Viva.pl
type: channel
link: https://viva.pl
date: 2026-04-20T15:17:09.000Z
update period: hourly
update frequency: 1
update base: 2000-01-01T12:00+00:00
items: Na jej występy przychodziły kiedyś tłumy, na pogrzebie było 13 osób. Piętno zdrady naznaczyło ją na całe życie
items: Zilustrował setki książek, zna go cała Polska. Mało kto wie, jakie tajemnice skrywało jego życie
items: Dorastała u boku legendy Hollywood. W nowej książce Liza Minnelli przerywa milczenie. „Musiałam być jej lekarzem i psychologiem”
items: Sandra Drzymalska przeszła spektakularną metamorfozę! Tak wygląda jako Violetta Villas. Nowe zdjęcie z planu
items: Gwiazdorskie życiorysy na ekranie. Wybraliśmy 7 najlepszych filmów biograficznych, które musisz zobaczyć!
items: Wiemy, kiedy nowi Bridgertonowie. Na planie serialu zapadła ważna decyzja
items: Osiecka była wściekła, Rodowicz odmówiła. Wtedy napisała „Orszaki, dworaki” dla Błaszczyk [fragment książki]
items: Ojciec miał zmusić ją do ślubu, ale to ona podjęła decyzję. Nieznana prawda o pierwszym małżeństwie Violetty Villas [fragment książki]
items: Architekt widmo? Widzowie „The Brutalist” odkrywają zaskakującą prawdę
items: Ryszard Filipski – aktor, reżyser filmowy i twórca spektakli teatralnych
items: René Lacoste, twórca modowej marki Lacoste, urodził się 2 lipca 1904 roku
items: Michał Skolimowski – reżyser i scenarzysta, jeden z dwóch synów Jerzego Skolimowskiego
items: Stanisław Brejdygant – aktor teatralny i filmowy, dramaturg, pisarz, reżyser
items: Jacek Bromski – reżyser popularnych komedii obyczajowych i sensacyjnych
items: Dariusz Gajewski – reżyser i scenarzysta. W swoich filmach stawia na bohaterów i ich historie
items: Jan Komasa – utalentowany reżyser i scenarzysta z rodziny aktorsko-muzycznej
items: Krzysztof Kieślowski – życiorys i najważniejsze filmy reżysera kina moralnego niepokoju
items: Roman Załuski – reżyser nie tylko popularnych komedii obyczajowych, ale także dramatów społecznych
items: Andrzej Kondratiuk – scenarzysta i reżyser filmowy. Zaczynał od komedii obyczajowych i kryminalnych
items: Andrzej Żuławski – reżyser kontrowersyjny. Zawsze podążał za swoją wizją artystyczną
items: Krzysztof Jaroszyński – twórca kabaretowy i reżyser seriali telewizyjnych
items: Konrad Niewolski – reżyser kontrowersyjny. Stawia na mocny przekaz
items: Jerzy Hoffman – reżyser z poczuciem misji. Biografia i najważniejsze filmy
items: Mariusz Walter – działalność reżyserska i najważniejsze filmy
items: Daniel Jaroszek – utalentowany fotograf i zaskakująco dobry reżyser. Tworzy filmy, jakie sam chciałby oglądać

Na jej występy przychodziły kiedyś tłumy, na pogrzebie było 13 osób. Piętno zdrady naznaczyło ją na całe życie
type: item
date: 2026-04-20T14:30:02.000Z
subject: Niezwykłe historie
subject: Ludzie
subject: biografia
subject: niezwykłe historie
description: Była gwiazdą warszawskich kawiarni i występów w getcie, a po wojnie stała się bohaterką jednego z najbardziej gorzkich sporów o rzekomą kolaborację. W 110. rocznicę jej urodzin przypominamy kluczowe fakty z życia Wiery Gran.
encoded: W wieku dwudziestu lat rzuciła na kolana Warszawę. To ona wylansowała takie przeboje, jak „Bo to się zwykle tak zaczyna”, „Tango noturno”, „Bez śladu Twa wielka miłość minie”. Później wykonywali je inni artyści. Wiera Gran miała wszystko, by odnieść sukces: talent, urodę i zmysłowy głos. Fascynowała ludzi i przykuwała uwagę. Występowała m.in. w znanej kawiarni „Paradise” w „IPSI-e”, w kawiarni „Vogue”. Ale jej losy do dziś budzą ogromne emocje... Dlaczego to właśnie ona została posądzona o kolaborację z Niemcami? Choć oficjalnie została uniewinniona i to przez różne sądy i komisje, piętno zdrady szło za nią jak cień. W 110. rocznicę jej urodzin wraca nie sensacja, lecz pamięć o sylwetce artystki, której biografia została naznaczona wojną: dobrowolnym wejściem do getta warszawskiego, występami w kawiarni „Sztuka” na Lesznie i powojennym sporem o rzekomą kolaborację z Niemcami. Kim była Wiera Gran? Droga do kariery Opinie o jej kolaboracji powtarzał m.in. słynny pianista Władysław Szpilman. „Słyszałem, że współpracowałaś z Gestapo?”, powiedział, gdy spotkali się po raz pierwszy po wojnie. I zdziwił się: „To ty żyjesz?” Po latach ona pod jego adresem wysunęła takie same oskarżenia. Byli dla siebie największymi wrogami. A przecież w najmroczniejszych czasach, podczas wojny, razem występowali w getcie warszawskim. Władysław Szpilman akompaniował Wierze Gran na fortepianie, napisał dla niej piękną piosenkę „Jej pierwszy bal”. Ludzie w getcie płakali, gdy jej słuchali. Po wojnie nie wspomniał o Wierze słowem, w żadnej ze swoich książek. W żadnym ze wspomnień, nawet gdy opowiadał o tej piosence. Jak naprawdę wyglądało życie Wiery Gran, dlaczego do dzisiaj jej losy tak fascynują? Wiera Gran, a właściwie Dwojra Grynberg urodziła się w 1916 roku w Białymstoku. Miała dwie starsze siostry: Helenę i Marylę. Rodzina była biedna, Wiera chodziła do szkoły, ale już jako dziewczyna pracowała przy repasacji pończoch, potem jako manikiurzystka. Poznała w ten sposób Irenę Prusicką, dzięk…

jamniki-2-2026-04-20T171559.352-7e8fea7.jpg
width: 1281
height: 720

Zilustrował setki książek, zna go cała Polska. Mało kto wie, jakie tajemnice skrywało jego życie
type: item
date: 2026-04-15T09:58:53.000Z
creator: Dorota Falkowska
subject: Niezwykłe historie
subject: Ludzie
subject: biografia
subject: biogram
subject: niezwykłe historie
subject: sztuka
description: Szymon Kobyliński był kimś więcej niż grafikiem. To człowiek-instytucja, gawędziarz z krwi i kości, który rysunkiem tłumaczył świat. W 24. rocznicę jego śmierci wracamy do historii artysty, który zilustrował setki książek i zostawił po sobie coś więcej niż obrazy – sposób myślenia o kulturze.
encoded: Urodził się 22 maja 1927 roku w Warszawie i – jak sam przyznawał – właściwie nigdy z niej nie wyszedł emocjonalnie. To właśnie miasto, jego język, rytm i pamięć stały się dla niego punktem odniesienia. Kobyliński nie tylko tworzył – on opowiadał. A robił to tak, że chciało się słuchać bez końca. Szymon Kobyliński – warszawski chłopak, który „udawał starszego” Szymon Kobyliński dorastał w świecie, w którym język miał znaczenie niemal rytualne. Wychowany w inteligenckim domu, chłonął nie tylko sztukę, ale też sposób mówienia i myślenia o Polsce. Już jako młody chłopak wyróżniał się erudycją i pewną teatralnością, która z czasem stała się jego znakiem rozpoznawczym. Jak wspominał po latach w audycji Bogumiły Prządki z cyklu „Zapiski ze współczesności” (PR, 2001): „Udawałem zawsze starszego. Nabrał się na to między innymi Tuwim (…)”. To nie była tylko anegdota – to był styl bycia. Kobyliński od początku „wchodził w epoki”, chłonął historię tak intensywnie, że – jak sam sugerował – przestawała mieć dla niego tajemnice. Potrafił rozmawiać o wydarzeniach, których nie mógł pamiętać, jakby naprawdę w nich uczestniczył. Dzieciństwo zapisane zapachem i językiem Jego wspomnienia z przedwojennej Warszawy mają niemal filmowy charakter. Nie opowiadał o niej w datach ani wydarzeniach – opowiadał ją przez zmysły. Zapachy sklepów, dźwięki ulic, język ludzi – wszystko to budowało jego wewnętrzny obraz miasta. W tej samej audycji mówił: „Zapachów pamiętam niesłychanym mnóstwo (…) byłem jak wyżeł, wracałem ze szkoły i wąchałem”. To właśnie ta niezwykła pamięć zmysłowa sprawiła, że jego późniejsze opowieści były tak sugestywne. Słuchacz nie miał poczucia, że słucha historii – raczej, że zostaje do niej zaproszony. Czytaj też: Powtarzał, że jest pośrednim uczniem Matejki. Bohdan Butenko stworzył postaci Gapiszona, Kwapiszona, Gucia i Cezara, które pokochała cała Polska Wojna – historia, która nie chciała się skończyć Wybuch II wojny światowej brutalnie przerwał jego młodość. Okupację spęd…

jamniki-2-2026-04-15T111321.212-a8a4387.jpg
width: 1601
height: 900

Dorastała u boku legendy Hollywood. W nowej książce Liza Minnelli przerywa milczenie. „Musiałam być jej lekarzem i psychologiem”
type: item
date: 2026-03-12T17:03:17.000Z
creator: Dorota Falkowska
subject: Niezwykłe historie
subject: Ludzie
subject: biografia
subject: breaking news
subject: dzieci gwiazd
subject: Hollywood
subject: Judy Garland
subject: Liza Minnelli
subject: niezwykłe historie
subject: rodzice gwiazd
description: Dorastała w samym sercu Hollywood, ale życie u boku jednej z największych legend kina nie było bajką. W swojej nowej autobiografii „Kids, Wait Till You Hear This!” Liza Minnelli po raz pierwszy tak otwarcie opowiada o relacji z matką, Judy Garland. Gwiazda wspomina dzieciństwo pełne niepokoju, w którym jako nastolatka musiała stać się dla matki nie tylko córką, ale też opiekunką, lekarzem i psychologie
encoded: Dorastanie w cieniu wielkiej sławy rzadko bywa łatwe. W przypadku Lizy Minnelli było jeszcze trudniejsze, bo jej matką była jedna z największych ikon złotej ery Hollywood — Judy Garland. W swojej nowej autobiografii „Kids, Wait Till You Hear This!”, która miała premierę 10 marca, artystka po raz pierwszy tak szczerze opowiada o skomplikowanej relacji z legendarną gwiazdą i o dzieciństwie, które zbyt wcześnie zmusiło ją do dorosłości. Dzieciństwo w cieniu wielkiej sławy Liza Minnelli jest jedyną córką Judy Garland i słynnego reżysera Vincente Minnellego. Choć dorastała w świecie filmowych premier, czerwonych dywanów i hollywoodzkich przyjęć, rzeczywistość za kulisami była znacznie mniej glamour. Jak wspomina w książce, już jako dziecko zauważała, że jej mama miewa bardzo różne dni. Bywały takie, kiedy Judy Garland nie opuszczała swojego pokoju przez cały dzień. Wtedy młoda Liza musiała przejmować odpowiedzialność, która zdecydowanie nie powinna spoczywać na barkach nastolatki. — W wieku trzynastu lat byłam dla niej jednocześnie pielęgniarką, lekarzem, farmaceutką i psychologiem — wspomina Minnelli. Artystka opowiada, że wielokrotnie sama dzwoniła do lekarzy, tłumacząc, że jej matce skończyły się leki. „Jestem dzieckiem, proszę zrealizować receptę mojej mamy” — mówiła. Miłość, odpowiedzialność i trudne emocje Mimo trudnych doświadczeń Minnelli podkreśla, że zawsze starała się zrozumieć matkę. Wspomina, że doświadczenia z dzieciństwa nauczyły ją przede wszystkim cierpliwości oraz prawdziwego słuchania drugiego człowieka. — Zawsze zastanawiałam się, przez co przechodzi każdego dnia i jak się czuje — przyznaje. Choć ich relacja była skomplikowana, nie brakowało w niej również bliskości i poczucia humoru. Liza często podkreśla, że Judy Garland była niezwykle zabawną osobą, mimo trudnych doświadczeń, które spotkały ją w Hollywood. Moment, który wszystko zmienił Wspólny występ w słynnym londyńskim teatrze London Palladium okazał się dla młodej artystki przełomowym momentem.…

jamniki-2-2026-03-12T170701.879-e69cfb7.jpg
width: 1200
height: 1200

Sandra Drzymalska przeszła spektakularną metamorfozę! Tak wygląda jako Violetta Villas. Nowe zdjęcie z planu
type: item
date: 2026-02-23T13:40:25.000Z
creator: Dorota Falkowska
subject: Newsy
subject: Ludzie
subject: biografia
subject: breaking news
subject: film
subject: Violetta Villas
description: Sandra Drzymalska jest nie do poznania. W filmie „Violetta Villas” wciela się w legendarną diwę, a nad jej ekranową przemianą pracują twórcy nominowani w tym roku do Oscara. Zdjęcia realizowane są w Polsce oraz Bułgarii, a premiera w kinach w całej Polsce zaplanowana jest na jesień 2026 roku.
encoded: Biografia jednej z najbardziej ikonicznych postaci polskiej sceny muzycznej nabiera realnych kształtów. Film „Violetta Villas” wszedł w kolejny etap zdjęć, a w centrum uwagi znalazła się Sandra Drzymalska, która przeszła wyrazistą metamorfozę do roli legendarnej divy. Produkcja realizowana jest w Polsce oraz Bułgarii i ma trafić do kin w całej Polsce jesienią 2026 roku. Sandra Drzymalska Violetta Villas – spektakularna przemiana na planie Film „Violetta Villas” stawia w centrum jedną z najbardziej wyrazistych postaci polskiej popkultury. W tytułowej roli występuje Sandra Drzymalska, znana z filmów „Simona Kossak”, „Biała odwaga” oraz „Lalka”. Metamorfoza aktorki jest efektem pracy zespołu odpowiedzialnego za charakteryzację. Anne Cathrine Sauerberg i Thomas Foldberg – nominowani w tym roku do Oscara za Najlepszą Charakteryzację w filmie „Brzydka siostra” – odpowiadają za wygląd Sandry Drzymalskiej jako Violetty Villas. W zespole jest również Aneta Brzozowska. Zdjęcia z planu pokazują aktorkę w zupełnie nowym wcieleniu. To właśnie przemiana Sandry Drzymalskiej jest dziś jednym z najmocniejszych elementów promujących ten film. Violetta Villas film – gdzie trwają zdjęcia i kiedy koniec prac? Rozpoczął się kolejny etap zdjęć do filmu „Violetta Villas”. Produkcja realizowana jest w Polsce – na Śląsku i w Warszawie – oraz w Bułgarii. Zakończenie prac na planie zaplanowane jest na kwiecień 2026 roku. Premiera kinowa odbędzie się jesienią 2026 roku w całej Polsce. Dystrybucją zajmuje się KINO ŚWIAT. Jak podkreśla Dorota Eberhardt, prezes Kino Świat, dystrybutor łączy siły z twórcami filmu, aby widzowie mogli zobaczyć historię „tak spektakularną i pełną emocji, jak sama artystka”. Zobacz też: To ona wcieli się w rolę Violetty Villas. Syn gwiazdy w mocnych skomentował ten wybór, fani nie kryją zaskoczenia O czym opowie film „Violetta Villas”? Pierwsze 10 lat kariery divy „Violetta Villas” to biografia najsłynniejszej w historii polskiej divy muzycznej. Historia opowiedziana j…

jamniki-2-2026-02-23T143850.971-9897638.jpg
width: 1200
height: 1200

Gwiazdorskie życiorysy na ekranie. Wybraliśmy 7 najlepszych filmów biograficznych, które musisz zobaczyć!
type: item
date: 2025-07-13T09:30:22.000Z
creator: Weronika Zontek
subject: Film
subject: Kultura
subject: biografia
subject: film
subject: Netflix
subject: niezwykłe historie
description: Podejmowanie w kinie historii biograficznych niezmiennie cieszy się dużą popularnością. Dużo łatwiej jest nam zaangażować się w fabułę, jeżeli wiemy, że wydarzyła się naprawdę, tym bardziej, jeżeli ukazuje ona owiane tajemnicą życia i meandry sławy znanych osób. Przedstawiamy zestawienie 7 najlepszych filmów biograficznych.
encoded: Filmy biograficzne to nie tylko rekonstrukcja życia sławnych postaci, ale przede wszystkim opowieści o emocjach, dramatach i przemianach. Przenoszą widza w świat autentycznych doświadczeń, ukazując zarówno wzloty, jak i bolesne upadki. Dzięki mistrzowskim rolom aktorskim i dopracowanym scenariuszom tego typu produkcje często trafiają do serc widzów, a także podbijają największe festiwale filmowe. W naszym zestawieniu znalazły się zarówno obrazy o artystkach i politykach, jak i o ikonach muzyki – każda z tych historii zostawia trwały ślad w pamięci. 1. „Frida” reż. Julie Taymor, 2002 Frida Kahlo zapisała się na kartach historii jako jedna z największych artystek XX wieku. Swoim charakterystycznym stylem przyczyniła się do rozwoju surrealizmu w sztuce, ale jej życie dalekie było od ideału. Film biograficzny „Frida” to pasjonująca historia niezłomnej kobiety, która w walce o siebie i swoje ideały nie cofnie się przed niczym. W postać malarki wcieliła się Salma Hayek, której rola przyniosła nominacje do Oscara, a u jej boku stanął Alfred Molina jako Diego Riviera. Oboje stworzyli parę, której chemia wprost przebija się przez ekran. „Frida” to historia o bólu, pasji i tworzeniu, które stało się manifestem kobiecej siły. To film nie tylko dla pasjonatów sztuki, ale także dla tych, którzy kochają kino pełne emocji i kolorów. 2. „Spacer po linie” reż. James Mangold, 2005 James Mangold na swoim koncie ma wiele cenionych w historii kina dzieł, z czego wyróżnić można „Przerwaną lekcje muzyki” czy „Le Mans ‘66”, a jego ostatnia produkcja „Kompletnie nieznany” wzbudziła niemałe kontrowersje. „Spacer po linie” to historia legendy muzyki country Johnny’ego Casha i jego miłości do June Carter, z poruszającymi występami Joaquina Phoenixa i Reese Witherspoon, która za tę rolę uhonorowana została Oscarem. Mimo wyraźnego biograficznego fundamentu to właśnie dynamika relacji ich postaci stanowi emocjonalne serce opowieści. Do grona głównych bohaterów zalicza się muzykę, a co ciekawe Pho…

befunky2025-6-515-30-19-2e0f85d.jpg
width: 1500
height: 1000

Wiemy, kiedy nowi Bridgertonowie. Na planie serialu zapadła ważna decyzja
type: item
date: 2025-06-24T14:30:04.000Z
creator: Marcjanna Maryszewska
subject: Film
subject: Kultura
subject: biografia
subject: Bridgertonowie
subject: film
subject: Netflix
subject: serial
description: Fani Bridgertonów mogą odetchnąć z ulgą – prace nad 4. sezonem dobiegły końca, a aktorzy świętują zakończenie zdjęć. Co nas czeka w nowej odsłonie serialu? Sprawdź najnowsze informacje o premierze, obsadzie i fabule.
encoded: Czwarty sezon „Bridgertonów” jest już gotowy! Twórcy popularnego serialu oficjalnie ogłosili zakończenie zdjęć, dzieląc się z fanami zakulisowym materiałem pełnym emocji. Obsada pożegnała się z kostiumami epoki regencji i z uśmiechem opuściła plan – teraz czas na oczekiwanie na premierę. Aktorzy świętują zakończenie zdjęć – radość na planie Bridgertonów Zdjęcia do 4. sezonu serialu „Bridgertonowie” zostały oficjalnie zakończone. Potwierdzenie tej informacji pojawiło się w mediach społecznościowych. Na profilu serialu na platformie X (dawniej Twitter) opublikowano nagranie, w którym aktorzy dzielą się radością z ukończenia pracy na planie. Na wideo widać, jak obsada ubrana w wystawne stroje balowe wchodzi do swoich przyczep, a wychodzi ubrana w zwykłe, codzienne ubrania. To znak, że produkcja 4. sezonu oficjalnie dobiegła końca. View oEmbed on the source website "Dołączcie do nas, by pożegnać naszego drogiego Bridgertona, który kończy już produkcję nadchodzącego sezonu! Rzeczywiście, jest na co czekać" — możemy przeczytać w opisie. Kiedy premiera 4. sezonu Bridgertonów? Choć dokładna data premiery 4. sezonu serialu „Bridgertonowie” nie została jeszcze ujawniona, wiadomo, że na małe ekrany trafi dopiero w 2026 roku. Twórcy serialu zapowiedzieli, że nowy sezon będzie wymagał więcej czasu na dopracowanie szczegółów, co oznacza, że fani będą musieli uzbroić się w cierpliwość. Obsada 4. sezonu – kto powróci, a kto dołączy do ekipy? W nadchodzącym sezonie widzowie ponownie zobaczą wielu znanych aktorów. W rolach głównych pojawią się między innymi Luke Thompson jako Benedict Bridgerton oraz nowa twarz – Sophie Beckett, w którą wcieli się Yerin Ha. Zapowiedziano też trzy nowe bohaterki — złą macochę oraz jej dwie córki: Lady Araminta Gun (w tej roli Katie Leung), Rosamund Li (Michelle Mao), oraz Posy Li (Isabella Wei). Oprócz nich do obsady powrócą także Claudia Jessie (Eloise Bridgerton), Hannah Dodd (Francesca Bridgerton), Ruth Gemmell (Lady Violet Bridgerton) i Adjoa Ando…

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/48/2025/06/BRIDGERTON401Unit02497R-c2780f8-e1750765277492.jpg
width: 2268
height: 1590

Osiecka była wściekła, Rodowicz odmówiła. Wtedy napisała „Orszaki, dworaki” dla Błaszczyk [fragment książki]
type: item
date: 2025-04-21T13:58:55.000Z
creator: Dorota Falkowska
subject: Książka
subject: Ludzie
subject: Kultura
subject: Agnieszka Osiecka
subject: biografia
subject: Ewa Błaszczyk
subject: książka
subject: Maryla Rodowicz
subject: niezwykłe historie
subject: niezwykłe relacje
description: Tak powstała jedna z najmocniejszych piosenek uznanej poetki
encoded: Przyjaźń Agnieszki Osieckiej i Ewy Błaszczyk zaczęła się od wspólnej pracy – a z czasem przerodziła się w coś wyjątkowego. Poznały się w latach 80., gdy spotkały się na deskach teatru i w kabarecie Pod Egidą. Osiecka pisała dla Błaszczyk piosenki, idealnie dopasowane do jej osobowości i emocji. Choć aktorka nie należała do najbliższego kręgu znajomych poetki, łączyła je silna nić porozumienia i artystyczna intuicja. W książce Agnieszka. Osiecka między wierszami autorstwa Piotra Derlatki, Błaszczyk wraca do tamtych chwil, opowiadając o kulisach ich współpracy, wspólnych poszukiwaniach i relacji, która zostawiła trwały ślad w polskiej kulturze. Bunt i szuflada pełna tekstów. Kulisy powstania „Orszaków, dworaków” [FRAGMENT] W kabarecie Pod Egidą Osiecka zaprzyjaźniła się z Ewą Błaszczyk. Poznały się w 1984 roku, kiedy warszawski Teatr Współczesny wystawiał "Niech no tylko zakwitną jabłonie" w reżyserii Krzysztofa Zaleskiego. Oprócz Błaszczyk na scenie wystąpiła plejada najznakomitszych aktorów, między innymi Wojciech Wysocki, Krystyna Tkacz, Agnieszka Kotulanka, Mieczysław Czechowicz, Krzysztof Tyniec, Maria Pakulnis, Adam Ferency, Emilia Krakowska, Krzysztof Kolberger, Wiesław Michnikowski i Pola Raksa. W tamtym czasie Ewa Błaszczyk występowała też w kabarecie Jana Pietrzaka. „Potrzebowałam repertuaru, w kabarecie ciągle trzeba było mieć jakąś nową piosenkę, więc Agnieszka pisała mi teksty – wspominała aktorka. – Myślę, że wyczuwała mnie intuicyjnie… Pierwsze zdanie, jakie o mnie napisała, brzmiało: »Jakaś nerwica życia czai się w niej zimnym ogniem i popycha do wciąż nowego kroku i do nowego ryzyka«. Ona też miała tę »nerwicę życia«. I niesamowite wyczucie ludzi, od razu wiedziała i widziała. Zobacz też: Ewa Błaszczyk w poruszających słowach o kontakcie z córką. Ola rozpoznaje jej kroki, mają codzienne rytuały Poznałyśmy się lepiej dzięki współpracy, dzięki piosenkom. Wspólnie poszukiwałyśmy – dobrych kompozytorów właściwych dróg interpretacji, artystycznych rozwiąza…

jamnik-12-2bda67d.png
width: 505
height: 400

Ojciec miał zmusić ją do ślubu, ale to ona podjęła decyzję. Nieznana prawda o pierwszym małżeństwie Violetty Villas [fragment książki]
type: item
date: 2025-04-12T14:56:46.000Z
creator: Dorota Falkowska
subject: Książka
subject: Ludzie
subject: Kultura
subject: biografia
subject: Historia miłości
subject: książka
subject: niezwykłe historie
subject: Violetta Villas
description: Kim był pierwszy mąż wybitnej gwiazdy?
encoded: Pierwsze małżeństwo Violetty Villas przez lata owiane było tajemnicą, a sama artystka przedstawiała je jako dramatyczny epizod swojego życia. W biograficznej książce „VILLAS”, autorzy Iza Michalewicz i Jerzy Danilewicz docierają do nieznanych dotąd faktów i relacji bliskich. Jak naprawdę wyglądał związek młodziutkiej Czesławy Gospodarek z Piotrem Gospodarkiem? Czy rzeczywiście było to małżeństwo z przymusu, czy raczej wybór, którego Villas nie chciała pamiętać? Oto fragment książki wydanej przez W.A.B., który rzuca nowe światło na tę historię. [Ostatnia publikacja na FB: 11.04.2026 r.] Kim był pierwszy mąż Violetty Villas? Na temat tego małżeństwa powstało wiele kłamstw "– Janka, wiesz co, te dziewczyny to nas do grobu wpędzą – mawiała Janina Cieślak, matka Czesi, do Janki Chabrowej, matki Krysi. Bo ich córki robiły zbytki. Umawiały się z kilkoma chłopcami naraz, tego samego dnia, w tym samym miejscu i o tej samej godzinie. I nie przychodziły na spotkanie. A potem z ukrycia podglądały miny niedoszłych amantów. Ale tamten miał na pagonach dwie gwiazdki, włosy blond zaczesane urokliwie do góry i bardzo zmysłowe usta. Do tego jeździł konno, nosił bryczesy, uśmiechał się nieśmiało, wzbudzając zachwyt kobiet pod każdą szerokością Kotliny Kłodzkiej. Piotr Gospodarek, lat wówczas około dwudziestu, syn pułku. Sierota. Spokojny, niepijący. Przystojny jak ułan. Tak mówią dziś lewinianki. Krystyna Poloczkowa zapamięta go w każdym szczególe. – Najbardziej mi się podobał, jak chodził w galowym mundurze, z lampasami i w oficerkach. Jak on mu, ten mundur, pasował! Dobry był z niego kąsek. Myśmy się nawet z Violetką o tego Piotrka pobiły. A było tak. Zabawy w Lewinie gromadziły mnóstwo panien na wydaniu, w których mogło przebierać stacjonujące nieopodal w Kotle liczne wojsko pogranicza. Cześka, świetnie tańcząca, uczyła inne dziewczyny, jak się poruszać. Któregoś razu podeszła do Krysi i podstawiła jej nogę. – Nie mogła znieść, że mi się ten Gospodarek podoba, bo ona wyraźnie go so…

forum-0428184693-11f8196-e1744124295963.jpg
width: 2050
height: 1786

Architekt widmo? Widzowie „The Brutalist” odkrywają zaskakującą prawdę
type: item
date: 2025-02-17T15:28:35.000Z
creator: Dorota Falkowska
subject: Ludzie
subject: Adrien Brody
subject: architektura
subject: biografia
subject: film
subject: kino
subject: niezwykłe historie
description: Kim naprawdę był László Toth?
encoded: Od 31 stycznia w polskich kinach można oglądać The Brutalist ("Brutalista") w reżyserii Brady'ego Corbeta. Film opowiada historię László Totha, węgierskiego architekta żydowskiego pochodzenia, który po wojnie buduje nowe życie w Ameryce. Wielu widzów wychodzi z seansu z przeświadczeniem, że główny bohater grany przez Adriena Brody'ego to postać historyczna, jednak Toth nigdy nie istniał. Co ciekawe, jego imię i nazwisko należą do zupełnie innej, kontrowersyjnej osoby. Czy architekt z "Brutalisty" istniał naprawdę? Znaczenie tytułu filmu Choć László Toth z filmu The Brutalist jest postacią fikcyjną, jego historia zawiera elementy losów prawdziwych architektów, zwłaszcza Marcela Breuera. Breuer, jeden z najwybitniejszych twórców modernizmu, urodził się na Węgrzech i był absolwentem szkoły Bauhaus. Jego innowacyjne podejście do formy i materiału miało ogromny wpływ na rozwój brutalizmu, stylu, na którym opiera się filmowa narracja. Brady Corbet stworzył postać Totha jako hołd dla architektów, których kariery zostały przerwane przez wojnę i antysemityzm. Reżyser otwarcie przyznaje, że inspirację czerpał również z dorobku Louisa Kahna czy Miesa van der Rohe. Film buduje przekonujący obraz twórcy zmagającego się z rzeczywistością, choć sama historia pozostaje tylko i aż fikcją. Czytaj też: Adrien Brody przeżył załamanie po roli w „Pianiście”. Triumfalnie powraca i ma szansę na drugiego Oscara <img src="https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/48/2025/02/EN016448510580-2ac8859.jpg" width="2000" height="1205" alt="THE BRUTALIST2024 de Brady Corbet Adrien Brody. COLLECTION CHRISTOPHEL © Universal - Brookstreet Pictures - Kaplan Morrison - Intake Films - Andrew Lauren Productions - Lip Sync - Richmond Pictures - Meyohas Studio - Carte Blanche - Pierce Capital Entertainment" title="Archiwum Collection Christophel 2025" /> László Toth istniał naprawdę: kim był? Jedynym prawdziwym człowiekiem o tym imieniu, którego można znaleźć w historycznych zapisach, nie był …

EN016448510554-af9bb3b.jpg
width: 2000
height: 1205

Ryszard Filipski – aktor, reżyser filmowy i twórca spektakli teatralnych
type: item
date: 2024-07-03T06:46:01.000Z
creator: Anna Galuhn
subject: Film
subject: Kultura
subject: biografia
subject: Ciekawostki filmowe
subject: film
subject: reżyser
description: W filmach grał silne role „prawdziwych twardzieli”
encoded: Ryszard Filipski w latach 50. 60. i 70. XX wieku był jednym z najlepszych polskich aktorów. Po mocnym debiucie mógł przebierać w ofertach, a reżyserzy chętnie widzieli go w roli stanowczego mężczyzny, który doskonale zna reguły brutalnego świata. Po próbach reżyserskich zszedł ze sceny i osiadł na południowo-wschodnim krańcu Polski. Jako aktor filmowy wrócił do branży pod koniec ubiegłego wieku. Spis treści: Skrócony życiorys Ryszarda Filipskiego Życie prywatne aktora i reżysera Kariera filmowa Ryszarda Filipskiego Filmy w reżyserii znanego aktora Skrócony życiorys Ryszarda Filipskiego Ryszard Filipski urodził się 17 lipca 1934 we Lwowie. W 1958 roku zdał eksternistycznie egzamin krakowskiej szkoły teatralnej. W czasie studiów zadebiutował jako aktor w filmie sportowym „Trzy straty” (1955), na który składały się nowele w reżyserii Ewy Petelskiej, Czesława Petelskiego i Stanisława Lenartowczza, a także w dramacie wojennym „Godziny nadziei” (1955) w reżyserii Jana Rybkowskiego. Zagrał w nich role epizodyczne, ale już wtedy zwrócił uwagę krytyków wyjątkowym talentem, charyzmą i pewnością siebie. W 1966 roku założył teatr jednego aktora eref-66 w Krakowie, pod którego szyldem do 1981 roku wystawił ok. 6 tysięcy spektakli. W przedstawieniach, najczęściej monodramach, wracał do historii okupacji niemieckiej i działalności Żegoty – policji żydowskiej, co wielokrotnie wzbudzało duże emocje wśród odbiorców i krytyków teatralnych. Lata 70. i 80. XX wieku – największe sukcesy filmowe i teatralne W karierze aktorskiej Ryszard Filipski największy rozgłos zdobył jako tytułowy „Hubal” (1973), czyli major Henryk Dobrzański w filmie wojennym Bohdana Poręby. Został zapamiętany też z roli w „Potopie” (1974) Jerzego Hoffmana. W latach 1975-1979 był dyrektorem Teatru Ludowego w Nowej Hucie, od 1980 do 1981 roku pełnił funkcję kierownika Zespołu Filmowego „Kraków”, a od 1982 do 1987 – „Iluzjonu”. W jego dorobku reżyserskim najważniejszym filmem był „Zamach stanu” (1980) – opowieść o Józe…

img73r8ic-977825c.jpg
width: 1167
height: 925

René Lacoste, twórca modowej marki Lacoste, urodził się 2 lipca 1904 roku
type: item
date: 2024-07-02T07:30:09.000Z
creator: Oscar Dąbkowski
subject: Ludzie
subject: Sport
subject: biografia
subject: Lacoste
subject: moda
subject: sport
subject: Viva Moda
description: Z miłości do tenisa stworzył jedną z najbardziej kultowych firm świata
encoded: Kto z nas nie kojarzy sportowych koszulek polo z logiem krokodyla? To właśnie one stały się ikoną i znakiem rozpoznawczym marki Lacoste założonej już w 1933 roku. Dziś, oprócz charakterystycznych koszulek, firma ma w swojej ofercie także wysokiej jakości inne części garderoby – nie tylko sportowej, ale też obuwie, okulary, perfumy, a nawet zegarki czy biżuterię. Jak się to wszystko zaczęło? Okazuje się, że początki marki zaczynają się wcale nie w warsztacie krawieckim, ale na… korcie tenisowym! Bo założycielem marki był francuski tenisista Rene Lacoste, uważany za jednego z najlepszych tenisistów swojej epoki, który po zakończeniu kariery tenisowej założył firmę odzieżową Lacoste, która stała się jedną z najbardziej rozpoznawalnych marek na świecie. I pozostaje taka do dziś. ZOBACZ: Były dyrektor kreatywny Lacoste przechodzi do KENZO! Lacoste – z miłości do tenisa Twórcą wielkości i rozpoznawalności marki Lacoste był już jej założyciel, René Lacoste - słynny francuski tenisista. René jako dziecko miał problemy ze zdrowiem, a uprawianie sportu miało mu pomagać w odzyskaniu formy po długiej hospitalizacji. Ojciec René był dobrze sytuowanym producentem samochodów. Z racji statusu rodziny jego syn nie mógł zatem zacząć uprawiać pierwszej lepszej dyscypliny sportu. W kręgach biznesowych, tak wtedy jak i dziś, liczy się prestiż; 15-letni wówczas René miał zatem do wybory krykiet, polo albo tenis. Wybrał tę ostatnią dyscyplinę. I choć początkowo nie uprawiał jej ze specjalnym samozaparciem, to jednak z czasem polubił tenis na tyle mocno, że z chęcią oddawał się regularnym treningom. Ojciec chłopaka zgodził się na to, żeby jego syn spędzał tyle czasu na korcie, jednak ostrzegł go, że jeśli po pięciu latach nie sięgnie po mistrzostwo świata, będzie musiał rozpocząć pracę w rodzinnej firmie. Finalnie René stał się zawodowym tenisistą, a w 1923 roku został nawet powołany do do ścisłej reprezentacji Francji w tenisie. Jego kariera zaczęła nabierać tempa. W 1925 roku po raz pier…

imglzCezy-62fc2b7.jpg
width: 560
height: 444

Michał Skolimowski – reżyser i scenarzysta, jeden z dwóch synów Jerzego Skolimowskiego
type: item
date: 2024-07-02T06:15:01.000Z
creator: Anna Galuhn
subject: Film
subject: Kultura
subject: biografia
subject: Ciekawostki filmowe
subject: film
subject: kino
subject: reżyser
description: Reżyser uczył się warsztatu od ojca, ale twórczo rozwijał się współpracując z bratem
encoded: Michał Skolimowski współpracował z ojcem przy międzynarodowych produkcjach. Jednocześnie próbował tworzyć filmy na własny rachunek. Razem z bratem napisał scenariusz i wyreżyserował psychodeliczny thriller, jednak na jego premierze pojawił się sam, bez Józefa Skolimowskiego. Spis treści: Skrócona biografia reżysera Najlepszą zemstą jest sukces (1984) – współpraca z ojcem przy scenariuszu do filmu Ferdydurke (1991) – adaptacja powieści Witolda Gombrowicza według scenariusza Michała, Józefa i Jerzego Skolimowskich Motyw cienia (1993) – dramat psychologiczny stworzony z bratem Essential Killing (2010) – współpraca reżyserska z ojcem Jerzym Skolimowskim Ixjana. Z piekła rodem (2012)– film Michała i Józefa Skolimowskich Skrócona biografia reżysera Michał Skolimowski urodził się w 1968 roku. Jest synem znanego reżysera Jerzego Skolimowskiego i aktorki Joanny Szczerbic. Jako dziecko Michał często podróżował z rodzicami, razem z bratem Józefem (1970-2012) chodzili do szkoły w Anglii. Reżyser, znany także pod pseudonimami John Yorick i Michael Lyndon, był samotnikiem, nie potrafił odnaleźć się w grupie. Za to łączyła go szczególna więź z bratem. Obydwaj poszli w ślady ojca. Razem pracowali nad scenariuszem i reżyserią filmu „Motyw cienia” (1993), a następnie „Ixjana. Z piekła rodem” (2012). Niestety, okazało się, że było to ich ostatni wspólny projekt. Film ukazał się już po śmierci Józefa. Mężczyzna zmarł w Indiach w wieku 42 lat w wyniku przemęczenia organizmu i wysokiej gorączki spowodowanej sepsą. Dwa lata później zmarła ich matka, Joanna Szczerbic. Została pochowana razem z synem na Cmentarzu Powązkowskim w Warszawie. Po śmierci brata Michał Skolimowski jak dotąd nie stworzył kolejnego filmu. Najlepszą zemstą jest sukces (1984) – współpraca z ojcem przy scenariuszu do filmu Michał pomagał ojcu przy pisaniu scenariusza do dramatu obyczajowego produkcji francusko-brytyjskiej „Najlepszą zemstą jest sukces”. Zagrał w nim także jedną z głównych ról. Tematem filmu jest relacj…

imgrjRC8H-53829dd.jpg
width: 1167
height: 925

Stanisław Brejdygant – aktor teatralny i filmowy, dramaturg, pisarz, reżyser
type: item
date: 2024-07-01T06:26:05.000Z
creator: Anna Galuhn
subject: Film
subject: Kultura
subject: biografia
subject: Ciekawostki filmowe
subject: film
subject: reżyser
subject: teatr
description: Jakie filmy powstały w reżyserii znanego polskiego aktora?
encoded: Stanisław Brejdygant sprawnie łączył i rozwijał swoje talenty w różnych obszarach kulturalnego świata. Jako młody aktor teatralny przyciągnął uwagę krytyków brawurową rolą w warszawskim Teatrze Narodowym. Z pasją realizował pisane przez siebie dramaty, znajdując również czas na reżyserię filmową i niejedną wielką miłość. Spis treści: Droga do kariery na scenie Życie teatralne Stanisława Brejdyganta Spektakle zaangażowane politycznie Dorobek literacki Stanisław Brejdygant jako aktor filmowy Filmy w reżyserii Stanisława Brejdyganta Życie prywatne aktora i reżysera Droga do kariery na scenie Stanisław Brejdygant urodził się 2 października 1936 roku w Warszawie. Jego ojciec Ignacy Brejdygant był lekarzem, matka – Janina z domu Paprocka – pracowała w Towarzystwie Opieki nad Niemowlętami w Wołominie, a także w Towarzystwie Przyjaciół Dzieci w Warszawie. Przyszły aktor, dramaturg, reżyser już od dziecka pałał miłością do literatury. Jako licealista należał do Koła Młodych działającego przy Związku Literatów Polskich. Po ukończeniu Liceum im. Władysława IV w Warszawie, Stanisław Brejdygant rozpoczął studia polonistyczne na Uniwersytecie Warszawskim. Następnie zdecydował się na aktorstwo w Warszawskiej Szkole Teatralnej, a potem także na reżyserię na akademii filmowej w Łodzi. Życie teatralne Stanisława Brejdyganta Aktorsko Brejdygant zadebiutował już w wieku 23 lat na scenie Teatru Narodowego w Warszawie w roli Hamleta, którą zachwycił publiczność i krytyków. Doskonałe recenzje i jeszcze większe ambicje otworzyły mu drogę do kariery na deskach innych teatrów w Warszawie, Koszalinie, Poznaniu i Łodzi. Spektakle zaangażowane politycznie Jako reżyser teatralny ma w swoim dorobku adaptacje powieści Dostojewskiego i pięć oper Piotra Czajkowskiego. Stanisław Brejdygant wystawiał także autorskie spektakle, które zabierały ważny głos w trudnych politycznie czasach. W 1982 roku, rok po ogłoszeniu stanu wojennego, wyreżyserował sztukę pt. „Wyzwolony”, której premiera w Teatrze Powsze…

imgjM0tCI-9a9beb5.jpg
width: 933
height: 740

Jacek Bromski – reżyser popularnych komedii obyczajowych i sensacyjnych
type: item
date: 2024-06-30T08:29:05.000Z
creator: Anna Galuhn
subject: Film
subject: Kultura
subject: biografia
subject: Ciekawostki filmowe
subject: film
subject: kino
subject: reżyser
description: Życie prywatne, zawodowe i najważniejsze filmy
encoded: Filmy Jacka Bromskiego to przede wszystkim komfortowa rozrywka, która wywołuje uczucie nostalgii, nie wchodząc na patetyczne tony. W jego dorobku prym wiodą komedie obyczajowe z wątkami sensacyjnymi, które wkradają się nawet w pozornie beztroski i sielankowy krajobraz polskiego Podlasia. Spis treści: Skrócony życiorys Jacka Bromskiego Życie prywatne reżysera Najważniejsze filmy Jacka Bromskiego Skrócony życiorys Jacka Bromskiego Jacek Bromski urodził się w 1946 roku we Wrocławiu. W 1965 roku rozpoczął studia malarskie na Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie. Następnie studiował polonistykę na Uniwersytecie Warszawskim, a od 1974 roku – reżyserię na akademii filmowej w Łodzi. W 1988 roku założył Zespół Filmowy „Zebra” (razem z Juliuszem Machulskim i Jackiem Moczydłowskim), który w późniejszych latach przyjął nazwę Studia Filmowego „Zebra”. To tu powstały takie produkcje jak „Kroll” (1991) i „Psy” (1992) Władysława Pasikowskiego czy „Kiler” (1997) i „Kiler-ów 2-óch” (1999) w reżyserii Juliusza Machulskiego. W 1996 roku Jacek Bromski objął stanowisko prezesa Stowarzyszenia Filmowców Polskich, które pełnił do 2024 roku. Przy Stowarzyszeniu założył Związek Autorów i Producentów Audiowizualnych, aby zadbać o regulacje praw autorskich twórców filmowych na arenie międzynarodowej – nie tylko w Europie, ale także w Azji i obydwu Amerykach. Życie prywatne reżysera Jacek Bromski był mężem Anny Zielińskiej. W 1972 roku urodził się ich syn Łukasz, który jako dorosły mężczyzna został grafikiem komputerowym. W latach 80. miał miejsce jego głośny romans z aktorką Ewą Błaszczyk, którą poznał podczas kręcenia filmu „Alicja” (1982) – współpraca reżyserska z Jerzym Gruzą. Więcej na ten temat w historii miłości Jacka Bromskiego i Ewy Błaszczyk. Następnie wziął ślub z aktorką Anną Romantowską, która była świeżo po rozwodzie z Krzysztofem Kolbergerem. Chociaż wydawało się, że Jacek Bromski i Anna Romantowska są dla siebie stworzeni, ich małżeństwo zakończyło się cichym rozwodem. Oficjalnie …

img4C5GC8-4a5c134.jpg
width: 1167
height: 925

Dariusz Gajewski – reżyser i scenarzysta. W swoich filmach stawia na bohaterów i ich historie
type: item
date: 2024-06-30T06:33:01.000Z
creator: Anna Galuhn
subject: Film
subject: Kultura
subject: biografia
subject: Ciekawostki filmowe
subject: film
subject: kino
subject: reżyser
description: Prywatnie jest mężem znanej polskiej aktorki
encoded: Dariusz Gajewski karierę filmową zaczynał od form dokumentalnych. To rodzaj, który wymaga od reżysera szczególnej rzetelności, wrażliwości i uważności na drugiego człowieka. Warsztat ten widać w późniejszych filmach fabularnych. Nie tylko przedstawiają one ludzkie historie, ale i oddają całą paletę emocji, które jak w życiu są zmienne – narastają, odpuszczają, powracają lub przechodzą w kolejne. Spis treści: Krótka biografia reżysera Warszawa (2003) – debiut fabularny z nagrodą główną na festiwalu w Gdyni Lekcje pana Kuki (2008) – komedia obyczajowa o pracy za granicą Obce niebo (2015) – thriller o emigracji na północ Legiony (2019) – dramat wojenny na rocznicę odzyskania niepodległości Życie prywatne Dariusza Gajewskiego Krótka biografia reżysera Dariusz Gajewski urodził się 3 grudnia 1964 roku w Częstochowie. Po szkole średniej studiował prawo na Uniwersytecie Jagiellońskim (1983-1986), a następnie reżyserię w Wyższej Szkole Filmowej, Telewizyjnej i Teatralnej w Łodzi (1988-1994). Zanim nakręcił „Warszawę” (2003), tworzył filmy dokumentalne dla Telewizji Polskiej i sztuki teatralne. W 1999 roku wystawił „Skórzaną maskę” na podstawie dramatu Helmuta Kraussera, którą następnie zaadaptował w filmie „AlaRm” (2002). Zamknięta w krótkim metrażu opowieść artysty, który podejmuje grę z rzeczywistością, otworzyła mu drogę do kariery na wielkim ekranie. Warszawa (2003) – debiut fabularny z nagrodą główną na festiwalu w Gdyni To opowieść o mieście, które daje możliwości rozpoczęcia nowego etapu w życiu. Poprowadzone w wielogłosie historie głównych bohaterów pokazują, że nie jest to łatwe, ale jeśli mamy szczęście i jesteśmy odważni, to może się udać. W postawach swoich bohaterów reżyser przemyca osobiste doświadczenie Warszawy. Na stronie culture.pl przytoczone są jego następujące słowa: Zderzyłem się z tym miastem tak, jak zderzają się bohaterowie mojego filmu. Jak skończyłem Filmówkę, to wyszedłem z torbą z Dworca Centralnego i naprzeciwko mnie była jakaś dziwna, pusta prz…

imgkYjVA7-cfd4ebb.jpg
width: 933
height: 740

Jan Komasa – utalentowany reżyser i scenarzysta z rodziny aktorsko-muzycznej
type: item
date: 2024-06-29T06:36:05.000Z
creator: Anna Galuhn
subject: Film
subject: Kultura
subject: biografia
subject: Ciekawostki filmowe
subject: film
subject: kino
subject: reżyser
description: Jego życie i filmy, które podbiły festiwale
encoded: Jan Komasa jest głosem ludzi młodych. O problemach nastolatków mówi w taki sposób, w jaki do tej pory nikt nie odważył się mówić – wprost, używając ich języka i estetyki. W innych obrazach porusza tematy wrażliwe, takie jak wykluczenie społeczne czy polska religijność. Jest również autorem filmów o Powstaniu Warszawskim. Spis treści: Droga do reżyserii filmowej Życie prywatne reżysera Filmy krótkometrażowe w reżyserii Jana Komasy Sala samobójców (2011) – dramat psychologiczny o samotności w świecie wirtualnym Boże ciało (2019) – film nominowany do Oscara Pozostałe filmy Jana Komasy Spektakle teatralne Inne formy audiowizualne Droga do reżyserii filmowej Jan Komasa urodził się 28 października 1981 roku w Poznaniu. Jest synem Wiesława i Giny Komasów, aktora teatralnego i wokalistki oraz producentki muzycznej. Ma trójkę młodszego rodzeństwa:Szymon jest śpiewakiem barytonowym w operze, Maria (Mary Komasa) – wokalistką i kompozytorką, a Zofia – kostiumografką i reżyserką (więcej w artykule na temat rodziny Jana Komasy). Przyszły reżyser skończył Podstawową Szkołę Muzyczną nr 2 im. Stanisława Moniuszki w Poznaniu. Następnie przeprowadził się z rodzicami do Warszawy, gdzie uczęszczał do 21. Społecznego Liceum Ogólnokształcącego im. Jerzego Grotowskiego. W 2001 roku rozpoczął studia reżyserskie w Państwowej Wyższej Szkoły Filmowej, Telewizyjnej i Teatralnej w Łodzi. Życie prywatne reżysera Jest mężem Kingi Komasy. Para poznała się już w podstawówce. Jan Komasa został ojcem mając 19 lat. Razem z Kingą mają córkę Maję (ur. 2001). Jak przyznaje w wywiadzie z października 2016 roku, dziecko zmotywowało go do podjęcia decyzji o dorosłym życiu i w związku z tym rozpoczął reżyserię na łódzkiej filmówce. Filmy krótkometrażowe w reżyserii Jana Komasy Zanim reżyser zdobył rozgłos filmem psychologicznym o życiu nastolatków w sieci, tworzył krótkie formy, które także były zauważane przez krytyków. W 2004 roku nakręcił 15-minutową etiudę „Fajnie, że jesteś”, w której przedstawia scenę n…

imgA0WohG-2213e8a.jpg
width: 933
height: 740

Krzysztof Kieślowski – życiorys i najważniejsze filmy reżysera kina moralnego niepokoju
type: item
date: 2024-06-28T08:36:07.000Z
creator: Anna Galuhn
subject: Film
subject: Kultura
subject: biografia
subject: Ciekawostki filmowe
subject: film
subject: kino
subject: Krzysztof Kieślowski
subject: reżyser
description: Wiedział, że może liczyć na współpracę z najlepszymi twórcami
encoded: Krzysztof Kieślowski to sztandarowa postać kina moralnego niepokoju. Swój warsztat doskonalił tworząc filmy dokumentalne, jednak największy rozgłos zdobył produkcjami tworzonymi w duecie z Krzysztofem Piesiewiczem. Jego międzynarodowe produkcje uświetniała muzyka Zbigniewa Preisnera. Spis treści: Dzieciństwo i młodość Krzysztofa Kieślowskiego Studia reżyserskie i pierwsze filmy Życie prywatne Krzysztofa Kieślowskiego Filmy dokumentalne Amator (1979) – film fabularny oddający niepokoje lat. 70. XX wieku Dekalog (1989-1990) – kodeks filmowy z przełomu ustrojowego w Polsce Podwójne życie Weroniki (1991) – studium psychologiczne kobiety Trzy kolory: Niebieski, Biały, Czerwony (1993-1994) Dzieciństwo i młodość Krzysztofa Kieślowskiego Krzysztof Kieślowski urodził się 27 czerwca 1941 roku w Warszawie. Jego rodzice Roman i Barbara (z domu Szonert) pochodzili zza wschodniej granicy Polski. Rodzina ojca przyjechała z Wołynia, a matki – z Petersburga. Dziadek przyszłego reżysera zginął w roku jego urodzin w obozie koncentracyjnym w Auschwitz. Sporą część dzieciństwa Krzysztof spędził w sanatoriach. Już jako noworodek przeszedł zapalenie płuc, a choroba dotkliwie dawała o sobie w pierwszych latach jego życia. Jego ojciec chorował na gruźlicę, więc także z tego powodu rodzina musiała przemieszczać się pomiędzy różnymi ośrodkami na czas leczenia i rekonwalescencji. Od 1945 roku mieszkali w Głubczycach na Górnym Śląsku, a ojciec leczył się między innymi w Sokołowsku, o którym pisała Olga Tokarczuk w „Empuzjonie”. Ciągłe przeprowadzki sprawiły, że edukacja podstawowa Krzysztofa rozłożyła się na kilka szkół i miejscowości. Uczył się w Sokołowsku, Strzemieszycach, Bukowinie Tatrzańskiej i Mieroszowie. Myślał, aby na tym etapie zakończyć swoją edukację, jednak ojciec nakłonił go do dalszej nauki w szkole średniej pożarnictwa we Wrocławiu. Nie był to trafiony wybór, podobnie jak wieczorowe liceum ogólnokształcące w Wałbrzychu. Z obydwu szkół zrezygnował i w 1957 roku podjął naukę w Pa…

imgRge1Rm-d523ade.jpg
width: 1167
height: 925

Roman Załuski – reżyser nie tylko popularnych komedii obyczajowych, ale także dramatów społecznych
type: item
date: 2024-06-02T10:45:06.000Z
creator: Anna Galuhn
subject: Film
subject: Kultura
subject: biografia
subject: Ciekawostki filmowe
subject: film
subject: reżyser
description: Jego filmy to niebagatelny zapis polskiej rzeczywistości lat 70., 80. i 90.
encoded: Roman Załuski to reżyser, który bacznie przyglądał się ludzkim postawom w momencie przełomu ustrojowego w Polsce. W swoich filmach podejmował tematy pozornie błahe, ale tak naprawdę najważniejsze w życiu człowieka, takie jak miłość czy awans społeczny. Przełamywał stereotypy, ukazując silną pozycję kobiet. Spis treści: Notka biograficzna Nagrody i nominacje na festiwalach filmowych Najlepsze filmy Romana Załuskiego Notka biograficzna Roman Załuski urodził się 10 grudnia 1936 w Lidzie, która obecnie leży na terenie Białorusi. Do szkoły średniej chodził w Warszawie – VI Liceum Ogólnokształcącego im. Tadeusza Reytana zakończył maturą w 1954 roku. Następnie rozpoczął studia na wydziale reżyserskim w Państwowej Wyższej Szkole Filmowej w Łodzi. Dyplom obronił w 1958 roku. Po wprawkach w postaci etiud filmowych zadebiutował pełnometrażowym obrazem pt. „Dom” (1970), do którego sam napisał scenariusz. Jednak największą rozpoznawalność przyniosły mu komedie z końca lat 80., takie jak: „Och, Karol” (1985), „Kogel-mogel” (1988) z Ewą Kasprzyk i Grażyną Błęcką-Kolską czy „Komedia małżeńska” (1993) – również z Ewą Kasprzyk i Janem Englertem. W pracy nad scenariuszami wielokrotnie współpracował z Iloną Łepkowską. Jego ostatnim dziełem był spektakl telewizyjny „Oferty Josepha Fouche” z 1996 roku. Reżyser zmarł 29 listopada 2022 w Warszawie. Został pochowany na cmentarzu Bródnowskim. Nagrody i nominacje na festiwalach filmowych Filmy, które tworzył Roman Załuski, w latach 80., i 90. zapewniały rozrywkę wszystkim Polakom. Były i są nadal wielokrotnie wyświetlane w telewizji. Zostały także docenione przez krytyków: 1970 – Nagroda Komitetu ds. Radia i Telewizji za twórczość telewizyjną i radiową, 1974 – nominacja do Złotych Lwów na festiwalu w Gdyni za film „Godzina za godziną” (1974), 1975 – nominacja do nagrody Złoty Kłos na Międzynarodowym Festiwalu Filmowym w Valladolid za film „Sekret” (1973), 1978 – nominacja do Złotych Lwów za film dramat obyczajowy „Azyl” (1978), 1980 – nominac…

imgFVE31Q-3a37b5b.jpg
width: 933
height: 740

Andrzej Kondratiuk – scenarzysta i reżyser filmowy. Zaczynał od komedii obyczajowych i kryminalnych
type: item
date: 2024-06-01T11:45:03.000Z
creator: Anna Galuhn
subject: Film
subject: Kultura
subject: Andrzej Kondratiuk
subject: biografia
subject: Ciekawostki filmowe
subject: film
subject: reżyser
description: Twórca kultowej „Hydrozagadki” w ostatnich filmach inspirował się życiem rodzinnym w Gzowie koło Pułtuska
encoded: Andrzej Kondratiuk to twórca, dla którego film i życie tworzyły nierozerwalną całość. Od zgiełku miasta i wysokobudżetowych produkcji wolał autorskie kino, rejestrujące trudy i uroki codzienności. Jego obrazy wywołują niewymuszony uśmiech i nostalgię za prostym i pełnym życiem. Spis treści: Notka biograficzna Życie prywatne Andrzeja Kondratiuka Dziura w ziemi (1970) – debiut fabularny Andrzeja Kondratiuka Hydrozagadka (1970) – kultowa komedia kryminalna Wniebowzięci (1973) – film ze Zdzisławem Maklakiewiczem i Janem Himilsbachem w rolach głównych Pełnia (1979) – zmiana stylu artystycznego reżysera Trylogia osobista (1984-1997) – filmy o życiu rodzinnym w Gzowie Pamiętnik Andrzeja Kondratiuka (2006) – dokument podsumowujący karierę Notka biograficzna Andrzej Kondratiuk urodził się 20 lipca 1936 roku w Pińsku na Polesiu. W 1963 roku skończył akademię filmową w Łodzi – najpierw studiował na Wydziale Operatorskim, a następnie na reżyserii filmowej. W czasie studiów współpracował z Romanem Polańskim – razem opracowali scenariusz do filmu „Ssaki” (1962). W latach 70. tworzył komiksy fotograficzne dla tygodnika „Przekrój” i kręcił etiudy, w których pokazywał świat z przymrużeniem oka z dużą dozą ciepła i serdeczności. Razem z żoną Igą Cembrzyńską przeprowadzili się na wieś do Gzowa, gdzie tworzył filmy niezależne na temat własnego życia. W 1996 roku otrzymał nagrodę honorową „Jańcia Wodnika” na festiwalu filmowym Prowincjonalia we Wrześni. Zmarł 22 czerwca 2016 roku po latach zmagań z chorobą nowotworową i skutkami udaru mózgu. Został pochowany na Powązkach Wojskowych w Warszawie w nowej Alei Zasłużonych. Życie prywatne Andrzeja Kondratiuka Był starszym bratem Janusza Kondratiuka, również reżysera i scenarzysty, autora takich filmów jak: „Głowy pełne gwiazd” (1974), „Klakier” (1982), „Milion dolarów” (2010) czy „Jak pies z kotem” (2018). Jego matka Krystyna Kondratiuk (1913-1999) była historyczną sztuki i instruktorką tkactwa. Z jej inicjatywy powstało Centralne Muzeum Włó…

imgErcxis-5afe6b5.jpg
width: 933
height: 740

Andrzej Żuławski – reżyser kontrowersyjny. Zawsze podążał za swoją wizją artystyczną
type: item
date: 2024-05-31T11:45:05.000Z
creator: Anna Galuhn
subject: Film
subject: Kultura
subject: Andrzej Żuławski
subject: biografia
subject: Ciekawostki filmowe
subject: film
subject: reżyser
description: W obrazy przesycone mocną symboliką wplatał wątki autobiograficzne
encoded: Andrzej Żuławski to reżyser niedoceniany w Polsce. Ze względu na cenzurę w czasach PRL, nie mógł realizować swoich śmiałych wizji z lat 80. W jego filmach wątki erotyczne i sceny przemocy oscylują na granicy sztuki i dobrego smaku. Krytykowany i doceniany na międzynarodowych festiwalach artysta prowadził także bogate życie osobiste. Spis treści: Notka biograficzna Życie prywatne Andrzeja Żuławskiego Najważniejsze filmy niepokornego reżysera Notka biograficzna Andrzej Żuławski urodził się 22 listopada 1940 roku we Lwowie. Jego dziadek Jerzy był pisarzem i filozofem, ojciec Mirosław także zajmował się twórczością literacką. Matka miała na imię Czesława. Podczas bombardowania Lwowa w 1941 roku rodzina Żuławskich pozostała w mieście, mały Andrzej odniósł ciężkie rany, zginęła jego siostra Marta. W 1945 roku ojciec otrzymał stanowisko w ambasadzie RP w Paryżu, więc naukę Andrzej rozpoczął we Francji. Dwa lata później przeprowadzili się do Pragi, gdzie przyszły reżyser oglądał z babcią przedwojenne filmy. W 1956 wrócili do Paryża – tam Andrzej skończył szkołę średnią i zdał maturę. Okres studencki i pomoc przy filmach Wajdy Jako siedemnastolatek Andrzej Żuławski podjął studia w prestiżowej szkole filmowej w Paryżu i zrobił dyplom w 1959 roku. Następnie rozpoczął studia filozoficzne na Sorbonie, ale nie odnalazł się w nurcie filozofii egzystencjalnej. Marksizm na Uniwersytecie Warszawskim też nie przypadł mu do gustu. Za to pojawiła się możliwości asystentury u Andrzeja Wajdy przy kręceniu filmu „Samson” (1961). Dzięki rekomendacji Romana Polańskiego Żuławski pomagał także w reżyserii „Miłości dwudziestolatków” (1962) i „Popiołów” (1965). Samodzielna działalność reżyserska Do spięcia między Andrzejem Żuławskim a Wajdą doszło podczas pracy nad ekranizacją „Jądra ciemności” Josepha Conrada. Żuławski napisał scenariusz, razem pojechali do USA uzgadniać współpracę z amerykańskim producentem, po czym Wajda zrezygnował z projektu i wrócił do Polski. W 1971 roku powstał pierwszy …

imgZcOgrb-9e82419.jpg
width: 933
height: 740

Krzysztof Jaroszyński – twórca kabaretowy i reżyser seriali telewizyjnych
type: item
date: 2024-05-29T08:40:03.000Z
creator: Anna Galuhn
subject: Film
subject: Kultura
subject: biografia
subject: Kabaret
subject: polskie seriale
subject: reżyser
subject: serial
description: Od satyrycznych audycji radiowych, poprzez seriale parodiujące rzeczywistość, po powrót do kabaretu
encoded: Krzysztof Jaroszyński już jako młody chłopak wykazał wyjątkowy talent do wychwytywania sytuacji absurdalnych. Radiowy głos i odwaga sceniczna, a przy tym lekkie pióro, zaowocowały szeregiem znakomitych programów radiowych i telewizyjnych, które po latach zyskały miano kultowych. Satyryk jest także reżyserem i producentem znanych polskich seriali komediowych. Spis treści: Skrócony życiorys Krzysztofa Jaroszyńskiego Życie prywatne reżysera i satyryka Audycje w radiowej „Trójce” i programy w TVP1 Twórczość satyryczna i literacka Seriale telewizyjne w reżyserii Krzysztofa Jaroszyńskiego Skrócony życiorys Krzysztofa Jaroszyńskiego Krzysztof Jaroszyński urodził się 3 czerwca 1953 roku w Warszawie. Tam skończył XXII Liceum Ogólnokształcące im. Jose Marti i już jako dziewiętnastolatek występował w kabarecie studenckim „Stodoła”. Od razu po maturze rozpoczął współpracę z Programem III Polskiego Radia. Pisał dla znanych polskich satyryków i występował na scenie kabaretowej. Po zmianie ustrojowej w Polsce zajął się produkcją seriali telewizyjnych, jednak nie zrezygnował z pasji do kabaretu. Od 2021 roku występuje w kabarecie „PanDemon”. View oEmbed on the source website Życie prywatne reżysera i satyryka Jest mężem aktorki Elżbiety Zającówny. Wzięli ślub w latach 90. i od ponad 40. lat są razem. Więcej w artykule o historii małżeństwa Krzysztofa Jaroszyńskiego z Elżbietą. Jest tatą Gabrieli Jaroszyńskiej (ur. 1991), miłośniczki i promotorki kultury japońskiej, instruktorki tańca i specjalistki od marketingu. Chociaż nie jest zawodową aktorką, zagrała epizod w serialu „Graczykowie”. Krzysztof Jaroszyński napisał książkę „Półprzewodnik po Polsce”, która została opublikowana w 2021 roku Wydawnictwie Pascal. Jest to zbiór 100 miejsc i anegdot z nimi związanych. W 2015 roku satyryk przeżył poważny wypadek samochodowy. Zderzył się z TIR-em i jak sam przyznaje „28 lipca, kilka minut po 10 rano, otrzymał drugie życie”. Wspólnie z żoną założyli firmę Gabi Sp. z o.o., zajmując się produ…

imgYQY1cc-946a3ea.jpg
width: 933
height: 740

Konrad Niewolski – reżyser kontrowersyjny. Stawia na mocny przekaz
type: item
date: 2024-05-22T05:49:01.000Z
creator: Anna Galuhn
subject: Film
subject: Kultura
subject: biografia
subject: Ciekawostki filmowe
subject: film
subject: kino
subject: reżyser
description: Droga do reżyserii filmowej i najważniejsze produkcje
encoded: Konrad Niewolski pierwszy film nakręcił z własnych środków i bez przygotowania artystycznego. Jego drugi obraz okazał się ogromnym zaskoczeniem na festiwalu w Gdyni. Nikt nie przypuszczał, że osoba spoza branży może w taki sposób pokazać niuanse więziennego życia. Spis treści: Notka biograficzna D.I.L. (2002) – niezależny debiut fabularny Symetria (2003) – drugi film z nagrodami na festiwalach Kolejne filmy w reżyserii Konrada Niewolskiego Życie prywatne reżysera Notka biograficzna Konrad Niewolski urodził się 31 grudnia 1972 w Warszawie. Nic nie wskazywało na to, że zrobi karierę w branży filmowej. Wybierając kierunek studiów, początkowo zdecydował się na fizykę na Uniwersytecie Warszawskim. W 1995 roku ukończył administrację i stosunki międzynarodowe w Wyższej Szkole Biznesu i Administracji w Warszawie. D.I.L. (2002) – niezależny debiut fabularny Jako reżyser, scenarzysta i producent zadebiutował w 2002 roku. W niezależnym obrazie pt. „D.I.L.” opowiada o środowisku dilerów narkotykowych. Darek Krycki (Sławomir Federowicz), Lukado (Andrzej Deskur) i Ira (Grzegorz Kowalczyk) w dzieciństwie grali razem w piłkę. Teraz ich głównym źródłem dochodu jest sprzedawanie narkotyków – zarówno wśród biznesmenów, jak i dzieciaków z gimnazjum. Każdy z trójki bohaterów prowadzi swoje drugie życie. Krycki pomaga mamie w sklepie, Lukado jest aspirującym malarzem, a Ira to chłopak o wielkim sercu, który na co dzień boryka się z problemami rodzinnymi. W rolach epizodycznych pojawiają się Henryk Gołębiewski – jako ojciec Iry – i Jan Machulski – jako jeden ze współpracowników trójki dilerów. View oEmbed on the source website Symetria (2003) – drugi film z nagrodami na festiwalach Rok później powstał najlepiej oceniany obraz w reżyserii Konrada Niewolskiego, czyli „Symetria” (2003). Akcja dramatu rozgrywa się w więzieniu, do którego trafia Łukasz (Arkadiusz Detmer), bezrobotny absolwent geografii niesłusznie oskarżony o napad rabunkowy. Chłopak dołącza do środowiska grypsujących, czyli e…

imgc6bwFJ-6c9cec5.jpg
width: 933
height: 740

Jerzy Hoffman – reżyser z poczuciem misji. Biografia i najważniejsze filmy
type: item
date: 2024-05-14T06:19:05.000Z
creator: Anna Galuhn
subject: Film
subject: Kultura
subject: biografia
subject: Ciekawostki filmowe
subject: film
subject: Jerzy Hoffman
subject: kino
subject: reżyser
description: Zanim podjął się adaptacji trylogii, kręcił filmy dokumentalne
encoded: Jerzy Hoffman zanim podjął się ekranizacji „Pana Wołodyjowskiego” w 1969 roku wyrósł na doświadczeniu w produkcjach dokumentalnych. Razem z Edwardem Skórzewskim stworzył nawiązujący do stylistyki amerykańskich westernów film „Prawo i pięść”. Jest również autorem popularnego w latach 80. „Znachora”. Spis treści: Skrócona biografia Jerzego Hoffmana Życie prywatne reżysera Filmy we współpracy z Edwardem Skórzewskim Ojciec (1967) – samodzielny fabularny debiut telewizyjny Trylogia w reżyserii Jerzego Hoffmana Znachor (1981) – klasyk polskiej kinematografii Stara Baśń. Kiedy słońce było bogiem (2003) – film historyczny rozgrywający się w kraju Popiela Pozostałe filmy fabularne Jerzego Hoffmana Skrócona biografia Jerzego Hoffmana Jerzy Hoffman urodził się 15 marca 1932 roku w Krakowie w rodzinie lekarzy. Jego ojcem był Zygmunt Hoffman, a matką – Maria z domu Schmelkes. Do momentu wybuchu II wojny światowej mieszkali w Gorlicach w województwie małopolskim. W 1940 roku ośmioletni Jerzy z rodzicami i dziadkami został wywieziony na Syberię. Dalsza rodzina zginęła w Holocauście. Dzięki ojcu, który w 1943 roku wstąpił do oddziału piechoty polskiej, rodzina mogła powrócić do kraju. Maturę zdał w 1950 roku w Bydgoszczy, a następnie rozpoczął studia reżyserskie w Moskwie, otrzymał dyplom w 1955 roku. Podczas studiów poznał Edwarda Skórzewskiego, z którym przez ponad 10 lat tworzył filmy dokumentalne i fabularne. W Polsce zasłynął jako autor ekranizacji wszystkich części trylogii Henryka Sienkiewicza. Jest znany także z reżyserii „Znachora” (1981) na podstawie powieści obyczajowej Tadeusza Dołęgi-Mostowicza i „Starej baśni” (2003) na podstawie powieści historycznej Józefa Ignacego Kraszewskiego. Jego ostatnim obrazem był film wojenny „1920: Bitwa Warszawska” (2011), zrealizowany w technologii 3D. Życie prywatne reżysera Pierwszą żoną Jerzego Hoffmana była Ormianka Marlena Nazarian. Ich córką jest Joanna Hoffman – amerykańska specjalistka zajmująca się marketingiem, członkini grupy …

img2hiqit-750dfb6.jpg
width: 933
height: 740

Mariusz Walter – działalność reżyserska i najważniejsze filmy
type: item
date: 2024-05-13T06:28:01.000Z
creator: Anna Galuhn
subject: Film
subject: Kultura
subject: biografia
subject: Ciekawostki filmowe
subject: film
subject: reżyser
description: Jakie filmy tworzył założyciel TVN?
encoded: Mariusz Walter, zanim został jednym z najbogatszym ludzi w Polsce, pracował jako dziennikarz i reportażysta w Telewizji Polskiej. W stanie wojennym zrezygnował z posady w TVP i zajął się dystrybucją dóbr z zagranicy. Działalność biznesowa zaowocowała uruchomieniem własnej stacji telewizyjnej w 1997 roku. Spis treści: Skrócony życiorys Mariusza Waltera Życie prywatne Wybrane filmy w reżyserii Mariusza Waltera Skrócony życiorys Mariusza Waltera Mariusz Walter urodził się 4 stycznia 1937 roku we Lwowie. Jego matką była Maria z domu Kozłowska, ojcem – Karol Walter, sędzia zamordowany w Katyniu w 1940 roku. W czasie wojny przebywał z rodziną w Warszawie, a po wojnie przeprowadził się do Kasinki Małej, wsi w województwie małopolskim. Nauka i studia Uczęszczał do liceum w Krakowie, a następnie podjął studia na Politechnice Śląskiej w Gliwicach. Już wtedy przejawiał zainteresowania medialne, czego wyrazem były jego audycje w akademickim radiowęźle. Po studiach przeprowadził się do Warszawy, gdzie pracował jako dziennikarz TVP. Działalność reżyserska i akademicka W latach 70. tworzył filmy dokumentalne, które zaistniały na międzynarodowych festiwalach. Jest autorem także dramatu obyczajowego „Prawo Archimedesa” (1977). Od 1973 roku wykładał w Państwowej Wyższej Szkole Filmowej w Łodzi, a od 1979 do 1984 roku – na Uniwersytecie Śląskim. Z TVP odszedł w 1982 roku. Działalność biznesowa W 1984 roku Mariusz Walter i Jan Wejchert założyli grupę holdingową ITI, w ramach której sprowadzali z zagranicy sprzęt elektroniczny i kasety wideo. W 1997 roku stanął na czele stacji telewizyjnej TVN. Ostatnie lata życia W 2001 roku został uhonorowany Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski. W 2002 roku otrzymał także „Gwiazdę Telewizji Polskiej” za tworzenie „nowatorskich programów telewizyjnych, nowej jakości w rozrywce i publicystyce telewizyjnej”. Zmarł 13 grudnia 2022 w Warszawie. Został pochowany na cmentarzu w Wilanowie. Życie prywatne Był mężem Bożeny Walter z domu Bukraba, dzien…

img8ES6Aq-013da85.jpg
width: 933
height: 740

Daniel Jaroszek – utalentowany fotograf i zaskakująco dobry reżyser. Tworzy filmy, jakie sam chciałby oglądać
type: item
date: 2024-04-28T06:19:01.000Z
creator: Anna Galuhn
subject: Film
subject: Kultura
subject: biografia
subject: Ciekawostki filmowe
subject: film
subject: kino
subject: reżyser
description: Wychodząc od teledysków i kampanii reklamowych tchnął świeżość, szczerość i piękno w reżyserię filmów fabularnych
encoded: Daniel Jaroszek jest autorem zdjęć i filmów z trasy koncertowej Dawida Podsiadły. Reżyserował kampanie reklamowe dla znanych marek i teledyski, które zaistniały na festiwalach muzycznych i sztuk wizualnych. Nie planował reżyserii filmów fabularnych, ale poruszony historią księdza Jana Kaczkowskiego, nie mógł odrzucić propozycji producenta. Spis treści: Notka biograficzna Filmy krótkometrażowe Daniela Jaroszka Teledyski nagrodzone na festiwalach Wyjątkowy debiut fabularny – Johnny (2022) Drużyna AA (2024) – drugi film w reżyserii Daniela Jaroszka Notka biograficzna Daniel Jaroszek urodził się w 1989 roku. W ramach współpracy z grupą produkcyjną Papaya Films zrealizował kampanie reklamowe dla Orange, Neutrogeny, 4F, McDonalds czy H&M. Jest autorem zdjęć do albumu „Raj” zespołu The Dumplings, za które otrzymał nominację do Fryderyka w 2019 roku. W 2022 stworzył oprawę wizualną do albumu „Lata Dwudzieste” Dawida Podsiadły. Artysta obracał się w branży marketingowej do czasu propozycji złożonej przez producenta Roberta Kijaka, który zdecydował się powierzyć mu reżyserię filmu o księdzu Janie Kaczkowskim. Sukces na festiwalach Złote Lwy i Orły otworzył mu drogę do tworzenia kolejnych dłuższych form. W 2024 roku ukazał się pierwszy sezon serialu „Forst” z Borysem Szycem, Zuzanną Saporznikow i Andrzejem Bieniasem w rolach głównych, a także drugi film fabularny – „Drużyna AA” z Danutą Stenką i Łukaszem Simlatem. Filmy krótkometrażowe Daniela Jaroszka Zanim artysta spróbował swoich sił w reżyserii filmów pełnometrażowych, rozwinął skrzydła w krótkich formach – nie tylko o charakterze marketingowym. Warszawska Bajka o Street Foodzie (2018) – wizualna podróż po orientalnych smakach stolicy To zawierający archiwalne zdjęcia film krótkometrażowy o ulicznych pysznościach i miejscach spotkań. W etiudzie Daniela Jaroszka poznajemy gastronomiczną historię Warszawy – od Bazaru Różyckiego, poprzez bazar pod Stadionem Narodowym, po Halę Bakalarską, gdzie obecnie można spróbować oriental…

img1YPFxc-fd8632e.jpg
width: 1167
height: 925