Ten jeden moment zmienił wszystko. Beata Ścibakówna i Jan Englert: historia uczucia, któremu nikt nie wróżył szans
Nikt nie wierzył, że im się uda. Beata Ścibakówna i Jan Englert, mimo dzielącej ich 25-letniej różnicy wieku, pokazali, że prawdziwa miłość nie zna granic. Co skrywa sekret ich związku?
Tworzą jedną z najpiękniejszych par w polskim show-biznesie. Szczęśliwi, zgodni... Jan Englert i Beata Ścibakówna są doskonałym przykładem na to, że o prawdziwą miłość trzeba walczyć do końca. Początkowo ich relacja wywołała ogromne poruszenie. Aktor był wówczas rektorem Akademii Teatralnej, a jego przyszła żona studentką. W dodatku dzieliło ich 25 lat. Nikt nie dawał szans temu uczuciu. Oni jednak udowodnili, że niesłusznie. Wspólnie doczekali się córki, która poszła w ich ślady. Co Beata Ścibakówna i Jan Englert mówili o małżeństwie i miłości? View Ediplayer on the source website Początki miłości Beaty Ścibakówny i Jana Englerta Od chwili, gdy się poznali, są niemal nierozłączni. Mało kto wierzył, że połączy ich trwała i szczęśliwa miłość. Beata Ścibakówna i Jan Englert każdego roku udowadniają, jak bardzo wszyscy się mylili. Ich uczucie pojawiło się niespodziewanie – wcześniej nic nie wskazywało, że połączy ich coś więcej. Jak Jan Englert wspomina tamte początki? „Jesteśmy małżeństwem od niemal 25 lat, a parą ponad 27. Na początku nic nie zapowiadało, że będziemy razem. Przez trzy lata uczyłem Beatę na uczelni i nie było pioruna z jasnego nieba. Przypadek sprawił, że pojechaliśmy razem do Australii zagrać Pana Tadeusza. I tak się potoczyło”, mówił aktor w wywiadzie dla Pani w 2019 roku. Jak wspomina Jan Englert, wszystko zaczęło się podczas wyjazdu studentów do Australii, gdzie wystawiali spektakl „Pan Tadeusz”. Podczas wspólnego wypoczynku nad oceanem Beata Ścibakówna weszła do wody, a chwilę później sytuacja przybrała niebezpieczny obrót – relacjonował później rektor warszawskiej Akademii Teatralnej. „Namówiłem ją, żeby skakała ze mną przez fale i nagle wpadliśmy w dół bez dna. Beata zaimponowała mi swoim opanowaniem. Cały czas, bez histerii, powtarzała: panie profesorze, niech pan mnie nie puszcza. I wtedy przyjrzałem się jej uważniej, bo przedtem miałem do czynienia z kobietami raczej impulsywnymi”, mówił. Dopiero po powrocie do Polski coraz częściej zaczął zwracać uwagę na piękną studentkę, a ona odwzajemniła to zainteresowanie. CZYTAJ TAKŻE: Jan Englert ostro do dziennikarza: „Strasznie mnie pan nudzi”. Nie krył irytacji Beata Ścibakówna i Jan Englert: jak narodziła się ich miłość? Pewnego dnia profesor zaprosił Beatę Ścibakównę do eleganckiej kawiarni – chciał w ten sposób uniknąć niepotrzebnych podejrzeń i plotek. Aktorka była wtedy świeżo po obronie pracy magisterskiej. Od tamtej chwili wydarzenia potoczyły się błyskawicznie. Po latach Jan Englert przyznał, że nigdy nie przypuszczał, iż Beata zainteresuje go jako kobieta. Tymczasem emocje okazały się silniejsze od rozsądku. Zaskoczyła go swoim spokojem i dojrzałością, imponowała mu, a u jej boku odnalazł prawdziwe szczęście. „Otóż ja twierdzę, że udane związki są wtedy, gdy partnerzy są na podobnym etapie rozwoju psychicznego i fizycznego, niezależnie od wieku. A ja pochodzę z rodziny, która późno dojrzewa. Uważam więc, że dopiero między czterdziestką a pięćdziesiątką zaniechałem tej gonitwy, poszukiwania niezwykłych wrażeń, miotania się. Beata mnie zaskoczyła niezwykłym spokojem”, mówił Jan Englert w rozmowie z Krystyną Pytlakowską w 2007 roku. Gdy między uznanym aktorem a młodą studentką zrodziło się uczucie, ich związek wzbudził spore kontrowersje. Dla otoczenia był niemal skandalem, choć sami zakochani nie postrzegali go w ten sposób. Beata Ścibakówna obawiała się jednak, że zostanie posądzona o chęć wykorzystania popularności partnera. Dodatkowym wyzwaniem była 25-letnia różnica wieku. Młoda aktorka spodziewała się, że reakcje ze strony rodziny mogą być dalekie od entuzjastycznych. Beata Ścibakówna i Jan Englert w VIVIE! 2022 roku Beata Ścibakówna i Jan Englert w 2007 roku: Beata Ścibakówna i Jan Englert: miłość, której nie zatrzymały uprzedzenia i przeciwności Nic nie mogło stanąć na drodze do ich szczęścia. Beata Ścibakówna wspominała potem: „Zachłysnęłam się tym, że wielki Jan Englert wybrał dziewczynę z prowincjonalnego miasteczka. I nie myślałam, co z tego wyniknie. Poszłam za nim jak w dym”. Będąc studentką, nie myślała o tym związku, jak o przygodzie czy romansie, po prostu się zakochała i cieszyła się, że mogła tego doświadczyć, mimo że wszyscy ostrzegali ją przed cieszącym się zainteresowaniem płci pięknej aktorem. Do Jana Englerta wzdychało wiele kobiet. „Kobiety mnie stworzyły. Zawsze byłem babski król, bo lepiej dogadywałem się z płcią piękną. Nawet w szkole mnie tak nazywali”, cytuje słowa Jana Englerta dziennik Fakt. Aktor miał też na koncie jedno małżeństwo. Wcześniej był żonaty z Barbarą Sołtysik, z którą doczekał się trójki pociech. „Długo dojrzewaliśmy do związku, ale w końcu zaczęliśmy nowe życie, stworzyliśmy dom. A nasze uczucie rodziło się, umacniało i stało się silnym związkiem”, mówiła Beata Ścibakówna w rozmowie z Pani w 2019 roku. Zakochanych połączyła miłość do teatru, która jest stałym elementem ich małżeństwa. Mówią wprost, że nie oddzielają życia prywatnego od pracy i często rozmawiają w domu o rolach czy teatrze. Zobacz też: Obsadził córkę w roli Ofelii, zarzucono mu nepotyzm. „Ci, którzy chcieli mi dokopać, nakręcili promocję”, mówi Jan Englert Beata Ścibakówna i Jan Englert w sesji VIVY!, 2007 rok: Beata Ścibakówna i Jan Englert: sekret szczęśliwego małżeństwa, rodzina i wspólna droga przez życie W jednym z wywiadów Beata Ścibakówna wyznała, co najbardziej ceni w ukochanym. „Mądrość wieku dojrzałego zdecydowanie bardziej mnie pociąga niż niestałość młodości. Janek wie, czego chce. Czas wahań ma za sobą. Po męsku podejmuje decyzje. A poza tym wydaje mi się młodszy od wielu moich kolegów. Wiem, że mogę na niego liczyć. Każde z nas ciężko pracuje. Gdy jest się spełnionym prywatnie i zawodowo, wszystkie problemy rozwiązuje się łatwiej”, mówiła. Beata Ścibakówna i Jan Englert stanęli na ślubnym kobiercu w 1995 roku. To był jeden z najważniejszych dni w ich życiu. Aktorka nie przyjęła nazwiska męża, ponieważ zależało jej na tym, by budować swoją pozycję samodzielnie. Nigdy nie chciała ścigać się z legendą cenionego artysty. „Nie podpierałam się jego nazwiskiem, a on nigdy niczego specjalnie dla mnie nie wyreżyserował. Chciałam iść od początku swoją drogą i to się udaje”, zaznaczała. Beata Ścibakówna i Jan Englert w dniu ślubu: W 2000 roku powitali na świecie córkę, Helenę. Dziecko jest najważniejszym spoiwem ich związku. Teraz czują także ogromną dumę, ponieważ ich 24-letnia pociecha poszła w ich ślady. Szkoli swój aktorski warsztat i odnosi pierwsze sukcesy. W marcu 2023 r., szczęśliwe małżeństwo udzieliło wywiadu dla naszej redakcji. Opowiedzieli w nim o swojej córce oraz o szczegółach zdrowego małżeństwa: „Wtedy, jak i teraz dałem się Beacie namówić na wywiad. Nasza relacja jest dowodem na upływ czasu. Byłem profesorem, robię za asystenta. Niewątpliwie zmieniło się masę rzeczy. Jak zaczynaliśmy, relacja między nami była relacją – nie tylko z racji wieku czy mojego stanowiska, ale wszystkiego – kompletnie inną niż w tej chwili. Jeżeli po drodze nie było katastrofy totalnej, to znaczy, że nad wszystkim panowaliśmy. Jak to się działo? Po co to analizować? Jesteśmy razem 30 lat! Było tyle etapów, tyle różnych momentów, szczególnie w dojrzewającej kobiecie i przejrzewającym mężczyźnie, czyli lekko nadgniłym jabłku, które szpaki przez te lata podziobały. Najważniejsze dziś, że jesteśmy obydwoje jadalni. Nieważne, czy jakiś robak w środku siedzi, czy nie. Dopóki jestem jadalny, w porządku. Jak zacznę być niejadalny, diabli wiedzą, co się wydarzy…", mówił Jan Englert. „(...) Nasze uczucie zmieniało się z nami. Motyle w brzuchu przerodziły się w przyjaźń. Dzisiaj, idąc na spacer, nadal trzymamy się za ręce. Jesteśmy dla siebie bardziej czuli niż kiedyś. Bardziej opiekuńczy, troskliwi, to jest dobra baza, żeby trwać!", dodała aktorka. ZOBACZ TAKŻE: Jan Englert nie krył wzruszenia. Żona zrobiła coś, co przejdzie do historii ich małżeństwa W tym samym wywiadzie nie zabrakło ciepłych słów na temat córki, Heleny która ma już 24 lata: „Nie interesowało nas, czy urodzi się chłopiec, czy dziewczynka. Wybraliśmy tylko imiona. Po narodzinach Helenki byliśmy szczęśliwi. Mąż bardzo mi pomagał. Gdy cokolwiek działo się w nocy, wstawał do córki. Helenka była moim pierwszym dzieckiem. Fantastycznie uspokajał moje niepokoje. We wszystkim, co dotyczyło naszego dziecka, miałam do niego totalne zaufanie. Wtedy odkryłam męża na nowo"- wspomina aktorka. Beata Ścibakówna i Jan Englert powiedzieli również, że podczas pandemii nadrobili zaległości serialowe. Mieli także więcej czasu dla siebie. Aktorka w wywiadach podkreśla, że jest normalną żoną. „Jestem żoną normalną, ale nie idealną. W kuchni słabo sobie radzę, rzadko gotuję. Jak twierdzi moja córka, nie mam genu gotowania. (śmiech) Nie wiem, jak to możliwe, że podczas lockdownu nie umarliśmy z głodu. Ale poza tym jestem typową matką Polką. Nudy!”, zwierzała się w rozmowie z Anną Zaleską. Beata Ścibakówna i Jan Englert z córeczką, Heleną Beata Ścibakówna i Helena Englert w VIVIE!, 2022 rok: Beata Ścibakówna i Jan Englert stworzyli związek, który opiera się na tradycyjnych zasadach. „Oboje mamy mocne charaktery. Jesteśmy zodiakalnymi Bykami, on majowy, ja kwietniowa. […] On nie przejmuje się sprawami materialnymi, ale na szczęście pieniądze się go trzymają. Jest dość rozrzutny, lubi robić zakupy i uszczęśliwiać innych prezentami”, zdradziła Beata Ścibakówna magazynowi Pani w 2019 roku. Zakochani mają także określony podział ról! Niektóre rzeczy się zmieniły. „W skrócie z moją żoną sytuacja przedstawia się tak: byłem profesorem, teraz robię za asystenta. Mam w niej dyrektora – trochę z racji rozłożenia sił w związku, a trochę z lenistwa – i często oddaję jej pole do działania”, wyznał aktor w jednym z wywiadów. Małżonkowie często uprawiają sztukę kompromisu, rozumieją się, wspierają. Są po prostu jednością. „Każda para to spółka z ograniczoną odpowiedzialnością. Sposób funkcjonowania z biegiem czasu się zmienia”, wspominał Jan Englert. Beata Ścibakówna nie ukrywa, że małżeństwo to trudna sztuka, nad którą należy ciągle pracować, pielęgnować i rozwijać. Wraz z mężem miewali lepsze i gorsze momenty, ale zawsze udawało im się pokonywać na swojej drodze wszelkie przeszkody. SPRAWDŹ RÓWNIEŻ: Wielki powrót mistrza – Jan Englert znowu na afiszu. „Nie mam do nikogo o to pretensji” „Wiadomo, że życie małżeńskie nie jest usłane różami, chyba że różami z kolcami. My też mieliśmy okresy lepsze i gorsze, przez 25 lat to nieuniknione. Być może nasze małżeństwo ma się dobrze, bo pracujemy razem, mamy wspólne pasje? My właściwie cały czas jesteśmy we dwoje. I w teatrze, i w domu, i na wakacjach. Mamy wspólne zainteresowania i mnóstwo tematów do rozmów”, wyznała Beata Ścibakówna na łamach Urody Życia w 2020 roku. A Jan Englert w rozmowie z Dzień Dobry TVN podkreślał: „Udane partnerstwo to jest równowaga między braniem, a dawaniem”. Zakochanym życzymy wszystkiego dobrego, przede wszystkim dużo miłości. Uroda Życia 10/2020, Fakt.pl, VIVA!, Dzień Dobry TVN, Pani Jan Englert i Beata Ścibakówna VIVA!, 2022 rok: [Ostatnia publikacja na Viva Historie: 03.05.2024 rok]
Jan Englert nie krył wzruszenia. Żona zrobiła coś, co przejdzie do historii ich małżeństwa
Beata Ścibakówna zdobyła się na piękny gest. Aktor ujawnił szczegóły w nowym wywiadzie
Do kin właśnie wszedł film „Skrzyżowanie” z Janem Englertem w roli głównej. Udział w tej niezwykłej produkcji aktor zawdzięcza swojej żonie. Beata Ścibakówna z miłości do męża zrobiłaby wszystko, a to kolejny dowód ich uczuć... Jan Englert otrzymał od żony niezwykły prezent na 80. urodziny. Wywiad VIVA! [...] – Nie podoba się Panu ten świat? Zdecydowanie nie, ale na niego się nie obrażam. Muszę w nim egzystować, chociaż nie próbuję w swoim życiu wiele zmieniać. Nie korzystam z Facebooka, nie działam w mediach społecznościowych. Jestem typowym dziadersem, do czego przyznaję się z dumą. Wyznaję od lat te same kryteria etyczne, estetyczne, co nie znaczy, że nie dostrzegam innych wartości, tylko staram się je dopasować do moich, a nie odwrotnie. To jest egoizm, egocentryzm, pycha, zarozumialstwo, jakkolwiek pani to nazwie. Mój świat jest ciągle światem pewnych zasad. – W którym trudno okazuje się uczucia? One są, tylko okazujemy je sobie w formie emotikonów. Wysyłamy serduszko, zamiast powiedzieć „kocham cię”. Pamiętam z młodości, że bardzo trudno było to wydusić z siebie, nawet jak się kochało. Teraz nawet skraca się to do „koam cię”, a wystarczy, że wyśle się trzy serducha. – Nie jest Pan wylewny, bo reżyserka mówiła, że za nic w świecie nie chciał Pan w jednej ze scen pocałować swojej ekranowej żony, granej przez Annę Romantowską. I powiedział: „Przenigdy”. Ale nie dlatego to powiedziałem, że prywatnie bym tego nie zrobił. Siła Tadeusza nie tkwi w okazjonalnych symbolach. Jednym kwiatkiem nie załatwia się niczego. Obchodzenie Dnia Kobiet jest bardzo piękne, ale tak naprawdę nic nie znaczy. I tu nie do końca zgadzamy się z żoną (śmiech). – Ale kwiaty, które czasem dostajemy, przypominają nam, że warto być kobietą. Warto na pewno być kobietą, ale nie dla kwiatów. W ogóle uważam, że kobieta jest ciekawszym tworem natury niż mężczyzna, chociażby dlatego, że od niej zależy kontynuacja gatunku. Mężczyźni są prości jak skrzynki na piwo, składają się wyłącznie z linii prostych, a nie znam ani jednej kobiety, która byłaby linią prostą. Żaden mężczyzna nie dostrzega nawet połowy szczegółów, które dostrzegają kobiety. Tego się nie da wyrównać w biologii, i całe szczęście, bo byłaby straszna nuda. – Mając tyle na głowie, ma Pan jeszcze czas dla żony? Tak się składa, że moja żona Beata Ścibakówna też jest aktorką, ale wydeptała pieniądze na ten film i w niego sama zainwestowała. „Skrzyżowanie” powstało dzięki jej staraniom i było od niej prezentem na moje 80. urodziny. Jeśli starzy ludzie domagają się dopieszczania, to muszę przyznać, że podczas kręcenia filmu czułem największy szacunek, opiekę, ciepło. Zostałem nieprawdopodobnie rozpuszczony przez ekipę filmową. Może dlatego, że byłem naprawdę chory. Na planie pojawiła się nawet karetka, ale gdybym się rozłożył, to nie skończylibyśmy tego filmu. – Po czterdziestce niektórzy już robią podsumowania. Teraz raczej po pięćdziesiątce. Czterdziestka to niebezpieczny wiek zwłaszcza dla kobiet, bo wtedy czterdziestki ruszają do ataku… – Gdyby Pan podsumował swoje życie, to co najbardziej się Panu udało? Nie wiem, co mi się udało. Jedynej rzeczy, której nie oddałbym, to mojego nauczania w Akademii Teatralnej imienia Aleksandra Zelwerowicza. Obcowanie ze studentami i przekazywanie im tego wszystkiego, czego sam się nauczyłem, pozwala wierzyć, że coś po mnie zostaje. Chyba to jest najważniejsze w moim życiu. Dzięki temu jeszcze całkiem dobrze się trzymam. Nie mogę zejść z pokładu, muszę trzymać się masztu, może już nie jako kapitan, ale też nie jako galernik. Myślę, że to, co robię, ma sens. [...] SPRAWDŹ TEŻ: Obsadził córkę w roli Ofelii, zarzucono mu nepotyzm. "Ci, którzy chcieli mi dokopać, nakręcili promocję", mówi Jan Englert Cały wywiad w nowym wydaniu VIVY! Magazyn dostępny w punktach sprzedaży w całej Polsce od czwartku, 10 kwietnia 2025 roku.
Helena Englert adresuje oskarżenia o nepotyzm. Tak tłumaczy decyzję ojca!
„Wiem, że za tym wyborem obsadowym leży ogromna symbolika” tłumaczy córka aktora
Jakiś czas temu wokół Jana Englerta rozpętała się prawdziwa burza. Wszystko za sprawą oskarżenia o nepotyzm, do którego miało dojść w Teatrze Narodowym. Dyrektor z ponad dwudziestoletnim stażem postanowił obsadzić w „Hamlecie”... swoją żonę Beatę Ścibakównę oraz ich 24-letnią córkę. Teraz Helena Englert odniosła się do zarzutów, które uderzają w jej rodzinę. [Ostatnia publikacja na VUŻ-u i Viva Historie 19.02.2025 r.] Jan Englert obsadził swoją córkę w „Hamlecie” Pod koniec stycznia w mediach pojawiła się informacja, że Jan Englert po 22 latach na stanowisku dyrektora artystycznego Teatru Narodowego postanowił pożegnać się z posadą. Wcześniej jednak zdecydował, że w najnowszej odsłonie sztuki „Hamlet” zagrają dwie bardzo ważne dla niego osoby: Beata Ścibakówna wcielić ma się w Królową Gertrudę, a ich córka Helena Englert zagra Ofelię. Angaż dwudziestoczterolatki wywołał w internecie niemałą burzę, ponieważ młoda aktorka nigdy wcześniej nie stanęła na deskach Teatru Narodowego. Nic dziwnego, że został oskarżony przez wiele osób o nepotyzm. Teraz sama córka pary aktorskiej postanowiła zabrać głos w tej sprawie. Jak tłumaczy decyzję ojca? Zobacz także: Oskarżenia o nepotyzm, burza w sieci. Jan Englert opuszcza Teatr Narodowy Córka Englerta otwarcie przyznaje: „to jest nepotyzm” Kilka dni temu sama młoda aktorka postanowiła zabrać w tej sprawie głos. W rozmowie z Marcinem Mellerem z Eski Rock przyznała, że propozycja, by zagrała w sztuce, padła z ust jej ojca jeszcze w zeszłe wakacje. Początkowo Helena Englert odrzuciła tę ofertę, mówiąc, że „nie ma takiej możliwości”. Po dokładnej analizie sytuacji zdecydowała się jednak ją przyjąć. Dziś otwarcie adresuje zarzuty: „Wiem, że za tym wyborem obsadowym leży ogromna symbolika. [...] Oczywiście zdaję sobie sprawę, że to jest bardzo ryzykowne zagranie. Po pierwsze nigdy wcześniej, a padały takie propozycje nie tylko ze strony taty, ale różnych reżyserów, którzy chcieli pracować w Narodowym, żeby mnie zatrudnić. Ja się nigdy na to nie zgadzałam właśnie po to, żeby nie wywiązała się z tego taka małostkowa afera, jak ta która dzieje się teraz. I tak naprawdę ja nie mam kontrargumentów, no bo to jest nepotyzm, ale z drugiej strony mam być może ostatnią możliwość, żeby pracować z tatą. Przez jego ręce przewinęły się pokolenia aktorów, mam wrażenie, że prawie wszystkich oprócz mnie, bo wbrew powszechnemu przekonaniu, ja się od niego nie uczyłam przy niedzielnym stole, to nie tak wygląda” opowiadała. W dalszej części rozmowy dodała: „Mój tata jest w eleganckim wieku. Ja bym też chciała mieć możliwość czegoś się od niego nauczyć, a wydaje mi się, że zatrudnienie w spektaklu dwójki bardzo młodych aktorów i również zatrudnienie swojej córki jest bardzo symbolicznym przekazaniem pałeczki i nie musi być odczytywane jako ostatni krzyk kumoterstwa, a raczej pierwszy krzyk idącego nowego pokolenia. Takie było zamierzenie” tłumaczyła. Zgadzacie się z jej słowami? Zobacz też: Helena Englert jest córką sławnego aktora. "To nazwisko jest zapożyczone. Sama chcę i muszę na siebie zapracować"
Oskarżenia o nepotyzm, burza w sieci. Jan Englert opuszcza Teatr Narodowy
Już 12 kwietnia na deskach Teatru Wielkiego - Opery Narodowej wystawiony zostanie „Hamlet”. Zobaczymy w nim zarówno Beatę Ścibakównę (rola Królowej Gertrudy), jak i Helenę Englert (Ofelia). A z racji tego, że reżyserem sztuki i dyrektorem artystycznym tej publicznej instytucji kultury jest Jan Englert, sytuacja wywołała niemałą burzę w sieci. Jak się okazuje, już jakiś czas temu 81-letni aktor podjął decyzję o zakończeniu współpracy z teatrem. Jan Englert w centrum skandalu. Córka i żona aktora wystąpią w spektaklu w Teatrze Wielkim Od piątku 24 stycznia media żyją aferą związaną z rodziną Englertów. Wyszło bowiem na jaw, że już w kwietniu w spektaklu „Hamlet”, reżyserowanym przez legendarnego aktora, w głównych rolach kobiecych wystąpią zarówno jego żona, jak i córka. A to sprawiło, że z miejsca pojawiły się oskarżenia o nepotyzm: o ile Beata Ścibakówna z Teatrem Wielkim związana jest od 1997 roku, o tyle zaangażowanie Heleny Englert rozsierdziło opinię publiczną. Zaczęli oni w komentarzach podkreślać, że działania tego typu nie przystoją dyrektorowi państwowej instytucji. „Skrajny nepotyzm nie przystoi takiej instytucji. To jest po prostu brak wyczucia i uczciwości. Miejsce 'familijnych spektakli' jest w przestrzeni teatrów prywatnych. Cóż, pozostaje wielki niesmak”, „Teatr familijny”, grzmią internauci na profilu placówki. Z Janem Englertem skontaktowała się redakcja „Faktu” i poprosiła go o komentarz. Zostali jednak potraktowani z dystansem. „Jeśli pani chce pytać o kocioł wokół Teatru Narodowego i mojej rodziny, nie wdaję się w żadne tego rodzaju sprawy. Nie udzielam żadnych odpowiedzi i nie będę komentował”, uciął. Szybko wyszło również na jaw, że spektakl... jest pożegnaniem Jana Englerta z Teatrem Wielkim. Czytaj także: Kiedy dorastały, nie uczestniczył w ich wychowaniu. Kim są córki Jana Englerta z pierwszego małżeństwa? Jan Englert opuszcza Teatr Wielki. „Hamlet” pożegnaniem z funkcją dyrektora artystycznego Już na stronie Teatru Wielkiego - Opery Narodowej widniała adnotacja, że spektakl w oparciu o dzieło Szekspira jest podsumowaniem pracy aktora na rzecz placówki. „Jan Englert wieńczy dwadzieścia osiem sezonów swojej pracy artystycznej w Teatrze Narodowym przedstawieniem „Hamleta” – arcydramatu, z którym mierzył się już w ostatnim półwieczu parokrotnie, zarówno jako aktor i jako reżyser”, możemy przeczytać. Okazuje się, że już niemal pół roku temu 81-letni aktor podjął decyzję o zakończeniu współpracy z tą instytucją kultury i ustąpieniu za stanowiska dyrektora artystycznego. „Spektakl »Hamlet« jest pożegnaniem Jana Englerta z Teatrem Narodowym, jako że w sierpniu 2024 r. podjął on decyzję o ustąpieniu z funkcji dyrektora artystycznego tej sceny z końcem bieżącego sezonu”, ujawnili w rozmowie z serwisem Onet członkowie rady artystycznej i dyrektor teatru. Dodano, że zaangażowanie do spektaklu Beaty Ścibakówny i Heleny Englert był decyzją niezależną, nie wynikało z zewnętrznych nacisków i powołano się przy tym na wielki teatralny autorytet, Jerzego Grzegorzewskiego, który również decydował się na współpracę z własną córką. Wiadomo też, że ministra kultury ogłosiła konkurs na dyrektora Teatru Narodowego - Jan Englert nie otrzymał zaproszenia, by wziąć w nim udział, podobnie jak dotychczasowy dyrektor, Krzysztof Torończyk. Według Onetu trafić ono miało natomiast do takich osób, jak Joanna Nawrocka, Jan Klat, Michał Kotański czy Paweł Płoski. Czytaj także: Pobrali się w tajemnicy, mieli być razem do końca życia. Jan Englert przyznał, dlaczego rozstał się z pierwszą żoną
Beata Ścibakówna musiała udowodnić, że związała się z Englertem z miłości. Nie każdy wierzył w jej szczere intencje
Beata Ścibakówna ujawniła szokującą prawdę o swojej przeszłości. Jej związek z Englertem wywołał w przeszłości masę kontrowersji — jednak niektórzy przekroczyli wyraźną granicę w wyrażaniu opinii. Aktorka masowo odbierała anonimowe listy. Nie były to jednak wiadomości od zakochanych wielbicieli... Beata Ścibakówna dostawała anonimowe wyrzuty. Nasiliły się po ślubie Jan Englert poznał Beatę Ścibakównę jako piękną studentkę. Nie sądził wówczas, że to właśnie z tą kobietą przyjdzie mu w przyszłości stanąć na ślubnym kobiercu. Małżeństwem są od niemal trzech dekad — tworzą duet jakich mało, uwielbia ich niemal każdy. Nie zawsze jednak tak było. W przeszłości młodej Ścibakównie zarzucano, że poderwała swojego wykładowcę, aby przyśpieszyć karierę oraz że rozbiła jego małżeństwo z Barbarą Sołtysik (co było oczywistą nieprawdą, ponieważ ich związek rozpoczął się już po zakończeniu poprzedniej relacji artysty). Aktorka musiała dać z siebie wszystko — koniec końców udowodniła, że do wszystkiego doszła ciężką pracą i nie polegała wyłącznie na znanym nazwisku męża. Jan Englert, Beata Ścibakówna, Viva! 6/2022 Mimo to na początku związku mierzyła się z wieloma trudnościami oraz podcinającymi skrzydła komentarzami. Część ze złorzeczących słów przeczytała w listach, które regularnie nadchodziły do ich skrzynki pocztowej. Sytuacja powtarzała się aż przez piętnaście lat. "Wielu osobom, wiele lat temu wydawało się, że związek z Janem Englertem jest dla kariery. Co było i jest nieprawdą. Nasze środowisko jest specyficzne… sama musiałam o siebie zawalczyć" — wyznała Beata Ścibakówna w rozmowie z Aleksandrą Czajkowską w cyklu Zza Kadru. CZYTAJ TAKŻE: Jan Englert odszedł od rodziny, gdy Tomasz był już dorosły. Uczył syna, że mężczyzna musi być silny i nie płakać Beata Ścibakówna szczerze o związku z Janem Englertem Aktorka ujawniła, że listy sprawiły jej wiele przykrości. W końcu nauczyła się rozpoznawać charakter pisma na kopertach — te zapiski natychmiast lądowały w koszu. Żona Jana Englerta nawet nie zaglądała do środka. Jan Englert, Beata Ścibakówna, gwiazdka ATM Grupa, 14.12.2017 rok "Od początku mojego związku z Janem Englertem przez jakieś 15 lat dostawałam anonimy. Anonimy, listy, których litery były wycinane z gazet. Teraz żałuję, że je wyrzuciłam, bo miałabym dowód i wątpliwą "pamiątkę". Otrzymywałam je nawet, jak już byliśmy małżeństwem, a na świecie była nasza córka Helena" — wspomina Beata Ścibakówna. Dzięki wsparciu męża przetrwała trudny okres i nie brała do siebie tego, co pisały o niej anonimy. Ich związek jedynie się umocnił. SPRAWDŹ RÓWNIEŻ: Helena Englert jest córką sławnego aktora. "To nazwisko jest zapożyczone. Sama chcę i muszę na siebie zapracować" Mimo wielkiej miłości do ukochanego, artystka bardzo ceni sobie czas wyłącznie dla siebie. To również ich recepta na udaną relację. "Czasami trzeba odpocząć od siebie. Mam super ekipę dziewczyn, z którymi się często spotykam. Chodzimy razem do teatru, wyjeżdżamy na długie weekendy, celebrujemy nasze urodziny. To jest czas dla mnie, żeby odpocząć troszeczkę i zatęsknić", podsumowała. Jan Englert, Beata Ścibakówna, Viva! 6/2022 [Ostatnia publikacja na Viva Historie 27.07.2024 r.]
Rozwijała karierę, nagle zniknęła z ekranów. Beata Ścibakówna wyznała, dlaczego nie zagra już nigdy w filmie
Przez wiele lat często pojawiała się na ekranie, wcielając się w liczne postaci filmowe i serialowe. Z dnia na dzień odeszła w cień i wycofała się z zawodowych angaży. Teraz chciałaby ponownie wrócić do grania, jednak nie otrzymuje żadnych propozycji. Beata Ścibakówna gorzko o tym, co teraz czuje, jako aktorka. Beata Ścibakówna rozwijała karierę Była jedną z popularniejszych polskich aktorek. Często występowała w filmach i serialach. Pamiętamy ją z takich produkcji, jak "Samo życie", "Złotopolscy" czy "Matki, żony i kochanki". Z biegiem czasu jednak zaczęła coraz mniej występować, aż w końcu usunęła się w cień. Przez dłuższy okres nie pojawiała się w żadnych produkcjach. Teraz Beata Ścibakówna ma 56 i marzy o tym, by ponownie wrócić do gry aktorskiej. Wyznała jednak w rozmowie z Faktem, że nie jest to takie proste i możliwe, że już nigdy nie zagra w filmie. ZOBACZ: Kinga Rusin ma sławnego przyszłego zięcia. Tak bawiła się z córką na jego koncercie Beata Ścibakówna w szczerym wyznaniu Fani liczą na to, że zobaczą aktorkę niebawem w jakiejś produkcji, jednak ona w najnowszej rozmowie z Faktem nie pozostawia złudzeń. "Chyba wszyscy to zauważyliśmy... Niestety, ale tak jest. Tęsknię za kamerą i dobrą, ciekawą rolą. Tego brakuje mi w życiu" - mówiła w rozmowie z "Faktem". Ścibakówna podkreśla, że ma bardzo wiele wolnego czasu, jednak stara się nie marnować go tylko działać, nawet jeśli nie ma zleceń zawodowych. CZYTAJ: Antonina Turnau ogłosiła pilne wieści. Ledwo wrócili do Polski na stałe, a tu takie rewelacje! "Żałuję, że nie gram w filmach. Myślę, że chodzi tu o to, że reżyserzy mają swoje aktorskie stajnie. Ja nigdy do takiej się nie załapałam. Chciałabym grać, ale w Polsce robi się dużo przaśnych filmów, do których ja może nie pasuję" - podsumowała dla Faktu Ścibakówna. Mamy nadzieję, że aktorka już niedługo otrzyma nową rolę i będzie mogła spełniać się na ekranie. Źrodło: Fakt, Pomponik
Beata Ścibakówna o braku manier u młodych aktorów: „Przychodzi gwiazda po szkole teatralnej i od razu do mnie mówi po imieniu...”
„W teatrze jest ta hierarchia i ja uważam, że to jest zdrowe”
Beata Ścibakówna w najnowszej rozmowie opowiedziała o tym, jak wyglądają jej relacje z młodym pokoleniem aktorów. Artystka, która ma za sobą wiele lat doświadczenia wyznała, że nie podoba się jej to, jak zwracają się do niej młodsi koledzy z teatru czy planu filmowego. Wielu z nich mówi do gwiazdy teatru... per „ty” — „Przychodzi »gwiazda« po szkole teatralnej i od razu do mnie mówi po imieniu...” skarżyła się. Beata Ścibakówna o młodym pokoleniu aktorów Beata Ścibakówna swoje pierwsze kroki na scenie teatralnej stawiała w latach 90. ubiegłego wieku. Pierwszą rolą, w którą dane było się jej wcielić została Zosia w adaptacji „Pana Tadeusza”, co ciekawe, reżyserem owego spektaklu był Jan Englert, który kilka lat później został jej mężem. Aktorka od ponad 25 lat związana jest z Teatrem Narodowym w Warszawie, którego kierownikiem artystycznym jest jej małżonek. To właśnie w tym teatrze debiutuje wiele aktorów, którzy ukończyli szkoły teatralne i dopiero rozkręcają swoje kariery. Beata Ścibakówna, która w porównaniu do nich ma za sobą wiele lat doświadczenia, opowiedziała ostatnio o tym, że młodzi artyści bardzo szybko skracają dystans i nie odnoszą się do niej z szacunkiem. Zarzuciła im, że w ogóle nie mają respektu dla hierarchii teatralnej i mają o sobie bardzo wygórowane opinie. „Przychodzi »gwiazda« po szkole teatralnej i od razu do mnie mówi po imieniu... Hej, no nie! No chociaż jakiś szacunek” skarżyła się w wywiadzie z Magdaleną Kasperowicz dla Moon Talk. Czytaj także: Była wielką gwiazdą Opola, dziś nikt jej tam nie chce. Edyta Geppert ujawniła gorzką prawdę Jan Englert, Beata Ścibakówna, Viva! 6/2022 Beata Ścibakówna: „Trzeba pomalutku się wspinać” 55-latka opowiedziała o swoich doświadczeniach: Ja mogę przejść na „ty”, ale to ja mam powiedzieć, że „mam na imię Beata”, a nie ktoś mówi: „cześć, a mogłabyś coś tam?” mówiła. Dodała również, że dokładnie takiego zachowania oczekuje, ponieważ w teatrze od wielu lat tradycje się nie zmieniły. „Przepraszam, ale jednak w teatrze jest ta hierarchia i ja uważam, że to jest zdrowe, bo trzeba pomalutku się wspinać. Chyba że ktoś ma już takie osiągnięcia, ale to też nie znaczy, że musi się zachowywać jak »gwiazda«, w tym złym znaczeniu” tłumaczyła. Dziennikarka od razu zgodziła się z opinią żony Jana Englerta wyznała także, że jej zdaniem pod tym względem młode pokolenie jest zupełnie inne od poprzednich: „Powiem ci, że coś jest takiego w tych młodych ludziach teraz — nie mówię, że we wszystkich — że jest jakaś taka pozycja roszczeniowa” dodała. Sprawdź też: Od ponad 30 lat jest znanym dziennikarzem, przeżył niejedną rodzinną tragedię. Co wiemy o Konradzie Piaseckim? View oEmbed on the source website Jan Englert, Beata Ścibakówna, Viva! 2002
Beata Ścibakówna znów zachwyciła! Niewiele kobiet w jej wieku zdecydowałoby się na tak odważną kreację
Aktorka ponownie udowodniła, że czas się dla niej zatrzymał!
Beata Ścibakówna nie zwalnia tempa! Wybitna aktorka, a prywatnie — żona Jana Englerta oraz mama Heleny Englert, znów zachwyciła w najnowszej publikacji! Ulubienica telewidzów uchyla rąbka tajemnicy swojego życia codziennie i na swoich mediach społecznościowych chętnie publikuje swoje zdjęcia. Niejednokrotnie wywołała przy tym zamieszanie: na jej profilu nie brak zdjęć w bikini, w krótkich sukienkach czy nagich plecach. Teraz 55-latka znów zachwyciła: tym razem jej kreacja sięga ziemi, jednakże niewiele pozostawia wyobraźni! Beata Ścibakówna eksponuje ciało. Jakie są jej sekrety? Chociaż Beata Ścibakówna ukończy w tym roku 56 lat, stale pilnuje, by jej ciało pozostawało młode. Aktorka wolny czas spędza na siłowni i żywi się specjalną dietą. Zdrowie i kondycja są dla niej bardzo ważne. Kilka lat temu przyznała, że sport uprawia aż cztery dni w tygodniu! „Przy ćwiczeniach siłowych, jakie wykonuję, wydobywają się endorfiny, które sprawiają, że człowiek jest radośniejszy. Sylwetka jest fajna. Przemiana materii i metabolizm są cudowne” opowiadała w programie Dzień Dobry TVN. Na swoim profilu na Instagramie udostępniła filmik z jednego z dni swojego treningu: aktorka wykonuje skomplikowane ćwiczenia, których pozazdrościć może jej niejedna osoba młodsza o ćwierć wieku. Artystka dodała, że prócz sprawności mięśni ważne jest także rozluźnienie i dobre samopoczucie. Właśnie tak spędza czas ze swoimi przyjaciółkami, z którymi razem chodzą na fitness, a także spotykają się po zajęciach, by się rozluźnić! Jak łatwo zauważyć, efekty jej pracy widać gołym okiem. Czas się dla niej zatrzymał! Czytaj także: Ryszard Petru i Joanna Mihułka-Petru wzięli ślub w tajemnicy! Ich związek zaczął się od skandalu Beata Ścibakówna założyła wyzywającą sukienkę. Internauci oniemieli z zachwytu 24 lutego 2024 r. w Teatrze Narodowym w Warszawie miejsce miała premiera spektaklu „Król Lear”, w którym tytułową rolę gra Jan Englert. Na uroczysty spektakl aktor wybrał się w towarzystwie swojej żony, Beaty Ścibakównej. Chociaż ten dzień powinien należeć do obsady filmowej, jednym zdjęciem aktorka całą uwagę skupiła na sobie. Wszystko dzięki swojej wyjątkowej kreacji! Na kuluarach artystka zapozowała u boku Ireneusza Czopa i Dominiki Kluźniak, którzy wcielają się odpowiednio w role hrabiego Kent oraz Kordelii, a także Andrzeja Chyry. Na imprezę w teatrze Beata Ścibakówna założyła długą, czarną sukienkę z wieloma prześwitującymi elementami, przez które możemy podziwiać jej wysportowane ciało! Całość dopełniła srebrną biżuterią i luźnym upięciem włosów. Trzeba przyznać, że aktorka wyglądała naprawdę zjawiskowo! Zobacz również: Gerard Wilk zachwycał się Polą Raksą. Plotkowano o romansie tancerza z aktorką Ireneusz Czop, Dominika Kluźniak, Beata Ścibakówna, Andrzej Chyra, Teatr Narodowy w Warszawie, 25.02.24 r.
Jan Englert wziął drugi ślub rok po rozwodzie. Dziś odwiedza pierwszą żonę w ośrodku
Pobrali się jeszcze na studiach, byli małżeństwem przez 33 lata i doczekali się trójki dzieci. Gdy te były już dorosłe, Jan Englert i Barbara Sołtysik rozstali się. W zgodnie i szacunku. W 1995 roku aktor wziął ślub z Beatą Ścibakówną, młodszą o 25 lat byłą studentką. Doczekali się córki Heleny. Pierwsza żona wielkiego aktora od jakiegoś czasu przebywa w specjalistycznym ośrodku. Może jednak liczyć na wsparcie byłego męża i jego obecnej partnerki... Barbara Sołtysik i Jan Englert: doczekali się trójki dzieci, rozstali po 33 latach Poznali się jeszcze na studiach. On był pewny siebie, ona nieśmiała, choć uważano ją za niezwykle zgrabną i ładną. Barbara Sołtysik do matury trenowała balet, ale za namową nauczycielki spróbowała swoich sił w aktorstwie. Pierwotnie zdawała do krakowskiej szkoły teatralnej, ale nie dostała się do niej z powodu „nieodpowiednich warunków fizycznych” – miała lekkiego zeza. Jednak ówczesny rektor warszawskiej placówki – Jan Kreczmar – miał tę samą wadę wzroku. Została przyjęta, rozpoczęła edukację aktorską. Ale była zbyt nieśmiała. Profesorowie stwierdzili zatem, że trzeba ją ośmielić i oddali pod skrzydła Jana Englerta, opiekuna grupy. Podobno na początku nie przypadli sobie do gustu, ale z czasem nawiązali nić porozumienia i sympatii. Ślub wzięli bardzo spontanicznie na drugim roku, w ścisłej tajemnicy zarówno przed władzami uczelni, jak i... rodzicami! Zaprosili na niego jedynie ciotkę oraz przyjaciółkę panny młodej. Nie było ani obrączek, ani naręczy kwiatów. Jan Englert przyznał, że fakt ten ukrywał przed swoją mamą aż przez pół roku. Z kolei władze uczelni dowiedziały się dwa lata później – na czwartym roku. Ale mimo że ceremonia odbyła się w pośpiechu, niczego nie żałowali. Twierdzili, że było bardzo romantycznie. Po ukończeniu studiów oboje trafili do Teatru Polskiego. On grał tam jednak drugoplanowe role, nie był do końca zadowolony. Przełom przyszedł dopiero w 1970 roku, gdy wystąpił w pierwszym serialu o losach żołnierzy AK podczas okupacji niemieckiej – „Kolumbowie”. W tym samym roku para doczekała się narodzin syna Tomasza. Jan Englert zyskał popularność, którą umocnił występ wraz z Barbarą Sołtysik w filmie „Poślizg” w reżyserii Jana Łomnickiego z 1972 roku. Zagrali w nim parę kochanków, Halinę i Marka. Mówili o nich wszyscy (choć przecież nie było jeszcze dzisiaj rozumianego show-biznesu), bo rzadko zdarzało się, żeby małżeństwo grało razem odważne, wręcz intymne sceny. Rok później na świat przyszły ich córki, bliźniaczki Małgorzata i Katarzyna (unikają błysku fleszy, nie poszły w ślady sławnych rodziców). Warszawa, 1961 rok. Państwowa Wyższa Szkoła Teatralna, na zdjęciu od lewej: Damian Damięcki, Barbara Sołtysik, Jan Englert Jan Englert, Barbara Sołtysik, plan filmu „Poślizg”, 1972 rok To aktorka zajmowała się dziećmi i domem, zaś jej małżonek robił karierę i zarabiał na rodzinę. On przyznał, że popularność przewróciła mu w głowie. W książce „Jan Englert. Bez oklasków”, wywiadzie-rzece z Kamilą Drecką zwierzył się, że dopuszczał się zdrad. „Jeśli ja zdradzałem, nie miałem pretensji, jeżeli robiła to samo. Nie wiem czy to jest uczciwość. To jest rzetelny rachunek, w ramach - by tak rzec - szukania kompromisu”, skonstatował aktor. Mówiono, że w połowie lat 70. wdał się w romans z koleżanką z branży, Krystyną Kołodziejczyk. W 1979 roku poznał na planie zjawiskową Dorotę Pomykałę i przez 10 lat miał prowadzić podwójne życie i pozostawać w zażyłej relacji z nią. Dla żadnej nie zostawił jednak Barbary Sołtysik. Z czasem zaczęli się jednak od siebie oddalać. Im większą Jan Englert robił karierę, tym rzadziej bywał w domu. Ona nie miała o to pretensji, rodzina była dla niej największą wartością. W 1980 zagrali jeszcze razem w serialu „Domu” – to właśnie rola zwyczajnej kobiety, Teresy Bawolikowej, sprawiła, że o pierwszej żonie aktora wciąż się pamięta. Decyzję o rozstaniu podjęli, gdy ich dzieci były już dorosłe. „Umówiliśmy się z żoną, że nie rozstaniemy się, dopóki dzieci nie będą dorosłe. I tak się stało. Nie przeszkodziło to wszystkim mediom pisać, że zostawił żonę z trojgiem dzieci. Moje dzieci miały już wtedy dwadzieścia lat, więc nie były dziećmi", wyznał aktor w rozmowie z Marcinem Prokopem. Do rozwodu doszło w 1994 roku. „Kiedy byliśmy jeszcze młodzi, uważaliśmy z Jankiem, że warto żyć tylko 33 lata. I rzeczywiście, to się sprawdziło. Byliśmy razem przez taki właśnie okres. Niestety poza teatrem mieliśmy zupełnie inne zainteresowania. I inne wartości. On chciał być zawsze ceniony, a ja – lubiana. I udało się nam. Ja mam mnóstwo przyjaciół, on był świetnym rektorem Szkoły Teatralnej w Warszawie, a teraz doskonale zarządza Teatrem Narodowym. Nasze drogi się jednak rozeszły”, zwierzała się po latach na łamach „Tygodnika Angora” Barbara Sołtysik (cytat za Plejadą). Rok później Jan Englert wziął ślub z Beatą Ścibakówną, która wcześniej była jego studentką. W 2000 roku na świat przyszła ich córka Helena. Do dziś są razem i wspierają się w każdej sytuacji. A co stało się z Barbarą Sołtysik? Czytaj także: Barbara Sołtysik i Jan Englert: czemu pobrali się w tajemnicy i rozstali po 33 latach związku? Pierwsza żona Jana Englerta przebywa w domu opieki. Może liczyć na wsparcie byłego męża Mimo że poświęciła się wychowywaniu trójki dzieci, na czym ucierpiała jej kariera, dała się poznać widzom w kilku istotnych rolach. Środowisko aktorskie twierdziło, że jest bardzo zdolna, ma potencjał, duże możliwości. Dziś pamiętamy ją z takich produkcji, jak „Stawka większa niż życie”, „Życie rodzinne”, „Dziewczyna i chłopak”, wspomniany „Poślizg” (widowiskowa scena tytułowa, w której ginie), „Tato” czy z niezwykle popularnych także obecnie „Barw szczęścia”. Ale z czasem 81-letnia dziś Barbara Sołtysik wycofała się w cień. Po rozwodzie z Janem Englertem z nikim się już nie związała. Po raz ostatni na szklanym ekranie pojawiła się w 2015 roku. Co za tym stało? Media zaczęły z czasem donosić, że niestety, zdiagnozowano u aktorki poważną chorobę neurologiczną... Mimo że nigdy nie podano oficjalnie, co jej dolega, schorzenie ma związek z zaburzeniami pamięci. „To podstępna choroba. Dziś jej codzienność to strzępy obrazów, które rozmazują się w zakamarkach niepamięci. Przeszłość już nigdy jej nie dotknie. Nawet we wspomnieniach”, pisało swego czasu „Życie na gorąco”. By zapewnić jej wszystko, co najlepsze, rodzina podjęła decyzję, by umieścić Barbarę Sołtysik w specjalistycznym ośrodku. Może tam liczyć na całodobową opiekę wykwalifikowanego personelu. Rodzina odwiedza ją regularnie. Jak przekazała jedna z pracownic, robi to również Jan Englert z obecną partnerką, Beatą Ścibakówną. „Przyjeżdżają i przywożą to, co Basia lubi najbardziej. Fantastycznie to zorganizowali i są bardzo zaangażowani”, chwaliła małżonków na łamach magazynu „Rewia”. „Szczęśliwie są przy niej bliscy, a Jan Englert robi wszystko, żeby Barbarze Sołtysik niczego nie brakowało”, dodawał tygodnik. Taka postawa jest z pewnością godna podziwu... Czytaj także: Jan Englert ujawnił powód rozwodu z pierwszą żoną. Nie chodziło o Beatę Ścibakównę Barbara Sołtysik w serialu „Barwy Szczęścia”, luty 2009 roku
Beata Ścibakówna eksponuje nagie plecy na Instagramie
Beata Ścibakówna to znana aktorka, a prywatnie żona Jana Englerta i mama wchodzącej gwiazdy – Heleny Englert. To jedna z tych gwiazd, które chętnie pokazują swoje zdjęcia na Instagramie. Także te odkrywające atuty jej figury. 55-letnia Ścibakówna niejednokrotnie pozowała już w bikini, a teraz pokazała zmysłowe zdjęcia eksponujące nagie plecy. I to idealnie wyrzeźbione plecy! Jak ona to robi? Beata Ścibakówna eksponuje plecy Beata Ścibakówna należy do grona aktorek, które regularnie ćwiczą i sport jest obecny w ich życiu stale, a nie tylko przed wakacjami. Gra w tenisa, świczy z trenerem osobistym cztery razy w tygodniu i wylewa na nich siódme poty. Ale efekty są widoczne gołym okiem. Jej ciało wygląda bowiem doskonale, nawet plecy, które zazwyczaj najtrudniej jest wyćwiczyć. Musimy przyznać, że to robi wrażenie. Fani są zachwyceni najnowszym zdjęciem aktorki i zasypują ją komplementami: Sztos
Helena Englert jest córką sławnego aktora. "To nazwisko jest zapożyczone. Sama chcę i muszę na siebie zapracować"
Jakie relacje łączą ją z Janem Englertem?
Jan Englert to jeden z najwybitniejszych polskich aktorów, a prywatnie dumny ojciec. Z małżeństwa z Barbarą Sołtysik doczekał się trójki dorosłych już dzieci. Po raz kolejny ożenił się z Beatą Ścibakówną, a wkrótce na świecie pojawiła się już czwarta pociecha artysty — Helena Englert. Ona jako jedyna poszła w ślady sławnego ojca, choć aktorstwo było zaledwie alternatywą. Świętująca dziś urodziny 23-latka bardzo się stara, aby jej popularność wynikała z ciężkiej pracy, a nie zapożyczonego nazwiska. Co mówiła o swoich relacjach z tatą? Helena Englert nie chciała iść w ślady ojca Córkę Jana Englerta i Beaty Ścibakówny od dawna zalicza się do grona najpopularniejszych aktorów młodego pokolenia. Intensywnie rozwija swoją karierę — w ostatnim czasie mogliśmy oglądać ją m.in. na dużym ekranie w filmie Pokusa, a także w serialu HBO Max Bring Back Alice. Na koncie ma także kilka mniejszych ról, w tym ta w Układzie zamkniętym, gdzie wystąpiła u boku swojej mamy wcielając się w jej... pociechę. Jak jednak sama mówi, aktorstwo nie było jej pierwszym wyborem. Myślała, że w życiu zajmie się czymś zupełnie innym, lecz ostatecznie los pchnął ją w ślad za sławnymi rodzicami. "Aktorką postanowiłam zostać dosyć późno i drogą eliminacji. Najpierw były konie, szkoła muzyczna, balet, rysowanie, francuski, a nawet matematyka. Nie do końca mnie to jednak satysfakcjonowało, pomyślałam więc, że trzeba spróbować czegoś, co to wszystko łączy. I tak zdarzyło się aktorstwo" — mówiła Joannie Wiernik z Plejady. I przyznała, że jej pierwsze próby były absolutnym niewypałem. "Pamiętam, że gdy zaczęłam pracować, bardzo mi się ten zawód nie podobał. Nie odnajdywałam się w nim. Za duży chaos, za dużo ludzi. I myśl, czy ja dam radę". Beata Ścibakówna, Helena Englert, Jan Englert, Viva! 2002 Helena Englert jest córką sławnego aktora. Czy zawdzięcza mu sławę? Wbrew pozorom Helenie wcale nie jest tak łatwo, jak wielu mogłoby się wydawać. Wielu doszukuje się korelacji między dobrze prosperującą karierą 23-latki oraz nazwiskiem, tak doskonale znanym w branży. Młoda aktorka jest tego doskonale świadoma i odbiera jako motywację do jeszcze cięższej pracy. CZYTAJ TAKŻE: Był dumny, że syn idzie w jego ślady. Syn Jacka Chmielnika zachwyca talentem "Jako młoda osoba wchodząca w ten zawód, spodziewam się, że jeszcze przez jakiś czas będę łączona z rodzicami, ale to nie jest tak, że ja się ich wypieram albo oni mnie. Chciałabym dostać szansę na zbudowanie własnej renomy, ale też na pracę nad własną świadomością, autonomią, wizerunkiem i to jest chyba o tym. Oczywiście, w moim wypadku to nigdy nie będzie w 100 proc. możliwe, natomiast chcę spróbować", powiedziała w rozmowie z Aleksandrą Czajkowską z portalu cozatydzien.tvn.pl. Beata Ścibakówna i Helena Englert, Viva! 2013 W wywiadzie dla Galmour z kolei dodała, że nie da się uciec od bycia postrzeganą jako córka swoich sławnych rodziców, lecz nie zamierza wykorzystywać ich dorobku artystycznego jako trampoliny na szczyt. "To nazwisko jest zapożyczone. Sama chcę i muszę na siebie zapracować. Staram się być wszędzie na czas, zawsze korekt i wykonywać swoją pracę najlepiej jak potrafię. Wierzę, że w pewnym momencie to zacznie się bronić samo" — wyrażała swoją nadzieję Helena Englert. Podobne zdanie ma zresztą jej ojciec. Okazuje się, że nawet jego starsze dzieci mają podobne doświadczenia. "Czy będę uczestniczył w jej życiu, czy nie i tak będą wszyscy mówili, że ja jej pozałatwiałem. To jest silniejsze w tym kraju. Moje starsze dzieci miały to samo, że nauczyciele zaczęli ich 'tatać', bo 'tata to tego...'. No jak ktoś jest ambitny, a dzieci są ambitne, to ma dość tego taty, który jest stawiany jako wzór — tłumaczył w rozmowie z Marcinem Prokopem w ramach cyklu Rozmowy Dzień Dobry TVN. I przypomniał, że córka dostała się na renomowaną uczelnię New York University Tisch School of the Arts, w co przecież nie mógł mieć wkładu. "Moją córkę z tych ambicji 'englertowskiej' wyleczyło to, że dostała się na Tisch. Tam nikt nie mógł powiedzieć, że tatuś załatwił, bo tam tatuś jest 'nobody'". Helena Englert, Viva! 2/2023 Helena Englert i Jan Englert — tak wyglądają ich relacje Choć zbieżność nazwisk nie jest przypadkowa, tak rodzina nie mówi często o łączącej ich więzi oraz prywatnym życiu. I mają ku temu osobiste powody. "Mamy od jakiegoś czasu taką zasadę, że stronimy od mówienia o sobie nawzajem w mediach. Oczywiście, w moim osobliwym położeniu, bywa to skomplikowane, ale staramy się chronić to, co święte — czyli naszą relację" — oznajmiła Helena Englert w wywiadzie dla Plejady. Podobne słowa padły w podcaście z Kubą Wojewódzkim i Piotrem Kędzierskim: "To nie jest tak, że ja chcę się od nich odciąć, bo chcę sama budować swój wizerunek w mediach. To też jest część tego, ale to jest po prostu trudne. To są najbliższe mi osoby, dla mnie to jest rozrywanie skóry na forum. Nawet teraz dużo mnie to kosztuje". ZOBACZ TAKŻE: Wychowywał ją samotnie, jej matka zniknęła bez śladu. Tak wyglądają relacje Cezarego i Anastazji Pazurów W tej samej rozmowie opowiedziała nieco więcej o domu, w którym się wychowała i dorastała. "To jest bardzo poukładany dom, w którym mieszkają bardzo poukładani ludzie. Człowiek, który ma pracę jako dyrektor teatru i pełni funkcję administracyjną od godz. 9 do 16, od poniedziałku do piątku" — mówiła. Jan Englert, Helena Englert, 1.10.2003 Jan Englert bywa o wiele bardziej skory do mówienia o swojej córce oraz byciu ojcem. W jednej z rozmów przyznał, że w ostatnich latach jego metody wychowawcze uległy znaczącej przemianie. Najmłodsza córka zmieniła jego spojrzenie na świat. "Jak jest się młodym, gra się rolę ojca, a w dojrzałym wieku ojcem po prostu się jest. Helenka nie jest w stanie niczym wyprowadzić mnie z równowagi. Potrafię jej wszystko na spokojnie wytłumaczyć. Ona nigdy nie słyszała mojego krzyku. Jako ojciec trojga dorosłych dzieci muszę szczerze przyznać, że wcześniej tego nie umiałem. To przyszło z wiekiem", opowiadał w wywiadzie cytowanym przez Fakt. SPRAWDŹ RÓWNIEŻ: Maciej Dowbor nazywał ją siostrzyczką, później stracił dla niej głowę. Musieli tłumaczyć się z braku więzów krwi Dziś Helena Englert świętuje swoje 23. urodziny. Życzymy jej z tej okazji wszystkiego najlepszego i trzymamy mocno kciuki za kolejne wspaniałe propozycje aktorskie! Jan Englert, Helena Englert, 80. urodziny Jana Englerta, Warszawa 14.05.2023 Jan Englert z córką, Helena Englert, 8.05.2003
Helena Englert o rodzicach: „To kolejny element przywileju, w którym dorastałam, że mogłam mieć w domu taką wiedzę”
Świadomie weszła w świat, w którym nie jest anonimowa. Po raz pierwszy na planie zdjęciowym pojawiła się u boku mamy Beaty Ścibakówny w filmie Ryszarda Bugajskiego Układ zamknięty. Potem szukała swojej drogi, ale to aktorstwo było jej pisane. Choć jak mówiła przed kamerą viva.pl: „Zostałam aktorką, bo w niczym innym nie jestem dobra”. Rzadko uchyla rąbka na temat życia prywatnego i relacji z rodzicami. Dlaczego? O tym Helena Englert opowiedziała w nowym podcaście WojewódzkiKędzierski. Helena Englert o rodzicach i pracy W ostatnim czasie zabrała w filmie Pokusa oraz serialu #BringBackAlice. Stała się jedną z najpopularniejszych aktorek młodego pokolenia. Córka Jana Englerta i Beaty Ścibakówny świetnie odnajduje się przed kamerą. „Podjęłam decyzję, że spróbuję i zobaczę, co się wydarzy. Dzisiaj największą radość daje mi gra w filmie, bo wydaje mi się, że do teatru jeszcze nie dojrzałam. A może po prostu w filmie mam więcej doświadczenia. Jeszcze nie czuję się na scenie do końca dobrze”, wspominała Helena Englert na początku 2023 roku w rozmowie z VIVĄ!. 22-latka wiele zawdzięcza rodzicom, którzy wspierają ją na każdym kroku są dumni z jej osiągnięć. Idzie własną drogą i pracuje na swoje nazwisko. To jest dla niej najważniejsze. Sama przyznała, że nie oglądała wszystkich produkcji z udziałem taty. Z okazji osiemdziesiątych urodzin aktora, pojawiła się na przeglądzie filmów, w których wystąpił. Przyznała, że nadrobi wszystkie zaległości. „Wiem, że on zagrał ponad 150 ról filmowych, natomiast większości z nich nie widziałam. Myślę, że przyjdzie na to czas, ale on jeszcze nie jest teraz. […] Tak samo, jak dziwnie się ogląda siebie, to jeszcze gorzej jest oglądać, albo słuchać kogoś, kogo masz w domu”, wyznała w podcaście WojewódzkiKędzierski. Czytaj też: Jej matką chrzestną jest Anna Dymna. Helena Englert opowiedziała o ich relacji Beata Ścibakówna, Helena Englert, Jan Englert, Viva! 2002 Jan Englert, córka Helena Englert, urodziny Danuty Rinn, restauracja Artibus, 01.10.2003 rok Helena Englert pracuje na własne nazwisko Dziennikarze przyznali, że mieli okazję spotkać się z Janem Englertem. Cenią jego dorobek artystyczny, wiedzę i życiową mądrość. Helena Englert także czerpie z doświadczenia taty. Niektóre rzeczy zrozumiała dopiero po latach. „To jest chyba kolejny element przywileju, w którym dorastałam, że mogłam mieć w domu taką wiedzę i chcąc nie chcąc, czerpać z niej. Wszystko, co on mówi, jest taką wiedzą. W wieku 13 lub 14 lat słyszałam rzeczy, których nie rozumiałam, a dopiero teraz do mnie dochodzą ”, mówiła. Beata Ścibakówna i Jan Englert starali się przekazać córce najważniejsze wartości, miłość do sztuki i pasję. Wychowali ją na wspaniałą, mądrą, świadomą kobietę. Aktorka rzadko zabiera głos w sprawach życia prywatnego. Zależy jej na tym, by iść własną drogą i budować swój wizerunek, nie opierając się przy tym na nazwisku rodziców. „To jest bardzo poukładany dom, w którym mieszkają bardzo poukładani ludzie. Człowiek, który ma pracę jako dyrektor teatru i pełni funkcję administracyjną od godz. 9 do 16, od poniedziałku do piątku”, mówiła o domu, którzy stworzyli jej najbliżsi. Helena Englert ma 22 i kończy Akademię Teatralną. Bardzo ciężko pracowała na role, w których przyszło jej zagrać. Dlaczego tak rzadko porusza temat rodziców w mediach? „To nie jest tak, że ja chcę się od nich odciąć, bo chcę sama budować swój wizerunek w mediach. To też jest część tego, ale to jest po prostu trudne. To są najbliższe mi osoby, dla mnie to jest rozrywanie skóry na forum. Nawet teraz dużo mnie to kosztuje”, tłumaczyła w wywiadzie z Kubą Wojewódzkim i Piotrem Kędzierskim. Czytaj też: Syn Katarzyny Nosowskiej ma już 27 lat. Mikołaj idzie w ślady mamy? Jan Englert, Beata Ścibakówna, Viva! 6/2022
Jan Englert kolejny raz wrócił pamięcią do relacji z pierwszą żoną. Jak wyglądał jego związek z Barbarą Sołtysik?
„Umówiliśmy się, że nie rozstaniemy się, dopóki dzieci nie będą dorosłe", mówił
Przez 33 lata Jan Englert był mężem Barbary Sołtysik. Doczekali się trójki dzieci, jednak małżeństwo nie przetrwało próby czasu. Do rozwodu doszło w 1994 roku. Jakiś czas później legendarny aktor związał się Beatą Ścibakówną, z którą w 1998 roku wziął ślub. Regularnie druga żona artysty musi mierzyć się z oskarżeniami, że rozbiła jego pierwszy związek. Jak było naprawdę? Jakiś czas temu Jan Englert ujawnił prawdę w książce „Bez oklasków”. Dzisiaj w rozmowie z Marcinem Prokopem również wrócił pamięcią do poprzedniej relacji. „Umówiliśmy się, że nie rozstaniemy się, dopóki dzieci nie będą dorosłe", mówił. Jan Englert o rozpadzie pierwszego małżeństwa. Dlaczego rozwiódł się z Barbarą Sołtysik? Zagrali razem w kultowym serialu „Dom” i w filmie „Poślizg”. Poznali się w latach 60., jeszcze w czasach studenckich na Akademii Teatralnej w Warszawie. Z czasem połączyło ich gorące uczucie. Wzięli ślub w tajemnicy (nie zaprosili na niego nawet bliskich), doczekali się trójki dzieci: syna Tomasza i córek-bliźniaczek Katarzyny oraz Małgorzaty. Związek ostatecznie nie przetrwał próby czasu. Rozwód nastąpił w 1994 roku. Mimo tego, para utrzymywała ze sobą poprawne, a nawet przyjacielskie relacje. „Nie chowam urazy. Pamiętam tylko dobre rzeczy”, mówiła Barbara Sołtysik. Tematu pierwszego małżeństwa Jana Englerta nie zabrakło w książce „Bez oklasków” – intymnej biografii aktora. „Zapytałam pana żonę o pana dzieci z pierwszego małżeństwa i usłyszałam: „Przychodzą do nas, utrzymujemy kontakty. Problem był na początku, bo syn Janka jest młodszy ode mnie o dwa lata, a córki - pięć. Kiedy zaczęliśmy się spotykać, miałam dwadzieścia cztery lata. Jego dzieci były już dorosłymi ludźmi , którzy mieli swoje życie. Mimo to do tej pory stykam się z zarzutami, że zabrałam dzieciom ojca”, cytowała słowa Beaty Ścibakówny autorka książki, Kamila Drecka. Jak odniósł się do tego 79-latek? Okazuje się, że jego małżeństwo z Barbarą Sołtysik istniało formalnie jeszcze długo po tym, jak się od siebie oddalili (on poświęcał się całkowicie pracy, ona zajmowała się domem) – wszystko dla dobra dzieci. „Taką mieliśmy umowę z pierwszą żoną, że rozwiedziemy się, kiedy dzieci będą dorosłe i samodzielne. Tak się umówiliśmy i tego dotrzymaliśmy. Przez te lata mnóstwo pracowałem i w ciągu roku byłem w domu najwyżej ze trzy miesiące. Byłem mocno zajęty w filmie, w teatrze, a potem jeździłem po świecie z przedstawieniami. Kiedy dzieci dorastały, nie uczestniczyłem w ich problemach, a pewnie wtedy byłem najbardziej potrzebny. Naprawdę nie umiem się z tego rozgrzeszyć”, kaja się na łamach biografii Jan Englert. W dzisiejszej rozmowie z Marcinem Prokopem na antenie TVN ulubieniec widzów wyjaśnił, że miał z żoną pewną umowę, która była zawarta między nimi dla dobra dzieci. Co więcej, córka artysty po latach podziękowała mu za to. „Umówiliśmy się z żoną, że nie rozstaniemy się, dopóki dzieci nie będą dorosłe. I tak się stało. Nie przeszkodziło to wszystkim mediom pisać, że zostawił żonę z trojgiem dzieci. Moje dzieci miały już wtedy dwadzieścia lat, więc nie były dziećmi", słyszeliśmy. Podkreślił również, że w życiu najważniejszy jest balans i równowaga. „Dobrze, spokojnie i w miarę optymistycznie można mówić o tym w momencie swojego życia, gdzie pan znajdzie równowagę między braniem i dawaniem. Komfort życia daje równowaga, balans między jednym i drugim. Jak się znajdzie równowagę w tym i uda się ją utrzymać, to i małżeństwa są szczęśliwe. Myślę, że gdybyśmy znaleźli równowagę w naszym życiu społecznym, byśmy byli szczęśliwsi. Jeśli ktoś troszkę myśli, to wie, że to jest zamek z piasku. Jeden podmuch wiatru i tego nie ma. Życie to jest szulerstwo, bardzo rzadko uczciwa gra", opowiadał. Barbara Sołtysik dziś Aktualnie rzeczywistość byłej żony Jana Englerta nie wygląda kolorowo. Barbara Sołtysik przebywa w specjalistycznym ośrodku, gdzie jest pod ciągłą opieką wykwalifikowanego personelu. Dlaczego? Ponieważ ma duże problemy zdrowotne. „To podstępna choroba. Dziś jej codzienność to strzępy obrazów, które rozmazują się w zakamarkach niepamięci. Przeszłość już nigdy jej nie dotknie. Nawet we wspomnieniach”, pisało swego czasu „Życie na gorąco”. Niestety nie wiadomo, na co dokładnie choruje pani Barbara... Czytaj także: Założyli razem VOX, podzielił ich konflikt. Witold Paszt i Ryszard Rynkowski mieli trudną relację Jan Englert, Barbara Sołtysik, plan filmu „Poślizg”, 1972 rok Warszawa, 1961 rok. Państwowa Wyższa Szkoła Teatralna, na zdjęciu od lewej: Damian Damięcki, Barbara Sołtysik, Jan Englert Jan Englert o początkach znajomości z Beatą Ścibakówną. To nie była miłość od pierwsze wejrzenia Choć był jej pedagogiem w warszawskiej Akademii Teatralnej, to nie tam narodziło się ich uczucie. „Dopóki Beata studiowała, nasze kontakty były takie jak z innymi studentami [...] To nie był grom z jasnego nieba. Raczej bardzo długie podchodzenie do podniesienia ciężaru”, wyznał aktor z książce „Bez oklasków”. Dodał, że momentem przełomowym był pewien wyjazd do Australii. W jego trakcie zdarzyła się przygoda, która z jednej strony była niezwykle niebezpieczna, z drugiej zbliżyła do siebie przyszłych małżonków. „Polecieliśmy z „Kochajmy się!..." do Australii. Prosto z lotniska pojechaliśmy na plażę. Beata wyznała, że nie umie pływać i boi się wchodzić do wody. Powiedziałem: „Ze mną się nie bój!”. Wziąłem ją za jedną rękę, Krzysztof Kolberger za drugą i poszliśmy. Nagle poczuliśmy, że nie mamy dna. A fale półtorametrowe. Kolberger przestraszył się i od razu czmychnął na brzeg, a ja zostałem sam z Beatą. Trzymałem ją za łokcie i kiedy fala przechodziła, wraz z nią wypływaliśmy. Ta sytuacja długo nie trwała, bo pewnie długo bym nie wytrzymał. Gdyby Beata wtedy, nie umiejąc pływać, wpadła w panikę, moglibyśmy się utopić. A ona zachowywała absolutny spokój i tylko powtarzała: „Panie profesorze, niech mnie pan nie puszcza. Niech mnie pan ratuje”. Ale mówiła to w taki sposób, jakby zamawiała bułkę z masłem. Bez emocji, niezwykle opanowana”, wspomina w biografii Jan Englert. I dodaje, że zdarzenie to było przełomowe dla ich znajomości. „Ten spokój Beaty mnie zachwycił. Mało tego, także brak histerii po wyjściu na brzeg. Równie dobrze mogła kompletnie się rozpaść psychicznie. A potem w nocy, nie mogąc zasnąć, wyszedłem z pokoju i zobaczyłem tę samą dziewczynę, która próbuje się uczyć pływać w płytkim miejscu w basenie. I to mnie zainteresowało”, podkreśla. W 1998 roku wzięli ślub. Dwa lata później na świat przyszła ich córka Helena. Jak przyznał Jan Englert, to Beata Ścibakówna zajmuje się domem. W jego przypadku nie byłoby to możliwe ze względu na liczne zobowiązania zawodowe, w tym te teatralne. Aktor poruszył również kwestię różnicy wieku w tej relacji (małżonków dzieli 25 lat). „Proszę też nie zapominać o różnicy wieku, która nas dzieli i powoduje, że nie mogę się wygodnie rozsiąść w dobrze skrojonej roli starca mędrca, tylko muszę bez przerwy zmieniać role, żeby mieć u niej jakiekolwiek szanse. Nie mogę włożyć kapci”, stwierdził rzeczowo Jan Englert. Czytaj także: Dzisiaj szósta rocznica śmierci Danuty Szaflarskiej. Niemal do ostatnich dni była aktywna na scenie Beata Ścibakówna i Jan Englert w sesji dla „VIVY!”, maj 2007
Tak wygląda dziś życie Heleny Englert. „Czuję ogromną wdzięczność za to, że mogę tu być i pracować”
Przed córką Beaty Ścibakówny i Jana Englerta nowe wyzwania
Córka Jana Englerta i Beaty Ścibakówny poszła w ślady rodziców. Spełnia marzenia i nie spoczywa na laurach. Helena Englert ma na swoim koncie pierwsze sukcesy, a jej dorobek aktorski wciąż się powiększa. Zagrała w Diagnozie, Żywiołach Saszy, O mnie się nie martw. Jakiś czas temu rozpoczęła naukę na prestiżowej uczelni w USA. Niedawno wróciła do Polski i wyznała, jak dziś wygląda jej życie. Helena Englert o aktorstwie i studiach Już jako mała dziewczynka przyglądała się pracy rodziców. Nic dziwnego, że córka Beaty Ścibakówny i Jana Englerta wybrała artystyczną ścieżkę. Kibicują jej w rozwijaniu talentu i są dumni z osiągnięć pociechy. Helena Englert w 2019 roku rozpoczęła studia w nowojorskiej szkole Tisch School of the Arts, gdzie uczyła się zawodu. Tam też uczęszczali Woody Allen, Adam Sandler, Lady Gaga czy Angelina Jole. Jakiś czas temu 22-latka podjęła decyzję o powrocie do Polski. „Studiowała tam rok. W pandemii wróciła do Polski ostatnim samolotem i już została”, opowiadała Beata Ścibakówna w jednym z wywiadów dla VIVY! Wtedy postanowiła kontynuować naukę w kraju i rozpoczęła studia na Akademii Teatralnej w Warszawie. „Zdając na ten ekskluzywny wydział, udowodniła sobie i wszystkim dookoła, że sama potrafi. Nikt nie powie, że tatuś jej coś załatwił. Dotknęła nosem tamtego świata, zobaczyła, jak on wygląda, ale wróciła i zdała egzamin na drugi rok na Miodową. Po roku spędzonym w Stanach miała już inną perspektywę. Myślę, że zawód, który uprawiamy, zależy od tego, czego od niego chcemy. Czy frajdę daje nam samo tworzenie, przełamywanie własnych braków, czy szukanie łatwej popularności. Obu tym wyborom musi towarzyszyć drobiazg: szczęście. Najkrótsza definicja szczęścia w naszym zawodzie: znaleźć się we właściwym czasie, miejscu i towarzystwie. Tego człowiek nie wymyśli, to musi się zdarzyć. Oczywiście można temu pomóc”, tłumaczył Jan Englert w wywiadzie z Beatą Nowicką. Czytaj też: Co dzisiaj robi córka Jana Englerta i Beaty Ścibakówny? Jak wyglądają ich relacje? Helena Englert, Beata Ścibakówna, Dzień Dobry TVN, 2019 Helena Englert — przed nią nowe wyzwania W najnowszym wywiadzie Helena Englert postanowiła opowiedzieć o swoich planach i aktorstwie. Podkreślała, że nie chciała studiować w Polsce i zależało jej na tym, by sprawdzić się za granicą. Dziś podjęłaby inną decyzję. „Zawsze chodziłam do międzynarodowych szkół, więc to było naturalne przedłużenie mojej edukacji. Chciałam spróbować. […] Wiedziałam, że mam warsztat językowy i wierzyłam, że mam też warsztat aktorski wystarczający, by spróbować. Chyba też chodziło o to, żeby spróbować zdawać. Ale teraz trochę żałuję, że zrzuciłam kiedyś polską Akademię Teatralną na drugi tor, bo jestem z niej zadowolona”, tłumaczyła Helena Englert w wywiadzie dla Faktu. Sprawdź też: Paulina Krupińska szczerze o dzieciach. Do kogo podobni są Antonina i Jędrek? 22-latka nie ukrywa, że jest zadowolona z powrotu do Polski i kontynuowania swojej nauki w stolicy. W Ameryce nie potrafiła się odnaleźć. Możliwe, że sytuacja wyglądałaby zupełnie inaczej, gdyby nie wybuch pandemii. „Może gdybym mogła tam dokończyć rok akademicki, a nie studiować online ze swojego pokoju, miałabym inne refleksje. Jestem jednak zadowolona z tego, gdzie życie mnie poniosło. Gdyby ktoś powiedział mi cztery lata temu, że będę szczęśliwa, to bym się zaśmiała na głos. A teraz czuję ogromną wdzięczność za to, że mogę tu być i pracować, bo wcale to nie jest takie oczywiste”, zdradziła w Fakcie. Kilka miesięcy temu ruszyły zdjęcia do filmu Pokusa w reżyserii Marii Sadowskiej. Helena Englert wciela się w jedną z głównych postaci. Premiera odbędzie się na początku 2023 roku. Źródło: fakt.pl
Co dzisiaj robi córka Jana Englerta i Beaty Ścibakówny? Jak wyglądają ich relacje?
Helena Englert jest ukochaną córką Jana Englerta i Beaty Ścibakówny. Urodziła się w 2000 roku, a więc w czerwcu skończyła 22 lata. Od małego wychowywała się za kulisami teatru. Nic więc dziwnego, że swoją przyszłość związała właśnie z aktorstwem. Na swoim koncie ma już pierwsze sukcesy: zagrała m.in. w Znakach, Diagnozie czy Barwach szczęścia. Jaka jest Helena i czy ma dobre relacje z rodzicami? View Ediplayer on the source website Helena Englert – pierwsze role, studia w USA Beata Ścibakówna została mamą w wieku 32. lat. W jednym z wywiadów dla VIVY! zwierzyła się, że przyjście na świat córki Heleny było dopełnieniem jej miłości z mężem Janem Englertem. „Miałam 32 lata. Wiele rzeczy już przeżyłam, zapracowałam na swoje nazwisko, zwiedziłam kawał świata, miałam wspaniałego męża. Byłam szczęśliwa. To był ten moment. Dopełnienie. Nie interesowało nas, czy urodzi się chłopiec, czy dziewczynka. Wybraliśmy tylko imiona. Po narodzinach Helenki byliśmy szczęśliwi. Mąż bardzo mi pomagał. Gdy cokolwiek działo się w nocy, wstawał do córki. Helenka była moim pierwszym dzieckiem. Fantastycznie uspokajał moje niepokoje. We wszystkim, co dotyczyło naszego dziecka, miałam do niego totalne zaufanie. Wtedy odkryłam męża na nowo”, zdradziła aktorka. Helena Englert odziedziczyła po rodzicach talent aktorski. Od najmłodszych przejawiała zdolności artystyczne i chęć występowania na scenie. Jej talent dość szybko został zauważony przez producentów. Nie była jeszcze pełnoletnia, a już zagrała w serialu Barwy szczęścia i filmie Układ Zamknięty. Drzwi do kariery stały dla Heleny Englert otworem, jednak nastolatka robiła wszystko, by stale poprawiać swój warsztat i pracować na własne nazwisko. Odważny krok początkująca aktorka wykonała w 2019 roku. To wtedy uznała, że chce wziąć udział w rekrutacji do prestiżowej nowojorskiej szkoły Tisch School of the Arts. Ze wszystkich chętnych władze uczelni wybierają co roku około jedynie 16% kandydatów. Polce udało się dzięki świetnemu monologowi, który musiała przygotować na przesłuchanie. „To była najbardziej stresująca styczniowa godzina, jaką mogłam sobie wyobrazić”, wspominała potem Helena. Dzięki wielu wysiłkom córka Jana Englerta i Beaty Ścibakówny przez ponad rok uczęszczała do tej samej szkoły, którą poznali też: Woody Allen, Martin Scorsese, Adam Sandler, Lady Gaga, Alec Baldwin, Anne Hathaway czy Angelina Jolie. Jednak po pewnym czasie zaskoczyła swoich rodziców i ogłosiła, że wraca do Polski. Czytaj też: Maria Sadowska szczerze o małżeństwie: „Wcześniej byłam niechętna ślubom. Ale jak ma się dwoje dzieci, to już inna kwestia" Helena Englert - relacje z rodzicami Dla Heleny Englert rodzina jest najważniejsza. Okazało się, że nie może bez niej żyć. Na początku pandemii postanowiła wrócić. Przyleciała w ostatniej możliwej chwili do Polski. Zaczęła układać swoje życie na nowo. „Studiowała tam rok. W pandemii wróciła do Polski ostatnim samolotem i już została”, zdradziła Beata Ścibakówna w najnowszym wywiadzie dla VIVY! Dziewczyna ponoć bardzo mocno przeżywała to, co dzieje się w kraju w związku z wybuchem pandemii. Martwiła się o też o zdrowie swoich rodziców. Dlatego zdecydowała się na jak najszybszy powrót do domu. Po przylocie do kraju, Helena rozpoczęła studia na Akademii Teatralnej w Warszawie. Jan Englert w wywiadzie, który ukazał się na łamach VIVY!, przyznał, że jest bardzo dumny z córki, która bez wsparcia rodziców dostała się na prestiżowe studia na amerykańskiej uczelni. „Zdając na ten ekskluzywny wydział, udowodniła sobie i wszystkim dookoła, że sama potrafi. Nikt nie powie, że tatuś jej coś załatwił. Dotknęła nosem tamtego świata, zobaczyła, jak on wygląda, ale wróciła i zdała egzamin na drugi rok na Miodową. Po roku spędzonym w Stanach miała już inną perspektywę. Myślę, że zawód, który uprawiamy, zależy od tego, czego od niego chcemy. Czy frajdę daje nam samo tworzenie, przełamywanie własnych braków, czy szukanie łatwej popularności. Obu tym wyborom musi towarzyszyć drobiazg: szczęście. Najkrótsza definicja szczęścia w naszym zawodzie: znaleźć się we właściwym czasie, miejscu i towarzystwie. Tego człowiek nie wymyśli, to musi się zdarzyć. Oczywiście można temu pomóc”, opowiadał Jan Englert w rozmowie z dziennikarką Beatą Nowicką. Nie ukrywał, że bardzo kocha swoją pociechę, z którą ma doskonały kontakt. Co dzisiaj robi Helena Englert? Jak się okazuje, Helena jest wszechstronnie uzdolniona. Na stronie uczelni Akademii Teatralnej, wśród zalet dziewczyny wymieniono: taniec współczesny, jazdę konną, grę na fortepianie (po ukończonej szkole muzycznej pierwszego stopnia), step, śpiew, a nawet podstawy boksu i kickboxingu. To wszystko oznacza tylko jedno: młoda artystka świetnie poradzi sobie w polskim, a może i zagranicznym, świecie kina i teatru. Póki co ma na swoim koncie role w takich produkcjach jak: Znaki, Żywioły Saszy - Ogień czy Diagnoza. W tym ostatnim serialu, miała okazję zagrać u boku słynnego ojca. Sprawdź też: Czy Jackowi Jelonkowi podoba się Michael Danilczuk? Czy Michael ma dziewczynę? Helena Englert otrzymała od rodziców wyjątkowy prezent Kiedy Helena Englert wróciła do Polski, rodzice postanowili, że pieniądze, które miały pokryć jej naukę w Nowym Jorku, zostaną wykorzystane w inny sposób i zagwarantują jej lepszy start w dorosłe życie. Według informacji tygodnika „Na żywo”, Jan Englert i Beata Ścibakówna kupili córce mieszkanie w starej kamienicy niedaleko Łazienek Królewskich. „Nie jest tajemnicą, że długo oszczędzali na jej studia we wspomnianej elitarnej szkole aktorskiej, ale skoro pandemia pokrzyżowała te plany, uznali, że można te pieniądze zainwestować w jej własne lokum”, podano w magazynie. Dzięki nowemu mieszkaniu w Polsce, Helena może w zupełności skupić się na nauce aktorstwa oraz grze na planach filmowych. Okres minionych wakacji spędziła na planie wieloodcinkowego serialu kręconego dla stacji HBO, który będzie miał swoją premierę w wielu krajach. Rodzice są z niej bardzo dumni. „Beata i Jan mocno jej kibicują. Podoba im się przedsiębiorczość i zaangażowanie Helenki, która nie czeka biernie, tylko odważnie bierze sprawy w swoje ręce”, dodaje źródło tygodnika. Helena Englert jest też dość aktywna w swoich mediach społecznościowych. Jej konto na Instagramie śledzi obecnie ponad 26 tys. osób. Dzięki zdjęciom, które wstawia do sieci możemy zobaczyć, jak obecnie wygląda córka aktorskiej pary. Trzeba przyznać, że aktorka wygląda przepięknie. Jakiś czas temu Helena Englert przeszła spektakularną metamorfozę. Pojawiła się u boku taty na premierze spektaklu Amadeusz w Teatrze Dramatycznym. 22-latka jakiś czas temu zdecydowała się na radykalną zmianę fryzury i skrócenie swoich blond włosów. Teraz dodatkowo przyciągała spojrzenia niecodzienną stylizacją. W długim, skórzanym płaszczu i ciężkich butach prezentowała się niezwykle rockowo i oryginalnie. Jak Wam się podoba w takim wydaniu? Sprawdź też: Michał Szpak szczerze o swojej orientacji: „Jestem osobą panseksualną”
54-letnia Beata Ścibakówna zachwyca na zdjęciach z wakacji w kusym bikini
Takiego ciała mogą jej pozazdrościć o dekadę młodsze koleżanki. Jak ona to robi?
Beata Ścibakówna, prywatnie żona Jana Englerta, a zawodowo aktorka, którą można było oglądać ostatnio oglądać m.in. w serialu Na dobre i na złe, Diagnoza, Zawsze warto oraz filmie Dziewczyny z Dubaju, spędziła tegoroczne wakacje w upalnej Chorwacji. Jak zawsze wyjazd relacjonowała na Instagramie, gdzie obserwuje ją ponad 40 tysięcy osób. I dzięki temu mogliśmy podziwiać jej niezwykłą sylwetkę. Jak ona to robi, że ma ciało trzydziestolatki? Oto jej sekret. ZOBACZ TAKŻE: Jan Englert i Beata Ścibakówna spędzają wakacje oddzielnie? „Proszę nie szukać żadnej sensacji” Beata Ścibakówna trening Beata Ścibakowna swoją piękną figurę zawdzięcza nie tylko genom czy diecie, ale przede wszystkim uprawianiu sportu. Aktorka od lat regularnie gra w tenisa i ćwiczy. Od siedmiu lat regularnie trenuje z trenerem personalnym cztery razy w tygodniu! Przy ćwiczeniach siłowych, jakie wykonuję, wydobywają się endorfiny, które sprawiają, że człowiek jest radośniejszy. Sylwetka jest fajna. Przemiana materii i metabolizm są cudowne, mówiła w rozmowie z Dzień Dobry TVN. A jej trening wgląda naprawdę imponująco: robi pompki, deski, skoki, skręty, podciągnięcia na drążkach. I to w szybkim tempie, więc kondycję musi mieć doskonałą. Zresztą sami zobaczcie: Można też zauważyć, że aktorka lubi ten wysiłek i taką formę spędzania czasu. „Spotykam różnych wspaniałych ludzi. Mam nawet taką grupę fitnessową dziewczyn. Razem spędzamy czas, nie tylko na siłowni. To ma naprawdę bardzo wiele różnych znaczeń” dodała w rozmowie z DDTVN. Jedną z jej koleżanek od treningów jest Agnieszka Dygant, z którą często ćwiczy. Także podczas corocznych urlopów w Hotelu Bryza w Juracie. ZOBACZ TAKŻE: Beata Ścibakówna i Jan Englert – bohaterowie naszej pierwszej okładki 25 lat później! Beata Ścibakówna w bikini w Chorwacji Po wypoczynku w Hotelu Bryza w Juracie, Beata Ścibakówna wyjechała na wakacje z mężem do Chorwacji. Jak sama napisała, był to pierwszy, ale na pewno nie ostatni raz. Małżeństwo zachwyciło się krajem położonym nad Morzem Adriatyckim, a w szczególności Dubrovnikiem. Para dużo czasu spędzała także nad wodą - na plażach i na łodzi. Dzięki temu możemy podziwiać zdjęcia 54-letniej aktorki w bikini. Wygląda na nich fantastycznie! Beata Ścibakówna ma piękną, ale wysportowaną sylwetkę, która aż prosi się o odsłanianie. Chciałybyście tak wyglądać po 50.? My na pewno!
Helena Englert i Beata Ścibakówna o aktorstwie, rodzinnych relacjach i marzeniach [WYWIAD]
Przypominamy wywiad, którego mama i córka udzieliły dla magazynu VIVA! 9 lat temu
Ukochana córka Jana Englerta i Beaty Ścibakównej, Helena Englert, jeszcze jako mało dziewczynka obcowała ze światem teatru. Dziś ma już niemal 22 lata i dumnie kroczy ścieżką rodziców. Na swój zawód również wybrała aktorstwo. W ramach cyklu "Archiwum Vivy!" przypominamy wywiad z Heleną i jej mamą z 2013 roku. Rozmowa została przeprowadzona tuż po filmowym debiucie córki Jana Englerta i Beaty Ścibakównej. Helena miała wtedy 12 lat i zagrała wówczas córkę swojej mamy w głośnym filmie „Układ zamknięty”. Obie zebrały za swoje role świetne recenzje. Krystynie Pytlakowskiej opowiedziały o aktorstwie, rodzinnych relacjach i marzeniach. „Nie wstydź się, mów śmiało”, zachęcała Helę mama. Helenko, chciałaś zagrać w filmie? Czy to rodzice chcieli? Helenka: Do mamy zadzwonił reżyser, pan Ryszard Bugajski, i zaproponował jej rolę w filmie „Układ zamknięty”. Przy okazji zapytał, czy zna jakąś dziewczynkę, która mogłaby zagrać jej córkę. Beata: Było trochę inaczej! Reżyser, opowiadając mi o roli, powiedział, że moja bohaterka ma dwie córeczki, do roli jednej już mają kandydatkę, ale może drugą mogłaby zagrać Helenka. To nie był więc nasz pomysł, tylko twórców filmu. Przeczytałam scenariusz i te fragmenty, w których miałaby Helenka wystąpić, i dopiero wtedy zapytałam ją, czy zechce tam zagrać, bo to mocny film i mocne, pełne przemocy sceny. Helenka: Mama najbardziej się bała sekwencji z terrorystami. Ale przecież wiedziałam, że to się nie dzieje naprawdę. Antyterrorysta, który miał mnie aresztować, na twarzy miał kominiarkę. Tylko oczy mu było widać, a miał takie śliczne niebieskie oczki. Trudno się go było bać. Beata: Potem zrobiliśmy naradę rodzinną i mąż powiedział, że to nie jest duże zadanie aktorskie, ale jednak postać Helenki jest bardzo ważna dla przebiegu akcji. Hela chciała przeżyć taką przygodę, a my się zgodziliśmy. Tak to się zaczęło. A gdyby Jan Englert powiedział „nie”? Helenka: To nie wiem, jak by to się potoczyło. Beata: Mogłabyś tatę przekonać. Helenka: Pewnie tak, ale nie musiałam. Czy rodzice zwykle są zgodni w oczekiwaniach wobec Ciebie? Helenka: Zwykle są zgodni. Jesteśmy w ogóle zgodną rodziną. Kłótnie w domu głównie zdarzają się między mną a tatą – o telewizor. Zawsze, kiedy idzie mój program, tata chce oglądać mecz. Nigdy nie możemy dojść do kompromisu. Lubię program „Top model”, choć nie chciałabym zostać modelką. Tata mówi: „Wieszakiem byś chciała być?”. Odpowiadam, że bardziej już projektantką mody. W modelkach podobają mi się tylko ich figury – nie chcę z wiekiem przytyć. Ale to przecież wszystko się może zmienić, prawda? W filmie grałaś pierwszy raz? Helenka: Pierwszy i było to duże przeżycie. Te kamery, charakteryzacja, wszystko było naprawdę fajne. Beata: Pierwszy raz Hela mogła posmakować aktorstwa i przekonać się, że nawet przy niewielkiej roli trzeba skupiać się na graniu, bo to poważne zadanie. Helenka: Przy nagrywaniu scen w kawiarni nie bardzo mogłam się skoncentrować, bo strasznie dużo działo się naokoło. Miałam być smutna, a tak naprawdę cały czas chciało mi się śmiać. Zachować powagę to było bardzo trudne. Zwłaszcza że to nie był tylko mój debiut, ale również debiut mojego ulubionego pluszaka. Beata: Helenka nie była jedynym dzieckiem na planie. W scenach otwarcia fabryki brała udział wnuczka Feliksa Falka, która grała wnuczkę Janusza Gajosa. Dziewczynki się szybko zaprzyjaźniły. Helenka: I biegałyśmy po plaży w Gdyni, bo tam odbywały się zdjęcia. Miałaś tremę przed zdjęciami? Helenka: Troszeczkę, ale przecież mama zawsze tam była. Beata: Helenka była ze mną wcześniej na planie kilku seriali. I w teatrze bywa regularnie. Jest obyta z kamerą, aktorami, reżyserami. Helenka: Lubię oglądać mamę w filmach i przedstawieniach. Bardzo mi się podobała w „Balladynie”, bo miała perukę z długimi rudymi włosami, do pół łydki. Gra tam taką szaloną panią, a szalone panie są fajne. Beata: Panią jak panią – zjawę „z mgły i galarety”, jak napisał Słowacki. „Szkołę żon” też widziałaś wiele razy, reżyserował ją tata. Wtedy właśnie okazało się, że jestem w ciąży, całą ciążę więc Helena odbywała ze mną próby (śmiech). Premiera odbyła się drugiego marca, w dniu imienin Heleny, i dlatego córeczkę nazwaliśmy Helenką. Przykro Ci, gdy piszą w Internecie, że dzieci aktorów dostają rolę po protekcji i rodzice wpływają na ich wybór zawodu? Helenka: Po pierwsze, nie wchodzę do Internetu, więc nie czytam tych plotek, a po drugie – to nieprawda, mama zawsze daje mi wolny wybór. Mogę spróbować wszystkiego: balet, szkoła muzyczna, rysunek. Ja decyduję, czego chcę się uczyć. Myślę, że najważniejsze dla rodziców, żebym była szczęśliwa, a to, kim zostanę, stawiają na drugim miejscu. Beata: Po prostu chcemy stworzyć jej najwięcej możliwości. Tak postępowali moi rodzice. Też chodziłam do szkoły muzycznej, na kurs tańca towarzyskiego, brałam udział w konkursach recytatorskich, prowadziłam konferansjerkę. Nie przymuszamy Helenki do matematyki czy zajęć fakultatywnych z fizyki, to nie jej bajka, ale z baletem jest inaczej. Chciała tańczyć od trzeciego roku życia. Podoba mi się to, co Helena powiedziała kiedyś: „Tancerką zawodową nie będę, ale taniec to moja pasja”. Wasza córka jest bardzo rozsądna. Beata: Jaki pan, taki kram. Teraz jednak przed nią najważniejsze wyzwanie – dostać się do wymarzonego gimnazjum. Jest już po rozmowie kwalifikacyjnej. Helenka: Bardzo bym chciała pójść właśnie do tej szkoły, bo podobno dzieci bardzo dobrze się tam czują. Nie łamie się ich osobowości. A mnie interesują bardziej kierunki artystyczne. Czytaj też: Córka jest dopełnieniem miłości Jana Englerta i Beaty Ścibakówny. Helena poszła w ich ślady! Beata Ścibakówna, Helena Englert, Jan Englert, Viva! 2002 Jesteś bardziej córeczką tatusia czy mamusi? Helenka: Czasami mam dzień na mamę, a czasami na tatę. Jak jest dzień na mamę, to się tulimy i tulimy. A jak dzień na tatę, to siadam koło niego i też się przytulam. Beata: Helenka jest zodiakalnym Bliźniakiem, często jej preferencje się zmieniają. Zresztą w zależności od rodzaju problemu, zwraca się albo do mnie, albo do taty. Bardzo dużo rozmawiamy ze sobą. Helenka: Zwierzam się rodzicom i to ja mówię dużo o sobie. Gdy zrobię coś głupiego albo jakaś kłótnia zdarzy się w szkole, nie zatrzymuję tego w środku, tylko to z siebie wyrzucam. Kłócisz się w szkole z koleżankami? Helenka: Nie mogę, bo jestem jedyną dziewczyną w klasie. A koleżanki w balecie i szkole muzycznej są bardzo miłe. Beata: Helenka chodzi do szkoły kanadyjskiej, w klasie jest dziesięć osób i rzeczywiście dziewięciu chłopaków, a ona jedna. Helenka: Cały czas mam z nimi problem, bo chcieliby mnie zdyskwalifikować jako dziewczynę, ale daję sobie radę. Myślą, że wygrywają, ale tak naprawdę przegrywają. Beata: Jesteś od nich po prostu bardziej dojrzała i masz swoje kobiece metody. Helenka: Gdy przychodzi do trudniejszego zadania i nauczyciele dzielą nas na grupy, to w mojej grupie ja jestem szefem. Słuchają mnie i przepisują ode mnie wszystko. Beata: Byłaś przewodniczącą szkoły. Helena rządzi! A w domu kto rządzi? Helenka: Bella rządzi – nasz piesek kochany. Wszystko, czego chce, to ma. A po Belli kto jest najważniejszy? Helenka: To zależy od sytuacji. Chociaż to mama nakazuje mi: „Idź teraz spać, zrób to lub tamto”. Ale trudno mi o tym opowiadać, bo może nie wypada? Beata: Nie wstydź się, mów śmiało. Helenka: No dobra, mama rządzi. Beata: To ja organizuję życie domowe, wycieczki, wyjazdy, gdzie wychodzimy i co gotujemy. Helenka: Jeśli będzie gotowane, bo mama jest słabą kucharką. Gdy rodzice się sprzeczają, to jestem pośrednikiem, próbuję ich pogodzić. Pamiętam, jak kiedyś strasznie krzyknęliście na siebie, a ja zaczęłam was ustawiać: „Przestańcie, zachowujecie się jak dzieci”. Beata: Ale my prawie się nie kłócimy, bo spalamy się na scenie, w pracy. Tam wyładowujemy emocje. A w domu spokojnie rozmawiamy o wszystkim, zwłaszcza że jesteśmy w jednym teatrze i na bieżąco wiemy, co nas tam boli. Helenka: To prawda, rzadko się kłócą, nie rzucają w siebie talerzami (śmiech). Zobacz też: Beata Ścibakówna i Jan Englert – bohaterowie naszej pierwszej okładki 25 lat później! Helena Englert i Beata Ścibakówna, maj 2013 r. Nie zraża Cię do aktorstwa fakt, że rodziców ciągle nie ma w domu? I wieczorami musisz być sama? Helenka: Jak byłam młodsza, bardzo chciałam, żeby mama wracała wieczorem do domu. Teraz już się z tym pogodziłam. Beata: Zawsze jednak pytasz: „O której będziecie?”. Czasami oboje wyjeżdżamy ze spektaklem. Helenka: I wtedy muszę zostawać na tydzień u babci, za czym nie przepadam, bo nasza babcia łagodnieje tylko przy rodzicach. Ma bzika na punkcie mojej chudości i cały czas nakazuje mi coś jeść. Beata: Ale jak już jesteśmy razem, to takie bycie ze sobą na 100 procent, a nie obok siebie. Chodzimy do kina, do opery, na balet. Zakupy też lubię robić z Helenką. Janek się wymiksowuje. Helenka: Najbardziej lubię wakacje, kiedy jedziemy razem do Juraty. Jurata to taki szpan dla wtajemniczonych. Tam jest bardzo dużo znajomych i mogę wszędzie chodzić sama, bez meldowania się co pół godziny, gdzie jestem. Jurata to też wakacyjne miłości? Helenka: Moje wakacje są kompletnie „bezchłopakowe”. Dość mam ich na co dzień, w klasie. Ale gdybym się zakochała, chyba powiedziałabym o tym mamie. Tata czasami mówi: „Niedługo będziesz miała chłopaka, a ja pójdę na bok”. Ale tata i tak będzie dla mnie najważniejszy. A mama? Beata: Kilka razy słyszałam, że jestem najlepszą mamą na świecie. Helenka: Ale słyszałaś też, że cię nienawidzę. Bo mi czegoś zakazałaś. Jesteście pewnie w swojej córce nieprzytomnie zakochani? Beata: Nie ma innego wyjścia, jest przecież naszą jedynaczką, chociaż mąż ma starsze dzieci. Helenka: Tak i bardzo się lubimy z moim przyrodnim rodzeństwem. Oni mają córeczki – mam więc cztery siostrzenice. Kiedy przychodzą, ze wszystkimi trzeba się bawić. Na szczęście nie mówią do mnie „ciociu”, tylko „Hela”. Mają pięć, sześć i siedem lat. Ale nie chcą się bawić w teatr. Beata: Dzieci Janka nie chciały zostać aktorami, to Helenka na razie się wyrodziła. Mamy do tego dystans, ale mąż mówił, że bardzo dobrze wypadła w filmie, że jej twarz potrafi odzwierciedlić emocje. A Helenka widziała ten film? Helenka: Nie widziałam. Beata: Uważaliśmy, że jest zbyt drastyczny dla niej. Helenka: Ale obiecaliście mi, że obejrzę go na DVD, bo nie wiem, co powiedzieć, kiedy Kasia, koleżanka z baletu, mówi, że podobało jej się, jak zagrałam. Chwalisz się tatą dyrektorem teatru, mamą aktorką i znanym nazwiskiem? Helenka: Zupełnie nie. Zresztą czy to moja zasługa, że nazywam się Englert? Równie dobrze mogłabym się nazywać Nowak czy jakoś inaczej. I też bym była sobą. Denerwowało mnie, kiedy nowa nauczycielka chciała zrobić sobie ze mnie pupilkę z powodu nazwiska. Beata: Hela nie jest przemądrzała ani egocentryczna. Staramy się jej nie rozpieszczać, mnie się podoba w niej dystans do siebie. Helenka: A to mam po was, oboje jesteście skromni i macie poczucie humoru na własny temat. Beato, często rozmawiasz z mężem o Helence? Beata: Janek jest bardzo wyczulony, jeżeli chodzi o naszą córkę. Hela to nasz pierwszoplanowy temat. Jeszcze tyle przed nami – dojrzewanie, jej pierwsza miłość, pierwsza praca. Ale nie będzie takie bardzo trudne przy więzi, jaką ze sobą mamy. Zobacz też: Beata Ścibakówna o małżeństwie: „Nie jest usłane różami, chyba że różami z kolcami” Może tylko zabronić Wam wchodzenia do jej pokoju. Ja to przerobiłam. Helenka: Nie wieszam na drzwiach karteczki z ostrzeżeniem: „Nie wchodzić”. Beata: Napisałaś tylko: „Teren Heleny”… Widzisz, Krysiu, jacy jesteśmy nudni? We wszystkim się zgadzamy, nie wywołujemy skandali, nie śledzą nas paparazzi. Helenka: Bo nie macie kryzysów. Helenko, co zrobiłaś z pierwszymi pieniędzmi zarobionymi na filmie? Helenka: Pierwsze dostałam wcześniej, za dubbing, i nic z nimi nie zrobiłam, leżą sobie u mamy na koncie i czekają, aż będę dorosła. Beata: No coś ty! Helenka: Tak, bo ja mam zamiar studiować w Londynie, więc zbieram środki. Beata: No tak, grosik do grosika… Byłyśmy w Londynie jesienią, Heli bardzo tam się spodobało. Helenka: Tak bym chciała kiedyś mieszkać tam na stałe. Ale aktorką lepiej być w Polsce niż za granicą? Beata: Chyba że byłabyś tak dobra, jak Nicole Kidman. Chciałabyś być sławna, jak rodzice? Helenka: Nie, chciałabym tylko żyć w dostatku pod Londynem, w bliźniaku, ze swoją rodziną, z mężem i dziećmi. Nie marzę o wielkiej willi z basenem. Chciałabym mieć akurat tyle pieniędzy, żeby nie musieć na wszystko oszczędzać. Ale nie marzę o tym, żeby być miliarderką, bo od tego się tylko przewraca w głowie. Beata: (śmieje się) Heleno, chyba trochę za wcześnie o tym mówić. Teraz to chcielibyśmy tylko, żebyś nadal miała taką wysoką średnią, jaką masz do tej pory. Helenka: A ja to bym chciała tylko zobaczyć ciebie w takiej komedii – komedii. Bo w „Tartuffe” bardzo mi się podobałaś. Beata: Wszystko jest możliwe. Helenka: Niemożliwe tylko, żebym polubiła pająki. Nienawidzę ich tak, jak ty boisz się myszy. Helena Englert i Beata Ścibakówna, 2019 r.
Jan Englert i Beata Ścibakówna w romantycznym teledysku... Co powiedzieli nam o mijającym czasie?
„Motyle w brzuchu przerodziły się w przyjaźń”
Byli z nami na pierwszej okładce VIVY! 25 lat, są z nami i dziś! Dziś, gdy nasz magazyn obchodzi 25. urodziny. Wciąż zakochani i bogatsi o kolejne doświadczenia Beata Ścibakówna i Jan Englert wzięli udział w jubileuszowej sesji do VIVY! Zobaczcie jej efekty, które zamknęliśmy nie tylko w zdjęciach, ale i teledysku… Sprawdźcie także, co para powiedziała na o sobie, życiu i mijającym czasie… Jan Englert i Beata Ścibakówna w VIVIE! 2022 – fragment wywiadu z Beatą Nowicką Co jest trudniejsze: granie czy życie? Beata: Życie, zdecydowanie. Do roli można się przygotować, wypróbować różne warianty, pomylić się i poprawić, żeby potem na scenie czy na planie być najlepszym. W życiu człowiek musi poskładać w całość klocki, które są nowe, nieznane. Nigdy nie wie, czy one do siebie pasują. Improwizuje i na bieżąco weryfikuje, co robić dalej. Jan: Nikt z nas nie jest zbudowany z jednego kawałka. Każdy życiorys to pudełko rozrzuconych różnych puzzli, które składa się w jakąś całość albo nie. Ci, którym się składa, są szczęśliwi, pozostali – nie. Ja bym powiedział, że w miarę upływu lat i czasu życie robi się coraz trudniejsze, a granie coraz łatwiejsze, ale towarzyszy mu coraz większy strach. To jest ta sprzeczność. Im większe ma się umiejętności, im więcej człowiek wie o tym zawodzie, tym bardziej się boi. Jak ten ruski żołnierz, który powiedział dyrektorowi cyrku, że skoczy spod kopuły na główkę bez zabezpieczenia. Dyrektor na to: „To niech pan pokaże”. Żołnierz skoczył, leży plackiem, a dyrektor woła: „Panie, ja takiego numeru w życiu nie widziałem! Ile pan chce pieniędzy?”. „Nie chcę żadnych pieniędzy”. „Ale dlaczego?”. „Nie wiedziałem, że tak boli”. W młodości jest coś takiego, że skaczemy bez zabezpieczenia na główkę, nie sprawdzając, czy w basenie jest woda. Potem zbieramy doświadczenia. CZYTAJ TAKŻE: Jan Englert: „Wegetacja mnie przeraża, dlatego mam hasło – umrę zdrowy! Byle jeszcze nie dzisiaj" Stanisław Radwan słynący z poczucia humoru powiedział mi kiedyś: „Nie wierzę ludziom, którzy od rana do wieczora stoją na straży intelektualnego koturnu i nie potrafią zabawić się w życie”. Jan: To bardzo piękny szlagwort, ale czy życie to zabawa? Życie to jest bezustanna walka! Oczywiście trzeba je też kochać. Ani Beata, ani ja nie jesteśmy… Beata: …destrukcyjni. Dla nas zawsze szklanka jest do połowy pełna. Wręcz uciekamy od ludzi, którzy narzekają. Jestem optymistką. Jan: Ja byłem zawsze entuzjastą, teraz zacząłem być sceptykiem. Beata: Sarkastycznym… Jan: Jestem dziadersem, stłamsił mnie internet. Śmietnik, w którym nie ma segregacji śmieci. We własnym koszu oddzielam plastik, papier, szkło, bio… W internecie wszystko jest wymieszane, oślizgłe. Nawet jak chcę wyjąć coś wartościowego, to i tak jest upaćkane. Zdaję sobie sprawę, że nie ma od tego ucieczki. Druk, wynalazek Gutenberga, też był rewolucją dla świata, ale zanim się z nim oswoiliśmy i stał się dobrem publicznym, minęły dwa wieki. Internet nadał światu tempo, które jest dla ludzi zabójcze. Czasami mam uczucie, że to nie ja, tylko ktoś gra mną w grze komputerowej. Beata: Ja czytam przez internet „Wyborczą”, uczę się angielskiego, w dowolnej chwili mogę sprawdzić każdą informację. Patrzę na internet mniej krytycznie, doceniam jego możliwości. […] Dziś inaczej patrzy Pan na żonę niż 25 lat temu, podczas tamtego spotkania? Jan: Wtedy, jak i teraz dałem się Beacie namówić na wywiad. Nasza relacja jest dowodem na upływ czasu. Byłem profesorem, robię za asystenta. Niewątpliwie zmieniło się masę rzeczy. Jak zaczynaliśmy, relacja między nami była relacją – nie tylko z racji wieku czy mojego stanowiska, ale wszystkiego – kompletnie inną niż w tej chwili. Jeżeli po drodze nie było katastrofy totalnej, to znaczy, że nad wszystkim panowaliśmy. Jak to się działo? Po co to analizować? Jesteśmy razem 30 lat! Było tyle etapów, tyle różnych momentów, szczególnie w dojrzewającej kobiecie i przejrzewającym mężczyźnie, czyli lekko nadgniłym jabłku, które szpaki przez te lata podziobały. Najważniejsze dziś, że jesteśmy obydwoje jadalni. Nieważne, czy jakiś robak w środku siedzi, czy nie. Dopóki jestem jadalny, w porządku. Jak zacznę być niejadalny, diabli wiedzą, co się wydarzy… Beata: Ja jestem za Pilchem, że wszystko przed nami, a na pewno bardzo wiele. Mamy mnóstwo planów: premiery, wyjazdy, spotkania, koniec remontu. Moje cele są długoterminowe. Nasze uczucie zmieniało się z nami. Motyle w brzuchu przerodziły się w przyjaźń. Dzisiaj, idąc na spacer, nadal trzymamy się za ręce. Jesteśmy dla siebie bardziej czuli niż kiedyś. Bardziej opiekuńczy, troskliwi, to jest dobra baza, żeby trwać! _____ Zobacz też: Beata Ścibakówna i Jan Englert – bohaterowie naszej pierwszej okładki 25 lat później! Cały wywiad z Beatą Ścibakówną i Janem Englertem znajdziecie w nowej VIVIE!. Ponadto na łamach jubileuszowego wydania znalazły się też rozmowy z: Krystyną Jandą i Magdą Umer, Karoliną Pisarek, Hubertem Hurkaczem, Anną Dymną i Marcinem Kydryńskim. Zachęcamy też do obejrzenia teledysku, który powstał na planie sesji do VIVY!. Znajdziecie go Państwo na górze strony.
Jan Englert: „Wegetacja mnie przeraża, dlatego mam hasło – umrę zdrowy! Byle jeszcze nie dzisiaj"
Aktor z żoną Beatą Ściabakówną podzielili się z nami prywatnymi przemyśleniami
Jan Englert i Beata Ścibakówna kolejną dekadę udowadniają, jak dobrze dobraną są parą. Choć widzą w sobie kilka różnic, potrafią się dogadać i rozwijają się przy sobie nieustannie. W jubileuszowej rozmowie z VIVĄ! – która kończy w tym roku 25 lat – aktorzy przyznali jak wiele mają jeszcze planów. Ulubieniec publiczności - który w maju będzie obchodził 79. urodziny – przyznał też dziennikarce Beacie Nowickiej, że o rzeczach ostatecznych i nieuniknionych myśli tylko na swoich warunkach... Niedawno zwierzył się w swojej biografii, że od lat żyje z tętniakiem. Czy obawia się śmierci? Fragment wywiadu z Janem Englertem i Beatą Ścibakówną, VIVA! marzec 2022 Wielki artysta bywa znośny czy nieznośny na wakacjach? Beata: Jest wspaniale! Uwielbiamy razem wyjeżdżać. Ja leżę na leżaku pod parasolem i czytam książkę, a mąż chodzi po grajdołach i rozmawia ze znajomymi. Gramy w tenisa, chodzimy na długie spacery. Jak Helena była mała, bawił się z dziećmi na plaży, organizował im różne atrakcje. Przez lata nie widziałam, żeby leżał na plaży. Jan: Pozycja leżąca była dla mnie destrukcyjna. Ale to mi powoli mija… Beata: Ja lubię nowe miejsca, lubię odkrywać, poznawać… Jan: …a ja lubię wracać w te same miejsca, patrzeć, jak się zmieniają. Do Juraty jeżdżę od 1981 roku. Każdego roku. To już 41 lat! Tam najlepiej odpoczywam. Ale ostatnio żona wywlokła mnie na Gran Canarię i się zachwyciłem. Teraz, kiedy ona chce jechać… Beata: …na przykład na Maderę… Jan: …protestuję: „Ale po co?! Jedźmy na te Kanary, będziemy się tam bardzo dobrze czuli”. SPRAWDŹ TEŻ: Córka jest dopełnieniem miłości Jana Englerta i Beaty Ścibakówny. Helena poszła w ich ślady! „Pamiętam momenty na wakacjach, kiedy szliśmy we dwójkę i do niej biegli po autograf” Jerzy Pilch pisał: „Wszystko jedno, czy ma się przed sobą 10 lat, rok czy tydzień. Zawsze ma się przed sobą wszystko”. Jan: Bardzo chciałbym, żeby to była prawda. A z nowej sztuki, którą gramy, mogę zacytować: „Gdyby to ode mnie zależało, ja bym w życiu nie umarł. To jest poniżające”. Beata: „Baron Munchausen dla dorosłych” Macieja Wojtyszki. Ja uważam, że wszystko jest przed nami. Przede mną na pewno. Jan: „Wegetacja mnie przeraża, dlatego mam hasło – umrę zdrowy! Bez męki, pyk i do widzenia. Piękne. Byle jeszcze nie dzisiaj. Żeby to jeszcze potrwało. Ale trwanie ma sens wtedy, kiedy człowiek rzeczywiście ma coś do zrobienia. Beata: Wczoraj oglądałyśmy z Helą film norweski „Najgorszy człowiek na świecie” Joachima Triera z Renate Reinsve, która otrzymała za tę rolę Złotą Palmę w Cannes. Para bohaterów bardzo się kochała, ale ona od niego odeszła. Spotkali się po latach, on był ciężko chory na raka i żył przeszłością, słuchał muzyki z tamtych czasów, wspominał dawne lata. W pewnym momencie mówi do niej: „To nie jest nostalgia. To jest strach przed śmiercią. Nie mam już nic przed sobą, dlatego wracam do tego, co było”. Jan: To znaczy, że ja jeszcze nie umieram. Beata: Nie! Bo nie wracasz pamięcią do przeszłości, tylko rozwijasz to, co stworzyłeś, dalej tworzysz, odkrywasz nowe… Jan: Powtarzam się. Na pewno nasze spotkanie zmieniło mnie bardzo, co do tego nie mam wątpliwości. Bardzo często partnerstwo, miłość, udana czy nieudana, powoduje zmianę charakteru, postrzegania świata. Mimo że w gruncie rzeczy jestem fatalistą, nie wierzę, że wszystko jest do końca zapisane. Parki nie trzymają jednej nitki, tylko kilkanaście, a nawet mówią: „Tej nie bierz!”. A on wziął, idiota! Więc jakiś wybór mamy, ale ograniczony. Możemy czegoś nie zrobić, tylko że w momencie wybierania najczęściej się nad tym nie zastanawiamy. ____ Zobacz też: Beata Ścibakówna i Jan Englert – bohaterowie naszej pierwszej okładki 25 lat później! Cały wywiad z Beatą Ścibakówną i Janem Englertem znajdziecie w nowej VIVIE!. Ponadto na łamach jubileuszowego wydania znalazły się też rozmowy z: Krystyną Jandą i Magdą Umer, Karoliną Pisarek, Hubertem Hurkaczem, Anną Dymną i Marcinem Kydryńskim. Od 24 marca zapraszamy do kiosków.
Córka jest dopełnieniem miłości Jana Englerta i Beaty Ścibakówny. Helena poszła w ich ślady!
„Pamiętam momenty na wakacjach, kiedy szliśmy we dwójkę i do niej biegli po autograf”
To dla nas wyjątkowy, bo jubileuszowy numer VIVY! W 1997 roku bohaterami pierwszego wydania magazynu byli Beata Ścibakówna i Jan Englert. Po raz drugi pojawili się na okładce celebrując nasze 10-lecie. A wtedy na świecie była już ich córka Helenka. Teraz świętujemy razem 25-lecie VIVY!, a Jan Englert i Beata Ścibakówna 26. rocznicę ślubu. W rozmowie z Beatą Nowicką artystyczna para opowiedziała o swoim życiu prywatnym i relacjach z pociechą. Helena Englert ma już 22 lata i poszła w ślady dumnych rodziców. Trzy lata po pierwszej okładce VIVY! na świecie pojawiła się Helenka. Była dopełnieniem tej miłości? Beata: Była! Miałam 32 lata. Wiele rzeczy już przeżyłam, zapracowałam na swoje nazwisko, zwiedziłam kawał świata, miałam wspaniałego męża. Byłam szczęśliwa. To był ten moment. Dopełnienie. Nie interesowało nas, czy urodzi się chłopiec, czy dziewczynka. Wybraliśmy tylko imiona. Po narodzinach Helenki byliśmy szczęśliwi. Mąż bardzo mi pomagał. Gdy cokolwiek działo się w nocy, wstawał do córki. Helenka była moim pierwszym dzieckiem. Fantastycznie uspokajał moje niepokoje. We wszystkim, co dotyczyło naszego dziecka, miałam do niego totalne zaufanie. Wtedy odkryłam męża na nowo. Dziś Helena jest piękną, utalentowaną 22-latką. Zresztą poszła w ślady rodziców. Dostała się na prestiżową uczelnię New York University Tisch School of the Arts. Beata: Studiowała tam rok. W pandemii wróciła do Polski ostatnim samolotem i już została. Jan: Zdając na ten ekskluzywny wydział, udowodniła sobie i wszystkim dookoła, że sama potrafi. Nikt nie powie, że tatuś jej coś załatwił. Dotknęła nosem tamtego świata, zobaczyła, jak on wygląda, ale wróciła i zdała egzamin na drugi rok na Miodową. Po roku spędzonym w Stanach miała już inną perspektywę. Myślę, że zawód, który uprawiamy, zależy od tego, czego od niego chcemy. Czy frajdę daje nam samo tworzenie, przełamywanie własnych braków, czy szukanie łatwej popularności. Obu tym wyborom musi towarzyszyć drobiazg: szczęście. Najkrótsza definicja szczęścia w naszym zawodzie: znaleźć się we właściwym czasie, miejscu i towarzystwie. Tego człowiek nie wymyśli, to musi się zdarzyć. Oczywiście można temu pomóc. Jak? Jan: Szukając. Nie czekając, aż samo przyjdzie. Każdy człowiek, przynajmniej ten inteligentny, szuka mistrza. Choćby po to, by go wyssać i wyrzucić. Tłumaczę studentom, że w tym zawodzie podglądanie to połowa sukcesu. Zobacz też: Beata Ścibakówna i Jan Englert – bohaterowie naszej pierwszej okładki 25 lat później! Beata Ścibakówna, Helena Englert, Jan Englert, Viva! 2002 Myślę, że oboje jesteście dla córki mistrzami, nawet jeśli – na razie – nie przyzna tego głośno. Macie Państwo rodzicielski odruch, żeby uchronić ją przed klęskami tego zawodu? Beata: Helena jest silna. Dla niej ważny był ten rok w Nowym Jorku. Po lockdownach powiedziała: „Kocham was bardzo, ale nie mogę z wami mieszkać”. I wyprowadziła się. Nie mieszka z nami już dwa lata. Spędzamy wiele czasu razem, ale żyje samodzielnie. Jan: Wszystko, co mogliśmy, już zrobiliśmy. Z mojego punktu widzenia nie powinniśmy teraz zdewaluować tego, cośmy dali. Studiowanie w szkole teatralnej wymaga skupienia się na sobie. Jeśli chce się tworzyć w tym zawodzie, człowiek jest cały czas pod presją. Jak zaczynałem uczyć, mówiłem: „Najpierw praca, potem talent, na końcu szczęście”. A teraz mówię: „Najpierw szczęście, potem praca, a na końcu talent”. Brutalne, ale pewnie prawdziwe. W końcu wykształcił Pan kilka aktorskich pokoleń. Helena ma szczęście? Jan: To się okaże. Jeszcze nic takiego nie zrobiła, żeby o niej mówiono. Pewnie gdyby do dziś grała w „Barwach szczęścia”, dla 40 procent elektoratu byłaby gwiazdą. Pamiętam momenty na wakacjach w Juracie, kiedy szliśmy we dwójkę i do niej biegli po autograf. Beata: Często ktoś mnie prosił, żebym zrobiła mu zdjęcia z Heleną. Jan: Popularność jest niezależna od umiejętności. To kwestia częstych wizyt w domach, a nie jakości. Zobacz też: Beata Ścibakówna o małżeństwie: „Nie jest usłane różami, chyba że różami z kolcami” Cały wywiad z Beatą Ścibakówną i Janem Englertem w nowej VIVIE!
Beata Ścibakówna i Jan Englert – bohaterowie naszej pierwszej okładki 25 lat później!
„Nie można 30 lat pozostać w stanie euforycznego zakochania. Wiele razem przeżyliśmy”, mówią
Trudno dziś świętować. Trudno wznosić toasty, winszować jubileuszów, gdy na naszych oczach w tak drastyczny sposób zmienia się świat. Więc teraz, choć trzymacie Państwo w rękach jubileuszowy numer VIVY!, poświętujemy inaczej. W ciszy, ale z refleksją. Moi poprzednicy, Agnieszka Dajbor i Piotr Najsztub, którzy kierowali VIVĄ! 20 lat temu, we wstępie do wydania na pięciolecie napisali: „VIVA! jest gazetą kolorową, bo świat nie jest i nigdy nie był czarno-biały”. Chciałabym podpisać się pod tym zdaniem, które w obecnych czasach brzmi jak manifest. I dodać jeszcze – bo zawsze patrzę w przyszłość – czarno-biały nigdy nie będzie. 25 lat w życiu magazynu to kawałek historii. Zwłaszcza że akurat w Polsce był to okres przemian. Uczestniczyliśmy w zmianach politycznych, społecznych, obyczajowych, ba, nawet estetycznych, dzięki nam tworzył się też polski show-biznes. Byliśmy pierwszym magazynem people na polskim rynku, to u nas pojawiły się rozmowy, jakich wcześniej nie było, wywiady VIVY! wyznaczyły nowy kierunek polskiego dziennikarstwa, sesje zdjęciowe – nowy trend w fotografii, bo miłośnicy VIVY! dobrze wiedzą, co znaczy „zdjęciami budować opowieść”. Hasło „VIVA! Cały ten świat” doskonale odzwierciedliło zakres tematyki pisma – zawsze interesował nas świat w każdym jego aspekcie i nigdy nie pozostaliśmy obojętni, gdy działy się rzeczy trudne, czasem tragiczne, drastyczne, ale ważne z punktu widzenia świata, ludzi i historii. VIVA! była i jest odważna, działała i działa na własnych warunkach. Dzięki temu zasłużyliśmy na ciekawość i zaufanie naszych Bohaterów i Czytelników. Ktoś mądry powiedział mi kiedyś, że by robić pismo o ludziach, trzeba ludzi lubić i szanować. I ta myśl stała się naszym wyznacznikiem w tabloidowym świecie, gdzie zacierają się standardy, wartości, a słowo nie znaczy nic. Kieruję VIVĄ! prawie 15 lat. I wciąż jest to dla mnie fascynująca przygoda, zwłaszcza że kilka lat temu stworzyliśmy serwis internetowy viva.pl, który wprowadził nas z przytupem w XXI wiek. I choć czas, jak my to mówimy, „dla papieru” jest trudny, ja niezmiennie wierzę w ciągłość VIVY! Dziękuję Państwu za wierność, naszym Bohaterom za obecność, moim Zespołom i Współpracownikom za kreatywność. W tym numerze VIVY! powrócimy trochę do przeszłości, ale bez względu na wszystko pamiętajmy, że „to, co najlepsze, jest ciągle przed nami”. Katarzyna Przybyszewska-Ortonowska Redaktor Naczelna VIVY! i viva.pl Beata Ścibakówna i Jan Englert w wywiadzie VIVY! Gdy w lutym 1997 roku wystąpili na pierwszej okładce VIVY! i udzielili wspólnego wywiadu, byli rok po ślubie. Po raz drugi pojawili się na okładce, celebrując nasze 10-lecie. Na świecie była już ich córka Helenka. Dziś świętujemy razem! My 25 lat istnienia, nasi bohaterowie 26. rocznicę ślubu. Jak się zmieniał ich związek, a jak oni sami? I co znaczą słowa Jana Englerta: „Byłem profesorem, robię za asystenta” i Beaty Ścibakówny: „Teraz patrzę inaczej”? „Fatalista” i „optymistka” w pełnej refleksji, ale też momentami zabawnej rozmowie z Beatą Nowicką. [...] Od 20 lat jest Pan kapitanem okrętu o nazwie Teatr Narodowy, Pani rządzi w domu. Beata: Dom zawsze był na moich barkach. Tutaj większość rzeczy zależy ode mnie: remont, przeprowadzka, wymiana opon w samochodzie, ubezpieczenia, wszelkie pisma urzędowe, wizyty u lekarza, wakacje… ja to ogarniam. Mąż mówi o mnie, że jestem ministrem gospodarki, planowania, finansów, turystyki… Do męża dożywotnio należy ministerstwo kultury. Tam on rządzi. Od początku oddał Pan żonie władzę? Jan: Na początku niczego się nie oddaje. To się odbywało stopniowo. Trochę dawałem, a trochę sama brała. Zawsze tak jest. Dobre małżeństwo opiera się na równowadze między braniem a dawaniem. Beata: Myślę, że to przyszło naturalnie. Jestem pedantką, lubię mieć wszystko pod kontrolą, zapięte na ostatni guzik. Kiedy świat wokół jest poukładany, ja czuję się uporządkowana wewnętrznie. Nie znoszę chaosu. Oczywiście czasami ta odpowiedzialność mnie przerasta, chciałabym, żeby ktoś mi pomógł. Jan: Od młodości wolałem postawić piwo sąsiadowi, żeby zreperował za mnie. Nie miałem ani takiej smykałki, ani potrzeby. Zresztą nigdy nie miałem materialnych potrzeb. Mnie w ogóle nie interesowały pieniądze, samochody… Gdyby nie kobiety, nie miałbym nic. Beata: Potwierdzam. Ja kupuję nasze samochody. Jan: Jeśli byłem kolekcjonerem, to raczej kolekcjonerem ludzi. Nawet w wyjazdach zagranicznych łapałem się na tym, że najbardziej fascynują mnie ludzie. Mało tego, uważam, że kobiety to lepszy gatunek człowieka. Mężczyzna jest w gruncie rzeczy wyciosany z kawałka drewna, czasem powstaje z tego jakaś rzeźba, czasem nie. Kobiety są dużo ciekawsze. Podoba mi się to wyznanie… Wciąż patrzy Pani na męża tym samym wzrokiem? Beata: Nasz związek ewoluował. My się zmienialiśmy. Zostaliśmy parą 30 lat temu. Przestałam być studentką Jana Englerta, ale to wciąż był mój profesor, rektor, potem dyrektor. Mój mistrz. Mąż zawsze był człowiekiem na piedestale, autorytetem. Patrzyłam na niego oczami zakochanej dziewczyny, ale też oczami moich koleżanek, które były zafascynowane błękitnymi, przezroczystymi oczami Jana Englerta. Oczami, które nicowały człowieka na drugą stronę. Teraz patrzę inaczej. Nie można 30 lat pozostać w stanie euforycznego zakochania. Wiele razem przeżyliśmy. Odkryliśmy siebie, te dobre i te gorsze strony. Wiemy, czego się po sobie spodziewać. Na początku wszystko było niewiadomą. „Żyłam chwilą” – parafrazując księdza Twardowskiego. Nie myślałam o tym, co będzie. Niczego nie oczekiwałam i niczego nie wymuszałam. [...] Dziś inaczej patrzy Pan na żonę niż 25 lat temu, podczas tamtego spotkania? Jan: Wtedy, jak i teraz dałem się Beacie namówić na wywiad. Nasza relacja jest dowodem na upływ czasu. Byłem profesorem, robię za asystenta. Niewątpliwie zmieniło się masę rzeczy. Jak zaczynaliśmy, relacja między nami była relacją – nie tylko z racji wieku czy mojego stanowiska, ale wszystkiego – kompletnie inną niż w tej chwili. Jeżeli po drodze nie było katastrofy totalnej, to znaczy, że nad wszystkim panowaliśmy. Jak to się działo? Po co to analizować? Jesteśmy razem 30 lat! Było tyle etapów, tyle różnych momentów, szczególnie w dojrzewającej kobiecie i przejrzewającym mężczyźnie, czyli lekko nadgniłym jabłku, które szpaki przez te lata podziobały. Najważniejsze dziś, że jesteśmy obydwoje jadalni. Nieważne, czy jakiś robak w środku siedzi, czy nie. Dopóki jestem jadalny, w porządku. Jak zacznę być niejadalny, diabli wiedzą, co się wydarzy… Beata: Ja jestem za Pilchem, że wszystko przed nami, a na pewno bardzo wiele. Mamy mnóstwo planów: premiery, wyjazdy, spotkania, koniec remontu. Moje cele są długoterminowe. Nasze uczucie zmieniało się z nami. Motyle w brzuchu przerodziły się w przyjaźń. Dzisiaj, idąc na spacer, nadal trzymamy się za ręce. Jesteśmy dla siebie bardziej czuli niż kiedyś. Bardziej opiekuńczy, troskliwi, to jest dobra baza, żeby trwać! Cały wywiad z Beatą Ścibakówną i Janem Englertem w nowej VIVIE! Zobacz też: Beata Ścibakówna o małżeństwie: „Nie jest usłane różami, chyba że różami z kolcami” Co jeszcze w nowej VIVIE! 6/2022? 25 lat VIVY! Górniak, Stuhrowie, Figura, Kora, Tyszkiewicz… Byliśmy z nimi w ważnych momentach ich życia. Anna Dymna o wojnie w Ukrainie, wściekłości i strachu, pamięci, dobroci i natchnieniu. Historia emocji 25 lat VIVY! to dokumentalny zapis rzeczywistości i opowieść o ludziach, którzy nas inspirowali. Karolina Pisarek rówieśniczka VIVY!: „Zupełnie nie wierzyłam w siebie. Ale nie poddałam się”. Hubert Hurkacz rówieśnik VIVY!: „Jestem bardzo ambitny i dużo chcę jeszcze w tenisie osiągnąć…”. Krystyna Janda i Magda Umer są jak ogień i woda – na czym budują swoją przyjaźń. W podróżach: Marcin Kydryński podróż do „zapuszczonego ogrodu pamięci”. Sprawdź też: Kiedy się poznali, zakochała się na zabój. Kim była Mary Ellen Fox, ostatnia żona Leopolda Tyrmanda?
Beata Ścibakówna o małżeństwie: „Nie jest usłane różami, chyba że różami z kolcami”
Beata Ścibakówna i Jan Englert są razem już ponad 26 lat
Jesienią 2021 roku obchodziła 26-lecie małżeństwa z Janem Englertem, wybitnym aktorem i reżyserem, dyrektorem Teatru Narodowego w Warszawie. Poznali się, kiedy on był rektorem Akademii Teatralnej, a ona studentką. Od tamtego czasu są – jak mówi Beata Ścibakówna – właściwie cały czas razem. „I w teatrze, i w domu, i na wakacjach”. We wrześniu 2019 roku w „Och-Teatrze” odbyła się premiera sztuki „Oszuści”, która w lekkiej, zabawnej formie porusza poważny temat zdrady małżeńskiej. Reżyserował Jan Englert, a Beata Ścibakówna zagrała w niej z Gabrielą Muskałą, Zbigniewem Zamachowskim, Piotrem Grabowskim, i dwójką młodych aktorów: Michaliną Łabacz i Filipem Pławiakiem. „Zdrada wydaje się dzisiaj czymś łatwym. Jakby nie była problemem, czymś niemoralnym, co spowoduje cierpienie drugiej osoby” – mówiła w rozmowie z nami Beata Ścibakówna. Anna Zaleska: Sztuka „Oszuści” w komediowej formie porusza ważny temat niewierności małżeńskiej. Według statystyk już 42 procent Polek i Polaków zdradziło współmałżonka… Beata Ścibakówna: Naszą uwagę podczas spektaklu zwróciły słowa mojej bohaterki do syna:„Ożenisz się z tą dziewczyną, a odetniesz się od wszystkich innych kobiet”. Na co jej mąż – w tej roli Zbigniew Zamachowski – odpowiada: „Nieprawda!”. I w tym miejscu na widowni jest zawsze wybuch śmiechu, a ostatnio były nawet gromkie oklaski. Rozmawialiśmy o tym za kulisami. Z tego dialogu jednoznacznie wynika, że dopiero po ślubie zaczyna się tak naprawdę życie erotyczne z wieloma kobietami. Skoro ludzie tak na to reagują, śmieją się i biją brawa, to może znaczyć, że sami zdradzają. A przynajmniej dopuszczają taką myśl. Zdrada wydaje się dzisiaj czymś łatwym. Jakby nie była problemem, czymś niemoralnym, co spowoduje cierpienie drugiej osoby. W dodatku jest coraz więcej rozwodów. Rozmawiałam ze znajomą panią adwokat. Mówi, że w ciągu tygodnia wpływa do niej nawet dziewięć pozwów o rozwód. Po pandemii ta liczba – i tak wysoka – jeszcze bardziej wzrosła. Czytaj także: Tej miłości nikt nie dawał szans. Beata Ścibakówna i Jan Englert są małżeństwem od prawie 26 lat! Beata Ścibakówna i Jan Englert na okładce pierwszego numeru „VIVY!”, luty 1997 Jan Englert, Beata Ścibakówna, sesja dla magazynu „VIVA!”, 2002 rok Beata Ścibakówna: zdrada i ucieczka przez nudą W przypadku kobiet coraz częściej powodem zdrady staje się małżeńska nuda. Tak, moja bohaterka wprost mówi, że w sypialni z mężem tylko rozmawiają. Dlatego szuka atrakcji gdzie indziej. W ogóle nie zastanawia się nad tym, że krzywdzi męża i rodzinę. Myśli wyłącznie o sobie. Sądzę, że przyczyną zdrady często bywa właśnie egoizm. Dotyczy to zarówno kobiet, jak i mężczyzn. Bohater Zbyszka Zamachowskiego mówi: „Jestem po pięćdziesiątce, spłaciłem dług wobec żony i syna, więc teraz mogę rozpocząć nowe życie”. Nie ma takiego myślenia, by zestarzeć się ze współmałżonkiem, razem podróżować po świecie, chodzić do parku, trzymając się za ręce. Kobiety też chcą uciec przed tym, co uważają za nudę. Zwłaszcza że dzisiejsze 50-latki są jak kiedyś 30-latki. Bardzo o siebie dbają, uprawiają sporty, są atrakcyjne. Romans traktują jak szansę na przeżycie czegoś ekscytującego. To łatwiejsze niż ożywienie własnego małżeństwa? Często tak się wydaje. Ale dla kobiety może to być pułapka. Obserwuję wokół siebie, że jeśli ludzie się rozstają, to przeważnie mężczyzna zakłada nową rodzinę i przeważnie z dużo młodszą partnerką. Kobiety zaś zostają z dziećmi i trudno im ułożyć sobie nowe życie. Panowie otwarci na romans nie są zbyt skłonni wchodzić w poważny związek z dojrzałą, wymagającą partnerką. Czasem problem powstaje na samym początku, gdy bierzemy ślub z niewłaściwą osobą. Cynik i romantyczka – taki związek z założenia wydaje się skazany na porażkę. Może lepiej by było, gdyby romantyk żenił się z romantyczką, a cynik z cyniczką? Cynik z cyniczką mogliby nawet nie dotrwać do końca miesiąca miodowego. (śmiech) W małżeństwie często szuka się spokoju i stabilizacji. Ciepłego rodzinnego gniazda, miejsca, do którego można zawsze wrócić, gdzie czeka żona dziergająca na szydełku piętnastą narzutę albo mąż, niezbyt zajmujący, ale dający poczucie bezpieczeństwa. Skoki w bok traktuje się jak niewinne przygody służące urozmaiceniu życia. Druga strona może nawet podejrzewać niewierność, ale dla świętego spokoju woli wierzyć, że mąż rzeczywiście w każdy piątkowy wieczór „gra w madżonga”, jak jeden z bohaterów „Oszustów”. Czytaj także: Jan Englert przez wiele miesięcy ukrywał przed bliskimi swój ślub z pierwszą żoną! Beata Ścibakówna, Helena Englert, Jan Englert w sesji dla magazynu „VIVA!”, 2002 rok „Mamy z mężem mnóstwo tematów do rozmów” Może więc małżeństwo to przestarzała instytucja? Podobno już co piąty młody człowiek w Polsce tak uważa. Czy ten tak zwany papierek jest najważniejszy? Związek nieformalny pozostawia uchyloną furtkę, a małżeństwo ją zamyka. Oczywiście, można wziąć klucz i otworzyć, ale trzeba sięgnąć po ten klucz, potem odłożyć go na miejsce – więcej komplikacji. Z nieformalnego związku chyba łatwiej jest wyjść, nawet gdy są dzieci. Ale może ja jestem staroświecka? Razem z mężem, Janem Englertem, świętowali państwo we wrześniu 25. rocznicę ślubu. Srebrne wesele! Nie było wielkiej uroczystości. Wypiliśmy z tej okazji dobrego szampana, poszliśmy z córką na kolację. Rzeczywiście mało jest związków, które mogą się pochwalić takim stażem. Wszyscy mnie pytają: „Jaka jest recepta na udane małżeństwo?”. Nie ma recepty. Wiadomo, że życie małżeńskie nie jest usłane różami, chyba że różami z kolcami. My też mieliśmy okresy lepsze i gorsze, przez 25 lat to nieuniknione. Być może nasze małżeństwo ma się dobrze, bo pracujemy razem, mamy wspólne pasje? My właściwie cały czas jesteśmy we dwoje. I w teatrze, i w domu, i na wakacjach. Mamy wspólne zainteresowania i mnóstwo tematów do rozmów. Jeżeli mój mąż ogląda mecz tenisowy, mnie to nie denerwuje, bo ja też bardzo lubię tenisa. Pani mąż żartował, że tenis to jedyna rzecz, w której nadal jest od pani lepszy, nigdy go pani nie pokonała. To prawda, czasem kilka piłek potrafię urwać, ale meczu czy nawet seta nigdy z nim nie wygrałam. Zresztą przeważnie nie gramy przeciwko sobie, tylko w parze. Co jeszcze lubią państwo razem robić? Podczas pandemii nadrobiliśmy zaległości w serialach. Obejrzeliśmy chyba wszystko, co znajomi nam polecali, a my nie mieliśmy na to wcześniej czasu. Nie zawsze podoba nam się to samo. Ja lubię seriale historyczne, mąż za takimi nie przepada. Zachwycałam się „The Crown”, mąż niekoniecznie. Ale dużo było też takich, które nas oboje zafascynowały. „Ozark” na przykład. Albo bardzo dowcipny „Kominsky Method”. Przyglądamy się, jak serial jest zrealizowany i zagrany, rozmawiamy o tym. Nie zawsze mamy takie samo zdanie. Oboje są państwo zodiakalnymi Bykami. Tak, ale zupełnie innymi. Mąż mówi o sobie Byczek Fernando, a ja jestem ten ostry Byk z rogami, temperamentny. Deklaruje pani: „Jestem normalną żoną”. Co to dla pani znaczy? Gotuję, sprzątam, piorę, prasuję. Raz w tygodniu przychodzi pani na dokładne sprzątanie. Jestem pedantką, u mnie wszystko musi być poukładane, wszystko ma codziennie wracać na swoje miejsce. Podejrzewam, że za parę lat będę nie do wytrzymania z tą moją pedanterią... Jestem żoną normalną, ale nie idealną. W kuchni słabo sobie radzę, rzadko gotuję. Jak twierdzi moja córka, nie mam genu gotowania. (śmiech) Nie wiem, jak to możliwe, że podczas lockdownu nie umarliśmy z głodu. Ale poza tym jestem typową matką Polką. Nudy! Lubi pani te domowe zajęcia? Czasami potrzebuję takiej odskoczni. Najbardziej lubię dbać o rośliny. Mamy bardzo duży taras. Zakładam rękawice, grzebię w ziemi, coś zasadzę, przesadzę, oberwę suche liście. Sprawia mi to wielką radość i skutecznie odstresowuje. W przeciwieństwie do gotowania, które nie daje mi ani przyjemności, ani satysfakcji. Czytaj także: Barbara Sołtysik i Jan Englert: czemu pobrali się w tajemnicy i rozstali po 33 latach związku? Beata Ścibakówna i Jan Englert w sesji dla magazynu „VIVA!”, 2002 rok Pani córka mówi, że jesteście zaprzyjaźnione ze sobą, ale jednocześnie zawsze wiedziała, że pani jest mamą, nie kumpelką, i że nie wszystko jej wolno. Uważam, że gdy wychowuje się dziecko, ono musi wiedzieć, co jest czarne, co jest białe, co jest dobre, a co złe. Wyznaczaliśmy granice. Ale im Helena była starsza, tym więcej z nią rozmawialiśmy i na więcej pozwalaliśmy, bo mieliśmy do niej coraz większe zaufanie. Granice się przesuwały. Widzieliśmy, że staje się bardziej dojrzała, świadoma i samodzielna. Hela niedawno mi powiedziała, że jestem jej przyjaciółką, co było dla mnie wspaniałe i wzruszające. Nie kumpelką, nie koleżanką, tylko przyjaciółką. Dla matki to chyba najpiękniejsze, co może usłyszeć od dziecka. Macierzyństwo jest olbrzymią pracą i cieszę się, że moja praca przynosi takie efekty. Gdy córka w zeszłym roku wyjeżdżała na studia do Nowego Jorku, to było dla państwa trudne? Przygotowaliśmy Helenę na to. Wcześniej wielokrotnie wyjeżdżała sama w różne miejsca, nie była chowana pod kloszem. Miała dużo wolności, nie baliśmy się sytuacji: „Wreszcie uwolniłam się od rodziców i mogę zaszaleć”. Oczywiście dziecka nie da się na wszystko przygotować. Ono musi kilka razy się sparzyć, by pewne rzeczy poznać i odrzucić, a inne docenić. Przejść swego rodzaju egzamin dojrzałości. W „Oszustach” młodzi ludzie wydają się bardziej dojrzali niż ich rodzice. A na pewno są bardziej dojrzali niż ich rodzice, gdy byli w ich wieku. Michelle i Allen, para młodych ludzi, naprawdę wiedzą, czego chcą, i chyba też stworzyli lepszy związek, bo mądrzej się dobrali. Poza tym mieszkają razem od kilku lat, więc mieli szansę dobrze się poznać. Nie ma lepszego sposobu na wzajemne poznanie niż życie pod jednym dachem. Gdyby młoda dziewczyna zapytała panią, jakich cech szukać u mężczyzny, by mieć pewność, że będzie dobrym partnerem, mężem i ojcem, co by pani wymieniła? Moja babcia Marianna – nieżyjąca już, niestety, urodziła się w 1917 roku – powiedziała mi kiedyś: „Jeśli chcesz sprawdzić, jaki mężczyzna jest naprawdę, to go upij”. (śmiech) Aktorzy często mówią, że ich zawód daje możliwość „przeżycia kilku żyć”. Pani wielokrotnie grała żonę, między innymi z Janem Englertem w znakomitym spektaklu „Mąż i żona” według Aleksandra Fredry. Czy to daje możliwość przeżycia kilku małżeństw? (śmiech) Nie, nie mam takiego wrażenia. Myślę, że aktorzy mówiąc tak, mają na myśli doświadczanie najróżniejszych emocji. Czasami nawet nie podejrzewam się o uczucia, jakie w sobie wyzwalam, grając. Jeszcze jako młoda dziewczyna w „Damie kameliowej” w reżyserii Jerzego Antczaka miałam zagrać w scenie wielkiej awantury. Pan Jerzy tak mnie wtedy podszedł, doprowadził do stanu takiej furii, że dosłownie fruwałam. W życiu nie spodziewałam się, że mogę z siebie wydobyć tak potężną złość. Często nie wiemy, jak ekstremalne emocje w nas buzują. Aktorstwo pozwala je wydobyć. Zaskakujemy samych siebie. Grając, możemy się lepiej poznać. Jedna z aktorek powiedziała mi, że gdy na planie czy na scenie wciąż przechodzi z jednej silnej emocji w drugą, w życiu prywatnym to się przekłada na rozchwianie emocjonalne. Pani też to zauważa? Miałam podobne doświadczenie. Kilka lat temu tak się złożyło, że grałam jednocześnie w teatrze i w dwóch serialach, do tego pracowałam nad nową rolą. I wszystkie te postaci były złymi kobietami, intrygantkami, choć każda w inny sposób. Negatywna energia do tego stopnia mnie wtedy wypełniła, że przynosiłam ją do domu, nie mogłam się od niej uwolnić. Stałam się wybuchowa, rozdrażniona, złośliwa. To było silniejsze ode mnie. Wobec najbliższych też zachowywałam się nieznośnie. Wiedziałam, że to jest spowodowane myśleniem o tych postaciach, ale wspominam ten czas jako katorgę. Jak się potem oczyścić ze złej energii? Wtedy właśnie taras pomaga? Pomaga taras, pomaga wyjazd na jakiś czas. Książka, niestety, nie, bo nie można się skupić na czytaniu. I oczywiście dom pomaga. Na wszystko pomagają dobre relacje w rodzinie. Czytaj także: Helena Englert ma już 21 lat! Tak zmieniła się córka Jana Englerta i Beaty Ścibakówny... *** Rozmowa ukazała się w miesięczniku „Uroda Życia” 10/2020. Rozmawiała Anna Zaleska Jan Englert i Beata Ścibakówna, sesja dla magazynu „VIVA!”, 2007 rok
Grażyna Szapołowska na zdjęciu z córką i wnuczką. „Piękne!”, komentują zachwyceni fani
Słynna aktorka była jedną z gwiazd pokazu w Juracie
Wraz ze zniesieniem niektórych obostrzeń związanych z pandemią Covid-19, powróciły nie tylko imprezy, ale i czerwone dywany pełne gwiazd. Znani i lubiani zebrali się tłumnie w Juracie, aby razem obchodzić 90-lecie popularnego nadmorskiego kurortu. Całość uświetnił pokaz mody Doroty Goldpoint, a wśród gości znalazły się między innymi Agnieszka Dygant, Beata Ścibakówna, Irena Santor czy Beata Tadla. Niektóre z gwiazd wypróbowały swoich sił na wybiegu, w tym Grażyna Szapołowska, której na imprezie towarzyszyły córka i wnuczka. Aktorka podzieliła się ich wspólnym zdjęciem, a fani nie szczędzą komplementów. Grażyna Szapołowska na zdjęciu z córką i wnuczką Grażyna Szapołowska jest aktywna na swoim Instagramie, dlatego na jej oficjalnym profilu nie brakuje ujęć z prywatnego archiwum – dzieli się zarówno wspomnieniami sprzed lat, jak i tym, co dzieje się w jej życiu teraz. Gwiazda nie kryje dumy, że wnuczka – Karolina Matej – idzie w jej ślady i również planuje związać przyszłość z filmem. Córka Grażyny Szapołowskiej, Katarzyna Jungowska, też działa w branży – najpierw próbowała swoich sił w aktorstwie, ale ostatecznie została reżyserką i scenarzystką. Zobacz też: Ma talent po babci i pozuje, jak prawdziwa modelka. Jak wygląda wnuczka Grażyny Szapołowskiej? Fotografia „klanu Szapołowskich”, którą opublikowała aktorka, zrobiła spore wrażenie na jej wielbicielach, a w komentarzach przeważa opinia, że panie są do siebie niezwykle podobne. Czy tak jest? Oceńcie sami. Gwiazdy na 90-leciu Juraty. Zdjęcia Niemałe emocje na 90-leciu Juraty wywołał również Tomasz Stockinger, który zabrał na wydarzenie nową ukochaną – tajemniczą Katarzynę. To pierwszy raz, kiedy para oficjalnie wyszła razem, a aktor, znany szerokiej publiczności z serialu „Klan”, z chęcią pozował fotoreporterom i nie ukrywał pozytywnych emocji. Beata Tadla natomiast wyglądała na bardzo szczęśliwą u boku męża, ekonomisty Michała Cebuli. Zobacz też: Gwiazdy na pokazie Tomasza Ossolińskiego x Electrolux x Ubrania do Oddania! Agnieszka Dygant, Beata Ścibakówna, Anna Czartoryska-Niemczycka, Irena Santor – to tylko niektóre z gwiazd, które pojawiły się na „imprezie urodzinowej” Juraty. Jak prezentowały się na czerwonym dywanie? Zobaczcie w naszej galerii.
Beata Ścibakówna i Jan Englert od 25 lat tworzą szczęśliwe małżeństwo
Beata Ścibakówna i Jan Englert tworzą jedną z najpiękniejszych par polskiego show-biznesu. Wspólnie doczekali się córki, Heleny, z której osiągnięć są niezwykle dumni! 20-latka poszła w ślady rodziców i związała swoją przyszłość z aktorstwem. W rozmowie z tygodnikiem Świat i Ludzie, Beata Ścibakówna opowiedziała o recepcie na udany związek. Recepta na udany związek Od 25 lat Beata Ścibakówna i Jan Englert tworzą zgodne małżeństwo, chociaż wielu nie dawało im szans. Dzieliła ich różnica wieku, a w dodatku ona była studentką, a on wykładowcą i cenionym aktorem. Zakochani zawalczyli o swój związek. W 2007 roku Jan Englert w rozmowie z Krystyną Pytlakowską mówił o miłości: „Otóż ja twierdzę, że udane związki są wtedy, gdy partnerzy są na podobnym etapie rozwoju psychicznego i fizycznego, niezależnie od wieku. A ja pochodzę z rodziny, która późno dojrzewa. Uważam więc, że dopiero między czterdziestką a pięćdziesiątką zaniechałem tej gonitwy, poszukiwania niezwykłych wrażeń, miotania się. Beata mnie zaskoczyła niezwykłym spokojem”. Beata Ścibakówna i Jan Englert w sesji VIVY!, 2007 rok W wywiadach Beata Ścibakówna i Jan Englert podkreślali, że ich związek opiera się na tradycyjnych zasadach. Od lat zakochani pielęgnują swoje uczucie, rozmawiają ze sobą, uczą się sztuki kompromisu. W rozmowie ze Świat i Ludzie, aktorka wyznała, że w budowanie szczęśliwej relacji trzeba włożyć wiele pracy i wciąż ją rozwijać. Aktorka zdradziła, że w ostatnim czasie pomagała mężowi i pełniła rolę asystentki. „Dobrze nam się współpracowało. Reżyser potrzebuje tzw. drugich oczu, dzięki którym ma dystans do tego, co tworzy. Czasami patrzył więc moimi oczami, co było miłe, ale kilka razy powiedział, żebym się nie wtrącała, bo to już jego kompetencje. Ale mąż nie jest osobą konfliktową”, wyznała w Świat i Ludzie. Dla Beaty Ścibakówny i Jana Englerta od zawsze najważniejsza była córka. 20-latka odziedziczyła po rodzicach niezwykły talent. Helena Englert przez rok kształciła się w Stanach Zjednoczonych w prestiżowej szkole teatralnej w Nowym Jorku - NYU Tisch School of the Arts. By spełnić swoje marzenie o studiach za granicą, pilnie przykładała się do nauki języków. Ale ze względu na pandemię koronawirusa Helena Englert wróciła do Polski. Beata Ścibakówna i Helena Englert, Viva!, maj 2013 „Od początku postawiliśmy na jej edukację w języku angielskim. Skończyła kanadyjską szkołę w Warszawie. Była też w Oksfordzie na kursach językowych i zdała brytyjską maturę. Jest świetnie wykształcona. Teraz to ja pobieram u niej korepetycje z angielskiego”, cytuje wypowiedź Beaty Ścibakówny Pompnik.pl. Helena Englert mimo różnicy czasu uczestniczy w zajęciach online, organizowanych przez uczelnię. ,,Podczas zajęć online łączymy się z profesorami. Mamy na zajęciach osoby w wielu kontynentów, w związku z czym jesteśmy wszyscy porozstawiani po różnych strefach czasowych i jakoś musimy sobie z tym radzić. Ja mam sześć godzin różnicy z Nowym Jorkiem, także we wtorki zajęcia mam do 12 w nocy", mówiła w ubiegłym roku Helena Englert w rozmowie z Dzień Dobry TVN. Z pewnością osiągnie nie jeden sukces. Od zawsze bardzo poważnie podchodziła do swojej kariery. Młodą aktorkę widzowie mogli podziwiać w serialach: Diagnoza, Barwy Szczęścia czy Wojenne dziewczyny. Już jako 12-latka zagrała w filmie Układ zamknięty. Dumni rodzice kibicują jej na każdym kroku. Helena posiada nie tylko ogromny talent. Jest także odważna, pewna siebie. Bez wątpienia poradzi sobie w tym trudnym zawodzie. Życzymy wszystkiego dobrego! Źródło: pomponik.pl
Beata Ścibakówna i Jan Englert są razem ponad 25 lat! Na początku nikt nie dawał im szans...
„Nic nie zapowiadało, że będziemy razem”
Beata Ścibakówna i Jan Englert stanowią jedną z piękniejszych par aktorskich w Polsce! Małżeństwo od zawsze było skupione na karierze zawodowej i dbało o swoją prywatność. Oprócz pracy, najważniejsza była dla nich córka Helena, która teraz także rozwija się jako aktorka. We wrześniu tego roku będą świętować 26. rocznicę ślubu! A na początku nikt nie dawał im szans... Rocznica ślubu Beaty Ścibakównej i Jana Englerta Kiedy pojawili się na pierwszej okładce magazynu VIVA!, byli już rok po ślubie. Udzielili wtedy pierwszego wspólnego wywiadu, pod intrygującym tytułem „Jak się skończył romans studentki i profesora”. Nie da się ukryć, że wtedy ich relacja budziła ogromne emocje. W 2007 roku Jan Englert po raz kolejny porozmawiał z nami o miłości. „Otóż ja twierdzę, że udane związki są wtedy, gdy partnerzy są na podobnym etapie rozwoju psychicznego i fizycznego, niezależnie od wieku. A ja pochodzę z rodziny, która późno dojrzewa”, tłumaczył Krystynie Pytlakowskiej. „Uważam więc, że dopiero między czterdziestką a pięćdziesiątką zaniechałem tej gonitwy, poszukiwania niezwykłych wrażeń, miotania się. Beata mnie zaskoczyła niezwykłym spokojem”, mówił o żonie. Aktorska para świętowała w zeszłym roku 25-lecie małżeństwa. „Dzisiaj Srebrne Wesele”, napisała wówczas Beata Ścibakówna na swoim Instagramie, publikując kilka przepięknych fotografii z rodzinnego archiwum. Beata Ścibakówna i Jan Englert o swoim małżeństwie Kiedy narodziło się między nimi uczucie, ich związek wywołał skandal. On był uznanym aktorem i jej wykładowcą, a ona początkującą na scenie studentką. Przez lata udowodnili jednak, że łączy ich prawdziwa i dojrzała więź. Stworzyli szczęśliwą rodzinę. „Nasz związek opiera się na tradycyjnych zasadach, w Janku trudno byłoby znaleźć jakieś cechy kobiece, a we mnie męskie. Oboje mamy mocne charaktery. Jesteśmy zodiakalnymi Bykami, on majowy, ja kwietniowa. […] On nie przejmuje się sprawami materialnymi, ale na szczęście pieniądze się go trzymają. Jest dość rozrzutny, lubi robić zakupy i uszczęśliwiać innych prezentami”, zdradziła Beata Ścibakówna magazynowi Pani w 2019 roku. Jej mąż dodał, że w domu panuje jasno określony podział ról: „W skrócie z moją żoną sytuacja przedstawia się tak: byłem profesorem, teraz robię za asystenta. Mam w niej dyrektora – trochę z racji rozłożenia sił w związku, a trochę z lenistwa – i często oddaję jej pole do działania”, wyznał aktor. Połączyła ich miłość do teatru i przez lata stała się ważnym elementem związku. „Naszą miłością jest scena. Nie oddzielamy życia prywatnego od pracy. Nie wierzę, gdy ktoś mówi, że zostawia wszystko za drzwiami. Rozmawiamy o rolach, o teatrze. Zwłaszcza teraz, gdy córka zaczęła się interesować sztuką i graniem”, powiedziała Beata Ścibakówna. Sam teatr jednak nie wystarczy i małżonkowie wkładają mnóstwo pracy w swój związek. Nieustannie uczą się sztuki kompromisu i zrozumienia. „Każda para to spółka z ograniczoną odpowiedzialnością. Sposób funkcjonowania z biegiem czasu się zmienia. (…) To też bezustanna potrzeba konsensusu, zaczynając od tego, czy jajko na miękko, czy na twardo. A ma być na półtwardo! To cała tajemnica”, wytłumaczył Jan Englert. Oboje nie ukrywają też, jak ważna jest dla nich córka. „Osią naszego związku jest Helenka. Żona jest świetną matką, obie z córką doskonale się rozumieją, choć są wybuchowe i nieraz dochodzi między nimi do burzy”, mówił w Pani Jan Englert. Jego żona dodała, że wielki aktor jest świetnym ojcem. Wciąż pamięta jak zajmował się córką, kiedy była małą dziewczynką. „W oczach mam wciąż obraz, kiedy Jan nosi ją malutką na rękach. Wstawał w nocy, a ja mogłam odpocząć. Gdy była starsza, wymyślał bajki – codziennie inną, cudowne, z puentą. Nad morzem zabawiał Helenkę i córkę mojej przyjaciółki. Wymyślał podchody, gry. Przyjaciółka śmiała się: „Takiej dobrej niani jak pan Englert to jeszcze nie miałam””, wyznała. Ich miłość na początku nie była łatwa. Choć dla otoczenia związek profesora i studentki był skandalem, dla niech było to coś naturalnego. „Gdy go poznałam, byłam studentką, zakochałam się, ale nigdy nie myślałam o naszym związku jako o przygodzie czy romansie. Dopiero po pięciu latach na świat przyszła Helenka. To była decyzja świadoma. Długo dojrzewaliśmy do związku, ale w końcu zaczęliśmy nowe życie, stworzyliśmy dom. A nasze uczucie rodziło się, umacniało i stało się silnym związkiem”, ujawniła Beata Ścibakówna. Jan Englert dodał, że uczucie rodziło się stopniowo. „Jesteśmy małżeństwem od niemal 25 lat, a parą ponad 27. Na początku nic nie zapowiadało, że będziemy razem. Przez trzy lata uczyłem Beatę na uczelni i nie było pioruna z jasnego nieba. Przypadek sprawił, że pojechaliśmy razem do Australii zagrać Pana Tadeusza. I tak się potoczyło”. W naszej galerii możesz zobaczyć ich wyjątkowe zdjęcia!