Córeczka Bartka Królika odmieniła jego spojrzenie na życie. Łączy ich wyjątkowa więź: „Ludzie z zespołem Downa nazywani są strażnikami miłości”
To już 9 lat! Jagoda, córka Bartka Królika, obchodzi urodziny. Jej narodziny były dla muzyka momentem, który na zawsze zmienił życie artysty. Dziś muzyk nie ukrywa, że to właśnie dzięki niej inaczej patrzy na rodzinę, miłość i codzienność.
To niebywałe, jak czas szybko leci! Córeczka Bartka Królika obchodzi 9. urodizny Dziewczynka przyszła na świat 7 lipca 2017 roku. „Same siódemki – boska liczba”, mówiła Karolina Królik w rozmowie z Anną Lewandowską dla Sztuk Walki. Muzyk i współtwórca sukcesu formacji Sistars od początku mówił głośno o tym, że jego pociecha urodziła się z zespołem Downa. Dziś Jagódka jest oczkiem w głowie dumnych rodziców, a także starszej siostry. Całkowicie odmieniła życie rodziny. Na Instagramie Bartka Królika można podziwiać pełne czułości kadry z dziewczynką, a każde z nich z miejsca podbija serca fanów muzyka. Nic dziwnego, bo obok rozbrajającego uśmiechu Jagódki nie da się przejść obojętnie! Przypominamy ich niezwykłą relację. Bartek Królik o rodzicielstwie i córeczce, Jagodzie Bartek Królik wraz z żoną, Karoliną doczekali się dwóch pociech: Kaliny i Jagody. „Kalinka to żywotna i ciekawa świata sześciolatka. Z kolei natura Jagódki, która jest obarczona genetyczną wadą, ma swój charakter, coś odrębnego, co automatycznie sprawia, że człowiek podświadomie inaczej do niej podchodzi”, opowiadał o swoich pociechach Bartek Królik w jednym z wywiadów dla VIVY!. Nie ukrywał, że kiedy z żoną dowiedzieli się, że ich młodsza córka urodzi się z wadą, poczuli niepokój i niepewność. Nie wiedzieli nic na temat zespołu Downa. Na szczęście szybko się to zmieniło. „Długo przechodziłem etap strachu […]. Ale dla mnie na tym polega prawdziwe życie, że wychodzi mu się naprzeciw. Na tym polega też prawdziwa miłość. Jest to przeciwieństwo 'chowania głowy w piasek”, mówił muzy w rozmowie dla WP Kobieta. „Przez pewien czas musieliśmy przejść tak zwaną żałobę po stracie dziecka zdrowego i przygotować się na życie z człowiekiem, który ma zespół Downa. Nigdy wcześniej nie myśleliśmy, że spotka nas takie wyzwanie. A każdy boi się wejść w coś, czego nie zna. Z perspektywy czasu mogę powiedzieć, że strach ma wielkie oczy. Ludzie z zespołem Downa przy sprzyjających warunkach wiodą naprawdę normalne życie i, co najważniejsze, wprowadzają do naszego życia brakujący element wdzięczności, wdzięku i miłości w najczystszej postaci. Oczywiście zdarzają się różne problemy natury zdrowotnej, nieraz przykre i bardzo trudne, ale całe nasze życie takie właśnie jest — trudne", dodawał w innym wywiadzie. CZYTAJ TAKŻE: Odbudowali swoją relację, Piotr jest jego dumą. Tak Łukasz Nowicki mówi o więzi z synem Bartek Królik podkreśla, że wraz z założeniem rodziny i zmianą perspektywy stał się bardziej uważny, a mniej powierzchowny. „Relacje i komunikacja wysunęły się na pierwszy plan. Rodzina to domowe studium psychologii i stałe „przeciąganie liny”. Wcześniej żyłem swoim życiem. Goniłem za przetrwaniem, za pieniędzmi, nie dbając o siebie i nie wgłębiając się w relacje. W chwili, gdy pojawiła się w naszym życiu Gucia i wprowadziła nas w swój „baśniowy” świat, zmieniło się jeszcze więcej", wyznał na łamach VIVA! Mama. W szczerej rozmowie z Beatą Nowicką dla VIVY! w 2020 roku nie ukrywał, że narodziny dziecka z zespołem Downa były dla niego momentem, który całkowicie odmienił jego sposób patrzenia na życie. Jednocześnie podkreślał, że właśnie to doświadczenie stało się dla niego początkiem głębokiej wewnętrznej przemiany. „Mój wyimaginowany świat, w którym mam nad wszystkim kontrolę, runął. Jednak to doświadczenie, pomimo swoich trudnych stron, realnie odmieniło moje życie na lepsze”, mówił artysta. Bartek Królik wyznał, że przepełniony obawami. Nie ukrywał, że wtedy zawiódł sam siebie, dopuszczając możliwość przerwania ciąży. Wyobrażał sobie trudne życie, które czeka dziecko. „Niestety w moim odczuciu zawiodłem jako głowa rodziny, bo zamiast wesprzeć żonę, walczyłem ze sobą i swoimi myślami. W takich chwilach człowiek dowiaduje się na swój temat rzeczy, których by się nie spodziewał. Nauczyłem się, że słowa bywają niewiele warte. Ważniejsze są czyny. Karolina nie miała żadnych wątpliwości. I tak naprawdę ona trzymała nas w pionie. Od początku była nastawiona bojowo i zadaniowo”, mówił w rozmowie VIVĄ! Mamą. Bartek Królik w sesji VIVY!, 2020 rok „Ludzie z zespołem Downa nazywani są strażnikami miłości” Dziś małżonkowie nie wyobrażają sobie życie bez Jagody. Jej narodziny zmieniły wszystko. Zniknął strach, obawy, a pojawiły się ogromne pokłady miłości i szczęścia. Wspólnie podkreślają, że ich rodzina nie różni się niczym od innych. Jagoda odblokowała Bartka Królika na kolejne uczucia i emocje. W córeczce odnajduje wszystkie cechy, które są najlepsze w drugiej osobie. ZOBACZ TAKŻE: Mariusz Węgłowski zabrał głos po rodzinnej tragedii. „Pomimo bólu…” przekazał ważną wiadomość „To, co jest dla mnie najważniejsze, to happy end związany z trudami mojego życia, z trudami pojawienia się na świecie mojej młodszej córeczki. Dzisiaj czuję się bardzo szczęśliwy i jestem mega zaskoczony tym, jaka jest Gucia. Moje uprzedzenia zupełnie zniknęły. Moja niewiedza została odsunięta na dalszy plan, bo miłość i wdzięczność, którą Gucia ma w sobie, całkowicie wyleczyła lęk itd. Debata dotycząca między innymi aborcji to jest spór nierozwiązywalny. My przyjęliśmy naszą córeczkę i jesteśmy teraz mega szczęśliwi”, wyznał muzyk w jednej z rozmów dla Plejady. Bartek Królik o wyjątkowej relacji z córeczką, Jagodą W 2020 roku w rozmowie z Beatą Nowicką opowiadał, że Jagoda ma swoje tempo, do którego cała rodzina się dostosowuje. O najmłodszej córce wypowiada się z niezwykłą czułością i wdzięcznością. Siedmiolatka jest jego oczkiem w głowie. Bartek Królik o ludziach z zespołem Downa mówi: „strażnicy miłości” i podkreśla, że to dzięki córeczce mniej martwi się o przyszłość. „Mamy w domu księżniczkę o nieco wyższych wymaganiach, dlatego cały dwór musi chodzić przy niej na paluszkach (śmiech). To znaczy, że na przykład bardziej uważamy na skrajne zachowania, unikamy nerwowych sytuacji. Ale tak naprawdę to ona wprowadza do domu dobry humor i ma w sobie dużo naturalnego wdzięku. Rozładowuje atmosferę. Jest zabawna i bardzo uczuciowa. Ludzie z zespołem Downa nazywani są strażnikami miłości. Poza tym to ona sprawiła, że mniej martwię się o przyszłość. A było to moją sporą bolączką związaną z tym, że nasz zawód jest totalnie nieprzewidywalny”, wyznał w 2020 roku Beacie Nowickiej. Na Instagramie muzyk chętnie dzieli się zdjęciami z Jagódką, która rośnie jak na drożdżach! Na ujęciach i filmikach doskonale widać, jak głęboka więź jest między tatą a córką. Pod wpisami nie brakuje komentarzy zachwyconych fanów, którzy uwielbiają tą bystrą i radosną dziewczynkę. Bartek Królik spędza ze swoimi pociechami wiele czasu i celebruje wspólne chwile. „Na zmianę aktywność i leniuchowanie. […] Przeprowadziliśmy się pod Warszawę, skąd mamy blisko do Kampinosu, blisko nad Wisłę, uwielbiam z córkami jeździć na rowerze, spacerować”, wyznawał w VIVIE!. Jagódka ma dużo wdzięku. Jest wdzięczna, szczera, serdeczna. Dziewczynka chodzi na zajęcia logopedyczne, które aktywizują jej mowę. „Mamy świadomość, że nie przeskoczymy pewnych rzeczy, ale staramy się, żeby sprawiały jej jak najmniej kłopotu. Gucia bardzo dobrze rokuje. Generalnie gdziekolwiek się pojawi, zdobywa ludzkie serca. Jest bardzo ruchliwa, towarzyska, ciekawska, ma własne poczucie humoru i jest bardzo uczuciowa. Kiedy wracam do domu lub przychodzę po nią do przedszkola, wita mnie z otwartymi rękami. Jej radości nie da się zmierzyć", mówił w maju 2022 roku Bartek Królik w VIVA! Mama. SPRAWDŹ RÓWNIEŻ: 14-letni syn Piotra Kraśki ma na koncie niebywałe sukcesy. Dziennikarz nie kryje dumy i... zazdrości! I dodawał, że Gucia ma problemy z mową i werbalizowaniem niektórych potrzeb, bywa chaotyczna. "Często nie umie tego wyartykułować i to chyba w relacji z nią jest w tej chwili największą przeszkodą. Poza tym jest całkowicie zdrowa, nic jej nie dolega. Problemy z mową wypływają ze specyfiki zespołu Downa i mają związek z genetyką. W praktyce te dzieci mają problemy z wymawianiem pewnych głosek i na przykład o wiele szybciej uczą się mówić po angielsku, ponieważ dla nich jest on łatwiejszy. Jagódka liczy lepiej po angielsku niż po polsku", tłumaczył artysta. Odkąd córeczka artysty pojawiła się na świecie, stara się on wspierać osoby z zespołem Downa, porusza ten temat w społeczeństwie i walczy z krzywdzącymi stereotypami, które wynikają z niewiedzy. „Czasy się co prawda bardzo zmieniły, ale wiem, że w niektórych miejscach matki chowają przed światem dzieci z zespołem Downa, bo słyszą, że im się dziecko nie udało. Uważam, że takie krzywdzące słowa są przejawem niewiedzy, niedojrzałości lub zwykłej głupoty”, mówił w jednej z rozmów dla Wysokich Obcasów. Jagódce, Bartkowi Królikowi i całej rodzinie życzymy wszystkiego, co najlepsze! Niech spełniają się jej marzenia!
Kocha ją nad życie, córeczka z zespołem Downa odmieniła jego świat. Jeden moment do dziś nie daje mu spokoju
Bartek Królik, artysta znany z zespołów Sistars i Łąki Łan, w poruszającym wywiadzie otwiera serce i mówi o codziennym życiu u boku córki Jagody, która urodziła się z zespołem Downa. Opowiada o niełatwych emocjach, walce z własnymi słabościami, przemianie, jaką przeszedł jako mężczyzna i ojciec, oraz o pięknie bezwarunkowej miłości, która odmieniła jego świat.
Bartek Królik, znany z zespołów Sistars i Łąki Łan, otwarcie mówi o ojcostwie i wielkiej miłości do córki - 8-letniej Jagody, która urodziła się z zespołem Downa. W szczerym wywiadzie opowiada o swoich emocjach, refleksjach i przemianie, jaką przeszedł jako tata. Bartek Królik o córeczce, Jagódce Życie rodzinne Bartka Królika to ciągła żonglerka między sceną a domem. Artystyczna pasja, która od lat wyznacza rytm jego życia - trasy koncertowe, wielogodzinne podróże to codzienność, która wpływa przede wszystkim na jego strefę prywatą. Dom staje się dla niego bezpieczną przystanią. Artysta stara się być z żoną i dziećmi – Kaliną i Jagodą, poświęcać im jak najwięcej czasu i uwagi. „Chodzi też o samą kwestię nieobecności. Jak to rzutuje na związek i wychowanie dzieci. One nie mają ojca, bo on ciągle podróżuje. Oczywiście, staram się robić wszystko, kiedy wracam, żeby dawać uwagę dzieciom i żonie, ale różnie z tym bywa. Kiedy jesteś twórcą, to cały czas pracujesz, tworzysz, nucisz piosenkę. Nie da się tego wyłączyć”, mówi w rozmowie z Natalią Wolniewicz dla Plejady. W szczerym wywiadzie opowiada też o codzienności pełen wyzwań i obawach, które dotyczą przyszłości jego córki. Niepełnosprawność Jagódki stała się dla niego doświadczeniem skrajnym — pełnym trudnych emocji, ale też niezwykłych momentów bliskości. Jak przyznaje, zespół Downa niesie ze sobą wiele ograniczeń, ale równocześnie sprawia, że jego córka jest absolutnie wyjątkowa – jedyna w swoim rodzaju, niepodobna do nikogo innego. „Dla mnie tajemnicą jest przyszłość mojej niepełnosprawnej córki, która ma zespół Downa. To wiąże się z brakiem samodzielności, z byciem zależnym od innych osób. Zawsze jest ta perspektywa z tyłu głowy — co będzie, jeżeli zostanie sama? Czy nasz system jest na to gotowy? Nasz system nigdy nie był gotowy na nic, bo wszystko odbywa się 10 razy za wolno. Moje wszelkie działania i to ciśnienie jest spowodowane tym, że chcę zagwarantować przyszłość moim dzieciom”, opowiada. Czytaj też: Bartka Królika i jego córeczkę Jagodę łączy wyjątkowa więź. „Sprawiła, że mniej martwię się o przyszłość” Bartek Królik o obawach i strachu. Wspomina trudny czas Kiedy Bartek Królik dowiedział się, że jego młodsza córka urodzi się z zespołem Downa, rzeczywistość zadrżała. Przed nim stanęła trudna decyzja, która wystawiła na próbę jego system wartości i granice emocjonalnej wytrzymałości. W chwilach niepewności pojawiły się myśli, które dziś nazywa porażką człowieczeństwa – nie były one łatwe do wypowiedzenia na głos, ale stały się początkiem głębokiej wewnętrznej przemiany. Ta historia nie jest jednak o słabościach, lecz o sile, która przyszła wraz z narodzinami Jagody. „Przeraziło mnie to. Zmiażdżyło. Przeżyłem wtedy kryzys człowieczeństwa, kryzys męskości, wręcz prawie się poddałem. Dzisiaj mam sobie bardzo wiele do zarzucenia. To wynikało ze strachu, z niewiedzy. Jeżeli strach podpowiada nam, jak mamy żyć, co mamy robić, to jest to najgorszy sufler. Nie wyobrażam sobie życia bez Jagódki […] ”, mówi. Bartek Królik nie ucieka od najtrudniejszych pytań — także tych, które kieruje do samego siebie. Choć minęły lata, wciąż zdarzają się momenty, kiedy wraca do tamtych myśli. Świadomość, że kiedyś rozważał aborcję, nie znika zupełnie, nawet jeśli rozumie, że decyzje podejmowane były w emocjonalnym chaosie — w strachu, niewiedzy i ogromnym stresie. Dziś wie, że to miłość do córki ukształtowała jego jako człowieka i ojca. „Wiem, z czego to wynikało — ze strachu, z niewiedzy. Jednak poczucie winy czasami wraca albo takie nieprzyjemne, niekomfortowe uczucie. Wielokrotnie o tym myślę, kiedy mam wspaniałe chwile z Jagódką. Kiedy jestem szczęśliwy, że ją mam, co by było, gdybym zawiódł tak całkowicie albo gdyby moja żona zawiodła, Gdybyśmy podjęli inną decyzję. […] Przepracowałem to wszystko, zrozumiałem przede wszystkim sytuację, w jakiej się znajduję. Jagódka mi wiele wyjaśniła. Zespół Downa nie jest czymś totalnie trudnym. Wręcz przeciwnie. Ma swoje totalnie jasne strony”, mówi Natalii Wolniewicz dla Plejady. Bartek Królik o życiu z Jagodą – codzienne wyzwania i radości Jagoda stała się dla Bartka Królika źródłem miłości, czułości i bezwarunkowego zrozumienia. Codzienność z dzieckiem z zespołem Downa to nie tylko wyzwania – to także lekcja życia, pokory i autentyczności. Muzyk przyznaje, że dzięki swojej córce nauczył się dostrzegać piękno w tym, co kiedyś wydawało się trudne do zaakceptowania. Jagoda ma w sobie coś, co zmienia ludzi wokół – uczy cierpliwości, wdzięczności i empatii. Jej obecność to nie ciężar, lecz dar, który otwiera oczy i serce. „Nie wyobrażam sobie życia bez mojej córki, która jest najukochańsza, najwspanialsza na świecie. Zespół Downa powoduje, że ona ma pewne cechy, które są szczególnie wyjątkowe. Wiem, że zdrowe dzieci ich nie mają, więc to jest zaskakująco dualne, że zespół Downa jest jednocześnie przekleństwem, a z drugiej strony powoduje, że dziecko, człowiek jest nieporównywalny z nikim innym”, dodaje w Plejadzie. Zderzenie z rzeczywistością, w której wciąż funkcjonują krzywdzące stereotypy, to dla Bartka Królika bolesny, ale już oswojony temat. Mimo rosnącej świadomości, w przestrzeni społecznej wciąż pokutuje negatywny wizerunek osób z zespołem Downa. Dla wielu to wciąż coś obcego, niezrozumiałego — a więc budzącego lęk. Czytaj też: Razem na dobre i na złe. Od lat walczą z przeciwnościami. Oto historia Bartka Królika i jego żony Bartek Królik nie reaguje już emocjonalnie na obraźliwe komentarze czy przejawy niewiedzy. Jak sam przyznaje, dziś potrafi spojrzeć na to z dystansem, rozumiejąc, że takie reakcje więcej mówią o autorach tych słów niż o nim samym czy jego córce. Sam kiedyś nie znał tej rzeczywistości. Życie zmieniło się wraz z pojawieniem się Jagody — i od tamtej pory zyskało nową głębię i zrozumienie. Córka Bartka Królika uczęszcza do przedszkola integracyjnego, które wspiera jej rozwój i daje szansę na jeszcze lepszą komunikację ze światem. To właśnie tam, w otoczeniu innych dzieci, także tych z podobnymi wyzwaniami, łatwiej jej przełamywać bariery i otwierać się na nowe doświadczenia. „Życie rodzica dziecka z niepełnosprawnością potrafi być zarówno naprawdę piękne, bo miłość jest piękna, wspaniała, wielka, ale każda niepełnosprawność jest inna i wiąże się z wieloma konsekwencjami”, dodaje w rozmowie z Natalią Wolniewicz. Publiczne wsparcie i reakcje fanów Bartek Królik nie ukrywa swojej historii. Gdy postanowił podzielić się swoją drogą z opinią publiczną, spotkał się z falą wsparcia. Dla wielu rodziców wychowujących dzieci z zespołem Downa stał się głosem, który dodaje otuchy. Jego wyznanie to nie tylko osobista opowieść – to świadectwo tego, że każde życie ma wartość, a trudne emocje mogą stać się początkiem czegoś niezwykłego. Jego odwaga w mówieniu o sprawach tak intymnych została doceniona zarówno przez fanów, jak i osoby mierzące się z podobnymi doświadczeniami. „Uważam, że w każdej szkole ludzie powinni mieć styczność z osobami niepełnosprawnymi, żeby oswajać tę odmienność, żeby się nie bać. Wiedza powoduje uwolnienie i większą harmonię oraz bliskość”, mówi na łamach Plejady. I dodaje: „Zespół Downa to jest nakładka na software — jest jednocześnie przekleństwem i dużą jasnością. Ona powoduje, że dzieci są anielskie”. Źródło: Plejada
Razem na dobre i na złe. Od lat walczą z przeciwnościami. Oto historia Bartka Królika i jego żony
„Naszym sukcesem jest to, że rozstawaliśmy się już miliard razy, ale nie puściliśmy liny", mówił muzyk
Pięć lat temu Bartek Królik i jego żona Karolina zostali rodzicami Jagody, która ma zespół Downa. Muzyk znany z występów w takich zespołach jak: Sistars czy Łąki Łan jakiś czas temu wyznał, że przed narodzinami swojej pociechy myślał o aborcji. Teraz niczego nie żałuje. Wraz z żoną od lat walczą z wieloma przeciwnościami losu. Są dowodem na to, że każde problemy można pokonać razem. „Naszym sukcesem jest to, że rozstawaliśmy się już miliard razy, były wielkie kryzysy, ale nie puściliśmy liny, bo za każdym razem przyświeca nam jakiś wyższy cel”, opowiadał artysta w rozmowie z VIVĄ!. Oto niezwykła historia Bartka Królika i jego żony. Bartek Królik i Karolina Królik — historia miłości Od 16 lat tworzą idealny związek. Razem zbudowali ciepły dom dla swoich małych pociech: Kaliny i Jagody. W 2020 roku Bartek Królik w rozmowie z VIVĄ! stwierdził, że największym ukojeniem jest dla niego rodzina, która trzyma go przy życiu. „Moim rajem jest moja rodzina i więzi z najbliższymi. To jest coś, co trzyma mnie przy życiu w dzisiejszym świecie, który dla artysty jest trudny do zniesienia. Bardzo szybko łapię bodźce z zewnątrz i nie pozostaję obojętny na wszystkie patologie. Na to, co dzieje się między ludźmi czy w polityce. Dlatego szukam tego raju, tych miejsc, gdzie mogę się wzmocnić, być choć trochę stabilniejszy”, opowiadał na łamach VIVY!. Artysta twierdzi też, że miłość do Karolina wiele go nauczyła. Dzięki niej bardzo się zmienił. Z czasem stał się lepszą wersją siebie. „Związek mnie rozwinął. Miłość i związek uczą mnie, jak być mężczyzną i przede wszystkim lepszym człowiekiem. Tej wiedzy nie znajdziemy w szkołach. Swoją drogą w szkolnych programach nauczania powinny być zdecydowanie inne przedmioty. Mam na myśli na przykład psychologię, socjologię czy filozofię. A zamiast matematyki – rachunkowość. Wiele lat temu mój ojciec znalazł na strychu książkę przedwojennego profesora. Oniemieliśmy, kiedy zobaczyliśmy, co tam jest. Zadania opierały się na stricte życiowych sytuacjach. Obliczanie rat kredytu, geometria pomocna przy budowaniu domu i wiele innych praktycznych zadań. Tymczasem my i nasze dzieci uczymy się w szkołach zaawansowanej matematyki, ale nie potrafimy tej wiedzy potem wykorzystać w życiu codziennym”, wyznał Beacie Nowickiej. Mimo że w ich związku bywały lepsze czy gorsze chwile, to zawsze udawało im się znaleźć wspólny mianownik. Każdy kryzys pokonują razem. „Związek jest przeciąganiem liny. A „kontrakt małżeński” jest umową, którą zawiera się w pewnym sensie z obcą osobą, która z jakichś przyczyn w konkretnym momencie naszego życia przypasowała nam emocjonalnie, psychologicznie i intelektualnie. Ale ten kontrakt nie polega na tym, że od tego momentu wszystko będzie super, że ja będę taki, jaki jestem, i ona będzie taka, jaka jest. Ten proces postępuje cały czas, zmieniamy się w trakcie, ale niestety, nie synchronicznie. I tutaj przede wszystkim chodzi o złapanie tego synchronu i o to, żeby przeciągać tę linę, ale jej nie puszczać. Naszym sukcesem jest to, że rozstawaliśmy się już miliard razy, były wielkie kryzysy, ale nie puściliśmy liny, bo za każdym razem przyświeca nam jakiś wyższy cel. Chociażby taki, że nasi rodzice nie byli rozwiedzeni, więc my też nie chcemy. Poza tym chcielibyśmy, żeby nasze dzieci miały oboje rodziców. Obserwujemy znajomych, którzy są rozwiedzeni, i często widzimy, jak negatywnie rzutuje to na ich dzieci. Dzisiaj serwuje się różne filozofie życiowe, ale my zauważyliśmy, że o ten archetypiczny model rodziny warto walczyć”, dodawał w tym samym wywiadzie. CZYTAJ TEŻ: Dla Agaty Młynarskiej dzieci są najważniejsze. Czym zajmują się Stanisław i Tadeusz? Bartek Królik o rodzinie i wychowaniu córki z zespołem Downa W życiu prywatnym jest idealnym mężem oraz ojcem dwóch córek. Jego młodsza pociecha, Jagoda urodziła się z zespołem Downa. Nie raz Bartek Królik opowiadał o wyzwaniach, z jakimi musiał się mierzyć po narodzinach jego córeczki. W 2017 roku udzielił wywiadu, w którym wyznał, że zastanawiał się nad aborcją. „Jako głowa rodziny, w moim przekonaniu, zawiodłem sam siebie, dopuszczając myśli o przerwaniu ciąży. Dziś, z perspektywy czasu, wydaje mi się to zwyczajnie niedojrzałe, ale przynajmniej wiem, z czego wynikało. Cały czas się tego uczę. Wyobrażałem sobie trudne życie, które czeka moje dziecko, martwiła mnie myśl o odrzuceniu, poczuciu bycia gorszym, funkcjonowaniu gdzieś na marginesie społeczeństwa”, mówił w rozmowie z „Panią”. Dodał również, że jego żona nie miała podobnych myśli. „Moja żona nie brała pod uwagę aborcji. Ja wyznałem, że nie wsparłem jej w decyzji, mając wewnętrzne wątpliwości, co z dzisiejszej perspektywy szczęśliwego rodzica dziecka z zespołem Downa uważam za porażkę”, przyznał w rozmowie z Plejadą. A jak ona wspomina dzień, w którym dowiedziała się o chorobie dziecka? „W pewnym momencie Bartek z Kaliną wyszli z gabinetu, bo moja córka chciała iść do toalety i wtedy lekarka powiedziała mi, że widzi jakąś nieprawidłowość. Czułam jej podenerwowanie, byłam tam sama… W końcu powiedziała delikatnie, że tutaj jest powiększona przezierność karkowa – taki pierwszy marker, który może wskazywać na zespół Downa – i że ona proponuje badania prenatalne. Najpierw był szok, a potem miałam jakiś taki dziwny spokój w sobie… Taki, jaki miałam przy pierwszej ciąży: że pewnie wszystko i tak będzie dobrze, ale jeśli nie, to też będzie dobrze, jakoś to będzie”, opowiadała Karolina Królik w rozmowie z Anną Lewandowską. Teraz to są tylko wspomnienia. Dzisiaj cała rodzina cieszy się każdą chwilą razem. Wiosną 2020 roku w rozmowie z Plejadą Bartek Królik opowiedział, że dzisiaj nie żałuje żadnej decyzji. „To, co jest dla mnie najważniejsze to happy end związany z trudami mojego życia, z trudami pojawienia się na świecie mojej młodszej córeczki. Dzisiaj czuję się bardzo szczęśliwy i jestem mega zaskoczony tym, jaka jest Gucia. Moje uprzedzenia zupełnie zniknęły. Moja niewiedza została odsunięta na dalszy plan, bo miłość i wdzięczność, którą Gucia ma w sobie, całkowicie wyleczyła lęk itd. Debata dotycząca między innymi aborcji to jest spór nierozwiązywalny. My przyjęliśmy naszą córeczkę i jesteśmy teraz mega szczęśliwi”, mówił. CZYTAJ RÓWNIEŻ: Zaczynała bardzo wcześnie. Do dzisiaj zachwyca swoim talentem i urodą. Oto początki kariery Nataszy Urbańskiej
Bartek Królik wiele doświadczył. Muzyk przeszedł dwa udary
Ma za sobą trudne chwile. „Życie jest nieprzewidywalne i nie mamy nad nim kontroli. Mnie los w to wrzucił któregoś dnia”, wspominał w jednym z wywiadów VIVY!. Bartek Królik przeszedł dwa udary. Artysta rzadko otwiera się na temat życia prywatnego, teraz opowiedział o swojej walce o zdrowie… Bartek Królik o walce o zdrowie. Muzyk przeszedł dwa udary Muzyk, producent, twórca zespołu Sistars… Bartek Królik ma na swoim koncie wiele sukcesów artystycznych. Od kilku lat zachwyca na scenie wraz z grupą Łąki Łan, a także występuje w zespole Agnieszki Chylińskiej. Bartek Królik przeszedł w swoim życiu wiele trudnych chwil. Podczas Światowego Dnia Udaru Mózgu zdradził, że ma za sobą dwa udary. Artysta podkreśla, że każdy z nich miał zupełnie inny przebieg, a także zwraca uwagę na sposób leczenia i diagnozy specjalistów. Bartek Królik przeszedł pierwszy udar w 2002 roku. Wtedy jego organizm szybko się zregenerował. Z kolei drugi, wiąże się z przykrymi konsekwencjami, które muzyk odczuwa do dziś. „Przeszedłem dwa różne udary. Jeden niedokrwienny, drugi krwotoczny. Każdy miał inny przebieg, ale każdy był książkowy, ze wszystkimi poważnymi objawami. […] Drugi cztery lata temu był już bardziej przebiegły i zakończył się wizytą w szpitalu, dłuższą diagnostyką z "niespodziankami", których konsekwencje są odczuwalne do teraz”, mówił Bartek Królik w rozmowie z Plejadą.pl. Czytaj też: Bartka Królika i jego córeczkę Jagodę łączy wyjątkowa więź: „Sprawiła, że mniej martwię się o przyszłość” Bartek Królik w sesji VIVY!, 2020 rok Bartek Królik o problemach zdrowotnych Artysta zaznacza, że od wielu lat stawiano mu złe diagnozy i wdrożono nieodpowiednie leczenie. Od 20 lat muzyk próbował odkryć, co jest przyczyną jego problemów zdrowotnych. „Powodem mojego prawie 20-letniego tułania się po lekarzach okazało się od lat nieleczone, źle zdiagnozowane nadciśnienie, oraz zbagatelizowanie mojego przypadku na etapie wstępnego rozpoznania i późniejszej diagnozy”, wyznawał w Plejadzie. Okazuje się, że gdy 20 lat temu trafił pod opiekę lekarzy, nikt nie zauważył, że może mieć „hipercholesterolemię i nadciśnienie rozhulane złą dietą, brakiem ruchu, złym trybem życia i podatną genetyką”. Jakiś czas temu trafił pod opiekę pani kardiolog, która przestudiowała jego wyniki badań i historię choroby. To pomogło postawić trafną diagnozę i wdrożyć odpowiednie leczenie. Życzymy dużo zdrowia! Sprawdź też: Gdy niósł pomoc innym, życie okrutnie go doświadczyło. Kim jest Wojciech Bojanowski?
Bartek Królik o wychowaniu córki z zespołem Downa: „Wszystko wymaga więcej cierpliwości i czasu, ale dzięki temu żyje się tu i teraz”
Odkąd urodziła się Gucia, jego młodsza córka z zespołem Downa, zaczął żyć zupełnie inaczej. Wcześniej był egoistą, teraz jest pełen poświęcenia. Rodzina i dzieci są dla niego najważniejsze. Tak Bartek Królik w rozmowie z Krystyną Pytlakowską mówił o ojcostwie. [Ostatnia aktualizacja: 19.03.2024 rok]. Przypominamy wywiad Bartka Królika, który ukazał się w magazynie „VIVA!Mama” w 2022 roku. Jesteś ojcem dwóch córeczek – siedmio- i pięcioletniej. Co to znaczy być tatą? To znaczy, że spoczywa na mnie odpowiedzialność w kształtowaniu młodego człowieka. Trzeba go wprowadzić w życie, dać mu możliwie najlepszy wzorzec, ale teraz przede wszystkim po prostu żyć i spędzać razem czas. To ważne, bo dzięki obecności i zabawie dzieci się po prostu dobrze rozwijają i wspólnie możemy cieszyć się życiem. Jest jednak różnica w byciu ojcem, który pracuje na etat i nie ma go po osiem–dziewięć godzin w domu, a w byciu ojcem, który jest artystą. Trudno mi odpowiedzieć, ponieważ ja jestem tylko artystą, a nie na przykład głównym księgowym. Ale chyba główna różnica polega na tym, że mam nienormowany czas pracy i wielokrotnie mogę sobie pozwolić na danie go więcej rodzinie. Chociaż i z tym bywa różnie. Wena twórcza potrafi przyjść niespodziewanie i odłączyć człowieka od rodziny na długi czas. Człowiek bywa w pewnym sensie nieobecny. To działa trochę jak forma uzależnienia, ale szczęśliwie w wyniku tego powstają fajne rzeczy. Poza tym artyści są jak wszyscy ludzie. Różnie wychowani i mający różne historie i różne priorytety. A na ile bycie ojcem zmieniło Twoje życie? Zwłaszcza że młodsza córka urodziła się z zespołem Downa? Rodzicielstwo zabiera wolny czas. Musiałem zrezygnować z siebie, z dotychczasowego stylu życia jako singla. Wraz z założeniem rodziny i zmianą perspektywy stałem się bardziej uważny, a mniej powierzchowny. Relacje i komunikacja wysunęły się na pierwszy plan. Rodzina to domowe studium psychologii i stałe „przeciąganie liny”. Wcześniej żyłem swoim życiem. Goniłem za przetrwaniem, za pieniędzmi, nie dbając o siebie i nie wgłębiając się w relacje. W chwili gdy pojawiła się w naszym życiu Gucia i wprowadziła nas w swój „baśniowy” świat, zmieniło się jeszcze więcej. Kiedy pojawiła się diagnoza, a u Was bardzo wcześnie, bo podczas badań prenatalnych, zawaliło się Wasze życie? Przez pewien czas musieliśmy przejść tak zwaną żałobę po stracie dziecka zdrowego i przygotować się na życie z człowiekiem, który ma zespół Downa. Nigdy wcześniej nie myśleliśmy, że spotka nas takie wyzwanie. A każdy boi się wejść w coś, czego nie zna. Z perspektywy czasu mogę powiedzieć, że strach ma wielkie oczy. Ludzie z zespołem Downa przy sprzyjających warunkach wiodą naprawdę normalne życie i, co najważniejsze, wprowadzają do naszego życia brakujący element wdzięczności, wdzięku i miłości w najczystszej postaci. Oczywiście zdarzają się różne problemy natury zdrowotnej, nieraz przykre i bardzo trudne, ale całe nasze życie takie właśnie jest – trudne. Trudne są chyba myśli, jak to dziecko sobie poradzi, gdy nas już nie będzie. To chyba najtrudniejsza myśl, która towarzyszy wszystkim rodzicom mającym niepełnosprawne dzieci. Jednak problem zespołu Downa istnieje nie od dziś, a czasy pod wieloma względami zmieniają się na lepsze. Dzisiaj wiemy znacznie więcej niż kiedyś, dlatego jestem dobrej myśli. Czy przed urodzeniem się Guci dopuszczałeś myśl o aborcji? Niestety w moim odczuciu zawiodłem jako głowa rodziny, bo zamiast wesprzeć żonę, walczyłem ze sobą i swoimi myślami. W takich chwilach człowiek dowiaduje się na swój temat rzeczy, których by się nie spodziewał. Nauczyłem się, że słowa bywają niewiele warte. Ważniejsze są czyny. Karolina nie miała żadnych wątpliwości. I tak naprawdę ona trzymała nas w pionie. Od początku była nastawiona bojowo i zadaniowo. Nie wpadłeś w alkoholizm? Mówi się, że polscy artyści dużo piją, bo nie są szczęśliwi, zabiegając o swoją karierę. Ty jednak miałeś poważniejszy problem. Nie. Myślę, że to zależy od człowieka. Dla wielu ludzi alkohol jest sposobem radzenia sobie z problemami. A z każdym dniem tych problemów jest więcej. Nie inaczej jest w naszej branży. Trzy lata temu, wraz z pandemią i wprowadzeniem obostrzeń, świat artystów rozsypał się na kawałki. I ja do tej pory nie mogę się z tego wygrzebać. A teraz jeszcze dochodzi kwestia tragicznej wojny, która rzutuje na wszystkie dziedziny naszego życia. Nie może to jednak wpływać na relacje domowe. Ja akurat nigdy nie zaglądałem do kieliszka, żeby poradzić sobie z problemami. Należę do osób, które idą się rozładować poprzez sport, zmęczyć się i w ten sposób się zresetować. Musiałem sobie z tym poradzić i długo to we mnie trwało. Ale gdy Gucia pojawiła się na świecie, z czasem pozbawiła mnie strachu i wątpliwości. Jest urocza i śliczna. Totalnie. Ma bardzo dużo wdzięku. Natomiast ten cały zespół Downa to paradoks. Z jednej strony potrafi bardzo utrudniać życie, a z drugiej uwypukla wszystko, co my, rodzice, kochamy w naszych dzieciach. To są najsłodsze dzieci na świecie. Wdzięk, wdzięczność, serdeczność, szczerość. Ma problemy z mówieniem? Jeszcze tak, ale chodzimy na zajęcia logopedyczne do naszej ulubionej cioci Iwonki z Fundacji „Mówi się”, starając się aktywizować jej mowę. Mamy świadomość, że nie przeskoczymy pewnych rzeczy, ale staramy się, żeby sprawiały jej jak najmniej kłopotu. Gucia bardzo dobrze rokuje. Generalnie gdziekolwiek się pojawi, zdobywa ludzkie serca. Jest bardzo ruchliwa, towarzyska, ciekawska, ma własne poczucie humoru i jest bardzo uczuciowa. Kiedy wracam do domu lub przychodzę po nią do przedszkola, wita mnie z otwartymi rękami. Jej radości nie da się zmierzyć. Bardzo ją kochasz. Obydwie córki kocham tak samo, a najbardziej lubię fakt, że one też siebie bardzo kochają. Kiedyś zastanawiałem się, czy Kalinka zaakceptuje odmienność siostry. Dzisiaj wiem, że tabu przestaje istnieć w momencie poznania. Dzieci nie mają uprzedzeń, bo działają intuicyjnie i bez ograniczeń. Traktują rzeczywistość oraz ludzi spontanicznie i naturalnie. Jak ludzie reagują na dziecko z zespołem Downa? Nie zdarzyło nam się nic przykrego. Zawsze spotykamy się z ludzką serdecznością. Sporadyczne spojrzenia i szepty traktuję bardziej jako ciekawość. Myślę, że trzeba naprawdę nie mieć wrażliwości, by nie zauważyć światła takiej gwiazdy jak ona ;). ZOBACZ TAKŻE: Roma Gąsiorowska i Michał Żurawski nie uratowali swojej miłości. „Nasza historia skończyła się wiele lat temu” Co robią Twoje córki, gdy śpiewasz w domu? Duży pokój w naszym domu to jednocześnie scena i rewia mody. Obydwie się przebierają, jedna naśladuje drugą. Na pamięć znają wszystkie teledyski i choreografie z YouTube’a. Rosną dwie artystki. Tak, mamy gotowe dwie gwiazdy. Tymczasem dzisiaj Jagódka jedzie na specjalny campus dedykowany „zespolakom”, gdzie będzie rozwijać swoje umiejętności. Gucia rozumie, co się do niej mówi? Rozumie wszystko, natomiast ma problemy z mową i werbalizowaniem niektórych potrzeb. Bywa chaotyczna i czasami trudno się domyśleć, czego potrzebuje. Często nie umie tego wyartykułować i to chyba w relacji z nią jest w tej chwili największą przeszkodą. Poza tym jest całkowicie zdrowa, nic jej nie dolega. Problemy z mową wypływają ze specyfiki zespołu Downa i mają związek z genetyką. W praktyce te dzieci mają problemy z wymawianiem pewnych głosek i na przykład o wiele szybciej uczą się mówić po angielsku, ponieważ dla nich jest on łatwiejszy. Jagódka liczy lepiej po angielsku niż po polsku. No i obie córki mają po Tobie talent. Na moje ucho Jagoda o wiele bardziej interesuje się muzyką niż Kalinka, której pasja idzie w kierunku aktorsko-teatralnym, ale wszystko się może zmienić. Teraz pandemia podobno się już kończy. Będziesz miał więcej pracy. Mam nadzieję, chociaż sytuacja na rynku jest bardzo trudna. Tylko duże firmy, duże nazwiska funkcjonują bez większych zmian, a ja nadal jestem debiutantem po czterdziestce, któremu pandemia zabrała wszystko, na co pracował kilka ostatnich lat. Mógłbyś zmienić zawód? Mógłbym, ale musiałbym zaczynać całkowicie od zera, a to trudna perspektywa dla kogoś, kto musi utrzymać dom. Może zrobisz coś swojego? Właśnie pracuję nad drugim albumem, choć 40-latkowi z historią nie jest łatwo. Młode pokolenie skupia na sobie uwagę wszystkich. Stacje radiowe wspierają artystów wybiórczo i według określonych kryteriów, a bez wsparcia mediów mniej znany artysta ginie w czeluściach internetu. Pocieszam się, że jako wykonawca nie jestem koniunkturalny, robię, co chcę, i jestem po prostu inny. Powiedz mi uczciwie, na czym tak naprawdę polega problem z wychowywaniem dziecka z zespołem Downa? Jeżeli dziecku, które ma zespół Downa, nie towarzyszą choroby współistniejące, to żyje się normalnie. Główne przeszkody związane są z komunikacją i pamięcią. Wszystko wymaga więcej cierpliwości i czasu, co bywa frustrujące i męczące, ale dzięki temu żyje się bardziej tu i teraz. Też miałeś kłopoty zdrowotne. Tak. W dużym skrócie jestem po dwóch udarach, które zostały źle zdiagnozowane. Całkiem niedawno jedna sympatyczna pani doktor z Łomianek przejrzała po latach moją grubą teczkę z badaniami i postawiła trafną diagnozę, dzięki czemu mam nareszcie te sprawy pod kontrolą. Boisz się o swoje zdrowie? Nie. Dbam o siebie. Wiem, co mi dolega, więc regularnie ćwiczę, zachowuję dietę i cieszę się życiem. Kiedyś wydawało mi się, że jestem niezniszczalny. Ale teraz wiem, że muszę jak najdłużej żyć, bo mam dla kogo. Rozmawiała Krystyna Pytlakowska CZYTAJ RÓWNIEŻ: Zabrała głos po raz pierwszy od ogłoszenia rozwodu. Wpis Magdy Mołek poruszył internautów
Cztery lata temu Bartek Królik został tatą: „Świat, w którym mam nad wszystkim kontrolę, runął”
Córka muzyka urodziła się z zespołem Downa
W lipcu 2017 roku wszystko w prywatnym życiu Bartka Królika zmieniło się w jednej sekundzie. Moment przyjścia na świat córeczki muzyka mocno wpłynął na jego teraźniejszość. Jagódka, która urodziła się z zespołem Downa, jest wspaniałą i pogodną dziewczynką, ale sposobu jej wychowania 42-latek musiał się nauczyć. Z okazji niedawnych 4. urodzin Jagody przypominamy rozmowę Beaty Nowickiej z Bartkiem Królikiem. Wywiad ukazał się w lipcu 2020 roku w magazynie VIVA!. Magazyn VIVA! Bartek Królik wywiad „Życie jest nieprzewidywalne i nie mamy nad nim kontroli. Mnie los w to wrzucił któregoś dnia”, mówi muzyk Bartek Królik. Udar, guz mózgu, narodziny córeczki z zespołem Downa… Jak sobie z tym wszystkim poradzić i odnaleźć szczęście? Niezwykła rozmowa z niezwykłym człowiekiem o niezwykłych meandrach losu i miłości, która daje siłę. Czym jest dla Pana raj? Pytam, bo przejmująco śpiewa Pan o nim na najnowszej płycie „Pan od muzyki”. Moim rajem jest moja rodzina i więzi z najbliższymi. To jest coś, co trzyma mnie przy życiu w dzisiejszym świecie, który dla artysty jest trudny do zniesienia. Bardzo szybko łapię bodźce z zewnątrz i nie pozostaję obojętny na wszystkie patologie. Na to, co dzieje się między ludźmi czy w polityce. Dlatego szukam tego raju, tych miejsc, gdzie mogę się wzmocnić, być choć trochę stabilniejszy. Bezpiecznie się schować? Wrócić do bazy. Z racji zawodu i trochę wbrew swojej powściągliwej naturze często przebywam w dużych skupiskach ludzi. Taki paradoks. Wychowałem się na Mazurach, w miasteczku, gdzie czas płynął powoli, a dysproporcje między ludźmi nie były aż tak odczuwalne. Stamtąd trafiłem w wir wielkiego miasta i pomimo tego, że mieszkam tu już wiele lat, nie mogę się odnaleźć. Zresztą między innymi o tym jest ta piosenka. O pragnieniu powrotu do normalności, do raju. „Żyję w mieście, które (…) oddycha ciężko spalinami drogich aut. Ludzie płyną z prądem, oślepieni rytmem dnia…”. Otóż to. Nie jest to środowisko przyjazne człowiekowi, bo swoim chaotycznym pędem i hałasem rezonuje na mój raj. Dlatego ten mój raj nie jest wcale taki słodziutki, ale jednak to w nim odnajduję uczucia z dzieciństwa, które sprawiały, że czułem się bezpiecznie i czułem się sobą. Myślę, że dzieje się tak za sprawą moich dzieci, które są tego ostoją. Jest w Panu jednocześnie i chłopięcość, i podszyta smutkiem dojrzałość. Czuję się jednocześnie młodo i bardzo staro. To taki jednocześnie urodzaj i kryzys wieku średniego. Natomiast ostatnimi czasy tąpnęło mną parę spraw. Przez wiele lat zachowywałem tę chłopięcość, na co pozwalała mi szkoła i środowisko muzyczne, bo ono potrafi skutecznie izolować od świata, można się w nim dobrze zaszyć. Natomiast z czasem życie zaczęło mnie coraz bardziej dociskać i pokazywać, że czas zejść na ziemię. A czym jest piekło, już Pan wie? Piekłem może być stan umysłu i samotność. Mogę powiedzieć, że dotknąłem namiastki piekła, kiedy trafiłem do szpitala i zostałem na weekend z druzgocącą hipotezą, że mam guza w głowie. W miejscu, gdzie styka się życie ze śmiercią, zobaczyłem, jak cienka jest ta granica. Będąc sam ze sobą i swoimi myślami, najpierw przeszedłem namiastkę piekła, by potem poczuć kompletny spokój i siłę płynącą z życia. Bardzo chciałem zachować na dłużej ten stan wewnętrznej harmonii. Był Pan wtedy sam? Tak. W takich skrajnych momentach człowiek zostaje kompletnie sam ze sobą. Jest to dla niego chwila prawdy. I może albo wadzić się z Bogiem, czyli żyć w wyparciu, albo pojednać się z samym sobą i próbować zacząć od nowa. I mi się to przez chwilę udało. Zniknęły wszystkie moje lęki, problemy, naleciałości intelektualne bądź środowiskowe, stałem się totalnie spokojny. Wtedy czułem się najlepiej w całym swoim życiu. Jakbym dotknął jego istoty. Ale niestety człowiek zbyt wolno uczy się na swoich bliznach, o czym zresztą też śpiewam w piosence „Raj”. Cały teledysk jest na ten temat. Więc to doświadczenie nie spowodowało we mnie takiej radykalnej zmiany, jakiej bym chciał. Nie odmieniło definitywnie mojego życia. Nie stałem się nagle superdorosłym, twardym jak skała mężem, ojcem. Archetypicznym mężczyzną. Wciąż zdarza się, że popełniam te same błędy, targają mną te same wątpliwości, aczkolwiek mam świadomość, że jestem sporo do przodu. Wyszedł Pan ze szpitala i…? Fizycznie? Jestem człowiekiem z bólami głowy, który częściej musi przystopować albo łyknąć tabletkę. Natomiast dzięki kilku bliznom pooperacyjnym stałem się bardziej asertywny i żyję tu i teraz bardziej niż przedtem. Dojrzałem. CZYTAJ TEŻ: Bartek Królik o ciężkich początkach tacierzyństwa: „Najtrudniejsza była walka z…” Ale chyba nie przestał Pan mniej pracować? Stwierdziłem, że muszę w końcu zrobić coś dla siebie, ponieważ wcześniej cały czas pomagałem innym spełniać marzenia. Postanowiłem, że zapoczątkuję formę własnego pamiętnika i zrobiłem to w swoim stylu, nagrywając solową płytę. „Z ręką na sercu, jak długo bić będzie, ślubuję przed wami nareszcie, by wypełniać misję, tworzyć muzykę, by słyszeć ją w każdym mieście”, ładnie Pan śpiewa. Ta deklaracja to nowe rozdanie, nowy oddech. W kilkunastu piosenkach na płycie artysta może zawrzeć swój światopogląd, charakter, emocje, poczucie humoru. Pomyślałem o tym, że gdyby mnie dzisiaj zabrakło, to będzie to najlepsza forma pamiętnika przywołująca same dobre wspomnienia na mój temat. Tak może myśleć człowiek, który naprawdę poczuł swoją śmiertelność. Rzeczywiście to, czego doświadczyłem w szpitalu, „wyprostowało” mnie i przyspieszyło moje działanie. Nam się tylko wydaje, że jesteśmy nieśmiertelni. Kiedy patrzę, jaką krzywdę ludzie sobie robią swoimi zachowaniami, przypomina mi się pierwsze piętro szpitala onkologicznego. Tam wszyscy są jak dzieci. Odarci ze swoich masek i zmarszczonych czół. Ten świat równoległy istnieje, ale my o nim zupełnie nie myślimy na co dzień. Tak samo jak świat niepełnosprawności, który nas na co dzień nie dotyczy. Myślę sobie, że kontakt z tymi światami jest bardzo potrzebny, bo bez niego jesteśmy mniej ludzcy. Unikając tego świata, nie widzimy pełnego spektrum siebie, życia. Zamykamy się w swoich samochodach, za wielkimi płotami, w dużych domach, w pracy albo po prostu w swoich głowach. To jest prawdziwy obraz tego, jacy jesteśmy. A życie jest nieprzewidywalne i nie mamy nad nim kontroli. Mnie los w to wrzucił któregoś dnia. Bez uprzedzenia. Tak jest. I myślę, że na każdego z nas przychodzi odpowiedni czas. Takie doświadczenia są bardzo cenne. Jagódka za chwilę będzie świętować trzecie urodziny. Jakim doświadczeniem było dla Pana pojawienie się córeczki z zespołem Downa? Bardzo trudnym oczywiście, dlatego, że mój wyimaginowany świat, w którym mam nad wszystkim kontrolę, runął. Jednak to doświadczenie, pomimo swoich trudnych stron, realnie odmieniło moje życie na lepsze. Czy Pan jest innym tatą dla Jagody i innym dla sześcioletniej Kaliny? Nie, aczkolwiek one są zupełnie inne. Kalinka to żywotna i ciekawa świata sześciolatka. Z kolei natura Jagódki, która jest obarczona genetyczną wadą, ma swój charakter, coś odrębnego, co automatycznie sprawia, że człowiek podświadomie inaczej do niej podchodzi. Na przykład? Jagódka ma swoje tempo, do którego trzeba się dopasować, co powoduje, że życie codzienne wszystkich domowników się zmienia. Nie będę ukrywał. Mamy w domu księżniczkę o nieco wyższych wymaganiach, dlatego cały dwór musi chodzić przy niej na paluszkach (śmiech). To znaczy, że na przykład bardziej uważamy na skrajne zachowania, unikamy nerwowych sytuacji. Ale tak naprawdę to ona wprowadza do domu dobry humor i ma w sobie dużo naturalnego wdzięku. Rozładowuje atmosferę. Jest zabawna i bardzo uczuciowa. Ludzie z zespołem Downa nazywani są strażnikami miłości. Poza tym to ona sprawiła, że mniej martwię się o przyszłość. A było to moją sporą bolączką związaną z tym, że nasz zawód jest totalnie nieprzewidywalny. Ja nie mam nic stałego, nie wiem, co będzie za kilka dni czy za rok. Nie mam pewności co do emerytury. A w obecnej chaotycznej sytuacji z koronawirusem, kiedy nasza branża jest zamrożona najdłużej, jest jeszcze gorzej. ZOBACZ TEŻ: Modelka z zespołem Downa została ambasadorką popularnej marki kosmetycznej! Poznaj wzruszającą historię Kate Grant To cienie artystycznych zawodów, o których nie opowiada się głośno, żeby nie zburzyć mitu. No właśnie… Naszym zawodem jest udawanie pięknych, bogatych, wypoczętych i zawsze uśmiechniętych oraz dostarczanie rozrywki. Tymczasem z każdym nowym projektem, poddani krytyce i będąc stale pod lupą, musimy udowadniać, że jesteśmy cokolwiek warci, co jest obarczone ogromnym stresem. Żaden sukces, który zdarza się niezmiernie rzadko, nie jest dany na dłużej jak w przypadku innych branż. U mnie tak zwana przetrwaniówka była na porządku dziennym i miażdżyła mi totalnie psychikę. Tymczasem nabyta w szpitalu świadomość kruchości życia i tego, że mogłoby być dużo gorzej, nie pozwala mi dramatyzować. Skąd w Panu te lęki? Może to dlatego, że dość wcześnie wyszedłem z domu. Jak miałem 14 lat, trafiłem do internatu przy szkole muzycznej i właściwie po pierwszym roku rzadko przyjeżdżałem do domu. A internat jest jak biwak, gdzie trwa walka o swoje, a decyduje oczywiście prawo dżungli. Żałował Pan tego wyboru? Był Pan jeszcze dzieckiem, nie mógł tego wszystkiego przewidzieć. Nie żałowałem. Ciekawość mnie ciągnęła w świat. Myślę natomiast, że ten survival internacki, który z jednej strony nauczył mnie sporo, spowodował, że ze zbyt dużym impetem wpadłem w dorosłe życie, co bardzo szybko odbiło się na moim zdrowiu. Po raz pierwszy trafiłem do szpitala w wieku lat 21 z podejrzeniem udaru, później dostałem diagnozę – stwardnienie rozsiane, która była niesłuszna i z którą żyłem przez kolejne 15 lat. Tymczasem, jak się później okazało, były to epizody związane z autoagresją organizmu. Innymi słowy, sam sobie zrobiłem krzywdę. Co Pan chciał udowodnić? I komu właściwie – sobie, rodzicom? Czy to było warte takiej ceny? Chciałem udowodnić sobie i rodzicom, że jestem w stanie sam się utrzymać. Bardzo długo nie miałem pewności, czy moja decyzja – podjęta troszkę wbrew rodzicom, że chcę być banitą i uciec od wiolonczeli, muzyki klasycznej i grać jazz i muzykę rozrywkową – przyniesie mi utrzymanie, pieniądze. Kiedy zacząłem odnosić pierwsze sukcesy z moim zespołem Sistars… …od razu był to olbrzymi sukces. Po raz pierwszy poczułem wiatr w żagle, ale okazało się, że nawet ogromny sukces szybko mija, relacje między ludźmi psują się i znowu zostałem na lodzie. Wtedy tak naprawdę zacząłem zdawać sobie sprawę z tego, że życie to sinusoida. Że nic nie jest na stałe, że o wszystko trzeba walczyć samemu, wciąż od nowa. Z czasem jednak można się do tego rollercoastera przyzwyczaić. Robi Pan coś dla siebie, żeby nie zwariować? Tak. Znalazłem sobie hobby na stare lata (śmiech). Trenuję sztuki walki. Polecam każdemu. Bardzo porządkują głowę. Czternaście lat jest Pan z żoną Karoliną. Poukładany, wierny, odpowiedzialny – to dość rzadkie przymioty w Pana środowisku. Co Panu dała ta miłość? Związek mnie rozwinął. Miłość i związek uczą mnie, jak być mężczyzną i przede wszystkim lepszym człowiekiem. Tej wiedzy nie znajdziemy w szkołach. Swoją drogą w szkolnych programach nauczania powinny być zdecydowanie inne przedmioty. Mam na myśli na przykład psychologię, socjologię czy filozofię. A zamiast matematyki – rachunkowość. Wiele lat temu mój ojciec znalazł na strychu książkę przedwojennego profesora. Oniemieliśmy, kiedy zobaczyliśmy, co tam jest. Zadania opierały się na stricte życiowych sytuacjach. Obliczanie rat kredytu, geometria pomocna przy budowaniu domu i wiele innych praktycznych zadań. Tymczasem my i nasze dzieci uczymy się w szkołach zaawansowanej matematyki, ale nie potrafimy tej wiedzy potem wykorzystać w życiu codziennym. Większość z nas tego doświadczyła… Co jest dla Pana najtrudniejsze w budowaniu związku? Wytrzymać przeciąganie liny. Związek jest przeciąganiem liny. A „kontrakt małżeński” jest umową, którą zawiera się w pewnym sensie z obcą osobą, która z jakichś przyczyn w konkretnym momencie naszego życia przypasowała nam emocjonalnie, psychologicznie i intelektualnie. Ale ten kontrakt nie polega na tym, że od tego momentu wszystko będzie super, że ja będę taki, jaki jestem, i ona będzie taka, jaka jest. Ten proces postępuje cały czas, zmieniamy się w trakcie, ale niestety, nie synchronicznie. I tutaj przede wszystkim chodzi o złapanie tego synchronu i o to, żeby przeciągać tę linę, ale jej nie puszczać. Naszym sukcesem jest to, że rozstawaliśmy się już miliard razy, były wielkie kryzysy, ale nie puściliśmy liny, bo za każdym razem przyświeca nam jakiś wyższy cel. Chociażby taki, że nasi rodzice nie byli rozwiedzeni, więc my też nie chcemy. Poza tym chcielibyśmy, żeby nasze dzieci miały oboje rodziców. Obserwujemy znajomych, którzy są rozwiedzeni, i często widzimy, jak negatywnie rzutuje to na ich dzieci. Dzisiaj serwuje się różne filozofie życiowe, ale my zauważyliśmy, że o ten archetypiczny model rodziny warto walczyć. Narodziny dziewczyn były dla Was największym wyzwaniem? Na pewno przełomowym. Głównie z tego powodu, że do momentu narodzin naszych córek wiedliśmy życie singli. Kiedy jest się tylko we dwoje, to można tym czasem dowolnie dilować między sobą. Kiedy pojawia się ktoś bezwzględnie od ciebie uzależniony, połowa czasu natychmiast znika. A jeśli pojawia się kolejna osoba, to czasu zostaje tak mało, że trzeba o niego walczyć i zaczynają się schody. Bo wchodzi do gry ambicja, niespełnienie, zazdrość, frustracja. A oprócz tego aspekty fizyczne: niewyspanie, zarwane noce, zmęczenie, irytacja i wiele innych. Ma Pan z dziewczynami ulubione rytuały? Lubię każdą formę spędzania czasu z córkami. Na zmianę aktywność i leniuchowanie. Jako młokos biegałem po lesie albo za piłką. Wychodziłem z domu o ósmej wracałem o 22. Do rzeczki miałem 500 metrów, na plażę kilometr. Siedziałem tam non stop, bez jedzenia, bez picia, jadłem to, co było na drzewach, krzewach, co rosło w ziemi. Bardzo mi tego brakowało w dużym mieście, dlatego przeprowadziliśmy się pod Warszawę, skąd mamy blisko do Kampinosu, blisko nad Wisłę, uwielbiam z córkami jeździć na rowerze, spacerować. Jest Pan innym muzykiem, odkąd został Pan ojcem? Z pewnością. Moje grono cenzorów się powiększyło, więc muszę się bardziej starać (śmiech). Który kawałek jest Panu najbliższy? „Sobą być”, „Niski ton” i „Nad rzekę” to moje ulubione utwory. W nich można usłyszeć, kim jestem.
Bartek Królik: ,,Nie powinno się kształtować ludzkich poglądów poprzez ich narzucanie"
Córeczka Bartka Królika ma 3 latka. Dziewczynka urodziła się z zespołem Downa. Muzyk mówi wprost, że pojawienie się na świecie Jagódki było da niego trudnym doświadczeniem. Jego wyimaginowany świat runął. „Jednak to doświadczenie, pomimo swoich trudnych stron, realnie odmieniło moje życie na lepsze. (...) Ludzie z zespołem Downa nazywani są strażnikami miłości”, wyznał Beacie Nowickiej w jednym z wywiadów VIVIY! Dlatego artysta od lat zachęca fanów do wspierania osób dotkniętych zespołem Downa i walczy ze stereotypami. Z córeczką łączy go wyjątkowa więź i nie wyobraża sobie, by mogło jej zabraknąć. Teraz w rozmowie z Plejadą, muzyk skomentował wyrok Trybunału Konstytucyjnego. Bartek Królik o decyzji TK W czwartek Trybunał Konstytucyjny orzekł, że aborcja jest niezgodna z Konstytucją, gdy istnieje "duże prawdopodobieństwo ciężkiego i nieodwracalnego upośledzenia płodu albo nieuleczalnej choroby zagrażającej jego życiu". Sprawa jest szeroko komentowała na całym świecie. Polacy wyszli na ulice, by sprzeciwić się wyrokowi. Wiele osób angażuje się w akcje internetowe. Również gwiazdy polskiego show-biznesu również zabrały głos w tej sprawie. W rozmowie z Plejadą ostatnie wydarzenia skomentował muzyk, Bartek Królik, prywatnie tata trzyletniej Jagódki, która urodziła się z zespołem Downa. „Myślę, że należy obserwować rozwój zdarzeń. Nie wiem, jaki jest prawdziwy powód wbijania kija w mrowisko. Spór o aborcję jest w moim odczuciu nierozwiązywalny ze względu na odwieczny konflikt światopoglądów i nierówności społeczne. Zależy od punktu widzenia. W kwestii czwartkowej decyzji TK (i nie tylko) mogę powiedzieć, że nie powinno się kształtować ludzkich poglądów poprzez ich narzucanie ”, powiedział muzyk w rozmowie z Plejadą. W jednym z wywiadów wokalista wyznał, że wcześniej sam siebie zawiódł myśląc o przerwaniu ciąży: „Jako głowa rodziny, w moim przekonaniu, zawiodłem sam siebie, dopuszczając myśli o przerwaniu ciąży. (...) ,,Wyobrażałem sobie trudne życie, które czeka moje dziecko, martwiła mnie myśl o odrzuceniu, poczuciu bycia gorszym, funkcjonowaniu gdzieś na marginesie społeczeństwa”, mówił dla magazynu Pani. Dziś jest szczęśliwy i dumny z córki. Jego uprzedzenia zniknęły, a niewiedza została odsunięta na dalszy plan. Teraz wyjaśnił wszystko w rozmowie z Plejadą. „Moja żona nie brała pod uwagę aborcji. Ja wyznałem, że nie wsparłem jej w decyzji, mając wewnętrzne wątpliwości, co z dzisiejszej perspektywy szczęśliwego rodzica dziecka z zespołem Downa uważam za porażkę. Dziś w naszym przypadku stwierdzenie, że "wiedza i miłość zabijają lęk" sprawdza się”, wyznał. Wokalistka podkreślił również, że nie czuje się autorytetem w sprawach dotyczących sumienia i nauki. Jedyne co może, to opowiedzieć o własnej historii. „Wszystkie osoby mające wątpliwości i szukające pomocy odesłałbym na ul. Agatową 10 do Warszawskiego Hospicjum dla dzieci i poradni perinatalnej USG, prowadzonej przez państwa Dangel (w moim odczuciu największych autorytetów w tej dziedzinie), po to by mogły otrzymać wiedzę z pierwszej ręki, poznać możliwe scenariusze i ich konsekwencje, a następnie podjąć dalsze kroki. Oprócz tego poleciłbym obojgu rodzicom spotkać się i porozmawiać z ludźmi, którzy znaleźli się w podobnej sytuacji. My tak zrobiliśmy. Rola mężczyzny, czyli fizycznego i psychicznego bufora między kobietą, dzieckiem a światem, jest tutaj kluczowa z podstawowego powodu: to Wasza wspólna odpowiedzialność, mimo że znajduje się w ciele kobiety”, dodał w rozmowie z Plejadą. Bartka Królika łączy z córeczką wyjątkowa więź. Muzyk w rozmowie z VIVĄ! podkreślał, że narodziny Jagódki odmieniły jego życie na lepsze. ,,Jagódka ma swoje tempo, do którego trzeba się dopasować, co powoduje, że życie codzienne wszystkich domowników się zmienia. Nie będę ukrywał. Mamy w domu księżniczkę o nieco wyższych wymaganiach, dlatego cały dwór musi chodzić przy niej na paluszkach (śmiech). To znaczy, że na przykład bardziej uważamy na skrajne zachowania, unikamy nerwowych sytuacji. Ale tak naprawdę to ona wprowadza do domu dobry humor i ma w sobie dużo naturalnego wdzięku. Rozładowuje atmosferę. Jest zabawna i bardzo uczuciowa. Ludzie z zespołem Downa nazywani są strażnikami miłości. Poza tym to ona sprawiła, że mniej martwię się o przyszłość. A było to moją sporą bolączką związaną z tym, że nasz zawód jest totalnie nieprzewidywalny", mówił Bartek Królik w rozmowie z Beatą Nowicką. Źródło: Plejada
Bartek Królik: „Miłość i związek uczą mnie, jak być mężczyzną i przede wszystkim lepszym człowiekiem”
Co jest dla muzyka najtrudniejsze w budowaniu związku?
Rodzina jest dla niego całym światem, siłą i radością. W domu czuje stabilność. To jego bezpieczna baza. ,,Moim rajem jest moja rodzina i więzi z najbliższymi. To jest coś, co trzyma mnie przy życiu w dzisiejszym świecie, który dla artysty jest trudny do zniesienia", mówi Bartek Królik w rozmowie z Beatą Nowicką. W domu czekają na niego zawsze ukochane córeczki i żona, Karolina. Jak zmieniła go miłość? Co o relacji z ukochaną muzyk mówi w nowej VIVIE? Bartek Królik o miłości Czternaście lat jest Pan z żoną Karoliną. Poukładany, wierny, odpowiedzialny – to dość rzadkie przymioty w Pana środowisku. Co Panu dała ta miłość? Związek mnie rozwinął. Miłość i związek uczą mnie, jak być mężczyzną i przede wszystkim lepszym człowiekiem. Tej wiedzy nie znajdziemy w szkołach. Swoją drogą w szkolnych programach nauczania powinny być zdecydowanie inne przedmioty. Mam na myśli na przykład psychologię, socjologię czy filozofię. A zamiast matematyki – rachunkowość. Wiele lat temu mój ojciec znalazł na strychu książkę przedwojennego profesora. Oniemieliśmy, kiedy zobaczyliśmy, co tam jest. Zadania opierały się na stricte życiowych sytuacjach. Obliczanie rat kredytu, geometria pomocna przy budowaniu domu i wiele innych praktycznych zadań. Tymczasem my i nasze dzieci uczymy się w szkołach zaawansowanej matematyki, ale nie potrafimy tej wiedzy potem wykorzystać w życiu codziennym. Większość z nas tego doświadczyła… Co jest dla Pana najtrudniejsze w budowaniu związku? Wytrzymać przeciąganie liny. Związek jest przeciąganiem liny. A „kontrakt małżeński” jest umową, którą zawiera się w pewnym sensie z obcą osobą, która z jakichś przyczyn w konkretnym momencie naszego życia przypasowała nam emocjonalnie, psychologicznie i intelektualnie. Ale ten kontrakt nie polega na tym, że od tego momentu wszystko będzie super, że ja będę taki, jaki jestem, i ona będzie taka, jaka jest. Ten proces postępuje cały czas, zmieniamy się w trakcie, ale niestety, nie synchronicznie. I tutaj przede wszystkim chodzi o złapanie tego synchronu i o to, żeby przeciągać tę linę, ale jej nie puszczać. Naszym sukcesem jest to, że rozstawaliśmy się już miliard razy, były wielkie kryzysy, ale nie puściliśmy liny, bo za każdym razem przyświeca nam jakiś wyższy cel. Chociażby taki, że nasi rodzice nie byli rozwiedzeni, więc my też nie chcemy. Poza tym chcielibyśmy, żeby nasze dzieci miały oboje rodziców. Obserwujemy znajomych, którzy są rozwiedzeni, i często widzimy, jak negatywnie rzutuje to na ich dzieci. Dzisiaj serwuje się różne filozofie życiowe, ale my zauważyliśmy, że o ten archetypiczny model rodziny warto walczyć. Narodziny dziewczyn były dla Was największym wyzwaniem? Na pewno przełomowym. Głównie z tego powodu, że do momentu narodzin naszych córek wiedliśmy życie singli. Kiedy jest się tylko we dwoje, to można tym czasem dowolnie dilować między sobą. Kiedy pojawia się ktoś bezwzględnie od ciebie uzależniony, połowa czasu natychmiast znika. A jeśli pojawia się kolejna osoba, to czasu zostaje tak mało, że trzeba o niego walczyć i zaczynają się schody. Bo wchodzi do gry ambicja, niespełnienie, zazdrość, frustracja. A oprócz tego aspekty fizyczne: niewyspanie, zarwane noce, zmęczenie, irytacja i wiele innych. Ma Pan z dziewczynami ulubione rytuały? Lubię każdą formę spędzania czasu z córkami. Na zmianę aktywność i leniuchowanie. Jako młokos biegałem po lesie albo za piłką. Wychodziłem z domu o ósmej wracałem o 22. Do rzeczki miałem 500 metrów, na plażę kilometr. Siedziałem tam non stop, bez jedzenia, bez picia, jadłem to, co było na drzewach, krzewach, co rosło w ziemi. Bardzo mi tego brakowało w dużym mieście, dlatego przeprowadziliśmy się pod Warszawę, skąd mamy blisko do Kampinosu, blisko nad Wisłę, uwielbiam z córkami jeździć na rowerze, spacerować. Jest Pan innym muzykiem, odkąd został Pan ojcem? Z pewnością. Moje grono cenzorów się powiększyło, więc muszę się bardziej starać (śmiech). Który kawałek jest Panu najbliższy? „Sobą być”, „Niski ton” i „Nad rzekę” to moje ulubione utwory. W nich można usłyszeć, kim jestem. Cały wywiad w nowej VIVIE! Magazyn dostępny w punktach sprzedaży w całej Polsce już 9 lipca, a także w formie e-wydania na stronie hitsalonik.pl
Bartek Królik o ciężkich początkach tacierzyństwa: „Najtrudniejsza była walka z…”
Do narodzin córki z zespołem Downa muzyk musiał się specjalnie przygotować
Sześcioletnia Kalinka i trzyletnia Jagódka są najukochańszymi córkami Bartka Królika. Artysta wielokrotnie wspominał jednak o tym, że szczególnie młodsza z pociech wymaga szczególnej opieki, ponieważ cierpi na zespół Downa. W rozmowie z VIVA.pl muzyk opowiedział bardzo szczerze, że nie od razu był gotowy na narodziny dziewczynki. Bartek Królik o córce Jagódce W jednym z wywiadów kompozytor i aranżer bez ogródek przyznał, że informacja podana przez lekarza o tym, że jego córka będzie mieć zespół Downa była szokiem. Bartek Królik myślał nawet z ukochaną o aborcji. Dziś ma do siebie żal, że dopadły go takie myśli. W końcu artysta zebrał się w garść i w specjalny sposób przygotował się do wychowania dziewczynki. Nawet jeśli wcześniej nie miał kontaktu z nikim, kto ma zespół Downa. „Z tego względu to było dla mnie trudne dowiedzieć się, że moja córka będzie miała Zespół Downa. Ale potem odczarowałem swoje obawy. Po prostu zacząłem przebywać z takimi ludźmi, odwiedziłem miejsca, w których oni funkcjonują”, opowiedział nam przed kamerą bohater nowej VIVY! Okazuje się, że Bartek Królik jak wielu rodziców od razu snuł plany dotyczące maleństwa, wyobrażał sobie różne ważne momenty w ich wspólnym życiu i projektował je w głowie na zapas. To okazało się błędne i zgubne. „Najtrudniejsza była walka z własnymi oczekiwaniami na temat dziecka. Czas nas nauczył, by nie mieć oczekiwań i dać się zaskakiwać życiu. Dla nas najważniejsze jest to, że Jagódka jest z nami. Zdrowa, bez żadnych dodatkowych problemów przyległych do tej genetycznej dysfunkcji, jaką jest Zespół Downa”, mówi dziś Bartek Królik. Muzyk przekonuje, że on, ukochana i dwie córki tworzą dziś rodzinę jak każda inna. Na szczęście nigdy nie spotkał się z żadnym krzywym spojrzeniem czy niemiłym słowem. „Nie boimy się niczego, mamy wsparcie od znajomych, rodziny, ale też ludzi na ulicy. Nigdy nie spotkaliśmy się z hejtem”, wyznał nam Bartek Królik. Z tego samego wywiadu dowiedzieliśmy się skąd jeszcze młodzi rodzice mogą czerpać wiedzę na temat wychowania dziecka z zespołem Downa. Zobacz nasz wywiad do końca i przekonaj się, jakie miejsca w sieci inspirują naszego rozmówcę.
Bartek Królik: „Ludzie z zespołem Downa nazywani są strażnikami miłości”
Muzyk opowiedział o niezwykłej relacji z córeczką, Jagódką
Jagódka przyszła na świat prawie trzy lata temu. Córeczka Bartka Królika urodziła się z zespołem Downa. To zrewolucjonizowało życie rodziny muzyka, zmieniło ich podejście do wielu kwestii. Dziewczynka nauczyła muzyka wdzięczności, odblokowała na kolejne uczucia i emocje. Sposób, w jaki potrafi mówić o swojej córeczce porusza fanów Bartka Królika. Artysta od dawna stara się zachęcać swoich obserwatorów do wspierania osób dotkniętych zespołem Downa i walczy ze stereotypami. W poruszającej rozmowie z Beatą Nowicką opowiedział o niezwykłej więzi z córeczkami i miłości. Jakim tatą jest Bartek Królik? Jagódka za chwilę będzie świętować trzecie urodziny. Jakim doświadczeniem było dla Pana pojawienie się córeczki z zespołem Downa? Bardzo trudnym oczywiście, dlatego, że mój wyimaginowany świat, w którym mam nad wszystkim kontrolę, runął. Jednak to doświadczenie, pomimo swoich trudnych stron, realnie odmieniło moje życie na lepsze. Czy Pan jest innym tatą dla Jagody i innym dla sześcioletniej Kaliny? Nie, aczkolwiek one są zupełnie inne. Kalinka to żywotna i ciekawa świata sześciolatka. Z kolei natura Jagódki, która jest obarczona genetyczną wadą, ma swój charakter, coś odrębnego, co automatycznie sprawia, że człowiek podświadomie inaczej do niej podchodzi. Na przykład? Jagódka ma swoje tempo, do którego trzeba się dopasować, co powoduje, że życie codzienne wszystkich domowników się zmienia. Nie będę ukrywał. Mamy w domu księżniczkę o nieco wyższych wymaganiach, dlatego cały dwór musi chodzić przy niej na paluszkach (śmiech). To znaczy, że na przykład bardziej uważamy na skrajne zachowania, unikamy nerwowych sytuacji. Ale tak naprawdę to ona wprowadza do domu dobry humor i ma w sobie dużo naturalnego wdzięku. Rozładowuje atmosferę. Jest zabawna i bardzo uczuciowa. Ludzie z zespołem Downa nazywani są strażnikami miłości. Poza tym to ona sprawiła, że mniej martwię się o przyszłość. A było to moją sporą bolączką związaną z tym, że nasz zawód jest totalnie nieprzewidywalny. Ja nie mam nic stałego, nie wiem, co będzie za kilka dni czy za rok. Nie mam pewności co do emerytury. A w obecnej chaotycznej sytuacji z koronawirusem, kiedy nasza branża jest zamrożona najdłużej, jest jeszcze gorzej. To cienie artystycznych zawodów, o których nie opowiada się głośno, żeby nie zburzyć mitu. No właśnie… Naszym zawodem jest udawanie pięknych, bogatych, wypoczętych i zawsze uśmiechniętych oraz dostarczanie rozrywki. Tymczasem z każdym nowym projektem, poddani krytyce i będąc stale pod lupą, musimy udowadniać, że jesteśmy cokolwiek warci, co jest obarczone ogromnym stresem. Żaden sukces, który zdarza się niezmiernie rzadko, nie jest dany na dłużej jak w przypadku innych branż. U mnie tak zwana przetrwaniówka była na porządku dziennym i miażdżyła mi totalnie psychikę. Tymczasem nabyta w szpitalu świadomość kruchości życia i tego, że mogłoby być dużo gorzej, nie pozwala mi dramatyzować. Cały wywiad w nowej VIVIE! Magazyn dostępny w punktach sprzedaży w całej Polsce już 9 lipca, a także w formie e-wydania na stronie hitsalonik.pl Bartek Królik z córeczką, Jagódką
Anja Rubik: „Czy chcę założyć rodzinę, czy chcę mieć dziecko, bo zegar biologiczny tyka?”
Najsłynniejsza polska modelka o planach na przyszłość
Czy chcę założyć rodzinę, czy chcę mieć dziecko, bo zegar biologiczny tyka? Mam świadomość, że już tak dużo czasu nie ma. Z drugiej strony zastanawiam się, czy jestem wystarczająco poważna i dojrzała, żeby wkroczyć w ten wiek?”. Z Anją Rubik, najsłynniejszą polską modelką na świecie, założycielką fundacji #SEXEDpl i ekodziałaczką rozmawia Beata Nowicka. Nowa VIVA! w punktach sprzedaży w całej Polsce już od czwartku, 9 lipca. Anja Rubik o planach na przyszłość Niedawno miałaś urodziny. Celebrujesz ten dzień? Zawsze wtedy myślę, że już tyle przeżyłam, mam dwie ręce, nogi, jestem zdrowa, kocham to, co robię. To jest taki dzień, że mogę się z tego cieszyć i jestem wdzięczna. W tym roku byłam zaskoczona, bo źle obliczyłam swój wiek. Rozmawiałam z przyjaciółką i mówię do niej, że to są moje ostatnie godziny jako 35-latki, a ona na to: „Jakiej 35-latki?! Przecież skończyłaś 36 lat” (śmiech). Śledzisz zmiany pod lupą? Nie. Czuję się bardzo młodo i to jest najważniejsze. Jednak zdaję sobie sprawę, że za parę lat czterdziestka i zaczynam zadawać sobie różne pytania. Czy faktycznie chcę założyć rodzinę, czy chcę mieć dziecko, bo zegar biologiczny tyka. Mam świadomość, że już tak dużo czasu nie ma. Z drugiej strony zastanawiam się, czy ja jestem wystarczająco poważna i dojrzała, żeby wkroczyć w ten wiek? Wiadomo, że dzisiejsza 40-latka wygląda jak 30-latka, więc wiek w żaden sposób mnie nie ogranicza, ale jednak 40 brzmi poważanie. Połowa życia czy nawet więcej już jest za mną. Masz odpowiedzi na te pytania? Jeszcze nie. Patrząc na to, co dzieje się na świecie, zastanawiam się, czy faktycznie chcę zapraszać nowego człowieka do tego bałaganu, czy to ma sens? Pojawiają się też oczywiście pytania, czy byłabym dobrą matką, czy dałabym sobie radę? Chciałabym nadal podróżować, szczególnie w miejsca, o których zawsze marzyłam, a które nie są bezpieczne. Należę do osób niestrachliwych, niewiele rzeczy mnie przeraża, ale zdaję sobie sprawę, że jak już się ma dziecko, człowiek staje się bardziej odpowiedzialny za siebie. Wiem, że dziecko wpłynie na różne moje decyzje życiowe i zawodowe. Myśląc o tym wszystkim, zadaję sobie pytanie, jaką chciałabym być mamą. I…? Na pewno mamą, która jest wyluzowana, nie jest zbyt kontrolująca. Sama miałam świetne dzieciństwo. Rozmawiałam nawet o tym ostatnio z mamą, że do 12. roku życia czułam się wolna, moi rodzice nie byli nadopiekuńczy. Mieszkaliśmy wtedy w Południowej Afryce, w Umtacie, przychodziłam ze szkoły, ściągałam mundurek i już mnie nie było. Mama zawsze kazała mi zakładać buty, więc znikałam za rogiem, buty lądowały w krzakach, a ja biegałam z innymi dziećmi po podwórku, po jakichś wysypiskach śmieci, szukając skarbów po przeróżnych dziwacznych miejscach, bo byłam dość szalona. I to było cudowne, że miałam tę swobodę, wolność. Chciałabym zapewnić ją swojemu dziecku. Jest też kwestia edukacji. Nie do końca wierzę w system edukacyjny, który moim zdaniem nigdzie nie działa tak, jak powinien… No, byłoby dużo ważnych decyzji do podjęcia. Myślę, że jesteś gotowa na to, żeby je podjąć… Zobaczymy (śmiech). Nowy numer VIVY! pojawi się w punktach sprzedaży w całej Polsce już 9 lipca, także w formie e-wydania na stronie hitsalonik.pl Co jeszcze w nowej VIVIE! 13/2020? Bartek Królik przetrwał tragiczne momenty i odnalazł szczęście. Rozmowa z muzykiem w sam raz na trudne czasy. ONA o NIEJ Gretkowska o Osieckiej: „Widziałam w niej królową śniegu zamrożoną przez depresję i alkoholizm”. Sztuka Gotowania: Najlepsze smaki lata według blogerki i autorki książek kulinarnych Darii Ładochy.
Bartek Królik myślał o aborcji. Dziś córkę z zespołem Downa kocha nad życie!
Pojawienie się na świecie Jagódki, zrewolucjonizowało życie rodziny Bartka Królika. Jagódka urodziła się z zespołem Downa. Przed narodzinami córeczki muzyk nie wiedział nic na temat tej wady. Targało nim wiele uczuć i wątpliwości. Córka szybko nauczyła go wdzięczności, odblokowała na kolejne uczucia i emocje. W programie Kwarantanna Live dla Plejady, muzyk opowiedział o wychowywaniu córki z zespołem Downa. Wyznał wprost, że cieszy się, że wówczas wraz z ukochaną nie podjęli decyzji o aborcji. Jak dziś wygląda ich wspólne życie? Bartek Królik o córce z zespołem Downa Bartek Królik jest dziś szczęśliwym ojcem dwóch córek: sześcioletniej Kaliny i niespełna trzyletniej Jagody. W 2017 roku jego druga pociecha mogła się jednak nie urodzić. Artysta wraz z żoną rozważał bowiem aborcję. Ostatecznie para nie zdecydowała się na to, a dziś są szczęśliwymi rodzicami Jagódki, która urodziła się z zespołem Downa. „Długo przechodziłem etap strachu (…). Ale dla mnie na tym polega prawdziwe życie, że wychodzi mu się naprzeciw. Na tym polega też prawdziwa miłość. Jest to przeciwieństwo 'chowania głowy w piasek”, mówił w wywiadzie dla WP Kobieta. View Burdaffi on the source website Muzyk w jednym z wywiadów podkreślał, że rodzina jest dla niego najważniejsza, a córeczki - Kalinka i Jagódka są dla niego całym światem. „Nie wyobrażam sobie życia bez Guci, która daje nam tylko szczęście”, dodał w rozmowie z magazynem Pani. Teraz udzielił wywiadu dla serwisu Plejada, podczas którego opowiedział o swoim życiu prywatnym. „To, co jest dla mnie najważniejsze, to happy end związany z trudami mojego życia, z trudami pojawienia się na świecie mojej młodszej córeczki. Dzisiaj czuję się bardzo szczęśliwy i jestem mega zaskoczony tym, jaka jest Gucia. Moje uprzedzenia zupełnie zniknęły. Moja niewiedza została odsunięta na dalszy plan, bo miłość i wdzięczność, którą Gucia ma w sobie, całkowicie wyleczyła lęk itd. Debata dotycząca między innymi aborcji to jest spór nierozwiązywalny. My przyjęliśmy naszą córeczkę i jesteśmy teraz mega szczęśliwi”, mówi wprost. View Burdaffi on the source website Jakiś czas temu wokalista wyznał, że to, że wraz z żoną myśleli o tym, by przerwać ciążę, sprawia, że do dziś uważa, że zawiódł sam siebie: „Jako głowa rodziny, w moim przekonaniu, zawiodłem sam siebie, dopuszczając myśli o przerwaniu ciąży. (...) Wyobrażałem sobie trudne życie, które czeka moje dziecko, martwiła mnie myśl o odrzuceniu, poczuciu bycia gorszym, funkcjonowaniu gdzieś na marginesie społeczeństwa”, mówił dla magazynu Pani. „Przed narodzinami Jagódki zupełnie nic nie wiedziałem na temat tej wady, zespół Downa, i w mojej głowie kształtował się całkiem niewłaściwy obraz. Zalęgły się we mnie różne wątpliwości, co dziś uważam za swoją wewnętrzną porażkę”, przyznał w jednym z wywiadów. Artysta mówił wprost, że każdego dnia widzi, jak jego córeczka dostrzega w ludziach to, co najlepsze: „Bo ci ludzie są nacechowani wielką otwartością i nieskrępowaną spontanicznością i do szczęścia potrzebują socjalizacji. W zamian potrafią bardzo wiele dać”, wyznał w rozmowie z WP Kobieta. Bartek Królik od dawna stara się zachęcać swoich obserwatorów do wspierania osób dotkniętych zespołem Downa. Ważna jest dla niego kwestia poruszania tego tematu w społeczeństwie, które wciąż kieruje się stereotypami. „Czasy się co prawda bardzo zmieniły, ale wiem, że w niektórych miejscach matki chowają przed światem dzieci z zespołem Downa, bo słyszą, że im się dziecko nie udało. Uważam, że takie krzywdzące słowa są przejawem niewiedzy, niedojrzałości lub zwykłej głupoty”, podkreślał w wywiadzie dla Wysokich Obcasów. To, jak wygląda codzienność Bartka Królika, niekiedy możemy zobaczyć na jego Instagramie. Tam chętnie dzieli się zdjęciami z córeczkami, które nie ma wątpliwości, są jego oczkiem w głowie! View Burdaffi on the source website
„Bo ci ludzie są nacechowani wielką otwartością i nieskrępowaną spontanicznością”
Bartek Królik o córeczce, Jagódce. Jak go zmieniła?
Bartek Królik wraz z żoną wychowują dwie córeczki. Najmłodsza z ich pociech, Jagódka urodziła się z zespołem Downa. To zrewolucjonizowało życie rodziny, zmieniło to ich podejście do wielu kwestii. Przed narodzinami córeczki muzyk nie wiedział nic na temat tej wady. Targało nim wiele uczuć i wątpliwości. Jak sobie z nimi poradził? Bartek Królik o córeczce, Jagodzie. Jak go zmieniła? Kiedy Jagoda pojawiła się na świecie, muzyk był pełen obaw. „Cały czas się tego uczę. Wyobrażałem sobie trudne życie, które czeka moje dziecko, martwiła mnie myśl o odrzuceniu, poczuciu bycia gorszym, funkcjonowaniu gdzieś na marginesie społeczeństwa”, zwierzał się w wywiadzie dla magazynu Pani. Dziewczynka pojawiła się na świecie 07.07.2017 roku. „Same siódemki – boska liczba”, tłumaczyła Karolina Królik w rozmowie z Anną Lewandowską dla Sztuk Walki. Widok małej kruszynki był rozczulający. Cała rodzina nie kryła wzruszenia i radości! „Od razu skradła serca wszystkich. Jak się rodzi dziecko, instynkt rodzi się z nim. Było 2-godzinne kangurowanie, od razu kontakt, karmienie piersią. Ten pierwszy moment był magiczny: ona była taka malutka, kruchutka i śliczna, że ciężko było się z miejsca nie zakochać. Ale jest też coś takiego, że te emocje są trochę inne. Przy zdrowym dziecku zakładasz, że jakoś sobie poradzi, przy dziecku ze specjalnymi potrzebami – masz tak, że chcesz je obronić przed całym światem. Ja od dziecka byłam obrońcą słabszych, klasowym adwokatem”, dodała żona Bartka Królika. Muzyk podkreśla, że rodzina jest dla niego najważniejsza, a córeczki - Kalinka i Jagódka są dla niego całym światem. „Nie wyobrażam sobie życia bez Guci, która daje nam tylko szczęście”, dodał w rozmowie z Pani. Jagódka nauczyła go wdzięczności, odblokowała na kolejne uczucia i emocje. W córeczce odnajduje wszystkie cechy, które są najlepsze w drugiej osobie. „Bo ci ludzie są nacechowani wielką otwartością i nieskrępowaną spontanicznością i do szczęścia potrzebują socjalizacji. W zamian potrafią bardzo wiele dać”, wyznał w rozmowie z WP Kobieta. Muzyk od dawna stara się zachęcać swoich obserwatorów do wspierania osób dotkniętych zespołem Downa. Ważna jest też kwestia poruszania tego tematu w społeczeństwie, które wciąż kieruje się stereotypami. „Czasy się co prawda bardzo zmieniły, ale wiem, że w niektórych miejscach matki chowają przed światem dzieci z zespołem Downa, bo słyszą, że im się dziecko nie udało. Uważam, że takie krzywdzące słowa są przejawem niewiedzy, niedojrzałości lub zwykłej głupoty”, podkreślał w wywiadzie dla Wysokich Obcasów. Zgadzamy się z jego słowami i mamy nadzieję, że jego działalność zmieni postrzeganie osób z zespołem Downa w społeczeństwie.
Bartek Królik zamieścił w sieci urocze zdjęcie córeczki z zespołem Downa
W lipcu tego roku Jagódka skończy dwa lata. Jej narodziny odbiły się w mediach szerokim echem. Wszystko dlatego, że ojciec dziewczynki, muzyk Bartek Królik, który współtworzył sukces formacji Sistars a obecnie jest jednym z filarów zespołu Agnieszki Chylińskiej, nie ukrywał od początku, że jego córka ma zespół Downa. Teraz opublikował na swoim profilu na Instagramie urocze zdjęcie dziewczynki a fani wprost oszaleli z zachwytu! Córeczka Bartka Królika, Jagoda Królik Dziewczynka, która już niebawem będzie obchodziła drugie urodziny, jest oczkiem w głowie rodziców oraz o trzy lata starszej siostry Kalinki. Co jakiś czas 40-letni Bartek Królik publikuje w mediach społecznościowych czułe fotografie, na których pozuje z córką. Jagódka wydaje się wyjątkowo pogodnym dzieckiem: na zdecydowanej większości zdjęć promiennie się uśmiecha. Mama dziewczynki, Karolina Królik, udzieliła w zeszłym roku wywiadu Annie Lewandowskiej, w którym opowiedziała o swoim najmłodszych dziecku. „Ona super sobie z nami żyje, a my super sobie żyjemy z nią. Oczywiście ja nie chcę, żeby to brzmiało za słodko, bo to cały czas jest wada genetyczna, z którą mogą wiązać się w przyszłości różne problemy”, podkreślała. Na najnowszym zdjęciu, opublikowanym przez dumnego tatę, dziewczynka została uwieczniona w dosyć swobodnej pozie, gdy siedzi w wózeczku. Na jej twarzy próżno szukać uśmiechu: jest poważna i skupiona. Muzyk podpisał zdjęcie „daisy”, co po angielsku oznacza „stokrotka”. Fani są niezwykle poruszeni fotografią! Fani o zdjęciu córki Bartka Królika Pod zdjęciem pojawiło się mnóstwo komentarzy, w których internauci nie szczędzą dziewczynce komplementów. „ależ Ona jest urocza! ❤️
Bartek Królik podzielił się uroczym zdjęciem z córeczką z zespołem Downa...
Siódmego lipca 2017 roku życie Bartka Królika zmieniło się o 180 stopni. Wszystko za sprawą przyjścia na świat drugiej córeczki, która urodziła się z zespołem Downa. Dwuletnia dziś Jagoda jest częstą bohaterką zdjęć, które muzyk publikuje na swoim Instagramie. To, że producent regularnie pisze o starszej córeczce w sieci, ma także dla wielu internautów wymiar edukacyjny… Zdjęcia Bartka Królika z córką Przy okazji Światowego Dnia Zespołu Downa, Bartek Królik opublikował w sieci fotografię, na której pozuje ze swoją dwuletnią córeczką Jagodą. Dziewczynka z zespołem Downa po raz kolejny rozczuliła internautów. „1000 % radości! Patrząc na takie słoneczko świat staje się piękniejszy”; „Piękna, uśmiechnięta dziewczynka... widać, że emanuje miłością i tego dziś WSZYSTKIM DZIECIOM ŻYCZĘ”, to tylko niektóre z komentarzy, które wielbiciele muzyka zamieścili w sieci. Sam Bartek Królik wielokrotnie opowiadał w mediach o Jagodzie, dzięki czemu zwiększył świadomość odbiorców w temacie zespołu Downa. Tak ogromnej pracy w zakresie edukacji społeczeństwa nie ma na swoim koncie niejedna fundacja. „„Kolejny raz w swojej „człowieczej karierze” będę się mierzył z życiem. Zarówno z problemami zdrowotnymi mojego dziecka, jak i z tymi „zewnętrznymi”, socjalnymi, z którymi ludzie z zespołem Downa cały czas się borykają ze względu na ciągły niedostatek akceptacji ze strony społeczeństwa. […] Dla mnie na tym polega prawdziwe życie, że wychodzi mu się naprzeciw. Na tym polega też prawdziwa miłość. Jest to przeciwieństwo „chowania głowy w piasek””, opowiadał dumny tata w rozmowie z WP.pl. Akcja Linia prosta. Na czym polega? Poza słowami wsparcia i komplementów także w inny sposób można dziś wyrazić solidarność z osobami cierpiącymi na zespół Downa. Mowa o udostępnieniu w mediach społecznościowych zdjęcia z narysowaną na dłoni czarną linią. To znak, który wraz z dodaniem hashtaga #LiniaProsta może pomóc bohaterom dzisiejszego dnia. Jak to możliwe? Telewizja Lifetime zadeklarowała, że za każde opublikowane w opisany przez nas sposób zdjęcie, które pojawi się na Facebooku czy Instagramie, fundacja Ja też dostanie złotówkę. A dlaczego akurat pojedyncza linia? Bo to właśnie pojedyncza bruzda na zgięciu dłoni jest znakiem charakterystycznym osób trisomicznych. Zobaczcie w naszej galerii najnowsze, urocze zdjęcie Bartka Królika z córką oraz kilka innych fotografii tej wyjątkowej rodziny.
Bartek Królik zrobił coś wyjątkowego dla chorej córeczki... Jego wpis chwyta za serce!
[im-gallery-image id='703684' title='' description=' Kilka miesięcy temu, Bartek Królik zamieścił na Instagramie wzruszające zdjęcie. Na świat przyszła jego córeczka, Jagoda. Muzyk poinformował, że dziewczynka ma ona zespół Downa. „Oni widzą Zespół Downa - my widzimy OSOBĘ”, napisał pod jedną z fotografii. Jego słowa zachwyciły internautów. Teraz jego najnowszy wpis po raz kolejny chwyta za serce. Do czego zachęca fanów? Zobacz też: Najważniejsze kobiety w życiu Bartka Królika? „Moje śnieżynki”, Kalinka i Jagódka. Zobaczcie wzruszające zdjęcie córeczek muzyka! Bartek Królik o chorej córeczce! Na co dzień współpracuje z Agnieszką Chylińską oraz Natalią Kukulską. Prywatnie Bartek Królik jest ojcem trzyletniej Kaliny i kilku miesięcznej Jagody, które wychowuje wraz z żoną, Karoliną. Ich zdjęcia można podziwiać na Instagramie. Widać, że rodzina jest dla niego najważniejsza. Z czułością, szacunkiem i niezwykłą wrażliwością opisuje swoje relacje z córeczkami. Co więcej jego postawa i działalność skłoniła ludzi do głębszej refleksji, zachęca do wspierania osób dotkniętych tą chorobą. Bo przecież to nie temat tabu. Należy o tym mówić jak najwięcej. „Kolejny raz w swojej „człowieczej karierze” będę się mierzył z życiem. Zarówno z problemami zdrowotnymi mojego dziecka, jak i z tymi „zewnętrznymi”, socjalnymi, z którymi ludzie z zespołem Downa cały czas się borykają ze względu na ciągły niedostatek akceptacji ze strony społeczeństwa”, mówił w wywiadzie dla wp.pl. „Dla mnie na tym polega prawdziwe życie, że wychodzi mu się naprzeciw. Na tym polega też prawdziwa miłość. Jest to przeciwieństwo „chowania głowy w piasek”, dodał. Tym razem muzyk przyłączył się do niezwykłej inicjatywy. Razem z córeczką wziął udział w niezwykłej sesji. O co chodzi? Polecamy też: Bartek Królik opublikował poruszający wpis o swojej córce z zespołem Downa. „My widzimy osobę!” Wzruszające zdjęcia Bartka Królika i jego córki, Jagódki „Niedługo ukaże się druga część rozmów z ojcami dzieci z Zespołem Downa pt. „Lista Obecności 2017” Wydawnictwo Bardziej Kochani”, napisał muzyk pod nowymi, rozczulającymi fotografiami z córeczką. W komentarzach od razu pojawiły się słowa wsparcia: „Bartku...myślę że jesteś wspaniałym tatusiem dla obydwu swoich córeczek
Bartek Królik opublikował poruszający wpis o swojej córce z zespołem Downa. „My widzimy osobę!”
Bartek Królik, twórca Sistars, zamieścił zdjęcie nowo narodzonej córki z zespołem Downa. Internauci nie kryją wzruszenia
Jego postawa poruszyła tysiące internautów. Bartek Królik zamieścił na Instagramie zdjęcie z malutką córką Jagodą, która urodziła się 7 lipca 2017 roku. I dopisał, że ma ona zespół Downa. To, co wydarzyło się później, śmiało można nazwać lawiną: przede wszystkim komentarzy przepełnionych serdecznością i podziwem! Polecamy też: Nie tylko Anna Lewandowska... Zobacz inne gwiazdy, które karmią piersią Córka Bartka Królika, Jagoda, urodziła się z zespołem Downa Bartek Królik był jednym z założycieli grupy Sistars, współpracuje też m.in. z Agnieszką Chylińską oraz Natalią Kukulską. Ci, którzy go znają wiedzą, że to niezwykle rodzinny i ciepły facet, a jednocześnie zdolny i profesjonalny muzyk. Od dwóch tygodni mówi się o nim w kontekście jednego zdjęcia: z córką Jagodą, która urodziła się z zespołem Downa. Polecamy też: Cristiano Ronaldo zdradził, ile chce mieć dzieci! „Mój syn mówi, że pragnie mieć jeszcze więcej braci i sióstr” Internauci o Jagodzie, córce Bartka Królika z zespołem Downa Pod zdjęciem wywiązała się burzliwa dyskusja. Nie brakowało osób, które gratulowały Bartkowi Królikowi odwagi. „Ciężka sprawa, wiedzieliście, że urodzi się chora?”, pytała jedna z nich. „Szacunek za odwagę!”, podkreślił ktoś inny. „Z dziecka z Zespołem Downa wyrośnie dorosły, a to implikuje wiele następstw. Trzeba odwagi, siły, poświęcenia aby podjąć ryzyko opiekowania się takim człowiekiem. Ja bym nie dał rady”, tłumaczył się dalej pierwszy po tym, jak jedna z internautek odpisała mu, że „dziecko nigdy nie jest ciężką sprawą”. Nie zabrakło również gratulacji i chwytających za serce wypowiedzi rodziców dzieci z zespołem Downa. „Gratuluje ! Pozdrawiam z Zosia, która również ma zespół Downa :) tak wiec witamy w zespole ! :) powodzenia !!!”, „Piękna dziewczynka! Gratulacje! Przeszłam już przez pierwszy etap nowej drogi i nie wyobrażam sobie życia bez mojego synka z najpiękniejszymi oczami na świecie