Jackie Kennedy nie rozstawała się z tą torebką. Dziś kosztuje fortunę!
Jackie Kennedy była nie tylko Pierwszą Damą USA, ale również ikoną stylu. Jej wybory modowe, zwłaszcza torebki, do dziś inspirują projektantów i kobiety na całym świecie. Poznaj kultowe modele, które uczyniła nieśmiertelnymi.
Była nieustającym źródłem inspiracji. Miała wszystko: klasę, styl, wdzięk, charyzmę i mnóstwo odwagi. Tak opisywał Pierwszą Damę Jackie Kennedy projektant i założyciel słynnego domu mody Valentino - Valentino Garavani. Styl Jackie to kwintesencja klasycznej elegancji. Jej ulubionym akcesorium, bez którego nie wychodziła z domu była torebka. Niezależnie od tego, czy pojawiała się na salonach Białego Domu, czy spacerowała ulicami Nowego Jorku, zawsze towarzyszyła jej doskonale dobrana torebka – nie tylko praktyczny dodatek, ale przede wszystkim symbol statusu, klasy i dobrego gustu. Torebki Jackie Kennedy to dziś prawdziwe legendy mody – od Gucci Jackie, przez Lady Dior, po kultową Chanel 2.55. W tym artykule przybliżamy najważniejsze modele, które uczyniła sławnymi i które do dziś stanowią obiekt pożądania w świecie mody. ZOBACZ TEŻ: Były uosobieniem piękna, luksusu i stylu. Oto niezwykła historia Lee Radziwiłł i Jackie Kennedy Kultowe torebki Jackie Kennedy: Jackie Gucci To zdecydowanie najsławniejszy model, który został nazwany na cześć Pierwszej Damy. Torba Fifties Constance stała się sławna w latach 70. kiedy zaczęła się z nią regularnie pojawiać Jackie Kennedy. W tym czasie amerykańska ikona stylu na co dzień nosiła spodnie z rozszerzanymi nogawkami, sukienki boho, marynarki z dużymi klapami, czarne golfy i wiązane na głowie chusty. Do tego wizerunku świetnie wpasowywał się model torebki Gucci Fifties Constance. Co ciekawe, Jackie Kenndey właśnie za pomocą tej torebki próbowała się zasłonić przed paparazzi. Podobnie do Grace Kelly, księżna Monako. Nie wszystkim jednak ta nazwa torebki się podobała. Kiedy w 2009 roku ówczesna dyrektor kreatywna Frida Gucci zaprezentowała nową wersję kultowego modelu zmieniła jego nazwę na Bouvier. Następny i obecny dyrektor kreatywny Alessandro Michele, postanowił wrócić do nazwy Jackie i zaaranżować kampanię reklamową nawiązującą do słynnej sytuacji z paparazzi i Pierwszą Damą Ameryki, a odtwórczynią roli Jackie stała się Kate Moss. Choć ten model ma już ponad sześćdziesiąt lat, nieustannie inspiruje kolejnych projektantów włoskiej marki. Kultowe torebki Jackie Kennedy: Gucci Bamboo i Hobo Model, który powraca w coraz nowszej odsłonie to Bamboo marki Gucci. Torebka z charakterystyczną rączką powstała w 1974 roku i była odpowiedzią świata mody na trudne realia powojennego życia. Miejsce skóry zajęły malowane tkaniny, a klasyczny pasek zastąpiono efektowną rączką z japońskiego bambusa. Jednak jednym z najczęściej powielanych modeli torebek jest zaprojektowana w latach 50. Hobo od Gucci. Jest to pakowna i elegancka torba, która bardzo szybko stała się ulubionym dodatkiem Pierwszej Damy Jackie Kennedy, która podczas licznych wystąpieniach publicznych miała jeden z tych dwóch modeli. ZOBACZ TEŻ: Te triki sprawiły, że Jackie Kennedy Onasis zachwycała urodą! <img src="https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/48/2024/07/imgKRd2gk-ccc7aea.jpg" width="1600" height="1651" alt="(Original Caption) Senator and Mrs. John F. Kennedy chat with potential voters as they walk along the main street of Nashua surrounded by Placard-bearing boosters here January 25th. Mrs. Kennedy joined the Democratic Senator from Massachusetts for his "invasion" of New Hampshire with a view to winning the State's primary in the race for Presidential nomination." title="Senator and Wife Walking Together" /> Kultowe torebki Jackie Kennedy: Lady Dior W 1995 roku księżna Diana dostała torebkę marki Dior od pierwszej damy Francji, Bernadette Chirac. Prezent okazał się strzałem w dziesiątkę na tyle, że Diana zamówiła go we wszystkich dostępnych wersjach, a torebka Diora zyskała na popularności nie tylko w rodzinie królewskiej, ale na całym świecie. Również Pierwsza Dama Jackie Kennedy często była widziana z charakterystycznym kuferkiem od Diora. <img src="https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/48/2024/07/imggSC9cE-5d5a2e3.jpg" width="1600" height="1609" alt="(Original Caption) Mrs. Jacqueline Kennedy (center) appears to be enjoying her vacation in these islands as she smiles at a well-wisher here June 9th. While in Greece, Mrs. Kennedy plans to do some water skiing and sun bathing just like any other tourist." title="Portrait of Jackie Kennedy Vacationing" /> Kultowe torebki Jackie Kennedy: Chanel 2.55 Coco Chanel zainspirowana żołnierskimi plecakami zaprojektowała torebkę z klapką, która zyskała ogromną popularność. Nazwa 2.55 pochodzi od daty jej powstania (luty 1955). Był to rewolucyjny produkt z racji na fakt, że posiadała łańcuszek, dzięki któremu można było torebkę zawiesić na ramieniu. Sama Jackie Kennedy uwielbiała kultowy, pikowany model torebki od słynnego francuskiego domu mody i bardzo często pokazywała się z nim. Chanel 2.55 jest synonimem elegancji i dobrego smaku, który Pierwsza Dama uosabiała. <img src="https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/48/2024/07/imgi5Ktoq-1fb06ae.jpg" width="1600" height="1606" alt="(Original Caption) Mrs. Jacqueline Kennedy, wife of the American President, now on the third day of her private visit to London, leave No. 4 Buckingham Place, home of her sister, Princess Lee Radziwill, to drive to Buckingham Palace, to lunch with Queen Elizabeth. Mrs. Kennedy is wearing a petunia pink suit, high heeled black shoes, and a mink hat with black band." title="Jacqueline Kennedy Leaving Her Sister's Home" /> Pierwsza Dama Ameryki Jackie Kennedy zapisała się na kartach historii nie tylko jako pierwsza dama, ale też ikona mody, której stylizacje inspirują do dziś. Wypromowała wiele elementów garderoby, między innymi okulary przeciwsłoneczne Jackie Ohh marki Ray Ban, buty na niskim słupku zwane Pilgrim Pumps od Roger Viviera oraz słynną torebkę Gucci Jackie. Czy zainspirujecie się stylem słynnej Pierwszej Damy i zainwestujecie w jedną z jej ulubionych torebek? Teksty: Aleksandra Trendak
Dziś rocznica śmierci Coco Chanel. Które z jej projektów zyskały miano ikonicznych?
Gabrielle Bonheur Chanel znana jako Coco Chanel urodziła się 19 sierpnia 1883 roku we francuskim Saumur, zmarła zaś 10 stycznia 1971 roku w Paryżu. Zrewolucjonizowała kobiecą garderobę i stworzyła ubrania i dodatki, które do dziś znajdziecie w w kolekcjach jej domu mody kierowanego najpierw przez Karla Lagerfelda, a teraz przez Virginie Viard. Jakie? ZOBACZ: 10 cytatów Coco Chanel, które was na pewno zainspirują! Coco Chanel - biografia Zanim się tym zajmiemy przypomnijmy parę faktów z życia wielkiej Coco Chanel. W dzieciństwie Gabrielle 6 lat spędziła wraz z siostrami w sierocińcu w Aubazine, gdzie nauczono ją szyć. W latach 1905–1908 występowała pod pseudonimem Coco jako piosenkarka w kawiarniach Moulins i Vichy, mimo że… nie potrafiła śpiewać. W roku 1913 założyła w Paryżu swój pierwszy sklep z kapeluszami. Sześć lat później powstał dom mody nazwany jej nazwiskiem. I wtedy zaczęła się rewolucja! Coco Chanel zawdzięczamy to, że kobiety porzuciły gorsety, odważyły się nosić spodnie, a długie włosy zamieniły na fryzurę na pazia lub chłopczycę. Chanel odnosiła wielkie sukcesy zawodowe, jednak jej życie osobiste nie było tak udane. Pomimo głośnych związków, m.in. z księciem Dymitrem Romanowem, od którego otrzymała „perły Romanowów”, czy wielkim kompozytorem Igorem Strawińskim pozostała niezamężna. Być może żaden z jej partnerów nie był w stanie wytrzymać z kobietą tak zabójczo inteligentną i nieskończenie samodzielną? Chanel mawiała na przykład: „Kobieta w dobrych butach nigdy nie jest brzydka” albo „Zawsze ubieraj się tak jakbyś miała spotkać swojego największego wroga”. Potrafiła też być bardzo ostra w ocenach, co nie przysparzało jej przyjaciół. Tu wystarczy tylko jeden cytat: „Hollywood to stolica złego smaku… i jest takie pospolite!”. A teraz już przypomnijmy ubrania i dodatki jej pomysłu, które zawsze znajdziecie w kolekcjach jej domu mody. I wielu, wielu innych… CZYTAJ TEŻ: Pierwszy raz w historii torebkę Chanel będzie reklamować… mężczyzna. Zgadniecie kto? Kultowe ubrania i dodatki Chanel 1. Perły i sztuczna biżuteria Choć trudno w to uwierzyć, perły swoją karierę w XX wieku zawdzięczają właśnie Coco Chanel. Spopularyzowała je na tyle, że stały się znakiem rozpoznawczym gwiazd w rodzaju Audrey Hepburn czy Grace Kelly. Chanel również była wielką fanką sztucznej biżuterii. Uważała, że jest równie piękna co ta wykonana ze złota i szlachetnych kamieni, ale znacznie tańsza. Karl Lagerfeld także uwielbiał perły i sztuczną biżuterię, ale ceny jego projektów… po prostu zwalały z nóg! 2. Mała czarna Następnym genialnym pomysłem Coco Chanel była mała czarna. Jej kariera zaczęła się od okładki „Vogue’a” z roku 1926 i… nigdy się nie skończyła. Projektantka uważała, że mała czarna sukienka jest najlepszą przyjaciółką każdej kobiety i nigdy jej nie zawiedzie. Mawiała też podobno, że „czerń jest sprawdzonym lekarstwem na zły gust”… Coco Chanel w swoim apartamencie w Hotelu Ritz, 1937 rok. 3. Tweedowy kostium Prawdziwa ikona domu mody Chanel. Zacznijmy jednak do samego materiału. Piękno tweedu Chanel dostrzegła obserwując garderobę swego bliskiego przyjaciela Diuka Westminsteru. Od 1924 roku projektantka zaczęła zamawiać ten materiał w szkockich manufakturach i szyć z niego swoje nieśmiertelne zestawy żakiet plus spódnica. Na wybiegach domu mody Chanel widzieliśmy je do dzisiaj w tysiącach różnych odmian. 4. Kamelia Coco Chanel zakochała się w tym kwiecie po przeczytaniu „Damy kameliowej” Alexandra Dumasa. Miał on dodatkowo tę zaletę, że był całkowicie bezwonny. Nie mógł więc zakłócać zapachu perfum Chanel No. 5. Skutkiem tego uczucia właścicielki kwiat kamelii stał się jednym z symboli domu mody Chanel. Wykonany z tweedu, filcu, jedwabiu, srebra czy plastiku od dziesięcioleci ozdabia niezliczone ubrania i dodatki z logo Chanel. WIĘCEJ NA TEMAT: „Gdy miałam wybrać między mężczyznami a sukienkami, wybierałam sukienki”. Historia Coco Chanel 5. Pikowana torebka Pierwszy z pikowanych modeli powstał w 1929 roku. Inspiracja dla jego powstania były torby żołnierskie. Burgundowa wyściółka była zaś wspomnieniem uniformu, który projektantka nosiła w sierocińcu. Ten historyczny egzemplarz nosiło się tylko w ręku. Dopiero w 1955 roku pojawił się model, który można było zarzucić na ramię. Trudno w uwierzyć, ale wcześniej szanująca się kobieta o wyższym statusie społecznym nigdy tak torby nie nosiła! A więc to kolejna rewolucja zapoczątkowana przez Chanel. I ku naszej uciesze trwa do dziś! Kultowa, pikowana torba Chanel 2.55 i Coco Chanel w tweedowym kostiumie swojego projektu.
Elsa Schiaparelli była największą konkurentką Coco Chanel. Po stu latach o jej osiągnięciach pamiętali nieliczni
W przeciwieństwie do Coco Chanel, Elsa Schiaparelli przyszła na świat w zamożnej rodzinie włoskich arystokratów, a jej kariera projektanki mody była właściwie dziełem przypadku. Artystyczne wizje obu kobiet nie mogły się od siebie bardziej różnić, ale w równym stopniu dyktowały one warunki w świecie mody, ubierając kobiety tak, by czuły się wolne i nieskrępowane. Elsa Schiaparelli zaszczepiła twórczego ducha w modzie XX wieku, włączając do niej swoją pomysłową wyobraźnię i rewolucyjną wizję odzieży. Projektanka połączyła sztukę ze zwykłymi elementami, zamieniając je w wyszukane kreacje i stając się tym samym największą konkurentką Coco Chanel. Do legendy przeszły jej kultowe kolaboracje z takimi artystami jak Dalí, Cocteau, Man Ray i Giacometti. Kim była Elsa Schiaparelli: dzieciństwo Przyszła na świat 10 września 1890 roku jako druga córka neapolitańskiej arystokratki Giuseppy Marii de Dominicis i uczonego Celestino Schiaparelli. Pojawienie się Elsy od początku było naznaczone pewnego rodzaju rozczarowaniem, jej rodzice spodziewali się bowiem chłopca. Co więcej, nie była klasyczną pięknością, jak jej starsza siostra, dziewczynka dorastała więc z poczuciem bycia niewystarczającą. Swoje kompleksy będzie w przyszłości leczyć między innymi modą. Jako dziecko była dość ekscentryczna, często się buntowała i wpadała na oryginalne pomysły. W swojej biografii włoska projektantka pisała, że pewnego razu zasypała nasionami oczy, usta i uszy w oczekiwaniu, aż wyrosną z nich kwiaty i upiększą jej twarz. Jej unikalne spojrzenie na świat i wrażliwość kreowane były także przez nieprzeciętne umysły, wśród których dorastała. Ojciec Elsy był dziekanem Uniwersytetu Rzymskiego, wuj, Giovanni Schiaparelli – słynnym astronomem, a kuzyn ojca, Ernesto Schiaparelli pracowało jako egiptolog, z czasem stał się sławny, odkrył grobowiec Nefertari, żony faraona Ramzesa II. Jako nastolatka najmłodsza córka Schiaparellich zafascynowała się poezją i stworzyła serię wierszy erotycznych. Swój tomik poezji nazwała „Arethus”, napisała na nim: "Tym, których kocham, Tym, którzy kochają mnie, Tym, którzy przyczynili się do mojego cierpienia" i za namową kuzyna postanowiła go wydać. Rodzina Elsy była oburzona, a kiedy nastolatką zaczęła interesować się prasa, wysłali ją do klasztoru w Szwajcarii w nadziei, że w ten sposób pozbędą się problemu. Nastolatka szybko jednak wróciła do domu, po tym, jak zaczęła strajk głodowy i zagroziła, że nie zje już nigdy więcej, jeśli nie zabiorą ją z powrotem do domu. Po powrocie Schiaparelli mieli ze zbuntowaną dziewczyną kolejny problem. Liczyli, że wydadzą ją za bogatego Rosjanina, który od pewnego czasu zalecał się do ich córki, ale Elsa nie podzielała ich opinii o tym, że jest to dobry kandydat na męża. Uciekła przed tą presją do Londynu. W 1913 roku koleżanka zaoferowała jej posadę opiekunki nad sierotami na wyspach, którą bez wahania przyjęła. Zobacz też: Sinéad O’Connor była matką czwórki dzieci. Jedno z nich pochowała na kilka miesięcy przed własną śmiercią... Elsa Schiaparelli: małżeństwo, dziecko Wraz z tym wyjazdem rozpoczęło się prawdziwie samodzielne życie młodej Elsy. Mogła stanowić o sobie w każdym aspekcie życia i szybko to wykorzystała. W wolnym czasie uczęszczała na wykłady, na jednym z nich poznała swojego przyszłego męża, Willema de Wendta de Kerlora, który prowadził prelekcje z teozofii. Określiła go jako "przystojnego w dziwny sposób", co ciekawe jego dziadkowie ze strony mamy mieli pochodzić z Krakowa, stąd słowiańska uroda mężczyzny. Ale to nie wygląd najbardziej ją do niego przyciągnął. Po jego wykładzie toczyli długą dyskusję, odkryli, że wiele ich łączy, a na następny dzień byli już zaręczeni. 21 lipca 1914 roku, w wieku prawie 24 lat, Elsa Schiaparelli poślubiła 30-letniego Wilhelma Wendt de Kerlora i nie powstrzymali ją przed tym nawet rodzice, którzy specjalnie po to ruszyli do Londynu. Romantyczna decyzja o wspólnym życiu nie była jednak gwarantem udanego małżeństwa. Wkrótce zamieszkali w Nowym Jorku i doczekali się dziecka, na świat przyszła ich jedyna córka, hrabina Maria Luisa Yvonne Radha de Wendt de Kerlor, nazywana przez rodziców Gogo. Pomiędzy parą zaczęło się psuć jeszcze przed narodzinami córki, a kiedy Elsa i Wilhelm zostali rodzicami, mąż wielokrotnie zdradzał żonę. Po licznych miłostkach zaangażował się w romans ze znaną tancerką Isadorą Duncan, co było jednocześnie początkiem końca ich małżeństwa. Na tym nie skończyły się problemy pary. Okazało się, że Gogo cierpi na paraliż dziecięcy, co odseparowało ją w późniejszym życiu nie tylko od rówieśników, ale też od rodziców. Po latach córka Elsy i Wilhelma wspominała w wywiadzie dla "Harper's Bazaar": "Wczesne lata spędziłam w gipsowych odlewach i o kulach. (...) Matkę widywałam rzadko, duża część mojego dzieciństwa była samotna, bez rodziców". Elsa Schiaparelli przyrzekła sobie, że już nigdy więcej nie wyjdzie za mąż, a o ojcu swojego dziecka nie wspomniała nawet w swojej biografii. Czytaj też: W latach 60. i 70. XX wieku Janusz Grabiański był najpopularniejszym polskim ilustratorem Elsa Schiaparelli w spódnicospodniach swojego projektu, 1931 roku Elsa Schiaparelli: kariera projektantki Mieszkając w Nowym Jorku Schiaparelli poznała takie osoby ze świata sztuki jak Man Ray czy Marcel Duchamp. Jej najbliższą przyjaciółką stała się wtedy Gabrielle Buffet-Picabia, zwana Gaby, która pomogła jej w problemach materialnych - Elsa nie miała wystarczająco pieniędzy na leczenie córki. Dzięki znajomościom Gaby, Schiaparelli miała także szansę poznać jednego z najbardziej uznanych wówczas projektantów mody - Paula Poireta. Na jednej z imprez pochwalił on sukienkę Gaby, którą przygotowała dla niej Elsa. Kiedy małżeństwo Picabia postanowiło na początku lat 20. wrócić do Europy, Elsa również zdecydowała się na ten kierunek. Była podekscytowana, że zamieszka w Paryżu, który oczarował ją przed laty. Zaczęła też na poważnie myśleć o swojej karierze w modzie. Zachęcona kilkoma konstruktywnymi uwagami Poireta, w wieku 37 lat stworzyła pierwszy projekt – czarny sweter z płasko wkomponowaną białą kokardą i kołnierzykiem. Inspiracją do tego dzieła była technika trompe-l’œil zapożyczona z malarstwa iluzjonistycznego. "Pierwszy nie był sukcesem, drugi wyszedł lepiej. Trzeci uważałam za rewelacyjny", wspominała swoje pierwsze dzieła Elsa. "W tym czasie Coco Chanel robiła maszynowo ubrania z dzianiny. Ale ten był czymś zupełnie innym. Wszystkie kobiety natychmiast chciały go mieć". W momencie, gdy sweter ukazał się w magazynie „Vogue”, kariera Włoszki ruszyła z kopyta. Wkrótce Elsa Schiaparelli stworzyła markę, którą nazwała Schiaparelli Pour le Sport, zaczęła projektować także kostiumy kąpielowe, odzież narciarską, suknie szyte z lnu. Później doszły do tego kreacje wieczorowe, a kiedy jej sukces był już namacalny, otworzyła butik pod prestiżowym adresem – 21 Place Vendôme – i nazwała go Schiap Shop. Projekty włoskiej projektantki zachwycały i szokowały. I choć ich przeznaczenie było takie samo jak w wypadku kreacji od Coco Chanel - były dedykowane współczesnym kobietom, które chciały ubierać się tak, aby czuć się swobodnie i bez skrępowania, to same kreacje nie mogły się bardziej od siebie różnić. Podczas gdy projekty Coco Chanel przepełniała klasyczna elegancja, prostota i czerń, Elsa Schiaparelli czerpała ze sztuki dadaistów, a z czasem także z francuskiego surrealizmu - m.in. dzięki przyjaźni z Salvadorem Dali. W efekcie jej ubrania były kolorowe, żywe, pełne zwierzęcych, a także astrologicznych motywów i przede wszystkim ekscentryczne. Jednym z kolorów, który stworzyła, był ostry róż, który nazwała szokującym (ang. shocking pink). Zobacz także: Violetta Villas nazywała zwierzęta braćmi mniejszymi, były jej bliższe niż ludzie. Każdemu ofiarowała ciepły kąt Dlaczego Elsa Schiaparelli zniknęła ze świata mody? Jej butik w czasach świetności odwiedzały największe gwiazdy i osobistości. Włoska projektantka dotrzymała danego sobie słowa — stała się niezależna finansowo, a wielki sukces zawdzięczała swoim talentom i pracy. Nazywano ją wprost — artystką i jako pierwsza projektantka w historii trafiła na okładkę magazynu „Time”. Ten fakt zabolał Coco Chanel, która nie umiała przełknąć porażki i według relacji pisarki Bettiny Ballard, na jednej z imprez miała pchnąć Elsę na świecznik, chcąc w ten sposób zniszczyć jej kreację. Pożar szybko ugasili goście wodą gazowaną ze szklanek. To, co powstrzymało Schiaparelli przed dalszym rozwojem swojej marki, a nie powstrzymało Chanel, był wybuch wojny. Na czas konfliktu wyjechała za ocean, a kiedy wróciła, nie umiała odnaleźć się w nowej epoce mody, w której kobiety chciały na powrót ubierać się bardziej... kobieco. Największa rywalka włoskiej projektantki potrafiła dostosować się do nowych zasad, w jej imperium pojawiła się m.in. kultowa torebka 2.55 i sprawiła, że świat mówi o niej do dziś. W 1951 roku włoska artystka zawiesiła swój biznes, a trzy lata później oficjalnie go zamknęła. W ten sposób nazwisko Schiaparelli przez kolejne lata zgubiło się w gąszczu nowych, głośniejszych postaci mody i nie przypominano go aż do 2010 roku. To właśnie wtedy ogłoszono, że marka wznawia działalność. Wszystko dzięki włoskiemu przedsiębiorcy Diego Della Valle. W kwietniu 2019 roku dyrektorem kreatywnym marki został amerykański projektant Daniel Roseberry. Po wielu latach z legendą Schiaparelli zaczęli mierzyć się twórcy, którzy rozumieli wizję projektantki. Wiele gotowych kreacji tylko czekało w jej archiwum, aby po nie sięgnąć! Od tamtego czasu dom mody ubiera i uszczęśliwia najpopularniejsze kobiety świata, a wśród nich m.in. Cate Blanchett, Beyoncé, Emilia Clarke, Michelle Obama, Lady Gaga. Źródła: weekend.gazeta.pl, zwierciadlo.pl, vogue.pl
Jak Christian Dior podbił świat mody? Już niedługo premiera nowego serialu dokumentalnego!
Nowa produkcja Apple TV przybliży, jak wyglądała jego rywalizacja z Coco Chanel
Nadchodzi gorąca premiera w Apple TV+, która z pewnością zainteresuje miłośników haute couture i jej historii. Serial „The New Look” opowie historię kariery wielkiego kreatora mody w kontekście II Wojny Światowej i walki we francuskim ruchu oporu. Tytuł odnosi się do stworzonego przez Diora nowego stylu: kobiecego, szykownego, podkreślającego sylwetkę, który zmienił ówczesne oblicze mody. Premiera już niebawem! Christian Dior ZOBACZ TAKŻE: Armani i inni artyści oddają hołd Marii Callas z okazji jej 100. rocznicy urodzin Nowy serial dokumentalny: walka Diora o dominację w świecie mody Nowa produkcja Apple TV+ skupi się przede wszystkim na ukazaniu sporu pomiędzy dwoma najważniejszymi paryskimi domami mody: Dior i Chanel. Poznamy od środka ich zaciekłą rywalizację o dominację w świecie mody odradzającej się po wojnie. Oprócz Chanel, w serialu pojawi się także wątek takich marek, jak: Balenciaga, Givenchy, Balmain czy Yves Saint Laurent. Miłośnicy mody będą mieli okazję podziwiać dopracowane kostiumy i bogatą historię kształtującej się mody. Gabrielle Chanel CZYTAJ TEŻ: Planet Omega - magiczna wystawa w Nowym Jorku! Premiera nowego serialu o modzie już niebawem! W rolę Christiana Diora wcieli się Ben Mendelsohn, zaś Coco Chanel zagra Juliette Binoche. Za produkcję, scenariusz i reżyserię odpowiada Todd A. Kessler. Pierwsze trzy odcinki pojawią się na platformie Apple TV+ już 14 lutego, a kolejne w każdą środę aż do 3 kwietnia. Jesteście ciekawi nowego serialu „The New Look” produkcji Apple TV?
„Rzeczy luksusowe muszą być wygodne”, czyli jak Coco uwolniła ręce kobiet...
Oto niezwykła historia kultowych torebek Chanel
Kiedy w lutym 1955 roku Chanel pokazała światu pikowaną torebkę z łańcuszkiem i prostokątnym zapięciem, świat mody zawirował. I nic już nie było tak samo. Kolejne torebki domu mody wywoływały kolejne rewolucje… ZOBACZ TAKŻE: Najpiękniejsze kapelusze na wyścigach konnych Royal Ascot 2023! Historia kultowych torebek Chanel Każdy wielki dom mody ma swoje torebki, niektóre stają się nawet bestsellerami. Ale na miano it bag zasługuje naprawdę niewiele z nich. Do panteonu mody trafiają przecież tylko te rzeczy, które stają się ponadpokoleniowe, a przechodząc z matek na córki, nie tracą nic ze swojego blasku. Nie ma wątpliwości – torebki Chanel są zawsze modne. I są jak Święty Graal elegantek. Od dziesięcioleci stanowią obiekt pożądania milionów kobiet, także gwiazd. Bo przecież historia torebki Chanel jest nierozerwalnie związana z największymi legendami kina. Chanelki nosiły Brigitte Bardot, Jeanne Moreau, Catherine Deneuve czy Romy Schneider, która w latach 60. była twarzą marki. Torebkę Chanel ze skóry aligatora miała Audrey Hepburn jako Holly Golightly w „Śniadaniu u Tiffany’ego”. A Jackie Kennedy zabierała swoją Chanel na oficjalne przyjęcia. Jerry Hall i Anjelica Huston pokazywały się z torebką Chanel na bankietach nowojorskiej bohemy. Lady Diana nosiła torebkę Chanel podczas oficjalnych przyjęć i wizyt. A wielkie modelki? Claudia Schiffer, Linda Evangelista, Kate Moss… Gdyby chcieć wymieniać nazwiska znanych osób uwielbiających Chanel, nie starczyłoby miejsca na nic innego. Łatwiej chyba napisać, kto ich nie nosi. Można jedynie dodać, że w naszych czasach z torebkami Chanel kojarzą się między innymi Kristen Stewart, Keira Knightley czy nawet energetyczna Miley Cyrus. Długa lista nazwisk pokazuje zresztą, do jak różnego stylu kobiet pasują torebki z Maison Chanel. Dobrze uzupełniają look eterycznej Tildy Swinton i wytwornej Lily-Rose Depp. Oglądamy, jak noszą je gwiazdy, myślimy o tym, jak same świetnie byśmy wyglądały z modelem 2.55 albo Gabrielle. Pragniemy ich! Marzymy o nich! Są naszymi przedmiotami pożądania. Na czym więc polega ta siła przyciągania, jaką ma Chanel? Jak być pierwszą „Zawsze wyglądaj tak, jakbyś miała spotkać miłość swojego życia lub najgorszego wroga”, mawiała Coco Chanel i to powiedzenie jest aktualne do dzisiaj. Dlatego tę opowieść o kultowej torebce trzeba zacząć od samej Coco Chanel, wielkiej postaci francuskiej mody i designu. Projektantki, która zdarza się raz na stulecie. Historia Chanel jest tym bardziej niezwykła, że to klasyczna opowieść o Kopciuszku. Biednej dziewczynce z zakonnego sierocińca, która podbiła świat. W modzie okazała się rewolucjonistką, to ona w początku ubiegłego wieku zmiotła pętające kobiety gorsety, długie suknie, wymyślne koafiury skrywane w wielkich kapeluszach. Od razu zdobyła serca bogatych, wpływowych klientek, które miały dosyć okropnych i niewygodnych ubrań. Chanel postawiła na szyk i prostotę. Mówiła, że „rzeczy luksusowe muszą być wygodne, bo jeśli takie nie są, to nie są luksusowe”. Obcięła kobietom włosy, wykreowała modę na spodnie i garnitury dla kobiet oraz proste, a zarazem zniewalająco eleganckie sukienki. To ona mówiła, że moda przemija, ale styl – nigdy. To ona wypromowała małą czarną! Jej fasony do dzisiaj mają szyk. Torebka z numerem, czyli słynna 2.55 Coco Chanel zaczęła robić torby w 1927 roku. Podobnie jak w przypadku ubrań, zależało jej na tym, by akcesoria nie były nieporęczne, nie krępowały kobiet. A noszone wtedy torebki kopertówki trzeba było trzymać w dłoni. A torby z tak zwaną pętlą przewieszać na łokciu. Idealna torebka według Chanel? Elegancka, wygodna w noszeniu, przejrzysta, taka, żeby szybko wszystko w niej znaleźć. Pierwsze wzory kultowej dzisiaj torebki 2.55 pojawiły się w domu mody Chanel już przed wojną. Były szyte z tkaniny, miały pasek, który można było trzymać w dłoni. Podobno inspiracją dla nowych projektów Coco były – jakże dalekie od świata mody – żołnierskie tornistry. Coco Chanel postanowiła uwolnić ręce kobiet i dać im swobodę ruchów. „Miałam dość noszenia kuferków w ręku, dlatego mój projekt wyposażyłam w cienki pasek, tak aby można było zawiesić go na ramieniu”, mówiła później Chanel. Torebka na łańcuszku przewieszona przez ramię to był przewrót. Trudno sobie dzisiaj wyobrazić poruszenie, jakie wywołała ta zmiana nie tylko mody, ale też nawyków. Ówcześni krytycy mody śmiali się, że Coco „lansuje nonszalancję”, a ona to potwierdzała, wkładając demonstracyjnie wolne już ręce do kieszeni. Torebka, tak jak perfumy Coco, została nazwana numerem. Nazywa się 2.55 – bo miała oficjalną premierę w lutym 1955 roku. Cyfra 5 to była jedna z ukochanych przesądnej i zapatrzonej w numerologię projektantki. Jak wiadomo, 5 jest także oznaczeniem słynnych perfum, które zrobiły furorę w świecie mody. ZOBACZ TAKŻE: Kate Middleton w białej, plisowanejspódnicy. Wiemy, gdzie kupić podobne! Tajemnice Chanel 2.55 O torebce Coco mówi cały Paryż. Wszystkie modne paryżanki chcą ją mieć. To wielki sukces Coco Chanel, która w latach 50. startowała w Paryżu w niełatwej sytuacji. W czasie wojny była posądzana o kolaborowanie z Niemcami, miała kochanka – niemieckiego dyplomatę. Po wyzwoleniu Francji została aresztowana i nie wiadomo, co by z nią było, gdyby nie protekcja Winstona Churchilla. Uwolniona Coco wyjechała do Szwajcarii i do USA, a gdy wróciła w 1954 roku do Paryża, była zniechęcona. Otworzyła ponownie dom mody na prośbę znajomych. Miała 71 lat i musiała znowu stanąć do walki o serca paryżanek, które należały wówczas do Christiana Diora. Nikt już nie wielbił Coco Chanel – buntowniczki, która poprzez modę chciała emancypować kobiety. A jednak jej torebka 2.55 wygrała. Wszystkie elegantki zarzuciły ją na ramię. Pierwsze modele torebek były robione z jagnięcej skóry – miały ją torebki dzienne, które musiały być wytrzymałe. Torebki wieczorowe robione były z satyny albo dżerseju. Warto tu może dodać, że dżersej – ulubiona dzianina Coco – był uważany wcześniej za materiał bieliźniany. Biografowie Coco pisali, że poznała go, „obcując często z mężczyznami”. Torebka 2.55 jest prostokątna, pikowana, wnętrze ma kolor burgunda i sześć kieszonek różnych rozmiarów. W jednej z nich Chanel miała trzymać listy miłosne, w innej szminkę. Kieszonka na gotówkę jest zaprojektowana tak, by można było po nią sięgnąć, nie otwierając całej torby. Prostokątny zamek nazwany został (już po latach) Mademoiselle – to ukłon w stronę projektantki, która choć miała wielu kochanków, nigdy nie wyszła za mąż. Dlaczego tak praktyczna rzecz jak torebka stała się tak luksusowa? Magia nowości? Na pewno, Coco Chanel była pierwszą projektantką, która stworzyła it bag, ponadczasowy model torby, który w różnych odmianach powraca w kolejnych kolekcjach. Dom mody Chanel nigdy nie zmienił swojej estetyki, jak na przykład Gucci. Trzyma się tradycji i elitarności – co niestety sprawia, że te torby i torebki są drogie, a potrafią drożeć nawet cztery razy w ciągu roku. Ale o cenach potem. Fani uwielbiają poszukiwać inspiracji Chanel – inspiracją dla pikowania skóry miały być derki spod siodła dla koni. A mogły być też poduszki trzymane w domu na sofie. Łańcuszek, na którym siostry w sierocińcu w Aubazine trzymały klucze, był z kolei inspiracją do stowrzenia uchwytu torebki. Genialny Pan Lagerfeld Torebka 2.55 stała się jedną z ikon stylu Chanel. Ale projektantka zmarła w 1971 roku i nie wiadomo, jak potoczyłaby się dalej ta historia, gdyby w Paryżu nie pojawił się niemiecki geniusz Karl Lagerfeld. W 1984 roku objął stanowisko dyrektora kreatywnego domu mody Chanel. W 1988 roku Lagerfeld zaprojektował (wspierając się znalezionymi w archiwum rysunkami Coco) nową torbę Chanel Classic Flap Bag, czyli tak zwaną torebkę z klapką. Była to wariacja na temat modelu 2.55, w który projektant postanowił tchnąć nowe życie. Zmiany dokonane w 1984 roku nie były duże, a jednak zasadnicze. Lagerfeld zmienił zapięcie – w Classic Flap Bag mamy po raz pierwszy charakterystyczne logo firmy złożone z dwóch splecionych liter CC (oczywiście Coco Chanel). Będzie od tej pory znakiem rozpoznawczym chanelek. Torebka ma skórzany pasek wszyty w łańcuszek. Kolorystyka wnętrza jest taka, jak kolor skóry. Czasami ma tweedowe, pastelowe odcienie lub bardziej energetyczne, jak w kolekcji Cruise 2024, czasami jest bardziej popowa niż wytworna. Classic Flap Bag to jedna z najbardziej cenionych toreb Chanel – w latach dwutysięcznych dodatkowo spopularyzowała markę, nie odbierając jej luksusowego charakteru. Uważana jest za klasyk sam w sobie. Siłę tego produktu widać nawet po wzroście jego cen – w 1990 roku Classic Flap Bag kosztowała 1150 dolarów, w 2023 – ponad dziewięć tysięcy! Torebka jest jedną z niewielu, które uchodzą za lokatę kapitału – niektóre modele w odsprzedaży kosztują więcej niż w salonie.
Coco Chanel obchodziłaby dziś urodziny. Co jej zawdzięczamy?
To ona zrewolucjonizowała kobiecą garderobę!
Gabrielle Bonheur Chanel znana jako Coco Chanel urodziła się 19 sierpnia 1883 roku we francuskim Saumur, a zmarła 10 stycznia 1971 roku w Paryżu. W roku 1913 założyła w Paryżu swój pierwszy sklep z kapeluszami. Sześć lat później powstał dom mody nazwany jej nazwiskiem. I wtedy zaczęła się rewolucja! ZOBACZ TAKŻE: Sezonowe butiki Chanel w St. Tropez, Capri i Marbelii zachwycają bogatym i eleganckim wystrojem Coco Chanel - projektantka, która zmieniła oblicze mody Coco Chanel zawdzięczamy to, że kobiety porzuciły gorsety, odważyły się nosić spodnie, a długie włosy zamieniły na fryzurę na pazia lub chłopczycę. Chanel odnosiła wielkie sukcesy zawodowe, jednak jej życie osobiste nie było tak udane. Być może żaden z jej partnerów nie był w stanie wytrzymać z kobietą tak zabójczo inteligentną i samodzielną? Chanel mawiała na przykład: Zawsze ubieraj się tak, jakbyś miała spotkać swojego największego wroga. Trudno sobie wyobrazić współczesną modę bez jej talentu, odwagi i nieskazitelnego wyczucia smaku.
Antoine Cierplikowski: najsłynniejszy fryzjer świata
Kim był urodzony w Sieradzu geniusz, którego porównywano z Chanel?
Francuski pisarz Maurice Sachs pisał: „Powojenne gwiazdy nazywały się Chanel, Cocteau, Antoine, Picasso”. Z czterech osób wspomnianych w tym cytacie trzy są powszechnie znane. Antoine, dziś zapomniany, zasługuje na to, by przywrócić należne mu miejsce w historii światowej mody, sztuki i designu. Jakiś czas temu ukazała się porywająca historia najsłynniejszego fryzjera wszech czasów autorstwa Marty Orzeszyny. Czego się z niej dowiadujemy o Antoine Cierplikowskim? ZOBACZ: Elizabeth Arden otworzyła ponad 100 salonów urody, wspierała sufrażystki i stworzyła pierwszą kinową reklamę Król fryzjerów, fryzjer królów Pochodzącego z Sieradza Antoniego Cierplikowskiego, bo tak brzmiało jego prawdziwe nazwisko, znał cały świat – od Paryża, przez Stany Zjednoczone, po Australię i Nową Zelandię. Był geniuszem fryzjerstwa, wyjątkowym artystą i wizjonerem mody. Przez niemal 70 lat lansował trendy, stale prowokował i zaskakiwał swoim talentem. Nazywano go „królem fryzjerów i fryzjerem królów”. Jego przyjaciółmi byli ludzie sztuki, filmu i koronowane głowy, m.in.: Modigliani, Kisling, Dali, Picasso, Xawery Dunikowski, Jean Cocteau, Maurice Chevalier, Pola Negri, Jan Kiepura, Artur Rubinstein, Wallis, księżna Windsoru, Maria, królowa Rumunii czy Josephine Baker, Bette Davis i słynna projektantka Elsa Schiaparelli.C CZYTAJ WIĘCEJ: Max Factor zrewolucjonizował świat makijażu i zmienił życie milionów kobiet Z Sieradza do gwiazd Antoni Cierplikowski urodził się 24 grudnia 1884 roku w Sieradzu. Był synem szewca Antoniego Cierplikowskiego i krawcowej Joanny z domu Majchrzak. Miał czwórkę starszego rodzeństwa: Rafała, Józefa, Władysława oraz młodszego brata Hieronima. Z fryzjerstwem zetknął się po raz pierwszy w wieku 11 lat. Naukę zawodu rozpoczął w Łodzi, aby w 1901 roku wyjechać do Paryża. Tam wypromował nową fryzurę a’la garçon, czyli na chłopczycę, która w połączeniu z sukienkami Coco Chanel stała się początkiem nowego wizerunku kobiety po pierwszej wojnie światowej. I tam rozpoczęła się jego niewiarygodna kariera. WIĘCEJ NA TEMAT: Życie Heleny Rubinstein to historia determinacji i ogromnej fortuny Antoine w swoim paryskim mieszkaniu z rzeźbami Xawerego Dunikowskiego (1963). Imperium Antoine'a U szczytu swej popularności Antoine posiadał sieć luksusowych salonów na całym świecie. 120 w samych Stanach Zjednoczonych, a także we Francji, w Anglii, Kanadzie, Australii, Japonii i w Polsce. Był właścicielem fabryk kosmetyków marki Antoine de Paris i Bain de Soleil we Francji i Stanach Zjednoczonych. Ich wyroby sprzedawano na pięciu kontynentach. Prowadził szkoły kosmetyczno-fryzjerskie kształtujące przyszłych pracowników salonów Antoine’a w Stanach Zjednoczonych i w Paryżu. Założył ekskluzywne czasopismo lifestylowe Antoine. Dokument pour la femme moderne. Miał dwa prywatne samoloty: farmana 391 i stinsona reliant (takim samym latał Al Capone). Wypromował nową fryzurę a’la garçon, która w połączeniu z sukienkami Coco Chanel stała się początkiem nowego wizerunku kobiety po pierwszej wojnie światowej Za jedną wizytę w swoim salonie inkasował nawet 150 dolarów (równowartość dzisiejszych 2 tysięcy złotych). Za prywatną wizytę Antoine’a u klientki trzeba było zapłacić nawet 500 dolarów (dziś to około 6 tysięcy złotych). Do jego klientek należały Mata Hari, Josephine Baker, Bette Davis, Brigitte Bardot i Eleanor Roosevelt. Nadzorował pracę fryzjerów podczas koronacji Jerzego VI i Elżbiety II. ZOBACZ TEŻ: Charlotte Tilbury - słynna brytyjska makijażystka i przyjaciółka Kate Moss W zapomnieniu Słynął z ekstrawaganckich strojów, spał w szklanej trumnie, jego paryski dom zdumiewał swoim ekscentrycznym wystrojem... Ale czas płynął niebłaganie, i moda na Antoine'a zaczęła słabnąć. W latach siedemdziesiątych XX wieku sprzedał prawa do marek Antoine de Paris i Bain de Soleil za 17 milionów (dziś 86 milionów) dolarów. Obie marki istnieją do dziś, ale nie wiadomo, co się stało z gigantycznym majątkiem genialnego fryzjera, który zmarł w 1976 roku w zapomnieniu w swoim rodzinnym Sieradzu. W książce Antoine de Paris. Polski geniusz światowego fryzjerstwa. Ekscentryk. Milioner. Artysta opartej na najnowszych badaniach jej autorka Marta Orzeszyna odsłania kulisy życia prywatnego Antoine’a, opisuje jego oszałamiającą karierę, niezwykłe bogactwo, a wreszcie zaskakujący koniec burzliwego życia. Polecamy! Książka Marty Orzeczyny "Antoine de Paris. Polski geniusz światowego fryzjerstwa. Ekscentryk. Milioner. Artysta", Rebis.
Dwukolorowe czółenka od Chanel. Prawdziwa historia kultowych butów
Od lat są obiektem pożądania kobiet, które ponad wszystko kochają modę i kultowe modele. Tak jak słynna Chanel Boy, która zaskarbiła sobie serca fashionistek, tak i dwukolorowe czółenka Chanel mają tam specjalne miejsce. Projektowane od 1957 roku, stały się kolejnym, kultowym projektem domu mody Coco. Jaka jest ich prawdziwa historia? ZOBACZ TEŻ: Chanel zorganizowało uroczystą kolację w Wenecji Przedpremierowe buty Coco Chanel Zanim buty weszły do oficjalnej sprzedaży, Coco nosiła je sama. Był rok 1937, kiedy można było zobaczyć je u niej po raz pierwszy. Zawsze musiała mieć pewność, że to, co wprowadza w obieg, będzie bestsellerem. Poza projektantką, nosiły je również paryskie tancerki. Kiedy Coco prezentowała buty po raz pierwszy, padły jej słynne słowa: Rano wychodzisz w beżu i czerni, jesz lunch w beżu i czerni, idziesz na drinka w beżu i czerni. Jesteś ubrana od rana do nocy! View oEmbed on the source website Miłość do detali Chanel miała bzika na punkcie szczegółów. Nawet najmniejszy z nich był ważny, jak chociażby wewnętrzna kieszonka w jej torebkach. W przypadku butów, połączenie dwóch kolorów miało pomóc w wydłużeniu sylwetki. Takie zastosowanie miał beż. Czerń zaś znajdowała się na czubku nie bez powodu. W końcu podczas chodzenia buty się niszczą, a na czerni nie widać tego aż tak bardzo. Obcas w formie klocka na wysokość około 5 cm był elegancki i stabilny. Wszystko dokładnie tak, jak lubiła Coco. Buty Chanel były również jednymi z pierwszych na rynku z odsłoniętą piętą, a kiedy pokochały je Paryżanki, Coco wypuściła ich całą paletę kolorów. Wszystko to zasługa świetnego szewca, Massaro, z którego pracownią Chanel współpracuje do dziś. ZOBACZ TEŻ: Coco Chanel obchodziłaby dziś urodziny. Co jej zawdzięczamy? Wersja współczesna Karol Lagerfeld odtworzył czółenka w nowoczesnej wersji. Następnie w roku 2020 powstały również te sznurowane, specjalnie zaprojektowane do kolekcji haute-couture. W 2021 dołączyły do nich również czółenka z kokardą. Klasyczny model wciąż jednak popularnością bije na głowę wszystkie nowopowstałe wersje.
Ulubione miejsca projektantki w stolicy mody
Coco Chanel bez wątpienia uważana jest za jedną z największych kreatorek mody na świecie. Swoje życie projektantka i założycielka marki Chanel związała z Paryżem, stolicą mody. To właśnie tam spędziła niemal całe swoje życie i upodobała sobie wiele miejsc, w których bywała regularnie. Chcąc jeszcze bardziej zgłębić jej niezwykły świat, zabieramy Was w podróż po Paryżu śladami Coco. Kto wie, może podczas wycieczki do miasta miłości zajrzycie do jej ulubionych kawiarni, księgarni i hoteli? ZOBACZ TEŻ: Niewiarygodny pokaz kolekcji cruise 2022/2023 Chanel w Monako! Hotel Ritz i apartament Coco Przez ponad 34 lata Coco Chanel mieszkała w jednym z apartamentów hotelu Ritz w Paryżu. Plac Vendome był wówczas miejscem, gdzie spotykały się elity, zwłaszcza w okresie wojennym. Chanel zajmowała jeden z apartamentów prestiżowego hotelu, który po jej śmierci pozostał urządzony dokładnie tak, jak go zostawiła. Lakierowane ściany, ogrom luster, czerń i biel – jej ulubione kolory, pozłacane lwy. Wystrój ten idealnie oddawał kunszt i estetykę Chanel oraz jej marki. Butik Chanel przy rue Cambon Flagowy butik marki Chanel znajduje się w Paryżu przy ulicy Cambon 31. W 2018 roku świętowano jego 100-lecie. Zanim Chanel przeprowadziła się do hotelu Ritz, na pierwszym piętrze kamienicy znajdował się jej apartament. Piętro niżej znajduje się zaś sklep, który był całym jej życiem. Od 1935 roku Chanel zlokalizowała tam całą swoją firmę. Do dziś biura nie zmieniły miejsca. Kawiarnie i restauracje Chanel jako osoba z bardzo znanego i popularnego kręgu towarzyskiego, bywała w wielu miejscach. Szczególnie upodobała sobie kawiarnię Angelina, która powstała w roku 1903. Znajdowała się ona po drodze do butiku Coco, która z radością wstępowała tutaj na filiżankę gorącej czekolady oraz słodkie wypieki i makaroniki, których sława w Paryżu niesie się po całym mieście. Na obiady i kolacje Chanel chętnie wybierała się do Le Grand Vefour. Zachwycał ją wówczas wystrój z czasów belle epoque oraz 200-letnia tradycja tego wyjątkowego miejsca. Grand Palais Coco Chanel z pewnością pokochałaby to miejsce. Współcześnie to właśnie tutaj odbywają się pokazy najnowszych kolekcji marki. Wyjątkiem jest kolekcja Cruise. Miejsce jest o tyle wyjątkowe, że poza pokazami, odbywają się tutaj również wystawy sztuki. CZYTAJ TEŻ: Chanel N°5 - perfumy, które kochali naziści? Księgarnia 7L Niewiele osób wie, że Coco Chanel chłonęła literaturę, niczym wodę. Uwielbiała zaczytywać się w powieściach wybitnych pisarzy. Tym bardziej ucieszyłby ją fakt, że Karl Lagerfelt otworzył artystyczną księgarnię 7L, w której dostępne są niezliczone leksykony mody, wyjątkowe książki kucharskie oraz albumy pełne architektonicznych projektów. Co powiecie na wydrukowanie listy tych miejsc i odwiedzenie ich podczas wycieczki do Paryża?
Najsłynniejsza torebka świata 2.55 Chanel kończy 68 lat
Czy wiecie, czemu służyła zapinana na suwak kieszonka?
Gabrielle Bonheur Chanel to nazwisko, które zna cały świat. Rozsławiła pepitkę, wełniane żakiety i spodnie, które w końcu mogły nosić kobiety. W świecie mody przeprowadziła prawdziwą rewolucję, nie bojąc się wyjść przed szereg, chociaż wielu jej to odradzało. Dziś dom mowy Chanel jest jednym z najsłynniejszych i najbardziej prestiżowych na świecie, a swoje urodziny obchodzi w lutym kultowy model torebki 2.55 Chanel. Powstała 68 lat temu i kochają ją zarówno polskie, jak zagraniczne gwiazdy. ZOBACZ TEŻ: Pokazy mody: kolekcja couture Chanel na wiosnę 2022 to podróż w czasie! View Ediplayer on the source website Historia torebki Chanel 2.55. Kim była Coco Chanel? Coco Chanel urodziła się 19 sierpnia 1883 roku we francuskim Saumur. W dzieciństwie spędziła kilka lat wraz z siostrami w sierocińcu w Aubazine. Tam nauczyła się szycia i kroju. W latach 1905–1908 występowała pod pseudonimem Coco jako piosenkarka, mimo że nie potrafiła śpiewać. W roku 1913 założyła w Paryżu swój pierwszy sklep z kapeluszami. Sześć lat później powstał dom mody nazwany jej nazwiskiem. I wtedy zaczęła się rewolucja! Coco Chanel zawdzięczamy to, że kobiety porzuciły gorsety, odważyły się nosić spodnie, a długie włosy zamieniły na fryzurę na chłopczycę. Do klasyki mody przeszły jej tweedowe kostiumy, koszulki w paski i kilka kultowych dodatków. W tej dziedzinie oprócz biżuterii z pereł i ozdobnych kwiatów kamelii, najsłynniejszym dziełem Chanel jest chyba torebka o nazwie 2.55. Skąd nazwa Chanel 2.55? Spostrzegawczy pewnie zdążyli się zorientować, że historię torebki przytaczamy w lutym. To właśnie miesiąc, w którym torebka powstała czyli pierwsza część nazwy - 2. Drugi człon - 55 - to rok produkcji pierwszego egzemplarzu. Praktyczny i dość nowatorski pomysł przyjął się na świecie niemal od razu. Rewolucyjny łańcuszek w torebce Chanel 2.55 Nie była to pierwsza torebka zaprojektowana przez Coco Chanel. Pionierski model powstał już w 1929 roku. Pikowanie czarnej skóry nawiązywało do strojów jeździeckich, a wyściółka w kolorze burgundowym była zaś wspomnieniem uniformu, który projektantka nosiła w sierocińcu. Ten historyczny egzemplarz można było trzymać tylko w ręku. Dopiero w lutym 1955 roku - stąd nazwa 2.55 - pojawił się model, który można było zarzucić na ramię bo wzbogacono go o pasek. Był nim słynny metalowy łańcuszek (później wpleciono w niego skórzany rzemyk). Torba noszona na ramieniu, to dziś oczywista sprawa. Ale warto sobie uzmysłowić, że w połowie XX wieku i wcześniej szanująca się kobieta o wyższym statusie społecznym tak torby nie nosiła! Coco Chanel miała jednak dość zmuszania do niewygodnego noszenia torebki w ręku. Zależało jej na wygodzie, komforcie i praktyczności. Główną inspiracją do stworzenia projektu były charakterystyczne paski przy torbach noszone przez żołnierzy, które Chanel podpatrywała przy każdej możliwej okazji. Model, który sama chciała stworzyć miał być jednak kobiecy i elegancki. Właśnie stąd pomysł na łańcuszek. Chanel 2.55 okazała się spektakularnym sukcesem i pierwszą torebką, która zniosła kolejne ograniczenia społeczne kobiet. CZYTAJ RÓWNIEŻ: Które z rzeczy, jakie wymyśliła Coco Chanel zawsze znajdziecie w kolekcjach jej domu mody? Sekret torebki Chanel 2.55 - nawiązanie to bycia niezamężną Coco Chanel uwielbiała detale i nadawała im ważne dla siebie znaczenie. W modelu Chanel 2.55 nawiązała również do swojego stanu cywilnego, bowiem mimo wielu romansów, do końca życia pozostała niezamężna, a więc we Francji mówiono do niej per mademoiselle. Tak też nazwała prostokątny, obrotowy zamek, który został zamontowany w torebce. View Burdaffi on the source website Najbardziej pożądana torebka świata Torebka 2.55 szybko stała się prawdziwym przebojem Chanel i nieśmiertelnym symbolem statusu oraz francuskiego szyku. I równie szybko zaczęła być kopiowana i podrabiana. Nic dziwnego, bo kupienie tego modelu to dziś wydatek zaczynający się od ponad czterech tysięcy euro! Z powodu istnej powodzi falsyfikatów przed nabyciem używanego egzemplarza 2.55 warto zaś zajrzeć na którąś ze specjalistycznych stron poświęconych powstającym co sezon edycjom kultowej torebki. Tu możemy się dowiedzieć na przykład, czym różnią się rodzaje zamków używanych w długiej już przecież historii modelu 2.55 i gdzie znaleźć numer seryjny. Bogactwo dostępnych modeli może nas bowiem zaskoczyć. Przez lata rynku pojawiały się się różne wersje torebki 2.55: w rozmaitych kolorach, rozmiarach i sporym wyborze materiałów i skór. W lutym 2005 roku kierujący domem mody Chanel Karl Lagerfeld wypuścił na rynek dokładną kopię pierwszej wersji torebki aby uczcić 50. rocznicę jej powstania. Nazwał ją Reissue 2.55. View Burdaffi on the source website Tajemnicza kieszonka w Chanel 2.55 Czy wiecie czemu służyła zamykana na suwak kieszonka po wewnętrznej stronie klapki torebki? Otóż podobno Coco Chanel przechowywała w niej adresowane do siebie listy miłosne. A było ich wiele i od wielu adresatów. Jednak pomimo głośnych romansów m.in. z księciem Dymitrem Romanowem, od którego otrzymała „perły Romanowów”, czy wielkim kompozytorem Igorem Strawinskim pozostała niezamężna. Być może żaden z jej partnerów nie był w stanie wytrzymać z kobietą tak zabójczo inteligentną i nieskończenie samodzielną? Coco Chanel mawiała na przykład: Kobieta w dobrych butach nigdy nie jest brzydka albo Zawsze ubieraj się tak jakbyś miała spotkać swojego największego wroga W tym ostatnim z pewnością zawsze pomoże torebka Chanel 2.55 Ciekawostki związane z Chanel 2.55 O słynnej torebce krąży wiele legend, które rosną aż do rangi mitów, a jednak, wiele z nich jest prawdziwych. Podobno stworzenie jednej torebki od kaletnika wymaga aż 180 różnych ruchów i czynności manualnych. Jest to więc ciężka, ręczna praca. Warto również zwrócić uwagę na klapę torebki, która wcale nie powstała w 1955 roku, tylko znacznie później. Ile kosztuje Chanel 2.55? Przejdźmy do konkretów, które z pewnością zainteresują każdą fashionistkę marzącą o tym, aby słynna Chanel 2.55 dołączyła do jej kolekcji perełek. Cena torebki znacząco rosła od roku jej powstania. Wiemy, że w 2010 roku trzeba było zapłacić za nią około 9 tysięcy złotych, zaś już 6 lat później wzrosła ona to wysokości 20 tysięcy złotych! Obecnie używaną wersję z dobrego sklepu e-commerce można kupić za około 25 tysięcy złotych, zaś oryginał to ponad 30 tysięcy złotych. Wychodzi na to, że marzenie Coco Chanel się ziściło, bowiem zależało jej na tym, aby jej projekty chciał nosić cały świat. Tak też jest do tej pory, a o modelu Chanel 2.55 marzy niemal każda kobieta.
Świetne pozycje, które poszerzą twoją wiedzę o świecie fashion!
Świat mody jest fascynujący nie tylko wizualnie – kryje w sobie także wiele niezwykłych historii i biografii. Nie ma lepszego sposobu na jego poznanie, niż poprzez książki i albumy. Oto lista dziesięciu książek o modzie, które powinna znać każda fashionistka. PRZECZYTAJ O: Najnowsza kolekcja haute couture do góry nogami Viktor & Rolf 10 najlepszych książek o historii mody Polskie piękno, sto lat mody (Karolina Żebrowska) Karolina Żebrowska to niekwestionowana specjalistka historii mody. W swojej książce przedstawia jak odważne pomysły, śmiałe kreacje i przełamywanie tabu przez kobiety sprawiły, że moda wraz z biegiem lat ewoluowała i zmieniała się. Ostatnie sto lat w historii to prawdziwa rewolucja, ponieważ nigdy wcześniej damski strój tak szybko i drastycznie się nie zmieniał. Jeśli chcesz odkryć, jak zmieniały się oblicza mody, koniecznie sięgnij po tę książkę! Dress Scandinavian (Pernille Teisbæk) Książka Dress Scandinavian to niezwykła pozycja pełna inspiracji, która pomoże odkryć Ci styl w duchu slow fashion. Pernille Teisbæk, która na co dzień jest duńską stylistką i trendsetterką, świetnie doradza, jak stać się prawdziwą it-girl. To poradnik, dzięki któremu nie tylko dowiesz się, jak stworzyć swój unikalny styl, ale także doda Ci pewności siebie. To nie są moje wielbłądy: o modzie w PRL (Aleksandra Boćkowska) Autorka w swojej książce stara się zrozumieć i wytłumaczyć czytelnikowi, dlaczego w PRL moda miała tak ogromne znaczenie dla państwa oraz obywateli. Świetna pozycja, która przedstawia nie tylko historię mody w danym okresie historycznym, ale także przedstawia przemiany społeczne, które zachodziły także za jej sprawą. Królowie mody: historia haute couture (Rudolf Kinzel) Kinzel w swojej książce przedstawił sylwetki najwybitniejszych krawców i projektantów, którzy przyczynili się do powstania haute couture. Autor skupia się przede wszystkim na wieku XIX i XX i za pomocą fotografii oraz szkiców projektantów pokazuje, w jaki sposób dane looki stały się one kluczowe dla historii mody. Wszyscy fani haute couture powinni zdecydowanie sięgnąć po tę pozycję! Coco Chanel: legenda i życie (Justine Picardie) Coco Chanel to niekwestionowana ikona mody, a książka Justine Picardie to misternie skonstruowany portret projektantki, który przedstawia jej burzliwe związki oraz historie powstania kultowych projektów jak „mała czarna” i perfumy Chanel No 5. Nie jest to tylko opowieść o porzuconym dziecku wychowanym w sierocińcu, ale także o wschodzącej legendzie. Historia mody. Od krynoliny do mini (Irma Kozina) Irma Kozina w swojej książce proponuje czytelnikowi nowe spojrzenie na historię mody. Poza analizami zmieniających się na przestrzeni lat trendów, autorka sięga także do wielu społecznych kontekstów tych procesów, które często zapoczątkowywały nowe rozdziały w świecie mody. W książce możemy także znaleźć interesujące relacje z kultowych pokazów mody, motywacje i inspiracje projektantów oraz ponad 700 ilustracji i zdjęć, które doskonale uzupełniają tę historię. Jest to pozycja obowiązkowa dla wszystkich miłośników mody zafascynowanych niezwykłymi procesami, które wpłynęły na bieg historii. Odpowiedzialna moda. Guilt-free przewodnik po slow fashion (Katarzyna Zajączkowska) Katarzyna Zajączkowska to projektantka i wykładowczyni w Szkole Artystycznego Projektowania Ubioru, która postanowiła napisać nietypową książkę o modzie. Dlaczego nietypową? Bo ma być ona zaproszeniem dla czytelnika do odkrycia drogi, jaką pokonują nasze ubrania. Przedstawia mechanizmy przemysłu modowego, który dewastuje naturę oraz społeczeństwo. Warto sięgnąć po tę książkę i zobaczyć, jak robić zakupy świadomie i tak, by nie były szkodliwe dla środowiska oraz jak zbudować stylową garderobę, która zawsze będzie na czasie. Gentleman: moda ponadczasowa (Bernhard Roetzel) Bernahrd Roetzel to światowy autorytet w dziedzinie mody męskiej, który postanowił w swoim poradniku pokazać, jak powinien ubierać się i zachowywać prawdziwy gentleman. Oprócz typowych dla tego typu publikacji porad, między innymi jak wiązać krawat lub jakie buty wybierać do danego typu spodni, można dowiedzieć się także jak odpowiednio zadbać o włosy i zarost, co jest bardzo ważne w kreowaniu całego męskiego wizerunku. Alexander McQueen: Unseen (Clarie Wilcox) Pięknie wydany album autorstwa Claire Wilcox, która postanowiła pokazać i przybliżyć czytelnikowi magiczny świat projektów mistrza, czyli Alexandra McQueena. Autorka bardzo dokładnie analizuje każdą kolekcję w karierze McQueena i ujawnia zakulisowe momenty, które uchwyciły modelki, wizażystki oraz fryzjerzy. Świetna pozycja dla wszystkich fanów twórczości tego projektanta, który zapisał się złotymi zgłoskami w historii mody. Dior by Dior (Christian Dior) Autobiografia Christiana Diora, która zabiera czytelnika za kulisy kultowego domu mody. Opisuje on swoje dzieciństwo w Granville, rodzinę i przyjaciół, ale nie pomija najtrudniejszych lat swojej działalności oraz dużych sukcesów. Jest to pełna skromności biografia, która w niezwykły sposób przybliża czytelnikowi sylwetkę Christiana Diora i pokazuje go z zupełnie innej strony. Zdecydowanie warto po nią sięgnąć, jeśli chcecie odkryć fakty z prywatnego życia założyciela kultowego domu mody i odkryć jego tajemnice. Powyższe pozycje to świetne lektury na wakacyjny czas dla każdego miłośnika mody. Albumy, poradniki, biografie - każdy znajdzie coś dla siebie. Po którą książkę sięgniesz?
9 ubrań i dodatków od wielkich marek, które zmieniły oblicze mody
Przełomowe projekty, które zapisały się na kartach historii i stylu
To, jak się ubieramy jest odzwierciedleniem przemian historycznych, ważnych wydarzeń społecznych, kultury, ekonomii i polityki. Moda to coś więcej niż tylko zmieniające się kroje sukienek, płaszczy czy nowych spodni. Ubiór może być demonstracją przekonań politycznych czy ideologicznych, wyrazem buntu lub chęcią dopasowania się do grupy. Do rozwoju trendów bez wątpienia przyczyniło się wiele niesamowitych projektów od topowych marek i wielkich domów mody, które mimo upływu czasu wcale się nie zestarzały. Oto 9 ubrań i dodatków-ikon, które zmieniły oblicze mody i wciąż są na topie. I nic nie wskazuje na to, aby szybko miało się to zmienić. PRZECZYTAJ: Cesarzowa Sisi cierpiała na anoreksję, a na pielęgnację włosów poświęcała trzy godziny dziennie Mała czarna (Coco Chanel) Podobno mała czarna po raz pierwszy pojawiła się w 1915 roku. Była wtedy symbolem tragedii z powodu I Wojny Światowej i epidemii grypy hiszpanki. Do 1926 roku była kojarzona ze strojem żałobnym, nosiły ją wtedy tylko wdowy. Coco Chanel zobaczyła w niej potencjał i znalazła piękno zamknięte w prostocie. Sukienka przez nią zaprojektowana nie posiadała żadnych falban, gorsetów, koronek lub krynolin. Dziś można zobaczyć małą czarną w najróżniejszych wersjach. Pasuje na każdą okazję i jest synonimem kobiecego wdzięku, dzięki czemu nigdy nie wychodzi z mody. Mokasyny (Gucci) Zaprojektowane przez Aldo Gucciego są jednym z najbardziej kultowych i najczęściej podrabianych produktów z oferty włoskiej marki Gucci. Stały się synonimem luksusu i przynależności do klasy wyższej, przez lata funkcjonując jako hit sprzedażowy firmy. Motyw wędzidła wywodzi się z faktu, że pierwsi klienci Gucciego byli arystokratami związanymi z jeździectwem. To właśnie do ich gust miały trafić motywy nawiązujące do jazdy konnej. Model na przestrzeni lat nie uległ znacznym transformacjom - pierwotny migdałowy kształt został zmieniony na nieco bardziej kanciasty, a gama kolorystyczna została poszerzona. Nic dziwnego, że grono wielbicieli klasycznych mokasynów od Gucci nie maleje, a produkt wciąż jest jedną z ikon marki i jej wielkim sprzedażowym hitem. ZOBACZ TEŻ: Perły w modzie: ponadczasowa biżuteria, którą noszą nie tylko królowe Torebka Lady Dior (Christian Dior) Torebka Lady Dior zyskała sławę za sprawą księżnej Diany, która otrzymała ten model w prezencie od Bernadette Chirac, żony ówczesnego prezydenta Francji Jacques’a Chiraca. Sfotografowana wielokrotnie z kuferkiem Dior Lady Di przyczyniła się do popularyzacji i wzrostu sprzedaży modelu. Torebki zaczęły w błyskawicznym tempie znikać z salonów, każda luksusowa kobieta chciała poczuć się jak najpopularniejsza w świecie arystokratka. Miało to miejsce w 1995 roku i od pojawienia się modelu na rynku do dzisiaj niewiele się zmieniło. Torebka wciąż jest liderem sprzedaży na rynku produktów luksusowych i obiektem pożądania wielu fashonistek i influencerek. Model 2.55 (Coco Chanel) Coco Chanel zainspirowana żołnierskimi plecakami zaprojektowała torebkę z klapką, która zyskała ogromną popularność. Nazwa 2.55 pochodzi od daty jej powstania (luty 1955). Był to rewolucyjny produkt, a to z racji na fakt, że była to pierwsza torebka, która w zestawie miała łańcuszek - to dzięki niemu możemy zawiesić ją na ramieniu, a nie tylko trzymać w ręce. Jest wykonana z pikowanej wełny, inspirowanej derkami pod siodła koni, zaobserwowanymi na wyścigach, na które Coco Chanel bardzo lubiła chodzić. W 2005 roku 2.55 została zaprojektowana na nowo przez Karla Lagerfelda, który później obserwował, jak torebka będąca dziedzictwem domu mody zyskuje status it bag wszech czasów. PRZECZYTAJ O: Supermodelka lat 90. Elle Macpherson, dla której czas się zatrzymał Spodnie 501 (Levi’s) Model Levi’s 501 zajmuje istotne miejsce w historii mody. Na przestrzeni 150 lat przekształcił zdążył zyskać miano kulturowej ikony przemysłu odzieżowego. Kiedy Levi Strauss i Jacob Davis w 1873 roku rozpoczęli współpracę nad opatentowaniem waist overalls wzmacnianych miedzianymi nitami, nie mieli pojęcia, że ich produkt stanie się jednym z najbardziej klasycznych elementów mody w historii. Spodnie charakteryzują się prostym krojem oraz sztywnym materiałem, który jest bardzo odporny na przetarcia. Wraz ze zmieniającymi się potrzebami każdego pokolenia, design 501 był zmieniany i odświeżany. W 1922 roku, w związku z rosnącą popularnością pasków przy spodniach, pojawiły się szlufki. Z czasem na prawej tylnej kieszeni dodano także charakterystyczną czerwoną wszywkę, która ma odróżniać oryginalne spodnie od podróbek. Od momentu powstania, model ten stał się jednym z najbardziej kultowych w historii, wciąż gości w naszych szafach i co i rusz staje się obiektem designerskich przeróbek i modyfikacji. Torebka z bambusową rączką (Gucci) Słynną torebkę z bambusową rączką zaprojektował sam Guccio Gucci w latach 50. XX wieku. Model ten od razu trafił szczególnie w gusta kobiet pracujących. Kształtem przypominał trapez, a dzięki dużym uchwytom, pozwalającym zawiesić ją na przedramieniu, był pojemny i praktyczny. Za sprawą bambusowej rączki importowanej z Japonii, torebka podbiła serca największych sław tamtego czasu, między innymi Ingrid Bergman oraz Elizabeth Taylor. Na przestrzeni dekad model był reinterpretowany przez wielu dyrektorów kreatywnych Gucci, którzy wprowadzali swoje wyjątkowe rozwiązania, takie jak różne kolory i printy. W 2017 roku Alessandro Michele przywrócił Gucci Bamboo w pierwotnej niemal postaci. Odkurzył także model inspirowany jej odsłoną z lat 90. Maleńki kuferek w kształcie podkówki szybko stał się kultowy i wciąż gości w szafach sławnych influencerek, a jego renesans przypieczętował Harry Styles pokazując się z nim na czerwonym dywanie. Skoro nosi go młody książę popu, to ten wzór na pewno jest it bag. I definicja ta tyczy się nie tylko bieżącego sezonu. Damski garnitur (Yves Saint Laurent) Le smoking – to współcześnie część garderoby, po którą sięgają zarówno mężczyźni, jak i kobiety, jednak w latach 60. wzbudzała ogromne kontrowersje. Yves Saint Laurent projektując w 1966 roku damski garnitur inspirował się stylem Marleny Dietrich, która nie bała się nosić męskich ubrań. Było to bardzo często negatywnie odbierane; kobietom noszącym spodnie odmawiano przykładowo wejścia do restauracji. Wszystko zmieniło się za sprawą Bianki Jagger, która oswoiła show-biznes z garniturem. Ikona rock&rollowej bohemy kpiła z reguł i stylizowała le smoking bardzo odważnie, poprzez dodanie do niego typowo męskich atrybutów, takich jak laska czy melonik. Poprzez łamanie zasad sprawiła, że garnitur stał się ikoniczny nie tylko wśród mężczyzn, ale także kobiet. Bikini (Louis Reard) Gdy w 1946 roku projektant Louis Reard przedstawił pierwszy odsłaniający pępek kostium kąpielowy, wybuchł skandal. Nie tylko ze względu na krój, lecz także nazwę – Bikini. Cztery dni przed premierą stroju, na wyspach Bikini odbyły się próby broni nuklearnej. Projektant uważał, że jego projekt będzie równie wybuchowy i zaczerpnął z tego wydarzenia nazwę. Kostium uznany przez Watykan za strój niemodny i grzeszny, długo nie mógł przebić się do mody masowej. Uznaje się, że duży wpływ na jego promocję miały Ava Gardner oraz Brigitte Bardot, które nie bały się pozować w strojach odważnych i odsłaniających ciało. Dzięki nim bikini przeszło do historii i do dziś cieszą się nim miliony kobiet na całym świecie. Spódniczka mini (Mary Quant) W latach 60. zaczęła debiutować spódniczka mini, którą szczególnie wypromowała projektantka Mary Quant. W jej butiku można było dostać wiele wariacji mini, w której kobiety się zakochały! Spódniczka mini była wyrazem buntu, dlatego bardzo spodobała się młodym dziewczynom, które w ramach sprzeciwu wobec narzucanych przez starsze pokolenia zasadom chciały, by ich spódnice były coraz krótsze. Projekt ten najmocniej wypromowała supermodelka Twiggy, która stała się ambasadorką mini. Krótka sukienka stała w opozycji do grzecznego i poprawnego ubioru lat 50. Stała się tym samym symbolem rewolucji seksualnej i trwałe zapisała się w historii mody jako ubranie-ikona. ZOBACZ TEŻ: Minispódnica - nie ona ją wymyśliła, ale ona rozsławiła. Oto prawdziwa historia Mary Quant! Żadne chwilowe trendy nie mogą się równać z siłą oddziaływania legendy. Logo, charakterystyczny wzór, nietypowy krój lub rewolucyjne rozwiązanie sprawiły, że projekty największych domów mody i firm trwale zapisały się w historii. Dzięki uniwersalnemu charakterowi, na który składa się klasyczny fason lub print, po latach trudno sobie wyobrazić świat bez tych ubrań, dodatków czy akcesoriów. Wszystkie wymienione elementy garderoby warto mieć w swojej szafie. Moda na nie nigdy nie przeminie, a kto wie, czy kiedyś nie wróci nawet z podwojoną siłą…?
Lata spędzone w przytułku i śmierć na rękach przyjaciółki. Burzliwe życie Coco Chanel
W tym roku mijają 54 lata od śmierci projektantki
Mówiła o sobie: „Byłam jedną z pierwszych istot żyjących XX wiekiem”. Nie przesadziła. Coco Chanel wywołała rewolucję w modzie i rewoltę w obyczajach. Pokazała kobietom, że nie tracąc kobiecości, mogą być równe mężczyznom. Miała wielu sławnych i wpływowych kochanków. Tylko jednego nie miała. Miłości. [Ostatnia publikacja na VIVA! Historie i VUŻ: 10.01.2025 r.] Coco Chanel: umierała na rękach przyjaciółki Jest 10 stycznia 1971 roku. Wielki apartament w hotelu Ritz w Paryżu, gdzie Coco przeniosła się na stare lata. Bogactwo i przepych. Drogocenne meble, dziesiątki figurek z porcelany, parawanów i fotografii z minionej epoki. 88-letnia Coco większość czasu spędza, wspominając swoje życie. Cudowne lata młodości, kochanków, rauty, wyścigi, bale. Ma wiele powodów do dumy. Imperium Chanel to od pół wieku potęga. Mimo to Coco wcale nie jest szczęśliwa. Chciałaby z kimś dzielić swoją radość, fortunę. Ale nie ma rodziny, przyjaciół. Wszyscy zmęczeni jej despotyzmem, który z wiekiem stał się nie do wytrzymania, uciekli. U jej boku jest tylko ostatnia wierna przyjaciółka, na której rękach przyjdzie niebawem Coco umrzeć. Gdyby potrafiła płakać, być może w tej chwili łzy spłynęłyby po jej policzkach. Nie tak wyobrażała sobie swój koniec. Coco Chanel: trudne dzieciństwo Stworzenie imperium mody nie było celem życia Coco Chanel. Chciała kochać i być kochana. Być może to ślad dzieciństwa, w którym zaznała biedy i opuszczenia. Po latach będzie opowiadać niestworzone historie na temat swojej młodości. Prawda jest jednak taka, że po śmierci matki, Jeanne Devolle, ojciec Albert Chanel, który był komiwojażerem, porzuca ją i pięcioro jej rodzeństwa. Gabrielle, bo tak brzmi jej prawdziwe imię, w wieku 11 lat trafia do przytułku w Aubazine prowadzonego przez zakonnice, które nazywa ciotkami. A ciotki są surowe. Każą dzieciom pracować i modlić się. Modlić się i pracować. W wieku 18 lat Gabrielle opuszcza przytułek. Nie ma domu, pieniędzy, niczego. Jedyny jej kapitał to determinacja i siła. Jak powie później: „Nieprzyjemne ciotki stwarzają ludzi sukcesu. Z trudnych warunków rodzi się siła, z dumy – pragnienie sukcesu i pożądanie wielkości”. Gabrielle jedzie do ciotki w Moulins. W dzień pracuje w sklepie z kuzynką Adrienne. Wieczorami występuje w kabarecie Rotonde, próbując sił jako piosenkarka. To wtedy powstaje jej pseudonim. Kiedy Gabrielle kończy swoją popisową piosenkę, „Co, co ri co” – o zaginionym piesku imieniem Coco, widownia zaczyna nazywać ją tym samym imieniem. Coco Chanel i Boy Capel historia miłości Coco Chanel jest śliczna i pełna życia. Ma duże piwne oczy i długie bujne włosy. Mimo braku wykształcenia jest oczytana i elokwentna. Kiedy tańczy kankana, mężczyźni wstrzymują oddech. Wydaje się więc, że znalezienie kandydata na męża jest tylko kwestią czasu. Ale uroda i temperament to na początku XX wieku zbyt mało, by znaleźć męża w wyższych sferach. Każdy chce ją mieć, ale nikt nie chce się angażować. Już pierwsi kochankowie nie zostawiają jej żadnych złudzeń. Kiedy Coco stwierdza, że jest w ciąży, woli usunąć dziecko, by nie zostać samotną matką. Wkrótce potem jeden z oficerów bywających w knajpie, Étienne Balsan, radzi jej, by dała sobie spokój ze śpiewaniem. I namawia na wspólne życie, zaprasza do wspaniałego domu w Royallieu. Ale Coco jest tylko utrzymanką. Balsan przedstawia ją bliskim znajomym, ale na oficjalne przyjęcia nie zaprasza. Zobacz: Dziś rocznica śmierci Coco Chanel. Które z jej projektów zyskały miano ikonicznych? Ona cierpi, ale jej cierpienie jest jeszcze większe, gdy któregoś dnia poznaje u Balsana Artura Capela, zwanego Boyem. Nieślubny syn bankiera o niebywałym uroku i urodzie odwzajemnia jej uczucie. Po latach okaże się, że to on był miłością jej życia. Podróżują do Barritz, Monte Carlo, jeżdżą na wyścigi. Biegają po plaży. Ale Boy także nie zamierza żenić się z Coco Chanel, bo małżeństwo dla niego to inwestycja. W sylwestra 1913 roku staje na ślubnym kobiercu z kimś ze swojej sfery. Coco jest zdruzgotana. W końcu jednak przełyka gorzką pigułkę. Nadal utrzymuje kontakty z Boyem, aż do jego tragicznej śmierci w wypadku samochodowym w 1919 roku. Twierdzi: „Jest bardzo wiele rodzajów kochania i bycia kochaną”. Niezależna Coco Coco Chanel postanawia żyć na własny rachunek. Nie zależeć już nigdy więcej od żadnego mężczyzny. „Nie jestem gorsza nie tylko od innych kobiet, nie jestem gorsza od żadnego faceta”, stwierdza. Sama „wchodzi” w spodnie. Nie tylko w przenośni. Już w trakcie pobytu u Balsana, w wieku 23 lat, obcina na krótko włosy, także grzywkę, która wkrótce stanie się symbolem emancypantek. Wkłada koszule kochanka i bryczesy. Paraduje w obszernych męskich pulowerach. Odpruwa mankiety i kołnierzyki od jego koszul i doszywa je do bluzek i sukni. Postanawia uniezależnić się finansowo. Jedyne, co potrafi robić, to szyć. Dzięki zakonnicom opanowała tę sztukę do perfekcji. Stwierdza: „Żaden facet nie potrafi ubrać kobiety, bo w głębi duszy nią gardzi. Robi z niej ozdobny dodatek do siebie”. Bierze więc pożyczkę od Boya i otwiera pierwszy butik przy Ambon 21 w Paryżu, który stanie się zaczątkiem jej imperium. Żartuje: „Mogłam otworzyć ten sklep, bo Balsan i Capel licytowali się o moje niewielkie ciało”. Nie umie rysować, więc wszystkie projekty kroi i zszywa na modelkach. Trwa to czasami tak długo, że mdleją one z wyczerpania. Ale ona nigdy nie jest zmęczona. Gdy narzekają, krzyczy na nie. Kiedy proszą o podwyżkę, wysyła na ulicę, by... dorobiły. Uparta, bezwzględna ma jednak w 1915 roku już trzy sklepy i może oddać dług Capelowi. Staje się w pełni panią własnego losu. Zobacz także: Bon vivant i prowincjuszka. Niezwykła historia miłości Coco Chanel i Boya Capela Mężczyźni byli inspiracją Coco Chanel Teraz to ona będzie wykorzystywała mężczyzn do swoich celów. Inspirowała się ich życiem, ubraniami. Jak zauważa jej biograf Pierre Galante: „Wszystko, co wymyśla, ma swój powód” – począwszy od tkanin, poprzez krój, skończywszy na dodatkach. Zamiast sztywnych taft i wełen, zaczyna stosować miękkie dżerseje, które do tej pory były używane tylko do szycia bielizny, tweedy, które nie krępują ruchów. To dzięki niej pojawia się nie tylko mała czarna, nazwana w amerykańskim Vogue’u „Fordem spod znaku Chanel”, bo – jak wiadomo – Ford mógł mieć każdy kolor, pod warunkiem że... był czarny. Coco wymyśla też trencz podróżny, z kieszeniami, bo lubi wygodę i trzymać ręce w kieszeniach. Aby uwolnić je od torebki, zawiesza ją na pasku na ramieniu. Butom dodaje z przodu czarne noski, bo wydaje jej się, że ma za krótkie stopy i czarne noski dają efekt przedłużenia. Zasługą Coco Chanel są kapelusze z małym rondkiem, tak zwane kubełki, chustki i baskijskie berety. Potem wełniane czapki i szaliki, w których kobieta może uprawiać sporty zimowe. Projektuje pierwszy kostium plażowy, który składa się z granatowych rybaczek i tuniki wykończonej białą lamówką, przewiązaną w pasie wstążką. Coco nie chce jednak rezygnować z kobiecości. Elementy niezbędne jej zdaniem, jak guziki i biżuteria, stają się bardzo widoczne. Noszone nawet do obszernych swetrów, tworzą zupełnie nową jakość. Zaś Ernest Beaux z Grasse komponuje dla niej pierwszy sztuczny zapach. „Suknia bez zapachu jest tylko ubraniem, a kobieta bez perfum to kobieta bez przyszłości”, mówi Chanel. Coco Chanel: wielki sukces Imperium Coco Chanel rośnie w siłę. Ale jej życie uczuciowe jest coraz bardziej żałosne. Z wiekiem ma coraz więcej kochanków, są coraz młodsi. Teraz to ona jest tak sławna i bogata, że może dyktować warunki w związku. Z niektórymi, jak Jean Cocteau, pracuje na zasadzie partnerstwa. Jest jego kochanką przez 14 lat – od 1923 do 1937 roku. Dzięki temu powstają cudowne kostiumy do jego spektakli. Rodzą się sportowe kolekcje strojów do golfa, pływania, tenisa. Białe luźne sukienki, sięgające zaledwie kolan, i opaski na czoło, które stają się kanonem. Wielu swoich kochanków Coco utrzymuje. Jak zubożałego wielkiego księcia Dymitra Romanowa, którego odstąpiła jej przyjaciółka, bo był dla niej za drogi. Sergiuszowi Diagilewowi finansuje wystawienie baletu. Bierze do siebie na stancję Igora Strawińskiego z żoną i czwórką dzieci. On nawet nie ukrywa, że się w niej kocha. A kiedy Coco próbuje go rugać, słyszy: „Ależ moja żona też przepada za panią”. W ciągu tych lat Coco jeszcze tylko raz podejmuje próbę wyjścia za mąż. W 1925 roku w Monte Carlo poznaje diuka Westminsteru, Hugh Richarda Arthura. Traci dla niego głowę. Jednak książę musi mieć potomka. Tymczasem ona jest po młodzieńczej aborcji bezpłodna. Nie pomagają terapie i konsultacje w najlepszych klinikach na świecie. W wieku 42 lat Coco musi definitywnie pożegnać się z macierzyństwem i marzeniem o rodzinie. Diuk żeni się z inną. Nawet w trakcie wojny Chanel próbuje wykorzystywać mężczyzn do swoich celów. Współpraca z faszystami i romans ze szpiegiem Hansem Güntherem von Dincklage sprawia, że po wojnie zostaje aresztowana. Dzięki czyjemuś wstawiennictwu wychodzi z więzienia. Omija ją także publiczne golenie głowy. Ale na 10 lat musi emigrować do Szwajcarii. A po powrocie ponownie walczyć o swoją pozycję w biznesie. Po wojennej szarzyźnie Dior proponuje kobietom nową sylwetkę: kloszowe spódnice, kapelusze z dużymi rondami, szpilki. Coco wydaje się skończona. Ale to złudzenie. Spokojnie robi swoje i czeka. Wkrótce kobiety, które chcą osiągnąć sukces, wracają do jej pomysłów. Takiego come backu nie miał żaden projektant. Coco Chanel: ostatnie chwile Na łożu śmierci pragnienie miłości odżywa jednak w Coco Chanel z nieprawdopodobną siłą. „Wiesz – mówi do przyjaciółki – gdy miałam wybrać między mężczyznami a sukienkami, wybierałam sukienki. Ale samotność, która może dopomóc mężczyźnie w odnalezieniu siebie, kobietę zabija. Mam miliony, ale to wszystko nic nie jest warte. Jednak kobiety same dążą do katastrofy. Praca, zawsze praca, pośpiech, unikanie macierzyństwa, ponieważ stawia cię w gorszej sytuacji, pogoń za pieniędzmi, udawanie, że jest się lepszą od mężczyzny. Wkrótce społeczeństwo będzie oczekiwać od kobiety wszystkiego, bo jest silniejsza od mężczyzny”. Prorocze słowa. Coco umiera. Sama pośród swoich skarbów i milionów wielbicieli, którzy tłumnie przyjdą dopiero na jej pogrzeb. Tekst: Magda Łuków
Kristen Stewart już tak nie wygląda! Do kampanii Chanel obcięła włosy i zmieniła ich kolor
Dzięki tej metamorfozie cały świat patrzy dziś tylko na nią
Pokaz mody domu mody Chanel na wiosnę i lato 2023 był zwieńczeniem paryskiego tygodnia mody. Na widowni zasiadły największe gwiazdy i eksperci świata mody. Ale zanim modelki wyszły na wybieg, na ogromnych telebimach wyświetlono film z Kristen Stewart, który był swego rodzaju hołdem dla Coco Chanel. Uwagę wszystkich zwrócił fakt, że Kirsten Stewart ma na nim ciemne, krótkie włosy, a po blond kosmykach nie ma już śladu. Zresztą w takiej samej fryzurze pojawiła się na widowni. Jak teraz wygląda? ZOBACZ TAKŻE: Pokaz kolekcji Chanel na wiosnę i lato 2023: ponadczasowa klasyka Kristen Stewart obcięła włosy do kampanii Chanel na wiosnę 2023 W pierwszej scenie filmu widzimy Kristen Stewart wychodzącą z kina po pokazie filmu „Ostatni rok w Marienbadzie" z 1961 roku, do którego Gabrielle Chanel zaprojektowała kostiumy. Nawiązaniem do tego filmowego klasyku były nie tylko sukienki widoczne w filmie nakręconym przez słynny duet Inez & Vinoodh, ale także stroje oraz fryzury modelek, które już po chwili można było podziwiać na wybiegu. Nie zabrakło też wariantów na temat klasycznych garniturów i garsonek, a także „małych czarnych”, których prezentacja zakończyła wydarzenie, na które jak zawsze czekał świat mody. Film z Kristen Stewart promujący kolekcję na wiosnę 2023, utrzymany jest w czarno-białej stylistyce. Naszym zdaniem to bez wątpienia najpiękniejsza i najbardziej wyjątkowa kampania marki od lat. A Kirsten Stewart wygląda w niej zjawiskowo i hipnotyzująco. Aż trudno oderwać od niej wzrok. Z osób, które mnie otaczają, ona jest najbliżej Gabrielle Chanel. Ona rozumie Chanel, rozumie ubrania. A z nią staje się one jeszcze bardziej nowoczesne, napisała w notatkach do pokazu dyrektor artystyczna Chanel, Virginie Viard. Metamorfoza Kristen Stewart Kristen Stewart w tych samych, króciutkich włosach pojawiła się także na widowni pokazu Chanel, a oczy wszystkich zwrócone były na nią na długo przed premierą filmu. Aktorka przeszła bowiem niezwykłą metamorfozę. Bo blond włosach, które prezentowała jeszcze kilka tygodni temu, rzeczywiście nie ma już śladu. Zamiast nich możemy podziwiać cięcie typu mullet, w delikatnie punkowym wydaniu, które zadziornie kontrastuje z luksusowymi ubraniami Chanel. Za jej metamorfozę odpowiada Adir Abergel, dyrektor kreatywny marki Virtue, ekspert od cięć w tym właśnie stylu, które charakteryzują się krótką grzywką i postrzępionymi kosmykami o różnej długości. Kristen wygląda w nowej fryzurze doskonale. Aż sami mamy ochotę na takie ostre cięcie!
Perły w modzie: ponadczasowa biżuteria, którą noszą nie tylko królowe
Jak noszą je gwiazdy, arystokratki i... mężczyźni?
Perły to symbol elegancji, szyku i szlachetnego piękna. Przez wieki były zarezerwowane tylko dla monarchów i arystokracji. Wylansowała je Coco Chanel w XX wieku mówiąc “każda kobieta potrzebuje ich niezliczoną ilość”. Projektantka nosiła je do garsonek wykonanych z tweedu oraz krótkich żakietów typu box jacket. Sztuczne czy prawdziwe, każde uosabiały elegancję i klasę. Na przestrzeni lat nosiły je takie ikony stylu jak Audrey Hepburn, Jackie Kennedy, Michelle Obama i księżna Kate. Jak wygląda współczesna historia pereł? Dlaczego Królowa Elżbieta II zawsze ma je ze sobą? Jak perły przeniknęły do świata mody i zawisły nawet na męskich szyjach? PRZECZYTAJ O: Perły wracają! Ale teraz nosi się je… nie tylko na szyi! Historia pereł Biżuteria z perłami była bardzo popularna szczególnie w latach 20. XX wieku co można zobaczyć przykładowo w filmie Wielki Gatsby. Wówczas kobiety uzupełniały swoje szkatułki o sznury pereł i nosiły je do sukienek z obniżoną talią. W latach 50. i 60. dodatek ten łączono z małą, czarną sukienką oraz kreacjami new look w stylu Diora. Wystarczy przypomnieć sobie scenę z Audrey Hepburn, która elegancką biżuterię zestawiła ze słynną, czarną kreacją od Givenchy. Perły symbolizowały luksus i ponadczasowość, często były wybierane przez reprezentantki elit. Dzięki Gabrielle Chanel, która spopularyzowała modę na sztuczną biżuterię, do dzisiaj mogą je nosić wszystkie kobiety bez względu na status społeczny. Perły w rodzinach królewskich Królowa Elżbieta II najchętniej nakłada potrójny sznur pereł, który nie jest za długi i idealnie układa się na dekolcie. W rodzinie królewskiej tego typu biżuterię nosi się od wczesnych lat dzięki rodzinnej tradycji, którą zapoczątkowała królowa Wiktoria. W rozmowie z magazynem People Leslie Field (autorka książki The Queen’s Jewels) zdradziła: “Co roku w dniu swoich urodzin królowa Wiktoria dawała każdej ze swoich córek i wnuczek po jednej perle, aby w wieku osiemnastu lat miały już wystarczająco duże pereł na pełen naszyjnik”. Ta tradycja była potem kontynuowana przez króla Jerzego VI, który podarował swojej córce cienki platynowy łańcuszek, do którego w każde urodziny dodawał dwie perły. Na ślub z księciem Filipem w 1947 roku królowa także wybrała perły - elegancki podwójny naszyjnik, podobno jeden z najstarszych w królewskiej kolekcji. Nie tylko głowa państwa kocha tego typu biżuterię, żona księcia Williama - Kate Middleton również. Można było to zauważyć w wielu jej codziennych stylizacjach, kiedy na przykład dobierała kolczyki z perłą lub krótkie naszyjniki. Jej najsłynniejszą jej stylizacją, w której biżuteria gra główną rolę jest ta z pogrzebu księcia Filipa w 2021 roku. Księżna Cambridge miała na sobie naszyjnik z diamentami i perłami, który Jej Wysokość pożyczyła niegdyś księżnej Walii. Chodzi o japońską kolię znaną jako Japanese Pearl Choker, która jest podobno prezentem od japońskiego rządu. Księżna była już widziana w tej biżuterii w czasie celebracji 70-lecia małżeństwa Elżbiety II i księcia Filipa w 2017 roku na zamku Windsor. Nakładając ten naszyjnik Kate w czasie pogrzebu pokazała swoje wsparcie Królowej i oddała hołd jej zmarłemu mężowi. Naszyjnik ten nosiła także księżna Diana w 1982 roku na kolacji z udziałem królowej Holandii Beatrycze i księcia Clausa w pałacu Hampton Court. Było to jedno z pierwszych oficjalnych wystąpień młodej księżnej. Rok później królowa wystąpiła w tej biżuterii podczas pobytu w Bangladeszu. Perły są nie tylko ulubionym klejnotem królowej Elżbiety II i księżnej Kate, chętnie sięgają po nie także Megan Markle i księżna Yorku Sarah Ferguson. Warto wspomnieć o tym, że perły są na tyle uniwersalnym klejnotem, który bardzo lubią monarchinie innych krajów, w tym między innymi królowe Hiszpanii, Szwecji i Danii. ZOBACZ TEŻ: Wielka Brytania. Dlaczego królowa Elżbieta II zawsze nosi perły? Gwiazdy, które kochają perły Perły tracą swój pierwotny, elitarny i odświętny charakter, a nabierają nowego znaczenia, gdyż królują obecnie w wielu stylizacjach gwiazd. W 2021 roku Dua Lipa pokazała się w naszyjniku z trzech sznurów pereł projektu Vivienne Westwood. Efektem było wyprzedanie się biżuterii w błyskawicznym tempie. Jednak nie można zapominać o jednej z pierwszych prekursorek mody na perły wśród gwiazd, którą była sama Marilyn Monroe. W filmie Mężczyźni wolą blondynki śpiewająco przekonywała, że nie tylko diamenty to najlepszy przyjaciel kobiety, ale także perły. Joe DiMaggio, amerykański baseballista oraz drugi mąż aktorki podarował jej piękny naszyjnik, składający się z 44 pereł rozciągających się na 16-calowej nici, ukoronowany złotym zapięciem. Jej zamiłowanie do tej biżuterii można podziwiać na wielu fotografiach, na których aktorka jest otoczona jest długimi splotami sznurów pereł. Wszyscy kojarzymy wizerunek też jednej z najbardziej efektownych gwiazd Hollywood w sznurze pereł i małej czarnej sukience w filmie Śniadanie u Tiffany’ego. Audrey Hepburn to aktorka znana z noszenia pereł w formie dodatku do codziennej stylizacji. Jednak ze wszystkich współczesnych gwiazd to Madonna nosi perły w najbardziej spektakularny sposób. Można było zobaczyć w czasie słynnego występu podczas MTV VMAs w 1984 roku, kiedy miała na sobie gęste i długie sploty pereł z ciężkim ozdobnym krzyżem. Klejnoty te służyły za dopełnienie jej odważnej, ślubnej stylizacji. Występ bez wątpienia zapisał się na kartach historii i sprawił, że o artystce stało się głośno. Przysłużył się także perłom, które na stałe zapisały się w słownikach mody jako jeden z najmodniejszych dodatków w historii. Perły w modzie męskiej Historia oraz sztuka odnotowują wiele wizerunków facetów z perłą, skupimy się na dwóch z nich. Jeden z nich przedstawia Henryka III Walezego (pierwszego króla elekcyjnego w latach 1573-1574). Władca uwielbiał błyszczącą biżuterię, nosił nie tylko szaty zdobione drogimi kamieniami, ale i kosztowne pierścienie, łańcuchy oraz przypinki. Wśród portretów władców zachował się obraz przedstawiający króla z kolczykiem z okazałą perłą. Inny kolczyk z klejnotem morza w uchu polskiego dygnitarza uwiecznił Rembrant. Obraz nosi tytuł Polski szlachcic z 1973 i przedstawia Andrzeja Reya herbu Oksza, dyplomatę i sekretarza króla Władysława IV Wazy. Jak widać drobna ekstrawagancja w postaci kolczyka z perłą nie przeszkodziła mu w robieniu kariery urzędniczej, a obraz można aktualnie zobaczyć w National Gallery of Art w Waszyngtonie. Z czasem współcześni mężczyźni także zapragnęli nosić perły. Jednym z ostatnich na to przykładów jest Harry Styles, który jest znany z różnych eksperymentów z modą i nie boi się odważnych rozwiązań. Zainspirowało się nim wielu innych sławnych muzyków czy projektantów, między innymi Marc Jacobs, który łączy sport z elegancją, nie wykluczając przy tym stylowej biżuterii. Również Giambasttista Valii jest znany ze swoich pereł, które podobno przynoszą mu szczęście. Mogę stać koło kogoś wytatuowanego i wykolczykowanego, ale to moje perły zawsze zwracają uwagę, podkreśla projektant. W męskich kolekcjach na sezon jesień-zima 2021 perły stały się uniwersalnym dodatkiem dla obu płci. Te z linii Comme des Garçons x Mikimoto pokochał szczególnie raper A$AP Nast, który na swoich kontach społecznościowych dopowiada, że jego styl jest niekonwencjonalny i spontaniczny, nigdy nie ma zaplanowanych outfitów, zawsze nakłada to co chce w danym momencie. Jego zdaniem ludzie powinni nosić to, co im się podoba, a perły powinien nosić każdy, wszędzie i cały czas. Mówi się, że perły są symbolem mądrości, ale także reprezentują spokój oraz wzmacniają wartościowe relacje i poczucie bezpieczeństwa. Są też oznaką czystości, uczciwości i lojalności. Uważa się, że klejnoty morza zapewniają ochronę noszącemu, a także przyciągają szczęście i bogactwo. Możemy wyróżnić cztery rodzaje pereł: okrągłe (okazy o regularnym kształcie kuli lub lekko spłaszczone), barokowe (okazy o nieregularnych kształtach), w kształcie kropli lub guzika (okazy słabo wypukłe, jednostronnie płaskie). Do najpopularniejszy kolor to biały, ale wyróżniamy też czarny, szary, różowy, bordowy, złoty, łososiowy, zielony oraz złoty. Tak kiedyś jak i współcześnie na ulicach można zobaczyć ludzi, którzy noszą sznury zarówno regularnych, jak i nieregularnych pereł, we wszystkich możliwych odcieniach i wielkościach. Płeć przy tym nie gra tu żadnej roli. W powrocie mody na tą biżuterię miał swój czynny udział serial Bridgertonowie. Dzięki tej efektownej produkcji kobiety i mężczyźni przypomnieli sobie o pięknie pereł i zapragnęli je zaadaptować do własnych stylizacji. Niezależnie od tego, czy nałożysz elegancką sukienkę, stylową marynarkę czy prosty T-shirt, dorzucając do swojej stylizacji perły, poczujesz się stylowo i elegancko, niczym debiutantka na balu u królowej. Tekst: Aleksandra Trendak
5 ikon stylu wszech czasów, o których zawsze będziemy pamiętać
Ich gust był naprawdę inspirujący. Jest aktualny także dziś?
Dziennikarka Diana Vreeland mawiała: „Niezależny, indywidualny styl, w przeciwieństwie do dobrego gustu, jest bardzo inspirujący”. Bez wątpienia wybrane przez nas ikony ten styl posiadały. Od lat ekscytują nie tylko projektantów, ale kobiety na całym świecie. Choć ich popularność była największa już kilka dekad temu, cały czas pełnią istotną funkcję w światowej popkulturze i modzie. Kogo umieściliśmy w tym gronie? ZOBACZ TAKŻE: Crawford, Schiffer, Campbell, Evangelista, Christensen: Jak dziś wyglądają supermodelki z lat 90.? Audrey Hepburn (1929 - 1993) Kochała małe czarne sukienki, trencze, spodnie cygaretki, golfy i koszulki polo. W jej szafie królowały stonowane kolory. Nie nosiła butów na wysokim obcasie, za to uwielbiała balerinki. Słynęła z dobierania wyrazistych dodatków - dużych okularów, okazałych kapeluszy czy oryginalnej biżuterii. Coco Chanel (1883 - 1971) Sama twierdziła: „Ja nie projektuję mody, ja jestem modą!”. Dzięki swoim rewolucyjnym projektom przyczyniła się do zmiany społecznych stereotypów wizerunku kobiety. Udowadniała, że prostota może być oznaką szyku i wyrafinowania, a przesada daje zupełnie odwrotne efekty. Stawiała na połączenie bieli i czerni - dla niej był to duet absolutny. Jacqueline Kennedy (1929 - 1994) Wybierała proste fasony, które umiejętnie podkreślały atuty jej sylwetki. Była wierna pudełkowym żakietom, klasycznym spódnicom do kolan i eleganckim toczkom na głowę. Kochała szlachetne kolory, a od szpilek wolała czółenka na niewysokim obcasie. CZYTAJ TEŻ: Dziś rocznica urodzin Marlene Dietrich. Jej styl wciąż inspiruje! Grace Kelly (1929 - 1982) Jak sama przyznawała - najlepiej czuła się w zielonych sukniach, choć nosiła je rzadko. Najczęściej stawiała na kreacje w neutralnych kolorach. Kochała uszyte z szyfonu i tiulu spódnice z paskiem, białe rękawiczki oraz sznury pereł. Wybierała stroje eleganckie, proste i klasyczne. WIĘCEJ: Ikony mody: być jak Jane Birkin, czyli jak? Marlene Dietrich (1901 - 1992) Wyróżniała się niezwykłym stylem, który łączył elegancję femme fatale i zjawiskowy szyk. Była jedną z pierwszych kobiet na świecie, która publicznie pokazywała się w spodniach. W jej lookach nie brakowało nonszalancji. Nosiła krawaty, futra, kapelusze, a także tzw. naked dress.
Już jesienią 2023 w Londynie będzie można podziwiać wystawę poświęconą Coco Chanel
Co się na niej znajdzie i czy warto ją odwiedzić?
Muzeum Wiktorii i Alberta jest jednym z największych muzeów sztuki i rzemiosła artystycznego w Europie, a na pewno w Londynie. Znajduje się w dzielnicy South Kensington, niedaleko Muzeum Historii Naturalnej i Muzeum Nauki. Już we wrześniu 2023 roku będzie można w nim zobaczyć pierwszą w Wielkiej Brytanii wystawę poświęconą twórczości legendarnej projektantki mody, czyli Gabrielle Coco Chanel. “Gabrielle Chanel. Fashion Manifesto” ma przedstawiać historię powstawania jej niezwykłego stylu osadzonego w ramach czasowych od otwarcia pierwszego butiku z maszynami do szycia, po ostatni pokaz w 1971 roku. Wystawę będzie można oglądać od 16 września 2023 do 25 lutego 2024. Czy warto zarezerwować bilet lotniczy i wybrać się do Londynu na tą wystawę? Co będzie można na niej zobaczyć? Czym będzie się różnić od poprzednich wystaw poświęconych Coco Chanel? CZYTAJ TEŻ: Zwiedzaj Paryż śladami Coco Chanel Wystawa o Coco Chanel w Muzeum Wiktorii i Alberta w Londynie Nadchodząca wystawa poświęcona twórczości Coco Chanel będzie obejmowała ponad 180 projektów oraz biżuterię, akcesoria, kosmetyki i perfumy, które do tej pory gościły tylko we francuskich muzeach. Celem ekspozycji jest przedstawienie innowacyjnego podejścia Coco Chanel do mody, dzięki któremu stworzyła nowe spojrzenie na kobiecą elegancję i do dziś wywiera wpływ na styl ubierania się miliona kobiet. Dyrektor muzeum, Trisram Hunt podkreśla, że wystawa jest wynikiem współpracy z marką Chanel i Palais Galleria, co stworzyło możliwość zaprezentowania mniej znanych, ale historycznie równie ważnych projektów wielkiej kreatorki mody. Wystawa powstała na bazie ekspozycji zatytuowaną “Gabrielle Chanel. Fashion Manfisto”, którą Palais Galleria zorganizowało w Paryżu, jednak londyńska edycja będzie na nowo zaaranżowana oraz wzbogacona o nowe, unikatowe elementy pochodzące z prywatnej kolekcji muzeum. Co będzie można zobaczyć na wystawie? Jednym z najważniejszych eksponatów wystawy będą archiwalne kolekcje Chanel, w tym także ubrania noszone przez gwiazdy takie jak Lauren Bacall i Marlenę Dietrich. Wszystkie obiekty będzie można zobaczyć w ośmiu tematycznych salach, które będą przedstawiały nowatorskie podejście Coco Chanel między innymi do tkanin, konstrukcji strojów i sylwetek modelek, ale także jej karierze zawodowej i niezwykłemu wpływowi na przemysł mody. Wystawa będzie niezwykłą okazją, żeby zobaczyć, jak powstawała kultowa “mała czarna” oraz kultowe i wciąż popularne perfumy Chanel No5. Prezes Chanel Fashion, Bruno Pavlovsky powiedział, że jest to ogromny zaszczyt dla marki, że wiodące na świecie muzeum i tak niezwykła instytucja jak Muzeum Wiktorii i Alberta, zorganizuje pierwszą w Wielkiej Brytanii retrospektywę twórczości założycielki marki. Manekiny prezentujące projekty z pokazu Coco Chanel, które można było zobaczyć na 61. imprezie inauguracyjnej nominowanych do nagrody Primetime Emmy za wybitne kostiumy w Fashion Institute Design & Merchandising (FIDM) Museum & Galleries (25 lipca 2009 roku, Los Angeles, Kalifornia). ZOBACZ: 10 nieznanych cytatów Coco Chanel o modzie, stylu i mężczyznach Muzeum Wiktorii i Alberta w Londynie jest niezwykłym miejscem poświęconym zbiorom kultury oraz modzie. W 2019 roku mogliśmy w nim podziwiać fantastyczną ekspozycję poświęconą twórczości innego wielkiego francuskiego projektanta – Christiana Diora. Teraz nadszedł czas na Coco Chanel! Wprawdzie oficjalne otwarcie wystawy dopiero 16 września 2023, ale już warto planować wycieczkę do stolicy Wielkiej Brytanii i wpisać ją do planu wycieczki. Jeśli jednak poszukujecie innej ciekawej wystawy w tym niezwykłym muzeum, warto zobaczyć aktualną czasową poświęconą modzie męskiej “Fashioning Masculinities: The Art of Menswear”, która przedstawia jak na przestrzeni wieków kreował się i zmieniał wizerunek mężczyzny. Odwiedzicie wystawę “Gabrielle Chanel. Fashion Manifesto”?
Sezonowe butiki Chanel w St. Tropez, Capri i Marbelii zachwycają bogatym i eleganckim wystrojem
Co możemy w nich znaleźć i do kiedy będą otwarte?
Chanel wraz z początkiem wakacji ponownie otworzyło swoje specjalne, letnie butiki w luksusowych śródziemnomorskich kurortach, czyli w Saint Tropez (Francja), Capri (Włochy) i Marbelli (Hiszpania). Ich minimalistyczny, ale bardzo elegancki wystrój zdecydowanie zachęca do luksusowych zakupów w czasie wakacyjnego pobytu właśnie w tych miasteczkach. Co znajdziemy w butikach? Jak wyglądają w środku? Do kiedy są otwarte? ZOBACZ TEŻ: Diora i Dolce&Gabbana otworzyły zjawiskowe wakacyjne pop-up store'y Wystrój letnich butików Chanel Wystrój letnich butików francuskiego domu mody jest inspirowany apartamentem założycielki marki, czyli Coco Chanel przy rue Carbon w Paryżu. Ich kolorystyka bazuje przede wszystkim na odcieniach bieli, beżu i czerni, które najbardziej kojarzą się z marką. Najważniejszym elementem w każdym z trzech butików jest zamszowa sofa, na której są prezentowane najnowsze akcesoria, między innymi czapki, okulary i torebki. Pomieszczenia zostały tak zaprojektowane, żeby przypominały “prywatną sferę Gabrielle Chanel” i dobrze komponowały się z jej estetyką i dawały klientowi poczucie, że nie odwiedza sklepu, tylko wakacyjną rezydencję pionierki mody. Asortyment letnich butików Chanel Wewnątrz każdej z trzech lokalizacji znajdują piękne witryny, gabloty i stoły, które zachęcają do odkrywania toreb sezonu, zegarków oraz biżuterii, między innymi z kolekcji Coco Rush i No5. Można też w nich znaleźć najnowsze zegarki J12, Première i BOY-Friend. Dodatkowo dostępna jest też najnowsza kolekcja na sezon wiosna-lato 2022 oraz Métiers d’art, która jest formą celebracji niezwykłych umiejętności rzemieślniczych. Dodatkowo niedługo do sprzedaży trafi kolekcja Beach i pre-kolekcja na sezon jesień-zima 2022/2023. W butikach można też poczuć świeży, lekko pikantny zapach róży damasceńskiej, która jest główną nutą zapachową perfum Paris-Paris. Letnie butiki Chanel to niezwykłe miejsca, w których każdy element jest idealnie dopracowany, a ich wystrój i klimat dają poczucie luksusowych wakacji. Butik w St. Tropez jest otwarty do końca września, natomiast butiki w Capri i Marbelii do 31 października 2022. Będąc w tych miejscach warto zajrzeć do jednego z letnich butików Chanel i poczuć ich niezwykły klimat. Sprawdźcie w naszej galerii jak wyglądają w środku.
Chanel N°5 - perfumy, które kochali naziści?
Oto zapach, który wzbudził tyle zachwytu, co kontrowersji…
Kultowe, oryginalne, niebanalne, jedyne w swoim rodzaju. Są niedoścignionym wzorcem dla wielu perfum, gdyż są uznawane za najbardziej stylowe na rynku. Chociaż zostały stworzone 100 lat temu, do dzisiaj zachwycają kolejne pokolenia i są najlepiej sprzedającymi się perfumami świata. Specjaliści dzielą przemysł perfumeryjny na dwie epoki – przed i po ich stworzeniu. Mowa oczywiście o wyjątkowym aromacie Chanel N°5. ZOBACZ TEŻ: Top 6 luksusowych torebek, które są świetną lokatą kapitału Chanel N°5: narodziny legendy Twórcą tego niezwykłego zapachu jest najsłynniejszy francuski „nos” - perfumiarz Ernest Beaux. Na życzenie Coco Chanel stworzył unikalny aromat, którego projektantka nigdy nie czuła. Główną inspiracją autora miała być niezależna i silna kobieta, jaką była właśnie Coco Chanel. Zapach miał podkreślić złożoność damskiej natury, w pełni oddać jej charakter, styl i osobowość sławnej prekursorki mody. Projektantka bez zastanowienia wybrała propozycję numer 5, która potem została zawarta w nazwie finalnego produktu. W rezultacie Ernest Beaux wykreował aromat szyty na miarę, który przeszedł najśmielsze oczekiwania samej Gabrielle Coco Chanel. Pierwsze 100 falkonów Chanel N°5 trafiło do najbliższych osób Coco jako bożonarodzeniowy prezent w 1921 roku. Natomiast oficjalna premiera zapachu miała miejsce w połowie 1922 roku. Chanel N°5: receptura na sukces Chanel N°5 to kompozycja około 80 różnych składników. W historii produkcji perfum pierwszy raz wtedy użyto składników takich jak aldehydy. Nie tylko aromat wzbudził sensację, flakon również, gdyż nie odpowiadał damskiej modzie tamtejszej epoki. Jego projekt był bardzo minimalistyczny – szklana butelka w kształcie prostopadłościanu kojarzyła się wtedy z męskimi wodami kolońskimi, a nie z wyrafinowanymi damskimi perfumami. Jedynym ozdobnym elementem był korek w kształcie kryształu. Coco Chanel chciała w ten sposób udowodnić, że najcenniejsza jest zawartość, nie opakowanie. Na przełomie lat buteleczka minimalnie zmieniła swój wygląd, pozostając przy tym wciąż w nurcie pierwowzoru. Chanel N°5: synonim szyku i elegancji Dowodem na unikalność i nadzwyczajność zapachu i flakonu Chanel N°5 są także gwiazdy, które je promowały. Jedną z najważniejszych osobistości, która zapisała się na karcie historii była Marilyn Monroe. Podczas wywiadu radiowego w 1952 roku przyznała się, że do snu zakłada na siebie tylko kilka kropli Chanel N°5. Innymi ambasadorkami zapachu były Vanessa Paradis, Gisele Bündchen, Carole Bouquet, Catherine Deneuve, Nicole Kidman oraz Audrey Tatou. Wraz z ogromnym sukcesem zapachu, linia Chanel N°5 zaczęła wzbogacać się o kolejne produkty takie jak płyn do kąpieli, żel pod prysznic, balsam bądź krem do ciała, mgiełka do włosów i wiele innych. Chanel N°5: zapach, który kochali naziści Chanel N°5 jest jednym z niewielu zapachów, który był dystrybuowany w czasie II Wojny Światowej co znacząco wpłynęło na jego popularność. Spekuluje się, że było to możliwe dzięki koneksjom Coco Chanel z nazistami, którzy pozwolili jej prowadzić działalność w czasie wojny. Po podpisaniu kapitulacji III Rzeszy Niemieckiej, Amerykańscy żołnierze wracający z Europy bardzo często przywozili flakoniki perfum swoim dziewczynom, żonom i narzeczonym. Fakt, że właścicielka kultowej marki współpracowała z nazistami, a nawet była uznawana za szpiega jest mocną rysą na historii firmy Chanel. Jednakże nie wypłynęło to źle na obroty firmy i Chanel utrzymało pozycję lidera na rynku perfum, mimo wielu kontrowersyjnych decyzji jakie zostały podjęte w czasie wojny. PRZECZYTAJ O: Dziś rocznica śmierci Coco Chanel. Które z rzeczy, jakie wymyśliła zawsze znajdziecie w kolekcjach jej domu mody? Od chwil stworzenia Chanel N°5 upłynęło ponad 100 lat. Mimo powstawania setek nowych zapachów, tysiąca kampanii marketingowych, konkurencja na perfumeryjnym rynku stoi na niezwykle wysokim poziomie, to i tak nic nie jest w stanie przebić klasycznego zapachu Chanel N°5. „Piątka” w dalszym ciągu zajmuje pierwsze miejsce w rankingach sprzedaży i do dziś jest uznawana za jedną z najlepszych kompozycji zapachowych na świecie. Posiadacie w swojej kolekcji kultowe Chanel N°5? Tekst: Aleksandra Trendak
Bon vivant i prowincjuszka. Niezwykła historia miłości Coco Chanel i Boya Capela
„Pozostawił we mnie pustkę, która nie zapełniła się po latach”
Miała teorię, że szczęście upośledza ludzi. Mówiła: nie żałuję, że najpierw przez wiele lat byłam głęboko nieszczęśliwa. Ale i potem okresy szczęścia trwały krótko. Urodzona w 1883 roku Gabrielle Chanel – Coco będzie jej pseudonimem – sześć lat spędziła w sierocińcu w Aubazine, prowadzonym przez siostry Najświętszego Serca Marii. Po śmierci matki, porzucona przez ojca wraz z piątką rodzeństwa, została przygarnięta przez ciotki z Owernii. Była krnąbrna i zbuntowana, a chłosta pokrzywami jeszcze to w niej podsycała. Uciekła. ZOBACZ: Powstanie serial o wspólnych losach Coco Chanel i Christiana Diora Jako młoda dziewczyna Gabrielle występowała w kawiarniach, brak głosu nadrabiając temperamentem i charyzmą. To wtedy „zaopiekował się” nią młody mężczyzna Etienne Balsan, właściciel stajni wyścigowej. To on wprowadził ją w świat luksusu. Spędzili razem kilka lat. Miała do dyspozycji służbę, polubiła jazdę konną. W 1908 roku przedstawił ją swojemu angielskiemu przyjacielowi Arthurowi Capelowi. I to był błąd. Capel był pięknym brunetem o zielonych oczach. Uwodzicielskim i szarmanckim. Gabrielle była nim oczarowana. Gdy pewnego dnia usłyszała, że nazajutrz wyjeżdża, rano zjawiła się na peronie i wsiadła do jego pociągu. Coco Chanel i Boy Capel: bon vivant i prowincjuszka Do Arthura Capela już w młodym wieku przylgnął przydomek Boy, wydawało się bowiem, że wiecznie pozostanie chłopcem. Miał 28 lat, był inteligentny, oczytany, szarmancki i wesoły. Znakomicie grał w polo. Dorobił się sporego majątku na transporcie węgla. Miał maniery prawdziwego brytyjskiego dżentelmena, należał do londyńskich lwów salonowych. A przy tym był bohaterem wojennym awansowanym za zasługi podczas wojny do stopnia kapitana. Kobiety go uwielbiały, a on chętnie z tego korzystał. Coco Chanel w swoich wspomnieniach opowiadała, że początkowo nie wiedział, co z nią zrobić. „Pan B i Capel litowali się nade mną, brali mnie za biednego porzuconego ptaszka: w rzeczywistości byłam drapieżnikim”, mówiła. Ale na ile tak było, a na ile chciała tak o sobie myśleć? Ostatecznie Capel zabrał ją do Paryża, zakwaterował w hotelu i wkrótce się w niej zakochał. Była inteligentna, energiczna, bystra, wesoła, chwilami nieśmiała i niezdarna. Urodę miała delikatną, sylwetkę chłopięcą. Bardzo różniła się od wielkich dam, wśród których się obracał i które łakomie na niego zerkały. Gdy po raz pierwszy przyjechała do Paryża, miasto ją przeraziło. Jak na drapieżnika, za którego chciała się uważać, niewiele wiedziała o wielkim świecie. Po latach przyzna: „Byłam małą nieokrzesaną prowincjuszką”. Nie miała przyjaciół, a Boy ją przed ludźmi dodatkowo przestrzegał. „Pogrążą cię”, mówił. CZYTAJ TEŻ: 10 nieznanych cytatów Coco Chanel o modzie, stylu i mężczyznach Coco Chanel i Boy Capel Coco Chanel: początek kariery Na ile Boy Capel był jej Pigmalionem, a na ile sama chciała mu tę rolę przypisać? W 1946 roku – już jako wielka projektantka – zaprosiła do Saint Moritz swojego przyjaciela, francuskiego pisarza Paula Moranda, by spisał jej wspomnienia. Powiedziała mu wtedy, że Capel był jedynym mężczyzną, którego kochała. „Był w moim życiu wielkim szczęściem”. I dodała, że ją ukształtował, bo potrafił wydobyć z niej to, co było wyjątkowe. I zganić, jeśli jego zdaniem źle postąpiła. Mówił: „skłamałaś”, „myliłaś się”, „popełniłaś błąd”. Jego uwagi brała sobie do serca. Pewnego dnia powiedziała mu, że chciałaby projektować kapelusze. Przerażały ją konstrukcje, które kobiety nosiły wtedy na głowie. Ogromne patery przybrane owocami. Skomplikowane konstrukcje z piór. Ogromne kompozycje kwiatów. Chapel bardzo ją poparł, mówiąc, że trzeba się czymś zająć, a ten pomysł jest wspaniały i na pewno świetnie sobie poradzi. Dał jej pieniądze, by wynajęła pierwsze piętro na Rue Cambon – dziś mieści się tam słynny butik Chanel – i zatrudniła kogoś do pomocy. W 1913 roku otworzyła w Paryżu swój pierwszy sklep z kapeluszami, który sześć lat później przekształci się w dom mody Chanel przy Rue Cambon. O jej kapeluszach wkrótce zaczęło się mówić. Były nietypowe, zadziwiająco proste, wręcz surowe. Ciekawość zwabiała kolejne klientki. Przychodziły zobaczyć nie tylko kapelusze, ale i kobietę, o której plotkował cały Paryż. Konieczność prowadzenia salonowej konwersacji przerażała ją. Ukrywała się, czując, że jest w tym tak nieporadna, że każda zobaczona klientka to stracona klientka. „Kiedy ktoś natykał się na mnie przez przypadek w sklepie, zaczynałam mówić, mówiłam bez przerwy z nieśmiałości”. Sama nie chciała ubierać się jak eleganckie paryżanki. Wychowując się w sierocińcu, marzyła o ekstrawaganckich, bogato zdobionych sukniach. Teraz czuła, że nie pasuje do niej nic, co bogate. Uważała, że nie jest na to dostatecznie śliczna. Kiedyś zapytała o to Capela, odpowiedział: „Nie jesteś śliczna, ale nie mam nic piękniejszego od ciebie”. A gdy upierała się, by nosić swoje ubogie ubrania, zamówił u angielskiego krawca takie same, tylko w wersji en élégant. To dało początek stylowi Chanel, na punkcie którego wkrótce oszaleje Paryż, a potem cały świat. ZOBACZ WIĘCEJ: „Wkrótce społeczeństwo będzie oczekiwać od kobiety wszystkiego..." Słowa Coco Chanel okazały się prorocze... Boy Capel „Myślałem, że daję ci zabawkę, a dałem ci wolność” Pieniądze są po to, by dać kobiecie wolność i niezależność – głęboko w to wierzyła. Otwierając pracownię, nie miała pojęcia o interesach. Wydawało jej się, że skoro ma coraz więcej klientek i bez problemu może płacić za wszystko czekami, interes idzie świetnie. Pewnego wieczoru, gdy jechali na przyjęcie, Boy wyprowadził ją z błędu: „Bank daje ci pieniądze, ponieważ złożyłem stosowną rękojmię”. „Chcesz powiedzieć, że nie zarobiłam tych pieniędzy, które wydaję?”. „Nie dalej jak wczoraj bank do mnie zadzwonił, że wystawiasz trochę za dużo czeków, kochana, ale to nie ma znaczenia”. „Czyli jestem zależna od ciebie?”. Nie dojechali wtedy na przyjęcie, Coco zaczęła płakać, jej duma została mocno zraniona. Następnego dnia zarządziła, że nikt w firmie nie wyda ani centyma bez jej zgody, a sama też ograniczy wydatki do minimum, dopóki firma nie osiągnie znaczących dochodów. Po roku zyski z salonu były tak wysokie, że rękojmia Capela nie była jej już potrzebna. Zawsze piekielnie dużo pracowała. I to napełniało ją dumą. Kiedyś spotkała swojego pierwszego „opiekuna”, Etienne'a Balsana. Zapytał: „Podobno pracujesz? Czyli Capel nie jest w stanie cię utrzymać?”. Trudno było mu zrozumieć, że Coco chce być zależna tylko od samej siebie. Ale Capel to rozumiał i doceniał. Stwierdził pewnego razu: „Myślałem, że daję ci zabawkę, a dałem ci wolność”. Lubił ją rozpieszczać. Kupować biżuterię, zabierać w podróż. Kiedyś powiedziała do niego: „Nigdy nie przesyłasz mi kwiatów”. Pół godziny póżniej przyszedł bukiet. A potem następny. I jeszcze jeden. I jeszcze. Tak przez dwa dni. Niemal nie wychodzili z mieszkania przy Rue Gabrielle. Ubierała się na wieczór jak do wyjścia, ale zwykle Capel mówił: „W gruncie rzeczy po co wychodzić, dobrze nam tutaj”. A jej to bardzo odpowiadało. Gdy na początku romansu zrobili wyjątek i wybrali się na przyjęcie, ówczesne piękności polujące na Capela nie spuszczały z nich wzroku. Mówiły potem do niego: rzuć tę kobietę. Podobno odpowiadał, że prędzej utnie sobie nogę. Jeden istotny fakt: żona i córka We wspomnieniach snutych w rozmowie z Paulem Morandem nie powiedziała o jednym istotnym fakcie – że Boy Capel miał żonę i córkę. Ślub wziął w 1918 roku, po dziesięciu latach związku z Gabrielle. Początkowo wytrąciło ją to z równowagi. Wybrał kobietę, która była uosobieniem wszystkiego, czego jej brakowało. Lady Diana Wyndham była wysoką blondynką, wdową po bohaterze wojennym, zblazowaną brytyjską arystokratką. Taki ożenek wyniósł Capela do najwyższych kręgów brytyjskiej socjety. A przecież i tak w społecznej hierarchii stał wysoko jako syn zamożnego armatora, dyplomata, doradca premiera Francji Georgesa Clemenceau i delegat na konferencję pokojową w Wersalu. Gabrielle wierzyła, że kiedyś się pobiorą z Capelem. W jej wspomnieniach od czasu do czasu pada sformułowanie, że mieli zrobić coś „po ślubie”. Pochodziła ze społecznych nizin, ale wspięła się na sam szczyt paryskiej socjety. Osiągnęła sławę, pozycję i pieniądze. Musiała doznać gorzkiego zawodu, słysząc o ślubie ukochanego. Rozstali się na jakiś czas, ale potem do niej wrócił. Przyjęła go chłodno, uczucie było jednak zbyt silne, by umiała długo trzymać go na dystans. Zresztą niewiele czasu spędzał z żoną i nowo narodzoną córką, mieszkał w zasadzie w Paryżu. Chanel wolała być dla niego kochanką niż nikim. Michelle Marly, autorka opartej na faktach nowo wydanej powieści „Coco Chanel. Miłość zaklęta w zapachu” (wyd. Marginesy) twierdzi, że Capel obiecywał, że się rozwiedzie. ZOBACZ TAKŻE: 5 ikon stylu wszech czasów, o których zawsze będziemy pamiętać Coco Chanel: „Pozostawił we mnie pustkę” Boy Capel zginął w wypadku samochodowym w 1919 roku. Jechał do Cannes, by wynająć dom, w którym mieli we dwoje spędzić święta. To miał być prezent gwiazdkowy dla Coco. Wiadomość o jego śmierci przywiózł jej Etienne Balsan. Skamieniała z rozpaczy, ruszyła w drogę na Lazurowe Wybrzeże, by pożegnać największą miłość swojego życia”. W pogrzebie nie mogła wziąć udziału, wdowa do tego nie dopuściła. Paulowi Morandowi blisko dwadzieścia lat później wielka projektantka mówiła: „Pozostawił we mnie pustkę, która nie zapełniła się po latach (...)”. To, co nadeszło potem, nie było życiem szczęśliwym”. Nigdy nie wyszła za mąż, choć miała wiele romansów. Najgłośniejsze – z rosyjskim księciem Dymitrem Pawłowiczem Romanowem, z kompozytorem Igorem Strawińskim i z niemieckim oficerem Hansem Güntherem von Dincklage, co stało się podstawą oskarżeń Chanel o szpiegostwo. Opowieść o swoim życiu puentowała smutno: „Samotność mnie przeraża, a żyję w totalnej samotności. Zapłaciłabym, żeby nie być sama. Ściągnęłabym z warty żandarma miejskiego, żeby nie jeść kolacji samotnie”. Korzystałam z książek: Paul Morand, „Czar Chanel”, Wydawnictwo Literackie i Michelle Mary, „Mademoiselle Coco. Miłość zaklęta w zapachu”, wyd. Marginesy.
Powstanie serial o wspólnych losach Coco Chanel i Christiana Diora
Kiedy obejrzymy pierwsze odcinki „The New Look”?
The New Look - tak będzie się nazywał serial, który ukaże splatające się i przenikające życiorysy Coco Chanel i Christiana Diora. Serial wyprodukuje platforma streamingowa Apple TV+. W roli Coco Chanel zobaczymy Juliette Binoche. W Christiana Diora wcieli się zaś Ben Mendelsohn. Co już dziś wiemy o tej produkcji? ZOBACZ: Nie tylko „Dom Gucci”. Powstaną dwa kolejne seriale o słynnej włoskiej rodzinie „The New Look” - o czym będzie serial? The New Look ma skupiać się głównie na czasach II Wojny Światowej i Paryżu tamtych czasów. To właśnie stolica Francji była wówczas (tak samo jak i dziś) miejscem, które decydowało o tym, kto stawał się nowym kreatorem mody, a kto spadał w wysokiego piedestału. To właśnie podczas wojny, kiedy Niemcy kontrolowali cały Paryż, a Chanel musiała z niego wyjechać, podejrzewana o kolaborację z okupantem, na modowe prowadzenie wysunął się Dior, którego kreacje okrzyknięto nowymi, oszałamiającymi odkryciami mody. Jak zapowiadają producenci, w serialu nie zabraknie także innych wielkich nazwisk tamtych czasów. W wątkach pobocznych pojawią się też m.in. Pierre Balmain, Pierre Cardin, Cristóbal Balenciaga czy uczeń i następca samego Diora - Yves Saint Laurent. Christian Dior, 1942 rok CZYTAJ TEŻ: Dom Gucci: wszystko, co musisz wiedzieć o nowym filmie Ridleya Scotta z Lady Gagą w roli głównej Serial ma wyreżyserować Todd A. Kessler, twórca takich serialowych must see jak Rodzina Soprano czy Układy. Wesprze go Lorenzo di Bonaventura, który ma na swoim koncie takie komercyjne hity jak Transformersi czy Salt z Angeliną Jolie. Wrażenie robi nie tylko angaż reżyserki, lecz także aktorski. Coco Chanel zagra bowiem Juliette Binoche (Angielski pacjent, Czekolada). W Christiana Diora wcieli się zaś australijski aktor Ben Mendelsohn (mogliście oglądać go m.in. w Czasie mroku czy filmie Babyteeth). Ben Mendelsohn Juliette Binoche Apple TV+ reklamuje swoją najnowszą modową produkcję jako opowieść o relacjach i związkach między dwojgiem wielkich projektantów ale także o tym, jak założone przez nich marki radziły sobie w czasach II Wojny Światowej i zaraz po niej. Serial będzie fokusował się na prezentacji kolekcji New Look z 1942 roku a także na zawodowych i prywatnych perypetiach Chanel - w tym na wzlotach i upadkach jej marki, a finalnie na jej wielkim powrocie to czołówki liczących się we Francji domów mody. Moda na... modne seriale The New Look będzie już kolejną produckją filmową poświęconą znanym projektantom mody. W ostatnich latach największym powodzeniem cieszyły się produkcje Netflixa: American Crime Story: Versace oraz Halston. Wielkim hitem ostatniego roku był też film fabularny Ridleya Scotta z Lady Gagą w roli głównej Dom Gucci. W planach są także dwa kolejne seriale o słynnym włoskim rodzie Gucci. Do ich produkcji przymierzają się brytyjskie Sky Studios.
10 nieznanych cytatów Coco Chanel o modzie, stylu i mężczyznach
Te słowa słynnej projektantki na pewno Was zainspirują!
O tym, że Coco Chanel była postacią wyjątkową nie trzeba chyba nikogo przekonywać. Zawdzięczamy jej to, że kobiety porzuciły gorsety, odważyły się nosić spodnie, a długie włosy zamieniły na fryzurę na pazia lub chłopczycę. Chanel odnosiła wielkie sukcesy zawodowe, jednak jej życie osobiste nie było tak udane. Pomimo głośnych związków m.in. z księciem Dymitrem Romanowem, od którego otrzymała „perły Romanowów”, czy wielkim kompozytorem Igorem Strawinskim pozostała niezamężna. Być może żaden z jej partnerów nie był w stanie wytrzymać z kobietą tak zabójczo inteligentną i nieskończenie samodzielną? ZOBACZ TEŻ: Dziś rocznica śmierci Coco Chanel. Które z rzeczy, jakie wymyśliła zawsze znajdziecie w kolekcjach jej domu mody? Chanel mawiała na przykład: „Kobieta w dobrych butach nigdy nie jest brzydka” albo „Zawsze ubieraj się tak jakbyś miała spotkać swojego największego wroga”. Potrafiła też być bardzo ostra w ocenach, co nie przysparzało jej przyjaciół. Tu wystarczy tylko jeden cytat: „Hollywood to stolica złego smaku… i jest takie pospolite!”. To jej przypisuje się też jeden z najważniejszych i najsłynniejszych tekstów w historii mody: "Moda przemija, styl pozostaje." CZYTAJ WIĘCEJ: „Wkrótce społeczeństwo będzie oczekiwać od kobiety wszystkiego..." Słowa Coco Chanel okazały się prorocze... Przy okazji 51. rocznicy śmierci projektantki przypominamy 10 cytatów z Coco Chanel, które was z pewnością zainspirują! O modzie, stylu i mężczyznach. Ale nie tylko...
Kobiety zawdzięczają jej małą czarną, pikowaną torebkę, krótkie fryzury i kultowe perfumy Chanel No.5!
„Coco Chanel urodziła się, rozumiejąc kobiety z epoki, która miała dopiero nadejść”
Opowiadając historię Coco Chanel nie można nie wspomnieć o tej słynnej anegdocie. Marilyn Monroe zapytana w wywiadzie dla magazynu Life w 1952 roku o to, w co ubiera się do łóżka powiedziała wprost: „Noszę tylko Chanel No.5.” Ale to jej wywiad dla Marie Claire z 1960 roku przeszedł do historii. „Wiesz, zadają mi pytania. Oto przykład: „Co nosisz do łóżka? Top od piżamy? Doły piżamy? Koszula nocna? Powiedziałam więc „Chanel No. 5”, bo taka jest prawda… A jednak nie chcę mówić „nago”. Ale to prawda!”, mówiła dziennikarzowi Georges'owi Belmont'owi. Te słowa marka Chanel wykorzystała wiele lat później w jednej z kampanii reklamowych (2013). W latach 70. twarzą najsłynniejszych perfum świata była Catherine Denevue (pozowała Richardowi Avedonowi). W filmie reklamowym mówiła: „Nieważnie, że nazywam się Catherine Denevue. Wiem, że on kocha mnie za to kim jestem w środku (…). Wiem, że daje mi Chanel No.5, bo lubię je nakładać w specjalnym miejscu, bo lubię je nakładać pod kolanem”. View Burdaffi on the source website View Ediplayer on the source website Jak powstał zapach Chanel No. 5? Zapach Chanel No. 5 powstał 100 lat temu, a do dzisiaj jest najlepiej sprzedającym się zapachem świata. Zdania na jego temat są podzielone. Albo się go kocha, albo nie cierpi. Choć i jego przeciwnicy i miłośnicy zgodnie twierdzą, że jest to najsłynniejszy, najbardziej luksusowy i przełomowy zapach na świecie. "Nie ma elegancji bez perfum. Są niewidzialnym, niezapomnianym i niedoścignionym dodatkiem", mawiała Coco Chanel. Co więc zawiera dodatek stworzony przez nią i przez Ernesta Beaux? Buteleczka legendarnych Chanel No.5 (30 ml) zawiera dwanaście stulistnych majowych róż i tysiąc kwiatów jaśminu uprawianych na farmie Josepha Mula nieopodal Grasse (zawieraj też ylang-ylang z wyspy Comoro, lilię, neroli, drzewo sandałowe, wanilię, olejek z kwiatów pomarańczy, aldehydy, wetiwer). Cztery lata temu Francuzami wstrząsnęła informacja, że nad tym terenem kolej planuje budowę wiaduktu. Byłby to koniec zapachu uznawanego za dobro narodowe Francji. Na szczęście perfumy nadal powstają, a ich sprzedaż ma się naprawdę dobrze. Szacuje się, że flakonik sprzedawany jest co 55 sekund. Zapach zrewolucjonizował rynek perfumiarski. Historia zapachów dzieli się na tą sprzed Chanel No.5 i na tę po. Zapach z miłości Był rok 1919, a Coco Chanel właśnie straciła kochanka. Boy, a tak naprawdę Artur Capel zginął w wypadku samochodowym na Lazurowym Wybrzeżu. Dziennikarka i pisarka Michelle Marly, we właśnie wydanej powieści „mademoiselle Coco. Miłość zaklęta w zapachu” inspirowanej życiem słynnej projektantki pisała: „Doskonale zdawał sobie sprawę, że jedzie zdecydowanie za szybko. Nie należał jednak do ludzi rozsądnych czy też działających powoli i z rozwagą. Wycie silnika na wysokich obrotach brzmiało mu w uszach niczym muzyka. Raz jak scherzo, innym razem jak rondo. Nagle tarcze hamulcowe zacisnęły się z piskiem. Stal zaczęła trzeć o stal, a guma o asfalt. Wtem pędzący wóz oderwał się od drogi i poszybował w powietrzu, łamiąc krzaki i drzewa, by wreszcie uderzyć z impetem o skałę i eksplodować kulą ognia”. Coco Chanel opowiadała swojej przyjaciółce Misi Sert, że ostatnia rzecz o jakiej rozmawiała z ukochanym to były perfumy. Chciała stworzyć zapach i wręczyć go najlepszym klientkom w prezencie gwiazdkowym. Marly twierdzi, że stworzenie ich stało się obsesją projektantki: - Perfumy w hołdzie pamięci Boya. - Ku zaskoczeniu i zarazem ogromnej uldze Misi, blade policzki Coco lekko się zaróżowiły. - To coś zupełnie innego niż pomnik… - Jeśli uda ci się znaleźć niepowtarzalny zapach, jedyny w swoim rodzaju, stworzysz Boyowi najwspanialszy pomnik. Pomnik waszej miłości zaklętej w zapachu. Zaskoczona Misia wsłuchiwała się w echo wypowiedzianych słów. Jak wpadła na takie sformułowanie? Z pewnością anioł musiał jej to podszepnąć. Jedynie takie przesłanie mogło wyrwać Coco z letargu. - Być może. Ale musiałby to być bardzo szczególny zapach.” Być jak rosyjska księżna Czy taka rozmowa kiedykolwiek miała miejsce? Czy rzeczywiście Coco Chanel rozmawiała z kochankiem na ten temat? Wiadomo na pewno, że zwróciła się z prośbą o stworzenie takich perfum do Francois Coty’ego. Niestety ich współpraca zakończyła się fiaskiem. Coty nie znalazł receptury zapachu o jaki chodziło Chanel. Jednak to on sprawił, że projektantka poznała tajniki tworzenia perfum. Według Marly Gabrielle zakochała się w zapachu Le Bouquet de Catherine, stworzonych dla Wielkiej Księżnej Impreium Rosyjskiego, księżnej Szwecji Tę teorię potwierdzają słowa Marcela Carlesa, byłego dyrektora szkoły perfumeryjnej Roure w Grasse, który twierdził, że Chanel nr. 5 został opracowany na podstawie Bouquet de Catherine. Coco Chanel znalazła Ernesta Beaux, syna twórcy zapachów tworzonych na carski dwór przez Edwarda Beaux, dyrektora perfumiarskiej firmy A. Rallet & Co. Choć wtedy sama używała jedynie mydła, po latach mówiła, że suknia bez zapachu jest tylko ubraniem, a kobieta bez perfum to kobieta bez przyszłości. Coco Chanel miała przed sobą świetlaną przyszłość, a za sobą przeszłość, której się wstydziła. Kochankowie Coco Urodziła się 19 sierpnia 1883 roku we francuskim Saumur. Była jedną z szóstki dzieci praczki i obwoźnego handlarza. Po śmierci matki ojciec oddał ją do domu dla sierot prowadzonego przez siostry w Aubazine. Tam nauczyła się szyć. W Vichy i Moulin nauczyła się śpiewać i tańczyć kankana dla mężczyzn odwiedzających nocne kluby. Dla jednego z oficerów Eteinne Balsana stała się utrzymanką, ale by nie przynieść mu wstydu w ciągu kilku dni nauczyła się jeździć konno, a dla Boya, którego poznała u Balsana jedynie kochanką. Nie szkodzi, że to dzięki niemu otworzyła w Paryżu pierwsze atelier. Boy nigdy się z nią nie ożenił, bo nie była kobietą z wyższych sfer. To było coś czego nie mogła nabyć za żadne pieniądze, a stworzenie imperium mody nigdy nie było celem Coco. Jej celem była miłość. „Jest wiele rodzajów kochania i bycia kochaną”, stwierdziła Coco. Jednak po śmierci Boya przez długi czas nie była w stanie się zakochać. Co prawda miała romans z kompozytorem Igorem Strawińskim i z carewiczem Dymitrem Romanowem, od którego dostała „Perły Romanowów”, oba zakończone przez projektantkę. To jednak nie koniec długiej listy jej kochanków. Po rozstaniu z Romanowem zwróciła uwagę na księcia Westminsteru. Chciała nawet mieć z nim dziecko, ale okazało się, że w wyniku wykonanej we wczesnej młodości aborcji jest niepłodna. Mawiała, że chciała wziąć ślub tylko z pracą. Ale to nie była prawda. Szykowała się nawet do zamążpójścia Iribem, założycielem pisma „Le Temoin”, ale ten zmarł nagle zanim zaczęli się szykować do ślubu. Chciała kochać i być kochaną. Być może to ślad dzieciństwa, w którym zaznała biedy i opuszczenia. Z powodu wieloletniego romansu z Hansem Guntherem von Dincklage została oskarżona o kolaborację z Niemcami i tak naprawdę nigdy z tego nie rozliczona. Aresztowano ją, a w dodatku zwolniono po dwóch dniach. Podobno za sprawą listu samego Winstona Churchilla, który za nią ręczył. Alianci mimo wielu podejrzeń, nic jej nie udowodnili. Nieuniknione Jest rok 2012. Coco nie żyje już od 1971 roku, ale stworzone przez nią imperium ma się całkiem dobrze. Na ekranie Brad Pitt szafuje słowem „nieuniknione”. Tym razem to słynny aktor został twarzą Chanel No.5. Coco przewraca się w grobie? Pewnie nie, bo po pierwsze zasłynęła jako rewolucjonistka. Dlaczego więc mężczyzna nie miałby reklamować kobiecych perfum? Gabrielle Chanel zrewolucjonizowała modę. To dzięki niej kobiety przestały nosić gorsety, założyły spodnie, małe czarne i perły. Nosiły się wygodnie (pokochały balerinki i włosy ścięte na pazia) i jednocześnie kobieco. I zaczęły pachnieć Chanel No.5. Pierwsze sto butelek Coco rozdała. Zapach tak bardzo przypadł do gustu majętnym Francuzkom, że w połowie 1922 rok, pół roku po ich premierze musiała wprowadzić go do regularnej sprzedaży. Zanim Chanel spotkała się w Grasse z Ernestem Beaux przez jakiś czas z nim korespondowała. Opisywała mu o jakim zapachu marzy. W listach wymieniali się spostrzeżeniami i uwagami. Gdy Gabrielle w końcu przyjechała do laboratorium Beaux położył przed nią dziesięć próbek ponumerowanych od 1 do 5 i od 20 do 24. Chanel podobno od razu zachwyciła się piątką. Czy faktycznie jej się podobała? A może wybrała ją dlatego, że od dawna uważała piątkę za swoją szczęśliwą liczbę, a przy okazji liczbę symbolizującą Wenus, boginię miłości? A przecież to na miłości zależało Chanel najbardziej. Miłość i perfumy To z miłości niemieccy żołnierze ustawiają się w kolejce po słynne perfumy. Coco na czas II wojny światowej zamknęła swoje atelier, ale perfumy sprzedawała każdemu kto chciał je kupić. Tilar Mazzeo w książce „Hotel Ritz. Życie, śmierć i zdrada w Paryżu” pisała: „Coco zamknęła swoje atelier w 1940 roku, wraz z rozpoczęciem okupacji, ogłaszając dumnie (choć niektórzy uważali, że odrobinę nieszczerze): „To nie jest czas na modę”. Ostatecznie pozostawiła otwarty butik z perfumami, mieszczący się nieopodal hotelu Ritz, i zbiła majątek, sprzedając No. 5 podekscytowanym niemieckim oficerom. Teraz przed nim ustawiała się kolejka amerykańskich żołnierzy, szukających pamiątki z Paryża. Nie wiedzieli, albo nie interesowali się tym, że Chanel przez znaczną część wojny próbowała pozbawić swoich żydowskich wspólników ich większościowych udziałów w firmie perfumeryjnej, powołując się na antysemickie prawo okupacyjne (…) Dom mody Coco Chanel przy rue Cambon pozostawał więc zamknięty i nie było pośpiechu, by na powrót go otworzyć. Mająca ponad sześćdziesiąt lat, bajecznie bogata dzięki zyskom ze sprzedaży Chanel No.5 i od kilkudziesięciu lat pozostająca na szczycie, Coco przeszła na emeryturę”. Perfumy za informacje Pod koniec wojny uczuciowe życie projektantki znów się skomplikowało. Nie, tym razem nie rzuciła kochanka. Dincklage wyjechał wraz z członkami korpusu dyplomatycznego i ślad po nim zaginął. Mazzeo pisze: „Chanel została sama w Paryżu. Na kilka dni przed wkroczeniem aliantów von Dincklage wyjechał wraz z resztą członków niemieckiego korpusu dyplomatycznego i Coco nie miała pojęcia, gdzie go szukać. Front przebiegał w odległości niecałych stu sześćdziesięciu kilometrów od miasta, wszędzie panował chaos. Martwiła się o bezpieczeństwo kochanka i chciała wiedzieć, co się z nim dzieje. Dała młodemu żołnierzowi amerykańskiemu, mówiącemu po niemiecku, który zmierzał wraz ze swoim oddziałem na wschód, torbę podróżną pełną drogocennych flakonów Chanel No. 5, wartych fortunę na czarnym rynku. Poprosiła go tylko o to, żeby wysłał jej pocztówkę, jeśli zdarzy mu się przesłuchiwać jeńców niemieckich i znajdzie wśród nich Hansa. Wystarczyło, że zaadresuje ją: Mademoiselle Chanel, Hôtel Ritz, Paris. Wszyscy wiedzieli, gdzie jej szukać”. „Brytyjski oficer wywiadu pracujący w komórce MI-6 ze szczerym podziwem opowiadał później o doskonałym wyczuciu czasu, jakie miała Coco: „Za pomocą prostego posunięcia w rodzaju tych, dzięki którym Napoleon odniósł sukces jako generał – pisał w meldunku – wywiesiła kartkę na wystawie, że perfumy dla weteranów są bezpłatne, i ci natychmiast zaczęli ustawiać się w kolejce po Chanel No. 5. Z pewnością byliby wściekli, gdyby policja tknęła choć jeden włos z jej głowy”. Szwajcarski azyl Po wojennych wydarzeniach dla swojego bezpieczeństwa Coco uciekła do Szwajcarii tak jak radził jej Winston Churchil. Zamieszkała tam z odnalezionym Hansem. Wróciła do Francji w 1954 roku zaproponowała fankom marki marynarkę ze stójką i spódnicę do kolan. Okazało się, że miłośnicy mody (i wygody) są w stanie szybko wybaczyć jej ciemne sprawki. W 1924 roku Coco zawarła umowę na wprowadzenie na rynek słynnych perfum z Pierrem Wertheimerem. W zamian za 70% udziałów w firmie, zgodził się pokryć koszty produkcji, dystrybucji i reklamy, by móc wprowadzić No.5 do sprzedaży galerii Lafayette. I to jemu podczas II wojny światowej Coco chciała odebrać udziały. Nie udało się. Coco dożyła swoich dni w ukochanym hotelu Ritz dzieląc się zyskami ze sprzedaży perfum ze znienawidzonym żydowskim przedsiębiorcą. Dzisiaj firma Chanel należy do Gerarda i Alaina Wertheimerów, wnuków Pierre’a Werthamera i przynosi milionowe zyski, między innymi ze sprzedaży Chanel No.5.
Chanel haute couture na wiosna-lato 2021. Sen nocy letniej
Wspominamy najpiękniejsze pokazy sezonu!
Zawsze myślę o tym, co kobiety chciałyby dziś mieć w swojej garderobie - powiedziała dyrektor kreatywna Chanel, Virginie Viard, a jej słowa znalazły odbicie w najnowszej kolekcji haute couture na wiosnę i lato 2021. Podczas pokazu na wybiegu odtworzono scenariusz najpiękniejszego garden party, które przenosiło widza do ciepłych miesięcy letnich. W przyjęciu tym uczestniczyły nie tylko modelki i widzowie, którzy oglądali show w sieci, ale również przyjaciółki marki - Penélope Cruz, Vanessa Paradis czy Marion Cotillard. Na wybiegu podziwialiśmy sukienki i spódnice wyszywane kwiatami, dziewczęce mini z kryształkami, pastelowe odcienie i liczne falbany, które przyozdabiały tiulowe fasony. Pojawiły się też koszule zdobione męską muchą, kultowe tweedowe żakiety i kolorowe garnitury. Wisienką na tym barwnym torcie Chanel była panna młoda - modelka w haftowanej kreacji, która wjechała na wybieg na białym rumaku. Zobacz w naszej galerii najpiękniejsze sylwetki z pokaz Chanel haute couture na wiosna-lato 2021.
Charlotte Casiraghi, wnuczka Grace Kelly, została nową ambasadorką Chanel!
Potomkini rodziny książęcej Monako zachwyca w kampanii!
Dom mody Chanel zaprezentował nową kampanię na sezon wiosna-lato 2021, w której możemy podziwiać nową ambasadorkę marki! Charlotte Casiraghi, wnuczka Grace Kelly, została właśnie muzą francuskiego brandu. Jest córką Stefana Casiraghi i Karoliny, księżnej Hanoweru, a wnuczką Rainiera III i Grace, księżnej Monako, znanej wcześniej jako Grace Kelly. "Można powiedzieć, że urodziłam się w Chanel" – mówi Charlotte Casiraghi, nowa muza i rzeczniczka Chanel. Charlotte Casiraghi, wnuczka Grace Kelly, została nową ambasadorką Chanel Ikona stylu, potomkini monakijskiej rodziny książęcej, twórczyni towarzystwa filozoficznego i matka dwójki dzieci od lat fascynuje francuską prasę i europejskie salony. Dziś w kolejce do monakijskiego tronu Charlotte jest na „bezpiecznym” 11. miejscu. Bardziej niż dworskie życie, interesuje ją życie pełne wrażeń. View Burdaffi on the source website Charlotte Casiraghi zyskała przydomek "niegrzeczna księżniczka", gdyż nigdy nie chciała podporządkować się zasadom panującym na dworze. Światowe tabloidy z jednej strony chwaliły ją za wyczucie stylu i niezobowiązującą elegancję, z drugiej krytykowały wszystko, co nie mieściło się w ramach wyobrażenia o młodej damie z wyższych sfer. Media rozpisujące się o urodzie Charlotte pomijają fakt, że za piękną twarzą kryje się intelekt. Casiraghi podobnie jak jej matka, ukończyła filozofię na Sorbonie w Paryżu. View Burdaffi on the source website Potomkini monakijskiej rodziny książęcej kocha modę z wzajemnością. Na swoim koncie ma m.in. okładki francuskiego, niemieckiego, meksykańskiego Vogue'a oraz kontrakty reklamowe z Gucci czy Mont Blanc. Teraz Charlotte Casiraghi zaprezentowała kolekcję Chanel Ready-to-Wear na sezon wiosna-lato 2021. Karl Lagerfeld porównał ją kiedyś do młodej Brigitte Bardot, a jego następczyni Virginie Viard, obsadziła Charlotte w prawdziwie filmowej kampanii. Cały klip stworzony w księstwie Monako przez Inez van Lamsweerde i Vinoodha Matadina obejrzycie poniżej: View oEmbed on the source website