Tomasiak o wierze na igrzyskach: "Zawsze to kwestia czegoś większego"
Kacper Tomasiak wrócił z Zimowych Igrzysk Olimpijskich 2026 z trzema medalami — dwoma srebrnymi i jednym brązowym. W „Dzień dobry TVN” opowiedział nie tylko o sukcesie i popularności, ale także o wierze, którą określił jako „coś większego”, co pomaga mu w kluczowych momentach.
Kacper Tomasiak, największy bohater polskiej reprezentacji na Zimowych Igrzyskach Olimpijskich 2026, wrócił z Włoch z trzema medalami — dwoma srebrnymi i jednym brązowym. W programie „Dzień dobry TVN” podsumował swoje przeżycia, opowiedział o nagłej popularności oraz o wierze, która – jak podkreślił – pomaga mu w najważniejszych momentach. Kacper Tomasiak i trzy medale z Zimowych Igrzysk Olimpijskich 2026 Zimowe Igrzyska Olimpijskie 2026 okazały się dla Kacpra Tomasiaka przełomowe. Skoczek wrócił z Włoch z trzema medalami — dwoma srebrnymi i jednym brązowym. To właśnie te osiągnięcia sprawiły, że został uznany za największego bohatera polskiej reprezentacji. Po powrocie do kraju pojawił się w studiu „Dzień dobry TVN”, gdzie w rozmowie z Marcinem Prokopem podsumował swoje olimpijskie przeżycia. Choć sukces był spektakularny, sam zawodnik zachował wyraźny dystans do tego, co wydarzyło się podczas igrzysk. Kacper Tomasiak o popularności po igrzyskach Nagła rozpoznawalność mogła przytłoczyć, jednak Kacper Tomasiak przyznał, że nie odczuł medialnego zamieszania w tak dużym stopniu, jak można by się spodziewać. W rozmowie podkreślił, że nie sprawdza w internecie, co się dzieje wokół jego osoby. — „Może nie aż tak bardzo, bo nie sprawdzam w internecie tego, co się dzieje dookoła. (...) Mało wychodziłem z domu przez ten czas [po powrocie z igrzysk – red.], bo starałem się odpocząć, a nie afiszować tym wszystkim dookoła. Udawało się w miarę odciąć od tego wszystkiego” — mówił skoczek w programie „Dzień dobry TVN”. Te słowa pokazują, że mimo ogromnego sukcesu podczas Zimowych Igrzysk Olimpijskich 2026, zawodnik postawił na regenerację i spokój, zamiast korzystać z medialnej fali popularności. Kacper Tomasiak wiara i posługa ministranta Jednym z najważniejszych tematów rozmowy była wiara. Kacper Tomasiak odniósł się do swojej posługi ministranta, przyznając, że ostatnio rzadziej służył do mszy świętej z powodu licznych wyjazdów. Podkreślił jednak, jak istotna jest dla niego duchowa sfera życia. — „Zawsze, jak w takich najważniejszych momentach się wszystko bardzo dobrze układa, to mam poczucie, że to nie tylko kwestia szczęścia, ale czegoś większego, co mi pomaga z boku. (...) Nawet jak czasami zdarzały się niebezpiecznie wyglądające upadki, to praktycznie bez szwanku z tego wychodziłem, więc czuję, że wszystko zawsze się układa tak, żeby było dobrze” — wyjaśnił. Słowa „Kacper Tomasiak wiara” nabierają w tym kontekście szczególnego znaczenia. Skoczek jasno wskazał, że sukces na Zimowych Igrzyskach Olimpijskich 2026 nie jest dla niego wyłącznie efektem pracy i szczęścia, lecz także wsparcia „czegoś większego”. Upadki na skoczni i poczucie „czegoś większego” W swojej wypowiedzi sportowiec wspomniał również o niebezpiecznie wyglądających upadkach. Jak zaznaczył, mimo groźnych sytuacji wychodził z nich praktycznie bez szwanku. To właśnie w takich momentach – jak podkreślił – szczególnie odczuwał, że wszystko układa się tak, „żeby było dobrze”. Wypowiedzi Tomasiaka pokazują, że dla niego sport nie ogranicza się wyłącznie do wyników i medali. Zimowe Igrzyska Olimpijskie 2026 były nie tylko czasem rywalizacji, lecz także doświadczeniem, które umocniło go w przekonaniu o znaczeniu wiary. Klucze do mieszkania w warszawskim miasteczku mistrzów Na zakończenie wizyty w studiu „Dzień dobry TVN” na skoczka czekała niespodzianka. Kacper Tomasiak otrzymał klucze do mieszkania w warszawskim „miasteczku polskich mistrzów olimpijskich”. To symboliczne zwieńczenie jego sukcesu podczas Zimowych Igrzysk Olimpijskich 2026. W trakcie programu spróbował również swoich sił w grze „Deluxe Ski Jump”, zamykając spotkanie z uśmiechem i dystansem do własnych osiągnięć. Mimo trzech medali — dwóch srebrnych i jednego brązowego — podkreślał, że najważniejsze jest dla niego coś więcej niż sportowy triumf. Kacper Tomasiak wiara, trzy medale z Włoch oraz spokojne podejście do popularności tworzą obraz sportowca, który po Zimowych Igrzyskach Olimpijskich 2026 nie tylko zapisał się w historii, ale również otwarcie mówi o wartościach, które – jak sam przyznał – pomagają mu w najważniejszych chwilach. Źródło: Plejada, Dzień Dobry TVN
Poznali się w najtrudniejszym momencie, ona była jego największą opoką. Jacek Rozenek i jego żona pierwszy raz tak szczerze o kulisach związku
Cztery lata temu ich drogi przecięły się w najmniej oczywistym momencie. On mierzył się z konsekwencjami udaru i życiowym kryzysem, ona postanowiła mu pomóc. Dziś Jacek i Maria Rozenkowie mówią wprost o sile uczucia, powrocie do pracy i o tym, dlaczego szesnastoletnia różnica wieku nie ma dla nich żadnego znaczenia.
Są historie, które brzmią jak gotowy scenariusz filmowy. Opowieści o upadku, ciszy, która zapada po burzy, i o kimś, kto w tej ciszy wyciąga dłoń. W życiu Jacka Rozenka ten moment przyszedł w najmniej spodziewanym czasie. A wraz z nim nowa miłość, Maria. Spotkanie, które zmieniło wszystko. Początek relacji Jacka i Marii Rozenków Cztery lata temu spotkali się podczas świątecznego wydarzenia dobroczynnego. On, uznany aktor, ale w życiowym kryzysie. Jak wspominała Maria Samuel, Jacek „wpadał życiowo, zdrowotnie i finansowo w studnię bez dna”. To nie była metafora rzucana na wyrost. To był realny stan człowieka, który po udarze musiał na nowo nauczyć się funkcjonować. Ona nie przeszła obok niego obojętnie. Zamiast dystansu, zaangażowanie. Zamiast lęku, działanie. Maria Samuel szybko wzięła sprawy w swoje ręce i zaczęła pomagać na wielu płaszczyznach. To wsparcie nie było chwilowe ani powierzchowne. Z czasem przerodziło się w głęboką relację, a potem w miłość, która w ubiegłym roku została przypieczętowana ślubem. „Nie miałem żadnej potrzeby wiązania się na dłużej z kimkolwiek na świecie. Aż spotkałem Marysię”, wyznał Jacek Rozenek w studiu „halo tu polsat”. Dziś patrzą na siebie z czułością, ale i z wdzięcznością. Ich relacja dojrzewała w cieniu choroby i niepewności. Może właśnie dlatego jest tak mocna. „Jacek jest dobrą duszą, wspaniałym człowiekiem, mądrym życiowo, z silnym kręgosłupem moralnym”, mówiła Maria. „To jest to, co ja myślę o Marysi”, odpowiadał bez wahania aktor. Ich słowa nie brzmią jak wyuczone deklaracje. To raczej spokojne, pewne siebie komunikaty ludzi, którzy przeszli przez ogień i wiedzą, ile kosztuje odbudowa. CZYTAJ TEŻ: Katarzyna Bosacka o kulisach drugiego małżeństwa. Już w dniu ślubu musieli z mężem podjąć trudną decyzję Jacek Rozenek wrócił do pracy Stabilizacja w życiu prywatnym zbiegła się z gotowością do powrotu do pracy. Na początku marca widzowie zobaczą Jacka Rozenka w dwudziestym, jubileuszowym sezonie serialu „Gliniarze”. Decyzja o wejściu na plan zapadła szybko. Przypomnijmy, że aktor wciela się w postać niejednoznaczną, wielowymiarową, którą sam określa jako „szarą”, pozbawioną prostego podziału na dobro i zło. To rola wymagająca, ale, jak sam przyznaje, daje mu ogromną radość. Nie oznacza to jednak, że przeszłość całkowicie zniknęła. „Mam ogromną radość z grania tej roli. Są drobne problemy, na przykład afazja, z którą cały czas się mierzę. [...] Ale to jest drobny fragment choroby, który jeszcze mi towarzyszy”, mówił szczerze. W tych słowach nie ma żalu ani buntu. Jest akceptacja. Świadomość, że pewne ograniczenia pozostają, ale nie muszą definiować całego życia. Dla Jacka Rozenka praca stała się nie tylko zawodowym wyzwaniem, lecz także symbolem powrotu do równowagi. Jacek Rozenek i jego żona o różnicy wieku W rozmowie nie zabrakło również tematu, który od dawna budzi zainteresowanie mediów, czyli szesnastoletniej różnicy wieku między małżonkami. Dla nich to jednak kwestia drugorzędna. Maria Samuel-Rozenek podkreśla, że to „tylko liczba” i traktuje wiek jako „ziemską statystykę”. Jacek Rozenek dodaje krótko: „w ogóle nie istnieje to w naszych rozmowach”. „To nie jest ogromna różnica wieku”, skwitował. W ich przypadku znacznie ważniejsze jest wspólne doświadczenie i misja, którą dziś realizują. Bazując na własnych przeżyciach, powołali do życia fundację wspierającą osoby w kryzysach. Wiedzą, czym jest bezradność i jak wiele znaczy pomoc drugiego człowieka. Maria mówi o swoim mężu z podziwem: „Jacek jest dla mnie kimś, kto wzleciał jak feniks z popiołów”. Patrząc na nich, trudno oprzeć się wrażeniu, że ta metafora nie jest przesadą. Ich historia to opowieść o tym, że nawet w najciemniejszym momencie można odnaleźć światło, czasem w sobie, a czasem w oczach drugiego człowieka. I że miłość, choć nie usuwa wszystkich trudności, potrafi nadać im sens. Źródło: Halotupolsat.pl. CZYTAJ TEŻ: Mimo rozwodu, wciąż tworzy rodzinę z byłą żoną. Tak mówi o ich relacji
Mimo rozwodu, wciąż tworzy rodzinę z byłą żoną. Tak mówi o ich relacji
Tomasz Stockinger 23 lutego 2026 r. skończył 71 lat. Choć po 20 latach rozwiódł się z żoną, dziś – jak mówi ich syn – „nadal tworzą rodzinę”. Jego życie prywatne przez lata było pełne głośnych romansów i medialnych spekulacji.
Tomasz Stockinger 23 lutego 2026 r. skończył 71 lat. Aktor znany z „Znachora” i „Klanu” przez 20 lat był mężem Jolanty, z którą ma syna Roberta. Choć ich małżeństwo zakończyło się rozwodem, dziś – jak podkreśla ich syn – „nadal tworzą rodzinę”. Jego życie prywatne przez lata było tematem licznych plotek i medialnych doniesień o romansach. Tomasz Stockinger i 20 lat małżeństwa z Jolantą Tomasz Stockinger przez 20 lat był żonaty z Jolantą. Para doczekała się jedynego dziecka – syna Roberta. Aktor rzadko opowiadał o żonie w wywiadach i nie zabierał jej na branżowe wydarzenia, co z czasem podsycało plotki o kryzysie w ich relacji. W 2004 r. w wywiadzie dla „Gali” stanowczo zaprzeczał informacjom o rozpadzie małżeństwa. „Nie ma żadnego rozwodu. To kolejna wiadomość wyssana z palca” – mówił, krytykując dziennikarzy brukowców. Ostatecznie jednak po 20 latach małżeństwa para się rozwiodła. Mimo formalnego zakończenia związku, relacje między nimi pozostały dobre. Robert Stockinger w rozmowie z Plejadą podkreślił, że jego rodzice „spędzają razem wszystkie święta i urodziny, nadal tworzymy rodzinę”. Dodał, że „mama i tata mają podpisane papiery rozwodowe i nie żyją pod jednym dachem. Tylko tyle i aż tyle”. ZOBACZ TEŻ: Za kulisami "Znachora" narodziła się wyjątkowa więź. O relacji Anny Dymnej i Tomasza Stockingera mówi się do dziś Syn Robert i narodziny w Kanadzie Tomasz Stockinger wielokrotnie podkreślał, że ojcostwo było dla niego ogromnym przeżyciem. W wywiadzie dla Plejady przyznał, że wraz z żoną długo starali się o dziecko i mieli „kilka nieudanych prób”. W pewnym momencie – jak mówił – zaczęli godzić się z myślą, że będą bezdzietni. Robert urodził się w Kanadzie, po siedmiu i pół miesiącach ciąży. Aktor wspominał, że dopiero w momencie porodu dowiedzieli się, że to chłopiec. „To był jeden z piękniejszych, a może i najpiękniejszy dzień w moim życiu” – wyznał. Dziś Robert jest znany widzom „Dzień dobry TVN”, a od niedawna także „Pytania na śniadanie”. To on podkreśla, że mimo rozwodu rodzice zachowali klasę i wciąż pozostają rodziną. Tomasz Stockinger dziś: wnuki i życie po 70. urodzinach 23 lutego 2026 r. Tomasz Stockinger skończył 71 lat. W ostatnich latach podkreślał, że kobiety wciąż „na niego działają”, ale jednocześnie ceni niezależność. Dziś – jak wynika z relacji rodziny – jego serce należy przede wszystkim do wnuków. Wnuk ma trzy lata, a wnuczka siedem. Robert Stockinger zdradził, że córka przejawia duży talent artystyczny i wspólnie z dziadkiem przygotowuje piosenki oraz wierszyki. CZYTAJ TEŻ: Jej dramat śledziła cała Polska, nikt nie był w stanie jej pomóc. Dlaczego Agnieszkę Kotulankę pokonały "demony", z którymi zmagała się od młodości? Tomasz Stockinger, mimo burzliwego życia uczuciowego i licznych medialnych spekulacji, pozostaje aktywny zawodowo i rodzinny. Choć rozwód zakończył jego 20-letnie małżeństwo, relacje z byłą żoną pokazują, że – jak mówi jego syn – „nadal tworzą rodzinę”. Źródło: Plejada, Gala
Miłośniczki beauty szaleją na punkcie tej maseczki – oczyszcza skórę, dodaje włosom blasku i kosztuje grosze!
Naturalna, skuteczna i zaskakująco tania, działa jak luksusowy zabieg spa w domowym wydaniu. Oczyszcza skórę, zwęża pory, przywraca blask włosom i zachwyca minimalistycznym składem!
Sekret kobiet z Maroka podbija TikToka, łazienki influencerek i półki drogerii! Glinka Ghassoul (znana też jako rhassoul) wraca do łask w wielkim stylu i wszystko wskazuje na to, że stanie się jednym z najmocniejszych trendów pielęgnacyjnych tego roku. Naturalna, wielozadaniowa i zaskakująco tania – brzmi jak kosmetyczny ideał? ZOBACZ TAKŻE: Zapomnij o minimalizmie. Ten jeden trend z wybiegów Bottega Veneta i Balenciagi zdominuje wiosnę Sekret prosto z gór Atlas Ghassoul to naturalna glinka wulkaniczna wydobywana w górach Atlas w Maroku. Jej nazwa pochodzi od arabskiego słowa „ghasala”, które oznacza „myć” – i to właśnie oczyszczanie jest jej największą siłą. Od setek lat wykorzystywana była w tradycyjnych rytuałach hammam jako delikatny, ale skuteczny środek myjący do ciała i włosów. W przeciwieństwie do wielu innych glinek nie działa agresywnie. Nie „ściąga” skóry i nie powoduje uczucia dyskomfortu, a jednocześnie skutecznie usuwa nadmiar sebum, zanieczyszczenia i martwy naskórek. To zasługa bogactwa minerałów – przede wszystkim krzemionki, magnezu, potasu i wapnia. Dzięki nim skóra po zastosowaniu maseczki jest nie tylko czysta, ale też wyraźnie gładsza i bardziej promienna. Dlaczego wszyscy nagle o niej mówią? Trend na Ghassoul nie wziął się znikąd. W czasach, gdy coraz dokładniej czytamy składy kosmetyków i szukamy prostych, naturalnych rozwiązań, glinka z Maroka idealnie wpisuje się w potrzeby współczesnej pielęgnacji. Po pierwsze – jest w 100% naturalna i biodegradowalna. Po drugie – może zastąpić kilka produktów jednocześnie. Po trzecie – kosztuje niewiele w porównaniu do „instagramowych” masek premium. Jednym proszkiem możemy umyć twarz, oczyścić skórę głowy, a nawet przygotować detoksykującą maskę na ciało. Minimalizm w łazience jeszcze nigdy nie był tak prosty. Jak działa na skórę? Glinka Ghassoul działa jak naturalny magnes na zanieczyszczenia. W kontakcie z wodą tworzy delikatną pastę, która wiąże sebum i toksyny, nie naruszając przy tym bariery hydrolipidowej skóry. To szczególnie ważne dla osób z cerą mieszaną i tłustą, które chcą oczyścić pory bez przesuszania. Regularnie stosowana (1–2 razy w tygodniu): widocznie zwęża pory, redukuje nadmiar sebum, wygładza strukturę skóry, poprawia koloryt i dodaje naturalnego blasku. Co ważne, sprawdzi się także przy cerze wrażliwej – pod warunkiem że nie dopuścimy do całkowitego zaschnięcia maseczki na twarzy. To właśnie wtedy może pojawić się uczucie ściągnięcia. Naturalny szampon? Włosy będą zachwycone To jednak nie koniec możliwości. Ghassoul świetnie działa także na włosy i skórę głowy. Coraz więcej osób rezygnuje z klasycznych szamponów z silnymi detergentami na rzecz łagodniejszych metod mycia. CZYTAJ TEŻ: Hit z kosmetyczek influencerek. Ten kosmetyk w sztyfcie wygładza i rozświetla cerę w kilka sekund Marokańska glinka oczyszcza skórę głowy z nadmiaru sebum i resztek kosmetyków stylizujących, jednocześnie unosząc włosy u nasady. Efekt? Fryzura wygląda świeżo, jest lżejsza i pełna objętości. Dodatkowo włosy zyskują naturalny blask i miękkość. Wystarczy wymieszać proszek z ciepłą wodą do uzyskania konsystencji jogurtu, nałożyć na skórę głowy, delikatnie wmasować i po chwili spłukać. Jak stosować Ghassoul, żeby wycisnąć z niej maksimum? Choć to produkt niemal bezproblemowy, warto pamiętać o kilku zasadach: nie dopuszczaj do całkowitego wyschnięcia maseczki na twarzy – spryskaj ją hydrolatem lub zmyj wcześniej, używaj 1–2 razy w tygodniu – częściej nie znaczy lepiej, przy cerze suchej dodaj kilka kropel olejku roślinnego lub żelu aloesowego, wykonaj próbę uczuleniową, jeśli masz bardzo wrażliwą skórę. Możesz też eksperymentować z dodatkami – wodą różaną, naparem z rumianku czy kilkoma kroplami oleju arganowego. W ten sposób stworzysz spersonalizowaną maseczkę dopasowaną do potrzeb swojej skóry. Tani hit, który zdziała cuda W świecie beauty łatwo ulec przekonaniu, że skuteczność musi iść w parze z wysoką ceną. Ghassoul udowadnia, że bywa odwrotnie. Opakowanie glinki kosztuje zazwyczaj kilkanaście złotych i wystarcza na wiele zastosowań. Czy marokańska glinka na stałe zagości w naszych kosmetyczkach? Wszystko wskazuje na to, że tak. Bo czasem najskuteczniejsze receptury to te, które istnieją od setek lat – tylko my na nowo musimy je odkryć.
Sandra Drzymalska przeszła spektakularną metamorfozę! Tak wygląda jako Violetta Villas. Nowe zdjęcie z planu
Sandra Drzymalska jest nie do poznania. W filmie „Violetta Villas” wciela się w legendarną diwę, a nad jej ekranową przemianą pracują twórcy nominowani w tym roku do Oscara. Zdjęcia realizowane są w Polsce oraz Bułgarii, a premiera w kinach w całej Polsce zaplanowana jest na jesień 2026 roku.
Biografia jednej z najbardziej ikonicznych postaci polskiej sceny muzycznej nabiera realnych kształtów. Film „Violetta Villas” wszedł w kolejny etap zdjęć, a w centrum uwagi znalazła się Sandra Drzymalska, która przeszła wyrazistą metamorfozę do roli legendarnej divy. Produkcja realizowana jest w Polsce oraz Bułgarii i ma trafić do kin w całej Polsce jesienią 2026 roku. Sandra Drzymalska Violetta Villas – spektakularna przemiana na planie Film „Violetta Villas” stawia w centrum jedną z najbardziej wyrazistych postaci polskiej popkultury. W tytułowej roli występuje Sandra Drzymalska, znana z filmów „Simona Kossak”, „Biała odwaga” oraz „Lalka”. Metamorfoza aktorki jest efektem pracy zespołu odpowiedzialnego za charakteryzację. Anne Cathrine Sauerberg i Thomas Foldberg – nominowani w tym roku do Oscara za Najlepszą Charakteryzację w filmie „Brzydka siostra” – odpowiadają za wygląd Sandry Drzymalskiej jako Violetty Villas. W zespole jest również Aneta Brzozowska. Zdjęcia z planu pokazują aktorkę w zupełnie nowym wcieleniu. To właśnie przemiana Sandry Drzymalskiej jest dziś jednym z najmocniejszych elementów promujących ten film. Violetta Villas film – gdzie trwają zdjęcia i kiedy koniec prac? Rozpoczął się kolejny etap zdjęć do filmu „Violetta Villas”. Produkcja realizowana jest w Polsce – na Śląsku i w Warszawie – oraz w Bułgarii. Zakończenie prac na planie zaplanowane jest na kwiecień 2026 roku. Premiera kinowa odbędzie się jesienią 2026 roku w całej Polsce. Dystrybucją zajmuje się KINO ŚWIAT. Jak podkreśla Dorota Eberhardt, prezes Kino Świat, dystrybutor łączy siły z twórcami filmu, aby widzowie mogli zobaczyć historię „tak spektakularną i pełną emocji, jak sama artystka”. Zobacz też: To ona wcieli się w rolę Violetty Villas. Syn gwiazdy w mocnych skomentował ten wybór, fani nie kryją zaskoczenia O czym opowie film „Violetta Villas”? Pierwsze 10 lat kariery divy „Violetta Villas” to biografia najsłynniejszej w historii polskiej divy muzycznej. Historia opowiedziana jest z perspektywy jej syna – mimowolnego świadka narodzin i upadku gwiazdy. Twórcy koncentrują się na pierwszych 10 latach kariery artystki. To okres spektakularnego sukcesu: dziewczyna z małego miasteczka dzięki talentowi i uporowi trafia na sceny paryskiej Olimpii i Las Vegas, występując obok Edith Piaf, Franka Sinatry czy Paula Anki. Produkcja pokazuje Violettę Villas jako ikonę, ale także jako kobietę, matkę i artystkę. Agnieszka Wasiak i Mariusz Włodarski z Lava Films podkreślają, że film skupia się na dekadzie, w której rodzi się legenda i pojawiają się pierwsze pęknięcia, a historia opowiedziana jest w sposób bliski i wolny od tabloidowych uproszczeń. CZYTAJ TEŻ: Choroba, nałóg i przerażająca samotność… Tak od kulis wyglądało życie Violetty Villas Kto stoi za produkcją „Violetta Villas”? Reżyserką filmu jest Karolina Bielawska, nominowana do Paszportu „Polityki”, autorka dokumentu „Mów mi Marianna”, uhonorowanego m.in. Złotym Rogiem na Krakowskim Festiwalu Filmowym oraz wyróżnieniami w Locarno, Lizbonie i Sankt Petersburgu. Scenariusz napisały Karolina Bielawska i Małgorzata Gospodarek. Autorem zdjęć jest Bartosz Świniarski. Za scenografię odpowiada Klaudia Klimka-Bartczak, kostiumy przygotowuje Małgorzata Fudala, montaż realizuje Agnieszka Glińska, a postprodukcję dźwięku Michał Fojcik. Producentem jest Lava Films. Koproducentami są Krzysztof Gospodarek, EC1 Łódź – Miasto Kultury, Mazowiecki Instytut Kultury, Instytucja Filmowa Silesia Film oraz bułgarski Contrast Films. Film powstaje przy wsparciu Polskiego Instytutu Sztuki Filmowej oraz Bułgarskiego Funduszu Filmowego. W obsadzie znaleźli się także: Jowita Budnik, Mateusz Banasiuk, Borys Szyc, Dorota Kuduk, Cezary Łukaszewicz, Christo Szopov, Antoni Rembelski, Antoni Tyszkiewicz oraz Kazik Radziejewski. Źródło: Kino Świat
Sensacja na BAFTA 2026. Pokonał Chalameta i DiCaprio i zgarnął dwie statuetki. Kim jest Robert Aramayo?
Podczas 79. gali BAFTA, która odbyła się 22 lutego 2026 roku, Robert Aramayo został największym zwycięzcą wieczoru. Brytyjski aktor zdobył nagrodę za najlepszą główną rolę męską za film „I Swear”, pokonując Timothée Chalameta, Leonardo DiCaprio, Michaela B. Jordana, Ethana Hawke’a oraz Jessego Plemonsa. To jednak nie wszystko – tej samej nocy odebrał również statuetkę EE Rising Star.
79. gala BAFTA, która odbyła się 22 lutego 2026 roku, przyniosła werdykt, o którym mówi dziś cały świat filmu. W kategorii najlepszy aktor pierwszoplanowy triumfował Robert Aramayo, zostawiając w tyle takie nazwiska jak Leonardo DiCaprio, Timothée Chalamet, Michael B. Jordan, Ethan Hawke i Jesse Plemons. Dla 33-letniego Brytyjczyka to nie tylko pierwsza nominacja, ale od razu podwójne zwycięstwo, które na stałe zmieniło jego pozycję w branży. Robert Aramayo BAFTA 2026 – podwójne zwycięstwo i wielkie zaskoczenie Robert Aramayo BAFTA 2026 uczynił swoim wieczorem. Podczas 79. gali Brytyjskiej Akademii Filmowej aktor odebrał nagrodę dla najlepszego aktora pierwszoplanowego. Była to jego pierwsza nominacja do BAFTY i od razu zakończona triumfem. W kategorii znaleźli się Timothée Chalamet, Leonardo DiCaprio, Ethan Hawke, Michael B. Jordan oraz Jesse Plemons. Zwycięstwo Aramayo zostało określone jako jedno z największych zaskoczeń tegorocznej gali. To jednak nie jedyne wyróżnienie, jakie otrzymał tego wieczoru. Wcześniej odebrał również statuetkę EE Rising Star, przyznawaną wschodzącym gwiazdom kina. Jego emocjonalne przemówienie szybko stało się szeroko komentowane. „Naprawdę nie mogę pojąć, że otrzymałem tę nagrodę. Naprawdę, naprawdę nie mogę. Wszyscy w tej kategorii mnie zadziwiają” – powiedział ze sceny. Zwrócił się bezpośrednio do Leonardo DiCaprio, mówiąc: „Nie mogę uwierzyć, że patrzę na takich ludzi jak ty, nie mówiąc już o tym, że tu stoję”. Aktor podziękował również Ethanowi Hawke’owi. Wspomniał o spotkaniu z nim w czasach nauki w Juilliard School w Nowym Jorku, kiedy Hawke wygłosił inspirującą prelekcję o budowaniu długiej kariery aktorskiej i dbaniu o rozwój zawodowy. Podziękował także reżyserowi i scenarzyście filmu „I Swear”, Kirkowi Jonesowi. Zobacz też: Nagrody BAFTA wręczone! "Wielki Marty" największym przegranym gali. Triumf jednego tytułu zaskoczył wszystkich View oEmbed on the source website „I Swear” – rola Johna Davidsona przyniosła mu triumf Nagrodę BAFTA 2026 Robert Aramayo otrzymał za główną rolę w dramacie biograficznym „I Swear”. W filmie wcielił się w Johna Davidsona, szkockiego aktywistę zmagającego się z zespołem Tourette’a. Produkcja koncentruje się na życiu Davidsona po emisji telewizyjnego dokumentu „John’s Not Mad” z 1989 roku, w czasach, gdy jego schorzenie było jeszcze słabo rozpoznawalne i rozumiane. "I Swear" miało premierę podczas Toronto International Film Festival we wrześniu ubiegłego roku. W brytyjskich kinach film pojawił się od października 2025 roku, a niedawno zadebiutował także w Stanach Zjednoczonych, co pozwoli mu ubiegać się o Oscara w 2027 r. Rola w „I Swear” przyniosła Aramayo także wcześniejsze wyróżnienia. Otrzymał nagrodę za najlepszą rolę pierwszoplanową na British Independent Film Awards oraz został uznany za Przełomowego Aktora Roku przez London Critics Circle Film Awards. Za występy w „I Swear” i „Palestine 36” otrzymał również nagrodę Breakthrough Performer of the Year przyznawaną przez London Film Critics Circle. Viralowa reakcja ojca. Emocje na sali BAFTA 2026 Choć Robert Aramayo nie krył wzruszenia, ogromne emocje przeżywał również jego ojciec, Michael Aramayo. Gdy ogłoszono nazwisko zwycięzcy, mężczyzna podskoczył i natychmiast przytulił syna. Nagranie z tej chwili szybko stało się viralem w sieci. Ojciec aktora nie potrafił ukryć radości nawet wtedy, gdy Robert Aramayo wszedł na scenę. Skakał i wiwatował niczym podczas meczu piłkarskiego. Widać było także niezwykłe podobieństwo między ojcem a synem, gdy się obejmowali. Aktor uściskał również swoją matkę, siostrę i dziewczynę. Reakcja Michaela Aramayo była jednym z najbardziej komentowanych momentów gali BAFTA 2026 i dodatkowo podkreśliła, jak wyjątkowy był to wieczór dla całej rodziny. Czytaj też: Książę William pojawił się na BAFTA po raz pierwszy od zatrzymania Andrzeja. Wszyscy analizują jego wcześniejsze słowa Kim jest Robert Aramayo? Od Hull do światowych produkcji Robert Aramayo urodził się 6 listopada 1992 roku w Kingston upon Hull w hrabstwie East Riding of Yorkshire w Anglii. Ma baskijskie oraz angielskie korzenie. Aktorstwem zainteresował się jako siedmiolatek, gdy zagrał w szkolnej inscenizacji „Bugsy Malone”. Był związany z Hull Truck Youth Theatre, ukończył Wyke College w Hull, a w 2011 roku dostał się do prestiżowej Juilliard School w Nowym Jorku. Podczas nauki wcielił się w rolę Alexa w scenicznej adaptacji „Mechanicznej pomarańczy”, co otworzyło mu drogę do pierwszych ról filmowych. Na ekranie pojawia się od dekady. W latach 2016-17 grał młodego Eddarda Starka w „Grze o tron”. Wystąpił również w filmach „Zwierzęta nocy”, „King’s Man: Pierwsza misja” i „Pusty człowiek” oraz w serialach „Harley and the Davidsons”, „Co kryją jej oczy” i „Mindhunter”. Od 2022 roku wciela się w Elronda w serialu Prime Video „Władca Pierścieni: Pierścienie Władzy”, opowiadającym o wydarzeniach z Drugiej Ery Śródziemia. Zobacz też: Doskonała kampania marketingowa i hollywoodzka obsada. Dlaczego mimo to, "Wielki Marty" nie zachwyca? View oEmbed on the source website Źródła: filmweb.pl, onet.pl, film.interia.pl
Udział w TzG przed 18 laty był jej najlepszą decyzją zawodową. Teraz sama pomaga jednej z uczestniczek
Agata Kulesza 18 lat temu wygrała „Taniec z gwiazdami”, a dziś znów jest blisko tanecznego parkietu. Na kilka dni przed startem 18. edycji show wyszło na jaw, że aktorka pomaga w przygotowaniach jednej z uczestniczek. Treningi odbywają się w garderobie Teatru Ateneum w Warszawie, a pierwszy odcinek już 1 marca o godz. 19:55.
Agata Kulesza znów znalazła się w centrum uwagi w kontekście „Tańca z Gwiazdami”. 18 lat po tym, jak w 2008 roku sięgnęła po Kryształową Kulę, aktorka ponownie jest blisko parkietu – tym razem jako wsparcie dla jednej z uczestniczek 18. edycji show. Na kilka dni przed startem programu, zaplanowanym na 1 marca o godz. 19:55 na antenie Polsatu, wyszło na jaw, że pomaga w przygotowaniach Paulinie Gałązce. Agata Kulesza i jej zwycięstwo w „Tańcu z Gwiazdami” w 2008 roku W 2008 roku Agata Kulesza wygrała 8. edycję „Tańca z Gwiazdami” u boku Stefano Terrazzino. To właśnie wtedy sięgnęła po Kryształową Kulę, a jej udział w programie stał się ważnym momentem w karierze. Widzowie znali ją wówczas m.in. z serialu „Pensjonat pod Różą”. Szerokim echem odbił się fakt, że po wygranej przekazała swoją nagrodę – nowiuteńskie Porsche – na rzecz WOŚP. Zwycięzca zapłacił za nie 255 tys. złotych. Aktorka podkreślała, że od razu poczuła, że to auto nie jest dla niej. Po programie była częściej obsadzana i – jak sama mówiła – świat zaczął się przed nią odkrywać. "Uważam, że udział w programie to była moja świetna decyzja zawodowa. Po tym telewizyjnym show byłam częściej obsadzana i to w rolach niełatwych. Świat się zaczął odkrywać" - mówiła kilka lat temu w rozmowie z Kobieta.pl. Dziś, po 18 latach od tamtego triumfu, Agata Kulesza ponownie jest związana z „Tańcem z Gwiazdami”, choć w zupełnie innej roli. Czytaj też: Stawia sprawę jasno i nie gryzie się w język. Filip Gurłacz wspomniał o Agnieszce Kaczorowskiej. Wymownie to ujął Paulina Gałązka przed 18. edycją „Tańca z Gwiazdami” Wśród uczestników 18. edycji „Tańca z Gwiazdami” znalazła się Paulina Gałązka, znana m.in. z „Fuksa 2” oraz filmu Dody i Marii Sadowskiej. Aktorka od kilku tygodni intensywnie trenuje przed pierwszym odcinkiem na żywo. Jej partnerem tanecznym jest Michał Bartkiewicz, który ma na swoim koncie dwa zwycięstwa w show. Kryształową Kulę zdobył m.in. z Edytą Zając i Vanessą Aleksander. Para ćwiczy od rana do wieczora, by ich choreografia była perfekcyjna, a oceny jurorów jak najwyższe. Gałązka przyznała, że ma złe doświadczenia z tańcem ze szkoły. W indeksie miała tróję z tańca i tróję z rytmiki. Z tego powodu z obawą podchodziła do udziału w programie. Słyszała jednak od wielu osób, które były w programie, że najważniejszy jest progres. Treningi w Teatrze Ateneum w Warszawie Największe wsparcie Paulina Gałązka otrzymuje od Agaty Kuleszy. Aktorka wprost przyznała w rozmowie z Super Expressem, że to właśnie Kulesza uczy ją elementów tańca. Prosi, aby Michał Bartkiewicz wskazywał, czego Agata może ją nauczyć, a następnie wspólnie trenują te ruchy w garderobie przed spektaklami. Panie spotykają się na deskach Teatru Ateneum w Warszawie, gdzie grają w sztuce „To wiem na pewno” w reżyserii Iwony Kempy. To właśnie tam, w garderobie, odbywają się dodatkowe ćwiczenia. Gałązka podkreśliła, że cały czas jest z Kuleszą w kontakcie i w każdej chwili może zadzwonić po radę czy dobre słowo. W mediach społecznościowych pojawiły się nagrania z tych przygotowań. Na jednym z wideo widać, jak Paulina Gałązka zwraca się do Agaty Kuleszy z pytaniem, czy poćwiczy z nią przed spektaklem. Najpierw pada żartobliwe „nieee”, jednak w kolejnym ujęciu aktorki trenują już razem, wyraźnie puszczając oczko do oglądających i pokazując dystans do całej sytuacji. Na osobnym nagraniu uwieczniono także moment z udziałem Filipa Bobka. Aktor również zostaje zapytany o wspólny trening i początkowo z ociąganiem odmawia, by chwilę później ćwiczyć razem z Gałązką. Filip Bobek był uczestnikiem 15. edycji „Tańca z gwiazdami” (jesień 2024), tańcząc w parze z Hanną Żudziewicz. Nagrania pokazują, że atmosfera wśród aktorów jest pełna humoru, ale i realnego wsparcia przed startem 18. edycji „Tańca z Gwiazdami”. 1 marca o godz. 19:55 – start 18. edycji na Polsacie Do rozpoczęcia 18. edycji „Tańca z Gwiazdami” pozostało zaledwie kilka dni. Wielki start zaplanowano na niedzielę, 1 marca o godz. 19:55 na antenie Polsatu. Uczestnicy przez ostatnie tygodnie intensywnie trenowali przed pierwszym odcinkiem na żywo. Wiadomo już, że Stefano Terrazzino powraca na parkiet i w nowej odsłonie będzie partnerować Emilii Komarnickiej. Emocje rosną z każdym dniem, a kulisy przygotowań pokazują, jak wiele pracy uczestnicy wkładają w swoje występy. Agata Kulesza ponownie pojawia się w kontekście „Tańca z Gwiazdami”, tym razem jako mentorka. Jej wsparcie dla Pauliny Gałązki może okazać się bezcenne tuż przed pierwszym występem na żywo. Wszystko rozstrzygnie się już 1 marca o godz. 19:55, gdy 18. edycja show wystartuje na antenie Polsatu. Czytaj też: Piotr Kędzierski zapytany o to, po co mu udział w „Tańcu z gwiazdami”. Powód zaskakuje; wprost mówi, że czuje wstyd Źródła: se.pl, pomponik.pl
Książę William pojawił się na BAFTA po raz pierwszy od zatrzymania Andrzeja. Wszyscy analizują jego wcześniejsze słowa
Książę William po raz pierwszy pojawił się publicznie od momentu zatrzymania przez policję Andrzeja Mountbatten-Windsora. Podczas gali BAFTA w londyńskim Royal Festival Hall został zapytany o film „Hamnet”. Jego odpowiedź została odebrana jako wymowny komentarz do wydarzeń, które wstrząsnęły brytyjską rodziną królewską.
Zaledwie kilka dni po bezprecedensowym zatrzymaniu i przesłuchaniu przez policję Andrzeja Mountbatten-Windsora, książę William pojawił się publicznie na gali rozdania nagród BAFTA w londyńskim Royal Festival Hall. To było jego pierwsze wystąpienie od momentu wybuchu sprawy, która wstrząsnęła brytyjską rodziną królewską. Zapytany o nagrodzony film „Hamnet”, następca tronu udzielił krótkiej, lecz dwuznacznej odpowiedzi, która natychmiast została szeroko skomentowana przez media. Książę William BAFTA – pierwsze publiczne wystąpienie po zatrzymaniu Niedzielna gala rozdania nagród BAFTA w londyńskim Royal Festival Hall była pierwszym publicznym wystąpieniem księcia Williama od momentu zatrzymania przez policję jego wujka, Andrzeja Mountbatten-Windsora. Były książę został zatrzymany pod zarzutem nadużycia stanowiska publicznego. Zatrzymanie było pokłosiem opublikowania w USA milionów stron dokumentów ze śledztwa w sprawie Jeffreya Epsteina. Sprawa jest obecnie jednym z najgorętszych tematów w Wielkiej Brytanii. Książę William, który jest prezesem Brytyjskiej Akademii Sztuk Filmowych i Telewizyjnych, pojawił się na gali wraz z księżną Kate. Media śledziły każdy ruch pary książęcej, zwracając uwagę zarówno na ich zachowanie, jak i wypowiedzi w kuluarach. „Muszę być spokojniejszy”. Słowa o „Hamnecie” szeroko komentowane Podczas rozmowy z Elaine Bedell, dyrektorką generalną Southbank Centre, oraz Allison Kirkby, dyrektorką generalną BT Group, książę William został zapytany o film „Hamnet”, który tego wieczoru otrzymał nagrodę jako najlepszy brytyjski film. Następca tronu przyznał, że nie widział jeszcze produkcji. – „Muszę być spokojniejszy. Obecnie nie jestem” – powiedział. – „Zostawię go na później” – dodał. Dziennik „The Independent” uznał tę wypowiedź za rodzaj komentarza do ostatnich wydarzeń wokół Andrzeja Mountbatten-Windsora. W kontekście zatrzymania byłego księcia słowa Williama zostały odebrane jako dwuznaczne i wymowne. Relacjonujący galę „The Guardian” zauważył, że mimo oczekiwań prowadzący uroczystość szkocki aktor i prezenter Alan Cumming nie nawiązał do sprawy zatrzymania. Dziennik napisał, że branża filmowa w Wielkiej Brytanii do perfekcji opanowała „milczenie na tematy, o których powinno się mówić głośno”. Czytaj też: Skandal wokół księcia Andrzeja narasta. Ujawniono nieznane zdjęcia z dzieckiem Księżna Kate i emocje po filmie „Hamnet” Księżna Kate po raz pierwszy od 2023 roku towarzyszyła mężowi podczas gali BAFTA. W przeciwieństwie do księcia Williama obejrzała film „Hamnet” i – jak przyznała – seans wywołał u niej silne emocje. Produkcja opowiada historię z punktu widzenia Agnes, żony Williama Szekspira, rozpaczającej po stracie syna. Cytowana przez „Daily Mail” księżna wyznała: „Skończyło się na bardzo opuchniętych oczach. Film był tak pięknie nakręcony. Muzyka jest fantastyczna”. Podczas rozmów w kuluarach Kate mówiła również, że jej dzieci „coraz bardziej interesują się filmami”. Zaznaczyła, że to „naprawdę świetny sposób na przeprowadzanie trudnych rozmów”. Wspomniała o księciu George'u, księżniczce Charlotte i księciu Louisie, podkreślając, że mają jeszcze długą listę filmów do obejrzenia. – „Mam nadzieję, że to pomoże” – dodała, nie precyzując jednak, w czym może to pomóc. Czytaj też: Aresztowanie byłego księcia Andrzeja wstrząsnęło Wielką Brytanią. Rodzina królewska przerwała milczenie BAFTA milczy o zatrzymaniu Andrzeja Mountbatten-Windsora Choć sprawa zatrzymania byłego księcia jest szeroko komentowana w Wielkiej Brytanii, podczas gali BAFTA nie padły bezpośrednie odniesienia do tej sytuacji. Alan Cumming, który prowadził uroczystość, nie nawiązał do tematu. „The Guardian” podkreślił, że branża filmowa zachowała milczenie w sprawie, która dominuje w przestrzeni publicznej. Obecność księcia Williama i księżnej Kate w Royal Festival Hall była więc nie tylko wydarzeniem artystycznym, ale również momentem o dużym znaczeniu symbolicznym. Książę William BAFTA stał się jednym z najczęściej komentowanych tematów wieczoru. Royal Festival Hall w centrum uwagi mediów Uwagę mediów przykuły także stylizacje pary książęcej. „New York Times” odnotował, że Catherine i William pojawili się na gali BAFTA w dopasowanych strojach, trzymając się za ręce, a zdjęcie pary znalazło się w zestawieniu 12 niezapomnianych ujęć z niedzielnej ceremonii. Księżna Kate wystąpiła w zwiewnej sukni z domu mody Gucci, z aksamitnym bordowym paskiem akcentującym talię. Książę William wybrał aksamitną marynarkę w kolorze bordo z czarnymi klapami, czarne spodnie oraz muszkę na białej koszuli. Wspólne pojawienie się pary na czerwonym dywanie wywołało ogromne emocje. Jednak to nie stylizacje, lecz słowa następcy tronu sprawiły, że książę William BAFTA stał się symbolem wieczoru pełnego napięcia i niedopowiedzeń. Zobacz też: Księżna Kate i książę William pojawili się na gali BAFTA 2026! Wszyscy patrzyli tylko na nich. Klasa!
Ewa Bem wspomina odejście najbliższych osób oraz szczerze mówi o chorobie. Jej słowa wzruszają do łez
Strata, która nie daje oddychać. Choroba, która odbiera nadzieję. I terapia, która staje się jedynym światłem w mroku. Ewa Bem w szczerej rozmowie odsłania nieznane dotąd kulisy swojego cierpienia. Co naprawdę wydarzyło się za zamkniętymi drzwiami jej domu?
Ostatnie lata dla Ewy Bem są naznaczone nie tylko pięknymi momentami oraz sukcesami w życiu zawodowym, ale też bólem, stratą i walką o przetrwanie. Utrata córki, ciężka choroba i śmierć ukochanego męża. Każda z tych tragedii mogłaby złamać najtwardszego człowieka. A jednak artystka wciąż znajduje w sobie siłę. W szczerej rozmowie z Wysokimi Obcasami opowiedziała, jak przetrwała te najciemniejsze dni. Ewa Bem o odejściu córki Diagnoza nowotworu mózgu u córki wokalistki była początkiem dramatu. Glejak wielopostaciowy — nieuleczalny. „Przetrzepaliśmy cały świat. Ani jednego takiego przypadku nie było nigdy nigdzie, nikomu się nie udało. Tu sprawa była beznadziejna od samego początku. Glejak wielopostaciowy nie daje szans na wyzdrowienie”, wspomina wokalistka. Mimo wysiłków rodziny i prób leczenia, Pamela żyła jeszcze dwa lata. Artystka była przy niej do końca. „W ostatnim okresie nawet nie wiem, czy nas słyszała, widziała, ale była tutaj z nami. (…) Byłam z Pamelką do samego końca". CZYTAJ TEŻ: “Wydawało mi się, że jestem odporny, silny”. Wspierał żonę w walce o zdrowie, nagle sam zachorował Ewa Bem o walce z chorobą Gdy wydawało się, że więcej już nie udźwignie, kilka lat później sama zachorowała. Diagnoza? Rak jajnika IV stopnia. Przeszła operację płuca, tygodniową śpiączkę, miesiące leczenia w szpitalach. Baliśmy się o moje życie", mówi Ewa Bem. Dziś jest w remisji, ale choroba wciąż cieńem kładzie się na jej codzienność. „Od dwóch lat jestem w remisji. Cały czas biorę doustną chemię, jestem pod opieką cudownej pani doktor Magdaleny Kowalskiej. Teraz jest spokój, ale wiem, że od tej choroby nigdy się nie uwolnię, prędzej czy później wróci [...] Boję się ze względu na Gabrysię. Przenigdy nie chciałabym dostarczyć jej kolejnego bólu, stać się ciężarem", mówi. Ewa Bem o odejściu męża Najbardziej niespodziewana okazała się choroba męża. Ryszard Sibilski, zwany Dżindżim, odszedł zaledwie sześć tygodni po diagnozie, w styczniu 2025 roku. „Zaczęła się walka, bardzo długo na oślep. Nie można było ustalić, co dokładnie się dzieje i co z tym robić, na jakim oddziale Dżindżiego położyć.", wyjaśniła. Do ostatnich chwil pracował, trzymał się obowiązków. Ewa Bem do dziś pamięta, jak głaskała go po głowie i szeptała: "odpocznij już sobie, mój Siwalku". To wspomnienie zostanie z nią na zawsze. Po tak ogromnych traumach Ewa Bem nie wstydzi się mówić o swoim stanie psychicznym. „Zły stan psychiczny ma wpływ na wszystko, bardzo nas dekonstruuje. Ja osobiście jestem wielką entuzjastką psychoterapii. Daje mi właśnie to uwolnienie emocji. Dobry terapeuta nie daje wskazówek, tylko spłaszcza silne emocje. Uczy, jak walczyć ze strasznymi myślami, odsuwać je. Po dobrej terapii człowiek wychodzi jakby lżejszy. Bardzo, bardzo powoli mi to idzie", podkreśla. Źródło: Wysokie Obcasy. CZYTAJ RÓWNIEŻ: Nieznane szczegóły ostatnich dni Kory. Kamil Sipowicz nigdy o tym nie mówił: "Mam do siebie pretensje"
Zapomnij o minimalizmie. Ten jeden trend z wybiegów Bottega Veneta i Balenciagi zdominuje wiosnę
Po sezonach zdominowanych przez „cichy luksus” i estetykę clean girl moda szykuje spektakularny zwrot akcji. Wiosną 2026 minimalizm ustąpi miejsca odwadze, fakturze i maksymalizmowi, który trudno będzie zignorować.
Jeszcze niedawno garderoby zdominowane były przez beże, proste kroje i „cichy luksus”. Ale moda zatacza koło. Na wybiegach Bottega Veneta i Balenciagi pojawił się trend, który już opanował sieciówki. Pióra wracają w wielkim stylu i wszystko wskazuje na to, że wiosną 2026 staną się najbardziej pożądanym detalem sezonu! ZOBACZ TAKŻE: Nie tylko księżna Kate! Oto 7 najlepiej ubranych gwiazd na gali BAFTA 2026! Pióra wkraczają w codzienność Do tej pory kojarzyły się głównie z czerwonym dywanem, sylwestrową nocą albo garderobą w stylu starego Hollywood. Projektanci postanowili jednak zerwać z tym schematem. Na pokazach wiosna–lato 2026 pióra przestały być dodatkiem – stały się nieodłączną częścią stylizacji. W kolekcji Bottega Veneta pojawiły się na spódnicach midi, w formie kołnierza i miękkich, otulających płaszczy. Sylwetki były lekkie, ale wyraziste – jakby każdy ruch modelki miał zostawiać za sobą delikatny ślad. Z kolei dom mody Balenciaga postawił na dramatyzm: obszerne suknie i przeskalowane spódnice zdobione piórami wyglądały niczym manifest przeciwko minimalizmowi. Maksymalizm w nowym wydaniu Wiosna 2026 nie będzie należeć do zachowawczych stylizacji. Po sezonach, w których liczyła się jakość materiału i oszczędna forma, moda znów chce bawić się fakturą i ruchem. Pióra idealnie wpisują się w ten klimat – są miękkie, zmysłowe i spektakularne. Projektanci pokazali je w bardzo różnych odsłonach: jako subtelne wykończenie rękawów, w formie topów przypominających chmurkę, przy torebkach i butach, na spodniach zestawionych z prostym T-shirtem. To znak, że trend można interpretować na wiele sposobów – od delikatnego akcentu po total look. Jak nosić pióra, żeby wyglądać stylowo (a nie teatralnie)? Choć trend może wydawać się wymagający, w praktyce daje ogromne pole do stylizacyjnej zabawy. Kluczem jest balans. 1. Jeden mocny element Jeśli dopiero oswajasz się z piórami, postaw na jeden wyrazisty akcent – marynarkę z piórami przy mankietach albo top wykończony lekkim puchem. Zestaw go z klasycznymi jeansami i minimalistycznymi dodatkami. Kontrast sprawi, że stylizacja będzie nowoczesna, a nie kostiumowa. SPRAWDŹ TEŻ: Cindy Crawford kończy 60 lat. Od reklamy Pepsi po wybieg Versace — tak rodziła się legenda 2. Pióra w wersji biurowej Tak, to możliwe. Koszula z delikatnym piórkowym obszyciem świetnie wygląda w duecie z szerokimi spodniami i mokasynami. Całość nabiera lekkości, ale nadal pozostaje elegancka. To propozycja dla tych, którzy chcą przemycić trend w subtelny sposób. 3. Wieczorowy efekt „wow” Na wieczór możesz pozwolić sobie na więcej. Sukienka lub marynarka z piórami w ruchu wygląda spektakularnie – szczególnie w połączeniu z prostymi sandałami na obcasie i gładko upiętymi włosami. W tym przypadku to faktura gra pierwsze skrzypce. Trendy 2026: detal, który trudno zignorować Jeśli pokazy Bottega Veneta i Balenciagi są zapowiedzią tego, co zobaczymy w sieciówkach i butikach, jedno jest pewne: wiosną 2026 trudno będzie uciec od piór. Pojawią się nie tylko w kolekcjach luksusowych domów mody, ale także w bardziej przystępnych wersjach – na topach, kardiganach, spódnicach i dodatkach. Powrót piór nie jest przypadkowy. Pióra mają w sobie coś z teatralności, ale też z dziecięcej radości. Poruszają się z każdym krokiem, przyciągają spojrzenia, nadają stylizacji dynamiki. Minimalizm? Na chwilę schodzi na drugi plan. Teraz liczy się ruch, faktura i odwaga. A pióra – lekkie, zmysłowe i nieco zadziorne – idealnie oddają ducha nadchodzącego sezonu.
Gdy szukano Piotra, miała jedną ważną prośbę do przyjaciół. Agnieszka Woźniak-Starak wróciła do tragedii sprzed lat
Agnieszka Woźniak-Starak była gościem programu „Prześwietlenie” na kanale Goniec na platformie YouTube. W rozmowie z Januszem Schwertnerem wróciła do śmierci męża, Piotra Woźniaka-Staraka, który zginął w 2019 roku w wypadku na jeziorze. Dziennikarka opowiedziała o pierwszych dniach po tragedii oraz o dramatycznej prośbie o psychiatrę jeszcze w trakcie poszukiwań.
Śmierć Piotra Woźniaka-Staraka w 2019 roku, do której doszło w wypadku na jeziorze, była jednym z najbardziej wstrząsających wydarzeń w życiu Agnieszki Woźniak-Starak. Po latach dziennikarka zdecydowała się wrócić do tamtych chwil i opowiedzieć o nich publicznie. W programie „Prześwietlenie” na kanale Goniec na platformie YouTube przedstawiła kulisy czasu poszukiwań męża oraz to, jak wyglądały pierwsze dni po tragedii, która całkowicie zmieniła jej życie. Agnieszka Woźniak-Starak w „Prześwietleniu” na kanale Goniec 22 stycznia na kanale Goniec na platformie YouTube ukazał się najnowszy odcinek programu „Prześwietlenie”. Gościem Janusza Schwertnera była Agnieszka Woźniak-Starak. Rozmowa miała charakter osobisty i dotyczyła zarówno jej drogi zawodowej, jak i najbardziej dramatycznych wydarzeń w jej życiu. Agnieszka Woźniak-Starak wróciła do 2019 roku, kiedy w wypadku na jeziorze zginął jej mąż, Piotr Woźniak-Starak. Jak podkreślała, tragedia była procesem rozciągniętym w czasie, a wszystko, co działo się wtedy, całkowicie przeorganizowało jej sposób myślenia o świecie. W wywiadzie w „Prześwietleniu” mówiła wprost o emocjach, strachu i próbie przetrwania kolejnych dni. „Miałam marzenie przetrwać” – trzy godziny w lesie pod Warszawą Jednym z najbardziej poruszających fragmentów rozmowy były słowa o pierwszych dniach po tragedii. Agnieszka Woźniak-Starak przyznała, że jej jedynym celem było przetrwać. – Wtedy miałam marzenie przetrwać i iść z tymi psami. Chodziłam trzy godziny po tym lesie z psami pod Warszawą i biegałam po 10 km, żeby jakieś endorfiny złapać – mówiła w programie „Prześwietlenie”. Dziennikarka opisała stan całkowitego przewartościowania życia. Jak zaznaczyła, gdy „wali się jednego dnia świat na głowę”, nagle wszystko, co wcześniej wydawało się ważne, przestaje mieć znaczenie. W jej relacji spacery trwające trzy godziny i biegi na dystansie 10 km nie były formą sportu, lecz próbą poradzenia sobie z napięciem i bólem. Chodziło o to, by „złapać” endorfiny i utrzymać się na powierzchni. Te słowa Agnieszki Woźniak-Starak wybrzmiały wyjątkowo mocno, ponieważ pokazały codzienność po tragedii – bez upiększeń, bez patosu, z naciskiem na fizyczne zmęczenie i emocjonalne wyczerpanie. Czytaj też: Agnieszka Woźniak-Starak o powodach rozstania z TVN. Nie chciała robić rzeczy głupich. Co na to usłyszała? Prośba o psychiatrę podczas poszukiwań Piotra Woźniaka-Staraka Agnieszka Woźniak-Starak w „Prześwietleniu” wróciła również do czasu poszukiwań Piotra Woźniaka-Staraka. Przyznała, że jeszcze w trakcie akcji szukania męża poprosiła o wsparcie specjalisty. – Na miejscu, jeszcze jak szukaliśmy Piotrka, powiedziałam do naszego przyjaciela: Chciałabym, żebyście ściągnęli psychiatrę albo psychologa na miejsce, bo ja nie jestem w stanie przewidzieć, jak zareaguję. Będę potrzebowała pomocy i chcę, żeby ktoś był na miejscu – mówiła. Decyzja o sprowadzeniu psychiatry albo psychologa na miejsce była, jak zaznaczyła, wynikiem intuicji. Agnieszka Woźniak-Starak podkreśliła, że miała świadomość, iż sytuacja może ją emocjonalnie przerosnąć. Nie chciała zostać z tym sama. W rozmowie opowiadała także o wielogodzinnych dyskusjach z bliskimi. Jak wspominała, rozmowy o Piotrze Woźniaku-Staraku, o emocjach i o tym, co się wydarzyło, trwały wiele miesięcy, „aż przyszła pandemia”. Przyznała, że potrzeba mówienia była ogromna, a wspólne przeżywanie żałoby miało dla niej ogromne znaczenie. „Śmierć nie istnieje” – słowa Agnieszki Woźniak-Starak o stracie W programie „Prześwietlenie” Agnieszka Woźniak-Starak mówiła także o swoim podejściu do śmierci. Jak zaznaczyła, doświadczenie długotrwałej tragedii sprawiło, że przestała się jej bać. – Przestałam się bać śmierci zupełnie, bo wiem, że śmierć nie istnieje. Wiem, że coś jest dalej, musi coś być dalej – powiedziała. Dziennikarka przyznała, że w tamtym czasie czytała wiele książek o życiu po śmierci. Potrzebowała – jak mówiła – „namierzyć, gdzie Piotrek teraz może być”. Podkreśliła, że lektury bardzo ją zbudowały i pomogły jej uwierzyć, że „tak jest po prostu”. Agnieszka Woźniak-Starak zaznaczyła również, że to doświadczenie uświadomiło jej, iż śmierć jest częścią ludzkiego życia. W jej słowach wybrzmiała refleksja, że każdy prędzej czy później będzie musiał zmierzyć się ze śmiercią kogoś bliskiego. Wywiad w „Prześwietleniu” na kanale Goniec stał się poruszającym świadectwem tego, jak Agnieszka Woźniak-Starak przeżywała czas po śmierci męża i co działo się po odnalezieniu Piotra Woźniaka-Staraka. Jej relacja – oparta na konkretnych wydarzeniach i osobistych wyznaniach – pokazała, jak jedna tragedia w 2019 roku w wypadku na jeziorze zmieniła całe jej życie. Zobacz też: Gwiazda TVN-u i producent filmowy. Jak wyglądał naprawdę ich związek? Prawda w końcu ujrzała światło dzienne Źródlo: Program „Prześwietlenie”, kanał Goniec, YouTube
Był twarzą TVP i gwiazdą „Czasu honoru”. Jedna decyzja kosztowała go pracę i podzieliła rodzinę
Antoni Pawlicki był jedną z twarzy TVP i gwiazdą „Czasu honoru”. W książce Beaty Biały opowiada o kulisach usunięcia z „Echo serca”, fali hejtu po wydarzeniach z listopada 2020 r. i bolesnym konflikcie z bratem. Jedna decyzja – i nic nie było już takie samo.
Antoni Pawlicki przez lata był jedną z najbardziej rozpoznawalnych twarzy Telewizji Polskiej. Gwiazda „Czasu honoru”, aktor związany z wieloma produkcjami TVP, dziś otwarcie mówi o lojalności, która – jak przyznaje – okazała się jednostronna. W książce Beaty Biały „Męskie gadanie 2”, wyd. Rebis, wraca do momentów, które zmieniły jego życie zawodowe i prywatne. Publikujemy pełny fragment tej rozmowy. Antoni Pawlicki i Telewizja Polska – lata lojalności Antoni Pawlicki w wywiadzie podkreśla, że przez lata utożsamiał się z Telewizją Polską. To tam realizował najważniejsze projekty, tam powstawały seriale, które oglądały miliony widzów. Jak mówi, gdy miał wybór między projektem w innej stacji a propozycją z TVP – wybierał TVP. Bywał na ramówkach, promował produkcje, angażował się w życie stacji. Jednocześnie przyznaje, że z czasem pojawiły się sygnały, by nie ujawniać publicznie swoich poglądów. Mówi o dokumentach zawierających zapis zakazujący wypowiadania się na tematy publiczne pod pretekstem „ochrony instytucji”. Tego dokumentu – jak podkreśla – nie podpisał. „Echo serca” i nagłe zakończenie produkcji Jednym z kluczowych momentów była sytuacja na planie serialu „Echo serca”. Ekipa wróciła na plan po pandemii. Drugi dzień zdjęciowy – i nagle koniec. Producent z ramienia stacji miał pojawić się na planie i ogłosić zakończenie produkcji. Bez rozmowy, bez wyjaśnień. Formalnie – jak przekazano – umowa wygasła. Jednak, jak relacjonuje aktor, powrót na plan był uzgodniony, a produkcja miała być kontynuowana. W jego ocenie był to moment przełomowy. Czytaj też: Rzadko mówią o swojej relacji, teraz zaskoczyli wyznaniem. Przyznali, co im pomogło umocnić miłość Listopad 2020 r. – Warszawa i zatrzymanie ciężarówki Szerszy kontekst to wydarzenia z listopada 2020 r., gdy Antoni Pawlicki na ulicach Warszawy zatrzymał ciężarówkę z hasłami pro-life. Relacjonował zdarzenie w mediach społecznościowych. W kolejnych wywiadach mówił o fali hejtu i groźbach śmierci, które – jak twierdził – otrzymywał od „obrońców życia”. W TVP wyemitowano program publicystyczny, w którym – jak relacjonuje – poświęcono mu dwadzieścia minut krytycznego materiału. Oskarżono go m.in. o utratę honoru. Wątek zawodowy szybko przeniknął się z prywatnym. Brat aktora publicznie skrytykował jego działania w mediach społecznościowych. ZOBACZ TEŻ: Pokazała obłędne kadry z ukochanym mężem. Agnieszka Więdłocha nie spodziewała się takiej reakcji fanów View oEmbed on the source website Fragment wywiadu z książki Beaty Biały „Męskie gadanie 2” (wyd. Rebis) Byłeś lojalny wobec miejsca, które cię stworzyło. Co się dzieje, gdy instytucja, której ufałeś, przestaje być wierna wyznawanym przez ciebie wartościom? Można powiedzieć, że przez lata byłem „twarzą” Telewizji Polskiej. Zrobiłem tam najważniejsze rzeczy w mojej karierze – seriale, które oglądały miliony, które współtworzyłem z wiarą, że robię coś sensownego. I starałem się być wobec tej instytucji lojalny. Naprawdę. Kiedy miałem do wyboru dwa projekty – jeden z innej stacji, drugi z TVP – wybierałem TVP. Bywałem na ramówkach, promowałem projekty, dawałem z siebie wszystko, bo wierzyłem, że to ma sens. Tylko że lojalność bywa czasem jednostronna. I boli najbardziej wtedy, gdy nie chodzi już o wartości, tylko o układ. Dziewięć lat temu przyszła zmiana. Pamiętam, że wydawało nam się wtedy – aktorom, twórcom – że w XXI wieku nie jest już możliwe, żeby ktoś stracił pracę za poglądy. A jednak. To się naprawdę wydarzyło? Tak. Zostałem usunięty z serialu. Ale nie tylko ja. Cały zespół ludzi, który tworzył Echo serca – wspaniały, profesjonalny zespół – został rozbity. Wróciliśmy na plan po pandemii. Drugi dzień zdjęciowy. I nagle – koniec. Producent z ramienia stacji pojawił się na planie i bez słowa kazał wszystkim iść do domu. Koniec produkcji. Bez rozmowy. Bez szacunku. Złamano zasady współpracy, kontrakt? Formalnie powiedziano, że umowa wygasła. Ale przecież była pandemia – wiedzieliśmy, że wracamy, że to jest uzgodnione, że kontynuujemy. Tymczasem – koniec. Pamiętam, jak producent wyszedł do nas i rozkładał ręce. To była brutalna decyzja. Mafijna wręcz. Z dnia na dzień wsadzano „swoich ludzi”, bez względu na jakość, ciągłość, odpowiedzialność. Czy czułeś wtedy, że lojalność wobec siebie ma cenę? Tak. Dawały się odczuć wcześniej pewne „sygnały”. Że może nie warto wypowiadać się publicznie. Że lepiej nie ujawniać poglądów. Że milczenie się opłaca. Próbowano nam nawet wręczyć umowy z zapisem, że nie wolno nam się wypowiadać na tematy publiczne – pod pretekstem „ochrony instytucji”. I wtedy po raz kolejny wróciłem do tej lojalności wobec siebie. Bo jeśli człowiek rezygnuje z głosu, z prawa do wyrażenia siebie – to właściwie w jakim miejscu jeszcze jest? W jakim świecie? Dla mnie to było niepojęte. I nadal jest. Nie wszyscy by tak postąpili. Może. Ale ja nie potrafię inaczej. Lojalność nie polega na uległości. Nie jestem przeciwko lojalności wobec ludzi czy instytucji, jeśli idzie ona w parze z wartością. Ale jeśli zaczyna oznaczać cenzurę, koniunkturalizm, knebel w ustach, to wtedy staje się czymś innym. Zdradą siebie. Czy lojalność wobec instytucji ma granice? Co jeśli ręka, którą całe lata wspierałeś, nagle cię uderza? Jest takie powiedzenie: nie kąsa się ręki, która karmi. I może rzeczywiście jest w tym jakaś mądrość, ale nie wtedy, gdy ta ręka zaczyna działać wbrew wszystkiemu, w co wierzysz. Wtedy musisz wybrać. Dla mnie to nie był wybór z kalkulatorem w ręku, ale z sercem. Instytucja, z którą się utożsamiałem przez lata – Telewizja Polska – zaczęła działać w sposób, który był dla mnie absolutnie nie do zaakceptowania. Wtedy, gdy po raz pierwszy zaczęto mówić, że ktoś może stracić pracę za poglądy, wydawało mi się to 256 niemożliwe. Naiwność? Może. Dziś już wiemy, że to się po prostu działo. Dano nam do podpisania dokumenty, które de facto kneblowały usta. Zakazy wypowiadania się publicznie, wyrażania poglądów, które mogłyby rzekomo szkodzić instytucji. Nie podpisałem. I wiem, że potem ten zapis został wprowadzony do wszystkich nowych umów – jakby normalizowano autocenzurę. A potem przyszło coś, co nie wynikało tylko z lojalności wobec moich poglądów, ale z impulsu serca. Moja żona była wtedy w ciąży, wielu naszych bliskich mierzyło się z dramatami związanymi z utratą dziecka. To była rzeczywistość, która otwierała serce i oczy. I w tym momencie na ulicy pojawia się ciężarówka oblepiona agresywnymi hasłami, obrazami, które ranią, które odbierają człowiekowi godność. Mówi: Jesteś mordercą. Bo życie cię przerosło. Bo twoje ciało nie udźwignęło. I wtedy reagujesz. Tak. Nie miałem planu. To było czyste, ludzkie, obywatelskie wzburzenie. Obok tej ciężarówki stał chłopak na rowerze, próbował ją zatrzymać. Kierowca, przebrany w mundur, wyskoczył i zaczął go szarpać. Nie wiedząc, co robić – wyciągnąłem telefon. Włączyłem transmisję na Instagramie. Bo jak nie wiadomo, co zrobić, trzeba przynajmniej dać świadectwo. Ten jeden gest wywołał lawinę. Fala nienawiści, brutalny hejt, życzenia śmierci, groźby wobec mnie, mojej żony, mojego dziecka. Zdjęcia, komentarze, manipulacje. Nie zgłaszałem tego, choć mam to wszystko udokumentowane. Byłem zszokowany, ale jeszcze bardziej poruszony tym, co stało się potem. Telewizja, z którą byłeś przez lata związany, odpowiadała paszkwilem. Tak. Wysokiej oglądalności program publicystyczny poświęcił mi dwadzieścia minut. Dwudziestominutowy atak. Oskarżono mnie o utratę honoru, o zdradę. Aktor z Czasu honoru, który ten honor rzekomo stracił, bo... zatrzymał ciężarówkę. Bo dał się porwać emocji. Bo, według nich, zrobił to dla popularności. Dla lajków. Jakby całe twoje życie, wybory, wartości zostały zredukowane do klikalności. Tak. I co gorsza, nie zatrzymano się na tym. Bo lojalność – nie tylko wobec instytucji – została wystawiona na jeszcze cięższą próbę. Mój brat. Rodzony brat. Publicznie mnie skrytykował i zhejtował. Ostro, bo on tak jak inni prawicowcy zwyczajnie gardzi artystami. Nazywa nas prostytutkami medialnymi, patoelitą i tym podobnie. I wtedy poczułem coś, czego nie potrafię do końca nazwać. Rozpad? Rozdarcie? On był lojalny wobec swoich poglądów. Tak samo jak ja wobec moich. Tylko że jego lojalność wygrała z rodziną. Z bratem. I to boli. Bo moim zdaniem w tym jednym miejscu lojalność wobec siebie ma granice. W momencie, kiedy w imię lojalności wobec swoich poglądów atakujesz własnego brata. W tym jednym miejscu. I mam mu to za złe. Ja nie posunąłem się do tego, żeby zaatakować go publicznie, ani wtedy, ani teraz. Chociaż zgodnie ze swoim sumieniem mógłbym to zrobić, bo moim zdaniem to, co on wypisuje w internecie, to czysty hejt. Przynajmniej robi to pod swoim nazwiskiem, a nie pod jakimś nickiem. Tak czy siak, teraz już nic nie jest takie samo.
Są małżeństwem od 31 lat, tak wyglądał ich wielki dzień. Szczegóły ślubu Agaty i Andrzeja Dudów zaskakują
W lutym 1995 r. Agata Kornhauser i Andrzej Duda stanęli przed ołtarzem, składając sobie przysięgę na całe życie. Wzruszające gesty i obecność najbliższych sprawiły, że ta ceremonia na zawsze zapisała się w ich sercach. Dziś, po 31 latach, tamten dzień wciąż pozostaje symbolem ich wspólnej drogi.
17 lutego 1995 r. – data, która stała się symbolem ich miłości. W uroczystej atmosferze, wśród najbliższych, Agata Kornhauser i Andrzej Duda stanęli przed ołtarzem, by złożyć sobie przysięgę na całe życie. Były spojrzenia pełne emocji oraz gesty, które poruszyły gości. Ten dzień do dziś pozostaje jednym z najbardziej wzruszających rozdziałów w ich wspólnej historii. Ślub Agaty i Andrzeja Dudy – kiedy i gdzie odbyła się ceremonia? 17 lutego para prezydencka obchodziła swoją 31. rocznicę ślubu — datę, która przed laty stała się jednym z najważniejszych momentów w ich życiu. Andrzej Duda i Agata Duda dwukrotnie mówili sobie „tak”. Po raz pierwszy w grudniu 1994 roku, podczas ślubu cywilnego, a kilka miesięcy później, już w 1995 roku, stanęli przed ołtarzem, przypieczętowując swoją decyzję. Byli wtedy studentami, z planami i marzeniami dopiero nabierającymi kształtu. A jednak wyróżniali się dojrzałością i pewnością wyboru. Ślubowali sobie miłość na całe życie, wchodząc w dorosłość z przekonaniem, że wspólna droga jest tym, czego naprawdę chcą. Sprawdź też: Zanim została pierwszą damą, nazywali ją "dziewuszką". Tak wyglądały początki Jolanty Kwaśniewskiej w biznesie w latach 80. Tak wyglądał ślub Agaty i Andrzeja Dudów Podczas ceremonii ślubnej Agata i Andrzej Duda zdecydowali się na gest, który nadał uroczystości osobisty i wyjątkowy charakter. Nie ograniczyli się wyłącznie do wypowiedzenia przysięgi — sami odczytali czytania w trakcie mszy. Wśród wybranych fragmentów znalazła się m.in. „Pieśń nad pieśniami”. „W czasie mszy Agata i Andrzej sami przeczytali czytania mszalne. Oczywiście także "Pieśń nad pieśniami". A rok później w tym samym kościele ksiądz Maliński chrzcił Kingę”, opowiadali rodzice byłego prezydenta na łamach książki „Rodzice prezydenta. Janina Milewska-Duda i Jan Tadeusz Duda w rozmowie z Mileną Kindziuk”. Ale to nie był jedyny moment, który nadał tej uroczystości szczególny wymiar. Agatę Dudę do ołtarza poprowadził ojciec. Z kolei Andrzeja Dudę — mama. Ten symboliczny gest, rzadko spotykany w takiej formie, poruszył zebranych i na długo pozostał w pamięci gości jako jeden z najpiękniejszych momentów ceremonii. „Ich ślub był niezwykłym przeżyciem dla nas i wielkim wydarzeniem. Sakrament błogosławił w kościele Wizytek ksiądz Mieczysław Maliński, który wcześniej był spowiednikiem Andrzeja i Agaty. To on zasugerował, żeby Agatę do ołtarza prowadził jej ojciec, a ja miałam prowadzić Andrzeja. Tak też się stało”, wspominała mama polityka. Czytaj też: Szokujący zwrot po prezydenturze. Andrzej Duda i jego żona założyli firmę. Nie do wiary, czym się będzie zajmować View oEmbed on the source website Tak wyglądali państwo młodzi w dniu ślubu W tym wyjątkowym dniu Agata Duda postawiła na styl, który doskonale oddawał klimat lat 90. Jej suknia ślubna, z wyraźnym dekoltem i subtelnymi detalami, podkreślała młodzieńczą świeżość i elegancję. Włosy upięła, ozdabiając fryzurę kwiatami — delikatny akcent dodawał całości romantycznego charakteru. Stylizację dopełniała ponadczasowa biżuteria. Andrzej Duda postawił na ponadczasową elegancję — wybrał klasyczny garnitur i dobrał do niego wzorzysty krawat. W dniu ślubu nosił fryzurę typową dla tamtych lat: nieco dłuższe włosy z przedziałkiem na środku, ułożone zgodnie z ówczesnymi trendami. Dziś, po 31 latach, tamten lutowy dzień wciąż powraca we wspomnieniach jako moment przełomowy — pełen emocji, symboli i rodzinnego ciepła. Nie był jedynie datą w kalendarzu, lecz początkiem wspólnej drogi, którą Agata i Andrzej Duda konsekwentnie podążają od lat. Życzymy wszystkiego, co najlepsze.
Ostrzegano go przed występkami brata. Król Karol III mógł zareagować z wyprzedzeniem? Treść tajemniczego maila ujrzała światło dzienne
E-mail wysłany 16 sierpnia 2019 r. do ówczesnego księcia Walii wraca dziś z pełną mocą. „The Mail on Sunday” ujawnił, że w wiadomości alarmowano o rzekomych „nadużyciach wobec rodziny królewskiej” i relacjach Andrzeja Mountbattena-Windsora z Davidem Rowlandem. W centrum uwagi znów znalazł się król Karol III.
Czy król Karol III został ostrzeżony przed działaniami swojego brata na długo przed wybuchem skandalu? Dziennik „The Mail on Sunday” ujawnił treść e-maila z sierpnia 2019 r., w którym alarmowano o rzekomych „nadużyciach wobec rodziny królewskiej”. W centrum sprawy znalazł się Andrzej Mountbatten-Windsor i jego relacja z finansistą Davidem Rowlandem. E-mail z 16 sierpnia 2019 r. do króla Karola III. Co ujawniał list? Są daty, które po latach nabierają głębszego znaczenia. 16 sierpnia 2019 r. to jedna z nich. Jak ujawnił „The Mail on Sunday” – do króla Karola III, wówczas księcia Walii, wysłano zawiadomienie za pośrednictwem kancelarii Farrer & Co. Nie był to zwykły list ani rutynowa korespondencja. Według doniesień chodziło o ostrzeżenie dotyczące działań Andrzeja Mountbattena-Windsora. Wiadomość miała informować o rzekomych „nadużyciach wobec rodziny królewskiej” i relacjach księcia Yorku z finansistą Davidem Rowlandem. „Działania Jego Królewskiej Wysokości Księcia Yorku wskazują, że Jego Królewska Wysokość uważa swoją relację z Davidem Rowlandem za ważniejszą niż relacje swojej rodziny”, brzmiała wiadomość [cytat za Plejada.pl]. Czytaj też: Księżna Kate i książę William pojawili się na gali BAFTA 2026! Wszyscy patrzyli tylko na nich. Klasa! Relacje Andrzeja Mountbattena-Windsora z Davidem Rowlandem Relacja Andrzeja z Davidem Rowlandem przez lata pozostawała widoczna i udokumentowana. Między 2001-2011 rokiem, gdy książę Yorku pełnił funkcję wysłannika ds. handlu, brytyjski finansista regularnie towarzyszył mu podczas zagranicznych podróży. Brytyjska prasa donosiła, że książę Yorku miał przekazywać Davidowi Rowlandowi informacje o możliwościach biznesowych pojawiających się w związku z jego oficjalnymi obowiązkami. W medialnych relacjach pojawił się jeszcze jeden wątek, który nadaje całej historii wyjątkowo mocny wydźwięk. Andrzej Mountbatten-Windsor miał wspierać przedsięwzięcia Davida Rowlanda oraz działania jego banku, Banque Havilland. Co więcej, w treści wiadomości z sierpnia 2019 roku znalazła się jeszcze jedna rewelacja. Jak wskazano, finansista miał mu „zapłacić za uzyskanie luksemburskiej licencji bankowej”. Czytaj też: Aresztowanie byłego księcia Andrzeja wstrząsnęło Wielką Brytanią. Rodzina królewska przerwała milczenie W tym kontekście pojawia się także nazwisko Jeffreya Epsteina. Jak informowano, były książę Yorku miał podejmować próby włączenia go w projekty związane z bankiem należącym do Rowlanda. Co więcej, w przekazach medialnych wskazywano, że Andrzej proponował Jeffrey'owi Banque Havilland jako idealną instytucję dla „niezdecydowanych” chińskich klientów. To zestawienie nazwisk sprawia, że sprawa nabiera jeszcze bardziej dramatycznego charakteru i przyciąga uwagę opinii publicznej. Finansowe wsparcie i konkretne kwoty Jednak obok relacji biznesowych i oficjalnych funkcji pojawia się jeszcze jeden, niezwykle wyrazisty wątek w sprawie – pieniądze. Z informacji, do których dotarła prasa, wynika, że David Rowland miał udzielać finansowego wsparcia nie tylko Andrzejowi Mountbattenowi-Windsorowi, ale również jego byłej żonie. Najmocniej wybrzmiewa jednak konkret: spłacił pożyczkę byłego księcia w wysokości 1,5 mln funtów. Czytaj też: Burza w rodzinie królewskiej twa. Po zatrzymaniu byłego księcia Kate wykonała wymowny ruch. Ten gest mówi wszystko Reakcja polityków i działania policji Ujawnione informacje szybko odbiły się szerokim echem w przestrzeni publicznej. Po publikacjach pojawiły się głosy ze strony polityków, którzy wezwali policję do przyjrzenia się nowym materiałom i ich dokładnej analizie. Sprawa nabrała więc oficjalnego wymiaru. Redakcja brytyjskiego tygodnika zapowiedziała, że będzie współpracować z organami ścigania i udostępni wszystkie materiały mające znaczenie dla wyjaśnienia okoliczności opisanych w publikacjach. W centrum całej historii pozostaje jednak król Karol III. Wobec ujawnionych informacji powraca jedno, zasadnicze pytanie: czy najstarszy syn Elżbiety II wiedział o aktywności swojego brata? Czy miał świadomość działań Andrzeja Mountbatten-Windsora w czasie, gdy utrzymywał on bliskie relacje biznesowe z Davidem Rowlandem? Nie wiadomo...
Los jej nie oszczędzał, straciła dorobek życia. Katarzyna Gaertner wyjawia, czego dziś pragnie najbardziej. Jej słowa chwytają za serce
Ikona polskiej sceny, autorka „Małgośki” i „Wielkiej wody” w ostatnich latach doświadczyła wielu trudnych chwil. Dziś mieszka pod Warszawą, otoczona wsparciem przyjaciół i zamiast wracać do dramatów, mówi o przyszłości, a przede wszystkim, o marzeniach.
22 lutego 2026 r. Katarzyna Gaertner obchodzi 84. urodziny. Za nią czas naznaczony dramatem: problemy zdrowotne, strata męża i utrata domu w Komaszycach. Od prawie trzech lat mieszka pod Warszawą, gdzie znalazła schronienie wśród przyjaciół. Dziś nie mówi o stracie, ale o planach. Bo niełatwo ją złamać. Legenda polskiej sceny patrzy w przyszłość z nadzieją. Pragnie jednego. Katarzyna Gaertner: los nie był łaskawy dla ikony polskiej sceny Katarzyna Gaertner, jedna z najbardziej cenionych postaci polskiej muzyki, kobieta, która nutami potrafiła opowiadać o emocjach całych pokoleń. To ona stworzyła niezapomniane hity: „Małgośka”, „Wielka woda”, „Tańczące Eurydyki”, „Bądź gotowy dziś do drogi”. Jej kompozycje stały się ścieżką dźwiękową polskiej codzienności – śpiewane w domach, na scenach i w radiu, nie tracą blasku mimo upływu lat. Prywatnie, los jej nie oszczędzał. „Przeżyłam udar, białaczkę, pożar domu, ale to, co spotkało mnie teraz, być może jest ceną za wszystkie sukcesy", mówiła w 2025 roku w rozmowie z Krystyną Pytlakowską VIVIE!. W 2022 roku jej świat zatrzymał się na moment, który trudno opisać słowami. Odszedł jej ukochany mąż, aktor – Kazimierz Mazur. Partner życia, oparcie, człowiek, z którym przez lata dzieliła codzienność i zawodowe wyzwania. To był koniec ich wspólnego czasu, w którym muzyka i życie splatały się w harmonijną całość. „Dopóki byłam pod parasolem mojego męża, Kazimierza Mazura, znanego aktora, pomocnika w muzyce, który zajmował się moimi wszystkimi sprawami muzycznymi, wydawniczymi, to było boskie życie. […] Dopóki to było przy mężu, wszystko było w porządku. W momencie, kiedy go zabrakło, wydarzyła się ta dramatyczna sytuacja, która na stałe spowodowała załamanie się wszystkiego”, mówiła w rozmowie z Faktem. Czytaj też: Straciła męża i cały dobytek, jej świat legł w gruzach przez złych ludzi. Katarzyna Gaertner ujawniła, kim są ci, którzy ją ocalili przez totalnym upadkiem Tak Katarzyna Gaertner opowiadała o trudnych doświadczeniach, z którymi przyszło się jej zmierzyć Po stracie męża Katarzyna Gaertner zmierzyła się z kolejnymi problemami. Artystka miała podpisać akt darowizny swojego majątku w zamian za opiekę do końca życia. Podkreśla, że nie wiedziała, co podpisuje. „To był akt darowizny mojego majątku w zamian za opiekę do końca życia. Nie bardzo zdawałam sobie sprawę z tego, co podpisuję, bo cały mój świat legł wtedy w gruzach”, wspominała w 2025 na łamach VIVY!, opowiadając o mężczyźnie, któremu przez długi czas pomagała. Trafił do niej pod koniec lat 90. „Jego matka poprosiła, żebym znalazła dla niego trochę czasu i oceniła, co mógłby w życiu robić. I żeby kupić mu gitarę. Zgodziłam się”, opowiadała. Z czasem przystała również na to, by zamieszkał z nią. Artystka odkryła w nim miłość do muzyki, pomagała w nauce gry, przekazała wiedzę na temat realizacji dźwięku, a także wysłała do Szwecji, by miał okazję zgłębiać swój talent. Jak przyznawała, był wdzięczny za wszystko, co dla niego zrobiła. Według jej relacji wszystko zmieniło się po śmierci męża. Jak przekazała kompozytorka, po podpisaniu dokumentów straciła cały dorobek i została bez opieki. „Niczego nie potrzebuję poza unieważnieniem tego „chorego” aktu notarialnego. Obecność Gienka w moim życiu to był typowy barter. Ja ci udostępniam swoje studio bez ograniczeń, a ty pomagasz mi skończyć moje nagrania jako realizator dźwięku, ale to nie upoważnia cię do bycia właścicielem mojej muzyki”, mówiła w VIVIE! (więcej tutaj). Czytaj też: Gdy opłakiwała męża, straciła dorobek życia. „Byłam półprzytomna, zrobiłam wszystko, co mi kazali”, mówi Katarzyna Gaertner Krewny kompozytorki stanowczo odniósł się do krążących informacji i zdecydował się przerwać milczenie. W przesłanym do redakcji oświadczeniu zaprzeczył pojawiającym się doniesieniom i przedstawił własną wersję wydarzeń. „W połowie lata 2022 r. moja ciocia z własnej inicjatywy rozpoczęła podział majątku. Siedlisko pozostawiając w rękach rodu Gaertnerów zaś innymi nieruchomościami obdarowała swojego pasierba”, można było przeczytać w części oświadczenia przekazanego Faktowi. Tak dziś wygląda życie Katarzyny Gaertner Dziś jej życie toczy się w zupełnie innej scenerii. Od trzech lat mieszka w niewielkim domu położonym w okolicach Zalewu Zegrzyńskiego. Z dala od zgiełku, bliżej natury, w miejscu, które stało się jej bezpieczną przystanią. Trafiła tam dzięki wsparciu przyjaciół, którzy w najtrudniejszym momencie okazali się fundamentem silniejszym niż jakiekolwiek mury. Ma też kontakt z Marylą Rodowicz, z którą tworzyły piękną historię polskiej muzyki. To właśnie tu, nad wodą, po bolesnych życiowych doświadczeniach, Katarzyna Gaertner odnalazła ciszę. I choć przeszłość nie przestaje wybrzmiewać w jej historii, dziś najważniejsze jest to, że znów może patrzeć przed siebie. Z tą samą wrażliwością, która kiedyś dała światu „Małgośkę”. Katarzyna Gaertner dziś życzy sobie jednego Katarzyna Gaertner dziś mówi o czasie jak o najcenniejszym darze. Podkreśla, że czuje się doskonale, choć jest w trakcie leczenia. Mimo doświadczeń zdrowotnych i życiowych burz skupia się na teraźniejszości. Artystka wymieniła jedno urodzinowe życzenie. Marzy o tym, by została wydana jej płyta z nowym nagraniem. „Cały czas mieszkam pod Warszawą, czuję się doskonale, choć jestem obecnie w trakcie leczenia dentystycznego. Na urodziny życzyłabym sobie, żeby została wydana moja płyta z nowym nagraniem i żeby miała wielkie powodzenie. Po prostu chciałabym zrobić OK. Nie chodzi o pieniądze. Chodzi o czas. Ale zrobiłam dla Sławy Przybylskiej nowy utwór. Jesteśmy też w kontakcie z Marylą Rodowicz”, zwierza się w rozmowie z Faktem. Czytaj też: Maryla Rodowicz wstrząśnięta sytuacją Katarzyny Gärtner. Nie ma litości dla winnego Pytana o to, czy udało jej się wyjaśnić sprawę z krewnym, odpowiada, że ta kwestia pozostaje nierozwiązana. „Niestety nie, nie udało mi się dojść do porozumienia z kuzynem. Długo byłam w bardzo złym stanie po śmierci męża, było to straszne i smutne, ale pozbierałam się i jestem naprawdę wolna”, opowiadała kompozytorka w rozmowie z Katarzyną Jaraczewską dla Faktu. Życzymy dużo spokoju, zdrowia i wszystkiego, co najpiękniejsze!
Księżna Kate i książę William pojawili się na gali BAFTA 2026! Wszyscy patrzyli tylko na nich. Klasa!
Księżna Kate i książę William pojawili się na gali BAFTA 2026. Ona w długiej sukni w kolorze pudrowego różu, on w eleganckim garniturze. Wszyscy patrzyli tylko na nich!
Gdy tylko księżna Kate i książę William pojawili się na gali rozdania nagród BAFTA, wszystkie spojrzenia skierowały się w ich stronę, a flesze aparatów rozbłysły z podwójną siłą. To było wejście, obok którego nie sposób było przejść obojętnie – pełne klasy, wyczucia stylu i królewskiej swobody. Tego wieczoru udowodnili, że na czerwonym dywanie czują się jak nikt inny. Zobaczcie, jak zaprezentowali się podczas tego wyjątkowego wydarzenia. Księżna Kate i książę William na gali BAFTA 2026 Wieczór pełen splendoru, wielkich nazwisk i emocji, podczas którego czerwony dywan staje się sceną dla najbardziej rozpoznawalnych twarzy świata filmu i kultury. Każdego roku BAFTA przyciąga elitę branży oraz osobowości, które elektryzują opinię publiczną. W blasku reflektorów fani dostrzegli także księżną Kate i księcia Williama. Księżna wybrała kreację, która od pierwszej chwili przyciągała spojrzenia – długą, sięgającą ziemi suknię ze zwiewnej tkaniny w odcieniu pudrowego różu. Materiał miękko układał się w ruchu, nadając stylizacji lekkości i subtelnej elegancji. Talię podkreślił czarny pasek, który wprowadził wyraźny kontrast i nadał całości wyrafinowanej struktury. To było połączenie delikatności z mocnym akcentem – dokładnie takie, jakie zapada w pamięć. U jej boku przyszły król postawił na bezbłędnie skrojony garnitur, którego dopełnieniem była marynarka w kolorze bordo. Ten wybór dodał stylizacji głębi i szlachetnego charakteru, zachowując przy tym klasyczną elegancję. Razem stworzyli obraz dopracowany w każdym detalu – harmonijny, stylowy i w pełni oddający rangę wieczoru. Czytaj też: Aresztowanie byłego księcia Andrzeja wstrząsnęło Wielką Brytanią. Rodzina królewska przerwała milczenie Gala BAFTA 2026 w cieniu skandalu z Andrzejem W cieniu skandalu z Andrzejem uwaga opinii publicznej ponownie skupiła się na rodzinie królewskiej. Medialne napięcie było wyraźnie wyczuwalne, jednak Kate i William nie wycofali się z publicznych zobowiązań. Księżna w sobotę pojawiła się na stadionie w Londynie, gdzie podziwiała zmagania zawodników w meczu rugby w ramach Pucharu Sześciu Narodów. Jej obecność była szeroko komentowana, zwłaszcza w kontekście trwających doniesień. Rozdanie nagród BAFTA stało się kolejnym punktem w kalendarzu pary. Niedzielne pojawienie się na gali było wyraźnym sygnałem, że mimo atmosfery wokół skandalu z Andrzejem, książęca para konsekwentnie realizuje swoje publiczne role i nie zamierza usuwać się w cień. Czytaj też: Burza w rodzinie królewskiej twa. Po zatrzymaniu byłego księcia Kate wykonała wymowny ruch. Ten gest mówi wszystko
Ma dopiero 19 lat, a już założył pierwszą firmę inspirowaną Ameryką Południową. Czy najmłodszy syn prezydenta USA wywoła skandal?
Barron Trump, dziewiętnastoletni syn prezydenta Donalda Trumpa, założył firmę Sollos Yerba Mate Inc. Startup z branży napojów zdobył już milion dolarów prywatnego finansowania, a jego siedziba mieści się w pobliżu Mar-a-Lago w Palm Beach.
Barron Trump, dziewiętnastoletni syn prezydenta Donalda Trumpa, zadebiutował w świecie biznesu. Założył firmę Sollos Yerba Mate Inc., która już na starcie zdobyła milion dolarów prywatnego finansowania. Siedziba spółki mieści się w pobliżu Mar-a-Lago w Palm Beach. Nowe przedsięwzięcie powstało w czasie, gdy polityka imigracyjna jego ojca pozostaje jednym z kluczowych tematów debaty publicznej. Nowy biznes Barrona Trumpa Barron Trump oficjalnie rozpoczął działalność w branży napojów, zakładając firmę Sollos Yerba Mate Inc. Spółka powstała na początku 2026 r. i działa jako startup specjalizujący się w sprzedaży yerba mate. Marka reklamuje się jako producent funkcjonalnych napojów lifestyle’owych opartych na czystych składnikach. Barron Trump jest jednym z pięciu dyrektorów spółki. W zarządzie zasiadają również Spencer Bernstein, Rodolfo Castillo, Stephen Hall i Valentino Gomez. Nowy biznes Barrona Trumpa już na starcie przyciągnął uwagę ze względu na nazwisko założyciela oraz skalę finansowania. Sollos Yerba Mate Inc. oferuje napoje na bazie yerba mate, tradycyjnej południowoamerykańskiej herbaty znanej z wysokiej zawartości kofeiny i antyoksydantów. Produkt wywodzi się z Argentyny, Urugwaju i Brazylii, a w ostatnich latach zyskał wielu zwolenników także w USA. CZYTAJ TEŻ: Rodzina Trumpów zignorowała premierę filmu o Melanii? Nieobecność Barrona to szczególne zaskoczenie Milion dolarów finansowania i rejestracja na Florydzie i w Delaware Jednym z najbardziej znaczących elementów debiutu jest finansowanie. Dokumenty rejestracyjne złożone w styczniu na Florydzie i w Delaware potwierdzają, że startup zdobył już milion dolarów od prywatnych inwestorów. To kwota, która już na początku działalności stawia Sollos Yerba Mate Inc. w gronie zauważalnych projektów w branży napojowej. Rejestracja spółki na Florydzie i w Delaware wskazuje na formalne przygotowanie przedsięwzięcia oraz szybkie rozpoczęcie operacyjnej działalności. Milion dolarów prywatnego finansowania stał się jednym z kluczowych faktów towarzyszących startowi biznesu Barrona Trumpa. Siedziba w pobliżu Mar-a-Lago w Palm Beach Siedziba Sollos Yerba Mate Inc. mieści się w pobliżu Mar-a-Lago w Palm Beach, gdzie znajduje się rezydencja Donalda Trumpa. Lokalizacja firmy od razu wzbudziła zainteresowanie opinii publicznej, ponieważ łączy nowy projekt biznesowy z miejscem silnie kojarzonym z rodziną prezydenta. Palm Beach to miejsce, w którym koncentruje się część aktywności Donalda Trumpa. Teraz to właśnie tam rozwijany jest biznes Barrona Trumpa. Bliskość Mar-a-Lago sprawia, że projekt od początku funkcjonuje w przestrzeni medialnej. Studia w Stern School of Business i wcześniejsza firma nieruchomościowa Barron Trump rozpoczął działalność w branży napojów niemal równocześnie z początkiem studiów. Od września 2024 r. jest studentem pierwszego roku w prestiżowej Stern School of Business na New York University. Uczelnia uchodzi za jedną z najlepszych w kraju pod względem programów biznesowych. To nie pierwsza próba biznesowa syna prezydenta. W połowie 2024 r. Barron Trump założył firmę zajmującą się nieruchomościami. Spółka została jednak szybko rozwiązana. Jak podano, miało to związek z rosnącym zainteresowaniem mediów podczas drugiej kampanii prezydenckiej Donalda Trumpa. Mimo medialnego szumu Barron Trump pozostaje osobą prywatną i rzadko pojawia się publicznie, w przeciwieństwie do starszego rodzeństwa. CZYTAJ TEŻ: Internauci już wybrali narzeczoną dla najmłodszego syna amerykańskiego prezydenta. W sieci krążą wykreowane zdjęcia, a Barron marzy by wrócić do pierwszej miłości… Yerba mate z Ameryki Południowej a polityka Donalda Trumpa Produkt oferowany przez Sollos Yerba Mate Inc. wywodzi się z Argentyny, Urugwaju i Brazylii. Yerba mate zyskała szczególne uznanie w tych krajach, a w ostatnich latach także w USA. To właśnie na tej południowoamerykańskiej herbacie oparty jest nowy biznes Barrona Trumpa. Warto zaznaczyć, że jednym z filarów polityki Donalda Trumpa jest walka z imigrantami, jego zdaniem „nielegalnymi”. W większości dotyczy to obywateli zza południowej granicy Stanów Zjednoczonych. Nowe przedsięwzięcie Barrona Trumpa rozwija się w czasie, gdy polityka imigracyjna pozostaje jednym z najważniejszych tematów publicznej debaty. Debiut biznesowy Barrona Trumpa, milion dolarów prywatnego finansowania oraz siedziba w pobliżu Mar-a-Lago w Palm Beach sprawiają, że Sollos Yerba Mate Inc. od pierwszych dni funkcjonowania znajduje się w centrum zainteresowania. Źródło: Plejada
Ma 81 lat i poślubił kobietę młodszą o 4 dekady. Tak naprawdę wygląda ich życie „na dwa domy”
Krzysztof Tomaszewski ślub wziął 6 grudnia 2025 roku i od tamtej chwili nie przestaje mówić o swoim szczęściu. 81-letni pisarz poślubił 47-letnią Annę, a teraz w rozmowie z „Faktem” ujawnił, jak wygląda ich życie na dwa domy, codzienne rytuały oraz jakie decyzje podjął w sprawie testamentu.
Krzysztof Tomaszewski ślub wziął 6 grudnia 2025 roku, a wiadomość o tym wydarzeniu wywołała ogromne emocje. 81-letni pisarz poślubił 47-letnią Annę i nie ukrywa swojego szczęścia. W rozmowie z „Faktem” zdradził, jak wygląda ich codzienne życie, relacje rodzinne oraz co stanie się z jego majątkiem. Krzysztof Tomaszewski ślub 6 grudnia 2025 roku Wiadomość o tym, że Krzysztof Logan Tomaszewski zdecydował się na kolejny krok w życiu, odbiła się szerokim echem. 6 grudnia 2025 roku 81-letni pisarz poślubił Annę, która ma 47 lat. Różnica wieku wynosi 34 lata, co od początku budziło emocje. Sam artysta nie ukrywa jednak, że jest szczęśliwy. W rozmowie z „Faktem” podkreślił, że jego życie całkowicie się zmieniło, gdy poznał Annę. Przyznał, że jeszcze nigdy nie był tak szczęśliwy jak teraz. Jak wygląda małżeńska codzienność Tomaszewskiego i Anny? Choć miodowy miesiąc już minął, Krzysztof Tomaszewski wciąż otwarcie zachwyca się swoją żoną. W wywiadzie dla „Faktu” opowiedział o ich wspólnej codzienności, nie szczędząc szczegółów. – Nasza małżeńska codzienność jest wspaniała. Rano zawsze razem robimy gimnastykę. To ważne. Kładziemy się na dywanikach i wykonujemy wszystkie ćwiczenia rozciągające, poprawiające elastyczność mięśni. I nawet podczas takiej aktywności nie zapominamy o pocałunkach. Pocałunki to jest coś najważniejszego, bo to jest preludium miłości – powiedział. ZOBACZ TEŻ: Syn legendarnego komentatora sportowego poślubił młodszą o 34 lata. Teraz mówi wprost o podziale majątku Te słowa jasno pokazują, że 81-letni pisarz nie boi się mówić o uczuciach i otwarcie dzieli się swoim szczęściem. Anna dwa razy w tygodniu u swojej mamy Choć Krzysztof Tomaszewski ślub traktuje jako początek nowego etapu, małżonkowie nie spędzają ze sobą każdej chwili. Jak wyznał w rozmowie z „Faktem”, Anna dwa razy w tygodniu mieszka ze swoją starszą mamą, którą się opiekuje. – Niestety nie przebywamy ze sobą non-stop. Ania dwa razy w tygodniu mieszka ze swoją starszą mamą, którą się opiekuje. Do tego dochodzi jej praca w instytucji, która podlega Polskiej Akademii Nauk, a Ania jest tam prawą ręką szefa. Oprócz tego robi zakupy i wozi swoją mamę do lekarzy – ujawnił Tomaszewski. 47-letnia Anna łączy więc życie rodzinne z obowiązkami zawodowymi. Pracuje w instytucji podlegającej Polskiej Akademii Nauk i – jak podkreślił jej mąż – jest prawą ręką szefa. Córka Józefina i obawy o ślub ojca Krzysztof Logan Tomaszewski ma czworo dzieci z poprzednich relacji. Na jaw wyszło, że jego najmłodsza córka, Józefina, miała obawy związane ze ślubem ojca z dużo młodszą kobietą. Artysta ujawnił, że córka przeprowadziła z Anną poważną rozmowę, którą określił jako „dziwną”. Jak wynika z jego słów, Józefina poczuła się zagrożona decyzją ojca o ponownym małżeństwie. Majątek i testament Krzysztofa Tomaszewskiego W związku z emocjami wokół ślubu pojawił się także temat majątku. Krzysztof Tomaszewski ślub skomentował również w kontekście spraw finansowych. W rozmowie z „Faktem” jasno zaznaczył, że jego córka nie powinna martwić się o spadek, ponieważ – jak stwierdził – nie ma żadnego majątku. – Nie mam żadnego majątku. Mój majątek to jest dom po mojej mamie, który zapisuję córce. Reszta to są płyty, bo jestem maniakiem muzyki i mam piękną kolekcję płyt winylowych, a także książek. Poza tym spisałem u notariusza testament, także wszystko jest jasne i klarowne. Gdy wspominam żonie, co jej zostawię, Anna odpowiada: nic od ciebie nie chcę, wystarczy mi twój uśmiech – skwitował Tomaszewski. Jak podkreślił 81-letni pisarz, dom po jego mamie zostanie zapisany córce. Oprócz tego posiada kolekcję płyt winylowych oraz książek. Spisał również testament u notariusza, aby – jak zaznaczył – wszystko było jasne i klarowne. Krzysztof Tomaszewski ślub traktuje jako nowy, szczęśliwy rozdział w swoim życiu. W rozmowie z „Faktem” otwarcie mówi o miłości, codziennych rytuałach i rodzinnych emocjach, nie unikając trudnych tematów. Źródło: Plotek, Fakt
Polska modelka odniosła się do afery Epsteina, jej nazwisko pojawiło się w aktach kilka razy. "Byłyśmy towarem"
Nazwisko Kaji Sokoły w aktach Epsteina pojawiło się w dokumentach ujawnionych przez amerykański Departament Sprawiedliwości. Psycholożka i była modelka w „Faktach+” mówi wprost o emocjach oraz kulisach świata, w którym, jak podkreśla, „po prostu byłyśmy towarem”.
Nazwisko Kaji Sokoły w aktach Epsteina znalazło się w dokumentach ujawnionych przez amerykański Departament Sprawiedliwości. Psycholożka kliniczna i była modelka, która od lat mieszka w Stanach Zjednoczonych, w rozmowie z „Faktami+” opowiedziała o emocjach po ujawnieniu jej nazwiska oraz o mechanizmach działania przestępców seksualnych w świecie modelingu. Nazwisko Kaji Sokoły w aktach Epsteina i dokumentach Weinsteina Nazwisko Kaji Sokoły w aktach Epsteina pojawiło się wśród dokumentów związanych ze sprawą Jeffreya Epsteina. Jak wynika z ujawnionych materiałów, jej dane znalazły się także w dokumentacji dotyczącej Harveya Weinsteina. Kaja Sokoła to psycholożka kliniczna i była modelka. Od lat mieszka w Stanach Zjednoczonych. To właśnie jej nazwisko zostało odnotowane zarówno w aktach sprawy Epsteina, jak i w kontekście postępowania przeciwko Weinsteinowi. W rozmowie z „Faktami+” Sokoła podkreśliła, że udział w procesie nie był dla niej łatwą decyzją. — Nie miałam niczego do zyskania, dołączenie do procesu nie było łatwą decyzją — przyznała. Jej zarzuty nie zostały uznane przez ławę przysięgłych, jednak – jak zaznaczyła – udział w postępowaniu był próbą rozliczenia się z przeszłością. ZOBACZ TEŻ: Pilny uczeń, który został miliarderem i przestępcą. Jak Jeffrey Epstein dorobił się fortuny, która przez lata zapewniała mu bezkarność? Mail ujawniony przez Departament Sprawiedliwości Nazwisko Kaji Sokoły w aktach Epsteina pojawiło się także w jednym z maili ujawnionych przez amerykański Departament Sprawiedliwości. W wiadomości znalazł się fragment: „Kaja Sokola, spotkałem ją dwa razy, mam co do niej złe przeczucia”. Autorstwo wiadomości Sokoła przypisuje Harveyowi Weinsteinowi. Podkreśla, że nigdy nie poznała Jeffreya Epsteina. — Usłyszenie tego, że moje imię się tam pojawiło i że oni rozmawiali o mnie... wkurzyło mnie. Bardzo, bardzo mnie to zezłościło. Jestem dorosłą kobietą, ale wtedy jako dziewczyna nie zdawałam sobie sprawy, jak wiele jeszcze innych rzeczy się dzieje. To jest okropne. Po prostu byłyśmy towarem — powiedziała w „Faktach+”. Proces Harveya Weinsteina i wyrok 23 lat więzienia Kaja Sokoła zeznawała przeciwko Harveyowi Weinsteinowi w procesie, który w 2020 r. zakończył się wyrokiem 23 lat więzienia dla byłego producenta filmowego. Decyzją sądu postępowanie wobec Weinsteina zostało wznowione po uchyleniu wyroku z powodu błędów proceduralnych. Sokoła oceniła tę decyzję jako „duży krok wstecz dla ruchu #MeTo”". Nazwisko Kaji Sokoły w aktach Epsteina oraz jej udział w procesie przeciwko Weinsteinowi stały się częścią szerszego kontekstu spraw dotyczących przestępstw seksualnych. CZYTAJ TEŻ: W Wielkiej Brytanii huczy. Andrzej Mountbatten-Windsor został zatrzymany. Data nie była przypadkowa „W Polsce panowała desperacja” – kulisy werbowania młodych kobiet Sokoła odniosła się również do sytuacji w Europie Środkowo-Wschodniej, w tym w Polsce. — Tu panowała duża desperacja, to był łatwiejszy punkt nacisku — wyjaśniła. Młode dziewczyny wyjeżdżające za granicę miały być szczególnie narażone na manipulację. — Miałam wrażenie, że muszę pewne rzeczy robić, że nie mam wyjścia. Czułam się na znacznie niższej pozycji niż osoby, które mieszkały w Stanach, jeżeli chodzi o papiery, rodzinę, zaplecze itd. — wspominała. Psycholożka nie pozostawia wątpliwości co do skutków przemocy seksualnej. — Gwałt łamie duszę, łamie naszą psychikę. Odbudowanie tego nie jest jak założenie gipsu na złamaną rękę. Złamanie psychiki to lata ciężkich przejść. Terapii, o ile osoba, która została wykorzystana, będzie w ogóle w stanie rozmawiać — podkreśliła. Nazwisko Kaji Sokoły w aktach Epsteina stało się dla niej kolejnym bolesnym doświadczeniem. Jak sama przyznała, nie istnieje żadne usprawiedliwienie dla takich czynów. Źródło: Fakty+
Michał Rusinek nie zaprosił chorej mamy na najważniejszy dzień swojego życia. Do dziś to sobie wyrzuca
Sukcesów nie celebrował, fanfar nie potrzebował, a słowa „jestem z ciebie dumny” w jego domu padały rzadko. Michał Rusinek przez lata konsekwentnie unikał patosu i wielkich gestów. Jedna decyzja z przeszłości sprawiła jednak, że do dziś wraca do niej z bólem.
„Nie potrzebuję fanfar” – mówi Michał Rusinek w rozmowie z Beata Biały w książce „Męskie gadanie 2” (wyd. Rebis). I rzeczywiście – w jego opowieści nie ma miejsca na triumfalne gesty, podniosłe toasty i ostentacyjne świętowanie sukcesów. Jest za to cisza. Spojrzenia. I jedno wspomnienie, które do dziś uwiera. Michał Rusinek o domu rodzinnym W jego rodzinnym domu słowa „jestem z ciebie dumny” nie były codziennością. Padły może raz, może dwa. Nie przywiązywano wagi do publicznego chwalenia, nie budowano wokół osiągnięć atmosfery wyjątkowości. Radość – owszem – była obecna, ale wyrażana dyskretnie. Czasem spojrzeniem, czasem półuśmiechem. W tych spojrzeniach, jak wspomina Rusinek, bywał jednak także niepokój. Bo sukces nie zawsze oznacza wyłącznie powód do dumy. Może oddalać, zmieniać proporcje, budzić obawy. Może być – paradoksalnie – czymś niebezpiecznym. Ta powściągliwość szybko stała się jego własną. Nauczył się nie robić „wielkiego halo” z kolejnych etapów kariery. Traktować je jako naturalną konsekwencję pracy, a nie momenty wymagające celebracji. Zobacz też: Michał Rusinek opowiedział o relacjach Wisławy Szymborskiej z siostrą. Tego nie wiedział nikt Egzamin bez świętowania Po egzaminie magisterskim spotkał na ulicy swojego ojca. Towarzyszył mu profesor – prywatnie przyjaciel rodziny, zawodowo wymagający egzaminator, który – jak sam Rusinek podkreśla – wcale nie potraktował go ulgowo. „Przeczołgał” go na egzaminie, ale w sposób sprawiedliwy i uczciwy. Profesor zaproponował, by uczcić obronę wspólną kawą. Niby drobiazg, symboliczny gest. Ojciec jednak się wycofał, speszył, nie chciał w tym uczestniczyć. Sam Rusinek także nie czuł potrzeby celebrowania. Wolał, by wszystko pozostało zwyczajne, nieprzerysowane. To był schemat, który powtarzał się później. Doktorat na raty Po obronie doktoratu obowiązuje akademicki zwyczaj – uroczysty obiad dla promotora, recenzentów i rodziny. Rusinek zaprosił tylko promotora i recenzentów. Powód był prozaiczny: brak pieniędzy. Przyjęcie i tak było dla niego sporym obciążeniem finansowym. Pomógł przyjaciel, który prowadził restaurację i zgodził się, by rachunek spłacać w ratach przez kilka miesięcy. W tej historii nie ma wstydu ani dramatyzmu. Jest raczej konsekwencja życiowej postawy: skupienie na istocie wydarzenia, nie na jego oprawie. Tytuł naukowy był efektem pracy, nie powodem do widowiska. Ale ta sama konsekwencja doprowadziła do decyzji, której skutki okazały się znacznie poważniejsze. Czytaj również: Michał Rusinek: „To przez Szymborską przestały mnie śmieszyć dowcipy” Habilitacja i puste miejsce Uroczystość po habilitacji potraktował jako rytuał. Akademicką konieczność. Coś, co trzeba przejść, odhaczyć, zamknąć. Wszyscy byli w togach, ale – jak wspomina – wcale nie było patetycznie. Profesorka wygłosiła zabawną, ironiczną laudację. Atmosfera była lekka, momentami wręcz żartobliwa. Nie zaprosił mamy. Była już wtedy chora. Dziś przyznaje, że nie pomyślał o tym, jak wiele mogłoby dla niej znaczyć uczestnictwo w tej chwili. Dla niego był to formalny etap kariery. Dla niej – być może – wyjątkowy moment, w którym mogłaby poczuć dumę. Tę wypowiedzianą głośno albo tylko obecną w spojrzeniu. „Ja chciałem po prostu mieć to z głowy” – mówi. I właśnie to zdanie brzmi najmocniej. Bo pokazuje, jak łatwo zlekceważyć czyjąś potrzebę przeżywania czyjegoś sukcesu. Do dziś ma z tego powodu wyrzuty sumienia. Nie dlatego, że habilitacja była niewystarczająco uroczysta. Ale dlatego, że odebrał mamie możliwość uczestniczenia w czymś, co mogło być dla niej ważne. Nie potrzeba mu braw Rusinek podkreśla, że nigdy nie miał potrzeby „stanąć na krześle i zakrzyknąć: patrzcie na mnie!”. Nie jest typem atencjusza. Gdy podczas koncertów wykonywane są utwory do jego tekstów i ktoś zaprasza go na scenę – czuje się nieswojo. Na przyjęciach woli słuchać niż przemawiać. A jednak chce być słyszany. Jeśli „zaistnieć” oznacza powiedzieć coś ważnego i dotrzeć do odbiorcy – wtedy odpowiedź brzmi: tak. Nie chodzi o fanfary ani rekordowe nakłady. O wartości książki nie decyduje liczba sprzedanych egzemplarzy, lecz to, czy poruszy choć jedną osobę. Czy skłoni do refleksji, rozmowy, sprzeciwu. To przynosi mu radość i satysfakcję. Nie duma. Radość. Może właśnie dlatego historia o nieobecnej mamie jest tak przejmująca. Bo pokazuje, że człowiek, który sam nie potrzebuje fanfar, może po latach żałować, że komuś innemu nie pozwolił ich usłyszeć. Czytaj także: Ich przyjaźń trwała ponad cztery dekady. Wisławę Szymborską i Ewę Lipską połączyły loteryjki i pierogi ruskie
Nie szukała miłości i wtedy zjawił się on! Izabela Janachowska odkrywa karty o relacji z mężem: "Pojawił się rycerz na białym koniu"
Nie szukała miłości, była szczęśliwą singielką i ceniła niezależność. A jednak właśnie wtedy w jej życiu pojawił się „rycerz na białym koniu”. Izabela Janachowska i Krzysztof Jabłoński są razem 14 lat, od 12 lat jako małżeństwo, wspólnie wychowują syna Christophera i od ośmiu lat prowadzą biznes. Ich historia porusza.
Czasem wystarczy jedno spojrzenie, by wszystko wywrócić do góry nogami. Między Izabelą Janachowską a Krzysztofem Jabłońskim zaiskrzyło wbrew logice i wbrew światu. Dzieli ich 27 lat – liczba, która dla wielu brzmiała jak bariera nie do przejścia. Dla nich okazała się jedynie tłem dla historii o miłości, która przyszła w najmniej oczekiwanym momencie. Dziś są nie tylko parą, o której mówi cały show-biznes, ale także zgranym duetem w życiu i w biznesie. Tak zaczęła się miłość Izabeli Janachowskiej i Krzysztofa Jabłońskiego Izabela Janachowska nie ukrywa, że gdy poznała Krzysztofa Jabłońskiego, była w zupełnie innym miejscu swojego życia. Szczęśliwa, spełniona, skupiona na sobie – nie szukała wielkiej historii ani spektakularnego uczucia. Jak sama zaznaczyła, była niezależną singielką, dla której związek nie stanowił życiowego priorytetu. I właśnie wtedy – zupełnie niespodziewanie – w jej świecie „pojawił się rycerz na białym koniu”. Tymi słowami określiła Krzysztofa Jabłońskiego w rozmowie z Magdą Mołek w podcaście „W moim stylu”. Nie planowała zakochania, nie była na etapie poszukiwań ani romantycznych deklaracji. A jednak to właśnie w tym momencie, gdy miłość nie była jej potrzebna do szczęścia, przyszła sama – nieproszona, ale jak się okazało, na dobre. „Po pierwsze ja w ogóle nie byłam zainteresowana żadnym związkiem. Byłam szczęśliwą singielką. Akurat byłam w takim momencie życia, że ceniłam sobie wolność, niezależność, że sama o sobie stanowię. No i wtedy pojawił się rycerz na białym koniu, o którym zawsze mówiłam, że ja bym chciała takiego mężczyznę, który tak się pojawi i mnie tak zdobędzie, ale takich mężczyzn już nie ma. I moje doświadczenia przed poznaniem Krzysztofa dokładnie takie były, no ale nagle on wjechał na tym koniku”, mówiła Magdzie Mołek. Czytaj też: O tej stylizacji mówią wszyscy. Teraz Janachowska zdradza szczegóły współpracy z Pierwszą Damą. Kulisy cię zaskoczą Izabela Janachowska w rozmowie podkreśliła coś, co w świecie szybkich relacji brzmi dziś niemal jak manifest trwałości: z Krzysztofem Jabłońskim są razem 14 lat, od 12 lat jako małżeństwo, a od ośmiu lat prowadzą także biznes. To nie są tylko liczby — to kamienie milowe ich wspólnej drogi. Za każdą z nich stoi czas, decyzje i codzienność, którą budują ramię w ramię. Po raz pierwszy Krzysztof Jabłoński dostrzegł przyszłą żonę w Tańcu z Gwiazdami. „Byłem wtedy w studiu TVN, mama chciała zobaczyć program na żywo, więc załatwiłem bilety i poszliśmy razem”, zwierzał się Magdzie Mołek. Izabela Janachowska była już wtedy osobą rozpoznawalną, pojawiała się na okładkach magazynów i funkcjonowała w medialnym świecie. Ale — jak podkreślił — nie szukał „znanej kobiety”. Szukał żony. Czytaj też: Nikt nie dawał im szans, udowodnili, że miłość zawsze zwycięży. Oto historia Izabeli Janachowskiej i Krzysztofa Jabłońskiego Miał uporządkowane sprawy zawodowe, określony status społeczny, środowisko, w którym się obracał. Wszystko wydawało się na swoim miejscu — poza jednym. Brakowało domu. „Na pewno była gdzieś tam na okładkach magazynów, była znana już. Czy ja szukałem żony wśród znanych kobiet? Ogólnie szukałem żony. Byłem wtedy kawalerem z odzysku. (...) Biznesowo poukładane, status społeczny jakiś masz, towarzystwo masz, ale brak ci domu. Masz apartament, apartament to nie jest dom. Brakuje ci też rodziny, bo opuszczasz dom i tak naprawdę nie masz już rodziny, tak naprawdę tworzysz nową rodzinę”, mówił. Krzysztof Jabłoński otwarcie przyznał, co sprawiło, że już podczas pierwszego spotkania spojrzał na Izabelę inaczej. Zdecydowało poczucie humoru. Lekkość, z jaką prowadziła rozmowę, naturalność i swoboda, które nie były pozą, lecz częścią jej charakteru. To właśnie ta mieszanka dystansu i autentyczności sprawiła, że randka, która mogła zakończyć się po krótkiej rozmowie, nabrała zupełnie innego znaczenia. Od tamtej chwili wszystko zaczęło toczyć się własnym rytmem — już nie przypadkowym, lecz wspólnym. Różnica wieku? To tylko liczba! Choć media od początku zwracały uwagę na różnicę wieku między Izabelą Janachowską a Krzysztofem Jabłońskim – dla pary ta przepaść w latach nigdy nie stała się przeszkodą. Zresztą Krzysztof Jabłoński przyznał, że na początku był przekonany, iż Izabela jest starsza. Takie wrażenie mogły potęgować sceniczny wizerunek i intensywny makijaż oraz opalenizna, charakterystyczne dla świata tańca. Jednocześnie zaznaczył z uśmiechem, że o wiek nie pyta się na pierwszej randce. I właśnie ta anegdota pokazuje, że ich historia od początku była pełna dystansu i lekkości — bez kalkulacji, za to z naturalną ciekawością drugiego człowieka. Mimo wątpliwości otoczenia i komentarzy w przestrzeni publicznej udało im się udowodnić, że prawdziwa miłość nie zna barier. Dziś tworzą trwałe małżeństwo i wychowują syna Christophera, który przyszedł na świat w 2019 roku. Życie codzienne – rodzinne i biznesowe tango Izabela Janachowska, wcześniej jedna z najpopularniejszych tancerek „Tańca z gwiazdami”, dziś jest ekspertką w branży ślubnej i eventowej. Po zakończeniu kariery tanecznej postawiła na rozwój własnych projektów. Choć jej mąż, Krzysztof Jabłoński, ma znacznie większe doświadczenie biznesowe, para postanowiła połączyć siły. Oboje zaczęli angażować się w branżę ślubną – wykorzystując jego doświadczenie menedżerskie oraz jej świeże spojrzenie i kontakty. „Salon to jest jakaś kropla w tym, co robimy. Przede wszystkim, prowadzimy biznes internetowy. Ja zajmuję się częścią kreatywną pod kątem modowym, robienia kolekcji, rozwijania tego. Mój mąż zajmuje się częścią kreatywną, jeżeli chodzi o rozwój biznesu. Jestem pod ogromnym wrażeniem tego, jak on się szybko uczy, jaki jest pracowity, dociekliwy, jest wizjonerem i wyprzedza wszystko”, komplementowała ukochanego Izabela Janachowska. Czytaj też: Agnieszka Kaczorowska odpiera krytykę walentynkowego występu w TVP z ukochanym. Przed nimi ważny życiowy moment Prowadzenie biznesu razem nie jest pozbawione wyzwań. W takich momentach kompromis i poczucie humoru stają się ich największym sprzymierzeńcem. Izabela Janachowska i Krzysztof Jabłoński są przykładem pary, która nie boi się zderzeń i kontrastów. Nie tylko przełamali stereotypy dotyczące różnicy wieku, ale też wspólnie budują życie rodzinne i zawodowe, tworząc partnerstwo oparte na zaufaniu, oddaniu i szacunku. To historia zarówno romantyczna, jak i inspirująca – bo pokazuje, że miłość może przenosić góry, jeżeli pozwolimy jej rozkwitnąć nie tylko na salonach, ale przede wszystkim w codziennych, realnych wyzwaniach.
To on wcieli się w legendarnego „Orła z Wisły”. Wszyscy zachwycają się młodym talentem. Kim jest Bartłomiej Deklewa?
Przed Bartłomiejem Deklewą otwiera się przełomowy etap kariery. Po licznych sukcesach podejmuje wyzwanie, które może zmienić wszystko – wcieli się w Adama Małysza. To nie tylko rola, ale odpowiedzialność związana z historią, którą zna cała Polska. Kim jest aktor, o którym dziś mówią wszyscy?
Bartłomiej Deklewa jako Adam Małysz – ta informacja wywołała ogromne poruszenie. 26-letni aktor wcieli się w postać legendy polskich skoków narciarskich. Wyrazisty i charyzmatyczny talent ma przed sobą jedno z największych wyzwań w karierze. Co już wiadomo o samym aktorze? Bartłomiej Deklewa jako Adam Małysz – rola legendy polskich skoków Adam Małysz to legenda polskich skoków narciarskich. Właśnie ogłoszono, że powstanie film fabularny o wybitnym sportowcu. Produkcja cofnie widzów do czasu, gdy nazwisko Małysz nie było jeszcze synonimem narodowej euforii i biało-czerwonych uniesień. To opowieść o drodze – tej najtrudniejszej, bo prowadzącej pod górę. O młodym chłopaku z Wisły, który, zanim wzbił się w powietrze, musiał zmierzyć się z ciężarem oczekiwań, chwilami zwątpienia i presją, która nie kończyła się wraz z zejściem ze skoczni. Informacja, że w jego postać wcieli się Bartłomiej Deklewa, natychmiast przyciągnęła uwagę mediów. I wszyscy zadają sobie pytanie: kim jest 26-letni talent, któremu powierzono rolę jednej z najbardziej rozpoznawalnych ikon polskiego sportu? Czytaj też: Fani Adama Małysza czekali latami. Powstaje film o legendarnym skoczku. Wiemy, kto wcieli się w „Orła z Wisły” Kim jest Bartłomiej Deklewa? 26-letni talent Ma 26 lat i już teraz przyciąga uwagę swoją sceniczną energią. O Bartłomieju Deklewie mówi się jako o jednym z najbardziej wyrazistych młodych aktorów swojego pokolenia. To właśnie on stanie przed wyjątkowym wyzwaniem – zagra Adama Małysza, postać, która na trwałe zapisała się w historii polskiego sportu. Bartłomiej Deklewa jest absolwentem Akademii Sztuk Teatralnych w Krakowie. Skąd wzięła się potrzeba, by pójść właśnie tą drogą? By, zamiast bezpiecznych wyborów wybrać scenę, emocje i nieustanne wystawianie się na ocenę? W jednym z wywiadów Bartłomiej Deklewa wraca pamięcią do początku – do chwil zaskakująco prostych i niewinnych. To wtedy, przy recytowaniu wierszy i podczas udziału w szkolnych spektaklach teatralnych, coś zaczęło w nim kiełkować. Uczęszczał na zajęcia w Teatrze Muzycznym w Gdyni. Pierwsze wyjścia na scenę, pierwsze brawa, pierwsze tremy – małe momenty, które z czasem ułożyły się w świadomą decyzję. Od szkolnej sali po profesjonalne deski teatru – ta droga zaczęła się właśnie tam, od słów wypowiadanych z przejęciem i dziecięcej fascynacji sceną. Czytaj też: Dziś jest jedną z najbogatszych kobiet świata, jednak jej dzieciństwo przypominało horror. Doświadczyła biedy i przemocy, tak wspomina te chwile Rodzice z zainteresowaniem przyglądali się jego pasji i zawsze go wspierali. „Równolegle od najmłodszych lat chodziłem do kina z babcią i kino stało się dla mnie czymś bardzo bliskim, niemal drugim domem. Pewnie dlatego, że kojarzy mi się z dzieciństwem i poczuciem bezpieczeństwa. W liceum spotkałem też wyjątkowego nauczyciela, który prowadził dyskusyjną grupę filmową. Pokazywał nam znakomite filmy i uczył o nich rozmawiać. Wtedy ta pasja zaczęła się naprawdę rozwijać i podjąłem decyzję, że chcę zdawać do szkoły aktorskiej”, opowiadał w jednym z wywiadów [cytat za ExpressIlustrowany.pl]. Bartłomiej Deklewa nie ucieka od trudnych pytań. Przyznaje, że był w jego życiu moment długiej, intensywnej refleksji nad sensem aktorstwa. Nad tym, czy scena i kamera to coś więcej niż blask fleszy. „Ja jednak szukałem głębszego powodu. I dziś widzę aktorstwo jako możliwość spotkania z drugim człowiekiem. Lubię filmy, po których wychodzi się z kina i chce się do kogoś zadzwonić albo wyjść na spacer w ciszy. Równie ważne są też filmy, które po prostu dają rozrywkę i poprawiają nastrój. Dopiero niedawno zrozumiałem, że na scenie mogę być w pełni sobą”, dodawał [cytat za ExpressIlustrowany.pl]. Dziś wkracza do pierwszej ligi z rozmachem i magnetyzmem, którego nie sposób przeoczyć – gotowy grać va banque i sięgać po role, o których inni dopiero marzą. Wyrazisty i charyzmatyczny aktor swojego pokolenia Jest wyrazisty, charakterystyczny i pełen pasji. Popularność przyszła wraz z serialem Netfliksa „Absolutni debiutanci”. Kreacja Niko okazała się dla Bartłomieja Deklewy momentem przełomowym, a także przyniosła nominację na Warsaw SerialCon. Od tej chwili nazwisko Deklewy zaczęło coraz częściej pojawiać się w branżowych rozmowach i medialnych zestawieniach młodych talentów. Mogliśmy go podziwiać także w produkcjach: „Światłoczuła”, „Idź pod prąd” czy „13 dni do wakacji”. Pojawi się także w filmie „Nie ma duchów w mieszkaniu na Dobrej”, która przyniosła mu nominację do Polskich Nagród Filmowych (kategoria dla najlepszej głównej roli męskiej). Jak podkreśla, lubi charakterystyczne postaci. „Chciałbym grać postaci charakterystyczne i chciałbym tego więcej! Gram osobę, którą nie jestem. To bardzo ciekawe doświadczenie”, mówił w rozmowie z Trójką Polskim Radiem. Mało kto wie, że w „Nie ma duchów…” 26-latek stanął przed kamerą razem ze swoim przyjacielem Tymoteuszem Rożynkiem, którego fani polskiego rapu doskonale znają jako Szczyla. To spotkanie nie było przypadkiem ani jednorazową współpracą dwóch nazwisk z plakatu. Ich historia zaczęła się znacznie wcześniej – jeszcze w liceum w Gdyni. Zanim pojawiły się kamery, sceny i muzyczne festiwale, była szkolna codzienność i wspólne marzenia. Dziś ich drogi artystyczne przecinają się na profesjonalnym planie, ale fundament tej relacji pozostaje ten sam – przyjaźń zbudowana lata temu, zanim przyszła rozpoznawalność. Przed Bartłomiejem Deklewą zupełnie nowy rozdział. Po serialowych i filmowych rolach przychodzi moment próby, który może zdefiniować jego karierę na nowo. Wcielenie się w postać Adama Małysza to wyzwanie innego kalibru – mierzenie się z żywą legendą i oczekiwaniami widzów, którzy tę historię znają i pamiętają. To już nie tylko rola. To odpowiedzialność. I kolejny krok na drodze, która z roku na rok prowadzi go coraz wyżej. Źródło: offcamera.pl, Express Ilustrowany, Radiowa Trójka
Burza w rodzinie królewskiej twa. Po zatrzymaniu byłego księcia Kate wykonała wymowny ruch. Ten gest mówi wszystko
Aresztowanie Andrzeja Mountbatten-Windsora wywołało poważny skandal w rodzinie królewskiej. W czasie narastającego kryzysu księżna Kate zdecydowała się na wymowny krok i pojawiła się publicznie, realizując swoje obowiązki zgodnie z planem.
Brytyjska monarchia znalazła się w centrum burzy po aresztowaniu Andrzeja Mountbatten-Windsora w związku z „nadużyciem funkcji publicznej” i jego kontaktów z Jeffreyem Epsteinem. Zaledwie dwa dni później księżna Kate zdecydowała się na publiczne wystąpienie. Jej obecność natychmiast przyciągnęła uwagę mediów i opinii publicznej, stając się jednym z najgłośniej komentowanych wydarzeń ostatnich dni. Afera z udziałem byłego księcia Andrzeja Wydarzenia wokół byłego księcia Andrzeja postawiły brytyjską monarchię w wyjątkowo wymagającej sytuacji. Aresztowanie członka rodziny królewskiej natychmiast stało się tematem szerokiej debaty i licznych komentarzy. Były książę Andrzej został zatrzymany w czwartek, 19 lutego, w dniu 66. urodzin, w swoim tymczasowym domu w Wood Farm. Sytuacja jest związana z podejrzeniem nadużycia stanowiska publicznego. Postępowanie stanowi efekt trwających od kilku miesięcy czynności prowadzonych przez brytyjską policję oraz działań śledczych zainicjowanych po ujawnieniu rozległej dokumentacji związanej z dochodzeniem przeciwko Jeffreyowi Epsteinowi. Andrzej Mountbatten-Windsor spędził 11 godzin w areszcie, po czym został zwolniony. Sprawę przekazano do dalszego śledztwa. Czytaj też: W Wielkiej Brytanii huczy. Andrzej Mountbatten-Windsor został zatrzymany. Data nie była przypadkowa Pierwsze wyjście księżnej Kate po aresztowaniu księcia Andrzeja. Wymowna reakcja W czasie gdy brytyjska monarchia mierzy się z konsekwencjami aresztowania byłego księcia Andrzeja, księżna Kate konsekwentnie realizuje swoje zobowiązania. W sobotnie popołudnie pojawiła się na stadionie w Londynie, gdzie jako patronka Rugby Football Union obserwowała spotkanie Anglii z Irlandią w ramach Pucharu Sześciu Narodów. Jej obecność zbiegła się z jednym z najtrudniejszych momentów dla rodziny królewskiej w ostatnich latach. Mimo napiętej atmosfery wokół pałacu, na trybunach dominowały sportowe emocje. Media odnotowały, że księżna z uwagą śledziła przebieg meczu, angażując się w rozmowy z przedstawicielami środowiska rugby. Czytaj też: Aresztowanie byłego księcia Andrzeja wstrząsnęło Wielką Brytanią. Rodzina królewska przerwała milczenie Ukochana księcia Williama miała na sobie długi niebieski płaszcz oraz szalik w barwach Anglii. Na trybunach wymieniała uwagi z kontuzjowanym zawodnikiem Finem Baxterem, a także rozmawiała z przewodniczącą England RFU, Deborah Griffin. Jak relacjonowały zagraniczne media, podczas spotkania zachowywała opanowanie i naturalność, nie okazując oznak zdenerwowania. Uwagę zwracała jej pogoda ducha i otwartość w kontaktach z gośćmi zgromadzonymi na trybunach. Rozmowy prowadziła z wyraźną swobodą, a gdy na boisku padały kolejne punkty, reagowała entuzjastycznie, nie kryjąc sportowych emocji. Wszystko wskazywało na to, że wypełnia swoje zobowiązania z pełnym zaangażowaniem. Kontrowersje wokół byłego księcia Yorku nie zmieniły jej harmonogramu. To był jasny sygnał i symbol ciągłości oficjalnych działań monarchii mimo trwającego kryzysu.
Zanim została pierwszą damą, nazywali ją "dziewuszką". Tak wyglądały początki Jolanty Kwaśniewskiej w biznesie w latach 80.
Zanim została pierwszą damą i ikoną elegancji, musiała nauczyć się twardych zasad gry w realiach Polski lat 80. W świecie niedoborów, protekcjonalnych uśmiechów i męskich negocjacji Jolanta Kwaśniewska szybko wyciągnęła bardzo ważną lekcję.
Dziś kojarzy się z klasą, spokojem i perfekcyjną elegancją. Ale zanim Jolanta Kwaśniewska została pierwszą damą i jedną z najbardziej wpływowych kobiet życia publicznego w Polsce, przeszła bardzo konkretną szkołę charakteru – w realiach Polski lat 80. To wtedy, w świecie niedoborów i twardych negocjacji, nauczyła się, że kobieca siła nie polega na podnoszeniu głosu, lecz na pewności siebie. W książce „Kobiece gadanie” autorstwa Beata Biały (wyd. Rebis, maj 2025) wraca do tamtych lat z rozbrajającą szczerością. I choć rozmowa dotyczy głównie godności, między wierszami wybrzmiewa historia młodej kobiety, która bardzo szybko musiała nauczyć się stawiać granice. Jolanta Kwaśniewska w latach 80. – początki kariery zawodowej W połowie lat 80. trafiła do szwedzko-polskiej firmy polonijnej PAAT. Zaczynała jako sekretarka, ale szybko okazało się, że ma kompetencje i temperament menedżerki. Awansowała na stanowisko dyrektora do spraw handlowych – w czasach, gdy kobieta przy stole negocjacyjnym wciąż bywała traktowana jak „dziewuszka”, a nie partner. I właśnie wtedy wydarzyła się scena, która dziś brzmi jak gotowa scena z filmu. Podczas jednego ze spotkań handlowych – w realiach permanentnych braków towarowych – negocjowano dostawy deficytowego sprzętu, m.in. telewizorów. Mężczyźni przy stole rozmawiali ze sobą, ignorując ją lub traktując jak osobę do podania kawy. Atmosfera była gęsta od protekcjonalnych uśmiechów. Nie czekała, aż ktoś ją obsłuży. Spokojnie wstała, sama nalała sobie kawy i wróciła na miejsce. A kiedy jeden z rozmówców próbował ją zlekceważyć, jasno dała do zrozumienia, że decyzja wcale nie zapadnie ponad jej głową. To od niej – od jej podpisu, od jej zgody – zależało, czy kontrahenci dostaną zamawiany towar. "Z radzieckiej strony zawsze pojawiał się jakiś brzuchaty pan dyrektor patrzący na mnie jak na „dziewczątko”, które przypadkiem znalazło się przy stole. Jeden z nich kiedyś powiedział nawet: „No, dziewuszka…”. Tyle że ja nie przywykłam do takiego traktowania. I dlatego miałam w sobie gotowość, by odpowiedzieć jasno: to ode mnie zależy, czy te kolorowe telewizory, które proponujecie w barterze, wjadą do Polski. Pan patrzył na mnie jak na „śliczną panienkę”, a ja nalałam kawę sobie – nie jemu, jak zapewne się spodziewał. W ogóle uważałam, że to raczej on, mężczyzna, powinien nalać ją mnie", mówiła była pierwsza dama Beacie Biały. Nie było krzyku. Nie było demonstracyjnego oburzenia. Była informacja podana spokojnym tonem: proszę pamiętać, że ta umowa zależy także ode mnie. Ten gest – nalanie sobie kawy i przejęcie kontroli nad rozmową – stał się symboliczną ilustracją jej stylu działania. Czytaj też: Prawie 50 lat razem pomimo burz. Aleksander Kwaśniewski ujawnia kulisy małżeństwa. Bez tej jednej rzeczy nie daliby rady Od dyrektor handlowej do pierwszej damy – droga do autorytetu W rozmowie z Beatą Biały w książce mówi: „W tamtych czasach nikt nie używał słowa „godność”, bo brzmiało zbyt górnolotnie i nie pasowało do życia dzieciaków czy młodych ludzi. Bardziej myślałam w kategoriach „nie dam sobie dmuchać w kaszę”, i to chyba najlepiej oddaje klimat tamtych lat.” W biznesie lat 80. ta postawa była bezcenna. Kobieta musiała udowadniać swoje kompetencje częściej i mocniej niż mężczyzna. A stereotyp był prosty i krzywdzący:„Kobiety traktowano jak ładne dekoracje, nie jak partnerki do rozmowy.” W świecie reglamentowanych towarów i nieformalnych układów nie było miejsca na naiwność. Trzeba było być czujną, merytoryczną i gotową na szybką, rzeczową ripostę. Czytaj też: Badach szczerze o Aleksandrze i Jolancie Kwaśniewskich. "To jest szpan, nie ukrywajmy" Jak doświadczenia z PRL przygotowały ją do roli pierwszej damy To, co wyróżniało ją już wtedy, to sposób reagowania. Jolanta Kwaśniewska nie wdawała się w emocjonalne przepychanki. W książce podkreśla: „Nigdy nie miałam histerycznych reakcji i zawsze zwracam na to uwagę również w fundacji – krzyk i gwałtowne emocje niczego nie załatwiają. Uważam, że im spokojniej i ciszej ktoś mówi, tym bardziej muszą się skupić osoby przy stole. To jest prawdziwa siła”. W tamtej sali konferencyjnej, przy negocjacjach o telewizory, dokładnie to się wydarzyło. Gdy uświadomiono sobie, że „dziewuszka”, jak ją wówczas nazwano, jest kluczową osobą decyzyjną, ton rozmowy natychmiast się zmienił. Szacunek przyszedł nie dlatego, że go zażądała – lecz dlatego, że pokazała, iż na niego zasługuje. Fundament pod przyszłość Lata 80. były dla niej czymś więcej niż zawodowym epizodem. To była szkoła zarządzania, komunikacji i odporności. To wtedy nauczyła się, że wygląd bywa oceniany surowiej niż kompetencje – i że nie warto pozwolić, by to on definiował rozmowę. „Tak jakby uroda miała w czymkolwiek przeszkadzać”. Dziś, kiedy mówi o klasie i elegancji, nie ma w tym cienia sztuczności. Bo jej styl nie narodził się w blasku fleszy. Narodził się przy biurkach, w salach negocjacyjnych, w chwilach, gdy trzeba było nalać sobie kawy i spokojnie przypomnieć, kto naprawdę podejmuje decyzję. I może właśnie dlatego, gdy wiele lat później zasiadła przy stołach o znacznie większej wadze politycznej, była już doskonale przygotowana. Wiedziała, że prawdziwa siła nie potrzebuje podniesionego głosu. Wystarczy jedno zdanie wypowiedziane we właściwym momencie. Sprawdź też: Tego nie wiedział nikt. Była pierwsza dama Polski przed poznaniem prezydenta poważnie myślała o ślubie z innym
7-letni syn Mariny i Wojciecha Szczęsnych ma konto na Instagramie. Rodzice chłopca zabrali głos i stawiają sprawę jasno
Syn Mariny i Wojciecha Szczęsnych pojawił się na Instagramie z własnym profilem, który obserwuje już ponad 18 tys. osób. Ale nie prowadzi go sam. 7-letni Liam dzieli się tam nagraniami z boiska, a szczególne zainteresowanie wzbudziło wideo z Barcelony, na którym przebiega pół boiska i zdobywa gola.
Syn Mariny i Wojciecha Szczęsnych zaznaczył swoją obecność w mediach społecznościowych. Liam ma własne konto na Instagramie. Oczywiście, profil pozostaje pod opieką jego rodziców. Mimo to zainteresowanie przerosło oczekiwania: młody miłośnik futbolu zdążył już zgromadzić ponad 40 tys. obserwujących. Na profilu nie brakuje nagrań, na których możemy podziwiać jego sportowy talent. A o jego ostatnim wyczynie mówią wszyscy! Wideo z młodym sportowcem poruszyło internautów. Jest niesamowity! Liam Szczęsny debiutuje na Instagramie To chwila, która wyznacza nowy etap. Jakiś czas temu Liam Szczęsny zadebiutował na Instagramie, otwierając przestrzeń, w której zamierza pokazywać swoją piłkarską codzienność. I już jasne, w jakim kierunku chce podążać. Trudno nie dostrzec rodzinnej tradycji, która od lat związana jest z boiskiem. 7-letni sportowiec wychowuje się w domu, w którym piłka nożna zajmuje szczególne miejsce – jego ojciec Wojciech oraz dziadek Maciej byli bramkarzami reprezentacji Polski. Już sama wiadomość o pojawieniu się profilu wywołała lawinę reakcji. To jednak coś więcej niż kolejny profil znanego nazwiska. Instagram ma stać się osobistym pamiętnikiem sportowej drogi — miejscem, w którym dokumentowane będą treningi, postępy i chwile z boiska. To zapowiedź historii pisanej krok po kroku, z pasją, ambicją. Czytaj też: Nie chciał już grać. Marina jednym zdaniem zmieniła wszystko. Szczęsny zdradza kulisy decyzji o Barcelonie Marina i Wojciech Szczęśni o profilu Liama w mediach społecznościowych Oczywiście, profil Liama na Instagramie od początku prowadzony jest pod nadzorem rodziców, o czym przeczytamy w informacjach zamieszczonych w biogramie. Transparentnie i bez niedomówień. To właśnie tam pojawia się zaproszenie, które brzmi jak manifest młodego sportowca: „Tym kontem zarządzają moi rodzice. W moim sercu piłka nożna. Dołączcie do mnie i śledźcie moje postępy”. W tych kilku zdaniach zawiera się wszystko — rodzinne wsparcie, dziecięca pasja i ambicja, która wybrzmiewa z niezwykłą siłą. To nie jest przypadkowa obecność w sieci. To przemyślany krok, za którym stoi konsekwencja i miłość do futbolu. W jednym z najnowszych postów Marina i Wojciech Szczęśni zabrali głos. Podkreślają, że chłopiec nie ma swojego telefonu, a także nie korzysta z mediów społecznościowych. „Hey Liam nie ma telefonu i jeszcze długo nie będzie go miał. Nie posiada też dostępu do mediów społecznościowych. Piłka nożna to jego pasja od dziecka – dosłownie stawiał w jej stronę swoje pierwsze kroki. Bardzo go w tym wspieramy, ale bez żadnej presji czy nacisków z naszej strony, zależy nam przede wszystkim na jego radości z gry. Liam trenuje i gra regularnie od 4. roku życia. To konto założyliśmy my, rodzice, aby dokumentować jego postępy oraz inspirować inne dzieci i ich opiekunów do aktywności fizycznej”, wyjaśniali. Profil 7-letniego Liama Szczęsnego zaczyna nabierać kształtów. Wśród pierwszych publikacji pojawiło się nagranie z meczu, a także zdjęcia sprzed lat, na których wcześniej oznaczali go rodzice. To migawki z boiska i rodzinnego archiwum, które układają się w historię pasji rozwijanej od najmłodszych lat. Pod postami szybko zaroiło się od komentarzy. Internauci zostawiają serca, gratulacje i słowa wsparcia. Entuzjazm obserwatorów pokazuje jedno: ciekawość wobec tej sportowej drogi dopiero się rozkręca. Nagranie z Barcelony hitem internetu Prawdziwa burza emocji rozpętała się jednak w momencie, gdy do sieci trafiło nagranie z Barcelony. To właśnie tam, na murawie, rozegrała się scena, która błyskawicznie przyciągnęła uwagę internautów. Kamera uchwyciła moment pełen dynamiki — Liam Szczęsny rusza z piłką, przemierza pół boiska, mija kolejnych rywali i z determinacją kończy akcję golem. W tym krótkim fragmencie widać koncentrację, szybkość i pewność ruchów. Nic dziwnego, że wideo zaczęło krążyć w mediach społecznościowych z zawrotną prędkością. Komentarze pojawiały się jeden po drugim, a pod nagraniem zaroiło się od słów uznania. Internauci nie kryli zachwytu nad piłkarskim talentem Liama, podkreślając jego zdecydowanie i skuteczność. Czytaj też: Syn Wojciecha Szczęsnego podbił murawę i serca kibiców! Nagranie obiegło świat Syn Wojciecha Szczęsnego podąża własną drogą Choć nazwisko zobowiązuje, w tym przypadku najgłośniej wybrzmiewa determinacja. Liam Szczęsny jasno komunikuje, że piłka nożna jest dla niego najważniejsza. Konto na Instagramie staje się miejscem, w którym można śledzić jego rozwój, a nagranie z Barcelony – dowodem realnych umiejętności na murawie.