Cesarzowa Sisi nie wyobrażała sobie bez niego pielęgnacji. Teraz króluje w kosmetykach – i wciąż zaskakuje swoim działaniem.
Od wieków uchodził za jeden z najbardziej luksusowych i skutecznych składników pielęgnacyjnych. Uwielbiany przez cesarzową Sisi, dziś wraca do łask jako naturalny eliksir młodości. Dlaczego wciąż zachwyca i jak działa na skórę oraz włosy?
Olejek ze słodkich migdałów to jeden z tych kosmetycznych klasyków, które nie potrzebują reklamy. Elżbieta Bawarska, znana jako cesarzowa Sisi, słynęła z niemal obsesyjnej dbałości o urodę, a olejek migdałowy był obowiązkowym elementem jej rytuałów. Dziś, w czasach powrotu do natury, znów staje się nieodłącznym składnikiem nowoczesnych formuł kosmetycznych. ZOBACZ TAKŻE: Zapomnij o klasycznych pastelach! Paznokcie Hailey Bieber na wiosnę przełamują schemat w zaskakujący sposób. Olejek ze słodkich migdałów – sekret pielęgnacji z cesarskim rodowodem Olejek ze słodkich migdałów powstaje z nasion drzewa migdałowego – tych samych, które znamy jako delikatne, odżywcze migdały. Od wieków wykorzystywany był w kosmetyce oraz medycynie naturalnej. W XIX wieku uchodził za jeden z najbardziej cenionych składników pielęgnacyjnych, obecny także w recepturach stosowanych na europejskich dworach. W przypadku cesarzowej Sisi olejek migdałowy pojawiał się jako składnik kremów do twarzy przygotowywanych specjalnie na jej zamówienie. Doceniano go przede wszystkim za lekką konsystencję i zdolność do zmiękczania oraz wygładzania skóry. W przeciwieństwie do cięższych olejów nie pozostawia wyraźnej, tłustej warstwy, a jednocześnie intensywnie odżywia. To właśnie ta równowaga sprawia, że do dziś pozostaje jednym z najchętniej wykorzystywanych olejków bazowych. Bazujący na mieszance naturalnych olejów, w tym olejku ze słodkich migdałów, zmniejsza widoczność drobnych linii i zmarszczek. Naturalne bogactwo witamin i składników aktywnych Olejek ze słodkich migdałów to prawdziwa skarbnica składników odżywczych. Zawiera przede wszystkim witaminę E, zwaną witaminą młodości, która działa jako silny antyoksydant i chroni skórę przed stresem oksydacyjnym. Obecność kwasów tłuszczowych dodatkowo wspiera odbudowę bariery hydrolipidowej skóry. Dzięki temu olejek działa nie tylko powierzchniowo, ale również regenerująco. Regularne stosowanie poprawia elastyczność skóry, zmniejsza jej szorstkość i pomaga w walce z przesuszeniem. To właśnie te właściwości sprawiają, że jest polecany zarówno do skóry wrażliwej, jak i dojrzałej. Krem nawilża i wygładza skórę dłoni dzięki składnikom aktywnym, takim jak: masło mango, ceramidy z oliwki i olej ze słodkich migdałów. Jak działa olejek ze słodkich migdałów? Jedną z największych zalet olejku migdałowego jest jego uniwersalność. Może być stosowany niezależnie od typu cery. Jego działanie opiera się na intensywnym nawilżeniu i odżywieniu, ale to dopiero początek. CZYTAJ TEŻ: Uwielbiam efekt glossy skin na wiosnę – ta jedna rutyna daje mi efekt tafli na skórze i każdy pyta, czego używam. Olejek łagodzi podrażnienia, wspiera regenerację naskórka i działa kojąco na skórę dotkniętą czynnikami zewnętrznymi, takimi jak wiatr czy niska temperatura. Co więcej, jest często stosowany w pielęgnacji kobiet w ciąży – pomaga zapobiegać rozstępom i poprawia kondycję skóry. Delikatny, ale skuteczny – idealny także dla skóry wrażliwej To, co wyróżnia olejek ze słodkich migdałów, to jego wyjątkowa łagodność. Nie powoduje podrażnień i rzadko wywołuje reakcje alergiczne, dlatego znajduje zastosowanie nawet w pielęgnacji niemowląt. Jego właściwości emoliencyjne sprawiają, że tworzy na skórze ochronny film, zapobiegający utracie wody. Jednocześnie nie zatyka porów, co czyni go odpowiednim także dla osób z cerą mieszaną czy skłonną do niedoskonałości. To rzadkie połączenie delikatności i skuteczności sprawia, że olejek migdałowy jest jednym z najbardziej wszechstronnych produktów pielęgnacyjnych. Olejek migdałowy w pielęgnacji włosów – powrót do naturalnych metod Nie tylko skóra korzysta z dobrodziejstw olejku ze słodkich migdałów. Olejek stosowany jako regenerująca maska przed myciem lub serum na końcówki pomaga odbudować strukturę włosa i nadaje mu zdrowy blask. Regularne olejowanie włosów migdałowym eliksirem wzmacnia cebulki, zapobiega łamliwości i chroni końcówki przed rozdwajaniem. To naturalna alternatywa dla silikonowych kosmetyków – bez efektu obciążenia. Składniki aktywne, takie jak: HairGrow Mix, masła mango i shea, olej ze słodkich migdałów zostały dobrane z myślą o każdym rodzaju skóry głowy i niezależnie od stopnia porowatości włosów. Naturalna pielęgnacja inspirowana historią Historia Sisi pokazuje, że prawdziwe piękno nie zawsze wymaga skomplikowanych rozwiązań. Czasem wystarczy jeden, dobrze dobrany składnik może zastąpić kilka kosmetyków. Od demakijażu, przez pielęgnację ciała, aż po włosy – olejek migdałowy sprawdza się niemal w każdej roli. Dziś, podobnie jak ponad sto lat temu, pozostaje symbolem świadomej pielęgnacji.
Była wielką miłością Alaina Delona. Płakał, gdy odeszła
Romy Schneider i Alain Delon - kochał j i zdradzał
Ona grzeczna i układna, on cyniczny, nazywany lodowatym aniołem. Piękny. Romy Schneider i Alain Delon wydawali się dalecy od siebie, a jednak połączyła ich miłość, która stała się jedna z największych legend europejskiego kina. A kiedy grali razem w teatrze , cały Paryż ekscytował się dialogiem, który w ich wykonaniu aż kipiał od emocji. Romy Schneider mówiła: „Za każde westchnienie, które mi poświęciłeś, ja poświęciłam ci dziesięć; za każdą Twoją łzę, dwadzieścia moich". Alain Delon odpowiedział z tym samym uniesieniem: „Przyjdź. Po tylu płaczach nauczmy się uśmiechać do siebie, kochać siebie nawzajem”. Kochali się do szaleństwa, ale była to miłość z datą ważności – pięć lat. [Ostatnia publikacja na Viva Historie 21.08.2024 r.] Alain Delon i Romy Schneider — para z marzeń Poznali się na planie filmu „Christine”, w 1958 roku. Romy Schneider miała 20 lat, Alain Delon 23. Ona była już gwiazdą, miała za sobą tytułową rolę w filmie „Sisi”. O nim świat miał dopiero usłyszeć i zakochać się w nim. Bo Delon był jednym z największych idoli francuskiego kina w całej jego historii. Francuz i Austriaczka od razu zwrócili na siebie uwagę. Alain Delon był piękny, miał ciemne włosy, niebieskie oczy, wspaniałą figurę. A Romy Schneider? Andrzej Żuławski mówił, że miała piekielnie rasową urodę. Zobacz też: Ich uczucie rodziło się powoli, z dala od blasku fleszy. Niewielu pamięta o tej relacji Nie była to jednak miłość od pierwszego wrażenia. Kiedy po raz pierwszy się spotkali, Romy zanotowała, że powitał ją „młody chłopak, zdecydowanie za przystojny, za dobrze uczesany, w krawacie, nienaganny, w zbyt modnym garniturze”. Z kolei on mówi o niej: „To bardzo ładna dziewczyna, ale bardzo kapryśna i bardzo nudna”. Romy Schneider – Byłam zakochana w Alainie do szaleństwa Po latach Alain Delon wspominał w znanym francuskim tygodniku „Paris Match”: „Często zadawaliśmy sobie pytanie: «Kto zakochał się pierwszy, ty czy ja?». Policzyliśmy: „Raz, dwa, trzy!” i odpowiedzieliśmy: „Ani ty, ani ja!” Razem!”. Ale kiedy się poznali wydawało się, że nie nawiążą bliskich relacji, bo byli inni, pochodzili z bardzo różnych środowisk. Romy to była panienka z dobrego domu, jeśli za kryterium tego uznać dobrobyt i status rodziców. Nie było to idylliczne dzieciństwo, bo przypadło na lata wojny, o swojej matce aktorka Romy mówiła, że była kochanką Hitlera. Wystarczy, żeby mieć traumy. Alain Delon, wyrzucony ze szkoły w wieku 15 lat, włóczył się po świecie, zaciągnął się do francuskiej armii, walczył w Indochinach. Miał mroczną legendę. Był podobno związany z półświatkiem. Takie krążyły o nim legendy. Zawsze robił wrażenie: trochę cyniczny, zimny, ale też piękny i ujmujący. Był zawsze narcyzem, lubił mówić, że przez całe życie miał nad łóżkiem zdjęcie tylko jednego aktora – samego siebie. Zobacz też: Bogumiła Wander i Krzysztof Baranowski trwali przy sobie na dobre i na złe. Mówili, że nie umieliby bez siebie żyć Zakochali się w sobie w pociągu, którym podróżowali na plan. W łóżku przyłapała ich matka Romy. Zrobiła się z tego niezła afera, bo to jeszcze nie były czasy rewolucji seksualnej. Romy miała być słodką, młodą damą, Tymczasem uprawiała seks z nieznanym wtedy Delonem, piła i paliła, te nałogi zostały z nią niestety do końca życia. Po zakończeniu filmu Romy nie mogła zapomnieć o kochanku. Spakowała walizki i pewnego dnia zjawiła się w paryskim mieszkaniu Alaina Delona, mówiąc, że zaczyna z nim nowe życie. <img src="https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/48/2024/08/GettyImages-548801767-097a227.jpg" width="2575" height="1920" alt="(GERMANY OUT) Schneider, Romy - Actress, Austria *23.09.1938-29.05.1982+ - with the actor Alain Delon and a white dove - 1961 - Photographer: Jochen Blume - Vintage property of ullstein bild (Photo by Jochen Blume/ullstein bild via Getty Images)" title="Schneider, Romy - Actress, Austria *23.09.1938-29.05.1982+ - with the actor Alain Delon and a white dove - 1961 - Photographer: Jochen Blume - Vintage property of ullstein bild" /> Przez Alaina Delona próbowała odebrać sobie życie Romy marzyła o ślubie, o spokojnym domu. Alain nie chciał formalizować związku. Data ślubu była wciąż i wciąż przesuwana. Ale pod presją rodziny Romy Schneider i dziennikarzy, którzy stale dopytywali o to, kiedy staną na ślubnym kobiercu, po roku znajomości, zaręczyli się. Niestety, spędzali coraz więcej czasu osobno, poświęcając się filmowym karierom. Romy rozpaczliwie walczyła o związek. Czuła się zagubiona, zresztą wielu biografów Romy Schneider uważa, że związek z Delonem bardzo wpłynął na jej życie, sprawił, że zagubiła się, dokonywała złych wyborów. Ich burzliwy, namiętny związek przetrwał raptem 5 lat. Mieszkali wtedy razem w Paryżu. Dość szybko okazało się, że Alain Delon zdradzał Romy m.in. z Brigitte Bardot i piosenkarką Nico, o co ona robiła mu dzikie sceny zazdrości. Któregoś dnia przysłał jej bukiet czerwonych róż i list. Napisał, że się żeni z Natalie Cavanas, że są razem w Meksyku i spodziewają się dziecka. To było nieoczekiwane, szokujące, bezwzględne. Romy podcięła sobie nadgarstki, z trudem ją uratowano. Delon mówił, że Romy Schneider była miłością jego życia Czy mogli być razem przez wiele lat? Chyba nie, Alain Delon był niewierny, miał mnóstwo kobiet. Romy Schneider nie miała łatwego charakteru, była lękowa, depresyjna, piła. On mówił po latach, że jej zdjęcie nosi zawsze na sercu. I że usłyszeć po latach, jak mówiła: „Kocham Cię”, to było coś! Nawet jeśli słowa te padły w filmie. Ona nie kochała nikogo tak, jak jego. „Byłam zakochana w Alainie do szaleństwa” – opowiadała. Z Alainem Delonem spotkali się jeszcze raz, w 1969 roku na planie filmu „Basen”, zagrali parę kochanków biorących udział w morderstwie. Delon chciał wtedy pracować tylko z Romy, producenci woleli Nathalie Wood albo Angie Dickinson, ale on powiedział — Romy albo nikt. Gdy zadzwonił do niej, zjawiła się od razu. Oczywiście natychmiast wybuchły plotki, że znowu są razem. Widzieli się wtedy po raz pierwszy od czasów rozstania. Delon czekał na Romy z bukietem kwiatów na lotnisku w Nicei, tak jak przed laty przy filmie „Christine”. Ale było to tylko sentymentalne spotkanie. On uwodził już aktorkę Mireille Darc. Romy Schneider w wolnych chwilach wracała do Niemiec, do męża, niemieckiego aktora Harry’ego Mayena i ich syna Davida. Zobacz też: Prasa huczała od plotek. Co naprawdę łączyło Barbarę Kwiatkowską-Lass i Alaina Delona? Kiedy żegnał zmarłą Romy, płakał Alain Delon był zszokowany, gdy Romy Schneider popełniła samobójstwo. Znaleziono ją w jej paryskim mieszkaniu. Siedziała na krześle, z pustą butelką czerwonego wina przed sobą, zaczęła pisać list do magazynu kobiecego, aby odwołać wywiad. Jej słowa urwały się w połowie zdania. Romy Schneider zmarła w wyniku zawału serca, prawdopodobnie wywołanego koktajlem narkotyków i alkoholu. „Ich Liebe dich” - Kocham cię. Kocham cię, moja Puppelé (moja laleczko, marionetko) napisał Alain Delon w pożegnalnym liście. Romy zmarła w maju 1982 roku w wieku zaledwie 43 lat. To Alain zadbał, by pochowano ją obok jej tragicznie zmarłego syna, Dawida – chłopiec, przeskakując przez ogrodzenie domu, zahaczył o sztachety i uszkodził sobie tętnicę udową. David Meyen zmarł w lipcu, 1981 roku. Romy właściwie nie podniosła się po tej tragedii. Już wcześniej, przez alkohol, była cieniem dawnej siebie. Gdy Alain Delon dowiedział się o śmierci Romy i przyszedł do niej pożegnać się, płakał. Alain Delon — król życia — przeżył Romy Schneider o 42 lata. Zmarł 18 sierpnia, w swoim domu we Francji. <img src="https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/48/2024/08/GettyImages-102583604-e870664.jpg" width="1809" height="2366" alt="French actor Alain Delon with his fiancee, German actress Romy Schneider (1938 - 1982) at Lake Lugano, Italy, 25th March 1959. The couple have just announced their engagement and are staying at a villa owned by Schneider's father. (Photo by Keystone Features/Hulton Archive/Getty Images)" title="Alain And Romy" />
Cesarzowa Sisi cierpiała na anoreksję, a na pielęgnację włosów poświęcała trzy godziny dziennie
Jednak ta obsesja się opłaciła – nazywano ją jedną z najpiękniejszych kobiet świata
Uważana była za jedną z najpiękniejszych kobiet na świecie. Sama miała obsesję na punkcie swojego wyglądu. Cesarzowa Sisi miała niezwykle rozwiniętą rutynę pielęgnacyjną, a także bardzo dużo ćwiczyła: w każdym pałacu instalowano maszyny do ćwiczeń fizycznych i drążki. Dodatkowo Sisi przestrzegała rygorystycznej diety. Niektórzy uważają nawet, że cierpiała na anoreksję, mimo że w jej czasach nie rozpoznano jeszcze tego zaburzenia. Jak dbała o siebie na co dzień? ZOBACZ TAKŻE: Księżna Charlene podczas Grand Prix Formuły 1 zdecydowała się na piękną kreację Dieta cesarzowej Sisi Na portretach cesarzowej doskonale widać, że była wyjątkowo szczupła. Podobno nigdy, poza okresem ciąży, nie ważyła więcej niż 50 kg, a momentami schodziła nawet do wagi 43 kg, a trzeba pamiętać, że jak na swoje czasy była wyjątkowo wysoka – mierzyła 172 cm. Średni obwód jej talii to zaledwie 50 cm, co podkreślała dodatkowo gorsetami wykonywanymi na zamówienie. Jadała niewiele – czasami spożywała tylko pomarańcze, jajka lub piła mleko. Słynna była także również jej dieta składająca się wyłącznie z soków mięsnych (samego mięsa nie brała do ust) lub mieszanki białek z solą. Na kolację potrafiła zjeść sam sos, bez żadnych dodatków. Historycy dowiedli też, że cesarzowa kupowała w dworskiej aptece duże ilości leków przeczyszczających. ZOBACZ TAKŻE: Co robiły księżne i królowe przed wejściem do rodzin królewskich? Rutyna pielęgnacyjna cesarzowej Sisi Cesarzowa obsesyjnie dbała nie tylko o ciało, ale także o skórę i włosy. Oto najciekawsze z jej zabiegów pielęgnacyjnych. Włosy Cesarzowa Sisi słynęła ze zjawiskowych, sięgających za pośladki włosów. Były przez to tak ciężkie, że podobno regularnie cierpiała na bóle głowy i często na to narzekała. Miała także obsesje na punkcie wypadania włosów – aby sprawdzić, ile dziennie ich wypadło, kazała podczas czesania podkładać jedwab. Jeśli było ich za dużo, wpadała w histerię. Na pielęgnację włosów cesarzowa Sisi poświęcała bardzo wiele wiele czasu – podobno nawet trzy godziny dziennie! Dodatkowo co dwa tygodnie myła włosy specjalnymi esencjami z jajek i koniaku, a do koniaku, którym także myła włosy, dodawano cebulę i balsam peruwiański. Nie pachniało to zbyt pięknie, dlatego po takich zabiegach z nikim się nie spotykała. Według historycznych zapisów aż do śmierci w wieku 61 lat miała tak mocne i długie włosy, choć oczywiście pojawiła się na nich siwizna. Skóra Cesarzowa smarowała policzki oczyszczonym miodem, a następnie nakładała na nie ochronną maść wykonaną z truskawek rozgniecionych w wazelinie. Lubiła też krem robiony na zamówienie, którego głównymi składnikami był biały wosk, olejek ze słodkich migdałów i wody różanej. To gwarantowało jej gładką i miękką skórę. Nakładała też maskę ze świeżej wołowiny otulonej jedwabiem. Jeśli chodzi o pielęgnację ciała, Sisi codziennie brała wieczorem ciepłe kąpiele z dodatkiem oliwy z oliwek, co gwarantowało gładkość ciała. Z kolei by zachować jego jędrność, cesarzowa brała zimne poranne prysznice. Elżbieta spała bez poduszki na metalowym łóżku, by mieć wyprostowaną postawę. Co ciekawe cesarzowa Austrii praktycznie się nie malowała – wolała pokazywać się naturalnie piękna. I słusznie, szczególnie, że makijaże w ówczesnych czasach wcale nie należały do najpiękniejszych.
Współczesna Sisi ubiera się w lumpeksie, czyli najlepsze sklepy vintage w Wiedniu
Gdzie znajdziemy najlepsze perełki z drugiej ręki w stolicy Austrii
Cesarzowa Sisi słynęła ze swojej rozbudowanej rutyny pielęgnacyjnej i najpiękniejszych strojów wśród europejskich monarchiń, czym samym uczyniła na długo Wiedeń stolicą mody. Na przestrzeni lat miasto bardzo się zmieniło, ale każdy kto odwiedził Wiedeń choć raz wie, że bez zakupów się nie obejdzie. Na głównej ulicy Grabenstrasse roi się od świetnych sklepów topowych marek, jak Chanel, Max Mara lub Louis Vuitton, jednak fantastyczne perełki w Wiedniu skrywają second handy i sklepy vintage. Sprawdź, które warto odwiedzić podczas najbliższej wizyty w stolicy Austrii! ZOBACZ TEŻ: City break: zobacz Wiedeń w jeden weekend Najlepsze sklepy vintage w Wiedniu: Humana Secondhand Humana Secondhand to największa sieć lumpeksów w Austrii, która w Wiedniu ma aż 18 lokalizacji, możecie ją między innymi znaleźć niedaleko Ratusza Miejskiego oraz Prateru. W swojej ofercie posiadają wiele ciekawych perełek, od skórzanych płaszczy, przez stylowe kardigany, po eleganckie koszule. Dodatkowo ceny w tych punktach są bardzo atrakcyjne i jest możliwość zakupów online. Koniecznie sprawdźcie ich ofertę! Najlepsze sklepy vintage w Wiedniu: The Shop Around The Corner Jest to kameralny sklep vintage niedaleko Prateru, który artystycznie i kolorowo zaaranżowany i posiada ręcznie wyselekcjonowaną ofertę ubrań i dodatków, które niezwykle przyciągają wzrok. Specjalnością tego sklepu są buty i torebki, gdyż możemy znaleźć markowe perełki od Prady lub Louis Vuitton. Sklep wyróżnia się także tym, że posiada w swojej ofercie przerobione przez lokalnych projektantów stare ubrania, które dzięki nim dostały drugie życie. Najlepsze sklepy vintage w Wiedniu: Bocca Lupo Bocca Lupo to ekskluzywny sklep z używaną odzieżą, który posiada dwa butiki w centrum Wiednia. Wiedeńskie fashionistki kochają zakupy w tym miejscu, gdyż zawsze znajdą ciekawe elementy z kolekcji największych projektantów, które mają niezwykłą wartość. Wszystkie produkty w ofercie są sprawdzone pod kątem autentyczności, więc klienci mogą być pewni, że mają w rękach prawdziwą perełkę od Prady, Diora, Chanel lub Valentino. Każdego dnia także są dostawy, więc zdecydowanie warto wracać i sprawdzać co ciekawego się pojawia. Najlepsze sklepy vintage w Wiedniu: Burggasse 24 Jest to piękny sklep w samym sercu siódmej dzielnicy, która jest uznawana za najmodniejszą ze wszystkich, gdyż można w niej znaleźć wiele designerskich salonów i ciekawych ofert. W Burggasse 24 znajdziecie zarówno ubrania dla mężczyzn, jak i dla kobiet, a także odzież sportową, sukienki i dzianiny od takich marek, jak Missoni, Celine, Moschino i Givenchy. Można tu też znaleźć przepiękne suknie ślubne i skórzane torby. Po zakupowym maratonie można odpocząć w kawiarni, która mieści się w sklepie. Najlepsze sklepy vintage w Wiedniu: Bootik 54 Bootik 54 mieści się przy Neubaugasse, jednej z najmodniejszych ulic handlowych Wiednia. Ten ogromny sklep jest prawdziwą skarbnicą perełek pochodzących z lat ‘70, ‘80 i ‘90, między innymi spodni Levisa, ekscentrycznej biżuterii, torebek oraz kurtek dżinsowych, które świetnie wpisują się w królujący trend Y2K. Warto zostawić sobie duży zapas czasowy na buszowanie w tym sklepie, gdyż jest on wypełniony po brzegi ciekawymi ubraniami i dodatkami. Najlepsze sklepy vintage w Wiedniu: Polyklamott Polyklamott to niezwykły sklep, który jest otwartą całą dobę! Wyróżnia się tym, że kiedy zamknie się już stacjonarny sklep, miłośnicy mody mogą skorzystać z automatów, w których za 5 euro można złowić ciekawą perełkę jak okulary przeciwsłoneczne, rękawiczki, portfele lub szaliki. Oferta stacjonarnego sklepu, który mieści się przy ulicy Mollardgasse, także jest bardzo ciekawa, gdyż jest pełna designerskich marek, odzieży sportowej w stylu vintage, wzorzystych jedwabnych koszul i kapeluszy. Odwiedzając Wiedeń zdecydowanie warto zajrzeć do Polyklamott! Wiedeń to przepiękne miasto, które wyróżnia się tylko niezwykłą architekturą i pysznym jedzeniem, ale także nietuzinkowym podejściem do mody. Na każdym kroku możemy znaleźć ciekawe sklepy, które oferują wyjątkowe produkty, a także unikatowe rozwiązania, jak automaty z akcesoriami. Który sklep najchętniej odwiedzicie w Wiedniu?
Wcale nie była księżniczką z bajki? Prawda o dzieciństwie i młodości cesarzowej Sisi
Chociaż o życiu cesarzowej Sisi przeczytać możemy wiele, a jej postać przedstawiona była w nie jednym serialu czy filmie, jej historia przedstawiana jest często w znacznie jaskrawszych barwach, niż było naprawdę. Ta władczyni Austro-Węgier wcale nie różniła się aż tak bardzo od innych kobiet z jej klasy społecznej, chociaż zapewne wyróżniała się swoją urodą. Jak wyglądało codzienne życie młodej arystokratki, zanim poślubiła cesarza Franciszka Józefa I? Czy Sisi faktycznie była gorszą córką? W nowej książce „Cesarzowa. Pierwsze lata Sisi na wiedeńskim dworze” autorka Martina Winkelhofer pokazuje oblicze Elżbiety Bawarskiej, jak faktycznie na imię miała Sisi, w zupełnie nowym świetle. Okazuje się, że jej życie wcale nie było takie bajkowe, jak przedstawia się je w historiach. Życie Sisi było znacznie bardziej… zwyczajne, oczywiście biorąc pod uwagę, że mimo wszystko wciąż była dziewiętnastowieczną arystokratką. Elżbieta urodziła się w 1837 roku w Monachium jako czwarte dziecko i druga córka księcia Bawarii Maksymiliana oraz jego żony, Ludwiki Wilhelminy Wittelsbach. Według legend dorastała ona w cieniu swojego starszego rodzeństwa i nie przebywała nawet na królewskim dworze. Nie pisano jej także świetlanej przyszłości i wątpiono w jej udane zamążpójście. Nie dbano także o jej edukację czy pielęgnowanie dobrych manier, co przypadało większości młodych arystokratów. Zamiast tego ponoć żyła beztrosko, często opuszczała lekcje, a czas spędzała na rozwijaniu pasji takich jak pisanie wierszy czy jazda konna. Jak jednak przeczytać możemy w książce Martiny Winkelhofer, ten obraz Sisi wcale nie jest bliski prawdzie, a cesarzowa wcale nie spędziła swojego dzieciństwa z dala od obowiązków czy nauki. Wychowywała się wśród bawarskich elit, miał swoją służbę i guwernantki, a różnice pomiędzy nią a starszym rodzeństwem wynikały raczej z różnicy wieku, a nie macoszego traktowania. Czytaj też: Wielka Brytania. Król Karol III ma podjąć ostateczną decyzję w sprawie Harry'ego i Meghan Elżbieta Bawarska, Sisi Córka księżnej Ludwiki Jednym z faktów obalających mity na temat Sisi był fakt, że pochodziła ona z elity bawarskich książąt, a jej matka, Ludwika Wilhelmina Wittelsbach była córką samego króla Bawarii, przez co była jedną z popularniejszych i szanowanych kobiet w swoich czasach. Jej siostry były także żonami władców Prus, Saksonii czy Austrii, tak więc księżniczka nie musiała obawiać się o to, że jedna z jej córek będzie miała problem ze znalezieniem męża. Wychowanie na bawarskim dworze Analizując materiały zebrane do swojej książki, Martina Winkelhofer czytała listy, które wysyłała księżna Ludwika Wilhelmina oraz zbierała materiały z otoczenia młodej Sisi. Doszła do wniosku, że większość opowieści o dzieciństwie Sisi nie była więcej niż tylko mitami i legendami, a rzeczywistość była zupełnie inna. „Można się z nich [materiałów] dowiedzieć, że Eliza”, jak również nazywano młodą Sisi „nie była wychowywana w zbyt swobodny sposób, a jej wychowanie nie różniło się od wychowania innych dziewcząt jej stanu” pisze autorka biografii. Dodała również, że „wychowanie Elżbiety całkowicie odpowiadało duchowi tamtych czasów, jej pochodzeniu i oczekiwaniom, które później miały ją czekać jako kobietę. W żadnym aspekcie nie odwoływało się ono do wolności, a mała „Eliza” z całą pewnością nie prowadziła swobodnego życia. W jej wychowaniu kierowano się typowymi wytycznymi: ścisły plan dnia ze stałymi porami aktywności, wczesna nauka manier i etykiety oraz absolutne posłuszeństwo wobec rodziców, a także guwernantek i nauczycielek”. Zobacz także: Netflix: premiera serialu Cesarzowa Sisi. Jaka była naprawdę? Cesarzowa Elżbieta Bawarska, Sisi Relacje Sisi z Ludwiką Wilhelminą Autorka książki „Cesarzowej. Pierwszych lat Sisi na wiedeńskim dworze” podkreśla jednak, że w pewnym aspekcie wczesne lata Sisi mogły się różnić od sposobu wychowania na innych europejskich dworach tamtych czasów, a wszystko to za sprawą jej matki, która miała ze swoimi dziećmi dość specyficzną relację jak na arystokratkę z XIX wieku. Chociaż do dyspozycji miała wiele niań, zawsze dbała o to, by spędzać czas ze swoim potomstwem. „Księżna wprawdzie trzymała się konwencji i były, tak jak u innych matek jej stanu, stałe godziny, w których przyprowadzano do niej dzieci. Te spotkania odbywały się jednak nietypowo często i regularnie. Bo w tamtych czasach kobiety królewskiego pochodzenia – takie jak Ludwika – widywały swoje potomstwo tylko raz dziennie podczas wspólnych posiłków, i to dopiero wtedy, gdy dzieci były już w stanie spokojnie wysiedzieć przy stole” pisze biografka. Bliskość matki z dziećmi z pewnością ukształtowało ich charaktery, w tym wrażliwość, nieśmiałość i introwersję przyszłej cesarzowej Bawarii. „Ludwika natomiast nie tylko chciała, by dzieci były jej prezentowane, ale również poświęcała im czas i uwagę. Z zachowanej korespondencji jej dzieci wiemy, że ze starszymi bawiła się codziennie przez co najmniej godzinę. Godzina zabaw odbywała się po obiedzie, kiedy dla młodszego potomstwa była pora na drzemkę. W niedzielę wszystkim dzieciom wolno było gotować w wielkiej kuchni dla lalek, którą ustawiono w jednym z salonów pałacu – wyłącznie w niedzielę, ponieważ stały dostęp do zabawek w tamtych czasach postrzegano jako błąd wychowawczy” kontynuuje Martina. Zatem wszystkie z dzieci Wilhelminy oraz księcia Maksymiliana wychowywały się w podobny sposób, miały czas zarówno na edukację, jak i na zabawę. Ponoć czasami wolno było im odwiedzać komnatę swojej matki, gdzie spędzały wieczory, słuchając książek czytanych przez ochmistrzynię dworu, gdy księżna przyglądała się im, odpowiadając na korespondencję. Czytaj również: Przyjaciółka, kochanka, a może... żona? Katharina Schratt zajęła miejsce Sisi u boku Franciszka Józefa I Cesarzowa Elżbieta Bawarska, Sisi
Chcesz poczuć się jak cesarzowa Sisi? Zamieszkaj w jej pałacu! Jest do wynajęcia na Airbnb
Serial Netflixa „Cesarzowa Sisi” bije rekordy popularności…
Jedna z najnowszych produkcji Netflixa - serial „Cesarzowa Sisi” cieszy się ogromną popularnością wśród widzów. Zachwyca nie tylko fascynują historia życia samej Elżbiety Bawarskiej, ale również stroje i scenografia. Serial kręcony był w prawdziwym bawarskim pałacu. Jego nazwa to Weissenstein. Teraz możesz w nim zamieszkać - wszystko dzięki akcji, którą przeprowadza portal Airbnb! ZOBACZ TAKŻE: Netflix: premiera serialu Cesarzowa Sisi. Jaka była naprawdę? Jak mieszkała cesarzowa Sisi? Możesz przekonać się na własnej skórze! Pobyt w pałacu Weissenstein to unikatowe doświadczenie. Czterech szczęśliwców, którzy wezmą udział w loterii będzie miało szansę na dwie noce zamieszkać w jednym z wielkich apartamentów, zwykle zarezerwowanych dla członków rodu Schönborn - właścicieli pałacu od jego zbudowania w XVIII wieku. Zgłaszać można się do 2 listopada do godziny 13:00. Sam pobyt planowany jest na 19 i 20 czerwca 2023 roku. Co ciekawe cena jest naprawdę niska. Z okazji 185. urodzin cesarzowej Elżbiety postanowiono, że pobyt będzie kosztował zaledwie 185 euro! Apartament do wynajęcia znajduje się w zachodnim skrzydle pałacu. Goście otrzymają ekskluzywną wycieczkę po zamku i zostaną wprowadzeni do miejsc zwykle zamkniętych dla publiczności. We wspaniale zdobionej sali muszlowej wezmą też udział w kolacji stylizowanej na posiłki, które jadała cesarzowa. A jak prezentuje się sam pałac? Położony w Pommersfelden, w Bawarii, często pojawia się w serialu, bo „gra” rezydencję cesarzowej Elżbiety. Zobaczcie jego zdjęcia w naszej galerii. ZOBACZ TEŻ: Cesarzowa Sisi cierpiała na anoreksję, a na pielęgnację włosów poświęcała trzy godziny dziennie
Netflix: premiera serialu Cesarzowa Sisi. Jaka była naprawdę?
Sukces serialu The Crown na Netflix przyczynił się do tego, że platforma produkuje coraz więcej filmów i seriali o rodzinach królewskich. Kolejny z tej dziedziny, tym razem serial, pojawił się właśnie na Netflix i opowiada o historii Cesarzowej Sisi. Krytycy twierdzą, że możemy spodziewać się kolejnego spektakularnego sukcesu, zwłaszcza, że Elżbieta Bawarska – bo o niej mowa, była cesarzową mocno odchodzącą od schematów tamtejszych czasów. View oEmbed on the source website ZOBACZ TEŻ: Cesarzowa Sisi cierpiała na anoreksję, a na pielęgnację włosów poświęcała trzy godziny dziennie Cesarzowa Sisi: prawdziwa historia Elżbieta Bawarska, z bajek z naszego dzieciństwa znana jako Sisi, wówczas uznawana była za silną i mocno zbuntowaną kobietę. Zakochała się w cesarzu Franciszku Józefie I, który od początku przyrzeczony był jej starszej siostrze. Nie potrafiła zbytnio odnaleźć się na dworze, a matka chciała wysłać ją do domu dla osób obłąkanych. Mimo przeciwności losu, została jednak cesarzową, ale jej życie wcale nie było łatwe. Nie akceptowała jej teściowa, arcyksiężna Zofia. W serialu ukazana została jako osoba szczera, mówiąca prawdę nawet wtedy, kiedy inni tchórzyli. Na co warto zwrócić uwagę w serialu? Twórcy serialu w świetny sposób odtworzyli zasady panujące w tamtejszych czasach na dworze. Na uwagę zasługuje chociażby sam savoir-vivre i niepokoje społeczne. Możemy obserwować zarówno historię Sisi, jak i ludu, którzy zaczyna powoli buntować się pod absolutystyczną władzą cesarza. Poruszane kwestie, tematy, dylematy moralne skłaniają do refleksji i niejednokrotnie przypominają wiele współczesnych sytuacji, z którymi borykamy się po dziś dzień. CZYTAJ RÓWNIEŻ: Depresja, anoreksja, nieszczęśliwe małżeństwo. Oto tajemnice życia cesarzowej Sisi Nie można przejść obojętnie również obok scenografii i kostiumów, które absolutnie zachwycają. Marmur, welur, złoto, pastelowe torty, suknie z gorsetami i treny. Wszystkie sceny sprawiają, że przenosimy się do XIX wieku. Każdy kadr został dopracowany w najmniejszym szczególe, za co produkcja zasługuje na ogromne uznanie. Devrim Lingnau w roli Sisi W rolę cesarzowej Sisi wciela się Devrim Lingnau. Do tej pory grywała ona epizodyczne role. Tym razem Cesarzowa Sisi może otworzyć przed nią drzwi do światowej kariery. Zachwyca przede wszystkim jej charakteryzacja, która jest dość zadziorna. Krótkie włosy, błękitne oczy i pewność siebie emanująca z mimiki twarzy. Stroje z dawnej epoki wcale nie sprawiają, że może wydawać się uległa. Aż kipi od niej chęć zmian i przede wszystkim bycia kochaną.
Depresja, anoreksja, nieszczęśliwe małżeństwo. Oto tajemnice życia cesarzowej Sisi
„Była to wyjątkowa kobieta, chluba mojego tronu i życia”, mówił jej mąż
W życiu cesarzowej Sisi nie brakowało tragicznych wydarzeń. Los nie był dla niej łaskawy... Elżbieta Bawarska, cesarzowa Austrii i królowa Węgier mierzyła się z depresją, anoreksją, obsesyjnie dbała o swoją urodę i przeżywała nieszczęśliwą miłość. Małżeństwo z cesarzem zapoczątkowało jej tragiczny koniec. Żona Franciszka Józefa I skrywała wiele tajemnic. Jak wyglądały jej losy? Cesarzowa Sisi – historia Elżbiety Bawarskiej Sisi, bo tak zwracali się do niej rodzina i przyjaciele, przyszła na świat w wigilię Bożego Narodzenia 1837 roku w Monachium w rodzinie księcia Maksymiliana Bawarskiego, który pochodził z młodszej linii książęcej Wittelsbachów. Z kolei matka Elżbiety była córką Maksymiliana I Józefa, pierwszego króla Bawarii oraz siostrą Ludwika I. Przyszła cesarzowa Sisi miała dziewięcioro rodzeństwa. Mówi się, że była ulubionym dzieckiem Maksymiliana Bawarskiego, który określał ją mianem – bożonarodzeniowego prezentu. Elżbieta Amalia Eugenia von Wittelsbach wychowywała się w na zamku Possenhofen niedaleko jeziora Starnberg. Już jako mała dziewczynka pokazywała swój charakter. Uwielbiała jeździć konno, wędkować i uczestniczyła w polowaniach. Nie przykładała się do nauki, a zamiast tego poświęcała cały swój czas na zabawę: malowanie, pisanie wierszy, długie godziny spędzała na łonie natury. Mogła sobie na to pozwolić, ponieważ to jej siostra Helena była przygotowywana do małżeństwa z cesarzem. Sisi chciała wieść szczęśliwe życie. Kochać i być kochaną ze wzajemnością. Obdarzyła uczuciem dworzanina, hrabiego Ryszarda, ale ich relacja szybko została przerwana. Maksymilian Bawarski natychmiast interweniował w związek córki i wysłał mężczyznę na misję. Wkrótce ukochany Elżbiety zmarł. Zrozpaczona Sisi udała się wraz z matką i siostrą do Bad Ischl, gdzie zaplanowano zaręczyny Heleny i cesarza Franciszka Józefa I. Podobno matka Sisi widziała swoją córkę u boku Karola Ludwika i liczyła na to, że córka szybko zapomni o utraconej miłości. Zobacz też: Maria Fiodorowna była żoną i matką carów. Tak wyglądała jej historia Ślub z cesarzem Jednak los bywa przewrotny… Po kilku rodzinnych spotkaniach okazało się, że serce cesarza skradła właśnie ona! Sisi miała wtedy 16 lat i zawróciła w głowie 23-letniemu władcy. Matka Franciszka nalegała, by wybrał Helenę. Ułożona, skromna, pokorna… wydawała jej się lepszym materiałem na synową. Jednak nic nie było w stanie zmienić jego zdania. Sisi była zaskoczona decyzją Franciszka i zasmuconą jedną rzeczą… „Gdybyż tylko nie był cesarzem”, mówiła zmartwiona. To ciekawe, że wybrał właśnie ją, chociaż tak wiele ich dzieliło. Ona – górnolotna, delikatna, zakochana w poezji, sztuce i podróżach. On – twardo stąpał po ziemi, nigdy nie sięgnął po żadną książkę i był żywo zainteresowany wojskiem. Ale to na jej część Franciszek Józef wydawał kolejne przyjęcia, obdarowywał upominkami i spełniał pragnienia. Życie Sisi miało się zmienić diametralnie. Jako przyszła cesarzowa musiała nadrobić braki w edukacji, a zwłaszcza poznać historię. Po przybyciu do Austrii Elżbieta wpadła w wir przygotowań do ślubu. Ale narzeczeni musieli jak najszybciej wyjaśnić jedną kwestię. Ze względu na bliskie pokrewieństwo (matka Elżbiety była siostrą arcyksiężnej Zofii, matki Franciszka), para musiała uzyskać zgodę na ślub od samego papieża. Ten nie zamierzał stawać na drodze do ich szczęścia. Uroczystość odbyła się 24 kwietnia 1854 roku w kościele Augustianów. Sisi została cesarzową Austrii i królową Węgier. Zachwycała w kreacji pokrytej złotem i srebrem. Suknia była ozdobiona długim, koronkowym trenem, a na jej głowie spoczął diadem. Elżbieta Bawarska, Cesarzowa Sisi Wraz z zakończeniem miesiąca miodowego, Sisi musiała odnaleźć się w nowej rzeczywistości. Dla cesarzowej to była prawdziwa rewolucja. Od teraz podlegała protokołowi, w którym nie było miejsca na niesubordynację, a cesarzowa lubiła pić piwo i palić papierosy. Elżbiecie na każdym kroku towarzyszyły damy dworu, którym nie ufała i ochrona. Zdawała sobie sprawę, że o wszystkim co robi, mogą donieść teściowej. Nieprzyzwyczajona do życia na uwięzi dusiła się w pałacowych murach. Była nieakceptowana przez część arystokracji, a w dodatku jej relacje z teściową nie wyglądały najlepiej... Elżbieta mogła utrzymywać kontakty jedynie z kilkoma rodzinami, była odseparowana od przyjaciół i bliskich. Sytuacji nie poprawiało zachowanie ukochanego, który częściej stawał po stronie Zofii. Teściowa patrzyła na Sisi jak na rozkapryszone dziecko. W rzeczywistości cesarzowa była wolnym duchem, który nie potrafił żyć na uwięzi. Była wyczerpana, wystraszona i osamotniona. Coraz częściej się izolowała. Musiała pogodzić się z tym, że to jej ciotka jest najważniejszą kobietą na wiedeńskim dworze. Dopiero po latach Sisi zdecydowała się walczyć o swoją pozycję. Jedyną uciechą Sisi była jazda konna. Na rozwój swojej pasji potrafiła wydawać niebotyczne sumy pieniędzy co zwracało uwagę poddanych i wywoływało ogromne emocje. Cesarzowa szczególnie zaskarbiła sobie sympatię Węgrów, którzy podobnie jak ona przeciwstawiali się absolutyzmowi. Nauczyła się węgierskiego, znała ich historię i przyjaźniła się z hrabią Gyulą Andrássym. Mówi się, że miała swój wkład w utworzenie państwa Austro-Węgier. Uroda cesarzowej Sisi Sisi słynęła ze swojej niezwykłej urody, którą wychwalano na dworach Europy. „To najbardziej czarująca ze wszystkich znanych mi kobiet. Co za godność! Co za śmiech! Co za dobroć! Jeśli tu wrócę, to tylko dlatego, by ją jeszcze raz ujrzeć” mówiono. Nic dziwnego, że Elżbieta Bawarska była uważana za najpiękniejszą kobietę na świecie. To dodawało jej pewności i siły, a przy okazji wyniszczało. Sisi nie znała umiaru. Przykładała dużą wagę do swojego wyglądu. Miała ulubione rytuały, skupiała się na pielęgnacji ciała i dbała o aktywność fizyczną. Posiadała nawet własną salę gimnastyczną, na której spędzała wiele godzin. „Cesarzowa nie siada, tylko majestatycznie zajmuje miejsce; nie wstaje, tylko się podnosi; nie chodzi, tylko kroczy z godnością. Jej pojawienie się wprawiło mnie w niemy zachwyt”, podkreślał cesarz Fryderyk. W pewnym momencie, dbałość o ciało przerodziła się w obsesję. Niektórzy historycy twierdzą, że Sisi cierpiała na anoreksję. Jadła tylko jeden posiłek dziennie i sięgała jedynie po konkretne dania, często stosowała głodówki. Ważyła 50 kg przy wzroście 172 centymetrów. „Jeśli przestanę być atrakcyjna, życie będzie dla mnie bez wartości", miała mówić. Podobno wdrażane przed cesarzową diety negatywnie wpływały na kondycję jej skóry. Elżbieta za wszelką cenę chciała zatrzymać swoja urodę. Zdarzało się, że sypiała w jedwabnej masce, w której znajdowała się surowa cielęcina. Miało to niwelować przebarwienia. Więcej na temat temat pisaliśmy tutaj. Sprawdź też: Cesarzowa Sisi cierpiała na anoreksję, a na pielęgnację włosów poświęcała trzy godziny dziennie Związek Elżbiety i Franciszka Józefa - dlaczego byli nieszczęśliwi? Wydawało się, że połączyła ich prawdziwa miłość. Elżbieta zakochana we Franciszku Józefie. Cierpiała, gdy wyjeżdżał na front, gdzie toczyły się bitwy z Napoleonem III. Cesarz pozostawał ze swoją ukochaną w stałym kontakcie, zapewniał, że wszystko jest w porządku. Sisi towarzyszyło uczucie niepokoju i obawa o jego życie. To odbijało się na jej stanie fizycznym i psychicznym. Do tego czuła się samotna, obca... Niewiele jadła, unikała ludzi. Tęskniła za rodzinnym domem. Dziś mówi się, że Elżbieta zmagała się z depresją. Historycy podkreślają, że Sisi cierpiała też na manię prześladowczą połączoną z obsesją. Wielu jej krewnych zmagało się z chorobami psychicznymi. Elżbieta zdawała sobie sprawę z tego, co może ją spotkać i skąd u niej skłonności do destrukcji. Straciła wielu członków rodziny, ale największym ciosem było dla niej potem samobójstwo jedynego syna. Z czasem zaczęła zauważać jak wiele dzieli ją z mężem. Różnice w podejściu do sztuki i piękna spowodowały, że Sisi zaczęła się odsuwać od męża. Nie mieli wspólnych zainteresowań, pasji i nie rozumieli swoich fascynacji. Bolało ją, że Franciszek Józef nie szanuje jej zdania i nie konsultuje się z nią w sprawach politycznych. Lekceważył jej pomoc czy mądre rady. Przeoczył moment, w którym Sisi stała się równa mu partnerką. W kwestii zarządzania i sprawowania władzy był wierny matce. Po dawnej fascynacji, między nim a Elżbietą nie pozostał ślad… Ich małżeństwo funkcjonowało jedynie na papierze. W 1860 roku cesarzowa za namową lekarza wyjechała z Wiednia. Specjalista zdiagnozował u duszności. Jej organizm był osłabiony i wycieńczony, a stan wciąż się pogarszał. Elżbieta udała się na Maderę, gdzie miała dochodzić do siebie. Niektórzy uważają, że tak naprawdę Sisi miała chorobę weneryczną, którą mógł zarazić ją cesarz. Na dworze mówiło się o jego niewierności i licznych kochankach, o których zresztą Elżbieta się szybko dowiedziała. Inni podkreślają, że przyczyną była nerwica, a cesarzowa miała skłonności do hipochondrii. Jednak pomógł Sisi stanąć na nogi i otworzył przed nią kolejne możliwości. Dni, miesiące i lata spędzała rozwijaniu zainteresowań. Poza jeździectwem, Sisi ukochała sobie polowania i podróże. Wtedy czuła się wolna. Zdarzało się, że w ciągu roku spędzała we Wiedniu zaledwie przez około dwa miesiące. Odpowiadało jej, że tak rzadko widuje męża. Taki stan rzeczy zadowalał również arcyksiężna Zofię, która uważała, że nieobecność Elżbiety pozytywnie wpływa na sytuację na dworze. Sprawdź też: Niezwykłe losy kochanki Ludwika XV, Madame Pompadour. Inteligencja dała jej władzę nad królem Jaką matką była cesarzowa Sisi? Elżbieta i Franciszek Józef doczekali się czwórki pociech: Zofii, Gizeli, Rudolda i Marii Walerii. Jednak cesarzowa nie miała okazji, by zaznać prawdziwego macierzyństwa. Pierwsza córka małżonków przyszła na świat rok po ślubie. Ponieważ Sisi nie radziła sobie z opieką nad maleństwem, jej pociecha została oddana na wychowanie babci, po której zresztą otrzymała imię. Niestety, jej historia kończy się tragicznie… Elżbieta zabrała chorą na odrę córkę w podróż na Węgry. Dziewczynka nie przeżyła. Arcyksiężniczka miała zaledwie kilka lat. Podjęto decyzję, że Gizela i Rudolf również trafią pod opiekę arcyksiężnej Zofii. Sisi od czasu do czasu widywała dzieci i nie próbowała interweniować w ich wychowanie. Z kolei syn był zapatrzony w matkę i pragnął jej obecności. Z trudem znosił wojskowe zasady, które miały go przygotować do objęcia tronu. Elżbieta zauważyła niepokojące zmiany w zachowaniu syna. Dopiero to skłoniło ją do walki o prawo nadzoru nad wychowaniem pociech. Potem nigdy nie wybaczyła Zofii, że odciągnęła ją od pociech. Sama córkę traktowała wyniośle i oschle. Uważała, że Gizela jest brzydka. Podobno obwiniała ją o śmierć Zofii. Zdaniem cesarzowej to Gizela miała zarazić siostrę odrą. Dopiero narodziny najmłodszej córki zmieniły podejście Sisi do wychowania i relacji z dziećmi. Cesarzowa przelała na Marię Walerię całą swoja miłość i nie mogła przeboleć utraconej relacji ze starszymi dziećmi. Elżbieta Bawarska, Franciszek Józef I z dziećmi: Rudolfem i Giselą, 1860. Śmierć cesarzowej Sisi Wydarzenia z dzieciństwa odbiły się silnie na stanie psychicznym jedynego syna Elżbiety i Franciszka Józefa. To doprowadziło go do ostateczności. Rudolf popełnił samobójstwo. Cesarzowa nigdy sobie tego nie wybaczyła i do końca swojego życia nosiła żałobę. To tylko pogłębiło jej izolacje. Nie potrafiła funkcjonować wśród ludzi, uciekała w podróże. „Jest chora na umyśle, prowadzi tak odosobnione życie, że tylko pogarsza swe położenie", mówili dworzanie. A ona za każdym razem nalegała, że nie chce, by ktokolwiek towarzyszył jej podczas spacerów. Podczas pobytu Elżbiety w Genewie, 10 września 1898 roku doszło do tragedii. Cesarzowa Sisi została zaatakowana przez anarchistę Luigiego Lucheni. Włoch wbił jej pilnik w serce. To był śmiertelny cios… Elżbieta Bawarska zmarła po kilkunastu minutach. „Była to wyjątkowa kobieta, chluba mojego tronu i życia”, mówił po jej śmierci cesarz. Żona Franciszka Józefa spoczęła obok syna w Krypcie Cesarskiej wiedeńskiego Kościoła Kapucynów. Źródło: Historia. Org, Wikipedia, Weekend Gazeta.pl Cesarzowa Sisi