Nie pamiętał imion dziewczyn, z którymi się spotykał; przegrywał z uzależnieniami. Norbi o momencie, w którym postanowił zmienić swoje życie.
Norbi o uzależnieniach opowiada bez upiększeń: o alkoholu, krótkim epizodzie z używkami, hazardzie i realiach lat 90., gdy popularność mieszała się z autodestrukcją. Przyznaje, że zdarzało mu się nie pamiętać następnego dnia, z kim spędził noc, a przełom w łączeniu kropki po kropce wiąże z „ostatnim aktem” i postawą żony.
W rozmowie z Mariolą Bojarską-Ferenc w formacie "Bez Tabu" Norbi wraca do czasu, gdy życie towarzyskie i zawodowa rozpoznawalność napędzały kolejne ryzykowne decyzje. Przyznaje, że zdarzało mu się wchodzić w relacje bez emocjonalnej odpowiedzialności, a granice zacierały się do tego stopnia, że następnego dnia nie potrafił odtworzyć, z kim spędził noc. Norbi o realiach lat 90. Mówi o "kolejkach dziewczyn" Norbi mówi wprost, że alkohol pełnił w jego życiu rolę zastępczą: dawał wrażenie ulgi i "nagrody", gdy w środku narastał chaos. Zwraca uwagę na sposób myślenia, który przez lata pozwalał mu odsuwać od siebie odpowiedzialność. Dopiero z czasem okazało się, że taka narracja działa tylko do momentu, w którym kończy się "wygodne" wytłumaczenie. "[...] Najpierw zwalałem zdrady, czy wtopy kasenowe na alkohol. No oczywiście na alkohol. Potem zdrad już nie było, ale było granie dalej w kasenach. I na co zwalać, skoro jesteś trzeźwy, już nie pijesz od iluś lat" – przyznaje artysta. W tej samej rozmowie wspomina też o kolejkach dziewczyn, które chciały spędzić z nim namiętne chwile. "[...] Ne róbmy ze mnie jakiegoś Casanovy, no ale... Ale no tak było. Takie były lata 90." – podsumowuje. Norbi o momencie zwrotnym w życiu. Wielokrotnie próbował się zmienić Pytany o punkt zwrotny, nie wskazuje jednej daty ani jednego wydarzenia. Mówi o "dziesiątkach momentów", w których wypowiadał decyzję o zmianie i na chwilę czuł, że to wystarczy: "Tych momentów to było wiele, wiele. To było, to było dziesiątki momentów. [...] To było takie tylko: powiedział, wypowiedział słowa, wypuścił litery z buzi, koniec. To już jest super." Przyznaje też, że w hazardzie miał przerwy: kilkumiesięczne, nawet półroczne. Z dzisiejszej perspektywy nazywa ten schemat udowadnianiem sobie i bliskim, że "panuje nad sytuacją" – i zarazem przyznaje, że była to iluzja. "Chodziłem do psychologa, nawet byłem na, wiesz, na AA, chodziłem parę razy, ale to mi akurat nie podeszło. Miałem przerwy, słuchaj, w tym graniu, w tym hazardzie. Wiesz, miałem przerwy, półroczne, trzymiesięczne" – podkreśla. A choć wielolkrotnie zawiódł zaufanie najbliższych, to miał wiele szczęścia. Żona go nie opuściła, lecz podeszła do sprawy stanowczo. "Moim zdaniem hazard był przyczyną tego. [...] Ja byłem mądrzejszy zawsze. [...] Wiem co się wydarzyło w ostatnim akcie. To jest dla mnie najważniejsze, jak się mleko rozdało, że moja żona mnie nie opuściła. Podeszła ostro po prostu do tematu na maksa, ale została. Chociaż nie ufa mi, już nigdy pewnie mi nie zaufa" – podsumowuje gorzko. SPRAWDŹ TEŻ: Norbi rozlicza się z dzieciństwem: "Z jednej strony paciorek, z drugiej lanie". Mówi o rozdwojeniu jaźni Całe wideo znajdziecie na naszym YouTubie. Zapraszamy do oglądania. View oEmbed on the source website
Norbi rozlicza się z dzieciństwem: "Z jednej strony paciorek, z drugiej lanie". Mówi o rozdwojeniu jaźni
Norbi w programie "Bez Tabu" u Marioli Bojarskiej-Ferenc wraca do trudnych wspomnień z dzieciństwa. Artysta mówi wprost o przemocy, lęku i "rozdwojeniu jaźni", które towarzyszyło mu od najmłodszych lat.
Artysta bez filtrów opowiada o domu pełnym sprzeczności – z jednej strony ciepło i religijność, z drugiej przemoc, krzyk i strach. Jego słowa rzucają nowe światło na dzieciństwo, które – jak sam przyznaje – odcisnęło na nim trwały ślad. Norbi rozlicza się z dzieciństwem. Poruszające wyznanie muzyka Norbi w rozmowie z Mariolą Bojarską-Ferenc nie idealizuje swoich najmłodszych lat. Wręcz przeciwnie – mówi o nich z dużą szczerością i dystansem, choć nie ukrywa emocji, które do dziś są żywe. "Ja w podstawówce [...] miałem ADHD. Zawsze rozrabiałem, wszędzie mi było pełno. Miałem pełno uwag w dzienniczkach" – przyznaje. Jego dziecięca energia i potrzeba ekspresji nie spotykały się jednak ze zrozumieniem. W domu panowały jasne zasady, a ich egzekwowanie bywało brutalne. "Lanie było po prostu na porządku dziennym" – mówi wprost. Wspomina, że kary fizyczne były nie tylko częste, ale i eskalowały: "Co się nie stało, proszę bardzo, pas i jedziemy. Pięć pasów, dziesięć, piętnaście...". W trakcie rozmowy Norbi przywołuje także jedną z najbardziej wstrząsających scen ze swojego dzieciństwa. "Ostatnio sobie przypomniałem taką tragiczną akcję [...] ojciec chwycił mnie za nogi [...] jak kurczaka [...] i walił gdzie popadnie. A matka nic" – relacjonuje. Te obrazy, choć opowiadane spokojnym tonem, niosą ogromny ciężar emocjonalny. ZOBACZ TEŻ: Żona odcięła go od pieniędzy, Norbi wyjaśnia dlaczego. „To jest naprawdę jedyne wyjście” Norbiemu w młodości towarzyszyło "rozdwojenie jaźni" Jednym z najmocniejszych wątków tej rozmowy jest poczucie wewnętrznego rozdarcia, o którym Norbi mówi wprost. "Czyli takie rozwojenie jaźni było u mnie w dzieciństwie" – wyznaje Z jednej strony był dom, w którym obecne były rytuały, bliskość i czułość. Z drugiej – miejsce pełne lęku, nieprzewidywalności i przemocy. Dla dziecka taka rzeczywistość była trudna do uporządkowania i zrozumienia. Norbi w niezwykle obrazowy sposób opisuje tę dychotomię: "Z jednej strony [mamusia mówi], chodź do łóżeczka, tu się położymy, tu jabłuszko obrane, paciorek, a z drugiej strony lanie". Nie mniej bolesne były dla niego codzienne sytuacje konfliktowe między rodzicami. "Non stop awantury [...] I poszukiwanie kochanek wszędzie i dzwonienie do pracy przy mnie [...]" – wspomina. Jako dziecko był świadkiem scen, które budziły w nim silny lęk i poczucie zagrożenia. "Bałem się pasów, bałem się tych kłótni. Czekałem, żeby tylko nie było kłótni w tym domu. Czułem lęk, po prostu strach. Byłem rozdygotany" – mówi. Mimo prób reagowania i sprzeciwu, jako dziecko pozostawał bez realnego wpływu na sytuację. Jego opowieść jest dziś nie tylko osobistym rozliczeniem z przeszłością, ale też ważnym głosem w dyskusji o tym, jak dzieci przeżywają to, co dzieje się za zamkniętymi drzwiami domu. SPRAWDŹ RÓWNIEŻ: Błagał o pieniądze, udając psa. W tym momencie życia Norbi był na dnie: „Straciłem między 7 a 10 milionów Całe wideo znajdziecie na naszym YouTubie. Zapraszamy do oglądania. View oEmbed on the source website
Zamiast restrykcji wybrała czułość wobec siebie. Katarzyna Kucewicz o sile małych kroków w procesie odchudzania
Katarzyna Kucewicz w rozmowie z Mariolą Bojarską-Ferenc w cyklu "Bez Tabu" dla VIVA! opowiada o leczeniu otyłości, mitach dietetycznych i psychologicznych pułapkach redukcji wagi. Mówi o badaniach, specjalistach i o tym, dlaczego w całym procesie najważniejsza była czułość wobec samej siebie. To historia o małych krokach, które prowadzą do wielkiej zmiany.
Psycholożka nie unika osobistych wątków. Przyznaje, że zaczynała z poziomu, który dla wielu wydaje się przytłaczający, a cel – niemal nierealny. Zamiast spektakularnych deklaracji wybrała strategię drobnych przystanków i świadome wsparcie medyczne. Jej opowieść to nie tylko rozmowa o kilogramach, ale przede wszystkim o relacji z własnym ciałem i głową. Katarzyna Kucewicz o leczeniu otyłości Rozmowa zaczyna się od ważnego pytania o dzieci i młodzież. Czy gdy widzimy pierwsze sygnały nadwagi lub problemów metabolicznych, powinniśmy reagować natychmiast? Katarzyna Kucewicz nie ma wątpliwości – kluczowa jest szybka i mądra diagnostyka. "Przede wszystkim trzeba wybrać się do dobrego specjalisty. W przypadku dzieci będzie to pediatra, w przypadku dorosłych będzie to albo diabetolog, albo endokrynolog, albo obesitolog. To jest taka całkiem nowa gałąź, która zajmuje się stricte leczeniem choroby otyłościowej" – podkreśla. Otyłość nie jest kwestią estetyki ani wyłącznie stylu życia. To choroba, która wymaga profesjonalnego podejścia. Katarzyna Kucewicz opowiada także o własnej drodze diagnostycznej. Zaczęła od podstawowych i rozszerzonych badań krwi. "Zbadano mi tarczycę, zbadano mi glukozę, hormon wzrostu, kortyzol. […] Poproszono mnie również o zbadanie USG jamy brzusznej i tarczycy. Krótko mówiąc, lekarz chciał zobaczyć, czy jestem zdrowa, ile organizm jest wydolny na ten moment i czy jestem w stanie przyjmować leki bez ryzyka, że coś się stanie". ZOBACZ TEŻ: "Jestem zbyt emocjonalna i wszystko mocno przeżywam". Za swoją nadwrażliwość Dominika Gwit-Dunaszewska zapłaciła wysoką cenę Katarzyna Kucewicz o diecie i micie "tysiąca kalorii" W rozmowie pojawia się także temat codziennej walki z głodem. Co zrobić, gdy dieta jest rozpisana, a mimo to wciąż czujemy niedosyt? "Jeżeli mamy przygotowaną dietę i na niej ciągle jesteśmy głodni, to trzeba się zastanowić, czy to jest dobra dieta dla nas. Czy ona na pewno spełnia wszystkie funkcje. Bo to, że ona jest właściwa, jeżeli chodzi o bilans, o deficyt kaloryczny, to jeszcze nie znaczy, że ona jest odpowiednio sycąca". Psycholożka zwraca uwagę na jakość produktów i ich skład. "Czasami jest tak, że ten sam produkt będzie bardzo duży i będzie miał tyle kalorii, co malutki produkt" – mówi, wskazując, że zawartość białka czy innych składników odżywczych ma ogromne znaczenie dla uczucia sytości. Katarzyna Kucewicz obala również popularny mit drastycznego ograniczania kalorii. – „Nierzadko jest tak, że pacjenci mają jeszcze ten mit tysiąca kalorii z tyłu głowy, że jak będą jeść malutko, to będą świetnie redukować i wszystko będzie dobrze, co jest nieprawdą”. Redukcja oparta na skrajnym deficycie często prowadzi do frustracji, napadów objadania i poczucia porażki. Dlatego – jak podkreśla – w sytuacji wątpliwości warto wrócić do dietetyka i wspólnie przeanalizować plan żywieniowy. Katarzyna Kucewicz schudła 75 kilogramów. Mówi, jak tego dokonała Najbardziej osobisty fragment rozmowy dotyczy psychologicznej strony zmiany. Katarzyna Kucewicz przyznaje, że perspektywa zrzucenia 75 kilogramów była dla niej paraliżująca. Zamiast koncentrować się na całym dystansie, zaczęła wyznaczać małe cele. "Ważąc na przykład prawie 150 kg, pomyślałam sobie: dobra, jak będę ważyć 145, to już będzie dobrze. Potem sobie myślałam: tak 130, to już będzie idealnie”. Narysowała sobie symboliczną "ścieżkę mistrzostwa" – przystanek co pięć kilogramów. Szczególnym momentem było przekroczenie granicy stu kilogramów. – "Zrobiłam sobie taki przystanek 99,9 kg, że jak tyle będę ważyć, to już będę po prostu chuda. I rzeczywiście jak waga pokazała 99,9 kg, to ja byłam taka dumna siebie i wtedy czułam się najchudsza na świecie". To poczucie dumy i sprawczości okazało się silniejsze niż sama liczba na wadze. W całym procesie Katarzyna Kucewicz konsekwentnie odrzucała surowość wobec siebie. "W całym tym procesie odchudzania cały czas byłam do siebie bardzo ciepła i czuła" – mówi. Gdy pojawiały się momenty zwątpienia, nie karała się za słabość. "Nawet jak miałam takie momenty, kiedy mówiłam, że dosyć już mam, nie dam rady, to jest za trudne, jestem wściekła, to mówiłam sama do siebie: Kasiu, spokojnie, nie denerwuj się, wszystko będzie dobrze. Jak nie przetrwam, to się objem. Jak nie wytrzymam, to w weekend sobie coś kupię". SPRAWDŹ TEŻ: Dominika Gwit starała się o dziecko kilka lat: „Zaszłam w ciążę po tym, jak przerwałam leczenie” Cały odcinek „Bez Tabu” możecie zobaczyć na naszym YouTubie. View oEmbed on the source website
Lekarz ostrzega: to największy wróg skóry. Nie chodzi wyłącznie o słońce
Mariola Bojarska-Ferenc, redakcja VIVA.pl
Co niszczy naszą skórę tak szybko, że nie jesteśmy w stanie tego zauważyć? W rozmowie z Mariolą Bojarską-Ferenc lekarz medycyny estetycznej i anestezjolog Franciszek Strzałkowski wskazuje dwa czynniki, które mają ogromny wpływ na tempo starzenia: słońce i cukier. Jeden działa na nas z zewnątrz, drugi – od środka. Efekt? Zmarszczki, przebarwienia i stopniowa utrata jędrności.
Choć przez lata promienie słoneczne kojarzyły się z energią i zdrowiem, a cukier raczej z wagą niż ze skórą, dziś wiemy, że oba te elementy realnie zmieniają jej strukturę. I nie chodzi wyłącznie o estetykę, ale o procesy, które zachodzą głęboko w komórkach. O szczegóły zapytaliśmy w formacie VIVY.pl "Bez Tabu". Słońce – najważniejszy czynnik egzogenny, który niszczy naszą skórę Mariola Bojarska-Ferenc w rozmowie zauważa, że jako dojrzała kobieta widzi wyraźnie, jak słońce wysusza skórę i zostawia przebarwienia. Medycyna potwierdza te obserwacje. Franciszek Strzałkowski nie ma wątpliwości: „To jest najważniejszy czynnik egzogenny, czyli właśnie zewnętrzny, czyli promieniowanie UVA i UVB. Promieniowanie UVA jest na tyle specyficzne, jest to troszkę dłuższa fala elektromagnetyczna, troszkę dłuższej długości, dlatego wchodzi bardzo głęboko do skóry właściwej i uszkadza bardzo głęboko skórę właściwą, tam gdzie właśnie stoi się gruczoły, gdzie włosy... Natomiast UVB jest krótszą falą elektromagnetyczną i działa na bardzo powierzchowną część naszej skóry, czyli właśnie na naskórek i na komórki barwnikowe. To UVB sprawia, że mamy przebarwienia, bo komórki barwnikowe są bardzo powierzchownie.” W praktyce oznacza to, że promieniowanie UVA przyspiesza utratę elastyczności, niszcząc włókna kolagenowe w głębszych warstwach skóry. UVB z kolei odpowiada za przebarwienia i stany zapalne, które widzimy niemal od razu po ekspozycji. W kontekście witaminy D lekarz przypomina krótko i rzeczowo „Witaminy D3 można suplementować.”, pada w "Bez Tabu" VIVY.pl. To ważne, bo pokazuje zmianę myślenia – nie musimy opalać się w imię zdrowia, skoro istnieją bezpieczniejsze rozwiązania. Cukier i glikacja – cichy niszczyciel skóry od środka Jeśli zastanawiamy się, co niszczy naszą skórę równie skutecznie jak słońce, odpowiedź może zaskakiwać. Cukier. Jeszcze niedawno łączenie słodkiej diety ze zmarszczkami wydawało się przesadą. Dziś proces glikacji jest jednym z najlepiej opisanych mechanizmów przyspieszonego starzenia. Franciszek Strzałkowski tłumaczy to wprost: „Przy dużym spożyciu cukrów, w szczególności cukrów prostych i przy wysokich zwyżkach poziomu glukozy we krwi dochodzi do ingerencji tego cukru i zmiany struktur całych białek i tłuszczy. Jeśli do takiej glikemii dochodzi jest zmieniona cała konstrukcja właśnie tych białek i tłuszczy i wtedy jest zaburzonych bardzo wiele procesów wewnątrzkomórkowych, które normalnie powinny zachodzić, a w tym wypadku są upośledzone.”, mówi przed kamerą VIVY.pl. Mówiąc prościej: nadmiar cukru zmienia strukturę białek, w tym kolagenu, który odpowiada za sprężystość skóry. Lekarz podkreśla też skalę zjawiska: "Okazuje się, że to powoduje całkowitą zmianę struktur budowy każdej naszej komórki." Cały odcinek już na naszym YouTubie. Zachęcamy do obejrzenia całości. View oEmbed on the source website
Nie mogła znaleźć pracy w zawodzie, wyjechała za ocean i została kelnerką. Katarzyna Glinka o niełatwych początkach kariery
Zaraz po szkole teatralnej drzwi kilku teatrów pozostawały dla niej zamknięte. Zamiast się załamywać Katarzyna Glinka wymyśliła inny plan, by nie marnować czasu i rozwijać się na innych polach.
Ukończenie szkoły teatralnej nie zawsze gwarantuje od razu zatrudnienie w zawodzie. Przekonała się o tym Katarzyna Glinka, która nie zmarnowała czasu i wyjechała do Stanów Zjednoczonych. Tam podjęła się pracy w restauracji, ale też zabrała dla siebie wiele życiowej wiedzy, która przydała się jej później. Katarzyna Glinka o pracy w Stanach. Dorabiała jako kelnerka W rozmowie z Mariolą Bojarską-Ferenc aktorka tak wspomina początek lat dwutysięcznych. To była zaraz po tym, jak obroniła się na studiach.. „Na tamtym etapie nie dostałam się do żadnego teatru. Mimo tego, że skończyłam studia z wyróżnieniem, jeździłam na festiwale i tak dalej. Miałam wewnętrzne przekonanie, że będzie cudownie i że na pewno dostanę etat. Ale zapukałam do wszystkich drzwi teatralnych dyrektorów ówczesnych i niestety odbijałam się od tych sekretariatów. To były bardzo bolesne momenty. To był dla mnie sprawdzian”, opowiada VIVIE.pl. Co wtedy? Wspomniana sytuacja podcięła jej skrzydła. Ale tylko chwilę nie wiedziała, co zrobić. Nagle pomysł pojawił się sam. „Wtedy mój serdeczny kolega Rafał Cieszyński, którego bardzo serdecznie przy okazji pozdrawiam, ze swoimi znajomymi wyjeżdżał właśnie na tak zwany work and travel. I zaproponował mi, żebym też pojechała do USA. A co miałam do stracenia? Nic. Właściwie nic”, słuchamy w BEZ TABU. Ostatecznie Katarzyna Glinka zaczepiła się w jednej z knajp. „Byłam tam kelnerką. Kiedy czytałam biografię Sharon Stone, to okazało się, że ona też i jeszcze wiele gwiazd amerykańskich, pracowało właśnie jako kelnerki czy kelnerzy. Zresztą Sharon pracowała w miejscu, do którego przychodzili filmowcy. Tak bardzo chciała ich poznać , aż poznała w końcu i to ją gdzieś tam wywindowało do góry”, wspomina. „I ten wjazd do Stanów paradoksalnie bardzo mi pomógł, dostałam tam dużo pozytywnych impulsów”, dodaje. Co dokładnie dała jej emigracja? „Ten wyjazd dał mi takie poczucie, że jednak ja mam sprawczość, że ja sobie poradziłam na tym drugim końcu świata. Jeździłam, żyłam sobie w tych Stanach, zupełnie nikt mi niczego nie dał i nie załatwił. I ja pamiętam ten moment, kiedy nabierasz takiej pewności siebie. I ja sobie pomyślałam, kurde, no jak ja tutaj sobie radzę, to dlaczego ja sobie nie poradzę tam w Polsce? I wiesz, ta sama osoba, ta sama Kasia, która ma dokładnie to samo doświadczenie, czyli zerowe, przyjechałam stamtąd i ta sama runda po teatrach i nagle dostałam dwa angaże”, mówi VIVIE.pl z uśmiechem. Cały wywiad już na naszym YouTubie. OBEJRZYJ TEŻ: Przejmujące wyznanie Katarzyny Glinki; to był najtrudniejszy moment w jej życiu: „Mój świat runął, zniknęłam na kilka lat” View oEmbed on the source website
Przejmujące wyznanie Katarzyny Glinki; to był najtrudniejszy moment w jej życiu: „Mój świat runął, zniknęłam na kilka lat”
Napisała książkę o tym, jak z najciemniejszego czasu utkać coś dobrego. O swoich doświadczeniach nie tylko pisze, ale i mówi. Wszystko po to, by dać siłę innym. Katarzyna Glinka w intymnej rozmowie z Mariolą Bojarską-Ferenc.
Dwanaście lat temu kilka wydarzeń w jej życiu nałożyło się na siebie. Ich ciężar sprawił, że Katarzyna Glinka przeszła przez załamanie. Otrzymała odpowiednią diagnozę i opiekę, zajęła się sobą i wycofała z życia publicznego. Dziś opowiada, jak wspomina ten trudny czas. Katarzyna Glinka o odejściu taty, rozstaniu i stanach lękowych Jak sama podkreśla nigdy lekarze nie zdiagnozowali u niej depresji. Miała jednak stany okołodepresyjne, stany lękowe, marazm. Wszystko to miało miejsce 12 lat temu, gdy niemal jednocześnie jej tata przegrywał walkę o życie, jej małżeństwo chyliło się ku upadkowi, a mały synek w domu wymagał wiele opieki. Jak przeżyła to Katarzyna Glinka? „Mój świat runął, zawalił się. Najważniejsze wartości dla mnie zniknęły, w związku z tym ja też zniknęłam. Jakby nie umiałam się odnaleźć w tej rzeczywistości. Tym bardziej, że trafiło na człowieka, który tak lubi kontrolować i mieć takie poczucie, że wszystko się układa pięknie w tym jego pudełeczku. A tu nagle tracisz klocki. Więc trzeba pozbierać się na nowo po trudnych doświadczeniach. W moim przypadku to była śmierć taty, rozstanie z byłym mężem, maleńkie dziecko w domu, sprzedaż domu. Tego się tak dużo nałożyło, że ciężko było mi w ogóle wystartować”, wspomina w „Bez Tabu” u Marioli Bojarskiej-Ferenc. CZYTAJ RÓWNIEŻ: Justyna Sieńczyłło o życiu po stracie męża. Emilian Kamiński dał jej szczególny znak: „Umówiliśmy się na niego zanim odszedł” W materiale VIVY.pl przyznaje, że czasem robiła dobrą minę do złej gry. Głównie jednak postawiła na siebie i zniknęła z show-biznesu. „Wytrwałam kilka lat w pokazywaniu światu, że wszystko jest ok i nic się nie dzieje. Tak bywa w tym zawodzie, że musisz cały czas mieć gotowość, cały czas się uśmiechać i pokazywać, że jesteś w formie”, opowiada nam. „Fizycznie dawałam radę, ale psychika była w coraz gorszym stanie. Więc się wycofałam na kilka lat, tak zupełnie. Z tak zwanego życia publicznego, ograniczyłam mocno pracę zawodową, zostałam przez jakiś czas tylko w teatrze i zajęłam się małym, bo to on zasługiwał na to, żeby mieć jak najwięcej pomocy”, podkreśla przed naszą kamerą. To właśnie dzięki synowi dziś chce dawać silę innym. „To jest bardzo ważny temat, bo z tego względu zdecydowałam się napisać tę książkę. To nie jest książka oskarżycielska o kimś, tylko to jest o tym, jak z tego najtrudniejszego momentu, kiedy nie widzisz w ogóle światełka w tunelu, krok po kroku zacząć na nowo budować swoją rzeczywistość. I właściwie odnaleźć na nowo siebie”, słuchamy w „Bez Tabu”. Cała rozmowa już na naszym YouTubie – zapraszamy. View oEmbed on the source website
Tak Emilian Kamiński zabiegał o serce Justyny Sieńczyłło. Gdy bała się go bliżej poznać, wstawiła się za nim Daria Trafankowska
W latach 80. bliscy i rodzice Justyny Sieńczyłło ostrzegali ją przed związkiem ze sporo starszym Emilianem Kamińskim. Dopiero słowa Darii Trafankowskiej pozwoliły początkującej aktorce otworzyć swoje serce bez strachu...
Zanim zostali parą, spotkali się trzy razy. Pierwszy jeszcze w latach 80. podczas próbnych zdjęć do filmu „Szaleństwa panny Ewy” w Wytwórni Filmów przy Chełmskiej. Ale Justyna Sieńczyłło miała wtedy niespełna 15 lat, a o 30-letnim Emilianie Kamińskim myślała jako o starszym panu. 5-6 lat później minęli się za kulisami Teatru Ateneum. Po spektaklu „Wysocki”, w którym grał aktor, poszła mu pogratulować. W odpowiedzi usłyszała, że dokładnie ją pamięta sprzed lat. Ostatnie, trzecie spotkanie, w roku 1993 było tym, które połączyło ich zawodowe i prywatnie. Oboje grali wtedy w Teatrze Powszechnych w przedstawieniu „Na szkle malowane”. Emilian Kamiński niepostrzeżenie rozpieszczał wtedy Justyną za kulisami… Jak Emilian Kamiński i Justyna Sieńczyłło zostali parą Rok 1993, próby do spektaklu w reżyserii Krystyny Jandy. Widzowie nie mogli doczekać się premiery, a artyści kolejnych pomysłów kolegi z teatru, który starał się o względy Justyny Sieńczyłło. Na jakie pomysły wpadał? „O Jezus, co on mi tam wyprawiał. Zdobywał mnie pięknie i bardzo romantycznie. A ja w ogóle nie wiedziałam, o co chodzi. Wchodziłam do garderoby, a tam nagle przy lusterku koszyczek poziomek. Albo kwiatuszki – wyjątkowe, bo zbierał je z łąki. Ja przez ponad miesiąc nie wiedziałam, o co chodzi”, wspomina w Bez Tabu dla VIVY.pl Justyna Sieńczyłło, która sama była wtedy w związku! Aktor zresztą też, dlatego i on bał się tej myśli, że to przy koleżance z pracy szybciej bije mu serce. Podjąć decyzję pomogła dopiero inna aktorka. „On się nie ujawnił. On był tak przerażony, coś w nim opanowało. Był bardzo wrażliwy. […] I wtedy Duśka Trafankowska powiedziała do mnie: ty się go nie bój, bo to jest człowiek niezwykły. On jest jak mój braciszek. On cię na pewno nie skrzywdzi”, wyznała dyrektorka Teatru Kamienica w rozmowie z Mariolą Bojarską-Ferenc. Dodała też, że wiele osób odradzało jej tę znajomość… „Inni mnie uprzedzali, że on jest dużo starszy, że kupę kobiet się w nim kocha, że ma ogromne powodzenie. Ale tak naprawdę to trzeba się samemu przekonać. Nie słuchać tych plotek. Moi rodzice też się tego bali. Ale gdybym nie spróbowała, to bym żałowała do końca życia”, podsumowała Justyna Sieńczyłło. A jak Emilian Kamiński zdołał przekonać do siebie mamę i tatę aktorki? „Oświadczył się rodzicom moim. Czyli taki gentleman. Wiesz czym kupił moją mamę? Bo moja mama miała bardzo duże obiekcje, że on jest dużo starszy i że tyle krąży plotek o nim. A ja byłam delikatną dziewczyną z Podlasia, co dużo chłopaków nie miała. Ale on dla niej tez nazbierał polnych kwiatów. A mamusia je uwielbiała. I po prostu przyszedł, i się oświadczył” , słyszymy. „Mama powiedziała: dobrze, ale najpierw dajemy wam dwa lata, jeżeli wam się to nie zmieni, to możecie się pobrać”, padło przed kamerą VIVY.pl. Zakochani zrobili tak, jak przykazali rodzice. I wyszło im to na dobre. „Te dwa lata pokazały mi, że ten człowiek jest absolutnie tego wart. I że dogadujemy się, strasznie się zakumplowaliśmy w tym związku. Byliśmy najbliższymi przyjaciółmi całe życie. To jest super w związku. Bo miłość to miłość, wiadomo. Seks, wszystko. Ale potem zostaje ta niezwykła bliskość”, przekonywała aktorka. Cała rozmowa już na naszym YouTubie – zapraszamy! CZYTAJ RÓWNIEŻ: Justyna Sieńczyłło o życiu po stracie męża. Emilian Kamiński dał jej szczególny znak: „Umówiliśmy się na niego zanim odszedł” View oEmbed on the source website
Nieleczone zęby mają wpływ na kondycję całego organizmu. Lekarz dentysta apeluje o jedno
Jak dbać o zęby, żeby nie było za późno? I co może się wydarzyć w naszych organizmach, gdy problemy w jamie ustnej nie zostaną na czas wyleczone? Tłumaczy ekspertka.
Zęby potrafią być naszą wizytówkę i tym elementem każdego z nas, który jest oceniany już przy pierwszym spotkaniu. Pacjenci rzadko zwracają ponoć uwagę na to, że problemy w jamie ustnej mogą prowadzić do złej kondycji innych części naszych organizmów… Co więc robić? Lekarz stomatolog o wpływie zębów na całe ciało W najnowszym odcinku „Bez Tabu” Mariola Bojarska-Ferenc zapytała lekarkę stomatolożkę o to, o czym najczęściej zapominają Polacy w temacie zdrowia zębów. „Pacjenci w ogóle nie mają pojęcia, że zęby nie są tylko w jamie ustnej, tylko że to jest organizm, system naczyń połączonych. Jeżeli coś się dzieje niewłaściwego w jamie ustnej, przekłada się to na wszystko inne”, padło przed kamerą VIVY.pl. Konkrety takich wpływów? „Na przykład na układ krwionośny, czyli może spowodować, zwiększyć ryzyko miażdżycy, zapalenia wsierdzia, zapalenia mięśnia sercowego, ryzyko zawału, ryzyko udaru, cukrzycy. Wpływa też na to, jak najbardziej próchnica”, zaczęła wyliczać dr Anna Cedrowska. „Do tego choroby nerek, kłębuszkowe zapalenie nerek, choroby autoimmunologiczne. Mogłabym wymieniać godzinami. POHP, czyli obturacyjne zapalenie płuc, choroby trzustki, trądzik, opryszczka”, dokończyła. Może to brak edukacji zdrowotnej a może zwykłe mylne przekonanie, że zęby są tylko do jedzenia, gryzienia i pięknego prezentowania się? Tego nie wiemy, ale stomatolożka przekonuje, że warto odwiedzać gabinety dentystyczne regularnie. Z bólem zębów nie wolno też czekać, a każdy niepokojący sygnał dobrze sprawdzać u specjalisty. I na koniec: podstawą jest dokładnie mycie zębów dwa razy dziennie – a to według badań robi zaledwie 55% Polaków. Co więcej? Okazuje się, że tak jak na zębach pewne historie mogą się zaczynać, tak też mogą się na nich kończyć. „To działa w dwie strony i np. niewłaściwa postawa, nasz niewłaściwy układ szkieletowy czy mięśniowy może wpływać na zęby i zęby na naszą postawę. Dlatego bardzo ważne jest, aby stomatolog współpracował z fizjoterapeutą. To jest już taka, można powiedzieć, mocna współpraca, dlatego że fizjoterapeuta bardzo często przygotowuje nam pacjenta, żebyśmy my mogli leczyć zgryz. Albo ewentualnie my leczymy zgryz po to, żeby fizjoterapeuta mógł działać dalej”, mówi w Bez Tabu dr Anna Cedrowska. Cały odcinek już na naszym YouTubie. View oEmbed on the source website
Żona Emiliana Kamińskiego o ostatnich chwilach jego życia: „Rozwiodę się z tobą, jeśli nie pójdziesz do lekarza”. Niepokoiło ją jedno
W pędzie codziennego życia nie znalazł w porę czasu, by przebadać swoje płuca. Gdy udał się do lekarza, było już za późno. Dziś wdowa po Emilianie Kamińskim wspomina czas, w którym wspólnie walczyli o każdy dzień.
Do końca był aktywny zawodowo, choć wiedział, że czas, który mu pozostał, nieubłaganie się kończy. Emilian Kamiński zmagał się z zaawansowanym nowotworem płuc. Diagnoza była tym bardziej zaskakująca, bo aktor nigdy nie był uwikłany w nałóg nikotynowy. Czuł się też całkiem dobrze, choć jego ukochaną niepokoił jeden fakt… Justyna Sieńczyłło o zdrowiu i chorobie Emiliana Kamińskiego W najnowszym odcinku cyklu „Bez Tabu” Mariola Bojarska-Ferenc rozmawiała z wdową po Emilianie Kamińskim. Szczery wywiad zszedł w pewnym momencie na kwestie zdrowotne. Prowadzącą interesowało, czy właściciel Teatru Kamienica regularnie chodził do lekarza. „Chodził, absolutnie dbał o siebie, miał ciągle jakieś badania robione. Robił to, bo wiedział, że na nim opiera się Teatr Kamienica. I jeżeli jemu coś się stanie, to będzie fatalnie”, wyznała Justyna Sieńczyłło. Dodała też, że mimo tego zaczynało się z mężem coś dziać. Trudno jednak było to wyłapać. „Nie zauważaliśmy nic niepokojącego, uprawiamy ten zawód i ciągle chorujemy. I zimą on ciągle miał ciągle przeziębione gardło, kaszlał i tak dalej. Aż Ela Jarosik na próbach do dziesięciolecia w teatrze, zwróciła mi na to uwagę. Powiedziała: „Justyna, ty musisz go przymusić”. Ja mówię” „Elka, ja go biorę na to RTG płuc już od miesiąca, dwóch. On się ciągle mi wywija””, słyszymy. „Aż w końcu Elka ze mną go przekonała. Umówiliśmy wizytę natychmiast. I ona mi pomogła wziąć go za fraki, bo ja powiedziałam: „rozwiodę się z tobą, jeśli nie pójdziesz”, padło przed kamerą VIVY.pl. CZYTAJ RÓWNIEŻ: Justyna Sieńczyłło o życiu po stracie męża. Emilian Kamiński dał jej szczególny znak: „Umówiliśmy się na niego zanim odszedł” Żona Emiliana Kamińskiego mówi też o nieszczęśliwym przypadku. „Pamiętaj, że rak płuc nie daje często w ogóle objawów. I on miał wszystko przebadane oprócz płuc. Jak na złość”, padło w Bez Tabu. Mimo starań lekarze mówili jedno: „Wszędzie szukałam ratunku, w bardzo dobrych szpitalach, w Filadelfii, w Bostonie, w Hiszpanii. A słyszałam jedynie, że ma dwa albo trzy miesiące życia”, opowiadała Justyna Sieńczyłło. Mariola Bojarska-Ferenc zapytała więc, jak uporać się z takimi informacjami. „Po pierwsze spojrzeliśmy sobie w oczy i powiedzieliśmy, że musimy ułożyć życie nasze i Kamienicy. Oczywiście, że się leczyliśmy, ale po drugiej stronie była prac. Bo to leczyło psychikę”, opowiada aktorka VIVIE.pl. Całą rozmowę znajdziesz na naszym YouTubie. View oEmbed on the source website
Justyna Sieńczyłło o życiu po stracie męża. Emilian Kamiński dał jej szczególny znak: „Umówiliśmy się na niego zanim odszedł”
Widzom zostawił po sobie Teatr Kamienica, w ukochanej żonie całą energię miłości, jaką obdarzał ją za życia. Emilian Kamiński we wspomnieniach Justyny Sieńczyłło. Tak ukochana aktora zapamiętała jego ostatnią prośbę. Gdy nie bylo go już na Ziemi, też dawał jej znaki...
To już trzy lata i jeden miesiąc, odkąd los zabrał nam Emiliana Kamińskiego. Znakomity aktor, reżyser i właściciel Teatru Kamienica zmarł w wieku 70 lat zostawiając pogrążonych w żałobie bliskich. Dziś o życiu bez ukochanego opowiada nam Justyna Sieńczyłło. Ostatnią prośbę męża pamięta do dziś. Pierwszy raz też dzieli się tym, że wciąż zsyła jej niezwykłe znaki… Emilian Kamiński we wspomnieniach żony. Daje jej znaki z nieba Przewlekły stres i chore płuca sprawiły, że życie Emiliana Kamińskiego w grudniu 2022 roku dobiegło końca. Wybitnego aktora opłakiwały między innymi dzieci: Natalia, Kajetan i Cyprian a także przyjaciele, w tym Mariola Bojarska-Ferenc. I to właśnie w rozmowie z nią w najnowszym odcinku „Bez Tabu” Justyna Sieńczyłło – wdowa po artyście – przypomniała o ostatniej prośbie, jaką usłyszała od męża. „Poprosił mnie i Kajetana, żebyśmy walczyli o kamienicę. Tylko o to”, słyszymy przed kamerą VIVY.pl „I co ja mam zrobić? Walczę. Walczę jak szalona. Odsyłam do stron Teatru Kamienica, jak ta walka przebiega. 22 lata życia poświęcone miejscu razem z Emilianem, całe nasze życie rodzinne. Życie moich synów, Natalki - córki Emiliana. Walczę ciągle o przyszłość tego miejsca. A ono zapala słońce, jest tak wyjątkowe. Sami państwo sprawdźcie, gorąco zapraszam”, dokończyła Justyna Sieńczyłło. Gwiazda może poszczycić się nie tylko wystawianiem sztuk teatralnych, ale i pomocą najuboższym. „Utrzymujemy tę Kamienicę dla Państwa, ale też prowadzimy mnóstwo działań charytatywnych. Wigilia dla bezdomnych, zajęcia dla dzieci niepełnosprawnych, mamy teatr ludzi niepełnosprawnych intelektualnie – dorosłych”, opowiada nam wdowa po aktorze, który wszystkie te działania rozpoczął za swojego życia. Okazuje się, że choć nie ma go z nami ciałem, Justyna Sieńczyłło czuje jego obecność duchem. Aktor zsyła jej też z nieba znaki… „Twój mąż powiedział ci, że jeśli istnieje życie po śmierci, to da ci taki sygnał mały. Otrzymałaś go, prawda?”, zapytała Mariola Bojarska-Ferenc w VIVA! Bez Tabu. „Jeszcze dotąd nie powiedziałam tego nikomu. Ale tak. Pokazał mi się w formie ćmy. Bo dusze, które odchodzą i energia… To nie dzieje się tak na pstryknięcie palcem. Umówiliśmy się na ten sygnał przed odejściem i pokazał, że coś jest. Nie mogę więcej powiedzieć, bo to jest moje”, zakończyła aktorka… Cała rozmowa już na naszym YouTubie. OBEJRZYJ TEŻ: Życzyła rodzicom rozstania, mówi o domowym piekle. Później trafiła do klasztoru: „Byłam nieustannie karana” View oEmbed on the source website
Mogła zostać gwiazdą amerykańskiego kina, zabrano jej rolę. Za oceanem znalazła dla siebie inną ważną misję. Mało kto o tym wiedział
Gdyby miała odrobinę więcej szczęścia, mogłaby zrobić wielką karierę filmową za wielką wodą. Sprawy potoczyły się inaczej. Dzięki temu Małgorzata Potocka ma duże zasługi w amerykańskiej... edukacji!
Dla nas wybitna polska aktorka, reżyserka i producentka, a dla Amerykanów – pani profesor. Małgorzata Potocka opowiedziała nam o tym, jak ukończyła łódzką szkołę filmową i poleciała za wielką wodę. Miała tam szansę stać się gwiazdą filmową. Ostatecznie znalazła dla siebie inną misję. Małgorzata Potocka o wykładaniu w Stanach W najnowszym „Bez Tabu” gościni Marioli Bojarskiej-Ferenc Małgorzata Potocka wróciła wspomnieniami do lat 80., kiedy zakończyła studenckie życie. „Gdy wyszłam ze szkoły filmowej, to też wyszłam jakby z tej sztuki konceptualnej. To, że zaczęłam się zajmować tą sztuką, to nie było nagle, albo to nie było przypadkiem, tylko to poprzedził bardzo długi rozwój i to miało bardzo długie korzenie”, wprowadziła nas w temat. W pewnym momencie gwiazda wyjechała do USA. Miała tam szansę na pojawienie się na srebrnym ekranie. Niestety decyzja jednej osoby przekreśliła jej amerykański sen. „Byłam w Stanach na stypendium, związanym akurat nie w tamtym momencie ze sztuką, a z filmem. Miałam zagrać główną rolę w filmie, ale potem z tego nic nie wyszło. Ale to też jest przepiękna opowieść, jak Anjelica Houston postanowiła, że Potocka nie będzie grała w tym filmie, tylko ona będzie grała w tym filmie. I straciłam rolę. Ale tak się bywa, tak się zdarza na całym świecie, życie”, mówi przed kamerą VIVY.pl. CZYTAJ TEŻ: Życzyła rodzicom rozstania, mówi o domowym piekle. Później trafiła do klasztoru: „Byłam nieustannie karana” To sprawiło, że Małgorzata Potocka mocniej wsiąkła w ścieżkę edukacji. Choć niewiele osób o tym wie, nauczała tam początkujących artystów! „Przez 6-7 miesięcy miała wykłady na Boston Fine Art Academy.i jeździłam raz w tygodniu z Nowego Jorku na dwa dni właśnie tam do Bostonu. Mówiłam na nich o radzieckim filmie awangardowym, o Siergieju Eisensteinie, o fotografii, o sztuce tej konceptualnej i tej awangardowej. I oni tych filmów nigdy nie widzieli. Oni tego nie znali, ja dla nich byłam jakimś odkryciem. Tak się gapili na mnie. […] Ja też dla nich byłam ciekawostką, bo ja przyjechałam zupełnie z innego świata. To był tam połowa lat, koniec lat 80.”, słuchamy. „Jak ja im pokazywałam te filmy, to dla nich to było fascynujące, a dla mnie to było cudowne mieć takich studentów, którzy są zafascynowani.[…] Także uczyłam amerykańskie młode talenty, aby dostały się na Juilliard, na przykład do szkoły aktorskiej”, opowiada nam ulubienica widzów. Co jeszcze zdradziła? Sprawdź w nowym odcinku „Bez Tabu”. View oEmbed on the source website
Czy można uciec przed nowotworem? Doktor nauk medycznych daje jednoznaczną odpowiedź. „Warto zadbać o…”
Czy każdy ma takie same szanse zachorownia na raka? Oczywiście - nie. Wielu jednak z nas błędnie twierdzi, że największy wpływ na to, co czeka nasze organizmy, ma genetyka. Lekarka Karina Barszczewska obala ten mit.
Doktor nauk medycznych Kamila Barszczewska była gościem kolejnego odcinka cyklu Marioli Bojarskiej-Ferenc. W „Bez Tabu” opowiedziała o tym, jak żyć z rakiem, jak choroba zmienia związki, jak funkcjonować z nowotworem i po nim a przede wszystkim dała nowe światło na pytanie: czy przed rakiem można uciec? Lekarz o raku. Czy każdy ma takie same szanse zachorowania? Choć wielu z nas twierdzi, że to głównie genetyka decyduje o tym, jakie choroby są nam zapisane, doktor nauk medycznych Karina Barszczewska przekonuje, że to nie prawda. Odpowiada też na pytanie: czy możemy uniknąć nowotworu dzięki swoim staraniom? „Przed rakiem na pewno nie można uciec całkowicie, ale na pewno można zmniejszyć ryzyko zachorowania na raka poprzez higienę, poprzez styl życia, a także poprzez badania profilaktyczne”, mówi w Bez Tabu. OBEJRZYJ TEŻ: Często o czymś zapominasz? To może być początek menopauzy. Ekspert wskazał 5 najczęstszych objawów klimakterium Ile więc zależy od genów, a ile od nas samych? „To zależy od typu raka. Np. przy raku piersi czynnik genetyczny to jest od 5 do 10%, czyli 90% pozostaje w kwestii, nazwijmy to, szeroko pojętego stylu życia. Rak jajnika to jest 15-17% czynnik genetyczny. Rak trzonu macicy, czyli inaczej endometrium - 3-5% czynnik genetyczny. Czyli jak widzimy, ten czynnik genetyczny jakby nie jest przeważający. Choć większość z nas tak myśli”, słyszymy na VIVA.pl. Na co więc najbardziej zwrócić uwagę w naszym codziennym życiu? „Na to jak się zachowujemy, jak dbamy o nasze zdrowie, co jemy, czy uprawiamy sport, czy pijemy alkohol, czy palimy papierosy. To wszystko ma wpływ na to, czy zwiększamy sobie ryzyko nowotworu”, mówi Karina Barszczewska. Więcej na ten temat w naszym materiale. Zachęcamy do odsłuchania całości. View oEmbed on the source website
Za Małgorzatą Potocką kilka nieudanych związków. Aktorka wyznała po latach, dlaczego żaden z nich nie miał prawa się udać
Zakochana była wielokrotnie, ale żaden z byłych partnerów nie dał jej tyle, by byli ze sobą do dzisiaj. Małgorzata Potocka mówi, co odkryła po latach, jeśli chodzi o temat miłości...
Mąż Józef Robakowski i wieloletni partner Grzegorz Ciechowski – dwie wielkie miłości Małgorzaty Potockiej nie mogły się udać. Dziś aktorka wie to doskonale i zna przyczynę niepowodzeń z przeszłości. A czy dziś jest zakochana? Małgorzata Potocka o związkach. Czuła się wykorzystywana W najnowszym „Bez Tabu” Mariola Bojarska-Ferenc zapytała swoją gościnię o związki. Wymieniła dwa pierwsze i najpoważniejsze, a później chciała się dowiedzieć, czy Małgorzata Potocka próbowała w obecności psychologa dowiedzieć się, co było przyczyną jej miłosnych niepowodzeń… „Przeszłam takich rozmów milion. I te rozmowy są najgłupsze na świecie. Tak uważam. Dlatego, że psychologowie próbują znaleźć definicję. I ty siedzisz na kanapie, a on się zastanawia, dlatego pani od 50 lat jest sama. To jest bzdura kompletna, kompletna bzdura. Na całym świecie są pary, które się dobierają i rozpadają, dobierają i rozpadają. Nie ma definicji. Musi być mądrość życiowa i dojrzałość. A rzadko mówią o dojrzałości, rzadko mówią ci w twarz, że to ty jesteś niedojrzałym du*kiem i nie znasz wartości życia”, twierdzi aktorka. Przed kamerą VIVY.pl opowiedziała o tym, że w jej przypadku miłość jej partnerów nie była skierowana tylko na nią, ale też na… ich samych. „Trafiałam na wspaniałych artystów, wspaniałych mężczyzn, ale dzisiaj z perspektywy dojrzałości rozumiem, że oni kochali mnie, bo byłam fajną babką, ale przede wszystkim kochali siebie. I nagle zrozumiałam, że żaden z tych mężczyzn mnie nie wspierał. Nie walczył o mnie”, opowiada artystka i dodaje bolesną prawdę. „Wykorzystywali mnie we wszystkim. Miałam poczucie, że ja jestem włączona w ich życie, w projekt. Byłam dumna z tego, że biorę w tym udział. Ale to nie była relacja partnerska”, słyszymy. CZYTAJ TEŻ: Życzyła rodzicom rozstania, mówi o domowym piekle. Później trafiła do klasztoru: „Byłam nieustannie karana” Przykłady? „Mój pierwszy mąż, dajmy na to. Robiliśmy razem dużo filmów i sztuki, wystaw itd. Ale byłam ciągle w jego cieniu i on był na pierwszym miejscu. Nie walczyłam o siebie i on nie włączał mnie w swoje wystawy. Zrobiliśmy tych wystaw milion a nigdzie nie ma mojego nazwiska”, mówi VIVIE.pl Małgorzata Potocka. To nie wszystko, wspomina też o Ciechowskim. „Potem Grzegorz. Przecież ja wyprodukowałam i wyreżyserowałam wszystkie jego koncerty. Jak teraz one lecą, nie ma mojego nazwiska. Co się stało? […] Kiedyś jak przyszedł na moją wystawę fotografii, to tak z przekąsem powiedział: no przyszło tutaj 100 osób, a na mój koncert przychodzi 20 tysięcy. No nagle wtedy poczułam, że ten facet nie kapuje o co chodzi w ogóle”, padło w naszym cyklu „Bez tabu”. Zobacz cały odcinek i dowiedz się, czy aktorka jest dziś zakochana. View oEmbed on the source website
Życzyła rodzicom rozstania, mówi o domowym piekle. Później trafiła do klasztoru: „Byłam nieustannie karana”
Los sprawił, że związek jej rodziców nie przetrwał próby czasu. Sama tego jednak chciała. W wyniku kolejnych decyzji jej mamy, małą Małgorzatą Potocką zaczęły się opiekować zakonnice. Jak wspomina tamten czas?
Dziś Małgorzata Potocka jest przede wszystkim znaną aktorką. Prywatnie jednak już zawsze będzie też córką scenografa Ryszarda Potockiego i reżyserki oraz dokumentalistki Marii Chybowskiej. O tym, jak wyglądało jej dzieciństwo; dlaczego opiekę nad nią przejęły siostrę zakonną i co stało się ze związkiem jej rodziców, opowiedziała w najnowszym „Bez Tabu”. Małgorzata Potocka o domu rodzinnym i wychowywaniu się w klasztorze W najnowszej rozmowie Marioli Bojarskiej-Ferenc z Małgorzatą Potocką pada nagle pytanie: dlaczego aktorka będąc małą dziewczynką marzyła o tym, by jej rodzice się rozstali. Odpowiedź rozpoczęła się od wspomnienia tego, jaka atmosfera panowała w jej domu. „To było piekło domowe. Byłam zakochana w swoim ojcu; bywa tak, że córki mają konflikt z matką. Ja dopiero teraz swoją matkę naprawdę doceniłam i zrozumiałam. Ale po latach, to już jest za późno. […] A wtedy wydawało mi się, że moja mama go nieustannie krzywdzi i że moja mama ciągle ma do ojca pretensje. Ciągle się kłócili, ona rozpoczynała zawsze ten konflikt. A ja byłam za mała, żeby zrozumieć, że życie dwojga ludzi jest bardzo skomplikowane. Być może mój ojciec nie spełniał po prostu tego, czego ona oczekiwała?”, mówi aktorka przed kamerami VIVY.pl. Dziś zauważa, że jaj mama też była poturbowana przez los. „Całe życie miała depresję. Nie była kompatybilna z rzeczywistością. […] To była skomplikowana sieć emocjonalna, której ja wtedy kompletnie nie rozumiałam. Ona miała pretensje do ojca, a ja miałam pretensje do niej. No i z tego się bierze piekło rodzinne. Aż w końcu ona się z nim rozstała”, powiedziała. Chwilę później zapadła decyzja, że Małgorzata Potocka będzie zaopiekowana przez siostry zakonne żyjące w klasztorze. „Dla mnie to nie było normalne, bo ja generalnie nie chciałam nigdzie wyjeżdżać, tym bardziej nie chciałam być poddana żadnej dyscyplinie. I na tamten okres się w ogóle nie nadawałam do żadnego klasztoru. Ten okres wspominam różnie. Wtedy z przekleństwem, dzisiaj z sentymentem, do dzisiaj spotykam się od czasu do czasu z tymi niezwykłymi siostrami. Tam się bardzo zmieniło. Zmienił się światopogląd. Nie ma kar”, opowiada o miejscu, które znajdowało się i znajduje nadal w Nowym Sączu. Co wtedy ją najbardziej uwierało? „Nieustannie miałam karę. Musiałam sprzątać na przykład cały refektarz, całe korytarze, łazienki. To nie była robota dla małej dziewczynki, tylko dla serwisu sprzątającego”, wspomina smutno… Cała rozmowa już na naszym YouTubie. View oEmbed on the source website
„Ma pani raka”, usłyszała w Walentynki; o przerażającej diagnozie nie powiedziała nikomu. Tak Małgorzata Potocka wspomina walkę z chorobą
„Rak to taka szuja wielka, dlatego że on się skrada. Czasami naprawdę trudno go uchwycić”, mówi nam Małgorzata Potocka. Aktorka przytacza swoją historię choroby i zachęca do profilaktycznych badań.
Sama pokonała chorobę nowotworową i dziś czuje misje, by zachęcać innych do badań profilaktycznych. Małgorzata Potocka opowiedziała w najnowszym „Bez Tabu” nagrywanego dla VIVY.pl o tym, jak zareagowała, gdy usłyszała od lekarki, że ma raka piersi. Małgorzata Potocka o raku: diagnoza, bliscy, operacja Jakiś czas temu aktorka wybrała się na badania kontrolne. W jednym momencie zmienił się jej cały świat. „Lekarka powiedziała mi, że trzeba zrobić mammografię. Dodała: „pani nie robiła dwa lata!”. Ja odpowiedziałam: „no bo wszystko jest ze mną w porządku, robiłam wcześniej, wszystko było świetnie”. I przypadek sprawił, że ja poszłam, rozumiesz w Walentynki, na mammografię i ona mi mówi: „pani ma raka”. Ja myślałam, że ona zwariowała albo ja zwariowałam. Że mnie to nie dotyczy, dotyczy to wszystkich naokoło, ale nie mnie”, opowiada Małgorzata Potocka Marioli Bojarskiej-Ferens. „Dla mnie wtedy świat się zmienił. Nie zawalił, tylko zmienił. Nastąpił jakiś niesamowity strach, bo oczywiście natychmiast były milion biopsji i tak dalej, i tak dalej. I czekaliśmy przez dwa tygodnie na te wyniki, jak dokładnie ze mną jest”, dodała w Bez Tabu przed kamerą VIVY.pl. OBEJRZYJ TEŻ: Często o czymś zapominasz? To może być początek menopauzy. Ekspert wskazał 5 najczęstszych objawów klimakterium screen VIVA.plOd razu w głowie artystki zapaliła się lampka: „I było pytanie: powiedzieć córkom, czy nie powiedzieć córkom. Wreszcie pan doktor, bardzo mądry profesor powiedział: nic nie mów, dopóki nie będziesz miała programu działań i scenariusza rozwiązania tej sprawy. Nic nie mów, dopóki nie powiem ci daty operacji, co będzie się działo” i tak dalej, i tak dalej. Kiedy odkryliśmy, że rak jest złośliwy i hormonozależny, to od razu 1 kwietnia była operacja”, mówi nam aktorka i dodaje, że ostatecznie nie powiedziała nikomu, poza właśnie córkami. Plan działania wdrożono od razu. „Wylądowałam u znakomitego profesora, który mnie operował na Stępińskiej - tam jest nowa, wspaniała klinika onkologiczna. I powiem ci, że strach ustąpił. Ci ludzie mnie wsparli w niewiarygodny sposób”, słyszymy. Gwiazda jednocześnie stale pracowała. „Niczego nie powiedziałam w pracy, nie powiedziałam w teatrze. W tym samym czasie miałam próby do sztuki i wykazałam się taką dzielnością. Podejrzewam, że niektóre osoby, które słyszą taką diagnozę, po prostu siadają na kanapie, biorą zwolnienie na trzy miesiące i świat im się zawalił. No właśnie ja tego nie zrobiłam”, pada w Bez Tabu. Dziś Małgorzata Potocka zastanawia się czasem, jak to możliwe, że na nią trafiło. Być może do choroby przyczynił się stres? „Ja jestem zaprzeczeniem chorób. Ustalmy to, znasz mnie całe życie. Jem dobrze, śpię, nie piję, nie palę, ja ćwiczę i w ogóle. Ale żyję na polu walki, żyję na froncie, żyję w totalnym stresie. Żyję w świecie męskim, który mnie cały czas gnębi, cały czas odsuwa, bo to jest świat męski. Przegrywasz z mężczyznami, bo oni nie muszą się tak bardzo starać jak ty”, mówi VIVIE.pl i zachęca do badań. „Mam teraz taką misję, żeby kobietom o tym mówić. Bo są takie kobiety, które są cały czas w średniowieczu. Ciągle jest jakiś zaścianek. Kobiety się nie badają, kobiety nie stosują profilaktyki. […] Rak to taka szuja wielka, dlatego że on się skrada. Czasami naprawdę trudno go uchwycić. Ja miałam wielkie szczęście. I wierzę, że jeżeli kobiety będą się przyglądały sobie i będą o siebie dbały, no to po prostu unikną tego. Unikną komplikacji, unikną tego strasznego zdania: „Przyszła pani za późno”.”. Cała rozmowa już na naszym YouTubie. Pani Małgorzacie życzymy dalszego zdrowia i wielu sił. A te przydadzą się już za kilka tygodni, kiedy to rozpocznie treningi do… Tańca z gwiazdami! Będziecie kibicować? View oEmbed on the source website
Często o czymś zapominasz? To może być początek menopauzy. Ekspert wskazał 5 najczęstszych objawów klimakterium
Menopauza - dla jednych jest niemal niezauważalna, dla innych staje się czasem wyzwań i uważniejszego wsłuchiwania się w swoje potrzeby. Ginekolog wyjaśnił nam, jakie sygnały towarzyszą temu specyficznemu czasowi i jak troszczyć się w nim o siebie.
Menopauza to naturalny etap w życiu kobiety – moment przejścia, który zamyka jeden rozdział, a jednocześnie otwiera przestrzeń na nową jakość codzienności. Choć bywa owiana niepewnością i mitami, w swojej istocie jest procesem biologicznym, głęboko związanym z rytmem ciała i jego zmianami. O tym, jak wsłuchać się w swoje ciało i poprawnie odbierać jego sygnały opowiedział w nowym Bez Tabu położnik i ginekolog dr Maciej Jędrzejko. Menopauza – pierwsze objawy. Lista, wywiad z lekarzem Jak dowiadujemy się z nowego odcinka podcastu Marioli Bojarskiej-Ferenc realizowanego dla VIVY.pl menopauza wpływa nie tylko na ciało, lecz także na sposób przeżywania codzienności, relacje z innymi i poczucie własnej równowagi. Zrozumienie tego etapu pozwala spojrzeć na niego bez lęku – jako na naturalną część kobiecego życia, a nie jego ograniczenie. Położnik i ginekolog dr Maciej Jędrzejko tłumaczy, że co roku 25 milionów kobiet na całym świecie wkracza w etap menopauzy. Czy da się na nią przygotować? Czy da się stwierdzić po objawach, że to już ten czas? Tak. Gość VIVY.pl zapewnia, że ciało wysyła sygnały. Pierwszy z nich związany jest z pamięcią. „Są takie podstawowe objawy wypadowe, czyli wypadają te elementy, za które odpowiedzialne są estrogeny. A więc po pierwsze zaburzenia koncentracji. Mgła mózgowa typowa jest dla menopauzy. Wtedy człowiek nie może się skoncentrować, nie może sobie nic przypomnieć. Niektóre kobiety mają nawet jakieś takie przerażenie w sobie, że może choroba Alzheimera im się zaczyna, bo coś zapominają. Ale to nie to”, opowiada nam przed kamerą dr Maciej Jędrzejko. Kolejne objawy z listy, które warto obserwować to: obniżony nastrój, obniżone libido, suchość pochwy i piąta sprawa – uderzenia gorąca. „Nie jest to zabawna sprawa, kiedy nagle kobieta w środku na przykład jakiegoś spotkania rodzinnego staje się cała czerwona, dostaje na twarzy buraka i robi się jej gorąco. Poty zalewać mogą ją także w ciągu nocy, nagle jest mora poduszka – to naprawdę typowe dla menopauzy”, opowiada VIVIE.pl ekspert. Podkreśla jednak, że każdy przypadek jest osobny i zawsze warto skonsultować swoje dolegliwości z lekarzem. „Oczywiście część tych objawów nie jest charakterystyczna. To znaczy np. też przy nowotworach niektórych mogą być podobne objawy. Mogą być podobne objawy przy gorączce, czyli np. to, że budzimy się z mokrą poduszką. Ale jeżeli to się w miarę regularnie pojawia, do tego dochodzi nerwowość, płaczliwość, suchość pochwy, obniżenie libido… To może być klimakterium”, słyszymy w „Bez Tabu”. POSŁUCHAJ TEŻ: W ten sposób możesz pomóc swojej tarczycy. Lekarz holista wskazał 3 główne zaniedbania Polaków To, co warte podkreślenia, to że każda kobieta przechodzi czas klimakterium inaczej. Przykład? „Ja mam takie doświadczenia, że te dziewczyny, które mają troszkę więcej ciała, troszkę lepiej bywa, że znoszą tę menopauzę. Ale to zależy od tak wielu czynników, na przykład od tego, czy ktoś w ogóle ma taką pogodną duszę i pogodną aurę wokół siebie, czy też cały czas się czymś bez przerwy martwi, zamartwia i czymś ciągle, wiecznie przejmuje. Wiele zależy od naszej konstrukcji psychicznej”, przekonuje dr. Jędrzejko. Więcej na ten temat posłuchasz w całym odcinku wideopodcastu. View oEmbed on the source website
Jej słowa o niekochaniu dzieci partnera wywołały ogromne kontrowersje. Po latach Anna Korcz wyznaje, jaki ma kontakt z pasierbami
Czy do dzieci partnera da się poczuć miłość? Ten temat rozgrzał w pewnym momencie cały polski intenret. A wszystko przez jedną wypowiedź Anny Korcz. Czy 6 lat później wciąż uważa, że "kochać" to za duże słowo?
Paweł Pigoń i Anna Korcz tworzą od lat szczęśliwą rodzinę. Rodzinę patchworkową. Coś, co aby działało perfekcyjnie, wymaga czasu i zaangażowania wszystkich stron. Aktorka i jej bliscy radzą sobie z tym doskonale. Gwieździe oberwało się jednak kilka lat temu za jedną z wypowiedzi. Jak widzi ją po 6 latach? Anna Korcz o kontrowersyjnych słowach dotyczących cudzych dzieci W 2019 roku w wywiadzie dla „Na Żywo” Anna Korcz tak powiedziała o relacji, jaką można nawiązać z pasierbami: „„Niestety, nie da się pokochać cudzych dzieci. No chyba że ktoś nie ma własnych, wtedy co innego. Dzieci Pawła bardzo lubię, ale gdybym powiedziała, że je kocham, to bym skłamała. Paweł też nigdy nie pokocha moich córek. Tak się nie da”, wyznała wtedy i podzieliła czytelników. Artystka otrzymała wiele komentarzy o tym, że absolutnie się myli i umniejsza uczuciom, które potrafią zaskakiwać. Jak dziś pamięta czas, w którym wylał się na nią hejt? „Przypuszczam, że ten hejt, o którym mówisz, wylewał się przede wszystkim od kobiet. Tak przypuszczam, bo ja staram się mało czytać komentarzy, a te brutalne -to od razu Państwa zapewniam – wyrzucam. Szkoda Waszego czasu, żeby pisać jakieś nieprzyjemne komentarze”, powiedziała w „Bez Tabu” Marioli Bojarskiej-Ferenc. Jak sobie wtedy poradziła i czy zmieniła zdanie? „Jest to bardzo trudne. W momencie, kiedy wypowiadasz swoje zdanie, w które wierzysz, ono nie rani nikogo, a mimo wszystko właśnie powstaje ten hejt. Nadal uważam, że cudzych dzieci nie da się tak naprawdę pokochać. Nasze dzieci są z naszej krwi i to są tak silne związki emocjonalne, że nikt ich nigdy nie zastąpi. Możemy bardzo szanować, lubić, przytulać się, cenić, przyjaźnić się, ale pokochać się według mnie tak naprawdę nie da”, słyszymy przed kamerami VIVY.pl. Anna Korcz zaznaczyła też, że jej obecne relacje z dziećmi męża są jak najbardziej w porządku. „W naszej patchworkowej Paweł ma dwóch synów. To są mężczyźni już teraz dorośli. Bardzo się szanujemy. Myślę, że nawet z jednym to nawet bardzo się lubię, bo kiedy się spotykamy, mam poczucie, że ze mną tak fajnie gada, jakby był moim serdecznym kumplem. Jego dziewczyna też jest bardzo serdeczna. A drugi? Drugi jest taki mniej wylewny w uczuciach, ten młodszy. Też ma bardzo fajną dziewczynę, ale Magdusia jest taka troszeczkę wycofana, zawstydzona. Jeszcze nie złapałyśmy takiej dobrej linii porozumienia, ale myślę, że będziemy nad tym pracowały”, padło w rozmowie z VIVĄ.pl. Całość już na naszym YouTubie. View oEmbed on the source website
Po 19 latach narzeczeństwa wzięli wyczekany ślub. Anna Korcz zaskoczyla partnera: „To ja się oświadczyłam!”
Anna Korcz i Paweł Pigoń od maja 2025 roku są małżeństwem. Ale zanim to nastąpiło, para przez 19 lat pozostawała w relacji narzeczeńskiej. Co było przełomem? Oświadczyny i decyzja, które zainicjowała aktorka!
Ich historia miłości jest naprawdę wyjątkowa! Anna Korcz i Paweł Pigoń są razem już dwie dekady, z czego aż 19 lat pozostawali ze sobą w relacji narzeczeńskiej. Dopiero interwencja aktorki sprawiła że od maja może ona mówić do ukochanego „mężu”. Dlaczego nie spieszyło się im ze ślubem? Anna Korcz o ślubie i zaręczynach. To ona postanowiła o ślubie W najnowszym „Bez Tabu” Anna Korcz opowiedziała Marioli Bojarskiej-Ferenc o tym, dlaczego po pierwszym małżeństwie długo nie myślała o drugim. Aż nagle… mocno zapragnęła ślubu! „Nie było jakiegoś zasadniczego powodu. Po prostu w pewnym wieku postanowiłam posprzątać i poukładać swoje życie. Twierdziłam, że to już najwyższy czas. No i oznajmiłam, że pobieramy się”, mówi Anna Korcz VIVIE.pl. „Można to tak nazwać, że to ja się oświadczyłam, tak”, dodaje z radością. Za gwiazdą pierwsze małżeństwo, które trwało od 1989 do 2003 roku. Robert Korcz pozostawał mężem aktorki do czasu, kiedy dowiedziała się o jego licznych zdradach. „Mam charakter bardzo zdecydowany, jestem bezkompromisowa, jestem asertywna i naprawdę wiem czego w życiu chcę. I też na pewno wiedziałam po pierwszym nieudanym związku, że na pewno papier żony jest mi do niczego potrzebny”, opowiada nam Anna Korcz i wspomina, że w końcu coś w niej tąpnęło. „ Ale właśnie z czasem uznałam, że to bardzo dumnie brzmi i właśnie już na stare lata chce być czyjąś żoną, w tym wypadku żoną Pawła”, słyszymy w Bez Tabu. A kto w jej aktualnym związku ma więcej do powiedzenia? „Jestem taką osobą, którą trudno dogonić, która nie lubi być złapana w sidła, już nawet nie marzy o złotej klatce. Od złotej klatki uciekam najdalej jak się da. Paweł jest łagodniejszy, jeśli chodzi o charakter. W związku z tym trudno mi jest powiedzieć, że ja rządzę w tym związku, bo są dziedziny bardziej damskie, w których ja mam ostatnie słowo i są te zdecydowanie męskie - techniczne nazwijmy je - w których rządzi Paweł. Więc próbujemy znaleźć kompromis, ale z tym bywa bardzo ciężko”, przyznaje aktorka. Całej rozmowie możecie przysłuchać się na naszym YouTubie. Fragment zaś znajdziecie na górze strony. CZYTAJ RÓWNIEŻ: Gwiazda „Na Wspólnej” wyznała, że od lat towarzyszy jej uciążliwa choroba. „Moje życie ogólnie nie należy do sielanki” View oEmbed on the source website
Wychowała się bez ojca; kolejny życiowy ciężar unosiła całkiem sama. Anna Korcz o trudnych momentach życia
Wychowały ją same kobiety. Dorastała bez ojca i także bez niego w pewnym momencie wychowywała dwie córki. Gdy była w trudnym momencie, nie otrzymała pomocy od nikogo. Dziś tak Anna Korcz mówi o tym momencie swojego życia.
Widzowie znają Annę Korcz głównie ze szklanego ekranu. Wielu z nich nie wie nawet, jak wiele aktorka przeszła w swoim życiu. W rozmowie „Bez Tabu” z Mariolą Bojarską-Ferenc ulubienica publiczności opowiedziała o tych fragmentach swojego życiorysu, które odcisnęły na niej szczególne piętno. Anna Korcz o dzieciństwie bez taty, samodzielnym wychowaniu córek i nerwicy W najnowszym odcinku „Bez Tabu” Anna Korcz otworzyła się na temat swojej relacji z tatą – a raczej jej braku. „Poznałam tatę, miałam z nim kontakt, ale bardzo rzadki. Trudno to nazwać było ojcostwem. Nie będę okrutna - jego już nie ma na świecie - jak powiem, że w zasadzie nie miałam ojca. On był reproduktorem, za co jestem mu wdzięczna. Natomiast nie miałam żadnych relacji z ojcem. W zasadzie ani dobrych, ani złych. Był gdzieś tam osobą bardzo mi obcą. Widzieliśmy się kilka razy w życiu”, słyszymy przed kamerą VIVY.pl. „Jestem kobietą, którą wychowywały same kobiety. […] To są bardzo trudne rzeczy, o których ja chyba nawet nie umiem mówić. To nie to, że nie chcę, tylko nie umiem. Dla mnie świat, w którym się wychowywałam, był tak naturalny i oczywisty, że ja nie tęskniłam za mężczyzną. Dopiero jak stałam się kobietą i ten czas zaczął upływać, zaczęłam widzieć, jaki mam deficyt. Wtedy było już troszkę za późno”, dodała artystka. W swojej dorosłości Anna Korcz bardzo wcześnie, bo na studiach, została po raz pierwszy mamą. Po zdradzie męża to tylko na jej barkach spoczęło wychowanie potomstwa. „Powiem ci z ręką na sercu, że prawie nikogo nie było. […] Przyjaciele mieli swoje życie. Nie mieli dla mnie czasu. Może dlatego ja wiem dzisiaj, że komuś się dzieje krzywda, to jak bardzo jest potrzebne moje wsparcie. Ponieważ empatia to jest coś, czego się nie da kupić. Owszem, miałam kilka osób takich zaufanych, które oczywiście ode mnie odebrały telefon, ale nikt mi nie poświęcał czasu, bo miał swoje życie. Teraz jako dojrzała kobieta już to rozumiem. Wtedy było mi bardzo ciężko”, pada przed kamerą VIVY.pl. Prowadząca „Bez Tabu” dopytała więc, jak sobie aktorka wtedy poradziła. „To były bardzo trudne lata. Bardzo trudne, przepłakane”, mówi Anna Korcz, która jednocześnie poradziła sobie jednak ze wszystkimi wyzwaniami. Mariola Bojarska-Ferenc dopytała, czy to prawda, że trudne momenty życia przypłaciła nerwicą. „Ja to nazywam ogólnie mówiąc stanami depresyjnymi. Jak mi jest ciężko, to bardzo dużo mnie kosztuje, żeby otoczenie nie odbierało mnie w złym nastroju. Uciekam po prostu. Często idę spać, choć wiele osób mówi, że trudno potem jest wstać z łóżka. No jest bardzo trudno, ale trzeba”, mówi artystka VIVIE.pl. Całą rozmowę znajdziesz na naszym YouTubie. Zapraszamy. CZYTAJ RÓWNIEŻ: Była mamą siedmioletniego chłopca, gdy zawalił się jej cały świat. Tak Grażyna Wolszczak pozbierała się po stracie męża: „Musiałam żyć dalej” View oEmbed on the source website
Odkąd stracił syna, ta myśl wraca do niego wielokrotnie. Leszek Miller o tym, czego nie był w stanie dać swojemu dziecku
Strata dziecka to jedna z największych tragedii, jaka może się przydarzyć. Kilka lat po odejściu dziecka premier Leszek Miller wrócił do rozmyślań na temat ojcostwa i tego, co jego zdaniem, jest po śmierci.
Był sierpień 2018 roku, gdy Leszek Miller Junior odebrał sobie życie. Dla jego bliskich to niewyobrażalna tragedia, po której smutek będą czuć jeszcze wiele lat. Dla ojca zmarłego – premiera Leszka Millera – to także powód do pewnych refleksji, którymi podzielił się z Mariolą Bojarską w Bez Tabu – podcaście realizowanym dla VIVA.pl. Leszek Miller o braku czasu dla syna i tym, co jest po śmierci Gdy polityk zasiadł w naszym studiu, prowadząca zapytała go o ojcostwo. Okazuje się, że po stracie syna wiele razy rozmyślał nad tym, czy jako tata dał z siebie wystarczająco. „To jest problem, o który ja myślę wielokrotnie. To do mnie wraca. Czasami sobie zadaje pytanie, czy warto było tak głęboko tkwić w polityce. Bo to, czego ja nie mogłem dać swojemu synowi, to czas. A dzieci potrzebują czasu rodziców. Czasami to nawet chodzi o jakieś drobiazgi. Chwila rozmowy, jakiś mały spacer, już nie mówiąc o jakichś dłuższych wyjazdach”, mówi VIVIE.pl Leszek Miller. Czy jego syn upominał się o wspomniany wspólny czas? „On uważał, że ja tak ciężko pracuję, że nie chciałby mi przeszkadzać. Ale po pewnych spojrzeniach, gestach i tak dalej, mogłem się zorientować, że on tego wymaga. A po drugie, trzeba zachować ogromną cierpliwość do dzieci, bo potem żałuje się każdego niepotrzebnego gestu, czy każdego niepotrzebnego słowa. Więc, wie Pani, ja nie zamierzałem być politykiem, ja chciałem budować sieci przesyłowe, elektrownie, turbiny, to mnie bardzo interesowało. No i zawsze oczywiście jest to pytanie, co byłoby lepsze dla mnie, dla mojej żony, dla mojego syna? Trudno powiedzieć”, podsumował. POSŁUCHAJ TEŻ: 22 lata temu mógł stracić życie, wydarzył się cud. Leszek Miller wrócił wspomnieniami do wypadku helikoptera. Mówi o opiece św. Barbary W „Bez Tabu” wrócił też do wątki swojej wiary, a raczej jej braku. „Wychowywałem w bardzo religijnej rodzinie. Wszyscy moi krewni byli wierzący, ale bez fanatyzmu. Natomiast dla nich Kościół, ksiądz, życie duchowe było bardzo ważne. I ja w tym wszystkim oczywiście się wychowywałem, chłonąłem tą atmosferę. Ale potem pomału odchodziłem od wiary i od Kościoła. Także dzisiaj jestem człowiekiem niewierzącym, ale nie mam jakiegoś instynktu nienawistnego w stosunku do religii czy do wiernych”, opowiadał Leszek Miller i odpowiedział na pytanie: w co wierzy, że jest po śmierci. „W takich sytuacjach, które mnie spotkały, kiedy Leszek umarł, myślałem sobie: no ciekawe, czy tam coś jest po drugiej stronie, czy nie ma. Jak się kiedyś znajdę w jego sytuacji, to się przekonam, ale już nie będę mógł pani powiedzieć”, zakończył. Cała rozmowa już na naszym YouTubie. View oEmbed on the source website
22 lata temu mógł stracić życie, wydarzył się cud. Leszek Miller wrócił wspomnieniami do wypadku helikoptera. Mówi o opiece św. Barbary
Leszek Miller w poruszającej rozmowie w Bez Tabu. Tylko u nas mówi, co dokładnie stało się 22 lata temu, gdy rządowy samolot z nim na pokładzie, rozbił się przed lotniskiem Okęcie.
Był czwarty grudnia 2003 roku, gdy rządowy śmigłowiec rozbił się niedaleko Piaseczna. Wśród 15 osób na pokładzie był ówczesny premier Leszek Miller, który wracał z Lubina z obchodów Barbórki. Zdarzenie wyglądało na niebezpieczne, ale na szczęście nikt nie zginął. Politykowi mówiono, że może zawdzięczać drugie życie opiece świętej Barbary. Leszek Miller o cudzie. Przeżył wypadek helikoptera O tym zdarzeniu 22 lata temu mówiła cała Polska. Dziś Leszek Miller wraca do niego podczas spotkania z Mariolą Bojarską-Ferenc w podcaście „Bez Tabu” tworzonym dla portalu VIVA.pl. Jak zapamiętał tę chwilę? „Ja w tym momencie krytycznym spałem. Miałem wtedy taki okres, że spałem, gdzie tylko mogłem, ponieważ ciągle było za mało i tak nauczyłem się spać wszędzie. Więc obudziłem się w ostatniej chwili. Wtedy, kiedy właśnie pilot zaczął krzyczeć, żebyśmy zapinali pasy. Oczywiście nie zdążyłem tego zrobić”, usłyszeliśmy w rozmowie wideo. „Jak ten helikopter się rozbił, to wszyscy straciliśmy na krótko przytomność, ale po jej odzyskaniu pierwsza myśl była taka: to się za chwilę wszystko zapali, a my spłoniemy żywcem. Wprawdzie nie zabiliśmy się, ale spłoniemy żywcem”, opowiada nam Leszek Miller. „Na każdym filmie, jaki widziałem, kiedy helikopter się rozbijał, to zawsze się palił, prawda? No ale sekundy mijały, on się nie zapalał. Jeden z oficerów BOR-u, najmniej poszkodowany, wyciągnął mnie i położył na mchu i pobiegł ratować następnych. I wówczas miałem drugą myśl. Strasznie mnie kręgosłup bolał, nie mogłem się poruszyć, więc pomyślałem, że całe życie spędzę na wózku inwalidzkim. Nie mogłem wstać. To był straszny ból”, dodawał polityk. Na szczęście leżąc w lesie, przypomniał sobie pewne ćwiczenie, którym sprawdził, w jak dużych jest opałach. „Skojarzyłem sobie, że kiedyś czytałem na ten temat, że jeżeli się nie wie, co tak naprawdę się stało, to trzeba poruszyć palcami rąk i palcami nóg. Nieśmiało poruszyłem palcami jednej ręki, drugiej ręki, potem palcami jednej nogi, drugiej nogi i poczułem ogromną ulgę, bo to znaczyło, że nie mam przerwanego rdzenia kręgowego”, mówi Leszek Miller w Bez Tabu. Dziś wiemy, że przez rozbicie śmigłowca ówczesny premier doznał złamania dwóch kręgów piersiowych. Tylko w VIVIE!: Na torze jest mistrzem, w domu — najlepszym tatą. Tylko w VIVIE! Bartosz Zmarzlik wyznaje, jak odnajduje balans między sportem a ojcostwem Polityk dodał, że na pewno nie miał w sobie uczucia, że całe życie przelatuje mu przed oczami. Myślał przytomnie i działał. Ale wiele osób mówiło mu potem, że przeżył dzięki cudowi. Bo miała opiekować się nim Święta. „Uzmysłowiono mi potem, że kiedy podczas Barbórki żegnali mnie górnicy, to wręczyli mi taką dużą i ciężką figurę świętej Barbary. I ta figura leżała na półce nad moją głową. Więc jedni mówili: „no to oczywiste, dlaczego żeście ocaleli, prawda? Mieliście świętą Barbarę na pokładzie”. Ale drudzy opowiadali o tym od innej strony. Słyszałem: „Wiesz Leszek, nie zabiłeś się w helikopterze, ale gdyby ten posążek spadł na twoją głowę, to by cię po prostu zabił. I tak miałeś szczęście”, opowiada VIVIE.pl pan Leszek. Całą rozmowę znajdziecie na naszym YouTubie. View oEmbed on the source website
W ten sposób możesz pomóc swojej tarczycy. Lekarz holista wskazał 3 główne zaniedbania Polaków
Tarczyca to jedno z tych miejsc w naszym organizmie, o które warto dbać szczególnie. Jak? Wyjaśnia dr Tadeusz Oleszczuk.
Niedoczynność tarczycy, nadczynność, Hashimoto – te zdrowotne odchylenia od normy są coraz bardziej powszechne. I choć przyczyną części z nich są geny, to jest kilka rzeczy, na które mamy wpływ i którymi możemy pomóc naszym organizmom. O wszystkim opowiedział lekarz holista Tadeusz Oleszczuk w rozmowie „Bez Tabu” z Mariolą Bojarską-Ferenc. Jak dbać o tarczycę? Najważniejsze zasady, wywiad z lekarzem Podczas najnowszego odcinka Bez Tabu doktorowi Tadeuszowi Oleszczukowi pozwolono się rozwinąć na temat tarczycy. Czym ona właściwie jest? „Tarczyca jest dyrygentem hormonów w naszym organizmie. A nuty do partytury dostarczają jelita. Krótko mówiąc, jeśli mamy nieprawidłową mikrobiotę w jelitach, to układ immunologiczny źle działa i to będzie atakowało naszą tarczycę”, słyszymy w rozmowie z VIVĄ.pl. Lekarz wspomniał też o kilku rzeczach, które na co dzień często zaniedbujemy, co na pewno nie pomaga naszej tarczycy. „Tych czynników wywołujących problemy z tarczycą jest kilka i dlatego do każdego pacjenta podchodzimy inaczej. Na pewno warto zbadać poziom selenu i jodu. Jod w dobowej zbiórce moczu powinien być poziom powyżej 100, bo jeśli mamy tego jodu wystarczającą ilość, to tarczyca ma materiał na to, żeby mogła normalnie pracować. Tylko żeby ten jod się wchłaniał, to potrzebny jest selen, cynk, żelazo, witamina D3, czyli więcej tych markerów, które są konieczne, żeby tarcza zapracowywała prawidłowo”, wspomniał dr Oleszczuk i dodał jeszcze gdzie znaleźć wspomniane selen i jod. „Selen znajduje się w owocach morza, krewetkach, ostrygach. Zaś jod w śledziach”, wyliczył lekarz i wskazał dodatkowo, że powinniśmy również dbać o odpowiednią dawkę błonnika w diecie. Przede wszystkim jednak każdy powinien być pod opieką lekarza i zgodnie z jego zaleceniami dobierać pod siebie suplementację czy odpowiednią dietę. CZYTAJ TEŻ: Majka Jeżowska o problemach zdrowotnych: „Mój organizm zachorował z miłości”. Po śmierci mamy usłyszała kolejną diagnozę Druga ważna sprawa to sen. „Rytmy organizmu są bardzo ważne, bo one obniżają poziom kortyzolu, stresu. Nasze ciało kocha rytmy. […] To jest niezmiernie ważne, żebyśmy rano zobaczyli słońce, a nie niebieskie światło smartfona”, słyszymy w podcaście Bez Tabu. Trzecia wskazówka to dbanie o niski poziom stresu. Ale jak to robić w dzisiejszym świecie? „ja na przykład na weekend włączam w telefonie tryb samolotowy. Chronię siebie, bo ja muszę żyć zgodnie ze sobą, a nie tak jak inni. Większość ludzi dba o siebie za późno, dopiero dochodzi do ściany. Ja też musiałem dojść do ściany, żeby to zmienić”, stwierdził dr Tadeusz Oleszczuk przed kamerą VIVY.pl. Cała rozmowa na temat zdrowia tarczycy już na naszym YouTubie. View oEmbed on the source website
Majka Jeżowska o problemach zdrowotnych: „Mój organizm zachorował z miłości”. Po śmierci mamy usłyszała kolejną diagnozę
Majka Jeżowska bez tabu. O chorobie, z którą żyje do dziś. I o tym, że można nabawić się pewnych dolegliwości z... miłości.
Majka Jeżowska – na scenie kobieta petarda. W życiu prywatnym – także. Choć nie ukrywa, że ma za sobą różne perypetie zdrowotne. Jak sobie z nimi radziła? I dlaczego uważa, że można zachorować z nadmiaru emocji? Majka Jeżowska o problemach z tarczycą W najnowszym Bez Tabu wokalista opowiedziała o swojej drodze po zdrowie. Ta nie była łatwa i zaczęła się od… romansu. „Najpierw miałam nadczynność tarczycy, schudłam 15 kilo, trzęsły mi się ręce. Myślałam, że z miłości, bo akurat się zakochałam w Darku (przyp. red. partner, z którym wokalistka była ponad 20 lat). Bo zachorowanie „na tarczycę” spowodowane jest silnymi przeżyciami, wstrząsami, emocjami. Jak trafiłam do profesora pierwszy raz nad czynnością, to on mi się zapytał, czy mi ktoś zmarł niedawno i czy przeżyłam jakiś wypadek straszny, jakąś katastrofę. Ja powiedziałam, nie, ja tylko się zakochałam. To było to”, wspomniała VIVIE.pl artystka i dodała szczegół, który potwierdza, że było w niej sporo emocji. „I to było troszkę zakazane, bo oboje byliśmy wtedy w związkach. Ta miłość była tak silna, ta namiętność też, że trzeba było niestety dużo zadać również innym osobom bólu. I ja o tym wszystkim wiedziałam, i mój organizm to wiedział. I tak się bronił przed tym, że zachorował mój organizm z miłości. Naprawdę, dlatego zaczęłam przyjmować leki na nadczynność, która przeszła w niedoczynność”, opowiedziała gwiazda Marioli Bojarskiej-Ferenc. „I całe lata 90. Ja, jak patrzycie na moje zdjęcia, czy widzicie jakieś moje występy w telewizji, ja byłam opuchniętą, takim opuchniętym balonikiem. Ja wcale dużo nie jadłam, ja się bardzo dużo ruszałam. Niedoczynność tarczycy powodowała, że ja byłam opuchnięta non stop”, dodała Majka Jeżowska. CZYTAJ RÓWNIEŻ: Była mamą siedmioletniego chłopca, gdy zawalił się jej cały świat. Tak Grażyna Wolszczak pozbierała się po stracie męża: „Musiałam żyć dalej” Niedługo później nastąpiła inna diagnoza. „A potem po śmierci mamy zaczęłam mieć dygotanie w środku, bardzo mocne. Mówię, no tak, serce. Poszłam do kardiologa i potem poszłam do endokrynologa. I się okazało, że mam Hashimoto. I jak tylko zaczęłam przyjmować leki, to kołatanie serca ustąpiło”, słyszymy. Jak dziś wokalistka radzi sobie z chorobą? Posłuchaj całego odcinka i dowiedz się. View oEmbed on the source website
Majka Jeżowska szczerze o zabiegach wyprostowania nosa i podniesienia powiek: „Żadne kremy nie ujmą Ci 20 lat”
Piosenkarka uważa, że uciekanie od tematu operacji plastycznych to hipokryzja. Sama poprawiła między innymi nos i powieki. Wcześniej cierpiała przez lata. Po zbiegach zaś poczuła się w końcu piękna.
Choć medycyna estetyczna potrafi dziś wiele i coraz śmielej z niej korzystamy, wciąż nie wszyscy się do tego przyznają. „Wiele kobiet wstydzi się mówić, że coś sobie zrobiło”, zauważyła Mariola Bojarska-Ferenc w Bez Tabu. „To jest hipokryzja”, zauważyła jej gościni Majka Jeżowska i opowiedziała o poprawianiu swojej urody. Majka Jeżowska o podniesieniu powiek i korekcie nosa W najnowszym „Bez Tabu”, które znajdziecie na YouTubie VIVY.pl Majka Jeżowska opowiedziała o dwóch zabiegach, które pozwoliły jej na siebie inaczej spojrzeć. „Wyprostowałam sobie nos, teraz już mam ładniejszy. Ja o tym mówię dlatego, że to dla mnie było bardzo przełomowe wydarzenie. Ja się od tamtej pory poczułam piękna”, mówi nam szczerze i bez skrępowania. „To nie jest tak, że są jakieś cudne kremy czy lasery, które ujmą ci 10 czy 20 lat. Nie”, dodaje co więcej. CZYTAJ RÓWNIEŻ: Doświadczała przemocy w związku; uciekła za ocean, by ratować siebie i syna. Majka Jeżowska bez tabu Jednak to druga operacja jeszcze mocniej dodała jej wiary w siebie. „Dla mnie najważniejszym zabiegiem było zrobienie powiek. Zresztą pamiętam, że ja Ciebie Mariolu też do tego namawiałam”, przypomniała sobie piosenkarka. „Wcześniej cierpiałam, bo tak trzeba powiedzieć, cierpiałam na syndrom zmęczonych powiek, który miał również mój tato. To powodowało, że na przykład jak byłam w trasie koncertowej i byłam bardzo zmęczona, to puchły mi górne i dolne powieki. Oczu prawie nie miałam. Miałam takie dwie parówy. Występowałam w okularach. Kupowałam duże ilości okularów, różnych kolorowych. Chodziłam w nich nawet do porannej telewizji. Potem też był taki moment, że kostkami lodu sobie masowałam oczy, ale to nic nie dawało. Nabawiłam się tylko przewlekłego zapalenia rogówki. To już była naprawdę poważna sprawa. Prawie wylądowałam w szpitalu”, słyszymy w „Bez tabu”. Ostatecznie pomógł chirurg. „Więc pomyślałam sobie, że muszę coś z tym zrobić, ale bardzo się tego bałam. Aż w końcu zrobiłam. I wiesz co, jakie było pierwsze uczucie, kiedy zobaczyłam, że mogę mieć normalne oczy: dlaczego ja tego wcześniej nie zrobiłam?”, podsumowała gwiazda. W dalszej części rozmowy wspomniała też wiele na temat uzębienia. Zapraszamy do posłuchania na YouTubie. View oEmbed on the source website
Doświadczała przemocy w związku; uciekła za ocean, by ratować siebie i syna. Majka Jeżowska bez tabu
Jej życie to gotowy scenariusz na książkę. I właśnie dlatego już wkrótce biografia Majki Jeżowskiej ujrzy światło dzienne. Tylko nam artystka opowiada o najtrudniejszych chwilach w poprzednich związkach. Był czas, gdy była ofiarą przemocy.
Spotkania z Mariolą Bojarską-Ferenc w „Bez Tabu” przynoszą też tematy trudne. Z jednym z nich zmierzyła się gościni najnowszego odcinka cyklu. Majka Jeżowska o swojej przeszłości związkowej powiedziała tak: „Czasami nie wiemy, co się dzieje w pozornie szczęśliwym domu”… Wokalistka miała na myśli, że przez pewien czas doświadczała przemocy ze strony swojej drugiej połówki. Majka Jeżowska o narodzinach syna, przemocowym związku i wybaczeniu Gdy miała 20 lat, zakochała się w 12 lat od siebie starszym kompozytorze. Na chwilę przed ogłoszeniem stanu wojennego Majka Jeżowska i Janusz Koman zostali rodzicami synka. Rodzinna sielanka nie trwała długo, bo artystka doświadczyła ze strony partnera przemocy. „Ja nie byłam bita jakoś tak notorycznie, ale dwa razy doznałam takiej przemocy, że po prostu mój ówczesny mąż, patrząc mi prosto w oczy, złamał mi w ręce palec. I ja słyszałam, jak on trzeszczy. A drugi raz, no to po prostu uderzył mnie w krtań ze złości, zazdrości i wylądowałam na pogotowiu z wylewem do strun głosowych. W ogóle nie wiedziałam, co się dzieje ze mną i mogłam stracić głos na zawsze”, przyznaje w rozmowie z VIVĄ.pl. W cyklu Marioli Bojarskiej-Ferenc wspomina też o tym, dlaczego nie jest to dla niej temat tabu. „Mówiłam i mówię o tym, bo jest wiele ciągle kobiet, które nie mają odwagi odejść od przemocowego faceta. Tłumacząc się rodziną albo tym, co powiedzą dzieciom. Ja np. nie miałam w ogóle żadnych pieniędzy, żadnych oszczędności. Miałam już małego synka i miałam rodziców. I wiedziałam, że oni mi pomogą, że oni się zajmą dzieckiem. […] Wiedziałam, że muszę natychmiast uciekać. Z oprawcą nie da się żyć. Natomiast, nie mając właściwie żadnych perspektyw, bo sama byłam początkującą artystką a moich rodziców nie było stać, by kupić mi mieszkanie, było to trudne”, słyszymy w programie VIVY.pl. Wokalistka wyjechała za wielką wodę. Bała się odrzucić propozycji zarobku tam, bo straszono ją, że już więcej nikt o niej nie będzie w przypadku kolejnych kontraktów pamiętał. Jednocześnie dzięki śpiewaniu w Ameryce, mogła zarobić na niezależne życie, które czekało ją po powrocie. „Pojechałam wtedy do Stanów, zresztą zostałam zmuszona, bo powiedziano mi, że jak nie wyjadę, to moja kariera w Polsce będzie skończona. Więc pojechałam, nie mogąc wydusić siebie właściwie żadnych dźwięków”, opowiadała nam Majka Jeżowska. CZYTAJ RÓWNIEŻ: Była mamą siedmioletniego chłopca, gdy zawalił się jej cały świat. Tak Grażyna Wolszczak pozbierała się po stracie męża: „Musiałam żyć dalej” Prowadząca cykl Bez Tabu dopytała, czy nie dało się wtedy inaczej? Czy decyzja o zostawieniu małego dziecka, była słuszna? „Była jedyna możliwa. Można oczywiście zawsze rozgrzebywać swoją przeszłość, zastanawiać się „co by było gdyby”, ale to nie ma sensu. Jeśli umiesz wyciągać wnioski, nawet z tych błędnych decyzji, to może się wszystko zakończyć normalnie i szczęśliwie. Dzisiaj mam syna, który jest super wykształconym, wrażliwym, fajnym facetem. Który stworzył swoją rodzinę i nie powiela mojego schematu”, opowiadała VIVIE.pl piosenkarka. A czym syn po latach jej wybaczył? „Zrozumiał, jak, jakich wyborów muszą dokonywać dorosłe osoby. […] W ogóle myślę, że moje życie będzie opisane pięknie w książce, która powstaje. Nie wiem jeszcze, jaki będzie tytuł. Natomiast ukaże się w przyszłym roku, w marcu”, padło w internetowym programie Bez Tabu. Całość Na YouTubie. Zachęcamy do obejrzenia. View oEmbed on the source website