Dramat Stanisławy Celińskiej rozgrywał się latami. „Nad tym już nie panowałam”. Pomogła jej wiara i dzieci
Stanisława Celińska była jedną z pierwszych znanych Polek, które otwarcie przyznały się do choroby alkoholowej. W ostatnich latach często opowiadała o swojej walce z nałogiem, wierze oraz relacjach z dziećmi. Informację o śmierci artystki potwierdzili jej współpracownicy i bliscy. „Mam wielką nadzieję, że spotkała się już z Bogiem, którego tak bardzo kochała” — napisała Joanna Trzcińska.
Nie żyje Stanisława Celińska. Wybitna aktorka filmowa i teatralna oraz ceniona wokalistka zmarła w wieku 79 lat. Przez dekady zachwycała publiczność niezwykłym talentem, charyzmą i autentycznością, a jej role na stałe zapisały się w historii polskiej kultury. Prywatnie była kobietą, która nie bała się mówić o własnych słabościach, walce z uzależnieniem i trudnej drodze do odzyskania siebie. Stanisława Celińska o swoich dzieciach Na deskach teatru zadebiutowała w latach 60. Z czasem zaczęła pojawiać się zarówno na małym, jak i dużym ekranie. Stanisława Celińska wystąpiła w tak kultowych produkcjach, jak „Pieniądze to nie wszystko”, „Panny z Wilka”, „Alternatywy 4” czy „Katyń”. W późniejszych latach mogła pochwalić się statusem legendy polskiej sceny aktorskiej. Jednak za kulisami rozgrywał się prawdziwy dramat… Artystka ma za sobą bardzo trudne przeżycia. Gdy jej kariera nabierała tempa, wyszła za mąż za aktora, Andrzeja Mrowca. Para doczekała się dwójki dzieci: syna Mikołaja oraz córki Oli. Z trudem godziła macierzyństwo z karierą zawodową… Do nawarstwiającej się lawiny problemów rodziny doszła w pewnym momencie choroba alkoholowa. I choć Stanisławie Celińskiej udało się pokonać uzależnienie, jej małżeństwo nie przetrwało. Dziś gwiazda otwarcie mówi o tym, co ją spotkało. Aktorka pojawiła się kilka lat temu w programie Taka jak Ty. Gdy rozmowa zeszła na temat macierzyństwa aktorka ujawniła, że po tym, jak została mamą, pojawiły się u niej największe problemy z nałogiem. CZYTAJ TAKŻE: Stanisława Celińska nie żyje. Legendarna aktorka miała 79 lat. „Odeszła Nasza Stasia” „W związku z tym nie byłam tak sprawna, bo byłam zajęta tym, żeby dojść do siebie. Może dzieci poczuły się zaniedbane… Chociaż tak też nie było, bo ja zawsze byłam z nimi. I zostałam z nimi, chociaż rozstałam się z mężem. Wzięłam na siebie cały bagaż rodzicielski i bardzo się cieszę. Dzięki temu wyszłam z tego wszystkiego. Zajęłam się dziećmi i cały czas jestem im bardzo potrzebna. Można upaść, ale trzeba się podnieść i żyć dalej”, mówiła Mateuszowi Szymkowiakowi. Stanisława Celińska, Warszawa, 07.1971 Stanisława Celińska, Opole, 14.06.2019 r. Stanisława Celińska wyszła z nałogu. Przestrzegła innych ludzi W dalszej części rozmowy gwiazda stwierdziła, że do uzależnienia najtrudniej jest się przyznać przed samym sobą. Dodała również, że ostatnie wydarzenia na świecie mogły sprzyjać rozwojowi alkoholizmu u sporej grupy ludzi, którzy w wysokoprocentowych trunkach mogli szukać ucieczki od miażdżącej rzeczywistości. „To mówię ku przestrodze różnych ludzi. Zwłaszcza teraz, kiedy w czasie pandemii, alkohol może być uważany za jakąś pomoc. To oczywiście nie jest prawda (taki sposób myślenia). Żadna ucieczka nie jest dobra. Trzeba wziąć życie za łeb i walczyć o siebie, walczyć o swoich bliskich. Bardzo trudno jest stanąć przed lustrem i powiedzieć samemu sobie: »Jestem alkoholiczką«”. W pokonaniu nałogu pomogła jej modlitwa. Walka z chorobą trwała kilka lat, lecz dopiero pod wpływem Bożej opatrzności całkowicie pozbyła się alkoholu ze swojego życia. „Wyszłam z tego tylko i wyłącznie poprzez wiarę. Oczywiście potem musiałam się podleczyć, ponieważ organizm był w lekkiej ruinie. […] To był rzeczywiście cud. Cuda się zdarzają i trzeba wierzyć”, kontynuowała artystka, która z nałogu wyszła w wieku 41 lat. Stanisława Celińska była także gościem programu „Daję słowo. Maciej Orłoś”. Cała rozmowa miała zostać wyemitowana 6 kwietnia, ale fragment wywiadu wcześniej trafił do sieci. Aktorka wróciła wspomnieniami do najtrudniejszego okresu swojego życia i opowiedziała o tym, jak łatwo nieświadomie wpaść w sidła uzależnienia. „To są geny, to jest bardzo dużo rzeczy. [Alkoholizm] to przede wszystkim choroba emocji, w to się wchodzi bardzo niechcący czasami, lecząc swoje emocje, problemy”, wyznała w rozmowie z Maciejem Orłosiem. Artystka podkreśliła również, że alkohol bardzo często staje się próbą zagłuszenia lęków i ucieczki od codziennych problemów. Jak sama przyznała, człowiek stopniowo zatraca wtedy samego siebie. „To, że się czego boisz, chcesz być lepszy, chcesz się w jakiś sposób znieczulić i pomału wchodzisz w to. Zaczynasz coraz bardziej się zatracać i przestajesz być sobą. Potem jest już tylko śmierć i koniec”, mówiła szczerze aktorka. SPRAWDŹ RÓWNIEŻ: Rozwód, o którym milczała przez lata. Prawda o małżeństwie Stanisławy Celińskiej i Andrzeja Mrowca wyszła na jaw Stanisława Celińska wyznała również, że w pewnym momencie poczuła, iż całkowicie straciła kontrolę nad swoim życiem. Wtedy zwróciła się o pomoc do Boga i — jak sama podkreślała — właśnie wiara pozwoliła jej wygrać walkę z nałogiem. „Poczułam, że nad tym nie panuję. Zwróciłam się o pomoc do Góry, do Najwyższego. Miałam jakieś chody” — żartowała. „Oddałam to wszystko, wiedziałam, że to są tak głęboko zakorzenione rzeczy, z taką podświadomością, a też i ze złem — nazwijmy to diabłem po imieniu, to tylko może uporać się najwyższa instancja. To mi pomogło, dlatego o tym opowiadam. Trudno mówić o cudach, bo ludzie nie mogą uwierzyć, ale to się tak stało w moim przypadku”, wyznała. Aktorka podkreślała również, jak ogromną rolę odegrali w jej życiu ludzie, którzy okazali jej wsparcie w najtrudniejszych momentach. Co ciekawe, często były to osoby zupełnie obce. „Podali mi rękę. Bardzo często byli to zupełnie obcy ludzie. To jest ważne. Ktoś, kto na przykład zadzwonił do mnie, jak miałam bardzo niemiłe, złe myśli. Spytał po prostu: jak się czuję? Ktoś obcy, kto mnie lubi. Czasami rodzina nie jest w stanie pomóc. Ktoś bliski nie jest w stanie pomóc, bo jest zbyt związany emocjonalnie, natomiast ktoś obcy może zupełnie inaczej podejść do tego i patrzy na to zjawisko, jako na człowieka chorego, a nie, że »pijesz i robisz mi krzywdę«”, opowiadała w rozmowie z Maciejem Orłosiem. Stanisława Celińska podkreślała również, że na szczęście nawet choroba alkoholowa nie zdołała zepsuć jej relacji z dziećmi. Aktorka zainteresowała się programem 12 kroków i bardzo szybko przeszła do działania. Mikołaj i Ola nie tylko wybaczyli swojej mamie, ale również bardzo docenili fakt, że w tak brawurowy sposób podjęła ona walkę z chorobą. „To jest cudowne (uczucie). Czasami podczas koncertów mówię ludziom, że wybaczenie jest nam bardzo potrzebne. To nas oczyszcza i daje nam siłę”, podkreślała artystka. Stanisława Celińska z dziećmi, Warszawa, 01.2000
Bono od lat nie zdejmuje okularów. Powód okazał się znacznie poważniejszy, niż myślano. Fani U2 długo żyli w błędzie
Kolorowe okulary przez lata były znakiem rozpoznawczym Bono i integralną częścią jego scenicznego wizerunku. Dopiero po latach lider U2 ujawnił, że kryje się za nimi znacznie bardziej poruszająca historia. Okulary są dla niego koniecznością, a nie wyłącznie modnym dodatkiem.
Kolorowe szkła i charakterystyczny styl przez lata były jednym z symboli Bono. Wydawało się, że lider U2 po prostu stworzył sceniczny wizerunek, którego nie zamierza porzucać. Prawda okazała się jednak znacznie bardziej poruszająca. Muzyk ujawnił, że od lat zmaga się z chorobą oczu. To właśnie dlatego niemal nigdy nie pokazuje się publicznie bez okularów. Bono okulary nosi nie tylko dla stylu Bono od dekad pozostaje jedną z najbardziej rozpoznawalnych postaci światowej muzyki. Lider U2 przyciąga uwagę nie tylko głosem i sceniczną charyzmą, ale także charakterystycznym wyglądem. Okulary stały się niemal jego znakiem firmowym. Fani przez lata utożsamiali je z artystycznym stylem wokalisty. Rzeczywistość wygląda zupełnie inaczej. Bono nosi okulary z powodu problemów zdrowotnych. Lider U2 zmaga się z jaskrą — chorobą oczu, która wpływa na wzrok i powoduje nadwrażliwość na światło. Informacja przez lata nie była szeroko znana. Dopiero podczas rozmowy w programie BBC One muzyk zdecydował się otwarcie powiedzieć o swojej chorobie. Dla wielu fanów było to ogromne zaskoczenie. Okazało się bowiem, że element uznawany za część scenicznego wizerunku skrywa bardzo osobisty problem. Czytaj też: Najcichszy utwór legendarnego zespołu znali wszyscy. Nikt nie spodziewał się, jakie miał nieść przesłanie Wyznanie Bono w BBC One poruszyło widzów Do szczerego wyznania doszło w 2014 r. podczas programu prowadzonego przez Grahama Nortona w BBC One. Bono powiedział wtedy wprost, że choruje na jaskrę. „Mam jaskrę. Od 20 lat. Teraz o tym nie zapomnisz, prawda? Pewnie będziesz mówić: "Biedny, stary, ślepy Bono”, wybrzmiało. To krótkie zdanie natychmiast odbiło się szerokim echem w mediach i wśród fanów zespołu U2. Wokalista przez lata unikał publicznego tłumaczenia, dlaczego niemal zawsze pojawia się w okularach. Dopiero po czasie zdecydował się ujawnić prawdziwy powód. Mimo problemów zdrowotnych artysta przez lata pozostawał aktywny zawodowo i nie przestał pojawiać się na scenie. Jego wyznanie sprawiło, że fani spojrzeli na niego z zupełnie innej perspektywy — nie tylko jak na ikonę muzyki, ale również człowieka, który od lat mierzy się z własnymi trudnościami. Czytaj też: Bono miał 14 lat, gdy z powodu wylewu zmarła jego matka Bono od lat pozostaje ikoną światowej muzyki Bono przyszedł na świat 10 maja 1960 roku w Dublinie jako Paul Davin Hewnson, ale świat bardzo szybko miał poznać go pod zupełnie innym imieniem. Pseudonim „Bono”, wymyślony przez jego przyjaciół, z czasem stał się symbolem jednej z największych legend muzyki rockowej. Charyzmatyczny artysta nie tylko podbił scenę swoim charakterystycznym głosem i sceniczną energią, ale także stał się twarzą zespołu U2, który zmienił historię światowej muzyki. To właśnie jako wokalista, gitarzysta i główny autor tekstów grupy stworzył utwory, które dla milionów fanów stały się czymś więcej niż muzyką — opowieścią o wierze, emocjach, polityce i problemach współczesnego świata. Historia U2 rozpoczęła się w 1976 roku, gdy Bono odpowiedział na ogłoszenie Larry’ego Mullera Juniora szukającego muzyków do nowego zespołu. Obok Adama Claytona i braci Evans wszedł do projektu, który miał okazać się prawdziwym muzycznym fenomenem. Z czasem to właśnie jego głos stał się znakiem rozpoznawczym U2 i jednym z najbardziej charakterystycznych brzmień światowego rocka. Czytaj też: Ten utwór Bono nagle zmienił przeznaczenie. W Polsce stał się hymnem Solidarności
Mąż Agnieszki Maciąg zdobył się na poruszające wyznanie o jej ostatnich chwilach. Dopiero wtedy pozwoliła sobie na łzy
9 maja Agnieszka Maciąg świętowałaby kolejne urodziny. Zostały wspomnienia, zdjęcia i słowa, które dziś wybrzmiewają mocniej niż kiedykolwiek. W reportażu wyemitowanym w "Dzień Dobry TVN" Robert Wolański po raz pierwszy tak otwarcie opowiedział o chorobie żony, jej sile, lęku i o tym, jak z odejściem ukochanej osoby próbują radzić sobie ich najbliżsi.
Przez lata Agnieszka Maciąg była dla wielu symbolem spokoju, kobiecej siły i harmonii. Nawet kiedy wycofała się z życia publicznego, wokół niej wciąż było dużo ciepła i uważności. Dlatego wiadomość o jej śmierci w listopadzie ubiegłego roku poruszyła tak wiele osób. Dziś, w dniu jej urodzin, szczególnie mocno wracają słowa Roberta Wolańskiego, który w szczerej rozmowie opowiedział nie tylko o chorobie żony, ale też o codzienności, która przez długi czas toczyła się obok diagnozy. "Nie od razu wszystko mi mówiła". Robert Wolański o chwili, w której dowiedział się o chorobie Agnieszki Maciąg Robert Wolański wspominał, że Agnieszka Maciąg do końca pozostała osobą niezwykle samodzielną i przyzwyczajoną do radzenia sobie z trudnościami po swojemu. W rozmowie opowiedział, że pierwsze sygnały pojawiły się jesienią 2022 roku, jednak długo nie zdawał sobie sprawy z tego, jak poważna jest sytuacja. "Agnieszka była taką osobą, która była silna, samodzielna i samowystarczalna. Skutkiem tego było to, że nie od razu wszystko mi mówiła. Początek to była końcówka wrzesień 2022 roku. Powiedziała mi, że coś tam się dzieje, że pójdzie, jest umówiona na wizytę do lekarza, żeby to sprawdzić, bo się niepokoi" — wspominał w rozmowie z Piotrem Wojtasikiem. Jak przyznał, jego żona odkładała wizyty lekarskie, bo zawsze znajdowało się coś pilniejszego, ważniejszego do zrobienia. Dopiero po czasie dowiedział się, że wcześniej kilkukrotnie umawiała konsultacje, na które ostatecznie nie dotarła. W pewnym momencie — już podczas leczenia — Agnieszka Maciąg miała wracać myślami do tamtych decyzji i zastanawiać się, czy wcześniejsza reakcja mogła coś zmienić. "Potem się dowiedziałem od naszej pani doktor, że umawiała się z nią trzy razy. Nigdy nie dotarła na wizytę, bo zawsze było coś ważniejszego. Był taki moment już w zaawansowanym momencie choroby, kiedy wyrzucała sobie to, że zaniedbała tę sytuację" — mówił jej mąż. Wolański opowiedział, że po wykonaniu badań diagnoza pojawiła się niemal natychmiast. Lekarze wykryli zaawansowanego raka szyjki macicy. Podkreślił również, że wbrew późniejszym spekulacjom nie była to wznowa wcześniejszej choroby nowotworowej. To właśnie wtedy mieli usłyszeć, że choroba będzie wymagała stałego leczenia i że od tej chwili ich życie już na zawsze się zmieni. Najtrudniejsze stało się nie pytanie o to, czy uda się całkowicie pokonać chorobę, ale jak długo będą mogli jeszcze żyć razem i jak będzie wyglądała ich codzienność. Najtrudniejszy moment przyszedł podczas chemioterapii. "Wtedy naprawdę zwątpiła" W reportażu Robert Wolański mówił o ogromnej pokorze, z jaką Agnieszka Maciąg podchodziła do choroby. Długo nie pozwalała sobie też na bezsilność. Wolański opowiadał, że mimo leczenia chciała zachować sprawczość i możliwie normalne życie. To dawało jej poczucie kontroli w czasie, gdy wszystko wokół zaczynało się zmieniać. Jak przyznał jej mąż, przełom nastąpił dopiero wtedy, gdy rozpoczęła się chemioterapia i pojawiły się fizyczne skutki leczenia. To właśnie ten moment miał być dla Agnieszki Maciąg najtrudniejszy emocjonalnie. Wcześniej bardzo chroniła swoje emocje, ale wtedy po raz pierwszy pozwoliła sobie na bezradność i łzy. "Miała wiele pokory w sobie. [...] Był taki moment, kiedy zwątpiła rzeczywiście we wszystko, w momencie, kiedy zaczęliśmy chemioterapię. Kiedy efekty tej chemioterapii fizycznie były już widoczne. I to był dla niej chyba najgorszy, najcięższy moment. Wtedy wielokrotnie płakała i już nawet tego nie ukrywała. Ale wcześniej była pełna energii. W ogóle była samodzielna. Jeździła samochodem przez wiele, wiele miesięcy" — opowiadał. ZOBACZ TEŻ: To uczucie nie odeszło razem z nią. Robert Wolański o Agnieszce Maciąg w poruszającej opowieści o miłości bez końca Robert Wolański o dzieciach Agnieszki Maciąg. "Nie chciałem powtórzyć błędu ze swojego dzieciństwa" W rozmowie pojawił się także temat dzieci — syna Michała i córki Heleny. Robert Wolański przyznał, że każdy z nich przeżywa stratę inaczej. Michał, mimo dorosłości i samodzielności, bardzo mocno odczuł odejście mamy i był obecny przy niej do ostatnich chwil w szpitalu. "Michał jest osobą dorosłą i zupełnie niezależną. Ale bardzo cierpi. Przeżywa to ogromnie. Był z nami w szpitalu w ostatnich dniach. Myślę, że nie do końca wszystko jeszcze my rozumiemy wszyscy. Któregoś dnia dojdzie to do nas bardziej. [...] Helena bardzo dobrze sobie z tym radzi, można powiedzieć" — wyznał. Szczególnie poruszająco Wolański mówił o trzynastoletniej Helenie. Wspomniał własne dzieciństwo i śmierć swojej mamy, której doświadczył jako dziesięciolatek. To właśnie tamte doświadczenia sprawiły, że tym razem chciał postąpić inaczej. Opowiadając o córce, podkreślał, że zależało mu na szczerości, rozmowie i obecności. "Przypominałem sobie moment mojego życia bardzo podobny. Bo straciłem mamę w wieku dziesięciu lat. Praktycznie w ten sam sposób. W głowie miałem tylko to, jak odbierze to na trzynastoletni umysł i trzynastoletnie serce. Wydaje mi się, że rozmawialiśmy o tym wystarczająco dużo. Nie chciałem jej postawić w takiej sytuacji, jak postawiono mnie w dzieciństwie, że odsunięto mnie od wszystkiego, o nic mnie nie pytano" — opowiadał. Dziś, w dniu urodzin Agnieszki Maciąg, te słowa brzmią szczególnie mocno. To poruszający zapis doświadczenia rodziny, która próbowała przejść przez chorobę razem — najbliżej siebie, jak tylko było to możliwe. SPRAWDŹ TEŻ: Partnerka Łukasza Litewki opublikowała poruszające życzenia w dniu jego urodzin. "Moim domem zawsze byłeś Ty"
Bonnie Tyler walczy o życie, jej stan zdrowia znacznie się pogorszył. Lekarze nie pozostawiają złudzeń
Niepokojące informacje napłynęły z Portugalii. Bonnie Tyler trafiła na oddział intensywnej terapii po nagłym pogorszeniu stanu zdrowia. 74-letnia gwiazda została wprowadzona w stan śpiączki farmakologicznej po operacji ratującej życie. Fani legendarnej wokalistki z całego świata z niepokojem czekają na kolejne komunikaty lekarzy.
Niepokojące wiadomości obiegły światowe media. Bonnie Tyler, legendarna wokalistka i ikona muzyki lat 80., trafiła na oddział intensywnej terapii w Portugalii. Jak podają zagraniczne media, stan 74-letniej gwiazdy gwałtownie się pogorszył po operacji ratującej życie. Artystka została wprowadzona w stan śpiączki farmakologicznej i oddycha przy pomocy respiratora. Bonnie Tyler trafiła do szpitala. Lekarze walczą o życie gwiazdy Według informacji portugalskiego dziennika „Correio da Manhã”, Bonnie Tyler została przewieziona do szpitala w Faro 30 kwietnia po pęknięciu jelita. Lekarze mieli natychmiast podjąć decyzję o pilnej operacji. Początkowo wszystko wskazywało na to, że zabieg zakończył się sukcesem, a piosenkarka rozpoczęła rekonwalescencję. Jeszcze dzień wcześniej jej otoczenie przekazywało uspokajające informacje o poprawie stanu zdrowia. Niestety, sytuacja miała zmienić się zaledwie kilka godzin później. Portugalskie media poinformowały, że Bonnie Tyler została przeniesiona z oddziału opieki pośredniej na oddział intensywnej terapii. Obecnie artystka jest nieprzytomna i znajduje się pod stałą opieką lekarzy. CZYTAJ TEŻ: Była ikoną muzyki, jej głos znali wszyscy. Dziś w ciężkim stanie walczy o życie, fani drżą o jej przyszłe losy Dramatyczne godziny po operacji. Stan Bonnie Tyler nagle się pogorszył „Bonnie Tyler znajduje się w śpiączce farmakologicznej. Piosenkarka jest nieprzytomna i podłączona do respiratora na oddziale intensywnej terapii”, przekazano w komunikacie cytowanym przez lokalne media. Lekarze mają zachowywać dużą ostrożność w prognozowaniu dalszego przebiegu leczenia. Według doniesień najbliższe godziny są kluczowe dla zdrowia i życia artystki. Bonnie Tyler od lat dzieli swoje życie między Wielką Brytanię a Portugalię. To właśnie na Algarve, gdzie posiada dom, doszło do dramatycznego kryzysu zdrowotnego. Gwiazda przebywała tam prywatnie, gdy nagle trafiła do szpitala. Informacje o hospitalizacji szczególnie poruszyły fanów, ponieważ jeszcze niedawno wokalistka zapewniała, że nie zamierza kończyć kariery. Bonnie Tyler wielokrotnie podkreślała w wywiadach, że mimo upływu lat nadal czuje się silna i gotowa do koncertowania. "Zaczęłam śpiewać w wieku 17 lat i nigdy nie sądziłam, że będę to robić w tym wieku. Nieco zwolniłam, ale teraz wiem, że nigdy nie przejdę na emeryturę", mówiła w rozmowie z „Mirror”. Artystka od dekad pozostaje jedną z najbardziej charakterystycznych postaci światowej sceny muzycznej. Jej chropowaty głos i przeboje takie jak „Total Eclipse of the Heart” czy „Holding Out for a Hero” przyniosły jej międzynarodową sławę. W 2013 roku reprezentowała również Wielką Brytanię podczas Konkursu Piosenki Eurowizji. Dziś jednak świat muzyki wstrzymał oddech. Fani z całego świata publikują w mediach społecznościowych słowa wsparcia i modlitwy za zdrowie wokalistki. Wiele osób nie kryje szoku po dramatycznych doniesieniach z Portugalii. CZYTAJ RÓWNIEŻ: Alimenty dla syna Rutkowskiego podwyższone. Jeden wątek z sali sądowej zelektryzował wszystkich
Hanna Bieluszko walczy o powrót na scenę. Aktorka musi jednak zebrać ogromną sumę pieniędzy na leczenie
Hanna Bieluszko, aktorka znana z wielu kultowych produkcji, dziś toczy najważniejszą walkę. Walkę o zdrowie i powrót do normalności.
Hanna Bieluszko przez lata budowała swoją pozycję na polskiej scenie i ekranie. Widzowie pamiętają ją z takich produkcji jak „Seksmisja”, „M jak miłość” czy „Barwy szczęścia”. Szczególne miejsce w jej życiu zajmuje Teatr im. Juliusza Słowackiego w Krakowie. To właśnie przedstawiciele tej instytucji kilka tygodni temu poinformowali, że aktorka mierzy się z bardzo trudną chorobą. Hanna Bieluszko i nowotwór jelita grubego. Poruszające wyznanie aktorki W szczerym wywiadzie dla Onet Kultura artystka wyznała, że zmaga się z rakiem jelita grubego. To wyznanie nie przyszło jej łatwo. Jak sama przyznała, mówienie o chorobie wciąż bywa tematem tabu. „Kiedy w eleganckim towarzystwie zaczynałam mówić o moim raku, czułam, jakbym zrobiła coś niestosownego. Taki bąk puszczony między kulturalnymi ludźmi, którzy zupełnie nie wiedzą, jak się zachować: skomentować czy lepiej udawać, że się nie usłyszało. Rak to jedno, ale rak jelita grubego... Bo ja mam raka jelita grubego, proszę państwa", powiedziała w rozmowie. Jej słowa poruszają i pokazują, z jaką niezręcznością społeczną wciąż spotykają się osoby chore. Choć najcięższa walka o życie już się odbyła, jej konsekwencje są ogromne. Organizm aktorki został poważnie osłabiony. Dziś przed nią kolejny etap. Żmudna i wyczerpująca rehabilitacja, która ma pomóc jej wrócić do sprawności i pracy zawodowej. CZYTAJ TEŻ: Śmierć Łukasza Litewki skrywa więcej niż sądzono? Ten trop może wszystko zmienić Zbiórka 200 tys. zł na rehabilitację. Trwa walka o powrót do sprawności Właśnie dlatego w sieci uruchomiono zbiórkę. Cel jest jasny: zebranie 200 tys. zł na specjalistyczną rehabilitację. To ogromna kwota, ale niezbędna, by aktorka mogła stanąć na nogi i znów pojawić się na scenie. Na ten moment udało się zebrać ponad 118 tys. zł, co daje nadzieję, że wspólnymi siłami uda się osiągnąć cel. Opis zbiórki nie pozostawia złudzeń co do powagi sytuacji: „Hanię dotknęła zabójcza choroba. Udała się walka o życie, jednak w trakcie tej wycieńczającej organizm walki kruchy organizm poniósł ogromne uszkodzenia. Teraz niezbędna jest kolejna walka — o powrót do sprawności, żeby mogła wrócić do zdrowia i jak najszybciej znów stanąć na scenie”. Teraz wszystko skupia się na tym, by odzyskała siły i mogła wrócić do tego, co kocha najbardziej. Bliscy i przyjaciele nie mają wątpliwości. Przed Hanną Bieluszko jeszcze długa droga. „Potrzebna jest intensywna, specjalistyczna i niestety kosztowna rehabilitacja. A my prosimy, żeby ją w tym wesprzeć”, apelują. CZYTAJ RÓWNIEŻ: Tak będzie wyglądać występ Alicji Szemplińskiej na Eurowizji 2026. Mamy zdjęcia z próby i komentarz piosenkarki
Beata Kozidrak pokonała chorobę i wraca silniejsza. Ikona świętuje urodziny w wielkim stylu
Beata Kozidrak przechodziła w ostatnich miesiącach trudny czas, który budził niepokój fanów. Dziś jednak artystka wraca z nową energią, świętuje kolejne urodziny i udowadnia, że siła charakteru potrafi pokonać każdą przeszkodę.
Ostatnie miesiące w życiu Beaty Kozidrak były pełne emocji, niepewności i wyzwań. Artystka, która od dekad pozostaje jedną z najważniejszych postaci polskiej sceny muzycznej, musiała zmierzyć się z problemami zdrowotnymi, które na chwilę zatrzymały jej intensywne życie zawodowe. Dziś jednak znów patrzy w przyszłość z nadzieją. Beata Kozidrak świętuje urodziny. Ikona muzyki kończy 66 lat Beata Kozidrak urodziła się 4 maja 1960 roku w Lublinie. Od lat pozostaje jedną z najbardziej charakterystycznych i cenionych postaci polskiej muzyki rozrywkowej. Jej kariera, związana przede wszystkim z zespołem Bajm, to historia konsekwencji, talentu i niezwykłej wrażliwości artystycznej. Przez dekady tworzyła utwory, które trafiały prosto w emocje słuchaczy, budując wyjątkową więź z publicznością. W dniu jej urodzin trudno nie spojrzeć na jej dorobek z podziwem. To nie tylko dziesiątki przebojów, ale także wpływ na całe pokolenia artystów. Kozidrak stała się symbolem kobiecej siły na scenie – autentycznej, odważnej i bezkompromisowej. Jej głos i sceniczna charyzma sprawiły, że koncerty Bajmu od lat przyciągają tłumy, a sama artystka wciąż pozostaje w centrum zainteresowania. Zespół Bajm powstał w 1978 roku i szybko zdobył popularność dzięki takim utworom jak "Piechotą do lata" czy "Nie ma wody na pustyni". Beata Kozidrak od początku była jego sercem i głosem, a jej charakterystyczna barwa wokalu stała się znakiem rozpoznawczym grupy. W kolejnych latach artystka rozwijała się także solowo, udowadniając, że potrafi odnaleźć się w różnych muzycznych stylistykach. Jej twórczość to połączenie popu, rocka i emocjonalnych ballad, które na stałe wpisały się w historię polskiej muzyki. Niezależnie od zmian trendów, Kozidrak zawsze pozostawała wierna sobie – i to właśnie ta autentyczność przyniosła jej status legendy. ZOBACZ TEŻ: Oświadczył się jej przy pierwszym tańcu. Historia Rowickiej i Kalczyńskiego brzmi jak scenariusz filmu Choroba Beaty Kozidrak. Trudny czas i walka o powrót do formy Ostatnie miesiące były dla Beaty Kozidrak wyjątkowo wymagające. Problemy zdrowotne zmusiły artystkę do ograniczenia aktywności zawodowej i odwołania części koncertów, co natychmiast wzbudziło niepokój wśród fanów. W mediach pojawiały się pytania o jej stan zdrowia, a każda informacja była szeroko komentowana. Sama artystka zdecydowała się na szczerość, przyznając, że walczy z rakiem i potrzebuje czasu na powrót do pełni sił. Choroba okazała się nie tylko fizycznym wyzwaniem, ale także emocjonalnym doświadczeniem, wymagającym ogromnej determinacji i cierpliwości. Beata Kozidrak nie ukrywała, że ten czas był dla niej trudny. Jej wyznania poruszyły fanów, którzy natychmiast okazali jej ogromne wsparcie. W mediach społecznościowych pojawiły się tysiące wiadomości z życzeniami zdrowia i powrotu na scenę. To właśnie ta relacja z publicznością okazała się niezwykle ważna. Wsparcie fanów dodawało jej sił w momentach zwątpienia i motywowało do dalszej walki. Artystka wielokrotnie podkreślała, że to dzięki nim czuje się potrzebna i ma dla kogo wracać. "Nawet przez moment nie zwątpiłam, że będzie dobrze, choć przeżyłam kilka naprawdę trudnych momentów. Łącznie z tym, że przez chwilę byłam na tamtym świecie. Wiedziałam jednak, że mam dla kogo żyć i muszę przez to przejść. Nie było innej opcji. To przekonanie było we mnie naprawdę silne" – mówiła w rozmowie z Plejadą. Powrót Beaty Kozidrak na scenę. Nowe koncerty i plany na przyszłość Dziś Beata Kozidrak wraca na scenę i robi to z charakterystyczną dla siebie energią. Oficjalne potwierdzenie powrotu wywołało ogromne emocje – zarówno wśród fanów, jak i w branży muzycznej. Artystka zapowiedziała kolejne koncerty, co oznacza, że ponownie zobaczymy ją tam, gdzie czuje się najlepiej. Jednak to nie wszystko. Kilka dni temu ogłoszono, że Beata Kozidrak oficjalne dołączyła do zespołu Radia Złote Przeboje, gdzie będzie prowadzić własną audycję. "Już od poniedziałku usłyszycie Beatę codziennie na naszej antenie. Będzie dzielić się historiami ze sceny i zza kulis. Zapowiada się naprawdę piękny maj" – przekazano na Instagramie. Dla fanów to nie tylko dobra wiadomość, ale także dowód na to, że ich idolka pozostaje wierna sobie i swojej drodze. Jej historia z ostatnich miesięcy staje się inspiracją – opowieścią o sile, wytrwałości i miłości do tego, co robi. Beata Kozidrak udowadnia, że nawet po najtrudniejszych chwilach można wrócić z jeszcze większą energią i znów żyć pełnią życia. SPRAWDŹ TEŻ: Niespodziewane słowa Magdy Tarnowskiej po półfinale "Tańca z gwiazdami". Tego wyznania o Bogu nikt się nie spodziewał
Muniek Staszczyk szczerze w podcaście. Po tym, co przeżył w Londynie, ma zakaz
Muniek Staszczyk, lider T.Love, od lat pozostaje jedną z najważniejszych postaci polskiej sceny muzycznej. Jednak w ostatnich latach jego życie zmieniło się diametralnie po dramatycznym udarze. Dziś artysta coraz częściej mówi o konsekwencjach choroby i przewartościowaniu codzienności, także w najnowszych rozmowach.
Historia Muńka Staszczyka to opowieść nie tylko o muzyce, ale też o granicznych doświadczeniach, które zmieniają perspektywę. Po latach intensywnego życia i koncertów przyszedł moment zatrzymania. Od tamtej chwili jego codzienność wygląda zupełnie inaczej, a on sam coraz częściej dzieli się refleksjami na temat zdrowia, ograniczeń i nowego podejścia do życia. Muniek Staszczyk i udar, który zmienił wszystko. Co wydarzyło się w Londynie? W lipcu 2019 roku Muniek Staszczyk doznał udaru krwotocznego podczas pobytu w Londynie. Trafił do szpitala w ciężkim stanie po tym, jak został znaleziony nieprzytomny w pokoju hotelowym w pobliżu lotniska Heathrow. Diagnoza była dramatyczna – wylew krwi do mózgu. Lekarze nie dawali gwarancji powrotu do pełnej sprawności, a sam artysta otwarcie przyznawał, że był to moment graniczny jego życia. Powrót do zdrowia był procesem długim i wymagającym. Po hospitalizacji w Wielkiej Brytanii Staszczyk kontynuował leczenie i rehabilitację w Polsce. Choć wrócił na scenę, nie był już tym samym człowiekiem – zarówno fizycznie, jak i mentalnie. Udar wymusił zmianę stylu życia, większą dyscyplinę i akceptację ograniczeń, które wcześniej wydawały się nie do pomyślenia. TYLKO U NAS: Grażyna Torbicka do dziś nie może zapomnieć tego wywiadu. Nie poszedł po jej myśli... "Zaszli mi za skórę!" Muniek Staszczyk szczerzeo ograniczeniach po wylewie. "Mam po prostu zakaz" W podcaście "Abonent czasowo niedostępny" Muniek Staszczyk mówi o swojej codzienności po udarze bez filtrów i upiększeń. Jego słowa są surowe, ale jednocześnie pełne refleksji i pokory wobec tego, co się wydarzyło. "Jeżdżę teraz komunikacją publiczną, bo mam po prostu zakaz po udarze prowadzenia samochodu" – zdradził. W tej samej rozmowie Staszczyk odniósł się także do swojego dawnego stylu życia i jego konsekwencji: "Jestem człowiekiem miejskim. Kiedyś znałem wszystkie knajpy w tym mieście, dzisiaj nie znam żadnej, po prostu ze względów zdrowotnych. Jestem po wylewie. Dzięki Bogu, że jest tak jak jest i wyszedłem z tego. Teraz temat konsumpcji to po prostu jest historia" – tłumaczył. SPRAWDŹ TEŻ: Monika Richardson długo to ukrywała. "Zaczęło się w trzecim małżeństwie"
Nagrała "diss na raka" z Bedoesem i stała się symbolem nadziei. Historia 11-letniej Mai Mecan chwyta za serce
Maja Mecan, 11-letnia dziewczynka, stała się symbolem walki z chorobą i nadziei dla tysięcy osób. Jej utwór nagrany z Bedoesem – „Ciągle tutaj jestem (diss na raka)” – błyskawicznie obiegł internet i poruszył serca Polaków. Za muzyką stoi jednak dramatyczna historia walki o zdrowie oraz ogromne wsparcie społeczne, które przerodziło się w jedną z najgłośniejszych zbiórek charytatywnych ostatnich miesięcy.
To, co zaczęło się jako osobista forma wyrażenia emocji, szybko stało się ogólnopolskim ruchem solidarności. Historia Mai Mecan pokazuje, jak wielką siłę mają słowa, muzyka i wspólnota ludzi gotowych pomagać. W centrum tej opowieści znajduje się nie tylko choroba, ale także niezwykła determinacja, odwaga i wsparcie, jakie dziewczynka otrzymała od artystów oraz tysięcy nieznajomych. Nagrała diss na raka z Bedoesem i stała się ikoną. O tej piosence huczy cała Polska Utwór "Ciągle tutaj jestem (diss na raka)" powstał jako osobisty manifest walki z chorobą, jednak jego oddziaływanie szybko wykroczyło daleko poza indywidualną historię. Nagranie z udziałem Bedoesa trafiło do sieci i niemal natychmiast zaczęło zdobywać ogromną popularność. Internauci docenili szczerość przekazu, a także niezwykłą siłę, jaka biła z młodej dziewczynki mierzącej się z tak trudnym doświadczeniem. View oEmbed on the source website Popularność utworu przełożyła się na realne działania. Wokół Mai zaczęła tworzyć się społeczność wsparcia, a ogromną rolę odegrał influencer Łatwogang, który zaangażował się w pomoc. Zainicjowana zbiórka na rzecz fundacji Cancer Fighters szybko nabrała tempa i w ciągu dziewięciu dni przekroczyła próg 250 mln zł. Każde udostępnienie, każda wpłata i każde słowo wsparcia budowały poczucie wspólnoty. To pokazuje, że muzyka – nawet powstała z bólu – może stać się impulsem do realnej zmiany i solidarności na ogromną skalę. ZOBACZ TEŻ: Kasia Tusk zabrała głos na temat zbiórki Łatwoganga. Jej słowa nie pozostawiają złudzeń Kim jest Maja Mecan, która poruszyła serca milionów? Maja Mecan ma 11 lat i jeszcze niedawno prowadziła życie typowe dla dziecka w jej wieku. Jej codzienność zmieniła się diametralnie wraz z diagnozą poważnej choroby, która wymusiła hospitalizacje i długotrwałe leczenie. Ogromną rolę w życiu Mai odgrywa rodzina, szczególnie mama, która aktywnie wspiera córkę i informuje opinię publiczną o przebiegu leczenia. To właśnie dzięki tej otwartości historia dziewczynki trafiła do szerokiego grona odbiorców. Maja, mimo młodego wieku, stała się symbolem walki, odwagi i nadziei – nie tylko dla dzieci zmagających się z chorobami, ale również dla dorosłych, którzy odnajdują w niej inspirację. Maja walczy z ostrą białaczką szpikową. Choroba wróciła po raz trzeci Na początku 2023 roku u dziewczynki zdiagnozowano ostrą białaczkę szpikową. Diagnoza choroby była momentem przełomowym, który całkowicie zmienił życie Mai i jej bliskich. Początkowe miesiące leczenia wiązały się z ogromnym stresem, niepewnością oraz koniecznością przystosowania się do nowej rzeczywistości. Hospitalizacje, badania i intensywna terapia stały się codziennością dziewczynki, która musiała bardzo szybko dorosnąć do sytuacji, w jakiej się znalazła. Wyczekiwany przeszczep szpiku oraz chemioterapia dały Mai i jej najbliższym nadzieję na poprawę ich dramatycznej sytuacji. Ulga trwałą zaledwie przez chwilę. W tym momencie 11-latka walczy z trzecim nawrotem nowotworu. "Tym razem choroba nie zatrzymała się w szpiku, lecz zaatakowała narządy wewnętrzne, w tym: oko, płuca i jelita. Przybrała postać wyjątkowo ciężką, agresywną i oporną na leczenie. Lekarze nie mają wątpliwości, że sytuacja jest dramatyczna. Choroba uderzyła z nową siłą, obejmując miejsca, które decydują o oddychaniu, widzeniu i podstawowych funkcjach życiowych. Każdy dzień to walka o zatrzymanie postępu nowotworu, o reakcję na leczenie, o czas" – przekazała jakiś czas temu fundacja Cancer Fighters, pod której opieką znajduje się Maja. Mama Mai w rozmowach medialnych podkreślała, jak ogromne znaczenie ma wsparcie płynące od ludzi. Zwracała uwagę, że każdy gest – zarówno finansowy, jak i symboliczny – daje jej córce siłę do dalszej walki. W ostatniej rozmowie z TVN24 mówiła, że każde słowo i każdy przejaw solidarności mają realny wpływ na samopoczucie dziewczynki, która obecnie czeka na decyzje dotyczące jej leczenia. "Myślę, że na pewno wpłynęło bardzo dobrze. Teraz jesteśmy w trakcie decyzji w związku z dalszym leczeniem Majeczki. W przyszłym tygodniu czekają ją badania obrazowe, które pozwolą lekarzom podjąć decyzje właściwe, jak ją leczyć" – wyjaśniła Katarzyna Mecan. Trzymamy mocno kciuki za Maję oraz za powstępy w leczeniu! SPRAWDŹ TEŻ: Zgoliła włosy i postawiła sprawę jasno. Słowa Edyty Pazury dają do myślenia
"Myślę, że byłem chory". Harrison Ford przerwał milczenie i opowiedział o kryzysie, który prawie go zniszczył. Jedna rzecz go wtedy uratowała
Depresja Harrisona Forda przez lata pozostawała tematem, o którym aktor nie mówił publicznie. Teraz 83-letnia gwiazda wróciła do czasu studiów na Ripon College w Wisconsin i w podcaście „Awards Chatter” opisała, jak wyglądały jego dni oraz dlaczego zajęcia teatralne stały się przełomem.
Harrison Ford otworzył się na temat zdrowia psychicznego po latach milczenia. W rozmowie w podcaście "Awards Chatter" kanału "The Hollywood Reporter" 83-letni aktor wrócił do czasu studiów na Ripon College w Wisconsin, kiedy jego codzienność zamknęła się w akademickim pokoju. Opowiedział, jak wyglądał jego kryzys i dlaczego jeden, z pozoru pragmatyczny wybór zajęć okazał się momentem zwrotnym. Harrison Ford wspomina czasy młodości: "Myślę, że byłem chory" Wspominając okres studencki, Ford nie upiększał niczego: opisał samotność, odcięcie i narastające poczucie bezradności. "Wstawałem z łóżka, szedłem do telefonu, zamawiałem pizzę, wracałem i leżałem w łóżku aż przyszła. Zjadałem pizzę, rzucałem opakowania w kąt i znowu zasypiałem. A w tych rzadkich przypadkach, kiedy już szedłem na zajęcia, często dotykałem drzwi budynku, odwracałem się i wracałem" – mówił. Ten schemat miał się powtarzać, a każdy kolejny dzień stawał się coraz trudniejszy do przerwania. Ford podkreślił, że to, co wtedy przeżywał, nie sprowadzało się do gorszego nastroju czy chwilowego spadku formy. "To było coś więcej niż depresja. Myślę, że byłem chory. Miałem poważne problemy społeczne, psychicznie nie byłem w dobrej kondycji” – wyjawił. ZOBACZ TEŻ: Odeszła, jadąc do chorego męża. On nigdy się nie dowiedział. Poruszające losy aktorskiej pary Przypadek, który wciągnął go na scenę Przełom nastąpił, gdy Ford, walcząc z niską średnią ocen, zapisał się na zajęcia teatralne. Impuls był praktyczny, ale efekt okazał się dużo większy, niż mógł przewidzieć. Wspominał, że był zaskoczony formą zajęć: nie chodziło wyłącznie o czytanie tekstów, lecz także o ich odgrywanie. To wtedy po raz pierwszy realnie zetknął się z aktorstwem i środowiskiem, które – jak wynika z jego słów – zaczęło go wyciągać z izolacji. W podcaście mówił o ludziach, których spotkał na dramie, z wyraźnym przejęciem. "Byłem zaskoczony, że osoby, które uważałem za podobnych sobie outsiderów, okazały się najciekawszymi ludźmi, jakich znałem" – przyznał. Zwracał uwagę na to, co ich łączyło: intensywność rozmów, skupienie na sensie historii i próbie zrozumienia emocji. "Robili coś, czego do końca nie rozumiałem: opowiadali historie o życiu, które potrafiły być pouczające i wyjątkowe w pokazywaniu ludzkich zachowań" – podkreślał, opisując, jak zaczynał widzieć w tym nie tylko zajęcia, ale przestrzeń do złapania oddechu. W jego relacji wybrzmiewa, jak ważne było odzyskanie poczucia przynależności i celu. "Myślę, że po prostu odnalazłem swoje miejsce wśród osób, które opowiadają historie. To właśnie opowieści dały mi cel i szansę, by o czymś myśleć i być częścią grupy. To naprawdę odmieniło mój świat, zmieniło moje życie" – powiedział. Dziś gra terapeutę, a temat zdrowia wraca na ekran Wątek zdrowia – choć już w zupełnie innym wymiarze – pojawia się również w jego aktualnej pracy. Forda można oglądać w 3. sezonie komediodramatu Apple TV+ "Terapia bez trzymanki". W serialu wciela się w dr. Paula Rhodesa, terapeutę zmagającego się z chorobą Parkinsona. SPRAWDŹ TEŻ: Sarah Jessica Parker znów na ustach wszystkich. Te „skarby” z jej serialu trafiają na aukcję Źródło: Plejada.pl, Zwierciadło.pl
Odsłania kulisy walki, ma za sobą trudny czas. Marta Nieradkiewicz wprost o chorobie i nowym rozdziale: "Życie to nie jest zbiór kolorowych pocztówek"
Marta Nieradkiewicz w szczerym wywiadzie dla „halo tu polsat” opowiedziała o doświadczeniu choroby i emocjach, które wciąż są częścią jej codzienności. Aktorka mówiła także o dojrzewaniu, wewnętrznym spokoju oraz nowych zawodowych wyzwaniach.
Marta Nieradkiewicz w najnowszym wywiadzie odsłoniła znacznie więcej niż tylko kulisy swojej codzienności. Aktorka zdecydowała się na szczerość, która porusza. Opowiedziała o doświadczeniach zdrowotnych i emocjach, które nie zniknęły wraz z upływem czasu, lecz wciąż są ważną częścią jej rzeczywistości. To historia pełna refleksji, ale też wewnętrznej siły. W rozmowie nie zabrakło również jaśniejszych akcentów: zawodowych planów i nowych wyzwań, które pokazują, że mimo trudnych doświadczeń patrzy w przyszłość z uważnością i otwartością. Marta Nieradkiewicz w wyjątkowym wywiadzie Niedawno Marta Nieradkiewicz pojawiła się w programie Halo tu Polsat. W rozmowie z prowadzącymi sięgnęła do najbardziej osobistego rozdziału swojej historii. Doświadczenie choroby i sam proces leczenia to nie jest dla niej zamknięty rozdział, lecz historia, która wciąż w niej wybrzmiewa. Jak podkreśliła, tego etapu nie da się odłożyć na półkę wraz z końcem terapii – to coś znacznie głębszego, co nadal domaga się uwagi i przepracowania. Emocje nie zniknęły, a wręcz przeciwnie, nadal są żywe, intensywne i domagają się uważności oraz zrozumienia. „Jestem świeżo po zakończonej terapii, więc przyznam, że mam jeszcze taki bałagan w głowie na ten temat i sama jestem ciekawa, co przyniesie czas. I jakie wnioski z tego wyciągnę, bo na pewno jakieś wyciągnę”, opowiadała w Halo tu Polsat. Marta Nieradkiewicz nie ukrywa, że takie doświadczenia uruchamiają całą kaskadę trudnych pytań, które nie dają się łatwo oswoić. To stan zawieszenia – między tym, co było, a próbą odnalezienia się w nowej rzeczywistości. Właśnie wtedy zaczyna się najbardziej wymagający etap, czyli cicha konfrontacja z własnymi myślami, powracającymi obrazami i potrzebą nadania znaczenia temu, co wymknęło się spod kontroli. „Życie to nie jest zbiór kolorowych pocztówek. Przychodzą te ciemne strony i te ciemne chmury. I ono takie po prostu jest. I myślę, że zdarzają się pytania: dlaczego ja, dlaczego mnie się to przytrafiło? Ale po prostu takie jest to nasze życie. Najważniejsze jest to, z czym zostajemy ”, mówiła. Czytaj też: Marta Nieradkiewicz po raz pierwszy tak szczerze o nowotworze. Wspomina moment diagnozy Marta Nieradkiewicz o nowych wyzwaniach Marta Nieradkiewicz z niezwykłą lekkością, ale i refleksją, opowiedziała o upływie czasu i zmianach, jakie przyniósł w jej życiu. Przyznała, że moment wejścia w kolejny etap – symboliczna „czwórka z przodu” – nie był dla niej powodem niepokoju, lecz czymś, na co czekała z autentyczną ciekawością. „Ja osobiście swoją czwórkę z przodu bardzo lubię. I nie mogłam się jej trochę doczekać. I chyba z jakąś taką, nie wiem, może naiwnością trochę. Czekałam na nią z taką ekscytacją, że ona mi coś fajnego przyniesie”, opowiadała. Zwróciła uwagę, że z biegiem lat pojawiło się w jej życiu coś znacznie głębszego niż dawne oczekiwania czy wyobrażenia o przyszłości. To stan, który buduje się powoli – poczucie wewnętrznej harmonii i pewność siebie, których wcześniej nie doświadczała w takiej formie. Dziś to właśnie ten spokój, wypracowany poprzez doświadczenia i czas stał się dla niej jedną z najcenniejszych wartości. „W pewnym wieku się dojrzewa i poczułam taki spokój, który bardzo lubię i pewność siebie, której nie miałam, mając 20-30 lat”, dodawała. Przed Martą Nieradkiewicz nowe wyzwania. Jednym z nich jest Festiwal Mastercard off Camera, gdzie pojawi się w zupełnie nowym dla siebie wydaniu. Nie będzie bohaterką opowieści, lecz tą, która oddaje głos innym. Ta zmiana jest dla niej czymś więcej niż zawodowym eksperymentem. Ogromną wartość ma dla niej kontakt z drugim człowiekiem – prawdziwy, niewymuszony, wykraczający poza ramy scenariusza. To właśnie w rozmowie, w spotkaniu i wymianie doświadczeń odnajduje dziś jedną z największych przyjemności. Czytaj też: Dawid Ogrodnik i Marta Nieradkiewicz pielęgnują uczucie z dala od mediów. Jak się poznali? Podczas festiwalu Marta Nieradkiewicz będzie współtworzyć cykl spotkań skupionych na doświadczeniach kobiet w dojrzałym wieku – obszarze, który, jak zaznaczyła, wciąż nie jest wystarczająco obecny w publicznej dyskusji. Zwróciła uwagę, że to temat wymagający większej wrażliwości i gotowości do słuchania, bo kryje w sobie wiele ważnych historii, które zasługują na to wybrzmieć i zostać zrozumiane. „Spotkam się z trzema fantastycznymi kobietami: z Mają Ostaszewską, Agnieszką Smoczyńską i Lidią Popiel. Będziemy rozmawiać o tym, co to jest dojrzałość kobieca, jak się objawia i co dla nich znaczy”, relacjonowała na kanapie Halo tu Polsat. Marta Nieradkiewicz zauważa, że sposób przedstawiania kobiet w dojrzałym wieku wciąż pozostawia wiele do życzenia. Zwróciła uwagę, że szczególnie kino utrwala schematy, w których takie bohaterki są odsuwane na dalszy plan lub zamykane w wąskich, stereotypowych ramach. W jej słowach wybrzmiała wyraźna potrzeba zmiany tej narracji – odejścia od przypisywania kobietom określonych ról i zachowań tylko ze względu na wiek. „Przede wszystkim kino pokazuje, że kobiety w pewnym wieku są spychane, wstawiane w jakiś nawias albo przypisywane są im bardzo konkretne role i zachowania, których, jak to się mówi, kobiecie w pewnym wieku nie przystają”, dodawała.
50 lat temu grał Stasia w kultowym filmie „W pustyni i w puszczy”. Dziś Tomasz Mędrzak zmaga się z ciężką chorobą. Padł ważny apel
Tomasz Mędrzak, niezapomniany Staś Tarkowski, zmaga się z chorobą. Aktor przechodzi chemioterapię, która zmusiła go do wycofania się z pracy i ograniczenia działalności "Teatru TM". Jego poruszający apel i historia życia dziś wybrzmiewają z wyjątkową siłą.
Tomasz Mędrzak, dla wielu wciąż niezapomniany Staś Tarkowski, dziś staje w obliczu najtrudniejszego wyzwania. Aktor poinformował, że zmaga się z chorobą. Intensywne leczenie zmusiło go do wycofania się z pracy oraz ograniczenia działalności „Teatru TM”. Jego przejmujące słowa nie pozostawiają obojętnym. Od Stasia Tarkowskiego do cenionego aktora teatralnego Historia Tomasza Mędrzaka to gotowy scenariusz na film. Urodzony 18 grudnia 1954 r. w Łodzi, już jako bardzo młody człowiek trafił na plan jednej z najważniejszych produkcji w historii polskiej kinematografii. Miał zaledwie 17 lat, gdy trafił na casting do roli Stasia Tarkowskiego w kultowym „W pustyni i w puszczy”. Podczas przesłuchań musiał zmierzyć się z ponad dwoma tysiącami innych chłopców, którzy również walczyli o tę samą rolę. „Od wejścia zrozumiałem, że nie mam żadnych szans na rolę, bo kręciło się tam z pięćdziesięciu Stasiów”, opowiadał w jednym z wywiadów. A jednak to on otrzymał główną rolę w ekranizacji powieści Henryka Sienkiewicza. Sukces filmu okazał się przełomowy i uświadomił Tomaszowi Mędrzakowi, że aktorstwo to jego prawdziwe powołanie. Właśnie dlatego zdecydował się podjąć studia aktorskie. W 1979 r. ukończył Wydział Aktorski PWSFTviT w Łodzi, a następnie przez niemal trzy dekady był związany z Teatrem Ochoty w Warszawie. Po kilkunastu latach objął stanowisko zastępcy dyrektora. Z czasem awansował na dyrektora naczelnego i artystycznego, pełniąc tę funkcję aż do 2008 r. Widzowie mogli oglądać go również w serialu „Dom”, gdzie wcielił się w postać Leszka Talara. W latach 90. Pojawiał się głównie na deskach teatru. I to jemu oddał swoje serce. W 2009 roku wraz z innymi aktorami powołał stowarzyszenie „Teatr TM”. Czytaj też: Tomasz Mędrzak: o rolę Stasia Tarkowskiego walczył z bratem. Na planie filmu poznał miłość życia Tomasz Mędrzak zmaga się z chorobą Niedawno artysta przekazał trudną wiadomość, która wstrząsnęła fanami polskiego kina. Tomasz Mędrzak poinformował, że zmaga się z chorobą. W opublikowanym komunikacie jasno wskazał, że jego codzienność została całkowicie podporządkowana leczeniu. Chemioterapia, którą przechodzi, nie pozostawia złudzeń – to czas walki, wymagający ogromnej siły i determinacji. Aktor nie ukrywa, że sytuacja wpłynęła na każdy aspekt jego życia. „Teatr TM” musi znacznie ograniczyć swoją działalność. To decyzja, która dla człowieka od lat oddanego scenie nie mogła być łatwa. Czytaj też: W roli Stasia skradł serca milionom fanek, później zniknął z ekranu. Jak wygląda życie Tomasza Mędrzaka? W swoim komunikacie aktor nie ograniczył się jedynie do przekazania informacji o stanie zdrowia. Zwrócił się również bezpośrednio do odbiorców, apelując o czujność i troskę o własne zdrowie. „Szanowni Państwo, Drodzy nasi Widzowie, Z powodu mojej choroby nowotworowej i przebiegającej chemioterapii Teatr TM zmuszony jest znacznie ograniczyć swoją działalność, ale wszystko przed nami! Proszę często się badać, tak jak ja to robiłem i wybierać lekarzy z powołania, podobnie jak aktorów w teatrze. Z okazji Międzynarodowego Dnia Teatru życzę Państwu przedstawień mądrych, pięknych, które nas uczą, bawią, zmieniają lub upewniają w dokonanych wyborach życiowych, tych doczesnych i duchowych. A z okazji zbliżających się Świąt Wielkiej Nocy życzę Państwu z całego serca radości, zadumy, dużo zdrowia i nadziei w tej trudnej dzisiaj rzeczywistości. Tomasz Mędrzak”, pisał pod koniec marca. Pod wpisem pojawiło się wiele słów wsparcia oraz życzeń powrotu do zdrowia. Internauci nie kryli emocji, kierując do aktora ciepłe i pełne otuchy wiadomości. „Pozdrawiam serdecznie, życzę wytrwałości i całkowitego powrotu do zdrowia a tym samym do pełnej aktywności, którą tak bardzo kochasz. Ciepłych i rodzinnych Świąt. Do zobaczenia w teatrze”, „Panie Tomaszu, życzę serdecznie szybkiego powrotu do zdrowia . Życzenia pięknie napisane - odwzajemniam, życząc zdrowia, zdrowia i zdrowia”, czytamy.
Usłyszała diagnozę i świat się zatrzymał. Joanna Górska pokonała chorobę. Dziś mówi o tym bez filtrów: "Rak będzie mi towarzyszył do końca życia"
Joanna Górska po latach z niezwykłą szczerością wraca do momentu, który na zawsze zmienił jej życie. Diagnoza była początkiem trudnej, pełnej emocji walki. Dziś mówi o zdrowiu, ale też o pokorze, sile i uważności, przypominając, jak ważne jest, by nie ignorować sygnałów, które wysyła ciało.
Joanna Górska wróciła do trudnych wspomnień związanych z diagnozą, która w 2017 roku całkowicie odmieniła jej życie. Dziś mówi o zdrowiu, ale też o pokorze wobec choroby. „Ten rak zawsze już ze mną będzie... […] Natomiast nie będzie na pierwszym planie i już nie jest na pierwszym planie, ale jest daleko w tle”, mówi w poruszającym wywiadzie. Joanna Górska o walce z choroba. Diagnoza zmieniła wszystko To był moment, który, jak sama przyznaje, zdemolował jej dotychczasowy świat. Joanna Górska w 2017 roku usłyszała diagnozę: trójujemny rak piersi. Słowa lekarzy nie pozostawiały złudzeń, sytuacja była poważna, a choroba wymagała natychmiastowego działania. Dziennikarka wróciła pamięcią do tej chwili w wywiadzie udzielonym w RMF FM. Przyznała, że nie była w stanie przewidzieć, co ją czeka. Wszystko wydarzyło się zupełnie niepozornie podczas urlopu, w czasie, który miał być spokojny i beztroski. To właśnie wtedy zauważyła drobną zmianę, coś, czego wcześniej nie było. „Swojego guza miałam bardzo płytko, właściwie między piersią, a pachą i on był praktycznie pod skórą. Gdyby był w innym miejscu, ja bym go nie wybadała, bo był malutki jak ziarnko maku”, opowiadała w rozmowie z Pauliną Sawicką dla RMF FM. Po powrocie wszystko potoczyło się błyskawicznie. Ledwo zdążyła rozpakować walizki, a już była w trakcie badań. Szybka reakcja i natychmiastowa diagnostyka okazały się bezcenne. „Coś mi się odpaliło w głowie: nie miałam tego. Poszłam do rodziny, zapytałam: Czujecie, czy ja tutaj coś mam? Na urlopie. I wróciliśmy z urlopu. I pamiętam wylądowaliśmy w sobotę, a we wtorek ja już byłam na USG, które pokazało, że rzeczywiście coś tam się dzieje”, relacjonowała. Czytaj też: Wcześniej wspierał ukochaną, teraz sam zmaga się z nowotworem. Partner Joanny Górskiej zabrał głos ze szpitala Gdy po kilku latach od zakończenia leczenia sięgnęła po „żółtą teczkę” z dokumentacją medyczną czuła wiele emocji. Jak przyznała, to doświadczenie okazało się wyjątkowo trudne. To było jak otwarcie archiwum własnych emocji i doświadczeń, zapisanych nie tylko na papierze, ale i w pamięci. Wystarczyło jedno spojrzenie na pierwsze USG, obraz, którego nie widziała od bardzo, bardzo dawna, by natychmiast wróciły wspomnienia. To było zderzenie z prawdą o tym, przez co przeszła. Z ciężarem doświadczeń i świadomością ceny, jaką zapłaciła. „Było trudne, bo jak zobaczyłam swoje pierwsze USG, na które nie patrzyłam od bardzo, bardzo dawna. Jak wyglądał ten mój guz... To nawet nie chodzi o żal ani o jakąś taką nostalgię, tylko przypomina się to, co się przeszło i ile to kosztowało. I nawet nie mówię tutaj o procesie leczenia, który był trudny i leczenie to nie jest spacerek. Tylko to, co przyniósł ten dziad, jak bardzo zdemolował mój dotychczasowy świat i ile się działo po tym, jak już tego dziada się pozbyłam”, mówiła w poruszającej rozmowie. Joanna Górska w poruszającym wyznaniu: „Te pięć lat było taką granicą, gdzie ja odważyłam się powiedzieć: "Jestem zdrowa” W słowach Joanny Górskiej słychać coś więcej niż tylko ulgę. To głęboka świadomość drogi, którą przeszła. Bo choć dziś mówi o sobie „jestem zdrowa”, ta deklaracja nie przyszła łatwo ani szybko. Przez długi czas nie pozwalała sobie na takie stwierdzenie. Zamiast tego wybierała ostrożność i pokorę, mówiąc o sobie jako o osobie w remisji trójujemnego, bardzo agresywnego raka piersi. To była jej rzeczywistość, pełna czujności, respektu wobec choroby i pamięci o tym, jak wiele ją kosztowała ta walka. Dopiero moment przekroczenia symbolicznej granicy pięciu lat stał się dla niej przełomowy. To właśnie wtedy odważyła się wypowiedzieć na głos słowa, które wcześniej nie chciały przejść przez gardło: „jestem zdrowa”. I choć przyznaje, że już wcześniej otrzymywała sygnały, że wszystko zmierza w dobrym kierunku, potrzebowała czasu, by naprawdę w to uwierzyć. „Rak zawsze już ze mną będzie. To nie jest tak, że jak minęła granica pięciu lat, magiczna, i ja wtedy dopiero odważyłam się powiedzieć, że jestem zdrowa. Bo do tej pory mówiłam, że jestem w remisji trójujemnego, bardzo agresywnego raka piersi. I miałam bardzo dużo pokory do tej choroby, do tego, co przeszłam i do tej drogi. Więc te pięć lat było taką granicą, gdzie ja odważyłam się powiedzieć: "Jestem zdrowa", mimo że już lata wcześniej otrzymywałam te sygnały”, opowiadała w rozmowie z RMF FM Paulinie Sawickiej. I dodawała: „To są dwie bardzo istotne kwestie, bo ten rak zawsze już ze mną będzie... rzeczywiście ten rak będzie mi towarzyszył do końca życia, natomiast nie będzie na pierwszym planie i już nie jest na pierwszym planie, ale jest daleko w tle”. Czytaj też: Sama mierzyła się z rakiem; teraz wskazuje poważny problem. Joanna Górska mówi o kodach pocztowych Dziś Joanna Górska spełnia się jako dziennikarka, ale nie zatrzymuje swojej historii tylko dla siebie. Za to przekuwa ją w realne działanie. Z ogromnym zaangażowaniem wspiera innych jako prezeska Fundacji Silni Sobą, która towarzyszy osobom chorującym onkologicznie na różnych etapach ich drogi. To dla niej coś więcej niż funkcja, to misja, która wyrasta z osobistego doświadczenia. Fundacja nie tylko daje wsparcie, ale też głośno mówi o tym, jak ważna jest profilaktyka zdrowotna i czujność wobec sygnałów, jakie wysyła ciało. W jej działaniach widać autentyczność i siłę, bo za każdym słowem stoi historia, którą sama przeszła.
Walczy o powrót do zdrowia. Koleżanka przekazała nowe wieści w sprawie Hanny Bieluszko. Czeka ją kolejne wyzwanie
Hanna Bieluszko przechodzi trudny czas. Święta spędziła w szpitalu, gdzie nadal trwa jej leczenie. Koleżanka aktorki przekazała nowe wieści. Jak czuje się ulubienica widzów?
Hanna Bieluszko przeżywa dramatyczne chwile. Aktorka Teatru im. Juliusza Słowackiego w Krakowie święta spędziła w szpitalu, gdzie wciąż trwa jej walka o zdrowie. Choć pojawiły się pierwsze oznaki poprawy, to jeszcze nie koniec. Przed nią kolejna operacja. W jednym z najnowszych wywiadów koleżanka gwiazdy opowiedziała o jej stanie zdrowia. Hanna Bieluszko walczy o powrót do zdrowia Aktorka od lat związana z Teatrem im. Juliusza Słowackiego w Krakowie stoczyła już walkę z chorobą, ale jej konsekwencje wciąż są odczuwalne. Organizm nie pozostał obojętny, pojawiły się uszkodzenia, które teraz wymagają kolejnego, niezwykle wymagającego etapu. Teraz trwa walka o powrót do sprawności, o odzyskanie życia, które na chwilę zostało zatrzymane. Przed Hanną Bieluszko intensywna, długotrwała rehabilitacja. To jednak droga trudna i kosztowna. Dlatego dziś potrzebne jest wsparcie – realne, konkretne, takie, które może przyspieszyć jej powrót do zdrowia i pozwolić jej znów robić to, co kocha najbardziej. Dlatego ruszyła zbiórka, która ma realnie zmienić jej codzienność i dać szansę na powrót do zdrowia. Stawka jest ogromna. Celem jest ponad 200 tysięcy złotych. Już teraz widać jednak ogromne poruszenie i solidarność. Udało się zebrać prawie połowę tej sumy. To sygnał, że Hanna Bieluszko nie jest w tej walce sama, a każda kolejna wpłata przybliża ją do momentu, w którym znów będzie mogła stanąć na scenie. Czytaj też: Hanna Bieluszko w trudnej walce o zdrowie. Przyjaciółka ujawnia przełomowy moment Nowe wieści o stanie zdrowia Hanny Bieluszko Jak donosi Plejada, Hanna Bieluszko spędziła Wielkanoc w szpitalu i nadal pozostaje pod opieką lekarzy. To właśnie tam toczy się jej codzienna walka o powrót do zdrowia. W krakowskim środowisku teatralnym nie milkną emocje. Koleżanka aktorki jasno podkreśliła, że wszyscy z niecierpliwością czekają na jej powrót, na moment, w którym znów pojawi się tam, gdzie zawsze była u siebie, czyli na scenie. Na razie jednak jej miejsce w spektaklu „Dziady” zajmuje dublerka. „Hania wróci, mamy nadzieję, po rehabilitacji, na którą jest zbiórka”, przekazała. Choć stan aktorki się poprawia, to wciąż nie ma mowy o szybkim powrocie do domu. Kluczowe decyzje dopiero przed nią. Z informacji wynika, że po świętach lekarze mieli zdecydować, czy Hanna Bieluszko będzie mogła opuścić szpital. „Jest coraz lepiej, teraz po świętach lekarze zadecydują, czy może już wyjść ze szpitala”, mówiła w komentarzu dla Plejady koleżanka gwiazdy. Jak udało się dowiedzieć serwisowi, to wciąż nie koniec tej trudnej drogi. Plejada informuje, że przed Hanną Bieluszko jeszcze jedna operacja. Walka o zdrowie trwa i wymaga ogromnej siły. Każdy kolejny etap to dla niej wyzwanie, ale też nadzieja na powrót do sprawności i życia, które na chwilę zostało zatrzymane. Życzymy dużo zdrowia! Czytaj też: Burzliwa miłość, bolesne plotki i wielka siła. Hanna Bieluszko w życiu przeszła wiele. Teraz toczy najważniejszą walkę Źródło: Plejada
Hanna Bieluszko w trudnej walce o zdrowie. Przyjaciółka ujawnia przełomowy moment
To nie tylko historia o pomocy, ale także o ludzkiej solidarności, która – jak się okazuje – ma realny wpływ na stan i samopoczucie aktorki.
Ilona Łepkowska opowiedziała o tym, jak Hanna Bieluszko przyjęła ogrom wsparcia, który napłynął do niej w ostatnim czasie. Producentka nie kryje wzruszenia i podkreśla, że pomoc to nie tylko kwestie finansowe, ale również emocjonalne. Jej słowa rzucają nowe światło na sytuację aktorki i pokazują, jak wielką siłę mają ludzie. Ilona Łepkowska o wsparciu dla Hanny Bieluszko. "To daje siłę do walki" Wsparcie dla Hanny Bieluszko przybrało formę zbiórki, ale – jak podkreśla Ilona Łepkowska – jej znaczenie wykracza daleko poza aspekt finansowy. Producentka w rozmowie z "Faktem" zwraca uwagę na coś znacznie bardziej ulotnego, a jednocześnie niezwykle istotnego: emocje i poczucie wspólnoty. "To także ogromne wsparcie psychiczne. Hania to widzi, ile osób ją wspiera, także widzów, którzy znają ją tylko z ekranu. To daje siłę do walki. Ja patrzę na takie zbiórki nie tylko jak na zbieranie pieniędzy, ale też dobrych emocji i energii od ludzi" – zaznaczyła. To właśnie ten niematerialny wymiar pomocy okazuje się kluczowy. Hanna Bieluszko – znana widzom z ekranów – otrzymuje sygnał, że jej obecność w życiu innych ludzi miała znaczenie. Widzowie, którzy śledzili jej role, dziś odpowiadają czymś więcej niż tylko pamięcią. A jak podkreśla Łepkowska, ta energia ma realną moc: potrafi podnieść na duchu, dodać sił i przywrócić wiarę w ludzi. ZOBACZ TEŻ: Zaskakujące kulisy walki Hanny Bieluszko. Łepkowska przerywa milczenie i broni zbiórki na leczenie. „Nie jest celebrytką ani influencerką" Reakcja Hanny Bieluszko na wsparcie. Wzruszające słowa Z wypowiedzi Ilony Łepkowskiej wynika jasno, że Hanna Bieluszko przyjęła napływające wsparcie z ogromną wdzięcznością i emocjami. To nie tylko pomoc w trudnym momencie, ale też potwierdzenie, że nie została zapomniana. Producentka nie ukrywa, że sama z niepokojem obserwowała sytuację aktorki. Tym większa jest jej ulga, gdy widzi pozytywne zmiany i reakcję Bieluszko na zaangażowanie ludzi. "Jako jej przyjaciółka niezwykle się cieszę, bo bardzo się niepokoiłam o jej stan, a widzę, że idzie ku dobremu, pod wieloma względami. Ta zbiórka też jest dowodem, że są wokół niej ludzie, dla których jest ważna, także widzowie. Osoby, które być może jej nigdy nie spotkały, ale widziały ją na ekranie i poczuły sympatię" – powiedziała "Faktowi". SPRAWDŹ TEŻ: Burzliwa miłość, bolesne plotki i wielka siła. Hanna Bieluszko w życiu przeszła wiele. Teraz toczy najważniejszą walkę
Dwa lata temu usłyszała diagnozę. Dziś Joanna Kryńska ma ważny apel do wszystkich
Joanna Kryńska po raz pierwszy tak otwarcie mówi o tym, co wydarzyło się dwa lata po diagnozie guza mózgu. W nowym nagraniu na Instagramie dziennikarka nie tylko wraca do trudnych doświadczeń, ale przede wszystkim kieruje do obserwatorów ważny apel o zdrowie i uważność na własne ciało.
Choć na co dzień kojarzona jest z profesjonalizmem i spokojem antenowym, jej prywatna historia pokazuje zupełnie inny wymiar siły. Joanna Kryńska przeszła przez jedno z najtrudniejszych doświadczeń zdrowotnych, które zmieniło jej perspektywę na życie, codzienność i własne ciało. Historia Joanny Kryńskiej. Dziennikarka walczyła z guzem mózgu Joanna Kryńska przez długi czas mierzyła się z subtelnymi, ale niepokojącymi sygnałami płynącymi z organizmu. Jak sama przyznawała w rozmowach medialnych, poczucie, że "coś jest nie tak", pojawiło się znacznie wcześniej, zanim padła konkretna diagnoza. Złe samopoczucie, trudne do uchwycenia objawy i intuicyjny niepokój doprowadziły ją w końcu do specjalistycznych badań, które przyniosły odpowiedź – guz mózgu. Ten moment był dla niej przełomowy. W jednej chwili życie podporządkowane pracy i codziennym obowiązkom musiało ustąpić miejsca walce o zdrowie. Towarzyszył jej strach, ale – co dziś podkreśla – nie sparaliżował jej działania. Kluczowe okazało się szybkie reagowanie, zaufanie lekarzom i konsekwencja w leczeniu. ZOBACZ TEŻ: Maja Frykowska przeżywa dramat. Jej "wymodlona" miłość dobiegła końca. "Traumatyczne przeżycie" Joanna Kryńska dwa lata po diagnozie. "W życiu najważniejsze jest życie" Operacja mózgu i późniejsza rekonwalescencja były wymagającym doświadczeniem – zarówno fizycznie, jak i emocjonalnie. Kryńska nie ukrywa, że to właśnie wtedy nauczyła się uważności na siebie i swoje potrzeby. Dziś, z perspektywy dwóch lat, mówi o tym czasie nie tylko jako o trudnym rozdziale, ale też jako o lekcji, która zmieniła jej podejście do życia. "To są moje kolejne zdrowe urodziny — drugie od operacji mózgu. Nie wymazuję tego, co było, ani tego, co czułam. W życiu najważniejsze jest życie. W mojej historii nie szukajcie bólu, tylko troski o siebie. Badajcie się. Nie bagatelizujcie objawów. Tego, co ważne, nie odkładajcie na później" – mówi w nowym nagraniu, które opublikowała na Instagramie. "Ja czułam się źle. Wiedziałam, że coś jest nie tak. Bałam się, ale strach nigdy nie przysłonił mi działania. Słuchałam lekarzy. Nadal to robię — badam się. Żyjcie życiem i okazujcie sobie zdrowotną troskę. Bardzo to polecam" – podsumowała. Jej przekaz trafia w moment, w którym wielu z nas żyje w biegu, odkładając zdrowie na dalszy plan. Tym bardziej wybrzmiewa jako przypomnienie, że najważniejsze decyzje często zaczynają się od zatrzymania i wsłuchania w siebie. Na wpis zareagowało wiele gwiazd, m.in. Anita Werner, Paulina Krupińska, Tatiana Okupnik czy Kasia Sokołowska. SPRAWDŹ TEŻ: Córka legendy Republiki uciekła od blasku fleszy. Dziś jej życie w USA to zupełnie inna historia. „Dobrze mi z tym”
Wyniki badań przyszły w rocznicę. Anita ze "Ślubu od pierwszego wejrzenia" nie kryje emocji po tym, co usłyszała od lekarzy
To miał być eksperyment, a stał się historią na całe życie. W rocznicę ślubu Anita ze "Ślubu od pierwszego wejrzenia" opublikowała poruszający wpis o swojej relacji z Adrianem. Wspomniała o wspólnych latach, chorobie i najnowszych wynikach badań, które przyniosły dobrą wiadomość.
Pierwsze kadry ich historii zna niemal każdy fan programu. Dwoje obcych ludzi, decyzja podjęta w kilka chwil i ślub, który miał być początkiem eksperymentu. Dziś, po latach, Anita i Adrian są jedną z najbardziej rozpoznawalnych i lubianych par formatu — a ich życie napisało scenariusz znacznie bardziej złożony, niż ktokolwiek mógł przewidzieć. Anita ze "Ślubu od pierwszego wejrzenia" świętuje rocznicę. Wspomniała początki Rocznica ślubu stała się dla Anity symbolicznym momentem powrotu do początku tej historii. W swoim wpisie przywołała chwilę, która dla wielu wciąż wydaje się nie do wyobrażenia — decyzję o ślubie z człowiekiem, którego wcześniej nie widziała na oczy. "Oni właśnie podejmują najbardziej szaloną decyzję w życiu i biorą prawdziwy ślub z całkowicie obcą osobą!" — napisała. To zdanie brzmi dziś jak komentarz do własnej przeszłości, ale też przypomnienie, że wszystko zaczęło się od ryzyka i zaufania. Z perspektywy czasu widać, że była to decyzja, która zapoczątkowała coś trwałego: "Nie wiedzą, że za 8 lat będą mieli razem dwójkę dzieci, pieska, chomika, będą bardzo szczęśliwi". ZOBACZ TEŻ: Rafał Sonik znów zostanie ojcem? Wpadka na wizji rozwiała wszelkie wątpliwości Choroba, która zmieniła wszystko W tym samym wpisie Anita nie pomija jednak najtrudniejszego rozdziału ich wspólnej historii. Wprost nazywa doświadczenie choroby, które pojawiło się niespodziewanie i zmieniło ich codzienność. Kulminacją wpisu jest jednak to, co tu i teraz — konkretna informacja, na którą czekali nie tylko oni, ale też ich obserwatorzy. "Dziś nasza rocznica i nie ma nic lepszego niż wieści z rezonansu, że wszystko ze zdrowiem jest stabilnie! Badania wyszły dobrze!" — napisała uradowana Anita. Miłość, która dojrzewa mimo wszystko Historia Anity i Adriana nie zatrzymała się na telewizyjnym happy endzie. Z biegiem lat ich relacja została poddana próbom, których nie da się przewidzieć ani zaplanować. Dziś ich opowieść to coś więcej niż historia z programu — to zapis życia, w którym obok codziennych radości pojawiają się też momenty wymagające siły i determinacji. Rocznicowy wpis Anity pokazuje jednak jasno, że mimo wszystko fundament ich związku pozostaje niezmienny. To właśnie ta równowaga — między zwyczajnością a doświadczeniem granicznym — sprawia, że ich historia wybrzmiewa tak autentycznie i zostaje z odbiorcą na dłużej. SPRAWDŹ RÓWNIEŻ: Latami unikali jednego tematu. Kwiat Jabłoni wreszcie ujawnili swój największy sekret
Marta Nieradkiewicz po raz pierwszy tak szczerze o nowotworze. Wspomina moment diagnozy
Marta Nieradkiewicz po raz pierwszy tak otwarcie opowiedziała o swojej chorobie. W rozmowie z Moniką Olejnik aktorka przyznała, że jest w trakcie leczenia onkologicznego i ma za sobą bardzo trudne miesiące. Jej historia to nie tylko osobiste wyznanie, ale także ważny głos w sprawie profilaktyki i wsparcia w chorobie.
Znana z ról w filmach i serialach Marta Nieradkiewicz od lat uchodzi za jedną z najbardziej wyrazistych aktorek swojego pokolenia. Tym razem jednak nie mówiła o pracy ani o nowych projektach. W programie „Monika Olejnik. Otwarcie” zdecydowała się opowiedzieć o doświadczeniu, które zmieniło jej codzienność – diagnozie raka piersi i drodze, jaką od tego momentu przechodzi. Marta Nieradkiewicz pierwszy raz o chorobie nowotworowej Rozmowa z Moniką Olejnik była pierwszym momentem, kiedy Marta Nieradkiewicz zdecydowała się publicznie opowiedzieć o swoim stanie zdrowia. Aktorka przyznała, że nadal jest w trakcie leczenia i że ten proces wciąż trwa: "Jestem w trakcie leczenia onkologicznego. Mam za sobą długą drogę, ale to jeszcze nie koniec". Aktorka podkreśliła, że choroba zmienia codzienność, ale jednocześnie uczy innego spojrzenia na życie. W takiej sytuacji szczególnego znaczenia nabiera wsparcie bliskich oraz poczucie celu, które pozwala przechodzić przez kolejne etapy terapii. Jednym z najbardziej poruszających momentów rozmowy była opowieść o chwili, w której wszystko się zaczęło. Nieradkiewicz przyznała, że niepokojącą zmianę wykryła sama. "Sama wymacałam sobie guza. Początkowo nie mogłam w to uwierzyć, to był dla mnie szok, bo myślałam, że takie rzeczy mnie nie dotyczą. Okazało się, że jest inaczej i było to bardzo trudne do przyjęcia, ale jednak przyjmuję to, co na mnie spadło" – mówiła. To doświadczenie sprawiło, że aktorka zaczęła głośno mówić o znaczeniu profilaktyki. Samobadanie i regularne kontrole mogą pomóc w wykryciu choroby na wczesnym etapie, co w wielu przypadkach znacząco zwiększa szanse na skuteczne leczenie. Leczenie i emocje, które trudno opisać Marta Nieradkiewicz nie ukrywa, że leczenie onkologiczne to ogromne wyzwanie – nie tylko fizyczne, lecz także psychiczne. W rozmowie opowiadała o emocjach, które pojawiają się w trakcie terapii: lęku, niepewności, zmęczeniu, ale też nadziei. Jednym z trudniejszych doświadczeń okazało się dla niej mierzenie się z reakcjami otoczenia i własnymi emocjami. Aktorka przyznała, że przez pewien czas zmagała się z poczuciem wstydu i potrzebą ukrywania choroby. "Słyszałam takie sugestie, żebym nie pokazywała się w takiej formie. Był moment, że czułam się zawstydzona, że mnie spotkała ta choroba", wyznała. Nie zdecydowała się jednak na ukrywanie skutków leczenia. Jak wspominała, nie nosiła peruki, co czasem wiązało się z trudnymi reakcjami ludzi. "Nie chodziłam w peruce, były spojrzenia, które się ode mnie odwracały, ale było też wiele wspaniałych gestów, które dały mi ogromną siłę, żeby iść dalej" – podsumowała.
Małgorzata Potocka po diagnozie przewartościowała swoje życie. W "Tańcu z Gwiazdami" zdobyła się na osobiste wyznanie
Pierwszy raz o swojej chorobie mówiła publicznie z dużą otwartością. Choć przez lata była postrzegana jako osoba silna i bezkompromisowa, przyznała, że diagnoza raka piersi była dla niej momentem granicznym. To doświadczenie zmusiło ją do zatrzymania się i spojrzenia na życie z zupełnie innej perspektywy – zarówno prywatnie, jak i zawodowo.
Małgorzata Potocka przez lata była symbolem scenicznej energii i niezależności. Niewielu wiedziało jednak, że w jej życiu pojawił się moment, który wszystko zmienił. W 2. odcinku "Tańca z Gwiazdami” artystka zdecydowała się na szczere i niezwykle osobiste wyznanie o chorobie nowotworowej. Opowiedziała o chwili diagnozy, strachu, ale też o tym, jak to doświadczenie przewartościowało jej codzienność i relacje z ludźmi. Małgorzata Potocka o chwili diagnozy. "Pani ma raka w lewej piersi" Dla wielu kobiet rutynowe badanie profilaktyczne jest jedynie formalnością. W przypadku Małgorzaty Potockiej mammografia okazała się jednak początkiem trudnej drogi. Aktorka zdecydowała się na badanie, które – jak sama przyznała – miało być zwykłą kontrolą zdrowia. Wynik przyszedł natychmiast i był jednoznaczny. Lekarka nie pozostawiła wątpliwości co do diagnozy. Potocka wspomina ten moment jako jeden z najbardziej wstrząsających w swoim życiu. "Chciałabym, żeby ten Dzień Kobiet był dniem, kiedy kobiety pokochają siebie i kiedy o siebie zadbają, bo warto. 10 miesięcy temu zrobiłam mammografię i natychmiast pani doktor powiedziała mi: Pani ma raka w lewej piersi.” Te słowa padły niespodziewanie i – jak przyznała artystka – były ogromnym szokiem. Choroba nowotworowa w jednej chwili potrafi zmienić sposób myślenia o przyszłości, planach i codzienności. W przypadku Potockiej również tak się stało. Aktorka nie ukrywała, że przez chwilę próbowała zrozumieć, dlaczego choroba dotknęła właśnie ją: "Wielkie zdziwienie i wielki szok. I takie pytanie: Dlaczego ja?” ZOBACZ TEŻ: Jej wyznanie poruszyło wszystkich. Ze łzami w oczach powiedziała o byciu mamą. „Dla mnie to będzie ogromny cud” Małgorzata Potocka po diagnozie. Choroba zmieniła jej spojrzenie na życie Choć diagnoza była doświadczeniem trudnym i pełnym lęku, z czasem stała się także momentem przełomowym. "Pomyślałam sobie, że muszę to zwalczyć. Po prostu chcę żyć za wszelką cenę, na swoich warunkach, w związku z czym zrobię wszystko, żeby z tego wyjść. Uważam, że wiele kobiet za późno sobie zdaje z tego sprawę, po prostu się "zagapia", a mi się udało nie zagapić", przyznała. Małgorzata Potocka przyznała, że choroba zmusiła ją też do głębokiego przemyślenia wielu spraw – zarówno tych osobistych, jak i zawodowych. Zaczęła inaczej patrzeć na relacje z ludźmi oraz na to, co w życiu naprawdę ważne. "Ludzie mnie rozpoznawali, podchodzili i mówili: "Pani też tutaj?", a ja mówiłam: "Też tutaj. Jestem normalnym człowiekiem, któremu się zdarza to, co wam". Ta choroba mnie zmieniła. Wielka selekcja ludzi, którzy mnie otaczają. Wielka selekcja spraw, którym się oddaję. Otwarć, zamknięć, miejsc, do których biegłam w wieczorowych sukniach, a teraz wiem, że to nie ma żadnego znaczenia. W tej chwili jestem w sytuacji, że po prostu jestem zdrowa. Z tyłu głowy jest: "badaj się, dbaj o siebie", ale mam rodzinę, mam plany, chcę widzieć wnuki, jak dorastają... chcę żyć!" – podsumowała. Jej szczere wyznanie w "Tańcu z Gwiazdami" było dla wielu widzów poruszającym momentem programu. Artystka pokazała w nim nie tylko swoją siłę, ale także ogromną wrażliwość. Jednocześnie wykorzystała tę przestrzeń, by przypomnieć kobietom o tym, jak ważna jest troska o własne zdrowie. SPRAWDŹ RÓWNIEŻ: Takiego wyniku w 2. odcinku "Tańca z gwiazdami" mało kto się spodziewał. W sieci zawrzało
Burza po występie Potockiej w „Tańcu z gwiazdami”. Córka zabrała głos. „Czytałam te surowe oceny…”
Jeszcze przed emisją drugiego odcinka „Tańca z gwiazdami” głos zabrała córka Małgorzaty Potockiej. Matylda Robakowska w emocjonalnym wpisie odniosła się do surowych ocen i komentarzy po tanecznym debiucie swojej mamy. Kilka godzin później w programie sama Potocka zdobyła się na bardzo osobiste wyznanie o diagnozie raka, które poruszyło widzów.
Występ Małgorzaty Potockiej w drugim odcinku „Tańca z gwiazdami” wywołał w sieci ogromne emocje. Aktorka, która kilka chwil wcześniej zdobyła się na poruszające wyznanie o diagnozie raka, zaprezentowała na parkiecie jive’a w parze z Mieszkiem Masłowskim. Po występie jurorzy przyznali parze 20 punktów, co natychmiast wywołało falę komentarzy wśród widzów. Wiele osób uznało, że noty były zbyt surowe, a w internecie pojawiły się liczne głosy wsparcia dla aktorki i jej tanecznego partnera. Córka Potockiej zabrała głos przed drugim odcinkiem W niedzielę w mediach społecznościowych pojawił się wpis Matyldy Robakowskiej, córki Małgorzaty Potockiej. Odniosła się w nim do reakcji widzów i ocen, które pojawiły się po pierwszym występie jej mamy w „Tańcu z gwiazdami”. Jak napisała, gdy tydzień wcześniej zobaczyła Potocką na parkiecie, pomyślała przede wszystkim o odwadze. — Kiedy tydzień temu moja mama weszła na parkiet, pomyślałam o jednym: właśnie robi coś, czego większość z nas nigdy by się nie odważyła. Robakowska zwróciła uwagę, że część komentarzy i ocen była bardzo surowa. Jej zdaniem brzmiały one tak, jakby dotyczyły profesjonalnej tancerki. — Czytałam i słuchałam tych surowych ocen, jakby na parkiecie stała zawodowa tancerka w szczycie formy, a nie kobieta, która jest średnio kilka dekad starsza od pozostałych uczestników. „To nie jest kwestia taryfy ulgowej” W dalszej części wpisu córka aktorki podkreśliła, że nie chodzi o łagodniejsze ocenianie uczestniczki programu. — Oczywiście można oceniać technikę, a jednocześnie widzieć wysiłek i skalę odwagi. Sam fakt, że ktoś w tym wieku wchodzi na scenę i tańczy przed milionami ludzi, jest historią samą w sobie. To nie jest kwestia taryfy ulgowej. To kwestia odpowiedzialności za przekaz. Robakowska zaznaczyła również, że jej mama jest jedną z najstarszych uczestniczek w historii „Tańca z Gwiazdami”, co – jej zdaniem – nadaje jej obecności na parkiecie szczególne znaczenie. „Jeszcze chcę. Jeszcze mogę” W swoim wpisie Matylda Robakowska podkreśliła, że patrząc na występ swojej mamy, widziała coś więcej niż tylko taniec. — Patrzyłam na mamę i widziałam nie tylko taniec. Widziałam radość. Kobietę, która nie pozwala, aby metryka zamykała jej drzwi. Jak napisała, dla niej to symbol odwagi i determinacji. — Tańczy, kiedy świat wolałby, żeby już usiadła. Mówi: „Jeszcze chcę. Jeszcze mogę. I jeszcze mam prawo tu być”. Wyznanie Małgorzaty Potockiej o chorobie Kilka godzin po publikacji wpisu córki wyemitowano drugi odcinek „Tańca z gwiazdami”. W jego trakcie Małgorzata Potocka zdobyła się na bardzo osobiste wyznanie dotyczące swojego zdrowia. Aktorka ujawniła, że 10 miesięcy temu zrobiła mammografię. Podczas wizyty usłyszała diagnozę, która była dla niej ogromnym zaskoczeniem. — Pani ma raka w lewej piersi. Potocka przyznała, że był to dla niej moment ogromnego szoku. Jak mówiła w programie, w pierwszej chwili pojawiło się pytanie: „Dlaczego ja?”. Podkreśliła jednak, że od razu postanowiła walczyć z chorobą. — Pomyślałam sobie, że muszę to zwalczyć. Po prostu chcę żyć za wszelką cenę, na swoich warunkach, w związku z czym zrobię wszystko, żeby z tego wyjść. „Ta choroba mnie zmieniła” Aktorka przyznała, że doświadczenie choroby nowotworowej całkowicie zmieniło jej spojrzenie na życie. Jak mówiła, był to moment, który doprowadził do – jak sama określiła – „wielkiej selekcji ludzi i spraw”. — Ta choroba mnie zmieniła. Wielka selekcja ludzi, którzy mnie otaczają. Wielka selekcja spraw, którym się oddaję. Potocka podkreśliła również, że dziś znajduje się w momencie, w którym – jak powiedziała – jest zdrowa, choć wciąż pamięta o regularnych badaniach i dbaniu o siebie. Dodała także, że ma plany na przyszłość i chce nadal cieszyć się życiem. — Mam rodzinę, mam plany, chcę widzieć wnuki, jak dorastają… chcę żyć. Występ w drugim odcinku programu W drugim odcinku „Tańca z gwiazdami” Małgorzata Potocka wystąpiła na parkiecie w parze z Mieszkiem Masłowskim. Para zaprezentowała energetycznego jive’a, starając się połączyć taneczną dynamikę z sceniczną ekspresją. Po występie jurorzy przyznali im 20 punktów. Oceny wywołały jednak sporo emocji wśród widzów programu. W mediach społecznościowych szybko pojawiły się liczne komentarze osób, które uważały, że noty były zbyt niskie. Wśród reakcji internautów pojawiały się głosy wsparcia dla pary i opinie, że ich występ zasługiwał na wyższe noty. „Za niskie oceny! Skandal!” „Strasznie mało punktów, a było super.” „Moim zdaniem bardzo ładnie zatańczyli.” „Ładnie zatańczone, punktacja zaniżona.” Nie brakowało też komentarzy zwracających uwagę na energię i podejście aktorki do występu. „Zabawa! Radość! Tu i teraz! Mega fajnie się Was oglądało!” Pojawiały się również opinie dotyczące samych ocen jurorskich. „Serio w programie rozrywkowym trzeba było dać 3? Kobieta kobiecie w Dniu Kobiet…” Dyskusja wokół występu Potockiej i Masłowskiego szybko rozgorzała w sieci. Część widzów broniła decyzji jurorów, jednak wielu podkreślało przede wszystkim odwagę aktorki i fakt, że zdecydowała się wystąpić na parkiecie programu przed milionami widzów. Dla wielu osób był to jeden z najbardziej emocjonalnych momentów odcinka – zwłaszcza że chwilę wcześniej Małgorzata Potocka podzieliła się z widzami bardzo osobistą historią dotyczącą swojej choroby.
Nagły powrót Andrzeja Morozowskiego do TVN24. Na antenie padły słowa, których nikt się nie spodziewał
Andrzej Morozowski po wielu miesiącach przerwy wrócił do programu "Tak jest" w TVN24. Na początku emisji zwrócił się bezpośrednio do widzów i wyjaśnił powód swojej długiej nieobecności. Dziennikarz przyznał, że zmagał się z poważną chorobą. „Walczyłem z nowotworem” – powiedział wprost na antenie.
Po długiej przerwie Andrzej Morozowski ponownie pojawił się w studiu TVN24. Powrót prowadzącego "Tak jest" był dla widzów zaskoczeniem, bo przez wiele miesięcy stacja nie informowała szczegółowo o powodach jego nieobecności. Dziennikarz postanowił jednak od razu rozwiać wątpliwości i powiedzieć, z czym mierzył się w ostatnim czasie. Andrzej Morozowski zniknął z anteny TVN24 na wiele miesięcy Andrzej Morozowski od lat prowadzi program publicystyczny "Tak jest" i jest jedną z najbardziej rozpoznawalnych twarzy TVN24. Dlatego jego nieobecność szybko została zauważona przez widzów. W ostatnich miesiącach w programie pojawiali się inni prowadzący, a w sieci zaczęły pojawiać się pytania o to, co dzieje się z dziennikarzem. Stacja nie przekazywała szczegółowych informacji, wiadomo było jedynie, że Morozowski zmaga się z problemami zdrowotnymi. W mediach społecznościowych regularnie pojawiały się pytania o prowadzącego "Tak jest". Widzowie przyzwyczajeni do jego obecności w studiu zauważyli, że przerwa trwa wyjątkowo długo. Dopiero jego powrót do programu przyniósł jasną odpowiedź na te pytania. Morozowski zdecydował się sam wyjaśnić sytuację i powiedzieć wprost, dlaczego przez tak długi czas nie było go na antenie. Andrzej Morozowski: „Walczyłem z nowotworem” Na początku programu dziennikarz zwrócił się bezpośrednio do widzów i w kilku zdaniach wyjaśnił swoją nieobecność: "Witam i na początek wyjaśnienie. Przez ponad pół roku nie było mnie na antenie TVN24, ponieważ walczyłem z nowotworem. Teraz stan zdrowia pozwala mi na prowadzenie programu w niepełnym wymiarze, ale będę starał się spotykać z państwem jak najczęściej". Morozowski nie zdradził szczegółów dotyczących choroby ani leczenia. Przyznał jednak, że ostatnie miesiące były dla niego bardzo trudnym okresem i dlatego musiał zniknąć z anteny. Powrót dziennikarza do studia oznacza, że jego stan zdrowia pozwolił na ponowne podjęcie pracy. Morozowski ponownie poprowadził program "Tak jest", który od lat współtworzy w TVN24. Jego krótkie wyznanie spotkało się z dużym odzewem widzów. W sieci szybko pojawiły się komentarze z życzeniami zdrowia i wsparciem dla dziennikarza, który zdecydował się publicznie opowiedzieć o swojej chorobie. View oEmbed on the source website
Żona Macieja Stuhra szczerze o zdrowiu. „To była bardzo trudna diagnoza”
Katarzyna Błażejewska-Stuhr ujawniła, że zmaga się z osteoporozą. Żona Macieja Stuhra opowiedziała w „Pytaniu na śniadanie” o serii złamań, operacji obojczyka i przedłużającej się diagnozie. Przyznała wprost: „mam lęk i obawy”, a leczenie wciąż nie może zostać wdrożone.
Katarzyna Błażejewska-Stuhr otwarcie mówi o chorobie, z którą mierzy się od miesięcy. W połowie lutego 2026 roku poinformowała na Instagramie, że zdiagnozowano u niej osteoporozę. Teraz w programie „Pytanie na śniadanie” ujawniła kulisy diagnozy, serię złamań oraz powód, przez który leczenie wciąż nie może zostać wdrożone. „Mam lęk i obawy” – przyznała żona Macieja Stuhra. Katarzyna Błażejewska-Stuhr osteoporoza – diagnoza po serii złamań Dokładnie w połowie lutego 2026 roku Katarzyna Błażejewska-Stuhr poinformowała za pośrednictwem Instagrama, że zmaga się z chorobą kości – osteoporozą. To wyznanie poruszyło jej obserwatorów, ponieważ znana dietetyczka i psychodietetyczka od lat promuje zdrowy tryb życia. Jak ujawniła w poniedziałkowym programie „Pytanie na śniadanie”, do diagnozy doszło po serii złamań. „Kilka lat temu upadłam na rowerze i złamałam kości śródręcza” – wyznała. Rok później doszło do kolejnego wypadku. „Upadłam na chodniku – poślizgnęłam się i złamałam obojczyk, który roztrzaskał się na drobne kawałki i musiałam mieć operację sczepiania tego blaszką i śrubami”. To właśnie wtedy lekarz zwrócił uwagę na niepokojący sygnał. „Ortopeda, który mnie operował, powiedział, że te kości wchodziły za lekko, w związku z tym zaleca wizytę u endokrynologa” – relacjonowała. Diagnoza osteoporozy była dla Katarzyny Błażejewskiej-Stuhr ogromnym zaskoczeniem. W programie śniadaniowym przyznała wprost: „Była to bardzo trudna diagnoza, bo nagle mam lęk i obawy”. Guzy przy tarczycy a rozwój osteoporozy Choć rozpoznano osteoporozę, leczenie nie może zostać jeszcze wdrożone. Powodem są inne problemy zdrowotne. „Okazuje się, że mam guzy przy tarczycy, które powodują, że ta osteoporoza się rozwija, więc najpierw musimy z tym sobie poradzić, żeby zacząć wzmacniać kości” – wyznała. To właśnie guzy przy tarczycy sprawiają, że terapia wzmacniająca kości musi zostać odłożona. Katarzyna Błażejewska-Stuhr podkreśliła, że diagnoza się przedłuża, a ona wciąż czeka na możliwość rozpoczęcia leczenia. Czytaj też: Po latach trudnych doświadczeń są silniejsi niż kiedykolwiek. „Rudy anioł zmienił moje życie” — mówi znany aktor „Mam lęk i obawy” – rezygnacja z nart i wspinaczki Choroba wpłynęła na jej codzienne życie. Żona Macieja Stuhra przyznała, że z powodu osteoporozy zrezygnowała z aktywności fizycznych, które wcześniej były dla niej ważne. "Była to bardzo trudna diagnoza, bo nagle mam lęk i obawy na przykład — w tym roku nie pojechałam na narty, bo się bałam, że mogę się połamać i będzie to zbyt uciążliwe" — powiedziała w „Pytaniu na śniadanie”. W połowie lutego 2026 roku informowała również, że przestała chodzić na ściankę wspinaczkową. „Odkąd wiem, że mam osteoporozę, przestałam chodzić na ściankę. Czekam, aż będzie można wdrożyć leczenie, ale diagnoza się przedłuża” – napisała na Instagramie. Po czasie zdecydowała się jednak wrócić na ściankę. Przyznała, że towarzyszył jej ogromny lęk. „Od tygodnia miałam milion sabotujących myśli. Może jednak nie. (…) Nie spadłam, nie połamałam się, przełamałam swój ogromny lęk” – relacjonowała. Leczenie wstrzymane. Co dalej z walką o zdrowie? Na ten moment Katarzyna Błażejewska-Stuhr nie może rozpocząć właściwego leczenia osteoporozy. Najpierw konieczne jest ustabilizowanie sytuacji związanej z guzami przy tarczycy. Do czasu wdrożenia terapii próbuje wspierać organizm innymi metodami. Jak ujawniono, nosi kamizelkę obciążeniową, która powoduje większy nacisk na kości. Katarzyna Błażejewska-Stuhr otwarcie mówi o swoich emocjach i obawach. „Mam lęk i obawy” – przyznała, opisując wpływ diagnozy na swoje życie. Jej występ w „Pytaniu na śniadanie” był próbą wyjaśnienia, jak wygląda proces diagnozy i dlaczego leczenie wciąż nie zostało rozpoczęte.
Trzy pobyty w szpitalu psychiatrycznym. Monika Miller otwarcie o swojej walce
Monika Miller otwarcie opowiedziała o trzech pobytach w szpitalu psychiatrycznym i diagnozie, którą usłyszała w wieku 21 lat. W podcaście „Uwolnij umysł” wróciła do najtrudniejszych momentów swojego życia, mówiąc o kryzysie, atakach lękowych i realiach leczenia w Warszawie.
Monika Miller nie ukrywa, że trzykrotnie przebywała w szpitalu psychiatrycznym na dłuższe pobyty. O swoich doświadczeniach opowiedziała w podcaście „Uwolnij umysł”. Jak przyznała, pierwszy raz trafiła na oddział w wieku 21 lat. To właśnie wtedy lekarze postawili diagnozę choroby afektywnej dwubiegunowej. Wnuczka Leszka Millera podkreśliła, że jej życie w tamtym momencie wywróciło się do góry nogami. Monika Miller szpital psychiatryczny wspomina jako doświadczenie trudne, ale – jak zaznaczyła – potrzebne. „To było pomocne i potrzebne, bez tego nie wiem, co mogłabym innego wymyślić. Taki pobyt nie jest przyjemny” – powiedziała w podcaście. Diagnoza w wieku 21 lat i pierwsze ataki lękowe Pierwszy pobyt w szpitalu psychiatrycznym był zainicjowany przez nią samą. Jak wyznała, miała tak duże problemy ze sobą, że męczyła się strasznie. W wieku 21 lat po raz pierwszy zaczęła mieć ataki lękowe. „Nie wiedziałam, co się dzieje, czemu to się dzieje, jak się tego pozbyć i czy da się tego pozbyć” – opowiadała. Jej stan psychiczny był wówczas bardzo zły. Wspominała, że było jej „tak wszystko jedno”, że mogła leżeć pod kroplówką i nawet nie wstawać do łazienki. „Było mi wszystko jedno, naprawdę. Pierwszy pobyt był słaby, ale bardzo mi pomógł” – wyznała. To właśnie w wieku 21 lat usłyszała diagnozę choroby afektywnej dwubiegunowej, która – jak przyznała – na zawsze zmieniła jej życie. Czytaj też: Wnuczka Millera związała się z obcokrajowcem. Tak zareagował były premier View oEmbed on the source website „Nikt nie wiedział, co ze mną zrobić” – moment ostrego kryzysu Monika Miller przyznała, że tylko raz trafiła do szpitala psychiatrycznego z powodu ostrego kryzysu. „Tylko raz trafiłam tam z powodu kryzysu, gdy nikt nie wiedział, co ze mną zrobić” – powiedziała wprost. Te słowa pokazują, jak poważna była sytuacja, z którą się mierzyła. Choć trzykrotnie przebywała na oddziale psychiatrycznym, to właśnie ten jeden moment określiła jako sytuację, w której jej stan wymagał natychmiastowej interwencji. Warunki leczenia w Warszawie i skutki ostatniej hospitalizacji Wspominając realia leczenia, Monika Miller nie kryła emocji. „W Warszawie jest tragedia, ja byłam w szoku” – powiedziała, odnosząc się do warunków w szpitalu. Ostatnia hospitalizacja miała miejsce w zeszłym roku. Jak przyznała, jej skutki odczuwa do dziś. „Po pobycie w zeszłym roku muszę spać z lampką nocną” – wyznała szczerze. To wyznanie pokazuje, że doświadczenia związane z leczeniem psychiatrycznym pozostawiły w niej trwały ślad. SPRAWDŹ TEŻ: Wróciła wspomnieniami do trudnych chwil w szkole. Jedno wydarzenie odbiło się na niej szczególnie „To było pomocne i potrzebne” – jak ocenia swoje leczenie Mimo trudnych wspomnień Monika Miller podkreśla, że hospitalizacje były konieczne. Otwarcie mówi, że bez specjalistycznej pomocy nie wie, co mogłaby innego zrobić. Monika Miller szpital psychiatryczny opisuje jako miejsce, które nie było przyjemne, ale odegrało kluczową rolę w jej życiu. Dzięki diagnozie i leczeniu mogła odzyskać równowagę. Dziś mówi o swojej chorobie afektywnej dwubiegunowej otwarcie. W podcaście „Uwolnij umysł” zdecydowała się wrócić do bolesnych wspomnień, mając nadzieję, że jej historia pomoże innym szybciej rozpoznać niepokojące objawy i zgłosić się po wsparcie.
Jest więźniem własnego ciała, coraz częściej nie wstaje z łóżka. Ból rządzi życiem gwiazdy lat 90. Córka jest dla niej największym wsparciem
Christina Applegate mówi o bólu, dniach spędzonych w łóżku i codzienności, która wymaga od niej ogromnej siły. W szczerych wyznaniach podkreśla jednak, że to 15-letnia córka Sadie jest powodem, dla którego każdego ranka próbuje wstać i walczyć o choćby namiastkę normalności.
Christina Applegate od lat mierzy się ze stwardnieniem rozsianym, ale tym razem jej słowa wybrzmiały wyjątkowo mocno. Aktorka przyznała, że są dni, gdy choroba sprawia, iż jest niemal przykuta do łóżka, a ból odbiera jej energię i niezależność. W tej surowej szczerości nie ma jednak rezygnacji – jest prawda o codzienności, w której mimo wszystko najważniejsza pozostaje jej 15-letnia córka Sadie. To dla niej wstaje, nawet wtedy, gdy każdy krok kosztuje więcej, niż ktokolwiek może sobie wyobrazić. Christina Applegate stwardnienie rozsiane – szczere wyznanie aktorki Christina Applegate od lat nie chowa się za uśmiechem ani sceniczną kreacją. O swoim stanie zdrowia mówi wprost, bez półtonów i niedopowiedzeń. Aktorka choruje na stwardnienie rozsiane – przewlekłą chorobę ośrodkowego układu nerwowego, która realnie i boleśnie wpływa na jej codzienność. W najnowszych wypowiedziach nie pozostawia złudzeń: jej sytuacja jest bardzo trudna. Objawy choroby i ból odbierają jej sprawczość, a najprostsze czynności urastają do rangi wyzwania. Christina Applegate stwardnienie rozsiane nazywa po imieniu – bez upiększeń, bez pozowania na siłę, bez udawania, że wszystko jest pod kontrolą. W jej słowach nie ma teatralności. Jest surowa prawda o życiu, które zmieniło rytm, o ciele, które stawia granice, i o codzienności podporządkowanej chorobie. „Jest nas wielu, którzy niedawno zostali zdiagnozowani i nie są jeszcze gotowi zaakceptować tej rzeczywistości. Chcę robić różne rzeczy, ale nie mogę, a czuję, że jest coraz gorzej. To przygnębiające. Ale jest we mnie głos, który mówi: "Musisz wierzyć w cud. Musisz wierzyć w drugą stronę tego", opowiadała jakiś czas temu w podcaście Hody Kotb Making Space. Sprawdź też: Toczy dramatyczną walkę z chorobą, jej stan się pogarsza. "Ciągle myślę, że obudzę się z tego koszmaru", mówi Christina Applegate Gwiazda lat 90. Przejmująco o swoim życiu z chorobą. Jak wygląda jej codzienność? Christina Applegate mówi o swojej codzienności z rozbrajającą szczerością. Przyznaje, że ból towarzyszący jej w walce ze stwardnieniem rozsianym sprawia, iż bywa niemal przykuta do łóżka. „Moje życie nie jest zamknięte w kokardce. Życie ludzi, przepraszam za brak lepszego określenia, jest czasami cholernie do d*py. Dlatego jestem tak szczera i bezkompromisowa, jak tylko potrafię”, mówi w rozmowie z magazynem People. Mimo fizycznych ograniczeń aktorka nie rezygnuje z tego, co najważniejsze. Wciąż stara się każdego dnia odwozić swoją 15-letnią córkę Sadie do szkoły, pokazując, że nawet w najtrudniejszych momentach rola mamy pozostaje dla niej absolutnym priorytetem. „Chcę ją zabierać, to moje ulubione zajęcie. To jedyny czas, który spędzamy razem, tylko we dwoje. Mówię sobie: "Po prostu bezpiecznie ją tam zawieź i wróć do domu, żebyś mogła wrócić do łóżka". I tak właśnie robię”, dodawała w tym samym wywiadzie. Relacja z córką. Sadie jest dla niej całym światem i największym wsparciem Christina Applegate stwardnienie rozsiane przeżywa przede wszystkim jako matka – kobieta, która nie wyobraża sobie wycofania z najważniejszej roli swojego życia. Choroba zmieniła jej codzienność, narzuciła nowe tempo i ograniczenia, ale nie odebrała jej potrzeby bycia blisko. W centrum tego świata stoi Sadie – 15-letnia córka, która jest dla niej punktem odniesienia, siłą i sensem w dniach, gdy ciało odmawia posłuszeństwa. „Moja choroba nie jest powodem, dla którego codziennie rano wstaje. Tym powodem jest moja córka. To dzięki niej wciąż tu jestem i staram się z nią być”, mówiła. Czytaj też: Christina Applegate przyznała, że córka zmieniła całe jej życie. Narodziny Sadie dały jej nadzieję i motywację do walki z chorobą Sadie dorastała u boku mamy, która była w ciągłym ruchu – energicznej, wysportowanej, zakochanej w tańcu i bieganiu. Christina była dla niej symbolem siły i aktywności. Kiedy jednak pojawiła się choroba, świat nastolatki zmienił się bez ostrzeżenia. Jak przyznaje aktorka, córka zareagowała spokojnie, niemal zbyt dojrzale jak na swój wiek. „Kiedy pojawiła się choroba, zareagowała bardzo powściągliwie. […] To było dla niej jak utrata mamy przez tę cholerną chorobę. A im jest starsza, tym bardziej ją to boli”, mówiła. Ich relacja to dla niej motywacja, która każe wstawać nawet wtedy, gdy ból jest dotkliwy, a zmęczenie przytłacza. Christina Applegate nie udaje, że jest łatwo. Mówi wprost o trudnościach, o chwilach słabości, o dniach, gdy choroba dominuje nad planami. A jednak równocześnie pokazuje determinację. „Widzę, jak patrzy na mnie, kiedy leżę w łóżku i nie mogę się ruszyć, albo chcę jej powiedzieć dobranoc w jej pokoju, ale nie mogę przejść przez korytarz z jakiegoś powodu, bo moje nogi nie działają tego dnia. Teraz ledwo mogę dojść do łazienki, to najgorsze, ale to nie ma znaczenia”, wyznała w swoim podcaście MeSsy Podcast. Źródło: Dzień Dobry TVN, Pudelek, Onet
Tej choroby bała się najbardziej, zmierzyła się z nią dwukrotnie. Joanna Kołaczkowska przegrała nierówną walkę
Joanna Kołaczkowska, wybitna postać polskiego kabaretu – członkini Kabaretu Hrabi – po raz drugi stanęła w obliczu nowotworu. W 2000 r. przeszła operację z powodu czerniaka w ciąży, co wywołało u niej kancerofobię. W kwietniu 2025 r. lekarze zdiagnozowali u niej kolejnego raka. Artystka zmarła w nocy z 16 na 17 lipca 2025 r., nie doczekawszy planowanego powrotu na scenę.
W cieniu scenicznych braw aktorka kabaretu Hrabi — Joanna Kołaczkowska — stoczyła najtrudniejszą walkę swojego życia. Jej historia to nie tylko pasja i żarty na żywo, ale także trauma zwi Kiedy śmiech przerywa cisza… Czerniak w czasie ciąży W 2000 roku, będąc w czwartym miesiącu ciąży, usłyszała diagnozę, która wywróciła jej życie do góry nogami – czerniak na nodze. „Przeżyłam straszliwy szok, kompletna szajba… Przez miesiąc nie pamiętałam, że jestem w ciąży… To była rozpacz” – mówiła w wywiadzie dla „Gazety Prawnej”. Leczenie udało się zakończyć sukcesem, jednak ta chwila odcisnęła na niej piętno na długie lata. ZOBACZ TEŻ: Joanna Kołaczkowska po raz ostatni przemówiła do fanów. Nikt nie przewidział, co się stanie Kancerofobia – życie w cieniu strachu Po powrocie do względnej równowagi Joanna przez lata żyła w cieniu kancerofobii – nieustającego lęku przed rakiem. Sama mówiła: „Ciągle się bałam, że mam gdzieś raka… domagałam się nowych badań… W końcu wysłali mnie do psychologa” Ten strach przerodził się w obsesyjne kontrole i wizyty u lekarzy, które ostatecznie zakończyły się terapią oraz wsparciem psychiatrycznym. Medytację określiła jako swój ratunek. W kwietniu 2025 roku Kabaret Hrabi przerwał trasę "Potemowe piosenki", by ogłosić: „Sprawa jest poważna. To nowotwór”. Trasa koncertowa trwała nadal – odpowiedzialność wobec fanów i zaszczyt pozostawania w sercu jej publiczności były dla niej ważne. Dodatkowo dochody z koncertów skierowano na leczenie Joanny, by wspomóc ją w tym trudnym czasie. CZYTAJ TEŻ: Ostatnie chwile Joanny Kołaczkowskiej były pełne nadziei. Kabaret Hrabi wierzył w cud Joanna Kołaczkowska zmagała się z depresją Joanna Kołaczkowska w intymnej i boleśnie szczerej rozmowie z Alicją Resich zdobyła się na niezwykle osobiste wyznanie. Aktorka znana z kabaretowej sceny otwarcie opowiedziała o swoim doświadczeniu z depresją, wskazując rok 2010 jako wyjątkowo trudny moment w jej życiu. – Wtedy na pewno miałam depresję – przyznała. – Miałam problem z tym, żeby zejść i sobie zrobić śniadanie. Wstawałam z łóżka i gdy się budziłam, to miałam taką świadomość: »Ojej, zaczyna się«. Wychodziłam do toalety, stałam przed lustrem i płakałam. Potrafiłam płakać bardzo długo, bo nie wyobrażałam sobie, że mam zejść na dół i zrobić sobie śniadanie – wspominała. Szczerość Kołaczkowskiej poruszyła zarówno jej fanów, jak i opinię publiczną. Trudno było pogodzić obraz scenicznej artystki, rozśmieszającej tysiące, z obrazem kobiety toczącej cichą, wewnętrzną walkę. W rozmowie podkreśliła, że w procesie wychodzenia z kryzysu kluczowe okazały się leki oraz pomoc specjalistów. Nie ograniczyła się jednak wyłącznie do klasycznych metod terapii. Choć dotychczas stroniła od ujawniania szczegółów dotyczących życia prywatnego, ten moment szczerości pozwolił wielu osobom zrozumieć, z jak trudną rzeczywistością musiała się mierzyć poza światłem reflektorów. Ostatnia walka – śmierć, której nikt się nie spodziewał W nocy z 16 na 17 lipca 2025 roku kabaret Hrabi oficjalnie potwierdził to, czego wszyscy się obawiali — Joanna Kołaczkowska odeszła po heroicznej walce z chorobą nowotworową. Miała 59 lat. To była walka pełna nadziei i odwagi, lecz nie wygrała. Mimo że wszyscy, od najbliższych po korowód gwiazd, wyczekiwali cudu, ten się nie spełnił. Joanna żegnała się ze sceną i światem, zostawiając w pamięci widzów jej szczerość, dystans i niezrównany talent. Kabaret Hrabi zawiesił działalność do końca sierpnia, by uczcić jej pamięć i dać sobie czas na żałobę. Jej odejście to ogromna strata dla polskiej kultury. Nie doczekała planowanego powrotu 31 lipca, lecz jej dziedzictwo – rozśmieszanie, dzielenie się sobą, walka o życie – pozostają. W świecie kabaretu nikt już nie rozśmieszy nas tak jak ona, ale pamięć o niej będzie promieniem nadziei i przypomnieniem, że nawet najciemniejszy czas można przejść z humorem. Źródło: Medonet, Pudelek, Fakt, Onet Plejada, SE.pl, Eska.pl, wLocie.pl, Styl.fm, Rozrywka.party.pl
Joanna Kołaczkowska nie bała się śmierci. Jej słowa poruszają dziś do łez
Joanna Kołaczkowska odeszła w wieku 59 lat, pozostawiając po sobie pustkę na polskiej scenie kabaretowej. Otwarcie mówiła o śmierci, lękach i przygotowaniach do odejścia. Jej wyznania w programach Piotra Jaconia i Marcina Mellera dziś brzmią wyjątkowo przejmująco.
Joanna Kołaczkowska – artystka znana z błyskotliwego humoru i niezrównanej wrażliwości – zmarła w wieku 59 lat po długiej walce z chorobą nowotworową. Jej odejście poruszyło nie tylko fanów kabaretu Hrabi, ale i całą polską scenę artystyczną. Niezwykle świadoma swojej śmiertelności, Kołaczkowska nie bała się mówić o śmierci – rozmawiała o niej szczerze i odważnie w wywiadach, zadając pytania, których wielu z nas unika. Jej słowa dziś wybrzmiewają jeszcze mocniej. Joanna Kołaczkowska zmarła w wieku 59 lat Joanna Kołaczkowska, jedna z najbardziej rozpoznawalnych artystek polskiego kabaretu, odeszła w wieku 59 lat po długiej walce z rakiem. Smutną informację przekazali członkowie kabaretu Hrabi za pośrednictwem mediów społecznościowych. W opublikowanym oświadczeniu podkreślili, że Kołaczkowska zmarła bezboleśnie, otoczona przez najbliższych. „Walczyła dzielnie, z godnością, z nadzieją. My razem z nią. Wyczerpaliśmy niestety wszystkie dostępne formy leczenia. Wierzyliśmy w cud. Cud nie nastąpił. Asia odeszła spokojnie, bez bólu. W otoczeniu najbliższych i przyjaciół — wśród tych, których kochała i którzy kochali Ją bezgranicznie” – napisali członkowie Hrabi. ZOBACZ: Nie żyje Joanna Kołaczkowska. Gwiazda Kabaretu Hrabi miała 59 lat Rozmowy o śmierci: „Nie chcę być zaskoczona” Temat śmierci nie był dla Joanny Kołaczkowskiej tabu. Wręcz przeciwnie – wielokrotnie poruszała go w wywiadach. W programie „Piotr Jacoń. Bez polityki” artystka przyznała, że wspólnie z kolegami z kabaretu Hrabi często rozmawiała o tym, co wydarzy się, gdy jedno z nich odejdzie. „Dla mnie najgorsze jest bycie zaskoczoną czymś niemiłym, więc nie chciałabym być zaskoczona. Już tak sobie wszystko ustaliliśmy. Co będzie, jak ktoś pierwszy odejdzie, co z resztą? Czy się będziemy opiekować wdowami albo wdowcem?” – mówiła. Jej wyznanie zdradzało głęboki lęk przed niepewnością i silną potrzebę kontroli nad tym, co nieuniknione. Zastanawiała się nad przyszłością kabaretu i jego członków, mówiąc wprost: „Ja się bardzo tego boję”. SPRAWDŹ TEŻ: Gwiazdy żegnają Joannę Kołaczkowską. Słowa Rogalskiej o przyjaciółce łamią serce Spisała testament. „Martwię się o ludzi i o rzeczy” W wywiadzie dla Marcina Mellera w podcaście „Mellina”, Joanna Kołaczkowska przyznała, że spisała testament. To była jej świadoma decyzja, wynikająca z troski o najbliższych i… przedmioty, które kochała. „Oczywiście, że się martwię przede wszystkim o ludzi. Co z ludźmi? Co z rodziną? Co z najbliższymi? Ale też zamartwiam się, co z moim ulubionym mebelkiem? Co ze zwierzęciem? Co ze zdjęciami? Mnie się to wydaje bardzo ważne” – mówiła w programie Piotra Jaconia. Na pytanie Mellera, czy uporządkowała swoje sprawy, odpowiedziała krótko, lecz jednoznacznie: „Tak”. Ciekawość świata po śmierci Kołaczkowska nie tylko nie bała się śmierci – była też ciekawa tego, jak świat będzie wyglądał bez niej. W rozmowie z Marcinem Mellerem zastanawiała się nad przyszłością relacji międzyludzkich, rozwojem technologii i architektury, a także nad kryzysem klimatycznym. „Jestem bardzo ciekawa świata, który będzie po mnie. Jak to będzie wyglądać, jak będą wyglądały relacje, jak się rozwinie architektura, co będzie z emigracją, z migrantami, z migracją ludzi, co będzie rzeczywiście z tym kryzysem klimatycznym?” – mówiła artystka. Jej zainteresowanie sięgało też sfery science fiction. Fascynowały ją możliwe zmiany technologiczne i społeczne, które przyniesie przyszłość. Czytaj również: Ostatnie chwile Joanny Kołaczkowskiej były pełne nadziei. Kabaret Hrabi wierzył w cud To jedno Joanna Kołaczkowska chciała na swój pogrzeb. Tak go zaplanowała Wydaje się, że Joanna Kołaczkowska zdawała sobie sprawę z powagi sytuacji życiowej, w jakiej się znalazła. Podejmowała temat odchodzenia bardzo naturalnie i otwarcie. Trzy lata temu w rozmowie ze swoim przyjacielem Szymonem Majewskim podjęła tematykę związaną ze śmiercią. Co ciekawe, nie wyobrażała sobie, żeby Kabaret Hrabi zakończył działalność. Zamiast tego, proponowała kolegom zgoła inne rozwiązanie... – Mamy to wszystko obmyślone. (...) Oni powiedzieli, że jeżeli ja odejdę, to nie będzie już Hrabi, że jestem za silnym czynnikiem, natomiast ja wskazałam dwie osoby, które powinny mnie zastąpić – stwierdziła w podcaście „Mówi się”, który prowadziła z kolegą. Później natomiast wypowiedziała na temat wizji pogrzebu, którą ma. Zmieniała się ona wraz z biegiem czasu: początkowo była smutna, tradycyjna, ale z biegiem lat chciała, by wszystko wyglądało inaczej... – Od dziecka myślałam o swoim pogrzebie i bardzo płakałam. (...) Bardzo przeżyłam pogrzeb mojego ojca. (...) I później trochę podobnie wyobrażałam sobie swój. Przede wszystkim, że jest bardzo, bardzo smutno. (...) Ale teraz mam nową wizję... – zwierzyła się we wspomnianej audycji. Miała w nim jedno życzenie, które wysuwało się na pierwszy plan. – Teraz mam takie wyobrażenie, żeby po pierwsze mnie skremować. Uroczyście zaświadczam, żeby nikt nie dopuścił, żeby pochować ciało – podkreślała stanowczo. Nie opracowała szczegółowego planu, jak miałoby wyglądać jej ostatnie pożegnanie. Ale jednego była pewna: że powinni wziąć w nim udział najbliżsi, przyjaciele i ci, którzy zajmowali szczególne miejsce w jej sercu. – Nie mam żadnych pomysłów na mój pogrzeb, żeby było tak czy inaczej, ale żeby byli oczywiście ci, co przeżyją, najbliżsi. (...) Żeby ludzie przemawiali, żeby było dużo ludzi i żeby opowiadali o tym, jak się poznaliśmy albo trochę o mnie. Oczywiście też, żeby były moje ulubione piosenki i na pewno, żebym była skremowana. To najważniejsze – dodała po raz kolejny. W rozmowie z Szymonem Majewskim Joanna Kołaczkowska bez ogródek mówiła również o swoim odejściu od Kościoła. Nie czuła się związana z religijnymi rytuałami i nie chciała ceremonii kościelnej. – Czułam się obco w kościele. Nie rozumiałam tego języka. Tam nie było nic dla mnie. Potrzebowałam miłości, przytulenia, ciepła, poczucia bezpieczeństwa. Nic mnie dobrego w kościele nie spotkało. (...) – kwitowała. Kabaret Hrabi: pożegnanie z Asią Śmierć Joanny Kołaczkowskiej to niepowetowana strata dla całej polskiej sceny kabaretowej. Kabaret Hrabi, z którym była związana przez lata, żegna ją w emocjonalnym oświadczeniu. Artyści podkreślają, że odeszła otoczona miłością, a jej odejście zostawiło ogromną pustkę. Kołaczkowska była nie tylko wybitną artystką, ale też osobą pełną ciepła, inteligencji i odwagi. Jej publiczne rozważania o śmierci, przygotowaniach do niej i trosce o przyszłość zostają z nami jako wyjątkowe świadectwo dojrzałości i wrażliwości. Czytaj też: Tej choroby bała się najbardziej, zmierzyła się z nią dwukrotnie. Joanna Kołaczkowska przegrała nierówną walkę