegnała wielu przyjaciół, w tym ukochanego męża. Jak 77-letnia Małgorzata Niemirska radzi sobie z przemijaniem i jak wspomina młodzieńcze lata?
„Chciałabym być jak najdłużej sprawna, a później umrzeć natychmiast”
Małgorzata Niemirska zapisała się na kartach historii polskiego kina, gdy miała zaledwie kilkanaście lat. Dziś ma już prawie 77 lat, a w jej dorobku artystycznym znajdują się niezliczone ilości ról, w które się wcielała. Aktorka w jednym z najnowszych wywiadów opowiedziała, jak radzi sobie ze starością i przemijaniem, a także wspomniała swoje młodzieńcze lata i to, jak wspomina rolę Lidki w „Czterech pancernych i psie”, od której wszystko się zaczęło... [Tekst opublikowany na Viva Historie 17.04.2024 r.] [Ostatnia publikacja na VUŻ-u 16.10.2024 r] Małgorzata Niemirska o początkach kariery. „Po moim trupie, Małgosiu, będziesz tancerką” usłyszeć miała Małgorzata Niemirska od rodziców, gdy opowiedziała im o swoich marzeniach. Na szczęście nie kazano jej rezygnować z przyszłości artystycznej: jej ojciec sam z resztą był muzykiem, znanym wówczas skrzypkiem. Przyszła aktorka chodziła przez lata do szkoły muzycznej, a później studiowała na PWST w Warszawie. Tą samą ścieżką szła także jej starsza siostra, Ewa Wiśniewska. „Miałyśmy szczęśliwy, muzykalny dom na warszawskim Mokotowie, z mamą czekającą z obiadem. Nie byłyśmy dziećmi z kluczem na szyi” wspominała. Małgorzata Niemirska bardzo szybko pokochała aktorstwo. Już w wieku 16 lat zadebiutowała w „Pingwinie” Jerzego Stefana Stawińskiego. Rok później dostała rolę, która ciągnąć będzie się przez całe jej życie. Mowa oczywiście o Lidce Wiśniewskiej w „Czterech pancernych i psie”. Serial okazał się prawdziwym hitem i jeszcze zanim skończyła studia, udało się jej zdobyć uznanie w środowisku aktorskim. Młodziutka aktorka miała nadzieję, że dzięki tej roli uda się jej z impetem rozwinąć karierę. Niestety rzeczywistość okazała się jednak nieco inna: przez długie lata widziano ją jako Lidkę Wiśniewską i na próżno próbowała pozbyć się tej łatki. <img src="https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/48/2024/07/imgdkgEeQ-cd93a40.jpg" width="1600" height="1603" alt="1966. Kadr z serialu "Czterej pancerni i pies", n/z od lewej: Malgorzata Niemirska, Wlodzimierz Press.,Image: 429732377, License: Rights-managed, Restrictions: UWAGA!!! Cena minimalna dla publikacji w prasie i ksiazkach - 200 PLN xxxx, Model Release: no, Credit line: Romuald Kropat / Forum" title="plan serialu "Czterej pancerni i pies"" /> Dziś już zrozumiała, że walczyła z wiatrakami i przyznała, że dawno pogodziła z realiami. „Nie obrażam się na rzeczywistość, w której dla wielu pokoleń na zawsze pozostanę Lidką. Może dlatego, że nie mam się czego wstydzić? Mogę z dumą i satysfakcją pochwalić się teatralnym dorobkiem. A że ciągle chciałoby się więcej? Tak to już z nami aktorami jest, wiecznie jesteśmy nienasyceni… Na Lidkę wiele rzeczy załatwiłam, nie będę tego ukrywać” wyznała w rozmowie z Dawidem Dudko dla Onetu. Aktorka przytoczyła anegdotę, w której „na Lidkę” udało się jej wymigać od mandatu. „Kiedyś zatrzymali nas razem z Markiem i naszym wyżłem. Usłyszałam: „O, pani Lidka!”. A po chwili: „I jeszcze Szarik!”. Nasz piękny wyżeł nazwany Szarikiem, wyobraża pan sobie? Ale opłacało się milczeć i odjechać z pouczeniem” wspomniała. Sprawdź również: Dla dzieci chciał być tatą na medal. Prawda o synach Artura Żmijewskiego wyszła na jaw <img src="https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/48/2024/07/imgxR5np5-f70fc05.jpg" width="1600" height="1643" alt="Polska, 1969. Serial: Czterej pancerni i pies zrealizowany na podstawie ksi¹¿ki i scenariusza Janusza Przymanowskiego przedstawia³ wojenne losy za³ogi czo³gu Rudy i psa Szarika. Serial by³ krêcony w latach 1966-1970 w trzech seriach. Wszystkie 21 odcinków serialu wyre¿yserowa³ Konrad Na³êcki. Nz. Ma³gorzata Niemirska (Lidka). uu PAP/Witold Rozmys³owicz Dok³adny miesi¹c i dzieñ wydarzenia nieustalone. Poland, 1969. A movie series entitled "Four Tankmen And The Dog" based on a novel under the same title written by Janusz Przymanowski, who also authored the script. It presented the war-time adventures of the "Rudy" (Red) tank crew and their dog named Szarik (Sharik). The series was shot between 1966 and 1970. All 21 episodes were directed by Konrad Nalecki. Pictured: M. Niemirska uu PAP/Witold Rozmyslowicz" title="Portrety aktorów graj¹cych w serialu" /> Małgorzata Niemirska jako Lidka Wiśniewska w „Czterech pancernych i psie” Małgorzata Niemirska o mężu Marku Walczewskim Aktorka spędziła z mężem aż, lub jedynie 35 lat. Połączyła ich miłość do aktorstwa oraz ogromna pasja związana z teatrem. Poznali się w połowie lat 70. ubiegłego wieku, a na scenie występowali razem prawie do końca dni Marka Walczewskiego. Na przeszkodzie stanęła mu jednak choroba, na którą zachorował w ostatnich latach życia — Alzheimer. Próbował z nią jednak walczyć. „Marek był niewiarygodnie zdolnym aktorem, o takich jak on mówi się zwierzę sceniczne. Nawet gdy musiał już grać ze słuchawką nie sposób było oderwać od niego oczu” mówiła. Chociaż oboje małżonków zajmowało się dokładnie tym samym, a nawet występowali na tych samych deskach czy w tych samych sztukach, przez lata nie pojawiła się między nimi żadna rywalizacja. Małgorzata Niemirska wspomniała, że gdy raz jej mąż usłyszał „Oj, Marku, Małgosia cię dogania”, odpowiedzieć miał po prostu „To jest moim marzeniem”, wspierając żonę. „Ceniliśmy siebie nawzajem, tworzyliśmy teatralny dom, gdzie praca nie dominowała nad codziennym życiem, a była jej inspirującym dopełnieniem. Dopóki nie nadeszła ta straszna choroba, byliśmy bardzo szczęśliwi” opowiedziała w rozmowie z dziennikarzem portalu Onet. Zobacz także: Zanim pierwszy raz wyszła za mąż, związała się ze słynnym muzykiem. Dopiero niedawno wyjawiła prawdę <img src="https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/48/2024/07/imgCqR3e7-5366b9c.jpg" width="2396" height="1600" alt="Warszawa, 09.1990. Marek Walczewski i jego zona Malgorzata Niemirska na balkonie swojego mieszkania.,Image: 428394915, License: Rights-managed, Restrictions: 1040_5 UWAGA!!! Cena minimalna dla publikacji w prasie i ksiazkach - 200 PLN xxxx, Model Release: no, Credit line: Andrzej Wiernicki / Forum" title="Marek Walczewski i jego zona Malgorzata Niemirska" /> Marek Walczewski, Małgorzata Niemirska, 1990 r. Niemirska o przemijaniu: „Chciałabym być jak najdłużej sprawna, a później umrzeć natychmiast” Małgorzata Niemirska opowiedziała również, jak rodzi sobie z przemijającym czasem. W jednej ze sztuk odgrywana przez nią postać mówi wprost „W du**e mam starość”. Sama aktorka ma całkiem podobne podejście do swojego wieku. Pytana o lata, odpowiada, że ma ich „tyle, co każdy” i nie pozwala na to, by ktokolwiek definiował jej wartość pod względem przeżytych wiosen. Nadal bardzo aktywnie działa i udziela się w teatrze. „Nie wyobrażam sobie niedołęstwa, jestem osobą, której ruch przynosi ukojenie. Chciałabym być jak najdłużej sprawna, a później umrzeć natychmiast, jak mój świętej pamięci kochany ojciec Eugeniusz, na błyskawiczny zawał. Ale marzyć sobie można, a życie, jak się przekonałam, pisze najbardziej dramatyczne scenariusze”. Małgorzata Niemirska, plan serialu „Leśniczówka”, 2021 rok Aktorka już wielokrotnie zmagała się ze stratą najbliższych osób. W 1981 była na ocznym świadkiem strasznego wypadku samochodowego w którym zginął jej przyjaciel i mistrz, reżyser Witold Zatorski. Jego śmierć przyszła bardzo niespodziewanie. Małgorzata Niemirska wspomniała, że miał jeszcze wiele planów, nie zdążył nawet dokończyć przedstawienia, które wówczas reżyserował. W 2009 r. musiała pożegnać się z kolejnym przyjacielem — swoim mężem, Markiem Walczewskim. Chociaż tym razem było inaczej: nie było gwałtownego wypadku, ale długa, powoli wyniszczająca choroba, która w końcu odebrała jej ukochanego. Z jego śmiercią również nie mogła pogodzić się bardzo długo. „Życie doświadczyło mnie wieloma stratami i doskonale wiem, jak różne oblicza może mieć umieranie. W kontekście choroby Marka przypomina mi się tytuł mojego ulubionego spektaklu z jego udziałem – „Powolne ciemnienie malowideł”. Właśnie tak to odczuwałam. Gdy najbliższa osoba przestaje cię rozpoznawać, samemu odechciewa się żyć. Nie ma słów, które mogłyby to opisać” opowiedziała. Czytaj też: Po usłyszeniu diagnozy podsumował ją jednym zdaniem. Te słowa wstrząsnęły żoną Patricka Swayze Małgorzata Niemirska, Marek Walczewski, 1990 Małgorzata Niemirska, Marek Walczewski, 2003 rok
Ta rola przyniosła mu niemal taką samą popularność jak „Pancerni”! Przyjął ją w zastępstwie za innego aktora
Franciszek Pieczka zawsze dokładnie przygotowywał się do roli Stacha Japycza
Życie Franciszka Pieczki kręciło się wokół filmu. Zaczął grać już w wieku XX lat. Najbardziej rozpoznawalną rolą z młodości był zdecydowanie Gustlika w serialu „Czterej Pancerni i Pies”. Nie mógł się spodziewać, że po latach przyjdzie mu zagrać w innym serialu, komediowym, który będzie niemal tak samo popularny, jak „Pancerni” przed laty. Franciszek Pieczka zagrał Stacha Japycza w serialu „Ranczo” Franciszek Pieczka został obsadzony w roli Stacha Japycza, rodowitego mieszkańca Wilkowyj, który wraz z przyjaciółmi oraz bratem Janem Japyczem, spędzał czas, siedząc na ławeczce pod sklepem i popijał „Mamrota”, snując swoje mądrości. Chociaż z pozoru wydaje się, że ta rola nie była zbyt ambitna, doświadczony aktor udowodnił inaczej. Zawsze dbał o to, by jak najlepiej przygotować się do roli. „Kiedy już dojeżdżaliśmy na plan, czasem zaglądałam do scenariusza, a Franio już miał wszystko w głowie. Nauczył się w domu. On traktował swoją pracę bardzo serio. Fajny. Mało jest takich. I jeszcze jest bardzo lojalny” mówiła Marta Lipińska, która grała w kultowym serialu rolę Michałowej w książce „Ty pieronie! Biografia Franciszka Pieczki” autorstwa Magdaleny Jaros. Zobacz także: Jest jego mamą, a zarazem przyjaciółką. Teraz Maciej Musiał zaapelował w jej sprawie do swoich fanów Załoga Rudego w serialu „Czterej pancerni i pies” Postać Stacha Japycza przeszła do historii Początki na planie filmowym nie należały jednak do najłatwiejszych. Jego serialowy brat, Leon Niemczyk, zaczął poważnie chorować. To wtedy zdecydowano wprowadzić do produkcji jeszcze jedną postać, w której obsadzono Franciszka Pieczkę. Zgodził się zagrać tam „na zastępstwo” za aktora znanego z „Krzyżaków”. Niestety wkrótce później Leon Niemczyk zmarł, a Franciszek Pieczka został w produkcji do końca. Rola w Ranczu przyniosła mu niemałą popularność. Od tamtego czasu był kojarzony nie tylko z ukochanym przez miliony fanów Gustlikiem, ale także starszym panem z Wilkowyj. Został doceniony nie tylko przez telewidzów, ale także innych aktorów, którzy bardzo polubili go w tej roli. „Jedną z najpiękniejszych ról już niemal sędziwego Franka jest rola w ukochanym przeze mnie i żonę serialu Ranczo. Uważam to za jedną z lepszych opowieści o Polsce, którą bym porównywał, przepraszam, może tu kogoś zadziwię, do Wesela Stanisława Wyspiańskiego. [...] Jak to Franio pięknie w Ranczu powiedział. „Co czytasz – pyta go Michałowa, czyli żona grana przez Martę Lipińską. – Znowu „Trylogię”? – Odpowiada: "Bo wiesz, w moim wieku, kiedy kończę ostatnią kartkę, to już niedobrze pamiętam, co było na początku". Podobny stosunek mamy z żoną do Rancza. Przy każdej powtórce odkrywamy nowe wspaniałości fantastycznie napisanego scenariusza, reżyserii i bardzo często znakomitych ról” Mówił Daniel Olbrychski. Czytaj również: Nie ukrywał swojej wiary, zmierzył się z falą hejtu. Maciej Musiał z goryczą przyznaje, że ma dość dotychczasowego wizerunku Sylwester Maciejewski i Franciszek Pieczka na planie serialu Ranczo Franciszek Pieczka, Festiwal Gwiazd w Międzyzdrojach, 2001 rok
Aktorstwo ją rozczarowało, usunęła się w cień. Tak wygląda dzisiaj Pola Raksa
Jak zmieniła się słynna Marusia z serialu "Czterej Pancerni i Pies"?
Piękna, fotogeniczna i utalentowana. Pola Raksa zapisała się na kartach polskiej kinematografii jako jedna z najpopularniejszych aktorek. Reżyserzy proponowali jej kolejne role bez większego zastanowienia, a widzowie wzdychali do niej przed ekranami. Serca Polaków podbiła jako dzielna Marusia z serialu „Czterej pancerni i pies”. Będąc u szczytu popularności, aktorka pożegnała się z aktorstwem. Jak zmieniała się przez lata? Pola Raksa: aktorstwo ją rozczarowało Pola Raksa nie marzyła o aktorstwie, ale ten zawód poniekąd przywołał ją sam. Studiowała polonistykę, kiedy została dostrzeżona przez jednego z fotoreporterów. Jej debiutem filmowym był „Szatan z siódmej klasy”, rozkochała w sobie wtedy dużą część męskiej widowni. Prawdziwa popularność przyszła w 1966 roku, kiedy zaproponowano jej rolę w serialu „Czterej pancerni i pies”. Zagrała w nim sanitariuszkę Marusię, która zakochuje się z wzajemnością w Polaku, Janku Kosie (Janusz Gajos) i odbija go radiotelegrafistce Lidce (w tej roli Małgorzata Niemirska). Aktorka nie polubiła swojej postaci, ale nie dało się ukryć, że otworzyła jej ona furtkę do wielkiej kariery. Czytaj też: Grażyna Barszczewska i Roman Wilhelmi: mówiono, że nie musieli grać zakochanych, bo uczucie między nimi było prawdziwe Pola Raksa i Janusz Gajos w serialu "Czterej Pancerni i Pies" Pola Raksa: jak dziś wygląda jej życie? Jednak świat kinematografii i bycie w centrum wydarzeń bardzo Polę Raksę rozczarowały. Postanowiła opuścić to środowisko na rzecz innego – modowego. "Od dziecka słynęła z elegancji, więc zajęcie się modą nie wydawało się czymś zaskakującym", pisała o aktorce Iza Wojdak na łamach tygodnika "Świat i Ludzie". Zdobyła dożywotnie uprawnienia projektantki mody, a swój debiut w tym zawodzie odbyła w Galerii Grażyny Hase. Po jakimś czasie musiała zrezygnować, bo nowe zajęcie nie zapewniło jej utrzymania. Nie rozstała się jednak z tematem mody na dobre. Przez kilka lat miała swoją rubrykę w „Rzeczpospolitej”. W latach 90. aktorka wyprowadziła się z Warszawy do Kałuszyna i zamieszkała w starym domu, w którym jak powiedziała, czuje się najbezpieczniej. "Żeby aż tak zniknąć? W tych czasach? Że tak się w ogóle da?!", komentowała jej decyzję dawna koleżanka z planu, Małgorzata Niemirska. Pola Raksa udowodniła, że rzeczywiście - da się. Dziś żyje z dala od świata mediów, nie pojawia się publicznie i nie udziela wywiadów. Ceni sobie swój spokój. Ale do dziś pozostaje niezapomniana i wciąż uchodzi za jedną z najpiękniejszych polskich aktorek. W kwietniu tego roku Pola Raksa będzie świętować swoje 82. urodziny. Jak zmieniała się przez lata i jak dziś wygląda? Zobacz także: Prowadził Wideotekę dorosłego człowieka, później zniknął. Jak dzisiaj wygląda rzeczywistość Krzysztofa Szewczyka? Pola Raksa, 28 lutego 1997 Pola Raksa, 1 października 2001 Pola Raksa, 24 maja 2019
Janusz Przymanowski i Maria Hulewiczowa pisali razem scenariusz „Czterech pancernych i psa”. Była jego druga żoną
Janusz Przymanowski żenił się trzy razy. Maria Hulewiczowa – z którą wziął drugi ślub, była na pewno ważną postacią w jego życiu. Bardzo ją kochał, byli razem do jej śmierci — Maria zmarła na chorobę nowotworową w 1978 roku. Byli małżeństwem o tyle dziwnym, czy nawet egzotycznym, że pochodzili z zupełnie innych światów. Janusz Przymanowski był zagorzałym komunistą, a Maria Hulewiczowa siedziała na Rakowieckiej, w komunistycznym więzieniu. Poza tym chciała uciec na Zachód, złapano ją w Czechosłowacji. Była bohaterką w czasie wojny, niezwykłą i odważną kobietą. Działała m.in. jako kurier, przerzucała ludzi z okupowanej Polski na Zachód szlakiem przez Tatry. W 1943 roku Maria Hulewiczowa zorganizowała ucieczkę do Londynu – przez Stambuł, Jerozolimę i Kair - 16-letniego syna znanego polityka Stanisława Mikołajczyka. Takie rzeczy robiły wrażenie. Po latach Stefan Kisielewski dziwił się w swoim „Dzienniku”, że osoba z taką przeszłością wyszła za mąż za takiego komunistycznego fagasa, jak Janusz Przymanowski i jeszcze do tego fałszowała z nim historię, pisząc wspólnie „Czterech pancernych i psa”. Jak wyglądało życie i związek Marii Hulewicz i Janusza Przymanowskiego? Maria Hulewiczowa i Janusz Przymanowski: historia miłości Poznali się w początku lat 60. Maria Hulewiczowa miała za sobą ciężkie więzienie, była więźniarką polityczną, Janusz Przymanowski był pułkownikiem Ludowego Wojska Polskiego i dziennikarzem -propagandystą. Maria Hulewicz urodziła się w 1913 roku w Wilnie, miała żydowskie korzenie. Skończyła filozofię i dziennikarstwo na Uniwersytecie warszawskim. Dobrze znała języki, jako dojrzała kobieta była tłumaczką m.in. słynnego angielskiego pisarza Oscara Wilde'a. W 1934 roku wyszła za mąż za historyka Jana Hulewicza, który został profesorem Uniwersytetu Jagiellońskiego. W 1942 roku, zagrożona aresztowaniem, musiała uciekać z Polski, przedostała się na Węgry, potem w Londynie pracowała dla emigracyjnego polskiego rządu. Opracowywała po angielsku biuletyny informacyjne dla Winstona Churchila i Theodore'a Roosevelta. W Londynie została opublikowana jej książka – „Oczami kobiety. Życie w Polsce pod okupacją niemiecką”, była to pierwsza relacja z okupowanej Polski na Zachodzie. Zobacz też: W latach 90. jej twarz znał każdy. Jak potoczyły się losy gwiazdy "Awantury o Basię"? Maria Hulewiczowa przeżyła wielki miłosny zawód W 1945 roku Maria Hulewiczowa została osobistą sekretarką polityka Stanisława Mikołajczyka, łączyła ich nie tylko praca. Byli też kochankami, tyle że on był żonatym kobieciarzem, a ona naprawdę się w nim zakochała. Był miłością jej życia. Po powrocie do Polski zamieszkali razem. W latach 40. wielu ludzi uważało, że Stanisław Mikołajczyk odegra wielką rolę, stanie się liderem opozycji. Gdy wrócił po wojnie do kraju, tłumy skandowały „Anders, Maczek, Mikołajczyk!”. Ale jesienią 1947 roku Stanisław Mikołajczyk w obawie przed aresztowaniem uciekł z Polski do Ameryki. To był dla wielu ludzi ogromny zawód szok, a dla Marii życiowy dramat. Zostawił ją, powiedział, żeby emigrowała na własną rękę. Przez wiele lat pisała do niego, chciała zorientować się w jego uczuciach. On nie chciał jej już widzieć. Na drugi dzień po jego ucieczce, próbowała także uciec z Polski, ale złapano ją, trafiła do nieogrzewanej celi z kapiącą wodą. Klawisz śmiał się, że jest skończona, bo wyjdzie z więzienia z ciężką gruźlicą. Została skazana na 7 lat więzienia, wyszła w 1954 roku. W 1957 rozwiodła się z mężem. Gdy poznała Janusza Przymanowskiego, pytała znajomego, czy jej osoba nie zaszkodzi pisarzowi w karierze wojskowej. Zobacz też: Niezapomniana Maria Talar z serialu „Dom”. Jak wyglądało życie Barbary Rachwalskiej? Janusz Przymanowski miał za sobą pierwsze małżeństwo, był ojcem nastoletniej córki Janusz Przymanowski był od swojej drugiej żony sporo młodszy. Urodził się w 1922 w Warszawie. Jako młody chłopak zgłosił się do wojska we wrześniu 1939 roku. Został internowany przez Sowietów i zesłany wgłąb ZSRR. Pracował w kopalni bazaltu, a potem w kołchozie jako traktorzysta. Żeby się stamtąd wydostać, postanowił przyłączyć się do wroga. Wstąpił do Armii Czerwonej, potem przeszedł do Ludowego Wojska Polskiego. Redagował gazetę „Zwyciężymy”, opisując szlak bojowy do Berlina, podobno sporo przy tym zmyślał. Pisał książki, głównie o tematyce wojskowej i wojskowe piosenki śpiewane na festiwalu w Kołobrzegu. Wielkim przebojem była jego piosenka „Myśmy są wojsko”. Słucha się jej dzisiaj, jakby pochodziła z filmu Barei. Gdy poznał Marię Hulewiczową miał już za sobą pierwsze małżeństwo i nastoletnią córkę Danutę, która potem została znaną graficzką, ilustratorką książek dla dzieci. Zobacz też: Wielka miłość aktorki i projektanta biżuterii. Anne Hathaway mówi o Adamie Shulmanie: najlepszy mąż i przyjaciel W jakim stopniu Maria Przymanowska, która po ślubie przyjęła nazwisko męża, chciała radykalnie uciec od poprzedniego życia? W czasie małżeństwa z Januszem Przymanowskim wreszcie odczepiła się od niej bezpieka. Mogła spokojniej i swobodniej żyć. W aktach SB napisano, że małżeństwo z człowiekiem wielce zasłużonym w PRL wpłynęło na jej całkowite zerwanie z przeszłością i poprzednim środowiskiem. „Wymieniona jest obecnie literatem, pracuje w domu, zajmuje się kulturą staroeuropejską i razem z mężem często wyjeżdża za granicę”. Smak sukcesu i ostanie wspólne lata Maria i Janusz Przymanowscy byli bardzo zgodną parą. Pisarz mówił o żonie, że była jego „współpartnerką w dyskusjach nad pomysłami i pierwszą czytelniczką”. Jak bardzo przyczyniła się do napisania powieści „Czterej pancerni…”, trudno powiedzieć, na pewno miała ogromny udział w tworzeniu scenariusza serialu. Niebywały sukces serialu i książki sprawił, że Maria i Janusz Przymanowscy stali się bogatymi ludźmi. Kupili willę w ekskluzywnej części warszawskiego Mokotowa, na ulicy Idzikowskiego 17. Byli sąsiadami gen. Wojciecha Jaruzelskiego. Ich wspólne życie przerwała śmierć Marii na raka w marcu 1978 roku. Miała 65 lat. J anusz Przymanowski przeżył ją o 20 lat. Zdążył jeszcze być jednoznacznym zwolennikiem stanu wojennego, oczerniał z mównicy sejmowej „Solidarność”. Ale był też świadkiem tego, jak serial „Czterej pancerni i pies” staje się ponadpokoleniowym fenomenem. Swoją willę — wielką i kosztowną, sprzedał innemu pisarzowi Andrzejowi Szczypiorskiemu i wyprowadził się z trzecią żoną — Aleksandrą Przymanowską na ulicę Długą. Zmarł w 1998 roku. Kazał się skremować i pochować w łusce artyleryjskiego pocisku
Franciszek Pieczka kończy karierę aktorską. Nigdy więcej już nie zagra. „Nie ma już siły, czas odpocząć”
Artysta coraz poważniej myśli o własnej śmierci
Franciszek Pieczka uchodzi za jednego z najlepszych polskich aktorów. Grał zarówno w teatrze, w filmach, jak i serialach. Zajmował się też dubbingowaniem. Do jego najbardziej rozpoznawalnych ról należą m.in. Gustlik z serialu „Czterej pancerni i pies” czy Stanisław Japycz z serialu „Ranczo”. Na początku roku artysta skończył 94 lata. Dotychczas pozostawał aktywny zawodowo. Jednak to już przeszłość. W najnowszym wywiadzie ogłosił, że więcej już nie zagra! Franciszek Pieczka od prawie 70 lat aktywny zawodowo Franciszek Pieczka przyszedł na świat 18 stycznia 1928 roku w Godowie. W 1954 roku został absolwentem Wydziału Aktorskiego w Państwowej Wyższej Szkole Filmowej w Warszawie. W tym samym roku zadebiutował jako aktor w filmie Andrzeja Wajdy „Pokolenie”. Ostatni raz stanął przed kamerą w 2017 roku, kiedy to zagrał w filmie „Syn królowej śniegu”, w reżyserii Roberta Wichrowskiego. Jeszcze w zeszłym roku, Franciszek Pieczka deklarował chęć powrotu do pracy. Powstrzymywała go jedynie niepewna sytuacja spowodowana pandemią. „Tęsknię za graniem. Były propozycje, ale w tej sytuacji, jaka jest, to ja się nie zajmę niczym, bo łatwo się zarazić. Niech to wszystko się uspokoi”, stwierdził w rozmowie z dziennikiem „Fakt”. Czytaj także: Serial Czterej pancerni i pies ma już 55 lat! Franciszek Pieczka, Festiwal Gwiazd w Międzyzdrojach, 2001 rok Franciszek Pieczka kończy karierę aktorską Franciszek Pieczka ostatnimi czasy pracował jako lektor, przy takich produkcjach jak: „Falenicka Atlantyda” czy „Dialog. Życie zapisane w listach”. Niedawno został uhonorowany nagrodą aktorską za męską rolę w słuchowisku „Król Lear” na 20. Festiwalu Teatru Polskiego Radia i Teatru Telewizji Polskiej „Dwa Teatry” w Zamościu. W najnowszym wywiadzie aktor przyznał, że nie ma już siły na granie w teatrze, dlatego raz na zawsze kończy z występami na scenie. Teraz chce po prostu odpocząć. „W teatrze już nigdy nie zagram, nie planuję żadnych występów, bo nie ma już siły. Mam już 94 lata. Czas odpocząć”, oznajmił Franciszek Pieczka w rozmowie z „Super Expressem”. Franciszek Pieczka nie musi się martwić o swój los. Ma bowiem zapewnioną całodobową opiekę. Od pewnego czasu mieszka u swojego syna. Synowa, która na co dzień pracuje jako pielęgniarka, regularnie dba o zdrowie swojego teścia. „Mam wielkie szczęście. Mieszkam u syna i mam swoje pokoje. Opiekuje się mną cudowna synowa, która jest pielęgniarką i bardzo dba o moje zdrowie i samopoczucie. A mój wnuk robi mi zakupy”, ujawnił przed rokiem popularny aktor. Czytaj także: Zanim został aktorem, był górnikiem i kościelnym organistą. Jak dziś wygląda życie Franciszka Pieczki? Franciszek Pieczka, Krakowskie obchody jubileuszu Krzysztofa Zanussiego, Kraków, 19.06.2019 rok Franciszek Pieczka myśli o własnej śmierci Franciszek Pieczka w 2004 roku musiał pogodzić się ze stratą swojej ukochanej żony Henryki, z którą spędził 50 lat. Gwiazdor w rozmowie z Katarzyną Stoparczyk w książce „Jak mieć w życiu frajdę” opowiedział o ostatnich chwilach swojej małżonki oraz przyznał, że całkiem poważnie myśli o śmierci. „W roku naszego półwiecza żona nagle zmarła. Jakaś choroba, polineuropatia i tak dalej. Bardzo szybko odeszła z tego świata. Na szczęście nie męczyła się za bardzo, ponieważ to szybko poszło. Nie mogę jej zapomnieć. I to też jest w domu. Kiedy biorę jakiś przedmiot, od razu kojarzę, że to ona coś tam z nim robiła. Albo zapiski jakieś, gdzie zapisywała daty. Wszystko stale mi ją przypomina. Ale tak pozytywnie, nie na minorowo, że robię się strasznie przygnębiony. Wiem, że pewne rzeczy są nieodwracalne. I to, co się stało, już się nie odstanie. To tylko w „Jańciu Wodniku”, którego grałem, Jańcio siedzi na ławce i chce cofnąć czas. A tego się nie da zrobić”, stwierdził. Na łamach książki przyznał, że całkiem poważnie myśli o już o własnej śmierci. „Wie pani, ja się śmierci nie boję. Ja swoje przeżyłem. Już nie mam jakichś aspiracji ani życiowych, ani osobistych, ani zawodowych. Tylko proszę Boga, żeby odejść w miarę spokojnie, bez boleści. No i żeby później spotkać się z małżonką. Tam, na górze. Może już przygotowała dla mnie jakie przyjęcie? To by było fantastyczne!”, podkreślił, po czym dodał: „jestem człowiekiem słabym. Chcę mieć jakieś oparcie i nadzieję. Że gdzieś tam jednak się spotkamy”. Życzymy aktorowi wszystkiego, co najlepsze. Czytaj także: Tak wygląda życie Franciszka Pieczki po śmierci ukochanej żony: „To ja chciałem umrzeć pierwszy” Franciszek Pieczka, premiera filmu "Syn królowej śniegu", Warszawa, 15.01.2018 rok
Pola Raksa miała przed sobą wielką karierę, ale nagle zniknęła. Czym zajmuje się dziś?
Pola Raksa to bez wątpienia jedna z najpiękniejszych polskich aktorek. Jak śpiewał Grzegorz Markowski z zespołem Perfect w utworze „Autobiografia”: „Poróżniła nas, za jej Poli Raksy twarz, każdy by się zabić dał”... I było w tym sporo prawdy! Kobiety chciały być takie jak ona, mężczyźni śnili o niej nocami. Pod jej urokiem był sam Bogusław Linda, a ich romans nazywano w Polsce najgorętszym wydarzeniem lat 80. W życiu zawodowych aktorce również się powodziło. Grała u najlepszych. Widzowie ją pokochali za role w takich filmach, jak „Popioły” Andrzeja Wajdy, czy „Rękopis znaleziony w Saragossie” Wojciecha Jerzego Hasa. Największą sławę przyniosła jej jednak postać rudowłosej Marusi w kultowym serialu „Czterej pancerni i pies”. To na cześć ognistych włosów narzeczonej Janka (granego przez Janusza Gajosa) czołgowi 102 została nadana nazwa „Rudy”. Nagle będąc u szczytu kariery porzuciła aktorstwo i zniknęła ze świata show-biznesu. Sprawdź, jak wyglądało jej życie i czym się teraz zajmuje? Pola Raksa: spektakularna kariera i zniewalająca uroda Pola Raksa, a tak naprawdę Apolonia Raksa, nie planowała kariery aktorskiej. Przyszła na świat w 1941 roku na terenie obecnej Białorusi. Po drugiej wojnie światowej przeprowadziła się wraz z rodziną na zachodni kraniec Polski: najpierw zamieszkali w Leśnicy we Wrocławiu, później natomiast osiedli w Jeleniej Górze. Ukończyła liceum w tym pierwszym mieście i rozpoczęła studia polonistyczne na Uniwersytecie Wrocławskim. Pod koniec lat 50., przebywając w barze mlecznym została zauważona przez fotoreportera, który zaproponował jej sesję zdjęciową. W efekcie pojawiła się na okładce tygodnika dla młodzieży „Dookoła Świata”. Niebawem uroda dziewczyny zwróciła uwagę twórców filmu "Szatan z siódmej klasy". W ten sposób, w 1960 roku Pola Raksa zadebiutowała przed kamerą. W międzyczasie dostała także rolę w filmie "Rzeczywistość". Gdy kariera aktorki zaczęła nabierać tempa, Pola Raksa przerwała studia polonistyczne i rozpoczęła naukę na Wydziale Aktorskim Szkoły Filmowej w Łodzi. Ukończyła ją w 1964 roku i została aktorką łódzkiego Teatru Powszechnego. Cztery lata później przeprowadziła się do Warszawy i tam rozpoczęła pracę w Teatrze Współczesnym, gdzie występowała do 1986 roku. W 1966 rozpoczęła pracę na planie serialu "Czterej pancerni i pies", który przysporzył jej mnóstwo fanów. Jak później przyznała długo zastanawiała się czy przyjąć tę rolę, ponieważ nie chciała być kojarzona z rolą radzieckiej sanitariuszki, która odbiera ukochanego polskiej telegrafistce, Lidce. Jak widać zupełnie niepotrzebnie, ponieważ skradła serca widzów od pierwszego odcinka. Do tego stopnia, że potem na zawsze była kojarzona już z tą rolą, co czasami bywało kłopotliwe. Nie podzieliła na szczęście losu Janusza Gajosa, który przez rolę Janka i utożsamienie z nią, długo nie otrzymywał żadnych propozycji filmowych. Do końca lat 80. Pola Raksa grała też na scenie Teatru Telewizji. Jej ostatnim filmem było "Uprowadzenie Agaty" z 1993 roku. Z kolei jej ostatni występ teatralny miał miejsce w 1997 roku w Teatrze Dramatycznym w Warszawie. Zobacz także: Włodzimierz Press poznał żonę na planie „Czterech Pancernych”, są razem 55 lat, nadal zakochani Pola Raksa u szczytu kariery porzuciła aktorstwo. Co dziś robi? Od tamtej pory Pola Raksa nie zajmuje się aktorstwem i usunęła się w cień, by w spokoju poświęcić się modzie i sztuce. Jej wyczucie stylu zawsze było chwalone, więc ta ścieżka nie była zaskoczeniem. Przez pewien czas tworzyła rubrykę o modzie w „Rzeczpospolitej”. Zdała także egzamin i otrzymała od Ministerstwa Kultury i Sztuki uprawnienia projektanta. Tworzyła własne kolekcje i kostiumy teatralne. Po pewnym czasie Pola Raksa zrezygnowała również z kariery w świecie mody i odcięła się od popularności. W latach 90. Pola Raksa wyprowadziła się z Warszawy do Kałuszyna i zamieszkała w starym domu, w którym jak powiedziała czuje się najbezpieczniej. Zawsze była indywidualistką. Aktorka żyje z dala od świata mediów, nie pojawia się publicznie i nie udziela wywiadów. A mimo to pozostaje niezapomniana i wciąż uchodzi za jedną z najpiękniejszych polskich aktorek. Jej legendarna uroda została opisana w słynnej piosence Perfectu, "Autobiografia". Jak śpiewał Grzegorz Markowski: "Poróżniła nas, za jej Poli Raksy twarz, każdy by się zabić dał"... W galerii poniżej możecie zobaczyć jej kultowe role. Zobacz także: Nie miał kontaktu z synem, zdobył się na piękny gest. Wpis Krzysztof Skiby został doceniony przez internautów
Tak odchodziła Barbara Krafftówna. Bliscy i przyjaciele o jej ostatnich chwilach
Przykra informacja obiegła internet w niedzielny poranek. W nocy z soboty na niedzielę zmarła słynna polska aktorka. Odeszła w wieku 93 lat. Wokół siebie miała wielu serdecznych ludzi, którzy byli przy niej w jej ostatnich chwilach. Jej bliscy wspominają ostatnie dni Barbary Krafftówny. Ostatnie chwile Barbary Krafftówny Artystka wielokrotnie mówiła, że pragnie żyć ponad sto lat. Jesienią zeszłego roku jednak zachorowała na COVID-19, który znacząco wpłynął na jej stan zdrowia. Wtedy też zamieszkała w Domu Artystów Weteranów w Skolimowie, gdzie otoczono ją dobrą opieką. Pod okiem lekarzy artystka wyzdrowiała. Wcześniej mieszkała sama w warszawskim Śródmieściu, i planowała tam wrócić, gdy tylko nabierze sił. Niestety, okrutny los pokrzyżował jej plany. „Super Express” dotarł do znajomych aktorki, którzy w krótkich, acz sugestywnych słowach wyznali, jak wyglądały jej ostatnie chwile przed śmiercią. „Odeszła w pełni świadoma. Do końca była przytomna” - zdradzili. Czytaj także: Nie żyje Barbara Krafftówna. Aktorka miała 93 lata Barbara Krafftówna Prezes ZASP o relacji z Barbarą Krafftówną Prezes Związku Artystów Scen Polskich, który poinformował o śmierci artystki - Krzystof Szuster - wspominał o swojej cennej przyjaźni z uwielbianą aktorką. „Z Basią bardzo blisko związany byłem przez ostatnie 20 lat. Poznał nas wspaniały Witoś Sadowy, nasz przyjaciel. Z Basią nie tylko razem pracowaliśmy, ale też przyjaźniliśmy się. To dla mnie trudny czas, dowiedziałem się w nocy o jej śmierci”, wyznał w rozmowie z „Faktem”. To z nim Barbara Krafftówna nagrała w ostatnich dniach słuchowisko radiowe: „Pod koniec ubiegłego roku nagrałem z Basią jej ostatnią rolę. Było to słuchowisko radiowe pod tytułem „Lepsza”. Basia grała wybitną aktorkę, która walczyła z drugą aktorką o rolę. Tak to zaplanowała, że umarła po swoich ostatnich słowach scenicznych, które brzmiały: „Byłam lepsza”. A ja sobie myślę, że była najlepsza i niech to będzie motto, które może przyświecać jej życiu i osobie. Była po prostu najlepsza”. W tej samej rozmowie opowiedział także o ostatnich dniach aktorki. „Była niezniszczalna. Do końca miała mnóstwo werwy i ochoczo brała udział w imprezach i happeningach, które organizowałem. Pamiętam, jak przygotowywałem jej benefis w Teatrze Polskim pod tytułem „Casting na Krafftównę”, gdzie wszyscy występowali dla Basi w jej cudownych utworach, z których słynęła. Oświadczyła nam wówczas, że będzie żyła do „trzech kaktusów”. Według Basi „trzy kaktusy” to były trzy "1", czyli 111 lat. Niestety jej się nie udało, nie przewidziała druzgocącej roli COVID-u, który ją mocno osłabił. Ale na COVID nie zmarła. Odeszła w sposób naturalny, do końca była silna. Odeszła wybitna aktorka, ale przede wszystkim niebywale pogodny człowiek, z niesamowitym, dość abstrakcyjnym poczuciem humoru, którym rozbawiała wszystkich” - mówi Szuster. „Rozmawialiśmy właściwie codziennie. Zawsze bardzo dziękowała, że ją odwiedzam. Do końca swoich dni była bardzo pogodna. Nawet sobie żartowała, gdy trochę na nią pokrzykiwałem, że musi więcej jeść i pić” - wspomniał „Faktowi”. Czytaj także: Barbara Krafftówna pochowała dwóch mężów i straciła jedyne dziecko. Los nie był dla niej łaskawy Barbara Krafftówna, 1979 rok
Serial Czterej pancerni i pies ma już 55 lat!
Dziewiątego maja 1966 roku TVP wyemitowała pierwszy, pilotowy odcinek produkcji, do której wciąż powraca wiele telewidzów. Serial Czterej pancerni i pies od samego początku bił rekordy popularności, przyciągając przed telewizory rzesze fanów, z zaciekawieniem śledzących przygody żołnierzy Wojska Polskiego i ich czworonożnego przyjaciela. Serial „Czterej pancerni i pies” ciekawostki Serial Czterej pancerni i pies wyreżyserował Konrad Nałęcki. Twórcą scenariusza był Janusz Przymanowski, autor książki o tym samym tytule. Słynną Balladę o czterech pancernych wykonał Edmund Fetting. Autorem muzyki był Adam Walaciński, a słów – Agnieszka Osiecka. Janusz Gajos, Franciszek Pieczka, Włodzimierz Press i Roman Wilhelmi Jak podkreślają wielbiciele Pancernych, najmocniejsze strony serialu to sprawna realizacja i wątki komediowe. Nieśmiertelne pozostają również cytaty, jak „Pyrkosz, pyrkosz i nie jedziesz”, wypowiedziane przez serialowego Gustlika do Wichury, granego przez Witolda Pyrkosza. Zobacz też: Serial „Czterdziestolatek” obchodzi 46. urodziny! Serial bił rekordy popularności nie tylko ze względu na fascynującą fabułę, ale przede wszystkim doskonale dobraną obsadę – w główne role wcielili się Janusz Gajos (Janek Kos), Franciszek Pieczka (Gustlik), Włodzimierz Press (Grigorij), Roman Wilhelmi (Olgierd), Wiesław Gołas (Czereśniak), Małgorzata Niemirska (Lidka) i Pola Raksa (Marusia). Według wielu, najpopularniejszą postacią Pancernych jest jednak pies Szarik. Jakie tajemnice kryje rola czworonożnego „aktora”? Kto z aktorów uległ poważnemu wypadkowi na planie? Te i inne ciekawostki o serialu znajdziecie w naszym wideo! Janusz Gajos, Pola Raksa i Małgorzata Niemirska